muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7713, Karar No: 2015/1514, Tarih: 29.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7713 E.  ,  2015/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobil ile olay yeri ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, CD izleme tutanağına göre diğer araçların beklemekte olmasına rağmen kırmızı ışık ihlali yaparak kavşağa girdiği sırada, olay mahalli ışıklı kavşakta karşıdan karşıya geçmek için yola giren yaya ...’a orta şerit üzerinde, aracının sol yan ayna kısmı ile yayanın yolu tamamlamasına 4-5 metre kala çarpması neticesinde yayanın hayati tehlike geçirip ve vücut fonksiyonlarına 3. derecede etkili kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı ve mahkemece sanığın asli kusurlu kabul edildiği somut olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilip sanık hakkında TCK'nın 22/3 maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23292, Karar No: 2016/5974, Tarih: 23.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23292 E.  ,  2016/5974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2015

NUMARASI : 2014/1288-2015/408

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı idare, taşınmazda, kadastro tespitinden önce kamulaştırma yapıldığını iddia ettiğinden, dosya içinde bulunan belgeler haricinde varsa kamulaştırma evrakı ve projesi davalı idareden getirtilip mahallinde yeniden keşif yapılarak, alınacak fen bilirkişisi raporu ile dava konusu enerji nakil hattının kamulaştırma kapsamında kaldığının belirlenmesi durumunda, taşınmazın kamulaştırma tarihindeki zilyetlerine yapılan tebligatlara ilişkin belgeler davalı idareden; dava konusu taşınmazın kadastro tespit tutanağı ve dayanak belgeler de Tapu Müdürlüğünden istendikten sonra kesinleşmiş bir kamulaştırma bulunup bulunmadığı, varsa davacı ile zilyet arasında halef-selef ilişkisinin olup olmadığı hususlarında inceleme yapılması; iki farklı enerji nakil hattı olduğunun tespiti halinde ise tapuda mevcut olan eski irtifak hakkı nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü de hesaplamada dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan açıklanan nedenlerle hükmün, H.U.M.K 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10472, Karar No: 2019/18800, Tarih: 23.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/10472 E.  ,  2019/18800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/06/2007-01/03/2012 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, günde 14 saatten fazla çalışmasına rağmen fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, son ücretinin asgari ücret ve sefer başına 500 Euro olduğunu, ayda 4 sefer yaptığını, ancak asgari ücret kısmının ödenmediğini, sefer primlerinin ise eksik ödendiğini, şirketin ödemesi gerekli cezaların sefer piriminden kesildiğini, hafta tatillerinde, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini, iddia ederek; kıdem tazminatı alacağı, ihbar tazminatı alacağı, ulusal bayram ve genel tatil çalışma alacağı, fazla mesai alacağı, ücret alacağı sefer primi alacağı, asgari geçim indirimi alacağı, yıllık ücretli izin alacağı, hafta tatili ücret alacağı ve ihtar giderinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, zamanaşımı itirazları bulunduğunu, iş akdinin haklı neden ile feshedildiğini, davacının tır şoförü olarak çalıştığını, kullandığı tırı almanya’da bırakarak yurda döndüğünü, bu aracı alması için bir personelin gönderildiğini, aracın ön kısmının vuruk, mazotsuz olarak ve ihracat yüklü şekilde bulunduğunu, davacının bu olayın ardından işe gelmediğini ve devamsızlık tutanakları tutulduğunu, ardından iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak ile feshedildiğini, davacının ücretinin harcırahtan ayrı olarak asgari ücret ödenmesi şeklinde olmadığını, hizmet sözleşmesinde ücret olarak sadece harcırah belirlendiğini, yine ücret sözleşmesinde ödenen harcırah dışında fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ödenmeyeceğinin kararlaştırıldığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, kullanmadıklarının ücretinin ödendiğini, asgari geçim indirimlerinin ödendiğini buna ilişkin olarak cari hesap özetlerinin sunulduğunu, davacı ile 02.02.2013 tarihinde mutabakat sağlandığını ve bu tarih itibariyle davacının ücret alacağının kalmadığını, bu tarihten sonra davacının 16.02.2013 tarihinde çıkacağı sefer için davacıya 1.600 Euro ve 1.500,00 TL ödeme yapıldığını, bu miktarın müvekkili şirkete geri ödenmediğini, davacının 16.02.2013 tarihinde çıktığı seferi yarım bırakarak döndüğünü, bu nedenle davacıdan bu miktar için alacaklı olduklarını ve takas-mahsup def’i ileri sürdüklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda 20.03.2015 tarihli 2013/367 Esas, 2015/125 karar sayılı ilamı ile davanın husumet nedeniyle reddine dair kararının, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 10.09.2015 gün ve 2015/18903 Esas ve 2015/25337 Karar sayılı ilamıyla "Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı Orkun Uluslararası Nak. İhr. Ve Dış Tic. A.Ş. ile dava dışı Orkun Uluslararası Nakliyat İhr. Ve Tic. Ltd. Şti. nin ortaklarının ve adreslerinin aynı olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında, davacının, işverenin unvanında “Ltd. Şti” yerine “A.Ş.”yazmak suretiyle husumet tevcihinde yaptığı hatanın, “kabul edilebilir yanılgı” olarak kabulü ile HMK 124 maddesi doğrultusunda husumetin doğru hasıma tevcihi için usulü işlemlerin tamamlanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi bozmayı gerektirmiştir." gerekçeleri ile bozulduğu, bozmaya uyulduğu, bozma sonrası;

Davalı işverenin yaptığı feshin haklı nedene dayandığı kabul edilerek kıdem tazminatı talebinin reddine, davacının yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının bilirkişi raporunda belirlenen miktarlar üzerinden ve davacı tarafça ödenen 4.912,40 TL' nin mahsubu ile kalan asgari geçim indirimi alacağı yönünden kabulüne, sefer primi alacağının bulunmadığından bu talebin reddine dair karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava tarihinin 24.05.2013 yerine 09.11.2015 yazılması hatalıdır.

3-Hüküm altına alınan asgari geçim indirimi alacağının yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken faizsiz tahsiline karar verilmiş gibi hüküm kurulması hatalıdır.

4-Dava tarihi 24.05.2013 olup zamanaşımı gözetildiğinde ulusal bayram genel tatil alacakları bakımından hesabın 24.05.2008 tarihinden itibaren yapılması gerekirken 2010 yılından başlatılması da ayrıca hatalıdır.

2-Dava tarihinin 24.05.2013 yerine 09.11.2015 yazılması hatalıdır.

3-Hüküm altına alınan asgari geçim indirimi alacağının yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken faizsiz tahsiline karar verilmiş gibi hüküm kurulması hatalıdır.

4-Dava tarihi 24.05.2013 olup zamanaşımı gözetildiğinde ulusal bayram genel tatil alacakları bakımından hesabın 24.05.2008 tarihinden itibaren yapılması gerekirken 2010 yılından başlatılması da ayrıca hatalıdır.

5-Davacı işçi ile davalı işverenin diğer bir çalışanı Harun arasında düzenlenen imzalı devir teslim tutanağına göre davalı işverene ait tırın Harun' a bizzat davacı tarafından teslim edildiğinin anlaşılmış olması karşısında sadece Harun tarafından düzenlenen ve yurtdışına sefere çıkmış olan tırın davacı tarafından kontağı akünün üzerinde bırakılarak terkedildiğine ilişkin tutanağa itibar etmek mümkün değildir. Dosyadaki bilgi ve belgeler ve özellikle davalı tanığı ...' ın beyanı birlikte değerlendirildiğinde yurdışına sefere çıkan davacının seferdeyken hastalandığı ve bu durumu davalı işverene bildirmesi üzerine işverenin en yakın yerdeki yedek şoför olan Harun' u davacıya yönlendirdiği davacının Harun' a tırı teslim ettikten sonra Türkiye' ye döndüğü, davalı işverenin davacıyı kullandığı araca zarar verdiği gerekçesi ile işten çıkartmasına rağmen devamsızlık tutanakları düzenleyip devamsızlık feshi bildiriminde bulunduğu oysaki davacının devamsızlık yaptığı söylenen tarihlerden önce işten çıkartıldığı, davalı işverenin feshin kıdem ve ihbar tazminatı gerektirmeyecek şekilde gerçekleştiğini ispatlayamadığı anlaşılmakla davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7964, Karar No: 2015/17419, Tarih: 12.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7964 E.  ,  2015/17419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıklardan ... ve ...'un katılanın ... Köyü'ndeki evine giderek 79 adet koyun ile bir adet koçu hayvan başına 340,00 TL bedelle satın alma konusunda anlaştıkları, sanık ...'ün ödemeyi bir defada yapamayacağını beyan etmesi üzerine katılanın kefil olarak birini getirmesini istediği, bunun üzerine kendisini sanık ...'ün amcasının oğlu olarak tanıtan sanık ...'un katılanı ikna etmeye çalıştığı, ancak çabalarının sonuçsuz kalması üzerine sanık ...'ün yalan söyleyerek ağabeyi ...'ün ... İlçesi mal müdürü olduğunu ve kendisine kefil olabileceğini, gerekirse ...'da ... Mahallesindeki evini ipotek edebileceğini belirterek güven telkin ettiği, ilerleyen ğünlerde ipotek edebileceğini söylediği evi katılana gösterdiği, fakat katılanın hayvan alım satımı yapıldıktan bir kaç gün sonra gittiğinde sanığın gösterdiği evin başkasına ait olduğunu öğrendiği, tarafların anlaşması üzerine ertesi gün 12/10/2006 tarihinde sanıklar ... ve ...'un sanık ...'ın kullandığı araçla katılanın evine geldikleri, burada sanık ...'in kendisini gerçekte olmadığı halde ... isminde bir öğretmen olarak tanıttığı ve bu durumun özellikle tanık ...'ın anlatımı ile de sabit olduğu, daha sonra hep birlikte katılanı da alıp ... ili ... ilçesi'ne gelip hükümet konağına girdikleri, mal müdürünün bulunduğu kata çıkıp mal müdürü nerede diye sordukları zemin kata indiğinin söylenmesi nedeniyle zemin kata hep beraber indikleri, burada temyiz dışı sanık ... ile karşılaştıkları, temyiz dışı sanığı sanık ...'ün mal müdürü olan ağabeyi olarak tanıttıkları, mesai saati bitiminde kahvede buluşmak üzere sözleştikleri, kahvede sanık ...'ın elyazısı ile doldurduğu senedin borçlu hanesini sanık ...'ün imzalamasından sonra "zaman kaybetmeyelim biz bu senetleri ...'e imzalatıp getirelim" diyen sanıklar ... ve ...'ün kahveden ayrıldıktan sonra geri geldiklerinde senetlerin kefil hanesinin imzalanmış olduğu, ancak yapılan kriminal inceleme neticesinde senetteki imzaların tamamının sanık ...'ün eli ürünü olduğunun tespit edildiği, daha sonra sanık ...'ün diğer sanık ...'u kamyon bulmak üzere gönderdikten sonra "gel sana evimi göstereyim" diyerek katılanı alarak araçla ... ilçesi ... Mahallesi'ne götürdüğü, burada sanık ...'ün karşıdan bir daireyi işaret ederek kendi evi olarak gösterdikten sonra sanıklar ..., ... ve ...'ın katılana ait koyunları kamyona yükleyerek götürdükleri, olaydan 3 gün sonra sanığın gösterdiği eve giden katılanın evde başka birinin oturduğunu öğrendiği, tüm aramalarına rağmen sanıkları bulamadığı somut olayda;

1-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelmesinde;

1-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip 04.01.2011.tarihinde tebliğ olunan 21.12.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 07.02.2011 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçunda kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanık Yakup'un veresiye hayvan satması için katılanı ikna etmek amacıyla ağabeyinin mal müdürü olduğunu, onun kendisine kefil olabileceğini söyleyip, temyiz dışı sanık ...'ı ağabeyi ... olarak tanıtması, yine katılana güven telkin etmek amacıyla sanık ...'i öğretmen ... olarak tanıtması, tanık ...'ın da anlattığı üzere sanık ...'in kendisini öğretmen olarak tanıtıp, hayvanlardan birisini kesip öğretmen arkadaşları ile yiyeceklerini söylemesi, senet üzerindeki kefil imzasını sahte olarak oluşturmaları, karşısında olayın başından beri fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 157/1. maddesinde hürriyeti bağlayıcı eza ile birlikte adli para cezanın da öngörülmesine rağmen, sanık hakkında sadece hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9685, Karar No: 2024/2702, Tarih: 22.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9685 E.  ,  2024/2702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/2 E., 2021/414 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2021 tarihli ve 2021/2 Esas, 2021/414 Karar sayılı kararının, hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Uyarlama yargılamasına konu davadan maktul ...'tan katılanların ve mağdur katılan ... haberdar edilmesi amacıyla tebligatın yapılmadığı gibi Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin gerekçeli kararının da anılan katılanlara tebliğ edilmediği, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla

inceleme konusu gerekçeli kararın maktul ...'ın tespit edilecek kanuni mirasçılarına ve mağdur katılan ...'a tebliğ edilmesi, buna ilişkin tebligat parçalarının dosyasına eklenmesi, yasal süresi içerisinde hükümlerin temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 22.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14258, Karar No: 2014/10230, Tarih: 19.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14258 E.  ,  2014/10230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şile Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2013

NUMARASI : 2012/114-2013/40

Davacı O.. M.. vekili Avukat E. Ö..tarafından, davalı H.. A.. aleyhine 30/03/2012 gününde verilen dilekçe ile orman suçu nedeniyle ağaçlandırma gideri istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, orman kanununa muhalefet nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının orman kanununa muhalefet eyleminden cezalandırıldığını belirterek, ağaçlandırma giderinin tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının 178 no'lu bölmede orman içerisinde örtü temizliği yaptığının belirlendiği gerekçesiyle, tazminat cetveline göre hesaplanan ağaçlandırma giderinin tazminine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, Şile Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/18 esas, 2011/63 sayılı kararı ile; davalı hakkında "orman alanlarının işgali, ormandan faydalanma ve orman içinde yerleşilmesi" suçlarından dava açıldığı, yapılan yargılama sonucunda; eylemin işgal ve faydalanma olup yeni açma olmadığı kabul edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi gereğince hukuk hâkimi ceza mahkemesinin kararı ile bağlı değilse de; ceza mahkemesince belirlenecek maddi vakıalar hukuk hâkimi yönünden de bağlayıcıdır. Mahkemece, bağlayıcı olan bu kabule göre dava konusu alanın yeni açma olmadığı, davalı tarafından herhangi bir ağaç kesilmediği ve orman örtüsünün tahrip edilmediği gerekçesiyle ağaçlandırma gideri talebinin reddine karar verilmesi gerekirken davalının tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1160, Karar No: 2012/5940, Tarih: 12.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/1160 E.  ,  2012/5940 K.**

* ADLI YARDIM

* FAKIRLIK VE HAKLI OLMA ŞARTI

* YETKILI MERCII

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 448

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 337

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 336

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 335

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: 6100 SAYILI HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU’NUN 336/3. MADDESİ UYARINCA KANUN YOLLARINA BAŞVURU SIRASINDA ADLİ YARDIM TALEBİ, BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNE VEYA YARGITAY’A YA­PILIR. AYNI YASA’NIN 448. MADDESİ UYARINCA BU KANUN HÜKÜMLERİ, TAMAMLANMIŞ İŞLEMLERİ ETKİLEMEMEK KAYDIYLA DERHAL UYGULANIR. 336/3. MADDESİ, BU KANUN’UN YARGI YOLU VE GÖREVE İLİŞKİN HÜ­KÜMLERİNDEN OLMADIĞINDAN, GEÇİCİ 1. MADDE KAPSAMINDA DA DEĞİLDİR. DOLAYISIYLA TEMYİZ AŞAMASINDAKİ ADLİ YARDIM TALEBİ HAKKINDA KARAR VERMEYE YETKİLİ MERCİİ, TEMYİZ İNCELEMESİ YAP­MAKLA GÖREVLİ BULUNAN DAİRE’DİR.

6100 SAYILI KANUN’UN 335 VD. MADDELERİ UYARINCA, ADLİ YARDIM TALEBİNDE BULUNAN KİMSENİN, KENDİSİYLE AİLESİNİ GEÇİN­DİRMEK BAKIMINDAN ÖNEMLİ BİR ZARURETE DÜŞÜRMEKSİZİN DAVANIN GEREKTİRDİĞİ GİDERLERİ ÖDEMEKTEN KISMEN VEYA TAMAMEN ACİZ İÇİNDE BULUNDUĞUNU (FAKİRLİK ŞARTI) VE DAVASINDA VEYA SAVUN­MASINDA HAKLI OLDUĞUNU (HAKLI OLMA ŞARTI) İSPAT ETMESİ GEREKİR. AYNI YASA’NIN 336/2. MADDESİNE GÖRE DE TALEPTE BULUNAN KİŞİ, İDDİASINI DAYANDIRDIĞI DELİLLERİ VE YARGILAMA GİDERLERİNİ KARŞI­LAYABİLECEK DURUMDA OLMADIĞINI GÖSTEREN MALİ DURUMUNA İLİŞKİN BELGELERİ MAHKEMEYE SUNMAK ZORUNDADIR.

Taraflar arasında görülen davada (İstanbul Yedinci Asliye Ticaret Mahkemesi)’nce verilen 25.03.2008 tarih ve 2006/853-2008/161 sayılı ka­rarın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı Rana ve Şebnem ile Cumali vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

1- Dava, davacı şirketin eski yönetim ve denetim kurulu üyeleri olan davalılar aleyhine açılan sorumluluk davasıdır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ve kararı, davacı vekili ile davalılar Şebnem, Rana ve Cumali vekilleri temyiz etmiştir. Mümeyyiz davalılardan Rana ve Cumali vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunulmuş, ancak mahkemece bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi uyarınca kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mah­kemesine veya Yargıtay’a yapılır. Aynı Yasa’nın 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uy­gulanır. 336/3. maddesi, bu Kanun’un yargı yolu ve göreve ilişkin hüküm­lerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla anılan davalılar vekilinin temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan Dai­remizdir.