muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6155, Karar No: 2024/7678, Tarih: 04.11.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalının, dava konusu YİDK kararında başvurunun esas unsuru durumundaki ''...” ibaresinin “Kabe’nin örtüsü” anlamına geldiğini ileri sürmekle birlikte, bu tespit ve değerlendirmenin İslami ve bilimsel dayanağını belirtmediği, kiswah kelimesinin dilimize “kisve” şeklinde geçtiği ve Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlük uyarınca “1- Kılık kıyafet. 2- Hacıların Kâbe'de giydikleri beyaz üstlük.” anlamına geldiği, ''...” ibaresinin “Kabe’nin Örtüsü” anlamına geldiğini belirten İslami bir kaynağa rastlanmadığı, pek çok haber ve makalede “Kabe’nin Örtüsü” olarak ifade edilenin “Kisve-i Şerif” olduğu, ''...” kelimesinin, dinî değer veya sembol içeren bir işaret olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne YİDK kararının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının "..." ibaresi için yaptığı 2020/92288 sayılı marka başvurusunun TÜRKPATENT YİDK tarafından dini değerleri ve sembolleri içeren işaretlerin marka olarak tescil edilemeyeceği gerekçesiyle reddedildiği, ne var ki mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyetince "..." kelimesinin dini değer veya sembol içeren bir işaret olmadığı yönünde görüş bildirildiği gibi davacı tarafından dosyaya sunulan T.C. Cumhurbaşkanlığı Diyanet İşleri Başkanlığı'nın 08.07.2020 tarihli yazılarında, Arapça'da "el-Kisve", İngilizce'de "Kiswah" şeklinde yazılan kisve kelimesinin dini bir şiar ya da terim olmadığının belirtildiği, yine davacının dosyaya ibraz ettiği İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dekanlığı'nın 11.08.2020 tarihli ve Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dekanlığı'nın 03.04.2019 tarihli yazılarında da aynı minvalde açıklamalarda bulunulduğu, buna göre; "..." ibaresinin "Kabe'nin örtüsü" anlamına gelmediği, "örtü, giysi, örtünülen şey, elbise, takım elbise, üniforma, örtme, kapatma" gibi anlamlarının bulunduğu, bu nedenle dini değer ve sembol içeren bir işaret olmadığı ve anılan Kanun anlamında tescil engeli bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK marka kararı iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin 1-h bendi.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK marka kararı iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin 1-h bendi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 04.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14471, Karar No: 2023/4935, Tarih: 11.07.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14471 E.  ,  2023/4935 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Çocuk Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli, 2019/217 Esas ve 2021/114 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ... maddesinin üçüncü

fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.01.2022 tarihli ve 2021/1228 Esas, 2022/69 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri; suça sürüklenen çocuğun beraat etmesi gerektiğine, suçun sübutuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.26.05.2019 tarihinde mağdur ...'ın suça sürüklenen çocuk ...'i arayarak arkadaşı ... 'nın ... tarafından taciz edilmesi iddiasını konuşmak istediği, Alihan'ın araba ile yanında 3 kişi olduğu halde ...'in bulunduğu yere geldiği, arabaya ... ve arkadaşı ...'ı alarak Yaylada tarafına gittikleri, burada arabadan inerek tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, ... ...'ın ...'e eliyle ve ayağı ile vurduğu, bu nedenle ...'in basit tıbbî müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı, ...'in de ... ...'a eliyle vurması dolayısıyla ... ...'ın el parmağının kırıldığı, suça sürüklenen çocuk ...'in olay yerinden kaçması ile kavganın sona erdiği kabul edilmiştir. Suça sürüklenen çocuğun mağdurun parmağının kırılmasına sebebiyet verecek şekilde eliyle vurmasından ibaret eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu anlaşılmakla çocuğun cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... Adlî Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 07.04.2021 tarihli raporuna göre; olay nedeniyle hastanın maruz kaldığı travma sonrasında meydana gelen; el tarak kemiğinde kırık durumunun kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, kişide meydana gelen kemik kırıklarının, hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyeceği, yüz sınırları içerisinde cilt-cilt altı bütünlüğünü bozacak derecede travmatik lezyon tarif edilmediğinden yüzde sabit iz tayinine mahal olmadığı, dava konusu olaya bağlı duyularından veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde herhangi bir anatomik veya fonksiyonel bozukluk tarif edilmediği ve kişide meydana gelen el tarak kemiğindeki kırığın; bir kişiye tokat atmak suretiyle meydana gelmesinin tıbben mümkün olmadığı, kişinin eline direk darbe alması (eline direk vurulması ya da eli ile duvara yumruk atılması vb) gibi fiiller sonrasında meydana gelmesinin tıbben mümkün olabileceği adlî kanaati bildirilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Tanık Serkan'ın anlatımlarına göre suça sürüklenen çocuk ile mağdurun birbirlerine vurduğunu beyan ettiği, suça sürüklenen çocuk için aldırılan doktor raporunda suça sürüklenen çocuğun da burnundan,

gözünden yaralandığının tespit edildiği, suça sürüklenen çocuk ve mağdur hakkında alınan adlî rapor içerikleri birlikte değerlendirildiğinde mağdurun elinde oluşan kırığın, halk arasında boksör kırığı olarak tabir edilen kırık olduğunun, mağdurun suça sürüklenen çocuğu darp etmesi neticesinde oluştuğunun anlaşıldığı, mağdurun şikayetinden vazgeçtiği, suça sürüklenen çocuğun da şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği, suça sürüklenen çocuğun eyleminin basit yaralama kapsamında kaldığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği anlaşılmakla bu yönde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurun kız meselesi nedeniyle arasında anlaşmazlık bulunan suça sürüklenen çocukla olay günü buluştuğu, mağdur ve yanındaki arkadaşlarının suça sürüklenen çocukla kavga etmeye başladığı, mağdurun suça sürüklenen çocuğu basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, mağdurun da suça sürüklenen çocuğun eylemi neticesinde sol el üçüncü parmağında kırık oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda, mağdurun yaralanması ile ilgili olarak alınan rapor içeriği de göz önüne alındığında suça sürüklenen çocuğun mağdura karşı eylemi sebebiyle İlk Derece Mahkemesi tarafından nitelikli yaralama suçundan cezalandırılması isabetli iken, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde düşme kararı verilmesi hukuka aykırı ise de karşı temyiz olmadığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

2. Katılan ...'a karşı kasten yaralama eyleminin suça sürüklenen çocuk ... tarafından gerçekleştirildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sübuta yönelen temyiz sebebi yerinde görülmeyip temyiz isteminin esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.01.2022 tarihli ve 2021/1228 Esas, 2022/69 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda "eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla" herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.07.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

KARŞI OY

Sanık ... hakkında ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından şikayet yokluğu nedeniyle verilen düşme kararının lehe temyizi üzerine düşme kararı verilmesi gerektiği yönündeki eleştiri ile birlikte istinaf isteminin esastan reddine dair Dairemizin çoğunluk görüşüne Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kazanılmış hak saklı tutulmak suretiyle bozulması gerektiği kanaati ile katılmıyoruz.

Sanık ... ve katılan ... kız meselesi yüzünden tartışmış ve her iki tarafın arkadaşı tanık Serkan beyanına göre taraflar karşılıklı birbirlerini darp etmişlerdir.

Dosyada bulunan ait adlî tıp uzmanınca düzenlenen rapordan katılan ...'ın sağ elinde 5. metakarp fraktürü olup hayat fonksiyonlarını orta derecede etkilediği bu kırığın bir kişiye tokat atmak suretiyle meydana gelmesinin tıbben mümkün olmadığı kişinin eline direkt darbe alması gibi fiiller sonrasında meydana gelmesinin tıbben mümkün olabileceği bildirilmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre sanığın katılanla kavga ederken vurmak suretiyle katılanın elinde kemik kırığı oluştuğu sabit görülmekle yerel mahkemece verilen mahkûmiyet kararının lehe istinafı üzerine dosya üzerinden inceleme yapılarak katılanın elinde kemik kırığı oluşturduğundan sanığın eylemi şikayete tabi olmadığı ve yerel mahkemece verilen mahkûmiyet kararı doğru olduğu halde şikayet yokluğundan düşme kararı verilmiştir, İstinaf Dairesi tarafından verilen düşme kararı sanık tarafından lehe temyiz olununca sanık lehine kazanılmış hak teşkil etmiştir.

İstinaf Daire kararındaki açık hukuka aykırılık nedeniyle daire kararının kazanılmış hak saklı kalarak bozulması gerekirken Bam kararının hukuka aykırı olduğunun eleştiri konusu yapılarak onaylanması yönündeki Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. Saygılarımızla.
Yargıtay — Esas No: 2021/5069, Karar No: 2024/10280, Tarih: 21.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/5069 E.  ,  2024/10280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/46 E., 2016/267 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yasa yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, sanıklar hakkında erteleme kararının uygulanabilmesi için gerekli şartların oluşmadığına, suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine karar verilmemesinin kanuna aykırı olduğuna ve aleyhe olan tüm hükümler yönünden hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2. Sanıkların temyiz isteği, haklarında kurulan hükümlerin yeniden incelenerek bozulması taleplerine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sürücülüğünü ...'ın yaptığı ..... plakalı araç ile Antakya'ya yüklü miktarda kaçak ilaç götürüleceği bilgisi üzerine oluşturulan yol emniyet ve kontrol devriyesinde bahse konu aracın görüldüğü, aracın dur ikazına uymayarak kaçmaya başladığı, yakalanmamak için yola araç içerisinde bulunan çuvalları attıkları ve aracın terk edilmiş vaziyette bulunduğu, sanıkların daha sonra Jandarmaya gelerek teslim olduğu olayda, araç içerisinde ve yola atılan çuvallar içerisinde önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, 42.500 adet hap, 6900 adet ampul, cam şişe içerisinde 2550 adet şurup, 300 adet damla, 200 adet krem ve 250 gramlık 440 adet çay ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık ... savunmasında, iyi niyetli olarak arkadaşı ...'in ailesini Antakya'ya götürmek için evden çıktığını ancak arkadaşının kendisini kandırdığını, aracına kaçak ilaçları ve çayları yüklediğini beyan etmiştir.

Sanık ... savunmasında, suça konu eşyaları daha önce Suriye'den akrabalarının kaçak olarak getirdiğini ve araziye sakladıklarını, kendisinin de ...'a ait araca yüklediğini, suça konu sigaralar yakalanmasaydı Antakya merkezde satacağını beyan etmiştir.

Dosyada mevcut 30.12.2015 tarihli raporda, suça konu ilaçların ülkemizde satışının yapılmadığı, ithal ve imal izinlerinin olmadığının tespit edildiği bildirilmiştir.

Dosyada mevcut 03.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda, suça konu eşyaların yurda kaçak yollardan girdiğinin tespit edildiği belirtilmiştir.

Dosyada mevcut 30.12.2015 tarihli raporda, suça konu ilaçların ülkemizde satışının yapılmadığı, ithal ve imal izinlerinin olmadığının tespit edildiği bildirilmiştir.

Dosyada mevcut 03.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda, suça konu eşyaların yurda kaçak yollardan girdiğinin tespit edildiği belirtilmiştir.

Olay tutanağı, bilirkişi raporları, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıklardan ele geçen ilaçların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin yedinci fıkrasında kapsamında ithali kanun gereği yasak eşya olup olmadığı hususunun Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan sorulması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve "bilirkişi raporuna göre ele geçirilen emvallerin yabancı menşeili, bandrolsüz ve kaçak olduğu gözetilerek sanıkların ithali kanun gereği yasak olan eşyayı ülkeye sokma suçunu işledikleri" şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe

giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu, bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik katılan ... İdaresi vekili ile sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10215, Karar No: 2007/12763, Tarih: 21.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10215 E.  ,  2007/12763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), davalıdan 13.10 YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yerolmadığına, 21.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7851, Karar No: 2012/9057, Tarih: 12.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/7851 E.  ,  2012/9057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İstanbul Pendik Tapu Sicil Müdürlüğünün 29.12.2006 tarih ve 15647 yevmiye sayılı 95.000 USD limitli, teminat ipoteğine dayalı olarak, asıl borçlu şirket ile ipotek veren ... aleyhinde ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takip başlatılmıştır. 30.12.2008 tarihli icra emriyle 95.000,00 USD asıl alacak ve 3.144,98 USD işlemiş faizi olmak üzere 98.144,98 USD'nin, asıl alacak kısmına fiili ödeme tarihine kadar işleyecek yıllık % 20 faiziyle tahsili talep edilmiştir. Şikayetçiye icra emri, kıymet takdiri raporu ve satış ilanı usulüne uygun tebliğ edilerek, 14.06.2010 tarihinde gayrimenkul 70.000,00 TL ye ihale edilmiştir. Alacaklı vekili talebi üzerine, icra dairesince ihale bedeli alacağı karşılamadığından İİK.nun 152.maddesi gereğince 14.12.2010 tarihli ve 114.289,00 TL'lik rehin açığı belgesi düzenlenmiştir. Rehin açığı belgesinde borçlu olarak sadece ipotek veren sıfatına sahip malik Kubilay Kılıç gösterilmiştir.

Malik ... 26.01.2012 harç tarihli dilekçesinde; diğer şikayet nedenleri yanında takipte ipotek limitinin aşılamayacağı ve ipotek veren 3. kişi olarak hakkında rehin açığı belgesi düzenlenemeyeceği yönündeki şikayetlerini de bildirmiştir. Mahkemece istem süreden reddedilmiştir.

TMK hükümlerine göre gayrimenkul ipoteği veren malik üçüncü kişinin alacaklıya karşı sorumluluğu, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla gayrimenkulün satılması ile sona erdiğinden, İİK.nun 150/f ve 152.maddelerinde yer verilen rehin açığı belgesi ile borçlu aleyhine takip yapılabilir, rehin açığı belgesi borçtan şahsen (kefil veya müşterek borçlu olarak) sorumlu olmayan ipotek veren aleyhinde düzenlenemez ve bu belge ile 3. şahıs ipotek veren aleyhinde takip yapılamaz. Yine MK.nun 851 ve 881. maddelerinde ifadesini bulan muhtemel bir alacağın teminatı olarak tesis edilen üst sınır (limit) ipoteğinde ise borcun ulaşacağı miktar belirsiz olduğundan taşınmazların ne miktar alacak için teminat teşkil edeceği ipotek akit tablosundaki limitle sınırlandırılmıştır. TMK.nun 875.maddesinde belirtilen ve ipotekle teminat altına alınan ana borç, faiz, icra takip giderleri ve taraflarca kararlaştırılan eklentilerden oluşan toplam borç miktarının bu limiti aşması mümkün değildir (HGK. 24.05.1989 tarih 1989/11-294 E, 1989/378 K). Bu hususlar İİK.nun 149/a maddesi göndermesi ile uygulanması gereken İİK.nun 33. maddesine göre ilama aykırılık istemi olup süresiz şikayete tabidir.

O halde mahkemece ipotek veren malikin, limitin aşıldığı ve aleyhine rehin açığı belgesi düzenlendiği yönündeki şikayetlerinin duruşma açılarak incelenmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, başvurunun süresinde yapılmadığından bahisle reddi isabetsizdir.

SONUÇ: Şikayetçi vekilinin temyiz isteminin kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.