muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23283, Karar No: 2017/28558, Tarih: 13.12.2017

Karar, süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının, müdürlük unvanının gerektirdiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı konusundadır.

Dosya içeriğine göre, pazarlama müdürlüğünde idari uzman unvanı ile çalışan davacı 05.01.2007 tarihinde vekaleten pazarlama müdürü olarak atanmış ve 03.06.2008 tarihine kadar bu unvanla görev yapmıştır. Anılan tarihte yeniden yapılanma ve organizasyon değişikliği nedeni ile ... Pazarlama Müdürlüğü pozisyonu kaldırılmış ve davacı 2011 yılına kadar vekaleten müşteri ilişkileri uzmanı olarak görevlendirilmiştir. Davacı vekaleten pazarlama müdürlüğü yaptığı dönemde müdür unvanının gerektirdiği işleri yaptığı gibi bu pozisyonun kaldırılmasından sonra da sadece çalıştığı birimin ismi değiştirilerek müşteri ilişkileri uzmanı unvanı ile aynı işleri yaptığını belirterek pazarlama müdürü unvanının gerektirdiği alacakların hüküm altına alınmasını talep etmektedir.

Dosya içeriğine göre, davacının vekaleten müşteri ilişkileri uzmanı unvanı ile çalıştığı dönemde fiilen müdürlük unvanının gerektirdiği işleri yapıp yapmadığı açık değildir. Öncelikle anılan dönemlere ilişkin davacıya yapılan ödemeleri gösteren tüm bordrolar ve davacının yaptığı işlere dair işyeri kayıtları temin edilmelidir. Davacının fiilen müdürlük görevinin gerektirdiği işleri yaptığının anlaşılması halinde eşit işe eşit ücret ilkesi gereğince müdürlük unvanından kaynaklanan alacak talepleri değerlendirmeye tabi tutulmalıdır.Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17448, Karar No: 2012/1501, Tarih: 08.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/17448 E.  ,  2012/1501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 16/06/2011 gün ve 2011/3952-7579 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalılardan Hazine tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

2006 yılında yapılan kadastro sırasında, ... köyü 494 ada 4 parsel sayılı 67,38 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile ... adına, 494 ada 6 parsel sayılı 1.825,42 m2 yüzölçümündeki taşınmaz su kaynağı niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak 494 ada 4 parselin bir bölümünün, 494 ada 6 parselin tamamının adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Hazine, 494 ada 4 parselin Hazineye ait olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece, 494 ada 4 parselin taşlık ve kayalık niteliğinde bulunduğu, 494 ada 6 parselin ise eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafında yeşil renkli ormanlık alanda gözüktüğü, ormandan açıldığı, öncesinin orman olduğu, ormanların zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı gerekçesi ile ... tarafından açılan davanın reddine, katılan Hazinenin davasının kabulüne, 494 ada 4 parselin ham toprak niteliği ile, 494 ada 6 parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından 494 ada 6 parsel yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 20.03.2002 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dairece verilen onama kararı maddi hataya dayalı olduğundan karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 16.06.2011 gün ve 2011/3952-7579 onama kararının kaldırılmasına, ancak Hazinenin ileri sürdüğü temyiz nedenine göre hükmün bozulmasına ve yeniden yargılama yapılmasına gerek olmadığına göre, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Bu nedenle, hükmün 3.bendinin çıkartılarak yerine 3. bent olarak; “Davacının dava konusu 494 ada 6 sayılı parsele ilişkin davasının reddi ile taşınmazın tespit gibi tesciline” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına

08/02/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16252, Karar No: 2023/1456, Tarih: 20.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16252 E.  ,  2023/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.09.2022 Tarihli ve 2022/262 Esas, 2022/1532 Karar Sayılı Kararı

İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2022/236 Esas, 2022/311 Karar sayılı kararı ile dosyanın eldeki dava ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, küçüğün adresinin ... Mahallesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Mardin Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.10.2022 Tarihli ve 2022/1166 Esas, 2022/1172 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının davanın açıldığı tarihte fiili olarak Pendik/İstanbul adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı

Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin ... Pendik/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14509, Karar No: 2019/1943, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14509 E.  ,  2019/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9000, Karar No: 2020/997, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/9000 E.  ,  2020/997 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7998, Karar No: 2006/11180, Tarih: 26.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/7998 E.  ,  2006/11180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 23/08/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı olan bononun 25.9.2004 tarihinde tanzim edildiği görülmektedir. Bu tarihte borçlu şirket temsilcisi M. S. tarafından bono düzenlemeye yetkili kılınan S. M. S.'a henüz vekalet verilmemiştir. Bir başka anlatımla bononun tanzim tarihinde şirketi borç altına sokmaya yetkili kişi M. S.'dır. Dayanak bonodaki imzanın adı geçene ait bulunmadığı taraflarca kabul edildiğine göre mahkemece takibin iptaline karar verilmesi gerekirken takip hukuku kurallarına aykırı biçimde ve icra mahkemesinin yetkisi dışında kalan gerekçelerle itirazın reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17402, Karar No: 2018/11838, Tarih: 28.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/17402 E.  ,  2018/11838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1-Mağdurun yaralanmasına ilişkin, ... İlçe Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen geçici raporda,''çekilen direkt grafide çene sağ bölgesinde ve omuzda kırık'' olduğunun belirtildiği ancak; daha sonra Kemik Eklem Hastalıkları Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesi Baştabipliği tarafından düzenlenen kesin raporda ise'' sağ omuzdaki yumuşak doku travmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği ,kemik kırığı bulunmadığı'' şeklinde tespite yer verildiği bu hali ile raporlar arasında çelişki bulunduğu, çenede meydana gelen yaralanma ile ilgili de kesin rapor alınmadığı anlaşıldığından hükme esas alınan rapor içeriğinin yetersiz nitelikte olup, Adli Tıp kriterlerine uygun olmadığı anlaşıldığından, mağdurun tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Mahkemece dinlenen tanıklardan hiç birisinin sanığın sandalye ile vurduğunu gördüklerine dair beyanda bulunmadıkları, tanıkların ortak beyanlarının mağdur ile sanığın babasının tartıştıkları, mağdurun yanında yer alan ...'in, sanığın babasına sandalye ile vurduğu, sanığın sonradan tartışma yerine gelerek kavgaya tutuştukları, sanığın neyle vurduğunu görmedikleri yönünde olduğu, sanıkta yargılamanın başından beri köy meydanında babası ile karşı tarafın tartıştığını görünce yanlarına gittiğini, mağdurun ve...'in babasına küfür etmesi ve saldırması üzerine kavgaya tutuştuklarını ve yumrukla mağdura vurduğunu beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın silahtan sayılan sandalye ile vurduğuna dair yeterli delil elde edilemediğinden sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince arttırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

3-Sanığın, babası ile mağdurları tartışırken görmesi, babasına küfür etmeleri ve saldırmaları üzerine eylemi gerçekleştirdiğini savunması karşısında sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışmasız bırakılması,

4-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7193, Karar No: 2012/16450, Tarih: 08.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7193 E.  ,  2012/16450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

3-...

4- ... Bas. Yayım Dağ. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ...

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 16/08/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur

Davacı vekili, müvekkilinin cinsel taciz suçundan şikayetçi olduğu ceza davasının yapılan yargılaması sonucunda, mahkeme ilamının temyizi sonrasında Yargıtay'ca verilen kararın davalılara ait Yorumlu-Uygulamalı Türk Ceza Kanunu adlı altı ciltlik eserde müvekkilinin ve diğer kişilerin isimlerinin açıkça yazılmak suretiyle yayınlandığını, bu durumun kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu, belirterek davalıların manevi tazminatla sorumlu tutulmalarını talep etmiştir.

Davalılar vekili, söz konusu kitapların bilimsel eser niteliğinde olduğu, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında davaların davacıların ismiyle adlandırıldığı, kitabın geniş kitlelere hitap etmediği, ceza hakimleri, savcılar ve ceza avukatlarınca okunduğu, kitapta isim belirtmenin hukuka aykırı olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, adı geçen eserde davacı ve diğer kişilerin isimlerinin kodlanmadan açıkça yazıldığı, söz konusu olayların anlatımında açıkça isim belirtmenin kitap içeriğine bir fayda sağlamadığı gibi, davacının isminin geçtiği olayın hassasiyeti ve Türk toplum yapısı da göz önünde tutulduğunda, yurt çapında dağıtımı ve satışı yapılan bir kitapta, bu tür bir olayla davacının adının açıkça belirtilmesinin davacının kişilik haklarını zedelediği, çevresine karşı davacıyı zor duruma düşürdüğü gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilimsel bilgi, taşıdığı özellikler dolayısıyla fikir üretiminin en yüce değer ve biçimi olma niteliğine haizdir ve herşeyden önce, insanlığın gerçekliğe ulaşması bakımından önemli bir araç sayılır. Bu durum, bilimsel bilgi ve onu üreten araştırmacının geniş bir özgürlük alanında bulunmasını gerektirir. Bilimi serbestçe öğrenme, araştırma, yayma ve

-/-

-2-

2011/7193-2012/16450

Bilimsel bilgi, taşıdığı özellikler dolayısıyla fikir üretiminin en yüce değer ve biçimi olma niteliğine haizdir ve herşeyden önce, insanlığın gerçekliğe ulaşması bakımından önemli bir araç sayılır. Bu durum, bilimsel bilgi ve onu üreten araştırmacının geniş bir özgürlük alanında bulunmasını gerektirir. Bilimi serbestçe öğrenme, araştırma, yayma ve

-/-

-2-

2011/7193-2012/16450

öğretme haklarını içeren bilim özgürlüğü Anayasada kişisel haklar arasında (madde 27) düzenlenmiştir. Anılan madde de herkesin bilim ve sanatı serbestçe öğrenme ve öğretme, açıklama ve yayma ve bu konularda araştırma yapma hakkına sahip olduğu belirtilmektedir. Keza, AB Temel Haklar Bildirgesinin 13. maddesinde "sanat ve bilimsel araştırma kısıtlamaya tabi olmamalıdır. Akademik özgürlüğe saygı gösterilmelidir" ibaresine yer verilmiştir. Bu bağlamda bilimsel özgürlük, bilimsel bir etkinlikte bulunan veya böyle bir faaliyette bulunmak isteyen tüm bireylere tanınmış ve bu bireylerin kişiliğine sıkı sıkıya bağlı kalmış, öznel temel haktır.

Taşıdığı önem dolayısıyla insan hakları belgelerine giren bilim özgürlüğü, araştırma özgürlüğünü, araştırma için zorunlu araçlara ve ortama sahip olma hakkını ve bilimsel üretme özgürlüğü veya bilgilendirme ve yayın hakkını içerir. Bu çerçevede bilim adamı bilimsel metotlarını kullanarak araştırma yapma hakkına ve bu araştırmanın sonuçlarını yayma hakkına sahip olacak, kural olarak bu konularda dış bir engelle karşılaşmayacaktır. Hatta bu konularda karşılaşacağı maddi ve manevi engeller devlet tarafından ortadan kaldırılacaktır.

Düşünce özgürlüğünün bir alt kategorisi olan fakat, üretilmesindeki özel çabanın ya da emeğin doğal sonucu olarak, sıradan düşünceye göre daha sistematik ve derin sayılması gereken bilimsel eserler, kural olarak ancak kendi ilkeleri çerçevesinde sınır tanırlar ve istisnaen ancak insan yaşamına yönelen bir tehlike olasılığında kısıtlanabilirler. Bunun ötesine geçilerek yapılan sınırlamalar, toplumun bilimsel düşüncelerle buluşmasını önleyebilecek ve dolayısıyla gerçekliğe ulaşılmasını engelleyebilecektir. Bu bakımdan bilimsel özgürlük hukuki rejim ve yaptırım açısından diğer entelektüel özgürlüklere göre daha mutlak bir özgürlük rejiminden yararlanmasını gerektirir. Fakat tüm özgürlüklerde olduğu gibi bilimsel özgürlük de sınırsız değildir. Bilim özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Davaya konu olayda; bilimsel araştırma özgürlüğü kapsamında, aleniyet kazanmış ve kamu malı haline gelmiş Yargıtay ilamı, tarafların isimleri kodlanmadan davalıların yazmış oldukları Yorumlu-Uygulamalı Türk Ceza Kanunu adlı altı ciltlik bilimsel çalışma ürünü olan kitapta yayınlanmıştır. Adı geçen eserin bilimsel nitelikli bir çalışma olduğu, kamuya açık hale gelen Yargıtay kararının bilimsel çalışma ürünü olan kitapta olduğu gibi yer almasından dolayı yukarıda anlatılan ilkeler ğereği davalıların sorumlu tutulamayacağı, çatışan yararlar dengesinin davacı aleyhine bozulmadığı, bu olayın davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmeyeceği gözetilerek davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3008, Karar No: 2013/3101, Tarih: 21.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3008 E.  ,  2013/3101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../09/2011 tarih ve 2009/776-2011/540 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ve davalının davacı şirketin %50’şer hisseye sahip ortağı olduklarını, davalının anasözleşmeyle atanan müdür olduğunu, ....2005 tarihli ortaklar kurulu kararı ile davacı ve davalının ... yıllığına münferit imza yetkisine sahip müdür olarak atandıklarını, davalının davacı şirketin tek taşınmazını değerinin çok altında bir bedelle sattığını, ...’nın 161 maddesi kapsamında ağır ihmal ve idarede iktidarsızlık durumu söz konusu olduğunu, taşınmazın konu olduğu kat karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinin de davalı tarafından üçüncü kişilere devredilmesi girişiminde bulunduğunu, şirketin içinin boşaltıldığını ileri sürerek, davalının müdürlükten azlini, diğer müdür davacı ...’ın şirket müdürü olarak göreve devamına karar verilmesini veya müdürlerin münferit yetkisinin kaldırılarak müşterek imza ile temsile karar verilmesini veya her iki müdürün yetkisi kaldırılarak şirkete kayyım atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından ileri sürülen iddiaların asılsız olduğunu, şirketin iştigal konusunun gayrimenkul satışı olup hisseli olan arazinin satışının gerçek değerinin altında olmadığını, gayrimenkul satış vaadi sözleşmelerinin zorunluluk nedeniyle devredildiğini, ekonomik kriz nedeniyle şirket işlerinin durma noktasına gelip maliklerin kira bedellerini ödeyemez duruma düşüldüğünü, söz konusu devirlerin şirket faaliyetinin sürmesi için zorunlu hale geldiğini, düşük bedelle satıldığı iddia edilen taşınmazın üzerinde ... adet toplam 900.000,00 TL tutarında ve satış aşamasına gelen haciz bulunurken buna rağmen 965.000,00 TL fiyatla satıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ...’nın 543. maddesi yollaması ile ...’nın 161-162.maddeleri gereğince dava açma hakkı şirket ortaklarına ait olup davacı şirketin aktif dava ehliyetinin bulunmadığı, taşınmazın satışının yapıldığı tarih itibariyle değerinin ....377.347,... TL olduğu dikkate alındığında satış değeri ile gerçek değer arasındaki fark gözetildiğinde davalı müdürün şirket müdürlüğünden azli açısından haklı nedenin oluştuğu gerekçesiyle davacı şirketin aktif dava ehliyeti bulunmadığından davacı şirket yönünden davanın reddine, davacı ...'ın davasının kabulü ile davalı ...'in GMO Yapı Grup End. San. Tic. Ltd.Şti.'ndeki idare müdürlüğü yetkisinin ...’nın 543.maddesi yollaması ile ...’nın 161-162.maddeleri gereğince azli ile kaldırılmasına, 28.07.2009 tarihli ihtiyati tedbir kararının karar kesinleşinceye kadar devamına, tedbir kararı kapsamında yönetim kayyımı olarak atanan İ. Hakkı Topal'ın görevinin karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı tarafından ödenen ve ödenecek olan kayyım ücretinin tarafların ortak olduğu şirketten alınacağının tabi bulunmasına göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalıdan ayrı ayrı alınmasına, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.