muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/36034, Karar No: 2016/22506, Tarih: 19.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/36034 E.  ,  2016/22506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 16.04.2012 tarihinde ... Kulübü'nün ... şubesinde çalışmaya başladığını, 30.11.2013 tarihinde işten çıktığını, ... isimli satış müdürünün yolsuzluk yaptığı iddiası ile istifaya zorlandığını, müdürün istifası üzerine davacının iş yükünün ağırlaştığını, çalışanların primlerinin haksız yere kesildiğini, davacının kurumda en çok satış yapan personel olduğunu, iş arkadaşı ile şaka nitelikli whatsapp mesajlarının müdüre iletilmesi üzere iki güvenlik görevlisinin bulunduğu ortamda istifaya zorlandığını, eski müdürün yolsuzluğunda suçu varmışcasına psikolojik baskı kurulduğunu, psikolojik açıdan yıprandığını ve entrikalar sonucu görevinden uzaklaşmak zorunda bırakıldığını ileri sürerek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının şirket bünyesinde çalışmaya başlamasından sonra işe geç gelme ve hiç gelmeme gibi nedenlerden dolayı davacıya defalarca uyarı verildiğini, davacının davalı ve diğer şirket yetkilileri hakkında ağıza alınmayacak küfürler ettiğini, savunması talep edildiğinde yazışmaları inkar etmeyerek sinirlendiği için bu şekilde yazılar yazdığını beyan ettiğini, davalının çalışanları şirket merkezine göndermesinin ardından aradaki bağın koptuğunu ve sonraki tüm işlemlerin şirket merkezinden yürütüldüğünü, davalı hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu ve takipsizlik kararı verildiğini, manevi tazminat unsurları oluşmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı ...'in ....'nin ... şubesinin genel müdürü olduğu, davanın şirkete açılması gerekirken şirket genel müdürüne karşı açılmasının hatalı olduğu gerekçesiyle davalı ...'e karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiş ve ...'nin davalı olarak gösterilmediği gerekçesiyle de şirket hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı HMK.’nın 124. maddesi uyarınca “Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.” düzenlemesine yer verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı HMK.’nın 124. maddesi uyarınca “Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, çalıştığı şirket olan ...'nin müdürü ...' davalı olarak göstermiş, yargılama sırasında bilahare sunduğu 16/03/2015 tarihli dilekçesi ile 6100 sayılı HMK.’nın 124. maddesi uyarınca davasını şirkete yöneltmek istediğini bildirmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, husumetin tevcihinde kabul edilebilir yanılgı olduğu anlaşıldığından, davanın HMK.nun 124. maddesi uyarınca şirkete yöneltilerek sonuca gidilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi, bozmayı gerektirmiştir

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11491, Karar No: 2010/19600, Tarih: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11491 E.  ,  2010/19600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/138, Karar No: 2019/3270, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/138 E.  ,  2019/3270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11810, Karar No: 2016/16124, Tarih: 22.12.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/11810 E.  ,  2016/16124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, taraflar arasında akdolunan protokole göre davalının ödemesi gereken 50.000 TL çek bedelinin tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali talebine ilişkindir.

