muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4798, Karar No: 2016/5836, Tarih: 02.11.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/4798 E.  ,  2016/5836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanun’un 7/2. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile mahkumiyet; TCK’nın 51. maddesi uyarınca erteleme; TCK’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğu; TCK’nın 63. maddesi uyarınca mahsup; TCK’nın 58/9. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Genel olarak;

İfade özgürlüğü T.C. Anayasası’nın 26’ncı ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşme’nin 10’uncu maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin kanunlarda öngörülmüş olması,

2-Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya birkaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 7/2 maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’ne uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanunun 7’nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu

üniformanın giyilmesi,

şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapılmıştır.

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu

üniformanın giyilmesi,

şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapılmıştır.

T.C. Anayasası’nın 90/son maddesine göre “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’ne ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesi’nin 10’uncu maddesi iç hukukumuza dair düzenlemeye dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir (Zana v. Türkiye). Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır (Yılmaz ve Kılıç/Türkiye davası).

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında dava dosyasına yansıyan deliller kapsamında somut olay incelendiğinde;

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında dava dosyasına yansıyan deliller kapsamında somut olay incelendiğinde;

Olay tarihinde yapılan basın açıklaması sonrasında PKK terör örgütünün cebir ve şiddet içeren eylemlerini övücü nitelikte bulunan marşı söyleyen grubun arasında bulunduğu tespit edilen sanığın söz konusu marşa eşlik ettiğine, katıldığı basın açıklamasında ve oturma eyleminde terör örgütünün cebir ve şiddet içeren yöntemlerini övecek veya teşvik edecek şekilde terör örgütünün propagandasını yapmak suçunu işlediğine dair atılı suçtan mahkumiyetine yeterli her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

1-Örgüt mensubu olmayan sanık hakkında TCK.’nın 58/9 maddesinin uygulanması,

2-Hükümde sanığın pişman olduğunu gösteren davranışının bulunmaması nedeniyle hükmolunan cezada TCK’nın 62’nci maddesi uyarınca takdiri indirim yapılmasına yer olmadığı belirtilmiş olmasına rağmen hükmolunan hapis cezasının TCK’nın 51’nci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilerek, TCK’nın 51/1-b maddesinin göz önünde bulundurulmayarak hükümde çelişki yaratılması,

3-TCK'nın 53’üncü maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sanık hakkında verilen hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10022, Karar No: 2021/13070, Tarih: 05.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10022 E.  ,  2021/13070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, basit kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme

HÜKÜMLER : 1) Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan değişen suç vasfı ile basit kasten yaralama suçundan;

a) İlk Derece Mahkemesi yönünden;

Sanığın 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 35/2, 62 ve 53.

maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile

mahkumiyetine dair; ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22/12/2016 tarih ve 2016/154 Esas – 2016/338 Karar sayılı kararı,

b) Bölge Adliye Mahkemesi yönünden;

Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine; “5271 sayılı CMK’nin 280/2. maddesi gereğince ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/12/2016 tarih ve 2016/154 Esas - 2016/338 Karar sayılı kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan değişen suç vasfı ile basit kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/2, 86/3-e, 62, 52/2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 3000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/04/2017 tarih ve 2017/645 Esas – 2017/997 Karar sayılı kararı,

2) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet

etme suçundan;

a) İlk Derece Mahkemesi yönünden;

Sanığın 6136 sayılı Kanun’un 13/1, 62, 52/2, 52/4 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1000- TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22/12/2016 tarih ve 2016/154 Esas – 2016/338 Karar sayılı

kararı,

b)Bölge Adliye Mahkemesi yönünden;

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet

suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik

sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine;

“5271 sayılı CMK’nin 280/2. maddesi gereğince

... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/12/2016

tarih ve 2016/154 Esas - 2016/338 Karar sayılı

Kararının kaldırılması ile sanığın 6136 sayılı

Kanun’a muhalefet suçundan 5271 sayılı CMK’nin

223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza

Dairesinin 26/04/2017 tarih ve 2017/645 Esas –

2017/997 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/04/2017 tarih ve 2017/645 Esas – 2017/997 Karar sayılı kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/04/2017 tarih ve 2017/645 Esas – 2017/997 Karar sayılı kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan mahkumiyet hükmü verilmesine rağmen, bölge adliye mahkemesince sanığın 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan beraatine dair karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih ve 2018/11-38 Esas - 2018/113 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hüküm türünün değiştirilmesi nedeniyle hükmün temyiz incelemesine tabi olduğu, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas - 2009/56 sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabilecekleri kabul edildiğinden, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının hükmü suç vasfına ilişkin aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla, hükmün temyiz incelemesine tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...’nin yanında eşi ..., oğulları ... ve ... ile çalışanları ... ve ...'le birlikte kiraladıkları tarlayı ekmek için gittikleri, ...’nin tarlada tohumların başında beklediği esnada olay yerinde hayvanlarını otlatan ve ...’nin dayısı olan sanık ...'nın ...’nin yanına gelerek "ben size bu tarlayı ekmeyeceksiniz demedim mi" dediği, ...’nin de sanığa "dayı biz bu tarlayı öz kardeşim Veli'den kiraladık" şeklinde cevap vermesi üzerine sanığın elindeki çoban sopası ile ...’nin kafasına vurarak ...’yi basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, bu sırada ...’nin sanığın elindeki sopayı almaya çalıştığında sanığın belinden çıkardığı tabancayı ...’ye doğrulttuğu, ...’nin eliyle müdahale ettiği sırada sanığın tetiğe bastığı ve merminin ...’nin yakınından geçtiği, boğuşma esnasında sanığın elindeki tabancanın yere düştüğü, olay yerine ...’nin eşi, çocukları ve çalışanlarının gelerek sanığa müdahale ettiği, bu sırada sanığın olay yerinden kaçtığı, sanığın olayda kullandığı sopa ve tabancanın bulunarak muhafaza altına alındığı ve suçta kullanılan silahla ilgili alınan kriminal raporda, silahın 6136 sayılı Kanun kapsamına girdiğinin belirtildiği olayda; sanık ...’nın önce sopa ile katılan ...’ye vurup, akabinde ruhsatsız silah ile öldürme kastıyla ateş ettiğinin anlaşılması karşısında, eylemin bir bütün olarak kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu, bu nedenle sanığın üzerine atılı öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK’nin 81/1 ve 35. maddeleri ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet etme suçundan ise aynı Kanun’un 13/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yanlış gerekçe ile yazılı şekilde beraatlerine dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/04/2017 tarih ve 2017/645 Esas – 2017/997 Karar sayılı hükümlerinin CMK'nin 302/2 maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine,

Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/10/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14890, Karar No: 2012/13521, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14890 E.  ,  2012/13521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kabul edilen tarihler arasında 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/40966, Karar No: 2013/5390, Tarih: 13.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/40966 E.  ,  2013/5390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık ... hakkındaki hüküm yönünden:

Sanığın cezasında haksız tahrik nedeni ile indirim yapılırken uygulanan yasa ve maddesinin kararda gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılmış ise de, bu husus mahallinde tamamlanması mümkün bir eksiklik olarak görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki hüküm yönünden:

Sanığın suçta kullandığı kabul edilen plastik tepsinin, TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur ... hakkında alınan ... Devlet Hastanesi Başhekimliğinden alınan 21/08/2007 tarihli raporda, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, hayati tehlike geçirmediği ve yüzde sabit iz kaldığının belirtildiği; ... ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliğinden alınan 29/04/2008 tarihli raporda da yüzde sabit iz olduğunun belirtilmesine rağmen, ... Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan alınan 18/12/2009 tarihli raporda mağdurun yüzünde sabit izin kalmadığının belirtilmesine göre, mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususunda yeniden rapor aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/80, Karar No: 2007/90, Tarih: 10.04.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/YYB-80 E., 2007/90 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/YYB-80 E., 2007/90 K.**

**- GÖREVLİ MERCİİN TAYİNİ

- GÖREVSİZLİK KARARI**- 4628 S. ELEKTRİK PİYASASI KANUNU [ Madde 5 ]

- 1705 S. TİCARETTE TAĞŞİŞİN MEN’İ VE İHRACATIN MURAKABES... [ Madde 6 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanığın 1705 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında;

Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesince 18.05.2004 gün ve 1318-1011 sayı ile;

Bayilik sözleşmesi olmadan motorin satışı yapmak eyleminin 5015 sayılı Yasanın 8. maddesi yollaması ile aynı Yasanın 19/a-4. maddesi uyarınca idari para cezasını gerektirdiği ve idari para cezasını verme görevinin aynı Yasanın 25. maddesi uyarınca Enerji Piyasası Düzenleme Kuruluna ait olduğu gerekçesiyle CMUY'nın 7 ve 263. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine karar verilerek dosya, Enerji Piyasası Düzenleme Kuruluna gönderilmiş, gönderilen dosya Kurul yerine daire başkanının 26.12.2006 tarihli yazısıyla mahkemesine iade edilmiştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardan olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- 4628 sayılı Yasanın 5. maddesinde Enerji Piyasası Düzenleme kurulunun oluşumu düzenlenmiş olup, 5015 sayılı Yasanın 25. maddesiyle anılan Yasaya eklenen 5/b maddesinde ise, Kurulun petrol piyasası ile ilgili görevlerine yer verilmiştir. Maddenin son fıkrasında, "Petrol Piyasası Kanunu hükümlerine, çıkarılan yönetmelik hükümlerine, Kurul tarafından onaylanan tarife ve yönetmeliklere, lisans hüküm ve şartlarına ve Kurul kararlarına aykırı davranıldığı durumlarda, idari para cezası vermek ve lisansları iptal etmek," Kurulun görevleri arasında sayılmıştır, hal böyle iken Mahkemenin görevsizlik kararı üzerine, yaptırım uygulama bakımından kısmen kaza yetkisi verilmiş bulunan makamlardan olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunca karar verilmesi yerine, Daire başkanı yazısıyla gönderilen dosyada, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca henüz usulünce verilmiş bir karar bulunmadığından, bu aşamada Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Bu itibarla, gereğinin yerine getirilmesi ve görevsizlik kararının Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nca verilebilmesini temin için dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Kaza yetkisini haiz mercii tarafından verilmiş bir karar bulunmaması nedeniyle, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulunca, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığından söz edilemeyeceğinden, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 10.04.2007 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4, Karar No: 2020/1960, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/4 E.  ,  2020/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5180, Karar No: 2021/427, Tarih: 20.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/5180 E.  ,  2021/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hâkimliği

Karar Tarihi : 06/02/2020

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.01.2020 tarihli ve 2020/787 soruşturma, 2020/785 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06.02.2020 tarihli ve 2020/296 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.