muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6585, Karar No: 2016/4430, Tarih: 23.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/6585 E.  ,  2016/4430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin davalının abonesi olduğunu, tahakkuk eden tüketim bedellerinin düzenli ödendiğini, davalının Nisan 2011 tarihinden itibaren kayıp kaçak bedeli almaya başladığını, bu tutar karşılığında hizmet sunulmadığını, alınan bedellerin hukuka aykırı olduğunu belirterek; tahsil edilen 1.612,99 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; elektrik faturalarının EPDK kararlarıyla belirlendiğini, düzenlenen tarifelere uyma zorunluluğunun bulunduğunu, açılan davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı şirket tarafından abonelerden kayıp-kaçak bedelinin tahsilinin yönetmelikler ve EPDK kararlarına dayandığı, mevzuatın yürürlükte olduğu sürece kayıp-kaçak bedelinin tahsilinin yasal olduğu, ayrıca fatura bedelinin belirlenmesine yönelik tarifelerin EPDK tarafından belirlendiği, davacı şirketin EPDK tarafından belirlenen tarifeleri uygulamakla yükümlü olduğu gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin, aboneden alıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21/05/2014 gün, 2013/7-2454 Esas- 2014/679 Karar sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı; öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaflığın bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye

dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı, gerekçeleriyle; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı, diğer bir ifadeyle kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılamayacağına karar verilmiştir.

dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı, gerekçeleriyle; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı, diğer bir ifadeyle kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılamayacağına karar verilmiştir.

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak bedelleri aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirmektedir. Anayasamızın 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı düzenlenmiştir. Nitekim, elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payınında kanunla getirildiği ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir. Elektrik Piyasası Kanunun temel ilkeleri çerçevesinde amaçlanan hususun; 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kâr payı olup; aksine, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve görevi verilmemiştir. EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler gereğince kayıp-kaçak, bedelinin davalı taraftan tahsil edilemeyeceği kabul edilip davacının alacağının hesaplanması amacıyla borç dökümü ve faturalar incelenerek Yargıtay denetimine açık ve bilimsel verilere uygun şekilde, bilirkişiden alınacak rapor doğrultusunda karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9740, Karar No: 2022/13585, Tarih: 10.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9740 E.  ,  2022/13585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke teslimi istemine ilişkin olarak açılan davada Keçiborlu Sulh Hukuk ve Söke Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Keçiborlu Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffa ...'ın Uluborlu İbrahim....l Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi tarafından bildirilen kayıtlı adres bilgilerine göre; "...../Aydın" adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Söke Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın nüfus kaydının incelenmesinde MERNİS adresinin "Pazar Mahallesi, Vatan Caddesi, ........ Uluborlu/Isparta" olduğu, bakımevinin Uluborlu/Isparta'da olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 589. maddesi gereğince mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır, aynı Kanun’un "19/1. maddesi gereğince de yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yer olup aynı Kanun’un 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı hüküm altına alınmış olmakla dosya kapsamından Uluborlu ... tarafından gönderilen yazı cevabında müteveffanın ölmeden önceki ikamet adresinin "Söke/Aydın" olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın Söke Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Söke Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4286, Karar No: 2018/14599, Tarih: 13.09.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/4286 E.  ,  2018/14599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/10/2017 tarihli ve 2016/13776 soruşturma, 2017/6547 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin merci Trabzon 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/11/2017 tarihli ve 2017/2885 Değişik İş sayılı kararı, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 07/06/2018 gün ve 94660652-105-61-5448-2018-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/06/2018 gün ve 2018/51551 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu,

Dosya kapsamına göre, müştekilerden ....’ın şikayet dilekçesinde ve beyanında, şüpheli ... hakkında “www.61saat.com” isimli internet sitesinde yaptığı haber nedeniyle 05/11/2016 günü şüpheli ....'nun eşi olan şüpheli ...’in kendisinin bulunduğu .... Otele gelerek eşi ... hakkında çıkan haberler nedeniyle aralarında konuşma olduğunu; bu konuşma esnasında şüphelinin kendisine tehditvari bir şekilde "görüşmemiz lazım, az sen bir gelsene" diyerek kolundan çekiştirdiği ve kendisinin uyarması üzerine etrafındaki kişilerin araya girmesi ile şüphelinin kendisini bıraktığını beyan ettiği,

