muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13219, Karar No: 2012/14366, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/13219 E.  ,  2012/14366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 27.04.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 07.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Satış vaadine konu 245 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlarda paylı malik olan ... oğlu ... ...’ın mülkiyeti elbirliği mülkiyetine tabi olup ... ... mirasçılarının tamamı satış vaadinde bulunmadığından ve aynı zamanda davacı da elbirliği maliklerinden olmayıp üçüncü şahıs konumunda olduğundan davacı vekilinin bu parsellerle ilgili tescil talebinin reddine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Satış vaadine konu edilen 245 ada 3 parsel sayılı taşınmazda paylı malik durumunda olan ... oğlu ... mirasçıları satış vaadinde bulunmadıklarından, ... kızı ...’in mirasçılarının ise tamamı satış vaadinde bulunmadığından bu paylara yönelik olarak tescil talebinin reddi de yerindedir. Ancak, aynı taşınmazdaki ... oğlu ...’ın 2/40 paylı malik olduğu, bu payla ilgili olarak ... mirasçılarının tamamının satış vaadinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 5578 sayılı Kanunla değişik 8. maddesi ile; Tarım arazileri, doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmış; belirlenen parsel büyüklüğünün mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamayacağı, tarım arazilerinin bu büyüklüklerin altında ifraz edilemeyeceği, bölünemeyeceği veya küçük parsellere ayrılamayacağı, kural olarak tarım arazilerinin, belirlenen büyüklükteki parsellerden daha küçük parçalara bölünemeyeceği, bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların üçüncü şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği veya rehnedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda; “bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların üçüncü şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği” kuralına aykırılık bulunmadığından tapuda 245 ada 3 parsel numarası ile ... oğlu ... adına kayıtlı 2/40 payın yine bu taşınmazda paydaş olan davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 5578 sayılı Kanunla değişik 8. maddesi hükmüne aykırılık bulunduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 12.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/628, Karar No: 2014/102, Tarih: 12.02.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/628 E.  ,  2014/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2004

NUMARASI : 2004/159 E-2004/359 K.

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kadıköy 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.10.2001 gün ve 2000/219 E.-2001/996 K. sayılı kararın incelenmesi davalı S.. Otomotiv A.Ş. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 25.12.2003 gün ve 2003/686 E-2003/13295 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, müvekkili ile davalı S.. A... arasında yapılan sözleşme uyarınca davalıya ait otomobilin satın alındığını, ancak aracın çalıntı olduğunun anlaşılması üzerine aracın zaptedildiğini belirterek aracın satış bedeli ve müvekkilinin uğradığı munzam zarar toplamı olan 5.140.000.000 TL.- nin faizi ile davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı S.. A... vekili, dava konusu aracın kaza sonucunda ağır hasar görüp bedelinin kasko şirketi olan H.. A...den tahsil edildiği ve aracın hurda olarak sigorta şirketi tarafından ihbar olunan A. R.. D.. 'a satıldığı müvekkilinin olayda kusuru olmadığı gerekçesiyle davanın reddi gerektiğini savunmuş, davaya ihbar olunan H.. A... vekili davalı S.. A... ye ait aracın kaza sonucunda ağır hasar gördüğü ve kasko bedelinin malik şirkete ödenip hurda aracın ihale sonucu A. R.. D..'a satıldığını ifade etmiştir.

Mahkemece dava konusu 34 ... 6256 plaka sayılı aracın davalı S.. A.. tarafından davacı şirkete satıldığı ancak kaza sonucunda hasar görüp hurdaya ayrıldığı kasko bedelinin davalı şirkete ödenip aracın ihbar olunan A.R.. D..'a satıldığı, satış sözleşmesinde davalı E.. B... 'ın yer almadığı davalı şirketin kendi kusuru ile edimini yerine getirmediği gerekçesiyle davanın davalı S.. A.. yönünden kısmen kabulüne, davalı Erdoğan Bektaş yönünden ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı S.. A... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı şirket arasındaki satış sözleşmesi tarihinden önce aracın 12.12.1997'de hasara uğradığı ve kasko bedelinin H.. A... tarafından davalı S.. A...ye 14.1.1998 günü ödendiği ve aracın hurda şeklinde adı geçen sigorta şirketi tarafından davaya ihbar olunan A. R.. D..'a ihale sonucu satıldığı ve araca zabıta tarafından çalıntı araçların motor ve şasi numaraları ile değiştirme yapıldığı gerekçesiyle el konulduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda Mahkemece, kayıt maliki davalı şirketin aracın motor ve şasi numaralarının çalıntı araçlarla değiştirme yapıp yapmadığı başka bir ifade ile suç sayılan eylemin kimin tarafından yapıldığı araştırılmadan kasko şirketi tarafından yapılan ihalede sıfatı bulunmayan davalı şirket aleyhinde yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Bu durumda Mahkemece, kayıt maliki davalı şirketin aracın motor ve şasi numaralarının çalıntı araçlarla değiştirme yapıp yapmadığı başka bir ifade ile suç sayılan eylemin kimin tarafından yapıldığı araştırılmadan kasko şirketi tarafından yapılan ihalede sıfatı bulunmayan davalı şirket aleyhinde yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı S.. Otomotiv A.Ş. vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde yazılı gerekçeyle bozulmuş; mahkemece önceki kararda direnilmiştir. Direnme kararını, davalı S.. Otomotiv A.Ş. vekili temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; satış sözleşmesine konu aracın satış tarihinden önce hasara uğraması ve kasko bedelinin ödenerek hurda şeklinde sigorta şirketi tarafından ihale ile satılması ve aracın motor ve şasi numaralarının çalıntı araçlarla değiştirildiği iddiasıyla aracın zapt edilmesi üzerine davacı alıcı tarafından davalı satıcı şirket hakkında açılan tazminat davasında bu değişikliğin başka bir ifade ile suç sayılan eylemin kimin tarafından yapıldığının araştırılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Ancak uyuşmazlığın esasının incelenmesine geçilmeden önce; dosya kapsamına göre davalı E.. B..'na bozma ilamı ve bozma sonrası duruşma gününün tebliğ edilmemiş ve direnme kararının ilanen tebliğ edilmiş olması karşısında, bozma ilamı ve bozma sonrası duruşma gününün davalı E.. B..’na tebliğ edilmemesi ön sorun olarak değerlendirilmiş ve davalı E.. B.. hakkındaki davanın reddedilmiş olması, müteselsilen sorumlu olduğu belirtilen ve hakkındaki dava kısmen kabul edilen S.. Otomotiv A.Ş. vekilinin E... B.. hakkında verilen kararı karşı temyizinin bulunmaması ve direnme kararının davalı Erdoğan Beştaşoğlu’na ilanen tebliğ edilmesi karşısında, aleyhe olmayan bozma ilamının ve bozma sonrası duruşma gününün tebliğ edilmemesinin usulü eksiklik olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle ön sorun oybirliğiyle aşılarak işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

Özle Daire bozma ilamında da ifade edildiği üzere, davacı ile davalı şirket arasındaki satış sözleşmesi tarihinden önce aracın 12.12.1997 tarihinde hasara uğradığı ve kasko bedelinin H.. A... tarafından davalı S.. A...ye 14.01.1998 tarihinde ödendiği ve aracın hurda şeklinde adı geçen sigorta şirketi tarafından davaya ihbar olunan A. R.. D..'a ihale sonucu satıldığı ve araca zabıta tarafından çalıntı araçların motor ve şasi numaraları ile değiştirme yapıldığı gerekçesiyle el konulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda Mahkemece, suç sayılan aracın motor ve şasi numaralarının çalıntı araç numaralarıyla değiştirme eyleminin kimin tarafından yapıldığı araştırılmadan kasko şirketi tarafından yapılan ihalede sıfatı bulunmayan davalı şirket aleyhinde yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

Hal böyle olunca, Hukuk Genel Kurulunca da uygun bulunan, Özel Dairenin bozma kararına uyulması gerekirken, davanın kısmen kabulüne ilişkin önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle, direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı S.. Otomotiv A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma ilamında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanun'un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1434, Karar No: 2021/2874, Tarih: 15.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/1434 E.  ,  2021/2874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17/12/2020 tarih ve 2020/8282 Esas-2020/10986 Karar sayılı "Adli Yardım talebinin reddine" dair ilamına davacı ... tarafından itiraz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17/12/2020 tarih ve 2020/8282 Esas-2020/10986 karar sayılı, adli yardım talebinin reddine dair kararına karşı, davacı tarafından itiraz edilmesi üzerine dosya Dairemize tevdi edilmiş olmakla dosyadaki belgeler okundu.

İtiraz eden davacı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 2019/1394 Esas ve 2020/1210 sayılı Kararına ilk derece mahkemesi tarafından adli yardım taleplerinin kabul edilmesine rağmen bu husus gözönüne alınmadan karar verilmesi nedeniyle karara itiraz etmiştir.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17/12/2020 tarih ve 2020/8282 Esas-2020/10986 Karar sayılı ilamıyla, davacının adli yardım istemi 6100 sayılı HMK'nın 334/1 maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Bu karara davacı 18.01.2021 tarihli dilekçeyle itiraz edilmiştir.

Adli Yardım 6100 sayılı HUMK’nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelerde adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olunması ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olunmamasıdır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin kendisi ile ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım isteğinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı belgelendirilerek belirlenecektir. Somut olayda hükmü temyiz eden davacı kendisi ile ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının adli yardım talebi hakkında verilen ret kararında bir isabetsizlik bulunmadığından itiraz eden davacının itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17/12/2020 tarih ve 2020/8282 Esas - 2020/10986 Karar sayılı adli yardım talebinin reddine dair karara karşı davacının itirazının 6100 sayılı 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddine, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 15.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5788, Karar No: 2017/2897, Tarih: 06.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5788 E.  ,  2017/2897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...12. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

...12. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının Özel Sıcak Yuvam Bakım Merkezinde kalmakta iken ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezine naklinin yapıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının bakım kurumlarına yerleştirilmeden önceki kurum dışı son adresinin "...ili, .... ilçesi, ...." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlı adayının ikamet ettiği bildirilen .... ilçesi sınırları içerisinde ... mahallesi isimli bir mahallenin bulunmadığı, vasi adayı ...'ın da aynı adresinde ikamet ettiği ve ... mahallesinin ...ili ... ilçesine bağlı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mahkemeler arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Dairemize gönderilmiş, Dairemizin 31.05.2016 tarih ve 2016/5026-6148 sayılı ilamı ile de ...12. Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

Yargı yeri olarak belirlenmesinin ardından ...12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.07.2016 tarih ve 2016/916-991 sayılılı ilamı ile ..., TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ...'ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 26.10.2016 tarihli ek karar ile resen, kısıtlının MERNİS adresinin “.....” olması nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının kurum bakımına alınmadan önceki son yerleşim yeri adresi mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının kurum bakımına alınmadan önceki son yerleşim yeri adresi mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce Dairemizin 31.05.2016 tarih ve 2016/5026-6148 sayılı ilamı ile ...12. Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlendiğinden ve HMK'nın 23/2. maddesi gereği Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından vesayet dosyasının takibi ile ...12. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...12. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06.04.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/16510, Karar No: 2015/12048, Tarih: 24.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/16510 E.  ,  2015/12048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.05.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlardaki ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, Davalı..... vekili ve bir kısım davalılar vekili temyiz etmişlerdir.

1-Davalı Derindere..vekilinin temyizi yönünden;

Davalı vekili Av. ... 26.11.2015 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat etmiş, dosyada mevcut 01.07.2012 tarihli ve 25036 yevmiye numaralı vekaletnamesinde temyizden feragate yetkili bulunduğu anlaşılmış olmakla temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yönünden,

a-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

b-492 sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden alınacak harcın binde 11,38 olması gerekirken hüküm sonucunda binde 13,2 olarak gösterilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklandığı üzere feragat nedeniyle davalı . ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde iadesine, (2-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2-b) numaralı bent uyarınca bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hüküm sonucunun ikinci bendinde yer alan "binde 13,2 oranında" ibaresinin hüküm sonucundan çıkarılarak yerine "binde 11,38 oranında, paydaşlardan satış bedelinin dağıtılmasındaki oranlarda alınmasına" ibaresinin yazılmasına, hükmün HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde temyiz eden bir kısım davalılara iadesine, 24.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/741, Karar No: 2020/5696, Tarih: 15.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/741 E.  ,  2020/5696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacıların murisi ...'in dava dışı ... Bankasından kullandığı tüketici kredisi borcunu teminen 25.000,00 TL vefat teminat bedelli 21523367 numaralı 30.12.2013-30.12.2014 tarihli hayat sigorta poliçesi ile sigortalandığı, sigortalı murisin 04.07.2014 tarihinde vefat ettiği, davalı sigorta şirketine yaptıkları başvurunun reddedildiğini belirterek 25.000,00 TL harca esas değer bildirmiş olduğu davanın kabulü ile muarazanın menine, murisin ölümü sebebiyle dain-i mürtehin sıfatıyla dava dışı bankaya ödenmesi gereken meblağın bankaya ödetilmesine, arta kalan kısımların davacılara ödenmesine, açılmış icra takibi sebebiyle davalının sorumlu olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, murisin hastalığını gizlediğini, beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile murisin ölümü sebebiyle dain-i mürtein sıfatıyla dava dışı bankaya ödenmesi gereken sigorta tazminatının bankaya ödenmesine, arta kalan kısmın miras

payları oranında davacılara ödenmesine, açılmış icra takibi sebebiyle oluşan maddi zarardan davalının sorumlu olduğunun tespitine, muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, banka kredisi kapsamında düzenlenen hayat sigorta poliçesi tazminat istemine ilişkindir.

Sigorta sözleşmeleri iyi niyet sözleşmeleri olup, taraflar sözleşme kurulması aşamasında birbirlerini aydınlatma yükümlülüğü altındadır.