muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2551, Karar No: 2010/3691, Tarih: 05.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/2551 E.  ,  2010/3691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 04.09.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ...... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 04.09.2009 tarihli dilekçesi ile; 73 ve 111 parsel sayılı taşınmazlarda malik murisi babasının isminin nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece kısa kararda sadece 73 sayılı parsel yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olup gerekçeli kararda ise, dava konusu 73 ve 111 sayılı parseller hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare temsilcisi temyiz etmiştir.

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 05.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9854, Karar No: 2021/9308, Tarih: 21.10.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/9854 E.  ,  2021/9308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi kararının dosyası Dairemize gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 03/06/2021 tarih, 2021/5266 E. - 2021/5987 K. sayılı kararı ile davacının kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Davacı tarafından adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemiz kararına, süresi içinde itiraz edilmiştir.

HMK 337/2. maddesi gereğince adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir.

Dairemizce verilen karara ilişkin itirazı incelemeye yetkili merci Yargıtay 1. Hukuk Dairesi olup davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazını değerlendirmek üzere dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının Yargıtay 1. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 21/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13818, Karar No: 2019/7785, Tarih: 27.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/13818 E.  ,  2019/7785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu,... Mahallesi çalışma alanında bulunan 220 ada 1, 221 ada 1 ve 222 ada 6 parsel sayılı, sırasıyla 2.545.74, 1.941.24 ve 309,25 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, hibe nedeniyle ... köyü Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edilmiş, ardından 6360 sayılı Yasa hükümleri uyarınca tahsisen devir suretiyle tapuda kayden davalı ... adına intikal ettirilmiştir. Davacı ..., taşınmazın evvelki zilyedi tarafından dernek tüzel kişiliğine bağışlandığı iddiasına dayanarak, tapu iptali ve dernek adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının 222 ada 6 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davasının reddine, 220 ada 1 parsel ve 221 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davasının kabulüne ve bu taşınmazların davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dernek, çekişmeli taşınmazların önceki zilyedi tarafından kendisine bağışlandığını ileri sürerek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hukuki sebebine dayanmıştır. Mahkemece, çekişmeli 220 ada 1 parsel ve 221 ada 1 parsel sayılı taşınmazların evvelki zilyedi tarafından davacı derneğe bağışlandığı ve davacı dernek tarafından taşınmazın zilyet edildiği ve halen dernek tarafından kullanıldığı gerekçesiyle bu parseller yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Her ne kadar derneklerin, tüzüklerinde yazılı olmak kaydıyla zilyetlikle mülk edinmeleri mümkün olup, dosya içerisinde örneği bulunan davacı derneğin tüzüğünün 2. maddesinde de derneğin amaçları doğrultusunda mülk edinebileceğine dair hükümler yer almakta ise de; mahkemece hükme esas alınan ziraatçı bilirkişi rapor içeriğinin bu rapora eklenmiş olan çekişmeli fotoğraflara aykırı olduğu anlaşılmakta olup, taraflarca itiraza uğramayan fotoğraflarda yer alan görüntülere göre taşınmazların yer yer kayalık ve taşılık olduğu ve üzerinde uzun süredir tarımsal faaliyet yapıldığına dair bir emare bulunmadığı kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açıkça gözlemlenmektedir. Buna göre taşınmazlarda davacı derneğin herhangi bir kullanımı bulunmayıp, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının davacı dernek lehine gerçekleştiğinden söz edilemez.

Hal böyle olunca, çekişmeli taşınmazlarda davacı yararına zileytlikle iktisap koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, davalıların temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/475, Karar No: 2023/2349, Tarih: 13.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/475 E.  ,  2023/2349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/161 Esas, 2021/330 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 29.11.2021 tarihli ve 2021/1563 Esas, 2021/1834 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin, sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle: Cezanın alt sınırdan belirlenmesinin ve Bakanlık adına vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İstemi

Özetle: Kendisine iftira atıldığına, aralarında husumet bulunduğuna, kararın düzeltilmesi istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; ''İddia, mütalaa, katılan mağdurun beyanı, katılan müştekinin şikayeti, sanık ve sanık müdafiinin savunmaları, tanık beyanları, İzmir Adli Tıp Kurumu'nun 19/01/2021 tarihli raporu, 15/01/2021 tarihli adli görüşme ön raporu, 22/01/2021 tarihli adli görüşme değerlendirmesi raporu, 01/07/2021 tarihli adli görüşme değerlendirme raporu toplanan deliller ile birlikte değerlendirilmiştir.

Delillerden olay nedeni ile tanzim olunan tutanaklara, katılan mağdur ve müştekinin beyanlarına, tanık beyanlarına, adli görüşme raporlarına İzmir Adli Tıp Kurumu'nun 19/01/2021 tarihli raporuna itibar olunarak, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek olayın aşağıdaki şekilde oluştuğunun kabulü gerekmiştir.

Mağdur ... \*\*\*\*\*'in anne ve babasının ayrıldığı, annesi ... \*\*\*\*\*'in çalıştığı ve mağdura bakmakta zorlandığı için çocuğun bakımını ablası ... \*\*\*\*\*'e ve ... \*\*\*\*\*in birlikte yaşadığı Sanık ... \*\*\*\*'a bıraktığı, mağdurun mahkememiz huzurunda alınan beyanında; eniştesi sanık ... \*\*\*\*'ın kendisine ilkokul 1.sınıftan beri cinsel eylemlerde bulunduğunu, kucağına oturttuğunu, vücuduna dokunduğunu, vücudunun her yerini öptüğünü, hurda deposu diye tabir edilen depoda baş başa kaldıklarında bu eylemlerini yaptığını, orası kapandıktan sonra evde teyzesi yokken yaptığını, şikayet tarihinden 3 yıl öncesinden itibaren arka özel bölgesine ve ağzına cinsel organını soktuğunu, bu durumun 10 kezden fazla yaşandığını, evlenince ön taraftan da yapacağım dediğini, şikayet tarihinden bir hafta önce uyurken yanına gelerek parmağını anüsüne soktuğunu, teyzen olmadığında bana vereceksin dediğini en son eyleminin bu olduğunu, bu tarihten bir kaç yıl önce sanığın kendisine arka özel bölgesinden tecavüz ettiği sırada kuzeni ... \*\*\*\*\*'in odaya girdiğini kendilerini gördüğünü, belime krem sürüyor diyerek olayı anlatmadığını, mağdurun olayları kimseye anlatmadığı, sanığın kendisini teyzesi ve annesine zarar vermekle tehdit ettiğini, 18 yaşına geldiğinde evden kaçmayı planladığını, en son kardeşi ... \*\*\*\* ile paylaşmak zorunda kaldığını, mağdur hakkında alınan İzmir ATK'nın 19/01/2021 tarihli raporunda; mağdurenin ön ve arka özel bölgelerinde cinsel organ sokma eylemine yönelik tıbbi delilin bulunmadığının, ancak kişinin yaşı ve vücut gelişimi dikkate alındığında ..., tehdit ve kayganlaştırıcı madde kullanımı gibi direncin kırıldığı durumlarda herhangi bir bulgu oluşmadan da anal yoldan organ veya sair cisim sokma eyleminin gerçekleşmiş olabileceğinin, ayrıca olay üzerinden zaman geçmiş olduğundan olay anında herhangi bir bulgu oluşmuş ise bile muayene tarihine kadar iz bırakmadan iyileşmiş olabileceğinin belirtildiği, tanık ... \*\*\*\*\* alınan beyanında 1-2 sene öncesinde teyzesi ...'nin evinde iken ...'la oyun oynamak istediği için ...'ın kaldığı üst kata çıktığını, odaya girdiğinde sanık ...'i ve mağdur ...'ı altları çıplak şekilde gördüğünü, ...'in ...'ın arka tarafında olduğunu, korkarak aşağıya indiğini, daha sonra tekrar yukarı çıkmak için yöneldiğinde ...'ın da aşağıya indiğini, ...'a ... sana bir şey mi yaptı diye sorduğunda ...'ın parkta düştüğünü ve beli ağrıdığı için ...'in kendisine krem sürdüğünü söylediğini, ancak kendisinin bu ikisinin cinsel ilişkiye girdiklerini düşündüğünü beyan ettiği, mağdurenin anneannesi olan tanık ... \*\*\*\*'ın beyanında, torunları ... ve ...'nin birlikte kendisine gelerek sanığın kendilerine istismarda bulunduklarını anlattıklarını, sanığın ise bu olaydan sonra evdeki paraları alarak kaçtığını beyan ettikleri, mağdurenin teyzesi, sanığın gayri resmi eşi olan tanık ..

...'ın parkta düştüğünü ve beli ağrıdığı için ...'in kendisine krem sürdüğünü söylediğini, ancak kendisinin bu ikisinin cinsel ilişkiye girdiklerini düşündüğünü beyan ettiği, mağdurenin anneannesi olan tanık ... \*\*\*\*'ın beyanında, torunları ... ve ...'nin birlikte kendisine gelerek sanığın kendilerine istismarda bulunduklarını anlattıklarını, sanığın ise bu olaydan sonra evdeki paraları alarak kaçtığını beyan ettikleri, mağdurenin teyzesi, sanığın gayri resmi eşi olan tanık ...'nin beyanında sanığın kendisini de zaman zaman ters ilişki için zorladığını, cinsel organını ağzına soktuğunu, bu nedenle bunalıma girdiğini, psikolojik tedavi gördüğünü, zaman zaman ...'ı dışarıda yanında götürmek istediğinde sanığın ... benimle kalsın ders çalışacak gibi sebeplerle göndermek istemediğini, ancak cinsel istismara dair görgüsünün ve bilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, sanığın aşamalardaki savunmasında atılı suçu işlemediği, ...'a uzun süredir baktıklarını, aralarında husumet anlaşmazlık bulunmadığını, ailesinin gömü bulduğunu düşündükleri ve bu parayı vermesi için kendisine bu şekilde iftira atılmış olabileceğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece kabul edilen oluşa göre; sanık her ne kadar atılı suçu işlemediğini, aralarında bir husumetin bulunmadığını ancak söylenenlerin iftira olduğunu savunmuş ise de mağdurun aşamalardaki beyanlarının istikrar arz ettiği, uzun süredir bakımı üstüne bırakılmış kişi hakkında iftira atmasını gerektirecek bir husumetinin bulunmadığı, olaya dair tek görgü tanığın tanık ... \*\*\*\*\*'in mahkememiz huzurunda alınan beyanında sanık ile mağduru odada çıplak halde gördüğüne dair beyanları, sanığın gayri resmi eşi olan ... \*\*\*\*\*'in sanığın kendi cinsel organını ağzına soktuğunu, arka özel bölgeden cinsel ilişki yaşamak istediğini, dışarı çıkacakları zaman sanığın bir bahane ile ...'ı kendisiyle göndermek istemediğine dair beyanları, sanığın şikayet sonrasında evde bulunan paralar ile birlikte evden kaçması, mağdur hakkında tanzim edilen Adli Tıp Raporunda her ne kadar anal yoldan cinsel istismara yönelik tıbbi delili bulunmasa da olayın kişinin yaşı ve vücut gelişimi dikkate alındığında ..., tehdit ve kayganlaştırıcı madde kullanımı gibi direncin kırıldığı durumlarda herhangi bir bulgu oluşmadan da anal yoldan organ veya sair cisim sokma eyleminin gerçekleşmiş olabileceği, ayrıca olay üzerinden zaman geçmiş olduğundan olay anında herhangi bir bulgu oluşmuş ise bile muayene tarihimize kadar iz bırakmadan iyileşmiş olabileceğinin belirtildiği, mağdurun beyanında sanık tarafından kendisine yapılan son eylemin arka bölgesine parmak sokmak şeklinde gerçekleştiğine dair beyanı, bu haliyle muayene sırasında delil bulunmama ihtimalinin yüksek olduğu, olayın ortaya çıkış şekli itibariyle mağdurun uzun süredir kendisine yapılan eylemi kimseyle paylaşmadığı, sanığın teyzesine veya annesine zarar vereceğinden korktuğu, 18 yaşına geldiği zaman evden kaçarak sanıktan kurtulmayı planladığı, hatta intihar girişiminde bulunduğu, en son anne bir kardeşi tanık ... ile konuşurken tanık ...'nin sanığın kendisine dokunduğuna dair beyanı üzerine olayın ortaya çıktığı, birlikte giderek yaşadıklarını anneannelerine anlattıkları, bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın suç tarihi itibariyle 12 yaşından büyük mağdureye Organ Sokmak Suretiyle Cinsel İstismar eylemini gerçekleştirdiği sabit olup eylemine uyan TCK 103/2. maddesi gereğince suçun işleniş şekli, mağdurun zararı, cezanın sanık üzerindeki etkisi dikkate alınarak takdiren 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, Mağdurun, küçük yaştan itibaren annesi tarafından bakımının ve gözetiminin teyzesi ve birlikte yaşadığı gayri resmi eşi olan sanığa bırakıldığı anlaşıldığından TCK 103/3-d maddesi uyarınca sanığın cezası 1/2 oranında artırılarak sanığın 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, Sanığın eylemi 15 yaşından küçük mağdura yönelik tehdit ile gerçekleştirildiğinden TCK 103/4

. maddesi gereğince sanığın cezası 1/2 oranında artırılarak sanığın 36 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, Sanık aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında birden fazla kez farklı tarihlerde aynı mağdura karşı nitelikli cinsel istismarı suçunu zincirleme olarak işlediğinden TCK 43. Maddesi gereğince sanığın cezası takdiren ve teşdiden 1/2 oranında artırılarak sanığın 54 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, Sanığın geçmişteki sabıkalı kişiliği, geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sonucundaki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önüne alınarak TCK 62. Maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına, TCK 61/7. Maddesi uyarınca süreli hapis cezası 30 yıldan fazla olamayacağından SANIĞIN NETİCETEN 30 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Sebepleri ve koşulları bulunmadığından sanık hakkında başkaca takdiri ve yasal artırım ve indirim nedenlerinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına,

Sanığın TCK' nun 53/1-a.b.d.e maddesindeki yasal haklarından cezanın tamamen infazına kadar, TCK' nun 53/1-c maddesindeki yasal hakkından kendi alt soyu üzerinde koşullu salıverilinceye kadar, kendi alt soyu dışındaki kişiler yönünden cezanın tamamen infazına kadar yoksun bırakılmasına (İnfazda Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. - 2015/85 K. Sayılı iptal kararının ve 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında nazara alınmalarına), Sanığın tutuklulukta geçen sürelerinin TCK' nun 63/1 maddesi gereğince cezasından mahsubuna karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle sanık hakkında kurulan hükümde, temel cezanın belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmamıştır.

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Katılan mağdurenin aşamalarda ayrıntı içeren istikrarlı beyanları, tanık U.E.Ç.'nin anlatımı, olayın intikal şekli, sanığın soruşturma evresinde aralarında husumet bulunmadığına dair savunması ile tüm dosya kapsamı karşısında Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekili ile sanığın temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

C. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekili ile sanığın temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 29.11.2021 tarihli ve 2021/1563 Esas, 2021/1834 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.