muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7682, Karar No: 2014/7288, Tarih: 08.05.2014

Ayrıca davacı tarafa ait araç 2007 model Peujeot 407 otomobil olup kaza 17.10.2010 tarihinde meydana gelmiştir. Davacı tarafça kaportacı bilirkişi marifetiyle yapılan tespitte 21.530 TL hasar, 3.200 TL değer kaybı belirlenmiştir. Tespit raporunda aracın piyasa rayicinin 32.000 TL olduğu bildirilmiştir. Davacı vekili şimdilik toplam 24.730 TL'nin tazminini talep etmiştir.

Onarım masrafları taşıtın rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerini aşar ya da taşıt onarım kabul etmez ise taşıt tam hasara uğramış sayılır. Araçtaki hasarın tespiti hususunda alınan bilirkişi raporuda yeterli inceleme yapılmadan tespit raporunda belirtilen hasarlar aynen kabul edilmiş, farklı olarak parça bedelinden hurda indirimi yapılmış 21.230 TL hasar ile değer kaybının 3.000 TL alacağı toplam zararın 24.230 TL olduğu hesaplanmıştır. Aracın onarımının mı pertinin mi uygun olacağı konusu değerlendirilmemiştir. Mahkemece davalı tarafa izafe edilen %25 kusura göre 6.057,05 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporlarnına göre hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece, Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyetinden seçilecek trafik kazalarında kusur durumunun ve araçta meydana gelen zararın tesbiti hususlarında uzman bilirkişi kurulundan tüm dosya kapsamı tanık beyanları kaza tesbit tutanağı, kazanın oluş şekli, aracın modeli, araçta meydana gelen hasar, vs. birlikte değerlendirilerek davaya konu trafik kazasında sürücülerin kusurlarının belirlenmesi, davacı aracının onarım giderinin tesbiti, aracın onarımının mı, pertinin mi uygun (ekonomik olduğu, pertinin uygun olması halinde arnacın riziko tarihdeki 2.el piyasa rayici ile sovtaj bedelinin tespiti, belirlenecek piyasa rayicinden sovtajın mahsubu ile gerçek zararın hesaplanması hususlarında ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli, önceki raporlarında irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; davalılar zarar veren aracın işeteni ve sürücüsü olup aralarında müşterek ve müteselsil sorumlu bulunmaktadır. Davacı vekili dava dilekçesinde tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Bu durumda mahkemece hükmedilen tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi davalılardan tahsiline şeklinde karar verilmesi de isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı .... Tarım Ürün. Ltd. Şti vekilinin temyiz itirazının kabulü hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 8.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/903, Karar No: 2020/19782, Tarih: 28.12.2020

**7. Ceza Dairesi         2018/903 E.  ,  2020/19782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılan sıfatı alması mümkün olmayan Gümrük İdaresi'nin, hükmü temyiz etme hakkı da bulunmadığından, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kamu davasından haberdar edilmemiş ise de, 5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip şikayetçi kurumun suçtan zarar görme olasılığına göre, hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin, sanıklar hakkındaki beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre suç için asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık ...’ın savunmasının alındığı ve 24.11.2009 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar ... ile ... hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, davaya konu 41 R 5325 plaka sayılı nakil vasıtasının trafik kaydındaki tedbir şerhi kaldırılmak suretiyle İADESİNE,

III) Şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin dava konusu eşyanın iadesine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Davaya konu eşyanın analizi sonucu 01.06.2009 tarih ve 9296 sayılı TÜBİTAK MAM. raporuna göre “mineral yağ ile organik çözücü (motorin) karışımından oluştuğunun” bildirilmesi ibraz edilen faturanın suça konu eşyayı temsil etmemesi ve dosya kapsamına göre, kaçak akaryakıt olduğu anlaşılan eşyanın 5015 sayılı Kanunun Ek 5/1. maddesi uyarınca müsaderesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12796, Karar No: 2012/10279, Tarih: 19.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/12796 E.  ,  2012/10279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Kayseri 4. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 10.09.2009 gün ve 2009/816 Esas, 2009/832 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, bunları doğrulayan tanık ve müşteki anlatımları ve tüm dosya kapsamından; sanığın oynamak için evine gelen mağdureye pijama ve iç çamaşırını indirerek cinsel organını gösterdiği sübut bulunduğu halde, 20.04.2009 tarihinde kolluk tarafından ifadesinin alındığı esnada Kayseri Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğü anlaşılması karşısında, işlediği fiille ilgili olarak TCK.nın 32/1-2. maddeleri uyarınca akıl hastalığı veya zayıflığı bulunup bulunmadığı yönünde Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan görüş sorularak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine sanığın hayatın olağan akışına uymayan ve soyut hiçbir delille doğrulanmayan savunmasına itibar edilerek beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19748, Karar No: 2021/15366, Tarih: 23.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/19748 E.  ,  2021/15366 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na aykırılıktan kabahatli ... hakkında Konya Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü'nün 11/08/2020 tarihli ve... ve ... sayılı idarî yaptırım karar tutanakları ile uygulanan 598,00 ve 1.228,00 Türk lirası idarî para cezası tutanaklarına karşı yapılan başvurunun kabulü ile idari para cezası tutanaklarının kaldırılmasına dair Polatlı Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/09/2020 tarihli ve 2020/1045 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 01/03/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/03/2021 tarihli ve... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-5326 Sayılı Kabahatler Kanununun 28/1-a maddesi uyarınca "Yetkili olmadığının anlaşılması halinde dosyanın yetkili sulh ceza mahkemesine gönderilmesine" ilişkin düzenleme ve 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 12/1. maddesinde düzenlenen "Davaya bakmak yetkisi, suçun işlendiği yer mahkemesine aittir" hükmü gereğince somut olayda kabahatin Konya ilinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, dosyanın yetki yönünden Konya Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden işin esasına girilerek karar verilmesinde,

2-Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 27/11/2014 tarihli ve 2014/22963 esas, 2014/19969 sayılı ilamında yer alan “idari para cezası karar tutanağının resmi evrak niteliğinde bulunduğu ve aksi ispat edilinceye kadar geçerli olduğu, ispat kuvveti bakımından başkaca bir delille (kamera kaydı gibi) desteklenmesinin gerekmediği, bu yönde mevzuatımızda bir hüküm bulunmadığı” şeklindeki içtihadı gereğince, trafik idari para cezası karar tutanağının aksi sabit oluncaya kadar resmi evrak niteliğinde olduğu ve tutanağın düzenlenmesi için geçerli dayanak belgelerine ihtiyaç bulunmadığı gözetilmeden, muterizin itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü idari yaptırım kararına konu tutanak dışında radar kaydı ve fotoğraf gibi bir delil bulunmadığı hususu yerinde görülerek başvurunun kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İdari para cezası karar tutanağının resmi evrak niteliğinde bulunduğu ve aksi ispat edilinceye kadar geçerli olduğu, ispat kuvveti bakımından başkaca bir delille (kamera kaydı gibi) desteklenmesinin gerekmediği ancak muterizin belirtilen gün ve saatte başka bir yerde olduğuna ilişkin veya tespit edilen aracın rengi ve modelinin kendi aracı olmadığına dair geçerli sayılabilecek bir başvurusunun bulunması halinde ancak görevli kolluk görevlisinin beşeri bir hata yaptığının kabul edilebileceği, bununla birlikte somut olay bakımından muterizin başvuru dilekçesinde bu yönde bir anlatım bulunmadığı gibi başvuruyu inceleyen Polatlı Sulh Ceza Hakimliği'nin başvuruya konu idari para cezası bakımından yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden Polatlı Sulh Ceza Hakimliği'nin 23/09/2020 tarihli ve 2020/1045 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılamayı gerektirmemek üzere BOZULMASINA, 23.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16492, Karar No: 2015/44, Tarih: 19.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/16492 E.  ,  2015/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştirler.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz Edilmiştir.

Gerekçe:

1-4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 49 ve 50. maddelerinde; tüzel kişilerin, kanuna ve kuruluş belgelerine göre gerekli organlara sahip olmakla fiil ehliyetini kazanacakları ve iradelerini bu organları aracılığıyla açıklayacakları, aynı şekilde HUMK'nun 39. maddesine göre ehliyeti haiz olan tüzel kişilerin yasal organları ile hareket edecekleri hüküm altına alınmıştır. Organlar, hukukî işlemleri ve diğer bütün fiilleriyle tüzel kişiyi borç altına sokarlar. Tüzel kişinin, fonksiyonlarını, kanuna veya tüzel kişinin ana sözleşmesine göre, bağımsız olarak yerine getirmek üzere seçilen veya atanan ya da kendisine bu fonksiyonları bağımsız olarak yerine getirmek üzere fiilen ve dışarıdan belli olacak şekilde yetki verilen kişi ya da kişi gruplarına organ adı verilir. Organlar, hükmi şahsın iradesini açıklarlar, tüzel kişiyi içeride yönetir, dışa karşı da temsil ederler. Tüzelkişinin organından söz edebilmek için onun mutlaka tüzel kişinin irade ve karar organı olması zorunlu değildir. Onun içindir ki, genel kurul, yönetim kurulu yanında çeşitli yöneticiler tüzel kişinin organı olarak değerlendirilebilir. Bu kapsamda, genel olarak dış ilişkilerde, bazı kimselerin tüzel kişinin hukuki muamelelerine katılması öngörülmüşse, bu kimseler de tüzel kişinin organı sayılırlar.” (HGK. 2004/21-406 E, 2004/434 K).

Kamu tüzel kişileri, görevleri bakımından kamu otoritesini temsil eden tüzel kişiler olup; kanunla ya da kanunun verdiği yetkiye dayanılarak idare tasarrufu ile kurulur (Anayasa md. 123; MK. 52). Taraf ehliyetine de kamu tüzel kişileri sahiptir.

Devlet tüzel kişiliğine bağlı ve ayrı tüzel kişiliği bulunmayan kuruluşların ise, taraf ehliyeti yoktur; bunların işlemleri ile ilgili davaların bağlı bulundukları tüzel kişiliğe karşı açılmaları gerekir. Bağlı bulunun kuruluşun 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesi anlamına işveren sıfatına haiz olması, bağlı bulunduğu tüzel kişiliğin taraf sıfatını ve işverenlik sıfatını ortadan kaldırmaz. Zira bu kuruluş, tüzel kişiliğin bir organıdır.

Devlet tüzel kişiliğine bağlı ve ayrı tüzel kişiliği bulunmayan kuruluşların ise, taraf ehliyeti yoktur; bunların işlemleri ile ilgili davaların bağlı bulundukları tüzel kişiliğe karşı açılmaları gerekir. Bağlı bulunun kuruluşun 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesi anlamına işveren sıfatına haiz olması, bağlı bulunduğu tüzel kişiliğin taraf sıfatını ve işverenlik sıfatını ortadan kaldırmaz. Zira bu kuruluş, tüzel kişiliğin bir organıdır.

Bir davanın tarafları (veya taraflardan biri) o dava­da gerçekten (davacı veya davalı olarak) taraf sıfatına sahip değilse, mahkeme, taraf sıfatına haiz olmayan kişi yönünden, dava konusu hakkın esası (mevcut olup olmadığı) hakkında inceleme yapıp karar veremez.

Mahkeme, davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddine karar verir. Kimin işçi ve işveren olduğu, İş Kanunu'nun kapsamında bulunduğu, maddi hukuk sorunu olup, husumet çerçevesinde "sıfat"a ilişkin bu sorunun hâkim tarafından kendiliğinden "resen" nazara alınması gerekir. Diğer taraftan özellikle davalının taraf sıfatı olup olmadığında yanılgı, bir başka anlatımla husumetin tevcihinde hata yapılması halinde, dava husumetten reddedilmemeli, davacıya dava dilekçesini taraf olan davalıya yöneltme olanağı tanınmalıdır.

6100 sayılı HMK.’un 124/4 maddesi uyarınca “Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir”.

Somut olayda, temsil ve tevcihte hata sonucunda davalı olarak taraf ehliyetine sahip olmayan ... Şefliğinin taraf olarak gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Mahkemece yapılacak iş, davacı vekiline taraf sıfatına sahip olan ... Genel Müdürlüğüne davanın yöntemince yöneltilmesi için süre verilerek sonucuna göre yargılama yapılarak karar vermektir.

2-Kabule görede davacının hizmet süresi tespit edilirken davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda düzenlenen 4/C statüsüne ilişkin bütün bilgi ve belgelerin getirtilip bir değerlendirmeye tabi tutulmalı ve davacının hizmet süresi buna göre tespit edilmeli iken eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6334, Karar No: 2008/7815, Tarih: 23.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/6334 E.  ,  2008/7815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERDEMLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 101 ada 1002 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı adına tespit ve tescil edildiğini, taşınmazın taşlık, kayalık ve çalılık olup zilyetlikle edinilemeyecek yerlerden olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kadastro mahkemesinde görülen dava bulunduğu ve tutanağın kesinleşmediği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kadastro mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın görev nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Erdemli Kadastro Mahkemesinin 31.7.2007 tarih ve 2006/567 E. 2007/405 K. sayılı ilamında eldeki davada dava konusu edilen 101 ada 1002 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak açılmış herhangi bir kadastro tespitine itiraz davası bulunmadığından bu parselle ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, keza eksiğin giderilmesi yolu ile getirtilen tapu kaydına göre de çekişme konusu taşınmazla ilgili olarak sicilin oluştuğu anlaşılmaktadır.

O halde, dava tarihi itibariyla nizalı taşınmazla ilgili olarak kadastro mahkemesinde tespite itiraz niteliğinde açılan bir davanın bulunmadığı gözetildiğinde eldeki tapu iptal ve tescil davasına bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olacağı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru edğildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8781, Karar No: 2019/1554, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8781 E.  ,  2019/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22859, Karar No: 2015/21931, Tarih: 14.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/22859 E.  ,  2015/21931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Yalvaç Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 04.08.2015

No : 2014/555-2015/431

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, S.. B.. hariç diğer davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Hukuk Muhakemeleri Kanunun 326/1. maddesine göre yargılama harç ve giderlerinde davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm kurulan taraf sorumlu ise de 5502 sayılı Kanunun 36. maddesine göre Sosyal Güvenlik Kurumunun harçtan bağışık olduğu gözetilmeksin davalı Kurum’dan tahsiline karar verilmiş olması,

2- 6100 sayılı HMK nun “yargılama giderlerinin kapsamı” başlığını taşıyan 323. maddesinde yargılama giderlerinin hangi kalemleri kapsadığı tek tek sayılmış, “yargılama giderlerinden sorumluluk” başlığını taşıyan 326. maddede “kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği,” “yargılama giderlerine hükmedilmesi” başlığını taşıyan 332. maddesinde ise “yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği, yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümün hüküm altında gösterileceği,” hüküm altına alınmıştır. Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen dahili davalılar lehine vakalet üretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün harca ilişkin 9. bendinde yer alan “373 TL’sinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “(46.10 TL tutarindaki harçlardan SGK Başkanlığı’nın muaf olduğu)“ ibarelerinin eklenmesine, vekalet ücretine ilişkin 6. bendin silinerek yerine “davalılar SGK, R.. A.., N.. S.., Zuhal Ölmez, S.. A.., B.. A.. ve S.. D..’in vekille temsil olunduğundan, reddedilen kısım üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. gereğince 1.500 TL’nin davacıdan alınarak davalılar SGK, R.. A.., N.. S.., Z..Ö..., S.. A.., B.. A.., ve S.. D..‘e verilmesine“ ibarelerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9952, Karar No: 2011/225, Tarih: 19.01.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/9952 E.  ,  2011/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İncelenmesine gerek görülen Pendik 2.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/506 esas sayılı dosyası ile 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/30 D.İş dosyasının aslı yada onaylı örneğinin evraka eklenmesi ve ondan sonra temyiz incelemesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.