muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13577, Karar No: 2015/20560, Tarih: 16.06.2015

Ayrıca davalıların murisi ile davacı banka arasında imzalanan Tüketici kredisi sözleşmesinin13/2. maddesinde “Müşteri açılan kredi sebebiyle bankanın uygun göreceği bedel ve şartlarda hayat sigortası yaptıracağını, önceden yapılmış bir hayat sigortası var ise poliçede bankanın dain ve mürtehin gösterilmesi yönünde gerekli değişikliğin yapılarak poliçeyi bankaya teslim edeceğini, vefat halinde sigorta sonucu ödenecek tazminattan o tarihte bankaya olan borcun mahsubundan sonra kalacak miktarın mirasçılara ödenmesini kabul ve taahhüt eder” şartı bulunmaktadır. Sözleşmenin bu hükmü ile yukarıdaki yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde bankaya kredi borcunu sigorta altına aldırma yükümlülüğü yüklenmiş olup kural olarak banka tüketiciyi sigorta yapmaya zorlayamaz ise de sözleşmenin kurulmasından önce tüketiciyi bilgilendirme yükümlülüğü altında olduğu kabul edilmelidir. Bu bağlamda 31.12.2011 bitim tarihli hayat sertifikasında hastalıkla ilgili tüketicinin cevaplayacağı bölümlerin boş bırakılması sözleşmeyi düzenleyen taraf olan bankanın kusurunu gösterir. Kaldı ki matbu sigorta sözleşmesinin ve eklerinin doldurulması yükümlülüğü sigorta şirketinde olmasına rağmen tüketicinin tüm evraka imzası alınırken banka görevlileri tarafından ilgili boşluklar konusunda tüketicinin ikaz edilmediği anlaşılmaktadır. Sigortalının hastalığının kredinin geri ödenmesi sürecinde ölümüne kadar araştırılmaması, diğer yandan sigortanın yenilenmesine az bir süre kalmasına rağmen yenileme ile ilgili girişimde bulunulmaması da bankanın kusurunu gösterir. Banka basiretli tacir gibi hareket etmek zorundadır. En hafif kusurundan bile sorumludur. Hal böyle olunca krediye esas olan bilgilendirme formu dahil tüm belgelerin ibrazı ve içeriğinin sağlıklı bir şekilde doldurulduğunun ispat yükü davacı bankaya ait olup poliçe düzenlenirken tüketicinin kanser ve hiper tansiyon hastalıklarını sakladığı, hastalık ile riziko-ölüm nedeni arasındaki illiyet bağı yöntemince ispat edilememiştir. Kaldı ki davalı sözleşmenin 13/2. maddesiyle birlikte süresi biten sigortaların bankanın yenilemesi için uyarıda bulunacağına dair hükme sözleşmede yer verildiğini, hatta muris ...’un sigortasının yenilendiğine dair dava dışı şirketin yazısının da dosya da bulunduğunu ileri sürmesine karşın mahkemece davalının savunmasıyla ilgili herhangi bir araştırma yapılmamış, az yukarda zikredilen yönetmelik hükümleri doğrultusunda konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınmamıştır. Araştırma ve inceleme sadece davacının talepleri yönünden yapılmıştır. Bu durum başlı başına silahların eşitliği ilkesine aykırılığı teşkil eder. Hal böyle olunca davalının savunmalarına cevap vermeyen rapora dayanılarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Netice olarak; doğru bilgi vermeyen müteveffa kusurlu olduğu gibi zorunlu olmayan hayat sigortası primini tahsil eden bankanın sözleşme hükümlerine göre tüketiciyi koruyacak şekilde hareket etmediği; poliçenin nasıl ve ne şekilde doldurulacağını tüketiciye öğretmek, bu konuda bilgilendirmekle yükümlü olduğundan koruma yükümlerini yerine getirmemekle kusurlu olduğu kabul edilmelidir. Davacı bankanın; bu yönde bilgilendirme yapmadığı gibi, poliçenin eksik doldurulmasına sebebiyet verdiği, sigorta poliçesi yükümlüsü sigorta şirketine kurtuluş karinesi getirme fırsatı verdiği açıktır. O halde banka da müterafik kusurlu sayılıp, kalan borçtan hakkaniyet gereği bulunacak bakiye bölümünü TMK 2. maddesinde düzenlenen dürüstlük kurallarına göre üstlenmek zorundadır. Tüm bu nedenlerle bankanın da müterafik kusuru üzerinde durularak, zararın paylaştırılması gerekirken; mahkemece, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan çoğunluğun onama kararına karşıyım.

... 13. Hukuk Dairesi Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2014/13460, Karar No: 2014/15842, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13460 E.  ,  2014/15842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 11. İş Mahkemesi

Tarihi : 10.04.2014

No : 2012/1191-2014/247

Dava, ödeme emrinin iptali ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2007 tarih ve 2007/13-848 E. 2007/840 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi (davanın mesmu, yani dinlenebilir olabilmesi) bazı şartların tahakkukuna bağlı olup, bunlara dava şartları denir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli); diğer bir kısmı da, olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetmelidir. Olumlu dava şartlarından biri de, davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğundan dolayı reddedilmelidir.

Yapılan incelemede, davaya konu 2012/11627, 2012/11628, 2012/11629, 2012/11630 numaralı takip dosyalarına ait ödeme emirlerinin başlık kısmında takip borçlusunun, dava dışı ..-Ark Konf. Kuy. Ltd Şti" olduğunun yazılı olduğu anlaşılmakla, davacılar hakkında Kurumca düzenlenen bir ödeme emri bulunmadığından, açmış oldukları davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin, bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14804, Karar No: 2010/1364, Tarih: 26.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/14804 E.  ,  2010/1364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ve bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olduğundan, geçirilen yol nedeniyle kalan kısımda değer artışı olamayacağı düşünülmeden, değer artışının kabulüyle hükmü temyiz eden davalılar yönünden az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18067, Karar No: 2015/4441, Tarih: 12.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/18067 E.  ,  2015/4441 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı S.. B.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı S.. B.. vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı S.. B.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 12/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21267, Karar No: 2012/25225, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21267 E.  ,  2012/25225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak , enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 5’ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15412, Karar No: 2015/50, Tarih: 12.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15412 E.  ,  2015/50 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/07/2014 tarih ve 2014/198-2014/239 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı şahıstan olan alacağı nedeniyle, davalı bankadan çekilmiş, 13.150 TL bedelli çeki düzgün ciro silsilesi ile teslim aldığını, çek bedelinin ödenmemesi ile birlikte işbu çekin süresinde bankaya ibraz edildiğini, ancak banka tarafından çekin arkasına “keşidecinin sahte kimlik belgesi kullandığı ve çekle işleyen 455781 nolu hesabını sahte kimlik ve belgelerle açılmış olduğu tespit edildiğinden işbu belge üzerinden herhangi bir işlem yapılamamıştır.” şerhinin işlendiğini, çekin karşılıksız kalması nedeniyle keşideci .... ve ciranta..... aleyhine kambiyo senetlerine mahsus yolla icra takibi başlatıldığını, icra takibinde yapılan tüm araştırmalara rağmen borçluların adreslerini tespit etmenin mümkün olmadığını, hacizlerin sonuçsuz kaldığını, müvekkilinin alacağının semeresiz kaldığını, alacaklı müvekkilinin zarara uğramasına neden olan keşideci lehine, çek hesabı açan davalı bankanın gereken dikkat ve özeni göstermediğini, müvekkilinin uğramış olduğu zararı ödemekle yükümlü olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000 TL'nın ibraz tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın çek hesabı açarken gerekli tüm dikkat ve özeni gösterdiğini, müvekkiline sunulan tüm belgelerin resmi kurumlardan verilmiş belgeler olduğunu, kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın çek hesabı açarken gerekli tüm dikkat ve özeni gösterdiğini, müvekkiline sunulan tüm belgelerin resmi kurumlardan verilmiş belgeler olduğunu, kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı bankanın dava dışı şahsa kişinin ekonomik ve sosyal durumunun çek hesabı düzenlemeye elverişli bulunmadığı halde çek karnesi vermesinden dolayı kusurlu bulunduğu, dava dışı 3. şahsın fiilinin de ortak illiyet yarattığı, TTK'nun 20/2. maddesi uyarınca her tacirin ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmesi gerektiği, davacının da mal satarken, satışta bulunduğu firmanın kaç yıllık ticari deneyimi bulunduğu, hangi bankalarla çalıştığı ve bu bankalarda yapılacak soruşturmalar ile aynı konuda faaliyet gösteren diğer ticaret sektöründen araştırmalar yapılarak olumlu kanaati edinilmesi sonucunda mal satması gerektiği, bu hususun ticari basiretin de gereği olduğu, davacının da zararın oluşumunda müterafik kusurlu bulunduğu, davalının zararın meydana gelmesindeki kusurunun % 50 oranında olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 4.000 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 205,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/958, Karar No: 2016/11044, Tarih: 10.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/958 E.  ,  2016/11044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/10/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken, kusurları sonucu kişilere zarar vermelerinden kaynaklanan manevi tazminat davasıdır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davaya konu edilen olayda; Haydarpaşa Numune Hastanesinde anestezi teknikeri olan davacı, aynı hastanede başhekim olan davalı ...'nun, kendisini disiplin cezası vermekle korkutmaya çalışarak tehdit etmesi ile psikiyatriye sevk edilmesi ve hakkında vesayet davası açılması nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiği iddiasıyla manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının yaptığı idari işlemlerde manevi tazminatı gerektirecek ve davacının kişilik haklarının ihlali sonucunu doğurabilecek herhangi bir tavır ve davranışta bulunduğu ya da hakaret niteliğinde söz sarfedildiği hususu kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K. ve KHK) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacı; açıkça, davalı Başhekim ...'nun hizmet kusuruna dayanmıştır. Devlet hastaneleri, kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde ise idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m.2)

Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. Maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; adı geçen davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. Maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; adı geçen davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, davalı ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/11/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/13000, Karar No: 2016/10877, Tarih: 03.10.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13000 E.  ,  2016/10877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalıya icra tehdidi altında ödemiş olduğu bedelin davalılardan tahsili ile ... 11. İcra Müdürlüğünün 2012/24320 esas sayılı dosyasındaki takipte borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile 19.12.2011 tarihinde yabancı dil eğitim alınması konusunda anlaşma yaptığını, daha sonra işten ayrılması nedeniyle sözleşmenin kendisine yüklediği maddi külfeti yerine getiremediğini, beş kurdan oluşan eğitim sürecinin ancak katıldığı iki kuruna ilişkin bedeli ödediğini kalan üç kurdan dolayı davalı tarafından hakkında icra takibi başlatıldığını ileri sürerek, ... 11. İcra Müdürlüğünün 2012/24320 Esas sayılı dosyasındaki takipte borçlu olmadığının tespitine, icra takibi nedeniyle ödemiş oldukları bedelin davalıdan tahsiline haksız ve kötü niyetli takip nedeniyle %20 den aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesini istemiş; mahkemece, olaya uygulanacak 11.02.2009 tarihli Yönetmeliğin 9. maddesinde sayma yöntemiyle düzenlenmiş olan ayrılma nedenlerinden birini ortaya koyan belgenin bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

..... Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin 56.maddesinde gösterilen hallerin varlığı halinde kurumdan ayrılanların ayrılış tarihinden sonraki günlere isabet eden ücretlerin kesinti yapılarak iade edilebileceği öngörülmüş olup 3. fıkrasında ise, “(3) Yukarıda belirtilen şartların dışında kurumlara (Mülga ibare:RG-12/4/2016-29682) (...) kaydolan öğrenci ve kursiyerlerden;

a)(Değişik:RG-21/7/2012-28360) Öğrenim ücretini yıllık olarak belirleyen okul öncesi eğitim kurumu, ilkokul, ortaokul, özel eğitim okulu, ortaöğretim okullarında ve öğrenci etüt eğitim merkezlerinde öğretim yılı başlamadan ayrılanlara yıllık ücretin yüzde onu dışındaki kısmı iade edilir.

Öğretim yılı başladıktan sonra ayrılanlara yıllık ücretin yüzde onu ile öğrenim gördüğü günlere göre hesaplanan miktarın dışındaki kısmı iade edilir.

b)Öğrenim ücretini ders saati ücreti olarak belirleyen kurumlarda dönem başlamadan ayrılanlara öğrenim ücretinin yüzde onu dışındaki kısmı iade edilir. Dönem başladıktan sonra ayrılanlara öğrenim ücretinin yüzde onu ile öğrenim gördüğü ders saati sayısına göre hesaplanan miktarın dışındaki kısmı iade edilir.

c)Öğretime başladıktan sonra ayrılan öğrenci veya kursiyerlerden alınacak ücret kurumun öğrenim ücretinden fazla olamaz.” hükme bağlandığından; davacının hukuki durumunun yukarıda adı geçen yönetmelik kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi yerine uygun bulunmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

c)Öğretime başladıktan sonra ayrılan öğrenci veya kursiyerlerden alınacak ücret kurumun öğrenim ücretinden fazla olamaz.” hükme bağlandığından; davacının hukuki durumunun yukarıda adı geçen yönetmelik kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi yerine uygun bulunmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/656, Karar No: 2020/4300, Tarih: 08.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/656 E.  ,  2020/4300 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.