muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1228, Karar No: 2023/4811, Tarih: 11.09.2023

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili adına tescilli "RED BULL" ibareli ve boğa şekilli markaların bulunduğunu, müvekkilinin belli renklerdeki ambalajlara sahip ürünlerinin dünya çapında 172 ülkede dağılıp satıldığını, davalı Şirket tarafından yapılan 2018/02355 ve 2018/02925 sayılı tasarım başvurularına müvekkilince yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, oysa davaya konu içecek kutusu ambalaj deseni tasarımlarının, müvekkilinin markaları ve ürün ambalajlarıyla kıyaslandığında yenilik ve ayırt edicilikten yoksun olduklarını, davaya konu tasarımların, müvekkilinin mevcut marka tescillerinden ve yıllardır piyasada olan "Red Bull" ürününün ambalajından ve markasından yola çıkılarak oluşturulduklarını, davaya konu tasarımlar ile müvekkilinin dayanak markaları ve ambalaj deseni arasında dikkat çekici birçok ortak özellik bulunduğunu, koyu mavi-gri renklerdeki arka plan kullanımının ve genel renk kompozisyonunun, her iki ambalajda da mavi, gri ve kırmızı renk dağılımının homojen olmamasının, bir rengin diğerinden daha yoğun kullanılmasının, müvekkilinin ambalajında ve markalarında olduğu gibi davaya konu tasarımlarda da gri ile mavi rengin keskin çizgiler ile ayrılmasının, kesiştiği noktalarda kırmızı renk kullanımının, müvekkilinin "Blue edition" serisinde kullandığı "blue" kelime unsurunun itiraza konu tasarımda da aynen yer almasının, müvekkilinin ambalajında bulunan tanınmış "Red Bull" markalarına görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzer olan ve yenilik ile ayırt edici nitelik katmayan, koyu mavi arka planı üzerinde beyaz yazı ile "Dark Blue" ibaresinin kullanılmasının ortak özellikler olduğunu, müvekkilinin orijinal marka ve ambalajının genel izleniminin, renklerinin ve tekil unsurlarının benzetilmiş olması sebebiyle başvurunun kötü niyetli bulunduğunu ileri sürerek YİDK 2018/T-1044 ve 2018/T-1088 karar sayılı kararlarının iptaline, tescil edilmiş olması halinde davalı şirket adına kayıtlı 2018/02355, 2018/02925 sayılı endüstriyel tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu tasarımların yeni ve ayırt edici olduklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu tasarımların yeni ve ayırt edici olduklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Diğer davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili firmaya ait tasarım başvurularının yenilik ve ayırt edici nitelik kriterlerini haiz olduğunu, müvekkiline ait marka, tasarım ve kombinasyonun özgün şekilde tanzim edildiğini, davacının renk bakımından sunduğu beyanların hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, müvekkili firmanın dava konusu ambalaj tasarımlarında kullanılan renkler bakımından hali hazırda müktesep hak sahibi bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait 2018/02355 ve 2018/02925 nolu tasarımların, davaya konu 2018/T-1044 ve 2018/T-1088 sayılı YİDK kararlarına konu 2006/05072, 2016/92026, 2014/03556 ve 2016/57839 nolu davacı markaları karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağladıkları, dolayısıyla tasarımların hükümsüzlüğü koşulunun gerçekleşmediği, davaya konu 2018/T-1044 ve 2018/1088 sayılı YİDK kararlarının iptali koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda çelişkili ve hatalı değerlendirmelere yer verildiğini, davaya konu tasarımların, müvekkiline ait marka tescillerinden ve yıllardır piyasada olan Red Bull ürününün ambalajından yola çıkılarak oluşturulduğunu, davaya konu tasarımlar ile müvekkilinin dayanak markaları arasında dikkat çekici birçok ortak özelliğin bulunduğunu, enerji içecekleri ambalajlarının çok farklı şekillere sahip olabildiklerini, desen tasarımı ve renk kullanımı konusunda sonsuz bir seçenek özgürlüğünün bulunduğunu, dava konusu tasarımların yeni ve ayırt edici olmadıklarını, söz konusu tasarımların tescil ettirilmesinin haksız rekabet oluşturduğunu, davalının kötü niyetli olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davaya konu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini haiz olduklarının, içinde tasarım uzmanı da bulunan bilirkişi heyetince hazırlanan bilirkişi raporunda açıklandığı, söz konusu raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli görüldüğü, buna göre dava konusu tasarımların yeni ve ayırt edici oldukları, davacı vekilinin tüm istinaf itirazlarının yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı ve başvuruya konu tasarımların hükümsüz kılınması koşullarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 55 ve 56 ncı maddeleri ile aynı Kanun'un 77 ve 78 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2980, Karar No: 2021/7937, Tarih: 16.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2980 E.  ,  2021/7937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması ile TCK'nın 85/1, 62, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Cumayeri Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2008 tarihli, 2008/56 esas, 2008/226 sayılı kararının 12.03.2009 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 21.09.2010 tarihinde TCK’nın 79/1-b maddesinde düzenlenen gçömen kaçakçılığı suçunu işlediği ve Keşan Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 11.02.2013 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün açıklanmasına dair Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2014 tarihli ve 2008/56 esas, 2008/226 karar sayılı ilamını kapsayan dosya incelendi.

Sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet tipi aracıyla geceleyin meskun mahal dışındaki aydınlatması bulunmayan 3 şeritli ıslak zeminli otoyolda seyri sırasında kaza mahalline geldiğinde kendisiyle aynı yönde seyretmekte olan plakası tespit edilemeyen kamyonun arka kısmına solundan da bir araç seyrediyor olması nedeniyle emniyet şeridi üzerinde çarpması sonucu araçta bulunan bir kişinin öldüğü, yola gereken dikkatini vermeyen, hızını ve sürüşünü mahal şartları ile gece far ışığı altındaki görüşüne göre ayarlamayan, bu haliyle önünde seyreden kamyona tehlikeli biçimde yaklaşıp, arkadan gelen araç nedeniyle de sola geçememesi nedeniyle önündeki araca çarpan sanığın ise; tam kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu 1 kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusur durumuna ve oluşa yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. paragrafının hükümden çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,16/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19648, Karar No: 2014/10021, Tarih: 10.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/19648 E.  ,  2014/10021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- 7201 sayılı Tebligat Kanunun 11. maddesine göre, vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün ayrıca müdafiiden haberdar olan suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmesinin gerekmediği, 11.10.2012 tarihinde yüzüne karşı verilen hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümleri 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen yasal süreden sonra 29.11.2012 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Tanık ...’nin beyanına göre, suça sürüklenen çocuğun, yüzünü atkı ile kapatmak suretiyle tanınmamak için tedbir alarak atılı suçu işlediği anlaşılmakla, eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142. Maddesinin 2. fıkrasının (f) bendinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı kanunun 142. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tanık ...’nin beyanına göre, suça sürüklenen çocuğun, yüzünü atkı ile kapatmak suretiyle tanınmamak için tedbir alarak atılı suçu işlediği anlaşılmakla, eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142. Maddesinin 2. fıkrasının (f) bendinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı kanunun 142. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hüküm kurulması,

2- Katılan, 09.10.2012 tarihli oturumda, suça sürüklenen çocuklardan ...’nin annesinin gelerek zararın kendi payına düşen kısmını karşılamak istediğini, kendisine bu durumu mahkemeye bildirmesini, mahkeme rıza gösterdiği takdirde zararın karşılanmasına rıza göstereceğini söylediğini beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk ...’nin annesi duruşmaya çağrılıp makul bir süre içerisinde zararı tazmin imkanı verilerek, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nun 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakları gözetilerek hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8132, Karar No: 2023/1046, Tarih: 21.02.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/8132 E.  ,  2023/1046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki icra takibinde yetki itirazı ve takibin iptali talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.

Kararın alacaklı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu vekili dilekçesinde; ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2016/3439 Esas sayılı dosyasında aleyhine başlatılan takip sonucu rehin açığı belgesi alındığını, rehin açığı belgesine dayalı olarak ... İcra Müdürlüğü'nün 2018/38645 Esas sayılı dosyasında aleyhine ilamlı icra takibi başlatılmışsa da, ... icra dairelerinin yetkili olduğunu, ipotek veren üçüncü kişi olarak sorumluluğunun taşınmazın satılması ile sona erdiğinden aleyhine rehin açığı belgesine dayalı olarak takip başlatılamayacağını ileri sürerek öncelikle yetki itirazının kabulünü mahkeme aksi kanaatte ise aleyhine ... İcra Müdürlüğü'nün 2018/38645 Esas sayılı dosyasında başlatılan takibin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; rehin açığı belgesi ilam niteliğinde belge olduğundan her yerde takip başlatılabileceğini, hesap kat ihtarnamesi gönderilerek temerrüt gerçekleştiği için alacağın tamamen ödenmesi gerektiğini, ipoteğin kredi borcunun tamamını temin etmek amacıyla verildiğini, talebin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile takip dayanağı kredi sözleşmesinde borçlu ve kefil olmayan ipotek verenin sorumluluğu ipotekli taşınmaz satılmakla sona ereceği, ayrıca ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2019/201 Esas 2019/326 Karar sayılı ilamı ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2016/3439 Esas sayılı dosyasında rehin açığı belgesinin ... yönünden iptaline karar verildiğinden davacının şikayetinin kabulü ile, ... İcra Müdürlüğü'nün 2018/38645 Esas sayılı icra dosyasındaki takibin, davacı borçlu ... yönünden iptaline ile karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacının ipoteği kredi borcuna teminat olarak gösterdiğini, kredi sözleşmesinden kaynaklanan borç ödenmediğinden sorumluluğun devam ettiğinin kabulü gerekeceğini beyanla kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacının ipoteği kredi borcuna teminat olarak gösterdiğini, kredi sözleşmesinden kaynaklanan borç ödenmediğinden sorumluluğun devam ettiğinin kabulü gerekeceğini beyanla kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... İcra Dairesi'nin 2018/38645 Esas sayılı dosyasındaki takibe dayanak kesin rehin açığı belgesinin iptaline karar verildiği, ipotekli taşınmaz malikinin borçtan şahsen sorumlu olmadığı, hakkında İİK’nın 152. maddesi uyarınca rehin açığı belgesi düzenlenemeyeceği gerekçesiyle HMK'nun 353/1(b)-1. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rehin açığı belgesine dayalı olarak başlatılan takibin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK'nın 152. maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23171, Karar No: 2010/21800, Tarih: 23.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/23171 E.  ,  2010/21800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 3.2.2009 ... 2008/11-250 E, 2009/13 K sayılı kararı uyarınca sanığa CMK 231. maddesi hükümleri hatırlatılarak orman idaresinin tesbit ettirilecek zararını karşılayıp karşılamayacağı sorulmadan ve diğer koşulların mevcudiyeti de değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2-) Orman idaresinin müdahilliği yönünde bir karar verilmediği halde vekalet ücretine hükmolunması,

3-) Yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, sahadaki sürgün kökenli meşe türlerinin hayatiyetini devam ettirip yangının toprağa, su rejimine, çevresel dengeye bir zarar vermediğinin, örtü yangını şeklinde çeliştiğinin bildirilmesine, mahkemece zarar miktarının hafif sınırlar içinde kalmadığı dikkate alınarak 5728 Sayılı Kanun ile değişik 6831 Sayılı Kanunun sanık lehine olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş olmasına; 6831 Sayılı Kanun 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerekip ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınmamasına göre keşfe iştirak eden bilirkişiye yemini verdirilerek gerçek zarar miktarının tesbitinden sonra lehe kanun hükümlerinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32200, Karar No: 2016/1047, Tarih: 21.01.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/32200 E.  ,  2016/1047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...'nun, sanıkların sahibi olduğu otelde müdür olarak çalışmakta iken anlaşmazlıklar nedeniyle işten ayrıldığı, sanıkların katılana husumet duymaları, mesaj içeriklerinin bu husumetin konusuna yönelik olduğunun anlaşılması, elektronik posta yoluyla gönderilen hakaret içeren iletinin sanık ...'ın elektronik posta adresinden gönderilmiş olması, mesajlarının gönderildiği telefon numaralarının dönem dönem sanıkların kullanımında bulunması, sanık ...'in otellerinde müdür olarak çalışan katılan ...'in elektronik posta adresini kullandığı için mesajı katılanın kendisinin göndermiş olabileceğini savunması karşısında, suça konu mesajların çekildiği telefon numaralarının suç tarihinde ve öncesinde iletişim kayıtları getirtilip aranan-arayan numaralar vasıtasıyla kimin veya kimlerin kullanımında olduğu ve sanık ...'ın elektronik posta adresinden yollanan mesajı gönderen cihazın IP numarası tespit edilerek, hakaret ve tehdit içeren mesajların kim veya kimler tarafından gönderildiği kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra sanıkların hukuki durumlarının tayini gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.