muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/38173, Karar No: 2017/7722, Tarih: 13.07.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/38173 E.  ,  2017/7722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, Alaşehir Devlet Hastanesi Ruh Sağlığı Hastalıkları uzmanı tarafından 13/05/2013 tarihinde düzenlenen raporda “motosiklet hırsızlığı suçu ile ilgili psikiyatrik muayenesi yapılarak yazılı suçun farik ve mümeyyizi olduğunun” belirtilmesine karşın; hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmayan ancak 23/11/2013 tarihli duruşmada dinlenen sosyolog bilirkişinin suça sürüklenen çocuğun “yaşı ile uygun özellikler taşıdığı, olayın farik ve mümeyyizi olduğu, beyanlarına itibar edilebileceği, ancak yaşı nedeniyle eylemi sonucunda cezai yaptırıma maruz kalacağını anlayabilecek yapıda olmadığı” şeklinde beyanda bulunması karşısında; meydana gelen çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6349, Karar No: 2012/13580, Tarih: 18.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6349 E.  ,  2012/13580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Anamur Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/10/2010 tarih ve 2009/477-2010/516 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkete sera sigortası yaptırdığını, Anamur ilçesinde yaşanan dolu felaketi sırasında müvekkilinin serasının zarar gördüğünü, davalı şirkete yapılan hasar ihbarı sonrasında müvekkiline 28,890 TL ödeme yapıldığını sera poliçesinde örtü malzemesi, cam, plastik olan seraların dolu yağışının kar yükü oluşturması sebebiyle uğramış olduğu tüm zararın teminat kapsamında olduğu halde müvekkilinin zararının tamamının karşılanmadığını, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10,000 TL zararın, zarar tarihi olan 23/02/2009 dan itibaren işlemiş faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacının serasının müvekkil şirketçe sigortalandığını, davacının hasar ihbarı üzerine açılan hasar dosyası ile zararının tespit edildiğini, tespit edilen 28,890 TL zararın davacıya ödendiğini, bunun üzerine davacının müvekkilini ibra ettiğini ve bakiye alacaklarından da feragat ettiğini savunarak, sigorta kapsamına girmeyen davacı taleplerinin ve açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre davacının serasının davalı şirketçe sigortalandığı davacının zarar kapsamında belirlenen 28.890 TL ödemeyi kabul edilerek davalının ibra edildiğini, davacının bu ibranın müzayaka altında verildiğine dair iddia ve ispatının bulunmadığını davacının davalıyı ibra etmesi nedeniyle tazminat talep edemeyeceği gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık TTK'da düzenlenen sigorta hukukundan kaynaklanmakta olup, uyuşmazlıkta 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması mümkün olmadığı halde davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılarak sonuçlandırılması doğru görülmediğinden kararın açıklanan gerekçe itibariyle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2546, Karar No: 2025/2415, Tarih: 25.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/2546 E.  ,  2025/2415 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/241 E., 2023/247 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti

SUÇ TARİHLERİ : 22.10.2021,20.09.2021, 21.10.2021

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafii, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/169 Esas, 2022/387 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereği beraat; sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 43, 62, 52, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 16 yıl 1 ay 22 gün hapis cezası ve 56.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2023/241 Esas, 2023/247 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik yapılan istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanıklar ... ve ...'in beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... ve Müdafinin Temyiz İstemleri

Delil bulunmadığına, kullanıcı olduğuna, 5237 sayılı Kanunun 188/4-a maddesinin hatalı uygulandığına ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden

Dava dosyası kapsamına göre; olay günü temyiz dışı sanık ..., ... ve ...'in ikametinde yapılan aramada; ...'in üzerinde ve attığı çuvalda metamfetamin, sentetik kannabinoid, esrar, hassas terazi ve folyo ele geçirildiği; sanık ...'in ise üzerinde yapılan aramada; kubar esrar ve hint keneviri tohumu ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak;

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden

Dava dosyası kapsamına göre; olay günü temyiz dışı sanık ..., ... ve ...'in ikametinde yapılan aramada; ...'in üzerinde ve attığı çuvalda metamfetamin, sentetik kannabinoid, esrar, hassas terazi ve folyo ele geçirildiği; sanık ...'in ise üzerinde yapılan aramada; kubar esrar ve hint keneviri tohumu ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanık ...'in üzerinde herhangi bir uyuşturucu madde ele geçmemesi ve sanık ...'in üzerinde ele geçen maddenin kullanım dahilinde oluşu hususları birlikte değerlendirildiğinde sanıkların üzerilerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Dava dosyası kapsamına göre; 20.09.2021 tarihinde ihbar üzerine sanığın ikameti önünde yapılan fiziki takipte kullanıcı şahıslardan tütünle karıştırılmış sentetik kannabinoid ve esrar ele geçirildiği, sanığın ikametinde yapılan aramada ise tütünle karıştırılmış sentetik kannabinoid, esrar, metamfetamin ve hassas terazi ele geçirildiği; 21.10.2021 tarihinde sanığın yakalanmasına yönelik çalışmalarda araçta ve üzerinde yapılan aramada; tütün-sentetik kannabinoid karışımı madde, esrar, metamfetamin ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak;

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 188/4-a maddesi uyarınca artırım yapılırken adli para cezası karşılığı gün sayısı eksik belirtilmiş ise de, sonrasında hesaplanan sonuç ceza doğru hesaplandığından, sonuca etki etmemesi nedeniyle maddi hata olarak nitelendirilmiş olup, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 188/4-a maddesi uyarınca artırım yapılırken adli para cezası karşılığı gün sayısı eksik belirtilmiş ise de, sonrasında hesaplanan sonuç ceza doğru hesaplandığından, sonuca etki etmemesi nedeniyle maddi hata olarak nitelendirilmiş olup, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kolluk tarafından tutulan tutanaklara göre uyuşturucu maddenin ele geçirilme biçimi, sanık savunması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair kabulde, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 188/4-a maddesinin uygulanmasında ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik olmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Suçun işlenmesinde kullanılan Adli Emanet'in 2021/2144 ve 2021/2341 sıralarında kayıtlı hassas teraziler ile Aynı Emanet'in 2021/1964, 2021/1843 sıralarında kayıtlı alüminyum folyo, şeffaf poşetler ve küçük kağıt parçalarının 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesi uyarınca müsaderesi yerine iadesine ve/veya imhasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2023/241 Esas, 2023/247 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2023/241 Esas, 2023/247 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümündeki "-Trabzon Adli Emanetinin 2021/2144 sırasında kayıtlı bulunan ve üzerinde uyuşturucu kalıntısı bulunmayan 1 adet anahtarlık şeklinde dijital terazinin suçta kullanıldığı sabit olmamakla sahibine iadesine, Trabzon Adli Emanetinin 2021/1964 sırasında kayıtlı bulunan 1 adet rulo halinde alüminyum folyo, 1 adet doy doys ibareli beyaz renkli poşet, 16 adet küçük kağıt parçası, 1 adet şeffaf poşet parçasının üzerinde gerekli parmak izi incelemesi yapıldığından ve ekonomik değeri bulunmadığından sahibine iadesine, Trabzon Adli Emanetinin 2021/2341 sırasında kayıtlı bulunan 1 adet yeşil beyaz renkli dijital terazinin uyuşturucu etken maddesi kalıntılarının bulunduğu sabit olmamakla sahibine iadesine, Trabzon Adli Emanetinin 2021/1843 sırasında kayıtlı bulunan; -1 Adet Rulo halinde alüminyum folyo üzerinde gerekli inceleme yapıldığından ve ekonomik değeri bulunmadığından imhasına" ibarelerinin çıkartılması ve yerine "Suçun işlenmesinde kullanılan Adli Emanet'in 2021/2144 ve 2021/2341 sıralarında kayıtlı hassas teraziler ile aynı emanetin 2021/1964, 2021/1843 sıralarında kayıtlı alüminyum folyo, şeffaf poşetler ve küçük kağıt parçalarının 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15265, Karar No: 2015/20004, Tarih: 12.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/15265 E.  ,  2015/20004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

