muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6291, Karar No: 2012/19240, Tarih: 21.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6291 E.  ,  2012/19240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirketin İzmir Bölge Müdürlüğünde 30.01.2004 tarihinde işe başlamış ve çalışmasını Bölge Müdürü olarak sürdürmekte iken 15.12.2010 tarihinde iş akdi davalı tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini, müvekkilinin iş akdinin davalı şirket tarafından şirketin güvenini kötüye kullanma, ayrımcılık yapma, şirket çalışanlarına uygun olmayan söz ve davranışlarda bulunma vs. nedenlerle feshedildiğini, bu hususun müvekkiline tebliğ edilen 15.12.2010 tarihli fesih yazısında sabit olduğunu, fesih bildiriminde yer alan iddiaların gerçek dışı haksız ve suiniyetli olduğunu, izah edilen nedenlerle iş akdinin feshinin geçersizliği ile müvekkilin işe iadesine, müvekkilin mahkeme kararı kesinleşinceye kadar çalıştırılmadığı süre içerisindeki ödenmesi gereken ücretlerinin ve diğer tüm hak ve alacaklarının ödenmesine, iş akdi haksız ve kötüniyetli olarak feshedildiğinden, işe başlatılmaması durumunda ödenmesi gereken tazminat miktarının kıdemi ve görevi gözönüne alınarak üst sınırdan belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının kendi bölgesindeki bazı şirket çalışanlarına toplu ortamlarda toplantılarda, telefon ve sms yoluyla aşağılama ve hakaretlerde bulunduğunu, psikolojik baskı uyguladığını, ağır hakaret ve baskı sonucu çalışmalarını yürütemeyecek duruma getirdiği, çalışanlar arasında ayrımcılık yaptığı (mobbing) yönünde duyumlar, yazılı ve sözlü şikayetler gelmeye başladığını, müvekkili şirkette çalışırken davacının tutum ve davranışlarından dolayı istifa ederek işten ayrılan ... (Tamkan) tarafından 26.11.2010 tarihinde şirkete gönderilen dilekçede davacının bu kendisine mobbing uygulaması nedeniyle istifa etmek durumunda bırakıldığını belirttiğini, bunun üzerine davacıya 29.11.2010 ve 03.12.2010 tarihli uyarı yazıların gönderildiğini, davacının hakkındaki iddiaları inkar ettiğini, müvekkili şirketin tamamen iyiniyetli olarak davacıya güvendiğini ve hakkında işlem yapmadığını, tüm çalışanlarla yapılan görüşmeler sonucu davacının inkar ettiği olayların doğrulandığı ve özellikle bazı çalışanlara mobbing uygulandığının anlaşıldığını, o zaman davacının iş akdinin haklı olarak feshedildiğini, izah olunan nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-d maddesi gereğince “İşçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması veya 84. maddeye aykırı hareket etmesi” işverene iş akdini tazminatsız ve bildirimsiz olarak haklı nedenle feshetmek hakkını verir.

Somut olayda; davalı işverence davacının iş akdi haklı nedenle feshedilmiştir. Davacının kendi bölgesindeki bazı şirket çalışanlarına toplu ortamlarda toplantılarda, telefon ve sms yoluyla aşağılama ve hakaretlerde bulunduğu, psikolojik baskı uyguladığı, ağır hakaret ve baskı sonucu çalışmalarını yürütemeyecek duruma getirdiği, çalışanlar arasında ayrımcılık yaptığı (mobbing) yönünde duyumlar, yazılı ve sözlü şikayetler gelmeye başladığı, davalı şirkette çalışırken davacının tutum ve davranışlarından dolayı istifa ederek işten ayrılan ... (Tamkan) tarafından 26.11.2010 tarihinde şirkete gönderilen dilekçede davacının bu kendisine mobbing uygulaması nedeniyle istifa etmek durumunda bırakıldığını belirttiği, şirket çalışanlarından ...'e ishal olduğu için toplantıdan birkaç kez izin alarak çıkması nedeniyle, davacının toplantıdakilerin huzurunda b…lu, s…li diyerek hitap ettiği, buna benzer tavırların sürekli devam ettiği, yine ...'in 6 yaşındaki kızının 2 yıl içerisinde 8 kere ameliyat olduğu, kalın, ince bağırsak ve rektumunun tamamen alındığı, izin talepleri olduğu halde davacının bu izin taleplerini üst yönetime iletmediği, bu nedenle yıllık iznini kullanmak zorunda kaldığı, davacının ...'e ve diğer tıbbi mümessillere sinkaflı küfürlerde bulunduğu, davacının iş akdini feshetmekle tehdit ettiği, işini kaybetmek istemediğini söyleyince beğenmiyorsan defolup git dediği, seni sinkaf etsem 3 tane Emin Caner yaparsam benim sırtım yere gelmez dediği, davacının bu tarz davranışları hem yalnızken hem de toplantılarda yaptığı, Esin’e de toplantılarda sen ne işe yararsın çek git dediği, kısaca davacının kendisine bağlı personele kötü muamelede bulunduğu dosya içeriğinden anlaşıldığından feshin haklı nedene dayandığı kabul edilmelidir. Davanın reddi yerine kabulü hatalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 380,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 21.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8272, Karar No: 2014/870, Tarih: 10.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8272 E.  ,  2014/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2010/338-2013/390

Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması ve iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ... Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. ve R.. S.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili bankanın Denizli Şubesi ile davalı ... Tekstil ve Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan genel kredi sözleşmelerine istinaden kredi açılarak, firmaya kredi kullandırıldığını, davalılar R.. S.. ile O.. Y..'ın ise kredi sözleşmelerinde müşterek ve müteselsil kefil olduklarını, 11.362,447,79 TL nakdi kredi, 820,00 TL gayrinakdi kredi ve 2.519,01 TL masraf borcunun tahsili için davalı şirket tarafından müvekkil bankaya cirolanıp, devredilen 11.06.2007 vade ve 15.000.000,00 TL bedelli bono üzerinden borçlular aleyhine takibe geçildiğini, yapılan icra takibine rağmen herhangi bir ödeme yapılmaması üzerine 07.10.2008 tarihinde borçlu hakkındaki takibin iflas yolu ile takibe çevrildiğini, borçlu tarafından iflas ödeme emrine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın kaldırılmasına, borçluların iflaslarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı O.. Y..'ın iflasa tabi kişilerden sayılmadığı, davalı R.. S.. gerçek kişi olmasına rağmen, şirket yöneticiliği bulunduğundan Türk Ticaret Kanunu kapsamında tacir olduğu, davacı bankanın davalılardan toplam 11.439.740,92 TL alacaklı olduğu, davalılar Dehateks firması ve R.. S.. vekiline İİK'nın 173/3. ve 158. maddeleri uyarınca 11.349.566,28 TL asıl alacak, 90.174,64 TL işlemiş faiz, 122,04 TL masraf olmak üzere toplam 11.439.740,92 TL borcun 7 gün içerisinde mahkeme veznesine depo edilmesi aksi takdirde davalıların iflasına karar verileceği ihtar edilmesine rağmen borcun ödenmediği gerekçesiyle, davalı O.. Y.. hakkındaki davanın reddine, davalılar R.. S.. ve .... Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti'nin iflaslarına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. ve R.. S.. vekili temyiz etmiştir.

1-Davalı R.. S.. ile ilgili kurulan hüküm yönünden;

a-Dava, adi iflas yoluyla girişilen takibe itirazın kaldırılması ve iflas istemine ilişkindir. İflas davasına bakan mahkeme, borçlunun iflasa tabi kişilerden olup, olmadığını re'sen araştırmak zorundadır. (Baki Kuru, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Tamamen Yeniden Yazılmış ve Genişletilmiş 2. baskı, Ankara, 2013 s.1100) İİK'nın 43/1. maddesi "İflas yolu ile takip, ancak Ticaret Kanunu gereğince tacir sayılan veya tacirler hakkındaki hükümlere tabi bulunanlar ile özel kanunlarına göre tacir olmadıkları halde iflasa tabi bulundukları

bildirilen hakiki veya hükmi şahıslar hakkında yapılır." hükmünü içermektedir. Davalı R.. S.., dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 14/1. (6102 sayılı TTK'nın 12/1) maddesi anlamında bir ticari işletmeyi, kendi adına işleten olmadığından bu madde hükmü kapsamında tacir olmadığı gibi, aynı maddenin 2. fıkrası koşullarını haiz de değildir. Limited şirket ortaklığı ve yöneticiliği, tek başına tacir olmayı ve böylece iflasa tabi kişilerden olmayı gerektirmediğinden ve mahkemece adı geçenin tacir olduğuna ilişkin 43/1. madde kapsamında başkaca herhangi bir tespit de yapılmadığından, davalı R.. S.. hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

b-Bozma nedenine göre, davalı R.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Davalı Dehateks Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yönünden;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b-Davacı tarafça, iflas ödeme emrinde %25 oranı üzerinden yapılan hesaplamaya göre 86.825,19 TL işlemiş faiz istenmesine rağmen, talebi aşan şekilde %29 oranından hesaplama yapılıp 90.174,64 TL işlemiş faizi içerir depo emri gönderilmesi ve bu depo emrinin ödenmediği gerekçesine dayalı olarak, davalı şirketin iflasına karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (1a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı R.. S.. ile ilgili hükmün re'sen, (2b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı .... Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA, (1b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı R.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15648, Karar No: 2023/25832, Tarih: 18.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/15648 E.  ,  2023/25832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/766 E., 2016/33 K.

SUÇLAR : Hakaret, yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile;

A. Sanık ... hakkında;

1. Kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı,

2. Hakaret ve tehdit suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davalarının düşürülmesine,

B. Sanık ... hakkında; taksirle yaralama ve hakaret suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davalarının düşürülmesine karar verilmiştir.

C. Tebliğnamede sanıklar hakkındaki hükümlerin bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, mağdur sanık ... hakkında ...'ya karşı tehdit suçundan kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, dosya içeriğinde tehdit suçunun işlendiğine dair delil bulunmaması karşısında bu suç açısından derhal beraat kararı verilmesi gerekirken düşme kararı verilmesi, mağdur sanık ... hakkında yaralama suçundan beraat kararı verildiği, dosya içeriğinde alınan doktor raporunda mağdur ...'nin yaralanmış olduğunun belirtilmesi karşısında ve tarafların kısmen ikrarları itibarı ile sanık ... hakkında yaralama suçundan cezalandırma kararı verilmesi gerekirken bereatine karar verilmesi, mağdur sanık ... hakkında hakaret suçundan düşürülme kararı verildiği, dosyanın incelenmesinde bu suçun işlendiğine dair delil bulunmaması karşısında sanık hakkında derhal beraat kararı verilmesi gerekirken düşürülme kararı verilmesi, mağdur sanık ... hakkında yaralama suçundan düşürülme kararı verildiği, dosyanın incelenmesinde mağdur ...'ın yaralanmış olduğunun doktor raporu ile belirlenmesi, tarafların kısmen ikrara yönelik beyanları karşısında sanığın cezalandırılması yerine düşme kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğuna vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların suç tarihinde resmi nikahlı evli oldukları, evde çıkan tartışmada sanık ...'nun mağdur ...'a "Eşek gibi yapacaksın temizleyeceksin defol git evden sen kadınmısın sen insanmısın s., git bu evden bıktım senden, senin burnundan getireceğim."dediği, tartakladığı, iteklediği, sanık ...'un mağdur ...'ya "Bu evden defol git." dediği, mağdurun kolunu tırnakladığı, ayağına tekme attığının iddia edildiği, Yerel Mahkemece sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından düşme, kasten yaralama suçundan beraat, sanık ... hakkında hakaret ve taksirle yaralama suçlarından düşme kararı verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel Mahkemenin kurulan hükümlere ilişkin gerekçesinin yerinde olduğu kabul edilerek Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

1. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından, sanık ... hakkında Hakaret ve Taksirle Yaralama Suçlarından Kurulan Düşme Kararlarına Dair Hüküm Yönünden;

Tüm dosya kapsamından şikayet yokluğundan bahisle düşme kararı verilmesine dair Yerel mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Kararı Yönünden

Soyut iddiadan başka, her türlü şüpheden uzak, yeterli, inandırıcı ve kesin delil elde edilemediğinden sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Sair Yönlerden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11880, Karar No: 2013/10651, Tarih: 04.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/11880 E.  ,  2013/10651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 19/04/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyizine gelince:

a)Dava, haksız fiil nedeni ile maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin ...muhabiri olduğunu, 30/12/2009 tarihinde kaza anonsu duyması üzerine kaza yerine gittiğinde, görüntü almaya çalışırken davalılar tarafından darp edilerek fotoğraf makinesi ve kamerasının kırıldığını beyanla maddi ve manevi tazminat istemli eldeki davayı açmıştır.

Davalılar vekili, müvekkillerinin davacıyı darp etme iradesi ve tasavvuru olmadığı halde olayın sıcaklığı ile istenmeyen olayın yaşandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunda fotoğraf makinesi ve kameranın kullanılmış olmaları nazara alınarak amortisman gideri düşülmediği gibi mahkemece de zarar hesabından bu yönde bir indirim yapılmamıştır.Açıklanan bu durum usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan

durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayın oluş biçimi ve gelişimi, olay tarihi ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır.Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7693, Karar No: 2010/10942, Tarih: 22.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7693 E.  ,  2010/10942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 180 ada 254 parsel sayılı 34.308 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden zeytinli tarla niteliğinde kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiş, davacı Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasurrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1941 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 07/06/2002 tarihinde ilan edilip kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması ile 4999 Sayılı Yasaya göre yapılarak 28/02/2008 tarihinde ilan edilip kesinleşen fenni hataları düzeltme çalışması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, çekişmeli taşınmazın eski tarihli resmi belgelerde orman sayılan yerlerden olduğu, zeytinlik, taşlık, kayalık niteliğinde bulunduğu, ancak 3573 Sayılı Yasa gereğince oluşmuş bir tapu kaydının bulunmadığı, 6831 Sayılı Yasanın 1/I maddesine göre “sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, özel kanunu gereğince devlet ormanlarından tefrik edilmiş ve imar, ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş yabani zeytinliklerin orman sayılmayacağı” hükmünün karşıt anlamı gözönünde bulundurularak taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/09/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.