muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11270, Karar No: 2012/15351, Tarih: 17.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11270 E.  ,  2012/15351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/10/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar.davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir”şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasanın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır. 25.maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış, BK.nun 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlemiştir.

Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikayet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir. Aksi halde şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.

Dosya kapsamından; davacının Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksek Okulu sekreteri, davalının ise aynı yüksek okulda davacının özel kalem sekreteri olarak görev yaptığı, karşılıklı güven ilişkisine dayalı olarak davalının zaman zaman davacıya ait makam odasındaki bilgisayardan işlemler yaptığı anlaşılmaktadır.

Davalı, çalışma masasının üzerinde yazanı belli olmayan bilgisayar çıktılı bir sayfalık yazı ile internet üzerinden kendi ismi kullanılarak yapılan MSN görüşmelerini içerir belge ve hakaret- tehdit içerikli yazı bırakılması üzerine Cumhuriyet Savcılığı'na verdiği 28/2/2008 tarihli şikayet dilekçesinde; herhangi bir isim belirtmeden ve belirli bir kişiyi hedef almadan gerçek suçluların ortaya çıkarılarak cezalandırılmasını istemiştir. Şikayet üzerine yapılan soruşturma kapsamında, davacıya ait iş yeri ve ev bilgisayarları incelenmiş, davalının masasının üzerine konulan belgelerdeki bir kısım içeriklere ulaşılması üzerine davacı hakkında; "bilişim sistemini erişilmez hale sokmak", "iftira" ve "hakaret" suçlarından kamu davası açılmış, yapılan yargılamada sanığın üzerine atılı suçları işlediği yönünde kuvvetli şüphe bulunduğu ancak şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

Gelişim biçimi yukarıda anlatılan somut olayda; davalının, masasının üzerine bırakılan ancak yazanı belli olmayan hakaret ve tehdit içerikli bir takım belgeler nedeniyle cumhuriyet savcılığına şikayette bulunarak gerçek suçluların bulunmasını istediği, yapılan soruşturma kapsamında kamu görevlileri tarafından davacının ismine ulaşılarak davacı hakkında kamu davası açıldığı, yapılan yargılamada davacının üzerine atılı suçları işlediği yönünde kuvvetli şüphe bulunduğu ancak şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmaktadır. Yapılan şikayette davacının ismi verilmediği gibi, soruşturmayı yürüten görevliler tarafından yapılan incelemede davacının ismine ulaşıldığı ve ceza yargılamasında davacı hakkında atılı suçları işlediği yönünde kuvvetli şüphe bulunduğu yönünde tespit yapıldığına göre şikayetin haksız biçimde yapıldığından söz edilemez. Şu halde yasal şikayet hakkı kullanıldığı kabul edilerek istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6219, Karar No: 2013/8109, Tarih: 17.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6219 E.  ,  2013/8109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av.... gelmiş davalılar tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...’nün yönetim kurulu başkanı, diğer davalının ise yönetim kurulu üyesi olarak 02.05.2004 tarihine kadar kooperatifte görev yaptıklarını, bu kişilerin aynı zamanda dava dışı ... adlı şirketin de yöneticisi olduklarını, şirketin kooperatife yaptığı iş karşılığı 2003 yılında 63.562.500.000.-TL’lik fatura kestiğini, ancak aynı yıl içinde kooperatif hesabından davalı ... tarafından 150.000.000.000.-TL’nin çekilip kooperatifin 86.437.500.000.-TL zarara sokulduğunu, ayrıca kooperatifin hiçbir alacağı olmamasına ve görevleri sona ermiş olmasına rağmen her iki davalının müşterek imza ile kooperatif adına keşide ettikleri 07.05.2004 tarihli çek ile de davalı ...’nün 25.953.000.000.-TL tahsil ettiğini ileri sürerek, şimdilik bu tutarın davalılardan müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin en son genel kurula kadar tüm genel kurullarda ibra edildiğini, davanın dayanağı olan alacak kalemlerinin ileri tarihli keşide edilmiş çekten ve kooperatifin 2003 yılında davalı ... tarafından gerçekleştirilen imalat bedellerinden kaynaklandığını, fatura ve belgelerin kooperatif kayıtlarına girdiğini ve itiraza uğramaksızın kesinleştiğini, davalı ...’a husumetin tevcihini gerektiren hiçbir işleminin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,uyulmasına karar verilen bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, davalıların yöneticilik yaptıkları dönemde kooperatifin faiz dahil 392.577,18 TL geliri bulunduğu bu miktarın 58.263,13 TL'sinin nakit olarak yeni yönetime devredildiği, 334.313,95 TL'nin harcandığı, inşaat alanında bulunan malzeme ile birlikte yapılan imalatın 237.804,00 TL olduğu, bunların dışında davalıların kayıtlarda görülmeyen imalatlarının da eklenmesi ile toplam imalat değerinin 321.863,081 TL olduğu, davalı ...'nün kooperatiften alması gereken miktarın mahsubu sonrası bakiye 3.854,14 TL'nin davalıların uhdesinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile anılan miktarın davalılardan tahsiline fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekkillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunanlar yararına 990,00'ar TL duruşma vekalet ücretinin birbirlerinden alınarak yekdiğerine verilmesine, davacıdan alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/534, Karar No: 2013/3923, Tarih: 21.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/534 E.  ,  2013/3923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tazminat hukukuna ilişkin davada Antalya 1. Asliye Hukuk ve Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacı tarafından davalının tasarrufunda bulunan spor sahasının yenilenmesi, tamir ve tadilatı ile güzelleştirilmesi, hak kazanılan 257.457.00 TL alacağın temerrüt tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

