muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13227, Karar No: 2023/7496, Tarih: 04.07.2023

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesi gerekçesinde bahsedilen hususların olağan iş ilişkisinden kaynaklanan hususlar olduğu dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesi'nce davalılar arasında organik bağ bulunduğu kabulünden hareketle sonuca gidilmesi yerinde görülmemiştir.

İlk Derece Mahkemesi'nce yapılacak iş Dairemiz'in 13.09.2022 tarih, 2021/5399 Esas, 2022/10428 Karar sayılı geri çevirme kararı ile dosya kapsamına kazandırılan sözleşmeleri dosyadaki diğer tüm delillerle birlikte değerlendirmek, davalı ... şirketi ve davalı ... şirketi arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığını irdelemek, bulunduğunun anlaşılması halinde iş kazasının meydana geldiği iş kolunda yetkin farklı bir bilirkişi kurulundan rapor almak suretiyle kusurun oran ve aidiyetini bu kapsamda yeniden belirlemek, ne var ki sorumluluk belirlenirken davalı ... şirketinin kendisine %100 kusur izafe edilen 25.08.2017 tarihli bilirkişi kusur raporuna ve 13.11.2017 tarihli bilirkişi ek hesap raporuna 6100 sayılı Kanun'un 281 inci maddesinde belirtilen süre geçtikten sonra itiraz etmesi, yine davacı tarafın da hükme esas 13.11.2017 tarihli bilirkişi ek hesap raporunda tespit edilen 309.901,96 TL'lik maddi tazminat tutarına yönelik olarak kanun yoluna başvurmaması nedeniyle oluşan usuli kazanılmış hakları gözetmek, yukarıda açıklandığı şekilde davalı ... şirketinin asıl işveren olduğunun anlaşılması halinde alınacak kusur raporuyla belirlenecek kusur oran ve aidiyetleri ile davacı ile davalı ... şirketi yönünden oluşan usuli kazanılmış hak durumları da dikkate alınarak asıl işveren sıfatıyla davalı ... şirketinin sorumlu olacağı tutarın tespiti için yeniden hesap raporu alınmasının gerekmesi halinde 13.11.2017 tarihli bilirkişi ek hesap raporunun bilinen (iskontosuz), bilinmeyen (iskontolu) dönem başlangıç ve bitiş tarihlerinin değiştirilmeden yeni hesap raporunda da kullanılması gerektiğini, bulunacak tutardan her iki davalının müştereken müteselsilen sorumlu olduğunu, 13.11.2017 tarihli bilirkişi ek hesap raporunda belirlenen 309.901,96 TL ile aradaki farktan ise yalnızca davalı ... şirketinin sorumlu olacağını göz önünde bulundurmak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Davalı ... ... Sis. Müh. ve Taah. A.Ş. avukatı yararına takdir edilen 8.400,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4359, Karar No: 2012/5464, Tarih: 26.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4359 E.  ,  2012/5464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı .... hakkında başlattıkları takip sonucu verilen 05.05.2010 tarihli rehin açığı belgesi gereği borçlu hakkında tekrar ilamsız takip başlattıklarını, diğer alacaklı ...'ın başlatmış olduğu takip dayanağı bononun muvazaalı olarak düzenlendiğini, 50.000,00 TL bedelli, 01.09.2009 tanzim tarihli bononun müvekkilinin alacağının doğumundan sonra düzenlendiğini, takip alacaklısı ...'ın borçulunun kardeşi olduğunu ve ekonomik durumunun 50.000,00 TL borç vermeye elverişli olmadığını, takip alacaklısı ...'ın, menkul haczi yapılmaksızın taşınmazlarda haciz işlemi yaptığını ileri sürerek, davalının alacağının, sıra cetvelinin ikinci sırasından çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borçlu...'dan alacağının olduğunu, alacağının muvazaalı olmadığını, kardeşi olan borçlunun cezaevinde yattığı sürede ailesine ve kendisine yardım ettiğini, bu nedenle senet tanzim ettiklerini, çiftçilik yaptığını, emekli maaşının bulunduğunu ve yıllık kazancının 45.000,00 TL olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, davacı şirketin, rehin açığı belgesine dayalı olarak borçlunun taşınmazlarının tapu kayıtlarına 23.03.2011 tarihinde haciz koydurduğu, ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/1761 esas sayılı dosyasının dayanağını oluşturan bononun tanzim tarihinin 01.09.2009 olduğu, bu dosyadan konan haciz tarihinin ise 09.07.2010 olduğu, ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip sonucu alınan rehin açığı belgesinin, rehnin borcu karşılamadığını tevsik eden belge niteliğinde olması nedeniyle borç ödemeden haciz belgesi gibi ilk hacze iştirak imkanı vermediği ve fakat kesin rehin açığı belgesinin resmi dairelerin yetkileri dairelerinde ve usule göre verdikleri bir belge olarak ilk hacze iştirak imkanı sağladığı, hacze iştirak yönünden rehinli takibin başladığı tarihin değil kesin rehin açığı belgesinin tarihinin esas alınacağı, davacının rehin açığı belgesinin tarihinin, sırasına itiraz ettiği takibin yapıldığı tarihten sonraya, davacının taşınmazlardaki haciz tarihinin de sırasına itiraz ettiği takip kapsamında konulan haczin tarihinden sonraya rastladığı, bu nedenle davalının alacağın muvazaalı olduğuna dair somut bir delil bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar vermek gerekmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalının alacağının muvazaalı olduğu iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz yoluyla davalının alacağının sıradan çıkarılması istemine ilişkindir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalının alacağının muvazaalı olduğu iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz yoluyla davalının alacağının sıradan çıkarılması istemine ilişkindir.

