muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26435, Karar No: 2015/1649, Tarih: 30.01.2015

olduğu hususu uyuşmazlık konusudur. Dairemizin ve 9. Hukuk Dairesi (19.06.2006 tarih ve 2006/13004 E. 2006/17679 K.)'nin içtihatlarına göre, ikinci uygulamadaki gibi çalışan şoförlerin çalışmaları, hizmet akdine dayalı çalışma olarak nitelendirilmiştir. Zira, hasılat kirasının unsurlarını taşıyacak nitelikte taksi/minübüsün işletilmesi tamamen şoföre bırakılmamakta, zorunlu nedenlerle taksi sahibinin devamlı olarak çalışmasının fiilen imkansız olması nedeniyle kısa bir süre için tahsis edilmektedir. İşverenin vardiyalı çalışmayı düzenleme yetkisinin bulunması ve yazılı bir kira sözleşmesinin bulunmaması nedeniyle taraflar arasında bağımlılık ilişkisinin varlığı kabul edilmekte, aksinin bunu iddia eden tarafından yeterli delillerle ispatlanması gerekmektedir.

Bütün bu açıklamalar ışığında, Mahkemece de kabul edilen taraflar arasındaki ilişkinin yukarıda yapılan açıklamalar ışığında hizmet akdi olduğu belirgin olduğundan, işin esasına girilip hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6469, Karar No: 2015/30622, Tarih: 02.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6469 E.  ,  2015/30622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/42493

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Mersin 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2013/266 (E) ve 2013/810 (K)

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : A.. B..

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı .... İl Müdürlüğüne bağlı Erkek Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kaldığı, suç tarihinde yatakhane bölümünde sigara içtiği sırada kat görevlisini fark ettiği, sigarayı camdan atmaya çalışırken sigaradan düşen ateşin yatakhane bölümünde bulunan PVC pencere camının yanmasına sebebiyet verdiği, bu suretle suça sürüklenen çocuğun genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Olayın tek tanığı olan ve beyanı hükme esas alınan tanık M.. T... Ö...'in 5271 sayılı CMK'nın 210/1. maddesine aykırı olarak duruşmada dinlenilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki arttırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3538, Karar No: 2025/2184, Tarih: 27.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3538 E.  ,  2025/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/263 Esas, 2024/506 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/158 E., 2021/368 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dış aydınlatma armatürleri, çevre ve bahçe armatürleri, duvar aplikleri ve cephe aydınlatma sistemleri gibi ürün gruplarında faaliyet gösteren bir firma olduğunu, davalının 2019 01354 sayılı tasarımının müvekkilinin 2017 02515 sayılı tasarımı ile genel görünüm itibariyle ayniyet derecesinde benzer olduklarını, davalının tasarımına farklı perspektiflerden bakıldığında tasarımın tamamen siyah olması nedeniyle detaylarının belirsiz olduğunu, her iki taraf tasarımının da dar uzun dikdörtgen şekilde bulunduğunu, her ikisinin de üzerinde kendisinden daha küçük olan yine dikdörtgen şeklinde bir bölümün yer aldığını, bu unsurların teknik zorunluluktan kaynaklanmadığını, her iki tasarımda da led lambaların yerleşim yerlerinin birebir aynı olduğunu, her iki tasarımda da mevcut olan bu yerleşimin kenarlıklarının da birebir aynı bulunduğunu, tasarımın sadece renginin değiştirilmiş olmasının tasarıma ayırt edicilik katmayacağını, tasarımlar arasında herhangi bir fark bulunmadığını, tasarımların kablo girişlerinin yerleri ve formlarının birebir aynı olduğunu, tasarımların üzerindeki ek parçanın şekli ve fonksiyonunun birebir aynı bulunduğunu, dava konusu tasarımda üst parça ve alt parçanın birleştirilmiş olduğunu, ancak bunun tasarıma bir ayırt edicilik katmadığını ileri sürerek, davalıya ait 2019 01354 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tarafların tasarımlarının farklı olduğunu, tünel aydınlatma armatürleri için uyulması gereken standartlar bulunduğunu, bu standartların tasarıma doğrudan etkisinin olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tarafların tasarımlarının farklı olduğunu, tünel aydınlatma armatürleri için uyulması gereken standartlar bulunduğunu, bu standartların tasarıma doğrudan etkisinin olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu tasarım ile davacıya ait itiraza mesnet tasarım arasında, bilgilenmiş kullanıcı nezdinde, genel izlenim itibariyle benzerlik bulunmadığı, bilgilenmiş kullanıcı kesiminin, dava konusu tasarımı, itiraza mesnet tasarımdan ayırt edebileceği, yine dava konusu tasarımın mutlak anlamda yeni olup olmadığı hususunda re'sen yaptırılan araştırmalara göre, dava konusu tasarımın mutlak anlamda yeni olmadığını ortaya koyabilen önceki tarihli kamuya sunulmuş bir tasarımın bulunmadığı, konusunda uzman iki ayrı bilirkişi heyetinden alınan raporların sonuç itibariyle birbirleri ile uyumlu olduğu, dava konusu tasarımın hükümsüzlüğü şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu tasarımın davacının itirazına mesnet tasarım karşısında yeni ve ayırt edici olduğunun belirlendiği, ayrıca her iki bilirkişi heyeti raporunda mutlak yenilik yönünden yapılan araştırmada, dava konusu tasarımın yeniliğini ve ayırt ediciliğini kaldıran bir tasarıma rastlanılmadığının belirtildiği, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya ve denetime elverişli bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilince temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1918, Karar No: 2020/1259, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/1918 E.  ,  2020/1259 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23185, Karar No: 2016/2691, Tarih: 08.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/23185 E.  ,  2016/2691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Tarihi : 13.05.2014

