muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/78, Karar No: 2021/436, Tarih: 30.09.2021

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın üzerine atılı 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu'na muhalefet suçunda korunan hukuki yarar kamunun sağlığı olup suçun mağduru toplumu oluşturan herkestir. GDO ve ürünleri ile GDO'lardan elde edilen ürünlerden kaynaklanabilecek riskleri engellemek, insan, hayvan ve bitki sağlığı ile çevrenin ve biyolojik çeşitliliğin korunması, sürdürülebilirliğinin sağlanması amacıyla biyogüvenlik sisteminin kurulması ve uygulanması, bu faaliyetlerin denetlenmesi, düzenlenmesi ve izlenmesi, araştırma, geliştirme ve benzeri işlemlerin yapılması, işleme, piyasaya sürme, izleme, kullanma, ithalat, ihracat, nakil, taşıma, saklama, paketleme, etiketleme, depolama gibi işlemlerin ilgililer tarafından nasıl yapılacağının belirlenmesi dahil olmak üzere GDO ve ürünleri ile GDO'lardan elde edilen ürünlerin son tüketiciye ulaşıncaya kadar mevzuatta belirtilen koşullara uygunluğun sağlanması açısından, Tarım ve Orman Bakanlığı ile bağlı birimlerinin önemli görev ve yetkilere sahip olduğu ve bu işlemlerin yerine getirilmesi açısından topluma karşı yükümlülüklerinin bulunduğunda kuşku olmasa da söz konusu yetkinin, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu'na muhalefet suçu açısından ilgili Bakanlık ve bağlı birimlerine "suçtan doğrudan zarar gören" ve "malen sorumlu" sıfatlarını kazandırmayacağı, tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı gibi dolaylı zararlara dayanılarak kamu davasına katılmanın mümkün olmadığı, aynı Bakanlık ve bağlı birimlerinin kamu davasına katılmayı özel olarak düzenleyen bir kanun hükmünün bulunmadığı, yine Devletin tüzel kişi oluşu nedeniyle suçun mağduru da olmadığı göz önüne alındığında; Tarım ve Orman Bakanlığı adına ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünün 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu'na muhalefet suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı, bu nedenle Yerel Mahkemece yanılgılı biçimde verilen hukuki değerden yoksun olan katılma kararının hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceği ve Özel Dairenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararının usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla; haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın kabul edilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 30.09.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2575, Karar No: 2018/3475, Tarih: 12.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/2575 E.  ,  2018/3475 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Dava, 09.09.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan masraf ve ödemelerden oluşan Kurum zararının davalıdan 5510 sayılı ...... gereğince rücuan tahsili istemine ilişkindir.

5510 sayılı Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrası, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşullarını düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan..... karşı rücûan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Buna göre; işverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Kusurun belirlenmesinde, zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeniyle daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza dosyaları varsa, bu dosyalardaki kesinleşmiş kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.

Kusurun belirlenmesinde, zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeniyle daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza dosyaları varsa, bu dosyalardaki kesinleşmiş kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.

Maddi olguyu tespit ederken, Borçlar Kanununun 53 üncü maddesi uyarınca (TBK madde 74.) hukuk hakimi, ceza davasında alınmış kusur raporu ile bağlı olmayıp, kesinleşmiş ceza ilamıyla saptanmış maddi olgularla bağlı olduğu dikkate alınmalı, sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporunun, rücu davasında bağlayıcı nitelikte değilse de güçlü delil niteliğinde bulunduğu hususu gözetilmelidir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalara göre dava değerlendirildiğinde, davaya konu kaza nedeni ile davacı Kurum Müfettişi/Denetmeni tarafından hazırlanmış Soruşturma Raporu ve tutanakları ile ...... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/97 Esas sayılı dosyasının ve ....... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/83 Esas sayılı dosyasının celbi ile öngörülen ilkeler gereğince kusurun dayanaklarını belirtir İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2) 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin ilk fıkrasında, iş kazası, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş olmakla, işverenin rücu alacağından sorumluluğu belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır.

Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, .... Üniversitesi .... Fakültesi ..... Bilimleri Bölümü, ..... Danışmanlık, .... Üniversitesi ve ..... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “... ....” adı verilen .... ... Tablosu hazırlanarak..... 2012/32 sayılı Genelgeyle, ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup; özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren ... ... tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır. Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek sigortalının gerçek zararı hesaplanmalı, bu miktar, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalının kusur oranına göre sorumluluğu belirlendikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Ayrıca davacı Kurum tarafından talep edilen, ancak ispatlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilen geçici iş göremezlik ödeneğine ilişkin davacı Kurum vekilinin 09.10.2015 havale tarihli dilekçesi ekinde ve ...... . 07.04.2015 tarihli müzekkere cevabı ekinde gönderilen belgeler dikkate alınarak, geçici iş göremezlik ödeneğinin ödenip ödenmediğinin ve ödenmiş ise miktarının araştırılması gerekmektedir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, sigortalıya bağlanan gelirler ve yapılan ödemeler nedeniyle oluşan Kurum zararının, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde belirlenmesi gerekirken, yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, sigortalıya bağlanan gelirler ve yapılan ödemeler nedeniyle oluşan Kurum zararının, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde belirlenmesi gerekirken, yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu itibarla, yapılan açıklamalar doğrultusunda davaya konu olay nedeni ile düzenlene.....ile açılan ceza ve tazminat dosyaları celp edilerek konusunda uzman bilirkişi heyetinden kusur raporu alınmalı, dava ile talep edilen geçici işgöremezlik ödeneği denetlenmeli, belirtilen ilkeler çerçevesinde uzman hesap bilirkişisi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek sigortalının gerçek zararı hesaplanmalı, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp düşük olan tutara hükmedilmek suretiyle davalının sorumluluğu belirlenmelidir. Mahkemece bu hususlar gözardı edilerek eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2014/7323, Karar No: 2015/7199, Tarih: 07.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/7323 E.  ,  2015/7199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın tüm aşamalarda psikolojik tedavi gördüğünü ve bu nedenle psikiyatri polikliniğince yazılan “............................” isimli ilaçları sürekli kullandığını söylemesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Olay tarihinde sanığın, suça konu kazağı .................. isimli mağaza binası içinden çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

3-10/03/2012 tarihli tutanak uyarınca; sanığın yakalandığında olayı doğrulayıp çaldığı kazağın evde olduğunu söyleyerek evden getirip teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımı düzenleyen TCK’nın 50/1-f maddesinde gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilebileceği belirtilmesine rağmen, infazı kısıtlar şekilde çalışma iş kolu belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4557, Karar No: 2018/7607, Tarih: 04.07.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/4557 E.  ,  2018/7607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; öğretmen kadrosunda çalışan davalının aynı zamanda ... ili Kocaköy ilçesi, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'nda müdür vekilli görevini yürüttüğü ve bu kapsamda davalıya 2005-2007 yılları arası ödenen yersiz ödemelere ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir.

Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine 04.07.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/170, Karar No: 2010/182, Tarih: 05.10.2010

**Ceza Genel Kurulu         2010/1-170 E.  ,  2010/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname: 2010/141538

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Maktûl A.Y..’ı kasten öldürme, mağdurlar V. T. ve A. A.’ı da kasten yaralama suçlarından yargılanan sanık F.T. hakkında, her üç eylemle ilgili olarak da, “meşru savunma sınırının mazur görülecek heyecan, korku ve telaş nedeniyle aşıl¬dığı kabul edilmek suretiyle, ceza tayinine yer olmadığına” ilişkin, Mersin 1. Ağır Ceza Mah¬kemesince verilen 18.01.2007 gün ve 364-6 sayılı hüküm yerel Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 17.03.2009 gün ve 7830-1373 sayı ile;

“Dosya kapsamına göre; sanık F.ile mağdur E.'in tanık M.'a ait büfede bira içip sohbet ettikleri sırada, Gaziantepliler ile ilgili anlatılan fıkradan, aynı büfede bira içen ve Gaziantepli olan sanık A. ile sanık M..'ın alınıp tepki gösterdikleri, çıkan tartışmanın yatışmasından sonra maktûlün, kayınbiraderi mağdur-sanık V..'ı telefonla arayıp gelmesini istediği, V..'ın gelmesinden sonra tartışmanın yeniden başladığı, sanık A. ile sanık V.'ın mağdur E..'i tenha bir yere götürdükleri, maktûlün de elinde bıçak olduğu halde peşlerinden geldiği, burada maktûl, sanık A. ve mağdur-sanık V.'ın, mağdur E.'i darp etmeye başladıkları, maktûlün, mağdur E.'i bıçakla sol gluteal bölgeden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması üzerine mağdur E.'in kendisini kurtarması için büfede bulunan sanık F.'i çağırdığı, sanık F.'in gelmesi üzerine bu kez maktûlün bıçak, mağdur-sanık V.ve sanık A.'nin ellerindeki taşlarla sanık F.'e' saldırdık1arı, sağ şakağındaki şişlikten ibaret basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralanan sanık F.'in, bir şekilde bu saldırıyı bertaraf edip maktûlün elindeki bıçağı aldığı, mağdur-sanık V. ve sanık A.'de de herhangi bir silah bulunmadığı halde, sanığın ele geçirmiş olduğu bıçakla maktûlü, önce sağ karın kısmına vurarak karaciğer sağ alt lobunu, sonra ika ettiği bıçağı yukarı doğru hareket ettirerek sağ diyaframayı ve sağ akciğer alt lobunu parçalayarak öldürdüğü, mağdur-sanık A.'yi sol lomber, mağdur V.'ı sağ kalçadan basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaraladığı olayda;

Sanığın, haksız tahrik altında, maktûle karşı kasten öldürme, mağdur-sanık A..ile mağdur V..'a karşı da kasten yaralama suçlarından cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması…” isabetsizliklerinden bozulmuştur.

Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesince 23.11.2009 gün ve 225-407 sayı ile;

Sanığın, haksız tahrik altında, maktûle karşı kasten öldürme, mağdur-sanık A..ile mağdur V..'a karşı da kasten yaralama suçlarından cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması…” isabetsizliklerinden bozulmuştur.

Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesince 23.11.2009 gün ve 225-407 sayı ile;

“…Sanık F.T.’un olay tarihinde maktûl A.Y.’ı kasten öldürdüğü ve şikayetçiler A. ve V..’ı basit tıbbi müdahale ile giderilir biçimde yaraladığı iddiası ile kamu davası açılmışsa da; sanığın atılı suçları olay mahallinde arkadaşı E.Ç..’ın ve kendisinin nefsine yönelik saldırıyı defetmeye matuf olarak meşru müdafaa sınırlarını TCK’nun 27/2. maddesi anlamında aşarak işlediği, olay yerinin boş bir arazi - olay zamanının gece vakti olduğu, E. Ç.’ın sanık F. olay yerine gelmeden hemen önce maktûl A..tarafından kalçasından bıçaklanmış olduğu ve bu nedenlerle sanık F..’in mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaştan dolayı meşru savunma sınırını aştığı, sanık F..olay yerine gelmeden önce A. A. ve V. T.’ın kollarından tutarak E.Ç.’ı ‘gel lan’ diyerek boş arsaya götürüp maktûl A.’ın da E.’i kalçasından bıçakladığı ve E.’in ‘yetiş . abi’ demesi üzerine sanık F.’in olay yeri olan boş arsaya silahsız biçimde geldiği, sanık F..in olay yerine ilk geldiğinde maktûl A. ve arkadaşlarına ‘yapmayın arkadaşlar’ dediği halde maktûl ve arkadaşlarının sanık F.’e ‘s..tir lan’ diyerek saldırdıkları, sanık F.’e maktûl A.tarafından bıçakla saldırıldığı ve maktûlün bıçağı öldürme kastı ile sanık F.’e 1-2 kez salladığı ancak isabet ettiremediği ve sanık F.’in bıçağı maktûl A.’dan aldıktan sonra da maktûl A.ve arkadaşları A.A.ve V.T.’ın mermer parçaları ile sanık F.’e saldırmayı sürdürdükleri, sanık F.’in maktûlden ele geçirdiği bıçağı kendisi ve E.’in nefsini korumak için rasgele salladığı ve maktûlün tek bıçak darbesi ile öldüğü, şikayetçiler A.ve V.ın da bu suretle sanık F..tarafından yaralandığı, bu nedenlerle sanık F.’in üzerine atılı maktûl A.’ı kasten öldürme ve şikayetçi A.ve V..’ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek biçimde yaralama eylemlerinin TCK’nun 27/2. maddesi kapsamında kalması nedeniyle sanık F.’e üzerine atılı suçlardan ceza tayinine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir” gerekçeleriyle önceki hükümde direnilmiştir.

Bu hükmün de yerel Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “bozma” istekli, 07.07.2010 gün ve 141538 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme; sanık F. T.hakkında A.Y.’ı kasten öldürme, V.T. ve A. A.’ı ise kasten yaralama suçlarından verilen hükümlere hasren yapılmıştır.

Bu hükmün de yerel Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “bozma” istekli, 07.07.2010 gün ve 141538 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme; sanık F. T.hakkında A.Y.’ı kasten öldürme, V.T. ve A. A.’ı ise kasten yaralama suçlarından verilen hükümlere hasren yapılmıştır.

16.06.2006 tarihinde gerçekleşen ve A.Y.’ın ölümü, V. T.ve A.A.’ın ise yaralanması ile sonuçlanan olayla ilgili olarak Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık F.T.hakkında, 5237 sayılı TCY’nın 27/2. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağına ilişkindir.

Sair hususlarda bir ihtilaf yaşanmayan olayla ilgili olarak, yerel mahkemece “meşru savunmada sınırın aşılması” koşullarının gerçekleştiği, Özel Dairece ise gerçekleşmediği kabul edilmiştir.

İncelenen dosyada:

Kolluk tarafından düzenlenen görgü ve tespit tutanağında, olayın 16.06.2006 tarihinde saat 23.00 sıralarında Adanalılar Tekel Büfesi civarında meydana geldiği, olay yerinde kan izlerinin bulunduğu ancak herhangi bir suç aletinin ele geçirilemediği ifade edilmektedir.

F.T.ve E.Ç. olaydan sonra polisi arayarak kavga ettikleri şahısların kendilerine saldırdığını, olaydan sonra portakal bahçesine kaçtıklarını, kendilerini güvende hissettikleri anda durumu avukatlarına bildirip teslim olacaklarını söylemişler, 17.06.2006 tarihinde saat 01.00 sıralarında da kendiliklerinden gelerek karakola teslim olmuşlardır. F.T..’un olayda kullandığı bıçağı, kaçarken olay yerine attığı şeklindeki beyanı üzerine, belirtilen bölgede yapılan incelemede bıçak bulunamamış, ancak gri çizgili, omuz ve kolları siyah, yaka kısmı ve düğme kenarları yırtık, üzerinde kan lekeleri olan bir tişört elde edilmiştir.

Cumhuriyet savcısı tarafından düzenlenen ölü muayene ve otopsi tutanağında, A. Y.’ın 16.06.2006 tarihinde saat 23.05 sıralarında öldüğü, ceset üzerinde yapılan incele¬mede ise sağ hemitoraks 7. ve 8. kosta civarında kesici delici alet yarasının, sağ dizde muh¬telif cilt, cilt altı kesileri ve ekimoz sahasının tespit edildiği, sağ hemitorakstaki yaralanmaya bağlı olarak karaciğer sağ lobunun tamamen parçalandığı, bıçağın daha sonra yukarıya doğru yön değiştirerek sağ diyaframayı ve sağ akciğer alt lobunu parçalayarak masif kanamaya sebep olduğu ve kişinin masif kanamaya bağlı olarak meydana gelen kardiyopulmoner arrest sonucu öldüğü, bu yaralanmanın muhtemelen kasap bıçağı tarzında geniş ağızlı bir tarafı künt, bir tarafı keskin bıçak ile oluşturulduğu belirtilmiştir.

Dosyada bulunan raporlardan;

Sanık F. T.’ta; sağ şakak bölgesinde ağrılı şişliğin bulunduğu, 100 promil alkollü olan şahıstaki yaranın basit bir tıbbi müdahale ile iyileşebileceği,