muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/332, Karar No: 2022/750, Tarih: 01.12.2022

Düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

Açıklanan nedenlerle;

1) Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 01.02.2021 tarihli ve 11-5 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçundan verdiği beraat kararının, TCK'nın 30/1. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığının ve sanığın üzerine atılı suçu işleme kastı bulunmadığının gözetilmemesi isabetsizliklerinden BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki "TCK'nun 30/1 maddesinde düzenlenen, 'Fiilin icrası sırasında suçun kanuni tanımındaki maddi unsurları bilmeyen bir kişi kasten hareket etmiş olmaz.' hükmü gereğince sanığın atılı suçtan" ibaresinin çıkarılıp yerine "atılı suçu işlemeye yönelik kastı bulunmadığı anlaşılan sanığın" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Dosyanın, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla baktığı terör suçlarından kaynaklanan davalara ilişkin dosyaların devredildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 01.12.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1464, Karar No: 2024/8816, Tarih: 19.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1464 E.  ,  2024/8816 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1514 E., 2023/1572 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 21. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/87 E., 2022/345 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince tarafların hayata kast, pek kötü ve onur kırıcı davranış sebebine dayalı boşanma taleplerinin reddine, her iki tarafın evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayalı davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin sürekli olarak şiddet uygulayıp hakaret ettiğini, müvekkilinin fiziksel ve psikolojik şiddete maruz kaldığını, evliliklerinin başlangıcında ayrı ev açmayan davalının ayrı eve çıkıldıktan sonra da ablasının kendileri ile yaşaması hususunda baskı yaptığını, ablasının sürekli yanlarında kaldığını, davalı ve ailesinin müvekkiline hakaret ve aşağılamalarına sessiz kaldığını, müvekkilinin ailesiyle görüşmesine izin vermediğini, davalı ve ailesinin müvekkilinin ailesini evden kovduklarını, müvekkilinin üzerine kapı kilitlediklerini, komşularla selamlaşmasına izin vermediklerini, davalının müvekkili ile zaman geçirmek istemediğini, onu hep yalnız bıraktığını, ailesinin evliliklerine müdahale ettiğini, davalının onların etkisinde kaldığını, bir eş ve baba olarak hiç bir maddi ve manevi sorumluluğunu yerine getirmediğini, faturaları yatırmadığını, ihtiyaçları gidermediğini, en ufak bir harcamanın hesabını sorduğunu, eşlik vazifesini yerine getirmediğini, aynı odada yatmadığını, 23.02.2019 tarihinde oğlunun arkadaşı tarafından doğum gününe davet edilmesine sinirlenen davalının müvekkiline saldırdığını, eşyalara zarar verdiğini, küfürler ettiğini, çocuklarıyla ilgilenmediğini iddia ederek tarafların tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuk için 1.500,00 TL tedbir-iştirak, müvekkili için 1.500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, faiziyle birlikte 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının, müvekkilinin ailesiyle görüşmek istemediğini, bitmek tükenmek bilmeyen isteklerinin olduğunu, kişisel bakım ve eğitimi ile ilgilendiğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, ev hanımı olmasına rağmen düzenli bir ev işi yapmadığını, çocuklarıyla ilgilenmediğini, nereye gittiğini, kimlerle görüştüğünü müvekkiline söylemediğini, sana hesap vermek zorunda değilim dediğini, müvekkilinin erkekliğine laf edip hakaret ettiğini, nefret ettiğini söylediğini, sürekli kendisine araba alınmasını isteyip kavga çıkardığını, MS hastası olan müvekkili ile ilgilenmediğini, tatillerde çocukları da alıp ailesinin yanına gittiğini, müvekkilini yalnız bıraktığını, sözel ve psikolojik şiddet uyguladığını, en son 23 Şubat tarihinde tüm gününü dışarıda geçiren kadının, 20:30'da eve geldikten sonra ortak çocuk ...'la doğum günü partisine gideceğini söyleyerek evden çıktığını, bağırdığını, hakaret edip, aşağıladığını, elindeki kumandayı fırlatıp camın kırılmasına sebep olduğunu iddia ederek kadının davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tarafların öncelikle hayata kast, pek kötü ve onur kırıcı davranış, mümkün olmazsa evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, müvekkili yararına 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların fiillerinin pek kötü ve onur kırıcı davranış kapsamında sayılamayacağı, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadın eşin, ms hastası olan eşi ile yeteri kadar ilgilenmediği ve ablasını arayıp hastalığıyla ilgilenemeyeceğini, gelip bakmasını istediği, çocukların öz bakımıyla ilgilenmediği; erkek eşin ise küçümseyici tavırlarının olduğu ve evlendikten sonra bir süre ailesiyle birlikte yaşadıkları evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde tarafların eşit kusurlu olduğu,eşit kusurlu olan tarafların birbirlerinden maddî ve manevî tazminat alamayacağı ve boşanmak ile birlikte kadının yoksul duruma düşeceği, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesinin çocuğun üstün yararına olacağı ve velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu gerekçesi ile; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 162 inci maddesi kapsamındaki boşanma taleplerinin reddine, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına dayalı boşanma davalarının kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında çocuk yararına aylık 600,00 TL tedbir- iştirak nafakası ile kadın lehine aylık 500,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle arttırılarak 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, koşulları oluşmadığından tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, nafakaların azlığı, reddedilen tazminat talepleri ve erkeğin hayata kast ve pek kötü ve onur kırıcı davranış sebebiyle açılan davasının reddi nedeniyle vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, reddedilen manevî tazminat talepleri ile nafakalar ve miktarları yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince yapılan soruşturma ve toplanan delillere göre, mahkemece çocukların öz bakımları ile ilgilenmemek kadın eşe kusur olarak yüklenmiş ise de, erkek tanıklarının bu yöne ilişkin beyanlarının sebep ve saiki açıklanmayan soyut açıklamalardan ibaret olduğu, kadın tanıklarının da müşterek çocukların uzun süre banyo yapmadıkları iddiasının doğru olmadığını, çocukların pis olmadıklarını beyan etmeleri karşılığında "çocukların öz bakımlarıyla ilgilenmeme" maddî vakıasının kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, buna mukabil mahkemece kadına yüklenilen ms hastası olan eşiyle ilgilenmemek ve eşinin ablasını arayıp hastalığıyla ilgilenemeyeceğini beyan edip gelip bakmasını istemek şeklindeki kusurunun ise erkek tanıkları ... ve ...'ın beyanlarına göre gerçekleştiği, bunun haricinde usulünce dayanılan ve ispatlanan bir kusurun bulunmadığı evlendikten sonra bir süre "erkeğin ailesiyle birlikte yaşamak" maddi vakıasının erkeğe kusur olarak yüklenmiş ise de, evliliğin devam eden yıllarında tarafların bağımsız konutlarının olduğu, evliliğin ilk yıllarına ait dönemde gerçekleşen bağımsız konut temin etmemenin önceye dayalı olup boşanma hükmüne esas alınamayacağı, buna mukabil mahkemece erkek eşin "küçümseyici tavırlarının olduğu" vakıanın tanık ...'nın beyanına nazaran gerçekleştiği, bunun yanında tanık ...'ın beyanından da anlaşıldığı üzere ayrılıkla sonuçlanan son olayda kadına küfür ettiği, boşanmaya sebep olan olaylarda "ms hastası olan davalı-davacı eşi ile yeterince ilgilenmeyen ve eşinin ablasını arayarak davalı-davacı eşinin hastalığıyla ilgilenemeyeceğini beyan edip gelip bakmasını isteyen" davacı-davalı kadına nazaran "davacı-davalı eşini küçümseyici tavırlarda bulunan ve küfreden" davalı-davacı erkek ağır kusurlu olduğu, boşanmaya sebep olan olaylarda maddî ve manevî tazminat isteyen kadının erkekten daha ziyade veya eşit kusurlu olmadığı, boşanma sonucu en azından erkeğin maddi desteğini yitirdiği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yanlış kusur belirlemesine bağlı olarak reddinin yanlış olduğu, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, beklenen menfaatlerin kapsamı, kişilik haklarına yapılan saldırı, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları birlikte değerlendirildiğinde kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesi ile; tarafların kusur belirlemesine, kadının tazminatların reddine yönelik istinaf başvurularının kabulü ile kusur gerekçesinin düzeltilmesine, evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde erkek eşin ağır kadının ise az kusurlu olduğunun tespitine İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kadın yararına 50

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin kabul edilen boşanma davası ve tazminatlar ve nafakanın miktarı yönünden kararın bozulmasını ve asıl davanın kabulü ile karşı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve kusur belirlemesi yönlerinden kararın bozulmasını ve karşı davanın kabulü ile asıl davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın ve erkek eşin evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası, tazminatlar ve nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı ve 162 nci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü, 182 nci maddesi, 327 ve 328 inci maddelerinin birinci fıkraları, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8640, Karar No: 2010/11856, Tarih: 06.07.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/8640 E.  ,  2010/11856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı Yasasına Muhalefet.

HÜKÜM : Sanık ...'ın hükümlülüğüne, diğer sanıkların beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün sanık ... yönünden oybirliğiyle, sanıklar ... ve ... yönünden üyeler ... ile Dr....'ın karşı oylarıyla ve oyçokluğuyla ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik ve anılan sanık müdafiinin temyizine gelince;

Suçtan zarar gören banka olduğu halde, doğrudan doğruya zarar görmeyen ve kendisini vekille temsil ettiren ...'ın müdahilliğine karar verilerek lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından "900 YTL maktu ücreti vekaletin sanık ...'tan alınarak katılan ...'a müştereken ve müteselsilen verilmesine" kısmının çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 3.364 TL nispi temyiz onama harcının sanıktan alınmasına, 6.7.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ...'ın müdür'ün talimatıyla bazen imzalayarak bazen de imzasız olarak tediye fişleri düzenlemek suretiyle diğer sanık veznedar ...'un da hayali işlemlerin tediye ve tahsil fişlerine kaşe basmayarak, imza atmayarak ve dökümde çıkarmayarak tepki gösterdiğini belirtmesine rağmen hayali olduğunu bilerek ödeme yapması nedeniyle, Müdür olan sanık ...'ınişlediği zimmet suçunun işlenmesi sırasında yardımda bulunarak zimmet suçuna yardım etme suçunu işledikleri düşüncesiyle çoğunluğun sanıklar ... ve ...'la ilgili beraatin onanmasına ilişkin görüşünü katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2009/376, Karar No: 2009/87, Tarih: 13.01.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/376 E.  ,  2009/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mirasçılık Belgesinin İptali-Yeniden Verilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık ve hüküm \* mirasçılık belgesinin iptali ve yeniden verilmesi istemine ilişkin olup, Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 07.03.2008 tarihli kararının 1/b maddesi de gözetilerek inceleme görevi Yargıtay \* 7. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ : Dosyanın görevli Yargıtay \* 7. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 13.01.2009 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/829, Karar No: 2015/6122, Tarih: 22.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/829 E.  ,  2015/6122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 15.02.2006 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği .... köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, davacıların murisleri ....'den kaldığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacılar yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi gereğince adlarına tescili istemiyle dava açmıştır.

Müdahiller ... ve arkadaşları ise, taşınmazların kendilerine ait olduğu iddiasıyla davaya katılmışlardır.

Yargılama sırasında, 2013 yılında 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında çekişmeli taşınmazlara 1407, 1411, 1420 parsel numarası verilerek, sırasıyla 7907 m², 6684 m² ve 2332 m² yüzölçümü ve tarla niteliğiyle kadastro tutanağı düzenlenmesi üzerine, mahkemece görevsizlik kararı verilerek, 3402 sayılı Kanunun 5 ve 27. maddeleri gereğince, tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine gönderilmiş; mahkemece, gerçek kişilerin davalarının reddine, taşınmazların orman niteliğiyle adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 16.08.1966 tarihinde kesinleşmiş, taşınmazlar 766 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince tapulama harici bırakılmış, kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Yörede 1976 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması ile 17.04.1986 tarihinde ilân edilerek kesinleşen  2/B madde uygulaması, dava sırasında 2013 yılında 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince evvelce tapulama harici bırakılan yerlerde yapılan kadastro çalışması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporlarına göre, çekişmeli taşınmazların 1987 tarihli hava fotoğraflarında ve güncel fotoğraflarda çalılık, kayalık niteliğinde ve % 12'den fazla eğimli oldukları belirlenerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, ret sebebi ortak olan davalı ve Belediye Başkanlığı lehine, ortak vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken, ayrı ayrı dörtyüzellişer TL vekâlet ücreti takdir edilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hükmün 3. bendi yerine "Ret sebebi ortak olan davalı ve Belediye Başkanlığı lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 31/son maddesi gereğince takdir edilen dörtyüzelli TL vekâlet ücretinin davacı ve müdahillerden alınarak davalı ve Belediye Başkanlığına verilmesine" ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 22.06.2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17626, Karar No: 2013/20064, Tarih: 15.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/17626 E.  ,  2013/20064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kavga olduğu ihbarını alan polis memuru katılanın olay mahalline gittiğinde, hakkında şikayet bulunan sanığın, arabaya bindiğini görmesi üzerine, sanığın aracının yanına gidip, arabanın sol ön kapısı açık olduğu halde, sanığa hakkında şikayet olduğunu ve ifade için emniyete götürüleceğini söyleyerek arabadan inmesini istediği, sanığın ise, arabanın sol ön kapısı açık olduğu halde arabayı çalıştırıp, geriye doğru hızla hareket ettirmesi nedeniyle, arabanın açık olan sol ön kapısının, katılanın koluna çarpması üzerine katılanın yere düştüğü ve kolunun kırıldığı, sanığın, katılanın yere düştüğünü görmesine rağmen, olay yerinden kaçarak uzaklaştığı olayda, sanığın, katılanı doğrudan kastla yaralamış olmasına rağmen, eylemin bilinçli taksirle yaralama olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21367, Karar No: 2012/6214, Tarih: 05.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/21367 E.  ,  2012/6214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Türkoğlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme Kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, tefhim edilen kısa kararda, “davanın reddine” karar verildiği halde gerekçeli kararda  “davanın kabulüne” hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Bu nedenle, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar HMK.nun 297/son madde hükmü gereği açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10/04/1992 tarih 7/4. sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağının belirtilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için  vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,  05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13541, Karar No: 2012/16440, Tarih: 28.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/13541 E.  ,  2012/16440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, teminat olarak verildiği iddia olunan Kambiyo Senedi sebebiyle menfi tespit olup, TTK. 4, 5, ve 12.maddelerine göre mutlak ticari dava olmasına ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 19.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 19.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.