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı işverene ait işyerinde meydana gelen iş kazasında yaralanan sigortalıya bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi giderinin 5510 sayılı Yasa'nın 21.maddesine dayalı olarak davalı işverenden tazminini istemiş, ve mahkeme tarafından davanın kabulüne karar verilmiştir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır.

Anılan maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece, konusunda uzman bilirkişiden gerçek zarar tavan hesabı yaptırarak ve davalının kusuru oranında sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12222, Karar No: 2013/15215, Tarih: 02.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/12222 E.  ,  2013/15215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1) ... 2) ... 3) ... 4) ... Tekstil İnş. Gıda Tur. Tic. ve San. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.05.2009 gün ve 2008/617 E. - 2009/285 K. Sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

27/02/2013 tarihli Dairemizin geri çevirme kararında dava konusu 08.08.2008 tanzim , 30.08.2008 vade tarihli 43.607 YTL bedelli bononun aslının veya arkalı önlü onaylı örneğinin gönderilmesi istenildiği halde dosyanın tetkikinden anılan belgenin gönderilmediği, bunun yerine 30.05.2008 vade tarihli 6.000 TL bedelli bononun onaylı örneğinin gönderildiği anlaşıldığından dava konusu bononun arkalı önlü okunaklı onaylı suretinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ve bu gibi hususlarda gerekli dikkat ve özenin gösterilerek gecikmelere neden olunmamasına 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13892, Karar No: 2017/661, Tarih: 26.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13892 E.  ,  2017/661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

Mahkemece taşınmazın tesciline karar verildiği halde sehven bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ikinci bendinden (ilişkin daha önce karar verildiği ve kararın yasa gereği kesin olduğundan BU KONUDA KARAR VERİLMESİNE YENİDEN YER OLMAMASINA) kelimelerinin çıkarılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5557, Karar No: 2018/5066, Tarih: 14.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/5557 E.  ,  2018/5066 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temel Tük. Ürn. Taah. Paz. Tic. ve San. Ltd. Şti. ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 19.07.2018 gün ve 2018/57-384 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... vekili, mahkemeye verdiği 08.11.2018 tarihli temyiz dilekçesiyle adli yardım talebinde bulunarak müvekkilinin temyiz harcından muaf tutulmasını istemiş, bu nedenle de temyiz dilekçesini verirken 07.11.2018 tarihli Sayman Mutemedi Alındısıyla istinaf yoluna başvurma harcı ile maktu istinaf karar harcını yatırmış, gerekli diğer harç ve gederleri yatırmamış, temyiz dilekçesi ekinde de, müvekkilinin ödeme gücünden yoksun olduğunu gösteren bir belge ibraz etmiştir.

Adli yardım talebi kanun yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddeleri göre adli yardımın şartları "ödeme gücünden yoksun olma" ve "talebin açıkca dayanaktan yoksun olmaması"dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimine önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerinin kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (madde 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (madde 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olay incelendiğinde; adli yardım talebinde bulunan dahili davalı ... vekilince davalının temyiz harcının ödeme gücünden yoksun olduğunu ve adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlayarak, soyut beyandan başka bir delil sunulmadığından, adli yardım isteminin kabulü mümkün olmayıp, reddi gerekmiştir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek 7 günlük kesin süre içinde tamamlanması gerektiği, aksi

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek 7 günlük kesin süre içinde tamamlanması gerektiği, aksi

halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği düzenlenmiştir. Adli yardım talebinin reddine dair Yargıtay kararının kesinleşmesi halinde dahili davalı ...'nın temyiz itirazlarının incelenebilmesi için HUMK'nın 434/III. maddesine göre işlem yapılarak temyiz ve harçlarının tamamlatılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davalı ... vekilinin adli yardım talebinin reddine,

Kararın davalı ... vekiline tebliğine,

HMK'nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2 maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK'nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmek üzere Başkanlığımıza gönderilmesi,

Kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14694, Karar No: 2019/1973, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14694 E.  ,  2019/1973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13382, Karar No: 2019/3728, Tarih: 02.07.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/13382 E.  ,  2019/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/05/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2016 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/07/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine davalı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve davacı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının 684,00 TL'sinin davalıya, 44,40 TL'sinin de davacıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 02/07/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI