muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6831, Karar No: 2024/3411, Tarih: 14.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6831 E.  ,  2024/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/789 E., 2023/1442 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çivril Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/183 E., 2021/417 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadın vekilinin başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiş; erkek vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı -davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; tarafların 2014 yılında evlendiklerini, ancak davalı -karşı davacının verdiği sözleri tutmadığını, denizliye taşınmayı vaadetmesine rağmen taşınmadığını müvekkilini ailesi ile görüştürmediğini, müvekkilinin çocukları geldiğinde ise surat astığını torunun yediğine içtiğine laf ettiğini, müvekkilini evden kovup bastonla üstüne yürüdüğünü pazar masrafı dahi vermeyip kendisine muhtaç hale getirdiğini, müvekkilinin İstanbul iline kızının taşınmasına yardımcı olmak için gitmesine müsaade etmediğini döndüğünde ise surat asıp dövdüğünü, bu nedenle Çivril Asliye Ceza Mahkemesinde aralarında dava görüldüğünü söyleyerek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmasına, 100.000,00 TL maddî 100.000,00 TL manevî, 1.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili karşı dava dilekçesinde özetle; karşı tarafın müvekkilinin gözleri görmeyen oğlunu evden kovduğunu sürekli maddî taleplerde bulunduğunu, söyleyerek asıl davanın reddi ve karşı davanın kabulü ile boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili karşı dava dilekçesinde özetle; karşı tarafın müvekkilinin gözleri görmeyen oğlunu evden kovduğunu sürekli maddî taleplerde bulunduğunu, söyleyerek asıl davanın reddi ve karşı davanın kabulü ile boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların 2014 yılında evlendikleri ve davacı-davalı kadının ilk evliliğinden çocuklarının da olduğu ve onlarla görüşüp ilişki kurmasının koca tarafından engellendiği, kadının çocuklarının koca tarafından kabullenilmediği yine koca tarafından kadına fiziksel şiddet uygulandığı sabit olup davalı-davacı erkeğin tanıklarından ... ve ... evlilik hayatına yönelik görgüye dayalı bilgileri olmadığı, diğer tanık ... evlilik hayatına ilişkin olumsuz bir husus gözlemlemediğini beyan etmesi ile davacı- davalının çocuklarının eve kabul edilmemesi sebebiyle onları görmeye gitmesi kusur olarak yüklenemeyeceğinden boşanma davasına konu olaylarda davacı -davalı kadının kusursuz, davalı-davacı erkeğin tam kusurlu olduğu olduğu kanaatiyle asıl davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, karşı davanın reddine, kadın lehine 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata, aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı -davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün lehine hükmolunan yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarları yönünden istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

2. Davalı -davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün boşanma kısmı hariç olmak üzere; kusur belirlemesi ile aleyhine hükmolunan nafaka ve tazminatlar yönünden istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının ve tazminatların miktarının az olduğu, kadının bu yönlere ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili hükümlerinin kaldırılmasına, kadın lehine aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ile 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine ve davacı kadın vekilinin sair, davalı erkek vekilinin bütün istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur tespiti, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur tespiti, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık taraflarca açılan boşanma davasında kusurun kimden kaynaklandığı, tazminatlar ve nafakalar ilişkin hükümlerin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2- İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun (6100 sayılı Kanun)190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 471 sayılı Kanun 4 üncü, 6 ıncı maddesi, 166 'ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21160, Karar No: 2017/10713, Tarih: 22.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/21160 E.  ,  2017/10713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Uyuşmazlık; elektrik kullanımından kaynaklandığı iddia edilen faturanın tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; söz konusu karar davalı vekili tarafından temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım kararı verilmesi istemli olarak temyiz edilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, davalının temyiz harç ve giderleri ile ilgili adli yardım talebi bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda aynı yasanın 336/3. maddesi uyarınca davalı vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebi ile ilgili karar vermeye yetkili mercii temyiz incelemesi yapmakla görevli Dairemiz olduğundan, davalının adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede; 6100 sayılı HMK’nun konuya ilişkin ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, davalının adli yardım talebine ilişkin dilekçesi ekinde talebini haklı gösterecek yeterli bilgi ve belgeye yer verilmediği nazara alındığında, adli yardım talebinin makul ve inandırıcı olmadığı kanısına varılmakla, davalının kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bu itibarla; davalı lehine kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalı vekiline bu red kararının tebliği ile 1086 sayılı HUMK’nın 434/3. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının yerel mahkemeye geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının adli yardım isteminin tebliğden itibaren bir haftalık süre içinde itirazı kabil olarak reddine, eksik harç ve masrafların tedariki için dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6300, Karar No: 2013/10454, Tarih: 16.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/6300 E.  ,  2013/10454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalı ... Şirketi vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum’un tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı ... Şirketi’nin temyiz itirazlarına gelince ;

