muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/28418, Karar No: 2017/9327, Tarih: 30.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/28418 E.  ,  2017/9327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, ihbar tazminatı, kıdem tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi davacı avukatı ile davalılardan Özel ... Eğitim Kurumları Ltd. Şti. ve ... avukatınca istenilmesi davalılardan Özel ... Eğitim Kurumları Ltd. Şti. ve ... avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30/05/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf Özel ... Eğitim Kurumları Ltd. Şti. ve ... adlarına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalılar Vekili Cevabında Özetle:

Davalılar vekili; davacının iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, bu nedenle ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, iş sözleşmesinin her yıl yenilendiğini, sözleşmenin belirli süreli olması nedeniyle ihbar ve kıdem tazminatı alacaklarının olmadığını, fazla çalışma alacağının olmadığını, ... ve ...'in davalı şirketin ortağı, kurucusu veya yöneticisi olsa da şahıslarına karşı dava açılamayacağını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı ve davalılar ... ile Özel ... Eğitim Kurumları Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalılar ... ile Özel ... Eğitim Kurumları Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı fazla çalışma yaptığını ve ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, alacak talebinde bulunmuştur. Davalılar ise, davacının fazla çalışmalarının bulunmadığını, bir kısım ödemelerin de yapıldığını savunmuştur.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalılar ... ile Özel ... Eğitim Kurumları Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı fazla çalışma yaptığını ve ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, alacak talebinde bulunmuştur. Davalılar ise, davacının fazla çalışmalarının bulunmadığını, bir kısım ödemelerin de yapıldığını savunmuştur.

Özel öğretim kurumlarında çalışan öğretmenlerin aylık ücreti karşılığı olan ders sayısından fazla derse girmeleri halinde fazla girdikleri ders ücretinin fazla mesai olarak değil ders ücreti olarak ödenmesi gerekir. Başka bir anlatımla özel öğretim kurumlarında aylık ücret karşılığı ders sayısından fazla derse girilmesi durumunda fazladan girilen dersin ücretine hak kazanılır. Buna göre özel öğretim kuramlarında görev yapan öğretmenlerin fazla mesai iddiaları ancak aylık ücretin karşılığından fazla derse girmeleri halinde girilen fazla derslerin ücretlerinin talep edilmesi durumunda söz konusu olabilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş sözleşmelerinde aylık ücreti karşılığı girmekle yükümlü olduğu ders saatleri gösterilmiştir. Hükme esas bilirkişi raporunda; tanık beyanları dikkate alınarak, davacının iş sözleşmelerinde belirtilenden fazla derse girdiği kabulü ile alacak hesaplanmıştır.

Özel eğitim kurumları T.C. Milli Eğitim Bakanlığı'nın denetimine tabi olup, davacının hizmet süresine ilişkin olarak, bağlı bulunan milli eğitim müdürlüğünden ve ayrıca davalı şirketten eğitim dönemlerine ait çalışma ve ders programlarına ilişkin çizelgelerin celbi ile davacının haftalık kaç saat derse girdiği somut olarak tespit edilmeli ve alacak buna göre belirlenip hüküm altına alınmalıdır.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Davalılardan ... yönünden, davanın husumetten reddine hükmedilmesine karşın kendisini vekil ile temsil ettiren bahsi geçen davalı lehine ayrıca vekalet ücretine hükmedilmemesi de hatalıdır.

