muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/3986, Karar No: 2025/7269, Tarih: 30.04.2025

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.12.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; " ...Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı olan oğlu ...'ın ... ve çocuksuz olarak 28.05.2012 tarihinde ölümü üzerine, davacıya ve o tarihte sağ olan eşine hak sahibi anne ve baba sıfatıyla 01.06.2012 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlandığı, davacının eşinin 03.11.2016 tarihinde vefatı sonrasında, davacının Kuruma başvurarak eşinin ölümü nedeniyle oğlundan bağlanan ölüm aylığının yeniden düzenlenmesini, eşinin aldığı payın da kendisine intikalini ve 19.11.2004 tarihinde ölen babası ... Balpetek'ten de 4/c kapsamında yetim aylığı bağlanmasını talep ettiği, Kurumun davacıya 01.12.2016 tarihinden itibaren babasından hak sahibi kız çocuk sıfatıyla yetim aylığı bağladığı, daha sonra 5510 sayılı Kanun'a göre hem babasından hem de oğlundan aylık alamayacağından bahisle oğlundan aldığı aylığın 2019/9 tarihli işlem ile 01.12.2016 tarihi itibariyle durdurulduğu, babasından bağlanan (4/c) aylığın ödenmeye devam edildiği, ancak bu aylıktan yersiz ödeme nedeniyle kesinti yapıldığı, bilirkişi raporunda davacıya babasından bağlanan 1.146,08 TL ile oğlundan bağlanan 987,28 TL ölüm aylığı toplamının brüt asgari ücretten (2.558,40 TL) düşük olduğu, oğlundan aldığı aylığın kesilerek yersiz ödeme olarak tahsilinin hukuka uygun olmadığı kanaatinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanun'un “Ölüm Aylığının Hak Sahiplerine Paylaştırılması” başlığını taşıyan 34/1-d hükmüne göre, "Hak sahibi eş ve çocuklardan artan hisse bulunması halinde her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirinin asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklarından hak kazanılan gelir ve aylıklar hariç olmak üzere gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması şartıyla ana ve babaya toplam %25'i oranında; ana ve babanın 65 yaşın üstünde olması halinde ise artan hisseye bakılmaksızın yukarıdaki şartlarla toplam %25'i..." aylık bağlanacaktır.

Hak sahiplerinin aylıklarının başlangıcı, kesilmesi ve yeniden bağlanması" başlığını taşıyan 35. maddesi, "ölüm sigortasından sigortalının hak sahiplerine bağlanacak aylıklar;

a) Sigortalının ölüm tarihini,

b) Hak sahibi olma niteliğinin ölüm tarihinden sonra kazanılması halinde, bu niteliğin kazanıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren başlatılır. Hak sahiplerine bağlanan aylıklar 34. maddede belirtilen şartların ortadan kalktığı tarihi takip eden ödeme dönemi başından itibaren kesilir...." düzenlemesini içermektedir.

Somut olayda, davacının babasından dolayı aylık aldığı açık olmakla "aylık bağlanmamış olması şartı" gerçekleşmediğinden vefat eden oğlundan dolayı ölüm aylığı alması mümkün değildir.

" denilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının babasından dolayı aylık aldığı açık olmakla "aylık bağlanmamış olması şartı" gerçekleşmediğinden vefat eden oğlundan dolayı ölüm aylığı alması mümkün değildir.

" denilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; taraflarca yasal süre içerisinde bildirilen ve uyuşmazlığın esasına etki eden tüm delillerin celp edildiği, buna göre; Yargıtay bozma ilamında belirtildiği üzere, davacının babasından dolayı aylık aldığı açık olmakla "aylık bağlanmamış olması şartı" gerçekleşmediğinden vefat eden oğlundan dolayı ölüm aylığı almasının mümkün olmadığı, bu nedenle Kurum işleminin yerinde olduğu anlaşıldığından, açılan davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, kararın eksik incelmeye dayalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı iken 28.5.2012 tarihinde ... ve çocuksuz olarak vefat eden oğlundan ve 5434 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olup 19.11.2004 tarihinde ölen babasından ölüm aylığı alabileceğinin tespiti ile davacıya ölen oğlundan bağlanan ölüm aylığının kesilmesi ve yersiz ödeme nedeniyle borç tahakkukuna ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz eden vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Temyiz yoluna başvuru harcı ve aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8751, Karar No: 2010/16536, Tarih: 05.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8751 E.  ,  2010/16536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kadedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13037, Karar No: 2017/24098, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13037 E.  ,  2017/24098 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4327, Karar No: 2019/3408, Tarih: 06.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/4327 E.  ,  2019/3408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan iş verenlere ait iş yerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekilleri ve .. İnş. Nak. Tahm. Taah. Temz. Tic.ve İhrc. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverenlere ait iş yerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden davalı ... İnşaat Tahmil Tahliye ve Kimyevi Maddeler Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti.'nin 21.05.2010 tarihinde tasfiyesine karar verildiği, tasfiye memuru olarak ...'un atandığı, tasfiye kararının 04.06.2010 tarihinde ticaret sicilinde tescil edildiği, tasfiyesinin sona erdiğinin 12.12.2015 tarihinde tescil edildiği ve ticaret sicil kaydının terkin edildiği anlaşılmıştır.

