muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4667, Karar No: 2017/1202, Tarih: 24.04.2017

anlaşılmakla, bu haliyle fesih de davacı yüklenicinin kusurlu olduğu açıktır. Hal böyle olunca yüklenici menfi zararlarını değil sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre yapmış olduğu ve karşı tarafın faydalandığı harcamaları talep edebilir.

O halde mahkemece yapılacak iş arsa sahiplerinin daha önce oturdukları evlerinin yıkılması sonucu bir başka taşınmazda kiracı olarak oturmaları nedeniyle davacı yüklenici tarafından daha önceden ödenen kira bedellerinin sebepsiz zenginleşme hükümleri kapsamında değerlendirilemeyeceği ve dolayısı ile talep edilemeyeceği gözetilerek keza bilirkişi raporunda belirlenen ve hüküm altına alınan gider kalemlerinin sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde hangilerinden arsa sahiplerinin yararlandığı hangilerinden yararlanmadığı hususları belirlenerek, proje bedeli dahil bu harcama kalemlerinden arsa sahiplerinin yararlandıkları giderleri belirleyip bu doğrultuda gerekirse ek rapor yada yeni bir bilirkişiden hükme ve denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu hususlar gözardı edilerek eksik incelme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, davalılardan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17681, Karar No: 2023/805, Tarih: 08.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/17681 E.  ,  2023/805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin

birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerini reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci maddesi 1 inci fıkrasında düzenlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı 6545 sayılı Kanun'un 68 nci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin 2 inci ve 3 üncü fıkraları gereğince Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı, 23.10.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir

B. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin 1 inci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2015 tarihli ve 2015/1257 Esas, 2015/1427 Karar sayılı kararı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin 1 inci fıkrası, 53 üncü maddesi birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının sebepleri

Cumhuriyet savcısı, 06.01.2016 tarihli dilekçe ile "5237 sayılı Kanun'un değişik 191 inci maddesinin 5 inci fıkrası amir hükmü ve suç tarihinin 07.06.2014 olması karşısında cezanın teşdiden verildiği de belirtilmemiş olmakla suç tarihi itibariyle maddedeki hapis cezasının asgari haddinin 1 yıl olduğunun gözetilmemesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası yönünden Anayasa Mahkemesinin iptal kararının göz önünde bulundurulmaması usul ve kanuna aykırı" olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Sanığın temyiz sebepleri

B. Sanığın temyiz sebepleri

18.12.2015 tarihli dilekçesi ile hakkında verilen mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Toplanan deliller, tutanaklar ve dosyada mevcut diğer delil ve belgelerin bir arada irdelenmesi sonucu 07.06.2014 günü saat 16:50 sıralarında .... Mahallesi 2475 Sokak üzeri park yanında beyaz renkli bir araç olduğu, içinde bulunan şahsın uyuşturucu madde kullandığının ihbarı üzerine bahse konu yere emniyet güçlerinin gittiği ve araç içerisinde sanık ...'ın elinde kenevir tohumu olduğunun görüldüğü, elinde bulunan torba içerisinde 114 gr kenevir tohumu ve yaklaşık 29 gr kenevir yaprağının sanığın rızası ile muhafaza altına alındığı, sanığın savunmasında, esrar maddesi kullandığını ikrar ettiği ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin 5 inci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci maddesinin 2 inci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin 5 inci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra

uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin 8 inci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin 8 inci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin 2 inci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi 2 inci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi 2 inci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin 4 üncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi uyarınca 'kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma' suçuna ilişkin ceza miktarının " bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olduğu, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile yapılan değişiklikle ceza miktarının "iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası" olarak düzenlendiği, 5237 sayılı Kanun'un 7 inci maddesinin 2 inci fıkrası uyarınca lehe olan Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin 1 inci fıkrası olduğu gözetilmeden, ceza miktarı itibari ile sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin 1 inci fıkrası uygulanmak suretiyle temel cezanın "iki yıl hapis cezası" olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 nci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 ncü maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı Kanun'un "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 nci maddesinin 1 nci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün

uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 Kanun'un 251 nci maddesinin 3 ncü fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 nci maddesinin 3 ncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2015 tarihli ve 2015/1257 Esas, 2015/1427 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4808, Karar No: 2018/740, Tarih: 21.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/4808 E.  ,  2018/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, maddi zararların tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm davacı vekilince temyiz olunmuştur.

Taraflar arasında eser sözleşmesi kurulduğu anlaşılmış olup, uyuşmazlık ayıptan kaynaklanan ve oluşan zararlardan yüklenicinin sorumlu tutulup tutulmayacağı konusunda toplanmaktadır. Davacı dilekçesinde; müvekkili şirketin İtalyada bulunan Elemed şirketine ihraç edilmek üzere üretilen ıslak mendillerin ambalajının 08.10.2013 tarihli ve 7.464,61 TL bedelli fatura karşılığında davalıdan temin edildiğini, paketleme sırasında davalının ürettiği ambalajlarda herhangi bir ayıp tespit edilmediğini ve paketleme yapılarak ihracat yapıldığını, alıcı firmanın ıslak mendil ambalajının rengini kustuğunu ve renklerin birbirine karıştığını, jelatin kısmının kalktığını, yapılan incelemede ürünlerde gizli ayıp olduğunun anlaşıldığından ürünlerin geri alındığını, davalı şirkete ürünlerin geri alınması ve oluşan zararların ödenmesi istenmişse de bu konuda gelişme olmadığını,....Ticaret Mahkemesi'nin 2014/197 Değişik iş sayılı dosya ile tespit yaptırıldığını ve ürünlerin gizli ayıpların olduğunun belirlendiğini, şimdilik 59.059,75 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili ise, müvekkilin bilgisi dışında yapılan tespiti kabul etmediklerini, müvekkilinin ambalaj ürününü tesliminden 6 ay sonra mendili ambalajı ihraç ettiklerini, ürün ambalajında ayıp olduğu gerekçesiyle mendillerin alıcı firma tarafından 5 ay sonra gönderildiğini, bu zaman zarfında ambalajlı ıslak mendil ürününün stoklanmasında ısı, ışık ve nemin önemli olduğunu, mendile emdirilen solventte bulunan alkolün ambalaj malzemesine

....

zarar verme durumu olduğu gibi polietilen ve polyester ambalaj malzemesi ürünlerin laminasyonunun selulozik tutkal kullanarak yapıldığını, davacı tarafın mal tesliminde ayıplı mal olduğuna ilişkin bir beyanı olmadığını, mendile emdirilen solventten davacı tarafın sorumlu olduğundan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

....

zarar verme durumu olduğu gibi polietilen ve polyester ambalaj malzemesi ürünlerin laminasyonunun selulozik tutkal kullanarak yapıldığını, davacı tarafın mal tesliminde ayıplı mal olduğuna ilişkin bir beyanı olmadığını, mendile emdirilen solventten davacı tarafın sorumlu olduğundan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Uyuşmazlık az yukarıda açıklandığı üzere imalâtın ayıplı olup olmadığı ve ayıbın niteliği ve ihbarın süresinde yapılıp yapılmadığı ve sonuçta davalı yüklenicinin ayıptan sorumlu olup olmayacağı konusunda toplanmaktadır. Dava açılmadan önce alınan .....Ticaret Mahkemesi'nin 2014/197 Değişik iş sayılı dosyasında, imalâttaki kusurun ambalaj işçiliğinden ve malzemeden kaynaklanmakta olup, gizli ayıplı olduğu ve hurda yada sovtaj olarak değerlendirilmesi imkanının bulunmadığı bildirilmiş, mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda ise, ayıp hali ile zarar iddiası ile davalı eylemleri arasında uygun illiyet bağı kurulamayacağı ve davacının alacak iddiasında bulunamayacağı açıklanmış, davacı vekili tarafından bu rapora yapılan itiraz karşılanmadan hüküm kurulmuştur.

Eksik araştırma ile ve raporlar arasında çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir.

Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş, konusunda uzman bilirkişi seçilmek suretiyle tarafların iddia ve savunmaları üzerinde durulmalı, ayıbın imalâttan mı, yoksa diğer nedenlerden mi kaynaklandığı hususu açıklığa kavuşturulmalı, raporlar arasındaki çelişki üzerinde durulup, itiraz halinde ek rapor alınmalı ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibaret olmalıdır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2019/4076, Karar No: 2020/1094, Tarih: 19.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4076 E.  ,  2020/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

Mahkeme :... 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 30/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24906, Karar No: 2014/12476, Tarih: 07.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24906 E.  ,  2014/12476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/180459

MAHKEMESİ : Balıkesir Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2012

NUMARASI : 2012/154 (E) ve 2012/158 (K)

SUÇ : Hırsızlık, ibadethaneye zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Etkin pişmanlık nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanan 5237 sayılı TCK.nun 168/1 maddesinin, aynı Kanunun 61/5. maddesi gereğince, yaş küçüklüğü nedeniyle indirim halini düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 31/3. maddesinden sonra uygulanması gerektiği gözetilmeden, önce uygulanması sonuç cezayı etkilemediğinden bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 15.04.2010 tarihinde İzmir Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi Pskiyatri uzmanı F.. K..tarafından düzenlenen havale tarihi olmayan ancak asli gibidir ibaresi bulunan raporda suça sürüklenen çocuğun yaptığı davranışların anlam ve sonuçlarını değerlendiremediği kanaatine varıldığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde işlediği hırsızlık ve ibadethaneye zarar verme fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde, varsa azalmanın önemli derecede olup olmadığı, TCK’nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden kuşkuya yer bırakmayacak biçimde rapor aldırılıp sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer hususları incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14066, Karar No: 2024/1492, Tarih: 06.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14066 E.  ,  2024/1492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen beraat kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.07.2021 tarihli ve 2020/283 Esas, 2021/378 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2021/2852 Esas, 2022/65 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, sanık lehine haksız tahrik koşullarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü