muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/18050, Karar No: 2025/4496, Tarih: 18.02.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6048, Karar No: 2017/9135, Tarih: 06.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/6048 E.  ,  2017/9135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 06.06.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı as.Av.... Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra) (taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla) işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; tarafların boşandıklarını, davacıya düğünde takılan takıların ve ziynet eşyalarının düğünü müteakip otelin kasasına bırakıldığını, daha sonrasında davacı tarafından hiç görülmediğini, davalının kardeşi ...'nın bankacı olması hasabiyle bu ziynet eşyalarını banka kasasında sakladığı duyumunun alınmış olmasına rağmen takıların ve ziynet eşyalarının akibeti konusunda bilgilerinin bulunmadığını, düğün esnasında müvekkiline takılan altınların aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde ziynet eşyalarının değerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; açılan davayı kabul etmediklerini, zira davacının müşterek haneyi terk ettiği sırada ziynet eşyalarını da alarak gittiğini, hatta müvekkilinin evlilik alyansı ve çocuğun doğumu sırasında takılan altınları da beraberinde götürdüğünü, takılan çeyrek altınların bir kısmının doğum masrafları ile davacının isteği ile kullanıldığını, miktar bildirmelerinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, düğünde takılan ve davacının kişisel malı olan ziynet eşyalarının ve takıların bir kısmının tarafların mutabakatı ile davalı tarafından bozdurularak doğum ve borçlar için sarf edildiği, davalı tarafın kabulüne göre bozdurulan altınların çeyrek altınlara ilişkin olduğu dikkate alınmak suretiyle tanıkların birbirleriyle çelişkili ve tutarsız ifadeleri karşısında bilirkişi tarafından belirlenen altın ve takılardan çeyrek altınlar (7.191,00 TL) hariç tutulmak suretiyle tespit edilen altın ve takıların davacıda olmadığı kanaatine varılarak aynen

iadesine, olmadığı takdirde bedeli olan 18.267,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davacıya ödenmesi gerektiğine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

iadesine, olmadığı takdirde bedeli olan 18.267,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davacıya ödenmesi gerektiğine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Dava, ziynet eşyalarının aynen iadesi, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür.Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayları kanıtlaması gerekir.

Ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardan olduğu için evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Hayat deneyimlerine göre olağan olan bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Bu bağlamda davacı kadın, dava konusu ziynet eşyasının varlığını ve evlilik birliği içinde elinden zorla alınıp, bozdurulduğunu ispat yükü altındadır.

Diğer taraftan, düğün sırasında takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır. Bu eşyaların iade edilmemek üzere kocaya verildiği, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup müşterek ihtiyaçlar için harcandığı hususu davalı tarafça kanıtlandığı takdirde, koca bu eşyaları iadeden kurtulur.

Somut olayda, davalı tarafın ikrarı ile davacı kadına ait düğünde takılan bir kısım çeyrek altınların davalı koca tarafından bozdurulduğu kanıtlanmıştır. Mahkemece bozdurulan altınların çeyrek altınlara ilişkin olduğu kabul edilerek bu altınlar hariç tutularak hüküm tesis edilmiştir. Oysa ki ispat yükü kendisine geçen davalı koca, davacı kadının bu çeyrekleri bir daha iade edilmemek üzere kendi rızası ile verdiğini kanıtlayamamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece, bilirkişi raporunda tespit edilen çeyrek altınlara yönelik isteminde kabul edilerek hüküm tesisi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu çeyrek altınlar yönünden davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece, bilirkişi raporunda tespit edilen çeyrek altınlara yönelik isteminde kabul edilerek hüküm tesisi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu çeyrek altınlar yönünden davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3- Kabule göre, hüküm kısmında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı taraf için hükmedilen vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesi gerekirken mahkemece maddi hata sonucu sehven davalıdan alınarak davacıya verilmesi ilişkin husus doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı taraf yararına, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3662, Karar No: 2010/9718, Tarih: 31.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3662 E.  ,  2010/9718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 60 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre %35 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/783, Karar No: 2019/1873, Tarih: 18.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/783 E.  ,  2019/1873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 24. Asliye Hukuk ve ... 13. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, alacak istemine ilişkindir.

... 13. Asliye Ticaret Mahkemesince, somut olayda davacı kamu kurumu olup, tacir olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. Dava taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinin feshinden kaynaklı kamu zararının tazmini talebine ilişkin olup, uyuşmazlığın çözümünde Borçlar Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekli olduğundan davada görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 24. Asliye Hukuk Mahkemesi ise "Somut olayda davacı Bakanlığın, davalı şirket ile taşıma sözleşmesi imzaladığını, davalının taahhüdünü yerine getiremeyeceğini belirterek işi bırakması nedeniyle başka bir şirketle daha yüksek birim fiyatlarla sözleşme imzalanmak zorunda kalındığını ileri sürerek, müspet zarar talep etmektedir. Davacı kamu tüzel kişisi olsa da uyuşmazlık, taşıma sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, taşıma sözleşmesinin TTK'da düzenlendiğinden TTK'nın 4. maddesine göre mutlak ticari dava niteliğinde olmakla, aynı Kanunun 5. maddesinin 1. bendinde ticari davaların ticaret mahkemesinin görevi alanına girdiği" gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmış, maddenin (a) bendinde bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ile çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve çekişmesiz yargı işi sayılacağı belirtilmiştir. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari dava niteliğinde olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Aynı Kanunun 5. maddesinin 2. fıkrasında, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan "davalara", ticaret mahkemesinde bakılacağı hususları düzenlenmiştir.

Aynı Kanunun 5. maddesinin 2. fıkrasında, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan "davalara", ticaret mahkemesinde bakılacağı hususları düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı Bakanlık, ...personelinin sabah ve akşam mesaiye geliş ve gidişlerinde taşınması işi için yüklenici firma olan davalı ile 25/07/2011 tarihinde 2011/81334 ihale kayıt numaralı sözleşme imzalandığını ve 29/07/2011 tarihinde personel servisi hizmet alımı işine başlandığını, davalının taahhüdünü yerine getiremeyeceğini belirttiğinden sözleşmenin feshedildiğini, dolayısıyla kamu zararı oluştuğunu ileri sürerek, tazminat talep etmektedir. Davacı kamu tüzel kişisi olup ticari işletmesi bulunmamaktadır. Ne var ki, dava konusu sözleşme ile davalı tarafça taşıma işi üstlenildiğinden, sözkonusu sözleşme “genel taşıma sözleşmesi” niteliğindedir.

Taşıma işleri, 6102 sayılı TTK'nın 850 vd maddelerinde düzenlemiş olup, 850/3. madde uyarınca da, taşıma işleri ticari işletme faaliyetidir. Taşıma sözleşmesi TTK'da düzenlendiğinden, bu sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıklar, TTK'nın 4/1-a maddesi karşısında “mutlak ticari” davalardandır.

Mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesince incelenip sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3066, Karar No: 2019/9628, Tarih: 03.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/3066 E.  ,  2019/9628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; ... İli, ... İlçesinde bulunan davalı ... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğüne Ocak 2008 ile Haziran 2008 döneminde grup eğitim hizmeti olarak 27.747,68.TL ödenmesi gerekirken 48.673,84.TL ödendiğini ileri sürerek, fazla ödenen 24.916,12.TL'nın 01/01/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini taleple dava etmiştir.

Davalı, haksız iktisabın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Yapılan yargılama neticesinde mahkemece; karar verilmesine yer olmadığına, davalı taraf davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden davacı lehine AAÜT 7/1 gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yersiz ödeme nedeniyle sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacak davasına ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-6100 sayılı HMK'nun Esastan sonuçlanmayan davada yargılama gideri başlıklı 331. maddesi “Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.” düzenlemesini içermektedir.

