muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/972, Karar No: 2012/1374, Tarih: 06.02.2012

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.4.2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlarının 3. maddesinde kira bedellerinin her ayın ilk üç iş günü içinde peşin olarak yatırılacağı ve her hangi bir aya ait ödeme zamanında yapılmadığı takdirde kira dönemine ait bakiye kira paralarının muaccel hale geleceği kararlaştırılmıştır.Davacı bu kira sözleşmesine dayanarak davalı hakkında 26.1.2009 tarihinde başlattığı icra takibi ile aylık 4.000 TL'den ödenmeyen 2009 Ocak ay kirası ile muaccel hale gelen 2009 Şubat-Mart aylar kirası toplam 12.000 TL'nin tahsilini istemiştir.Ödeme emri davalı şirkete 26.10.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir.Davalı vekili süresinde yaptığı itirazında ”kiralanan taşınmazın Ocak 2009 ayı itibariyle alacaklı tarafın tasarrufunda olduğunu, herhangi bir kira borcu bulunmadığını belirterek itiraz etmiştir. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/10179 soruşturma-2009/5635 karar nolu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ekinde bulunan Davacı alacaklının 16.1.2009 tarihinde verdiği ifadesinde, taşınmaza ait anahtarları 5.1.2009 tarihinde teslim aldığını beyan etmiştir.Bu durumda taşınmazın tahliye edilip anahtar tesliminin 5.1.2009 tarihi olarak kabulü icab eder.Bu tarih mahkemenin de kabulündedir.Davalı anahtar teslim tarihine kadar kiraları ödemek zorundadır.O nedenle mahkemece 2009 Ocak ayından 5 günlük kira bedeli üzerinden itirazın kaldırılmasına ve geri kalan kısım yargılamayı gerektirdiğinden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3250, Karar No: 2017/5909, Tarih: 31.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3250 E.  ,  2017/5909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2015 gün ve 2013/164-2015/313 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın ilk incelemesinde taraflar arasındaki sözleşmenin konusunu oluşturan ve dosya kapağında davacı vekili tarafından dava dilekçesi ekinde ibraz edilip, ekler dolabına alındığı belirtilen kitapların dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla, temyiz incelemesinin yapılabilmesi için dava ve temyize konu olan ve davacı tarafça ibraz edilen kitapların dosya içerisine alınmasından sonra Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, anılan eksikliğin ikmali için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8235, Karar No: 2025/1542, Tarih: 26.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/8235 E.  ,  2025/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER: Sanık müdafii, katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, gerekçede sanığın mağdureye karşı hangi eylem ya da eylemleri nedeniyle isnat edilen suçları işlediğine dair herhangi bir açıklamaya yer verilmediğine, atılı suçların maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, iddiaları destekleyici yan deliller olmaksızın sadece mağdur beyanları ve olaya bire bir şahit olmayan tanıkların duyumuna dayalı beyanlar esas alınarak hükümler kurulduğuna, sanığın alıkoyma iradesinin cinsel amaçla gerçekleştiğine dair delil elde edilmediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, sanığın beraatine aksi kanaatin hasıl olması halinde de alt sınırdan uzaklaşılmadan lehe hükümlerin uygulanarak karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, mağdurenin aşamalarda sanığın kendisine yönelik eylemlerini samimi ve tutarlı bir şekilde ifade ettiğine, sanığın kastının yoğunluğu, güttüğü amaç, saik ve benzeri deliller değerlendirilmeden hüküm kurulduğuna, bu haliyle alt sınırdan cezalar verilmesinin kanuna ve kamu vicdanına aykırılık teşkil ettiğine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, mağdurenin aşamalarda sanığın kendisine yönelik eylemlerini samimi ve tutarlı bir şekilde anlattığına, dosya kapsamı itibarıyla sanık hakkında hükümler kurulurken lehe hükümler uygulamaksızın üst sınırdan cezalandırılmasına ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Cinsel Taciz Suçlarından Verilen Kararlar Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Cinsel Taciz Suçlarından Verilen Kararlar Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37646, Karar No: 2014/21462, Tarih: 12.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/37646 E.  ,  2014/21462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,sanığın adli sicil kaydına göre, TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi gerekirken, aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırı biçimde hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Somut olayda, sanığın, ...Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben verdiği şikayet dilekçesi ile idari yaptırıma itiraz dilekçelerinde, mağdur Emniyet Müdürü hakkında yer alan " Atatürk'ün çağdaş anlayışına düşman,.... gerici anlayışa dikkat edilmesi gerekir'' şeklindeki sözlerin, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı, gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.06.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın, işletmekte olduğu ... adlı eğlence yeri hakkında gürültüye neden olmaktan dolayı idari yaptırım kararı uygulanması üzerine, İlçe Emniyet Müdürü hakkında, görevi kötüye kullandığından bahisle Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği 04.07.2007 tarihli şikayet dilekçesinde yer alan; “Atatürk'ün çağdaş anlayışına düşman ... Önce gerici ve çağdışı bir anlaşıyla ..., tam anlamıyla çağdışı ve gerici bir anlayışın ürünü...“ şeklindeki ifadeleri, mahkemece, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edecek nitelikte bulunarak mahkumiyet kararı verilmiştir.

Kamu görevlileri görevlerini layıkıyla yerine getirebilmeleri için kamu güvenine sahip olmaları gerekmektedir. Böylece asılsız suçlamalara karşı korunabilirler. Dilekçe sahipleri bireylerin- kamu görevlilerinin şeref ve haklarının korunmasına yönelik konulmuş sınırlara da dikkat etmelidir. Kamu görevlilerinin kabul edilebilir eleştiri sınırı sade vatandaşlar gibi görülmese de siyasetçiler için kabul edilen eleştirel sınırı kadar da geniş değildir. Sanık iddianameye konu sözlerle eleştirilerini “Atatürk düşmanlığı, gericilik, çağdışılık, ılımlı islam devleti yaratmak isteyenlere yardım” kavramları üzerine oturtmuştur. Bu ifadelerle kamuoyunun emniyet mensubu olan mağdurun performansına duyduğu güveni ortadan kaldırmaya yönelik ifadeler kullanmıştır.

Bu kavramları emniyet mensubu mağdurun değersizleştirilmesi amacıyla kullandığı açıktır. Dilekçedeki ifadeler şikayet hakkının kullanılmasından ziyade mağduru itibarsızlaştırmaya yönelik değer yargıları içermektedir.

Bu nedenlerle yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararının onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/2740, Karar No: 2024/5124, Tarih: 24.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2740 E.  ,  2024/5124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/848 E., 2023/517 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2017/191 E., 2021/176 K.

Davacı vekili, müvekkilinin 16.09.2016 tarihinde sol alt çene molar bölgede ağrı şikayeti ile davalılardan Dentpro Ağiz ve Diş Sağlığı Polikliniğine başvurduğunu, bu poliklinikte diğer davalı diş hekimi ...'in hastası olduğunu, müvekkilinin muayene sonucu pulputus teşhisi konularak, kanal tedavisine başlandığını, iki seanslık tedavi sonrası ilgili dişte apse geliştiği görülerek 01.10.2016 tarihinde diş hekimi tarafından bu apseli dişin çekildiğini, müvekkilinin dişin çekimi sonrasında ağrılarının devam ettiğinden, Ankara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesine müracaat ettiğini, burada yatarak tedavi gördüğünü, ardından ameliyat olması gerektiğinin belirtildiğini ve 6 dişinin çekilmesi ile birlikte ameliyat olmak zorunda kaldığını, müvekkilinin çok sayıda dişini kaybetmesine sebep olduğunu, yapılan tıbbi müdahalenin hukuka da aykırı olduğunu, gerekli aydınlatma yükümlülüğünün yapılmadığını, tıbbi müdahalenin özenle yerine getirilmediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak şimdilik 3.000,00 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının diş ağrısı, dişte hassasiyet, diş üzerine basmada ağrı gibi şikayetleri ile davalı polikliniğe başvurduğunu, diş tabibi ... tarafından muayene edildiğini, davacının diş röntgeni çekildiği ve kendisine kanal tedavisine başlanılmasına karar verildiğini ve bu hususun davacının kendisine açıklandığını, kanal tedavisi yapılmaya başlandıktan 2 gün sonra dişte iltihap olduğunun anlaşıldığını ve kanal tedavisi işlemine son verilerek antibiyotik tedavisi uygulandığını, antibiyotik kullanımının ardından dişin çekilmesine karar verilerek diş çekim işleminin yapıldığını, 4 gün sonra davacını yüzünde şişlik olduğunu telefonla arayarak diş hekimine bildirdiğini, kendisi derhal polikliniğine çağrıldığını ve diş filmi çekildiğini, diş filminin çekimi sonrasında kemiğin eridiğinin görüldüğünü ve davacının derhal Ankara Üniversitesi Diş Hastanesi Fakültesine çağrıldığını ve tomografisi çekildiğini, hastada kronik kemik iltihabı olduğunun anlaşıldığını ve Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesine yatışının sağlandığını, dişin çekilmesinin bu hastalığın başlamasına veya hızlanmasına sebep olabilecek bir durumun olmadığının bilimsel görüşlerle açıkça ortaya konduğunu, hastalığın bir diş iltihabı hastalığı değil kronik kemik iltihabı hastalığı olduğunu, müvekkillerinin hasta ile çok yakından ilgilenerek hastanın hayatını kurtardıklarını, davacının kendisinin hastaneye başvurmadığını, bizzat diş tabibi davalı ... tarafından hastaneye yatışının sağlandığını, teşhis ve tedavinin doğru ve tam zamanında yapıldığını, hastaya her türlü açıklamanın yapıldığını ve durumun bildirildiğini, davacının kanal tedavisi sonucunda dişinin çekilmesi ile hastalık arasında illiyet bağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, Adli Tıp Kurumundan alınan rapora göre, davalı doktor tarafından uygulanan kanal tedavisi neticesinde oluşan duruma uygulanan tedavi ve metotların tıp biliminin genel kurallarına uygun olduğu, yapılan işlemlerde herhangi bir kusur yada hata bulunmadığı, oluşan durumun komplikasyon olarak değerlendirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu kararına karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, diş tedavisinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemesince Adli Tıp Kurumundan alınan rapor incelendiğinde, raporu düzenleyen bilirkişiler arasında uyuşmazlık konusunu bilen, alanında uzman bir bilirkişinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu kararına karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, diş tedavisinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemesince Adli Tıp Kurumundan alınan rapor incelendiğinde, raporu düzenleyen bilirkişiler arasında uyuşmazlık konusunu bilen, alanında uzman bir bilirkişinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemece öncelikle üniversitelerin diş hekimliği bölümünde görev yapan, uyuşmazlık konusu olan endodonti alanında uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İlk Derece Mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; Ankara 9. Tüketici Mahkemesinin 2017/191 Esas, 2021/176 Karar,

18.03.2021 tarihli kararının BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 24.12.2024 gününde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12909, Karar No: 2009/13521, Tarih: 21.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/12909 E.  ,  2009/13521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 04/12/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına tapuda kayıtlı 1179 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisinden sonra gelen 10 m’lik sahil şeridi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi ve sahil şeridi içerisinde kalan bölümlerin tapusunun iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan M.., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı M. T.. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal, taşınmazın sicil kaydının bir bölümünün kütükten terkini isteklerine  ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın 1967 tarihinde kesinleşen genel kadastro sırasında şahıslar adına tespit edilerek çap kaydının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Davacı Hazine, taşınmazın bir bölümünün sahil şeridinde ve kıyı kenar çizgisine göre 3621 sayılı yasanın 4.maddesinde tanımı yapılan kıyıda kaldığını iddia ederek eldeki davayı açmış ve mahkemece kabul kapsamına alınan bölümün 28.11.1997 tarih ve 5/3 sayılı İnançları Birleştirme kararında öngörülen şekilde bir kıyı kenar çizgisi belirlenmeksizin delil olarak kabul edilmesi gerekli idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi esas alınarak davanın kabulü cihetine gidilmiştir.Hemen belirtilmelidir ki, yargılama devam ederken 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren ve 3402 sayılı yasanın 12/3 maddesi hükmüne bir takım ilaveler getiren 5841 sayılı yasada taşınmazın niteliği ve tarafların gerçek veya tüzel kişi olduğuna bakılmaksızın kadastro öncesi nedenlere dayalı olarak kesin hüküm halini almamış davalarda 12/3 maddesindeki hak düşürücü süre ile ilgili düzenlemenin eldeki davalarda da uygulanacağı öngörülmüştür.

Somut olayda, çekişmeli yerle ilgili olarak yapılan kadastro tespitinin 1967 yılında kesinleştiği, davanın ise 29.05.2006 tarihinde açıldığı gözetildiğinde yukarıda değinilen yasal düzenlemede öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği sabittir.

Bilindiği üzere, hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup, davada bulunmaması gerekli olumsuz dava şartlarındandır ve mahkemece re'sen gözetilmesi gerekli bir kuraldır.

O halde, mahkemece 5841 sayılı yasa hükümleri göz ardı edilerek davanın kabul edilmiş olması doğru olmadığı gibi, tapu iptal ve tescil davalarının tüm kayıt malikleri aleyhine açılması zorunludur. Oysa taşınmazda paydaş olan bazı maliklere husumet tevcih edilmeden ve böylece taraf teşkili sağlanmadan yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması da isabetsizdir.

O halde, mahkemece 5841 sayılı yasa hükümleri göz ardı edilerek davanın kabul edilmiş olması doğru olmadığı gibi, tapu iptal ve tescil davalarının tüm kayıt malikleri aleyhine açılması zorunludur. Oysa taşınmazda paydaş olan bazı maliklere husumet tevcih edilmeden ve böylece taraf teşkili sağlanmadan yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması da isabetsizdir.

Hal böyle olunca, her dava  açıldığı  tarihdeki  koşullara  tabi  olup, dava  tarihi  itibari  ile  davacının  davasında  haklı  olduğu ve  yargılama  giderleri  ve  bu  giderlerden sayılan  avukatlık  ücretinden  davalı  tarafın  sorumlu  tutulması  gerektiğinin  gözardı   edilmek   koşuluyla yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi bakımından hüküm bozulmalıdır.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  21.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.