Dava ehliyeti, gerçek ve tüzel kişinin kendisinin veya yetkili kılacağı bir temsilci veya vekil aracılığı ile bir davayı takip etme ve usuli işlemlerini yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti dava şartlarından olup davaya bakan hakim tarafından kendiliğinden gözönünde tutulması gerekir.

Limited şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Fesih ve tasfiye işlemi, bir tüzel kişiliğin son bulmasını ifade eder. Tüzel kişiliğini kaybeden limited şirketlere davada husumet tevcih edilebilmesi için şirketin yeniden ihyasına gidilerek yargılamanın limited şirket tüzel kişiliğine karşı devamının sağlanması gerekmektedir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir.

Tüzel kişiliği sona eren şirketin ihyası için tasfiye memuru ile Ticaret Siciline husumet yöneltilerek görevli Asliye Ticaret Mahkemesinde ayrı bir dava açılması için davacı

tarafa HMK'nın 52 ve 54. maddeleri hükümleri uyarınca uygun bir önel verilmelidir. Dava açıldığı, takdirde ve alınacak sonuca göre eldeki davaya devam edebilme olanağı bulunduğu belirlendiğinde, tüzel kişiliğe usulüne uygun tebligat yapılarak, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek davanın sonuçlandırılması gerekir.

Somut olayda; davalı ... İnşaat Tahmil Tahliye ve Kimyevi Maddeler Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti.'nin tüzel kişiliğinin tümüyle ortadan kalktığının anlaşılmasına göre, açılan davada pasif husumetin bu şirkete yöneltilebilmesi için yukarıda açıklandığı üzere şirketin ihyasının sağlanması hususunda davacıya önel verilerek ihya sonrasında usulüne uygun bir şekilde tüzel kişiliğe (tasfiye memuruna) tebligat yapılarak taraf teşkili sağlandıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Somut olayda; davalı ... İnşaat Tahmil Tahliye ve Kimyevi Maddeler Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti.'nin tüzel kişiliğinin tümüyle ortadan kalktığının anlaşılmasına göre, açılan davada pasif husumetin bu şirkete yöneltilebilmesi için yukarıda açıklandığı üzere şirketin ihyasının sağlanması hususunda davacıya önel verilerek ihya sonrasında usulüne uygun bir şekilde tüzel kişiliğe (tasfiye memuruna) tebligat yapılarak taraf teşkili sağlandıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de hükümde davacının tespitine karar verilen sürede hangi işveren nezdinde hangi tarihler arasında çalıştığının açık ve net bir biçimde gösterilmemiş olması hatalıdır.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ... İnş. Nak. Tahm. Taah. Temz. Tic.ve İhrc. Ltd. Şti.'ye iadesine

06.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33093, Karar No: 2024/9182, Tarih: 26.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/33093 E.  ,  2024/9182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2695 E., 2018/2710 K.

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.08.2018 tarihli ve 2018/460 Esas, 2018/543 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1240 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve adli para cezasının 12 taksitte tahsiline,

2. (1) nolu bölümde belirtilen karara yönelik sanık tarafından istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 14.12.2018 tarih ve 2018/2695 Esas, 2018/2710 Karar sayılı kararıyla, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm kaldırılarak, sanığın fuhuş suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine hükmolunup, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi, dosyada mevcut yasal delillere dayalı olarak sanığın eyleminin sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, eşi olan mağdurun fuhuş yapmasına aracılık etmesi suretiyle atılı suçu işlediği, sanık savunması, mağdur beyanı, 13.06.2018 tarihli olay, yakalama ve Cumhuriyet savcısı ile görüşme tutanağı, aynı tarihli para tespit tutanağı, sosyal medya hesabı üzerinden yapılan yazışmalara ilişkin ekran görüntüsü çıktıları ve tüm dosya kapsamıyla İlk Derece Mahkemesince kabul olunmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Fuhuşa aracılık ve yer temini suçunda, hukuka aykırı arama sonucu elde edilen ve hükme esas alınması mümkün olmayan delillerden ve sanığın soyut beyanı dışında mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilip, sanık hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Fuhuşa aracılık ve yer temini suçunda, hukuka aykırı arama sonucu elde edilen ve hükme esas alınması mümkün olmayan delillerden ve sanığın soyut beyanı dışında mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilip, sanık hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

13.06.2018 tarihli olay, yakalama ve Cumhuriyet savcısı ile görüşme tutanağında, fuhuşla mücadele çerçevesinde yapılan çalışmalar kapsamında, sosyal medya hesabı üzerinden evli çiftlerin hesaplar açarak para karşılığı fuhuş yaptığı duyumları alınması üzerine kolluk görevlisi tarafından twitter isimli sosyal medya hesabı üzerinden sanık ile irtibat kurulduğu ve 300 TL karşılığı fuhuş amaçlı anlaşmanın sağlandığı, Cumhuriyet savcısının seri numarası alınmış paralar ile gerekli suçüstü çalışmalarının yapılması talimatı vermesi üzerine seri numarası alınmış paralara ilişkin 13.06.2018 tarihli para tespit tutanağının düzenlendiği, kolluk görevlisi ile sanığın dışarıda buluştukları, birlikte gittikleri konutta mağdurun da bulunduğu, fuhuş için belirlenen 300 TL'nin kolluk görevlisi tarafından sanığa teslim edildiği ve sanığın kolluk görevlisine yatak odasını gösterip eşinin birazdan geleceğini söylemesi üzerine polis memurunun resmî kimliğini açıkladığının belirtilmesi, sanık ve mağdurun da imzalarının bulunduğu bu tutanağın olaya ilişkin bilgi sahibi olan ve talimatları veren Cumhuriyet savcısı tarafından onaylanmış olması, sanığın 27.07.2018 tarihli duruşmada, eğlence amacıyla twitter isimli sosyal paylaşım sitesinde hesap açtığını, paraya ihtiyaçları olduğunu, polis memuru olarak bilmediği şahısla görüşme yaptığını, parayı aldığını ifade etmesi, müdafii huzurunda verdiği soruşturma beyanında ayrıca kolluk görevlisinin evi bilmemesi nedeniyle şahsı hastaneler kavşağından alarak eve getirdiğini ifade etmesi, mağdurun da aşamalarda sanık ile benzer anlatımda bulunması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, gizli soruşturma yürüten kolluk görevlisinin, 5271 sayılı Kanun'un 160 vd. maddeleri kapsamında Cumhuriyet savcısının emri doğrultusunda ve genel yetkileri ile görevleri kapsamında, suç ve failini belirlemek ve suçla ilgili delil toplamak amacıyla yaptığı işlemler sonucunda elde edilen delillerin hukuka uygun yöntemle elde edilmiş delil niteliğinde olduğu ve sanığın eşi olan mağdura yönelik fuhuşa teşvik, kolaylaştırma ve aracılık eylemlerini gerçekleştirdiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bölge Adliye Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bölge Adliye Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13375, Karar No: 2007/18585, Tarih: 11.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/13375 E.  ,  2007/18585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Davacı borçlu 22.03.2007 tarihli celse de, takip konusu 15.12.2004 keşide tarihli çek yönünden Antalya 2.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin, 2004/622 esas sayılı dosyasından açmış oldukları davada, borçlu olmadıklarının tespitine yönelik karar aldıklarını, bu çekle ilgili olarak açmış oldukları davayı atiye terkettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece 15.12.2004 keşide tarihli çekle ilgili davanın atiye terkedilmiş olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davacı, davalının açık (sarih) rızası olmadan davayı geri alamaz. Prf.Dr.B.Kuru'nun Huk.Muh.Usulü, kitabının 2.cildinin 1684 Sh'de belirtildiği gibi "atiye bırakma"deyimi davanın geri alınması anlamına gelir. HUMK'nun 185/1.maddesi hükmüne göre, davanın geri alınabilmesi için, bu isteğe karşı çıkılmamış ve davalı tarafından açıkça rıza gösterilmiş bulunması gerekmektedir. Zımmi muvafakat yeterli değildir.

Davalının rızası olmaksızın davacının davasının takipten "sarfınazar edemeyeceği" belirtilmiştir. Bu durumda, mahkemece 15.12.2004 tarihli çeke yönelik itirazlar yönünden, işin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 15.12.2004 keşide tarihli çeke hasren İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.