muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2699, Karar No: 2023/6511, Tarih: 26.12.2023

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili; erkeğin tamamen kusurlu olduğunu, davasının kabulünün hatalı olduğunu, hükmedilen tazminatların ve nafakaların miktarının oldukça düşük olduğunu, yoksulluk nafakası talebinin reddinin hatalı olduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi, erkeğin davası, yararına hükmedilen tüm nafakaların ve tazminatların miktarı, yoksulluk nafakası isteminin reddi, yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemece kocaya doğum sonrası ortak çocuğun yaşamış olduğu enfeksiyon neticesinde hastanede yatılı kalındığı, ancak erkeğin kısa ziyaretlerde bulunduğu, kendi var olması gerekirken aile bireylerinin (annesinin, kayınvalidesinin) hastanede kalması kusur olarak yüklenmiş ise de; dosya kapsamı ve tanık beyanları ile erkeğin ortak çocuk hastanede yatarken yanlarına gidip geldiği, 2-3 saat yanlarında kaldığı, ihtiyaçlarını karşıladığı anlaşılmakla, erkeğin vardiyalı bir işte çalışması ve hastanelerin fiziki koşulları da nazara alınarak, erkeğin hastanede yatılı olarak yanlarında kalmamasının erkeğe kusur olarak yüklenmesinin doğru görülmediği, bu nedenle erkeğin kusurları arasından çıkarılması gerektiği, diğer taraftan kadının vakıa olarak dayandığı ve tanık beyanlarıyla ispatlanan kadının telefonunu kırması vakıasının ise erkeğe kusur olarak yüklenmesi gerektiği, bu durumda taraflar arasındaki kusur dağılımı değişmemekle birlikte kararın taraflara yüklenen kusurlu eylemler yönünden gerekçesinin "Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda kadına fiziksel şiddet uygulayan, hakaret eden, evin kilidini değiştiren ve kadının telefonunu ... kocanın ağır, erkeğe hakaret eden kadının az kusurlu olduğu" şeklinde düzeltilmesi gerektiği, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu gerekçesi ile tarafların kusura ilişkin, davalı-karşı davacı kadının tazminatların miktarına ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile kusur gerekçesinin düzeltilmesine, İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın lehine yasal faizi ile birlikte 40.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, tarafların sair istinaf taleplerinin ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun ) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla, kusur belirlemesi, kadının davası ve fer'ileri, kendi tazminat isteklerinin reddi yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla, kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, yararına hükmedilen tüm nafakaların ve tazminatların miktarı, yoksulluk nafakası isteminin reddi, yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, tarafların davalarının kabulünün gerekip gerekmediği, nafakalar, tazminatlar ile yargılama giderleri ve vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 323 üncü, 326 ncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu, 335 inci ve 336 ncı maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2023/1565, Karar No: 2023/3247, Tarih: 03.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1565 E.  ,  2023/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/1532 Esas, 2015/1590 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çivril Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.10.2011 Tarihli ve 2011/812 Esas, 2011/1003 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 07.07.2015 tarihli dilekçesi ile vasilik süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 29.07.2015 tarihli ek karar ile yerleşim yeri adresinin Saray Osmangazi Mahallesi Özal Bulvarı No:162/37 Pursaklar/Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.10.2015 Tarihli ve 2015/1532 Esas, 2015/1590 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Bulvarı No:162/37 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmişse de söz konusu adresin ... Yaşam Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğü olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Vasi 07.06.2021 tarihli dileçesi ile, vasilik süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 06.01.2023 tarihli ek karar ile, kısıtlının kısıtlılık halinin devamı ile vasi ...'ün görev süresinin 2 yıl uzatılmasına karar verilmiş, daha sonra dosya yargı yerinin belirlenmesi için Dairemize gönderilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin görev süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Her ne kadar 4721 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından kısıtlı adayının bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19159, Karar No: 2025/4272, Tarih: 17.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/19159 E.  ,  2025/4272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1321 E., 2022/669 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/33 E., 2021/223 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6704, Karar No: 2022/21243, Tarih: 20.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/6704 E.  ,  2022/21243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören, davaya katılma hakkı bulunan müşteki ...'ın CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, müştekiye kovuşturma evresinde CMK'nın 234/1-b-1. maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılması sebebiyle geçersiz olduğu, bu nedenle müştekinin suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan davadan usulüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığı, yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm verilen müştekiye hükmün tebliğinin gerektiği ancak yokluğunda verilen gerekçeli kararın da yine doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi sebebiyle geçersiz olduğu anlaşıldığından; gerekçeli kararın müştekiye usulüne uygun olarak (öncelikle müştekinin suçun işlendiği Dominos Pizza isimli iş yerinin halen yetkili müdürü olup olmadığı tespit edildikten sonra müştekinin yetkili müdür olduğunun tespiti halinde müşteki ...'ın bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bu adreste tebligat yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle, müşteki ...'ın yetkili müdür olmaması halinde iş yeri yetkilisi ve güncel adres bilgisi tespit edilerek gerekçeli kararın belirlenen adrese tebliği yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin belgeler ve sunulması halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere,

2-01/07/2016 tarihinde verilen ek kararın sanık ... ...e tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığı, UYAP üzerinden yapılan kontrolde ise tebligatın çıkartılmış olduğu ancak tebligatın usulüne uygun olup olmadığının anlaşılamaması karşısında, denetime olanak verecek şekilde tebligat parçası dosya içerisine konulduktan sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 20/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7636, Karar No: 2007/9966, Tarih: 15.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/7636 E.  ,  2007/9966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2005 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 2.850 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 15/05/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6799, Karar No: 2021/12620, Tarih: 04.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6799 E.  ,  2021/12620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1/b/3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28440, Karar No: 2013/47750, Tarih: 23.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/28440 E.  ,  2013/47750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaza dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 17.02.2009 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanının yeniden ele alınarak kurulan 03.08.2011 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15155, Karar No: 2015/14029, Tarih: 02.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15155 E.  ,  2015/14029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .. vekili Avukat .. tarafından, davalı .. aleyhine 01/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının ... 07/03/2011 tarihli nüshalarında ... 08/03/2011 tarihli nüshalarında ve .. 05/03/2011 tarihli yayınında yer alan "..." şeklinde sözleri ile kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu belirtilerek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, eski başkanı olduğu .. çalışmalarını yakından takip ettiğini, halen ... olan davacının hem icraatları hemde kişiliği hakkında kamu önünde veya yerel ve ulusal gazetelere birçok açıklama yaptığını, amacının davacı belediye başkanının belediyede yaptığı çalışmalar, izlediği siyaset ve siyasi çalışmaları hakkında ifade özgürlüğü kapsamında siyasi olarak eleştirmekten ibaret olduğunu, yapılan haberin görünür duruma uygun olup eleştiri sınırı içerisinde kaldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Yerel mahkemece, sözlerin davacının kamuoyunda kötülük yapabilecek, tehlikeli, korkulacak birisi olarak algılanmasına sebep olacak nitelikte görüldüğü, bu sözler sebebiyle davacı hakkında kamuoyunda yanlış izlenim oluşacağı, sözlerin siyasi hoşgörü sınırlarını aştığı ve davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Anayasa'nın 25. maddesi uyarınca: “....”

Anayasa'nın 90. maddesine göre usulüne uygun şekilde yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bu kapsamda ... de kanun hükmünde sayılmaktadır.

... 'nin 10. maddesinde: “...” hükmü bulunmaktadır.