Sıra cetveline itiraz davaları, alacağın esas ve miktarına ilişkin ise genel mahkemelerde görülür (İİK.m.142/1). Sadece sıraya yönelik itirazları (şikayetleri) incelemek İcra Mahkemesi'nin görevindedir (İİK.m.142/son). Davacı, dava dilekçesinde davalı alacaklı ... ile dava dışı boçlu ... arasında bir alacak-borç ilişkisi olmadığını, davalıların alacaklılardan mal kaçırmak için muvazaalı biçimde alacak ihdas ettiklerini ileri sürmüştür. Belirtilen iddialar alacağın esasına yönelik olup, alacağın gerçekte hiç bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Bu durumda itirazın sıraya değil, alacağın esasına yönelik olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, alacağın muvazaalı olduğuna dair somut bir delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuca maddi hukuka ilişkin deliller toplanıp, gerekirse kayıt ve belgeler üzerinde konusunda uzman bir bilirkişi marifeti ile inceleme yaptırılarak açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar vermek gerekirken, sadece sıraya ilişkin sınırlı bir inceleme yapılarak eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/290, Karar No: 2008/64, Tarih: 15.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/290 E.  ,  2008/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

İİK.nun 333/a maddesine muhalefet etmek suçundan sanık ... hakkında iddianame ile dava açılıp açılmamasının takdir ve ifası için dosyanın C.Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş, hüküm, yasal süresi içinde yerel C.Savcısı tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının tetkiksiz iade istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nun 223/8.maddesine göre "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa, gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, İİK'nun 353/2.maddesi yollamasıyla CMK'nun 271.maddesi uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 15.01.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/543, Karar No: 2010/1491, Tarih: 15.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/543 E.  ,  2010/1491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜSKÜDAR 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/11/2009

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, A. A.vakfından mukataalı 12 parsel sayılı taşınmazın mutasarrıfının gaip kişilerden olduğunu ileri sürerek, mutasarrıfının gaipliği ile tapu iptal ve mahlulen vakfı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın, Dairece; tek ilanla yetinmek suretiyle mutasarrıfının gaipliğine karar verilmesinin ve davacı idarenin yargı harçlarından sorumlu tutulmamış olmasının isabetsiz bulunduğuna değinilerek bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak 2. gazete ilanı yapılıp yargılama harçları tamamlatıldıktan sonra davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Kayyım vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, gaiplik ile tapu iptali ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki, Vakıflar Genel Müdürlüğünün açtığı davada husumet kendisine tevcih edilen Kayyımın, 3561 Sayılı Yasa gereğince yasal hasım olduğunda kuşku yoktur. Bu durumda avukatlık ücreti ve yargılama giderlerinden kayyımın sorumlu tutulmaması gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı Kayyım vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/37395, Karar No: 2025/1204, Tarih: 14.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/37395 E.  ,  2025/1204 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1393 E., 2021/1323 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2017/132 E., 2020/216K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte

bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle

TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yerel Mahkeme gerekçeli kararı üzerinde yapılan incelmede kısa kararda TCK'nın 220/7. maddesi gereğince yapılan indirim oranının 2/3 oranında gösterilerek sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis olarak gösterildiği, gerekçe kısmında ise ''TCK 220/7 maddesi gereğince indirim yapılmasına'' şeklinde belirtilerek indirim oranının gösterilmediği bu durumun ise kısa karar ile gerekçeli karar arasında bir çelişki yaratmadığı anlaşılmakla tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin, "31.03.2015" yerine “22.05.2017” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11535, Karar No: 2006/1309, Tarih: 15.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11535 E.  ,  2006/1309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 7.9.2004 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 24.6.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapuya kayıtlı taşınmaza yapılan elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir. Davacı, adına kayıtlı 11.10.1988 tarih 2 ve 3 numaralı iki adet taşınmazı davalı ...'in kendi rızası olmaksızın ekip biçmeye başladığını bildirerek bu haksız eyleminin sonlandırılması bakımından eldeki davayı açmıştır.