1. Asliye Hukuk Mahkemesince, talebin şirket alacağının avans faizi ile tahsili istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

2. Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davanın mutlak ticari dava olmadığı, davacı tacir ise de davalı tacir olmadığı gibi talebin Borçlar Kanunundan kaynaklı eser sözleşmesine dayalı olduğu, T.T.K. m.4 kapsamında kalmayan talep hakkında Asliye Hukuk Mahkemesi görevlidir gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Borçlar Yasasının 355. maddesinde, istisna akdi bir tarafın iş sahibi, diğer tarafın yüklenici konumunda olduğu ve bedel karşılığında bir şeyin imalinin yapılmasının sağlandığı sözleşme olarak tanımlanmıştır. Buna göre dava istisna(eser) sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davalının tacir olmadığı ve davanın da mutlak ticari nitelikte bulunmadığı nazara alındığında uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde, Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25. ve 26.) maddeleri gereğince Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5928, Karar No: 2021/3919, Tarih: 21.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5928 E.  ,  2021/3919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12.12.2018 tarih ve 2018/122 E- 2018/863 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.06.2020 tarih ve 2019/1455 E- 2020/750 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili Tedaş'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı Akden Enerji Dağıtım A.Ş. arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmesinin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5, 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, 03.03.2004 tarihinde gerçekleşen ölümlü iş kazası nedeniyle İş Mahkemesinde görülen davada davacı şirketin % 80, müteveffa işçinin % 15, davalı ...'ın % 5 kusurlu oldukları tespit edilerek müteveffanın hak sahiplerine SGK tarafından ödenen tazminatın rücu istemi ile açılan davada davacı kurum lehine tazminata hükmedildiğini, kararın kesinleşmesi üzerine ilama dayalı takip sonucu 14.01.2016 tarihinde SGK Başkanlığına 544.945,50 TL ödeme yapıldığını, bu ödemenin davacıya atfedilen % 80 kusura karşılık gelen 512.889,88 TL'sinin İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'den TEDAŞ Genel Müdürlüğüne devredilen dosyalar arasında bulunmaması nedeniyle işletme hakkı devir sözleşmesi de hisse satış sözleşmesi gereğince davalı şirketlerin sorumluluğunda bulunduğunu, diğer davalı ...'a ise % 5 kusur atfedilmiş olması nedeniyle kusur oranına karşılık gelen 32.055,62 TL'nin ödeme tarihinden itibaren davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Akden Enerji Dağıtım ve Perakende Sat.Hiz. A.Ş. vekili, davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, müvekkili şirket ile davacı arasında doğrudan sözleşme ilişkisi bulunmaması nedeniyle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacı ile AKEDAŞ arasında düzenlenen İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesinde açıkça devir öncesi tüm hukuki ve cezai sorumluluğun davacıya ait olduğunun belirtildiğini, rücu istemine konu dava ve ödemelerin İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi öncesinde gerçekleşen iş kazasına dayalı SGK rücu istemine ilişkin olması nedeniyle AKEDAŞ ve müvekkili şirketin herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, rücu istemine konu iş kazasının İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin düzenlendiği 24.07.2006 tarihinden önce müvekkili şirketin tüzel kişilik kazanmasından ve TEDAŞ'ın özelleştirme kararının alındığı 02.04.2004 tarihinden önce gerçekleştiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalılardan ...'