muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16256, Karar No: 2023/23182, Tarih: 25.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16256 E.  ,  2023/23182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/383 E., 2016/407 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 62 nci maddesi uyarınca 6.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, tanık beyanlarını kabul etmediğine, mağdurun şikâyetinden vazgeçtiğine ve dosyanın yeniden incelenmesini istediğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdur ... Ç.'nin suç tarihinde ... Eğitim Araştırma Hastanesi fizik tedavi ve rehabilitasyon polikliniğinde asistan doktor olarak görev yaptığı sırada sanığın muayene odasına girdiği ve uzman doktor E. Ç.'yi sorduğu, mağdurun, E. Ç.'nin toplantıda olduğunu, isterse dışarıda bekleyebileceğini veya kendisinin de muayene edebileceğini söylediği, muayene odası dışına çıkan sanığın bir müddet sonra tekrar girerek aynı mesele sebebiyle mağdur ile tartışmaya başladığı ve mağdurun masası üzerindeki kalemlik ve eşyaları vurmak suretiyle yıktığı, daha sonra sanığın mağdura "Sen doktor musun nesin, b... herif, gerizekalı." sözleriyle hakaret ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Mağdur beyanları ve mağduru doğrulayan tanık anlatımları ile 12.03.2015 tarihli "tutanaktır" başlıklı tutanak içeriği doğrultusunda sanığın üzerine atılı hakaret suçunun sübut bulduğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

1. Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde tekerrür hükümleri uygulanmamış ve seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu gözetilmeden, temel cezanın belirlenmesinde adli para cezası seçilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

B. Sair Sebepler Yönünden

1. Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde tekerrür hükümleri uygulanmamış ve seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu gözetilmeden, temel cezanın belirlenmesinde adli para cezası seçilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

2. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1428, Karar No: 2009/3056, Tarih: 12.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1428 E.  ,  2009/3056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.05.2006 ve 19.06.2006 gününde verilen dilekçeler ile elatmanın önlenmesi ve kal, birleştirilen davada ise tapu iptali ve tescil veya muhdesat bedelinin tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 09.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı (davacı) ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve kal, birleştirilen dava ise temliken tescil, olmadığı takdirde muhdesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda elatmanın önlenmesi ve kal davasının kabulüne karar verilmiş, birleşen dava ile ilgili olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamıştır.

Gerekçeli kararda ise, elatmanın önlenmesi ve kal davasının kabulüne, birleşen davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuş, böylece tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık meydana getirilmiştir.

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 12.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7977, Karar No: 2010/17440, Tarih: 21.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7977 E.  ,  2010/17440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kolunda oluşan kızarıklık yüzünden davalı doktor ...’ün muayenehanesine giderek muayene olduğunu, davalı ...’nın verdiği ilaçları kullanmasına rağmen sonuç alamadığını ve bu nedenle davalı ...’nın kendisini görev yaptığı ... Numune hastanesi Dermoloji bölümüne yönlendirdiğini ve burada kolundan alınan parça örneğinde leismaniazis bulgusu saptandığının patoloji raporunda belirlenmesi üzerine bu hastalığa yönelik tedavi uygulandığını, bu tedavinin oldukça meşakkatli ve acı verici olduğunu, tedavinin sonuç vermemesi üzerine davalı ...’ün sahibi olduğu özel labratuvarda tekrar inceleme yapıldığını ve burada da sonucun önceki gibi çıktığını ve yeniden tedaviye devam kararı alındığını, ancak hastalığının iyileşmediği gibi vücudunun diğer yerlerinde de yayıldığını, insanların kendisinden kaçar hale geldiğini, büyük manevi acılar yaşadığını, daha sonra gittiği başka bir doktor tarafından teşhisin yanlış olduğunun belirlendiğini ve yeniden yapılan patolojik incelemede de önceki teşhislerin yanlış olduğunun saptandığını, yeni konulan teşhise uygun tedavinin olumlu sonuç vermeye başladığını, kendisini tedavi eden doktorlar ... ile ... ve patolojik raporu veren Numune hastanesi doktorları ... ve ... ile özel labaratuvar sahibi ...’ün yanlış teşhis ve tedavi nedeniyle sorumlu olduklarını ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 500 TL maddi, 25.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

2010/7977-17440

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, alınan Adli Tıp Kurumu raporu benimsenerek ve olayda davalıların kusur ve ihmallerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

2010/7977-17440

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, alınan Adli Tıp Kurumu raporu benimsenerek ve olayda davalıların kusur ve ihmallerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, dermatolog, davalılar ile patalog davalıların vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık iddiasına dayanmaktadır. (B.386, 390 maddesi) vekil ... görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır (BK 390/II) vekil, işçi gibi davranmak zorunda olup, hafif kusurundan dahi sorumludur. O nedenle doktorun meslek alanı içinede olan bütün kusurlar (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda dahi, bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın özelliklerini göz önünde tutmalı, onu gereksiz risk altına sokmamalı, en emin yolu tercih etmelidir.

Gerçekten mesleki bir ... gören doktor, ona güvenen hastasına titiz bir ihtimam ve dikkat göstermelidir. Titiz bir özen göstermeyen vekil, BK 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Dava konusu olayda, kolundaki bir kızarıklıktan dolayı dermatoloji uzmanı olan doktor ...’ün muayenehanesine giden davacıya, yapılan muayene sonucunda leischmoniasis tanısı konulduğu ve bu ön teşhisle pataloji laboratuarına yönlendirildiği, patalog doktorlar ... ve ... tarafından yapılan patalojik değerlendirme sonunda aynı teşhisin konulması nedeniyle bu teşhise uygun tedavinin dermotoloji doktorları ... ve ... tarafından yürütüldüğü ve ancak davacının tedaviye cevap vermemesi sonucu bu kezde özel laboratuar sahibi olan davalı ...’den patolojik rapor istendiği ve bu davalı tarafından da aynı teşhisin konulması üzerine tedaviye aynı şekilde devam edildiği ve ancak davacının iyileşmediği, davacının bilahere dava dışı başka bir doktora muayene olduğu ve o esnada yürütülen dermatoloji konferansına katılan dava dışı doktorlar tarafından da muayene edildiğine yanlış teşhisin konulduğunun belirlendiği ve davacının İbn-i Sina Hastanesinden alınan pataloji raporunda da başka bir deri 2010/7977-17440

hastalığının bulunduğunun saptandığı ve konulan yeni teşhise göre davacının tedavisinin yapılarak olumlu gelişmeler sağlandığı ve ancak davacının cildinde doğal cilt ile uyumlu olmayan lezyonların oluşmuş bulunduğu anlaşılmaktadır.

hastalığının bulunduğunun saptandığı ve konulan yeni teşhise göre davacının tedavisinin yapılarak olumlu gelişmeler sağlandığı ve ancak davacının cildinde doğal cilt ile uyumlu olmayan lezyonların oluşmuş bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece alınan Adli Tıp Kurumu Raporunda davalıların olayda kusur ve ihmallerinin bulunmadığı belirtilmiş ise de, davalı dermatologların, davacının tedaviye cevap vermemesine rağmen aynı tedaviye devam etmelerinin olaya etkisi olup olmadığı, dolayısıyla davalı doktorların kusurlu olup olmadıkları, gerekli araştırma yapılmış olsa idi sonucun değişip değişmeyeceği hususunda bilgi ve açıklama olmadığı gibi, diğer davalıların kusurlu olmadıklarına dair yeterli açıklama ve gerekçenin bulunmadığı, bu haliyle düzenlenen raporun hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yeterli olmayan rapora dayanılarak hüküm kurulması olanaklı değildir. Hal böyle olunca, mahkemece üniversitelerin ilgili ana bilim dallarında görevli içlerinde dermatolog ve patoloğun da bulunduğu bilirkiş kurulundan taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli, az yukarıda açıklanan hususlarıda irdeleyecek şekilde rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre, davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 17.15 TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 17,15 TL peşin alının temyiz harcının davacıya iadesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8756, Karar No: 2010/12232, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8756 E.  ,  2010/12232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, ... Beldesi ... Mahallesi 2289 parsel sayılı 2000 m2 yüzölçümünüdeki taşınmazın tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, yörede 31.05.1990 tarihinde sonuçlanan aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile dava konusu taşınmazın Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığını belirterek davalı adına olan tapu kaydının iptali için dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalıp nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1983 yılında arazi kadastrosu yapılmıştır. 1949 yılında 3116 Sayılı Yasa gereğince orman kadastrosu yapılmış, 1977 yılında aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. Maddesine göre uygulama yapılmış ve önceki tahdit hattına aynen uyulmuştur. 1990 yılında aplikasyon ve 2/B madde uygulaması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın kesinleşmiş tahdidin dışında kalan ve 2/B uygulamasına konu olmadığı anlaşıldığına ve ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 12.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1273, Karar No: 2019/5964, Tarih: 06.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2016/1273 E.  ,  2019/5964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : UŞAK 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Gizli soruşturmacı kararının alındığı 24/07/2013 tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nın “Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi” başlıklı 139. maddesine göre; Soruşturma konusu suçun işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka surette delil elde edilememesi halinde, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısı kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir.” maddeye göre gizli soruşturmacı görevlendirilmesi için;

a- Suç, kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olmalıdır,

b- Suçun işlendiği hususunda somut delillere dayanması, kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması,

c- Başka yolla delil elde edilme imkânının bulunmaması,

d-Hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararının bulunması,

e- Suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması gereklidir.

02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan 6763 sayılı Kanun'un 27. maddesiyle yapılan değişiklikle örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenip işlenmediğine bakılmaksızın uyuşturucu madde ticareti yapma suçu CMK'nın 139. maddesindeki katalog suçlar arasında yer almıştır.

Sanık atılı suçu "örgüt faaliyeti çerçevesinde işlemediğinden” bu suçla ilgili gizli soruşturmacı atanması kanuna aykırıdır. Ancak adli kolluk görevlisi “suçu ve failini belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusundaki genel görevi kapsamında, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmese de, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ile ilgili olarak, alıcı rolüne girerek sanıklardan uyuşturucu madde alabilir. Bu şekilde elde edilen delil gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olması halinde hukuka uygundur. Gizli soruşturmacı kamu görevlisi ise delil toplama yetkisi bulunmamaktadır.

CMK’nın 217. maddesine göre; yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan delillere dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Dosya kapsamına göre, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin 24/07/2013 tarihli kararda "GS453, GS290, GS438 kod numaralı personelin gizli soruşturmacı olarak görevlendirilmesine" ibaresinin yer aldığı gözönünde bulundurulduğunda; gizli soruşturmacının kamu görevlisi ya da adli kolluk görevlisi olup olmadığı belirlenerek, kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenmesinden sonra, sanığın hakim huzurundaki beyanı da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, bu hususlar gözetilmeden hüküm kurulması,

2-)Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanları da dikkate alınmak suretiyle hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

3-)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14487, Karar No: 2007/17837, Tarih: 05.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/14487 E.  ,  2007/17837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz dilekçesi içeriğine, İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2007 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.360 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 05/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11889, Karar No: 2010/15796, Tarih: 07.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11889 E.  ,  2010/15796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda münavebeye alınan buğdayın resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan tarla kirası düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2006 yılı) mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2006 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce yasal dayanağı olmadan 2006 yılı verilerine göre bulunan değere geriye doğru toptan eşya fiyat endeksi uygulanmak suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

3-Dava konusu 57.300 m² yüzölçümlü taşınmazın 2318,83m²'lik kısmından boru hattı geçirilmek suretiyle bu kısma daimi irtifak hakkı kurulmasına ilişkin kamulaştırma kararında irtifakın geçtiği alan üzerine "ağaç dikmemek, sabit bina yapmamak" koşulu getirilmiştir. Bu durum karşısında irtifaklı alanın içerisinde kaldığı tespit edilen ağaçların boru hattının geçirilmesi çalışmaları nedeniyle kesilip kaldırılacağı ve yerine yeniden ağaç dikilemeyeceği gözetilerek ağaçların yaş ve cinslerine göre rayiç değerleri İlçe Tarım Müdürlüğünden sorularak hesaplanacak ağaç değerinin kamulaştırma bedeline eklenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca bu yolda herhangi bir değerlendirme yapılmadığından mahkemece bu rapora itibarla salt zeminin irtifak kamulaştırma bedeline hükmedilmesi ile yetinilmesi,

4-Yargılama sırasında vekille temsil edilen davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.