muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10012, Karar No: 2023/618, Tarih: 15.02.2023

II. CEVAP

Davalı vekili davaya cevap dilekçesinde, davacının iddialarının asılsız olduğunu ve gerçeği yansıtmadığını, davacının eşine saygı göstermediğini, diğer kişiler yanında küçük düşürdüğünü, abartılı harcama yaptığını, müşterek konutu davacının terk ettiğini beyanla, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 23.05.2019 tarih ve 2017/940 Esas, 2019/424 sayılı kararı ile; davacının 08.03.2019 havale tarihli dilekçesi ile usulüne uygun olarak davadan feragat ettiği, kimlik tespitinin usulünce yapıldığı, imza yönünden herhangi bir itirazın olmadığı, yine davacının söz konusu feragat dilekçesini kendisine tehdit uygulanarak verdirildiği yönünde şikayetinin de bulunmadığı anlaşılmakla, açılan davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince, davalı tarafın baskı, korku ve tehditleri nedeniyle feragat dilekçesinin verildiğini ve mahkemeye 11.03.2019 tarihli dilekçe ile bu durumun bildirildiğini, mahkemece feragatın geçersizliği, hüküm ve sonuç doğurup doğurmayacağı incelenmeden davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu beyanı ile istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesi'nin 30.10.2020 tarih ve 2019/2489 Esas, 2020/2574 K. sayılı kararı ile, davacı kadının istinaf isteminin kabulü ile, esası incelenmeksizin kararın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına, feragatın geçersizliği iddiasının ön sorun olarak görülmesi dosyanın gerekçede belirtilen eksiklikler giderilerek kaldırılmasına karar verilen tüm yönlerle ilgili yeniden karar verilmek üzere, 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının boşanma davasından feragatinde davalının baskı, tehdit veya korkutmasının söz konusu olmadığı, davacının kızı ile konuştuğu ve kızının isteği ile feragat ettiği, davalıya yönelik olarak ileri sürülen feragat geçersizliğine ilişkin iddiaların sabit olmadığı gerekçesi ile davanın feragat nedeniyle reddine, davacı kadın için dava tarihinden itibaren aylık 600,00 TL tedbir nafakası ile müşterek çocuk Ece Vural için dava tarihinden itibaren aylık 500,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili, davalı tarafın baskı, korku ve tehditleri nedeniyle feragat dilekçesinin verildiğini ve mahkemeceye 11.03.2019 tarihli dilekçe ile bu durumun bildirilerek feragattan vazgeçildiğini, tanık olarak dinlenen müşterek çocuklarının beyanına itibar edilmediğini, davacının, davalı baba ile birlikte kalan müşterek kızını korumak için feragat ettiğinin açık olduğu, mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen karar ile; İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, müvekkilinin 08.03.2019 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğine dair beyanda bulunduğunu, 11.03.2019 havale tarihli dilekçesi ile davalı tarafın korku ve tehditleri sonucu bu feragati yaptığını ve feragatinin hüküm ve sonuçlarını bilmediğini beyan ederek feragatinden vazgeçtiğini, müvekkilinin bu feragatinin gerçek anlamda bir feragat olmayıp, tamamıyla davalı tarafın kendisini ve kızları Aslı Vural'ı tedirgin etmesi sebebi ile müvekkilinin davalı taraftan korkması ve kızını korumak istemesinin bir sonucu olarak rıza dışı gerçekleştiğini, bu durumun müşterek kızlarının beyanı ile sabit olduğunu, feragat dilekçesinin ve kararının baskı altında verdiğini ve derhal kararından dönüldüğünü, tüm bu beyanlarımız dosya kapsamındaki deliller ile ispatlandığını, feragatın geçerli olmadığını beyanla kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı davacı kadın tarafından açılan boşanma davasından feragat beyanının, irade bozukluğuna (tehdit ve baskı) dayanıp dayanmadığı, feragatın geçerli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 307 inci, 309 ila 311 inci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 ve 175 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 30 ila 37 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 307 inci, 309 ila 311 inci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 ve 175 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 30 ila 37 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3093, Karar No: 2007/6277, Tarih: 07.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/3093 E.  ,  2007/6277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan mecuru kıraathane olarak kiralandığını, kira bedelleri yapılan icra takibiyle tahsil edildiği halde, kira bedellerine karşılık verilen senetlerin iade edilmediğini, öne sürerek, bu senetlerin iptaline, bu arada ikinci kez ödenen 2257 YTL'nin istirdadına karar verilmesini talep edmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıdan dava konusu mecuru kıraathane olarak kiraladığını ve 2005 yılının her ayı için kira bedeline karşılık düzenlediği senetleri davalıya verdiğini, 2005 yılının toplam oniki ayı için sözleşmeye dayanarak yapılan 2005/1923 sayılı icra takibi sonucunda borcunun ödendiğini, 2005/1574 sayılı ikinci icra takip dosyası ile 15.1.2005 vadeli, 1650 YTL'lik senet bedelinin istendiğini, bu takibin ocak 2005 kirası için mükerrer takip olduğunu belirterek, davalı elinde bulunan onbir adet senedin iptali ile 2005 ocak kirası nedeniyle icra tehdidi altında ikinci defa ödenen 2257 YTL'nin istirdadı için, bu davayı açmıştır. Davalı savunmasında, dava konusu senetlerin kendisinde bulunmadığını ve aylık kira bedellerine karşılık senet düzenlenmediğini, diğer icra dosyasındaki senedin ise kira bedeline karşılık tanzim edilmediğini belirtmiştir. Gerçekten taraflar arasındaki 1.1.2004 başlangıç tarihli kira sözleşemesinde, dava konusu senetlerin düzenlendiği belirtilmemiştir. 2005/1574 sayılı ikinci icra dosyası ile yapılan takip ise, kambiyo senetlerine mahsus yolla yapılmış olup, 15.1.2005 vadeli senedin 2005 ocak ayı kira bedeli için düzenlendiği ispatlanamamıştır. Şu halde davacı iddiasını yazılı delillerle ipatlayamamıştır. Ancak davacı dava dilekçesinde, "Her türlü delil" demek suretiyle yemin deliline de dayandığına göre, iddiasını ispat bakımından mahkemece davacıya yemin teklif hakkı hatırlatılmalı ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 7.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18539, Karar No: 2015/26079, Tarih: 02.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/18539 E.  ,  2015/26079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların olay tarihinde ... Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezi'nde kaldıkları, olay günü saat 17.45 sıralarında suça sürüklenen ...'nin çikolata verilmemesi nedeni ile yurt görevlisi ile tartıştığı ve ardından "ben bu yurdu yakacağım" dediği ve diğer suça sürüklenen ... ile beraber temin ettikleri kartonu çakmakla yakarak oda perdesini ateşe verdikleri, suça sürüklenen çocukların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Suça sürüklenen çocuk ...müdafinin temyiz isteminin reddi kararına karşı yaptığı temyiz istemine yönelik yapılan incelemede,

Temyiz isteminin reddine dair 05/05/2014 gün ve 2013/202 Esas ve 2014/120 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle anılan “ek kararın” ONANMASINA

2-Suça sürüklenen ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde,

Sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlarda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-a maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Hükümden sonra, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-a maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın CMUK'nın 325.maddesi gereğince temyiz istemi reddedilen suça sürüklenen çocuk ...,...'a TEŞMİLİNE, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26484, Karar No: 2014/28983, Tarih: 23.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/26484 E.  ,  2014/28983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2012/327-2014/168

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin jeotermal enerjiye dayalı üretim santralinde alt işveren nezdinde çalıştığını 31.08.2008 tarihinde işletim hakkının sona ermesi ve A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin özelleştirilmesi kapsamında 01.09.2008 tarihinde dava dışı Z.. D..elektrik A.Ş.'ye 30 yıllığına devredildiğini, iş sözleşmesinin bu tarihte haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, özelleştirme kapsamında santralin 01.09.2008 tarihi itibariyle dava dışı Z.. D.. Elektirik A.Ş.'ye işletme hakkı devir sözleşmesi ile 30 yıllığına devredildiğini, davacının bu tarihten itibaren Z..D.. Elektirik A.Ş.'de çalıştığını, işine son verilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, jeotermal santralin dava dışı Z.. Enerji'ye devredildiği ancak bu devrin sadece işyerini kapsadığı, taşeron firmalar bünyesinde çalışan işçilerin ve buna paralel olarak davalının devrini sağlamadığı, tam manasıyla işyeri ve işçilerin devri olmadığından davalının Zorlu Enerji önceki çalışmalarını isteyebileceği, bu kapsamda davalının alt işverenlerle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki iş sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Somut olayda davacının, davalı A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin hizmet alımı yaptığı alt işverenler nezdinde 31.08.2008 tarihine kadar aynı işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. 01.09.2008 tarihinde ise işletme hakkı devir sözleşmesi ile jeotermal santralin 30 yıllığına devredildiği dava dışı Z.. D.. Elektrik A.Ş.'de çalışmaya ara vermeden devam ettiği hizmet cetveline göre sabittir. Dosya içeriğine göre iş sözleşmesinin feshedildiğine ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Davalı şirketten çıkışı bildirilen ve ertesi gün dava dışı Z.. D.. Elektrik A.Ş.'nin alt işvereni tarafından aynı işyeri için işe girişi bildirilen davacının iş sözleşmesinin davalı işverence feshedilmediği, olayda işyeri devrinin bulunduğu anlaşıldığından feshe bağlı hakları istemesi mümün değildir. Hal böyle iken kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13574, Karar No: 2019/1842, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13574 E.  ,  2019/1842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5684, Karar No: 2016/12678, Tarih: 05.12.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/5684 E.  ,  2016/12678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın beyanında paranoid şizofreni hastası olduğunu söylemesi, ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 11.04.2014 tarihli psikiyatri uzmanı tarafından hazırlanan raporda “psikotik bozukluk-psikoaktif madde kullanımına bağlı bağımlılık sendromu sonucu 17.05.2013 tarihinde TCK'nın 32. maddesinden yararlanıp-yararlanamayacağı bugün itibari ile bilinmez, ancak hastalığın aktif dönemlerinde gerçeği değerlendirme yetisi önemli derecede azalabilir, bu dönemlerde suç işledi ise TCK'nın 31/1-2 maddesinden yararlanabilir” şeklinde ibarenin olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın inceleme konusu 17.05.2013 tarihli suçu için; 5237 sayılı TCK'nın akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre '' sanığın suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen ya da önemli derecede azalma olup olmadığı" araştırılıp, ''işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp-azalmadığı" hususunda yöntemince raporla saptanılıp, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/767, Karar No: 2014/23481, Tarih: 12.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/767 E.  ,  2014/23481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli emanetin 2010/3235 sırasında kayıtlı emanet eşya ile ilgili bir karar verilmemekle bu eksikliğin mahal mahkemesince giderilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesinde,

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak,

Sanığın, ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde bıpolar duygulam bozukluğu bulunması nedeniylele muayene olduğu ve ilaç kullanım raporunun bulunduğu anlaşılmakla, suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışları yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulundan rapor alınmadan eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14910, Karar No: 2012/13561, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14910 E.  ,  2012/13561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, Tarım ... sigortalılığının tespiti amacıyla açtığı ilk tespit davası ile birlikte 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.