muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2, Karar No: 2008/2, Tarih: 20.03.2008

Kale Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada 24.04.2001 gün ve 6-28 sayı ile unsurları oluşmadığından bahisle sanık.....’ın sarkıntılık suçundan beraatine; sanıklar ... ve ...’ın eylemleri sabit görülerek sanık ...’un 765 sayılı TCY.nın 192, 59, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca sonuçta 1.542.294.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca 10 eşit taksitte alınmasına ve 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine, sanık ...’in ise 765 sayılı TCY.nın 192, 51/1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 1.156.720.500 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca 10 eşit taksitte alınmasına ve 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün sanıklar .... ve Kamil ile o yer C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 21.06.2004 gün ve 5732-7816 sayı ile sanık.....’ın, hakkında verilen beraat kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığı ve sanık ...’ın kamu davasına yöntemince katılmadığı için sanık..... hakkında kurulan beraat hükmünü temyiz yetkisi bulunmadığından bahisle her ikisinin temyiz isteklerinin reddine, o yer c.savcısı ve sanık ...’ın temyiz itirazları uyarınca yapılan incelemede;

“a) Sanık ...’un mahkemedeki anlatımında, sanık ....’nin mağdure ......’nın yardımı ile kendisini zorla içeriye aldıklarını ve sanık ....’nin burada kendisine tecavüz ettiğini belirtmesi karşısında; sanık.....’ın eyleminin TCY.nın 416/1. maddesine uyabileceği, kanıtları tartışmanın ve eylemi nitelendirmenin Ağır Ceza Mahkemesinin görevine gireceği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması,

b) Sanıklar Aynur ve ...’ın “sanık ... ile..... arasında ilişki olduğu hakkında dedikodu çıkarsa .....’a ait atletli fotoğrafları bütün mahalleye dağıtacaklarını” söyleyerek tehdit etme eylemlerinde, koşulun sanıklar açısından bir hak olduğu ve zorlama öğesinin oluşmayacağı gözetilmeden TCY.nın 191/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 192. maddesi ile hüküm kurulması” isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Kale Asliye Ceza Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 16.03.2005 gün ve 104-31 sayı ile sanık.....’ın eyleminin TCY.nın 416/1. maddesinde tanımlanan zorla ırza geçmek suçunu oluşturabileceğinden bahisle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli denizli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kale Asliye Ceza Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 16.03.2005 gün ve 104-31 sayı ile sanık.....’ın eyleminin TCY.nın 416/1. maddesinde tanımlanan zorla ırza geçmek suçunu oluşturabileceğinden bahisle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli denizli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Dosyanın gönderildiği Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesince 26.09.2005 gün ve 113-251 sayı ile sanık ....’nin hakkında cezalandırılmasına yeterli kanıt elde edilemediğinden bahisle yüklenen zorla ırza geçmek suçundan beraatına; sanıklar Kamil ve Aynur’un eylemlerinin ise tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık ...’in 765 sayılı TCY.nın 191/1, 51/1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca 16 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezasının 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine, sanık ...’un ise 765 sayılı TCY.nın 191/1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 20 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

Sanık ... ile katılan sanık ... müdafileri; sanıkların beraatlarına karar verilmesi gerektiği ve beraatına karar verilen sanık.....’ın zorla ırza geçme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmü temyiz etmişlerdir.

Davadaki tavsif yönünden esas alınması gereken, iddianamede anlatılan değil, Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararında açıklanan eylemdir. Bu kararda, sanıklardan ....’ye isnat olunan ve yargılamaya konu edilmesi gerektiği belirtilen eylem, katılan sanık ...’a yönelik zorla ırza geçmektir. 765 sayılı TCY.nın 416/1. maddesine temas eden ve temyiz davasına konu suçlardan en ağır cezayı gerektiren, bu eylemden kurulan beraat hükmünü inceleme görevi ise, Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre Yargıtay 5. Ceza Dairesine aittir. Bu durumda, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere 5. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 12.06.2006 gün ve 5751-5283 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA;

2- Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere 5. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 20.03.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22580, Karar No: 2021/14554, Tarih: 03.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/22580 E.  ,  2021/14554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, sanığın beraatine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın dere yatağında söğüt fidanı dikme şeklinde gerçekleşen eyleminde, sanığın suça konu yerin orman olduğunu bilmediğine ve dere yatağını güzelleştirme amacıyla fidan diktiğine yönelik savunması, söğüt fidanlarının meyve veren ağaçlardan olmaması, fidanların dere yatağına dikilmiş olması, sanığın fidanlardan yararlanmaya yönelik kastının tespit edilememesi gerekçesiyle ilk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraat kararı verilmiş ise de ; mahallinde yapılan keşif sonucu fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, suça konu yerin orman vasfıyla Maliye Hazinesi adına kayıtlı 122 ada 92 parselde yer aldığının, orman bilirkişisi raporunda da söğüt fidanlarının dikildiği yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığının tespiti karşısında; kesinleşen orman kadastrosunun herkes tarafından bilinmesi gerektiği de dikkate alınarak sanığın sabit olan eylemi nedeniyle mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, suçtan kurtulmaya yönelik beyanına itibarla yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3914, Karar No: 2012/10071, Tarih: 08.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3914 E.  ,  2012/10071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Tortum Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.02.2012 gün ve 18/27 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, miras yoluyla intikal, taksim ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedenlerine dayanarak kadastro çalışmalarında Hazine adına tespit ve tescil edilen 103 ada 52 parsel sayılı taşınmazın Hazine üzerindeki tapu kaydının iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 19.09.2011 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 103 ada 53 parsel içinde kalan 2.359,34 m2'lik taşınmaz bölümü ile B harfi ile gösterilen 103 ada 52 parsel içinde kalan 2.150,52 m2'lik taşınmaz bölümünün tapusunun iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hüküm; davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden; dava konusu taşınmazlardan 103 ada 52 parselin ham toprak vasfı ile 2008 yılında kadastro çalışmaları sonucunda Hazine adına tapuya tescil edildiği saptanmıştır. Mahkemece 13.09.2011 tarihinde mahallinde icra edilen keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ortak beyanlarında davacının hak iddia ettiği yerlerin davacının babasına ait iken ölümü ile davacıya intikal ettiğini, halen davacının zilyetliğinde olup Hazine ile ilgisinin bulunmadığını bildirmiş ise de aynı keşfe iştirak eden ziraat mühendisi bilirkişi, taşınmazın % 25-30 eğimli, orta bünyeli toprak yapısına sahip 3. sınıf tarım arazisi olmakla birlikte, üzerinde rehabilitasyon çalışması yapılmadığını, üzerinde yer yer büyükçe taş ve kaya parçaları ile çalı formunda kendiliğinden yetişen ağaçlar bulunduğunu, taşınmazın üzerinde 35-40 yıl önce ihtiyaca binaen tarım yapılmış ise de son 25-30 yıldır tarımsal faaliyet yapılmadığını bildirmiştir. Bu saptamalara göre dava konusu taşınmazın keşif tarihine göre en az 25-30 yıldan beri tarımsal faaliyete konu olmadığı ve davacının zilyetlik iradesinin varlığına dair herhangi bir emareye de rastlanmadığından iradi terk unsuru nedeniyle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Açıklanan nedenlerle davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. , HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6243, Karar No: 2020/1932, Tarih: 24.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6243 E.  ,  2020/1932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 2-b, 62/1, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 13.30 sıralarında sanık ... sevk ve idaresindeki...plakalı otobüs ile... caddesinden... istikametine doğru sağ şeridi takiben seyir halinde iken ... önü yakınlarına geldiğinde,önünde bulunan minibüsü geçmek için sola manevra yaptığında, karşıdan karşıya geçmek için orta refüjde beklemekte olan katılan yaya ...'ya, otobüsünün ön sol dikiz aynasıyla çarpmasıyla katılananın 4. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması ile neticelenen, sanığın asli ve tam kusulu bulunduğu olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezaya ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13582, Karar No: 2014/21398, Tarih: 24.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/13582 E.  ,  2014/21398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 23. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/581-2014/51

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin, nakliye hizmetlerinin alt işverene verilmesi gerekçe gösterilerek feshedildiğini, oysa ki davacının iş akdinin gerçekte sendikal nedenlerle feshedildiğini iddia ederek, davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin alınan işletmesel karar doğrultusunda feshedildiğini, feshin geçerli nedene dayandığını, davacının sendikal fesih iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin sendikal nedenlerle feshedildiğinin kanıtlanamadığı ancak davalı tarafça alınan işletmesel kararın objektif ve tutarlı olarak uygulanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşverence yapılan feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Sendikal tazminat 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin üçüncü fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, işin sevk ve dağıtımında, işçinin mesleki ilerlemesinde, işçinin ücret, ikramiye ve primlerinde, sosyal yardım ve disiplin hükümlerinde ve diğer hususlara ilişkin hükümlerin uygulanması veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayırım yapamayacağı kuralı getirilmiştir. Konuya dair bir başka güvence bahsi geçen maddenin beşinci fıkrasında öngörülmüş, işçilerin sendikaya üye olmaları veya olmamaları sebebiyle iş sözleşmelerinin feshedilemeyeceği, yine yasaya uygun sendikal faaliyetler sebebiyle işten çıkarılamayacakları ya da farklı uygulamaya tabi tutulamayacakları hükme bağlanmıştır.

İşverenin 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkralarına aykırı davranması halinde, işçinin bir yıldan az olmamak üzere sendikal tazminata hak kazanacağı hususu da Yasada ifadesini bulmuştur.

2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinde 4773 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrasında, işçinin iş sözleşmesinin sendika üyeliği ya da sendikal faaliyetleri sebebiyle feshedilmesi halinde, doğrudan sendikal tazminat talep hakkının olmadığı açıklanmış, 4857 sayılı İş Kanununun iş güvencesine dair hükümlerinin uygulanacağı kuralı getirilmiştir. Fesih dışında kalan sendikal nedene dayanan ayrımcılık hallerinde ise, işçinin doğrudan sendikal tazminat davası açma hakkı bulunmaktadır.

4773 sayılı Yasa ile sözü edilen maddeye eklenen yedinci fıkrada ise, iş güvencesi hükümlerinin uygulaması dışında kalan hallerde ve feshe bağlı tazminat istekleriyle sınırlı olmak üzere ispat yükünün işverene ait olduğu öngörülmüştür. Bu durumda sendikal nedenle fesih iddiasıyla açılan feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iade davasında ispat yükü, önceden olduğu gibi işçi üzerindedir. Ancak, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayan bir işçinin açmış olduğu sendikal tazminat isteklerini içeren bir davada, aksinin ispatı işverene aittir.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Somut olayda; mahkemece davacının, iş akdinin sendikal nedenle feshedildiği iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmiş ise de, bu kararın yukarıdaki Dairemiz ilkeleri doğrultusunda yeterli araştırma yapılmaksızın, eksik incelemeye dayalı olarak verildiği görülmüştür. Her ne kadar işverenin savunması dikkate alınarak yapılan işletmesel karara ilişkin Mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun ise de, ispat yükü altında olan işçinin sendikal tazminat talebinin, davalı iş yerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, üyelikten çekilen işçilerin iş yerinde çalışmaya devam edip etmedikleri, davacının iş akdinin feshedildiği dönemde sendika üyesi olupta iş akdi feshedilen başkaca işçilerin olup olmadığı, iş yerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı, alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlar yeterince araştırılıp irdelenmeksizin karara bağlandığı anlaşılmıştır. Belirtilen sebeplerle Mahkemece eksik araştırma ve incelmeye dayalı olarak sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8447, Karar No: 2017/1599, Tarih: 21.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/8447 E.  ,  2017/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Kısa kararda hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi karşısında; TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmayacağı gözetilmeden, kısa kararda TCK 53. maddesinin uygulanması suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kısa karardan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün 5. maddesinde yer alan TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamasının tamamen çıkartılarak sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17672, Karar No: 2009/21853, Tarih: 15.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/17672 E.  ,  2009/21853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tapu İptali-Tescil

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davalı ...'e mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin tebliği Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca haber bırakılan...'ün imzasının alınmamış olması nedeniyle geçersiz olmuştur. Davalı ...'e mahkeme kararı ile temyiz dilekçesinin yeniden ve usulüne uygun olarak tebliği,

2-Davalı ...'a mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin tebliği, haber bırakılan komşunun adı soyadı ve imzasının alınmamış olması nedeniyle geçersiz olmuştur. Davalı ...'a mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin yeniden ve usulüne uygun olarak tebliği,

3-Davalı ...'a mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi Tebligat Kanunun 35. maddesi uyarınca tebliğ edilmiş ise de adı geçen davalıya daha önce bu adreste yapılmış geçerli bir tebligat bulunmamaktadır. Aynı adreste davalı ...'e dava dilekçesinin tebliği yoluna gidilmiş, ancak tebligat Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca haber bırakılan komşu Yüksel Subaşı'nın imzasının alınmamış olması nedeniyle geçersiz olmuştur. Davalı ...'a mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi yeniden ve usulüne uygun olarak tebliğinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 15.12.2009 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/14497, Karar No: 2013/34066, Tarih: 03.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/14497 E.  ,  2013/34066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığa verilen cezalarının tür ve miktarına göre sanığın duruşmalı inceleme isteminin CMUK'un 318. maddesine göre reddine.

2) Sanık hakkında katılan ...'e karşı yaralama suçundan dolayı kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir" hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

3) Sanık hakkında katılan ...'e karşı yaralama suçundan dolayı kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan ... hakkında ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 12/05/2011 tarihli raporda, meydan gelen arızanın duyulardan veya organlardan birinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı konusunda şahsın muayene edilmek üzere gönderilmesi gerektiği bildirilmiş olup, bu rapor üzerine ilgili muayene için adli tıp şube müdürlüğüne gönderilmeden, ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi beyin ve sinir cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen, ayak bileğindeki tam kuvvet kaybının işlev yitirilmesi niteliğinde olduğuna ilişkin genel adli muayene raporuna dayanılarak, sanık hakkında eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 03/10/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.