muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5165, Karar No: 2014/18286, Tarih: 31.10.2014

2-Suçu birlikte işleyen sanıkların, katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinden ve diğer yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda “ayrı ayrı” sorumlu tutulmaları yerine, hangi sanıktan ve ne şekilde tahsil edileceğinin belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile savunmanları ile katılan Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O vekilinin temyiz temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanıklar hakkında kurulan hükümlerdeki “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkartılarak yerine, “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” cümlesi yazılmak suretiyle ve katılan lehine vekalet ücretinin alınmasına ile yargılama giderlerinin alınmasına ilişkin bölümlere “sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” kelimelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde:

Her ne kadar sanık ... ve diğer sanıklar ifadelerinde, hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulan sanıklar ... ve ...'ı, onların isteği üzerine hırsızlık olayından haberi olmaksızın olay mahalline bırakıp aracı ile olay yerinden uzaklaştığını belirtmiş iseler de, oluş, dosya kapsamı, olay yeri tespit tutanağı, krokisi ve ...' a ait 4 numaralı güvenlik kamera görüntü çözüm tutanağına göre, sanık ...'ın diğer sanıkları ... plakalı aracı ile ... ATM'sinin bulunduğu yere bıraktığı, olay yerinden uzaklaşmayarak ATM'nin tam karşısındaki yolun sağında farları sönük park halinde beklediği ve diğer sanıkların kolluk kuvvetleri tarafından yakalandığını görünce olay yerinden hızla kaçtığının anlaşılması karşısında, sanık ... ile diğer sanıkların sanık ...'i korumaya yönelik ifadelerine itibar edilmeyeceği anlaşıldığından, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... Bankası T.A.O vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 31.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12130, Karar No: 2010/3670, Tarih: 03.03.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/12130 E.  ,  2010/3670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair Pendik 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 12.12.2007 gün ve 2007/516 - 522 sayılı kararı yasaya uygun bulunduğundan sanığın ve yerel Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle redde dair hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27312, Karar No: 2012/27018, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/27312 E.  ,  2012/27018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4924, Karar No: 2014/14921, Tarih: 30.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4924 E.  ,  2014/14921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :4.12.2013

NUMARASI :Esas no:2013/51 Karar no:2013/1027

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle velayeti davacıya verilen müşterek çocuk yararına hükmedilen 200 TL tedbir nafakasının iştirak nafakası olarak devamına karar verildiğinin anlaşılmasına göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmanın eki niteliğindeki manevi tazminata hükmedilebilmesi için, boşanmaya sebep olan olayların tazminat talep eden tarafın kişilik haklarına saldırı teşkil edecek nitelikte olması gerekir (TMK md. 174/2). Mahkemece, davalı kocanın eşine hakaret ettiği ve sadakatsiz davranışlar içine girdiği kabul edilerek, davacı kadın lehine manevi tazminata hükmedilmiş ise de, sadakatsizlik olarak nitelendirilen eylemin, tanığın üçüncü kişilerden duyumuna dayandığı, hakarete dair bir olayın ise hiç anlatılmadığı görülmektedir. Şu hale göre, davalı kocanın eşinin kişilik haklarına saldırı teşkil edecek bir eyleminin kanıtlandığı söylenemez. Bu durum karşısında davacı kadının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bente gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.06.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/18068, Karar No: 2015/9210, Tarih: 02.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/18068 E.  ,  2015/9210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vesayetin kaldırılması talep edilmiştir. Mahkemece vasiliğin kaldırılmasına ve yasal danışman atanmasına karar verilmiş, hüküm vasi tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Vesayet hakkındaki hükümler kamu düzenine ilişkindir. Dosyada bulunan ... Üniversitesi Hastanesince düzenlenen 06.06.2005 tarihli sağlık kurulu raporunda, kısıtlanması istenilen ... hakkında şizoaffektif bozukluk tanısı ile vesayet altına alınmasının uygun olduğu; ... Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesi tarafından düzenlenen 30.01.2014 tarihli sağlık kurulu raporunda ise şizoaffektif bozukluk (remisyonda) tanısı ile vasi atanmasına gerek bulunmadığı yasal danışman atanmasının uygun olacağı bildirildiği böylece iki sağlık kurulu raporu arasında çelişki meydana geldiği gözetilerek; mahkemece, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken çelişki giderilmeden eksik inceleme ile vasiliğin kaldırılarak yasal danışman atanmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6033, Karar No: 2020/11261, Tarih: 10.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/6033 E.  ,  2020/11261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 25.10.1995 doğumlu suça sürüklenen çocuk ...'nin 24.12.2013, 18.03.2014, 15.05.2014 tarihli oturumlarda 18 yaşını doldurmuş olduğu gözetilmeksizin, 5271 sayılı CMK.nın 185. maddesine aykırı olarak oturumların açık yerine kapalı yapılması suretiyle aleniyet ilkesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-26.06.2014 tarihli duruşma tutanağının başında açık yargılamaya devam olunduğu belirtilmesine rağmen devamında kapalı duruşmaya devam olunduğunun belirtilmesi ve hüküm açıklandıktan sonra yasa yolu başvuru mercii ve süresi gösterilirken kararın açıkça anlatıldığının belirtilmesi karşısında, hükmün açık oturum da mı yoksa kapalı oturumda mı açıklandığı hususunun şüphede bırakılması suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 221/1-b. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ve suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20427, Karar No: 2015/32103, Tarih: 12.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/20427 E.  ,  2015/32103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 19. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/03/2014

NUMARASI : 2013/538-2014/123

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılardan S... Konfeksiyona ait işyerinde satın alma ve planlama sorumlusu olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, davalıların aynı binada faaliyet gösterdiğini, davalılardan E... Giyim tarafından yıkanarak kesilen kumaşların davalı S... Konfeksiyon tarafından dikilerek E.. Giyim tarafından ihracatının yapıldığını, davalılar arasında organik bağ bulunduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin, fazla çalışmave genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının işverenin S.. Konfeksiyon olduğunu, E.. Giyim de çalışmasının söz konusu olmadığını, her iki şirketin ortaklarının aynı kişiler olmadığını, S... Konfeksiyon'un E... Giyime ait binanın 5. katında kiracı olarak faaliyet gösterdiğini, davacının taleplerinin yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalılardan S... Konfeksiyonun işçisi olduğunu, davalılar arasında organik bağ bulunmadığını, davalı S... firması tarafından iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, ödenmemiş ücret ve izin alacağı bulunduğu, fazla çalışma ve genel tatil çalışması yaptığı halde karşılığının ödenmediği gerekçesiyle davalı E... Giyim yönünden husumetten reddine, diğer davalı Suzan Konfeksiyon yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı firmalar arasında organik bağ bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı firmalar arasında organik bağ bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı 16.11.2007-13.02.2012 tarihleri arasında davalılardan S...Konfeksiyon firmasında çalışmıştır. SGK kayıtlarına göre diğer davalı E... Giyim de çalışması bulunmamaktadır. Ancak her iki şirketin ticaret sicil kayıtlarına göre ortakları arasında akrabalık bağı bulunduğu sabittir. Davacı tanıkları her iki şirketin büyük ortağının A... S... E.. olduğunu, davalı tanıkları ise ortakların kardeş olduğunu açıkça beyan etmiştir. Yine her iki şirkette aynı binanın farklı katlarında faaliyet gösterdiği, yemekhanesinin, servislerinin ve kullanılan telefon hattının ortak olduğu davalı tanık beyanları ile sabittir. Yine davacı tarafça ibraz edilen bazı internet çıktılarından davalı S... Konfeksiyon'un E... Grup bünyesinde faaliyette bulunduğunun davalı E... Giyim tarafından hazırlanan internet sitesinde bu şekilde tanıtıldığı sabittir.

Davalı E... Giyim firmasının kumaşları yıkayarak bazı kimyasal işlerden geçirdikten sonra kesimini yaptığı ve S... Konfeksiyon tarafından da bu kumaşların gerekli dikimleri yapıldıktan sonra E.. Giyim tarafından ihraç edildiği davacı tanıklarınca açıkça belirtilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre davalı şirketlerin ortakları arasındaki akrabalık ilişkisi aynı binada faaliyette bulunmaları, yemekhane, servis, telefon ve muhasebelerinin birlikte tutulması, birbirini tamamlayan işler yapmalarıda nazara alındığında aralarında organik bağ bulunduğu sabittir. Mahkemece davacının işçilik alacaklarından davalıların müştereken ve müteselsilen birlikte sorumlu tutulmaları gerekirken davalı E.. Giyim yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25688, Karar No: 2014/34809, Tarih: 20.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25688 E.  ,  2014/34809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 27. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/464-2014/276

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, husumet nedeniyle davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 1997-2009 yılları arasında 12 yıl çalıştığını, emeklilik süresini tamamlayarak 2009 yılında emekliye ayrıldığını belirterek kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının davalının yetkilisi bulunduğu E. Madeni Eşya San ve Tic. Ltd. Şti bünyesinde çalıştığını, E.. G..'in yanında çalışmadığını belirterek husumet nedeniyle davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının, davalı E.. G..'in yetkilisi bulunduğu E. Madeni Eşya Ltd. Şti'nde çalıştığı belirtilerek pasif husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı E.. G.. davacının işvereni E. Madeni Eşya San ve Tic. Ltd. Şirketinin temsilcisidir.Ticaret sicili gazetesine göre şirketin ortaklarından biri ve müdürüdür.

Husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı sözkonusu olup, HMK 124/4. maddesi uyarınca husumetin şirkete yöneltilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davanın husumetten reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11642, Karar No: 2022/3491, Tarih: 21.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/11642 E.  ,  2022/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın itiraz ... bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, ayrıca kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, şüpheliye tebliğ edilmekle birlikte kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdı yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiği, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, yükümlülüklere uymama eylemini, 10.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirmesi nedeniyle kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından,

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

2- 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile

yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7578, Karar No: 2023/9866, Tarih: 12.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/7578 E.  ,  2023/9866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/106 E. 2016/227 K.

SUÇLAR : Parada sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, bozma

Sanıklar ... ve ...'in yokluğunda verilip 27.06.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 11.07.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanıkların temyiz istemlerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanıklar ..., ... ve Mustafa hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden Cumhuriyet savcısının hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği;

Sanıkların, diğer sanık ...'in eylemine iştirak ettiklerine dair yeterli delil bulunmadığından beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıklar ... ve ...'un, temyiz dışı sanık ...'in üzerinde ele geçen sahte paranın muhafaza edilmesinde iştirak halinde olup olmadıklarına ilişkindir.

2. Beyanlarına başvurulan S.Y. ve M.M.'nin, işlettikleri dükkana gelen bir şahsın elinde 100,00 TL'lik banknotu bozup bozamayacağını sorduğunu, bozmadıklarını, elindeki paranın sahte para olabileceğinden şüphelendiklerine dair ihbarda bulundukları belirlenmiştir.