muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3, Karar No: 2013/1615, Tarih: 15.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3 E.  ,  2013/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen tazminat davalarının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin 01.09.1993 tarihinde davalı kooperatifte müdür olarak göreve başladığını, buna ilişkin olarak yönetim kurulu ile yapılan sözleşmede, müvekkilinin görevine son verilmesi halinde davalı kooperatifin müvekkiline ....500,00 TL, yönetim kurulunun muvafaakatını almadan görevini bırakması halinde de müvekkilinin davalı kooperatife ....500,00 TL ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, ....08.1995 tarihli genel kurulda haksız olarak müvekkilinin görevine son verildiğini ileri sürerek, ....500,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, müvekkili koopretatifin davacı ve akrabaları tarafından kurulduğunu ve dönemin yönetim kurulu ile davacı arasında, davacının görevden uzaklaştırılmasını önlemek amacıyla, müdürlük görevinin sona ermesi halinde son derece ağır tazminat yükümlülüğü getiren ....02.1994 tarihli bir sözleşme imzalandığını, bu sözleşmede davacının 01.09.1993 tarihinde göreve başlamış gibi gösterildiğini, davacının görevi sırasında usulsüz bir takım işler yaptığını, uhdesine 100,00 TL para geçirdiğini, bu nedenle genel kurulca haklı olarak görevine son verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada, davacı kooperatif vekili, davalının müdürlük görevini yaptığı dönemde maaşından fazla olarak 100,00 TL para almış olduğunun denetim kurulu raporuyla belirlendiğini, davalıya çekilen ihtarlara rağmen bu miktarın müvekkili kooperatife iade edilmediğini ileri sürürek, 100,00 TL'nin işlemiş faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada, davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin böyle bir borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin ....03.2003 tarihli ilamıyla, davacı ...'ın müdürlük görevi yapmadığı, atanmasına ilişkin yönetim kurulu kararının ise sonradan alındığı gerekçesiyle asıl davanın esastan, davalı kooperatif vekilinin TTK'nın 341 ve 342. maddeleri gereği genel kurul kararı ibraz etmediği ve denetçilerden alınmış vekaletnamenin sunulmadığı gerekçesiyle birleşen davanın da husumet yönünden reddine daire verilen ilk karar, ... .... Hukuk Dairesi'nin ........2004 tarih 3615 E ve 2919 K sayılı ilamıyla, hükmün gerekçesinin kendi içinde çeliştiği, davacı ...'ın hukuki durumunun tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin ........2005 tarihli ilamıyla, ilk ...

