muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3346, Karar No: 2024/9277, Tarih: 03.12.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, etkin pişmanlık hükümleri uygulanması gerektiği, eksik araştırma yapıldığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'nin 09.03.2022 günü saat 15.30 sıralarında ticari taksi ile Nizip İlçesi Uluyatır Mahallesinde ikamet eden ... ... ... isimli şahıstan uyuşturucu madde satın alacağı ve bu maddeyi satmak amacı ile ilçe merkezine getireceği bilgisi üzerine sanığın yolcu olarak bulunduğu ticari taksinin durdurulduğu, aracın sürücüsü ..., ön yolcu koltuğunda ... ve arka koltuğunda sanık ... olduğu, ...'a ait alüminyum folyo içerisinde daralı ağırlığı 0,47 gram Metamfetamini rızası ile teslim ettiği, sanık ..., bir adet şeffaf poşet içerisinde daralı ağırlığı 32,34 gram olan metamfetamini kolluk görevlilerine rızaen teslim ettiği, sanık üzerinde ele geçirilen net ağırlığı toplam 28,8 gram metamfetamin maddesini satmak amacıyla bulundurduğuna ve ...'a 50,00 TL karşılığında sattığına dair ele geçirilen uyuşturucu maddenin türü ve miktarı itibariyle kişisel kullanım sınırının üzerinde olması, salt uyuşturucu madde kullanıcılarının bu miktarlarda ve türde uyuşturucu taşımalarının hayatın olağan akışına uygun olmaması, sanık ikametinde hassas terazi ele geçirilmesi, kolluk tarafından olay öncesi ...'nin Uluyatır köyünden uyuşturucu madde satın alıp ilçedeki bağımlı şahıslara satacağı yönünde bilgiler elde edilmesi karşısında sanığın atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü sanığın içinde bulunduğu ticari taksinin durdurulması suretiyle sanığın üzerinden çıkan ve kendisine ait rızaen teslim ettiği maddenin metamfetamin maddesi olduğu, yine aynı tarihte ikametinde yapılan aramada hassas terazi ve esrar tohumu bulunduğu, ele geçirilen maddelerin kişisel kullanım sınırının üzerinde olması hususları nazara alındığında; sanığın üzerine atılı "uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapmak" suçunu da işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hakkındaki isitihbari bilgi ile uyumlu sanığın olay günü üzerinde kişisel kullanım miktarı üzerinde uyuşturucu madde, ikametinde yapılan aramada ise hassas terazi bulunduğu, sanığın böylece uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçunu işlediği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığın yargılama safahatında uyuşturucu maddeyi aldığını söylediği, hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen şahıs hakkında yeni delillerin ortaya çıkması durumunda mahkumiyet kararı verilmesi halinde yargılamanın yenilenmesi yoluyla sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilebileceği imkan dahilinde olup, tüm dava dosyası kapsamına göre karar usul ve kanuna uygun bulunmuş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Ancak;

A. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımda taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması,

B. Adli emanetin 2022/491 ve 2019/307 sırasına kayıtlı eşyaların müsaderesi yerine imhasına karar verilmesi hususlarının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

B. Adli emanetin 2022/491 ve 2019/307 sırasına kayıtlı eşyaların müsaderesi yerine imhasına karar verilmesi hususlarının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2023/441 Esas, 2023/421 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün adli para cezasına ilişkin hüküm fıkrasının (4) numaralı bendine, ''...tahsiline" ibaresinden sonra gelmek üzere ''... taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapsa çevrileceğinin ihtarına'' ibaresinin ve müsadere ile ilgili hükmün (10) numaralı bendinde bulunan ''İMHASINA'' ibareleri yerine ''5237 sayılı Kanun'un 54/1 maddesi uyarınca MÜSADERESİNE'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nizip Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8710, Karar No: 2020/985, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/8710 E.  ,  2020/985 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23635, Karar No: 2009/4560, Tarih: 05.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/23635 E.  ,  2009/4560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz edenin sıfatına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4994, Karar No: 2013/6883, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/4994 E.  ,  2013/6883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... mahallesi çalışma alanında bulunan 968, 971, 1123, 1172, 1611, 1814 ve 2651 parsel sayılı sırasıyla, 4.800,00; 6.000,00; 3.300,00; 1.250,00; 1.350,00; 5.800,00 ve 458,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar Mahmut Oğlu Rasim Mutuk mirasçıları tarafından davalılar Hazine ve Belediye Tüzel Kişiliği aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davaları, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle ayrı ayrı Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanakları ile aktarılan dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların ad ve payları gösterilmek suretiyle Mahmut oğlu Rasim Mutuk mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Çekişmeli 968, 1123, 1172, 1611,1814 ve 2651 parsel sayılı taşınmazların tarım arazisi olduğu, taşınmazlar üzerindeki zilyetliğin aktarılan tescil davalarının açıldığı tarihe kadar çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla 20 yılı aşan bir süre devam ettiği, 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı kazandırıcı zamanaşımı ile mülk edinme şartlarının gerçekleştiği mahkemece mahallinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları düzenlenen teknik bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Delillerin takdiri mahkemeye ait olup takdirde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenlere ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile çekişmeli bu parsellere yönelik usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

