muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1685, Karar No: 2019/4894, Tarih: 23.10.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/1685 E.  ,  2019/4894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/02/2016 gününde verilen dilekçe ile internetteki yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/07/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davalının temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacının temyizi yönünden;

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Bunlardan davacı taraf HUMK’nun 432/1. maddesinde yazılı onbeş günlük ve 427/4 ve 433/2. maddelerinde belirlenen on günlük süreleri geçirdikten sonra temyiz talebinde bulunduğuna göre temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalının temyiz itirazına gelince;

Dava, internet yolu ile kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının, şahsına ait ait ... adlı internet sitesinde 22/01/2016 tarihinde, "Emrin Olur Rıfat Aga" başlıklı yazı ile müvekkilinin kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu, davalının, müvekkilinin ağzından konuşarak şeref ve vakarına saldırdığını, suç isnadı ve iftira teşkil eden açıklamalarda bulunduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıyı herhangi bir suçla suçlamadığını, davacı ile aynı dönemde görev yapan dava dışı kişilerin eylemleri nedeniyle gereken hassasiyeti ve duyarlılığı göstermediğinden yakındığını, davacının tüm kesimleri ilgilendiren terör ve yolsuzluk olaylarına karşı gereken hassasiyeti göstermesinin beklendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının şahsına ait internet sitesinde 22/01/2016 tarihinde yayınladığı yazıda geçen beyanların, ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamının ve eleştiri sınırlarının dışında olduğunu, davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davalının şahsına ait internet sitesinde 22/01/2016 tarihinde yayınladığı yazıda geçen beyanların, ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamının ve eleştiri sınırlarının dışında olduğunu, davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 10. maddesi bakımından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yerleşik içtihatlarıyla oluşturulan ilkelerden biri de ifade özgürlüğüne ilişkindir. Buna göre ifade özgürlüğü, demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve her bir bireyin gelişimi için temel koşullardan birini oluşturur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan "haber" ve "düşünceler" için değil, aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Sözleşmenin 10. maddesinde belirtildiği üzere bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalı ve bir kısıtlama ihtiyacının bulunduğu inandırıcı bir şekilde ortaya konmalıdır. (Prof.Dr.Osman Doğru-Dr.Atilla Nalbant; İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt:2, s.365, Nilsen ve Johnsen [BD] 43). İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

Davaya konu yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; eleştiri sınırlarının aşılmadığı, hukuka uygun bulunduğu, davacının şahsına yönelik doğrudan yapılmış bir saldırı bulunmadığı anlaşıldığından istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davalının sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 23/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23208, Karar No: 2017/12815, Tarih: 08.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23208 E.  ,  2017/12815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bozma ilamı ile önceki hüküm ortadan kalktığından, bozma sonrası tescil hususunda yeniden karar verilmesi gerekirken, bu hususta yeniden hüküm kurulmaması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dava konusu Kurtalan ilçesi Çeltikbaşı köyü 331 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2141, Karar No: 2015/1842, Tarih: 16.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2141 E.  ,  2015/1842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlenmenin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, eşler arasında evlenmeye engel olacak derecede hısımlık (dayı-yeğen) ilişkisi bulunması sebebiyle evliliğin mutlak butlan sebebiyle iptali isteğine ilişkin olup, Cumhuriyet Savcısı tarafından re’sen açılmıştır.

Davalılardan ...’ın, diğer davalı ...’ün dayısı olduğu ileri sürülmüştür.

Davalı ...’ün annesi Adile tarafından, davalı ... ile kardeş olmadığı, ...’ın, kocası...’in yeğeni olduğu, aralarında bir kan bağının bulunmadığı ileri sürülerek nüfus kaydının düzeltilmesi için dava açıldığı, temyiz dilekçesinde ileri sürülmüştür. Nüfus kaydının, düzelmesine ilişkin davanın olumlu sonuçlanması ve kaydın düzeltilmesi halinde, davalılar arasında evlenmeye engel oluşturan bir hısımlık ilişkisi kalmayacak, mutlak butlan sebebi ortadan kalkacaktır. Bu sebeple “nüfus kaydının düzeltilmesine” ilişkin dava sonucunda verilecek hüküm, bu davanın neticesi üzerinde etkili olacaktır. Bu durumda, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davanın, bu davada bekletici sorun yapılması (HMK.md.165/1), sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesi ve hasıl olacak neticesine göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.02.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/2868, Karar No: 2015/17822, Tarih: 27.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2868 E.  ,  2015/17822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/187292

MAHKEMESİ : Maçka(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2013

NUMARASI : 2013/7 (E) ve 2013/63 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın aşamalardaki savunmalarında, mağdur U.. Ö..'ün olaydan önce ağabeyi S.. Ö..'e vurduğunu öğrenmesi üzerine, olay tarihinde mağdur ile karşılaştıklarında neden ağabeyi olan S.. Ö..'e vurduğunu sorduğunda, mağdurun boğazına sarılması üzerine bir anlık sinirle mağdura vurduğunu beyan etmesi karşısında, sanığın aksi kanıtlanamayan savunması da gözetilerek, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10877, Karar No: 2013/15622, Tarih: 08.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10877 E.  ,  2013/15622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında bayilik ön sözleşmesi, Franchise Sözleşmesi ve eki protokolün imzalandığını, sözleşmenin devamı sırasında davalının gizlice davacı iş yeri karşısında ... Alışveriş Merkezi'nde yeni bir iş yeri açma faaliyeti yürüttüğü duyumunun alınması üzerine davalıya ihtarname gönderilerek sözleşmeye bağlılık kapsamında işin müvekkiline önerilme zorunluluğunun ihtar edildiğini, davalının cevabi ihtarnamesinde haksız eylemin sürdürüldüğü ve sürdürüleceğinin açıklandığını, böylece davalının sözleşmeye güven ilkesini ortadan kaldırdığını, tespit davasında alınan bilirkişi raporunda açılan yeni işletmenin davacı yönünden olumsuz sonuçlar doğuracağının saptandığını, haksız eyleminden dönmeyen davalıya önelli fesih bildirimi yapıldığını, davalı ile davalının haksız eylemi sonucunda kurulan yeni Franchise ilişkisi ve bayiliğin ... Alışveriş Merkezi'nde başlatıldığını, davalının sözleşmenin 3.38. maddesi hükmünde yer alan düzenlemeye aykırı davrandığını belirterek şimdilik 200.000 TL kuruluş harcaması, 56.000 TL Franchise bedeli 50.000,00 TL manevi tazminat ve 3.335,47 TL ihtarname ve tespit masrafları olmak üzere toplam 309.335,47 TL tutarındaki alacağın ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Değirmen şirketi vekili, sözleşmenin 3.38. maddesinin aynı bölgede açılacak yeni bayiliğin mutlak surette davacıya verileceği şeklinde bir düzenleme içermediğini, sözleşmenin herhangi bir hükmünün kendisi tarafından ihlal edilmediğini, sözleşmenin haklı sebep olmaksızın davacı tarafından keyfi bir irade ile feshedildiğini belirterek davanın reddini talep etmektedir.

Davalı Değirmen şirketi vekili, sözleşmenin 3.38. maddesinin aynı bölgede açılacak yeni bayiliğin mutlak surette davacıya verileceği şeklinde bir düzenleme içermediğini, sözleşmenin herhangi bir hükmünün kendisi tarafından ihlal edilmediğini, sözleşmenin haklı sebep olmaksızın davacı tarafından keyfi bir irade ile feshedildiğini belirterek davanın reddini talep etmektedir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davalının sözleşme uyarınca aynı bölgede Franchise alan davacı dışında başka şirketlere bayilik hakkı tanımamak bağlamında bir yapmama borcu altına girmediği, sözleşme ile davacı şirketin bulunduğu bölgeden gelebilecek yeni bayilik talepleri konusunda tercihini davacı yönünde kullanmak için azami gayret gösterme yükümlülüğüne girdiği, bu yükümlülüğün davacının sözleşmeden beklediği ekonomik menfaatleri elde etme imkanını tamamen yada büyük oranda ortadan kaldırmama yükümlülüğü şeklinde olduğu, davacının davalı tarafından ... Alışveriş Merkezi içinde konumlanmak üzere dava dışı üçüncü kişiye Franchise vermesi halinde, bu iş yerinin açıldığı tarihten sonra, kendisinin sözleşmeden beklediği ekonomik faaliyetlerinin engellendiği somut delillerle kanıtlayabilmesi halinde davalının sözleşmeye aykırı davrandığının kabulünün gerektiği ancak, bu ispat yükümlülüğünün davacı tarafça yerine getirilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13875, Karar No: 2019/1879, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13875 E.  ,  2019/1879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1403, Karar No: 2019/2269, Tarih: 02.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1403 E.  ,  2019/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hükmü temyiz eden davalılar vekilinin adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 02/11/2017 gün ve 2016/12778 E.– 2017/7634 K. sayılı adli yardım isteminin reddine dair verdiği karara davalılar vekili tarafından itiraz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Yerel mahkeme hükmünü temyiz eden davalılar vekilinin temyiz harç ve giderlerini ödeyemeyeceğini belirterek adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 02/11/2017 gün ve 2016/12778 E. - 2017/7634 K. sayılı kararı ile adli yardım taleplerinin reddine karar verilmiş, bu karara davalı vekilinin yaptığı itiraz üzerine, dosya HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli olan Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334 ve devamı maddeleri uyarınca adli yardım talebinde bulunan kimse, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmek (yoksulluk şartı) ve davada veya talepte haklı olduğu yolunda kanaat uyandırmak zorundadır (haklı olma şartı).

Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişi, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; adli yardım istemine dair dilekçenin ekinde sunulan belgeden adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin kanaat oluşturmadığından davalı vekilinin itirazının HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin itirazının 6100 sayılı HMK'nın 337. maddesinin, 11.04.2013 kabul tarihli, 30.04.2013 tarih ve 28633 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 6459 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik ikinci fıkrası uyarınca kesin olarak REDDİNE 02/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23789, Karar No: 2023/26580, Tarih: 28.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/23789 E.  ,  2023/26580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/782 E., 2016/650 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında; hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın, süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanık müdafinin temyiz isteği; sanık hakkında mükerrer yargılama yapıldığına, lehe hükümlerin uygulanmama gerekçesinin yerinde olmadığına, sanığın bahsi geçen internet adresinde tam bir denetim sahibi olmadığına, bu sebeple yazılan yorumlardan sorumlu tutulamayacağına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde içerik sağlayıcısı olduğu internet sitesinde belediye başkan yardımcısı olan katılan ile ilgili olarak "Çok yalancı ..., burada durmaz, niye dursun, AMK çocuğu, 4 dairesi olduğu, mafya ile beraber mi çalışıyor, rengini bilemediğim, 5 kuruşluk aklı yoktur." şeklinde farklı kullanıcılardan yorumlar yapılmasına izin vermek suretiyle üzerine atılı hakaret suçunu işlediği, sanığın kabul içeren beyanı ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediği hususunun dosyada mevcut internet sitesi çıktıları ve sanığın kabul içeren savunması neticesinde sübut bulduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiş, Sincan 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/1054 Esas sayılı dosyasında görülen suç tarihlerinin 08.02.2012 olduğu anlaşılarak sanık müdafiinin mükerrer yargılamaya ilişkin temyiz sebebinin reddi gerekmiş, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62, 50 ve 51 inci maddelerinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmama takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuştur.

2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın hakaret eylemini aleni sayılan internet sitesinde gerçekleştirmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32204, Karar No: 2017/872, Tarih: 24.01.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/32204 E.  ,  2017/872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 22.11.2016 tarih ve 2016/18105 E. - 2016/24035 K. sayılı ilamıyla takibe dayanak çekin aslının ya da ön ve arka yüzünü gösterir şekilde okunaklı ve onaylı suretinin gönderilmesi istendiği halde bu hususun yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Dairemiz kararının gereğinin yerine getirilmemesi, işin sonuçlanmasını geciktirdiği gibi, sorumluluk da doğurabileceğinden, en kısa sürede, takibe dayanak çek aslının ya da ön ve arka yüzünü gösterir şekilde okunaklı ve onaylı örneğinin temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yeniden mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8487, Karar No: 2013/45046, Tarih: 10.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/8487 E.  ,  2013/45046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin yerleşmiş uygulamasına göre; yüzde sabit ize neden olan yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği kabul edildiğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Katılanın yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde yaralanma olup olmadığının, olay tarihinden altı ay sonra İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınması gerekmesine karşın, olaydan 1,5 ay sonra 14.04.2009 tarihinde ...Atatürk Devlet Hastanesi Beyin ve Sinir Cerrahisi Uzmanından alınan yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Sanığın tekerrüre esas alınan Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilme 2005/28 Esas, 2005/414 Karar sayılı mahkumiyetinin, sanığın sabıkasında daha ağır cezası bulunması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak; sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2005 tarih, 2004/622 Esas, 2004/610 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK 326/son maddesi gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.