muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16209, Karar No: 2012/26944, Tarih: 27.11.2012

Davacı davalılardan satın aldığı domates fidelerinin ayıplı olduğu iddiasıyla zararının tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davalılar zamanaşımı itirazında bulunmuş, mahkemece; davacının yaptırdığı tesbitteki bilirkişi raporunun kendisine 11.5.2011 tarihinde tebliği nedeniyle bu tarihte zararı ve zarar vereni öğrendiği, TTK'nun 25/3

maddesi hükmüne göre 8 günlük süre içerisinde ayıp ihbarında bulunmadığının tesbiti ile davanın zamanaşımından reddine karar verilmiştir.

5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 11.maddesinde” Fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler. Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.” hükmünü içermektedir. Davacının, 5.11.2010 tarihinde satın alıp diktiği fideler üzerinde 20.4.2011 tarihinde mahkeme aracılığı ile tespit keşfi yapılmış, zararın fidelerden kaynaklandığını belirten tesbit bilirkişi raporu 11.5.2011 tarihinde davacıya tebliği edilmiştir. Davacı eldeki davasını 12.9.2011 tarihinde açtığına göre, tesbit bilirkişi raporunun tebliğinden itibaren yukarıda bahsedilen 5553 sayılı Tohumculuk Kanunundaki 6 aylık süre içinde davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davanın zamanaşımından dolayı reddedilmesi doğru değildir. Davacının tacir olduğu dosyada iddia ve ispat edilmediği gibi Tohumculuk Kanununun kapsam başlıklı 2.maddesinde “ Bu Kanun; tarla bitkileri, bağ-bahçe bitkileri, orman bitki türleri ve diğer bitki türleri çoğaltım materyaline ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, tohumlukların üretimi, sertifikasyonu, ticareti, piyasa denetimi ve kurumsal yapılanmalar ile ilgili düzenlemeleri kapsar.” şeklinde düzenleme getirilmiştir. Tohum ve türevlerinin üretim ve satışı, gerekli izinlerin alınmasının bu kanun kapsamında düzenlendiği de gözetildiğinde, kanunun bu süreçte yer alan gerçek ve tüzel kişiler için uygulanması gerekir. Bu açıklamalar ışığında davanın süresinde açıldığı anlaşılmakla davanın esasına girip,taraf delilleri toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13462, Karar No: 2017/15484, Tarih: 11.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/13462 E.  ,  2017/15484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti ve izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde tıbbi satış temsilcisi olarak çalıştığını, günlük faaliyetlerine ek olarak acil servis ve nöbetçi eczane ziyaretine gittiğini, işyerinin talimatı ile doktorlarla akşam yemeğine çıktığını, hafta sonları eczane ziyareti ve bölge toplantıları yapmak sureti ile fazla ... yaptığını, sosyal haklarda davalı şirket politikası gereği kısıtlamalara gidildiğini, bu şekilde ... şartlarında esaslı değişiklik yapıldığını, davacının yapmış olduğu ziyaretlerde benzin parasının dahi kendi cebinden karşılandığını, kullanılan yakıta sınırlama getirilmesi nedeniyle doktor ve eczane ziyaretlerini yapması için kendi cebinden para harcamak zorunda kaldığını, haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatının, yıllık izin ücret alacağının ve fazla ... ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, serbest zamanlı olarak çalıştığını, hedeflerini aşması halinde primlerinin ödendiğini, haklı fesih koşullarını taşımadığını, bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazanamadığını, davacının mesaini kendisinin belirlediğini, ödenen primlerin varsa fazla çalışmaları karşılayacak nitelikte olduğunu, davacıya verilen kıyafet yardımının ve benzin parasının sosyal hak olmadığını, yönetimsel kararlar çerçevesinde belirlendiğini, davalı şirketin içinde bulunduğu ekonomik zorluklar nedeni ile kıyafet çeki ve benzin konusunda kısıtlamalara gidildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacıya işi gereği verilen benzin miktarında yaptığı işte bir azalma olmadığı halde kısıtlamaya gidildiği bunun davacı açısından iş şartlarında aleyhe değişiklik niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre davacıyı fesihte haklı kabul ederek kıdem tazminatına hükmedilmesi doğru ise de, davacı ... mümessili olarak çalışmakta işyeri tarafından kendisine tahsis edilen araç ile sorumluluk alanındaki eczaneler ve doktorları ziyaret etmektedir.Bu ziyaretler esnasında yalnız olduğundan dinlettiği tanıkların ... düzenini bilebilmeleri mümkün değildir.Tanıkların açıklamaları davacının değil kendi çalışmalarına ilişkindir. Diğer taraftan işin niteliği gereği açıklandığı şekilde çalışan ilaç mümessillerinin ziyaret edilecek yerlere gidişlerinin kendilerinin programladıkları, bir başka ifadeyle ... saat ve şeklini kendilerinin belirlediklerinin kabulü gerekir. Bu itibarla açıklandığı şekilde çalıştığı anlaşılan davacının fazla ... ücreti talebinin reddi yerine kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3585, Karar No: 2006/5704, Tarih: 19.09.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/3585 E.  ,  2006/5704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden taraftan gelen olmadı. Aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ... geldiler. Gelen tarafın yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, tapu ve vergi kayıtları ile zilyetliğe dayanarak kadastro sonucu oluşan 144, 145, 146, 910, 912, 913, 1111, 1112, 1113,1114, 1115, 1116, 1034, 1035, 1036, 1080, 1152, 1165, 1166, 1167, 1168, 1169 ve 1171 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; 1136 sayılı parsel hakkındaki davanın kesin hüküm nedeniyle 144, 145, 146, 913, 915, 959, 960, 962 parseller hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle ve 1030, 1037, 1080, 1081, 1111, 1151, 1165, 1166, 1167, 1168, 1164, 1169, 1034, 1035, 1036, 961, 1113, 1114, 115, 1116, 910, 912 parseller hakkındaki davanın ise hak düşürücü sürenin geçmiş bulunması nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece bir kısım parseller hakkında husumetin yanlış tevcih edilmesi, diğer bir kısım hakkında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesindeki hak düşürücü sürenin geçmiş olması ve 1136 sayılı parselle ilgili olarak da kesin hüküm dikkate alınmak suretiyle karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 450.00.YTL. vekalet ücretinin temyiz eden davacıdan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Hazineye verilmesine 19.9.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2301, Karar No: 2022/5286, Tarih: 27.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2301 E.  ,  2022/5286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.04.2016 tarih ve 2014/526 E. - 2016/122 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firmanın internet servis hizmeti sunan ve Bağımsız Araştırma Şirketi ComScore’un 2013 verilerine göre dünyada 100 milyondan fazla kullanıcıya sahip uluslararası arama motorlarından biri olduğunu, trafik durumunu göstermek amacıyla tasarlandığı ve geliştirdiği bir sistemle Türkiye’de kullanıcılarına uzun süredir hizmet vermekte olduğunu, davaya konu hareketli markanın, yeşil, sarı ve kırmızı renkleri ihtiva eden tek bir trafik ışığı ve bu rengi tamamlayan animasyonlu derecelendirme görseli ile bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, YİDK’nın redde dair gerekçesinin eksik ve hatalı değerlendirme mahsulü olduğunu, davaya konu hareketli markanın, müvekkil firmanın ana vatanı Rusya’da YİDK tarafından reddedilen mal ve hizmet sınıfları da dahil olmak üzere tescil edildiğini, Yandex firmasının bu hizmeti ile alanında tek olduğunu, bu bakımdan yeşil, sarı ve kırmızı renkleri ihtiva eden tek bir trafik ışığı ve bu rengi tamamlayan animasyonlu derece skalasını gören kullanıcının, hareketi bir bütün olarak algıladığını ve mezkur markayı diğer teşebbüslerin mal ve hizmetlerinden rahatlıkla ayırt ettiğini, müvekkilin hareketli markası içinde trafik ışığı lambasının mutat kullanım işlevinden de soyutlandığını, bir tür görsel alegori tekniğinden faydalanıldığını, trafik lambası kullanımı ile trafik sıkışıklığı arasında bağlantı kurulduğunu, markadaki esas ayırt edici unsurun da bu alegori (çağrışım yöntemi) kullanımı, işlev kaydırması olduğundan, hareket markasına ayırt edicilik vasfını kazandırdığını iddia ederek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve davayı etmiştir.

Davalı vekili, davacı adına tescili talep edilen marka başvurusunun, 556 s. KHK m. 7/1,a hükmü bağlamında reddedilmesinin hukuka aykırı olduğu iddiasının yerinde olmadığını, davacı tarafından tescili talep edilen hareketli görselin ayırt edici vasfının düşük olduğunu, görselin; evrensel trafik ışığı renklerini içermesi, trafik lambası görsellerini kullanması, ayırt ediciliği bulunmayan sıradan sayısal derecelendirme sistemine yer vermesi bakımından genel, sıradan, basit olmasının yanında ticari hayatta da herkes tarafından serbest olarak kullanılabilir nitelikte olduğunu, bu sebeplerle başvuru konusu markanın, KHK 7/1,a hükmünde yer alan koşulları sağlamadığını, hareketli görselin bir bütün olarak, mal veya hizmetin vasfını belirttiğini, belirtilen görselin marka olarak tescili halinde, herkesin kullandığı bir işaretin bir şahsın inhisarına bırakılmış olacağını, başvuru kapsamında yer alan benzer nitelikteki diğer mallar ve hizmetler için farklı tacirler tarafından da yaygın biçimde kullanılan diğer şekillerden yeterli ölçüde ayırt edilebilir nitelikte olmayan başvuru markası ret kapsamındaki hizmetler bakımından, ilgili tüketicinin başvuru sahibine ait malları diğer ticari kaynaklara ait mallardan ayırt edebilmesine imkan verecek nitelikte olmadığını, bu itibarla KHK 7/1,c hükmünün uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığını, herkesin kullanımına her ihtimalde açık tutulması gereken işaretlerin dönüşümünün mümkün olmadığını, başvuru kapsamında yer alan hareketli görselin de bu nitelikte olduğunu savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile, TPMK YİDK'nın 16/09/2014 tarih 2014-M-13415 sayılı kararının 9. sınıfta trafikte kullanım amaçlı sinyalizasyon işaretle bildirme cihaz ve araçları 39 sınıfta kara taşımacılığı hizmetleri yani trafik bilgisi trafik sıkışıklığı bilgisi hariç 09. sınıftan çıkartılan sınıflar yönünden iptaline, (“Trafikte kullanım amaçlı sinyalizasyon, işaretle bildirme cihazları ve araçları.Kara taşımacılığı hizmetleri, yani trafik bilgisi ve trafik sıkışıklığı bilgisi sağlama hizmetleri.” Manyetik, optik kayıt taşıyıcılar ve bunlara kaydedilmiş bilgisayar programları ve yazılımları özellikle online trafik bilgisi alınan programlar, bilgisayar ağları vasıtasıyla indirilebilen ve manyetik ve optik ortamlara kayıt edilebilen elektronik yayınlar; manyetik/optik okuyuculu kartlar. Ses ve görüntünün kaydı, nakli veya yemden meydana getirilmesi (reprodüksiyonu) için cihazlar (ven işlem, haberleşme ve çoğaltma amaçlı cihazlar ve bilgisayar çevre donanımları dahil), YİDK iptaline ilişkin fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, marka başvurusunun mutlak nedenle reddine dair TPMK YİDK kararının iptali istemlerine ilişkindir.

1- Dava, marka başvurusunun mutlak nedenle reddine dair TPMK YİDK kararının iptali istemlerine ilişkindir.

Davacının 2013/46292 sayılı “ŞEKİL (HAREKETLİ MARKA)” unsurlu marka başvurusu TPMK YİDK tarafından 09 (02, 03, 12), 35 (01, 02), 38 (02), 39 (01), 42 (02) sınıf mal ve hizmetler yönünden nihai olarak reddedilmiş, YİDK kararının iptali istemiyle açılan dava sonunda İlk Derece Mahkemesince, 09. Sınıftaki mallar yönünden davanın kabulü ile YİDK kararının iptaline sair mal ve hizmetler yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Olaya uygulanacak 556 sayılı Marka KHK’nın 5 ve 7/1-a maddeleri uyarınca, somut ve somut ayırt ediciliği haiz olması koşuluyla her türlü işaretin marka olarak tescili mümkündür. Bu bağlamda, sözcüklerin, sloganların, seslerin, renklerin, grafiklerin, şekillerin, bunların kombinasyonları gibi şekiller dizgesi olarak hareketlerin marka olarak tescillerine bir mani bulunmamaktadır.

Hareket markalarının soyut ayırt ediciliği haiz olduğu konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Bununla birlikte diğer markalarda olduğu gibi, hareket markalarının marka olarak tescili için markanın somut ayırt ediciliği haiz olup olmadığının her somut olayda ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekir. Aynı şekilde hareket markalarının KHK’nın 7. Maddesindeki diğer tüm mutlak ret sebepleri açısından da denetime tabi tutulması gerekir.

Somut ayırt edicilik kavramı uyarınca, marka başvurusu kapsamındaki mal veya hizmetlerin hedef tüketici kitlesi o işareti gördüğünde bu işareti bir teşebbüsün mal ve hizmetlerini diğer teşebbüse ait mal ve hizmetlerden ayırt etmeye yarayan bir işaret olarak, diğer bir anlatımla marka algısı yaratıcı nitelikte bir işaret olarak görmesi gerekir.

Somut ayırt edicilik kavramı uyarınca, marka başvurusu kapsamındaki mal veya hizmetlerin hedef tüketici kitlesi o işareti gördüğünde bu işareti bir teşebbüsün mal ve hizmetlerini diğer teşebbüse ait mal ve hizmetlerden ayırt etmeye yarayan bir işaret olarak, diğer bir anlatımla marka algısı yaratıcı nitelikte bir işaret olarak görmesi gerekir.

Somut olayda, davacı şirketin marka başvurusunun bir trafik lambasının 0’dan 10’a doğru önce yeşil, sonra sarı ve en son kırmızıya dönmesi hareketini konu aldığı, başvurudan çıkartılan “Trafikte kullanım amaçlı sinyalizasyon, işaretle bildirme cihazları ve araçları. Manyetik, optik kayıt taşıyıcılar ve bunlara kaydedilmiş bilgisayar programları ve yazılımları; bilgisayar ağları vasıtasıyla indirilebilen ve manyetik ve optik ortamlara kayıt edilebilen elektronik yayınlar; manyetik/optik okuyuculu kartlar. Ses ve görüntünün kaydı, nakli veya yeniden meydana getirilmesi (reprodüksiyonu) için cihazlar.” Malları yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de, bu mallar yönünden yeşilden sarı ve kırmızıya dönen hareketli trafik lambası görüntüsünün (filminin) tanıtıcı işaret olarak kullanılması halinde bu görüntünün marka algısı oluşturacak bir işaret olmadığı gibi, KHK’nın 7/1 (c) maddesi uyarınca tanımlayıcı olacağı gibi, bu tür malları üreten ve satan herkesin kullanımına açık bir işaret olması nedeniyle KHK’nın 7/1-d maddesi uyarınca da tescilinin mümkün olmadığı, esasen trafik ışıkların tüm mal ve hizmet gruplarının alım – satım trafiği yönünden kimsenin tekeline bırakılamayacak işaretlerden olduğu bu nedenle marka olarak kullanım tekelinin kimseye bırakılmaması gerektiği halde Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile YİDK kararının anılan mallar yönünden iptaline karar verilmesi isabetli bulunmamış ve bu nedenle kararın davalı TPMK lehine bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, dava dosyasının yerel mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 27/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8610, Karar No: 2014/10044, Tarih: 17.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/8610 E.  ,  2014/10044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bucak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2005/108-2013/73

Davacı B.. V.. vekili Avukat R. B.. tarafından, davalılar H.. P.. vdl aleyhine 22/02/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davalılar H.. P.., Ö.. Y.., Ş.. T.., Ö.. Y.. ve Ö.. A.. yönünden davanın reddine, diğer davalılar M. G.., M.. S.. ve İ.. S.. yönünden kabulüne dair verilen 19/02/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı İ.. S.. vekili ve M. G.. ile M.. S.. vekilleri, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 10/06/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılardan M. G.. ve diğeri vekili Avukat M. Ö.. ve davalı asil İ.. S.. ile davalı M.. S.. vekili Avukat R. G.. ve davalı asil Ö.. A.. ile davacı kurum vekili Avukat A. K..geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalılar M. G.., M.. S.. ve İ.. S..'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar M. G.., M.. S.. ve İ.. S..'in diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, denetim görevinin ihmali nedeniyle sözleşmeye, projeye, fen ve sanat kurallarına aykırı olarak yapılan okul binasındaki gizli ayıp nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, bir kısım davalılar yönünden istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekili ile davalılar M.G.., M.. S.. ve İ.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2-Davalılar M. G.., M.. S.. ve İ.. S..'in diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, denetim görevinin ihmali nedeniyle sözleşmeye, projeye, fen ve sanat kurallarına aykırı olarak yapılan okul binasındaki gizli ayıp nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, bir kısım davalılar yönünden istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekili ile davalılar M.G.., M.. S.. ve İ.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, 17 derslikli 75. Yıl Çeltikçi İlköğretim Okulu'nun Emanet Komisyonu marifeti ile yaptırılmasının kararlaştırıldığını, 23/08/1993 tarihinde yüklenici firmaya ihalesinin yapıldığını ve 15/05/1997 tarihinde sözleşme imzalandığını, 11/12/1997 tarihinde tasfiye kabul tutanağının düzenlendiğini, okulun eğitim ve öğretime açıldıktan sonra binanın duvar ve kolonlarında çatlaklar meydana gelmesi üzerine can ve mal güvenliği açısından 29/11/2004 tarihinde okulun boşaltılmasına karar verildiğini, zararla ilgili tespit yaptırıldığını, tespit raporunda binanın güçlendirilerek dayanıklı hale getirileceğinin belirlendiğini, tasfiye kabul komisyonu, emanet komisyonu ve kontrol teşkilatı üyeleri olan davalıların denetim görevlerini ihmal nedeniyle güçlendirme bedelinden sorumlu olduklarını belirterek, güçlendirme bedeline ilişkin maddi zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili ise, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu idare zararını oluşturan gizli ayıplı beton ve betonarme imalatların yer aldığı 1-5 nolu hakediş raporlarını emanet komisyonu üyesi sıfatı ile imzalayan davalılar M.. S.. ve İ.. S..'in, kontrol mühendisi olarak imzalayan Mazhar Göcen'in güçlendirme bedelinden sorumlu olduğu, 31/01/2011 tarihli bilirkişi raporuna göre binanın 2007 Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik esaslarına göre yapılacak güçlendirme bedelinin 2010 yılı yapı yaklaşık maliyet bedellerine göre 359.653,00 TL hesap edildiği, ancak davada talep edilen miktarın 260.000,00 TL olduğu gerekçesiyle adı geçen davalılar yönünden dava kabul edilmiştir.