muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14072, Karar No: 2015/1165, Tarih: 29.01.2015

Davalı, toptancı hali yapılan alanın kendi mülkiyetinde olduğunu, bu alan içerisinde davalıya tesis edilmiş bir ayni hak bulunmadığını, enerji nakil hattı tesislerinin güvenliğini sağlamanın davacının yükümlülüğü olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları doğrultusunda istem kısmen kabul edilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının mülkiyetinde bulunan taşınmaz üzerinde yer alan davacıya ait enerji nakil hatları ile ilgili, sözleşme yoluyla ya da mahkeme kararıyla oluşturulmuş herhangi bir irtifak hakkı bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacının, davalı tarafından inşa edilen binanın emniyet mesafelerini ihlal eden kısımlarının yıkılması veya masrafı davalıya ait olmak üzere deplase işlemlerinin yapılması amacıyla açmış olduğu dava, Kırıkkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/416 Esas, 2004/86 Karar sayılı dava dosyası ile görülmüş ve davacı lehine kurulmuş bir irtifak hakkı bulunmaması nedeniyle, davacının enerji nakil hatlarını davalının mülkiyetindeki taşınmazdan geçirmesinin haklı bir nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Söz konusu karar, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 05/06/2007 tarihli ilamıyla onanmış ve kesinleşmiştir. Ayrıca, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği uyarınca söz konusu hatların can ve mal güvenliği açısından tehlike oluşturmayacak şekilde inşası ile gerekli bakım ve kontrollerinin yapılmasıyla ilgili sorumluluklar davacıya aittir. Şu durumda, davacının herhangi bir hakka dayalı olmaksızın davalıya ait taşınmazdan geçirdiği enerji nakil hattının yükseltilmesi için yapmış olduğu giderleri davalıdan istemesi olanaklı değildir. Mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek istemin reddi gerekirken kısmen kabulü doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3937, Karar No: 2012/2766, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/3937 E.  ,  2012/2766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, prim borçlarının 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebi, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ederek, dava hakkını kötüye kullandığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 01/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5216, Karar No: 2013/13277, Tarih: 12.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5216 E.  ,  2013/13277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Pazarlama İml.Nakl.Tur.Sanayi Ticaret

Limited Şirketi vekili Av....

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı iş akdinin işveren tarafından 28/04/2011 tarihinde feshedildiğini, davacının davalı işverene ait araç ile 27.4.2011 tarihinde tek taraflı ve maddi hasarlı kaza yaptığını, kazadan olumsuz yönde etkilendiği için işverenden izin almak istediğini, izin talep formunu doldurarak yetkililere teslim ettiğini, izin talebinin davalı işverence kabul edilmediğini ve iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek tazminat ve işçilik alacaklarını istemiştir.

Davalı davacının 27/04/2011 tarihinde kendisine zimmetli araçla tek taraflı kaza yaptığını, kazanın ertesinde talebi üzerine 28-29-30/04/2011 tarihlerinde 3 gün kendisine izin verildiğini, izin süresinin bitmesine karşın davacı işçinin işe gelmediğini, bunun üzerine tutanak düzenlendiğini, bu durumun genel merkeze bildirildiğini, bu sırada davacı işçinin de şirkete 04/05/2011 tarihli ihtarname gönderdiğini, ihtarnamede bir kısım alacaklarının ödenmesinin talep edildiğini, ihtarname ile de davacının işi kendisinin bıraktığının anlaşıldığını, her ne kadar davacı iş akdinin 28/04/2011 tarihinde davalı şirket tarafından feshedildiğini iddia etmiş ise de 28/04/2011 tarihini de kapsar şekilde davacının 3 gün izin kullandığını, belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacı işçinin kullandığı işverene ait kamyonet ile 27.04.2011 tarihinde tek taraflı maddi hasarlı trafik kazası yaptığı, davacı tarafça “kaza sonrası işveren tarafından haksız olarak işten çıkarıldığı” iddia edilmiş ise de; tanık beyanları, işveren tarafından tanzim edilen tutanak, ihtarnameler bir bütün olarak değerlendirildiğinde iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı olarak feshedildiği işçinin ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamadığı gerekçesi ile tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25'inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 25'inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır. İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlıklar ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir.

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir.

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir.

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir.

Somut olayda davalı işveren çalışanları tarafından davacının 3 gün, 02-03-04/05/2011 tarihlerinde izinsin ve mazeretsiz olarak işe gelmediğine ilişkin üç adet tutanak düzenlenmiştir. Anılan tutanaklarda imzası olan işyeri çalışanları Vural Koparan, Mustafa Çatalkay Uğur Polat tanık olarak dinlenmeden sonuca gidilmesi hatalıdır. Mahkemece tutanak tanıkları dinelerek dosya kapsamı itibari ile deliller bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmesi gerekirken eksik incelme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10946, Karar No: 2023/9444, Tarih: 21.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/10946 E.  ,  2023/9444 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Şantaj, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2012 tarih ve 2012/12541 soruşturma nolu iddianamesi ile sanık hakkında şantaj ve hakaret suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 107 nci maddesinin ikinci fıkrası, 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2013 tarihli ve 2013/7 Esas, 2013/302 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Kanunun 107 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ve 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca üç yıl denetim süresi belirlenmesine; 5237 sayılı Kanunun 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 51 inci maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

4. ... 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2013 tarihli ve 2013/7 Esas, 2013/302 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.02.2019 tarihli ve 2014/41409 Esas, 2019/2111 Karar sayılı ilâmıyla;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak,

1-Sanığa yükletilen şantaj ve hakaret suçlarında temel cezaların alt sınırdan kısmen uzaklaşılarak belirlenmesine karşın, erteleme nedeniyle TCK'nın 51/3. maddesi gereğince denetim sürelerinin gerekçe gösterilmeksizin, şantaj suçundan üst sınır olan 3 yıl, hakaret suçundan ise 2 yıl şeklinde belirlenmesi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak,

1-Sanığa yükletilen şantaj ve hakaret suçlarında temel cezaların alt sınırdan kısmen uzaklaşılarak belirlenmesine karşın, erteleme nedeniyle TCK'nın 51/3. maddesi gereğince denetim sürelerinin gerekçe gösterilmeksizin, şantaj suçundan üst sınır olan 3 yıl, hakaret suçundan ise 2 yıl şeklinde belirlenmesi,

2-Şantaj suçu açısından, uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendindeki hak yoksunluklarının kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından uygulanamayacağının gözetilmemesi"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2020 tarihli ve 2019/420 Esas, 2020/142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Kanunun 107 nci maddesinin ikinci fıkrası,52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ve 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl altı ay denetim süresi belirlenmesine; 5237 sayılı Kanunun 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 51 inci maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Atılı şantaj suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastı bulunmadığına

2. Hakaret suçu yönünden delil bulunmadığına ve hangi eylemin hakaret suçu olarak kabul edildiğinin kararda belirtilmediğine

3. Alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesinin usul ve yasaya aykırılığına

4. Hangi olay nedeniyle hangi delile dayanarak ceza tayini yapıldığının gerekçede açıklanmadığına

5. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Atılı şantaj suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastı bulunmadığına

2. Hakaret suçu yönünden delil bulunmadığına ve hangi eylemin hakaret suçu olarak kabul edildiğinin kararda belirtilmediğine

3. Alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesinin usul ve yasaya aykırılığına

4. Hangi olay nedeniyle hangi delile dayanarak ceza tayini yapıldığının gerekçede açıklanmadığına

5. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın suç tarihinden önce şikâyetçinin kız kardeşi F.Ö. ile internet ortamında tanışıp bir süre arkadaşlık ettiği, daha sonra sanık ve F.Ö.'nün ayrıldıkları, sanığın suç tarihinde şikâyetçiyi arayarak kardeşi olan F.Ö.'den 1.800,00 TL para alacağı olduğunu söylediği, bu paranın ödenmemesi halinde de kardeşinin elinde uygunsuz görüntüleri olduğunu söylediği, ayrıca cep telefonu ile "Ben elımdn geldğnce sizin namusunuzu sizdn cok düşündüm ama artk bendn günah gtdi", "e kadar benım paramı yatrn", "1.800 tl benim kaybm olsada o kadar düşmdm ama paramıda yedrtmem gerekrse 1800 daha veriym arkadan yatsn benimle çok güzeldi harkaydı", "Bendn aldığı parayı sana göndrdi sanrmkı bu kadar rahatsnz namus bu kadar bast gelyr şirketmsnz kardşnle anlamadım.bna kız kardşn varmı demştn eğer böyle kz kardşm olsaydı gebertrdm onu namusuma laf getrseydi arkadan yatsaydı vs ire işte ama alşknsınz anlaşlan ortaksnz kardş krışynuz paraları" şeklinde mesaj göndererek hakaret ettiği mahkemece maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Mağdurun aşamalarda çelişmeyen beyanları mevcuttur.

3. Sanık aşamalarda şikâyetçinin kardeşi olan F.Ö.'den alacağı olduğunu, bu alacağı istemek için F.Ö.'yü aradığını ve parayı her türlü alacağını söylediği, bunun üzerine şikayetçinin aradığını ve kendisini tehdit ettiğini, sadece F.Ö.'nün gönderdiği mesajları şikâyetçiye gönderdiğini, atılı suçlamayı kabul etmediğini ileri sürmüştür.

4. Suça konu mesajları gönderen numara olarak belirtilen hattın sanık ...'ye ait olduğuna dair 17.04.2012 tarihli cevabi yazı dosya arasında bulunmaktadır.

5. Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

6. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.12.2021 tarihli ve 2020/114983 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile daireye tevdi olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Hakaret Suçu Yönünden Delil Bulunmadığına ve Hangi Eylemin Hakaret Suçu Olarak Kabul Edildiğinin Kararda Belirtilmediğine

Şikâyetçi beyanı, sanık savunmaları, mesaj tespit tutanağı ve Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Alt Sınırdan Uzaklaşılarak Karar Verilmesinin Usul ve Yasaya Aykırılığına

1.Hakaret Suçu Yönünden Delil Bulunmadığına ve Hangi Eylemin Hakaret Suçu Olarak Kabul Edildiğinin Kararda Belirtilmediğine

Şikâyetçi beyanı, sanık savunmaları, mesaj tespit tutanağı ve Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Alt Sınırdan Uzaklaşılarak Karar Verilmesinin Usul ve Yasaya Aykırılığına

Suçun işleniş şekli sanığın kastının yoğunluğu göz önüne alınarak takdiren ve teşdiden alt sınırdan uzaklaşıldığının belirtildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık Hakkında Şantaj Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın suç tarihinde şikâyetçinin kardeşi olan ...'i de arayarak görüntülerini yayacağını söylemek suretiyle para istemesi nedeniyle Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde yapılan sorgulamada işbu dosya ile tarihi ve konusu aynı olan, ancak mağduru farklı olan şantaj suçundan kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; sanığın, farklı mağdurlara yönelik aynı zamanda, aynı eylemle ve aynı kasıt altında işlediği şantaj suçu nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi açısından, öncelikle ...'e yönelik şantaj suçuna ait dosyanın akıbeti araştırılarak eğer mümkün ise iş bu dosya ile birleştirilmesi, mümkün değil ise yürütülen soruşturmaya ilişkin yargılama dosyasının onaylı suretlerinin bu dosya içerisine alınarak, bir bütün halinde sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) paragrafının 1-2-3 bentlerinde açıklanan nedenlerle ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2020 tarihli ve 2019/420 Esas, 2020/142 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Şantaj Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden

B. Sanık Hakkında Şantaj Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (B) paragrafında açıklanan nedenle ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2020 tarihli ve 2019/420 Esas, 2020/142 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5860, Karar No: 2012/6796, Tarih: 25.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/5860 E.  ,  2012/6796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Malkara Sulh Hukuk ve Tekirdağ 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen "..." adresin, ... Çarşı Polis Merkezi Amirliğinin 20.03.2012 tarihli tutanağı ile cezaevi adresi olduğu, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ise, Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 25.08.2010 günlü ilamı ile "..." adresi olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Malkara Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Malkara Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.