muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/40760, Karar No: 2023/7310, Tarih: 18.10.2023

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik ve Kamu Kurum ve Kuruluşları vb Tüzel Kişiliklerin Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'ın hüküm tarihinden sonra 11.10.2022 tarihinde ve sanık ...'un hüküm tarihinden sonra 05.08.2020 tarihinde öldüklerinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ...(Yanık) Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/63 Esas, 2019/1588 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik ve Kamu Kurum ve Kuruluşları vb Tüzel Kişiliklerin Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/63 Esas, 2019/1588 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik ve Kamu Kurum ve Kuruluşları vb. Tüzel Kişiliklerin Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/63 Esas, 2019/1588 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/63 Esas, 2019/1588 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11787, Karar No: 2018/1146, Tarih: 06.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/11787 E.  ,  2018/1146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yediemin sanığın, çalıştığı işyeri sahibine ait hacizli malları muhafaza etme ve aynı yerde iade ile yükümlü bulunduğu, tekrar haciz için işyerine gidildiğinde aralarında hacizli malların da olduğu eşyaların taşınmış olduğunun tespit edildiği, sanığın hacizden sonra işyerinden ayrıldığı dönemde hacizli malların yerinde olduğunu savunduğu ve sanığın hacizli mallar üzerinde gerekli muhafaza görevini yerine getiremeyeceğini İcra Müdürlüğü'ne bildirmeyerek dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olan ihmalinin, TCK.nun 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı ve ön ödemeye tabi olan bu suçtan usulünce sanığa ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15984, Karar No: 2019/2101, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15984 E.  ,  2019/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13041, Karar No: 2010/6319, Tarih: 03.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13041 E.  ,  2010/6319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.06.2008 tarih ve 2006/794-2008/303 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinin davalı nezdinde sigortalı olduğu sırada 10.05.2006 tarihinde sıcak daldırma galvaniz kaplama tesislerinde kaplamanın yapıldığı potanın delinerek ergimiş çinkonun dışarı aktığını, akan çinkonun fabrikadaki tüm elektrik ve elektronik tesisatları, doğalgaz tesisatlarını ve çevrede bulunan emtiayı yaktığını, bunun sonucu çok yoğun zehirli dumanla birlikte yangın çıktığını ve üretim merkezinin tamamını sardığını, davalı şirketin müvekkiline makine kırılması teminatı kapsamında 116.417,25 YTL ödeme yaptığını, bunun dışında kalan teminatlar ve özellikle yangın teminatının kapsam dışında kaldığından bahisle bunlara ilişkin bir ödemede bulunmadığını, müvekkilinin zor durumda olması nedeniyle anılan miktarı tahsil etmek zorunda kaldığını ancak davalıya ihtarname gönderilerek haksız olarak poliçe kapsamı dışında bırakılan yangın, enkaz kaldırma ve iş durması teminat bedellerinin ödenmesinin istendiğini, davalının ihtara rağmen ödemede bulunmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı tutularak açılan davada yargılama sırasında yapılan ıslah ile artırılan kısım da dahil olmak üzere toplam 253.849,25 YTL’nin davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu olayın yangın olmadığını, fabrikada bulunan emtianın sıcak ve eriyik haldeki çinko ile temas etmesi sonucu yüksek sıcaklığın etkisi ile kavrulduklarını, Yangın Sigortası Genel Şartları uyarınca emtianın alev almaksızın kavrulmasından doğan zararların teminat dışında kaldığını, galvaniz kaplama tesislerinde meydana gelen pota delinmesi hadisesinin makine kırılması teşkil etmesi nedeniyle bu teminat kapsamında davacıya ödemede bulunularak ibraname alınmış olduğunu, böylelikle müvekkilinin poliçeden kaynaklanan tüm sorumluluğunu yerine getirmiş bulunduğunu, iş durması teminatı kapsamındaki sorumluluklarının ise sigorta limiti içindeki davacının gerçek iş-gelir kaybı ile sınırlı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu riziko sonucu delinmiş olan çelik gövdeli galvaniz banyosu potasının enkaz kaldırma masrafının da davacıya ödenmesi gerektiği, emtia kurtarma masrafına konu olan çinko emtiasına poliçede sadece yangın teminatına karşı güvence verilmiş olması nedeniyle çinko emtia kurtarma masrafının ve dolayısıyla fire bedelinin poliçe teminat kapsamında bulunmadığı, davalı ... şirketinin 10.000,00 YTL iş durması ve 35.251,25 YTL enkaz masrafı olmak üzere toplam 45.251,25 YTL tazminatın davacıya ödenmesi gerektiği sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile anılan miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan,2.076,92 TL temyiz ilam harcınında davalıdan alınmasına, 03.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3632, Karar No: 2014/5938, Tarih: 02.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3632 E.  ,  2014/5938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2014

NUMARASI : 2009/8-2014/8

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi ile ferî müdahil V.. Y.. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında K. Köyü ... ada 14 parsel sayılı 7907,21 m² yüzölçümündeki taşınmaz, asliye hukuk mahkemesinin 2008/1088 sayılı dosyasında dava konusu olduğundan sözedilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir. Asliye Mahkemesinde davacılar A.. A.. ve A.. O.. tarafından Hazine, Orman Yönetimi ve Kocakoç Köyü aleyhine açılmış olan ve M.. G.. ile V.. Y..’in müdahil olduğu tescil davası kadastro mahkemesine devredilmiştir.

Yargılama sırasında mahkemece müdahil V.. Y.. adına tesbit edilerek tesbiti şeklen kesinleşen K. Köyü ... ada ... parsel sayılı 4190,27 m² yüzölçümündeki taşınmaz davalı olarak kabul edilerek tutanak aslı dosyaya getirtilmiştir.

Kadastro mahkemesince; 138 ada 14 ve 139 ada 1 nolu parsellerin mevcut tesbitlerinin iptali ile, fen bilirkişileri Önder Melekoğlu ve Murat Haritenin 25/12/2013 tarihli raporlarında ve ekli haritalarında (G) harfi ile göstermiş oldukları 315.56 m² kısmın ifraz edilerek 138 ada 14 nolu parsele eklenerek bu parselin 8222,77 m2 olarak davacılar A.. A.. adına 2 hisse A.. O.. adına 1 hisse yazılarak tapuya kayıt ve tesciline,

(E) ve (C) harfleriyle göstermiş oldukları alanın 1846,40 m2 olarak davacılar A.. A.. adına 2 hisse A.. O.. adına 1 hisse yazılarak 138 ada son parsel numarası verilerek adlarına tapuya kayıt ve tesciline,

(A) harfi ile göstermiş oldukları alanın V.. Y.. adına 139 ada 1 parsel numarası ile 2171,74 m2 olarak tapuya kayıt ve tesciline,

(F) ve (B) olarak harflendirilmiş alanın kadastro tutanağında ve haritasında dere olarak gösterilmesine,

06/01/2013 tarihli ek raporlarında (D) harfiyle göstermiş oldukları 1505,52 m²'lik kısmın 138 ada 13 nolu orman parseline eklenerek orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi ile ferî müdahil V.. Y.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Mahkemece kadastro paftasında dere olarak gösterilen ve hükme dayanak alınan 25/12/2013 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde (G) harfiyle işaretli 315,56 m²’lik bölüm hakkında tescil hükmü kurulmuş ise de 3402 sayılı Kanunun 26/4. maddesi ve H.G.K.'nun 28.11.2007 gün ve 20-909/891 sayılı kararında kabul edilen ilke gözönünde bulundurularak davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu düşünülmemiştir. Görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup, davanın her aşamasında mahkemece de kendiliğinden gözetilmesi gerekir. O halde, (G) harfiyle işaretli bölüm yönünden davanın esası incelenmeksizin görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, esas hakkında hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Ayrıca, ... ada 1 sayılı parsel içende kalan (E) harfiyle işaretli 113,12 m²'lik bölümün davacılar adına tesciline, aynı parsel içinde (F) harfiyle işaretli 1768,22 m²’lik bölümün paftasında dere olarak gösterilmesine, kadastro paftasında dere olarak gösterilen (D) harfiyle işaretli 1505,52 m²’lik bölümün ise 138 ada 13 parsele eklenmesine karar verilmiştir. Kadastro davalarında çekişmeli taşınmazın tutanak asılının dosya içinde bulunması zorunlu olup ... ada 1 sayılı parselin tutanak aslı getirtilmeden karar verilmesi yerinde olmadığı gibi hakkında dava olmayan ve hâkimin re'sen araştırmasını gerektirir bir durum da bulunmayan 197 ada 1 parselin (F) harfiyle işaretli bölüm ile kadastro sırasında dere olarak paftasında gösterilen (D) harfiyle işaretli bölüm hakkında hüküm kurulması da yerinde değildir.

Bunlardan ayrı, çekişmeli ... ada 14 sayılı parsel ile ... ada 1 sayılı parselin (C) harfiyle işaretli 1733,28 m²’lik bölümü ve 197 ada 1 sayılı parselin (E) harfiyle işaretli 113,12 m²’lik bölümünün davacılar adına, 139 ada 1 sayılı parselin (A) harfiyle işaretli 2171,74 m²’lik bölümünün V.. Y.. adına tesciline, aynı parsel içinde kalan (B) harfiyle işaretli 285,25 m²’lik bölümün ise paftasında dere olarak bırakılmasına karar verilmiş ise de, bu bölümler yönünden yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan 26/11/2013 havale tarihli orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazların orman içi açıklık niteliğinde olup olmadığı değerlendirilmediği gibi, (B) harfiyle işaretli bölümün dere olarak tescil harici bırakılmasına karar verilmiş olmasına ve taşınmazlar sınırında dere olmasına rağmen taşınmazların niteliği konusunda jeolog bilirkişisinden rapor alınmamış, ziraat bilirkişi raporunda ise çekişmeli taşınmazların uzun zamandır ekilmediği üzerinde kaymak tabakası oluştuğu açıklandıktan sonra taşınmazların tarım arazisi niteliğinde olduğu bildirilerek kendi içinde çelişkiye düşülmüştür.

Eksik inceleme ve kendi içinde çelişkili bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

Eksik inceleme ve kendi içinde çelişkili bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

Bu nedenle, öncelikle çekişmeli taşınmazların güneyinde bulanan Ambar Köyü çalışma alanında bulunan taşınmazlara ilişkin kadastro tutanak örnekleri ile dayanakları getirtildikten sonra çekişmeli taşınmazların 6831 sayılı Kanunun 17/2. kapsamında orman içi açıklığı olup olmadığı konusunda orman bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı; orman içi açıklık niteliğinde olmadıkları belirlendiği takdirde bu defa mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, aynı yönteme göre tesbit edilecek taraf tanıkları, tespit bilirkişileri, ziraat ve jeolog bilirkişi ve kadastro fen elemanı huzuruyla yeniden keşif yapılmalı; yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesi, niteliği, varsa zilyetliğin başlangıcı ve sürdürülüş biçimi, zilyetliğin iradi olarak terk edilip edilmediği hakkında ayrıntılı bilgi alınmalı, ziraat bilirkişisinden taşınmazın niteliği, halihazır durumu ve öncesinin ne olduğu, jeolog bilirkişiden ise taşınmazın dere yatağı olup olmadığı ya da dereden kazanılıp kazanılmadığı hususlarında ayrıntılı rapor istenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar Hazine ve Orman Yönetimi ile ferî müdahil V.. Y.. temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/06/2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2083, Karar No: 2024/12160, Tarih: 23.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2083 E.  ,  2024/12160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; suç tarihi itibarıyla vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığında suçun unsurları oluşmayacaktır.

Dosya kapsamına göre vergi denetmeni tarafından 2010,2012 ve 2013 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın, sanığa elden tebliğ edildiği, tebligatta defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için iş yerinin müsait olması şartıyla incelemenin iş yerinde yapılacağı, ancak bu husustaki talebin süresi içinde Denetmenliğe yazılı olarak bildirilmesi gerektiği yazılarak sürecin mükellef aleyhine tersine çevrildiği, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK'nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden tespit edilmediği ve suç tarihinde iş yerinin kapalı olduğuna dair belirlemenin bulunmadığı ve sanığın teslim edilemeyen 2010 yılına ait defter ve belgelerin ilk etapta bulunamadığını, sonrasında mali müşavirin işyerinde bulunduğunu ancak süresinden sonra teslim edildiğinden vergi dairesince kabul edilmediğini beyan etmesi ve dinlenen tanıkların bu husus doğruladığının anlaşılması karşısında; hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılması gerektiğine ilişkin bir tespit varsa buna ilişkin belgenin dosyaya ibrazının istenmesi, suç kastının belirlenmesi belirlenmesi amacıyla kendisine kesilen cezaların tümünü ödeyen sanığın vergi incelmesine göre 2012 ve 2013 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri teslim eden fakat süresinde teslim edemediği, sonradan bulup sunmaya hazır olduğu 2010 takvim yılına ait defter belgelerin bu kez vergi dairesince kabul etmediğine dair savunmasının ilgili kurumdan sorulmasından sonra sanığın suç kastı ve hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

Kabule göre;

2.15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir. Bu fıkrada belirtilen ceza indiriminden faydalanabilmek için vergi mahkemesinde dava açılmaması, açılmışsa feragat edilmesi, kanun yollarına başvurulmaması veya başvurulmuşsa vazgeçilmesi şarttır. Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır." hükmünün getirildiği, anılan maddedeki "...infaz..." ve "...kovuşturma..." ibarelerinin Anayasa Mahkemesinin 28.09.2022 tarihli ve 2022/59 Esas, 2022/11 Karar sayılı kararı ile iptal edildiği anlaşılmakla; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, yine özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı gibi sanığın ödeme yaptığı ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararı da nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.