muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2442, Karar No: 2020/6611, Tarih: 16.11.2020

Adi ortaklık sözleşmelerinin kuruluşu bakımından, ortakların esaslı noktalarda uyuşması gerekir (TBK md 2/1). Eş söyleyişle, ortakların şahsı, müşterek amaç, müşterek amaç uğruna birlikte çaba, katılım payının türü ve kapsamı, ortaklık açısından esaslı unsurlar olup, bunlarda uyuşulması ortaklık sözleşmesinin kurulması için yeterlidir. Ortaklar, ikinci derecedeki noktalarda uyuşmamış olsalar bile, ortaklık kurulmuş sayılır.

Adi ortaklık sözleşmesi yazılı yapılabileceği gibi sözlü de yapılabilir. İhtilaf halinde, bu ortaklığın var olduğunu ileri süren kişi, iddiasını, HMK'nın 200. maddesi gereğince senetle ispat etmelidir.

Bu aşamada, tarafların sahibi oldukları ortak hesaba ilişkin genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Yerleşmiş Yargıtay uygulamasına göre; ortak hesaptaki paylar, aksi iddia edilip kanıtlanmadıkça birbirine eşittir. Zira, para ortak hesaba yatırıldığına ve pay bakımdan bir anlaşma bulunmadığına göre, mülkiyetin yarı yarıya ait olduğunun kabulü gerekir. Hesabın, teselsüllü ortak hesap olması ise, tarafların herbirinin bu hesaptan istediği kadar para çekebilmesi ve bankanın bu nedenle sorumluluğunun doğmaması ile ilgilidir. Taraflardan herbiri, hesaptan para çekerken payına göre kendi adına, payından fazlası için diğer hesap sahibinin vekili olarak hareket etmekte olup, payından fazla çektiği miktarda diğer hesap sahibine karşı borçlu durumuna düşer. Ortak hesap sahibi mudiler arasındaki ilişki esas itibarıyla vekalet ilişkisidir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davacı, davalı ile esaslı noktalarda uyuşarak kurdukları adi ortaklığın bir süre faaliyet gösterdiğini ileri sürmüş, davalı ise adi ortaklığın varlığını inkar etmiştir. Bu halde, davacı davasını dayandırdığı adi ortaklığın varlığını ispatla yükümlüdür. Ne var ki, davacı, dayandığı adi ortaklığın varlığını, kesin deliller ile ispat edememiştir.

Diğer taraftan, taraflarca açılan ortak hesaba, davacı tarafından 24/07/2010 ila 15/01/2012 tarihleri arasında 34 adet havale ile toplam 77.296 TL gönderilmiş ise de, bu durum hesabın ortak olduğu gerçeğini değiştirmez. Eş söyleyişle, ortak hesaba yatırılan paranın kaynağını araştırmaya gerek yoktur(Dairece verilen 2015/8610 E. 2016/5669 K., 2013/5455 E. 2013/7357 K, 2009/7693 E. 2009/11420 K ve 2009/15446 E. 2009/18793 K. Sayılı kararlar ile Yargıtay 13. Hukuk Dairesince verilen 2015/40233 E. 2016/3203 K. ve 2014/11159 E. 2014/33102 K. sayılı kararlarda aynı yöndedir). Ortak hesabın ise, yatırılan paranın tamamının davalı tarafından çekilmeek suretiyle kapatıldığı, gerek dosyadaki bilgi ve belgeler gerekse davalının ikrarıyla sabittir.

Buna göre, ilk derece mahkemesince; davacının, kurulduğunu ve bir süre faaliyet gösterdiğini ileri sürdüğü adi ortaklığın varlığını ispat edemediği, buna bağlı olarak tarafların birlikte açtıkları ortak hesap üzerinde eşit oranda (yarı yarıya) hak sahibi oldukları, hesaptaki paranın tamamını çeken davalının payından fazla çektiği miktar yönünden davacıya borçlu durumuna düştüğü kabul edilerek, hesaptaki paranın yarısı üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, ileri sürülen maddi vakıaların (ve sözleşmenin) yanılgılı değerlendirilmesi suretiyle, hesaptaki paranın tamamı üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, kesin olmak üzere 16/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12046, Karar No: 2012/9040, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/12046 E.  ,  2012/9040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Yokluklarında verilen kararın davalılardan ... Tarım İnş Nak Taah İth İhr San Tic Ltd Şti ile ... Taah San Tic Ltd Şti’ne tebligat yasasının 35.maddesi gereğince tebliğ edilmek suretiyle dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki anılan davalılara yapılan tebligatların usulüne uygun olmadığı görülmektedir.

Tebliğ ile ilgili Yasa ve Tüzük hükümleri tamamen şeklidir. Değinilen işlemler nedeniyle tebligat; bilgilendirme yanında belgelendirme özelliği de bulunan bir usul işlemidir. Gerek tebliğ işlemi ve gerekse tebliğ tarihi ancak yasa ve tüzükte emredilen şekillerle tevsik ve dolayısıyla ispat olunabilir. Bu sebeple tebligatın usul yasaları ile ilişkisinde daima göz önünde tutulmalıdır. Hal böyle olunca, yasa ve tüzük hükümlerinin en ufak ayrıntılarına kadar uygulanması zorunludur. Kanunun ve Tüzüğün belirlediği şekilde yapılmamış ve belgelendirilmemiş olan tebligatların geçerli olmayacağı Yargıtay içtihatlarında açıkça vurgulanmıştır.

7201 Sayılı yasanın 35/son maddesine göre; Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, taraflar arasında yapılan, imzası resmi merciler önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen adresler ile kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, ticaret sicillerine ve esnaf ve sanatkârlar sicillerine verilen en son adreslerdeki değişiklikler hakkında da 35.madde hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiştir.

Öte yandan tebligat tüzüğünün 55 ve 28 maddelerinde uygulamanın nasıl yapılacağı açıklanmıştır. Buna göre 35.madde gereğince tebligat yapılabilmesi için önce; muhataba daha önce tebligat yapılan yada somut olaydaki gibi ticaret sicilinde yazılı bulunan adrese çıkarılan tebligat üzerine tebliğ memuru 28 inci Maddenin ilk fıkrasındaki usule göre yeni adresi tespit ederse aynı Maddenin üç ve dördüncü fıkraları mucibince ve son fıkrasındaki hal vaki ise 30 uncu Maddeye tevfikan muamele yapar

Tebliğ memuru bu suretle muhatabın yeni adresini tespit edemezse, tebliğ evrakı, çıkaran mercie iade edilir. Bu mercie, muhatabın yeni adresi bir diğer alakalı tarafından bildirilirse, tebliğ evrakı o adrese gönderilir. Aksi takdirde mercice tahkik muamelelerine tevessül olunmayarak bu Tüzüğe ekli 6 numaralı örneğe göre düzenlenecek tebliğ evrakının bir nüshası eski adrese ait kapıya talik ettirilir. Eski adresin kapısına talik tarihi, tebliğ tarihi sayılır.

Tebliğ memuru bu suretle muhatabın yeni adresini tespit edemezse, tebliğ evrakı, çıkaran mercie iade edilir. Bu mercie, muhatabın yeni adresi bir diğer alakalı tarafından bildirilirse, tebliğ evrakı o adrese gönderilir. Aksi takdirde mercice tahkik muamelelerine tevessül olunmayarak bu Tüzüğe ekli 6 numaralı örneğe göre düzenlenecek tebliğ evrakının bir nüshası eski adrese ait kapıya talik ettirilir. Eski adresin kapısına talik tarihi, tebliğ tarihi sayılır.

Somut olayda yasanın ve tüzüğün aradığı bu şartların yerine getirilmeden 35.maddeye göre tebliğ yapıldığı anlaşılmaktadır. Gerçekten davalılar...Tarım İnş Nak Taah İth İhr San Tic Ltd Şti ile ... Taah San Tic Ltd Şti’ne temyiz incelmesine konu davada dava dilekçesinin tebliğ edilmeksizin tensiple birlikte irtibatlı görülen bir başka dosya ile birleştirilmesine karar verilip birlikte yargılama sürdürüldükten sonra dosyanın tefrik edilerek karara çıkarıldığı giderek anılan davalılara yapılmış bir tebligat parçasının temyiz incelemesine konu dosyada bulunmadığı görülmektedir. Her ne kadar mahkemece davalıların kurduğu adi ortaklığın SGK kayıtlarındaki adresine her iki davalı adına tebligat çıkarılmış ise de adi ortaklık Ceylanpınar’da kurulu olduğu halde ortaklardan Güvenilir Tarım Ltd adına gönderilen tebligatın Şanlı Urfa’ya gönderildiği görülmektedir. Öte yandan tebligat adresi davalıların ticaret sicilinde kayıtlı bulunan adresleri ile de uyumlu değildir. Hal böyle olunca davalıların dosya kapsamında tebligat yapılmış adresleri bulunmadığı halde, davalıların oluşturduğu adı ortaklığın sigorta belgelerindeki adreste Tebligat Yasası’nın 35. maddesine göre yokluklarında verilen kararın tebliğinin geçersiz olduğu açıktır. Kaldı ki adi ortaklık Ceylanpınar’da olduğu halde davalı ... adına tebliğin Şanlı Urfa merkeze gönderildiği de ortadadır.

