muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2632, Karar No: 2013/4159, Tarih: 04.02.2013

c) Devir anındaki işletmenin gayri maddi varlığını oluşturan aktifin değeri

d) Personelin devralınıp alınmadığı,

e) Müşteri çevresinin devredilip edilmediği, değişip değişmediği,

f) Devirden önce ve sonra işyeri ya da işletmede icra edilen faaliyetin benzerlik gösterip göstermediği,

g) Bu faaliyetlerin icra edilmesinde kesintinin süresi, gibi kriterler önem kazanır. Bunların bir veya birkaçı faaliyetin türü, üretim ve işletme metotlarına göre farklı ağırlıkta önemli olabilir.

İşletmenin maddi ve gayri maddi malvarlığı unsurlarının devri, işletmenin devrinin kabulü için önem teşkil edecektir. Ancak bu unsurların devir kapsamında yer almaması, işletme devrinin reddi sonucuna götürmemelidir. Ağırlıklı olarak işgücünün önem arzettiği bazı hizmetlerde, işçilerin tamamı ekonomik bütünlüğü oluşturabilir. Bu tür bir faaliyette yeni işletme sahibi, hem selefinin icra ettiği faaliyetlerin aynısını sürdürüyor, hem de önceki işverenin ilgili faaliyeti için kullandığı işçilerin sayı ve uzmanlık yönü itibari ile önemli sayılabilecek bir kısmını da devralarak çalıştırmaya devam ediyorsa, devralınan ekonomik bütünlüğün kimliğini koruduğu söylenebilecektir. Adalet Divanı işyeri veya işyerinin bir bölümü kavramını tarif etmeyerek, onun yerine ekonomik bütünlük kavramını merkez olarak kabul etmektedir. Ekonomik bütünlük, mal veya hizmet yönetimine teknik amacın izlendiği fonksiyon görebilen bir organizasyon bütünlüğüdür.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Dosya içeriğine göre davalılar arasında 16.01.2008 tarihli devri sözleşmesi imzalamışlardır. Anılan sözleşme ile “sözleşmeye ekli tapu ve haritalarda belirtilmiş mülkiyeti veya kullanım hakkı ...'a ait alanlar ile araçlar, iş makineleri ve tesisler işletilmek üzere .... Şti'ne kiralanmış, sözleşmenin 14. Maddesinde "işbu sözleşmenin ekinde yer alan işçi listesinde belirtilen elemanların Büyük... firmasına sözleşme tarihi itibariyle devirlerinin yapılacağı ve bu tarihten önceki özlük hakları ...'ın uhdesinde kalmak şartıyla Büyük... firması her kişi ile sözleşme imzalayacağı" hükmüne yer verilmiş, aynı maddede sözleşme tarihinden geçerli olmak üzere işçilerin tüm hak ve sorumluluklarının Büyük... firmasına ait olacağı belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davalılar arasında işyerinin maddi varlığını oluşturan bina ve menkul gibi araçları ile devredildiği, müşteri çevresinin değişmediği ve iş gücünü oluşturan personelinde sözleşme kapsamında yer aldığı anlaşılmaktadır. Devir ile işletme veya işyerinin ekonomik bütünlüğünü oluşturan kimliğini koruduğu anlaşılmaktadır. Teknik ve hukuki anlamda davalılara arasında bir işyeri devri sözkonusudur. Sözleşmede, devredilen işçilerin devir tarihindeki kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izinlerinin bilançoya bağlanması, devralan tarafından kıdemlerinin sıfırlanarak ödenmesinin öngörülmesi, devralan tarafından bazı işçilere bu haklarının ödenmesi ve ücretleri düşürülerek yeni iş sözleşmesi imzalanması, devir olgusunu ortadan kaldırmaz. Bu nedenle mahkemenin aksi yöndeki gerekçesi isabetli değildir. Davacının feshe bağlı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının, devir tarihi itibari ile fesih gerçekleşmediğinden bu tarih itibari ile hüküm altına alınması olanağı yoktur. Kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarını talep koşulları oluşmadığından, reddi yerine yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı neden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2330, Karar No: 2007/2243, Tarih: 11.06.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/2330 E.  ,  2007/2243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 211 ada 137 parsel sayılı 14.766,89 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Mustafa Ata adına tespit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içinde babası adına tespit edilen parselin güneyinde yer alan dere yatağına 3 metre bırakılarak diğer kısmının 211 ada 137 parsele ilavesi gerektiği iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve 211 ada 137 parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece taşınmazın dere yatağı olduğu ve 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın 14. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair hüküm kurulmuş ise de, Kadastro Mahkemesi tutanağı düzenlenen taşınmazlara ilişkin davalara bakmakla görevlidir. Davacı, kadastro sırasında tutanağı düzenlenmeyen ve haritasında dere yatağı olarak işaret edilen taşınmazın adına tapuya tescilini talep etmektedir. Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın 26/D-son maddesi gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde hüküm kurulması isabetsiz bulunmaktadır. Temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29817, Karar No: 2021/7554, Tarih: 06.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/29817 E.  ,  2021/7554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Hükme esas alınan Gazipaşa İcra Dairesinin 2014/351 esas sayılı dosyanın temyiz denetimine olanak verecek biçimde aslı ya da onaylı örneklerinin dosya içerisine konulmaması,

2-Kabule göre de;

Hacizli malları satış günü satış mahallinde hazır etmeyen sanığın, ifadesinde haczedilen televizyonun evinde olduğunu savunması karşısında savunmasının doğruluğunun araştırılarak mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, amacı dışında kullanıp kullanmadığı dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın, hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28672, Karar No: 2012/13983, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/28672 E.  ,  2012/13983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elde veya üstte taşınan eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Caddede yürümekte olan müştekinin omzunda asılı çantasını alıp kaçmak isteyen sanıklara müştekinin direnç göstermesi üzerine kuvvetli şekilde çantayı çekerek müştekiyi düşürüp yerde sürükledikleri iddia edilen sanıkların eylemlerinin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına dair delillerin değerlendirilmesi ve tartışılması görevinin üst dereceli Ağır Ceza Makemesine ait olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönler incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnamaye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının gözetilmesine, 12/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9951, Karar No: 2025/419, Tarih: 06.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/9951 E.  ,  2025/419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabî olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçun niteliğine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 13.09.2024 tarihli ve 2024/1880 Esas, 2024/1102 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2233, Karar No: 2014/14025, Tarih: 20.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/2233 E.  ,  2014/14025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASINA hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 07.10.2013 gün ve 2013/15476 Esas - 2013/17155 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu edilen 1670 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 472,65 m2 lik kısmından geçen enerji nakil hattı nedeniyle, taşınmazdaki yapılaşma alanında bir kısıtlama meydana gelip gelmediğinin ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulmasından,

2-Dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattının fiilen hangi tarihte (gün, ay ve yıl olarak) tesis edildiğinin davalı idareden sorularak, bu hususa ilişkin belgenin getirtilmesinden,

3-Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgedeki 1/1000 ölçekli imar planının hangi tarihte onaylandığının ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1072, Karar No: 2011/6756, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1072 E.  ,  2011/6756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, davacı ecza deposu ile davalı idare arasında mal alımına ilişkin bağıtlanan mal alım ihaleleri sözleşmesi gereğince davalıya satılan ilaç bedellerinin tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, davalının sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 23.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/222, Karar No: 2018/284, Tarih: 28.12.2018

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2018/222 E.  ,  2018/284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 15 ve 8. Ceza

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 647-773

Sanık ... hakkında dolandırıcılık, tehdit ve hakaret suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda tüm suçlardan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükümlerin sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 17.01.2017 tarih ve 8473-451 sayı ile;

"Sanığın katılanın kredi kartını hileli hareketlerle aldığının ve kullandığının iddia edildiği somut olayda, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 245. maddesinde düzenlenen banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu anlaşılmakla,

İddianamedeki anlatım, tavsifin ağırlığı ve Yargıtay Kanunu'nun değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesince de 18.10.2018 tarih ve 1099-11226 sayı ile;

"2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesinde 'Ceza Dairesinde, Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde, dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.' hükmü yer amaktadır. Kanun, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2011 tarihli iddianamesiyle, 'dolandırcılık' suçu tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yargıtay 15. Ceza Dairesine ait olduğu" ,

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15 ve 8. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen, tebliğname tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6110 sayılı Kanun'la değişik 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir" hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre;

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen, tebliğname tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6110 sayılı Kanun'la değişik 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir" hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre;

