muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10645, Karar No: 2023/1329, Tarih: 23.03.2023

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve ikinci cevap (karşı davaya cevaba cevap) dilekçelerinde özetle; erkeğin bağımsız konut temin etmediğini, erkeğin ailesinin evliliğe sürekli müdahale ettiğini, baskı kurduğunu, kadının ailesinin müşterek haneye gelip gitmelerini istemediğini, erkek ve ailesinin kadının elinden telefonu alıp vermediklerini, kadının konuşmalarını habersizce ses kaydına alarak haberleşme hürriyetine saygısının olmadığını, kadının doğum yaptığında hastanede kadının annesine seni kim çağırdı niye geldin ailece gelseydiniz diye ters davrandığını, erkeğin babasının çocuğun ağzından söylüyormuş gibi yaparak kadının ailesine rencide edici laflar söylediğini, erkeğin kadının annesini evden kovduğunu, ailesini tehdit ettiğini, erkek ve kardeşinin kadının annesinin üzerine yürüdüğünü, erkeğin kadının annesi el kaldırdığını, erkeğin babasının kadının annesini evden kovup hakaret ettiğini, erkeğin babasının kadın ve çocuğu kadının ailesinden kaçırdıklarını, erkeğin kadın ve ailesine hakaret ettiğini, kadını evden kovduğu, hamilelik döneminde kadına üç katlı binanın kalorifer'îni yaktırdıklarını, sürekli saygısız davrandığını beyanla, erkeğin asıl davasının reddine, karşı davalarının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin müvekkili anneye verilmesine, müşterek çocuk için aylık aylık 1.000,00 TL tedbir, 2.000,00 TL iştirak nafakasına, müvekkili için aylık 2.000,00 TL tedbir, 3.000,00 TL yoksulluk nafakasına, müvekkili için 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve karşı dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, her ne kadar erkek, kadının annesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığını, uzun süre misafirliğe gelmesi nedeniyle tartışmalar yaşandığını, isteklerinde gecikme olduğunda tartışma çıkardığını, en ufak bir tartışmada evlenip geldiğime pişmanım şeklinde sözler söylediğini, yine ailesinin en ufak tatsızlıkta kızımızı bu kapıya verdiğimize pişmanız şeklinde söyler söylediğini, kadın ile annesinin erkeğe ev içerisinde soğuk ve ters davrandıklarını, kadının ailesinin erkeğe ve erkeğin ailesine hakaret ettiğini iddia etmiş ve bu iddiaların bir kısmı tanık beyanları ile anlaşılmış ise de, bu olayların tarafların en son ayrılık tarihi olan 2018 yılı Temmuz ayından önce meydana geldiği, bu tarihten sonra erkek ile babasının, kadının yanına giderek barışma girişiminde bulunduğu, kadını müşterek konuta getirmek için bağımsız konut açma teklifinde bulunması karşısında erkeğin kadından kaynaklanan olayları affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı ve evlilik birliğinin kendisi yönünden çekilebilir olduğunun anlaşıldığı, affedilen veya en azından hoşgörü ile karşılanan olaylar kusur belirlemesinde dikkate alınarak boşanmaya karar verilemeyeceği, bu durum karşısında erkeğin açmış olduğu davanın reddine karar vermek gerektiği, kadın tarafından sunulan cevap ve karşı dava dilekçesinin süresinde verilmediği anlaşılmış ise de karşı davanın tefrik edilmesi durumunda davalar arasındaki fiili ve hukuki irtibat nedeniyle davaların birleştirilmesi gerekeceğinden usul ekonomisi açısından yargılamaya tefrik kararı verilmeden devam olunduğu, kadının iddiaları değerlendirildiğinde, tanık beyanlarından; kadına hamileyken kalorifer yaktırıldığı, erkeğin babasının kadının annesine hakaret ederek evden kovduğu, erkeğin de buna sessiz kaldığı, erkeğin babasının evlik hayatına müdahalesinin olduğu, buna karşılık kadının bağımsız konut açılmadığına ilişkin iddiasının değerlendirilmesinde; tarafların aile apartmanında ancak bağımsız bir dairede yaşadıklarının tanık beyanları ile sabit olduğu, bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, birliğinin sarsılmasına erkeğin tam kusurlu davranışlarının sebebiyet verdiği, aldırılan sosyal inceleme raporu raporu, müşterek çocuğun yaşı ve tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde müşterek çocuğun anne yanında kalmasının çocuğun menfaati icabı olduğundan müşterek çocuğun velâyetinin anneye verilmesi gerektiği, tarafların 2017 senesinde evlendikleri, 28.11

.11.2018 dava tarihinde de mal rejimlerinin sona erdiği, kadının yaşı ve yeniden evlenme olanağı dikkate alındığında, kadının maddî tazminat isteği yönünden 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki yasal koşulların gerçekleşmediği, yine boşanmaya sebep olan olayların kadının kişilik haklarına saldırı oluşturacak nitelikte olmadığından kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki yasal koşulların da gerçekleşmediği, ancak boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kusuru daha ağır olmayan çalışmayan, geliri ve malvarlığı bulunmayan, boşanmakla yoksulluğa düşeceği anlaşılan kadın yararına uygun tedbir ve yoksulluk nafakası ile, velayeti anneye verilen müşterek çocuk yararına uygun miktarda tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin anneye verilerek çocuk ile baba arasında uygun kişisel ilişki tesisine, çocuk yararına aylık 150,00 TL tedbir, 400,00 TL iştirak nafakasına, kadın için aylık 250,00 TL tedbir, 400,00 TL yoksulluk nafakasına, tarafların tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; karşı tarafça sunulan cevap ve karşı dava dilekçesinin süresinden sonra sunulduğunu, muvafakatları olmadığı halde karşı tarafın delillerinin toplanması ve tanıklarının dinlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili tarafından yapılan birliğin devamına yönelik girişimlerinin af olarak değerlendirilmesinin kabul edilemez olduğunu, buna ilişkin emsal Yargıtay kararlarının bulunduğunu beyanla, asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, nafakalar, velâyet düzenlemesi ve kişisel ilişkinin süresi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, nafakaların miktarı, müşterek çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulması yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, nafakaların miktarı, müşterek çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulması yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğe İlk Derece Mahkemesince yüklenen kusurların sabit olduğu, bunun yanında erkeğin ayrıca, manevî anlamda bağımsız konut temin etmediği, kadının annesine kızını bana bir seneliğine sattın dediği, kadının annesine el kaldırdığı, doğum sırasında hastanede iken kadının annesine ailecek gelseydiniz diyerek ters davrandığı vakıaları da sabit olduğu halde bu hususlarda erkeğe kusur verilmemesinin hatalı olduğu, erkeğin başkaca kusurunun ispatlanamadığı, İlk Derece Mahkemesinin de kabulünde olduğu üzere davacı-karşı davalı kadının sunduğu mesaj kayıtlarından, ayrılık döneminde erkeğin kadına, tekrar birleşmek istediğini, kendisini kaçırmak istediğini, bitirmek istemediğini, istiyorsa akşama eşini alacağını, eşini istediğini, bi otel tutup kalmak gezmek istediğini, bundan sonra ömrünü eşiyle tamamlamak istediğini, eşini sevdiğini belirtir mesajlar çektiği, söz konusu mesaj içeriklerinden anlaşılacağı üzere erkeğin kadını affettiği, bu nedenle kadına kusur verilmemesinin doğru ve yerinde olduğu, geçimsizliğe sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu, kadının ise kusursuz olduğu, kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca maddî ve manevî tazminat koşullarının gerçekleştiği halde kadın yararına tazminata hükmedilmemesinin doğru olmadığı, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasının ise az olduğu, diğer yönlerden İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle; kadının istinaf taleplerinin "kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile yoksulluk nafakasının miktarı" yönünden kabulü ile kusura ilişkin gerekçenin vakıalar yönünden açıklandığı şekilde düzeltilmesine, İlk Derece Mahkemesinin kararının hüküm fıkrasından ilgili bentlerin kaldırılarak yerine yeniden hüküm tesisi ile kadın yararına boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren aylık 700,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına 17.000,00 TL maddî, 17.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise diğer yönlere ilişkin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince fili ayrılık süresinde davacı-karşı davalı müvekkilinin eşine attığı mesajlar nedeniyle eşini affettiği ve bu nedenle kadına kusur yüklenmemesinin doğru olduğu belirtilmiş ise de, fiili ayrılık döneminde, taraflardan birisinin diğerini sevdiğini söylemesi ya da yeniden biraraya gelerek evlilik birliğini fiilen devam ettirmek istemesine yönelik girişimlerin yeniden evlilik birliği fiilen kurulmadığı sürece af olarak değerlendirilemeyeceğine müvekkiline isnat edilen kusurların ispatlanamadığını, yaşı küçük olduğu için ayrı bir evde oturmak istemeyenin bizzat kadının kendisi olduğunu, karşı tarafın cevap ve karşı dava dilekçesinin yasal süreden sonra sunulduğunu, bu nedenle karşı taraf tanıklarının dinlenmesinin ve beyanlarının hükme alınmasının doğru olmadığını, yine karşı davacının tanıklarının yalnızca kendi iddiaları için dinlenebileceğini, asıl dava dilekçesinde ileri sürülen hususlarda dinlenmelerinin mümkün olmadığını, kaldı ki beyanlarının da yanlı soyut ve aktarıma dayalı olduğunu, ispat edilemeyen karşı davanın ve karşı davadaki taleplerin reddine karar verilmesi gerekirken, asıl davanın reddine karar verilmesinin, ayrıca müşterek çocuk ile müvekkil arasında tayin edilen şahsi ilişkinin kısa süreli olarak belirlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla, asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar ile kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz isteğinde bulunmuştur.

2. Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin babasının yanında bizzat kendisinin de müvekkilin annesini ve müvekkilini hakaretler ederek konuttan kovduğu kusurunun da erkeğe yüklenmemesinin doğru olmadığını, lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminat miktarlarınında yetersiz olduğunu beyanla, kusur belirlemesi, lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının ve tazminatların miktarı yönünden temyiz isteğinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca karşılıklı olarak açılan evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma ve fer'ileri istemine ilişkin davada taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının reddinin, kadının davasının kabulü ile boşanmaya hükmedilmesinin ve müşterek çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişki düzenlemesinin yerinde olup olmadığı, nafakalar ile kadın yararına maddî ve manevî tazminat koşullarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci, 182 inci, 330 uncu, 323 üncü, 324 üncü maddesi, 6100 sayılı Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup her iki taraf vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7410, Karar No: 2025/4930, Tarih: 18.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/7410 E.  ,  2025/4930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1374 E., 2023/121 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/270 E., 2021/145 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca verilen mahkûmiyet kararının kaldırılarak, TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca verilen mahkûmiyet kararına ilişkin

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220 inci maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107 inci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafi ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10756, Karar No: 2020/4710, Tarih: 02.03.2020

**7. Ceza Dairesi         2019/10756 E.  ,  2020/4710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ...'ın temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen mahkeme kararının 26.12.2012 tarihinde tebliğ edildiği, hükmü CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 07.01.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz talepleri ile katılan ... İdaresi vekilinin nakil aracına hasren temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Suçta kullanılan nakil vasıtası ile ilgili olarak açılmış olan müsadere davası bulunmadığı gözetilerek;

...'dan...'a seyretmekte olan ...plakalı otobüste Yüksekova Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/1064 D.İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada iddianameye göre; 2 kilogram açık çay, 90 kilogram küpşeker, 300 kilogram toz şeker, 800 kilogram kivi, 1800 kilogram muz, 50 kilogram ceviz içi, 18 kutu kek, 15 kutu şekerleme, 100 adet savan örtü, 470 poşet şekerleme, 8 adet battaniye, 200 kilogram peynirli şekerleme, 23 kutu rana marka şekerleme, 80 adet aluminyum tepsi, 25 kilogram tereyağı, 30 kilogram badem, 1 kutu tursil, 1 kutu çocuk maması, 50 kilogram kuru kayısı, 3 çuval karabiber cinsi eşyanın ele geçirildiği olayda; dosya içinde yer alan 04.12.2008 tarihli rızaen muhafaza altına alma tutanağı ile sayım tespit tutanağında belirtilen eşyalarla iddianamede dava konusu edilen eşyalar arasında miktar ve cins yönüyle farklılık bulunduğu gibi sayım tespit tutanağında belirtilen bazı eşyaların iddianamede belirtilmediğinin anlaşılması karşısında bu durumun iddianamede düzelttirilmesi sağlanmadan ve bununla birlikte suçta kullanılan ... plakalı araçta incelemeye konu dosya ile haklarında dava açılan iş bu dosya sanıkları haricinde yabancı uyruklu beş şahıs hakkında da işlem yapıldığı, bu şahıslar hakkında Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığınca 23.12.2008 tarihli iddianamesi ile açılan davanın Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/6 Esas 2010/308 Karar sayılı ve 28.09.2010 tarihli kararı ile sanıkların mahkumiyetine karar verildiği iş bu dosya ile arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması karşısında, bahse konu dosyanın getirtilip incelenmesi, kesinleşmemiş ise birleştirilmesi, kesinleşmiş ise dosyanın aslı ya da onaylı örnekleri bu dosya arasına alınarak delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden; ayrıca sanıkların kolluk ifadelerinin müdafiisiz alındığı ve bütün sanıkların beyanında suça konu eşyaları İran'dan aldıkları bu eşyalara ortak oldukları ve geçimlerini bu yönde sağladıkları yönünde beyanda bulunduklarını belirtmelerine rağmen mahkeme huzurundaki beyanlarında bu hususu doğrulamayıp ele geçirilen eşyaları şahsi ihtiyaçları kapsamında sahip olduklarını ifade etmeleri karşısında sanıkların savunmalarında kabul ettikleri eşya miktarları yönüyle ayrı ayrı KEMT varakası tanzim ettirilerek dava konusu eşyanın ''ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler'' toplam tutarı olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde 5271 sayılı CMK'nun 231/9

. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, sanıklara dosya kapsamına uygun olmayan şekilde tanzim edilen KEMT varakası esas alınarak kamu zararının sanıklar tarafından giderilmediği şeklinde yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına hükmedilmesi ve sanıkların kaçakçılık eylemine fikir ve eylem birliği içerisinde katıldıklarına ve suça iştirak ettiklerine dair deliller tartışılmadan 5607 sayılı Yasanın 4/2. maddesinin uygulanarak yazılı şekilde hüküm tesisi,