muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/643, Karar No: 2024/4118, Tarih: 21.05.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tahkikat aşaması bitirildiği halde mahkemece sözlü yargılamaya geçilmeden ve taraflara herhangi bir süre verilmeden dosya hakkında hüküm kurulduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun müvekkili adına dosyaya sunulan uzman mütaalasından tamamen farklı olduğunu, çelişkinin giderilmesi gerektiğini, müvekkiline ait faydalı modelin yeni ve sanayine uygulanabilir nitelik taşıdığını, davacının ürünlerinin müvekkilinin faydalı modeline tecavüz oluşturduğunu, müvekkili AR-GE çalışmaları sonucunda geliştirdiği faydalı modeli aracılığıyla daha önce hiçbir makinede bulunmayan dönerin gerekli sıcaklıkta pişmesini sağlayan üçlü ısı algılama sensörü, kesim sırasına göre gazı otomatik olarak kısabilen gaz borusuna ve bunu işleyebilecek yazılım sistemine sahip olan buluş olarak Türkiye'de bir ilk niteliğinde bulunduğunu, ...'a ait PCT/TR2007/000154 nolu patentin, dönerin gerekli sıcaklıkta pişmesini sağlayan üçlü ısı algılama sensörü, kesim sırasına göre gazı otomatik olarak kısabilen gaz borusuna ve bunu işleyebilecek yazılım sistemine sahip olan bir buluş niteliğine haiz olmadığını, hükme esas alınan raporda örnek gösterilen hususların Arge çalışması niteliğinde olup tamamen müvekkili şirketin faydalı modelini yansıtmadığını, müvekkilinin faydalı modelinde PCT/TR 2007/00154 sayılı patentten yararlanılsa da yenilik niteliğini kazandığını, bilirkişi raporunun yalnızca fotoğraflar üzerinden yüzeysel bir inceleme ile gerçekleştirildiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile son alınan raporda diğer raporlardan farklı olarak davalılara ait faydalı modelin tüm istemleri denetime elverişli şekilde tek tek incelenerek ve dosyadaki deliller irdelenerek ve özellikle 25.03.2013 tarihli sipariş formu, Dostlar GMBH şartnamesi ile davalının 2011 yılı CNR fuarındaki tanıtım fotoğrafı da gözetilerek sonuca ulaşılmış olup bu rapor, dosyaya giren davalı aleyhine başka davacılarca açılan 2018/113 E. ve 2018/252 E. sayılı dosyalardan alınan bilirkişi raporlarıyla ve davacıların sunduğu uzman görüşüyle örtüşmesi karşısında bu rapora itibar edilerek hüküm kurulması doğru olduğu, davalı vekilinin davalı lehine olan uzman görüşüne istinaden yeniden bilirkişi raporu alınması yönündeki istinaf itirazı haklı bulunmayıp, davanın kabulüne dair kararda bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, faydalı modele tecavüz edilmediğinin tespiti ve faydalı modelin hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 154 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1944, Karar No: 2011/6047, Tarih: 21.11.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1944 E.  ,  2011/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 18.06.2010 gün ve 172/267 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenine dayanarak, dava konusu 106 ada 29 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 106 ada 29 parselin 01.11.2008 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 1413.36 m2'lik bölümünün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 106 ada 29 parsel, kadastro çalışmaları sırasında belgesizden, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, para ve emek karşılığı Devlete ekonomik yarar sağlanması mümkün yerlerden bulunduğu belirtilerek, ham toprak niteliği ile Hazine adına tespit edilmiş, 11.08.1998 tarihinde kesinleşen tutanağa istinaden sicil oluşmuştur. Bu tür yerlerin zilyetlikle edinilebilmesi için kanunda belirtilen diğer kazanma koşulları yanında, ekonomik amaca uygun olarak tasarruf edilmesi ve özel mülkiyete elverişli yerlerden bulunması gerekir.

Mahkemece yapılan keşif sonucu, Ziraat Mühendisi ... tarafından düzenlenen 22.12.2008 tarihli raporunda; dava konusu, teknik bilirkişinin krokisinde A harfi ile gösterdiği taşınmazın bir bölümünün yıllar önce etrafının çevrilerek harman yeri olarak kullanıldığını, bu alanın tabanının ana kaya kalker ile kaplı olduğunu ve tarım yapılamayacağını, bir bölümünün ise evvelce çapa ile işlenerek hububat tarımının yapıldığını, ancak son 10-15 yıldan beri taşınmaz üzerinde herhangi bir tarımsal faaliyet yapılmadığını B harfi ile gösterilen bölümünün ise zemininin ana kaya kalker ile kaplı olduğunu belirtmiştir. Her ne kadar yerel bilirkişi ve tanıklar, davacının eklemeli olarak 100 yılı bulan zilyetliğinin bulunduğunu bildirmiş iseler de; az yukarıda açıklanan uzman ziraatçı bilirkişinin raporuna tarafların itiraz etmedikleri ve keşif sırasında çektirilen dava konusu taşınmazların fotoğrafları birlikte değerlendirildiğinde, çekişmeli taşınmazda ekonomik amaca uygun zilyetliğin bulunmadığı, taşınmazın hakim niteliğinin taşlık-kayalık olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken; soyut ve takdiri delil niteliğindeki yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına üstünlük tanınarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün, 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/113, Karar No: 2011/15383, Tarih: 12.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/113 E.  ,  2011/15383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda “... 100 bin TL asıl alacak yönünden takibin iptaline” karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda “... 1.000.,00 TL asıl alacak yönünden takibin iptaline” hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu çelişki tavzih kararıyla ortadan kaldırılamaz. Çünkü hükmün neticesini değiştirecek şekilde tavzih kararı verilemez .

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Bu nedenle, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar HUMK.nun 388/son maddesi hükmü gereği açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da verilen kısa karara uygun olması gerekir. (HUMK.nun 381/2-1 madde hükümleri gereği) Bu nedenle mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih ve 7/4. sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40138, Karar No: 2017/3893, Tarih: 03.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/40138 E.  ,  2017/3893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... geldi, karşı taraftan gelen omadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava konusu aracı 11.05.2010 tarihinde noter satış sözleşmesi ile davalıdan 15.250.00 TL bedelle satın aldığını, aracı muayeneye götürdüğünde motor numarasının değiştirildiğinin tespit edildiğini, aracın trafikten men edildiğini, rehabilitasyon merkezinde çalışmakta iken aracın bağlanması nedeniyle çalışamadığını ve zarara uğradığını ileri sürerek satış sözleşmesinin feshine, araç bedelinin ve aracın çalışamaması nedeniyle uğradığı zararın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, aracı 11.02.20008 tarihinde ...'dan alarak 08.03.2010 tarihinde davacıya sattığını ve 11.05.2010'da noterden devir ettiğini, aracı kullanırken iki kez muayene ettirmesine rağmen sorun çıkmadığını, motor numara değişikliğinin tarafından yapılmadığının sabit olduğunu ve sorumluluğunun olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemenin, davanın reddine dair 03.04.2013 tarih ve 2011/362 E. 2013/113 K. sayılı kararının, davacı tarafından temyizi ile Dairemizce davacı yararına bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece, 26.03.2012 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmış olup, raporda belirlenen 15.250 TL araç satış bedeli ile 7.628,85 TL gelir kaybı toplamlarına hükmedilmesi gerekirken, ayrıca raporda bu toplam rakama ( 15.250 + 7.628,85 = 22.878,85 ) faiz yürütülerek 1.601,51 TL gecikme faizi adı altına yapılan belirlemenin de hükmedilen toplam tutara ilave edilmiş olması, faize faiz işletilmesine sebebiyet verdiğinden, usul ve yasaya aykırıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle ( 1 ) numaralı bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ( 2 ) numaralı bent gereğince kararın davalı yararına BOZULMASINA, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31647, Karar No: 2014/30496, Tarih: 16.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/31647 E.  ,  2014/30496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2014

NUMARASI : 2014/167-2014/347

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklının bonolara dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlattığı icra takibine karşı borçluların icra mahkemesine başvurarak faize itiraz ettikleri, mahkemece istemin süre aşımından reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda örnek 10 numaralı ödeme emrinin, borçlu S. Turizm Yatırım ve İşletmeleri AŞ'ne 30.01.2014 tarihinde, borçlu S.Planlama Organizasyon ve Paz. AŞ'ne de yine aynı tarihte tebliğ edildiği görülmektedir.

