muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3723, Karar No: 2014/18313, Tarih: 09.06.2014

Mahkemece dava konusu fidelerdeki hastalığın davalıların kusurundan kaynaklandığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı şirket tarafından üretimi yapılarak diğer davalı kooperatif aracılığıyla davacıya satışı yapılan karpuz fidelerinin tarlaya dikimi sonrasında kuruması nedeniyle oluşan davacı zararının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı tarafından satın alınan karpuz fidelerinin tarlaya dikimi sonrasında kuruduğu,aynı şekilde davalılardan aynı fideleri satın alan başka çiftçilerde de aynı durumun ortaya çıkması üzerine ilçe tarım görevlileri tarafından ürünün dikiminin yapıldığı tarlalarda ve dikilmemiş halde muhafaza edilen fideler üzerinde yapılan incelemeye ilişkin düzenlenen 24.05.2011 tarihli tutanakta dikimi yapılan fidelerin dikiminde herhangi bir hata bulunmadığı,gözle yapılan muayenede anaç ve kök bölgelerinde bir hastalık ve zararlı etmeninin tespit edilemediği,kalem kısmının kuruduğu, dikimi yapılmayan fidelerin ise aşı noktasının üst kısmında erime gözlendiği,kurumanın bu erimeden kaynaklandığı kanısına varıldığı,kesin teşhis için laboratuvar incelemesi yapılması gerektiği belirtilmiş olup,davacı tanıkları tarafından dikimi yapılan fidelerde erime olduğunun teyit edildiği, aynı tarihli dava dışı bir başka köydeki karapınar Kooperatifi tarafından BATEM'e gönderilen numuneler üzerinde yapılan inceleme sonucu bakteriyel meyve lekesi ve fusarium tespit edildiğinin rapor edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacıya ait tarlaya ekimi yapılan fidelerdeki kurumanın hangi sebebten kaynaklandığının tespiti amacıyla yargılama aşamasında ziraatçi bilirkişi tarafından düzenlenen ilk raporda; ürünlerdeki hastalığın meyve lekesi ve fusarium hastalıklarından kaynaklandığının anlaşıldığı ancak bu hastalıkların topraktan mı yoksa fide ile mi taşındığının tespit edilemediği rapor edilmiştir. Mahkemece bu raporun yeterli tespitleri içermemesi nedeniyle yeniden ikinci bilirkişi heyet raporu alınması cihetine gidilmiştir. İkinci bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan ve karara esas alınan bilirkişi raporunun da dava konusu fidelerdeki hastalık çeşidine ve oluşma sebebine ilişkin olarak karar vermeye yeterli tespitler içermediği, eksik ve yetersiz raporun bu haliyle hükme dayanak alınamayacağı anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece daha önce bilirkişi heyeti oluşturulan Çukurova Üniversitesi dışında, üniversitelerin ziraat fakültelerinin bu hastalıklar konusunda uzman bölümlerinden bilirkişi heyeti oluşturularak, oluşacak bilirkişi kurulundan taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönleri göz ardı ederek eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2657, Karar No: 2012/7007, Tarih: 14.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2657 E.  ,  2012/7007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın süresi itibariyle sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK' un 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Mağdur ... hakkında, Balıkesir Devlet Hastanesi tarafından 14.12.2005 tarihinde düzenlenen raporda, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde olduğu ayrıca yüzdeki izler için 6 ay sonra değerlendirilmesi gerekir şeklindeki rapor düzenlenmesine rağmen, mağdurun yüzündeki izin yüzde sabit iz oluşturup oluşturmayacağı yönünde rapor alınmaksızın sanığın mağdura yönelik eyleminin TCK 89/1 maddesi kapsamında kabul edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın olay tarihinde kullandığı ... ile ışıklı kavşakta kırmızı ışıkta geçerek, kavşağa yeşil ışıkta giren ...'ın kullandığı minibüse çarptığı ve ...'ın ölümüne ve minibüste bulunan beş kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; mağdurların sanıktan şikayetçi olmamaları ve sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki samimi ikrarı karşısında sanığa hükmedilen cezada asgari hadden çok fazla uzaklaşılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13988, Karar No: 2023/1427, Tarih: 29.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13988 E.  ,  2023/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Olası kastla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık ...'in temyiz isteği yönünden; sanığın yüzüne karşı 28.01.2022 tarihinde verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 28.03.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu belirlenmiştir.

Sanık ...'nin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı

maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2015/1397 Esas, 2016/412 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı olası kastla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 18.11.2020 tarihli ve 2020/8089 Esas, 2020/16669 Karar sayılı ilâmıyla özetle;

"a) Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinin uygulanması,

b) 5237 sayılı Kanun'un 21 ... maddesinin ikinci fıkrası gereğince olası kast indiriminin uygulanması sırasında hata yapılarak fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

c) Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken (1/3) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

b) 5237 sayılı Kanun'un 21 ... maddesinin ikinci fıkrası gereğince olası kast indiriminin uygulanması sırasında hata yapılarak fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

c) Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken (1/3) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

d) Suçun işlenmesi sırasında kullanılan kapının, silah vasfı taşıyıp taşımadığı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca artırım yapılması,"

Nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2020/1297 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı olası kastla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, suç kastının bulunmadığına, meşru savunmaya, beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Sanık ... ve mağdur ...'in suç tarihinde boşanma aşamasında oldukları, olay günü ikametlerinin önünde tartıştıkları sırada mağdurun eve girip konuşmak istediği ancak sanığın, mağdur hakkında evden uzaklaştırma kararı bulunduğunu gerekçe göstererek eve girmesini istemediği için evin kapısını mağdurun yüzüne kapattığı sırada, kapının mağdurun yüzüne çarpması neticesinde yüzünde sabit ize ve burnunda hafif (1.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, tanık anlatımları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 09.10.2015 ve 08.03.2016 tarihli adlî muayene raporları ile sanığın eylemi neticesinde mağdurun "yüzünde sabit ize ve burnunda hafif (1.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığının" tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve bozma gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'in Temyiz İsteği Yönünden

3. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 09.10.2015 ve 08.03.2016 tarihli adlî muayene raporları ile sanığın eylemi neticesinde mağdurun "yüzünde sabit ize ve burnunda hafif (1.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığının" tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve bozma gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'in Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın, yüzüne karşı 28.01.2022 tarihinde verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 28.03.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık ...'in temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ...'nin Temyiz İsteği Yönünden

Sanık ...'nin; eksik incelemeye, suç kastının bulunmadığına, meşru savunmaya, beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, adlî raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, ayrıntıları Olay ve Olgular kısmında (1) numaralı paragrafta açıklandığı şekilde gerçekleştiği kabul edilen olayda ve Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen bozma ilamının içeriği karşısında, suç vasfının doğru şekilde belirlendiği, somut olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilememesi nedeniyle alt sınırdan haksız tahrik indirimi uygulanmasının isabetli olduğu, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, mevcut deliller ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ...'in Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2020/1297 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararırına yönelik sanık ...'in temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...'nin Temyiz İsteği Yönünden

V. KARAR

A. Sanık ...'in Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2020/1297 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararırına yönelik sanık ...'in temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...'nin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2020/1297 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'nin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/350, Karar No: 2020/3764, Tarih: 05.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/350 E.  ,  2020/3764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/01/2020 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında yakınanlar ... ve ...’e karşı tehdit ve yaralama suçlarından düzenlenen Karabük Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2014 gün, 2014/342 sayılı iddianame anlatımına göre, sanık ...’nın, yakınan ....’dan olan alacağını tahsil etme amacıyla yakınana ait işyerine gidip bıçak tevcih ederek tehdit ettiği, diğer yakınan ...’e de tokat attığının anlaşılması karşısında; sanık ...’ın eylemlerinin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca korunmasına, 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15812, Karar No: 2021/3053, Tarih: 25.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/15812 E.  ,  2021/3053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu kaçmaya neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası kapsamında bulunan 10/06/2013 tarihli tutanak içeriğine göre ...’nun Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/598 Esas sayılı dosyasında hakaret suçundan arandığının belirtilmesi üzerine nöbetçi Cumhuriyet Savcısı ile yapılan görüşmede, gözaltı talimatı verilmeyerek evrakın ikmalen istenildiği anlaşılmakla, “usulüne uygun” bir gözaltına alma koruma tedbirinden bahsedilemeyeceği ve bu sebeple kaçmaya imkan sağlama suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığından sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1779, Karar No: 2013/6617, Tarih: 08.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1779 E.  ,  2013/6617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13130, Karar No: 2016/852, Tarih: 27.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13130 E.  ,  2016/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/07/2015 tarih ve 2015/155-2015/157 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile özdeşleşmiş mor renkli solunum cihazına özgü mor rengi davalının aynı tür ürünler üzerinde kullandığını, bu suretle davacı aleyhine haksız rekabet yaratıldığını ileri sürerek; haksız rekabetin tespiti ve önlenmesi ile sonuçlarının ortadan kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin talep dilekçesine istinaden 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren yeni usul kanununa göre davanın Asliye Ticaret Mahkemesinin görevine girmesi ve maddi hata nedeni ile dosyanın Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesi için tevzi bürosuna iadesine karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece ek karar ile, maddi hata yapıldığından bahisle dosyanın Ticaret Mahkemesine tevzisinin yapılmasına ilişkin gönderme kararının temyizi kabil kararlardan olmadığı, Ticaret Mahkemesinden dosyanın tevzi yolu ile Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesine geldiği ve ilgili mahkemenin 01.10.2015 tarihli kararı ile esas kaydının kapatılarak dosyanın mahkemeye iade edildiği gerekçesiyle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Temyiz isteminin reddine dair kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Her ne kadar mahkemece verilen ek karar ile maddi hata yapıldığından bahisle dosyanın Ticaret Mahkemesine tevzisine ilişkin gönderme kararının temyizi kabil kararlardan olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de, davanın Asliye Ticaret Mahkemesinin görevine girmesi ve maddi hata nedeniyle dosyanın Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesi için tevzi bürosuna iadesine dair verilen karar esasen görevsizlik kararı niteliğinde bulunup nihai karar olduğundan, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılarak davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2- Davada, dava dilekçesi ve davacı tarafça sunulan diğer dilekçelerde ileri sürülen haksız rekabet iddiaları ile davalı savunmaları da nazara alınarak, mahkemenin uyuşmalığa bakmaya görevli olup olmadığı değerlendirilmesi, böylece taraf beyanları ve deliller göz önüne alınarak görev hususunda bir sonuca ulaşılması gerekirken yazılı gerekçeyle dosyanın Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesi için tevzi bürosuna iadesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Davada, dava dilekçesi ve davacı tarafça sunulan diğer dilekçelerde ileri sürülen haksız rekabet iddiaları ile davalı savunmaları da nazara alınarak, mahkemenin uyuşmalığa bakmaya görevli olup olmadığı değerlendirilmesi, böylece taraf beyanları ve deliller göz önüne alınarak görev hususunda bir sonuca ulaşılması gerekirken yazılı gerekçeyle dosyanın Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesi için tevzi bürosuna iadesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.