muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9739, Karar No: 2017/6917, Tarih: 10.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/9739 E.  ,  2017/6917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet-eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; tarafların 05/07/1995 tarihinde evlendiklerini, evliliklerinden iki müşterek çocuklarının olduğunu, davalının 13/07/2012 tarihinde davacıyı evden kovduğunu, davacının gitmek için hazırlandığı sırada davalının davacıyı darp ettiğini, cep telefonu ile burnuna ve yüzüne vurduğunu, oğlunun elinden telefonu alarak polisi aramasını engellediğini, davacının kanlı elbiseleri ile baba evine otobüs ile gönderildiğini, davacının Aksaray'a gelir gelmez polis karakoluna gittiğini ve şikayette bulunduğunu, düğün sırasında imzalanan çeyiz eşya senedinde yazılı bulunan eşyaların davalıda kaldığını, çeyiz eşya senedinde yazılı bulunan ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen, olmadığı takdirde bilirkişilerce belirlenen bedellerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini adli yardım istemiyle talep ve dava etmiş, 25.12.2013 tarihli dilekçesi ile dava değerinin 5.365,00 TL olduğunu beyan etmiştir.

Davalı vekili; davacının 2012 yılı Temmuz ayında iki çocuğu da bırakarak müşterek haneyi terk ettiğini, gittiği günden beri de çocuklarını hiç arayıp sormadığını, dilekçedeki iddiaların gerçeğe aykırı olduğunu, davacının psikolojik sorunları olduğunu, sık sık müşterek haneyi terk ettiğini, dava dilekçesinde belirtilen ev eşyalarının tek gelir sahibi olan davalı tarafından satın alındığını, davacının bu eşyaların alınmasında maddi katkısı olmadığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 1 adet televizyon 50 TL, 1 adet buzdolabı 100 TL, 2 adet kanepe 150 TL, 1 adet fırınlı ocak 50 TL, 1 adet dikiş makinesi 40 TL, 1 adet elektrikli süpürge 25 TL, 1 adet yatak odası takımı 200 TL, 1 adet mutfak takımı 100 TL, 3 adet halı 60 TL, 4 adet bilezik 4250 TL, 3 adet yatak 60 TL, sandık içi 150 TL, masa sandalye takımı 50 TL, ütü ve masası 25 TL, perde 30 TL, müzik seti 25 TL, olmak üzere toplam 5365 TL değerindeki eşyaların aynen iadesinin mümkün olması halinde davalıdan alınarak davacıya iadesine aynen iadesinin mümkün olmaması kaydı ile toplam değerleri olan 5365 TL 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dava; ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

./..

1) Dava; ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

./..

Bir hükmün neleri içermesi gerektiği HMK’nın 297. maddesinde tek tek sayılarak ayrıntılı biçimde gösterilmiştir. Buna göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bu şekilde dava sonunda mahkemenin kimin lehine, kimin aleyhine karar verdiği, davacının talebinin ne kadarının kabul edildiği, davalının neye göre mahkum edildiği tereddütsüz şekilde anlaşılmalıdır.

Diğer taraftan, İİK'nın 24/4.maddesi gereğince; aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek eşyaların cinsi, niteliği, özellikleri, gram ağırlığı gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerekir.

Biçim koşullarının getiriliş amacı, hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamaktır. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır ve dava içinden yeni davaların doğmasına neden olur.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince ziynet eşyalarının aynen iadesine karar verildiğinde, hüküm fıkrası açık olmalı, duraksama yaratmamalı, hükümde aynen iadesine karar verilen ziynetlerin gram ve ayarları açık olarak yazılmalıdır.

Mahkeme hükmünde, "...4 adet bilezik 4250 TL..." ifadesi ile yetinilmiş, bedeli hakkında hüküm kurulan ziynetlerin cinsi, niteliği, özellikleri, gramı ayrı ayrı yazılmamış, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece; bedeli hüküm altına alınan ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar ve değerlerinin hükümde ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde HMK'nın 297. maddesine aykırı hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2) Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1586, Karar No: 2022/4286, Tarih: 01.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1586 E.  ,  2022/4286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29.09.2020 tarih ve 2018/161 E. - 2020/378 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinin sıcak su tesisatı için davalıdan malzeme satın alındığını, davalının teslim edilen faturaya konu malzemenin 80-85 derece sıcaklıkta 24-30 bara dayanıklı olacağını, bu şartlar altında malzemelerin garantileri altında bulunduğunu belirtmelerine rağmen tesisatta delikler oluştuğunu ve sızıntı yaptığını, tespit edilen maddi hasarın (64.620 TL) ödenmesi için ihtar keşide edilmesine rağmen bir sonuç alınamadığını ileri sürerek şimdilik 64.620 TL'nin tespit tarihi olan 26.10.2006 tarihinden işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ayrıca 15 günlük iş gücü kaybının da dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin tesisatın yapımı ile bir ilgisinin bulunmadığını, davacı firmanın ithalatçı Abonezer ... Ltd Şti'de beğendiği malları müvekkili şirket vasıtası ile satın aldığını, iddiaya konu garanti taahhütnamesinin müvekkili şirket temsilcileri tarafından imzalanmadığını, müvekkiline herhangi bir sorumluluğun yüklenemeyeceğini, kaldı ki davacı firmanın ilk bildiriminden sonra ithalatçı Abonezar Metal Dış Tic. Ltd. Şti elemanlarının durumu yerinde inceleyip zarar büyümeden gerekli müdahaleyi yapmak istemişse de davacının kötü niyetli tavrı nedeniyle zararın daha da büyüdüğünü, davacının kullanma hatasının da bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; bozma ilamında belirtildiği şekilde bu kez dava konusu borulardan numune de alınmak suretiyle inceleme ve değerlendirme yapıldığı, bilirkişi raporunda söz konusu boruların 316 L kalite olması gerekirken 304 L kalite olduğu, borularda meydana gelen hasarın davacı şirketin işletme şartlarından kaynaklanmadığı, boruların imalatlarının ayıplı olduğu, basit bir muayene ile anlaşılamayacak gizli ayıp niteliğinde olduğu, hasarın gelişmesinde sudaki klorür oranının kritik rol oynamayacağı, somut olayda girilmeli korozyonunda bulunmadığının tespit edildiği, söz konusu değerlendirmelere önceki raporlar karşılaştırılmak suretiyle ve bilimsel inceleme sonucunda ulaşıldığı,15 günlük iş gücü kaybına ilişkin 888,77 TL'lik zarara yönelik bozma bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 64.620,00 TL maddi zarar ile 888,77-TL iş gücü kaybı zararı olmak üzere toplam 65.508,77-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.290,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 01/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10357, Karar No: 2012/9749, Tarih: 06.09.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/10357 E.  ,  2012/9749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, hasılat kirası hükümlerine tabi ticari işletme kirasından kaynaklanmakta olup mahkemece de bu yönde hüküm kurulmuştur.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 09.02.2012 tarihli ve 2012/1 sayılı Kararı uyarınca, davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 6. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 6. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 06.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6918, Karar No: 2022/2467, Tarih: 17.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/6918 E.  ,  2022/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince duruşma talepli olmak üzere taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; duruşma talebi miktar itibariyle reddedilerek temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, 11.03.2007 tarihinde kahvaltı yapmak amacı ile davalı ... Kahvaltı Ltd. Şti.nin işyerine gittiğinde işyerinde çalışan park görevlilerinin aracını park ettiklerini, aracın bu iş yerinden çalındığını ileri sürerek uğradığı zararın, 160.350,00 TL’lik kısmının olayın vuku bulduğu 11.03.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalı ... Kahvaltı Gıda Turizm Ltd. Şti.'den, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL'nin davalı ...den ticari reeskont faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı Ak Sigorta A.Ş;davacının kasko poliçesinde hırsızlık için teminat verildiğini, davacının olayının ise dolandırıcılık olduğunu, dolandırıcılığın teminat dışında olduğunu, ayrıca aracın kendi anahtarının ele geçirilmesi suretiyle yapılmış çalınmaların da teminat kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş,diğer davalı ... Kahvaltı Gıda Turizm San. Tic. Lti. Şti. ise davacıya ait aracın iş yeri önüne trafiği engelleyici bir şekilde park edilmesi üzerine şirket yetkilisi ...'ın bizzat aracı alarak arka taraftaki yere aracı park ettiğini ve kontak anahtarını da panoya astığını, davacının aracını teslim almadıklarını, araç üzerinde gözetim ve muhafaza amaçlı sorumluluklarının da bulunmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkeme ilk kararında, davanın kısmen kabulü ile 130.000,00 TL'nin 11.03.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte ... Kahvaltı Turizm Tic. Ltd Şti.den alınıp davacıya verilmesine, davalı ...açısından açılan davanın reddine dair karar davacı ve davalı ... Kahvaltı Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiş,Yargıtay 13. Hukuk Dairesi 25.04.2014 tarih 2014/6074 – 2014/13287 sayılı ilamı ile tüketici mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle karar bozulmuş, bozmaya uyan mahkemece,davanın kısmen kabulü ile 130,000,00 TL'nin 11.03.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalı ... Kahvaltı

Turizm Ticaret Limited Şirketinden alınarak davacıya verilmesine, davalı Ak Sigorta A.Ş yönünden davanın reddine karar verilmiş;hüküm,davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Turizm Ticaret Limited Şirketinden alınarak davacıya verilmesine, davalı Ak Sigorta A.Ş yönünden davanın reddine karar verilmiş;hüküm,davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda davacının kardeşi ...soruşturma ve kovuşturmada yer alan ifadesinde olay günü saat 14:00 sıralarında ailesi ile birlikte kahvaltı için ... kahvaltı salonuna gittiğini aracıyla iş yerinin önüne geldiğinde kolunda kırmızı şeritler olan ..., adındaki iş yeri çalışanın arabayı kendilerinin arkaya çekeceğini söylediğini bir süre arabanın içinde beklediğini anahtarı davalı iş yeri çalışanı ...,’a verdiğini ,diğer çalışan ...,ın aracı arka tarafa çektiğini kahvaltı yaptıktan sonra gitmek istediğinde arka tarafa geçip davalı iş yeri çalışanı ...,’dan aracın anahtarını istediğini ancak bir başkasına verildiğini ve aracın çalındığını öğrendiğini aracının halen bulunamadığını belirterek 11.03.2007 tarihinde şikayetçi olmuştur.

Fatih 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/699- 2009/294 sayılı kararında; ''sanık ...’ın işlettiği lokantaya giden şikayetçinin aracının arka tarafa çekilmesi için anahtarını burada çalışan sanıklara teslim etttiği daha sonra başka bir kişinin aracın plakasını rengini ve modelini söyleyerek aracın sahibi gibi davranmak suretiyle arcın anahtarını alarak aracı çaldığı otoparkta görevli sanıkların bu suça bilerek karıştıklarına dair delil bulunmadığı olayda ihmalleri sözkonusuysa da emniyeti suistimal suçunun kasten işlenebilecek bir suç olduğu... '' olduğu gerekçesiyle iş yeri sahibine ve iş yeri çalışanlarının beraatlerine karar verilmiş söz konusu karar Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 13/01/2014 tarih 2012/10699-2014/123 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Sigorta poliçesinin özel şartında;araç anahtarının aşağıda belirtilen hallerde ele geçirilmest suretiyle aracın çalınması ve/veya çalınmaya teşebbüsü sonucu meydana gelecek ziya ve hasarlar teminat kapsamı dışındadır.

Aracın çalışır bir vaziyette olduğu ya da durduğu sırada anahtarının üzerinde ya da içinde bırakılması nedeniyle meydana gelecek her türlü ziya ve hasarlar,aracın sahibinin sürücüsünün güven oluşturan görüntü davranış ve sözlerle yanıltılarak aracın veya anahtarlarının alınması / ele geçirilmesi suretiyle meydana gelecek her türlü ziya ve hasarlar ile aracın gönül rızası ile kullandırmak ya da emanet edilmek suretiyle teslim edildiğikişiler tarafından çalınması(emniyeti suistimal) ya da çalınmaya teşebbüs edilmesi, dolandırıcılık yolu ile yapılan hırsızlık ya da hırsızlığa teşebbüs edilmesi sonucunda meydana gelecek her türlü ziya va hasarlar,araç anahtarlarının başkalarınca zor kullanmadan ya da zor kullanma gerektirmeyecek şekilde açıkta bırakılmış olması veya açık bırakılmış kapı ya da pencereden kapalı bir mekana zor kullanmadan girilip ele geçirilmesi sureti ile aracın çalınması yada çalınmaya teşebbüs edilmesi, meydana gelecek her türlü ziya ve hasarlar teminat dışında bırakıldığı belirtilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan raporunda ; davacıya ait aracın Mercedes marka, CLS 350 tipinde, 2005 model araç olduğunu, aracın 11.03.2007 tarihinde çalındığını, çalınma tarihinde kasko bedeli; 138.000,00 TL olduğunu, çalınma tarihinde ikinciel piyasa rayiç değeri; 130.000,00TL olduğunu, davacının talebinin davalı Ak Sigorta A.Ş.ye ait kasko sigorta poliçesi teminatında bulunmadığını,davalılardan ... Kahvaltı Gıda Turizm San. Tic. Ltd. Şti.nin bu zarardan sorumlu olduğunu, davacının aracının çalınma tarihindeki piyasa rayiç değerinin 130.000,00 TL olduğu,11.03.2007 tarihinde çalınan 34 K 7147 plakalı aracın, 11.03.2007 tarihinde ki piyasa rayiç değeri olan 130.000,00 TL'nin davalılardan ... Kahvaltı Gıda Turizm San. Tic. Ltd. Şti. Tarafından 11.03.2007 tarihi itibariyle faiziyle tanzim edilmesi gerektiğini, dava konusu uyuşmazlıkta kimliği bilinmeyen bir kimsenin iş yerindeki denetimsiz ve kilitsiz dolabın içinden zor kullanımdan kolayca davacıya ait aracın kontak anahtarını alarak ve otopark görevlisinin de rızası ile aracı çaldığını, olayın oluş şekli poliçe özel şartında sayılmış olan teminat dışında kalan haller arasında bulunduğundan davalılardan Ak Sigorta A.Ş.nin davacının talebinden sorumlu bulunmadığını belirtmişlerdir.

Mahkemece, kasko poliçesinde aracın çalınması teminatta olduğu tespitine yer verip kendi anahtarı ile çalınmasının ise teminatta olabilmesi için ek prim ödemek sureti ilè bu teminatinda alınması gerektiği, ek prim ödenmediği ve aracın kendi anahtarı ile çalınması sonucu sigorta şirketinini sorumlu olamayacaği gerekçesiyle bu davalı yönünden davanın reddine karar vermiştir.

Olay günü kahvaltı yapmak amacıyla gidilen salon da iş yeri çalışanına aracı teslim edilmiş, iş yeri çalışanları, başka bir kişinin gelerek aracın plakasını rengini ve modelini söylemek suretiyle aracı istediğini aracın sahibi olduğunu düşünerek anahtarı teslim ettiklerini beyan etmişlerdir.

Bu durumda tamirhane ,restauran vs amacıyla gidilen yerlerde aracın anahtarını iş yeri çalışanına teslim etmek hayatın olağan akışı içerisinde olup örf ve adet gereğidir.Aracın sahibi özen yükümlülüğüne aykırı davranmamıştır. Hal böyle olunca aracın,sahibinin rızası dışında çalındığı ve rizikonun teminat kapsamında kaldığının kabulü ile sigorta şirketi yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 6100 sayılı HMK'nin geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nin 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/03/2022gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31114, Karar No: 2013/17219, Tarih: 12.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/31114 E.  ,  2013/17219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Dosya kapsamına göre, yakınanın zararının soruşturma aşamasında giderildiğinin anlaşılması karşısında; koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Yasanın 168/1. maddesiyle uygulama yapılması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın temyiz aşamasında, psikolojik sorunları nedeniyle tedavi gördüğüne ilişkin antisosyal kişilik bozukluğuna dair hem askeri hem de sivil hastaneden alınan rapor sunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın ceza ehliyetini tamamen ya da kısmen kaldıran bir akıl hastalığı olup olmadığının tam teşekküllü ruh ve sinir hastanesinden alınacak sağlık kurulu raporuyla belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2918, Karar No: 2018/5439, Tarih: 04.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/2918 E.  ,  2018/5439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça iştirak faillik veya şeriklik şeklinde gerçekleşebilir. Müşterek faillikte; suç işleme kararının yanında fiilin hakimiyet alanında da bulunmayı gerekli kılar. Şeriklik ise suça azmettirme veya yardım etme şeklinde tezahür etmektedir. Ceza Kanunu genel hükümler kısmında TCK'nın 39. maddede düzenlenen "yardım etme" ile özel hükümlerde TCK'nın 220/7. maddede tanımlanan örgüte yardım farklı kavramlardır. Genel anlamda yardım, suç işlemeye teşvik etmek, suç işleme kararını kuvvetlendirmek, suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek ve suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek şeklinde manevi olabileceği gibi suçun işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak, suçun işlenmesinden önce veya işlendiği sırada yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak tarzında maddi yardım da olabilir, yardım suçunun oluşması için yardım edenin kastının bulunması ve somut bir suça yönelik olması gerekmektedir. Terör örgütüne yardım suçunda kast edilen yardım ise özel düzenleme yapılan örgüte silah sağlama (TCK 315. md.), fon sağlama (6415 sy. 4. md.) dışında örgüte veya örgüt üyelerine bilerek ve isteyerek barınma, nakletme, istihbarı bilgi sağlama, örgüt mensuplarının araştırma ve yakalanmalarını engellemeye yönelik imkan sağlama gibi her türlü yardımdır. Yardımların somut bir suça yönelik olmasına gerek yoktur.

Bu açıklamalar ışığında;

Tüm dosya kapsamına göre, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına organik bağ kurmak suretiyle dahil olduğu yönünde yeterli ve kesin delil bulunmayan sanığın silahlı terör örgütü mensuplarını barındırmak ve silahlı terör örgütü mensuplarınca kullanılan arabayı güvenilir olması nedeniyle bahçesine muhafaza etmekten ibaret eylemlerinin, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, mevcut delil durumu ile tutuklulukta geçen süre ve bozma gerekçesi göz önünde bulundurularak sanığın tahliye talebinin reddine, 04.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.