muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4134, Karar No: 2014/6385, Tarih: 17.10.2014

Hükmüne uyulan bozma ilamında, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği bildirilmiş; karar düzeltme ilamında ise, mahkemece, davalı arsa sahipleri hakkında verilen ret kararının bozma kapsamı dışında bırakıldığına işaret edilmiştir. Bu durumda, davalılar U.. E.. ve E.. E.. hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi ve bu doğrultuda hüküm kurulması gerekirken, anılan davalılar hakkında açılan davanın da kabulü doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenle, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı M..S.. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalılar U.. E.. ve E.. E.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı M.. S.. alınmasına, duruşmasız temyiz eden davalılardan U.. E.. ve E..E.. peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalılar U.. E.. ve E.. E..'a verilmesine, Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı M.. S.. alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4401, Karar No: 2024/6851, Tarih: 26.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4401 E.  ,  2024/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/531 Esas, 2023/474 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/223 E., 2020/288 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 2017/86656 nolu “HALAM ev yemekleri ve mantı” ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazın davalı ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa marka başvurusunun müvekkili şirket adına tescilli ve tanınmış markalar ile tertip tarzı olarak ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, başvurunun tescili halinde halk nezdinde iltibasa neden olacağını, markayı gören tüketicinin müvekkiline ait tanınmış markalar ile bağ kuracağını, markanın aynı tür mal/hizmetler için tescil edilmek istendiğini, müvekkili şirket adına tescilli 2013/26004 sayılı "şekil" markasının stilinin davalı başvurusunda kullanıldığını ve bu anlamda iltibasın doğduğunu, dava konusu marka başvurusu dikkat çeken unsurunun kelime unsuru değil müvekkilinin ikonik kırmızı rengi ve yıllardır değiştirmeden kullandığı stilize kuyruklu C harfi olduğunu, bu durumun markalar arasında ayırt edilemeyecek bir benzerlik yarattığını, söz konusu renk ve biçim seçiminin, müvekkilinin yıllardır dünya çapında satışta olan, tüketici nezdinde eriştiği bilinirlik göz önüne alındığında tesadüf olmadığını, başvuru kapsamındaki 43. sınıf “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri.” nin müvekkilinin yıllardır faaliyet gösterdiği sektörle bağlantılı olduğunu, davalı tarafa ait marka başvurusunun haksız rekabet de oluşturduğunu ileri sürerek YİDK'nın 2019-M-6906 sayılı kararının iptali ile 2017/86656 başvuru numaralı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesi; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesi; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı cevap dilekçesinde; itiraza mesnet marka ile başvurusu arasında iltibasa neden olacak düzeyde benzerliğin mevcut olmadığını, YİDK kararının yerinde olduğunu, davacı şirketin tanınmış markalarının içecek için kullanıldığını, kendisine ait markanın ise Nazilli ilçesinde yer alan ev yemekleri, mantı ve baklava üretilen salon için kullanıldığını, bu sebeple markanın halk tarafından tanınmış marka ile ilişkilendirme ihtimalinin olmadığını, davacı şirketin tanınmışlığından haksız yarar sağlama ihtimalinin bulunmadığını, davacı şirketin markasının kırmızı renk olmasının söz konusu markanın tesciline engel olmaması gerektiğini, zira yiyecek sektöründe kırmızı rengin iştah açıcı renk olarak kullanıldığını, bu bağlamda sektörde birçok markanın kırmızı renkte olduğunu, markaların bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, başvurunun kötü niyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, "Halam" ibareli dava konusu marka ile itiraza mesnet 2013/23449 sayılı "Coca-Cola zero", 2010/00124 sayılı "Coca-Cola", 2003/01603 sayılı "Coca-Cola", 101119 sayılı "Coca-Cola", 92397 sayılı "Coca-Cola light", 90248 sayılı "Coca-Cola", 2000/22512 sayılı "Coca-Cola", 2013/23450 sayılı "Coca-Cola light", 1411331 sayılı "Coca-Cola", 143879 sayılı "Always Coca-Cola" ve 71737 sayılı "Coca-Cola" markaları arasında görsel olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzerlik bulunduğu, davacı markasının dar ve sınırlı bir çevrede değil, herkesçe tanınıp bilindiğinin mütalaa edilebileceği, "Coca-Cola" markasının uzun yıllardan bu yana kullanıldığı, ayırt ediciliğinin güçlü olduğu, kendine özgü yazım stili ile de yaygın olarak kullanıldığı ve bilindiği, bu yazım stilinde "Coca" kelimesinin başındaki "C" harfinin sağ alt kuyruğunun uzatılarak görsel anlamda ayırt edicilik oluşturulduğu, "Halam" markası ile stilize "Coca-Cola" markası karşılaştırıldığında; her iki markanın benzer yazım stili ile oluşturulduğu, bu hale göre davacıya ait stilize yazılmış "Coca-Cola" ibareli tanınmış markalarını bilen, bu yazım stilini davacı markaları ile özdeşleştiren makul derecede bilgili, dikkatli ve ihtiyatlı ortalama tüketici kesiminin, davaya konu "Halam" markasını "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" üzerinde gördüğünde, tanınmış meşrubat markası olan "Coca-Cola" nın marka sahibinin ya bizzat kendisi ya da lisans verdiği davalı şahsın "Halam" markası ile ticari faaliyette bulunduğu yönünde yanılsamaya düşeceği, davaya konu hizmetin özellikle görsel algı ile seçilip yararlanılabilen, tercih yapmak için detaylı araştırma gerektirmeyen, diğer mal ve hizmetlere göre ucuz ve sıradan bir hizmet türü olduğu dikkate alındığında, markaların yazım stilindeki benzerliklerinden kaynaklı görsel izlenimin iltibas tehlikesini tek başına oluşturacağının söylenebileceği, davacı markasının tanınmışlık derecesinin yüksek olmasının iltibas tehlikesini arttıran başkaca bir unsur olduğu, "Cola-Cola" markasının zihninde yer eden olumlu imajı ile hareket eden ortalama tüketicinin "Halam" ibareli stilize markayı gördüğünde zihnindeki bu olumlu imajı "Halam" markasına atfetme ve böylece bu markalı hizmetlerden yararlanma yönünde davranışta bulunabileceği, bu durumun davacı markalarının tanınmışlığından davalının haksız yere yararlanması neticesini doğuracağı anlaşıldığından gerek SMK'nın 6/1, gerekse 6/4 ve 6/5 maddesi hükmü koşullarının somut olayda oluştuğu, davaya konu marka ile itiraza mesnet markaların iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olmalarının haricinde davalı şahsın kötüniyetle hareket ettiğini gösterir somut olgu ileri sürülmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile, 2019-M-6906 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu marka tescil edilmediğinden hükümsüzlük talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı Kurum vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalının "HALAM ev yemekleri ve mantı” ibareli marka başvurusu ile davacının itirazına mesnet şekil ihtiva eden markaları arasında, biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, davacının 2013/26004 sayılı şekil markasının başvuruda aynen yer aldığı, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, davalının başvuru markasını gördüğünde taraf markaları arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar algısı oluşabileceği, davacı markalarının tanınmışlık düzeyinin somut uyuşmazlık yönünden iltibas tehlikesini artırdığı, taraf markaları arasına SMK'nın 6/1. maddesi anlamında iltibas koşulunun oluştuğu, uyuşmazlığa konu mal ve hizmetler konusunda uzman bilirkişiler tarafından hazırlanmış denetime ve hüküm kurmaya elverişli rapor esas alınarak yerel mahkeme kararında tanınmışlığa dair yapılan değerlendirmelerde bir isabetsizlik bulunmadığı, kötü niyetin ispatlanamadığı gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK marka kararı iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescili için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal ve hizmetlerle aynı veya benzer ise tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa, marka sahibinin tescile itirazı üzerine başvurunun reddine karar verilir. Karıştırılma ihtimalinin varlığı değerlendirilirken, markaların birbirlerine olan görsel, sescil ve kavramsal benzerlikleri bütünsel inceleme prensibi dikkate alınarak yapılır. Bir başka deyişle her iki markanın bütünen akılda bıraktığı izlenim esas alınmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta davacının markaları kavisli bir "C" harfi ve yine aynı kavisleri içeren "coca-cola" esas unsurlu iken davalı ...’in başvurusu “Halam ev yemekleri ve mantı” ibarelidir. Karıştırılma ihtimalinin tespitinde, davacının itiraz gerekçesi markalarındaki kavisli C ibaresinin, davalı başvurusundaki kelimelerin içerisinden bir harf çekilmek suretiyle benzer görülmesinin bütünsel inceleme kuralına aykırılık teşkil edeceği açık olup, davacının mesnet aldığı bu C ibaresini ayrıca marka olarak tescilinin de durumu değiştirmeyeceği kabul edilmelidir. Bu itibarla taraf markalarının görsel, işitsel ve anlamsal olarak farklı olduğu, genel görünüm ve bıraktıkları bütünsel izlenimin farklı olduğu, ortalama tüketici kitlesinin genel bakış açısı nazara alındığında, davalının başvurusunun davacının markalarını akla getirmeyeceği, aynı veya aralarında bağlantı bulunan işletmeden kaynaklandığını düşündürmeyeceği ve farklı markalar olduğunun ayırt edilebileceği dikkate alınarak karıştırılma ihtimalinin bulunmadığının kabulü ile yerinde bulunan YİDK kararının iptali davası bakımından davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden hükmün temyiz eden TÜRKPATENT lehine bozulması gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının TÜRKPATENT vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerektiğinden aksi yöndeki çoğunluk bozma gerekçesine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/12514, Karar No: 2016/15968, Tarih: 20.09.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/12514 E.  ,  2016/15968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Tecilli ilamın aynen infazına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 27.06.2007 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 16.07.2014 tarihli kararın 5275 sayılı CGİK'nun 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14178, Karar No: 2021/22631, Tarih: 14.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/14178 E.  ,  2021/22631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme

HÜKÜM: Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suç tarihinden önce satın aldığı dokuz dönümlük arazisinde düzleştirme çalışması yaptırdığı sırada kepçeyle kazınmak suretiyle arazinin yakınında bulunan dere yatağının su yolunun mecrasını değiştirerek ayrı bir kanal açma işleminin gerçekleştirildiğinin iddia edildiği olay kapsamında; mahallinde yeniden keşif yapılarak suça konu dere yatağının mecrasının değiştirilip değiştirilmediğinin tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi;

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı, katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA,14.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23252, Karar No: 2016/2578, Tarih: 18.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/23252 E.  ,  2016/2578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun eylemini gece sayılan zaman diliminde gerçekleştirmesine rağmen TCK 143. maddesinin ve 3 kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnen suçu sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve adli emanetin 2010/4695E sırasına kayıtlı bir adet pense ve tornavida hakkında zamanaşımı süresi içerisinde bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8609, Karar No: 2014/21320, Tarih: 03.07.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8609 E.  ,  2014/21320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2011/1-2012/654

Hüküm süresi içinde davalı İ.. M.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi E tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, İSKİ Genel Müdürlüğünün Küçükçekmece Şube Müdürlüğü Mesuliyet Sahasında kalan su, yağmur suyu kanal yapım, bakım ve rehabilitasyonu işlerini diğer davalı Ç.. İnş. A. Ş.'ye ihale ile verdiği işi yüklenen bu şirketin de işleri diğer davalı iki alt işverene yaptırdığı, aslında işin muvazaalı olarak verildiğini de belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ücret alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı İSKİ Genel Müdürlüğü bahsedilen işin Ç.. İnş. A. Ş.'ye ihale ile verildiğini, ihale makamı olarak işi anahtar teslim olarak verdiklerinden bir sorumluluklarının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Ş.. İnşaat San. Tic. Ltd. Şti. vekili ise cevabında bahsedilen işle ilgili Ç.. İnş. A. Ş. ile taşeronluk sözleşmesi imzaladıklarını kendilerinin de bu işin yapılması konusunda A.. Ltd. Şti. ile anlaştıklarını belirterek işçi istihdamında bulunmadıklarını sadece denetim işini yürüttüklerini, kaldı ki asıl işveren-alt işveren ilişkisi kabul edilse dahi A..Ltd. Şti. ile olan sözleşmelerinin iş sözleşmesinin feshinden önce 01.12.2008 tarihinde sona erdiğini, bu konuda imzalanan protokolde 01.12.2008 tarihinden sonraki imalatlardan Ç.. İnş. A. Ş. uhdesinde ve sorumluluğunda olduğu de belirtildiğinden tüm bu sebeplerle alacaklardan sorumlu olmadıklarını savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir.

Karar davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda talep edilen alacaklardan kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacakları iş sözleşmesinin feshine bağlı alacaklar olup dosyada davacının iş sözleşmesi hangi işveren tarafından hangi tarihte sona erdirildiği, iş sözleşmesi sona erdikten sonra asıl işveren işyerinde ihale alan başka alt işveren nezdinde çalışmaya devam edip etmediği belirlenmeden sadece tanık anlatımlarına dayalı hazırlanan bilirkişi raporuna göre sonuca gidilmesi hatalıdır.

Somut olayda talep edilen alacaklardan kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacakları iş sözleşmesinin feshine bağlı alacaklar olup dosyada davacının iş sözleşmesi hangi işveren tarafından hangi tarihte sona erdirildiği, iş sözleşmesi sona erdikten sonra asıl işveren işyerinde ihale alan başka alt işveren nezdinde çalışmaya devam edip etmediği belirlenmeden sadece tanık anlatımlarına dayalı hazırlanan bilirkişi raporuna göre sonuca gidilmesi hatalıdır.

Yapılacak iş; davacının çalıştığı iş sebebiyle davalılar arasında yapılan hizmet alım sözleşmeleri, davacının şahsi işyeri dosyası, fesih bildirimi, fesih tarihinden sonra İSKİ Genel Müdürlüğü bünyesinde alt işverenler tarafından yürütülen bir işte kesintisiz çalışmaya devam edip etmediğine dair belge ve sözleşmeler getirildikten sonra işverenler arasındaki hukuki durumun tespiti yapılarak, fesih olgusu değerlendirilerek sorumlulukların belirlenmesi gerekir.

3-Davalı İSKİ Genel Müdürlüğünün ücrete itiraz ettiği, ücret konusunda beyanı esas alınan işçilerin davacı gibi işverenlere karşı davalarının bulunduğu ve bir kısmının da davacı ile akraba oldukları da gözetildiğinde başkaca delille desteklenmeyen beyanlarının tek başına esas alınması doğru görülmemiştir. İşyerinden ücret bordolarının getirtilmesi ve yapılan işe, kıdeme, tecrübeye göre emsal ücretin ilgili meslek odalarından araştırılarak alacak istemlerinin gerektiğinde yeniden bilirkişiden ek rapor alarak değerlendirilmesi gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11530, Karar No: 2012/10435, Tarih: 01.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/11530 E.  ,  2012/10435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKHİSAR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/12/2011

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım davası sonunda yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı bulunmaksızın  davacıya ait 34 parsel sayılı taşınmaza taşkın yapılanmak suretiyle müdahale ettiği belirlenerek yıkım yoluyla elatmanın önlenmesine  karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden özellikle mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ve eksiğin tamamlatılması sonucu getirtilen kayıt ve bilgilerden; davacının kerpiç ev ve bahçe vasfındaki, 404 ada, 34 parsel sayılı taşınmazda kayden malik olduğu, sınır komşusu 32 ve 40 parsel sayılı taşınmazlar davalı adına kayıtlı iken 07/04/1972 tarihinde tehvid edilmek suretiyle 404 ada, 41 parsele dönüştüğü, anılan parselde bağımsız malik olan davalı O. A.'ın 02/11/1993 tarihinde 4/10 payı üzerinde ipka ederek 2/10'şar payı dava dışı B. A., G. A. ve B. A.'a satış yoluyla temlik ettiği ve aynı tarihli kat mülkiyeti tesis edilerek sonuçta  4 nolu bağımsız bölümün davalı adına tescil edildiği , diğer bağımsız bölüm maliklerinin dava dışı kaldığı anlaşılmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde; kayden maliki bulunduğu 404 ada, 34 parsel sayılı taşınmazın bir bölümüne, davalının kendi taşınmazına inşaa ettiği depo vasfındaki yapının bir kısmının" tecavüzlü olduğunu, aralarında çıkan muaraaza sonucu davalının taşkın duvarı yıkarak sınırına çektiğini, ancak temel ve su basmanının kaldırılmadığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki; arzın mütemmim cüz'ü (bütünleyici parçası) olan muhdesatların, zeminin mülkiyetine tabi olmaları nedeniyle (TMK'nun 684. Maddesi) yıkım istekli davalarda, davanın yıkımı istenen muhdesatın ana nüvesinin üzerinde bulunduğu taşınmazın tüm maliklerine yöneltilmesi zorunludur.

O halde, 6100 sayılı HMK’nun 124. maddesinin sağladığı imkânlar da gözetilerek 41 parsel sayılı taşınmazda bağımsız bölüm maliki bulunan G. A., B. A. ve B.A.'a husumetin tevcih edilmesi, taraf teşkilinin sağlanması, ondan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek eksik taraf huzuru ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan, kabul tarzı itibariyle de, infaza elverişli olmayacak ve kapsamı belli olmayan şekilde “21 parsele davalının yaptığı müdahalenin men’ine” tarzında karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Öte yandan, kabul tarzı itibariyle de, infaza elverişli olmayacak ve kapsamı belli olmayan şekilde “21 parsele davalının yaptığı müdahalenin men’ine” tarzında karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü  (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.