muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13340, Karar No: 2023/3976, Tarih: 07.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13340 E.  ,  2023/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2018 tarihli ve 2017/235 Esas, 2018/601 Karar sayılı kararı;

a. Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 151 ... maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesi uyarınca 8 ay hapis cezası ilecezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Sanık ... hakkında ... ’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği iddia edilmiş ise de; atılı suçlamadan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine,

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.11.2021 tarihli ve 2021/558 Esas, 2021/2825 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiileri ile Cumhuriyet savcısının (sanıklar aleyhine) istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

a. Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralları ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

b. Sanık ... hakkında ... ’a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; mala zarar verme suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın eyleme katılmadığına, kastın bulunmadığına, atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; mala zarar verme suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın eyleme katılmadığına, kastın bulunmadığına, atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın olay tarihinde arkadaşları ... ve ... ile boş arazide çay içtikleri sırada, önceden tanıdığı sanık ...'ın arayıp katılanın yerini sorduğu, ...'ın uyuşturucu sattığına dair katılanın laf çıkardığı iddiasıyla telefonda tartıştıkları, sonrasında kardeş olan sanıklar ... ve ...'ın olay yerine geldikleri, ...'ın tüfekle katılana ateş ettiği, katılanın kendini orada bulunan aracının içine attığı, sanık ...'ın bir el daha katılana ateş ettiği, katılanın av tüfeği saçma yaralanması sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı, saçma isabeti sonucu katılanın aracının zarar gördüğü, sanık ...'ın tartışma sırasında ayırmak için araya giren tanık ...'a engel olduğu, sanıkların olay yerinden geldikleri araçla ayrıldıkları anlaşılmıştır.

2. Adli rapor, katılan ve tanık anlatımları, sanık savunmaları, yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmiş ise de;

a. Sanık ...'ın av tüfeği ile katılana ateş açması sonucu katılanın yaralandığı, ayrıca aracının zarar gördüğü, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralları gereği en ağır eylem olan kasten yaralama suçundan cezalandırılması yerine ayrıca mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

b. Sanık ...'ın kardeşi ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içinde olay yerine gelmesi, eylem sırasında birlikte hareket ederek katılanı yaralamaları, sanık ...'ın ayırmak için araya giren tanıklara engel olması, olay sonunda da birlikte geldikleri araçla uzaklaşmaları dikkate alınarak sanık ...'ın kardeşi sanık ... ile iştirak iradesi içinde suçu işlediğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş, anılan hukuka aykırılıklar giderilerek istinaf merciince yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ... müdafiinin mala zarar verme suçundan beraat kararı karar verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin sanığın eyleme katılmadığına, kastın bulunmadığına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

IV. GEREKÇE

Sanık ... müdafiinin mala zarar verme suçundan beraat kararı karar verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin sanığın eyleme katılmadığına, kastın bulunmadığına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

a. Sanık ... yönünden; İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tanık ve katılan beyanlarına göre; sanık ...'ın olayın başından sonuna kadar kardeşi ile birlikte olduğu, tarafları ayırmak isteyenleri engellediği, kardeşi olan diğer sanık ... ile iştirak halinde eylemi gerçekleştirdiğine dair mahkemenin takdir ve değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığı,

b. Sanık ... yönünden; sanığın eylemi neticesinde kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının gerçekleştiği, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi gereği sanığın en ağır olan eylem olan kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğinden kurulan hükümde isabetsizlik görülmediği,

Anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.11.2021 tarihli ve 2021/558 Esas, 2021/2825 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4135, Karar No: 2010/806, Tarih: 26.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/4135 E.  ,  2010/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.11.2007 tarih ve 2006/413-2007/256 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 12.01.2010 gününde davacılar avukatı Sabri Kuşkonmaz ile davalı avukatı Cahit Suluk gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin yazar ...’nun mirasçısı olarak FSEK.19.maddesi uyarınca mali hak sahibi olduğunu, davalının geçerli hiçbir sözleşmeye veya hukuksal dayanak olmadan müvekkillerinin murisinin yazdığı kitapların basım ve satımını yaptığını, basım ve dağıtımı yapılan eserlerin 50 adet olduğunu, davalıya çekilen ihtara verilen cevapta ileri sürülen sözleşmelerin karşı tarafa mali hak veren sözleşmeler olmadığını, muris ile sözleşme imzalayan şirketin ...yayınevi ... ve Ortağı Koll. Şti. iken dava konusu basım ve dağıtımı yapan şirketin ...Yayınevi Ltd. Şti. olduğunu, yapılan sözleşmelerin FSEK.52.maddesine uygun olmadığını, kaldı ki sözleşmelerde basım adedinin belirtilmediğini, neşir sözleşmelerinin BK. hükümleri uyarınca 10 yıllık zamanaşımına uğradığını, davalının müvekkillerinin çoğaltma ve yayma mali haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalması kaydıyla FSEK.68.maddesi uyarınca hesap edilen 57.000 YTL.sı mali hak bedelinin davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ...Yayınevi ... ve Ortağı Koll. Şti.nin devamı olduğunu, davacıların murisi ile 1974 ile 1983 yılları arasında muhtelif neşir sözleşmelerinin yapıldığını, sözleşmelerin kaç baskıyı içerdiğinin de düzenlendiğini, sözleşmelerin 55 kitap yönünden FSEK.52.maddesine uygun olduğunu, sözleşmelerin zamanaşımına uğramadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ...Yayınevi ... ve Ortağı Koll. Şti.nin devamı olduğunu, davacıların murisi ile 1974 ile 1983 yılları arasında muhtelif neşir sözleşmelerinin yapıldığını, sözleşmelerin kaç baskıyı içerdiğinin de düzenlendiğini, sözleşmelerin 55 kitap yönünden FSEK.52.maddesine uygun olduğunu, sözleşmelerin zamanaşımına uğramadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, muris ile davalı arasında ilk sözleşme tarihinden son sözleşme tarihine kadar yaklaşık 5 yıl, ölüm tarihine kadar yaklaşık 18 yıl ve dava tarihine kadar yaklaşık 25 yıl boyunca sessiz kalarak 2005 yılı sonunda işbu davayı açan davacıların iyiniyetli olmadığı, bu kadar süre sessiz kaldıktan sonra sözleşmelerin şeklen geçersiz olduklarının ileri sürülmesinin kötüniyetli bir davranış olduğu, bu nedenle artık sözleşmelerin geçersizliğinden dolayı dava konusu kitaplar için telif bedeli talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve ihtarname tarihine kadar dava konusu kitapların davalı yayıncı tarafından gerçekleştirilen basılarına eser sahibi olan davacıların murisi ve daha sonra da davacılar tarafından uzun bir süre ses çıkartılmamış olması nedeniyle, söz konusu basılara muvafakat edilmiş sayılması gerekeceğinden 5846 Sayılı FSEK 68.maddesi uyarınca telif tazminatı istenilmesinin mümkün bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Ancak, davacı tarafça aynı zamanda 5846 Sayılı FSEK 69.maddesi uyarınca tecavüzün önlenmesine karar verilmesi de istenilmiştir. Mahkemece, davacıların murisi ile davalı yayıncı arasında muhtelif tarihlerde yapılan neşir sözleşmelerinin çoğaltma ve yayma haklarının devrini içermemesi nedeniyle 5846 Sayılı FSEK 52.maddesine göre geçersiz olduğu, buna karşın geçersiz sözleşmelere rağmen tarafların edimlerini yerine getirdiği ve yayıncı davalı tarafça kitapların çoğaltılarak piyasaya arzına 25 yıl boyunca sessiz kalınarak sonrasında işbu davanın açılmasının dava hakkının kötüye kullanılmasını oluşturduğu kabul edilerek, FSEK 69.maddesine dayalı tecavüzün men'i isteğini de kapsayacak şekilde dava bütünüyle reddedilmiştir.

Oysa, davacıların murisi ile davalı yayıncı arasında akdedilen "neşir mukavelesi" başlıklı sözleşmelerde dava konusu kitapların çoğaltma ve yayma haklarını kullanma yetkisinin tam ruhsat niteliğinde olmak üzere davalıya devredildiği ve davalı yayıncının da aynı şekilde söz konusu kitapların neşrini üstlendiği anlaşıldığından, taraflar arasındaki sözleşmeler BK 372 vd.maddelerine uygun neşir sözleşmesi niteliğinde olup, uyuşmazlık konusu sözleşmeler yazılı olarak düzelendiğinden FSEK 52.maddesindeki geçerlilik koşulunu da taşımaktadırlar. Nitekim, davacı tarafça da sözleşmelerin geçersizliği iddia edilmemiş, anılan neşir sözleşmeleri ile çoğaltma ve yayma haklarını kullanma yetkisinin davalıya devredildiği, ancak sözleşmede kitapların bası adedi belirtilmediğinden BK 372 ve 375.maddeleri uyarınca davalının yetkisinin ilk bası ile sınırlı olduğu ileri sürülerek dava konusu kitapların bu sözleşmelere dayalı olarak davalı tarafından yapılacak muhtemel basılarının da önlenilmesi istenilmiştir.

Bu durumda, BK 372 vd.maddeleri ile 5846 Sayılı FSEK 48/2. ve 52.maddelerine uygun olarak düzenlenen ve belirli bir süre tayin edilmeksizin dava konusu kitapların mali haklarını (çoğaltma ve yayma) kullanma yetkisinin davalıya devrine ilişkin sözleşmeler nedeniyle davalı yayıncının devraldığı hakların sınırının belirlenmesi gerekir. Uyuşmazlık konusu neşir sözleşmelerinde, dava konusu kitapların "her türlü baskı hakkı" karşılığı telif ücretinin ödendiği ifadesi bulunmaktadır. Davacı taraf, bu ifadenin BK 373/1 ve 375.maddeleri uyarınca mali hakları kullanma yetkisinin bir bası ile sınırlı olarak devredildiği anlamına geldiğini, davalı taraf ise bu ifade ve eser sahibi murise yapılan telif ücreti ödeme makbuzlarında geçen "bütün baskı hakları" ibaresi nedeniyle sözleşmelerinin dava konusu kitapların tüm bası haklarını içerdiğini iddia etmektedir.

5846 Sayılı FSEK 48.maddesi uyarınca, mali hakların süre, yer ve muhteva itibariyle mahdut veya gayrimahdut, karşılıklı veya karşılıksız olarak başkasına devri ya da sadece kullanım yetkisinin bir kişiye bırakılması mümkündür. Öte yandan BK 375.maddesi uyarınca da sözleşmede bası adedi gösterilmemiş ise yayıncının hakkı yalnızca bir basıya mahsus olup yayıncı baskı adedini serbestçe tayin eder.

Davacıların murisi ile davalı yayıncı arasında düzenlenen ve davalıya tam ruhsat niteliğinde dava konusu kitapların çoğaltma ve yayma hakkını kullanma yetkisi veren neşir sözleşmelerinin düzenlenme tarihlerinden itibaren, bu kitapların davacıların murisi ve 1996 yılında ölümünden sonra da davacıların bilgisi dahilinde birden fazla basıların davalı tarafından gerçekleştirilerek piyasaya sunulduğu anlaşılmaktadır. Ancak, neşir sözleşmelerinde kitapların bası adedinin açıkça ve yoruma meydan vermeyecek biçimde belirtilmesi gerekir. Aksi takdirde, BK 375.maddesi uyarınca neşir sözleşmelerinin bir bası ile sınırlı olduğu kabul edilmelidir. Bu bakımdan taraflar arasındaki neşir sözleşmelerince konu kitapların "her türlü

baskı hakları" ibaresinden davalıya birden çok basıları kapsayan ruhsat verildiği şeklinde bir yorumla sonuca ulaşılması mümkün olamayacağı gibi, bu sözleşmeler nedeniyle eser sahibi olan murise yapılan telif ödemelerini gösterir makbuzlarda yazılı "bütün baskılar için" ifadesinin de ancak ödemenin yapıldığı tarihe kadar olan baskıları içerdiği kabul edilmelidir. Diğer taraftan 5846 Sayılı FSEK 52.maddesi uyarınca telif hakkı ile ilgili sözleşmelerin yazılı yapılması zorunlu olduğundan, bir bası ile sınırlı olan dava konusu sözleşmelere göre gerçekleştirilen ilk basıdan sonra da davalı tarafından söz konusu kitapların basılarına devam edilmesine eser sahibi muris ve davacıların uzun süre sessiz kalmalarının; anılan sözleşmelerin sonraki basıları da içerecek biçimde taraflarca tadil edildiği şeklinde bir kabule ulaşılması da mümkün bulunmamaktadır. Sözleşmelerde yapılacak değişikliklerin de yazılı olması geçerlilik koşuludur.

Bu durumda, davacıların murisi ile davalı yayıncı arasındaki neşir sözleşmesinin bir bası ile sınırlı olmasına rağmen sonraki tarihlerde yapılan basılarına davacı tarafça uzunca bir süredir zımni rıza gösterilmiş olmasının davalıya MK' nun 2.maddesi çerçevesinde sürekli bir hak sağlayıp sağlamayacağının ve sonuçta açılan tecavüzün önlenmesi davasının dava açma hakkının kötüye kullanılması olarak nitelendirilip nitelendirilmeyeceğinin de belirlenmesi gerekmektedir.

5846 Sayılı FSEK 27.maddesi uyarınca eser sahipliğinden doğan koruma süresi eser sahibinin yaşadığı müddetçe ve ölümünden itibaren 70 yıl devam eder. Eser sahibi ya da mirasçı olan davacıların sahibi oldukları mali hakların davalı tarafından gerçekleştirilen ilk bası dışındaki basılarına işbu davanın açılmasından önceki ihtarname tarihine kadar rıza göstermiş olmalarına rağmen, az önce de açıklandığı üzere, kanunun koyduğu geçerlilik şartına dayalı olarak huzurdaki davayı açmaları ihtarname tarihine kadar davalı tarafından gerçekleştirilen basılar bakımından davalı eylemlerinin hukuka uygun olarak kabul edilmesi sonucunu doğuracak nitelikte olmakla birlikte, dava konusu eserlerin koruma süresi içerisinde 5846 Sayılı FSEK 69.maddesi uyarınca sahibi oldukları engelleme yetkisini kullanabilmelerini önlemez (Dairemizin 04.12.1975 tarih ve 4967/7001 ve 15.07.2005 tarih 13681/7713 sayılı kararları) ve davacıların aradan geçen uzunca bir süreye rağmen hukuka uygun olmayan davranışın önlenmesini bir dava yoluyla öne sürmesi MK 2.maddesine aykırılık oluşturmaz. Bu bakımından, mahkemenin yukarıda açıklanan görüşünde isabet bulunmadığından kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

3-Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan gerekçe itibariyle, taraflar arasındaki neşir sözleşmesinin bir bası ile sınırlı olarak geçerli olmasına karşın, sonraki basılar yönünden geçerli bir sözleşmeden söz edilemeyeceğinden ve davacıların ihtarname tarihinden sonraki dönem için geçersiz sözleşmenin varlığına dayalı olarak 5846 Sayılı FSEK 69.madesi uyarınca tecavüzün önlenmesi davası açmasının da hakkın kötüye kullanılmasını oluşturmamasına göre, davalı vekilinin kararın gerekçesine yönelik temyiz itirazının da açıklanan gerekçe itibariyle reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, takdir edilen 750,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 26.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3780, Karar No: 2012/18148, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3780 E.  ,  2012/18148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/08/1999-01/10/2004 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 15.08.1999-01.10.2004 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Davada Sosyal Güvenlik Kurumu ile birlikte işveren olarak Tekirdağ Milli Eğitim Müdürlüğü davalı olarak gösterilmiştir,

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilerek, Tekirdağ ... hakkında davalı olarak hüküm kurulmuştur.

Dava, hasımda değil temsilcide yanılma sonucu açılması halinde davanın husumetten reddedilmeyip, gerçek temsilciye davanın yöneltilmesi gerektiği, Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davanın ... aleyhine açılması gerekirken Tekirdağ ... aleyhine açılmıştır. Hal böyle olunca hasımda değil temsilcide yanılma olduğu ortadadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olguları gözönünde tutulmaksızın ve özellikle,yöntemince davanın Milli Eğitim Bakanlığına yöneltilmesi için davacıya uygun önel verilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile ... aleyhinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6725, Karar No: 2018/19180, Tarih: 25.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6725 E.  ,  2018/19180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, haberleşmenin engellenmesi

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme ve haberleşmenin engellenmesi suçlarından verilen beraat kararlarının temyiz incelemesinde;

Olayın oluş şekli ve suça sürüklenen çocukların güttüğü amaç ve saik nazara alınarak amaçlarının katılan ...’a ait olan kabloları keserek çalmak olduğu olayda, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması, başka bir ifadeyle korunan hukuki yararın tek olduğu, yine kişiler arasındaki haberleşmenin engellenmesi yönünde bir kastlarının olmaması karşısında, sanıkların üzerlerine atılı bu suç yönünden, suçun manevi unsurunun gerçekleşmemesi sebebi ile suça sürüklenen çocukların yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 2. fıkrasının (a) maddesi gereğince beraatlerine karar verilmesi gerekirken, yüklenen suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesiyle aynı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... Telekomünikasyon A.Ş. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;"müsnet suçların çocuk sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK 'nun 223/2-e maddesi uyarınca her iki çocuk sanığın üzerlerine atılı suçlardan ayrı ayrı BERAATİNE” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine 5271 sayılı CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca "yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle suça sürüklenen çocukların ayrı ayrı beraatine" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararın temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddi ile;