Yine şüpheli ... isimli şahsın müştekilerden ....’ün .... gazetesinde şüpheli ... hakkında sahibi olduğu şirketin bazı belediyelerden aldığı ihalelerle ilgili yaptığı haber nedeniyle 27/10/2016 ve 07/11/2016 tarihlerinde gazeteye giderek kendisi ile konuştuğunu; müştekinin 27/10/2016 tarihinde geçen konuşma esnasında şüphelinin kendisine "... ile ilgili bir daha haber yapma, iyi olmaz" şeklinde ve 07/11/2016 tarihinde yine şüphelinin "Sana yazma dedik, laf anlamıyorsun. Yazma dediysek yazmayacaksın. ... sahipsiz değil. Trabzon küçük yer. Sokakta bekler adamın kafasını kırarlar" şeklinde sözler söyleyerek kendisini tehdit ettiğini beyan ettiği,

Şüphelilerden ... ve ...'in müştekilerden ....’ın başyazarlığını yaptığı .... gazetesinde .... hakkında yaptığı haber nedeniyle 05/11/2016 tarihinde müştekinin ikametinin bulunduğu evin önüne giderek kendisi ile konuştuklarını, konuşma esnasında şüphelilerden ...'in "61saat.com'da hakkımda çıkan yazıyı kim yazdı, arkasında sen mi varsın, bu iş kapanmış, niye yeniden kurcalıyorsunuz" şeklinde ve şüpheli ...'in de "...kimse eşime ihaleci diyemez, yazıyı bir an önce yayından kaldırın, kaldırmazsanız kötü şeyler olabilir" şeklinde sözler söylemesi üzerine şüpheli ...'in "abi sakin ol, eşim çok agresif, belinde de silah vardı aldım onu, eşimi zor zaptediyorum, yazıyı kaldır" şeklinde sözler söyleyerek kendisini tehdit ettiklerini beyan ettiği, olaylara tanıklık eden şahısların da taraflar arasında yüksek sesle geçen konuşmalar olduğu yönünde beyanları olduğunun anlaşılması karşısında; gerek soruşturma aşamasındaki tanık beyanları gerekse şüphelilerin eylemin sübutuna yönelik dolaylı ikrarları dikkate alındığında, mevcut delillerin mahkemesince değerlendirileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/10/2017 tarihli ve 2016/13776 soruşturma, 2017/6547 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin merci Trabzon 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/11/2017 tarihli ve 2017/2885 Değişik İş sayılı kararının,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu,

Dosya kapsamına göre, müştekilerden ....’ın şikayet dilekçesinde ve beyanında, şüpheli ... hakkında “www.61saat.com” isimli internet sitesinde yaptığı haber nedeniyle 05/11/2016 günü şüpheli ....'nun eşi olan şüpheli ...’in kendisinin bulunduğu .... Otele gelerek eşi ... hakkında çıkan haberler nedeniyle aralarında konuşma olduğunu; bu konuşma esnasında şüphelinin kendisine tehditvari bir şekilde "görüşmemiz lazım, az sen bir gelsene" diyerek kolundan çekiştirdiği ve kendisinin uyarması üzerine etrafındaki kişilerin araya girmesi ile şüphelinin kendisini bıraktığını beyan ettiği,

Yine şüpheli ... isimli şahsın müştekilerden ....’ün .... gazetesinde şüpheli ... hakkında sahibi olduğu şirketin bazı belediyelerden aldığı ihalelerle ilgili yaptığı haber nedeniyle 27/10/2016 ve 07/11/2016 tarihlerinde

gazeteye giderek kendisi ile konuştuğunu; müştekinin 27/10/2016 tarihinde geçen konuşma esnasında şüphelinin kendisine "... ile ilgili bir daha haber yapma, iyi olmaz" şeklinde ve 07/11/2016 tarihinde yine şüphelinin "Sana yazma dedik, laf anlamıyorsun. Yazma dediysek yazmayacaksın. ... sahipsiz değil. Trabzon küçük yer. Sokakta bekler adamın kafasını kırarlar" şeklinde sözler söyleyerek kendisini tehdit ettiğini beyan ettiği,