Öte yandan nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Temyiz eden davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğünün 17,15-TL maktu harç dışında harç yatırdığına ilişkin dosya içerisinde bilgi ve belge bulunmadığı giderek peşin temyiz harcını 153,24-TL noksan yatırdığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle:

1-Yokluklarında verilen kararın davalılar ...Tarım İnş Nak Taah İth İhr San Tic Ltd Şti ile ... Taah San Tic Ltd Şti’ne dosyada bulunan ticaret sicili tescil adreslerinde yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi

Yukarıda açıklanan nedenlerle:

1-Yokluklarında verilen kararın davalılar ...Tarım İnş Nak Taah İth İhr San Tic Ltd Şti ile ... Taah San Tic Ltd Şti’ne dosyada bulunan ticaret sicili tescil adreslerinde yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi

2-Davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğüne eksik harcı ikmal etmesi için HUMK'nun 434.maddesi uyarınca mehil verilerek, süresi içinde noksan temyiz harcının tamamlanması halinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde temyiz harç noksanı giderilmez ise kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14065, Karar No: 2015/24384, Tarih: 31.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/14065 E.  ,  2015/24384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede; sanığın, katılan tarafından kendisine verilen bonoyu baştaki anlaşmaya aykırı doldurduğu belirtilerek "açığa imzanın kötüye kullanılması" suçundan cezalandırılması talep edildiği, iddianamedeki sevk ve tavsife göre "tehdit" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı, gerekçeli kararın gerekçe kısmında açığa imzanın kötüye kullanılması suçu tartışıldığı halde hüküm fıkrasında tehdit suçundan karar verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

2- 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık, üst Cumhuriyet savcısı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9648, Karar No: 2024/2703, Tarih: 22.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9648 E.  ,  2024/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/302 E., 2021/668 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Katılan ... Bakanlığının sanık ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan açılan kamu davasına katılma ve kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2020 tarihli ve 2020/59 Esas, 2020/389 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2021/302 Esas, 2021/668 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz sebebi özetle; sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... hakkında mağdura karşı eline aldığı tüfekle öldürmeye yönelik icrai hareketlerine başladığı ancak elinde olmayan nedenlerle eylemini sonlandırmadığı gerekçesiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması talepli dava açılmış ise de; görüntü kaydına göre sanığın hiçbir aşamada mağdura silah tevcih etmediği, sanığın kamyonun arkasında bulunan mağduru korkutma saikiyle kendi ayakları önüne ateş etmesi sebebiyle yapılan yargılama sonucunda yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediği sabit görülerek 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraatine ve silahla tehdit suçundan suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmaları, mağdurun ve tanığın beyanları, olay yeri inceleme raporu, görüntü inceleme tutanağı ve görüntü CD'si, tutanaklar, nüfus ve adli sicil kayıtları ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; 10.02.2020 tarihli iddianamede sanığın mağdura yönelik işlediği eylem anlatılarak uygulanması istenen sevk maddesindeki suçun belirtildiği, İlk Derece Mahkemesince sanığın mağdura karşı eylemini silahla gerçekleştirdiğinin kabul edildiği, ancak silahın mağdura tevcih

edilmemesi sebebiyle suç vasfı yönünden yapılan değerlendirmede değişen suç vasfının silahla tehdit olarak belirlendiği halde, sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (b) bendi ile uygulama yapılması suretiyle kabul ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması, sanığın kabul edilen eylemine göre değişen suç niteliği uyarınca 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınarak mağdura yönelik silahla tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması yerine, yazılı biçimde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan suçun sanık tarafından işlenmediğinden beraatine, silahla tehdit suçundan suç ihbarında bulunulması suretiyle kabul ile hüküm arasında çelişki yaratılarak, yargılamanın sürüncemede bırakılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan ... vekilinin sanık ... hakkında verilen hükme ilişkin temyiz istemi yönünden

Katılan ... Bakanlığının sanık ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan açılan kamu davasına katılma ve kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin olmadığı anlaşılmakla, katılan Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme karşı katılan kurum vekilinin temyiz istemi yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2021/302 Esas, 2021/668 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği "suç niteliği yönünden" Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5118, Karar No: 2014/16471, Tarih: 24.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5118 E.  ,  2014/16471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.12.2013 tarih ve 2012/556-2013/399 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalıların dava dışı limited şirketin ortakları iken müvekkilinin, 12.10.2007 tarihli protokol ile hissesini davalılara devrettiğini, hisse devir protokolü gereğince 175.000 TL devir bedelinin yarısının 2008 yılı içerisinde, yarısının ise 3 yıl içinde ödenmesinin gerektiğini, ancak davalıların herhangi bir ödeme yapmadıklarını, hisse devir bedelinin tahsili için başlatılan takibe de itiraz ettiklerini ileri sürerek, davalıların itirazlarının iptaline ve icra inkar tazminatına mahkum edilmelerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu hisselerin asıl sahibinin davacının babası olduğunu, evrak üzerinde davacının ortak göründüğünü, davacının hisselerinin müvekkillerine devredildiğini, davacının dayandığı protokolde belirlenen 175.000 TL'nin, şirketin gizli ortağı ...'ın, şirketin banka kredisi kullanması için ipotek ettirdiği konutunu, banka kredi borcunun ödenmemesine binaen teminat altına almak için yazıldığını, ancak bu hususun açıkça belirtilmediğini, noterde düzenlenen hisse devir senetlerinde davacının herhangi bir alacağının kalmadığının belirtildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen 12.10.2007 tarihli protokol ile davacının, dava dışı şirketteki hisselerini davalılara devrettikleri, devir bedeli olarak 175.000 TL'nin belirlendiği ve yarısının 2008 yılı içinde yarısının ise üç yıl içinde ödenmesinin kararlaştırıldığı, ayrıca şirket adına banka kredisi almak için davacı tarafından teminat olarak gösterilen evin ipoteğinin yeni kredi dönemine kadar devam edeceğinin, kredinin geriye ödendiği tarihte teminatın geçersiz olacağının hüküm altına alındığı, işbu protokolde devir bedeli olarak tespit edilen miktarın teminat olduğu hususunda herhangi bir kayda yer verilmediği, dolayısıyla protokolde öngörülen hisse devir bedelinin davalılardan talep edilebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalıların icra takibine yönelik itirazlarının 175.000 TL asıl alacak, 84.414,41 TL faiz olmak üzere toplam 259.414,41 TL üzerinden iptaline, %20 oranında icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13.290,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 24.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/691, Karar No: 2016/5483, Tarih: 10.11.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/691 E.  ,  2016/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

27.06.2015 tarihli ihbar tutanağı ile olay yeri görgü ve tespit tutanağında sanıklar ...ve ... tarafından kullanıldığı belirtilen Geçimli Mahallesi Höbek mevkiinde bulunan tapusuz zeytin bahçesinin ormanlık araziden açma etrafının açık olduğu, bahçe içerisinde zeytin ağaçları arasında, örtü üzerine yerde serili halde kurumaya bırakılmış bitki parçalarının dışarıdan bakıldığında açık arazi olması nedeniyle görülebildiği, dosya içerisinde mevcut 27.06.2015 tarihinde ....Karakol Komutanlığına gelen ihbar tutanağı ile olay yerinde ele geçirilen esrar maddeleri dikkate alınarak, ...Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından şüpheli ...'ın üzerine atılı suçu işlediğine dair kuvvetli şüphenin oluştuğu ve gecikmesinde sakınca bulunan halin varlığı nedeniyle, ...'ın ikametinde ve eklentilerinde gündüzleyin bir defaya mahsus arama yapılmasına ve arama neticesinde ele geçirilecek suç unsurlarına elkonulmasına ilişkin CMK'nın 116. ve 127. maddeleri gereğince yazılı arama ve el koyma kararı verildiği, bu nedenle zeytin bahçesi ile sanıkların konutunda ve eklentilerinde yapılan arama sonucunda elde edilen delillerin hukuka aykırı yöntemle elde edildiğine ilişkin tebliğnamenin 1 nolu bendinde bildirilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Zeytinlikte bulunan kenevirlerin sanıklara ait olup olmadığının tespiti açısından; bu zeytinliğin kime ait olduğunun, suç tarihinde sanıklar tarafından kullanılıp kullanılmadığının, suça konu kenevirlerin sanıklar tarafından zeytin bahçesine konulup konulmadığının; mahalle muhtarı, ihtiyar heyeti ve zeytinliğin yanındaki tarla komşularından sorularak tespitinin yaptırılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü verilmesi,

2) ...Kriminal Daire Başkanlığı Laboratuvarı tarafından suça konu maddelerden alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.