ın davanın kendisine yöneltilen kısmı ile ilgili dava tarihinden sonra ödeme yapmış olması nedeniyle bu davalıya yönelik davanın konusuz kaldığı, diğer davalılar yönünden İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesi uyarınca davacının ödeme yapmasına neden olan iş kazasının dağıtım faaliyetlerinin TEDAŞ tarafından yapıldığı, 2004 yılında gerçekleştiği, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, 28.05.2013 tarihli Hisse Satış Sözleşmesi uyarınca, TEDAŞ'ın mülkiyetine ilişkin de dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde, bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlere ilişkin sorumluluğun ve bu sorumluluktan kaynaklanan mali yükümlülüğün TEDAŞ'a ait olduğu, bu sorumluluk çerçevesinde TEDAŞ tarafından takip edilen ve sonuçlandırılan dava ve takiplerden dolayı yapılan ödemelerin davalı şirketlere rücu edilemeyeceği gerekçesiyle, davalı ...'a yönelik davanın konusuz kalması nedeniyle esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı şirketlere yönelik davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davacının ödeme yapmasına neden olan iş kazasının 03.03.2004 tarihinde yani 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi ve 28.05.2013 tarihli Hisse Satış Sözleşmesinin düzenlenmesinden önce gerçekleştiği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. ve Hisse Devir Sözleşmesinin 9.3. ve 9.4. maddesinde yer alan hükümlere göre tarafların sorumluluğunda olacak dosyalara ilişkin iki ölçüt belirlendiğini, bunların olayın 24.07.2006 tarihinden önce meydana gelmesi ile olayda üçüncü kişi zararının bulunması olduğunu, müvekkili şirket çalışanının üçüncü kişi olmadığının ileri sürüldüğü, davacı çalışanı işçinin ölümü nedeniyle hak sahiplerinin zarar gören üçüncü kişi durumunda olup, bu hali ile davacı TEDAŞ'ın mülkiyetine ilişkin ve dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlere ilişkin sorumluluğun ve bu sorumluluktan kaynaklanan mali yükümlerin TEDAŞ'a ait olduğu, bu sorumluluk çerçevesinde TEDAŞ tarafından takip edilen ve sonuçlandırılan dava ve takiplerden dolayı ödenen bedellerin davalı şirketlere rücu edilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5120, Karar No: 2024/455, Tarih: 16.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/5120 E.  ,  2024/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/413 E., 2021/723 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzelterek onama

Sanık hakkında bozma üzerine, kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2014 tarihli kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan şikayetçiye yönelik eylemden ötürü doğrudan 3.000,00TL ve hapisten çevrili 9.000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15.Ceza Dairesinin 14.06.2017 tarihli kararıyla uzlaştırma işlemleri gereği bozma kararı verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2018 tarihli kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan doğrudan 3.000,00TL ve hapisten çevrili 9.000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay (Kapatılan) 15.Ceza Dairesinin 29.06.2020 tarihli kararıyla eksik inceleme ile hüküm kurulması nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

5. Bozma üzerine, Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2020/413 Esas, 2021/723 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 50 nci maddeleri uyarınca hapisten çevrili 15.000,00TL ve doğrudan 5.000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi, sanık hakkında şikayetçi ...' yönelik eylem sebebiyle de beraat hükmü kurulması gerektiği ve aleyhe temyiz talebi olaması karşısında sanığın kazanılmış hakları saklı tutulmaksızın fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...’nun kendisini iş adamı olarak tanıtıp ihtiyacı olanlara düşük faizle para verebileceğini söylediği, buna inanan katılan ...'ın 29.000,00 TL para alabilmek için sanığa 15.000 TL ve 16.000 TL meblağlı iki adet çek verdiği, sanığın çekleri aldıktan sonra bankadan parayı çekip gelmek bahanesi ile ayrıldığı ve bir daha dönmediği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.