muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/835, Karar No: 2020/2828, Tarih: 04.06.2020

4-Dosya kapsamından, davacı Kurum tarafından sigortalıya yaşlılık aylığı bağlandığı ve meslek hastalığı gelirinin 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uyarınca yarıya indirildiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi, “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır. Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca indirildiği hallerde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının, gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısı da eklenmesi suretiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin hüküm tesisi bozmayı gerektirmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcını istek halinde davalıya iadesine, 04/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3482, Karar No: 2020/1156, Tarih: 09.03.2020

**4. Hukuk Dairesi         2019/3482 E.  ,  2020/1156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 03/03/2011 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat, yayının hukuka aykırılığının tespiti, saldırının sona erdirilerek yeni saldırıların önlenmesi, kararın yayınlanmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden manevi tazminat isteminin kabulüne, davacının diğer istemlerinin reddine dair verilen 28/05/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Geri çevirme kararı üzerine tebligat eksikliğinin giderildiği anlaşıldı. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat, dava konusu yayının hukuka aykırılığının tespiti, kitabın yeni baskılarında davacı hakkındaki kısmın tamamen çıkarılmasını temin edecek şekilde davacı aleyhindeki saldırının sona erdirilmesi, yeni saldırıların önlenmesi, kararın yayınlanması istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden manevi tazminat isteminin davacının davalı ... ve ... Ticaret ve Sanayi A.Ş hakkındaki tazminat isteminin kabulüne, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; mahkemece davalı ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, davalılar ... ve davalı şirkete yönelik manevi tazminat isteminin kabulüne, davacının kitabın toplanması, yasaklanması ve bir bölümünün kitaptan çıkarılması ile kararın ilanına ilişkin taleplerinin reddine dair verilen 20/12/2012 tarihli ilk karar, davalılar ... ve ... AŞ tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 18/12/2014 tarih ve 2013/6123 esas, 2014/2587 karar sayılı ilamı ile eksik inceleme nedeniyle temyiz eden davalılar yararına bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tüm davalılar yönünden davanın reddine dair verilen 07/06/2016 tarihli ikinci karar bu kez davacı tarafından temyiz edilmiş, bozma ilamına uyulduğu halde gereğinin tam olarak yerine getirilmediğinden eksik inceleme nedeniyle Dairemizin 27/02/2017 tarih ve 2016/11809 esas, 2017/1172 karar sayılı ilamı ile davacı yararına bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tüm davalılar yönünden davanın reddine dair verilen 07/06/2016 tarihli ikinci karar bu kez davacı tarafından temyiz edilmiş, bozma ilamına uyulduğu halde gereğinin tam olarak yerine getirilmediğinden eksik inceleme nedeniyle Dairemizin 27/02/2017 tarih ve 2016/11809 esas, 2017/1172 karar sayılı ilamı ile davacı yararına bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen 28/05/2019 tarihli üçüncü kararda ise, davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden manevi tazminat isteminin kabulüne, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince kitabın toplatılması, yasaklanması ve davacıyla ilgili kısımların çıkarılması istemlerinin reddi kararının tüm davalılar yönünden, kitabın toplatılması isteminin reddine ilişkin kararın ise davalı ... yönünden verilen husumet nedeniyle red kararına da şamil olmak üzere bozulması istemiyle temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacının davaya konu kitabın toplatılması, yasaklanması, davacıyla ilgili kısımların çıkarılması, kararın ilanına ilişkin taleplerinin reddine dair verilen 20/12/2012 tarihli ilk karar davacı tarafından temyiz edilmemiş, onun yönünden kesinleşmiş, bu hususta davalılar yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Mahkemece Dairemizin 27/02/2017 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının davaya konu kitabın toplatılması, yasaklanması, davacıyla ilgili kısımların çıkarılarak kararın ilanına yönelik istemleri hakkında daha önce verilen karar kesinleşmiş olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması gerekirken, bozma öncesi 20/12/2012 tarihinde verilen hükmün yeniden kurulması usul ve yasaya uygun düşmemiştir. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “davacının diğer taleplerinin reddine” şeklindeki cümlenin tamamen silinerek, yerine “davacının davaya konu kitabın toplatılması, yasaklanması, davacıyla ilgili kısımların çıkarılması ve kararın ilanı talepleri yönünden evvelce verilen hüküm kesinleşmiş olduğundan yeniden hüküm tesisine yer olmadığına” şeklindeki cümlenin yazılmasına, davacının temyiz itirazlarının reddiyle, kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4797, Karar No: 2019/2970, Tarih: 25.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4797 E.  ,  2019/2970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı A.. A.. ile davalılar 1-S.. B.. 2-... 3-M.. S.. arasındaki davadan dolayı... 5. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 04.05.2017 gün ve 2017/4-2017/208 sayılı hükmü bozan Dairemizin 12.07.2018 gün ve 2017/2716-2018/3046 sayılı ilamı aleyhinde davalı S.. B.. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 315,00 TL para cezasının davalı S.. B..'ndan alınmasına, 2547 sayılı Yasa'nın 56/b maddesi gereğince davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12389, Karar No: 2024/5174, Tarih: 23.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/12389 E.  ,  2024/5174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/454 E., 2020/875 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulüne/ İstinaf Talebinin Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/1276 E., 2019/972 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı ...'ün adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde belge sunulmadığı için kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 5. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren, Bölge Adliye Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24851, Karar No: 2019/11227, Tarih: 13.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/24851 E.  ,  2019/11227 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ..., 2-... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17/12/2015 tarih ve 2009/225-2015/1012 sayılı hükmün taraflar avukatınca tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

İncelenmesine gerek görülen; ... ile davalı ... arasında imzalanan 1999, 2000, 2001 ve 2002 yılı eczane sözleşmesinin ilgili yerlerden getirtilerek dosyanın birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1354, Karar No: 2014/4570, Tarih: 13.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1354 E.  ,  2014/4570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/210-2013/456

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı F.. T.. gelmiş ve karşı tarafa çıkarılan tebligatın bila-tebliğ iadesi nedeniyle duruşma talebinden vazgeçtiğini beyan etmesi üzerine, temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya evrak üzerinden incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı, davalılardan Taner ile dava dışı arsa sahibi arasında düzenlenen 01.04.1991 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, davalı yükleniciye kalacak bir adet dükkan ile iki adet dairenin müvekkiline satılmasına rağmen teslim edilmediğini, yapılan ödeme karşılığı diğer davalının aynı parsel üzerindeki 10 no'lu bağımsız bölümüne 10.06.1993 ve 28.02.1994 tarihli ipotek tesis edildiğini, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan Alanya 2. İcra Müdürlüğü'nün 1994/1108 Esas sayılı dosyasında 01.03.1996 tarihinde 111,30 TL, 1994/1334 Esas sayılı dosyasında ise aynı tarihli rehin açık belgesi ile 2.126,00 TL bakiye alacağın kaldığının belirlendiğini, ipotek ve cebri satışa konu dairenin bugünkü değerinin belirlenerek munzam zararı ile alacaklarının güncel değerinin belirlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, istemin 1991 ve 1996 yılındaki hukuki ilişkiden kaynaklandığını ve zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; İİK'nın 152. maddesinde düzenlenen kesin rehin açığı belgesinin aynı kanunun 68. maddesinde düzenlenen borç ikrarını içeren belge niteliğinde olduğu, İİK'nın 143. maddesinde düzenlenen aciz vesikasının diğer hükümlerinden yararlanamayacağı, bu nedenle rehin açığı belgesinin Borçlar Kanununda düzenlenen 10 yıllık genel zamanaşımı süresine tabi olduğu, gerek cebri satış ve gerekse rehin açığı belgesi üzerinden 10 yıldan fazla süre geçtiği gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle alacağın tamamının tahsil edilmemesi nedeniyle davada istenen miktarın 818 sayılı BK'nın 105. maddesinde düzenlenen munzam zarar olmayıp, daire teslim edilmemesinden kaynaklanan bakiye alacak olması, bu alacak tahsil edilmeden, faiz ile karşılanamayan zararın istenemeyecek olmasına göre, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle alacağın tamamının tahsil edilmemesi nedeniyle davada istenen miktarın 818 sayılı BK'nın 105. maddesinde düzenlenen munzam zarar olmayıp, daire teslim edilmemesinden kaynaklanan bakiye alacak olması, bu alacak tahsil edilmeden, faiz ile karşılanamayan zararın istenemeyecek olmasına göre, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/306, Karar No: 2012/4994, Tarih: 01.03.2012

2. Ceza Dairesi 2012/306 E., 2012/4994 K.

**2. Ceza Dairesi 2012/306 E., 2012/4994 K.**

**- KOVUŞTURMAMA KARARINA İTİRAZ

- KOVUŞTURMAYA YER OLMADIĞINA DAİR KARAR**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 173 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 173/6. madde/fıkrası uyarınca, daha önce kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinden sonra yeni delil varlığı nedeni ile sanık hakkında kamu davası açılabilmesinin itirazın reddine karar veren Ağır Ceza Mahkemesi Başkanının bu hususta karar vermesi şartına bağlı olduğunun ve yine aynı Yasa'nın 223/8. madde/fıkrası uyarınca soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da, şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; öncelikle şartın gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilmesi, sonrasında ise daha önce kovuşturmaya yer olmadığına dair itirazı karara bağlayan merciin, yeniden kamu davası açılabilmesi konusundaki kararının beklenilerek sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden açılan dava üzerine yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7374, Karar No: 2009/9443, Tarih: 08.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/7374 E.  ,  2009/9443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadatro sırasında ... Köyü 112 ada 106 parsel sayılı 369.25 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliği ile belgesizden Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısemn kabulüne, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline ve krokide (A)=143.89 m2'lik kısmın orman niteliğiyle Hazine adına, (B)=225.35 m2'lik kısmın tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından (B) bölümüne yönelik, davalı Hazine tarafından (A) bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. Maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

1) Davalı Hazinenin taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz itirazları bakımından; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden ve halen de eylemli orman olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davacı ... Yönetiminin ham ... niteliği ile tescile karar verilen (B) bölüme yönelik temyiz itirazlarına gelince; incelenen dosya kapsamına göre; mahkemece yaptırılan keşifte görev alan orman bilirkişinin hükme dayanak alınan raporunda, davalı taşınmazın eğiminin % 30 olduğu, üzerinde dağınık meşe ve gürgen ağaçlarının olduğu, bu ağaçların taşınmazın ... yıllar boş kalması nedeniyle, meşe tohumlarının çeşitli faktörler etkisiyle parsel üzerine taşınması suretiyle oluştuğu ve taşınmazın kısmen orman sayılan yerlerden olmadığı bildirilmiştir. Ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın terk edilmiş boş arazi niteliğinde ve üzerinde dağınık halde orman ağaçları olduğu, toprağının hiçbir zaman işlenmediği, eğiminin yüksek olması nedeniyle ... muhafaza karakteri taşıdığı bildirilmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi, orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağının öngörmüştür. Bilimsel ve teknik olarak arazi eğiminin % 12’ den fazla olması halinde o arazi kesimi erozyonla karşı karşıya kalacağından, ... muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmesi gerekir. Hal böyle olunca; taşınmazın saptanan bulgulara göre 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi kapsamı dışında olup, memleket haritası ve kadastro paftasındaki konumuna göre batısındaki ormanın devamı niteliğinde ve halen de eylemli olarak orman sayılan yer olduğu düşünülerek, davanın tümden kabulüne karar vermek gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

Öte yandan orman bilirkişinin taşınmaz üzerindeki dağınık halde bulunan meşe ağaçlarının tohumlama yolu ile etraftan geldiği şeklindeki açıklamalarına itibar edilemeyeceği zira, hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda da vurgulandığı üzere, davalı taşınmazın eğiminin % 30 olduğu ve üzerinde dağınık şekilde meşe ve gürgen ağaçlarının bulunduğu görülmektedir. Kaldı ki; meşe ağacı tohumunun, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olmadığı, yerleşik bilimsel görüşlerce tartışmasız kabul edildiği, dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ve gürgen ağaçlarının % 30'lik eğim ile birleştiğinde taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinde tanımı yapılan ve orman sayılan yerlerden olduğunun kabulü gerektiği, orman sayılan bu tür yerlerdeki meşelerin insan ... ile zaman zaman kesilip ortadan kaldırılması halinde dahi daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana gelmesinin bilimsel olarak mümkün olduğu, belirtilen bilimsel açıklamalar da nazara alındığında, mahkemece davacı ... Yönetiminin davasının tümden kabulüne, taşınmazın orman niteliği ile tescile karar verilmesi gerekirken, çekişmeli taşınmazın kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek, krokide (B) harfi ile gösterilen bölümünün ham ... niteliği ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 06.08.2009 günü oybirliği ile karar verildi.