muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8250, Karar No: 2012/28098, Tarih: 13.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8250 E.  ,  2012/28098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, davacının ... sözleşmesinin sona erdiğini ileri sürerek, genel tatil ve fazla mesai alacağı istemine ilişkindir.

Davalı alacakların zamanaşımına uğradığını ve yönetici konumunda olup mesaisini kendi belirlediğinden fazla mesai talepte edemeyeceğini, varsa yaptığı fazla mesailerin de ödenmiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, ./..

bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davacının davalıya ait mağazaların değişik şubelerinde 20.10.2002-18.01.2011 tarihleri arasında müdür olarak çalıştığı ve mağazaların yaz sezonundaki kapanışlarına ve yeni mağaza açılış hazırlıklarına göre ayrı ayrı tarihler üzerinden fazla mesai sadece tanık anlatımlarına göre belirlenmiştir. Turizm bölgesi olan çalışma bölgelerinde işyerlerinin gece kaça kadar açık olacağı konusunda resmi kurumalara varsa yaptıkları mesai saat bildirimleri veya aldıkları çalışma izin sürelerine ilişkin kayıtların ilgili kurum ve kuruluşlardan sorularak ve ... mağazasının açılış hazırlıkları ile açılma tarihlerinin işverenden sorularak davacının buradaki çalışmalarına göre ve yapılan ... sözleşmelerindeki fazla mesai alacaklarına dair hükümler birlikte değerlendirilerek varsa fazla mesai, alacaklarının hesaplanması gerekirken eksik incelme ve araştırma ile sonuca gidilmesi bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2187, Karar No: 2023/11552, Tarih: 14.06.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2187 E.  ,  2023/11552 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2273 E., 2022/2094 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2021 tarihli ve 2021/1462 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2021/173 Esas, 2022/182 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29, 62, 50/1-a maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasının para cezasına çevrilmesine ve 112 gün karşılığı 2.240 TL olarak cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 19.10.2022 tarihli ve 2022/2273 Esas, 2022/2094 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ... ile eski eşi ... arasında ... 2. Aile Mahkemesi'nin 2017/534 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada sanık ...'in ... 2. Noterliği'nin 10.04.2018 tarih ve 7890 yevmiye nolu vekaletnamesiyle, davacı vekili sıfatıyla katılanın eşinin vekilliğini yaptığı, ... Barosu Başkanlığı'nın 13.01.2020 tarih ve 2020/46 sayılı yazısında sanık ...'in 777 sicil numarası ile ... Barosu'na kayıtlı avukat olarak görev yaptığının belirtildiği, katılan ...'in telefonunun incelenmesi neticesinde sanık ... ile aralarında geçen whatsapp mesajlaşmalarına ilişkin avukat ...'in davacı vekili sıfatıyla takip ettiği boşanma davası sırasında, telefonda görüştüğü davalı katılana hitaben "Aramayacak lan o zaman a..k..., ...la s..r git şurdan gelmeyenin g...ne k...ım, a...a ko...n çocuğu..., ...Seni yalvartacam, bu lafları tek tek g...ne s...ım sen dur ga...t..., ...Ben Cihen değilim la ga...tın biri beni tehdit ettiği diye korkma a....k..., ...Sen yerini söyle bana ya...m..., ...La si....r git, ga...at gelecem, bir gece ansızın hem de g...ne k...p bu ga...ta iyi bakın diyip çekip gidecem..., ...gödek, boyunu s...im, seni adam yerine koyup içeri bile almazlar, gavat ..., la s...ir git, şurdan hadi..." şeklinde mesajlar gönderdiği, Sanık ...'in katılan ...'a gönderdiği mesajların bütünü hep birlikte değerlendirildiğinde "Seni yalvartacam... sen yerini söyle bana... ga...at gelecem, bir gece ansızın hem de g.t.ne koyup..." şeklindeki mesajlarının 5237 sayılı Kanunun 106/1-birinci cümle maddesindeki tehdit suçuna vücut verdiğinin kabul edildiği görülmüştür.

2. Sanık ...'in katılan ...'a yönelik hakaret suçunu kabul etmiş ise de tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığını savunmaktadır.

3. Katılanının şikayetçi olmadığı, sanığın olay zamanında kendisine küfür ettiğini beyan etmiştir.

4. ... 2. Noterliği'nin 10.04.2018 tarih ve 7890 yevmiye nolu vekaletnamesi, ... Barosu Başkanlığı'nın 13.01.2020 tarih ve 2020/46 sayılı yazısı, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 26.04.2021 tarihli kararı, 22.01.2021 tarihli uzlaşmama raporu, Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.07.2021 tarihli ve 2021/242 Esas, 2021/296 Karar sayılı son soruşturmanın açılması kararı, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/5 Esas 2020/302 Karar sayılı ilamı, sanığa ilişkin nüfus ve adli sicil kayıtları dosya arasında mevcuttur.

5. Dosya içerisinde 29.07.2018 tarihli mesaj tespit tutanağı mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın Suçun Unsurlarının Oluşmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

5. Dosya içerisinde 29.07.2018 tarihli mesaj tespit tutanağı mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın Suçun Unsurlarının Oluşmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Tehdit suçu 5237 sayılı Kanun'un özel hükümlere ilişkin ikinci kitabın “kişilere karşı suçlar” başlıklı ikinci kısmının “hürriyete karşı suçlar” başlıklı yedinci bölümünde düzenlenmiştir. Tehdit “gözdağı” olarak ifade edilmektedir.

Tehdit, failin iradesine bağlı gelecekte meydana getirilmesi hedeflenen kötülüktür. Tehdit, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında iki şekilde yaptırıma bağlanmıştır. Mağdurun hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit edilmesi ilk yaptırım halidir. İkinci yaptırım hali ise, kişinin mağduru malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair kötülük edeceğinden bahisle tehdit etmesidir. Tehdit suçunun meydana gelmesi için soyut tehlike doğurmaya elverişli eylemin hangi vasıtayla olursa olsun (sözle, mektupla, işaretle vb.) karşı tarafa ulaşması gerekir. Tehdit suçunda önemli olan kullanılan vasıta değil, mağdurun kötülüğe maruz kalacağını bilmesidir. Sözle, yazıyla veya işaretle gerçekleştirilen tehdit eyleminin mağdurun iç huzurunu bozmaya, korku ve endişe meydana getirmeye elverişli olması gerekir. Elverişli olması suçun gerçekleşmesi bakımından yeterlidir. Ayrıca eylem neticesinde mağdurun sübjektif olarak iç huzurunun bozulması, korku ve endişe meydana getirmesi aranmaz. Bu aranan tehditin mağdurun iç huzurunu bozmaya mağdurda korku uyandırmaya elverişli olması yeterlidir.

Hâl böyle olunca Sanık ...'in katılan ...'a gönderdiği mesajlar değerlendirildiğinde "Seni yalvartacam... sen yerini söyle bana... ga...at gelecem, bir gece ansızın hem de g.t.ne koyup..." şeklindeki mesajların tehdit suçunu oluşturduğu anlaşılmış ve hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 19.10.2022 tarihli ve 2022/2273 Esas, 2022/2094 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20765, Karar No: 2014/12322, Tarih: 21.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20765 E.  ,  2014/12322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat.

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'ın 14/05/2011 tarihinde doğum sancılarının sıklaşması ve su gelmesi nedeniyle .... Kadın Hastalıkları ve Doğum Hastanesine saat 21:00'da başvurduğu, sanık doktor ... tarafından 21:30'da servise yatırıldığı, 23:30'da doğumun gerçekleştiği, doğum esnasında bebeğin sağ omuzunun takıldığı, sanık doktor ile doğuma eşlik eden sanık ebe ... tarafından kristaller manevrası uygulandığı, 4290 gr ağırlığında, 53 cm boyunda erkek bebek dünyaya getirildiği, doğum esnasında sağ omuz takılması sürecinde brakiyal sinirde kısmi hasar oluştuğu, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 06.02.2013 tarhli raporu ile küçükte saptanan brakial pleksus lezyonunun normal doğum eylemi sırasında tüm özenin gösterildiği durumlarda dahi bebeğin vaginal yoldan çıkartılması sırasındaki manevralara bağlı olarak binde 0,5-5,1 sıklıkta görülebildiği ve komplikasyon olarak değerlendirilerek sanıkların kusurlarının bulunmadığının belirtildiği olay nedeni ile,

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların kusurlarının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin eksik incelemeye ve sanıkların kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4362, Karar No: 2014/7203, Tarih: 11.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4362 E.  ,  2014/7203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/01/2013 gün ve 2011/65-2013/40 sayılı kararı onayan Daire’nin 02.12.2013 gün ve 2013/7721 - 2013/21803 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacılardan Fransa' da mukim Compaigne Generale des Establissement Michelin-Michelin et Cie SCA , Türkiye ve dünya çapında meşhur ve maruf bir lastik markası olan ''Michelin'' ismi altında lastik üretim ve ticareti ile iştigal etmekte olduğunu, ''Michelin'' ibaresi ve ''Bibendum (lastik adam)'' logosu dünyada olduğu gibi Türkiye' de de müvekkili şirkete ait tescilli markalar olduğunu ve Türkiye'deki faaliyetini iştiraki Michelin Lastikleri Ticaret A.Ş. aracılığı ile yürüttüğünü, davalı şirketin Michelin lastiklerini gerek yurtdışından ithalat yolu ile gerekse 3. kişilerden satın alınmak sureti ile ticaretini yapmakta olduğunu, ancak müvekkil şirket ile davalı şirket arasında bayilik, yetkili servis gibi herhangi bir hukuki ekonomik ilişkinin bulunmadığı halde müvekkillerine ait ticaret ünvanı olan ve marka olarak tescil edilmiş Michelin ibaresini ve ''Bibendum (Lastik Adam)'' logosunu iş yeri tabelalarında, panolarında ve sair işletme evrakı üzerinde kullandığını, böylece müvekkilinin ticaret ünvanına, marka hakkına tecavüz ettiği gibi haksız rekabet teşkil ettiğini, ayrıca şirket girişindeki logonun rengini siyaha boyadığını, logoyu çirkin hale getirip müvekkilinin itibarını sarstığını ileri sürerek, markaya tecavüz ile haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti, tecavüzün önlenmesi ve haksız rekabetin men'i ve haksız rekabet sonucu olan maddi durumun ortadan kaldırılması; Michelin ve ''Bibendum (Lastik Adam)'' markalarının davalının tabela, reklam, basılı evrak gibi her türlü tanıtım benzerlerinden çıkartılmasına, çıkartılması mümkün olmayanların ise masrafı davalıdan alınarak toplatılması ve imhasına, davalı iş yeri girişindeki Bibendum logosunun sökülmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000 TL maddi tazminatın, 5.000 TL manevi tazminatın avans faizi ile davalıdan tahsiline, davalının müvekkilinin markasını kötü ve uygun olmayan bir şekilde kullanıp müvekkil markasının itibarını zarara uğrattığı için 556 sayılı KHK 68. maddesinden doğan 5.000 TL tazminatın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 02.12.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 02.12.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 11.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16476, Karar No: 2014/12695, Tarih: 26.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/16476 E.  ,  2014/12695 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB- 2014/146624

Korku, kaygı veya panik yaratabilecek şekilde silâhla ateş etme suçundan dolayı Sincan Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan Alper Yılrırım’ın, başka bir mahkemede nitelikli dolandırıcılık suçundan dolayı yargılamasının bulunduğu ve bu suçun cezasının üst sınırının 7 yıl olduğu gerekçesiyle, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 14/4 ve Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-f maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Kurum Yönetim Kurulunun 20.12.2013 tarihli ve 2013/241 sayılı kararının onanmasına ilişkin Sincan İnfaz Hâkimliğinin 23.12.2013 tarihli ve 2013/6386 esas, 2013/6250 sayılı kararına yönelik itirazın 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin 7 numaralı fıkrasının b ve c bentlerinin iptal edilmesi sebebiyle, kabulü ile infaz hâkimliği kararının kaldırılmasına dair (SİNCAN) İnfaz Hâkimliğinin 20.01.2014 tarihli ve 2014/303 esas, 2014/374 sayılı kararını kapsayan dosyasıyla ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, Anayasa Mahkemesinin 26/12/2103 tarihli ve 2013/133 esas, 2013/136 sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ilişkin 105/A maddesinin 7 numaralı fıkrasının b ve c bentlerinin iptal ettiği, bununla birlikte 5275 sayılı Kanun’un açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin kapalı ceza infaz kurumuna iadelerine ilişkin 14/4. maddesi ile Açık Ceza infaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2. maddesinin halen yürürlükte olduğu, söz konusu maddelerin birbirinden farklı durumlara ilişkin olup, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının geniş yorumlanamayacağı ve 5275 sayılı Kanun’un 14. maddesine teşmil edilemeyeceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.04.2014 gün ve 26654 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 29.04.2014 gün ve KYB/2014/146624 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması suçundan, hakkında hükmedilen cezayı Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz etmekte olan hükümlü ile ilgili olarak, 2011 yılında işlediği iddia olunan nitelikli dolandırıcılık suçundan, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2013 tarihli iddianamesiyle, dava açılması sonucu yargılamasının devam ettiğinin anlaşılması üzerine Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iadesine karar verilmesinin ardından, İnfaz Hakimliğinin 20.01.2014 tarihli kararı ile 5275 sayılı yasanın 105/A maddesinin 7. fıkrasının b ve c bentlerinin Anayasa Mahkemesince iptal edildiğinden bahisle Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iade kararının onaylanmasına ilişkin kararın kaldırıldığı anlaşılmış olup, Anayasa Mahkemesinin 26.12.2013 tarih, 2013/133 esas, 2013/169 karar nolu kararının, 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesinde düzenlenen denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infaz edilmesine ilişkin olduğu, 5275 sayılı Kanunun Açık Ceza İnfaz Kurumlarını düzenleyen 14/4 maddesinin ve Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-f maddesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte olduğu gözetildiğinde, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının inceleme konusu olayda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Sincan İnfaz Hakimliğinin 20.01.2014 gün, 2014/303 esas, 2014/374 nolu kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31645, Karar No: 2012/21166, Tarih: 17.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/31645 E.  ,  2012/21166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi ihmal

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık savunması, tanık anlatımları ve olayın oluş şekli birlikte değerlendirildiğinde, PTT gişe görevlisi olan sanığın, gün içerisinde paraların saklandığı çekmeceyi kilitlemeden gişeden ayrılarak gerekli özen ve dikkati göstermemek suretiyle 4.743,66 TL'nin faili belirlenemeyen kişilerce çalınmasına yol açması karşısında, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı ve katılan PTT Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.