Tebliğname tarihi itibarıyla ceza dairelerinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken iddianamede eylemin; "Müştekinin, 2011 yılı Şubat ayı içerisinde Eskişehir ili Türkmentokat Köyünden soğan aldığı esnada tanıştığı şüphelinin kendisine 'ortak soğan ekelim, ben burada tarla tutayım, sen bana sadece belirli bir maaş ver, ben senin buradaki işlerini takip edeyim' diyerek teklifte bulunması üzerine bu teklifi kabul eden müştekinin 2011 yılı Nisan ayından başlamak üzere aylık 800 TL parayı şüpheliye ödediği, ayrıca soğan ekmesi, tarla tutması, tohum, çapa sürmesi v.b. masraflar içinde kendisine ait Ziraat Bankası kredi kartını kullanması için şüpheliye verdiği, zaman zaman müştekinin şüpheliye 'tarlanın durumu nasıl' diye sorduğunda, şüphelinin müştekiye, başka bir şahsın tarlasını gösterdiği, müştekinin de gelip gittikçe bu tarlaya baktığı, 14.08.2011 tarihinde Eskişehir ili Türkmentokat Köyüne gelen müştekinin şüpheliyi beklemeye başladığı, ancak şüphelinin kendisini ortak soğan tarlası kiralayarak ekmediği hâlde kendisinden nakit ve kartını kullanmak suretiyle para aldığını anladığı..." şeklinde anlatılması karşısında sanık hakkında sadece dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı kabul edilmelidir. Bu suça ve temyizin kapsamı gözetilerek tehdit ve hakaret suçlarına ilişkin temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Yargıtay 15. Ceza Dairesine ait bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle

1- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 17.01.2017 tarihli ve 8473-451 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 15. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 28.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2236, Karar No: 2014/5822, Tarih: 27.05.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2236 E.  ,  2014/5822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasra Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2013

NUMARASI : 2009/67 - 2013/17

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili ile dahili davalılar Y.. K.., S.. G.., S.. S.. ve S.. K.. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Bartın İli, ... İlçesi, .. Köyü, ...Mahallesinde bulunan dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği yaklaşık 1.500 m² miktarındaki taşınmaz ile aynı mevkiide ev altı tarlası olarak bilinen dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği yaklaşık 2.500 m² miktarındaki taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, müvekkilinin öz annesi olan P.. G.. 22/12/1997 tarihli senet ile taşınmazlar ve ev altı tarlası olarak bilinen taşınmaz üzerindeki evi müvekkiline kayıtsız şartsız hibe ettiğini, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek, taşınmazlar ve ev altı tarlası olarak bilinen taşınmaz üzerindeki evin müvekkili adına tapuya kayıt ve tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile fen bilirkişisinin raporunda üzerinde tek katlı yığma ev bulunan 3.893 m2 yüzölçümlü taşınmaz ile üç tarafı ormanla çevrili 1.765 m2 yüzölçümlü taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili ve dahili davalılar Y.. K.., S.. G.., S.. S.. ve S.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

...... Köyünde yapılan genel arazi kadastrosu 27.01.1988 tarihinde kesinleşmiş, çekişmeli taşınmazların bulunduğu .....Mahallesi çalışma alanı dışında bırakılmış, taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tescili istemine ilişkindir. TMK.nun 713. maddesine göre tescil davasının Hazine ve ilgili kamu tüzel kişine karşı açılması ve yerlerin tapuya tesciline karar verilebilmesi için gazeteyle bir defa olmak üzere taşınmazın bulunduğu yerde uygun araç ve aralıklarla en az üç defa ilân olunması ve son ilan tarihinden başlayarak üç aylık itiraz süresinin beklenilmesi gerekir. Mahkemece, gazetede yapılması gerekli ilân yapılmadığı gibi tescile konu 1.765 m2 yüzölçümlü taşınmazın üç tarafı ormanla çevrili bulunduğundan ilgili kamu tüzel kişisi olan orman yönetimi de davaya dahil edilmemiştir.

Bu nedenle; mahkemece TMK.nun 713/4-5. maddesi gereğince gazete ile yapılacak ilân tarihinden başlayarak üç aylık itiraz süresinin beklenmesi ve davanın, ilgili kamu tüzel kişisi olan Orman Yönetimine yöneltilmesi, Orman Yönetimi yargılamaya geldiği taktirde, savunması alınıp, delillerinin toplanması sonrasında elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Bu nedenle; mahkemece TMK.nun 713/4-5. maddesi gereğince gazete ile yapılacak ilân tarihinden başlayarak üç aylık itiraz süresinin beklenmesi ve davanın, ilgili kamu tüzel kişisi olan Orman Yönetimine yöneltilmesi, Orman Yönetimi yargılamaya geldiği taktirde, savunması alınıp, delillerinin toplanması sonrasında elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükme yöneltilen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/05/2014 günü oy birliği ile karar verildi.Başkan