Dava, davacının Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihinin ilk defa....'da sigortalı olarak çalışmaya başladığı tarih olan 10/05/1981 tarihi olduğunun ve davacıya 24/03/2014 tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren aylık bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkin olup mahkemece verilen ilk kararın Dairemizin 11/12/2014 tarih 2014/23897 Esas ve 2014/26864 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak verilen kararın Dairemizin 14/05/2015 tarih 2015/6029 Esas ve 2015/10800 Karar sayılı ilamı ile ilk bozma kararının ortadan kaldırılarak yeniden bozulmasına karar verildiği ve mahkemece yeniden Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/6. maddesinde; “Davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesi, her hâlde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır.” hükmü yer aldığından dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle dava dosyasının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7500, Karar No: 2019/1464, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7500 E.  ,  2019/1464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/578, Karar No: 2014/2163, Tarih: 26.02.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/578 E.  ,  2014/2163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2012

NUMARASI : 2011/1236-2012/1481

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davalılar ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesi amacıyla yapılan takibe vaki itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davacı davasını ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından ve katılma suretiyle davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, davalılardan Ö.. S..'nın kiracı olduğunun davacı tarafından kanıtlanamamasına göre davalıların tüm davacının, davalılardan Ö.. S.. hakkındaki davanın reddine yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davacının, davalılardan R.. S.. hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Davacı 28.07.2011 tarihinde başlattığı icra takibi ile aylık 500 TL'dan Mayıs, Haziran, Temmuz 2011 ayları kira bedeli toplamı 1500 TL'nın tahsilini istemiştir. Davaya konu taşınmaz 01.04.2009 tarihinde davacı tarafından satın alınmış olup tapuda kayden malik davacıdır. Her ne kadar davalı Refik vekili taşınmazın gerçek malikinin müvekkili olduğunu iddia etmişse de, tapulu taşınmazlarda mülkiyet resmi şekilde geçeceğinden tapunun iptaline karar verilmedikçe davacının malik olduğunun kabulü zorunludur. Davalı R.. S..'nın öncesinde kiracı olduğunu kabul ettiği kiralananın davacı tarafından satın alınması ile davacı önceki malikin halefi olduğundan, davalı R.. S..nın yeni malikin kiracısı olduğunun kabulü gerekir. Davalı R.. S.., kiralanan taşınmaz davacı tarafından alındıktan sonra kira sözleşmesinin sona erdiğini ispatlamakla yükümlüdür. Kaldı ki davalı tarafından 29.12.2009 tarihinde 7,5 aylık kira parası açıklaması altında 1595,00 TL davacıya ödeme de bulunulduğuna ilişkin banka dekontu da bulunmaktadır. Davalı tarafından önceki malik döneminde kiracı olduğu taşınmazın davacı tarafından satın alındıktan sonra sona erdiği davalı tarafından kanıtlanmadığına göre, taraflar arasında devam eden kira sözleşmesindeki bedel üzerinde durularak işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile bu davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile davalılardan R.. S.. hakkındaki hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20074, Karar No: 2014/17945, Tarih: 09.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/20074 E.  ,  2014/17945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av... ve davacı vekili Av. ...geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahkemesine geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, genel idari giderler ve döner sermaye faizi gibi giderler dahil edilmemelidir.

Bu itibarla; dosyada mevcut 2013 yılı Orhangazi Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü verilerine göre, münavebeye alınan ürünlerden buğday, taze fasulye, domates, biber ve kavun-karpuzun üretim giderlerinin sırasıyla 235,70 TL, 711,30 TL, 1.337,40 TL, 1.718,20 TL ve 757,40 TL olduğu belirtildiği halde buna tarla kirası, döner sermaye faizi ve genel idari giderler gibi unsurlar eklenmek suretiyle bedel tespit edilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın Bursa-Yalova-İstanbul yoluna ve Orhangazi, İznik, Gemlik İlçe merkezlerine yakın olması, sanayi yapıları vs. yapılabilme imkanı, bölgede ihracat yapan firmaların soğuk hava depoları ile imalathanelerin bulunması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla %30 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, bu oranı %40 olarak uygulayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.