Bu durumda, 04/02/2014 tarihinde borçlular S. Turizm Yatırım ve İşletmeleri AŞ. ve S. Planlama Organizasyon ve Paz. AŞ. tarafından yapılan itirazlar İİK’nun 168/5. maddesinde öngörülen yasal beş günlük sürede olup, işin esasının incelenmesi gerekirken, istemin süre aşımından reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlular S. Turizm Yatırım ve İşletmeleri AŞ. ve S. Planlama Organizasyon ve Paz. AŞ.'nin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11549, Karar No: 2024/1546, Tarih: 20.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/11549 E.  ,  2024/1546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3866 E., 2022/1020 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2013/570 E., 2021/460 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin davalı şirketin idaresinde bulunan Bursa Doğalgaz Çev. Santral İşletmesi Müdürlüğünde 16.09.2008 tarihinden 15.06.2011 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, müvekkilinin işyerinde temizlik elemanı olmasına rağmen kendisine vazifesi dışında hidrojen tüpleri ile atık kimyasal maddeler taşıttırıldığını, bu işi yaptırırken hiçbir koruma önlemi alınmadığını, müvekkilinin işe devam ederken solunum ve ortopedi ile ilgili problemler yaşamaya başladığını, yapılan tetkikler neticesinde astım/koah ve ileri derecede fıtık hastalığına yakalandığını, doktorlarca bu hastalıkların işyerindeki ağır şartlardan kaynaklı meslek hastalıkları olduğunu, özellikle kimyasalların ciğerlerinde tahribata sebep olduğunu iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, müvekkili kurumun ihale makamı olduğunu, davacının meslek hastalığına maruz kaldığına dair bir sağlık raporu bulunmadığını, davacının vazifesi dışında malzeme taşıttırıldığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, teknik şartnamede belirtildiği şekilde İş Sağlığı ve Güvenliği tedbir ve talimatlarına uyulduğunu, koruyucu giyim malzemelerinin işçilerin işvereni olan firma tarafından verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, hükme esas alınan raporların denetime ve hüküm vermeye elverişli raporlar olmadığını, davaya konu alanda işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzmanlar ile aralarında ortopedi ve göğüs hastalıkları uzmanı hekimin de bulunduğu kişilerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulundan; işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun yargısal denetime elverişli, ayrıntılı irdeleme içeren ve verilen kusur oran ve aidiyetlerinin yanında kusur gerekçelerini de gösteren, meslek hastalığının niteliği de dikkate alınarak kaçınılmazlık faktörünün değerlendirildiği, yine dosyada mevcut raporlar arasındaki çelişkilerin giderildiği kusur raporu alınıp, dosyada mevcut deliller ışığında yapılacak değerlendirmeyle sonuca varılması gereğinin gözetilmemiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, Mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu iddialara ilişkin Meslek Hastalıkları Hastanesinin 23.03.2015 tarihli raporunda mesleki pataloji saptanmadığının belirtildiği, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı İstanbul Sosyal Güvenlik Müdürlüğü Sağlık Kurulunun 25.01.2016 tarihli raporunda meslek hastalığının saptanmadığının ifade edildiği, S.S. Yüksek Sağlık Kurulunun 30.04.2018 tarihli raporunda sol diz moniskopati rahatsızlığının mesleki olmadığına karar verildiği, yine davacının itirazı ile S. S. Yüksek Sağlık Kurulundan alınan 08.09.2021 tarihli raporda da; "Sigortalıda Göğüs Hastalıkları ve Astım Hastalığı açısından mesleki hastalık bulunmadığına" karar verildiği, davacı tarafından Yüksek Sağlık Kurulu raporlarına itiraz edilmediğinin görüldüğü, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının gerek Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı İstanbul Sosyal Güvenlik Müdürlüğünün 25.01.2016 tarihli raporu, gerek S.S. Yüksek Sağlık Kurulunun 30.04.2018 ve 08.09.2021 tarihli raporu, gerekse Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 26.02.2015 tarihli raporlarında davacının iddia ettiği şekliyle ortopedi ve solunum yollarıyla ilgili yasada belirtilen şekilde meslek hastalığının bulunmadığı ve malul kalmadığı anlaşıldığından, Mahkemece sübut bulmayan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 51, 52, 56 ve 417 nci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 14, 16, 18, 19, 21 ve 95 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtayın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

2.5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinde iş kazasının 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği bildirilmiştir.