karardaki gerekçelerle asıl ve birleşen davaların reddine dair verilen ikinci karar, ... .... Hukuk Dairesi'nin ....04.2007 tarih 2006/3326 E ve 2007/6401 K sayılı kararıyla, bozma ilamına uyulmuş olmasına rağmen gereği yapılmadan hüküm tesis edilmiş olması nedeniyle tekrar bozulmuştur. Bu bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin ....02.2008 tarihli kararıyla, kooperatife müdür olarak görev yapan davacı ... ile kooperatif arasında yapılan sözleşmede görevin sona ermesi halinde ödenmesi kararlaştırılan tazminata ilişkin hükmün, belirlenen rakamın çok fahiş olması, bunun dışında davacı için ayrıca yüksek bir ücret belirlenmiş olması ve dönemin yönetim kurulu üyelerinin davacının yakın akrabaları olmaları karşısında hem hakkın kötüye kullanılması hem de gabin niteliğinde olduğu gerekçesiyle, asıl davanın reddine, davacı ...'a görev yaptığı dönemde maaşı yanında fazladan 100,00 TL kadar ödeme yapıldığı hususunun bilirkişi raporu ile sabit olması nedeniyle birleşen davanın kabulüne dair verilen üçüncü karar, bu kez ... .... Hukuk Dairesi'nin ........2009 tarih 7840 E ve 8915 K sayılı ilamıyla, dosyadaki sözleşme ve belgelere göre davacı ...'ın yönetim kurulunca dışarıdan atanan müdür konumunda olduğu, bu durumda mahkemece, davacının müdür olarak atanmasına ilişkin ....02.1994 tarihli yönetim kurulu kararı esas alınmak suretiyle, asıl ve birleşen davada kooperatif müdürü ...'ın hak ve sorumluluklarının buna göre belirlenmesi ve özellikle birleşen dava bakımından TTK'nın 341. ve 342. maddelerindeki prosedürün anılan müdür hakkında uygulanıp uygulanmayacağının bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, her ne kadar ... bozma ilamında birleşen dava ile ilgili değerlendirme yapılması istenilmiş ise de, birleşen dava yönünden verilen en son kararın kesin nitelikte olduğu ve bu durumun birleşen davada davacı kooperatif yönünden usuli kazanılmış hak teşkil ettiği gerekçesiyle, birleşen dava yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, asıl davada davacı ... ile davalı kooperatif tarafından yapılan sözleşmede öngörülen hükmün cezai şart niteliğinde olduğu, dönemin ekonomik koşulları ve her iki taraf için de aynı miktarda kararlaştırılmış olması göz önünde bulundurulduğunda belirlenen miktarın gabinin unsurlarını oluşturmadığı, öte yandan davacının görevine son verilmesinin ağır kusurundan kaynaklandığının davalı kooperatif tarafından ispatlanamamış olduğu gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile ....500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kooperatiften tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı, birleşen davada davacı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl davada davalı, birleşen davada davacı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23688, Karar No: 2013/17326, Tarih: 20.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/23688 E.  ,  2013/17326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Yozgat 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :13.03.2012
Yargıtay — Esas No: 2011/2626, Karar No: 2011/5158, Tarih: 15.09.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2626 E.  ,  2011/5158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 15.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11013, Karar No: 2007/12312, Tarih: 15.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/11013 E.  ,  2007/12312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İlk karar İİK.nun 363. maddesi gereğince temyizi kabil olmayan bir karardır. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine ilişkin son karar İİK.nun 365 ve HUMK.nun 432. maddeleri gereği yasaya uygun bulunmakla (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4288, Karar No: 2012/5405, Tarih: 06.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4288 E.  ,  2012/5405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Eşme Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 21.12.2011 gün ve 188/593 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine temsilcisi dava dilekçesinde; Eşme İlçesi, Karabacaklı Köyü 115 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında 1937 tarih 121 tahrir nolu vergi kaydına istinaden davalı adına tespit edildiğini, vergi kaydının kuzey ve güney hududunu dere okuduğunu, taşınmazın içerisinde yer yer dereler olduğunu, zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, taşınmazın dere yatağında kaldığını açıklayarak uyuşmazlık konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı yargılama oturumunda, elinde bulunan ve davayla ilgili olduğunu düşündüğü resen satış vaadini içerir vekaletnameyi ibraz ettiğini, dinletmek istediği tanıklar olduğunu açıklayarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu taşınmazın krokide A harfiyle gösterilen 531 m2'lik kısmının dere yatağı olduğu kabul edilerek bu kısmın tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına dere yatağı vasfıyla tesciline, B harfiyle gösterilen 3686,03 m2'lik kısma ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık konusu 115 ada 1 parsel sayılı taşınmaz 25.08.1998 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında komşu 114 ada 1, 2, 3, 4, 14 ve 15 nolu parsellerle 115 ada 1, 2, 3, 4 ve 14 nolu parsellerle bir bütün halindeyken 1937 tarih ve 121 sayılı vergi kaydına istinaden davalı ... adına tespit edildiği, 22.04.1999 tarihinde tespitin kesinleşmesi üzerine, aynı tarihte ... adına tapuya tescil edildiği anlaşılmıştır.

Dava, özel mülkiyete konu olamayacak yerin tapu kaydının iptali sebebine dayalı olarak TMK. nun 715 ve 999. maddeleriyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesine göre açılan tapu iptali tescil davasıdır.

Dosya kapsamına, ziraat bilirkişi ile fen ve jeoloji bilirkişisi rapor ve krokilerine, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilamda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, fen bilirkişisi raporunda B harfiyle gösterilen 3686,03 m2'lik kısma yönelik davacı Hazine vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA

Dosya kapsamına, ziraat bilirkişi ile fen ve jeoloji bilirkişisi rapor ve krokilerine, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilamda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, fen bilirkişisi raporunda B harfiyle gösterilen 3686,03 m2'lik kısma yönelik davacı Hazine vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA

Davacı Hazine vekilinin uyuşmazlık konusu taşınmazın krokide A harfiyle gösterilen 531 m2'lik kısma yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bu kısmın dere yatağında kaldığı benimsenerek tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş ise de, varılan sonuç doğru olmamıştır. Şöyle ki; 115 ada 1 parsel sayılı taşınmazın krokide A harfiyle gösterilen 531 m2'lik kısmı jeoloji bilirkişisi raporuyla fen bilirkişisi raporuna ve ziraat bilirkişisi raporuna göre, aktif dere yatağı niteliğindedir. TMK. nun 715, 999 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddeleri gereğince; Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan özel mülkiyete konu olamayacak yerlerin tapuya tescil edilmesi mümkün değildir. Mahkemece, dere yatağı niteliğinde olduğu belirlenen taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi yukarıda belirtilen yasa maddelerine aykırıdır. Her ne kadar, hüküm davacı Hazine vekilince temyiz edilmiş ise de, doğru ve düzgün tapu sicili oluşturulması kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan, bu hususun bozma nedeni yapılması aleyhe bozma yasağı kapsamında kalmamaktadır. Bu durumda mahkemece, davaya konu taşınmazın krokide A harfiyle gösterilen 531 m2'lik kısmının davalı adına tapu kaydının iptali ile dere yatağı olarak terkinine karar verilmesi gerekirken, karar yerinde yazılı gerekçelerle bu kısma ilişkin tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Kabulüne göre de, yargılama giderinin kısmen davalı üzerinde bırakılması usul ve yasaya aykırıdır. Zira, 3402 sayılı Kadastro Kanununa 11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle eklenen 36/A maddesine göre, kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarlarına karşı kadastro mahkemeleriyle genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hüküm olunmaz. Aynı Yasa ile Kadastro Kanununa eklenen Geçici 11. maddeye göre, bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekalet ücreti dahil yargılama giderleri içinde uygulanır. Bu durumda davalı aleyhine yargılama giderleri ile vekalet ücretine hükmedilmesi az önce açıklanan Yasa maddelerine aykırılık teşkil etmektedir.

Açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle 115 ada 1 parsel sayılı taşınmazın krokide A harfiyle gösterilen 531 m2'lik kısmına ilişkin hüküm fıkrasının 6100 sayılı HMK. nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7326, Karar No: 2020/6244, Tarih: 23.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7326 E.  ,  2020/6244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 51/1-7-8, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; olay anında 315 promil alkollü olan sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, üç şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama, düz, eğimsiz yolda seyir halindeyken dönel kavşağa geldiğinde, kavşak içerisinde kırmızı ışıkta beklemekte olan müşteki ...'in aracına, ardından müşteki ...'in aracına çarpması ve çarpmanın etkisiyle müşteki ...'in aracının da önünde durmakta olan müşteki ...'in aracına çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın tam kusurlu olarak iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin süre tutum dilekçesinden ibaret olan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 23/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27178, Karar No: 2016/1845, Tarih: 08.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2015/27178 E.  ,  2016/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/292842

MAHKEMESİ : Sarıgöl Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2013/4 (E) ve 2014/61 (K)

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Temyiz edilebilirlik koşulları yönünden yapılan incelemede;

a-Sanık N.. S..'ın temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği,

b-Sanık O.. S.. ile suça sürüklenen çocuklar S.. B.., A.. B.. ve İ.. Ö.. hakkında mala zarar verme suçlarından verilen kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez oldukları anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar N.. S.. ve O.. S.. ile suça sürüklenen çocuklar S.. B.., A.. B.. ve İ.. Ö.. müdafiinin, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2-Sanık O.. S.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptaline karar verilmiş, ayrıca aynı bentte yer alan “seçme ve seçilme” ehliyetleri ile ilgili olarak da, hükümlünün, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakılması uygulamasını engelleyici nitelikte iptal kararları verilmiş olması ve doğan boşluk nedeniyle bu hususta yeni bir yasal düzenleme yapılması ihtiyacının ortaya çıkması karşısında, yerel mahkeme hükmünde bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakmaya ilişkin uygulamanın dayanaksız kalması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık O.. S..’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hükümde TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan (b) ibaresi çıkartılarak DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7881, Karar No: 2020/14484, Tarih: 13.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/7881 E.  ,  2020/14484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ... müdafiinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Sanığın babası ...'ın oğlunun sinir hastası olduğunu, akli dengesinin yerinde olmadığını ve ilaç kullandığını beyan etmesi, sanık müdafinin 24/04/2013 tarihli dilekçesi ve ekinde yer alan ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen ilaç kullanım raporunda sanık için bipolar duygulanım bozukluğu tespitinin bulunması kaşısında; 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesi uyarınca sanığın suç tarihi itibarıyla işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyen bir akıl hastalığı ya da akıl zayıflığının, bu kapsamda ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesinden rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) Sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre ise;

Sanık ...'ün suçu TCK'nun 37/1. maddesi kapsamında diğer sanıklarla birlikte işlediği gözetilmeksizin TCK'nun 39/2-c maddesi uygulanarak cezasından indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 13/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.