muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10520, Karar No: 2022/10183, Tarih: 11.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10520 E.  ,  2022/10183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen 31/03/2015 tarihli suç öncesi, 02/04/2014 tarihli eylem nedeni ile Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2015 tarih, 2015/40 esas- 2015/380 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde Dairemizin 21/01/2020 tarih, 2019/3963 esas- 2020/425 sayılı kararı ile, dosya kapsamında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında sanığın itiraz hakkı bulunduğu, itiraz mercii ve süresinin gösterilmemesi sebebiyle kararın bozulmasına hükmedildiği, Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/173 esas-2020/1085 sayılı dosyası ile yapılan yargılamada bozma kararına uyularak "kamu davasının açılması şartları gerçekleşmediğinden CMK 223/8 maddesi gereğince kamu davasının durdurulmasına" karar verildiği anlaşılmakla;

31/03/2015 tarihinden önce TCK’nın 191/2. fıkrası gereği usulüne uygun olarak verilmiş kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmadığından, TCK’nın 191/6. fıkrası kapsamında doğrudan dava açılamayacağı ve kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak bu eylemler tek suç kabul edilerek 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gereğinin takdiri için Cumhuriyet savcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4270, Karar No: 2016/8730, Tarih: 05.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/4270 E.  ,  2016/8730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen 09/04/2014 gün ve 2013/437 Esas - 2014/76 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın temyiz dilekçesinde akıl sağlığının yerinde olmadığını belirtmesi ve ... Devlet Hastanesince “sınır donuk zeka” tanılı 11/05/2010 tarihli rapor fotokopisi ibraz etmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden kurul raporu alınması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanığın annesinin, suça konu motosikleti oğlunun çaldığını ve yakalanıp motosikletin otoparka çekildiğini katılana söylemesi ve motosikletin katılana teslim edilmesini sağlaması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30795, Karar No: 2019/1293, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/30795 E.  ,  2019/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5620, Karar No: 2013/6402, Tarih: 21.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5620 E.  ,  2013/6402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin kooperatif üyesi olduğunu, davalı kooperatifin ....07.2009 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların gerek Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesine, gerekse kanunun emredici hükümlerine aykırı olduğundan butlanla geçersiz olduğunu ileri sürerek, söz konusu genel kurul toplantısında alınmış olan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatif genel kurulunda alınan kararların kanuna, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; bu tür davalarda dava şartlarından olan muhalefet şerhinin toplantı tutanağına geçirilmesi koşulunun davaya konu genel kurulda alınan hiçbir kararda yerine getirilmediği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 2011/4739 Esas, 2012/3725 Karar sayılı ve ....05.2012 tarihli ilamıyla, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazları reddedilerek, her alınan karar için bulunması gereken toplantı nisabına (272) .... maddede ulaşılamadığından, alınan kararın Kooperatifler Kanunu'nun 45/.... ve anasözleşmenin 33/.... maddesi uyarınca mutlakla butlan ile batıl olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin doğru görülmediği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiş, mahkemece; bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile davalı kooperatifin ....07.2009 tarihli genel kurul toplantısında alınan ... numaralı kararın mutlak butlan ile batıl olduğunun tespiti ile bu kararın iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

...) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...) Dava, kanuna aykırı olduğu iddia edilen genel kurul kararlarının geçersizliğinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile genel kurulda alınan ... numaralı kararın mutlak butlanla batıl olduğunun tespiti ile ve bu kararın iptaline karar verilmiştir. Ancak anılan gerekçelerle söz konusu kararın batıl olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken iptaline de hükmedilmiş olması doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1086 sayılı HUMK'nın 438/.... maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Ayrıca, davacı...ın isim ve soyadı gerekçeli karar başlığında yazılmamış ise de, bu husus HMK'nın 304. maddesi gereğince tarafların başvurusu üzerine veya re'sen mahallinde her zaman düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının birinci bendindeki “ olduğunun ” ibaresinden sonra gelen “tespiti ile bu kararın İPTALİNE, ” kısmının hükümden çıkartılmasına, yerine “tespitine,”ibaresinin yazılmasına ve kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1798, Karar No: 2021/612, Tarih: 25.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1798 E.  ,  2021/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Hüküm : 1- ... , ... hakkında;

TCK’ nın 89/1-4, 50/1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca ayrı ayrı

mahkumiyet

2-..., ..., ... hakkında;

TCK’nın 89/1-4, 62, 50/1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca ayrı ayrı

mahkumiyet

3-... , ..., ..., ...

Arslantürk, ...,..., ... hakkında;

CMK’nın 223/2-e. maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... müdafii, katılan vekili

Taksirle yaralama suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... mahkumiyetlerine; diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ ün beraatlerine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurlar ... ile ...'ün ... Üniversitesi Vakfı Özel İlköğretim Okulunda 1. sınıf öğrencisi olarak okudukları, katılanlar ... ve ...'ün ise ... ve ...'ün babaları olduğu, sanıklardan ...'ın okul müdürü, ... ve ...'ün ise müdür yardımcıları, ...'in idari işler sorumlusu, ...'in projeler koordinatörü müdür yardımcısı, ..., ..., ...'ın sınıf öğretmeni olarak görev yaptıkları, sanık ...'ün yemekhaneye yemek getiren ... Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'nin sorumlusu, sanık ...’in bu yemek firmasının müdürü ve yetkilisi, diğer sanıklar ... ve ...'ün ise yemek firmasının okul yemekhanesinde görevli personeli oldukları, ... Üniversitesi Vakfı Özel İlköğretim Okulu ile ... Sanayi Ticaret Ltd. Şirketinin yemek dağıtımıyla ilgili olarak sözleşme imzaladıkları, bu sözleşmeye dayanarak olay tarihi olan 24/09/2012 günü ... Üniversitesi Vakfı İlköğretim Okulunda saat 13:15 sıralarında yemekhanede yemek dağıtılmaya başlandığı, yemek dağıtımı sırasında okulun sınıf öğretmenleri olan ..., ..., ...'ın yemekhanede görevli oldukları, mağdurlar ... ile ...'ün yemekhanede yemek alma sırasında bulundukları, bu sırada yemekhanenin yemek dağıtım tezgahının mağdurlar ... ve ...'ün üzerine düştüğü, sıcak yemeklerin mağdurların üzerine döküldüğü, olay sonunda mağdur ...'in alınan doktor raporunda; meydana gelen olay nedeniyle hayati tehlike geçirerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmayacak şekilde, mağdur ...'ün alınan raporunda ise; hayati tehlike geçirmeden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralandığı olayda; mahkemece yapılan keşif sonucunda üçlü heyet bilirkişilerce hazırlanan üç bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere; okul müdürü olan sanık ...’ın, görev bakımından yemekhanede gerekli kontrol ve gözetimi yapmamasından kaynaklı olarak tali kusurlu; okulun eğitim destek hizmetleri müdür yardımcısı olan sanık ...’in, okuldaki görevlilerin ve öğrencilerin sağlığı ve güvenliği açısından, çocukların korunması için gerekli önlemleri almadığı gibi denetim ve gözetim sorumluluğunu da yerine getirmediğinden tali kusurlu; okulun eğitim destek hizmetleri müdür yardımcısına bağlı olarak çalışan idari işler koordinatörü sanık ...’in; yemekhanedeki sorumluluğu bakımından yemekhanenin düzeni ve yemek tezgahının bulunduğu bölgenin güvenliği açısından gerekli gözetim ve denetim sorumluluğunu yerine getirmediğinden tali kusurlu; ... San. Ltd. Şti’nin müdürü ve yetkilisi sanık ...’in, okulda görevlendirdiği personelin eğitilmesinden sorumluluğu ile yemekhanede bulunan benmarinin sabitlenmemesi, güvenli bir ortamın sağlanmaması bakımından kullandıkları araç gereçlerin niteliğine göre tehlikeli durumu göz önüne almadan tedbirsiz ve özensiz yemek hizmetinin sürdürülmesi açısından, yemekhanede bulunan öğretmen, öğrenci ve çalışanların sağlığı ve güvenliği yönünden gerekli önlemi almadığı, yeterli önem ve özeni göstermemesi nedeniyle asli kusurlu; ... San. Ltd. Şti’nin okuldaki sorumlusu sanık ..

... San. Ltd. Şti’nin okuldaki sorumlusu sanık ...’ün yemekhanede bulunan benmarinin duvara sabitlenmemesi nedeni ile oluşturduğu risk bakımından şirket yetkililerini bilgilendirmemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu; diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ün ise somut olayın meydana gelişinde kendilerine izafe edilebilecek bir kusurlarının bulunmaması üzerine beraatlerine karar verildiği anlaşılmakla;

A- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yüklenen suç açısından sanıkların taksirlerinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatlerine karar verilmesi gerekirken, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, yasal ve yeterli delil elde edilemediğinden bahisle sanıklar hakkında beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafında yer alan, “ Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ün üzerlerine atılı birden fazla kişiye yönelik taksirle yaralama suçlarını işledikleri sabit olmadığından CMK 223/2-e maddesi gereğince sanıkların müsnet suçtan ayrı ayrı BERAATLERİNE,” cümlesinin hükümden çıkartılarak, yerine “ Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ün yüklenen suç açısından taksirlerinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı BERAATLERİNE,” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... müdafii ve katılan vekilinin ceza miktarına, kusur durumuna ilişkin temyiz itirazının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19958, Karar No: 2014/4991, Tarih: 27.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19958 E.  ,  2014/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERMENEK ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/09/2013

NUMARASI : 2012/31-2013/423

Taraflar arasında görülen yoksulluk nafakasının kaldırılması, artırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davacı ile davalının 2003 yılında boşandıklarını, davacı lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının en son açılan nafaka artırım davası ile 190 TL'ye yükseltildiğini ancak hükmedilen nafakanın ihtiyaçlarına yetmediğini belirterek davacı lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının aylık 350 TL'ye yükseltilmesini, davalı vekili ise birleşen dava ile, davacının yoksulluk nafakası isteme şartlarının kalktığını ileri sürerek, yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece,davacının yoksulluk halinin ortadan kalktığı gerekçesiyle davacının yoksulluk nafakasının artırılmasına ilişkin davasının reddine, karşı davanın kabulü ile yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1- Asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tarafların ekonomik sosyal durumları da gözetilerek; yoksulluk nafakasının artırılmasına ilişkin talebin reddiyle ilgili verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamakta olup, davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile artırıma ilişkin verilen hükmün ONANMASINA,

2) Birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TMK'nun 176/3 maddesi uyarınca; irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması, yoksulluğunun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz hayat sürmesi halinde mahkeme kararıyla kaldırılır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 tarih ve 2-656-688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre, yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilebilmesi icin, boşanma tarihindeki davalının mameleki ve gelir durumu ile, bu dava tarihindeki durumu arasında bir fark (artış) olması, davalının mamelekinde sonradan bir farklılığın(artışın) meydana geldiğinin iddia ve ispat edilmiş olması gerekir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre, yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilebilmesi icin, boşanma tarihindeki davalının mameleki ve gelir durumu ile, bu dava tarihindeki durumu arasında bir fark (artış) olması, davalının mamelekinde sonradan bir farklılığın(artışın) meydana geldiğinin iddia ve ispat edilmiş olması gerekir.

Dosya kapsamına göre, davacının, boşanma davası sırasında da Karaman Huzurevinde hizmetli ve bakıcı anne olarak çalıştığı, 01.07.2008 tarihinden itibaren Rehabilitasyon Merkezinde hizmetli memur olarak çalışmaya başladığı, davalının 922 TL emekli maaşı aldığı, ayrıca Esin Madencilik isimli bir işyerinde bekçilik görevi yaptığı, aylık 350 TL kira ödediği, üzerine kayıtlı bir aracının bulunduğu, davacının ise aylık 1400 TL maaş aldığı, aylık 965 TL konut kredisi ödediği, boşanmış kızı ve torunun davacının yanında kaldıkları ve ihtiyaçlarının davacı tarafından karşılandığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan tüm bu olgular karşısında, davacının aldığı maaşın onu yoksulluktan kurtarmayacağı gözetilerek ve davalının nafakanın kaldırılması talebinin içinde (çoğu isteyen azı da ister) nafakanın indirilmesi talebinin de bulunacağı dikkate alınarak ve TMK 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davacının yoksulluk durumunun ortadan kalktığı gerekçesiyle nafakanın tamamen kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2986, Karar No: 2024/1491, Tarih: 30.04.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2986 E.  ,  2024/1491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun kabulüne İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle incelemenin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 30.04.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat .... ve Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... ve Avukat ...'ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Gaziosmanpaşa 1. Aile Mahkemesinin 31.07.2017 tarihli ve 2017/710 E., 2017/798 K. sayılı ilamı ile müvekkili ile davalı arasında akdedilen protokol doğrultusunda tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verildiğini, boşanma kararının 22.08.2017 tarihinde kesinleştiğini, davalının bugüne kadar mahkeme kararı doğrultusunda protokolün 6. maddesinde yer alan tazminatın 750.000,00 USD’lik kısmını 03.08.2017 tarihinde davacıya ödemiş olduğunu, ardından davalının müvekkilinin iyi niyetini suistimal ederek bu meblağın 500.000,00 USD’sini işleri dolayısıyla çok acil nakit ihtiyacı olduğunu söyleyerek ve 2 ay sonra derhal geri verileceği vaadi ile ödünç olarak geri aldığını, ancak bugüne kadar bu borcunu ödemediğini, bu durumun telefon kayıtları ile sabit olduğunu, müvekkilinin Akbank hesabından 04.04.2018 tarihinde davalının banka hesabına gönderilen 500.000,00 USD’ye ilişkin banka dekontunu sunduklarını ileri sürerek, aynen ödeme koşuluyla 500.000,00 USD alacağın 04.06.2018 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte, davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP