muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3899, Karar No: 2013/8338, Tarih: 16.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/3899 E.  ,  2013/8338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili şirketin yetkilisi ... adına işyeri abonesi açılması amacıyla davalı kuruma müracaat ettiklerini, davalı kurumun önceki şirkete ait elektrik borçlarının ödenmediğini ve müvekkili şirketin önceki şirketi Borçlar Kanunun 179 ve devamı maddeleri gereğince devir aldığı gerekçesiyle ödenmeyen elektrik borçlarından sorumlu tuttuğunu ve abonelik işlemi tesis etmediğini belirterek, borçtan sorumlu olmadığının tespiti ile abonelik tesisine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı cevabında, davacının Borçlar Kanunun 179.maddesi uyarınca hukuken devir aldığı ticari işletmenin borcundan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalının Borçlar Kanunun 179.maddesi uyarınca işyerini devir aldığı, bir mameleki ve işletmeyi aktif ve pasifleri ile devir alan kimsenin, bunu alacaklıları ihbar ya da gazetelerde ilan ettiği tarihten itibaren onlara karşı mamelekin veya işletmenin borçlarından sorumlu olacağı, bu hükme göre davacının devir aldığı işletmenin enerji borçlarından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşletme devrine ilişkin yasal düzenlemeyi içeren mülga BK'nun 179. maddesinde bir mameleki veya bir işletmeyi aktif ve pasifleriyle birlikte devralan kimsenin bunu alacaklılara ihbar veya gazetelerde ilan ettiği tarihten itibaren onlara karşı mamelekin veya işletmenin borçlarından mesul olacağı düzenlenmiştir. Buna göre, bir işletmenin devrinden bahsedilebilmesi için mamelekin veya işletmenin aktif ve pasifiyle birlikte devredilmesi gerekmektedir.

Davacı ticari işletmeyi Borçlar Kanunun 179.maddesi uyarınca devir almadığını iddia etmektedir, bu savunma doğrultusunda davacıya delillerini bildirmek amacıyla süre verilerek, davacı şirket ile borçlu şirketin ticaret sicil kayıtları, ticaret defterleri celpedilmek suretiyle davacı şirket ile borçlu şirket arasında Borçlar Kanunun 179.maddesi anlamında ticari işletme devrinin gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmak suretiyle hüküm tesisi gerekirken, eksik incelemeye dayanılarak davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazları incelenmemiştir.

Bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazları incelenmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13855, Karar No: 2015/24949, Tarih: 06.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/13855 E.  ,  2015/24949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda infaz koruma memuru olarak görev yapan sanıkların, katılanın avukatı tarafından cezaevi idaresine teslim edilen ayakkabıları sayım sırasında katılana teslim etmek amacıyla yanlarına aldıkları ancak koridor başındaki ilk mahkum odası kapı kilidini açmak isteyen sanık ...'ün, elinde taşıdığı bir çift ayakkabıyı gelişi güzel koridora bıraktığı, kapının dışa açılmasına engel olmaması için de ayağı ile ileriye doğru ittirdiği, oda kapısının kapatılması sırasında bu kez ayakkabıları sanık ...'ın ayağı ile ileriye savurduğu, sanık ...'ın ise, koridorun sonundaki katılanın odasına kadar ayakkabıları ayakları ile sürüklediği, bu suretle sanıkların katılana ait ayakkabının kirlenmesine neden olarak mala zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların ifadeleri, katılan ve tanık beyanları, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların beraatine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1036, Karar No: 2023/1639, Tarih: 23.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1036 E.  ,  2023/1639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2706 E., 2022/1748 K.

FER'Î MÜDAHİL : Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 19.12.2014

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/175 E., 2019/382 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil SGK vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil SGK vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı iş yerinde 01.08.2012-17.12.2014 tarihleri arasında gündüz bekçisi olarak asgari ücretle çalıştığını, bekçilik dışında temizlik, sıva, boya gibi işlerde de çalıştığını, sigortasının düzenli olarak yatırılmadığını, 01.08.2014-17.12.2014 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iş yerinde çalıştığı süre içinde SGK primlerinin ödendiğini, kayıt dışı çalışmasının söz konusu olmadığını, davacının iddialarını kabul etmediklerini belirterek haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Feri Müdahil SGK cevap dilekçesinde özetle; davacı adına davalı işveren tarafından 27.08.2013-20.08.2014 tarihleri arasında ve 28.08.2014-29.08.2014 tarihleri arasında bildirim yapıldığını, davacının davalı iş yerinde çalıştığı dönemde aynı zamanda başka iş yerinde çalıştığının göründüğünü, davacının davasının yazılı belge ve tanık bilgileri ile ispat zorunluluğunun bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; " 1-Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davacının davalı iş yerinde 01.08.2014-30.09.2014 tarihleri arasında toplam 60 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 38 günün kuruma eksik bildirildiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil SGK vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil SGK vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; "... Daha önce yapılan yargılama sonunda yerel mahkeme kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2018/491 E -2018/649 K sayılı kararı ile ortadan kaldırılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesi ortadan kaldırma kararının gerekçesinde 2014 yılı Ağustos ayı bakiye dönemi için çalışma bulunup bulunmadığı yönünde bordro tanığı dinlenmediği, bordro tanığı seçilerek dinlenmesi varsa bakiye ücret ödemesine ilişkin belgelerin celbinin incelenmesi hususunu bildirmiştir. Yeniden yapılan yerel mahkeme incelmesinde çağrılan bordro tanıkları dinlenmiştir. Tanıklardan birisi davacıyı hiç hatırlamazken diğer iki bordra tanığı da iş yerinde sigortasız kayıt dışı çalışma olmadığını, işverenin bu konuda hassas olduğunu beyan etmişlerdir. Cevap dilekçemizde de belirttiğimiz üzere davacının çalışmaları Kurum'a bildirilen sürelerle sınırlıdır. Bu bakımdan kayıtdışı çalıştırdma olgusunu kabul etmiyoruz. Davacı işçi "...” projesi yapımında çalışmıştır. Adana Büyükşehir Belediyesi'nden gelen cevapta da davacının çalıştığı projenin 15.08.2014'te bitirildiği açıktır. Buna rağmen 30.09.2014'e kadar çalışıldığı yönünde hüküm kurulması hukuka aykırı olmuştur.

- Hizmet tespit davalarının kamu düzeninden olması dolayısıyla her türlü şüpheden uzak, soyut beyanlara dayanılmadan, fiili çalışma olgusunun ispat edilmesi halinde hizmet tespitine karar verilmelidir. Nitekim davalı işveren de bordroları gerçek duruma göre tanzim etmiş olup, bankaya yatan tutarlar ile bordrodaki çalışmaların uyuştuğu görülecektir.

- Hükümde 26.09.2014'te işçi hesabına ödeme olduğu için eylül ayında tam çalışma olduğuna kanaat getirilmiştir. Bir an için ödemenin Eylül ücreti olduğu kabul edilse dahi gerek işyeri uygulaması gerek hayatın olağan akışına göre işçi ücretinin çalışılmadan ödendiğinin kabulüne kanaatle ulaşılması hukuka uygun değildir. 26.09.2014'te yatan ödeme sebep gösterilerek 30.09.2014'6 kadar çalışıldığının kabul edilmesi açıkça hukuka aykırıdır. İşçi ücretlerinin çalışma yapıldıktan sonra, ilgili dönem muhasebeleştirilip bankaya ödeme talimatı aşamaları düşünüldüğünde, davayı kabul anlamına gelmemekle birlikte, yatan ödemenin ancak 26.09.2014'ten daha da önceki döneme İlişkin olarak değerlendirilmesi mümkündür. Bu bakımdan salt soyut tanık beyanlarına göre hizmet tespitine gidilmesine itiraz ediyoruz. Nitekim Bölge Adliye Mahkemesi ortadan kaldırma kararına göre dinlenen diğer bordro tanıkları beyanlarına göre de iş yerinde sigortasız çalışma yoktur..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

2.Feri Müdahil SGK vekili istinaf dilekçesinde; "..Davacıya ait hizmet dökümünün ve Kurum kayıtlarının tetkikinden, ... T.C. Kimlik numarası adına, dava konusu edilen döneme ilişkin olarak; kesintisiz çalışma kaydına rastlanılmamıştır. Davacı adına, dava konusu edilen dönemlerde gerek davalı işveren gerekse de farklı işverenlerce herhangi bir sigortalı hizmetin Kuruma bildirilmediği, tespit edilmiştir. Kayıtların incelenmesinden de görüleceği üzere, davacıya ait çalışmalar, işe giriş bildirgeleri ve dönem bordrolarına dayanılarak Kurumumuza intikal ettirilmiştir. Gerek işe giriş bildirgeleri ve gerekse bordrolar, davacının çalışmalarının, kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin aksinin ise, eşdeğerdeki belgelerle ispatı gerektiği, böyle durumlarda, tanık sözlerine itibar edilemeyeceği, Yargıtay’ın yerleşmiş görüşüdür.

Mahkemece, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve yerleşmiş Yargıtay kararları doğrultusunda, davacının tespitini istediği sürelerle ilgili olarak, davalılara ait işyerlerinden bildirgeler ve bordrolar celbedilerek, davacının imzası olanlar saptanmalı, imzasını içeren bordrolarda geçmiş sürelerin dışındaki sürelerle ilgili istemin reddine, imzalı olmayan bordrolardaki süreler yönünden, işverenin bordrolarında kayıtlı tanıklar tespit edilerek, bu tanıkların bilgilerine başvurulmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Sayın Mahkemece, araştırılması gereken diğer bir husus da, çalışıldığı iddia edilen işyerlerinin hangi tarihler arasında kanun kapsamında bulunduğu hususudur. Davacıya ait hizmet dökümünde kodları görünen işten çıkış ve eksik gün nedenlerinin de Sayın Mahkemece dikkate alınmasını talep etmekteyiz.

Sonuç olarak, davacının dava konusu edilen dönemde kuruma bildirilmiş olan çalışmaları yönünden davanın hukuki yarar yokluğu; bunun dışındaki çalışma iddiasının ise, davacının yazılı belge ibraz edemediği ve esasen kesintisiz çalışma iddiasında bulunulduğu sürede gerek Adana gerekse de başka şehirlerde farklı işverenler nezdinde çalışmalarının bulunduğu hususları da dikkate alınarak, reddi gerekmektedir..." hususlarına yer vermiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Sonuç olarak, davacının dava konusu edilen dönemde kuruma bildirilmiş olan çalışmaları yönünden davanın hukuki yarar yokluğu; bunun dışındaki çalışma iddiasının ise, davacının yazılı belge ibraz edemediği ve esasen kesintisiz çalışma iddiasında bulunulduğu sürede gerek Adana gerekse de başka şehirlerde farklı işverenler nezdinde çalışmalarının bulunduğu hususları da dikkate alınarak, reddi gerekmektedir..." hususlarına yer vermiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İncelenen tüm dosya kapsamına göre; davalı iş yerinin 10.06.2013 tarihinde kanun kapsamına alındığı, SGK kayıtlarından, davacının davalı iş yerinde 27.08.2013-20.08.2014 tarihleri arasında 301 gün, 28.08.2014-29.08.2014 tarihleri arasında ise 2 gün hizmet bildiriminin olduğu, davacının 01.08.2014-17.12.2014 tarihleri arasında da devamlı ve sürekli çalıştığının tespitini talep ettiği, tanık beyanlarına göre davacının 30.09.2014 tarihine kadar çalıştığının ispatlandığı ve davacıya 26.09.2014 tarihinde davalı iş veren tarafından Eylül maaş ödemesinin yapıldığı, davacının 30.09.2014 tarihinden sonra da çalıştığının ispatlanamadığı, ilk derece mahkemesinin; dinlenen bordro tanıkları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı işyerinde 01.08.2014-30.09.2014 tarihleri arasında devamlı ve sürekli çalıştığı, 38 gün eksik gün bildirimi olduğu yönündeki tespitin isabetli olduğu belirtilerek, "Davalı ve feri müdahil SGK vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi nin 1 numaralı alt bendi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil SGK vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla Mahkemece dinlenen tanıkların yetersiz beyanlarına dayalı olarak karar verildiği, fiili çalışmanın kanıtlanmadığı belirtilerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde; davacının davalı iş yerinde bildirilmeyen çalışmalarına ilişkin olarak yazılı belgenin bulunmadığı esasından hareketle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, Yargıtay kararlarına aykırı olarak tanzim olunan bilirkişi raporuna itibar edilmek suretiyle karar verilmesinin isabetsiz olup, bozmayı gerektirdiği belirtilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanunun 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanunun 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil SGK vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/1669, Karar No: 2012/6597, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/1669 E.  ,  2012/6597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ..... köyü 102 ada 3 sayılı parsel, orman niteliği ile Hazine adına; 102 ada 194, 195, 197 ve 198 sayılı parseller, tapu kaydı ile, 196 ve 199 sayılı parseller ise, senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tesbit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, kısmî ilânda 102 ada 3 sayılı orman parselinin daraltıldığı gerekçesiyle çevre taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 102 ada 3 sayılı parselin orman vasfı ile Hazine adına, tesbit gibi tesciline, 102 ada 196, 197 ve 198 sayılı parsellerin tamamı ile 199 parselin (c) harfi ile gösterilen 8327.15 m2, 195 parselin (b) harfi ile gösterilen 6195.27 m2, 194 parselin (a) harfi ile gösterilen 1861.24 m2 bölümlerinin tesbit gibi davalılar adlarına, 194 parselin (a) harfi ile gösterilen 3634.01 m2, 195 ada (a) ile gösterilen 282.64 m2, 199 parselin (a) harfi ile gösterilen 1182.89 m2, 199 parselin (b) harfi ile gösterilen 800.32 m2 bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, kadastro müdürlüğü, tapu sicil müdürlüğü, köy tüzelkişiliği aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, davalı parsellere revizyon gören tapu kayıtlarının taşınmazlara uyduğu ve resmî belgelerde de orman sayılmayan yerlerden olduğu nedeniyle Orman Yönetiminin davasının kısmen kabulüne karar verilmişse de, taşınmazlara kadastro sırasında revizyon gören ve uyduğu kabul edilen Teşrini evvel 1938 tarih 86 sıra numaralı olan ve gittileri Mayıs 1956 tarih 13 ve Ocak 1969 tarih 13 numaralı, Ocak 1979 tarih 6 numaralı ve yine Teşrini evvel 1938 tarih 90 sıra numaralı olan ve gittileri Mayıs 1956 tarih 16 numaralı ve Ocak 1979 tarih 9 numaralı tapu kaydının dava edilen 102 ada 194, 195, 197 ve 198 numaralı taşınmazlara uygulandığı, 196 ve 199 parsellerin ise, senetsiz ve belgesizden tespit edildiği, tapu kayıtları yüzölçümünün 3000 m2 ve 6500 m2 olmak üzere toplam 9500 m2 olduğu ve gayrisabit sınırlı olduğu anlaşılmasına karşın, tapu kayıtlarının yüzölçümüne itibar edilmediği; çekişmeli taşınmazlar bölümünün kısmen orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilmek suretiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi yolunda hüküm kurulmuş ise de, mahkemenin bu şekildeki kabulü dosya kapsamına uygun düşmediği gibi, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama da hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Dosyaya getirtilen bilgi ve belgelerden anlaşılacağı gibi, çekişmeli taşınmazlara uygulanan tapu kayıtları, 2510 sayılı Yasaya göre iskanen tevzi suretiyle oluşturulmuştur. Taşınmazların kuzey hududunda eylemli olarak 102 ada 3 numaralı orman parseli bulunmaktadır. Değişir sınırlı tapu kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil teşkil ederler. Tapu kayıtları, orman ve dere hudutları itibariyle değişir sınırlı olduğundan yüzölçümü ile geçerli kapsamının belirlenmesi gerekirken, bu yapılmamış, tevzi haritası ya da krokisi getirtilip uygulanmamıştır. Bu nedenle; tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gittilerinin ve dayanağı harita ve krokilerinin getirtilerek uygulanması gerekirken, bu hususta eksik uygulama ve inceleme ile karar verilmesi doğru değildir. Taşınmazları doğu, batı ve güney yönde dere, kuzey yönde ise 102 ada 3 numaralı orman parseli çevrelemektedir. Güneyde dereden sonra 102 ada 306 numaralı taşınmaz bulunmakta olup, tutanağı getirtilmemiştir. Tapu kaydının varlığının ve uyduğunun kabulü halinde artık orman içi açıklığından söz edilemez.

Davalı tarafın dayandığı ve 102 ada 194, 195 ve 197 parsellere uygulanan mayıs 1956 tarih 16 numaralı 6500 m2 yüzölçümlü kaydın doğusu büyük dere, batısı değirmen, kuzeyi orman ve güneyi ise, Osman ve Bilal okumaktadır. 102 ada 198 parsele uygulanan mayıs 1956 tarih 13 numalı 3000 m2 yüzölçümlü kaydın doğusu ...., batısı orman, kuzeyi orman ve güneyi büyük dere okumaktadır. Oysa, kadastro paftasına ve memleket haritasına göre, büyük dere, tüm parselleri çepeçevre çevirmektedir. Başka bir anlatımla; 197 ve 198 parsellerin güneyi dere okumaktadır. Oysa, bu parseller ile dere arasında senetsiz ve belgesizden tespit gören 199 parsel vardır. Buna göre, tapu kaydının uygulanması ve hudutlarının denetimi sağlıklı bir şekilde yapılmamış ve çelişki giderilmemiştir.