muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/101, Karar No: 2024/32, Tarih: 24.01.2024

Tanık ...; olay günü fırın içerisinde görevli olarak çalıştığını, kaza olduğu esnada fırın içerisinde 5-6 kişi olduğunu, sırayla fırın içerisindeki tuğla değişimi yaptıklarını, ölenler mühendis ... ve işçi Kadir’in kendisinin bir adım kadar önünde olduklarını, tuğlaların büyük bir kısmının onların üzerine çöktüğünü, bir kısmının da kafasına ve vücuduna geldiğini, kendi imkanlarıyla dışarı çıktığını, iş güvenliği için gerekli bütün malzemelerin olduğunu,

İnceleme dışı sanık ...; olayın gerçekleştiği fabrikada işletme müdürü olarak görev yaptığını, olaydan bir gün önce üretim şefinin fırında kızarıklık olduğunun söylemesi üzerine kazanın meydana geldiği fırına gittiğini, arızayı gördükten sonra genel müdür olan sanığa konu hakkında bilgi verdiğini, aynı gün fırını durdurarak soğumaya aldıklarını, kazanın meydana geldiği gün fırının soğuduğunu gördüğünü ve kendisine bağlı olan üretim şefliği, bakım şefliği, elektrik bakım şefliği, koruyucu bakım şefliği ve bu birimlerin şefleri ve mühendisleri ile arıza durumlarında toplantı yaptıklarını, toplantıda konu hakkında ne gibi işlemler yapabileceklerini konuştuklarını, kazanın meydana geldiği gün sabah 07.00’de üretim şefi inceleme dışı sanık ...’nin kendisini arayarak fırının soğuduğunu ve çalışmanın başlayabileceğini söylediğini, arızanın bulunduğu fırında çalışacak olan işçilerin gerekli emniyet tedbirlerini aldıklarını gördüğünü, daha sonra genel müdürleri olan sanığın da döner fırın bölümüne geldiğini, olay yerinde bulunan ölen ..., vardiya amiri tanık ..., inceleme dışı sanık ..., kendisi ve genel müdürleri olar sanığın fırın içerisine girerek yapılacak çalışmayı yerinde gördüklerini, olay günü fırında ve çalışacak kişiler için gerekli tüm güvenlik tedbirlerinin alındığını, işlerinde tecrübeli ve deneyimli olan ölenlerin fırın içerisine girdiklerini bir süre sonra da kazanın meydana geldiğini, kazada kimsenin sorumlu olmadığını, bu kazanın önlenemeyeceğini, her şeyin 2-3 saniye içerisinde meydana geldiğini,

İnceleme dışı sanık ...; yaklaşık 10 aydır Aşkale Çimento fabrikasında çalıştığını, olaydan bir gün önce fırınlardan birisinde kızartı meydana geldiğini, ilgili yetkililerle görüşerek bu arızanın giderilmesi için gerekli toplantı ve görüşmeleri yaptıklarını, fırının soğutulduğunu, fırının soğutularak elverişli ortamın oluşturulduğunu, aynı gün vardiyayı devralan ölen ... ile birlikte döner fırın içerisine girdiklerini, fırının soğuduğunu, içerde çalışılacak ortamın oluştuğunu gördüklerini, bunun üzerine işletme müdürleri olan inceleme dışı sanık ...'e bilgi verdiklerini, adı geçen inceleme dışı sanığın sanık ile birlikte olay yerine geldiğini, o sırada olay yerinde ölen ... ve diğer işçilerin de bulunduğunu, fırında çalışacak kişiler için gerekli tüm güvenlik tedbirlerinin alındığını, işlerinde tecrübeli ve deneyimli olan maktullerin fırın içerisine girdiklerini, bir süre sonra da kazanın meydana geldiğini, kazadan kimsenin sorumlu olmadığını,

Beyan etmişlerdir.

Beyan etmişlerdir.

