muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/32488, Karar No: 2013/18420, Tarih: 17.06.2013

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davacı, davalı ... Şirketi işçisi olarak, dava dışı ... Çimento A.Ş.'nin ihale ile davalıya verdiği ... tesislerindeki hazır beton taşıma işinde hizmet akdi ile çalışmaya başlamıştır. ... Çimento A.Ş. tarafından davalı şirkete gönderilen 21.11.2008 günlü ihtarnamede, ihale süresinin bittiği ve ... Şirketi ile anlaşıldığı ve demirbaşların teslimi istenmiştir. Dinlenen davacı tanıkları, 22.11.2008 günü işyerine alınmadıklarını, davalı tarafından yeni bir iş verilmediğini ve herkesin başının çaresine bakmasının istendiğini, 3 gün bekledikten sonra da davacı ile birlikte, ihaleyi yeni alan ... Şirketi ile anlaşarak aynı yerde çalışmaya başladıklarını söylemişlerdir. ... hizmet cetveline göre, davacının 24.11.2008 gününden itibaren ... Şirketi tarafından primlerinin ödendiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı 24.11.2008 gününden itibaren yapılan devamsızlıklara dayanarak sözleşmeyi 27.11.2008 günü haklı nedenle feshettiğini savunmuş ise de, devamsızlıklar fesihten sonra olduğundan geçerliliği bulunmamaktadır.

Dava dışı ... Çimento Şirketinin ... tesislerinde çalışan işçilerin aynı gerekçelerle açtıkları davalarda, feshin ... Şirketi tarafından yapıldığı ve ... Şirketi ile yapılan sözleşmenin yeni bir akit olduğu kabul edilerek, feshe bağlı kıdem-ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerinin kabulüne karar verilmiş ve hükmün temyizi üzerine Dairemizce, ıslahtan sonraki zamanaşımı def'inin dikkate alınmaması gerekçesiyle karar bozulmuş, ... Şirketi tarafından feshin haksız olarak yapıldığı kabul edilmiştir (... Asliye

Hukuk (İş) Mahkemesinin 15.04.2011 tarih, 2009/226 Esas, 2011/235 Karar sayılı kararı ile Dairemizin 19.09.2011 tarih, 2011/32565 Esas, 2011/32442 Karar sayılı ilamı, Dairemizin 12.11.2012 tarih, 2012/23239 Esas, 2012/37261 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda, davacının iş sözleşmesinin davalı ... Şirketi tarafından ihale bitiminde davacıya yeni iş verilmeyerek bildirimsiz feshedildiği ve ... Şirketinde başlayan çalışmanın işyeri devri niteliğinde olmayıp yeni bir iş sözleşmesi olmakla, davacının çalışma süresi dikkate alınarak feshe bağlı kıdem-ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti isteğinin kabulü gerekirken, mahkemece bu isteklerin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5728, Karar No: 2024/8136, Tarih: 01.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/5728 E.  ,  2024/8136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/282 E., 2021/250 K.

MALEN SORUMLU : Medos Otomotiv Ticaret A.Ş

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, katılan ... vekilinin temyizinin münhasıran iade edilen nakil aracına yönelik olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz sebebi; münhasıran suçta kullanılan nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiin temyiz sebepleri; suçun kanunî unsurlarının oluşmadığına, son sözün sanığa

verilmediğine, sanığın suç kastının olmadığına, lehe olan hükümlerin sanığa hatırlatılmadığına, kararın gerekçesiz olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yüklü miktarda kaçak sigara getirileceği duyumları üzerine kara yolunda, temyiz dışı sanık İsmail Çelik'in sevk ve idaresinde, sanık ...'ın yolcu olduğu otomobilde önleme araması kararına istinaden yapılan arama sonucu 1080 karton kaçak sigara ele geçirildiği tespiti üzerine sanık ... hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un 8/4. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında; suçunu ikrar etmiştir.

Sanığın uhdesinde Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olan 1080 karton kaçak sigaranın ele geçirilmiş olması, sanığın suçunu ikrar etmesi ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ele geçirilen 1080 karton kaçak sigaranın miktarına göre, temel cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 3 ve 61. maddesi gereği teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, alt sınırdan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ele geçirilen 1080 karton kaçak sigaranın miktarına göre, temel cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 3 ve 61. maddesi gereği teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, alt sınırdan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Her ne kadar Tebliğname'de, sanığa soruşturma evresinde ihtarat yapılmamış olması nedeniyle suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını kovuşturma aşamasında ödemesi halinde, cezasında 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılacağının bildirilmesi gerekirken, sanığa ödeme halinde yapılacak indirim oranı 1/3 olarak belirtilmek suretiyle yanıltılarak ihtarat yapılması suretiyle usulsüz ihtaratta bulunulduğu ve usulünce yapılmayan ihtarata uyularak ödeme yapılmadığından bahisle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı gerekçesiyle hükmün bozulması talep edilmiş ise de; Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.12.2023 tarihli ve 2023/7-229 E., 2023/650 K. sayılı karar içeriği doğrultusunda sanığın 03.12.2020 tarihli celsede yapılan etkin pişmanlık ihtaratı üzerine mahkeme huzurunda kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katındaki tutarı ödeyecek ekonomik durumunun olmadığını beyan ettiği anlaşılmış olup, ödeme gücü olmadığını ifade eden sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Suçta kullanılan nakil aracının iyi niyetli üçüncü kişiye ait olduğu anlaşıldığından iadesine karar verilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Daha önce imhasına veya tasfiyesine karar verilen sigaraların müsaderesi konusunda olumlu ya da olumsuz mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafii ve katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 01.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3348, Karar No: 2011/9895, Tarih: 27.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/3348 E.  ,  2011/9895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı, müvekkiline ait aracın trafik kazasında hasarlandığını, pertinin uygun görüldüğünü davalının 7.500 TL araç bedelini ödeyeceğini beyan etmesine rağmen ödemediğini, davalı hakkında Pendik 1.İcra Müdülüğünün 2008/749 sayılı dosyasında 7.500 TL asıl alacak ve ferileri yönünden icra takibi yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müracaatı üzerine hasar dosyası açıldığını ve ekspertiz raporunda aracın rayiç değerinin 7.500 TL, sovtaj değerinin 3.800 TL olarak tesbit edildiğini, sigortalının zararının 3.700 TL olup bu meblağın sigortalıya ödenmek istendiğini ancak davacının kabul etmediğini, alacağın likit olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı tarafın, davalı tarafa davaya konu 34 UE 4645 plakalı aracı teslim etmesi kaydı ile davalının Pendik 1.İcra Müdürlüğünün 2008/749 sayılı dosyasına yaptığı borca itirazın asıl alacağın tamamı olan 7.500 TL, takip tarihine kadar işlemiş faiz tutarı 1.145 TL ve 102 TL ihtar gideri olmak üzere toplam 8.747 TL yönünden iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, itirazın iptaline karar verilen asıl alacak miktarı 7.500 TL'sına takip tarihinden itibaren yıllık %25 ve değişen oranlarda reeskont faizi uygulanmasına, alacak

likit olmadığından inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından icra inkar tazminatına ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 111,60 TL fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14549, Karar No: 2014/2800, Tarih: 27.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/14549 E.  ,  2014/2800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/19954

MAHKEMESİ : Pazar(Rize) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2011

NUMARASI : 2010/305 (E) ve 2011/401 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 18.01.2010 yerine 18.12.2009 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur Murat'ın, Pazar Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 18.01.2010 tarihli raporunda, frontal bölgede yaklaşık 5-6 cm uzunluğundaki parçalı kesinin yüzde sabit ize neden olduğunun bildirilmesine ve yüzde sabit iz yönünden rapor aldırılmadığının anlaşılmasına göre, mağdurun mevcut raporuyla birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek yüzünde sabit iz olup olmadığı hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre, görev hususu da düşünülmek suretiyle sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Sanığın adli sicil kaydında bulunan, Pazar Sulh Ceza Mahkemesinin 23.02.2009 tarihinde kesinleşmiş, 21.01.2009 tarih ve 2006/99 esas-2009/8 karar sayılı ilamı ile resmi görevliye görevinden dolayı hakaret suçundan verilen, hapisten çevrili adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas olduğu halde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

b) Sanığın, mağdur Murat'ın kendisine bıçakla saldırıp yaralaması üzerine eylemini gerçekleştirdiğini savunması, sanığın bu savunmasının tanık Oktay'ın aşamalardaki beyanları ve sanığın adli raporu ile de doğrulanması karşısında, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik koşullarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 27.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/21629, Karar No: 2025/11208, Tarih: 16.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/21629 E.  ,  2025/11208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/423 E., 2024/215 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/167 E., 2023/78 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı Kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. 5271 sayılı CMK'nın 219/1 inci maddesi gereğince SEGBİS çözümleme tutanaklarının mahkeme başkanı ile zabıt kâtibi tarafından imzalanmaması,

3. Kabul ve uygulamaya göre;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçunda suç tarihinin yardım niteliğinde kabul edilen son ... tarihi olan “18.02.2015” yerine “2014 yılı Ocak ve Eylül ayları” olarak yazılması,

2. 5271 sayılı CMK'nın 219/1 inci maddesi gereğince SEGBİS çözümleme tutanaklarının mahkeme başkanı ile zabıt kâtibi tarafından imzalanmaması,

3. Kabul ve uygulamaya göre;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçunda suç tarihinin yardım niteliğinde kabul edilen son ... tarihi olan “18.02.2015” yerine “2014 yılı Ocak ve Eylül ayları” olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.