muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2875, Karar No: 2025/323, Tarih: 20.01.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/2875 E.  ,  2025/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında kesinleşmiş orman tahdidine dayalı tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ... İdaresi vekili ve davalılar kayyımı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu; Yalova ili, ... Mahallesi, eski 115 parsel, yeni 110 ada 65 parsel sayılı taşınmazın 19.11.1959 tarihinde 12.255,00 metrekare tarla vasfı ile vergi kaydına dayalı ... oğlu ... mirasçıları adına tespit gördüğü, tespitin 22.03.1961 tarihinde kesinleştiği, dava konusu yörede, 3116 sayılı 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) hükümlerine göre 1943-1944 yıllarında yapılan orman kadastrosunun 13.12.1945 tarihinde ilan edilerek kesinleştiği, 5653 sayılı Orman Kanununun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna Bazı Maddelerin Eklenmesine Dair Kanuna göre 02.09.1950 tarihinde makiye ayırma işlemi yapıldığı, taşınmazın maki içinde kaldığı ancak, toprak muhafaza karakteri taşıdığından toprak tevzisine tabi tutulmadığı, 1744 sayılı 6831 sayılı Kanunu'nun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna 3 Ek Madde ile Bir Geçici Madde Eklenmesine Dair Kanuna göre ilk tahdidin aplikasyonu ve 2 nci madde uygulaması çalışmaları 23.11.1982 tarihinde ilan edilerek kesinleştiği, 6831 sayılı Kanun ile 3302 sayılı 31.08.1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (3302 sayılı Kanun) değişik 2/B madde uygulamasının 17.01.1994 tarihinde ilan edilerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacı ... İdaresi vekili; dava konusu Yalova ili, ... Mahallesi, eski 115 parsel sayılı, yeni 110 ada 65 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının orman tahdit sınırları içinde kaldığını, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olduğunu, halen eylemli durum itibariyle de orman olduğunu, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmesini ve davalıların taşınmazlara yönelik müdahalelerinin önlenmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 03.07.2014 tarih, 2013/89 Esas, 2014/46 Karar sayılı kararla; dava konusu taşınmazın eylemli orman olduğu gerekçesiyle tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya orman vasfı ile kayıt ve tesciline, davalıların kullanımının tapu kaydına dayanması nedeniyle müdahalenin önlenmesi talebinin reddine karar verilmiştir. Davalılar kayyumu; taşınmazın tarla vasfında olduğu, ormanla ilgisi bulunmadığı ve lehlerine yönelik vekalet ücretine hükmedilmediği iddiasıyla, davacı ... İdaresi vekili ise taşınmazdaki kamulaştırma şerhinin silinmemesi yönünden kararı temyiz etmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 03.12.2015 tarih, 2015/9612 Esas, 2015/12239 Karar sayılı ilamında; dava konusu taşınmazın tapu kaydında ... lehine kamulaştırma şerhi olduğu halde davaya dahil edilmeden hüküm kurulduğu, orman kadastro haritasında taşınmazı ilgilendiren OS hattı ile uzman bilirkişi tarafından düzenlenen haritada gösterilen hat arasında açı, eğim, mesafe bakımından benzerlik bulunmadığı, bu yönüyle raporun denetime elverişli olmadığı, tapu kaydında bulunan kamulaştırma şerhinin silinmediği, el atmanın önlenmesi talebi reddedilmiş olmasına rağmen davalı kayyımı lehine vekalet ücreti takdir edilmediği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 03.10.2017 tarih, 2016/197 Esas, 2017/436 Karar sayılı ilamıyla; dava konusu taşınmazın tapusunun oluşturulduğu 1959 yılı itibarıyla taşınmazın orman vasfını taşımadığı, 1976'lı yıllarda bitişikteki ormandan gelen tohumların ağaçlanmasıyla (A) ve (B) harfi ile gösterilen yerlerde orman ağaçlarının oluştuğu, taşınmazın eski tapu kaydına üstünlük tanındığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekili; bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfi ile gösterilen alanın kesinleşmiş tahdit içinde kaldığının belirtilmesine rağmen davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

Dairemizin 02.03.2022 tarih 2016/197 Esas, 2017/436 Karar sayılı ilamıyla; 16.06.2017 havale tarihli bilirkişi raporunda taşınmazın (A) ve (B) harfi ile gösterilen kısımlarının kesinleşmiş orman tahdidi içinde kaldığı, bu kısımlar yönüyle davanın kabulü ve şerhlerin silinmesi talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken ret kararının doğru olmadığı, davada ... oğlu ... mirasçılarını temsil için atanan kayyım Termal Mal Müdürünün görevine devam edip etmediğinin araştırılması, devam etmediğinin tespiti halinde yeni kayyımın davaya dahil edilmesi gerektiği, alınan güncel tapu kaydında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek 1 inci maddesi kapsamında yapılan yüzölçüm ve cins değişikliği işlemleri uygulaması kapsamında 110 ada 65 parsel olarak tescil edildiğinden Mahkemece dava konusu taşınmazın yeni parsel bilgileri esas alınarak davanın görülmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfi ile gösterilen kısmının kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığı gerekçesiyle bu kısımların tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline, bu kısımlardaki şerh ve takyidatların terkinine, davalının tapu kaydına dayanarak tasarrufta bulunduğu gerekçesiyle de elatmanın önlenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfi ile gösterilen kısmının kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığı gerekçesiyle bu kısımların tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline, bu kısımlardaki şerh ve takyidatların terkinine, davalının tapu kaydına dayanarak tasarrufta bulunduğu gerekçesiyle de elatmanın önlenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili; davanın kabul edilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verildiği, iptal hükmünün sonucunun ve tamamlayıcısının men'i müdahale kararı olduğu, men'i müdahale talebinin reddi ile davalı karşı taraf lehine vekalet ücreti takdirinin hukuka aykırı olduğu iddiasıyla, davalılar kayyımı vekili; dava konusu taşınmazın ormanla ilgisi bulunmadığı, toprak yapısı ve bitki örtüsü itibarıyla tarım arazisi vasfında olduğu, davanın reddi kısmı için davalı ... ve kayyım vekili için tek vekalet ücreti takdir edilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu iddiasıyla kararı temyiz etmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen kararın davacı ... İdaresi ile davalılar kayyımı vekilinin aşağıda (2) nolu bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları usul ve kanuna uygun olduğundan reddine karar verilmiştir.

2- Dairemizin 02.03.2022 tarih, 2016/197 Esas, 2017/436 Karar sayılı ilamının (3) nolu bendinde dava konusu taşınmazın güncel tapu kaydının incelenmesinde 115 parsel sayılı taşınmazın, 14.11.2018 tarihli ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek-1 inci maddesi gereğince yapılan yüzölçüm ve cins değişikliği işlemleri uygulaması kapsamında 110 ada 65 parsel olarak tescil edildiği anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesince dava konusu taşınmazın yeni parsel 110 ada 65 parsel bilgileri esas alınarak davanın görülmesi için hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de, İlk Derece Mahkemesince 20.10.2022 tarihli celsede bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş olmasına rağmen taşınmazın eski parsel numarasıyla hüküm kurulduğu anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesince taşınmazın yeni parsel bilgileri esas alınarak hüküm kurulması için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan sebeplerle;

Davacı ... İdaresi vekili ile davalılar kayyımı vekilinin (2) nolu bentte belirtilen temyiz itirazları dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

SONUÇ:Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan sebeplerle;

Davacı ... İdaresi vekili ile davalılar kayyımı vekilinin (2) nolu bentte belirtilen temyiz itirazları dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

(2) nolu bentte açıklanan sebeplerle kamu düzeni de gözetilerek temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

İstek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.01.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2471, Karar No: 2023/4341, Tarih: 08.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/2471 E.  ,  2023/4341 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEMYİZ EDENLER : Katılan ... İdaresi vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2014/128 Esas, 2014/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Sanık ve katılan ... İdaresi vekilinin itirazı sonucu Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/102 Değişik İş sayılı kararı ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmesi üzerine Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2015/86 Esas, 2015/302 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu yerdeki çardak, havuz, ev ve meyve ağaçlarının zoralımına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 08.10.2019 tarihli ve 2015/86 Esas, 2015/302 Karar sayılı ilâmıyla; sanık hakkında teşdit uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve ek savunma hakkı verilmeden müsadere kararı verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 08.10.2019 tarihli ve 2015/86 Esas, 2015/302 Karar sayılı ilâmıyla; sanık hakkında teşdit uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve ek savunma hakkı verilmeden müsadere kararı verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2019/777 Esas, 2022/229 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilen 7.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu yerdeki çardak, havuz, ev ve meyve ağaçlarının zoralımına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz isteği; suça konu yerde bulunan marketin müsaderesine karar verilerek hükmün düzeltilerek onanması talebine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın suça konu yerin orman olduğunu suç tutanağı ile öğrendiğine, orman örtüsünün tahrip edilmediğine, sanığın suç kastının bulunmadığına ve diri örtü sökme olmadığından ağaçlandırma giderine hükmedilemeyeceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.12.09.2013 günü şikâyet üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde örtü temizlenerek açma yapıldığı, açma yapılan alanda ev, market, havuz, çardak ve meyve ağaçları bulunduğu tespit edilmiştir.

2.Sanık savunmalarında suça konu yerin miras kaldığını, yapıları kendisinin yaptırmadığını ve suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Mahallinde yapılan keşif sonucu ziraat, harita ve orman bilirkişileri tarafından hazırlanan raporda suça konu yerin kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı, işgale konu alanın 6166 m2 olduğu ve tutanağa konu alanda ev, havuz, çardak ve meyve ağaçları bulunduğu, ağaçlandırma bedelinin 6.172,00 TL olduğu tespit edilmiştir.

4.Antalya Kadastro Mahkemesinin 21.09.2000 tarihli ve 1999/213 Esas, 2000/277 Karar sayılı ilâmı ve bu dosyaya sunulan bilirkişi raporu dosyada mevcuttur.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay

bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Mahkemece sanık hakkında kurulan hükümde, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde ev, çardak, havuz yapma ve meyve ağacı dikmek suretiyle işgal ve faydalanma eyleminde bulunulduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay

bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Mahkemece sanık hakkında kurulan hükümde, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde ev, çardak, havuz yapma ve meyve ağacı dikmek suretiyle işgal ve faydalanma eyleminde bulunulduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde yer aldığının bilirkişi raporları ile tespit edilmesi, suça konu yerde sabit tesis niteliğinde yapılar bulunması nedeniyle işgal ve faydalanmanın devam ettirildiği, suça konu yerin suçtan önceki hale getirilmediği ve kamu zararının giderilmediği anlaşılmakla, ağaçlandırma giderinin tahsiline ilişkin karar verilmemesi ve sanık savunmaları karşısında, sanık müdafiinin sanığın atılı suç yönünden kastının bulunmadığı ve ağaçlandırma giderine hükmedilemeyeceğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2019/777 Esas, 2022/229 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7384, Karar No: 2015/19764, Tarih: 01.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/7384 E.  ,  2015/19764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ............... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan T.C. İstanbul Valiliği ..................................... Müdürlüğü avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı.......................Bakanlığına bağlı çocuk yuvasında bakım elemanı olarak alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, emekli olması üzerine iş sözleşmesinin sona erdiğini ancak kıdem tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili, davacının müvekkil şirkette sadece 25.01.2011 -31.07.2011 tarihleri arasında çalıştığını, davacı alcağından sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Bakanlık ise davacı ile aralarında iş sözleşmesi olmadığını, husumet yokluğundan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının hizmet süresinin 30/06/2007-- 31/07/2011 tarihleri arasında 4 yıl 1 ay 2 gün olduğu, emeklilik nedeniyle iş akdinin fesh edildiği yönünde taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ancak davalı şirkette çalışması 1 yıl sürmediği için şirketin sorumlu olmadığı, gerekçesi ile davalı Bakanlığa karşı açılan davanın kabulüne, şirkete karşı açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı idare vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davalı idare .............. Bakanlığı olup karar başlığında davalı olarak " T.C. İstanbul Valiliği ..................... Müdürlüğü" yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı idarenin tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı, davalı ........................ Bakanlığı'na bağlı çocuk yuvasında bakım elemanı olarak alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, son alt işverinin davalı şirket olduğunu, emekli olmasına rağmen hak ettiği kıdem tazminatının ödenmediğini ileri sürüp kıdem tazminatı istemiştir.

Davalı şirket davacının şirkette 1 yıldan az süre ile çalıştığını, davacının alacağından sorumlu olmadıklarını savunurken, davalı idare davacının kendi işçileri olmadığını savunmuştur.

Mahkemece davalı Bakanlığın asıl işveren olarak sorumlu olduğu ancak davacının davalı şirketteki çalışması 1 yılın altında kaldığından şirketin kıdem tazminatından sorumlu tutulamayacağına karar verilmiştir.

Davalı şirket davacının şirkette 1 yıldan az süre ile çalıştığını, davacının alacağından sorumlu olmadıklarını savunurken, davalı idare davacının kendi işçileri olmadığını savunmuştur.

Mahkemece davalı Bakanlığın asıl işveren olarak sorumlu olduğu ancak davacının davalı şirketteki çalışması 1 yılın altında kaldığından şirketin kıdem tazminatından sorumlu tutulamayacağına karar verilmiştir.

Dosyada bilgi ve belgelere göre davacının davalı idareye bağlı çocuk yuvalarında farklı alt işverenler nezdinde çalıştığı, son alt işverinin ise davalı şirket olduğu anlaşılmış olup yukarıdaki ilke kararında açıklandığı üzere davalı şirket devr alan işveren olarak davacının tüm hizmet süresindeki alacaklarından sorumludur.

Hatalı gerekçe ile şirkete yönelik davanın reddi isebetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.