Diğer yandan, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT'nin 6. maddesi gereğince; davanın konusuz kalmasının ön inceleme tutanağının imzalanmasından önce gerçekleşmiş olması halinde tarife hükümleriyle belirlenen ücretin yarısına, ön inceleme tutanağının imzalanmasından sonra gerçekleşmiş olması halinde ise tarife hükümleriyle belirlenen ücretin tamamına hükmedilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, davacı kurumun mahkemeye sunduğu 19.09.2013 havale tarihli dilekçe ile, davalı kurumun 12.03.2013 tarihinde ferileri ile birlikte borcun tamamını ödediğini ve davalı taraftan herhangi bir alacaklarının kalmadığını bildirdiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, davalı kurumun ön inceleme duruşması sonrasında borcun tamamını ödeyerek borcu sonlandırmış olması nedeniyle davacı lehine AAÜT 6. maddesi gereği 4.321,38 TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

Bu durumda, davalı kurumun ön inceleme duruşması sonrasında borcun tamamını ödeyerek borcu sonlandırmış olması nedeniyle davacı lehine AAÜT 6. maddesi gereği 4.321,38 TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 4. bendinde yer alan "davalı taraf davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden davacı davada kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte olan AAÜT 7/1 maddesi gereğince hesaplanan 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili lie davacıya ödenmesine" ifadesinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine 4. bent olarak "Davacı davada kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesi'nin 6. maddesi uyarınca hesap ve takdir olunan 4.321,38 TL nisbi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ifadesinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8435, Karar No: 2021/9641, Tarih: 25.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8435 E.  ,  2021/9641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça konu motosiklette sanığa ait parmak izlerinin çıktığı, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, “... isimli arkadaşım motosiklete sürekli biniyordu. Kendisi bizim mahallede oturuyordu. Motosikleti kullanmak için kendisinden izin istedim. ...’dan aldığım motosiklete bir kere bindim. Üzerinde parmak izi çıkmışsa doğrudur. Motosikleti ben çalmadım. Ben ...’ın açık kimlik bilgilerini ve adresini bilmiyorum, ...’ın akrabalarını tanıyorum.... ... mahallesinde oturduklarını duydum. Ancak açık adreslerini bilmiyorum. Sonradan öğrendiğime göre ... isimli şahıs sürekli motosiklet hırsızlığı yapıyordu. ...’ın akrabalarının bizim evin iki sokak arkasında bulunan ... veya ...sokakta oturduklarını biliyorum. ...’ın soyadını ... olarak biliyorum. Ancak yanlış biliyor da olabilirim.” diyerek üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın savunmalarında bahsettiği ...’ın açık kimlik ve adres bilgileri araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu sanık hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 25.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13007, Karar No: 2012/2454, Tarih: 28.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13007 E.  ,  2012/2454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Defter ve belge gizleme suçu yönünden sanık ... 'in diğer sanık ...'ın muhasebecisi olup talimatı doğrultusunda hareket ettiği, bunun dışında eylemlerde bulunduğuna dair dosya içinde bir delil mevcut olmayıp defter ve belgelerin sorumluluğunun mükellefe ait bulunması da dikkate alınarak beraatine hükmeden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki anılan sanık yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I- Katılan vekilinin sanık ...hakkında "yasal defter ve belgeleri gizlemek" ve her iki sanık haklarında ise "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelen temyizinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... hakkında yasal defter ve belgeleri gizlemek ve her iki sanık haklarında ise sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat hükmünün istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin sanık ... hakkında "defter ve belgeleri gizlemek suçundan kurulan hükme yönelen temyizine gelince;

Servis işletmeciliği faaliyetinde bulunduğu sırada muhasebecisi aracılığıyla iki cilt fatura bastırdığı ve teslim aldığı,bir cildini kısmen kullanıp her ikisini de kayıp ettiğine dair gazeteye kayıp ilanı verip durumu muhasebecisi olan sanık ... vasıtasıyla vergi dairesine bildirdiği ancak hırsızlık olayı ile ilgili olarak suç duyurusunda bulunmadığı gibi zayi kararı da almadığı, ikinci cildin ise kendisinde olmadığını beyan etmekte ise de nerede olduğuna ilişkin bir delilinin olmaması karşısında, mücbir sebep gerçekleşmediğinden üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.