Davaya konu asıl alacağın ve bunun işlemiş yasal faizinin, davalı ... Şirketi tarafından davadan önce ödenmiş olması gözetilerek, Sigorta Şirketi yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken; ödeme nedeniyle konusu kalmayan istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, vekalet ücreti ve yargılama giderleriyle sorumluluğuna karar verilmiş olunması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : 1-Hükmün 3 no’lu bendinin tamamen silinerek yerine “Davalı ... Şirketi yönünden davanın Reddine” sözlerinin yazılmasına,

2-Hükmün 5 no’lu bendinin ilk satırında yer alan “Davalılar” kelimesinin silinerek yerine “Davalılar ... ve...Ecza Deposu Tc.Sn.A.Ş” sözlerinin yazılmasına; aynı bendin ikinci satırında yer alan “davalılardan” sözlerinin silinerek yerine “davalılar ... ve ... Ecza Deposu Tc.Sn. A.Ş’den” sözlerinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1162, Karar No: 2007/2765, Tarih: 06.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1162 E.  ,  2007/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Balıkesir 1. Aile ile 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, epilepsi hastalığı nedeniyle vasi tayini istemidir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 Sayılı Yasa’nın 20.04.2004 günü yürürlüğe giren 14.04.2004 gün ve 5133 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi ile “22.01.2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Yasaya göre aile hukukundan ... dava ve işler”in aile mahkemelerinde görüleceği, yine 5133 Sayılı Yasanın Geçici 2. Maddesi ile de “Bu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihte aile mahkemelerinde görülmekte olan ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan konularla ilgili dava ve işler yetkili ve görevli mahkemesine devredilir.” hükümleri getirilmiştir.

Medeni Yasanın sözü edilen İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında vesayet, kayyımlık ve yasal danışmanlıkla ilgili hükümler bulunmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yeralan 397. maddesinin 2. fıkrası gereğince “vesayet makamı, sulh hukuk mahkemesi; denetim makamı, asliye hukuk mahkemesidir.”

Dosya kapsamından; davacıların davalı ...'ın anne-babası oldukları, ...'ın 18 yaşında ... ve epilepsi hastası olduğu ve velayet altında bulunduğu, davacıların vasi tayini istedikleri anlaşılmaktadır.

O halde, konusu Medeni Yasanın 2. Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan davaya sulh hukuk mahkemesi bakmakla görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Balıkesir 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/03/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/134, Karar No: 2008/140, Tarih: 20.05.2008

**Ceza Genel Kurulu         2008/YYB-134 E.  ,  2008/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname :93789

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

1705 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan açılan kamu davasında Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 5015 sayılı Yasanın 19/a-4. maddesi kapsamında kaldığı gerek¬çesiyle 5015 sayılı Yasanın 25. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna gönderilmesine karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu da; 5307 sayılı Yasanın sanıkların suç işlemesinden sonra yürürlüğe girdiğini belirte¬rek karşı görevsizlik kararı ver¬miştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderil¬mekle, değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanıklara yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin mi, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu gibi makamlar, yargı mercii olma¬dıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makam¬lardan olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makam¬lar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesinin, eylemin idari yaptırımı gerektiren 5015 sayılı Yasanın 19/a-4. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, görev¬sizlik kararı vermesi üzerine dosyayı tevdi ettiği Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun, 5307 sayılı Yasanın eylemden sonra yürürlüğe girmesi nedeniyle görevli olmadığını belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş bulunması karşısında;

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24. maddesinde; “Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluştur¬duğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir.” hükmü uyarınca, atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştur¬sun, her iki halde de yargılama yaparak kovuşturma konusu eylemi değerlendirme ve gerektirdiği yaptırımı belirleme görevinin adli mercie ait olma usulü getirilmekle, usul hükümlerinin derhal uygulanırlığı ilkesi gereğince görevli merciin Asliye Ceza Mahkemesi olacağı sonucuna varıldığından, Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ  :

Açıklanan nedenlerle;

SONUÇ  :

Açıklanan nedenlerle;

Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.08.2005 gün ve 398-976 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine,

20.05.2008 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13959, Karar No: 2011/5136, Tarih: 15.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/13959 E.  ,  2011/5136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin ve sanık savunmanının yokluğunda, sanığın ise yüzüne karşı verilen hükümde, bir haftalık temyiz süresinin yokluğunda ve yüzüne karşı verilen kişiler açısından ne zaman başlayacağı kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmediğinden, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilecek yapılan incelemede;

Mahkemesince CMK’ nın 231. maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak, katılan kurumun zararının giderilmemesi nedeniyle koşulları oluşmadığından sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2423, Karar No: 2020/2313, Tarih: 13.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/2423 E.  ,  2020/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli öldürme

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında;

TCK'nin 82/1-d, 29, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 16'şar yıl 8'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, maktul ...’a karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin; TCK’nin 39. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin; TCK’nin 25 ve 27. maddelerinin uygulanması gerektiğine, maktulden katılan vekilinin; sanık ... hakkında TCK’nin 29 ve 62. maddelerinin uygulanmaması gerektiğine, katılan ... vekilinin; sanık ... hakkında TCK’nin 29 ve 62. maddelerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ...’in, gayri resmi olarak birlikte yaşadıkları, sanık ...’in öz oğlu olan maktul ...’ın da sanıklarla birlikte bu evde kaldığı, bu süreç içerisinde sanık ... ile maktul ... arasında rızaya dayalı cinsel ilişkiler yaşandığı, olay tarihinden bir önceki gece sanık ... uyumakta iken sanık ... ve maktul ...’ın cinsel ilişkiye girdikleri ve sonrasında yaşanan kavgada maktulün sanık ...’i dövdüğü, buna sinirlenen sanık ...’in sabah saatlerinde diğer sanık ...’e maktulün kendisine zorla tecavüz ettiğini, dövüp tehdit ettiğini aynı zamanda maktulün sanık ...’i zehirleyip öldüreceğini söylemesi üzerine; sanık ...’in diğer odada uyumakta olan maktul ...’ın kafa bölgesine ele geçirelemeyen künt bir cisimle vurarak onu öldürdüğü anlaşılan olayda;

1- Sanık ...’in 17.12.2014 tarihli kolluk ifadesinde belirttiği üzere maktulü uyurken öldürdüğü anlaşıldığından: sanık ... hakkında TCK’nin 82/1-d-e maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmünün kurulması,

2- Sanık ... yönünden; sanık ...’in eylemine doğrudan iştirak ettiğine, azmettirdiğine, teşvik ettiğine veya eylemi kolaylaştırdığına ilişkin mahkumiyetine yeterli, kesin delil bulunmadığı nazara alındığında beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucu mahkumiyetine hükmedilmesi,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK’nin 223/2-c maddesine aykırı davranılması,

4- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ile maktulden katılan ...’ye Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca maktu vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK’nin 223/2-c maddesine aykırı davranılması,

4- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ile maktulden katılan ...’ye Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca maktu vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 13/10/2020 gününde sanık ... hakkındaki hükümler yönünden oy birliği, sanık ... hakkında ise Sayın Üye ...’in sanığın TCK’nin 38. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği, Sayın Üye ...’in sanığın TCK’nin 39. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğine ilişkin karşı oyları ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanıkların gayri resmi olarak evli oldukları, maktul ...'ın sanık ...'in oğlu olduğu ve birlikte aynı evde yaşadıkları, ilerleyen süreçte sanık ... ile maktul ... arasında rızaya dayalı bir ilişkinin başladığı, olay tarihinden bir önceki gece sanık ... uyumakta iken sanık ... ve maktul ...'ın cinsel ilişkiye girdikleri ve sonrasında yaşanan kavgada maktulün sanık ...'i dövdüğü, buna sinirlenen sanık ...'in sabah saatlerinde diğer sanık ...'e maktulün kendisine zorla tecavüz ettiğini, dövüp tehdit ettiğini, aynı zamanda maktulün sanık ...'i zehirleyip öldüreceğini söylemesi üzerine; sanık ...'in diğer odada uyumakta olan maktul ...'ın kafa bölgesine ele geçirilemeyen künt bir cisimle vurarak onu öldürdüğü anlaşılan olayda;

Sanık ...'in 17/12/2014 tarihli Emniyet ifadesinde; oğlu maktul ... ile ... arasında ilişkiye ilişkin olarak sanık ...'in söylemesinden önce bir bilgisi olmadığını, şüphelenmediğini belirtmesi karşısında, sanık ...'in sanık ...'in ifadelerinden önce oğlu maktul ...'a karşı bir husumet beslemediği açıktır. Bu anlamda sanık ...'in, maktulün kendisine tecavüz ettiğini, kendisini de zehirleyip öldüreceğine ilişkin beyanı doğrultusunda sanık suç işleme kararını almıştır. O zamana kadar sanık bu ilişkiyi bilmemekte, şüphe duymamakta ve oğlu ile birlikte yaşamaktadır. Böylece sanığın maktul ...'ı öldürme anlamında herhangi bir düşüncesi olmadığından, sanık ...'in bunu teşvik etmesi de söz konusu olamayacaktır. Bu haliyle TCK.nin 39. maddesi uyarınca teşvik etme suçunun oluşabilmesi için sanık ...'in önceden bir karar alması gerekmektedir. Halbuki sanık ... uzun süredir süregelen ilişkisini maktul ile yaşadığı tartışma nedeniyle darp edilmesi üzerine sinirlenerek, tecavüze uğradığını ve maktulün kendisini öldürmek üzere planlar yaptığını belirtmiştir ve sanık ... bu azmettirme sonucunda eylemi gerçekleştirmiştir. Bu nedenlerle sayın çoğunluğun sanık ...'in beraat etmesi gerektiğine yönelen görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY: