muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10337, Karar No: 2015/22806, Tarih: 01.12.2015

Hukuk Genel Kurulunca da, eşlerden birinin diğer eşin açık rızası bulunmadıkça aile konutunun devredilemeyeceği ve aile konutu üzerindeki hakların sınırlandırılamayacağı benimsenmiştir( HGK. 15.4.2015 gün, 2013/2-2056 esas, 2015/1201 karar).

Toplanan delillerden, dava konusu 2604 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tapuda arsa vasfında bulunduğu, üzerinde ve zemin ve üzerinde iki kat olmak üzere üç adet dairenin bulunduğu, bu dairelerden zeminin üzerindeki orta kat olarak nitelendirilen bölümün aile konutu olarak kullanıldığı, davalı eş Y... davacı eş N..... rızasını almadan konutu 21.4.2011 tarihinde diğer davalı O..... devrettiği anlaşılmaktadır. Davacı eşin, taşınmazın devrine açık rızası bulunduğu ispat edilememiştir. Aile konutunun da bulunduğu bu taşınmaz üzerinde kat irtifakı ya da kat mülkiyeti tesis edilmediğinden, tapu kaydında tek bir taşınmaz olarak gözüken, ancak fiili durumda birkaç bölümden oluşan bir taşınmaz olduğu,bu şekilde kullanılan taşınmazın eşler arasında da 1/2'şer hisseli şekilde kullanıldığı anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazın zemin üzerindeki orta katın aile konutu olarak kullanıldığı mahkemece yapılan keşifle belirlendiğine göre, bu bağımsız bölüme hasren davalı Yusuf'un 1/2 hissesinin satışının iptali ve yeniden davalı Y.... adına tescili ile bu bölüm üzerine aile konutu şerhi konulması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.12.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/1167, Karar No: 2013/3922, Tarih: 16.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/1167 E.  ,  2013/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/322193

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/07/2010, 2009/171 (E) ve 2010/84 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Halil'in mağdur Mustafa'ya yönelik suçunun sübutu kabul, sanık müdafiinin sübuta, katılan Mustafa vekilinin veseireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık müdafıinin yargılama sırasında ibraz ettiği İzmir/Güzelyalı Asker Hastanesi'nce verilen 26/09/2007 tarihli raporda sanığın "epilepsi" tanısıyla tedavi gördüğü, Ataköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastenesi'nce verilen 18/03/2010 tarihli raporda ise sanığın "epilepsi" ve "M.depresyon+Davranış Bozukluğu" tanılarıyla tedavi gördüğünün bildirildiği, ayrıca Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 21/04/2009 tarihli raporu ile de sanığın" anti sosyal kişilik bozukluğu+ uçucu madde kötüye kullanımı" sebebiyle tedavi gördüğü anlaşılmakla; Sanığın İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek Gözlem İhtisas Dairesinde müşahade altına aldırıldıktan sonra düzenlenecek raporla birlikte Adli Tıp 4.İhtisas Kuruluna gönderilerek" cezai ehliyetini azaltacak veya ortadan kaldıracak şekilde akıl hastalığının bulunup bulunmadığı " ile ilgili rapor alınması iki dairece düzenlenen raporlar arasında çelişki çıkması halinde ise aldırılan raporla birlikte sanığın Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek muayenesi sağlandıktan sonra "cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı" ile ilgili olarak Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayinininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamadeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 16/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8728, Karar No: 2010/12627, Tarih: 19.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8728 E.  ,  2010/12627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü, ... yolu mevkiinde bulunan bir parça taşınmazın, tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre davacılar adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1948 yılında 3116 Sayılı Yasa gereğince orman kadastrosu yapılmıştır. 1981 yılında aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2.madde uygulaması yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu 1964 yılında yapılmış, taşınmaz fundalık niteliği ile kadastro harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2475, Karar No: 2019/6736, Tarih: 17.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/2475 E.  ,  2019/6736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; TCK'nın 158/1-g,52/2-4,53, 58. maddeleri maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında;TCK'nın 158/1-g, 52/2-4,53, 5271 sayılı CMUK’nın 326/son. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler; sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nün sahibi olduğu gayrimenkul satış işleriyle iştigal eden ... Grup Mühendislik Mimarlık İnşaat Arazi isimli firma adına esasen satışına aracılık yapma yetkisi olmadığı tanık...'e ait arsanın satışını gerçekleştireceğinden bahisle gazeteye satış ilanı verdiği ve firmasında satış elemanı olarak çalışan diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde ilana konu arsayı satın almak için işyerine gelen katılanla yüz yüze görüşme yapıp, araziyi yerinde katılana gösterdikleri ve arazinin satışına ilişkin protokol yaparak satış masrafları için 6.500 TL kapora aldıktan sonra sanıkların ortadan kayboldukları bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda;

Katılanın gazete ilanında belirtilen numarayı aradıktan sonra sanıklarla yüz yüze görüşüp ve beraberce araziyi görmeye gitmiş olmaları karşısında menfaat temininin bu yüz yüze görüşme ile gerçekleşmesi nedeniyle basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylığın ortadan kalktığı, bu kapsamda eylemin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanıkların 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamına alınan TCK 157. madde gereği cezalandırılması gerekirken vasıfta hataya düşülmek sureti ile nitelikli dolandırıcılık suçundan hükümler kurulması;

Kanuna aykırı olup, sanık ... ve sanık ...’nin müdafii temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8520, Karar No: 2014/11198, Tarih: 16.10.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/8520 E.  ,  2014/11198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/640-2013/1474

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile itirazın kaldırılmasına, takipten sonra ödenen 21.000-TL nin icra müdürlüğünce hesaplanmasına, toplam alacağın %20 si oranında icra inkar tazminatı verilmesine, tahliye konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar itirazın kaldırılması yönünden davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 16.04.2013 tarihinde başlattığı icra takibinde, aylık 7.000-TL den Nisan/2013 ayı kira bedeli ile yazılı kira sözleşmesinin hususi şartlar bölümünün 24. maddesi gereğince dönem sonuna kadar ki muaccel hale gelen Mayıs ve Haziran/2013 ayları kira paraları toplamı 21.000-TL'nin 46,60-TL yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir. Davalı borçluya ödeme emri 9.5.2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Borçlu süresi içerisinde verdiği borca itiraz dilekçesinde borcu olmadığını bildirmiş, 19.04.2013 tarihinde davacılar hesabına 7.000-TL ödeme yaptığına ilişkin ödeme belgesi sunmuştur. Davacı vekili dava dilekçesinde ve yargılama aşamasındaki beyanlarında; süresinde ödeme yapılmadığından temerrüdün gerçekleştiğini, takipten sonra yapılan kısmi ödemelerin öncelikle borcun ferilerine mahsup edileceğinden yapılacak kapak hesabına göre itirazın kaldırılmasına, %20 oranında icra inkar tazminatı verilmesine ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ise savunmasında Nisan, Mayıs ve Haziran ayları kirasının zamanında ödendiğini, taşınmazın ise anahtar teslim edilerek tahliye edildiğini, borcu olmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece takip tarihi itibariyle davalının takip miktarı kadar davacıya borçlu olduğu anlaşıldığından itirazın kaldırılmasına ve toplam alacağın %20’si oranında inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasında 01.07.2011 başlangıç tarihli, bir yıl süreli ve aylık 7.000-TL bedelli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dosya içerisinde mevcut banka dekontlarının incelenmesinde 19.04.2013 tarihinde 7.000-TL, 13.05.2013 tarihinde Mayıs kirası açıklamalı 7.000-TL, 04.06.2013 tarihinde de Haziran kirası açıklamalı 7.000-TL’nin ödendiği anlaşılmaktadır. Dosya üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda, yasal 30 günlük ödeme süresi içinde Nisan, Mayıs ve Haziran ayları kira bedeli toplam 21.000-TL nin ödendiği, yasal faiz miktarı olan 46,60-TL nin ödenmediği bildirilmiştir. Bu durumda mahkemece; dava tarihi itibariyle süresi içerisinde yapılan ödemeler indirildikten sonra kalan miktar üzerinden itirazın kaldırılması talebinin değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde alacağın tamamı üzerinden itirazın kaldırılması ve tazminata karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/21407, Karar No: 2025/7629, Tarih: 10.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/21407 E.  ,  2025/7629 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/384 E., 2023/1356 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/129 E., 2023/53 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma maddesi uyarınca suç tarihi yazılmamıştır

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda atılı suçun tarafından işlendiğinin sabit olmamasına dair gerekçelerin karar yerinde dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli biçimde gösterildiği anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle beraate ilişkin hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9803, Karar No: 2013/5484, Tarih: 15.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/9803 E.  ,  2013/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların trafik sigortacısı, malik ve sürücüsü olduğu aracın çarptığı 23/09/2009 tarihinde motosiklette sürücü olan müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek toplam 3.261,15 TL maddi tazminatın davalılardan, 15.000 TL manevi tazminatın davalı ...’den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile toplam 5.229,42 TL tedavi masrafı, 4.376,38 TL geçici iş göremezlik tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava dilekçesinde dava konusu olmayan tedavi giderleri talebinin ıslah dilekçesinde talep edilemeyeceği belirtilerek, 4.376,38 TL geçici iş göremezlik tazminatının davalılardan, 1.000 TL manevi tazminatın davalı ...’den tahsiline karar verilmiş, karar davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi, manevi ve tedavi giderleri tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ıslah dilekçesi ile dava dilekçesinde talep edilmemiş tedavi giderlerinden kaynaklı zararın tazmini isteminin dava kapsamına alınamayacağı gerekçesiyle bu yöndeki talebin reddine karar verilmiş ise de, davacı vekili dava dilekçesinde tedavi giderlerinden kaynaklanan zararını

açıkça (bez, vs masrafı 63,67 TL, ilaç masrafı 77,48 TL olmak üzere ) belirterek tazminat isteminde bulunmuş, dilekçeye bu masraflara ilişkin faturaları da eklemiştir. Buna rağmen, mahkemece tedavi giderlerinin dava dilekçesinde talep edilmediği belirtilerek ıslah dilekçesiyle talep edilmesinin usule uygun olmadığı gerekçesiyle reddi doğru olmamıştır. Yargılama sırasında Adli Tıp Uzmanı bilirkişiden alınan raporda, SGK tarafından karşılanan hastane masrafları dışında davacının fatura edilmeyen özel diyet, ulaşım, rehabilitasyon, pansuman, özel hastane farkı vs. gibi giderlerinin 5.000 TL olup, dava dilekçesine faturaları eklenen giderlerle birlikte tedavi giderinin toplam 5.229,38 TL olduğu bildirilmiştir. Bu tedavi giderlerinin, 6111 sayılı yasanın 59. maddesi ile 2918 sayılı KTK.nin 98. maddesinde yapılan değişiklikle Sosyal Güvenlik Kurumu'nun sorumluluğu dışında kalan giderlerden olması nedeniyle, davalıların sorumlu tutulması gerekirken yazılı gerekçeyle bu taleplerin reddi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2) Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. Maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı için takdir olunan manevi tazminatların düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3) Mahkemece, davada davalı ...Ş. lehine manevi tazminatın reddedilen bölümü için vekalet ücreti takdir edilmiş ise de, davacının davalı ...Ş. aleyhine manevi tazminat talebinin bulunmadığı dava dilekçesi içeriğinden anlaşılmakta olup, bu davalı lehine manevi tazminat yönünden vekalet ücreti takdir edilmesi doğru olmamıştır.

4) Mahkemece, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 10/2. maddesinde belirtilen “Manevi tazminat davasının kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına

tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.” şeklindeki hüküm gereğince manevi tazminatın reddedilen bölümü yönünden davalı ... lehine 400 TL vekalet ücretine hükmolunması gerekirken 1.200 TL vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

5) Dava konusu kaza ile ilgili Konya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/810 E. Sayılı dosyasında alınan kusura ilişkin bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş ise de, davalı ...’in temyiz dilekçesinden kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmiş bulunduğu belirtildiğinden, mahkemece ceza dosyası getirilerek burada saptanan maddi olgular da değerlendirilmek suretiyle konusunda uzman İTÜ veya Karayolları Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek bilirkişi heyetinden kusur oranının saptanması için rapor alınarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeye dayanılarak karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1),(2),(3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına, (5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'a geri verilmesine 15.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13345, Karar No: 2015/8923, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13345 E.  ,  2015/8923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9734, Karar No: 2014/2288, Tarih: 03.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9734 E.  ,  2014/2288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/82424

Mahkemesi : Küçükçekmece 7. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29/12/2011

Numarası : 2011/958-2011/1106

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin erteleme hükümlerinin uygulanmamasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin erteleme hükümlerinin uygulanmamasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesi TCK'nın 133/1. maddesinde; en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesi aynı Kanunun 133/2. maddesinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlanmıştır. Söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylem aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabilir. Elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesi TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlanmış olup, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eylemi suç olarak düzenlenmiştir.