muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18811, Karar No: 2015/32973, Tarih: 19.11.2015

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır. Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir .

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir .

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir .Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davacının çalıştığı işyerinin 15.09.2010 tarihli F.Sözleşmesiyle davalı T.Restoran İşletmeciliği San. ve Tic. Ltd. Şti’ne devredildiği, fesih tarihinde davacının işverenin T. Restoran İşletmeciliği San. ve Tic. Ltd. Şti olduğu görülmektedir. Mahkemece tüm alacaklardan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir. Ancak sigorta kayıtlarına göre davacının 15.10.2010 tarihi itibariyle davalı T.Restoran İşletmeciliği San. ve Tic. Ltd. Şti bünyesinde çalışmasına devam etmiş olup bu tarihten sonra gerçekleşen alacaklarından devreden şirketin sorumlu tutulmaması gerekir. Davalı K. Gıda Restoran İşletmeleri San. ve Tic.Ltd. Şti’nin sadece devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan sorumluluğu bulunmaktadır. Buna göre yukarıdaki ilkeler gözetilerek davalı K. Gıda Restoran İşletmeleri San. ve Tic. Ltd. Şti’nin sorumluluğunun tespitiyle karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve hatalı değerlendirmeyle alacakların tüm miktarlarından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutularak yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

3- Davacı davalı işyerinde saat ücretiyle çalışıldığını net ücretinin 3,9 TL saat olduğunu, aylık net ücretinin 1.095 TL olduğunu iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise ibraz edilen Mayıs 2011 puantaj listesinde de davacının ücretinin saat olarak 3,9 TL olduğu, 265,5 saat karşılığı ücretinin 1.035,45 TL olduğu, buradan yola çıkılarak davacının aylık ücretinin net 1.035,45 TL olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak belirtilen rakam 265,5 saatlik çalışma karşılığı olup, aylık 225 saat çalışmaya göre aylık ücretin tespiti ile alacakların hesaplanması gerekir. Fazla çalışma ücreti alacağı da hesaplanırken 2011 yılı Mayıs ayı için fazla çalışılan kısmın zamsız miktarı alındığı kabul edilerek yalnızca o ayın zamlı kısmı hesaplanmalıdır. Hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7706, Karar No: 2015/13591, Tarih: 08.07.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/7706 E.  ,  2015/13591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/155960

Dolandırıcılık suçundan sanık S.. K..'nün yapılan yargılanması sırasında; İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi, Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararlarındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/02/2015 gün ve 2015/29 E. 2015/41 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1933, Karar No: 2013/10654, Tarih: 29.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/1933 E.  ,  2013/10654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı hakkında MEB müfettişlerince yapılan incelemeler sonucunda düzenlenen raporlarla davalı kurumun ücretsiz %3 kursiyer okutma zorunluğunu yerine getirmemesi ve aday öğretmenlere temel hazırlayıcı eğitim aldıktan sonra adaylık süresi içinde 20 saatten fazla ders verdirilmesi nedeniyle devletten haksız yere fazla para tahsil ederek kamu zararının oluşmasına yol açtığının tespit edildiğini ileri sürerek bu zararın tahsilini istemiştir.

Davalı, davaya konu alacakla ilgili İdari dava açtıklarını, davalıdan istenen ücretsiz kursiyer okutma zorunluluğunun 5793 sayılı yasayla kaldırıldığını, duyuru yapılmasına rağmen talep olmadığı için ücretsiz kursiyer okutulamadığını, aday öğretmenlerin yasalara uygun ders verdiklerini, aday öğretmenlerin Valiliğin verdiği onaya istinaden derse girdiklerini, onay alınarak verilen bir hizmetin yok sayılmak istendiğini ve 2009 yılında yayınlanan yönergeyle aday öğretmenlere münferiden derse girme yetkisinin tanındığını ve davacının zararının olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, % 3 oranında öğrencinin ücretsiz okutulması gerektiği halde bu zorunluluğun yerine getirilmediğini ve aday öğretmenlere fazladan ders verdirildiğini ileri sürerek oluşan kamu zararının tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davalı, yapılan işlemlerin yasalara uygun olduğunu ve kamu zararının olmadığını savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

5580 sayılı kanun ile % 3 ücretsiz öğrenci okutmak koşulu getirilmiş fakat 6.8.2008 tarihinde değiştirilen 3797 sayılı yasanın ek-3 maddesi gereğince özel eğitim kurumlarında eğitim öğrenim gören tüm özürlü öğrencilerin giderlerinin Devlet tarafından karşılanacağına ilişkin yasal düzenleme yapılmıştır. Ek 3’üncü maddesinde ”görme, ortopedik, dil ve konuşma, ses bozukluğu, zihinsel ve ruhsal özürlü çocuklardan özel eğitim değerlendirme kurulları tarafından özel eğitim ve iyileştirme merkezlerine devam etmeleri uygun görülenlerin eğitim giderlerinin her yıl bütçe uygulama talimatında belirtilen miktarı ... bütçesinde konulacak ödenekten karşılanır” hükmü gereği bakanlık tarafından özürlülerin eğitim giderlerinin eğitimi veren özel eğitim okulu veya kurumlarına ödenmesi gerektiği ifade edilmiştir.

5580 sayılı Özel Eğitim Kurumları Kanununun 13.maddesine göre özetle, kurumların öğrenim gören öğrenci sayısının yüzde üçünden az olmamak üzere ücretsiz öğrenci okutmakla yükümlü olduğu, öğrencilerin yüzdesi, seçimleri ve kurumlara kabul şartlarına ilişkin usul ve esasların yönetmelikle belirleneceği şeklinde düzenlenmiş, bu maddeye ilişkin olanak çıkarılan yönetmeliğin 5.maddesinde, kurumların öğrenci sayısının % 3 ünden az olmamak üzere ücretsiz öğrenci okutmakla yükümlü oldukları, şehit, malul ve gazi çocuklarına öncelik verileceği, 7.maddesinde ücretsiz okuyacak öğrenciler için başvuru mecburiyeti ve şartları, 8.maddesinde kayıt sırasında ücretsiz okumak isteyenlerin form dolduracağı, 9.maddesinde ücretsiz okumak için başvuran öğrencileri değerlendirecek komisyon kurulacağı şeklinde düzenlenmiştir. 1.7.2005 kabul tarihli, 5378 sayılı Özürlüler ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 35.maddesi ile ve 24.7.2008 tarihli 5793 sayılı kanunun 25. Maddesi ile değiştirilen 3797 sayılı Milli Eğitim Bakanlğının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanuna eklenen ek 3.madde ile özel eğitim değerlendirme kurulları tarafından özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerine devam etmesi uygun görülenlerin eğitim giderlerinin, her yıl bütçe uygulama talimatı ile belirlenen ... bütçesine konulacak ödenekten karşılanacağı şeklinde düzenlenmiştir.

Bu yasal düzenlemeler ve kanunların kabul sırası da gözetildiğinde, davacı tarafından özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerine devam etmesi uygun görülen çocukların eğitim ücretlerinin devletçe karşılanacağı,ancak özel eğitim kurumlarının da ücretsiz okuyacak öğrencilerin başvurusu üzerine,öğrenci sayısının % 3'ü oranında öğrenciyi ücretsiz okutacağının öngörüldüğü şeklinde yorumlanması gerekir. O halde, mahkemece kanunların kabul sırası ve kanun koyucunun amacı, davacı isteğinin 2006 ve 2008 yıllarına ilişkin bulunması, ancak yukarıda açıklandığı üzere ücretlerin devletçe karşılanacağına ilişkin mevzuat değişikliğinin daha sonraki tarihlerde yapılmış olması gözetilerek davacının davasının bu kısmının kabulüne karar verilmesinde hukuka aykırılık yoktur.

Aday öğretmenlerin hukuka aykırı olarak 20 saatten fazla derse girmeleri nedeniyle kamu zararı oluştuğu iddiasına gelince; davalı ... kurumunda üç aday öğretmenin 20 saat maaş ve 20 saat ders ücreti karşılığı toplam 40 saat derse girdikleri anlaşılmaktadır. ... Valiliği tarafından aday öğretmenlere 20 saat maaş ve 20 saat ders ücreti karşılığı toplam 40 saat üzerinden çalışma izni verildiği sabittir. Davalı verilen bu izine dayanarak aday öğretmenlerin 40 saat derse girmesini sağlamıştır. Valilik onayı ile verilen hizmet yok sayılamaz. İlgili yönetmelikte aday öğretmenlerin 20 saat maaş karşılığı derse girmeleri düzenlenmiş ve ücret karşılığı derse giremeyeceklerine dair bir hüküm getirilmemiştir. Daha sonra yapılan değişiklikle özel eğitim kurumlarında aday öğretmenlere hazırlayıcı ve tamamlayıcı eğitim almadan derse girme ve 20 saatten fazla ders verme imkanı sağlanmıştır. Yapılan bu düzenlemeler karşısında Valilik onayı ile bir hizmet verildiği ve daha sonra mevzuatta değişiklik yapılarak aday öğretmenlere münferiden ve 20 saatten fazla derse girme hakkının tanındığı gözetilerek davacının bu talebinin hukuka aykırı olduğu anlaşıldığından davanın bu hususa ilişkin kısım için reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5757, Karar No: 2018/4660, Tarih: 19.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5757 E.  ,  2018/4660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1938 doğumlu müteveffa ...'nun vefatından bir hafta kadar önce rahatsızlandığı, bu nedenle oğlu olan katılan ... tarafından Nazilli Devlet Hastanesine götürüldüğü, burada ilk muayeneyi nöbetçi hekimin yaptığı, daha sonra kalp doktoru olan tanık doktor ... ... müteveffayı muayene ettiği ancak müteveffanın rahatsızlığının nöroloji uzmanının alanına girdiğinin tespiti üzerine, nöroloji uzmanı olan sanığın, müteveffayı muayene ettiği, sanığın müteveffayı muayene ettikten sonra müteveffanın rahatsızlığının kalp ile ilgili olduğunu belirttiği, bunun üzerine müteveffanın 3 gün yoğun bakımda kaldığı, daha sonra hastaneden doktor ... ... onayıyla taburcu edildiği, ertesi gün müteveffanın tekrar rahatsızlandığı ve katılan tarafından Nazilli Devlet Hastanesine getirildiği, nöbetçi doktor nöroloji uzmanı sanığı çağırdığı, bunun üzerine sanığın geldiği ve müteveffayı taburcu ettiği ancak akşam vakti müteveffanın rahatsızlanması sonucu katılanın tekrar müteveffayı Nazilli Devlet Hastanesine getirdiği, nöbetçi doktor nöroloji uzmanı sanık Doktor ...'i çağırdığı sanığın gelmediği ve müteveffanın tekrar eve getirildiği, ertesi gün müteveffanın tekrar rahatsızlandığı ve katılan tarafından Nazilli Devlet Hastanesine götürüldüğü, nöbetçi doktorun sanığı çağırdığı ve müteveffanın yoğun bakıma alındığı ve yoğun bakımda iken, 15/09/2011 tarihinde kalp yetmezliği, solunum yetmezliği, serebrovasküler hastalık sebepleriyle vefat ettiği somut olayda; ATK 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun 08.08.2012 tarihli, 3164 karar sayılı raporunda, “...Hastanın dosyası ve takip kayıtları değerlendirildiğinde; ilk defa 09.09.2011 tarihinde şikayetinin başladığı, sol vücud yarısında istemsiz hareketler, ağızda kayma gibi acil şartlarında diğer hekimler tarafından da tespit edilebilen nörolojik bulguların varlığı, takip eden sürede sol alt ekstremite güçsüzlük ve sonuçta komaya kadar giden şuur kaybının eşlik ettiği, progresif bir inme tablosu olduğu görüldüğü, ilk çekilen BT’de 09.09.2011 tarihli intrakranial patoloji olmaması hastada yalnızca intraserebral kanama olmadığı ortaya koyacağı, daha öncesinde kalp kapağı patolojisi olan eski serobrovasküler hastalık öyküsü olan ve coumadin kullanan hastanın 09.09.2011 tarihli yatışı sırasında tespit edilen INR değeri 1.66 olan hastada embolik natürü inme tanısı ile takibe alınması, hızlı antikuogülasyonun sağlanması, inme prepresyon riskinin en yüksek olduğu ilk 24 ile 48 saat içersinde hastanın nörolojik yönden takip edilmesi ve bu bahsi geçen organizasyonun yapılabilmesi için nöroloji kliniğine yatışının yapılması gerektiği, 14.09.2011 tarihli kranial MR’da sol serebellar hemisferde izlenen subakut lezyonunda bu bahsi geçen süreyle uyumlu olduğu düşünüldüğünde Nöroloji Uzmanı Dr. ...’in hastayı takip ve değerlendirme konusunda kusurlu olduğu, eyleminin tıp kurallarına uygun olmadığı, zamanında yatış yapılarak tedavi edilmesi halinde kişinin kurtulma imkanının bulunduğuna oy birliğiyle mütalaa olunduğu..

.09.2011 tarihli kranial MR’da sol serebellar hemisferde izlenen subakut lezyonunda bu bahsi geçen süreyle uyumlu olduğu düşünüldüğünde Nöroloji Uzmanı Dr. ...’in hastayı takip ve değerlendirme konusunda kusurlu olduğu, eyleminin tıp kurallarına uygun olmadığı, zamanında yatış yapılarak tedavi edilmesi halinde kişinin kurtulma imkanının bulunduğuna oy birliğiyle mütalaa olunduğu...”, yargılama aşamasında Adli Tıp Kurumu İstanbul Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınan, 16/04/2014 tarih ve 2014/51431/2008 sayılı raporunda ise; “....Dosya kapsamındaki radyolojik tetkiklerin Kurumumuzca yapılan değerlendirmede,” 09.09.2011 tarihli BBT’de intrakranial patoloji izlenmediği, 14.09.2011 tarihli kranial MR’da periventriküler beyaz cevherde kronik vasıflı iskemik gliotik sinyal değişiklikleri yaş ile uyumlu serebral atrofi bulguları sol serebellar hemisferde T2 ve flair serilerde hiperintens fokal iskemik lezyon alanı mevcut olduğu, 15.09.2011 tarihli BBT’de sol serebellumda silik konturlu fokal hipodens alan izlendiği” tesbit edildiği dikkate alındığında; kişinin ölümünün serebrovasküler hastalık ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana gelmiş olduğu, hastanın dosyası ve takip kayıtları değerlendirildiğinde; ilk defa 09.09.2011 tarihinde şikayetinin başladığı, sol vücud yarısında istemsiz hareketler, ağızda kayma gibi acil şartlarında diğer hekimler tarafından da tespit edilebilen nörolojik bulguların varlığı, takip eden sürede sol alt ekstremite güçsüzlük ve sonuçta komaya kadar giden şuur kaybının eşlik ettiği, progresif bir inme tablosu olduğu görüldüğü, ilk çekilen BT’de 09.09.2011 tarihli intrakranial patoloji olmaması hastada yalnızca intraserebral kanama olmadığını ortaya koyacağı, daha öncesinde kalp kapağı patolojisi olan eski serobrovasküler hastalık öyküsü olan ve coumadin kullanan hastanın 09.09.2011 tarihli yatışı sırasında tespit edilen INR değeri 1.66 olan hastada embolik natürü inme tanısı ile takibe alınması, hızlı antikuogülasyonun sağlanması, inme pregresyon riskinin en yüksek olduğu ilk 24 ile 48 saat içersinde hastanın nörolojik yönden takip edilmesi ve bu bahsi geçen organizasyonun yapılabilmesi için nöroloji kliniğine yatışının yapılması gerektiği, 14.09.2011 tarihli kranial MR’da sol serebellar hemisferde izlenen subakut lezyonunda bu bahsi geçen süreyle uyumlu olduğu düşünüldüğünde Nöroloji Uzmanı Dr. ...’in hastayı takip ve değerlendirme konusunda kusurlu olduğu, zamanında yatış yapılarak tedavi edilmesi halinde kişinin kurtulma imkanının kesin olmadığı oy birliğiyle mütalaa olunur...” tespitlerine yer verildiği anlaşılmakla, Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 15