muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14496, Karar No: 2010/2277, Tarih: 24.02.2010

2) Davalının çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimine yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bu yer hakkında eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmiştir. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen kesiminin 1958 baskı tarihli memleket haritasında ve 1948 uçuş tarihli hava fotoğrafında açık renkli alanda, (A) ile işaretlenen kesiminin yeşil renkli ormanlık alanda gözüktüğü, eğiminin %30-35 olduğu, bir kesiminin üzerinde buğday ekili olduğu, ekili olmayan kısımlarında ise değişik yaşlarda meşe ve pırnal meşe çalılarının bulunduğu, yer yer kayalık ve blok taşlık bulunduğu, taşınmazın (A) ile işaretlenen kesiminin orman sayılan, (B) ile işaretlenen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmıştır. Ziraat bilirkişi Serdal Nalbant tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın % 25 eğimli olduğu, % 80’nin zeytinlik, % 20’nin taşlık niteliğinde bulunduğu, üzerinde 1 tane 100 yaşında meşe ağacı olduğu, 3. sınıf tarım arazisi ve kısmen zeytinlik olduğu belirtilmiş olup taşınmazın (B) ile işaretlenen bölümünde orman ağaçlarının bulunup bulunmadığı, orman ağaçları var ise orman ağaçlarının sayısı, kapalılık oluşturup oluşturmadığı, toplu veya dağınık halde bulunup bulunmadığı yönünde orman bilirkişiden rapor alınmadan dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

2009/14496-2010/2277

6831 Sayılı Yasanın 05.11.2003 tarihinde kabul edilen 4999 Sayılı Yasanın 6. maddesi ile değiştirilen 11. maddesinde fiilen orman olduğu Orman Genel Müdürlüğünce tespit edilen yerlerin, talep üzerine Maliye Bakanlığınca Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edileceği ve tahsisi yapılan bu yerlerin Hazine adına tapuya orman niteliği ile tescil edileceği düzenlenmiştir.

Bu sebeple; bir fen ve bir orman bilirkişi ile keşif yapılarak çekişmeli taşınmazın temyize konu (B) ile işaretlenen kesimi hakim tarafından gözlemlenmeli, taşınmaz üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşları vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşları, sayısı, kapalılık oluşturup oluşturmadıkları, orman ağaçlarının sayısı, yaşı, cinsi, taşınmaz üzerinde toplu veya dağınık olarak bulunup bulunmadıkları yönünde rapor alınmalı, orman ağaçları taşınmaz üzerinde toplu halde bulunuyor ise o bölüm fen bilirkişiden alınacak ek rapor ile ifraz ettirilmeli oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ:1) Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı Salih Kilimci’nin çekişmeli taşınmazın (A) ile işaretlenen kesimine yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ:1) Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı Salih Kilimci’nin çekişmeli taşınmazın (A) ile işaretlenen kesimine yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı Salih Kilimci’nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen bölümü yönünden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 24/02/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20311, Karar No: 2015/7982, Tarih: 01.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/20311 E.  ,  2015/7982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Türkoğlu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2010/9-2013/35

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı E. B. dışındaki diğer davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve sigortacıları olduğu aracın karıştığı trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan davacının ağır derecede yaralandığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 40.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketleri dışındaki davalılardan faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı E. B. davaya cevap vermemiş, diğer davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre, davacının maddi tazminat talebinin 5.837,67 TL, manevi tazminat talebinin ise 15.000,00 TL yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı E. B. dışındaki diğer davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-)1086 Sayılı HUMK'nun 388 ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK'nun karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekli-liği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut olayda, yargılamanın sona erdirildiği 07.2.2013 tarihli oturuma ait kısa kararda hüküm altına alınan tazminat miktarları belirtilmemiştir. Buna göre gerekçeli karar ile kısa karara ilişkin hüküm fıkrasının birbiriyle uyumlu, açık ve anlaşılır olmadığı açıktır. Başka ifade ile kısa karara dair hüküm fıkrası taraflara yükletilen hak ve sorumluluklar yönünden açık olmayıp, taraflar yönünden şüphe ve tereddüt uyandıracak niteliktedir. Bu yönler yukarıda açıklanan yasa maddelerine açık bir aykırılık oluşturduğundan (10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında da belirtildiği üzere) hükmün bozulması gerekmiştir.

2-)Bozma neden ve şekline göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma neden ve şekline göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan sebeplerle bozma nedenine göre bu aşamada tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalılar ...... Tur.Turz.Tic.A.Ş, E. B., .... Sigorta A.Ş., A.. Ş..ne geri verilmesine 1.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14025, Karar No: 2012/22089, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14025 E.  ,  2012/22089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, diğer davalılar tarafından yetiştirilen karpuz fidelerinin davalı ...'dan 15.5.2009 tarihinde satın alıp taşınmazına ektiğini ancak yetişmediğini, ... Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünün raporuna göre “” Karpuz meyve yanıklığı hastalığının bulunduğunun tesbit edildiğini, bu hastalığında tohum ve fide ile taşınan hastalıklardan olduğunu bildirerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 64.283,80 TL zararının faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ... Tarım AŞ ve ... Fide AŞ TTK'nun 25.maddesindeki ihbar sürelerine uyulmaksızın dava açıldığını, hastalığın başka sebeplerden kaynaklanmış olduğunu savunarak davanın reddini dilemiş, diğer davalı davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece davanın hem esastan hemde TTK'nun 25/3.maddesindeki 8 günde gerekse BK'nun 198.maddesine göre derhal ayıp ihbarında bulunulmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davalıdan satın aldığı karpuz fidelerinin hastalıkla bulaşık olması nedeniyle zararının tahsili için eldeki davayı açmıştır.

5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 11.maddesinde” Fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, 2012/14025-22089

ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler.

5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 11.maddesinde” Fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, 2012/14025-22089

ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler.

Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.”hükmünü içermektedir.Davacı,15.5.2009 tarihli fatura ile bayi ...'dan fideleri satın almış,24.7.2009 tarihinde zararını tesbit ettirmiş,ayrıca Zirai Karantina Müdürlüğü Laboratuvarının 18.12.2007 tarihli raporu alınmıştır.Davacı eldeki davasını 7.9.2009 tarihinde açtığına göre az yukarıda bahsedilen kanundaki 6 aylık süre içinde davanın açıldığı anlaşılmaktadır.Mahkemece davacı tarafın tacir olduğu iddia ve ispat edilmeksizin TTK'nun 25.maddesi hükümlerinin uygulanarak davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.Mahkemenin esastan red sebepleri bakımından ise;Tohumculuk Kanununun kapsam başlıklı 2.maddesinde “ Bu Kanun; tarla bitkileri, bağ-bahçe bitkileri, orman bitki türleri ve diğer bitki türleri çoğaltım materyaline ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, tohumlukların üretimi, sertifikasyonu, ticareti, piyasa denetimi ve kurumsal yapılanmalar ile ilgili düzenlemeleri kapsar.”şeklinde düzenleme getirilmiştir.Tohum ve türevlerinin üretim ve satışı,gerekli izinlerin alınmasının bu kanun kapsamında düzenlendiği de gözetildiğinde,kanunun bu süreçte yer alanlar için uygulanması gerekir.Bu açıklamalar ışığında davanın süresinde açıldığı anlaşılmakla davanın esası bakımından da tarafların delillerinin ve sorumluluğunun bu kanun hükümlerine göre incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA,Bozma sebebine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 955,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2630, Karar No: 2008/4481, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2630 E.  ,  2008/4481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile)

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Sungurlu Asliye (Aile) ile Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiliğin kaldırılması ... vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından davacının, sulh hukuk mahkemesi kararı ile özürlü oğluna vasi tayin edildiği, davacının yaşlı olması nedeniyle vasiliğin kaldırılmasını talep ettiği, uyuşmazlığın vesayete ilişkin olduğu anlaşılmaktadır

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 Sayılı Yasa’nın 20.04.2004 günü yürürlüğe giren 14.04.2004 gün ve 5133 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi ile “22.01.2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Yasaya göre aile hukukundan ... dava ve işler”in aile mahkemelerinde görüleceği, yine 5133 Sayılı Yasanın Geçici 2. Maddesi ile de “Bu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihte aile mahkemelerinde görülmekte olan ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan konularla ilgili dava ve işler yetkili ve görevli mahkemesine devredilir.” hükümleri getirilmiştir.

Medeni Yasanın sözü edilen İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında vesayet, kayyımlık ve yasal danışmanlıkla ilgili hükümler bulunmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yeralan 397. maddesinin 2. fıkrası gereğince “vesayet makamı, sulh hukuk mahkemesi; denetim makamı, asliye hukuk mahkemesidir.”

O halde, konusu Medeni Yasanın 2. Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan davaya sulh hukuk mahkemesi bakmakla görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Sungurlu Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/03/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6658, Karar No: 2009/9919, Tarih: 25.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/6658 E.  ,  2009/9919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, SSK'lı hizmetleri hariç 1.3.1986 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 31.01.1993-01.01.1997,16.06.2004-01.06.2006 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa’ya tabi çalışmaları dışında 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa’nın 36 ve 10.maddesindeki şartların da gerçekleşmesi halinde 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve SSK’lı çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, talepte bulunulması, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 2926 Salı yasanın 10. maddesinde sayılan kurum ve kuruluşlardan bir bölümünde kaydının bulunmadığı doğrudur. Ancak davacının 21.02.1986 tarihli giriş bildirgesine göre muhtar beyanı esas alınarak 01.03.1986 tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak resen tescil edildiği, kendi nam ve hesabına çiftçilik yaptığı, 506 sayılı Yasa kapsamındaki zorunlu sigortalı çalışmalarının kısa süreli olduğu davacının 1.2.1993 tarihinde başlayan 3 günlük 506 sayılı Yasa'ya tabi çalışması nedeniyle davalı Kurumca sigortalılığının 31.1.1993 tarihi itibariyle terkin edilerek 1.1.1997 tarihi itibariyle yeniden başlatıldığı 01.06.1986 ile 27.05.2003 tarihleri arasında ve 16.06.2004 tarihinden itibaren Ziraat Odasına üyeliğinin bulunduğu,

