muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2992, Karar No: 2013/19727, Tarih: 05.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2992 E.  ,  2013/19727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 27. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.12.2011 tarih ve 2011/198-2011/133 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi borcu üstlenen TMSF vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05.11.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı ING Bank A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 52.500 USD birikimini Egebank ...Şubesi'ne yatırdığını, bir müddet sonra bankanın zor durumda olduğu duyumunu alan müvekkilinin parayı çekmek için bankaya gittiğini, banka görevlilerinin bankanın kötü durumda olmadığını, paranın devlet güvencesinde olduğunu ve vadeden önce paranın verilmesinin mümkün olmadığını söyleyip müvekkilini ikna ettiklerini, ancak talep edilmesine rağmen paranın ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 1.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait paranın Kıbrıs’ta kurulu Egebank Off Shore Ltd. Şti.’ye hiç gönderilmediği, davalı banka bünyesinde kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, borcu üstlenen TMSF vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, borcu üstlenen TMSF vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, borcu üstlenen TMSF vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, borcu üstlenen TMSF harçtan muaf olduğundan dolayı, harç alınmasına mahal olmadığına, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15281, Karar No: 2014/6495, Tarih: 17.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15281 E.  ,  2014/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan suça sürüklenen çocukların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; lise öğrencisi olan suça sürüklenen çocuklar ... ve ..., sınıf arkadaşları olan katılan mağdur ...'den aldıkları izin doğrultusunda katılanın tarih kitabını almak amacıyla onun çantasını açtıklarında, çantada, külotlu çorap ve hijyenik ped olduğunu görüp, katılanın özel yaşam alanı içerisine giren bu eşyaları, çantadan çıkartarak, tarih dersi esnasında, sınıf içerisinde salladıkları iddiasına konu olayda,

Suça sürüklenen çocukların, katılana ait özel eşyaları tesadüfen görmekle beraber çantadan çıkartıp, sallamadıklarına dair aşamalarda kendi içerisinde ve birbirleriyle uyumlu savunmaları, tarih öğretmeni olan tanık ..., dersi esnasında böyle bir olay yaşanmadığına ilişkin anlatımı, tanık ... olay hakkında görgüye dayalı bilgisinin bulunmaması, tanık ..., Cumhuriyet Başsavcılığınca 11.10.2011 tarihinde alınan, “Olay günü tarih dersindeyken, Sinem, şikayetçiye, çantasından tarih kitabını alıp alamayacağını sordu. ... de, 'Tamam al', dedi. ... kitabı çıkartırken, eline, ... külotlu çorabı ile orkid pedleri de geldi. ... bunları sınıfın arkasında sallayarak, 'bakın' dedi ve güldü. ... da onunla beraber güldü. ... sinirlenip sınıftan çıktı.” şeklindeki, tanık ... anlatımı ile çelişen beyanının aksine, duruşmanın 29.03.2012 tarihli son oturumunda, “Olay günü, ..., ... çantasındaki tarih kitabını almak isterken, çantanın içerisinde bulunan çorap ve orkid, kitabın içerisine sıkışmıştı. ... bu durumu görünce tekrar çorap ve orkidi çantaya kattı. Herhangi bir sallama ya da başkalarına gösterme durumu olmadı, onları görünce zaten kendisi şaşırmıştı. ... ise herhangi bir eylemi söz konusu değildir. Soruşturma aşamasında alınan beyanımı kabul etmiyorum, o gün çok heyecanlıydım, bana da sonradan öyle anlatıldığı için Cumhuriyet Başsavcılığında o şekilde beyanda bulundum.” şeklinde ifade vermiş olması karşısında, katılanın iddialarının soyut aşamada kaldığı, suça sürüklenen çocukların savunmalarının aksine, mahkumiyetlerine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12348, Karar No: 2010/11686, Tarih: 11.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/12348 E.  ,  2010/11686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı.....Rehabilitasyon ve Eğitim Merkezi Tic. Ltd. Şti aleyhine 27/01/2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ... bölümü itirazının kabul edilerek mahkemenin görevsizliğine dair verilen 07/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dava, fazla ödendiği ileri sürülen paranın geri alınması istemine ilişkindir. Dava ticaret mahkemesinde açılmış ve davalı yanın ... bölümü itirazı kabul edilerek davaya asliye hukuk mahkemesinde bakılması gerektiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir. Yerel mahkemece verilen karar, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 1 ve izleyen maddelerinde düzenlenmiş bulunan görevsizlik kararı niteliğinde olmayıp mahkemeler arasındaki ... bölümünden kaynaklanan bir gönderme kararı niteliğindedir ve gönderme kararları temyiz edilemez. Ancak, mahkemece gönderme kararı ile birlikte davada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücreti takdir edildiğinden gönderme kararına yönelik temyiz isteminin reddine karar verilip avukatlık ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

2-Dava dosyasının ... bölümü nedeniyle görevli mahkemeye gönderilmesine karar verilen durumlarda yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden olan avukatlık ücreti hakkında karar verilemez.

Yerel mahkemece, ... bölümü nedeniyle gönderme kararı verildiği halde yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına ve davalı yararına avukatlık ücreti takdirine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının avukatlık ücreti takdiri ile yargılama giderlerine ilişkin üçüncü ve beşinci paragraflarının tümden silinerek hüküm bölümünden çıkartılmasına; temyiz dilekçesinin gönderme kararına yönelik bölümünün ilk bentteki nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 11/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5131, Karar No: 2023/4142, Tarih: 18.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/5131 E.  ,  2023/4142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/644 E. 2016/22 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli 2015/644 Esas 2016/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.09.2020 havale tarihli ve 2016/95259 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

Süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz eden sanık müdafi, sanığın mahkumiyetine dair kararın bozulmasını talep etmiş olup gerekçeli karar tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü:

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.09.2020 havale tarihli ve 2016/95259 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

Süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz eden sanık müdafi, sanığın mahkumiyetine dair kararın bozulmasını talep etmiş olup gerekçeli karar tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü:

"Sanık ...’ın 03/09/2015 günü saat 20.30 sıralarında kullanmış olduğu ... plaka sayılı aracı ile Gazi Bulvarı üzerinden hal Kavşağı yönünden Düden Kavşağı yönüne seyir ederken olay yerine geldiğinde yaya geçidinden yolun karşısına geçmekte olan yaya ...’a aracının ön kısmı ile çarpması sonucunda ölümüne neden olduğu, olayın eğimsiz, düz , kuru asfalt kaplama yolda meydana geldiği, uygulanması gereken hız limitinin saatte 50 km olduğu, yolun sağ ve sol tarafında yaya geçidi trafik levhalarının mevcut olduğu, ayrıca yol ortasındaki refüjde yer alan yaya geçidi trafik levhasında gece far ışığı altında görünürlüğü sağlayıcı sarı reflektif çerçeve bulunduğu ve çarpma noktasının sol şerit üzerinde refüje 3 metre mesafede yaya geçidi levhasının 4,70 metre ilerisinde meydana geldiğinin anlaşıldığı, sanığın kullandığı aracın ise yaya geçidi levhasından 18 metre ileride durduğunun belirlendiği, dosyada mevcut CD kapsamında da araçların yaya geçidinden hızlarını azaltmaksın geçtiklerinin tespit edildiği anlaşıldığından sanığın kullandığı ... ile yaya geçidini kullanarak karşıdan karşıya geçmekte olan ...’a ilk geçiş hakkını vermemek suretiyle ...’ın ölümüyle sonuçlanan olayda asli kusurlu olduğu, yaya geçidinden geçmekte olan ...’ın ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı Mahkememizce kabul edilmiş, kaza tespit tutanağı ile adli tıp kurumundan alınan rapor birbirini teyit ettiğinden ve oluşa uygun olduğu değerlendirilmiş , sanığın olayda asli kusurlu oluşu nedeniyle asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini yoluna gidilmiş, müştekilerin şikayetten vazgeçmiş olması dikkate alınarak sanık hakkında takdiri indirim hükümleri uygulanmış ve verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş ancak daha önce de taksirli yaralama suçuna karıştığı tespit edildiğinden kişiliği değerlendirilmek suretiyle erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemiş ve sanığın cezalandırılmasına dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir." şeklindedir.

2. 04.09.2015 tarihli ölü muayene tutanağı ile ...’ın ölümünün trafik kazası ile bağlantılı genel beden travmasına bağlı, kırık ve göğüs içi organ yaralanmasıyla gelişen iç kanama sonucunda meydana geldiği belirlenmiştir.

3. Kaza tespit tutanağında, Albulkadir Kabak’ın ölümü ile sonuçlanan olayda sanık ...’ın asli kusurlu olduğu, yayanın kusurunun bulunmadığı yönünde görüş bildirilmiştir.

4.Ankara Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 26.11.2015 tarihli raporda kusur dağılımı,

3. Kaza tespit tutanağında, Albulkadir Kabak’ın ölümü ile sonuçlanan olayda sanık ...’ın asli kusurlu olduğu, yayanın kusurunun bulunmadığı yönünde görüş bildirilmiştir.

4.Ankara Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 26.11.2015 tarihli raporda kusur dağılımı,

"Trafik Kazası Tespit Tutanağı ve Krokisi ile dosyada yer alan tüm bilgi, belge ve ifadeler ile fotoğraflar ve CD incelenip durum değerlendirmesi yapıldığında; olay yerinde yaya geçidi olduğunu sürücülere bildirir reflektif özellikli “Yaya geçidi” trafik levhasının bulunduğu, yaya geçidine hız azaltarak yaklaşmayan sürücü ... yönetimindeki otomobilin, yaya geçidini kullanarak yolun karşısına geçmekte olan yayaya ilk geçiş hakkını bırakmamış olması sonucu meydana gelen ölümlü kazada, yayaya kusur atfı heyetimizce de oluşa uygun bulunmamış, Trafik Kazası Tespit Tutanağındaki kusur değerlendirmesine katılmak suretiyle, aşağıdaki şekliyle rapor tanzim edilmiştir.

Sürücü ..., yönetimindeki otomobil ile seyri sırasında yola gereken dikkatini göstermemiş, dikkatsiz seyri nedeniyle seyrettiği yolun sağ ve sol tarafında yer alan reflektif özellikli yaya geçidi trafik levhalarını fark etmeyip, yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmamış olmakla, olay yeri yaya geçidine geldiğinde, sağ taraftan yola girip sol şeride kadar gelmiş olan yayaya, aracının ön kısmı ile sol şerit üzerinde önlemsiz çarpması sonucu meydana gelen olayda, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı nedeniyle asli kusurludur.

Yaya ..., yaya geçidi üzerinden yolun karşısına geçtiği sırada, ilk geçiş hakkına riayet etmeyen sürücü yönetimindeki aracın çarpmasına maruz kaldığı olayda, atfı kabil kusuru yoktur." şeklinde belirlenmiştir.

5. Sanığın mahkemece alınan savunması; "Olay tarihinde Alanya yolundan Havalimanı istikametinden Antalya merkez allı kavşağı istikametine doğru ana yolda seyir halindeydim, hal kavşağını geçtim, hızım 60-80 km saat civarındaydı, saat 20.10 sıraları olabilir ve yolun en son şeridinde seyir halindeydim, kaza yerine 10-15 metre kala öleni gördüm, zira yolun sağından soluna doğru yaya olarak geçmekte olduğunu gördüm, geçtiği noktada yaya geçidi işareti yoktu, çizgiler yoktu ve ışıklı levha yoktu , kornaya bastım, frene basma fırsatım olmadı, çarpma anıyla frene bastım, aracımın sağ ön far kısmından ölen Abdulkadir Kabak'a çarptım, yaklaşık 10 metre fren mesafesiyle birlikte durdum, ölen yaşlı olduğu için korna sesini duymamış olabilir, araçta yalnız seyir ediyordum, olay tarihinde yağmur yoktu, hava karanlıktı ancak yolda aydınlatma mevcuttu, ölenin üzerinde ne tür kıyafet olduğunu şuan itibari ile hatırlamıyorum, kaza anında trafik yoğundu, akıcı bir trafik vardı dedi.

Soruldu, ben yolda seyir ederken sol şeritteydim, aynı zamanda kavşaktan varsak tarafına geçecektim, yani yaklaşık 500 metre ileriden sağa dönüş yapacaktım bu nedenle sağa şeride geçebilmek için dikiz aynasına bakıyordum, gelen araçlar vardı, o esnada yayanın yola giriş yaptığını başlangıçta fark etmedim, ayna kontrolünü tamamladığımda yayanın sağdan sola geçmekte olduğunu gördüm ve kaza bu şekilde meydana geldi, ben yaya geçidi levhası olduğunu kazadan sonra tespit ettim , normalde yaya geçidi olmayan kısımlarda gidiş geliş yönleri arasında tel örgüler mevcuttur dedi. " şeklindedir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

1.Dosya içeriğine göre, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu bölünmüş üç şeritli caddede en sol şeritte seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde istikametine göre yolun sağından yaya geçidinden yolun karşısına geçmekte olan ve yolun büyük bölümünü tamamlamış olan yaya ...'a aracının ön kısmı ile çarpması sonucu asli kusurlu olarak yayanın ölümüne neden olduğu anlaşıldığından sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup sanık müdafinin bu yöndeki temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (50/4) gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanunun 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı hareket edilmesi hukuka aykırı bulunmuş olup bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli 2015/644 Esas 2016/22 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının üçüncü paragrafı çıkarılarak yerine "Sanığın mali ve sosyal durumu nazara alınarak sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4, 50/1-a maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesine, 52/3 gereğince gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; 52/2 gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13837, Karar No: 2021/4774, Tarih: 09.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13837 E.  ,  2021/4774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...’ün, olay tarihinde, olayın meydana geldiği beş yıldızlı otelin sorumlu müdürü, sanık ...’ın otelin güvenlik müdürü, sanık ...’ın ise otelin gece müdürü olarak görev yaptığı, ölen güvenlik görevlisinin otelin gece vardiyasında görevli iken, saat 05.00 sıralarında devriye gezdiği sırada, açık alanda olan ve 2.20 metre derinliğinde bulunan olimpik yüzme havuzuna düştüğü, havuz etrafında ışıklandırmanın yeterli olmadığının kamera kaydı görüntülerinden anlaşıldığı ve otopsi raporuna göre suda boğulma sonucu öldüğünün tespit edildiği olayda;

Mahkeme tarafından Dairemizin bozma ilamına uyularak ve hükme esas alınan 12.02.2019 tarihli üç kişilik iş güvenliği uzmanı bilirkişi heyetinden alınan raporda özetle, olayın meydana gelmesinde, turizm sezonunun kapalı olmasına rağmen havuzun su ile dolu bırakılması, herhangi bir düşmeye karşı havuzun üzerinin file veya örtü ile kapatılmaması, görev sahasında yeterli aydınlatmanın bulunmaması, ölene fener ve yeterli eğitim verilmemesinin asli etken olduğu, bu nedenler ile sanıkların asli, ölenin ise el feneri istememesi nedeni ile tali kusurlu olduğu yönündeki görüşünün oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin iki bilirkişi arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğine, ölenin mirasçılarına ödeme yapıldığına, cezanın fazla olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11162, Karar No: 2023/7885, Tarih: 13.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11162 E.  ,  2023/7885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2017/776 Esas, 2019/765 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci

maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 53 ve 63 üncü maddelerinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.03.2021 tarihli ve 2019/3138 Esas, 2021/774 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, yaralama kastı bulunmadığına, meşru savunmaya, haksız tahrike, takdiri indirime, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Taraflardan katılan, Güray ve Mehmet Dündar'ın Mamak Aşık Veysel Parkındayken, aynı parkta bulunan Murat, Engin ve sanık ... Mert ile karşılaştıkları ve katılan ile sanık arasında laf atma yüzünden tartışma çıktığı, daha sonra Murat, Engin ve Mehmet Mert'in karşı tarafa saldırarak kovaladıkları, onların kaçması üzerine, Murat'ın arabasıyla kaçanların mahallesine geldiği ve yine aynı kişilerle karşılaştıklarında aralarında arbede çıktığı, bu arbedede Mehmet Mert'in katılanı bıçaklayarak ... tehlike geçirecek derecede yaraladığı, Murat ve Engin'in de olaya müdahale edip Güray ve Mehmet'i hafif şekilde yaraladıkları, olay yerinin kalabalıklaştığı sanık ... Mert ile inceleme dışı sanıklar Engin ve Murat'ın olay yerinden araç ile kaçtıkları anlaşılmıştır.