muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6692, Karar No: 2014/7241, Tarih: 13.03.2014

Hal böyle olunca, mahkemece bu talepler yönünden ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Tüm dosya kapsamı ve emsal dosyalar içeriğinden projede binaların bodrum katlarının sığınak ve kapıcı dairesi olarak belirlendiği, depo yapılacağı konusunda bir taahhüdün bulunmadığı anlaşılmaktadır. O halde bu kalem yönünden davacının bir talep hakkı bulunmamaktadır. Mahkemece yanlış değerlendirme ile eksik ifa olarak nitelendirilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Mahkemece, bilirkişi raporunda gizli ayıp olarak tespit edilen su, ısı ve ses izolasyonu problemleri ile bina iç duvarlarındaki rutubetlenme nedeniyle nispi metod uygulanarak bedel indirimine hükmedilmiştir. BK’nun 198.maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Davacı dairesini 09.02.2008 tarihinde teslim almış olup ayıp ihtarını 19.02.2010 tarihinde göndermiştir. Bu durumda gizli ayıpların mahiyeti ve sebepleri dikkate alınarak teslim tarihinden itibaren Ne kadar sürede ortaya çıkabilecekleri hususunda bilirkişilerden ek rapor alınmalı, ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı tespit edilmeli, bu hususta tarafların delil ve karşı delilleri sorulmalı ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

4-Bozma nedenlerine göre davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.,2.,3. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 4. bent gereğince davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26848, Karar No: 2016/9175, Tarih: 05.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26848 E.  ,  2016/9175 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/529-2015/260

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza net meyve geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre % 20 oranında objektif değer artışı uygulanması gerekirken, uygulanmamak suretiyle az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/483, Karar No: 2019/1453, Tarih: 21.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/483 E.  ,  2019/1453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin ticari kamyonetiyle saman balyalarını taşıdığı sırada, elektrik tellerine temas etmesi sonucu kamyonetin ve samanların yandığını, elektrik tellerinin yerden en az 5.5 metre yükseklikte olması gerekirken, kamyonetin tellere çarptığı noktada tellerin yerden yüksekliğinin yalnızca 4.70 metre olduğunu, yangına elektrik dağıtım hattının yönetmeliklere uygun tesis edilmemesinin neden olduğunu, bu nedenle müvekkilinin uğradığı zararı davalının tazmin etmesi gerektiğini belirterek; 1.000,00 TL'nin olay tarihi olan 30.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve 580,85 TL tespit giderinin sarf tarihi olan 11.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 20.05.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 28.900,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu olayın meydana gelmesinde müvekkili kuruma atfedilecek bir kusur bulunmadığını, olayın, saman yüklü kamyonun olması gerekenden daha fazla yükseklikte yük taşınmasından kaynaklandığını, kamyonun iletkene çarptığı noktada iletkenin yoldan yüksekliğinin 6,5 metre olduğunun tespit edildiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir

Mahkemece davanın kabulü ile, 28.900,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2015/4698 esas 2015/10761 karar sayılı 11/06/2015 tarihli ilamıyla;

“ Dava; davacının aracının elektrik dağıtım hattına teması ile çıkan yangın nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Temyize konu öncelikli uyuşmazlık; yangının, saman yüklü kamyonetin olması gerekenden daha fazla yükseklikte yük taşınmasından mı, yoksa kamyonetin tellere çarptığı noktada tellerin yerden yüksekliğinin olması gerekenden daha az mesafede olmasından mı kaynaklandığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, makina ve ziraat mühendisleri tarafından hazırlanan rapor hükme esas alınarak karar verilmiş olup, bilirkişiler raporda, uzmanlık alanlarının dışında tespitler yapmışlar ve aracın seyir halindeyken temas ettiği elektrik telinin kopması sonucu yandığını, kamyonun azami yükseklik olan 4 m ölçüsünü aşıp aşmadığının belirlenemediğini, ancak olay öncesi yapılan trafik kontrolünde uygulanan cezanın bu maddeyi kapsamadığı ve kopan elektrik kablosunun Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 46. maddesine uygun olmadığı kanaatinde olduklarını bildirmişlerdir

Olayın özelliğine göre somut olayda görüşüne başvurulması gereken bilirkişiler arasında elektrik bilirkişisinin de bulunması gerekirdi. Zira; kamyonetin tellere çarptığı noktada tellerin yerden yüksekliğinin Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin ilgili hükümlerine uygun olup olmadığı noktasında görüşüne başvurabilecek uzman bilirkişi elektrik bilirkişisidir.

Diğer taraftan eldeki dava, kusursuz sorumluluk esasına göre meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkin ise de, hiç kimsenin kendi kusurundan faydalanamayacağı ilkesinden hareketle davacının zararın meydana gelmesinde veya artmasında kusurlu olup olmadığının da elektrik uzman bilirkişiden alınacak raporla belirlenmesi gerekirdi.

Hal böyle olunca mahkemece; kamyonetin tellere çarptığı noktada tellerin yerden yüksekliğinin Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin ilgili hükümlerine uygun olup olmadığı ve zararın meydana gelmesinde veya artmasında davacının kusurlu olup olmadığı hususlarında içinde elektrik bilirkişisininde bulunduğu uzman bilirkişi heyetinden taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, uzman bilirkişiden kusur raporu alınmaksızın, yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Söz konusu bozma ilamı sonrasında mahkemece; olayın meydana gelmesinde davalının tamamen kusurlu olduğu, bilirkişi raporunda belirlenen yakıt bedelinin ne kadar olduğu tespit edilemediğinden talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 27.500,00 TL’nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir .

2- HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca hakim; çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakim, kendisinin sahip olmadığı özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişiye başvurur. Bu nedenle, bilirkişinin kendisinden sorulan husus hakkında, özel ve teknik bir bilgiye sahip olması, başka bir deyişle o konuda uzmanlaşmış olması gerekir.

Bozma ilamında davacının kusurlu olup olmadığı hususlarında içinde elektrik bilirkişisininde bulunduğu uzman bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiğinin belirtildiği, bu kapsamda bozma sonrası alınan bilirkişi heyeti raporuna göre de davacının yangının oluşumunda % 10, davalı ... şirketinin % 90 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, mahkemece ise davalı tamamen kusurlu kabul edilerek hüküm verildiği görülmektedir.

Bozma ilamında davacının kusurlu olup olmadığı hususlarında içinde elektrik bilirkişisininde bulunduğu uzman bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiğinin belirtildiği, bu kapsamda bozma sonrası alınan bilirkişi heyeti raporuna göre de davacının yangının oluşumunda % 10, davalı ... şirketinin % 90 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, mahkemece ise davalı tamamen kusurlu kabul edilerek hüküm verildiği görülmektedir.

O halde mahkemece; bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi heyeti raporuna göre dava konusu olayın meydana gelmesinde davacının % 10 oranında kusurlu olduğunun tespit edilmesi nedeniyle, meydana gelen zarar miktarından kusur oranında indirim yapılarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı taraf yararına HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2004, Karar No: 2021/534, Tarih: 21.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/2004 E.  ,  2021/534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-)Sanık ... hakkında mağdur ...’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, sanık ... müdafiinin diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Aksaray 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.03.2010 gün 2009/171–2010/392 karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı TCK’nin 106/1. maddesinin 1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, bu aşamada 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı, ancak adlî sicil kaydında yazılı olan mahkûmiyetleri içinde en ağırı olan Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin 29/09/2005 gün ve 2005/225-264 sayılı yağma suçundan hükmedilen 5 yıllık hapis cezasının tekerrüre esas oluşturacağı gözetilerek tekerrür uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, Aksaray Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.11.2013 gün 2013/47-416 sayılı hükmün, açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık ... hakkında tekerrür uygulamasına ilişkin bölümler çıkartılıp, yerine "Sanık ... hakkında Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin 29/09/2005 gün ve 2005/225-264 sayılı yağma suçundan hükmedilen 5 yıllık hapis cezasının tekerrüre esas alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 58/6-7. maddesi uyarınca, hükmolunan cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktar bakımından sanığın kazanılmış hakkının “5 ay” olarak gözetilmesine,” tümcelerinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-)Sanık ... hakkında mağdur ...’a karşı silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince;

2-)Sanık ... hakkında mağdur ...’a karşı silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Mağdur ...’ın yanında işçi olarak çalışan sanık ...’un olay günü 160 TL alacağını tahsil etme amacıyla mağdura ait işyerine gelip alacağını istediği, aldığı olumsuz yanıt üzerine mağdurun yüzüne bardakta bulunan sıcak kahveyi döküp dükkan içindeki bir tencereyi cama attığı, sonrasında masada bulunan tornavidayı alıp mağdura tevcih ederek alacağına yönelik eylemlerini sürdürdüğü, ikinci kez olumlu yanıt alamayınca bu kez de elindeki tornavida ile mağdurun başına birkaç kez vurduğu olayda; sanığın eyleminin bir bütün olarak kasten yaralama eylemini oluşturduğu gözetilmeden yerinde yeterli olmayan gerekçeyle ayrıca tehdit suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/675, Karar No: 2020/390, Tarih: 10.06.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/675 E.  ,  2020/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili, Kurum sigortalılarının bakmakla yükümlü olduğu engelli çocuklarının aldıkları özel eğitim ve rehabilitasyon hizmeti bedellerinin 3359 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince Kurum tarafından ödendiğini, davalının da bu konuda hizmet verdiğini ancak 01.01.2005 tarihinden itibaren bünyesinde psikolog ya da rehber öğretmen bulundurması gerekirken bu yükümlülüğünü 2005 yılı Kasım ayına kadar yerine getiremediğini, buna rağmen bahsi geçen döneme ait hizmet bedellerini Kuruma fatura ettiklerini, başlangıçta ödeme yapılmak istenmemiş ise de idare mahkemesince şekli anlamda alacağın kesinleştiği ve ödeme yapılması gerektiği yönünde karar verilmesi üzerine 153.779,38TL ödeme yapmak durumunda kalındığını ileri sürerek haksız ödenen bu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili, eksik personelle hizmet verildiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, böyle bir durum olsaydı İl Milli Eğitim Müdürlüğü müfettişlerince yapılan denetimlerde tespit edilmesi gerekeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararı:

6. Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.06.2011 tarihli ve 2009/310 E., 2011/334 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 21.03.2012 tarihli, 2011/15141 E., 2012/7327 K. sayılı kararı ile hüküm “Davalı sadece bulundurmadığı psikolog ya da rehber öğretmenden kaynaklanan ödemeleri alamaz. O hâlde mahkemece, davaya konu dönemde hangi alanlarda ne hizmetin verildiği, verilen bu hizmet karşılığında kesilen faturalar karşılığı yapılan ödemeler içinde psikolog ya da rehber öğretmen ücreti ve onun tarafından verilmesi zorunlu eğitim giderinin bulunup bulunulmadığı yönünde önce varsa taraf delilleri toplanarak alanında uzman bilirkişi veya bilirkişi heyetinden taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir” şeklindeki gerekçeyle eksik inceleme nedeniyle karar bozulmuştur.

7. Mahkemece bu bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda 03.09.2013 tarihli, 2012/357 E., 2013/571 K. sayılı karar ile “SGK tarafından 3359 sayılı Kanun 8. madde gereğince sigortalılıkların bakmakla mükellef oldukları özürlü çocuklarının özel eğitim ve rehabilitasyon hizmeti alabilmeleri ve topluma kazandırılmaları amacı ile özürlü çocukların eğitim giderleri ödenmektedir bu konuda davalının ruhsatı vardır ancak, özel eğitim kursları yönetmeliğinin 7/d,e,f fıkraları gereğince psikolog veya rehber öğretmen bulundurması zorunludur bu husus yerine getirilmediği taktirde davalı tarafça sözleşmede belirtilen hükümlülük yerine getirilmemiş sayılacaktır. Bu hususlar dikkate alınarak mahkememiz davalı eğitim kurumuna ödenen bedelin tamamının davalıdan tahsili yoluna gitmiştir. Ne var ki mahkememizin kararı yüksek Yargıtayca bozmaya konu edilmiştir. Bozma kararına uyulmuş ve gereği yerine getirilmiştir. Bozma kararı uyarınca yeniden bilirkişi kurulundan ek rapor alınmıştır. Bilirkişi heyetinin raporunda da belirtildiği gibi dosyadaki mevcut belgelerden rehber öğretmen veya psikolog bulundurmadan ne kadar süre eğitim parası alındığı bu sürelerin hangi zaman dilimine rastladığı mevcut deliller ile belirlenememiştir. Mahkememiz bu konuda bilirkişi raporu alınmadan önce 27.09.2012 tarihinde davacı tarafına önel vermiş ancak bu konuda belgenin yetersiz olduğu bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Bu kez 04.06.2013 tarihli celsede kesin süre verilmiş, ancak kesin süre de de belge ibraz edilememiştir. Bu durumda davacı mevcut delillere göre davasını kanıtlayamamış olarak kabul edileceğinden davanın reddine karar vermek gerekmiştir.” şeklindeki gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

8. Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı:

8. Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

9. Yargıtay 13. Hukuk Dairesince 04.11.2014 tarihli ve 2013/31687 E.,2014/34114 K. sayılı kararı ile; “Tarafların bazı usulî işlemleri belli bir süre içinde yapmaları için hâkimin bir tarafa kesin mehil verebileceği HMK'nun 94 ve devamı maddelerinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Kesin mehil, davanın en az masrafla ve sürüncemede bırakılmadan bir an evvel sonuçlanmasını temin için hâkime tanınan yasal takdir yetkisidir. Ancak kesin mehil verilen işlemin yapılmaması, bir hakkın ortadan kalkması sonucunu doğurduğundan bu konudaki kararın yasaya uygun olması zorunludur. Bu nedenle HMK'da taraflara verilecek kesin süreye ilişkin ara kararlarda, yapılması gereken işlerin neler olduğunun açıklıkla belirtilmesi, tanınan sürenin yeterli ve elverişli olması, verilen kesin sürenin sonuçlarının da duruşma zaptına açıkça yazılması gerekir (Bkz. HGK 21.9.1983 T. 14/3447-825 sayılı kararı). Aksi takdirde kesin mehle uymama, hukuki sonuç doğurmayacaktır. Yukarıda açıklanan şekilde usulüne uygun olmayan kesin süreye dayanılarak mevcut delillerle iddiaların ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddi yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

10. Mahkemece19.02.2015 tarihli ve 2015/38 E., 2015/115 K. sayılı kararıyla ilk karar gerekçeleri tekrar edilmek ve verilen kesin sürenin usule uygun olduğu belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

11. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

12. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; mahkemece “…Yargıtay bozma ilamında belirtilen konuda tüm belgeleri ibraz etmesi…” şeklinde açıklamayla davacı tarafa bir sonraki celseye kadar kesin süre verilmesine ilişkin ara kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun kesin süreye ilişkin 94. maddesinde öngörülen sonuçları doğurmaya elverişli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

13. Bilindiği üzere, usul kanunlarında yer alan sürelerin önemli bir kısmı, taraflar için konulmuş sürelerdir. Taraflar, bu süreler içinde belli işlemleri yapabilirler veya yapmaları gerekir. Bu süre içinde yapılamayan işlemler, tekrar yapılamaz ve süreyi kaçıran taraf aleyhine sonuç doğurur.