Sanık kollukta; Aşkale Çimento Sanayi Türk Anonim Şirketinde genel müdür olarak çalıştığını, işletme müdürü inceleme dışı sanık ...’in fabrikanın döner fırın bölümde kızartı meydana geldiğini ve sistemin arıza verdiğini bu sebeple döner fırını durdurarak gerekli tamiratın yapılması gerektiğini kazadan bir gün önce kendisine bildirdiğini, fırın işletme müdürünün emri ile döner fırının aynı gün durdurularak gerekli onarım için soğutmaya alındığını, kazanın meydana geldiği gün fırın soğuduktan sonra daha önce bu konuda çalışan ve işinde uzman olan belirli ekiplerce tuğla söküm işleminin başladığını, olay günü saat 7.30'da rutin her gün yaptığı gibi üniteleri kontrol amaçlı olayın meydana geldiği döner fırın bölümüne gittiğini, çalışanların iş emniyet malzemelerinin tamam olduğunu ve kapalı yere giriş emniyetlerini aldıklarını ve fırının soğuduğunu, çalışmaya elverişli olduğunu gördüğünü, bizzat fırının içine girip fırında çalışan arkadaşların emniyet tedbirlerini alarak çalışıp çalışmadığını kontrol ettiğini, olay yerinde bulunan ölen mühendis ... ve vardiya amiri tanık ... ile inceleme dışı sanıkların kendisine fırında ne işlem yapılacağını tarif ettiklerini, bu sırada fırında kaza geçiren işçilerinde yanlarında bulunduğunu, kontrolden sonra "Kolay gelsin.", diyerek olay yerinden ayrıldığını, 10-15 dk sonra bakım ve onarım yapılan döner fırında kaza olduğu bilgisini duyar duymaz kaza yerine gittiğini, 32 yıllık çimento sektöründeki iş hayatında ve de 22 yıllık Aşkale Çimento Fabrikasındaki yöneticilik çalışma sürecinde ilk defa bu şekilde bir kazanın meydana geldiğini, kusurunun bulunmadığını,

Savcılıkta; genel müdür olarak görev yaptığı Aşkale Çimento fabrikasının beş ayrı çimento fabrikasından oluştuğunu, kendisinden sonra işletme müdürü ve üretim şefi olarak inceleme dışı sanıkların, döner fırın ünitesinden ise mühendis olarak görev yapan ölen ...’ın sorumlu olduğunu, kendisinin de zaman zaman söz konusu ünitenin çalışmalarını bizzat başında bulunmak suretiyle kontrol ettiğini, işçilerin gerekli iş güvenlik tedbirlerini alıp almadığı ve iş emniyet malzemelerinin bulunup bulunmadığı hususlarında gerekli kontrolleri yaptığını, olay günü yaptıkları kontrollerde de herhangi bir eksiklik tespit etmediklerini, olay günü saat 07.30'da iş yerine gelip üniteleri kontrol amaçlı dolaştığını, döner fırın ünitesini de bu amaçla gidip gördüğünü, çalışanların iş emniyet malzemelerini kontrol ettiğinde bir noksanlık saptamadığını, döner fırın ünitesinin bilirkişi raporunda belirtildiği gibi 1.800 derecede değil, 1.300-1.400 derece sıcaklıkta çalıştığını, döner fırına kendi sacını korumak için ateşe dayanıklı 20 cm. kalınlığında tuğlalar örüldüğünü ve tuğlaların zaman zaman değişik nedenlerden dolayı düşebildiğini, bu nedenle döner fırın sacının kızardığını, böyle durumlarda döner fırının durdurulup hasar alan bölgenin tamiri gerektiğini, işletmenin özelliğine göre bu sorunun 2-3 ayda bir tekrarlandığını, bunun bütün döner fırın ünitelerinde karşılaşılabilecek rutin bir sorun olduğunu, döner fırın ünitesinin kış aylarında yaklaşık 10 saat, yaz aylarında da yaklaşık 15 saat durdurulmak suretiyle soğutulduğunu, bundan sonra da içerisine girip sorumlu mühendisin kontrol yaptığını, sıcaklığı uygun bulduğunda tamir için gerekli çalışmaları başlattığını, döner fırının içerisinde hasar onarım çalışması yapılması amacıyla bir aletle sıcaklık ölçümü yapılmadığını, bunun bir standart derecesinin olmadığını, işçilerin çalışabileceği sıcaklığa kadar düştüğünde çalışmaların başlatıldığını,

Bozma sonrasındaki savunmasında; kaza tarihinde şirkete ait beş ayrı fabrikanın müdürü olduğunu, raporlarda belirtilen kafesin Van Çimento Fabrikasında olduğunu, kafesin bulunduğuna dair yazının gelmesi üzerine derhal Aşkale Çimento'ya bu kafesin getirtilerek kullanılması talimatını verdiğini, ancak bunu yapması gereken kişinin ölen ... olduğunu, kafesin fiilen çalışan kişiyi koruyan bir alet olduğunu, yanında dikilen ya da yanlış yerde duran kişiyi korumadığını, vefat edenlerin çalışan kişi durumunda olmadığını,

Savunmuştur.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Kural olarak suç yalnızca kastla işlenebilir. Ancak kanunda açıkça gösterilen hâllerde taksirle de işlenebileceği kabul edilmiştir. Failin cezalandırılabilmesi için, kanunda açık bir düzenleme bulunmasının zorunlu olduğu istisnai bir kusurluluk şekli olan taksir, TCK'nın 22/2. maddesinde; "Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi" şeklinde tanımlanmıştır.

Kural olarak suç yalnızca kastla işlenebilir. Ancak kanunda açıkça gösterilen hâllerde taksirle de işlenebileceği kabul edilmiştir. Failin cezalandırılabilmesi için, kanunda açık bir düzenleme bulunmasının zorunlu olduğu istisnai bir kusurluluk şekli olan taksir, TCK'nın 22/2. maddesinde; "Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi" şeklinde tanımlanmıştır.

Arapça kusur kökünden türetilmiş bulunan taksir; kısaltma, bir işi eksik yapma, bir şeyi yapabilirken çekinip yapmama, kusur etme, kabahat ve günah anlamlarına gelmektedir (Kayıhan İçel, Ceza Hukukunda Taksirden Doğan Sübjektif Sorumluluk, Cezaevi Matbaası, İstanbul 1967, s. 22). Hukuki anlamda ise; neticenin fail tarafından öngörülebilir olduğu hâlde öngörülmemesi şeklinde ortaya çıkabileceği gibi, öngörüldüğü hâlde istenmemesi şeklinde de olabilir. (Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökcen-Ahmet Caner Yenidünya, Türk Ceza Kanunu Şerhi, Adalet Yayınevi, Ankara 2014, 2. Baskı, c. 1, s. 590).

Taksir, öğreti ve yargısal kararlarda; "Failin suç tipindeki neticeye yönelik kast içinde olmadan, fakat zorunlu olduğu özeni gösterdiği takdirde neticenin meydana gelmesi mümkün bulunmayan hallerde, tespit edilmiş suç tipini hukuka aykırı olarak ihlal etmesi; bir kimsenin dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle istemediği ve fakat öngörülebilir bir neticeyi gerçekleştirmesi." şeklinde tanımlanmıştır (Ayhan Önder, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınevi, İstanbul 1992, c. 2, s. 336; Turan Tufan Yüce, Türk Ceza Hukuku Temel Kavramları, Turhan Kitapevi, Ankara 1984, s. 59; Faruk Erem, Türk Ceza Kanunu Şerhi, Seçkin Yayınevi, Ankara 1993, c. 1, s. 508; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler Seçkin Yayınevi, Ankara 2014, 7. Baskı, s. 172; Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökcen-Ahmet Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara 2014, 8. Baskı, s. 318; Hamide Zafer, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınevi, İstanbul 2015, 4. Baskı, s. 254).