Şüphelilerden ... ve ...'in müştekilerden ....’ın başyazarlığını yaptığı .... gazetesinde ... hakkında yaptığı haber nedeniyle 05/11/2016 tarihinde müştekinin ikametinin bulunduğu evin önüne giderek kendisi ile konuştuklarını, konuşma esnasında şüphelilerden ...'in "61saat.com'da hakkımda çıkan yazıyı kim yazdı, arkasında sen mi varsın, bu iş kapanmış, niye yeniden kurcalıyorsunuz" şeklinde ve şüpheli ...'in de "...kimse eşime ihaleci diyemez, yazıyı bir an önce yayından kaldırın, kaldırmazsanız kötü şeyler olabilir" şeklinde sözler söylemesi üzerine şüpheli ...'in "abi sakin ol, eşim çok agresif, belinde de silah vardı aldım onu, eşimi zor zaptediyorum, yazıyı kaldır" şeklinde sözler söyleyerek kendisini tehdit ettiklerini beyan ettiği, olaylara tanıklık eden şahısların da taraflar arasında yüksek sesle geçen konuşmalar olduğu yönünde beyanları olduğunun anlaşılması karşısında; gerek soruşturma aşamasındaki tanık beyanları gerekse şüphelilerin eylemin sübutuna yönelik dolaylı ikrarları dikkate alındığında, mevcut delillerin mahkemesince değerlendirileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Tehdit suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/10/2017 tarihli ve 2016/13776 soruşturma, 2017/6547 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda ve bu karara yönelik itirazın reddine ilişkin merci Trabzon 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/11/2017 tarihli ve 2017/2885 Değişik İş sayılı kararında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Tehdit suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/10/2017 tarihli ve 2016/13776 soruşturma, 2017/6547 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda ve bu karara yönelik itirazın reddine ilişkin merci Trabzon 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/11/2017 tarihli ve 2017/2885 Değişik İş sayılı kararında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde

edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

CMK'nın 173. maddesi " (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu Madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu Madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli hakimliğin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya dosyada yer alan delillerin itirazla ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için yeterli olmadığı durumlarda soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK’nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK’nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelenen dosyada; Şikayetçiler ...., .... ve ....'ın şüpheliler ..., ... ve ... hakkında kendilerini tehdit ettiklerinden bahisle şikayetçi oldukları, şüphelilerin atılı suçlamaları kabul etmedikleri, şikayetçilerin bildirdikleri tanıkların bir kısmının dinlendiği, dinlenen tanıkların şikayetçilerle şüpheliler arasında geçen tartışmayı doğrular ve şikayetçilerin bir kısım iddialarını destekler nitelikte beyanda bulundukları, soruşturma neticesinde Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca şikayetçilerin soyut iddiaları dışında şüphelilerin inkara yönelik savunmalarının aksini gösteren ve haklarında kamu davası açmaya yetecek ölçüde yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gerekçesiyle 13/10/2017 tarihli ve 2016/13776 soruşturma, 2017/6547 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, anılan karara şikayetçiler vekili tarafından itiraz edildiği, merci Trabzon 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/11/2017 tarihli ve 2017/2885 Değişik İş sayılı kesin nitelikteki kararıyla itirazın reddedildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

CMK’nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir.

Somut olayda; şikayetçiler ...., .... ve ....'ın şüpheliler ..., ... ve ... hakkında kendilerini tehdit ettiklerinden bahisle şikayetçi olmuşlar, şüpheliler atılı suçlamaları kabul etmemiş, şikayetçilerin bildirdikleri tanıkların bir kısmı dinlenmiş, dinlenen tanıklar şikayetçilerle şüpheliler arasında geçen tartışmayı doğrulamış ve şikayetçilerin bir kısım iddiaları destekler nitelikte beyanda bulunmuşlardır. Bu hususlar bir bütün halinde değerlendirildiğinde, şüpheliler hakkında isnat edilen suçlardan dolayı kamu davası açılması için yeterli şüphenin mevcut olduğu anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/10/2017 tarihli ve 2016/13776 soruşturma, 2017/6547 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda ve bu karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Trabzon 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/11/2017 tarihli ve 2017/2885 Değişik İş sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, merci Trabzon 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/11/2017 tarihli ve 2017/2885 Değişik İş sayı ile verilip kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde merci mahkemesince yerine getirilmesine, 13/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.