muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11334, Karar No: 2016/8349, Tarih: 24.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/11334 E.  ,  2016/8349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/04/2016 tarih ve 2015/620-2016/352 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili tarafından davalı borçlu aleyhine başlatılmış olan icra takibine, davalı borçlunun 09/03/2015 tarihinde itiraz ettiğini, davalı borçlunun takibe dayanak olan devir sözleşmesine itiraz etmemekle birlikte herhangi bir gerekçe göstermeksizin borca itiraz etmiş ise de, yapılan itirazın haksız ve kötü niyetli olduğunu, haksız itirazından sonra 21/03/2015 tarihinde müvekkili alacaklıya borca mahsuben 2.000 TL ödeme yaptığını, bu durumun borçlunun sırf zaman kazanmak amacıyla borca itiraz ettiğini açıkça gösterdiğini, davalı borçlunun icra takibine vaki itirazının iptali ile takibin devamına, %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın, tacir olan taraflar arasında yapılan ticari işletmenin devri sözleşmesi ile belirlenen bedelin ödenmediği iddiasıyla açılan itirazın iptali davası olduğu, taraflar arasında akdedilen 13/01/2015 tarihli ... Türkü Bar adlı işletmenin devir sözleşmesi ile devreden, işyerinin tüm işletme haklarını 85.000,00 TL bedelle Haziran 2015 tarihine kadar devralana devretmiş ise de; davacı vekili ile davacı asilin beyanlarında, dava konusu yerin ticari işletme olarak kendi adlarına kayıtlı olduğu, mükellefiyet durumunun da yine kendilerine ait olduğunu beyan ettiği, işbu beyanlar çerçevesinde taraflar arasında akdedilen ticari işletmenin devri sözleşmesinin hayata geçirilmediği, işletmenin davalıya devrinin gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ticari işletmenin devri sözleşmesinden kaynaklı alacağın tahsiline yönelik icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin hayata geçirilemediği, işletmenin davalıya devrinin gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 6102 sayılı TTK’nın 11. maddesinin 3. fıkrası gereğince, ticari işletme, içerdiği malvarlığı unsurlarının devri için zorunlu tasarruf işlemlerinin ayrı ayrı yapılmasına gerek olmaksızın bir bütün hâlinde devredilebilir ve diğer hukuki işlemlere konu olabilir. Aksi öngörülmemişse, devir sözleşmesinin duran malvarlığını, işletme değerini, kiracılık hakkını, ticaret

unvanı ile diğer fikrî mülkiyet haklarını ve sürekli olarak işletmeye özgülenen malvarlığı unsurlarını içerdiği kabul olunur. Bu devir sözleşmesiyle ticari işletmeyi bir bütün hâlinde konu alan diğer sözleşmeler yazılı olarak yapılır, ticaret siciline tescil ve ilan edilir. Somut uyuşmazlıkta, devir sözleşmesinin yapılmasından sonra işyerinin davalıya teslim edildiği, bir müddet davalı tarafından işletildiği ve bir kısım devir bedelinin de davalı tarafça ödendiği anlaşıldığına göre, mahkemece işletme devir sözleşmesinin geçersiz olduğundan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31132, Karar No: 2014/33680, Tarih: 27.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31132 E.  ,  2014/33680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2014

NUMARASI : 2013/396-2014/343

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacının işveren vekili olması sebebiyle iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını, iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davalı iş yerinde işletmenin bütününü sevk ve idare eden, işe alma ve işten çıkartma yetkisine sahip olarak ve işveren vekili sıfatıyla çalıştığı, davacının 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesinde düzenlenen işe iade ve iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir.

Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin anılan anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir.

Somut olayda; davacının T..Dağıtım Merkezi Tokat-Sivas Müdürü sıfatıyla çalıştığı açıktır. İş güvencesi hükümleri kapsamında olup olmadığının belirlenmesi bakımından işçi alma ve çıkarma yetkisinin bulunup bulunmadığı dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Mahkemece, davalı şirkete ait organizasyon şeması getirtilerek, merkezden onay almaksızın işlem yapıp yapamadığı, davacının tek başına işten çıkarma ve işe alma yetkisi olup olmadığı, görev tanımında bu yetkisinin olup olmadığı, bu yetkiyi fiilen kullanıp kullanmadığı hususlarında insan kaynakları uzmanı bir bilirkişiden rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu yön gözetilmeden eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10778, Karar No: 2011/16583, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/10778 E.  ,  2011/16583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ecza Deposu İlaç San. Tic. A.Ş ile davalı ... aralarındaki alacak davası hakkında Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 14.4.2011 gün ve 1154-243 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesi, temyiz defterine kaydedilmiş ise de temyiz harcının yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığından temyiz harcının yatırılması için muhtıra çıkarılarak HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/337, Karar No: 2021/3153, Tarih: 01.04.2021

**16. Hukuk Dairesi         2021/337 E.  ,  2021/3153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarıda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi Hazine tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli bulunmadığı açıklanarak, dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait taşınmazın bulunduğu yere ilişkin stereoskopik hava fotoğraflarının getirtilmesi, bundan sonra 3 ziraat mühendisi bilirkişisi ile jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulunun katılımı ile yeniden keşif yapılması, bu keşif sırasında belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ile temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları birlikte değerlendirilerek, taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyasına en erken ne zaman başlanıldığının ve imar-ihyasının ne zaman tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılması, tanık ve yerel bilirkişi ifadelerinin bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmesi, ayrıca ziraat mühendisi bilirkişi kurulu vasıtasıyla taşınmazın öncesinin ne olduğu, kayalık olup olmadığı, zirai faaliyete konu edilip edilmediği, hangi tarihte imar-ihyasına başlandığı, imar ve ihyasının ne zaman tamamlandığı ve zilyetliğin hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü hususlarının tespit edilmesi, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 21.02.2016 tarihli fen bilirkişi raporu ve eki krokisinde (A) harfiyle gösterilen 572,67 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 05.11.2020 tarih 2020/2958 Esas, 2020/5167 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, onama ilamına karşı davalı Hazine vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dava, TMK' nın 713/1. ve 3402 sayılı kadastro Kanunun 14 ve 17. maddesine dayalı olarak açılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir. Karar düzeltme aşamasında dosyaya gönderilen kayıt ve belgelerden, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun geçici 8. maddesine dayalı olarak (tesis kadastrosu sırasında tescil harici bırakılan taşınmazlar hakkında) kadastro tespitinin yapıldığı ve taşınmazlar hakkında 119 ada 63 ve 64 parsel numaralarıyla tespit tutanağının düzenlendiği anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesinde mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevinin sona ereceği ve dava dosyalarının kadastro mahkemesine re'sen devrolunacağı düzenlenmiştir. Mahkemelerin görevlerine ilişkin kurallar kamu düzenine ilişkin olduğundan, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 05.11.2020 tarih 2020/2958 Esas, 2020/5167 Karar sayılı onama ilamının ortadan kaldırılmasına ve Mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosyanın re'sen Kadastro Mahkemesine aktarılmasına karar verilmesi için hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasına yönelik karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine yer olmadığına, 01.04.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1023, Karar No: 2021/1066, Tarih: 10.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1023 E.  ,  2021/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08.02.2018 tarih ve 2016/132 E. - 2018/33 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.12.2019 tarih ve 2018/1720 E. - 2019/1252 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının 2014/50321 sayılı"ÇANAK PLUS+şekil" ibareli markanın tescili için diğer davalı kuruma başvurduğunu, müvekkili şirketin 2014/03549, 2014/03656 ve 2014/04294 sayılı "Çanak Okey", "Mynet Çanak Okey" ve "Mynet Çanak King" ibareli markalarını mesnet göstererek itiraz ettiğini, itirazlarının nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, "çanak okey" ibareli markanın müvekkilinin tanınmış markası olduğunu, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı nezdinde "çanak okey" isimli online oyunun sinema eserlerine ilişkin kayıt tescil belgesi bulunduğunu, davalının kötü niyetli olarak başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin "çanak okey" ibaresi üzerinde önceki kullanıma dayalı olarak kazanılmış hakka sahip olduğunu, davalının başvuru markası ile davacı markalarının ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu ileri sürerek 2016-M-818 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davalı markasının davacı markasından oldukça farklı olan şekil unsurlarını barındırdığını, davacının markasına yazı stili, rengi ve yazı karakterleri dahil hiçbir şekilde benzemediğini, "Mynet Çanak Okey" markasında korunabilecek tek unsurun "mynet" ibaresi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davalı markasının davacı markasından oldukça farklı olan şekil unsurlarını barındırdığını, davacının markasına yazı stili, rengi ve yazı karakterleri dahil hiçbir şekilde benzemediğini, "Mynet Çanak Okey" markasında korunabilecek tek unsurun "mynet" ibaresi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraf markalarının görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzer olduğu, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas ihtimali bulunduğu, davalı şirket markasının davacı markalarının bir üst versiyonu gibi algılanmasının söz konusu olabileceği, davacının “Çanak Okey” ibareli markasının tanınmışlığını ispat edemediği, davacının “Mynet” markasının tanınmışlık gücünün “Çanak Okey” markasına transferinin mümkün olmadığı, davacının sinema eserlerine ilişkin dayandığı telif hakkının 41. sınıftaki (Film, televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri;) bakımından iltibası pekiştirdiğini, davalı şirketin marka başvurusunu yaparken kötü niyetli olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul ile TPMK YİDK'nın 22/01/2016 tarih 2016-M-818 sayılı kararının 35. sınıfta "reklamcılık pazarlama ve halkla ilişkilerle ilgili hizmetler, ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri, büro hizmetleri, sekreterlik hizmetleri, gazete aboneliği düzenleme hizmetleri, istatistiklerin derlenmesi hizmetleri, büro makinalarının kiralanması hizmetleri, bilgisayar veri tabanlarındaki bilginin sistematik hale getirilmesi, telefon cevaplama hizmetleri, iş yönetimi idaresi ve bu konularla ilgili danışmanlık muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri, personel işe yerleştirme işe alma personel seçimi personel temini hizmetleri ithalat ihracat acente hizmetleri, geçici personel görevlendirme (başkası adına fatura yatırma vergi yatırma trafik işlemleri gibi iş takibi) hizmetleri, ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri," 41. sınıfta "eğitim ve öğretim hizmetleri," sempozyum konferans kongre ve seminer düzenleme idare hizmetleri, spor kültür ve eğlence hizmetleri (sinema spor karşılaştırmaları tiyatro müze konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil) dergi kitap gazete vb. yayınların basıma hazır hale getirilmesi okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil) film televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri, haber muhabirliği hizmetleri, foto muhabirliği hizmetleri, fotoğrafçılık hizmetleri" tercüme hizmetleri yönünden iptaline, anılan emtialar yönünden davalı markasının kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; taraf markaları arasında aynı/benzer hizmetler yönünden 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında iltibas ihtimali bulunduğu, davacının “Çanak Okey” ibareli markasının tanınmışlığının ve marka başvurusunun kötü niyetle yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 49,50 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 10.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15314, Karar No: 2017/4774, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15314 E.  ,  2017/4774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.