muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3206, Karar No: 2012/25056, Tarih: 23.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3206 E.  ,  2012/25056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölenin motosiklet ile 9 mt genişliğindeki sağ cep yoldan orta refüj ile bölünmüş tek yönlü caddeye dönüş yaptığı sırada, yine aynı istikametten gelip aynı güzergahı kullanan ve sağ cep yoldan dönüş yapmakta olan sanığın kamyonunun dönüşü sırasında kamyonun sağından geçmek istemesi ve kamyonun sağ arka teker kısmına motosikletinin sol tarafı ile çarpması sonucu meydana gelen kazada; katılan tarafından bildirilen tanık....'ın; ölenin kullanmış olduğu motorsikletin kaza mahalline geldiğini, sol taraftan gelen arabaların geçerek yolun boşalmasını beklemek amacı ile motorsikletini durdurduğunu, yolun sağ kısmında beklediği, bu sırada sanığın kullanmış olduğu kamyonun da motorsikletin arkasında beklemeye başladığını, yol boşalınca sanığın kullanmış olduğu kamyonun hareket ettiğini, ancak motorsiklet hareket etmediği için kamyonun sağ ön tarafının motorsikletin arka tarafındaki kask koymak gibi işlev gören kutuya takıldığını, bunun üzerine motorsiklet ve üzerindeki sürücü sol tarafa doğru devrilerek kamyonun sağ ön tekerinin önüne düştüklerini beyan etmesi ve dosyadaki fotoğraflara göre motosikletin kamyonun önüne düştüğü gözetildiğinde, tanık beyanları da göz önüne alınarak sanığın tali de olsa kusurlu olabileceğinden hareketle Karayolları Genel Müdürlüğünden veya üniversitelerin konu ile ilgili kürsülerinden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile değişik ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4311, Karar No: 2015/27721, Tarih: 30.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/4311 E.  ,  2015/27721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/340982

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2012/14 (E) ve 2013/160 (K)

SUÇ : Devlet alım satımına fesat karıştırma

Halk Eğitim Merkezi Müdürü olan sanık O.. G.. ve bilgisayar şirketi yetkilisi olan sanık Z.. T..' nin, suç tarihinde sahte teklif mektupları ile satın alınmadığı halde hibe yoluyla alınan yazıcıyı demirbaşa kaydetmeleri iddiası ile ilgili Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda, 10.02.2009 tarihinde edimin ifasına fesat karıştırma suçundan sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiileri tarafından yapılan temyiz üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesi' nin 15.11.2011 tarihli ilamı ile dosyanın esastan incelenilerek hükümlere yönelik bozma kararı verildiği dolayısıyla Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümünü düzenleyen A-Ortak hükümler kısmının 5. bendindeki "Ceza daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar” şeklindeki düzenleme doğrultusunda, Yargıtay Kanunu' nun 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 4. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, Dairemiz ile 4. Ceza Dairesi arasında doğan görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8, Karar No: 2020/2007, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/8 E.  ,  2020/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14441, Karar No: 2012/1233, Tarih: 23.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/14441 E.  ,  2012/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2011
Yargıtay — Esas No: 2010/17887, Karar No: 2011/510, Tarih: 19.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17887 E.  ,  2011/510 K.**

**"İçtihat Metni"**

:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan yapılara ayrı ayrı dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare Vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5268, Karar No: 2019/2896, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5268 E.  ,  2019/2896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5217, Karar No: 2011/9266, Tarih: 13.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5217 E.  ,  2011/9266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02.06.2009 gün ve 7206-9147 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 212 ada 126 parsel hakkında Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiasıyla açtığı davanın reddine karar verilmişse de, yörede ilk orman kadastrosunun 1942 yılında 4785 sayılı Yasanın yürürlüğünden önce yapıldığı, bu durumda, orman sınırı dışında kalan taşınmazların orman olup olmadığının orman kadastro haritasına göre değil, eski tarihli resmi belgelere göre çözümlenmesi, orman sayılan yer değilse 3402 sayılı Yasanın 14-17. madde araştırmalarının, taşınmazı köye bağışlayan kişi yönünden de yapılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı ve davalı yararına zilyetlik koşullarının oluştuğu belirlenerek davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3116 sayılı Yasa uyarınca 1942 yılında yapılmıştır. Daha sonra 1744 sayılı Yasa ile değişik 2.madde uygulaması yapılmış 16.12.1982 günü ilan edilerek kesinleşmiştir. 1985 yılında 2896 sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması ile daha önce orman sınırlandırması yapılmış olupta herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu yapılmış, 28.06.1985 günü ilan edilerek kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 13/07/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14885, Karar No: 2013/11019, Tarih: 12.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14885 E.  ,  2013/11019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare ile davalı ... Tem.Güv.Hiz.Ltd Şti vekillerice istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalı Bakanlığa bağlı ...İl Emniyet Müdürlüğü bünyesinde temizlik elemanı olarak çalıştığını, söz konusu işyerinde önce davalı ... Temizlik Hizmetlerinde sonrasında ise diğer davalı ... Şirketinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve fazla çalışma alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı idare vekili, davanın ...Valiliği'ne yöneltilmesi gerektiğini, işin anahtar teslimi olduğunu savunmuş, davalı ... Şirketi vekili ise davacının esasen ...İl Emniyet Müdürlüğü işçisi olduğunu belirterek husumet itirazında bulunarak temizlik ihalesini kazanan yeni firmanın işçiyi başlatmaması nedeniyle iş sözleşmesinin son bulduğunu ve alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalı ise yazılı cevap vermediği gibi yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi kabul edilerek haksız fesih nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve fazla çalışma alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

Davada sıfat, tarafın, dava konusu maddi hukuk ilişkisinin süjesi olup olmamasıyla ilgilidir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir. Dava dilekçesinde tarafların ve varsa kanuni temsilcilerinin ad ve adreslerinin bildirilmesi gerekmektedir. Bildirim esnasında yapılan kimi yanlışlıklar, davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddi sonucunu doğurmamakta, oluşan hataların giderilmesi bazı durumlarda mümkün olabilmektedir. Davalının temsilcisinde yanılmış olma hali de bu duruma örnek oluşturmaktadır.

İş sözleşmesi gereği işçiyi çalıştırma şart olduğundan, isçiyi çalıştıran herkes 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun anlamında işveren sayılmaktadır. Dolayısı ile işçilik alacaklarının tahsili talebiyle aleyhine dava açılan ve davalı konumunda olan işveren, davacı işçiyi çalıştıran işverendir. Açılacak her dava, işveren olan kişi aleyhine açılmalıdır. İşverenin gerçek veya tüzel kişi olması mümkündür.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde "İşyerinde işveren adına hareket eden ve işin ve işyerinin ve işletmenin yönetiminde görev alan kimselere işveren vekili denir. İşveren vekilinin bu sıfatla işçilere karşı muamele ve yükümlülüklerinden doğrudan işveren sorumludur. Bu anlamda işveren adına hareket eden ve bu anlamda emrindeki işçinin iş sözleşmesini fesheden işveren vekilinin, bu işlemine karşı işveren taraf gösterilerek feshin geçersizliği isteminde bulunmak gerekir.

İş yargılamasında çalışma olgusunu ve hizmet süresinin ispat yükü, genel ispat kuralı gereği iddia eden işçiye aittir.

İş yargılamasında çalışma olgusunu ve hizmet süresinin ispat yükü, genel ispat kuralı gereği iddia eden işçiye aittir.

Dosya içeriğine davacının davalı ... Temizlik İlaçlama, Yemek Yapımı, İnşaat Hizmetleri aleyhine dava ikame ettiği, ancak SGK kayıtları incelendiğinde anılan davalı işyerinin ... gerçek kişi adına kayıtlı olup ... ... Temizlik Güv.Yem.Yap.İlaç olarak kayıtlı olduğu, davacının bu unvanlı işyerinde çalışmasının bulunduğu, bu işverenin ihale süresinin sona ermesinden sonra bu kez de diğer davalı ... Şirketi bünyesinde çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır.

Her şeyden önce davacının işvereni ... ... Temizlik Güv.Yem.Yap.İlaç isim ve unvanlı işveren iken, davanın ... Temizlik İlaçlama, Yemek Yapımı İnşaat Hizmetleri olarak kabulü ile bu işveren hakkında davanın kabul edilerek, sonuca gidilmesi hatalıdır.