Kuruma verdiği terk belgesine göre 19.05.2003 tarihinde tarımsal faaliyetine son verdiği,01.06.2006 tarihinde yeniden tescil edildiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerle köy muhtarının anlatımlarından açıkça anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının 31.01.1993-01.01.1997 tarihleri arasındaki dönem yönünden, 1993/1.dönemdeki 2 günlük kısa süreli SSK’lı çalışmaları dışlanmak suretiyle 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tesbitine karar verilmesi yerinde ise de, 19.05.2003 tarihinde tarımsal faaliyetine son verdikten sonra prim ödemesi ve tescil talebi olmadığı halde mahkemece Ziraat Odası kaydı nedeniyle 16.06.2004 tarihi ile yeniden tescil edildiği 01.06.2006 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tesbit kararı usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek, yerine,

“1-Davanın kısmen kabulü ile, davacının 31.01.1993 ile yeniden tescilinin yapıldığı 01.01.1997 tarihleri arasında 1993/1.dönemindeki 2 günlük SSK’lı çalışması dışında 2926 sayılı Yasa kapsamında ... tarım sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine,fazla istemin reddine,

2-Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

3-Davacı tarafından yatırılan 31,20 TL harcın karar kesinleştikten sonra talep halinde davacıya iadesine,

4-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 575,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 575,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan 25,00 TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre takdiren 15,00 TL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına, ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 25.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3158, Karar No: 2018/2495, Tarih: 11.06.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/3158 E.  ,  2018/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ....ile davalılar 1-... 2-... 3-... 4-... vs. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 15.02.2018 gün ve 2018/14-90 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılar ..., ..., ... ve ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, ayıplı olarak imâl edilen eserin meydana gelen depremde yıkılması nedeni ile uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece Dairemizin 03.11.2016 tarihli ve 2016/2583 Esas, 2016/4524 Karar sayılı bozma ilâmına uyularak verilen 11.06.2018 tarihli karar, davacı ...san ... ve davalılar ..., ..., ... ve ... tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiştir.

Temyiz eden davalılar ayrı yarı mahkemece verdikleri temyiz dilekçeleriyle adli yardım talebinde bulunarak kendilerinin temyiz harcından muaf tutulmasını istemi, bu nedenle de temyiz dilekçelerini verirken gerekli nispi harçlar yerine, maktu temyiz yoluna başvurma haçları ile maktu temyiz karar harçlarını yatırmış, temyiz dilekçeleri eklerinde Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nden verilen kendilerine yapılan aylık ödemeleri gösteren belgeleri dosyaya sunmuştur.

Adli yardım talebi kanun yoluna başvurma sırasında istendiğinden 6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca davalıların adli yardım talepleri inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları "ödeme gücünden yoksun olma" ve "talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması"dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenrek belirlenecektir.

Temyiz ve adli yardım talebinde bulunan davalılardan ...'un Dairemizin 03.11.2016 gün 2016/2583 Esas, 2016/4524 Karar sayılı ilâmı ile adli yardımdan yararlandırılmasına karar verilmiş olup, verilen karar kaldırılmadıkça esas hakkında verilen hüküm kesinleşinceye kadar devam edeceğinden Musa Okumuş hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar İbrahim Erdoğu, ... ve ...'in adli yardım talepleri ile ilgili bu davalılar tarafından temyiz dilekçeleri ekinde sunulan

belgeler, davalıların temyiz harcını ödeme gücünden yoksun olduklarını ve adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlamaya yeterli olmadığından, adı geçen bu davalıların adli yardım taleplerinin reddi gerekmiştir.

belgeler, davalıların temyiz harcını ödeme gücünden yoksun olduklarını ve adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlamaya yeterli olmadığından, adı geçen bu davalıların adli yardım taleplerinin reddi gerekmiştir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollanmasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek 7 günlük kesin süre içinde tamamlanması gerektiği, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği düzenlenmiştir. Adli yardım talebinin reddine dair Yargıtay kararının kesinleşmesi halinde davalıların temyiz itirazlarının incelenebilmesi için HUMK'nın 434/III. maddesine göre işlem yapılarak temyiz harç ve masraflarının tamamlatılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Davalı ... hakkında verilen adli yardım talebinin kabulü halen geçerli olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına,

2-Davalılar ..., ... ve ...'ın adli taleplerinin reddine,

3-Kararın adli yardım talebinde bulunan davalılara tebliğine,

4-HMK'nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

5-İtiraz dilkçesi verilmesi halinde dosyanın HMK'nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yagırtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmek üzere Başkanlığımıza gönderilmesine,

6-Kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken 1086 saylı HUMK'nın 434/III.maddesi uyarınca işlem yapılmasına,

Yukarıdaki bentler uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6480, Karar No: 2013/6459, Tarih: 11.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/6480 E.  ,  2013/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 8. Aile Mahkemesi

TARİHİ :2.11.2011