muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10018, Karar No: 2024/7806, Tarih: 23.10.2024

2.Bölge Adliye Mahkemesi 14.11.2023 tarihli ek kararı ile, davalı- karşı davacı kadının İlk Derece Mahkemesine verdiği kimlik tespiti yapılan 31.07.2023 tarihli dilekçe ile yakın bir zamanda evlilik yapma niyeti olduğunu belirterek, Dairece karar verilmeden önce istinaf kanun yolundan vazgeçtiğine dair dilekçe verdiği, başvurunun feragat nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile erkeğin kusur tespiti, kadının davasının kabulü, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasına yönelik istinaf talebinin reddine, davalı- karşı davacı kadının istinaf başvurusunun feragat nedeniyle reddine ilişkin ek karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, kadın yararına kabul edilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, karşı davanın kabulü, kadın yararına nafakaya hükmedilmesinin yasal şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 175 inci maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

Taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma ve önlem nafakası davasının yapılan yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince boşanmaya neden olan olaylarda kadının ağır kusurlu, erkeğin az kusurlu oldukları gerekçesiyle asıl ve karşı davanın boşanma yönünden kabulüyle tarafların boşanmalarına, kadının feragati nedeniyle birleşen nafaka davasının reddine, kadın lehine tedbir nafakasına, kadının tazminat talepleri ile yoksulluk nafakası isteminin reddine karar verilmiş, karara karşı davacı- karşı davalı erkek tarafından "kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, aleyhine hükmedilen tedbir nafakası " yönünden; davalı- karşı davacı kadın tarafından ise "kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, tedbir nafakası miktarı, reddedilen yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminatlar" yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş, davalı- karşı davacı kadın 31.07.2023 tarihli dilekçesi ile istinaf başvurusundan vazgeçtiğini beyan etmiştir. Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince davalı- karşı davacı kadının istinaftan vazgeçtiğine dair dilekçesi nazara alınmayarak kadının istinaf talebi var gibi inceleme yaparak 24.10.2023 tarihli kararı ile kadının kusur tespitine ve yoksulluk nafakasına yönelik istinaf talebinin kabulü ile; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında eşit kusurlu olduklarının tespiti ile Mahkeme kararının 2 nci bendinin infazda tereddüt yaratmaması adına bütünüyle kaldırılmasına, tarafların eşit kusurlu olmaları nedeniyle davalı- karşı davacı kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, kadın lehine aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına (hükme 2nci bent olarak yazılmasına), erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir. Akabinde Bölge Adliye Mahkemesince dosyanın resen ele alınarak Dairece karar verilmeden önce davalı- karşı davacı kadın tarafından istinaftan vazgeçme dilekçesi verildiği, başvurunun feragat nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile 14.11.2023 tarihli ek karar ile davacı- karşı davalı erkeğin istinaf talebinin esastan reddine, davalı- karşı davacı kadının istinaf başvurusunun feragat nedeni ile reddine karar verilmiştir. Davacı- karşı davalı erkek vekili kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, kadın yararına kabul edilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından dosyanın resen ele alınarak ek karar verilmesi doğru bulunmamıştır. Bu durumda kadının istinaf başvurusundan feragati dikkate alınarak sadece erkeğin istinaf başvurusu yönünden istinaf edenin sıfatına göre inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, her iki tarafın istinaf talebi var gibi Bölge Adliye Mahkemesi'nce karar verilmesi ve sonrasında da dosyanın re'sen ele alınıp ek karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi asıl kararının ve ek kararının BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi asıl kararının ve ek kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19093, Karar No: 2024/5696, Tarih: 25.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/19093 E.  ,  2024/5696 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2023/62 E., 2023/121 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nın 16.03.2022 tarih, 2022/25826 Esas ve 2023/1299 sayılı bozma kararı üzerine;

1. Ankara 27. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2023 tarih ve 2023/62 Esas, 2023/121 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK nın 221/4-1 cümle, 5271 sayılı CMK nın 223/4-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.09.2023 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. ByLock'un örgütsel saik ile kullanıldığına,

2. Beraat kararı verilmesi gerektiğine

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Sanık savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

Hakkında silahlı terör örgütü üyeliğinden soruşturma başlatılan sanığın aşamalarda verdiği savunmalarının dosyada belirleyici delil niteliğinde olduğu ve mahkemenin de kabulünde sanık anlatımlarına dayandığı görülmekle, ikrarın bölünmezliği ilkesi de nazara alınarak dosyadaki en önemli delil olan sanık savunmasının kısmen değil bir bütün halinde değerlendirilmesi gerektiği ve PKK Terör Örgütü tarafından Diyarbakır İli Kulp İlçesindeki HES yapımı sırasında ve sonrasında yapılan silahlı ve bombalı saldırılara ilişkin Jandarma tutanakları, ifadelerin örnekleri, hasarlara ve çıkan yangına ilişkin fotoğrafllar, Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele Şube Müdürlüğünün 06.06.2014 tarih ve 2625 Sayılı yazısı üzerine, Ankara Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü tarafından, 11.06.2014 tarihinde yapılan “PKK terör örgütünün sanıktan vergilendirme adıyla para talep edeceği duyumunun alındığı, bunun üzerine sanığın emniyete giderek yardım istediği ve emniyet mensubu ...' un sanık ile iletişim kurabilmek için sanığa ByLock yüklediğine ilişkin beyan da gözetilerek;

Dosyada bulunan 24569 ID numaralı ByLock tespit değerlendirme tutanağına göre; sanığın mail ve yazışma durumunun pasif olduğu, gönderilen, alınan mail sayısının ve katıldığı grup sayısının sıfır olduğu, giriş sayısının ise bir olduğu dikkate alınarak maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konması bakımından sanığın ByLock'un örgütsel saik ile kullanıp kullanmadığının atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması ve sanığın ByLock programını örgütsel olarak kullanmadığı, indirmediği ve örgütsel faaliyetinin olmadığına ilişkin savunmasının denetlenmesi bakımından; dosya içerisinde bulunan ByLock tespit ve değerlendirme tutanağına göre; ekleyen, eklenen kişiler hakkında örgüt üyeliği sebebiyle ceza soruşturması yürütülüp yürütülmediğinin araştırılması, varsa ceza soruşturması ya da dava dosyalarının celp edilmesi, mevcut ise bu kişilerin aşamalardaki ifade örneklerinin getirtilerek incelenmesinden sonra ekli kişilerin tanık olarak dinlenilmesi gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile karar verilmesi ile dairemizin 16.03.2022 tarih, 2022/2526 Esas ve 2023/1299 sayılı ilamı ile bozma kararı verilmiş, yerel mahkemenin bozma kararına uymasına karar verilmiş olmasına rağmen bozma gerekçelerini yerine getirmeden karar vermesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara 27. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2023 tarih ve 2023/62 Esas, 2023/121 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Ankara 27. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/137, Karar No: 2019/3269, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/137 E.  ,  2019/3269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4413, Karar No: 2018/5678, Tarih: 05.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/4413 E.  ,  2018/5678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, davalılar murisi ... ile müvekkili arasında ........1992 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ... .... Asliye Hukuk Mahkemesin de açılan tapu iptal ve tescil davasında hükme esas alınan ... .... Noterliğinin ........1994 tarih ve 81661 yevmiye numaralı ek sözleşmesinin mutlak butlanla batıl olduğunu ileri sürerek, ek sözleşmenin mutlak butlanla batıl olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davaya konu iddiasını ... .... Asliye Hukuk Mahkemesinde ileri sürdüğünü ve görülmekte olan davada o delil için verilen karar kesinleşmiş ise bunun ortadan kaldırılmasının yolunun ancak yargılamanın yenilenmesi olacağını, dava açılması için gereken hukuki yararının olmadığı ve HMK'nun 115. maddesine göre de dava şartının yokluğunun olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davada davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.....2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/227, Karar No: 2010/7010, Tarih: 26.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/227 E.  ,  2010/7010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 15'ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/20955, Karar No: 2019/5185, Tarih: 06.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/20955 E.  ,  2019/5185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davcının iş aktine haksız olarak son verildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı , yıllık izin alacağı, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlirin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen ulusal bayram ve genel tatil günü çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı ulusal bayram ve genel tatil günlerine çalıştığının ispatı konusunda tanık deliline dayanmıştır. Davacı tanıkları davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı hakkında bilgilerinin olmadığını beyan ederken davalı tanıkları ise davacının çalıştığı dönemde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma olmadığını belirtmiştir. Tanık anlatımları bir bürün olarak değerlendirildiğinde davacı ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını usulüne uygun deliller ile kanıtlayamamıştır. Bu gerekçelerle mahkemece davacının ulusal bayram ve genel tatil ücretine yönelik talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Dava tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin Genel Hükümlerinin 3. maddesinde “Yargı yerlerince avukata ait olmak üzere karşı tarafa yükletilecek avukatlık ücreti, ekli Tarifede yazılı miktardan az ve üç katından çok olamaz. Bu ücretin belirlenmesinde, avukatın emeği, çabası, işin önemi niteliği ve davanın süresi göz önünde tutulur.” düzenlemesine yer verilmiştir. 13. maddesinde ise “ Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez. “ düzenlemesi bulunmaktadır.

Kabule göre her ne kadar davalı lehine 2,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiş ise de davacı vekili tarafından sunulan 24.12.2015 tarihli ıslah dilekçesinde davacının ihbar tazminatı talebini 1.651,12 TL olarak ıslah ettiği ve yargılama sonucunda ise davacının ihbar tazminatı talebinin reddine karar verildiği anlaşıldığından artık reddedilen bu alacak kalemi de göz öründe bulundurularak tarife genel hükümlerinin 3 ve 13. maddelerine göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi de hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3794, Karar No: 2011/2865, Tarih: 30.06.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/3794 E.  ,  2011/2865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 765 s.y. TCK.nın 64/1.mad.del.240, 80, 59, 647 s.y.6.mad.ge.erteli 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 271 YTL adli para cezasına ilişkin

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar ... ve ... müdafii ile ..., ... ve ...’ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Halfeti eski hakimi ...’ın, Halfeti adliyesinde görev yaptığı sırada bakmış olduğu Asliye Hukuk Mahkemesinde, esas defterinin 2002/194 sırasından başlayıp 2002/1516 numarasında biten toplam 1323 adet hükmen tescil davasında, hükmen tescili istenen taşınmaz sayısının 204, açılan dava sayısının 1323 olduğu, bu davalardan aynı parsellerle ilgili olanları birleştirmeden 1323 adet keşif yapıldığı, 1383 ila 1391 esas numarasına kayıtlı olan 9 adet dava dosyasında ise taşınmazların 3 parsel numarasında Hazine adına kayıtlı bulundukları, taşınmaz vasfı olarak kayalık olarak gözüktükleri, tapu kütüğüne tescillerinin mümkün olmadığı ve tapu kayıtlarında bu hususun belli olduğu halde keşif yapılması, aynı tekne ile keşfe topluca gidilmesine rağmen tutanaklara “keşif konusu taşınmaz başına gidildi, davacı hazine temsilcisinin hazır olduğu görüldü” denilmesi, keşfe tekne ile iki gün gidildiği halde tutanaklarda yedi günde yapılmış gibi gösterilmesi, gayrimenkullerin Birecik Barajı nedeniyle 11.04.2000 tarihinden başlayarak kısmen ya da tamamen su altında kaldığı halde keşif tutanaklarında bu durumdan bahsetmeden matbu olarak “fen bilirkişisinden davaya konu yeri göstermesi istendi, gösterdi, dava konusu taşınmaz burasıdır dedi gösterilen yer topluca gezildi, görüldü. Fen bilirkişisinden yukarıdaki kimliği ve yemini tahtında soruldu, ben dava konusu taşınmazı gezdim, gördüm, inceledim. Taşınmazlar üzerinde gerekli ölçümlerimi yaptım. Yanımda getirmiş olduğum çaplı krokiyi ve kamulaştırma paftasını zemine uyguladım. Dava konusu taşınmaz burasıdır. Aynen uymaktadır. Gerekli notlarımı aldım, ayrıntılı ve krokili raporumu ibraz edebilmem için süre verilmesini isterim” şeklinde hakikate uymayan beyanlar yazdırılması suretiyle 1323 adet gerçeğe aykırı keşif tutanakları düzenleyerek haksız yere keşif ücreti almaktan, diğer sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın hakikat hilafına düzenlenen keşiftutanaklarını imzalayarak hakim ...’ın eylemine iştirak etmekten ibaret eylemlerinin 765 Sayılı TCK.nun 339/1 ve 80 maddelerine (5237 Sayılı TCK.nun 204/2 ve 43 md.) uygun bulunduğu gözetilmeden, eylemin görevi kötüye kullanma olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı sanıklar ... ve ... müdafii ile ..., ... ve ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 30.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.