Yapılacak iş; Husumetin tevcihinde yanılma kabul edilerek, SGK kayıtlarına göre davacının işvereni olduğu anlaşılan ... ... Temizlik Güv.Yem.Yap.İlaç isimli işverene dava dilekçesini tebliğ etmek, taraf teşkili sağlandıktan sonra sunulması halinde cevap dilekçesi ile delilleri toplanarak sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece bu yön gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Şirketine iadesine, 12.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5853, Karar No: 2010/8500, Tarih: 15.07.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/5853 E.  ,  2010/8500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vekili Avukat ... ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu vekili Avukat ... aralarındaki tespit davası hakkında Bitlis Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 24.02.2009 gün ve 46/34 sayılı kararın temyiz dilekçesinin süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin Dairemizin 25.03.2010 gün ve 5566/3381 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 2009/5566 Esas ve 2010/3381 Karar v3 25.03.210 tarihli ilamı ile, Mahkemece 24.02.2009 tarihinde verilen kararın davalı SGK'nca 17.03.2009 tarihli dilekçe ile temyiz edilmesi üzerine temyiz süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin süreaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş ise de, davalı SGK vekili 20.04.2010 tarihli dilekçesi ile, dosyada 24.02.2009 tarihli süre tutum dilekçesi ile kararın süresinde temyiz edildiğini belirterek Dairemizin red kararının maddi yanılgıya dayalı olduğundan bahisle düzeltilmesini talep etmiştir.

İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş red, onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Gerçekten; maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Gerçekten temyiz incelemesi sonunda Dairemizce davalı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz süresi geçirildikten sonra verildiğinden reddine karar verilmiştir. Ne var ki davalı vekilinin temyiz süresi içinde verdiği 24.02.2009 tarihli süre tutum dilekçesinin gözden kaçırıldığı ve verilen red kararının maddi yanılgıya dayandığı, hal böyle olunca da yerel mahkeme kararının temyiz incelemesinin yapılması gerekirken, temyiz dilekçesinin süre aşımı nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmakla Dairemizin 25.03.2010 gün 2009/5566 E, 2010/3381 K. Sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı SGK vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4173, Karar No: 2018/6167, Tarih: 02.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4173 E.  ,  2018/6167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hükmü temyiz eden davalı vekilinin adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 31/10/2017 gün ve 2016/13504-2017/7481 sayılı adli yardım isteminin reddine dair verdiği karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme hükmünün davalı vekilince adli yardım talebli olarak temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 31/10/2017 gün ve 2016/13504-2017/7481E.K. sayılı kararı ile adli yardım taleplerinin reddine ve temyiz harç ve başvuru harcı ile giderlerinin tamamlanması için geri çevrilmesine ilişkin karar verilmiş, bu karara davalı vekilinin yaptığı itiraz üzerine, dosya HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli olan Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334 ve devamı maddeleri uyarınca adli yardım talebinde bulunan kimse, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmek (yoksulluk şartı) ve davada veya talepte haklı olduğu yolunda kanaat uyandırmak zorundadır (haklı olma şartı).

Aynı Kanunun 334. maddesinin ikinci fıkrasına göre ise; tüzel kişilerin adli yardımdan yararlanabilmesi sadece kamuya yararlı dernek ve vakıflarla sınırlıdır. Kanunda adli yardımdan yararlanacak kişiler arasında sayılmadığı için sermaye şirketleri adli yardımdan yararlanamaz. Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişi, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; adli yardım istemine dair dilekçenin ekinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından davalı vekilinin itirazının HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin itirazının 6100 sayılı HMK'nın 337. maddesinin, 11.04.2013 kabul tarihli, 30.04.2013 tarih ve 28633 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 6459 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik ikinci fıkrası uyarınca kesin olarak REDDİNE 02/10/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14397, Karar No: 2015/22304, Tarih: 18.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/14397 E.  ,  2015/22304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 27.03.2007 tarihinde işe başladığını, başörtüsü kullandığı için 30.06.2014 tarihinde idareye çağrılarak uyarıldığını, düşünmesi için bir gün süre verildiğini ve başörtüsünü çıkarmayacağını söyleyince iş akdinin şifahen feshedildiğini, bilahare gönderilen ihtarname ile yazılı olarak feshin bildirildiğini, işverence fesih yetkisinin keyfi olarak kullanıldığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: