muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6620, Karar No: 2012/2735, Tarih: 12.04.2012

Bu halde mahkemece yapılacak iş; yeniden yapılacak keşifte resen belirlenecek yerel bilirkişi ve mahkemece bilirkişi olarak dinlenen ancak davacı tarafından bildirilen tanıklar HMK. nun 243 ve 244. maddeleri gereğince keşif yerine davetiyeyle çağrılmalı, aynı Kanunun 259 ve 290/2. maddeleri uyarınca uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıklar keşif yerinde dinlenmeli, dava konusu taşınmazların ilk olarak kim tarafından hangi tarihte zilyet edinildiği, zilyetliğin tespit tarihine kadar kim tarafından ne şekilde sürdürüldüğü, tarımsal amaçlı zilyetliğin hangi tarihte başladığı hususları ile kazanmayı sağlayan zilyetlik koşulları yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulmalıdır. Beyanlar arasındaki çelişkinin HMK. nun 261. maddesi gereğince giderilmesine çalışılmalıdır. Aynı keşifte ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeodezi ve fotoğrametri mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle tespit tarihinden geriye doğru 20 – 25 yıl öncesine ait ve iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının getirtilip stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliği ve ne zaman kullanılmaya başladığının belirlenmesine çalışılmalı, tanık ve bilirkişi sözleri ilmi esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, ziraat mühendisi bilirkişinin taşlık ve kayalık vasfında olduğunu bildirdiği taşınmaz bölümünün teknik bilirkişi tarafından düzenlenecek krokide göstermesi istenerek bu bölüm yönünden davanın reddine karar verilmeli, diğer bölümler yönünden tarımsal amaçlı zilyetlik başlangıç tarihi belirlendikten sonra iddia ve savunma çerçevesinde değerlendirme yapılarak karar verilmelidir.

Öte yandan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmüne göre; zilyetliğin bu kanunda yazılı belgelerden birisi ile ispatı yoluna gidilmeyen hallerde, zilyedin aynı çalışma alanı içinde kazanabileceği miktar sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönümü geçmeyecektir. Mahkemece davacı yönünden belgesizden edinilen taşınmaz bulunup bulunmadığı araştırılmış ise de yukarıda açıklandığı üzere taşınmazın davacıya babasından devredildiği tarih belirlenmemiştir. Bu halde mahalli bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın babası tarafından davacıya devredildiği tarih belirlenerek 20 yıllık müstakil zilyetliğinin bulunmaması halinde davacının babası yönünden de aynı şekilde Tapu Sicil Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden belgesizden edinilen taşınmaz bulunup bulunmadığının araştırılmamış olması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12472, Karar No: 2018/2662, Tarih: 12.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/12472 E.  ,  2018/2662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın dosyada mevcut 20.01.2014 tarihli yangın raporunda yangının sanığın dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmemesi sonucu çıktığının anlaşılması karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gözetilerek, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 75. maddesi uyarınca sanığa yüklenen genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunun temas ettiği, TCK.nun 171/1-a madde ve fıkrasında düzenlenen suçun önödeme kapsamına alındığı nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. meddesi gereğince BOZULMASINA, 12.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12682, Karar No: 2012/15570, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12682 E.  ,  2012/15570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının ... Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesinin temizlik, bakım ve güvenlik işlerini 06.06.2007 tarih ve 10001 sayılı sözleşme ile üstlendiğini, temizlik işlerinde çalışan Adem Taşçıoğlu'nun ... akdinin feshedildiğinden dolayı ... 2.... Mahkemesinde dava açtığını, mahkemece feshin geçrsizliğine davacını işe iadesine, işe iade edilmemesi halinde ödemmesi gereken tazminatın davacının 1 yıllık ücret tutarı olarak belirlenmesine ve davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verildiğini, karara istinaden 1.762,00 TL 4 aylık tazminat ve 817,22 vekalet ücretinin ödendiğini yargılama sırasında 1001,15 TL daha ödeme yaptığını ileri sürerek bu ödenen tazminatların ve vekalet ücretinin davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işçi Adem'in bünyesinde çalışmadığını, daha önceki alt işverende çalıştığını bu durumun SSK kayıtları ile sabit olduğunu, zararın oluşmasında, bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ödenen tazminat ve vekalet ücretinin rücuen tahsili isteğine ilişkindir, ... 2. ... Mahkemesinin 2007/496 esas ve 2007/609 karar sayılı kararıyla "işçi ..'in davalı ... İnş. San. Ve Tic. Ltd Şti nde çalışmakta iken sendikadan istifasının istendiğin, istifa etmeyince de 2012/12682-15570

işveren tarafından ... akdinin sona erdiğini, Davacının davalılardan ... Makine İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti işe iadesine karar verdiğini, davacının yasal sürede işe başlatılmaz ise ödenecek tazminatın miktarının 1 yıllık ücret tutarı olarak her iki davalının müteselsil sorumlu olduklarına" karar vermiş ve verilen bu karar kesinleşmiştir. İşçi Adem'in davalı nezdinde çalışmadığı gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da kesinleşmiş mahkeme kararı karşında bu saptama yanlıştır.

Davacı ile davalı arasında akdedilen hizmet alımları Tip sözleşesi birim fiyat hizmet alım tip sözleşmesinin 23 maddesinde Yüklenicinin sözleşme konusu ... ile ilgili çalıştıracağı personele ilişkin sorumlulukları, ilgili, mevzuatın' bu konuyu düzenleyen emredici hükümleri ve genel şartnamenin altıncı bölümünde belirlenmiş olup, yüklenici bunları aynen uygulamakla yükümlü olduğunu, ... 2. ... Mahkemesinin kararı ve taraflar arasındaki sözleşme gereğince hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 14.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3281, Karar No: 2012/2350, Tarih: 21.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/3281 E.  ,  2012/2350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.06.2009 tarih ve 2007/315-2009/175 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.02.2012 günü gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kuruluş işlemini tamamladığını, şirket merkezini belirlediğini, kira sözleşmesi yaparak faaliyet göstereceği binayı tayin ettiğini, diyaliz işi yapılması için gerekli prosedüre bağlı olarak tadilat yapmaya başladığını, davalının temsil ve ilzama yetkili iki müdürden biri olduğunu, kuruluştan kısa süre sonra davalının eski çalıştığı kişiyle kiralanan bu yerde fizik tedavi üzerine işe başladığının ortaya çıktığını, müvekkilinin maddi ve manevi zararı ile kâr kaybına neden olduğunu ileri sürerek, 18.000 YTL maddi ve 10.000 YTL manevi zararının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketin iyiniyetle kurulduğunu, diğer ortakların henüz şirket tescil edilmeden işyerinin müvekkili adına kiralanmasını istediğini, bu nedenle kendi adına sözleşmeyi yaptığını, ortakların sermaye dahil diğer mali yükümlülüklerini yerine getirmeden müvekkilini oyaladıklarını, tadilat için masraflar ile kira bedelini kendi cebinden ödediğini, dava dışı kişinin fizik tedavi merkezi kurmak istemesi ve mevzuat gereği doktor ortağın bulunmasının zorunlu oluşu nedeniyle müvekkile sembolik ortaklık vererek işyerini fizik tedavi merkezi olarak kullanmak zorunda kaldıklarını, diğer iki ortağın kısa süre sonra müvekkilini dışarıda tutarak ayrı diyaliz merkezi açtıklarının ortaya çıktığını, güven ortamının kalmadığını, müvekkiline izafe edilecek kusur olmadığını, maddi ve manevi tazminat koşullarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının, davacı şirketin kurucu ortağı, tek başına temsil ve ilzama yetkili müdürü bulunduğu, şirketin kuruluş aşamasında kuruluş işlemlerini yapmakla yetkilendirildiği, faaliyet göstermek için planlanan binanın kuruluş tamamlanmadığından davalı adına kiralandığı, şirketin sermayesinin halen ödenmediğinin tespit edildiği, faaliyetini sürdürebilecek derecede hazır değerinin olmadığı, ödenmiş kira bedeli ile ilgili olarak davalının sorumlu tutulamayacağı, ayrıca şirketin kuruluşunun 20.06.2007 tarihi olduğu, merkezini 22.03.2007 tarihinde değiştirdiği, Sağlık Bakanlığının belirlediği yatırımların yapılmadığı, tüm sermayenin ödenmemesi nedeniyle davacının aktif varlıklarının oluşturulamadığı, yetkili kurumlardan gerekli izinlerin alınmadığı, bir faaliyetinin olmadığı, ortakların edimlerini yerine getirmediği ve davalının sorumluluğuna dair kanıt sunulmadığı, manevi tazminat koşullarının da olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davacı limitet şirketin müdürü olan davalının zarara neden olduğu iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Anılan dava, niteliği itibariyle TTK.nun 548. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 336. maddesi gereğince açılan sorumluluk davasıdır.

TTK.nun 556. maddesi hükmüne göre, limitet şirket yöneticilerinin sorumlulukları hakkında anonim şirketin bu hususlara ilişkin hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüş olup, bu yollama ile uyuşmazlığa TTK.nun 341. maddesinin tatbik edilmesi gerekmektedir.

TTK.nun 341. maddesi uyarınca sorumluluk davasının açılabilmesi için bu yönde alınmış bir genel kurul kararı olması ve davanın denetçiler tarafından açılması gerektiği açıkça belirtilmiştir.

Bununla birlikte limitet şirketlerde genel kurulun yetkilerini düzenleyen TTK.nun 539/7. maddesi hükmünde de, şirketin kendi organlarına karşı haiz olduğu tazminat taleplerinin genel kurulun yetkisinde olduğu öngörülmüş, 548. maddesinde ise, ortak sayısı yirmiyi aşan limitet şirketlerde bir veya birden fazla denetçi bulunacağı, ortak sayısı yirmi veya yirmiden az olan şirketlerde idare hak ve görevi tüm ortaklara ait değilse müdür sıfatını haiz olmayan diğer ortakların BK.nun 531. maddesi uyarınca denetim hakkına sahip oldukları düzenlenmiştir.

Somut olayda, limitet şirket üç ortaklıdır. Dava, davalı dışında tek başına temsil ve ilzama yetkili diğer müdür tarafından verilen vekaletname uyarınca açılmıştır. Her ne kadar yargılama sırasında müdür olmayan ortağın katılımıyla alınan ortaklar kurulu kararıyla davalı hakkında dava açılmasına ve anılan davaya devam edilmesi yönünde karar verilmiş ise de müdür olmayan ortağın açılan davaya bizzat muvafakati veya onun tarafından verilmiş vekaletnamenin aslı veya onaylı örneği dosyaya sunulmamış, davaya devam edilebilmesi için gerekli usulü eksiklik tamamlanmamıştır.

Bu durum karşısında, davanın açılmasına izin veya icazet verilmesi yönünde yukarıda açıklanan eksikliğin tamamlanması için davacı vekiline önel verilmesi, usulü eksiklik giderildikten sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14882, Karar No: 2012/13548, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14882 E.  ,  2012/13548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kabul edilen tarihler arasında 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8594, Karar No: 2020/977, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/8594 E.  ,  2020/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2866, Karar No: 2017/9317, Tarih: 23.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2866 E.  ,  2017/9317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Göz hastalıkları uzmanı olan sanık doktor tarafından yapılan muayene sonucu katılana keratokonus teşhisi konularak katılanın kontak lens takmak istememesi sebebiyle ameliyat kararı alındığı, olay tarihinde yapılan intrakorneal ring operasyonunun hatalı yapılarak katılanın gözlerinde görme bozukluğu olduğunun iddia edildiği olayda; dosya içerisinde mevcut Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun raporunda; hastada her iki gözde bulunan keratokonus tanısının doğru olduğu, kontakt lens takmak istemediğini ifade eden hastaya uygulanan kornea içi implant koyma işleminin tıbba ve fenne uygun olduğu, hastada mevcut keratokonus durumunun implant konma işleminden sonra da (hastalığın tabiatı icabı) halen devam ettiği, halihazır mevcut göz durumunun implant koyma işleminin bir komplikasyonu olduğu, ilerleyici karakterde olan bu tür süreçleri ve olası komplikasyonlar hakkında aydınlatılması gerektiği, görüşlerine yer verildiği, yine Asliye Hukuk Mahkemesi'nde devam eden yargılama sırasında konuya ilişkin alınan 03.09.2014 tarihli bilirkişi heyeti raporunda; eski muayene kayıtları ve katılanın son görme keskinliği değerlerine göre her iki gözü için konulan keratokonus tanısının doğru olduğu, hasta kontakt lens takmak istemediğinden, intrakorneal ring operasyonu işleminin uygulanmasının tıbba ve fenne uygun olduğu, hastaya ait operasyon öncesi tashihli görme keskinliğinin operasyon sonrası ölçümler düzeyinde olduğuna karar verilip, operasyona bağlı herhangi bir kalıcı hasar veya fonksiyon kaybı oluşmadığı görüşlerinin belirtildiği;

Tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporlarındaki tespitlere göre sanık tarafından yapılan ameliyat sırasında katılana hatalı işlem yapılmadığının anlaşılması karşısında; atılı suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması sebebiyle beraatine ilişkin Mahkeme'nin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7721, Karar No: 2013/21803, Tarih: 02.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7721 E.  ,  2013/21803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.01.2013 tarih ve 2011/65-2013/40 ayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacılardan Fransa' da mukim Compaigne Generale des Establissement Michelin-Michelin et Cie SCA , Türkiye ve dünya çapında meşhur ve maruf bir lastik markası olan ''Michelin'' ismi altında lastik üretim ve ticareti ile iştigal etmekte olduğunu, ''Michelin'' ibaresi ve ''Bibendum (lastik adam)'' logosu dünyada olduğu gibi Türkiye' de de müvekkili şirkete ait tescilli markalar olduğunu ve Türkiye'deki faaliyetini iştiraki Michelin Lastikleri Ticaret A.Ş. aracılığı ile yürüttüğünü, davalı şirketin Michelin lastiklerini gerek yurtdışından ithalat yolu ile gerekse 3. kişilerden satın alınmak sureti ile ticaretini yapmakta olduğunu, ancak müvekkil şirket ile davalı şirket arasında bayilik, yetkili servis gibi herhangi bir hukuki ekonomik ilişkinin bulunmadığı halde müvekkillerine ait ticaret ünvanı olan ve marka olarak tescil edilmiş Michelin ibaresini ve ''Bibendum (Lastik Adam)'' logosunu iş yeri tabelalarında, panolarında ve sair işletme evrakı üzerinde kullandığını, böylece müvekkilinin ticaret ünvanına, marka hakkına tecavüz ettiği gibi haksız rekabet teşkil ettiğini, ayrıca şirket girişindeki logonun rengini siyaha boyadığını, logoyu çirkin hale getirip müvekkilinin itibarını sarstığını ileri sürerek, markaya tecavüz ile haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti, tecavüzün önlenmesi ve haksız rekabetin men'i ve haksız rekabet sonucu olan maddi durumun ortadan kaldırılması; Michelin ve ''Bibendum (Lastik Adam)'' markalarının davalının tabela, reklam, basılı evrak gibi her türlü tanıtım benzerlerinden çıkartılmasına, çıkartılması mümkün olmayanların ise masrafı davalıdan alınarak toplatılması ve imhasına, davalı iş yeri girişindeki Bibendum logosunun sökülmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000 TL maddi tazminatın, 5.000 TL manevi tazminatın avans faizi ile davalıdan tahsiline, davalının müvekkilinin markasını kötü ve uygun olmayan bir şekilde kullanıp müvekkil markasının itibarını zarara uğrattığı için 556 sayılı KHK 68. maddesinden doğan 5.000 TL tazminatın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili şirket yetkilisinin taahhüdünün aksine bir durum mevcut olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili şirket yetkilisinin taahhüdünün aksine bir durum mevcut olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıya ait ''Bibendum Lastik Adam'' logosunun davalı taraf tarafından karışıklığa neden olabilecek ve tüketicinin algılamasında yanıltabilecek şekilde markasal olarak davalı tarafından kullanıldığı, davacının logosunun kullanılması TTK'nın 57/5 uyarınca haksız rekabet olduğu, maddi tazminat yönünden feragat ettiği, manevi tazminat yönünden davacıya ait logonun haksız olarak kullanılması dikkate alındığında tarafların dosyaya yansıyan ekonomik durumları, paranın alım gücü, kullanım durumu, 554 sayılı KHK ve BK hükümleri dikkate alınarak hakkaniyet gereği 3.000 TL manevi tazminatın uygun olduğu, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davalının "80071 TPE'de BİBENDUM (LASTİK ADAM)" logosuyla kayıtlı markaya yönelik kullanımı nedeniyle tecavüz ve haksız rekabet ettiğinin tespiti ile tecavünün men' ine, hüküm kesinleştikten sonra ve masrafı davalıdan alınmak sureti ile "Bibendum lastik adam" logosunun sökülmek ve kaldırılmak suretiyle tecavüzün ortadan kaldırılmasına, bunun dışında başka bir kullanım tespit edilmediğinden tecavüze yönelik diğer taleplerin reddine, maddi tazminat yönünden davacı taraf davasından feragat ettiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, 3.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa ödenmesine, itibar tazminatı talebinin reddine ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 180,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.