muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14820, Karar No: 2017/6123, Tarih: 04.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14820 E.  ,  2017/6123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında mağdurlara karşı 08.08.2013 tarihinden önceki yağma suçlarına yönelik beraat hükmünün incelenmesinde;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve taktire göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında; mağdurlara yönelik 08.08.2013 tarihli yağma suçlarından kurulan beraat hükmünün incelenmesine gelince;

Mağdurlar ..., ... ve ...'in parkta bulundukları sırada yanlarına gelen sanık ...'ın bıçak tevcih ederek kendilerinden para istemine olumsuz yanıt vermelerine üzerine, sanığın ardaşık zaman dilimi içinde mağdurların üzerlerini aramaya başladığı, önce mağdur ...'un cebindeki 20,00 TL parasını aldığı, ardından mağdur ...'nın 2 adet 10,00 TL'den ibaret toplam 20,00 TL parasını alıp 10,00 TL'sini hemen oracıkta ilgilisine iade ettiği, devemında mağdur ...'in 7,00 TL parasını aldığı, bu sırada yanlarına tanıklar ...ve ...'un gelmesi ile sanığın 20,00 TL parayı bozdurması için tanık ...'e verdiği, tanığın bu parayı bozdurup geri getirdiği, sanığın 10,00 TL'sini mağdur ...'a verip, kalan 10,00 TL'yi kendisinde tuttuğu, mağdurlar ve olayın hemen sonrasında beyanı alınan tanıklar tarafından da doğrulandığı olayda; sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yargılama sürecinde dosyaya yansımayan bazı etkenler altında değişen mağdur beyanlarına ise hangi nedenle üstünlük tanıdığı denetime olanak verecek şekilde, karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11996, Karar No: 2010/17144, Tarih: 21.12.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/11996 E.  ,  2010/17144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2313 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve zoralıma

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21.12.2010 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1- İhbar üzerine evinde toplam 3 kilo 280 gram kubar esrar ve 50-200 gram kenevir tohumu ele geçirilen sanık, bütün aşamalarda dava konusu esrarın elde edildiği keneviri kendisinin ekmediğini, göl kenarındaki sazlıklar arasında ekili olarak gördüğünü, içici olduğu için toplayıp eve getirdikten sonra kurutup esrar haline getirdiğini savunmuştur. Mahkeme ise dava konusu esrarın miktar itibariyle dışarıda gelişigüzel yetişen kenevirlerden elde edilemeyeceğinden sanığın savunmasına itibar edilmediğini, kenevirin sanık tarafından ekildiğini belirterek mahkumiyet kararı vermiştir.

Sanık hakkında satmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan ayrıca dava açılmış olup miktar itibariyle kişisel kullanım sınırında kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nun 191/1.maddesi uyarınca mahkumiyetine ve tedavi tedbirine hükmedilmiştir. Ancak dosyada esrar elde etmek maksadıyla kenevir ekmek suçu yönünden mahkumiyet kararı verilmesine yeter derecede delil mevcut değildir. Suç konusu esrarın sanık tarafından ekilen kenevir bitkilerinden elde edilmiş olması mümkün olmakla birlikte, savunmada ileri sürüldüğü gibi dışarıda yetişmiş olarak bulunan kenevirlerden elde edilmiş olması da muhtemeldir.

Hatta gerçekte suça konu esrarı başka şekilde temin etmesine karşın, daha ağır ceza gerektiren uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan yargılanmamak için sanığın bu yönde bir savunma geliştirmiş olması da ihtimal dahilindedir. Kaldı ki sanığın kenevir bitkilerini bizzat ektiği yolunda soyut ikrarı bile somut delillerle desteklenmedikçe mahkumiyete esas alınamaz. Açıklanan gerekçelerle sanığın üzerine atılı esrar elde etmek maksadıyla kenevir ekmek suçundan her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli derecede delil mevcut değildir.

2- Kabule göre de, 5237 sayılı TCK.'nun 61.maddesinde, suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında somut olaya özgü temel ceza belirlenirken göz önünde bulundurulacak hususlar tek tek sayılmış olup, cezanın kişiselleştirilmesinde bu temel ölçütlerin dışına çıkılamaması ve TCK'nun 3.maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde uygulama yapılmaması gerekir.

2- Kabule göre de, 5237 sayılı TCK.'nun 61.maddesinde, suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında somut olaya özgü temel ceza belirlenirken göz önünde bulundurulacak hususlar tek tek sayılmış olup, cezanın kişiselleştirilmesinde bu temel ölçütlerin dışına çıkılamaması ve TCK'nun 3.maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde uygulama yapılmaması gerekir.

Cezaların şahsiliği ve uygulama birliğinin sağlanması bakımından suça konu keneviri ekenlerle daha çok ekenler arasında hakça oranda ceza verilmesi gerekirken, sanığın ektiği kabul edilen kenevir miktarının kaç kök olduğu belirtilmeden ve 3 kilo 280 gram kubar esrarın yaklaşık olarak kaç kök kenevirden elde edilebileceğine dair bir tespit yaptırılmadan soyut olarak "suçun işleniş şekli, suç konusunun önem ve değeri ve kastının yoğunluğundan" bahisle alt sınırdan fazla uzaklaşılarak teşdit uygulanmak suretiyle yazılı şekilde ceza tayin edilmesi yasaya aykırı olup bu nedenle de hükmün bozulması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun hükmün onanması yolundaki görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY

Mahkemece sanık tarafından ekildiği kabul edilen kenevirin kaç kök olabileceğinin tartışılması veya 3 kilo 280 gram kubar esrarın yaklaşık olarak kaç kök kenevirden elde edilebileceğine yönelik bir tespitten sonra cezalarının şahsiliği ve uygulama birliğinin sağlanması bakımından suça konu keneviri ekenlerle daha çok ekenler arasında hakça oranda ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden soyut olarak suçun işleniş şekli, suç konusunun önem ve değeri ve kastının yoğunluğu gibi kanuni ifadeler gerekçe gösterilerek taktirde yanılgıya düşülmek suretiyle, asgari hadden fazla uzaklaşılarak yazılı şekilde hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu düşüncesiyle sayın çoğunluğun hükmün onanması yolundaki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/21260, Karar No: 2022/17780, Tarih: 06.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/21260 E.  ,  2022/17780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkındaki beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II. Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat kararlarına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

İhbar üzerine sanık ...'ın yedek şoför, sanık ...'nün muavini olduğu yolcu otobüsünde yapılan aramada depo ve bidonlarda 580 lt kaçak motorinin ele geçirildiği olayda, sanıkların aşamalardaki savunmaları ve dosya kapsamına göre kaçak motorini sanıkların aldıklarının anlaşılması, motorinin ele geçirildiği yolcu otobüsünün ticari araç olması karşısında sanıkların eyleminin ticari mahiyette olduğu ve iştirak halinde suçu işledikleri gözetilmeden sanıkların mahkumiyeti yerine yazılı şekilde dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4972, Karar No: 2021/5677, Tarih: 31.05.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/4972 E.  ,  2021/5677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 20/11/2020 tarih ve 2017/6338 Esas, 2020/1984 Karar nolu kararının davalı-karşı davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 08/02/2021 tarih 2021/572 E.-2021/930 K. sayılı kararıyla davalı-karşı davacı şirketin adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davalı-karşı davacı şirket vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, ... 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2).

Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir. Ayrıca HMK'nın 334/1. maddesi hükmünce gerçek kişilerin adli yardımdan istifade etmesi mümkün olup, 334/2. maddesinde öngörülen kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin kural olarak adli yardımdan yararlandırılması mümkün değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2020/14-349 Esas, 2020/754 Karar no ve 13/10/2020 tarihli kararı)

Somut olay incelendiğinde; adli yardım isteminde bulunan davalı-karşı davacı ticaret şirketi olup 6100 sayılı HMK'nın 334/2. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olup itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı-karşı davacı şirketin yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 31/05/2021 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3436, Karar No: 2018/5302, Tarih: 20.11.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/3436 E.  ,  2018/5302 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme ... . Ağır Ceza Mahkemesi

Kararın Tarihi – Numarası : 02/03/2016 - 2015/342 esas - 2016/38 karar

2-...

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç tarihleri : 1-... yönünden;18.01.2015, 23.01.2015

2-... yönünden; 09.03.2015

Hükümler : Mahkûmiyet

Temyiz edenler : 1-Sanık ...

2-Sanıklar müdafileri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından temyiz edilmesinden sonra, sanık ...'in cezaevinden gönderdiği 13.09.2018 ve 16.10.2018 tarihli dilekçelerinde “...kalan cezamı açık infaz kurumunda yatmak istediğimden dolayı cezamın onaylanmasını istemekteyim” “dosyama ait kesili cezamın ivedi olarak onanmasını istemekteyim.” şeklindeki taleplerinin ve sanık ...'in 23.05.2018, 09.07.2018, 16.08.2018, 03.10.2018, 12.10.2018 ve 17.10.2018 tarihli dilekçelerinde “..açık cezaevine sürem dolmuştur, dosyam henüz sonuçlanmadığından açık cezaevine gidememekteyim. Bu nedenlerden dolayı dosyamın onanmasını talep ediyorum” “...temyiz etme hakkımdan feragat ediyorum” şeklindeki taleplerinin temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükümlerin İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