Davalı vekili, dayanak protokole göre şarta bağlı olarak davacıya verilecek çekten, şartın gerçekleşmemesi nedeniyle müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece verilen, taraflar arasındaki protokole göre davanın kabulü kararı, Dairemiz 11.03.2015 tarih; 2014/15741 E. - 2015/3399 K. sayılı ilamı ile “ Taraflar arasında akdolunan 13.03.2012 tarihli protokole ek olarak düzenlenen Ek Protokol Taahhütname içeriğine göre davacı yanın davadışı Avrupa ........ A.Ş muhasebesinde kayıtlı 8.000 adet ham derinin 110.000 Euro karşılığında satışını yapması halinde davaya ve takibe konu 50.000,00 TL bedelli çeke sahip olacağı kararlaştırılmıştır. Somut olayla ilgili aldırılan bilirkişi raporu kapsamında incelenen davadışı şirket ticari defter kayıtlarına göre ek protokolde bahsi geçen 8.000 adet ham derinin 63.312,12 €. bedel ile satışının gerçekleştirildiği böylece ek protokolle davacı yanın üstlendiği 110.000,00 €. karşılığında satım işini gerçekleştiremediği saptanmıştır. Bu durum karşısında mahkemece belirtilen bilirkişi raporlarındaki tespit gözetilerek ek protokol hükümleri ile birlikte değerlendirilmek suretiyle varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, satışın, 110.000,00 Euro altında yapılması durumunun 13/03/2012 tarihli protokol ve ek protokol- taahhütnamede düzenlenmediği, bu noktada tarafların susmuş olmasının olumsuz bir çözümü benimsediklerinin kabulüne olanak vermediği ve sözleşme boşluğu oluştuğu; dava dışı şirket muhasebesinde kayıtlı 8000 adet ham derinin 62.312,12 Euro karşılığında satışı karşısında; davacının, dava konusu çekin 29.000,00 TL'sini talep hakkının bulunduğu, alacağın likit olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamında taraflar arasında imzası inkar edilmeyen ek protokol kapsamında 8.000 adet ham derinin 110.000 Euro karşılığı satılması gerektiği belirtilmiştir. Çekin şarta bağlı olarak verildiğinde çekişme bulunmamaktadır. Davacı tarafın 8.000 adet deriyi 110.000 Euro bedel ile sattığını kanıtlayamadığı gözetildiğinde, davanın reddi gerekirken, bozma içeriği yanlış yorumlanarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/984, Karar No: 2024/9068, Tarih: 16.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/984 E.  ,  2024/9068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1785 Esas, 2023/2008 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/210 E., 2022/120 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; fuar stant tasarımı, ofis tasarımı, konsept show-roomlar, iç mekan tasarımı ve benzeri konularda iştigal eden müvekkilinin Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde 2016/03858 sayı ile tescilli tasarımın sahibi olduğunu, davalının 10.05.2016 - 14.05.2016 tarihleri arasında TÜYAP Kongre ve Fuar Merkezi'nden gerçekleştirilen 39. Yapı Fuarında, müvekkili şirkete tasarlattığı ve TÜRKPATENT nezdinde tescil başvurusuna konu stant uygulamasını, müvekkilinden izin almaksızın hukuka aykırı ve kötü niyetli olarak kullanıldığını ileri sürerek müvekkilinin tescilli tasarımına yönelik tecavüzün tespitine, men'ine ve 2.400,00 TL maddi 1.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafça dayanılan e-postaları kabul etmediklerini, müvekkili şirketin fuarlarda markasına uygun olarak belirli bir standartta ve çoğunlukla aynı çizgi ve tasarımda standlar kullandığını, standlar için her yıl katılacağı fuarlara ilişkin olarak farklı firmalar ile görüşüldüğünü, 2016 yılındaki fuar için da davacı dahil üç, dört firma ile nasıl bir tasarım istendiği, rengi, detayı, yer planı vs iletilerek alınan teklife en uygunun tercih edildiğini, davacının gerek müvekkili şirkete karşı tutum ve davranışları gerekse müvekkili şirketin talep ve isteklerinin karşılayamaması nedeniyle tercih edilmediğini, dava konusu standın İdeko firması tarafından çizildiği ve ondan satın alındığını, müvekkili şirket tarafından kullanılan standın aynısı ya da benzerinin davacı tarafından üretilmemiş olduğunu, müvekkilinin tasarımından esinlenildiğini, davalının tasarım başvurusunun fuar tarihlerinden sonra olduğunun dava dilekçesi ile öğrenildiğini, başvurunun müvekkili haklarına tecavüz eder mahiyette ve kötü niyetli olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacı taraf bilgisayarları üzerinde yapılan incelemede, dosyaya delil olarak sunulan

e-postaların gönderilmiş/alınmış olduğu, mail yazışmalarının içeriklerinin her iki tarafın

maillerinin birbirine ulaştığını teyit eder nitelikte olduğu, e-posta eklerinde bulunan görsellerin gönderimden önce oluşturulmuş olduğu, bu

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacı taraf bilgisayarları üzerinde yapılan incelemede, dosyaya delil olarak sunulan

e-postaların gönderilmiş/alınmış olduğu, mail yazışmalarının içeriklerinin her iki tarafın

maillerinin birbirine ulaştığını teyit eder nitelikte olduğu, e-posta eklerinde bulunan görsellerin gönderimden önce oluşturulmuş olduğu, bu

yönüyle sistem tarihlerinin birbirini teyit ettiği, davacı tarafça stand tasarım görsellerinin

davalıya e-posta ekinde gönderildiğinin anlaşıldığı, dinlenen tanık beyanı ve tüm dosya kapsamı birlkte değerlendirildiğinde davalı tarafın davacıya ait tasarımı daha önceden öğrenip bunu 10.05.2016-14.05.2016 tarihleri arasında Tüyap Kongre Merkezi'nde gerçekleştirilen fuarda kullandığı, sonradan tescil edilen tasarımın davalı tarafından kötü niyetli ve izinsiz kullanımının söz konusu olduğu, 2.400,00 TL'nin maddi tazminat olarak kötü niyetli kullanım nedeniyle davalıdan tahsili gerektiği, kullanımın izinsiz olması dikkate alındığında henüz tescil edilmeyen tasarımın kötü niyetli olarak kendi menfaatine yarayacak şekilde kullanımının aynı zamanda manevi hakkın ihlali olduğu, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı tarafın davacıya ait tasarımı daha önceden öğrenip bunu 10.05.2016-14.05.2016 tarihleri arasında Tüyap Kongre Merkezi'nde gerçekleştirilen fuarda izinsiz olarak kullandığı, 2.400,00 TL maddi tazminata ve kullanımın aynı zamanda manevi hakkın ihlali olmasına göre manevi tazminata karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının tescilli tasarımına davalı tarafından tecavüz edildiğinden bahisle tecavüzün tespiti, men'i, ref'i ile maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/30049, Karar No: 2010/11757, Tarih: 11.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/30049 E.  ,  2010/11757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,55 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7154, Karar No: 2014/11130, Tarih: 07.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/7154 E.  ,  2014/11130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51/1-3, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanunun, 11/10/2013 tarih, 28792 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan tespit ve tescil başlıklı 7. maddesinde korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının ve doğal sit alanlarının tespitinin Kültür ve Turizm Bakanlığının koordinatörlüğünde yapılacağı ve bu tespitlerin koruma bölge kurulu kararı ile tescil edileceği, tescil kararlarının ilanı, tebliği ve tapu kütüğüne işlenmesi ile ilgili hususların yönetmelikle düzenleneceğinin öngörüldüğü, bu amaçla çıkarılan Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlıklarının ve Sitlerin Tespit ve Tescili Hakkında Yönetmelik ile sit kararlarının ilan şeklinin kaleme alındığı, 6498 sayılı Kanunun 1. maddesi ile 2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde yapılan değişiklik ile sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazların tescil kararlarının, Resmî Gazete’de yayımlanacağı ve Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı hükmünün getirildiği, ayrıca anılan Kanunun 3. maddesi ile 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde "Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının bu kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine kasten sebebiyet verenler ile koruma bölge kurullarından izin alınmaksızın inşaî ve fiziki müdahale yapanlar veya yaptıranların, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılacağının öngörüldüğü," gerek 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 7. maddesi ile anılan madde gereğince çıkarılan Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlıklarının ve Sitlerin Tespit ve Tescili Hakkında Yönetmelik hükümlerinin, gerekse 6498 sayılı Kanunun 1. maddesi ile öngörülen tescil kararlarının, Resmî Gazete’de yayımlanma ve Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulma zorunluğunun amacının, ilgili kurul kararlarından muhataplarını haberdar etmek olduğu,Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında,... 2 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 02/02/2000 gün 9138 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen sınırlar dahilinde yer alan, aynı zamanda kesinleşmiş orman sınırlarında bulunan .... İli, ... İlçesi, .... Köyü, ......Mevki'ndeki arazi üzerindeki 1078 m2 yüz ölçümünde diri örtü temizliği yapılmış alana, 4 adet incir, 2 adet badem, 1 adet nar, 2 adet limon ve 10 adet zeytin fidanı diktiği, ayrıca açma yapılan yere 4.20x5

... 2 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 02/02/2000 gün 9138 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen sınırlar dahilinde yer alan, aynı zamanda kesinleşmiş orman sınırlarında bulunan .... İli, ... İlçesi, .... Köyü, ......Mevki'ndeki arazi üzerindeki 1078 m2 yüz ölçümünde diri örtü temizliği yapılmış alana, 4 adet incir, 2 adet badem, 1 adet nar, 2 adet limon ve 10 adet zeytin fidanı diktiği, ayrıca açma yapılan yere 4.20x5.80 ebatlarında ahşaptan sabit ev yapmak suretiyle sit alanına inşai ve fiziki müdahalede bulunduğunun tespit edildiği, sanığın dosya kapsamında mevcut 14/05/2007 tarihli beyanı dikkate alındığında, dava konusu yerin sit alanı içerisinde yer aldığını bildiği, buna rağmen Kurul'dan izin almaksızın dava konusu taşınmazın bitki örtüsünü tahrip edip, bu alana ağaç dikip, baraka inşa etmek suretiyle müdahalede bulunduğu, üzerine atılı suçu işlediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu, 6498 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/1 maddesinde öngörülen yaptırım miktarında sanık lehine herhangi bir değişiklik olmadığı anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7662, Karar No: 2008/9859, Tarih: 04.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7662 E.  ,  2008/9859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 01.08.2001 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, 4389 Sayılı Yasanın 14/5. maddesinde değişiklik yapan 4672, 5020 ve 5411 Sayılı Yasalar da gözönünde bulundurularak davayı açanın fon, fon bankası ve faaliyet izni kaldırılan bankaların iflas ve tasfiye idaresi olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/07/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.