4-İhbar tazminatı alacağı için yasal faize hükmedilmesi gerekirken, infazda tereddüte yol açacak şekilde yazılı şekilde faize hükmedilmesi de hatalı olup, ayrı bir bozma nedenidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalılar Özel ... Eğitim Kurumları Ltd. Şti. ve ... yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 30/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1390, Karar No: 2020/1195, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/1390 E.  ,  2020/1195 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17024, Karar No: 2021/19060, Tarih: 14.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/17024 E.  ,  2021/19060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu kaçmaya neden olma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/559 Esas, 2011/855 sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 02.04.2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içinde işlenen ikinci suç nedeniyle Muş 3. Asliye Ceza Mahkemenin 2014/356 Esas, 2015/506 Karar sayılı dosyasında sanık ... hakkında yine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olmakla, kasıtlı suçtan verilmiş bir mahkumiyet kararı bulunmadığından sanık hakkındaki ilk hükmün açıklanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde şartları oluşmadığı halde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi,
Yargıtay — Esas No: 2018/5332, Karar No: 2019/2931, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5332 E.  ,  2019/2931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2650, Karar No: 2024/9226, Tarih: 16.09.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/2650 E.  ,  2024/9226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1268 E., 2021/3195 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağmaya teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

1. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemesi ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafinin kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizinin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde düzenlenen 08.11.2018 tarih, 2018/2489 soruşturma, 2018/820 esas, 2018/194 iddia nolu iddianame ile ile suça sürüklenen çocuk (Suça sürüklenen çocuk) hakkında nitelikli kasten yaralama ve yağmaya teşebbüs suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 149 uncu maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2020 tarihli, 2018/377 Esas, 2020/231 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında; Gece vakti yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a,b,c,d) bentleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/1268 Esas, 2021/3195 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığınca tanzim olunan, 29.06.2022 tarihli ve 2022/17846 sayılı, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi;

1.Katılan mağdurun yaşının büyük olması nedeniyle suça sürüklenen çocuk tarafından yağma suçunun işlenmesinin mümkün olmadığı,

2. Olayın katılanın eylemi nedeniyle başladığının, bu nedenle haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay günü olan 03.03.2018'de ... ve ...'in tartışma sırasında suça sürüklenen çocuk ...'nın katılanın motor ile ilerlediği sırada önüne geçerek durdurduğu, aralarında tartışma yaşandığının ve suça sürüklenen çocuğun katılanın boğazını sıkması sonrası itekleşme ve devamında katılan ...'a vurması şeklinde devam eden olayda katılanın yere hareketsiz düştüğünün kamera kayıtları ile sabit olduğu, Güvenlik kamerasında 20:35-20.40 arasında olayın meydana geldiğinin anlaşıldığı, katılan ...'in yere düştüğü anda ağzından ve burnundan kan geldiği, 112 vasıtasıyla hastaneye kaldırılması ile hayati tehlikesinin olduğu, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporu ile (12.12.2018 t.li) hayati tehlike geçirdiği, yüzde sabit ize neden olduğunun belirlendiği ayrıca ... Adnan Menderes Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığının (11.09.2019 tarihli) raporu ile de darp olayı sonrası oluşan konuşma bozukluğu (yavaşlama-duraksama), somatoform bozukluğu travma sonrası stres bozukluğu, anksiyete bozukluklarının sürekli duyu organ zayıflaması niteliğinde olduğunun belirlendiği, 03.03.2018 tarihinde suça sürüklenen çocuk ...'in katılan ...'e karşı gece vakti yağmaya teşebbüs suçunu ve hayati tehlike geçirmesine, yüzde sabit ize ve duyu organ zayıflamasına neden olacak şekilde neticesi sebebi ile ağırlaştırılmış kasten yaralama suçlarını işlediğinin kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk savunmasında özetle; mağdurun annesine küfür ettiği ve kız arkadaş ayarlamasını istediği için tartıştıklarını ve kendisini korumak amacıyla yumruk attığını, mağdurdan para istemediğini ifade etmiştir.

3. Olay anına ilişkin kamera görüntüleri, dava dosyasında mevcuttur.

4. Suça sürüklenen çocuğun katılan mağdura yumruk attığı ve yumruk üzerine katılan mağdurun yere düşerek hareketsiz kaldığına yönelik tanık beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5. Katılanın yaralanmasına yönelik Adli Tıp Kurumu Raporu ile hastane raporları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

3. Olay anına ilişkin kamera görüntüleri, dava dosyasında mevcuttur.

4. Suça sürüklenen çocuğun katılan mağdura yumruk attığı ve yumruk üzerine katılan mağdurun yere düşerek hareketsiz kaldığına yönelik tanık beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5. Katılanın yaralanmasına yönelik Adli Tıp Kurumu Raporu ile hastane raporları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1. Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu halde, davaya Çocuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, yanılgı ile ağır ceza mahkemesi sıfatıyla yargılamanın yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Harcaması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle Adli Tıp Kurumuna ödenen rapor ücreti, suça sürüklenen çocuğun adli tıp kurumuna ve ceza infaz kurumuna sevk için harcanan giderler ile uzman psikolog bilirkişi giderinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşmesi'ne aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. 5237 sayılı Kanun'un “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150 nci maddesinin ikinci fıkrasında; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

Hâkim indirim oranını aynı sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223, 230 ve 289 uncu maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasıyla, kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Öte yandan hâkim, 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasıyla, kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun mağdurdan 5-10 TL parasını yağmalamaya teşebbüs ettiği olayda, suç tarihi olan 03.03.2018 itibarıyla paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında yağma suçundan hüküm kurulması sırasında değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, nedeniyle hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/1268 Esas, 2021/3195 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, nitelikli yağmaya teşebbüs suçu yönünden Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1903, Karar No: 2011/3463, Tarih: 26.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1903 E.  ,  2011/3463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.04.2009 gün ve 2008/82 Esas, 2009/83 Karar sayılı re'sen de temyize tabi olan hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Akıl hastası olan mağdureye CMK.nun 234/2. maddesi uyarınca re'sen vekil tayin edilerek CMK.nun 237 ve 238. maddeleri uyarınca şikayetçi olup olmadığı, şikayetçi olunduğu takdirde kamu davasına katılmak isteyip istemediği hususları sorularak sonucuna göre işlem yapılması gerektiğinin nazara alınmaması,

Kabule göre de;

Mağdure hakkında ... Devlet Hastanesi psikiyatri uzmanı tarafından verilen 23.05.2006 tarihli rapor ile Trabzon Adli Tıp Kurumu Trabzon Grup başkanlığı Adli Tıp Uzmanı tarafından verilen 01.06.2007 tarihli rapor arasında çelişki olduğu da gözetilerek, suç tarihi itibariyle herhangi bir zeka geriliği veya akıl hastalığı bulunup bulunmadığı, var ise fiilin ahlaki redaetini müdrik ve ruhsal yönden mukavemete muktedir olup olmadığı, bu durumun hekim olmayanlarca da anlaşılıp anlaşılamayacağı, vereceği ifadelere itibar edilip edilemeyeceği ve olaydan dolayı beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan açıklayıcı rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Suç eşyası niteliğinde olmayan kan ve saç örneklerinin dosyada delil olarak saklanıp saklanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup re'sen de temyize tabi olan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13447, Karar No: 2013/19774, Tarih: 20.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13447 E.  ,  2013/19774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekili ile davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, asıl işveren ... tarafından gerçekleştirilen hizmet ihalesi kapsamında değişik alt işverenler bünyesinde ve en son davalı şirket bünyesinde 03/10/2002 tarihinden 03/11/2011 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, davacının son brüt ücretinin 904,60 TL olduğunu, emeklilik nedeniyle iş akdini feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı şirket vekili, öncelikle davanın husumetten reddi gerektiğini, davacının şirketlerinde 01/01/2009 tarihi ile 03/11/2011 tarihleri arasında çalıştığını, kendi bünyelerinde çalıştığı döneme ilişkin tüm alacaklarının ödendiğini, davalı ... vekili, davacı ile aralarında herhangi bir iş akdi bulunmadığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının 03/10/2002-03/11/2011 tarihleri arasında davalı işyerinde alt işverenlere bağlı olarak hizmet akdi ile çalıştığı, emeklilik nedeniyle iş akdini feshettiği gerekçesiyle 8.162,55 TL net kıdem tazminatının 563,28 TL'nin

her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen, bakiyesinin ise sadece davalı ... Bakanlığından tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6.maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.