2- Davalı Hazinenin 971 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince, mahkemece çekişmeli taşınmaz yönünden davacılar yararına zilyetlik ile mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, dosyadaki pafta örneğinden çekişmeli taşınmazın sınırında, dere bulunduğu anlaşıldığı halde taşınmazın dere yatağı niteliğinde olup olmadığı ve bu nedenle zilyetlik ile kazanılabilecek yerlerden olup olmadığının belirlenmesi yönünden jeolog bilirkişinin görüşüne başvurulmamış olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. O halde mahkemece sağlıklı sonuca varılabilmesi için; yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, uzman jeolog, zirai bilirkişi ve fen bilirkişisi refakate alınarak mahallinde yeniden keşif yapılmalı, taşınmazın kısmen ya da tamamen dere yatağından elde edilip edilmediği, taşınmazın sınırında halen aktif dere yatağı bulunup bulunmadığı buna göre taşınmazın tamamı üzerinde davacı tarafın kadastro tespitine kadar en az 20 yıl süre ile zilyetliği olup olmadığı belirlenmeli, zirai bilirkişi ve jeolog bilirkişiden taşınmazın niteliği ve öncesinin dere yatağı olup olmadığını belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı izlemeye elverişli ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi isabetsiz olup davalı Hazinenin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün bu parsel yönünden BOZULMASINA, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13111, Karar No: 2006/13818, Tarih: 19.10.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/13111 E.  ,  2006/13818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya ait taşınmazı 1.10.1998 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile aylık 5.500 dolar bedelle kiraladığını, 1998 Ekim, Kasım, Aralık ve 1999 Ocak ayı kirasını peşin olarak 22.000 dolar bedelli çek vermek suretiyle ödediğini, Şubat 1999 ayı kirasını 10.2.1999 tarihinde 2.500 dolar ve 10.2.1999 tarihinde 3.000 dolar olmak üzere elden makbuz almak suretiyle ödediğini, ancak davalının kendisini yanıltarak makbuza ocak ayı kirası olarak yazdığını, Şubat ayı kirasını temerrüde düşmemek için mükerrer ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek fazladan ödediği 5.500 doların işlemiş faiziyle birlikte 6.600 dolar olarak tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının ödediği 22.000 doların 1998 Ekim, Kasım, Aralık ayı kira bedelleri ile önceki kiracının mecurda bıraktığı mefruşatın davacıya bırakılması karşılığında davacının ödemeyi üstlendiği birikmiş elektrik borcu olarak ödendiğini, ocak 1999 kirasını makbuz karşılığı tahsil ettiğini, Şubat kirasını ise icra takibi sonucu alabildiğini, kesin hüküm bulunduğunu, mükerrer ödeme bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiş, karşı davası ile de tahliye tarihine kadar geçen süre için 13.750 dolar kira alacağının bulunduğunu ileri sürerek tahsilini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulü ile 5.500 doların davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ödeme tarihlerinden itibaren devlet bankalarınca 1 yıllık mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanmasına, karşı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin

takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin

takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 1.10.1998 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile aylık 5.500 dolar bedelle kiraladığı taşınmaz için, 1998 Ekim, Kasım, Aralık ve 1999 Ocak ayı kirasını peşin olarak 22.000 dolar bedelli çek vermek suretiyle ödediğini, Şubat 1999 ayı kirasını 10.2.1999 tarihinde 2.500 dolar ve 10.2.1999 tarihinde 3.000 dolar olmak üzere elden makbuz almak suretiyle ödediğini, ancak davalının kendisini yanıltarak makbuza ocak ayı kirası olarak yazdığını, Şubat ayı kirasını icra takibi sonucu mükerrer ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı ise iddiayı reddederek kesin hüküm bulunduğunu savunmuştur. Taraflar arasında görülen Fatih 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1999/45 esas, 1999/ 907 karar sayılı dosyasında; davacı kiralayan ... tarafından, davalı kiracı ... Ltd.Şti.’nin 30 günlük ihtara rağmen Şubat 1999 ayı kirasını ödemediğini ileri sürerek temerrüt nedeniyle aktin feshi ile 5.500 dolar şubat ayı kirasının tahsili için dava açtığı, mahkemece 5.11.1999 tarihinde verilen kararda; davalı kiracı tarafından 22.000 dolar olarak ödenen paranın 1998 Ekim, Kasım, Aralık ayları kira bedelleri ile önceki kiracının bıraktığı elektrik borçlarının karşılığı olarak ödendiği, 10.2.1999 ve 12.2.1999 tarihli makbuzlarla ödenen toplam 5.500 doların Ocak 1999 kirası olduğu, Mart 1999 ayı kirasının 11.3.1999 tarihinde ödendiği, bu durunda ihtara rağmen Şubat 1999 ayı kirasının ödenmemiş olduğu gerekçesiyle temerrüt nedeniyle aktin feshi ile mecurun tahliyesine, 2.169.145.000 TL tutarındaki Şubat 1999 ayı kirasının tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmemek suretiyle kesinleşmiştir. Fatih 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda açıklanan kararı taraflar arasında kesin hüküm teşkil eder. Davacı, mahkeme kararı ile ödemediği kesinleşen kira parasını mükerrer ödediği iddiası ile dava açamaz. Öyle olunca davacı kiracının açmış olduğu davanın reddine karar vermek gerekirken açıklanan hususların göz ardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, 19.10.2006 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7197, Karar No: 2023/3848, Tarih: 12.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/7197 E.  ,  2023/3848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1243 E., 2022/334 K.

DAVA TARİHİ : 21.12.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2016/1390 E., 2018/1391 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin istinaf başvurusunun başvurunun esastan reddine, kadının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kısmen kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda 12.09.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı ... ve vekili gelmedi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı erkeğin müvekkiline fiziksel şiddet uyguladığını, burnunu ve parmağını kırdığını, evden kovduğunu, kötü söz ve hakaretlerde bulunduğunu, evlatları arasında ayrım yaptığını, müvekkilini tehdit ettiğini, müvekkilini çalıştığı iş yerinde taciz ettiğini, iş yerinde olay çıkardığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi birinci maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmesini, müvekkili yararına aylık 1.500,00 tedbir nafakası ile 50.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı kadının dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların gerçek dışı olduğunu, davacının şiddet iddialarına ilişkin hiç bir delil sunamadığını, müvekkilinin eşine hakaret etmediğini, davacı kadının bir kısım değerli eşyaları alıp evden kendi isteği ile ayrıldığını, nafaka ve tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı kadının dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların gerçek dışı olduğunu, davacının şiddet iddialarına ilişkin hiç bir delil sunamadığını, müvekkilinin eşine hakaret etmediğini, davacı kadının bir kısım değerli eşyaları alıp evden kendi isteği ile ayrıldığını, nafaka ve tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında sürekli tartışmalar yaşandığı, davalının davacıya şiddet uyguladığı, sürekli olarak hakaret ettiği, "seni artık bu evde istemiyorum, evimi yaktın, kızları al git, oğlumu bana bırak" şeklinde söylemlerde bulunarak çocukları arasında ayrım yaptığı, davacıyı evden kovduğu, dolayısıyla gelişen olaylarda davalı erkek eşin tam kusurlu olduğu, evlilik birliğinin devamında taraflar açısından korunmaya değer bir yararın kalmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, davacı kadının tedbir nafakası talebinin reddine, davacı kadın yararına 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili katılma yolu ile istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin asgari ücretle hamamda temizlik görevlisi olduğunu, uzun süreli çalışmasının yaşı gereği mümkün olmadığını, halen bir çocuk okuttuğunu, tedbir nafakası talebinin reddinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek reddedilen tedbir nafakası yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemenin sundukları delilleri hiç bir şekilde dikkate almadığını, davacının iddialarının ispatlanmadığını, müvekkilinin davacıyı darp ettiğinin ispatlanmadığını, müvekkilinin eşini evden kovmadığını, hakaret yahut kötü söz söylediği iddiasının da gerçek dışı olduğunu, müvekkilinin ispatlanan kusuru olmadığını, müvekkilinin fedakar, özverili ve iyi bir aile babası olduğunun sabit olduğunu, davacı tanıklarının somut hiç bir bilgisinin olmadığını, müvekkilinin aile hasreti ile yanıp tutuştuğunu, eşinin eve dönmesini istediğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek, hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç