muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/31418, Karar No: 2016/15260, Tarih: 29.09.2016

Açıklanan nedenle 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3.Karar tarihinde alınması gerekli 29,20 TL harçtan peşin yatırılan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, dosyanın Yargıtay'a geliş dönüş masrafı dahil davalı şirketin yaptığı 18,00 TL, davalı Belediyenin yaptığı 43.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile ayrı ayrı davalılara ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan ...'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6. Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalılara iadesine, 29.09.2016 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6024, Karar No: 2006/7414, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6024 E.  ,  2006/7414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

2762 Sayılı Vakıflar Kanununun 40.maddesi gereğince, bu gibi davalarda yasal hasım olması sebebiyle vakıf mütevellisi yanında Vakıflar Genel Müdürlüğünün de hasım olarak gösterilmesi gerekirken, bu hususa dikkat edilmeden Vakıflar Genel Müdürlüğünün yokluğunda açılan davanın sonuçlandırılması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1712, Karar No: 2017/8786, Tarih: 25.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/1712 E.  ,  2017/8786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Uyarlama yargılaması yapılmasına yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü hakkındaki Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2014 tarih ve 2014/247 esas ve 2014/500 karar sayılı uyarlama yargılaması yapılmasına yer olmadığına dair karara karşı verilen 27.01.2015 tarihli dilekçenin temyiz dilekçesi niteliğinde olmayıp, hükümlü hakkındaki ertelenen kararın infazına dair Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2014 tarih ve 2014/206 değişik iş sayılı kararına itiraz niteliğinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükümlü hakkındaki erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin kararın, infaza ilişkin olması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayıp 5275 sayılı Kanun'un 98. ve 101/3. maddeleri gereğince itiraza tabi olduğundan, hükümlünün 31.12.2014 tarihli karara yönelik temyiz dilekçesinin itiraz niteliğinde kabul edilerek merciince incelenerek karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 25.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5027, Karar No: 2024/1891, Tarih: 30.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/5027 E.  ,  2024/1891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/786 E., 2022/790 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/797 E., 2021/121 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı ...'in adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında; adli yardım talebinde bulunan davalı ...'in temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispata yarar herhangi bir bilgi ve belgeyi temyiz dilekçe ekinde dosyaya sunmamış olduğu, bu şekli ile davacının temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde Mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b)Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 7. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daire'mize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4438, Karar No: 2024/1598, Tarih: 21.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4438 E.  ,  2024/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/292 E., 2021/621 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama kısmi bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Dazkırı Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2015 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kamu davası açılmıştır.

2.Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2016 tarihli ve 2015/197 Esas, 2016/150 Karar ve sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 1 ay 20 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiş, bu karar Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin, 03.11.2021 tarihli ve 2020/17351 Esas, 2021/20364 Karar sayılı ilamı ile "beraat kararı verilmesi gerektiği, ceza uygulamasında hesap hatası yapılması, Gerekçeli Karar başlığında suça sürüklenen çocuğun açık kimliğinin gösterilmemesi ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin

birinci fıkrasının uygulanması, yönünden bozulmasına" karar verilmiştir. Bozma ilamı üzerine Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/166 Esas, 2023/35 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiş ve bu beraat kararı temyiz edilmeden 08.09.2023 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 06.05.2016 tarihli ve 2015/197 Esas, 2016/150 Karar ve sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan 7 ay 23 gün hapis cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına, Cumhuriyet savcısının ve suça sürüklenen çocuk müdafinin itiraz etmesi sonucunda, Dinar Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 28.11.2016 tarihli, 2016/387 numaralı Değişik İş kararıyla, itirazın kabulüne ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmesi üzerine; Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2016/292 Esas, 2021/621 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası ve kasten yaralama suçundan 5 ay 25 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; suçların unsurlarının oluşmadığına, kasten yaralama suçundan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; suçların unsurlarının oluşmadığına, kasten yaralama suçundan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; mağdurun olay gecesi arkadaşı olan tanık M.A.A. ile parkta otururken yanlarına suça sürüklenen çocuk ... ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'nun gelmesi, Ömercan'ın "napıyonuz lan" diyerek mağdurla aralarında gelişen sözlü tartışmanın kavgaya dönüşmesi, Ömercan'ın mağdurun burnuna yumruk atarak kırılmasına sebebiyet verip basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralaması, tanık A.Ö'nün ayırması neticesinde, mağdurun motosikletine binerek uzaklaşması, motosikletiyle onu takip eden suça sürüklenen çocukların da mağdura yetişerek önüne geçip durdurmaları, Ömercan ve Hurşit'in mağdurun yüzüne yumruk atıp tekme atmaları,tanık M.A.A.'nın araya girmesi neticesinde, Ömercan ve Hurşit'in olay yerinden ayrılmaları, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca tanzim olunan, 07.11.2023 tarihli, 8 - 2023/116580 numaralı ve 07.11.2023 tarihli Tebliğnamede, dava dosyasının her ne kadar bozma ilamı üzerine verilmiş karara ilişkin olduğu belirtilmiş ise de; yukarıda hukuki süreç bölümün (3.) numaralı bendinde bahsedilen ve daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçmemiş kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden temyiz incelemesi yapılmıştır.

A. Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 66 ncı maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının,

zamanaşımını kesen son işlem olan suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 29.12.2015 tarihinden, incelemeye konu 09.11.2021 hüküm tarihine kadar zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

zamanaşımını kesen son işlem olan suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 29.12.2015 tarihinden, incelemeye konu 09.11.2021 hüküm tarihine kadar zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Suça sürüklenen çocuk hakkında Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2016 tarihli ve 2015/197 Esas, 2016/150 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına ve 7 ay 23 gün hapis cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara itiraz edilmesi sonucunda, Dinar Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.11.2016 tarihli 2016/387 numaralı Değişik İş kararıyla, itirazın kabulüne ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. Akabinde mahkemece sadece kasten yaralama suçu ile ilgili hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin, 03.11.2021 tarihli ve 2020/17351 Esas, 2021/20364 Karar sayılı bozma kararı üzerine Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2022/166 Esas sayılı dava dosyası ile bu suçtan yargılamanın devam ettiği gözetilmeden, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da ayrıca mükerrer şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2016/292 Esas, 2021/621 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde belirtilen hususlar dışında başkaca yönleri incelenmeyen Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli ve 2016/292 Esas, 2021/621 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye bozma gerekçesi yönünden aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/816, Karar No: 2019/2212, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/816 E.  ,  2019/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/49312, Karar No: 2013/34072, Tarih: 19.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/49312 E.  ,  2013/34072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ile belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalandığını, davalının 05.10.2007 tarihinde iş akdini feshederek işten ayrıldığını, haksız nedenle iş akdini fesheden davalının rekabet yasağı hükmüne aykırı davranarak sözleşmesinin sona erdiği tarihten itibaren 1 yıl içinde davacı işverenin faaliyet alanına giren başka bir şirkette (rakip işyerinde) çalışmaya başladığını, bu nedenle cezai şart ödemesi gerektiğini ileri sürerek, cezai şart alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş sözleşmesi yapıldıktan sonra imzalatılan belgenin davacının baskı ve korkutması sonucunda imzalandığını, belgenin imzalanmaması durumunda iş sözleşmesinin feshedileceği yönünde baskı yapıldığını, rekabet yasağı kaydının geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının cezai şart talebinin haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart ücretinin tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348. maddesi “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise, caizdir. İşçi, akdin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır.” hükmünü haiz olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin sözleşme yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme, hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet sözleşmesi süresi içinde yapılmaması gereken bir hususta değil, hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemektedir. Rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır. Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 Tarih 2011/11-781 Esas- 2012/109 Karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece mutlak şekilde ticaret mahkemelerinin görevine giren davada görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.