muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1383, Karar No: 2017/4393, Tarih: 31.05.2017

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir (Zana v. Türkiye). Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası).

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde “geliyor geliyor apocular geliyor” şeklinde attıkları sloganın ulusal güvenlik ve kamu düzeni üzerindeki potansiyel etkisinin sınırlı olduğu, ciddi bir tehlike yaratmadığı, terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı ve sanıkların silahlı terör örgütünün propagandası kastı ile hareket etmediği savunmasının aksi sabit olmadığından beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16672, Karar No: 2017/8770, Tarih: 11.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/16672 E.  ,  2017/8770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında Kesim Köyü çalışma alanında bulunan 134 ada 4 parsel sayılı 196,16 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 134 ada 5 parsel sayılı 12.300,50 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... ve müşterekleri adına irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği uyarınca tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen Hazine vekili, dava konusu taşınmazların öncesinin dere yatağı olup zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini iddia ederek, taşınmazların Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazların kadastro tespitinin iptaline, teknik bilirkişi .... tarafından düzenlenen 29.05.2015 tarihli ek rapor ve krokisinde 134 ada 4 numaralı parselin (4-D) ile gösterilen 127,87 metrekare ve 134 ada 5 numaralı parselin (5-D1) ile gösterilen 472,43 metrekare, (5-D2) ile gösterilen 423,16 metrekare, (5-D3) ile gösterilen 173,95 metrekare, (5-D4) ile gösterilen 64,26 metrekare, (5-D5) ile gösterilen 457,31 metrekarelik bölümlerinin dere terki olarak tescil harici bırakılmasına, aynı raporda 134 ada 4 numaralı parselin (4/A) ile gösterilen 68,29 metrekarelik bölümünün tespit gibi ... adına tesciline, aynı raporda 134 ada 5 numaralı parselin (5/A) ile gösterilen 455,22 metrekare, (5/B) ile gösterilen 632,55 metrekare, (5/C) ile gösterilen 9.531,84 metrekare, (5/D) ile gösterilen 89,78 metrekarelik bölümlerinin ayrı parsel numaraları verilmek suretiyle ve tarla vasfıyla tespit gibi ... ve müşterekleri adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu 134 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların, hükme esas alınan 29.05.2015 tarihli ek teknik bilirkişi raporunda (4-D), (5-D1), (5-D2), (5-D3), (5-D4) ve (5-D5) harfleri ile gösterilen bölümlerinin dere terki niteliğinde olduğu, taşınmazların kalan bölümlerinin dere terki niteliğinde olmayıp, bu bölümler üzerinde davalılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazların kadastro tespiti, Kadastro Kanunu'nun Geçici Ek-8. maddesi uyarınca yapıldığı halde, bölgede daha önce yapılan kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve kadastro sırasında dava konusu taşınmazların hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı Kadastro Müdürlüğünden sorulmamış; dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri getirtilmemiş; 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmazlarda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı ve taşınmazların kullanım durumunun ne olduğunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı gerekçeli rapor alınmamış; bu durumunun tespiti amacıyla hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; öncelikle, dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede, tesis kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve taşınmazların hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı sorularak tespit edilmeli, dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri Tapu Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeolog bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, teknik bilirkişi ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Yapılacak keşifte; yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, taşınmazlarda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; komşu taşınmazların dayanak kayıtlarının dava konusu taşınmazların yönünü ne okuduğu bilirkişi ve tanık beyanları ile denetlenmeli; yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmeli; tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalı; yerel bilirkişi ve tanık sözleri, komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa dayanaklarını oluşturan kayıtlarla denetlenmeli; teknik bilirkişiden keşfi takibe elverişli krokili rapor alınmalı; ziraat bilirkişi kurulundan dava konusu taşınmazların toprak yapısı ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazların imar-ihyaya konu olabilecek yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazların sınırlarını ve niteliğini, taşınmazlarda imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcı, şekli ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı; jeolog bilirkişisinden dava konusu taşınmazların sınırında dere bulunduğu göz önünde bulundurularak, taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğini, dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, evveliyatının çay veya dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını açıklar nitelikte ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25756, Karar No: 2013/8742, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25756 E.  ,  2013/8742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık...çunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...’nin sahibi olduğu, sanık ...’nin de çalıştığı ... Eczanesi tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna bedeli alınmak üzere verilen reçetede; sigortalılardan ...’e ait 24/05/2006 tarihli reçetede yer alan 1 adet Zyprexa 5 mg 28 tablet adlı ilaç kupürünün sahte olduğunun tespit edildiği, kuruma fatura edilen ilacın...ç tarihi itibariyle tutarının 59,95 TL olduğunun iddia edildiği somut olayda;...ça konu küpürün sahteliğinin ilk bakışta anlaşılamadığı, ilaçların maddi değerinin fazla olmadığı, sahte küpürlü ilaçların takas yoluyla ecza deposuna girebileceği yine...ça konu küpüre ait Zyprexa 5 mg 28 tablet adlı ilacın faturalı olarak ecza deposundan alındığı anlaşılmakla dolandırıcılık...çunun unsurlarının oluşmadığına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/34995, Karar No: 2021/4595, Tarih: 20.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/34995 E.  ,  2021/4595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Açık alanda bandrolsüz kitap satmak suçundan sanık ...'ın, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 81/9-1.a ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 3.320,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Silifke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 tarihli ve 2017/304 esas, 2019/127 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 03/12/2019 gün ve 94660652-105-33-14695-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/12/2019 gün ve KYB 2019-124777 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1- Benzer bir olayla ilgili olarak, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 27/02/2019 tarihli ve 2015/34427 esas, 2019/4978 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, somut olayda sanığın 370 adet bandrolsüz, 39 adet de başka kitaplara ait bandrol yapıştırılmış kitap sattığı tespit edildiğinden, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 44. maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 08/02/2008 tarihli ve 26781 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 143. maddesi ile mülga edilen 81/9-1.a maddesi uyarınca hüküm kurulmasında,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; sanık hakkında temel ceza olarak belirlenen 1 yıl hapis ve 200 gün adlî para cezası üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında, 10 ay hapis ve 3.320,00 Türk lirası adlî para cezası yerine 1 yıl hapis ve 3.320,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamında yapılan incelemede, iddianame anlatımına göre sanığa ait stand üzerinde 39 adet farklı kitaplara ait bandrolleri olan kitaplar ile 370 adet bandrolsüz kitap ele geçirildiği anlaşılan somut olayda, 5846 sayılı Kanun’un 81/9. maddesi uyarınca bandrol sahteciliği suçundan açılmış dava bulunmadığı, sanığın eyleminin 5846 sayılı Kanun’un 81/4. maddesine uyduğunun anlaşılması karşısında, Kanun'un 81/4. maddesine aykırılık suçu sebebiyle kanun yararına bozma konusu yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1137, Karar No: 2025/2158, Tarih: 21.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/1137 E.  ,  2025/2158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/378 E., 2023/378 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin eksik yatırıldığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 336/3 hükmü uyarınca, davalı şirket vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalara göre; hükmü temyiz eden ve adli yardım talebinde bulunan davalı şirket vekili tarafından şirketin ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2. hükmü uyarınca tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (8). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Adli yardım talebinin REDDİNE,

2.Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.04.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Mahkeme kararıyla karar ilam harcından davalı ... Belediyesi ve Karadayı Konut Yapı Mimarlık Mühendislik İnşaat Taahhüt Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi müşterek müteselsil sorumlu tutulduklarından ve davalılardan Palandöken Belediyesi peşin ödenmesi gereken 1/4 temyiz harcını ödediğinden, temyiz incelemesi yapılabilmesi için diğer davalı Karadayı Konut Yapı Mimarlık Mühendislik İnşaat Taahhüt Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketinden tekrar (mükerrer) temyiz harcı talep edilmesinin hukuki dayanağı bulunmamakta olup, adli yardım talebine ilişkin değerlendirme sonucu sayın çoğunluğun temyiz harcının ödenmesine yönelik geri çevirme kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/21837, Karar No: 2012/20790, Tarih: 21.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/21837 E.  ,  2012/20790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1085, Karar No: 2011/16220, Tarih: 20.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/1085 E.  ,  2011/16220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, keşideci ve TSF Y,,, İ,,. G,,a S,,Tic.Lt,,Ş,,aleyhinde,  aynı elden çıkmış çift imza bulunan bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatılmış, borçlu, kaşedeki imzaların ın alacaklı ile olan şahsi ilişkisi nedeniyle onun tarafından atılmış olduğunu, şirkete sık sık gelen alacaklının borçlunun dikkatsizliğinden yararlanarak şirket kaşesini bonoya basması nedeniyle şirketin  sorumlu olmadığını belirterek borca  itiraz etmiş, mahkemece senetteki  imzaların  şirket kaşesi üzerine atılmadığı gerekçesiyle takibin iptaline karar verilmiştir.

TTK'nun 688/7. maddesi gereğince bonoda, tanzim edenin imzasının, metni örter şekilde yani metnin altına atılması zorunludur. Senede aynı şahıs tarafından birden fazla imza atılmış ise, bu senedin geçerliliğine etki etmez. Bonoda sorumluluğun tek imza ile doğduğu dikkate alındığında birden fazla atılan imzaların sahiplerinin durumuna göre asıl borçlu veya aval veren olarak nitelendirilmesi gerekir. Sadece imzadan ibaret aval de mümkündür. Muhatap veya keşideci imzaları dışında bononun ön yüzüne konan her imza aval beyanı sayılır. Bu açıklamalar karşısında sorumluluğun doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön  yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunlu olmadığından aval olarak değerlendirilmesi gerekmektedir.

Öte yandan bonoda imzanın şirket kaşesi üzerine ya da yanına atılacağına dair TTK'nda herhangi bir yasal düzenleme olmayıp, şirketi temsile yetkili bir imzanın senedin ön yüzünde bulunması yeterlidir. Bu şekilde şirketin unvanının tam olarak yazılmış olması koşuluyla şirket yetkilisi tarafından bononun ön yüzüne atılacak imzanın keşideci lehine aval olarak kabulü gerekecektir.

Somut olayda, takip konusu bonoda keşideci olan Tın, hem kendi adına hem de  şirket yetkilisi olarak imza attığı ve şirketin unvanının tam olarak senette yazılı olduğu görülmektedir. Bu durumda şirket avalist sıfatıyla sorumlu olduğundan bu nedene dayalı iptal kararı doğru değildir.

Ayrıca, borçlu şirketin takip talebinde eksik yazılan unvanının, bu ad altında farklı şirket bulunduğu iddia ve ispat edilemediğine göre, alacaklı tarafından tamamlanmış olması da takibin iptali sonucunu doğurmaz.

O halde mahkemece, şikayetin reddi yerine yazılı gerekçelerle kabulü ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.