muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18390, Karar No: 2017/25252, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18390 E.  ,  2017/25252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3611, Karar No: 2011/5828, Tarih: 07.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/3611 E.  ,  2011/5828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, davacının davalıya ait konutta reşit ve çalışan dört çocuğu ile ikamet etmesi, davalının tek gelirinin 685,00 TL emekli maaşı olup, 300,00 TL ev kirası vermesi nedeniyle ödeme gücü nazara alındığında takdir edilen miktar çok olup, TMK’nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamış ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1. fıkrasından “200.-” rakamlarının çıkartılarak yerine “100.- TL” rakamları yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 07.04.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5479, Karar No: 2013/15560, Tarih: 26.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/5479 E.  ,  2013/15560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, adi ortaklıktan kaynaklanan tasfiye payı alacağının tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazına gelince; mahkemece hüküm altına alınan miktarın %40'ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmişse de oluşturulan hüküm davanın niteliğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

İcra İflas Kanunu'nun 6352 Sayılı Kanunun 11.maddesi ile değişik 67.maddesindeki "hüküm olunan meblağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere uygun bir tazminatla mahkum edileceği" hükmü dikkate alındığında mahkemece hükmolunan meblağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesi gerekirken, hüküm yerinde yüzde kırk tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır. Davalının temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde ise de; yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte gösterilen nedenle hükümdeki "hüküm altına alınan miktarın %40'ı oranında 34.791,23 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine" sözcük dizisinin çıkarılarak yerine "Alacağın %20'si oranında 12.000 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine" sözcük dizisinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/105, Karar No: 2018/522, Tarih: 13.11.2018

**Ceza Genel Kurulu         2018/105 E.  ,  2018/522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 205-29

Sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 2013 yılı Temmuz ayında gerçekleştirdiği eylem bakımından TCK'nın 103/2, 103/3, 103/4, 31/3 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba, 06.03.2015 tarihinde gerçekleştirdiği eylem yönünden ise TCK'nın 103/2, 103/3, 35/2, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.12.2015 tarihli ve 134-205 sayılı kısmen resen temyize tabi hükümlerin sanık ... müdafisi ile katılan ... vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 29.11.2016 tarih ve 8365-8124 sayı ile;

"Sanığın, mağdureye yönelik 2013 yılı Temmuz ayında gerçekleştirdiği nitelikli cinsel istismar ile 2015 yılı Mart ayında gerçekleştirdiği nitelikli cinsel istismara teşebbüs eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması karşısında, eylemlerini aynı kast altında zincirleme olarak işlediğinin kabulü gerekirken, yazılı şekilde anılan tarihlerdeki eylemlerin ayrı suçlar oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde hükümler kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 15.03.2017 gün ve 205-29 sayı ile;

"... 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için,

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlığa konu olayda, çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilen eylemlerin değişik zamanlarda gerçekleştirilmesi ve suçların mağdurunun aynı olması şartlarının mevcut olduğu konusunda bir tereddüt bulunmaması nedeniyle, zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi açısından, (c) bendinde yer alan 'suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi'ne ilişkin şartın gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulmalıdır.

Aynı suç işleme kararı altında suç işlenmesi her biri ayrı ayrı suç teşkil eden fiilleri birbirine bağlayan ve olaya zincirleme suç özelliğini veren subjektif bir bağdır. Sanığın çıkan fırsatlardan yararlanmak suretiyle suç işlediği ya da suç işleme kararının yenilendiği durumlarda aynı suç işleme kararından söz edilemeyeceğinden, zincirleme suç hükümleri uygulanmayacaktır.

Aynı suç işleme kararı altında suç işlenmesi her biri ayrı ayrı suç teşkil eden fiilleri birbirine bağlayan ve olaya zincirleme suç özelliğini veren subjektif bir bağdır. Sanığın çıkan fırsatlardan yararlanmak suretiyle suç işlediği ya da suç işleme kararının yenilendiği durumlarda aynı suç işleme kararından söz edilemeyeceğinden, zincirleme suç hükümleri uygulanmayacaktır.

Zincirleme suçtan söz edebilmek için failin, başlangıçta genel bir niyet ve suç işleme kararı ile aynı suçu aynı mağdura karşı birden fazla kez işlemesi gerekmektedir. Buna göre 'suç işleme konusunda tek kararı' olmayıp, ikinci eylemde suç işleme kararı yenilenmiş ise her bir fiil bağımsız suç olarak kabul edilecek ve zincirleme suç söz konusu olmayacaktır. Sanığın iç dünyasına ilişkin olan bu gereklilik sübjektif bir şart olup, mahkemelerce denetime imkan sağlayacak şekilde tespit edilerek karara yansıtılması gerekecektir.

Ceza Genel Kurulunun konuya ilişkin 03.12.2013 gün ve 1475-577, 30.05.2006 gün ve 173-145, 08.07.2003 gün ve 189-207, 13.10.1998 gün ve 205-304, 20.03.1995 gün ve 48-68 ile 02.03.1987 gün ve 341-84 sayılı kararlarında 'aynı suç işleme kararı' kavramından, kanunun aynı hükmünü birçok kez ihlal etme hususunda önceden kurulan bir plan, genel bir niyetin anlaşılması gerektiği, bu bağlamda failin suçu işlemeden önce bir plan yapmasının veya bu suça niyet etmesinin, fakat fiili bir defada yapmak yerine, kısımlara bölmeyi ve o surette gerçekleştirmeyi daha uygun görmesinin, hareketinin önceki hareketinin devamı olmasının ve tüm hareketleri arasında subjektif bir bağlantı bulunmasının anlaşılması gerektiği kabul edilmiş, ilk eylemle ikinci eylem arasında makul sayılamayacak uzunca bir sürenin geçmesinin, sanığın aynı suç işleme kararıyla değil, çıkan fırsatlardan yararlanmak suretiyle suçu işlediğini gösterdiği belirtilmiştir.

Sanığın, mağdureye yönelik 2013 yılı Temmuz ve 2015 Mart tarihinde gerçekleştirmiş olduğu cinsel istismar ve cinsel istismar suçuna teşebbüs eylemleri arasındaki 1,5 yıldan fazla süre aralığı dikkate alındığında sanığın yeni bir suç işleme kararı ile hareket ettiği bu nedenle bu iki eylem arasında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı kanaatine varılmıştır.İlk eylemle ikinci eylem arasında geçen ve makul sayılamayacak olan 1,5 yıldan fazla uzunca bir süre, sanığın aynı suç işleme kararıyla değil, çıkan fırsatlardan yararlanmak suretiyle ikinci suçu işlediği" şeklindeki gerekçe ile bozmaya direnerek önceki hükümler gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Kısmen resen temyize tabi bu hükümlerin sanık müdafisi, Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2017 tarihli ve 32734 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle gönderilen dosyayı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nun 307. maddesi uyarınca inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 23.01.2018 tarih ve 7666-496 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın aynı mağdureye karşı eylemlerinin, iki kez çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu mu, yoksa zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

Uyuşmazlığın esasına geçilmeden önce Ceza Genel Kurulu Başkanı ve Ceza Genel Kurulu Üyesi ...'ın öncelikle eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının tartışılması gerektiğini ileri sürmeleri üzerine Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca bu konunun değerlendirilmesi gerekmiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdure ...'in 2013 yılı Temmuz ayında 13 yaş 10 aylık, 06.03.2015 tarihinde ise 15 yaş 6 aylık olduğu ve Emirgazi Çok Programlı Anadolu Lisesinde öğrenim gördüğü,

Mağdurenin öz abisi olan sanık ...'in 2013 yılı Temmuz ayında 17, 06.03.2015 tarihinde ise 19 yaşının içerisinde bulunup kepçe operatörlüğü yaparak geçimini sağladığı,

Mağdurenin, öğrenim gördüğü okulun rehber öğretmeniyle 07.04.2015 tarihinde yaptığı görüşmede sanık olan abisi tarafından cinsel istismara uğradığını ifade etmesi üzerine iddiaların aynı gün Cumhuriyet Savcılığına bildirilmesiyle sanık hakkındaki soruşturmanın başladığı,

Emirgazi Çok Programlı Anadolu Lisesi rehber öğretmenince düzenlenen 07.04.2015 tarihli danışan kayıt formuna göre; 26.03.2015 tarihinde mağdurenin velisi müşteki ... ile mağdurenin evde ders çalışma durumu hakkında görüşüldüğü, 07.04.2015 tarihinde de mağdureyle yapılan görüşmede, abisi olan sanık ...'in 2013 yılı yaz aylarında kendisiyle zorla ilişkiye girdiğinin mağdure tarafından ifade edildiği,

Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 08.04.2015 tarihli rapora göre; mağdurenin vücudunda travmatik bir bulguya rastlanılmadığı, anatomik olarak bakire olduğu, hymenin yetişkin bir erkeğin penisi ya da aynı hacim ve sertlikte bir cismin duhulü ile yırtılamayacağı, fiili livatanın maddi delillerine rastlanmadığı,

Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 08.04.2015 tarihli rapora göre; mağdurenin vücudunda travmatik bir bulguya rastlanılmadığı, anatomik olarak bakire olduğu, hymenin yetişkin bir erkeğin penisi ya da aynı hacim ve sertlikte bir cismin duhulü ile yırtılamayacağı, fiili livatanın maddi delillerine rastlanmadığı,

Çukurova Üniversitesi Çocuk ve Ruh Sağlığı Anabilim Dalınca düzenlenen 23.11.2015 tarihli rapora göre; mağdurenin maruz kaldığı iddia edilen olayla ilgili olarak başlangıçta travmatik bulgular tanımlamasına rağmen, bu bulguların zamanla azalmış olduğu, muayene anında işlevini bozacak düzeyde psikopataloji saptanmayıp ruh sağlığının bozulmadığı,

Anlaşılmaktadır.

Mağdure ... savcılıkta; sanığın kendisinin öz abisi olduğunu, babasının epilepsi hastası olması nedeniyle ailenin geçimini sağlık ocağında hizmetli olarak görev yapan annesi ile kepçe operatörü olarak çalışan sanığın sağladığını, 07.04.2015 tarihinde okulunda rehber öğretmeni olarak görev yapan tanık ...'ya ailevi ilişkilerinden bahsedip sanığın kendisine karşı gerçekleştirmiş olduğu bir takım cinsel davranışlardan söz ettiğini, sanığın yaklaşık olarak 2009 yılından beri kendisine karşı takınmış olduğu tavırlardan zaman zaman kuşkulanıp bu tavırları kendisine karşı cinsel içerikli bulduğunu, sanık her ne kadar öz abisi olsa da kendisinin olacağını, kendisini sevdiğini söylediğini, söylenen bu sözlerin kardeşlik ilişkisini geçtiğini düşündüğünden sanığa tepki göstererek tavırlarını tekrarlamamasını istediğini, sanığın 2010 yılından 2013 yılına kadar bir bayanla arkadaşlık ilişkisi bulunmasına rağmen bu süreçte de kendisini sevdiğini söylediğini, 2013 yılı yaz aylarında okulların tatil olduğu Temmuz ya da Ağustos ayında hafta sonuna gelen bir cumartesi günü babasının damdan düşmesine bağlı müşahede altında tutulması ve annesinin de babasına refakatçi olarak Konya'ya gitmesi nedeniyle sanıkla evde yalnız kaldıklarını, gece yattıktan sonra saat 03

.00 sıralarında sanığın kendisinin ağzını zorlamasına uyandığı anda sanığı kendisinin üzerinde gördüğünü, sanık ile aynı odada farklı yataklarda uyuduklarını, uyandığında sanığın yatağına gelerek üzerine çıkıp ağzını kapattığını, bu sırada ölümle tehdit edip karşı koymasına engel olan sanığın bir yandan da kendisinin üzerindeki kıyafetleri çıkartmaya çalıştığını, üzerinde pijamalarının bulunduğunu, sanığın bu davranışları üzerine çığlık atarak sesini dışarıya duyurmaya çalışsa da gerek sanığın ağzını kapatması gerekse olayın şoku ile fazla bağıramadığını, bu nedenle çevrede başka evler de bulunmasına rağmen sesini komşularından kimseye duyuramadığını, sanığın kıyafetlerini çıkardıktan sonra soyunup kendisiyle sevişmeye başladığını, gücünün yettiği kadar eli ve bacağıyla sanığa karşı koymaya çalıştığını, ancak sanığın dudaklarından, boğazından ve göğüslerinden öperek, göğüsleri ve bacakları başta olmak üzere vücudunun çeşitli yerlerini okşayıp sıktığını, ardından sanığın cinsel organını kendisinin cinsel organına sokarak tecavüz ettiğini, sanığın herhangi bir ters ilişki girişiminde bulunmadığını, cinsel ilişkiden sonra organından gelen kan nedeniyle bekaretini kaybettiğini anladığını, ilişkiden sonra sanığın kendi yatağına döndüğünü, olayın şoku ile uzunca bir süre ağlayarak uyuyamadığını, sabah olduğunda ise sanıkla kahvaltı yaptıktan sonra sanığın evden gittiğini, bu olayın ardından sanıkla pazartesi günü anneleri evlerine dönene kadar hiçbir şekilde konuşmadığını, anneleri döndüğünde olayın anlaşılmaması amacıyla sanıkla soğuk bir şekilde konuşmaya devam ettiğini, sanığın aralarında geçen olayı annelerine söylemesi halinde kendisini öldüreceğini söyleyip tehdit ettiğini, bu tehdidin ardından yaklaşık 3-4 ay boyunca anne ve babalarının ilçe merkezine gittikleri ya da aynı odada bulunmadıkları zamanlarda sayısını hatırlayamadığı kadar aynı şekilde sanığın kendisini tehdit ettiğini, kendisinin bu olayı kimseye açıklayamadığını, ancak olayın şoku ile geçen süreçte sürekli bu olayı düşündüğünü, bu olaydan sonra sanığın evde bulundukları zamanlarda annelerinin yanında da olsa çeşitli vesilelerle kendisinin yanağından öpüp sırtını okşadığını, sanığın bu tavırlarından kendisini kardeş sevgisi ile değil, cinsel amaçlarla öpüp okşadığını hissettiğini, sanığın evde bulundukları zamanlarda mümkün olduğu sürece kendisine şirin gözükmek amacıyla saçını çekip, laf atarak diyalog kurmaya çalıştığını, evde yalnız kalmamaları nedeniyle sanığın kendisine yaklaşamadığını düşündüğünü, ilk olayın olduğu geceden sonra anne ve babalarının evde bulunması nedeniyle 6 Mart 2015 tarihine kadar sanıkla hiçbir şekilde evde yalnız kalmadıklarını, 6 Mart 2015 tarihinde ise akşam saat 20

.00 sıralarında babalarının rahatsızlığı nedeniyle anne ve babalarının Konya'ya gittiklerini, sanıkla evde yalnız oldukları için sanığın oturma odasında kendisine bakışlarından kuşkulandığını, sanığın yine kendisine cinsel olarak yaklaşmaya çalışacağını hissettiğini, sanığın bu sırada bulunduğu yerden kalkıp yanına gelerek kendisinin ağzını kapatmaya çalıştığını, ancak bu sırada sanığa karşı koyup, diğer odaya kaçarak kapıyı kilitlediğini ve kapının arkasına eşya koyduğunu, sabaha kadar odasından çıkmadığını, sabah olduğunda odasından çıkarak kahvaltı hazırladığını, sanıkla birlikte kahvaltı yaptıktan sonra sanığın evden gittiğini, sanığın gerçekleştirdiği son olayda kendisini öpüp, vücuduna dokunması ya da vücudunun herhangi bir yerini okşaması gibi bir durumun olmadığını, sadece ağzını kapattığı sırada sanığı iteleyerek odaya kaçtığını, aynı okulda okudukları İdris Can isimli bir öğrenciyle arkadaşlık yaptığını öğrenen sanığın 27 Mart 2015 tarihinde annelerine bu durumu söylemesi üzerine kendisinin de daha fazla dayanamayarak sanığın eylemlerini annesine anlattığını, annelerinin durumdan önce babalarını sonra da teyzelerini haberdar ettiğini, telefonla görüştüğünde teyzesinin kendisine, olayın duyulması hâlinde ailenin bundan zarar göreceğini bu nedenle 30-35 yaşlarında çocuğu olmayan dul bir erkek bulmaları durumunda kendisini bu adamla evlendirebileceklerini önce kendisine söylediğini, ardından bunu ailesi ile de paylaşıp bu yönde karar vermelerini sağladığını, ailesinin okulunu bitirip bitirmemesini dahi göz önüne almadıklarını, bu durumdan etkilenerek daha fazla mağdur olmamak amacıyla her şeyini paylaştığı rehber öğretmenine olayları anlattığını, anne ve babasının olayları öğrenmesinden sonra eve gelen sanığa bu durumu sorup kızmaları üzerine sanığın inkâr etmeyip yalnızca sustuğunu, bu olayları yakın arkadaşı tanık ...'a 04.04.2015 tarihinde anlattığını, sanıktan şikâyetçi olduğunu,

Talimat Mahkemesinde; sanığın olay tarihinden önce de defalarca kendisini sevdiğini söylediğini ancak herhangi bir eyleminin olmaması nedeniyle tavırlarından şüphelenmediğini, yanlış hatırlamıyor ise babasının tedavi için Konya iline gittiği 2013 yılı Temmuz veya Ağustos ayında sanığın kendisiyle zorla cinsel ilişkiye girdiğini, 2015 yılı Mart ayına kadar sanıkla başka bir cinsel birliktelik yaşamadıklarını, bu süre içerisinde sanığın hiçbir cinsel eyleminin olmadığını, mart ayında anne ve babalarının evde bulunmadıkları bir anda sanığın o gün kendisiyle cinsel ilişkiye girmeyi istemiş olacağını düşündüğünden üzerine yürüdüğünü, kendisinin de odasına kaçıp, kapıyı kilitleyerek sanığın saldırmasına engel olduğunu, şikâyetçi olmadığını,

Duruşmada benzer beyanlarına ek olarak; 2013 yılının Temmuz veya Ağustos ayından önce de sanığın zaman zaman kendisinden hoşladığını ve cinsel ilişkiye girmek istediğini söylediğini, sanığa kızarak bu teklifini reddettiğini, sanıkla 2015 yılı Mart ayı içerisinde evde yalnız kaldıklarında sanığın cinsel ilişkiye girmek istediğini söylediğini, dokunmasına fırsat vermeden kaçarak kendisini odaya kilitlediğini, sanığın 2013 yılının Temmuz veya Ağustos ayında bir kez kızlığını bozacak şekilde zorla cinsel ilişkiye girdiğini, bir kez de 2015 yılının Mart ayında kendisiyle rızası dışında zorla ilişkiye girmeye teşebbüs ettiğini ancak başarılı olamadığını,