muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10748, Karar No: 2017/2386, Tarih: 20.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/10748 E.  ,  2017/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekillerinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 20/03/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık; sanığın fiilinin atılı manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

Bilindiği üzere, eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri vb. umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yayın yönünden “doğrudan temsil” olmasına karşın; yayın içeriğinde yer alan eser veya icra yönünden “vasıtalı temsil” niteliğindedir.

Doğrudan temsil ve vasıtalı temsil hakkı 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun (FSEK) sırasıyla 24/1. ve 24/2. maddesinde eser sahibinin mali hakları arasında güvenceye alınmıştır. Bu düzenlemeye göre;

FSEK madde 24: “Bir eserden, (...) doğrudan doğruya yahut işaret, ses veya resim nakline yarıyan aletlerle umumi mahallerde okumak, çalmak, oynamak ve göstermek gibi temsil suretiyle faydalanma hakkı munhasıran eser sahibine aittir.

Temsilin umuma arzedilmek üzere vukubulduğu mahalden başka bir yere herhangi bir teknik vasıta ile nakli de eser sahibine aittir.

(Ek: 1/11/1983 - 2936/4 md.) Temsil hakkı; eser sahibinin veya meslek birliğine üye olması halinde, yetki belgesinde belirttiği yetkiler çerçevesinde meslek birliğinin yazılı izni olmadan, diğer gerçek ve tüzelkişilerce kullanılamaz. Ancak, 33 üncü ve 43 üncü maddelerdeki hükümler saklıdır.”

Vasıtalı temsilin konusunu bir yayın oluşturmakta ise, FSEK’in 80/I, 1, C, 3. maddesi gereğince yayını gerçekleştiren yayın kuruluşunun umuma açık mahallerde temsil hakkına sahip olması gündeme gelecektir. Anılan norma göre yayının umuma açık mahallerde vasıtalı ve vasıtasız temsil hakkı yayın kuruluşuna aittir.

Umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) temsil hakkı gündeme gelecektir.

Umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) temsil hakkı gündeme gelecektir.

FSEK’in 41/1. maddesinde “Girişi ücretli veya ücretsiz umuma açık mahaller; eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların kullanım ve/veya iletimine ilişkin 52 nci maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alır ve sözleşmelerde yazılı malî hak ödemelerini bu madde hükümlerine göre yaparlar” kuralına yer veilmiştir. Bu ilke yayın, yapım, icra ve eserlerin kullanımını “önceden izin alma şartına” bağlamıştır. Önceden izin alma şartı ise FSEK’in 52. maddesindeki usullere göre yapılacaktır. FSEK’in 52. maddesine göre ise “mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şarttır.”

Bilindiği üzere FSEK sistemimizde mali haklar birbirine bağlı değildir. Bunlardan birinin tasarrufu ve kullanılması diğerine tesir etmez (md. 20/1). Bu itibarla eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısı tarafından eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili de kapsamaz. Gerçekten söz edilen durumda eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısının verdiği izin; sadece belirtilen fikir ürünlerinin umum sayılan, organize olmayan, aralarında herhangi bir bağlantı bulunmayan, sayısı ve kim oldukları bilinmeyen kişilere bu eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayınlarla ulaştırılmasını (umuma iletilmesini) kapsar. Söz ettiğimiz sınırlamalar dışında kalan kişilere umuma açık mahallerde anılan fikir ürünlerinin yayın içeriğinde sunulması, adeta “yeni bir umum yaratılması” hak sahibinin yayın kuruluşuna verdiği iznin kapsamının dışına çıkılması anlamına gelecektir. Örneğin bir icranın radyo-TV yayını vasıtasıyla temsiline izin veren icracı sanatçı veya eser sahibi yayıncı kuruluşa verdiği izinde icranın yayın vasıtasıyla sadece nihai tüketici konumunda olan kişilere ulaştırılmasını amaçlamıştır. Bu iznin dışına çıkılarak eserin umuma açık mahallerde gösterime sunulması (vasıtalı temsili); yani yeni bir umum yaratılması ise kuşkusuz hak sahibinin verdiği iznin dışındadır. Burada adeta ikinci bir kullanım durumu ortaya çıkmaktadır ki, bunun hukuka uygun olması için hak sahiplerinin açıkça buna önceden izin vermiş olmaları şarttır.

FSEK sistemine göre, hak sahibinin açıkça kullanımına izin vermediği bir hakka asla izin verdiği kabul edilemez. Bu itibarla, hak sahibinin yayın kuruluşuna eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili hiçbir şekilde kapsamına almaz. Nitekim FSEK’in 41. maddesi açıkça “umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) 52. maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alacağı” kuralına yer vermiştir. Hak sahiplerinin tümünden önceden izin alınmadan yayınların umuma açık mahallerde gösterilmesine FSEK sistemi izin vermemektedir.

Belirtilen genel ilkenin uygulanmasında “adil kullanım” bulunup bulunmadığı da somut olayın şartlarına göre denetlenmelidir. Nitekim Avrupa Topluluğu Adalet Divanı (ATAD) 15 Mart 2012 tarihli Società Consortile Fonografici (SCF)/ Marco Del Corso kararında bir diş hekimi muayenehanesinde müzik yayını yapılmasına ilişkin olarak “bu hizmetin sağlanmasının müşterilerin seçimi üzerinde bir etkiye sahip olup olmadığı” ve “bu eylem ile ek bir yarar elde edilip edilmediği” ölçütlerini uygulamıştır. ATAD mesleki ekonomik faaliyet yapan özel diş hekiminin işyerinde müzik yayını yapılmasının fonogram yapımcılarına ücret isteme hakkı vermeyeceğine karar vermiştir (Kararın tam metni için bkz: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:62010CJ0135:EN:HTML).

Açıklanan temel ilkeler çerçevesinde eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri gibi müzik yayınının ticari işletmenin faaliyetinin esaslı ve vazgeçilmez bir unsuru olduğu umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yani vasıtalı temsili FSEK’in 24, 80/I, 1, A, 2, 80/I, 1, B., 80/I, 2, 41 ve 52. maddelerinin getirdiği ilkeler çerçevesinde hak sahiplerinden önceden yazılı izin alınmasına bağlıdır. Nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi de kararlarında belirtilen şekilde önceden hak sahiplerinden izin alınması gerektiğine içtihat etmiştir (Bkz. 11. HD. 21.06.2004, 2003/12916, 2004/6868 K. Aynı yönde bkz. 04.12.2006 tarih ve 2005/12086 E. , 2006/ 12635). Bu itibarla bir eseri, icrayı veya fonogramı hak sahibi kişilerin yazılı iznini almaksızın –Radyo-TV yayını vasıtasıyla da olsa cafe, bar, restoran gibi müzik yayınının esaslı bir unsuru olan ticari işletmelerde vasıtalı olarak temsile konu ederek ek bir yarar elde etme fiilinin FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı kuşkusuzdur.

Açıklanan gerekçelerle sanığın fiilinin FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/1846, Karar No: 2007/2812, Tarih: 19.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1846 E.  ,  2007/2812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 09.03.2005 gününde verilen dilekçe ile tapulu taşınmaza müdahalenin önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07.09.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Mahkemece yargılamanın bitirildiği 07.09.2006 tarihli duruşma tutanağında kısa kararda "davanın kısmen kabulü ile 195.60 YTL ecrimisil alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacı tarafa verilmesine" şeklinde karar verildiği halde sonradan yazılı gerekçeli kararda "ispatlanan davanın kısmen kabulü ile davalının davacıya ait 2474 numaralı parsel de 7.11.m2 miktarında ki vaki tecavüzünün menine, bu tecavüz nedeniyle oluşan 195,60 YTL ecrimisil alacağının davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine" şeklinde karar verilmiştir. Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

10.4.1992 tarih 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel Mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 19.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2956, Karar No: 2020/4440, Tarih: 09.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/2956 E.  ,  2020/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2. cümle, TCK’nın 35/2, 62/1, 58/6-7-8, 53/1, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1 74/1-2. cümle, TCK’nın 35/2, 62/1, 53/1, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde izinsiz kazı yapıldığı ihbarı üzerine, kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, Müze Müdürlüğü raporuna göre, sit alanı veya 2863 sayılı Kanun kapsamında kalmayan alandaki kayalık tepe üzerinde derin taş çatlağının içerisinde sanık ...’in görüldüğü, içeride bir arkadaşının daha olduğunu beyan etmesi üzerine kolluk ekiplerince çıkmasının istenildiği, ...’in tekrar içeriye girdiği ve üzerinde düğümler bulunan ipi beline bağlayarak diğer sanık ...’i dışarıya çıkardığı, ...’in cebinde fotoğraf makinesi olduğu, ipin uç kısmında da keser ve koli bandı bağlı olduğu, kolluk tarafından ne amaçla orada oldukları sorulduğunda define olup olmadığına bakmak için içeri girdiklerini beyan ettikleri, şahısların götürülmesi esnasında temyiz dışı sanık ... ile karşılaştıkları, sanıkların kollukta verdikleri birbiri ile benzer ifadelerinde, olay günü define olup olmadığına bakmak amacıyla birlikte olay mahalline gittiklerini, ... ve ...’in çatlaktan içeriye girdiğini, İbrahim’in de gözcülük yaptığını beyan ettikleri anlaşılmakla, her ne kadar sanıklar define olup olmadığına bakmak amacında olduklarını beyan etmiş iseler de; dosya kapsamındaki belgeler, olay yeri tespit tutanağı, tutanak mümzilerinin beyanları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sanıklardan ele geçirilen malzemelerden keserin, kazı yapmak amacıyla kullanıldığına ve olay yerinde kazı yapıldığına dair herhangi bir tespitte bulunulmadığı, aynı zamanda ip, fotoğraf makinesi, koli bandından oluşan diğer malzemelerin de define araştırma suçunun icrasına elverişli vasıta niteliğinde olmadığı, ceza hukukunda gerçekleştirilen eylemden dolayı failin sorumlu tutulabilmesi için işlemeyi kastettiği suçun icrai hareketlerine elverişli vasıtalar ile başlamış olmasının gerektiği, somut durumda, sanıklar tarafından yakalandıkları esnada, üzerlerine atılı suçun icrasına elverişli nitelikte eylemde bulunulmamış olduğu anlaşılan dosya kapsamında; sanıkların, atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme sonucu sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... ve sanık ...’nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/09 /2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13613, Karar No: 2016/8102, Tarih: 13.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13613 E.  ,  2016/8102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/07/2015 tarih ve 2013/37-2015/153 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11.10.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ve davalı Sanat ve Yayıncılık ... ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi asil ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının eser sahibi, yazarı olduğu kitapların 2006 yılından sonra davalı şirket tarafından "..." ile basıldığını, taraflar arasındaki sözleşmenin, sözleşme süresinin sona ermesi ve sözleşmeye aykırılık nedeniyle davalıya gönderilen ihtarname ile uzatılmayarak sonlandırıldığını, ancak davalının sözleşmenin bitmediğini bildirerek basıma devam ettiğini, yayınevinin yayın yönetmeni ... adına değişik kitaplar için onbinlerce bandrol alınıp bu bandrollerin müvekkiline ait kitaplara yapıştırıldığını, yine ... adlı şahıs yazmış gibi göstererek “Toplum sözleşmesi” ve “...” adıyla farklı zamanlarda 71.000 adet bandrol alınıp müvekkilin kitapları için kullanıldığını ve sahte bandrollerle piyasaya sürüldüğünü, davalının kendisine verilen hakları sözleşme dışı kullanarak, kaçak baskı yaparak ve kaçak baskılara başka eserler için alınmış bandroller yapıştırarak sözleşmeyi ihlal ettiğini ve aynı zamanda müvekkilinin çoğaltma ve yayma hakkını da ihlal ettiğini ileri sürerek ... 68. maddesi gereğince 3 kat olmak üzere şimdilik 1.000- TL tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Islah dilekçesiyle ise, mali hak tazminatı olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutularak ... 68. maddesi gereği 160.650 TL’nin haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşme 5. maddesi gereğince, sözleşmenin sonlandırıldığı bir ay önceden yazılı olarak bildirilmediği taktirde sözleşmenin otomatik olarak uzayacağı hükmünü taşıdığından sözleşmenin bir yıl uzadığını, davacıya ait "... Son Savaşı" adlı eserden 5.000 adet, "... ve ..." adlı eserden 2.000 adet basılıp satışa sunulduğunu, bu eserlere ait telif ücretlerinin davacıya ödendiğini, davacıya ait eserler için bandrol belgeleri alındığını, ancak basım sonrası bandrol yapıştırma aşamasında diğer kitapların bandrolleriyle karışma olasılığının söz konusu olabileceğini, bu durumun basım yapan matbaa çalışanlarının dikkatsizliğinden kaynaklandığını, ...'ın davalı şirketle bir ilgisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, taraflar arasındaki sözleşmenin ihlali nedeniyle sonlanmış olduğunun tespitine, davalının muhtemel tecavüzünün menine, davacıya ait Öteki Tarih, ..., ... ve ..., Nasıl Müslüman Olduk, Milliyetçilik Türkiyenin Çıkmazı, Kimlik Mücadelesinde ..., Demokrasinin Dayanılmaz Ağırlığı, İslamcılık ve Din Politikaları, Kuran ve Din/ İslamiyet Gerçeği I, İslamiyet ve Bilim/ İslamiyet Gerçeği II, İslamiyette Ahlak ve Kadın/ İslamiyet Gerçeği III, İslamiyetin Ekonomi Politiği/ İslamiyet Gerçeği IV ve Osmanlının Son Savaşı isimli kitapların yeni baskılarının önlenilmesine, ...in 68. maddesi kapsamında davalının söz konusu edimi ile davacının çoğaltma ve yayma mali haklarını ihlal etmesi nedeniyle takdiren belirlenen rayiç bedelin 3 katı olan 160.650,00 TL.nin davalıdan dava tarihinden itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı temsilcisinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı temsilcisinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8.230,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1737, Karar No: 2018/6448, Tarih: 10.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/1737 E.  ,  2018/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde çalışan sanıklar hakkında derslere devam etmeyen engelli...nun derslere devam ettiğine dair belgeler düzenleyerek resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmalarında...nun derslere katıldığını ve belgelerin usulüne uygun olarak düzenlendiği, kurumdaki işinden çıkarılan ...’nin işten çıktıktan sonra kuruma zarar vermek kastıyla şikayetçi olduğunu,...nun derslere katıldığına dair velisi ...’ın imzasının alındığını beyan ettikleri, tanık olarak dinlenen ...’ın müfettiş tarafından alınan ifadesinde oğlu...yu babasının vefatından sonra derslere göndermediğini, kurumdan gelen hiçbir belgeyi de imzalamadığını söylemesine karşın daha sonraki ifadelerinde kurumdan gelen ... isimli kişinin getirdiği belgeleri imzaladığını beyan ettiği, oysa kurumda velilerden imza alma görevinin servis annesi olan ...’ ye ait olduğu, ...’nin ifadesinde ise ...’dan iki kez imza almaya gittiğini, son gittiğinde parmak izi aldığını söylediği ancak dosyada yapılan incelemede ...nun eğitimi ile ilgili olarak Aralık ayı çizelgesinde parmak izi olup sonraki aylarda imza bulunduğu, ...’ın imza almak için ... isimli kişinin geldiğini söylemesine karşın müşteki ...’nin imzaları kendisinin aldığını beyan ettiği, bunun dışında...nun eğitim merkezine gitmediğini beyan eden tanıkların komşuları ve ...’ın ablası olup kesinlikle eğitime gitmediğine dair görgüye dayalı bir bilgilerinin bulunmadığı, dosyada yeminli olarak dinlenen diğer tanıkların...nun düzenli olarak derslere devam ettiğini beyan etmelerine ve tanıklardan ...’ın, ...’ın annesinin maddi menfaat temin etmeye çalıştığını beyan etmesi, ayrıca suça konu belgeler üzerinde yapılan imza incelemesinde ... adına atılan imzalar ile parmak izlerinin kendisine ait olup olmadığı konusunda bir tespit yapılamadığı, bu imzaların sanıkların eli ürünü olduğuna dair bir tespit de bulunmaması karşında; sanıkların üzerine suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarını gerektirecek nitelikte, yasal, yeterli ve şüpheden uzak, somut delil elde edilemediği gözetilerek evrensel bir hukuk kuralı olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanıkların sübut bulmayan suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş; sanıklar ... müdafi, ... ve ... müdafii ile sanıklar ... ve ... ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5877, Karar No: 2010/4403, Tarih: 13.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/5877 E.  ,  2010/4403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka ve kredi kurumlarını dolandırmak, resmi evrakta sahtecilik, hizmet nedeniyle emniyeti suistimal

HÜKÜM : ..., ...,...: 5237 Sayılı TCK'nun 155/ 2, 43/ 1, 62, 53. md. 3 yıl 1 ay 15 gün hapis, 12.500 YTL a.p.c., güvenlik tedbiri uygulaması,,

..., ..., ..., ...: Beraat

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesindeki “Ceza dairelerinin görevlerinin tayininde, davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir.” hükmü ile Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun yerleşik kararlarında belirtildiği üzere görevli dairelerin tayininde iddianamedeki tavsif esas alınmalıdır.

Buna göre, davası tefrik edilen sanık ...’ın ...A.Ş.de muhasebeci olarak çalıştığı, sanık ...’ın Anadolu Bankası Bursa şubesi müdürü, sanık ...’ın pazarlama sorumlusu ve müdür yardımcısı, sanıklar ..., ... ile ...’ın müdür yardımcıları,diğer sanıkların ise banka personeli olup, sanık ...’ın şirketin birinci derece yetkilisi olduğuna dair düzenlediği ve noterde onaylattığı sahte şirket yönetim kurulu kararını ilgili banka şubesine ibraz ederek banka görevlisi olan sanıklarla birlikte şirket kaşelerini kullanarak şirket adına kredi sözleşmeleri tanzim edip alınan kredileri önce şirket hesabına aktarmak ve daha sonra bu hesaplardaki paraları usulsüz bankacılık işlemleri ile kendi hesaplarına aktararak işbirliği içinde hareket etmek suretiyle bankayı zarara uğratmaktan ibaret eylemleri hakkında 4389 sayılı Bankalar Kanunun 22/3 ve sonradan yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160. maddesinde düzenlenen suç tavsif edilerek dava açılmış ve kurulan beraat hükümleri de katılan tarafından aleyhe temyiz edilmiştir.

Bu itibarla iddianamedeki anlatıma,tavsife, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 7. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.