muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/541, Karar No: 2013/7605, Tarih: 09.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/541 E.  ,  2013/7605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Yapılan trafik kontrolü esnasında sanığın kullandığı aracın motorlu araç trafik tescil belgesindeki muayene işleminin sahte olduğunun tespit edildiği, sanığın soruşturma safhasında, aracın muayenesini Göztepe Araç Muayene İstasyonunda yaptırdığını, kovuşturma aşamasında ise, Göztepe Araç Muayene İstasyonunda muayene için sıra beklemekte iken yanına gelen tanımadığı bir kişinin muayene ücreti ile birlikte 20 TL bahşiş vermesi halinde aracın muayenesini yaptırabileceğini söylemesi üzerine muayenenin o kişi tarafından yaptırıldığını savunduğu anlaşılmakla, sanığın, sadece araç ruhsatını tanımadığını belirttiği şahsa vererek muayene işleminin usulüne uygun şekilde yapılmış olmasının mümkün olmadığını bilebilecek durumda olduğu, yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun tüm unsurları itibariyle oluşup sübut bulduğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın hayatın olağan akışına uygun olmayan çelişkili savunmalarına itibar edilerek yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2212, Karar No: 2020/2369, Tarih: 14.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/2212 E.  ,  2020/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : 1-Suça sürüklenen çocuk ... bakımından:

TCK'nin 81/1, 29, 31/3, 62, 63, 54. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

2-Sanık ... Ünlü bakımından:

TCK'nin 81/1, 39/1, 29, 62, 53/1-2-3, 54. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında istinaf kararı müdafii tarafından süresinde temyiz edilmiş ise de, suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurduktan sonra dosyasının onanmasını istediğine dair 29/06/2020 tarihli dilekçesi temyizden vazgeçme mahiyetinde bulunduğu,

Katılan ... vekilinin 04/10/2019 tarihli süre tutum dilekçesini mahkemeye sunarak gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesini talep etmesi üzerine gerekçeli kararın anılan vekile 10/10/2019 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen katılan vekili tarafından gerekçeli temyiz dilekçesinin mahkemeye sunulmadığı,

Sanık ... müdafiine ise gerekçeli karar 24/10/2019 tarihinde tebliğ edildiği halde CMK'nin 295. maddesinde belirtilen süreye uymayarak yasal süresinden sonra 01/11/2019 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesi sunduğu, süre tutum temyiz dilekçesinin ise gerekçe içermediği anlaşıldığından;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298 maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...'u kasten öldürmeye yardım suçundan mahkumiyetine dair hükme karşı istinaf başvurularının kabulü ile sanık hakkında verilen hükme ilişkin olarak Cumhuriyet savcısının temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 18/09/2019 tarihli, 2019/928 esas, 2019/1953 sayılı kararında bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiştir, ancak;

Sanık ... hakkında maktul ...'u kasten öldürmeye yardım suçundan mahkumiyetine dair hükme karşı istinaf başvurularının kabulü ile sanık hakkında verilen hükme ilişkin olarak Cumhuriyet savcısının temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 18/09/2019 tarihli, 2019/928 esas, 2019/1953 sayılı kararında bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiştir, ancak;

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; suç tarihinde sanık ...'ın gündüz saatlerinde tartıştığı kişilerle tekrar buluşmak üzere suça sürüklenen çocuk ile birlikte olay yerine geldikleri, burada maktulün de içinde bulunduğu araca rastladıkları, aracı ...'nın kullandığı, maktul ...'ın sürücünün sağ tarafındaki koltukta oturduğu, araç yanlarında durduğunda sanık ...'ın aracın sağ tarafından sağ ön penceresinden araç içerisine doğru "Tartıştıklarımız siz misiniz lan" diyerek sorduğu, bu sırada suça sürüklenen çocuk ... 'in aracın sağ ön far kısmında bulunduğu, tarafların tartıştıkları, her ne kadar suça sürüklenen çocuk kendi beyanıyla maktule ateş ettiğini söylese de, bulunduğu yer, araçta herhangi bir isabet izi olmaması, sanık ...'ın bulunduğu yer ile maktulde meydana gelen yaralanma dikkate alındığında, gerçekte ateş eden kişinin sanık ... olduğunun kabulü gerektiği, zira maktule ateş edenin suça sürüklenen çocuk olması hâlinde aracın ön camında mermi deliği olması gerektiği, oysa olay yeri inceleme formuna göre aracın camında veya kapılarında herhangi bir isabet izi bulunmadığının belirtilmesi karşısında suça sürüklenen çocuk ... 'in yaşı nedeni ile daha az ceza alacağını düşünerek sanık ...'ı kurtarmak amacıyla savunmada bulunduğu ve sanık ...'ın suçta kullandığı tabanca ile teslim olduğu, suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'ın eylem ve irade birlikteliği içerisinde hareket ettikleri, olay yerine her ikisinin de tabanca ile geldiği, her ikisinin de olay sırasında tabancasını çektiği, maktule doğrulttuğu, ateş etmek istedikleri, birinin tabancasının patladığı, diğerinin tabancasının patlamadığı, patlamayan tabancanın da korkutucu etkisi ile maktulün direncinin kırıldığı, sonuçta maktulün ateşli silah yaralanmasına bağlı olarak hayatını kaybettiği anlaşılan olayda; maktul ...'a ateş eden kişinin sanık ... olduğunun kabulü ile sanığın TCK'nin 81/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirmede bulunularak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

Olay yerinde suça sürüklenen çocuk ... ile eylem ve irade birlikteliği içerisinde hareket eden, tabancasını çekip maktule doğrulttuğu ancak tabancasını patlatamadığı Mahkemece kabul edilen sanık ...'ın maktulün ölümünden yardım eden olarak değil, fail olarak cezalandırılması gerektiği, sanık ...'ın da maktulü vurma kastı ile hareket ettiği ve tabancasının korkutucu etkisinin maktulün direncini kırdığı gözetilerek sanık ...'ın maktul ...'ı kasten öldürme suçundan fail olarak cezalandırılması gerektiği halde, yazılı şekilde yardım eden olarak cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMK'nin 302/2,3. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek aynı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın takdiren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/186, Karar No: 2024/1164, Tarih: 06.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/186 E.  ,  2024/1164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1819 E-2022/1346 K

DAVA TARİHİ : 08.07.2019

HÜKÜM : Kısmen kabul kısmen reddine /Yeni hüküm kurulmasına

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/221 E.-2022/30 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili ... vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 6.2.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte davalı ... vekili Avukat ... ve davacı vekili Avukat ... geldiler. Davalı ... ve vekili ile davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karar bağlanması için uygun görülen 6.2.2024 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edildiği, davalı ... tarafından nispi temyiz harcının yatırıldığı, davacı (temlik alan) yönünden adli yardım talep edildiği, davacı (temlik alan) tarafından temyiz harcının hiç ödenmediği belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı (temlik alan) yönünden adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun'ıun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardım şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgelerin de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davacı ...'in adli yardım talepli dava açtığı, fakirlik belgesinin de dosyaya ibraz edildiği, mahkemece de adli yardım talebinin kabul edildiği anlaşılmıştır. Ancak davacı ... tarafından dosyanın ...'ya temlik edildiği, ... vekili tarafından da müvekkile ilişkin adli yardıma esas bilgi ve belgelerin dosya arasına ibraz edilmediğinden (adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından) adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun'un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa "6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği" şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi halinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 5. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi halinde, 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması , aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana (Temlik Alan Davacı) yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı taktirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması halinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebi ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

4. Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde bahsi geçen ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/360 sayılı dava dosyasının (ilgilisinden dosya numarası da teyit edilerek) ilgili merciinden talep edilerek dosya arasına alınarak,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.02.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2470, Karar No: 2024/4423, Tarih: 10.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2470 E.  ,  2024/4423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2092 E., 2023/3536 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Senirkent Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/48 E., 2023/43 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kadının başvurusunun kısmen kabulüne karar verilerek kabul edilen yönlerden İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde; davanın reddine, boşanmaya karar verilmesi halinde ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşini baskı altına alan ve mesajlarında "alkolikler, ayyaşlar, babanın gençliği senin gibiymiş işte, senin içtiğini, koca senget biliyor, ayyaş" yazarak eşine ve eşinin ailesine karşı kötü eleştiride bulunan kadın eşin az, alkol bağımlılığı olan, alkol bağımlılığı sebebiyle birlik görevlerini yerine getirmeyen, eşi ve çocuğuna ilgi ve özen göstermeyen, "ahmak" diyerek hakaret eden, "benim evimde işin yok, bu sözleri söyledikten sonra pılını pırtını topla s...tir ol git" diyerek ile eşini evden ayrılmaya zorlayan, "sana bu lafları yedireceğim evde merak etme sen, Allah belanı versin gece gece bir düş yakamdan ya, defol git artık ya istemiyorum seni gelme hiç ben bu işi bitireceğim yazıp durma artık" diyerek eşine karşı ahlaksız konuşma ve kötü davranış sergileyen, yine "tamam gelmem sen de gelme istemiyorum seni artık ya yeter arkadaş bu nedir ya, gelme istemiyorum seni, Allah'ın adını veriyorum beni rahat bırak ya" şeklindeki söylemleri ile eşe karşı kötü davranış sergileyen, çoğunlukla evinden ve ailesinden ayrı dışarıda vakit geçirip evin sorumluluklarını yerine getirmeyen erkeğin ağır kusurlu olduğu; boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, ağır kusurlu erkeğin tazminata hak kazanamayacağı, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararına olacağı ve velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu gerekçesi ile; her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk Kadir'in velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve 750,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve 750,00 TL yoksulluk nafakası ile kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata ve erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ve aleyhe hükmedilen tazminatlar yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk ve iştirak nafakalarının miktarı yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kusur dereceleri ve paranın alım gücü dikkate alındığında kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile yoksulluk nafakası miktarlarının az olduğu ve istinafa konu sair yönlerden kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, kadının istinaf başvurusunun yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarı yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kadın yararına aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ile kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, kadının sair, erkeğin ise tüm istinaf talepleri 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk ve iştirak nafakalarının miktarı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tazminatlar ile yoksulluk ve iştirak nafakalarının miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 174 üncü, 175 inci, 182 nci maddeleri, 327 ve 328 inci maddelerinin birinci fıkraları ve 330 uncu maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

6100 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 174 üncü, 175 inci, 182 nci maddeleri, 327 ve 328 inci maddelerinin birinci fıkraları ve 330 uncu maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.