Suçun manevi unsurlarından olan kast gibi taksirde de, birlikte yaşamanın getirdiği kurallara uyulmaması söz konusudur. Toplumsal hayatta belli faaliyetlerde bulunan kişilerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alma ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar birlikte yaşama mecburiyetinden doğabileceği gibi, devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç, bu kuralların ihlâl edilmesi sonucu belirir. Taksirli suçta fail; dikkatli, tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için ceza yaptırımı ile karşılaşır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen, sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli ve 179-499; 18.02.2014 tarihli ve 10- 80; 25.03.2008 tarihli ve 43-62; 01.02.2005 tarihli ve 213-3; 23.03.2004 tarihli ve 12-68; 09.10.2001 tarihli ve 181-204 ile 21.10.1997 tarihli ve 99-202 sayılı kararlarında açıkça vurgulandığı ve öğreti ile uygulamada da kabul edildiği üzere taksirin unsurları;

1- Suçun taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradiliği,

3- Neticenin iradi olmaması,

4- Hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Sonucun öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması,

Şeklinde kabul edilmektedir.

Neticenin gerçekleşmesinde, mağdurun taksirli davranışının da etkisinin bulunması hâlinde, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum failin taksirli sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi taksirin vasfını da değiştirmeyecektir. TCK'da kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hâl ancak temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınabilecektir.

Uyuşmazlığa konu somut olayda diğer şartların gerçekleştiği konusunda herhangi bir tereddüt olmaması nedeniyle, taksirin unsurları arasında gösterilen "hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması" şartının gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulmalıdır.

Taksirle gerçekleştirilen bazı fiillerin kanunda suç olarak tanımlanıp cezaî yaptırıma bağlanmasıyla, insanların gittikçe yoğunlaşan ve karmaşık hâle gelen toplum hayatı içerisinde daha dikkatli davranmalarının temini amaçlanmaktadır. Kanun ve ortak hayat tecrübelerinin sonucu olarak kendisine toplum tarafından yüklenen dikkat ve özen mükellefiyetini ihlâl eden ve bu hareketiyle öngörülebilir zararlı bir neticeye sebep olan kişinin taksirle işlenen suçlara ilişkin cezaî sorumluluğu benimsenmiş, fakat taksirden sözedilebilmesi için failin hareketi ile meydana gelen zararlı netice arasında nedensellik bağının varlığı aranmıştır. Diğer bir ifade ile bütün suçlarda olduğu gibi, taksirli suçlarda da fiil ile netice arasında nedensellik bağının bulunması cezalandırmanın şartını teşkil edecektir.

TCK'nın 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkraları;

"4) Taksirle işlenen suçtan dolayı verilecek olan ceza failin kusuruna göre belirlenir.

5) Birden fazla kişinin taksirle işlediği suçlarda, herkes kendi kusurundan dolayı sorumlu olur. Her failin cezası kusuruna göre ayrı ayrı belirlenir" şeklinde düzenlenmiştir.

TCK'nın 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkraları;

"4) Taksirle işlenen suçtan dolayı verilecek olan ceza failin kusuruna göre belirlenir.

5) Birden fazla kişinin taksirle işlediği suçlarda, herkes kendi kusurundan dolayı sorumlu olur. Her failin cezası kusuruna göre ayrı ayrı belirlenir" şeklinde düzenlenmiştir.

Madde gerekçesinde de; "Birden fazla kişinin taksirle işlediği suçlarda herkes kendi kusuru göz önünde bulundurulmak suretiyle sorumlu tutulur. Taksirli suçun kanuni tanımında belirlenen netice birden fazla kişinin karşılıklı olarak işledikleri taksirli fiiller sonucunda gerçekleşmiş olabilir. Örneğin bir trafik kazasında sürücü ile yaya veya her iki sürücü de taksirle hareket etmiş olabilir. Bu gibi durumlarda neticenin oluşumu açısından her kişinin taksirli fiili dolayısıyla kusurluluğu bir diğerinden bağımsız olarak belirlenmelidir. Aynı şekilde birden fazla kişinin katılımıyla gerçekleştirilen bir ameliyatın ölüm veya sakatlıkla sonuçlanması durumunda, ameliyata katılan kişiler müştereken hareket etmektedirler. Ancak tıbbın gereklerine aykırılık dolayısıyla ölüm veya sakatlıkla sonuçlanan bu ameliyatta işlenen taksirli suçun işlenişi açısından suça iştirak kuralları uygulanamaz. Kanunun suça iştirake ilişkin hükümleri, kasten işlenen suçlarda suçun işlenişine iştirak eden kişilerin sorumluluk statülerini belirlemektedir. Birden fazla kişinin katılımıyla yapılan ameliyat sırasında meydana gelen ölüm veya sakatlık neticeleri bakımından her bir kişinin sorumluluğu kendi kusuru göz önünde bulundurulmak suretiyle belirlenmelidir. Bu tespitte diğer kişilerin kusurlu olup olmadığı hususu dikkate alınamaz." açıklamalarına yer verilmiştir.

Zararlı neticenin, failin hareketinin mağdurun ya da üçüncü bir kişinin hareketi ile birleşmesi sonucunda meydana geldiği durumlarda, taksirle sorumluluk şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi açısından neticeye kimin sebebiyet verdiği, failin iradi hareketi ile netice arasındaki nedensellik bağının kesilip kesilmediğinin tespit edilmesi gerekmektedir. Mağdur ya da üçüncü kişinin hareketinin ya da bir başka nedenin neticenin tek sebebi olduğu veya zararlı neticenin yalnızca bu kişilerin kusurlu hareketlerinden kaynaklandığı durumlarda, failin hareketi ile netice arasındaki nedensellik bağının ortadan kalktığı kabul edilmelidir. Buna karşılık failin kusurlu hareketine mağdur ya da üçüncü bir kişinin kusurlu hareketinin eklendiği ve neticenin çeşitli kusurlu hareketlerin birleşmesinden meydana geldiği hâllerde, nedensellik bağı kesilmeyip, TCK'nın 40. maddesine göre taksirli suçlarda iştirak ilişkisi de mümkün olmadığından, aynı Kanun'un 22. maddesinin dört ve beşinci fıkralarına göre herkes kendi kusurundan dolayı ve kusuruna göre sorumlu olacaktır.

Öğretide; "Üçüncü bir kişinin veya mağdurun hareketinin failin taksirli hareketine eklenmesi durumunda nedensellik ilişkisinin ortadan kalkıp kalkmadığı araştırılmalıdır. Eklenen hareketler kusurlu değilse, neticenin failin taksirli hareketinden kaynaklandığı kabul edilir. Diğer hareketler kusurlu ise bunların taksirin varlığını tamamen veya kısmen kaldırıp kaldırmadığına bakılmalıdır." (Nur Centel-Hamide Zafer-Özlem Çakmut, Ceza Hukukuna Giriş, Beta Yayınevi, 8. Baskı, İstanbul, 2014, s. 366); "Birden fazla kişinin birleşen fiilleri ile bir neticeye neden oldukları hallerde, bu faillerin hareketi ile netice arasındaki nedensellik ilişkisi özel önem taşır. Belirtelim ki bu hallerde her bir kişinin hareketi ile netice arasında nedensellik ilişkisinin bulunması ön koşuldur. Ekip halinde faaliyeti gösterenlerden birisine diğerlerini denetleme ve kişiler arasında koordinasyonu sağlama yükümlülüğü yüklenmiş ise kişi bu yükümlülüğe uygun davranmadığı için neticeye sebebiyet vermiş olabilir. Bu halde bu kişi neticeden sorumlu olur." (Hamide Zafer, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınevi, 4. Baskı, İstanbul, 2015, s. 254); "Failin kusurlu hareketine mağdurun kusurlu hareketi de eklenmiş ve netice bu iki kusurlu hareketin birleşmesinden meydana gelmişse (ortak kusur) failin sorumluluğu ortadan kalmış olmaz. Nitekim bu ihtimalde taksirler arasında takas söz konusu olmayıp, fail kusuru oranında taksirli suçtan cezalandırılır." (Mehmet Emin Artuk- Ahmet Gökçen-Ahmet Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, 8. Baskı, Ankara, 2014, s. 341); "Birden çok kişinin davranışı birlikte neticeye sebebiyet vermiş ve tüm katılanlar özen yükümlülüğüne aykırı hareket etmişse netice objektif olarak isnad edilebilir ve herkes kendi taksirli fiilindendolayı kusuruna göre sorumlu olur. Bu gibi hallerde önceki taksirli hareket ile netice arasında illiyet bağı bulunmamasından veya kesilmesinden söz edilmesi doğru değildir." (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 7. Baskı, Ankara, 2014, s. 214); "Fail zaten taksirli hareket ediyor ve bir başkasının taksirli hareketi buna ekleniyorsa, failin hareketi ile netice arasındaki nedensellik bağı mevcut olmaya devam eder. Bu durumda mesele artık nedensellik bağı meselesi değil, failin ve üçüncü kişinini kusurunun tespiti meselesidir. Bir inşaatın yıkımı sırasında yoldan gelip geçenlere zarar verilmemesi hususunda gerekli tertibatı almayan, örneği yıkım alanını tahta perde ile çevirmeyen müteahhit, iki işçisinin binadan sökülen kalası dikkatsizce sokağa atmaları sonucu meydana gelen neticeden her iki işçisiyle beraber taksirinden dolayı sorumludur." (Hakan Hakeri, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, 16. Baskı, Ankara, 2013, s.241) şeklinde görüşlere yer verilmiştir.

Bu açıklamalardan sonra, taksirle ölüme neden olma suçu ile iş sağlığı ve güvenliği konularıyla ilgili yasal düzenlemelerin de gözden geçirilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalardan sonra, taksirle ölüme neden olma suçu ile iş sağlığı ve güvenliği konularıyla ilgili yasal düzenlemelerin de gözden geçirilmesi gerekmektedir.

TCK'nın "Taksirle öldürme" başlıklı 85. maddesi;

"Taksirle bir insanın ölümüne neden olan kişi, iki yıldan altı yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır."

Fiil, birden fazla insanın ölümüne ya da bir veya birden fazla kişinin ölümü ile birlikte bir veya birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmuş ise, kişi iki yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiş olup, maddenin birinci fıkrasında taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçu yaptırıma bağlanmıştır. Fiil birden fazla insanın ölümüne veya bir ya da birden fazla kişinin ölümü ile birlikte bir ya da birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmuş ise fail maddenin ikinci fıkrası gereğince cezalandırılacaktır.

4857 sayılı Kanun'un, 30.06.2012 tarihli ve 28339 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 37. maddesi ile yürürlükten kaldırılan, fakat suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 77. maddesi; "İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler.

İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar. Yapılacak eğitimin usul ve esasları Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir. ..."

11.01.1974 tarihli ve 14765 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan, ancak suç tarihinden sonra 23.07.2014 tarihli ve 29069 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan tüzükle yürürlükten kaldırılan İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün 3 ve 4. maddeleri ise;

"3- İşveren, işçilere yapmakta oldukları işlerinde uymaları gerekli sağlık ve güvenlik tedbirlerini öğretmek ve iş değiştirecek işçilere yenisinin gerektiği bilgileri vermek zorundadır.

4- İşverenin, işyerinde, teknik ilerlemelerin getirdiği daha uygun sağlık şartlarını sağlaması; kullanılan makinalarla alet ve edevattan herhangi bir şekilde tehlike gösterenleri veya hammaddelerden zehirli veya zararlı olanları, yapılan işin özelliğine ve fennin gereklerine göre bu tehlike ve zararları azaltan alet ve edevatla değiştirmesi iş kazalarını önlemek üzere işyerinde alınması ve bulundurulması gerekli tedbir ve araçları ve alınacak diğer iş güvenliği tedbirlerini devamlı surette izlemesi esastır." şeklinde düzenlenmiştir.