Davalı 12.11.2004 tarihli celsede dava konusu taşınmazları satın aldığını kendisine ait olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Yerelinde keşif yapılmış, tapu kayıtları mahallinde uygulanıp bilirkişiden krokili rapor alınmış ancak mahkemece yerel bilirkişi tarafından sunulan bilginin yetersizliği kanaatiyle taşınmaz başında ikinci kez keşif yapılması uygun görüldüğünden keşif gideri davacı tarafından yatırılmak üzere yeniden keşif yapılmasına karar verilmiş, davacının yeniden keşif yaptıracak durumu olmadığında mahkeme heyetini ikinci kez keşfe götüremiyeceğini bildirmesi üzerine, davanın kanıtlanmadığı hükme gerekçe yapılarak davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Somut olayda; yeniden keşif isteyen taraf davacı değildir. Keşfe mahkemece gerek duyulmuştur. Yargılama da bir tarafın usuli bir işlemi yerine getirmemesi sadece dayanılan o delilden vazgeçtiğini gösterir. Vazgeçilen yeniden yapılan iş ve işlemlerdir. Bu gibi durumlarda o ana kadar toplanan mevcut delillere göre karar verilmelidir. Olayda mahkemece mevcut deliller

2005/11535-2006/1309

-2-

bilirkişi raporu ve kroki davalı savunmasıda tartışılıp, değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmediğinden hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 15.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2121, Karar No: 2022/5307, Tarih: 24.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2121 E.  ,  2022/5307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk ve Bolu 2. Sulh Hukuk Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının mernis adresinin “Çökeler Köy Yolu Küme Evleri No:22 İç Kapı No:0 Çökeler Kıbrıscık/Bolu” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “Çınardere Mah. Limon Sok. No:27/3/6 Pendik/İstanbul” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “Çınardere Mah. Limon Sok. No:27/3/6 Pendik/İstanbul” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2957, Karar No: 2012/9117, Tarih: 28.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/2957 E.  ,  2012/9117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.03.2010 tarih ve 2008/101-2010/49 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili henüz 16 yaşında ve reşit değilken, annesi ...'ın velayeten ve kayyım sıfatıyla hareket ederek Akmer Mermercilik ve Madencilik Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'ye ait 36 hisseyi 900.000.000 TL bedelle ...’den satın aldığını, bu satın alma işleminin müvekkilinin küçük olması nedeniyle ... tarafından kayyım olarak yapıldığını, fakat yapılan işlemin TMK.345-403. madde 3. fıkrası ve 463. maddesi gereğince geçersiz olduğunu, zira denetim makamının izni gerektiğini, müvekkilin devir tarihinde hiçbir mal varlığı olmayıp hisse bedelini de anne ve babasının verdiğini ileri sürerek devir işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, hisse devir işleminin usulüne uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, TMK.'nın 345. maddesine göre çocuk ile ana veya baba arasında ya da ana ve babanın menfaatine olarak çocuk ile üçüncü kişi arasında yapılacak bir işlemle çocuğun borç altına girebilmesi bir kayyımın katılmasına ve hakimin onayına bağlı olduğu, ancak hisse devir sözleşmesinin davacı ile anne veya babası arasında yapılmadığını, hisse devir sözleşmesi tanzim tarihinde ergin olmayan davacının 09.02.2000 tarihinde reşit olduktan sonra sekiz yılı aşkın bir süre hisse devir sözleşmesinin geçersizliğini ileri sürmemesinin akde onay verdiğini gösterdiği, reşit olduktan sonra icazet verdiği bir işlem için artık hakimin onayını aramaya gerek olmadığı, akit tarihinde reşit olmayan davacının reşit olduktan sonra uzun süre bu akde dayanarak yapılan işlemlere itiraz etmemesinin o akde icazet verdiğini gösterdiği, bu aşamada artık sözleşmenin şekil yönünden geçersizliğini ileri sürmenin hakkın kötüye kullanılması niteliği taşıdığı, davacının dava tarihine kadar geçen sekiz seneyi aşkın bir süre hisse devir sözleşmesinin geçersizliği ile ilgili hiçbir iddiada bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.