20.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11782, Karar No: 2018/6695, Tarih: 07.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/11782 E.  ,  2018/6695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Haber Ajansı Basın ve Yayıncılık AŞ aleyhine 09/10/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı şirkete ait “www.... com.tr” isimli internet sitesinde, “...” linkiyle 23/09/2015 tarihinde yayınlanan haberde, müvekkili ... Valisi ...’un ...’da görev yaparken ifade ettiği bir söz ile ilgili iddiayı hatırlatarak hakkında güncelliğini yitirmiş olayları tekrar gündeme getirip itibarsızlaştırılmaya çalışıldığını ve davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, söz konusu haber nedeniyle müvekkilinin uğradığı manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, dava konusu haberde kamu görevlileri ile ilgili kamuyu ilgilendiren iddiaların yayınlandığını, davacıyı yıpratma saiki olmadığını ve hukuka aykırı olan davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberde güncel olmayan olayın yer aldığı, haberin verilişi yönünden özle biçim arasında ölçülülük bulunmadığı ve haber ile davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili, dava konusu haberde kamu görevlileri ile ilgili kamuyu ilgilendiren iddiaların yayınlandığını, davacıyı yıpratma saiki olmadığını ve hukuka aykırı olan davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberde güncel olmayan olayın yer aldığı, haberin verilişi yönünden özle biçim arasında ölçülülük bulunmadığı ve haber ile davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın; olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler Bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) birçok kararında; “...Sözleşme’nin 10. maddesinin (1) numaralı fıkrasında güvence altına alınan ifade özgürlüğünün, demokratik toplumun ana temellerinden birini ve yine bu toplumun gelişmesi ve her bireyin kendini geliştirmesi için esaslı şartlarından birini oluşturduğunu hatırlatarak ifade özgürlüğünün, Sözleşme’nin 10. maddesinin (2) numaralı fıkrasında sınırları içinde, sadece lehte olan veya muhalif sayılmayan veya ilgilenmeye değmez görülen "haber" veya "fikirler" için değil, ama aynı zamanda muhalif olan, çarpıcı gelen veya rahatsız eden haberler veya fikirler için de uygulandığını, bunun, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olduğunu, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olamayacağını ...” belirtmiştir.

İfade özgürlüğü ve bu bağlamda basın özgürlüğünün asıl, sınırlamanın ise istisna olduğu unutulmamalıdır. Sınırlamanın kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olması da gözetilmelidir.

Tüm bu açıklamalar ışığında; dava konusu edilen haber bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı, basının haber verme hakkı ve eleştiri sınırları içerisinde haber yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20001, Karar No: 2019/7632, Tarih: 24.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/20001 E.  ,  2019/7632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 09/05/2014 günü ... 7. Noterliğinde yapılan araç satım sözleşmesi ile ...plakalı aracı 26.400,00 TL bedelle davalıdan satın aldığını, davalıya araçta herhangi bir hasarın bulunup bulunmadığını sorduğunu, davalının ise, aracın far kısmında ufak bir hasar bulunduğunu, bunun dışında hiçbir hasarının bulunmadığını belirterek kendisini yanılttığını, aracın satışı yapıldıktan sonra aynı gün zorunlu sigorta işlemlerinin yapıldığı sırada aracın ağır hasarlı olduğunu öğrendiğini, davalının aracın ayıplı olduğunu kabul ettiğini, araç bedeli ve zorunlu masrafları ödeme gücü bulunmadığını belirterek satım bedelini taksitler halinde ödeme teklifinde bulunduğunu, bu talebin davacı tarafından kabul edilmediğini, davacının ... 18. Noterliğinin 12/05/2014 tarih 15221 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile sözleşmeden döndüğünü, aracı teslim etmeye hazır olduğunu, satım bedeli ile araç için zorunlu olarak yapılan belgeli masrafların toplam miktarı olan 27.278,00 TL'nin fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla kendisine iadesini ihtar ettiğini, davalının ise keşide ettiği ihtarname ile araç bedelini iade etmeye hazır olduğunu belirttiğini, bedelin davacının talebinden daha düşük olduğu konusunda ısrar ettiğini, araç bedelinin 26.400,00 TL olup satım sırasında davalıya elden teslim edildiğini, davalının davacıya gönderdiği cevap ihtarnamelerinde satılanın ayıplı olduğunu kabul ettiğini, satılan aracın ağır hasarlı olduğu, sigorta poliçesi hasar tutanağı ve aracın 23/11/2010 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazasına ilişkin kaza tespit tutanağı ile de sabit olduğunu, BK m 227'nin tanıdığı seçimlik haklar çerçevesinde satılanı geri vermeye hazır olduklarını bildirerek ödemiş olduğu satış bedeli ile yapılan zorunlu masraflara mahsuben şimdilik 27.278,00 TL'nin ödeme gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile ile 20.600,00 TL'nin ödeme gününden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3-Davacı, dava dilekçesi ile 27.278,00 TL'nin ödeme gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece 20.600,00 TL'nin ödeme gününden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Ancak Mahkemece, iade tarihi itibariyle faize hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 3.bent gereğince mahkeme kararının hüküm bölümünün 1. bendindeki cümlenin çıkarılarak yerine “Davacının davasının kısmen kabülü ile 20.600,00 TL'nin iade gününden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, Fazlaya dair istemin REDDİNE, ...plakalı aracın 20.600,00 TL davacıya ödendiğinde davalıya İADESİNE,” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA., peşin alınan 352,00 TL harcın davacıya, 352,00 TL harcında davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.