muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/27424, Karar No: 2024/1615, Tarih: 15.02.2024

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince, mümeyyiz davalıların tazminattan sorumlu olduğuna karar verilmiştir. Davalı ...'ne trafik sigortalı araç sürücüsü davalı ...'ın taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma eyleminden dolayı yargılaması Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/231 Esas, 2015/78 Karar sayılı dosyasında yapılmış olup, söz konusu yargılama neticesinde; sanığın (eldeki davada davalı sürücü ...'ın) hatalı araç kullanması sonucu 3 kişinin öldüğü, 1 kişinin yaralandığı iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (TCK) 85/2 nci maddesi gereğince cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de sanığın yönetimindeki çekici ile ona bağlı romörku yolun sağında bulunan emniyet şeridine park ettiği ve geriden gelen otomobilin aracının arka sol köşe kısımlarına çarptığı olayda sanığın kusursuz olduğu, diğer aracı kullanan maktul ...'ın asli derecede tam kusurlu olduğu ATK Trafik İhtisas Dairesi raporunun bu doğrultuda olduğu anlaşılmakla kusursuz bulunan sanığın beraatine karar verilmiş; karar, katılanlar vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 22.01.2019 tarihli ve 2018/8025 Esas, 2019/952 Karar sayılı kararı ile onanmıştır. Temyiz incelemesi yapılan dosyada ise, İlke Derece Mahkemesince, 27.11.2014 tarihinde makine mühendisi bilirkişiden alınan raporda davacıların murisi %75, davalı sürücü %25 oranında kusurlu bulunmuş, itiraz üzerine yine makine mühendisi bilirkişiden alınan 08.02.2016 tarihli raporda davacıların murisi %75, davalı sürücü %25 oranında kusurlu bulunmuş, davalı tarafça ceza dosyasında alınan raporların sunulması üzerine İTÜ Trafik Kürsüsünden alınan 18.05.2016 tarihli heyet raporunda da davacıların murisi %75, davalı sürücü %25 oranında kusurlu bulunmuş bu kusur raporları doğrultusunda tazminata karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince de, kaza tespit tutanağında gerçekleşen kazada davacıların murisi 1. dereceden, davalı sürücü 2. dereceden kusurlu bulunduğu, mahkemece alınan raporlarda da davacıların murisi %75, davalı sürücü %25 oranında kusurlu bulunduğu, mahkemece alınan kusur raporları ile kaza tespit tutanağının birbiri ile uyumu, hukuk hakiminin ceza dosyasında verilen beraat kararı ile bağlı olmayışı ve mahkemece kabul edilen kusur oranlarının oluşa uygun olması nedenleri ile davalılar vekillerinin kusura yönelik istinaf istemlerinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki, yukarıda da açıklandığı üzere 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74 üncü maddesine ve yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, hukuk hâkiminin, sanığın isnat edilen eylemi gerçekleştirmediğinin kesin olarak tespiti olgusuna dayalı beraat kararına bu yönleriyle bağlı olduğu gözetildiğinde İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesince varılan sonuç yerinde olmamıştır.

Bu durumda, mahkemece, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74 üncü maddesi uyarınca, davalı ...'ne trafik sigortalı araç sürücüsü davalı ...'ın kazanın oluşumunda kusursuz olduğu gerekçesi ile verilen beraat kararının aşamalardan geçerek kesinleştiği de dikkate alınarak davacı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davalı ... vekili ile davalılar ... ve... Demir Çelik Taşımacılık San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin davacı eş ...'a yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı ... vekili ile davalılar ... ve... Demir Çelik Taşımacılık San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin vekilinin davacılar ...... ve...'a yönelik yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı ... vekili ile davalılar ... ve... Demir Çelik Taşımacılık San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin davacı ...'a yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Değerlendirme bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı ... vekili ile davalılar ... ve... Demir Çelik Taşımacılık San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin davacı eş ...'a yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalılar ... ve... Demir Çelik Taşımacılık San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ...'ne iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17338, Karar No: 2025/11395, Tarih: 15.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17338 E.  ,  2025/11395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/397 E., 2023/515 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/34 E., 2023/139 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre

yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

1- Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

... cezadan TCK'nın 220/7. maddesi gereğince indirim tatbik edilirken tatbik edilen maddenin cümlesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5357, Karar No: 2019/2941, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5357 E.  ,  2019/2941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2176, Karar No: 2010/1234, Tarih: 02.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/2176 E.  ,  2010/1234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1, 29, 62, 53/1, 54, 63. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (ÖDEMİŞ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.09.2008 gün ve 194/282 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında ...’ı öldürmek suçundan 765 sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59, 31, 33, 40 maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin tahrik oranına vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;

Uyarlama yargılaması niteliği itibariyle hükümlünün lehine olan yasanın belirlenmesine yönelik olup, hükümlü aleyhine yargılama gideri ile vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin ve uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümle, önceki hüküm tümüyle ortadan kalkacağından, kesinleşmiş hükümdeki yargılama gideri ile vekalet ücretine ilişkin hususlarda yeniden karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek CMK.nun 230. maddesine aykırı davranılması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

a) Hüküm fıkrasından uyarlama yargılaması nedeniyle tayin olunan yargılama giderinin sanıktan tahsili ile hazineye irad kaydına ve müdahil taraf lehine 1.100 YTL ücreti vekaletin sanıktan tahsili ile müdahile verilmesine ilişkin kısmın çıkartılmasına,

b) Hüküm fıkrasının ilgili kısmına kesinleşmiş hükümde yer alan “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca tayin olunan 550 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine”, “170,5 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline" ibarelerinin eklenmesine,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 02.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4191, Karar No: 2020/664, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/4191 E.  ,  2020/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7631, Karar No: 2013/549, Tarih: 31.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/7631 E.  ,  2013/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında... Köyü 102 ada 436 parsel sayılı, 2222,24 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek taşlık çalılık niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4/3 maddesine göre yapılan orman tahdidi, eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de, öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında çalılık göründüğü, 2004 yılı uydu fotoğraflarında dahi imar ve ihya edilmemiş çalılık niteliğinde görüldüğü, bilirkişi raporlarına göre imar ihya edilmediği belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Yasanın 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri uyarınca davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmolunamayacağından, karar harcının davalıya yükletilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün 2. bendinin çıkartılarak yerine; ''3402 sayılı Yasaya 6099 sayılı Yasa ile eklenen 36/A ve geçici 11. maddeleri gereğince davalıdan karar harcı alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 31.01.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9128, Karar No: 2019/5871, Tarih: 30.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/9128 E.  ,  2019/5871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve görevli memura silahlı mukavemet

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı 06.02.2003 tarihli kurulan mahkumiyet hükmünün süresinde temyiz edilmemesi üzerine mahkemece kesinleştirme işlemi yapılıp 29.08.2003 tarihinde para cezasını infaz ettiği, 03.12.2004 tarihinde de hapis cezasını infaz ederek 25.04.2005 tarihinde yerine getirme fişi düzenlendiği, sanığın hükümden haberdar olduktan uzun bir süre sonra 20.09.2018 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamedeki görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yüzüne karşı verilen hükmü, CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra sanığın temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 30.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14739, Karar No: 2025/2147, Tarih: 17.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14739 E.  ,  2025/2147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2549 E., 2023/2572 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 12. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/355 E., 2023/259 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk