muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24799, Karar No: 2018/29, Tarih: 15.01.2018

evvelki borçlu (devreden) dahi, yenisi (devralan) ile birlikte müteselsilen sorumlu olur. Borçlar Kanununun müteselsil borçlara ilişkin 141. maddesine göre teselsülün kanun hükmünden doğduğu hallerde kamu düzeni söz konusu olacağından tarafların iradeleriyle teselsülün ortadan kaldırılması hükümsüzdür. (Dr. H. Öser / W. Scöhe-nenberger Borçlar Hukuku Ankara 1950 sh. 905-906) O nedenle, bu müteselsil borç kanun hükmünden (B.K. 179'dan) doğduğundan; teselsülden kaynaklanan sorumluluğun dışlanması geçersizdir ve hukuki sonuç doğurmaz. Sorumluluğun zamanı "Devir anıdır." Devrin fiilen gerçekleştiği tarihte doğmuş ve nedeni vücut bulmuş borçlar bu sorumluluğun kapsamında kalmaktadır. İşletmenin devirden önceki borcunun nakli kural olarak alacaklıya karşı hüküm ifade etmesi Borçlar Kanunu 173 ve 174. maddeleri gereğince alacaklının onamına bağlı ise de, 179. madde bu kurala bir istisna getirmiş alacaklının rızasına gerek görülmeksizin borcun devir alana intikal ettiği kabul edilmiştir.

Müteselsil borcun özelliği alacaklının müteselsil borçlulardan hepsinden veya birinden alacağın tamamını veya bir kısmını istemekte serbest oluşudur. (A. Von Tuhr, Borçlar Hukuku, İstanbul 1953, s 845 vd.) Sözü edilen hukuki esaslara göre eski ve yeni borçlunun müteselsil sorumluluğu iki yıllık bir devre için kabul edilmiş olup, bu iki yıl, (muaccel borçlar için) devrin, alacaklının ihbarı ya da gazetelerde ilan tarihinden itibaren başlar.

İnceleme konusu davada; davalı işveren ...'ı %75 kusurlu (bu kusurun %5'inin işletme müdürü davalı ...'a, %5'inin ekip ustabaşı davalı ...'e ait olduğu), kazalı işçiyi %25 kusurlu bulan 09.06.2014 tarihli kusur raporu hükme esas alınmış, davalı ... %5, davalı ... %5 ve davalı ... A.Ş. %65 kusurlu kabul edilmek suretiyle hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

... ve ... arasındaki devir unsuru Borçlar Kanunu 179 madde kapsamında irdelenmemiş eksik inceleme ve değerlendirme sonucu karar verilmiştir. ... ve ... arasındaki devir sözleşmesinin temini ile içeriği, tarafların yükümlülükleri, işletmenin devir olgusu ve devrin ilan tarihi araştırılarak, devir sözleşmesi hükümleri anılan madde kapsamında irdelenerek, davalılardan ... ve dava dışı (işveren) ...'ın sorumluluğunun devir sözleşmesinin içeriğine göre ve anılan madde hükmü kapsamında devreden ve devralan işveren olarak ve devrin ilanından itibaren işlemeye başlayacak 2 yıl süre ile sınırlı biçimde bulunup bulunmadığı ortaya konulmaksızın karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Kabule göre de; kurum alacağının teselsül sorumluluk ilkesine dayanılmak suretiyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin istenildiği eldeki davada, Mahkemece davalıların müteselsilen sorumluluğu gözetilmeksizin, her bir davalının kusur oranlarına göre sorumluluklarına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu hususlar göz önünde tutularak bir karar verilmesi gerekirken eksik incemele ve değerlendirme sonucu karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu hususlar göz önünde tutularak bir karar verilmesi gerekirken eksik incemele ve değerlendirme sonucu karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan ... A.Ş. vekili ile ...'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... ile ... A.Ş.'ye iadesine, 15/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/38326, Karar No: 2025/5026, Tarih: 18.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/38326 E.  ,  2025/5026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1215 E., 2021/1128 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/452 E., 2020/395 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM :TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca verilen mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli Kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli Kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

A- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında, suç tarihinin "17.12.2014" yerine “01.11.2018” olarak gösterilmesi,

B- Sanık hakkında TCK'nın 220/7. maddesi gereğince cezasından indirim yapılırken tatbik edilen madde fıkrasının cümlesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6.maddesine muhalefet edilmesi,

B- Sanık hakkında TCK'nın 220/7. maddesi gereğince cezasından indirim yapılırken tatbik edilen madde fıkrasının cümlesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6.maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14035, Karar No: 2008/13877, Tarih: 22.10.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/14035 E.  ,  2008/13877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 1. Aile Maahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayet ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2008 Çrş.
Yargıtay — Esas No: 2014/9080, Karar No: 2015/3609, Tarih: 26.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9080 E.  ,  2015/3609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın 31.10.2013 günlü celsede “Ben ve annem araca bindik. Annem arka koltuğa oturdu. Araç da bu esnada hareket halindeydi. Ben de anneme ön koltuk boş oraya geçelim dedim. Ben ayağa kalktım annem de ayağa kalktı. Bu esnada araç hareket halindeydi. Yavaş yavaş yola çıkıyordu ben de düştüm” şeklindeki beyanı ve sanık savunmaları nazara alındığında, sanık ...'ın şoförlüğünü, sanık ...'ın muavinliğini yaptığı yolcu minibüsüne katılan ve annesinin otogar çıkışının bilet gişelerinin ilerisinde bindikleri ve araç harekete geçtiğinde katılan ve annesinin oturdukları koltuktan ön koltuğa geçmek üzere ayağa kalktıkları sanık ...'ın, karşı yönden gelen bir aracı görmesi ile fren yaptığında ayakta olan katılanın düşerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı oluşta, sanıklara kusur atfedilemeyeceğine ilişkin mahkeme kabulü isabetli olduğundan yeniden bilirkişi raporu alınması gerekçesi ile bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ve mahalli Cumhuriyet Savcısının sanıklara kusur atfeden bilirkişi raporuna rağmen beraatlerine karar karar verildiğine ilişkin sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanığın kusursuz olduğu kanaatine varılarak mahkumiyetine karar verilmesine karşın uygulama maddesinin CMK'nın 223/2-c maddesi yerine aynı Kanunun 223/2-e maddesinin gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. bendindeki "CMK 223/2-e" ibaresinin “CMK'nın 223/2-c” şeklinde değiştirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1578, Karar No: 2010/8073, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1578 E.  ,  2010/8073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4351, Karar No: 2015/30638, Tarih: 05.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/4351 E.  ,  2015/30638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/69542

MAHKEMESİ : Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

NUMARASI : 2009/269 (E) ve 2011/416 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Özel belgede sahteclik, Dolandırıcılık

Sanıklar M.. K.., E.. N.., A.. A.., G.. A.., E.. D.. ve S.. S.. hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen düşme kararıyla ilgili olarak ; yüklenen “özel belgede sahtecilik” suçunun, suç tarihinde yürürlükte ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 1998-2004 tarihlerinden hükmün verildiği tarihe kadar gerçekleştiği ; sanıklar Y.. E.., İ.. T.., S.. V.., S.. B.. A.., B.. A.., C.. Ö.., S.. A.. ve M.. U.. hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümle ilgili olarak ;elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı,sanıklar Y.. Ü.. ve C.. A.. hakkında açılan kamu davalarının vefat nedeniyle düşürülmesine dair hükümler ile ilgili olarak; sanık Y.. Ü..'in hükümden önce 12.08.2007 tarihinde, sanık C.. A..'ın ise yine hükümden önce 25.10.2008 tarihinde vefat etmiş oldukları dosya içinde bulunan nüfus kayıt örneklerinden anlaşılmakla, haklarında açılan kamu davalarının TCK'nun 64/1 maddesi uyarınca düşürülmesi gerektiği mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle belirtilen hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15367, Karar No: 2007/3526, Tarih: 07.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/15367 E.  ,  2007/3526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Turhal Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

TARİHİ        :9.6.2006
Yargıtay — Esas No: 2023/326, Karar No: 2024/355, Tarih: 22.01.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/326 E.  ,  2024/355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2004 E., 2022/1753 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/386 E., 2021/248 K.

Taraflar arasındaki mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 1080 ada 5 parsel sayılı taşınmazdaki A blok, 2 numaralı bağımsız bölümü 03.02.2016 tarihinde davalıdan satın aldığını, taşınmazın davacının mülkiyetinde olduğunu, satış esnasında taşınmazın boş şekilde derhal teslim edileceği belirtilmesine rağmen davalı tarafından bu güne kadar şifahi yapılan tüm uyarılar dikkate alınmayarak taşınmazın teslim edilmediğini, bu hususta Tekirdağ 6. Noterliğinin 03.09.2020 tarihli ihtarnamesi keşide edilerek davalıya tebliğ edildiğini, davalının bu ihtarname tebliğine rağmen taşınmazı davacıya teslim etmekten kaçındığını ileri sürerek, dava konusu 2 numaralı bağımsız bölüme davalının müdahalesinin men’ine, taşınmazın davalı tarafça haksız olarak kullanılması sebebiyle 03.02.2016 tarihinden dava tarihine kadar şimdilik 5.000,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından davalıya gönderilen Tekirdağ 6. Noterliğinin 03.09.2020 tarihli ihtarnamesine taraflarınca Tekirdağ 3. Noterliğinin 21.09.2020 tarihli ihtarname ile cevap verdiklerini, davacı hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/17 Esas sayılı dosyası ile tapu iptali ve tescil davası açtıklarını; dava konusu taşınmazın mülkiyeti ile ilgili olarak açılmış dava dosyasının bekletici mesele yapılmasını, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 1080 ada 5 parsel sayılı taşınmazın A blok 2 numaralı bağımsız bölüme davalı tarafından yapılan müdahalenin men'ine, 5.000,00 TL ecrimisilin dava tarihi olan 27.11.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair hakların saklı tutulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 1080 ada 5 parsel sayılı taşınmazın A blok 2 numaralı bağımsız bölüme davalı tarafından yapılan müdahalenin men'ine, 5.000,00 TL ecrimisilin dava tarihi olan 27.11.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair hakların saklı tutulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazla ilgili olarak taraflarınca Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/17 Esas sayılı dosyasından tapu iptali ve tescil davası açıldığını, anılan davanın bekletici mesele yapılması yönündeki taleplerinin usul ve Yasaya aykırı olarak Mahkemece reddedilerek karar tesis edildiğini, anılan dosyanın HMK'nın 165 inci maddesi gereğince bekletici mesele yapılması gerektiğini, hükmedilen karşı taraf vekâlet ücretinin hatalı olup davanın kabul edilen ecrimisil miktarı 5.000,00 TL üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, eksik inceleme sonucunda hüküm tesis edildiğini belirtip, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmü temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 683 üncü maddesi.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370’inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370’inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.