muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2093, Karar No: 2021/4985, Tarih: 16.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2093 E.  ,  2021/4985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile;

TCK'nın 85/1, 62/1, 53/1. maddelerine göre mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Yüksekova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/06/2009 tarih, 2009/49 Esas ve 2009/141 Karar sayılı kararının 09/09/2009 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 27.03.2012 tarihinde 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işlediği ve Sivas 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 23/10/2013 tarih ve 2012/412- 2013/590 sayılı ilam ile bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, hükmün 10/10/2013 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair kararı kapsayan dosya incelendi.

Olay günü saat 21:30 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahalde, gece vakti aydınlatmanın olmadığı, görüşün far ışığı altında açık olduğu, çift yönlü asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde önünde aynı istikamette seyreden ve ışıkları yanmayan ölen sürücü...'ın sevk ve idaresindeki motosikletin arka kesimine çarpması sonucu sürücü...'ın vefat ettiği, sanığın kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Gerekçeli karar başlığında ölenin kimlik bilgilerine yer verilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün bir yazım eksiği olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hak yoksunluğuna ilişkin paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14737, Karar No: 2016/772, Tarih: 25.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14737 E.  ,  2016/772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, yapılan yargılama sonucunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ...'da ...eczanesi isimli eczanenin sahibi olduğu, sahte ilaçların piyasada satıldığının ihbarı üzerine Sosyal Güvenlik Kurumu Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından birçok eczane hakkında inceleme başlatıldığı, sanığın eczanesiyle ilgili yapılan inceleme sonucunda, on bir kişiye ait reçetede yer alan on sekiz adet ilaç kupürünün sahte olduğu ve bunların da 2.072.50 TL olarak kurumu fatura edildiğinin tespit edildiği, böylece sanığın kamu kurumu zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, söz konusu belge asıllarının ele geçirilememiş olması nedeniyle aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığının belirlenemediği, ayrıca sanığın, söz konusu kupürleri ilgili ecza depolarından aldığı savunmasının da ispatlanmış olması karşısında, sanığın suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı dikkate alınarak, bu gerekçelere dayanan ve bozma ilamına uyan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3245, Karar No: 2017/10411, Tarih: 06.12.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/3245 E.  ,  2017/10411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında Çukurca Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/02/2009 tarih ve 2008/1 Esas, 2009/32 Karar sayılı kararı ile beraat kararı verildiği ve bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, Dairemizin 04/04/2012 tarih ve 2011/3166 Esas, 2012/7220 Karar sayılı bozma ilamının mahkumiyet hükmü alan diğer sanıklara ilişkin olduğuna dikkat edilmeden, sanık ... hakkında yeniden yargılama yapılarak beraat kararı verilmesi hukuken geçersiz olduğundan dosyanın iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06/12/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/828, Karar No: 2003/11783, Tarih: 23.06.2003

9. Hukuk Dairesi 2003/828 E., 2003/11783 K.

**9. Hukuk Dairesi 2003/828 E., 2003/11783 K.**

**- DAVANIN HUSUMET YÖNÜNDEN REDDİ

- DELİLLERİN TOPLANMASI

- ESAS HAKKINDA HÜKÜM VERİLMESİ

- İŞYERİ ÜCRET BORDROSU

- SİGORTA GİRİŞ BİLDİRGESİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 236 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 238 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 240 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 243 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 244 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 38 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1995 senesinde işyerinden verilen sigorta prim bildirgesinde dava dışı Limited Şirket işveren olarak gösterilmiş, 1996-1997 yıllarındaki işe giriş bildirgelerinin de aynı Limited Şirketi tarafından verildiği ve işyeri bordrolarının da Limited Şirket tarafından düzenlendiği anlaşılmıştır. 1999 ve 2000 yıllarında verilen sigortalı işe giriş bildirgelerinde ve düzenlenen işyeri ücret bordrolarında önceki Limited Şirket ile birlikte davalı Anonim Şirketin işveren olduğu yazılıdır. Mahkemece bu belgeler nazara alınmadan davalı Anonim Şirket hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi hatalıdır. Yapılacak iş, tarafların tüm delillerini toplamak, tanıklarını dinlemek, davacının çalıştığı işyerinin değişip değişmediğini, işverenler arasında işyeri devri mevcut olup olmadığını saptamak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Sonuç : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.6.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13456, Karar No: 2022/4070, Tarih: 20.04.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/13456 E.  ,  2022/4070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun cinsel istismarı suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi ve Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi ve Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere göre, yerinde görülmeyen Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/07/2021 gün ve 2021/263 E. 2021/273 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 20/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14854, Karar No: 2014/10807, Tarih: 02.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14854 E.  ,  2014/10807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/279199

MAHKEMESİ : Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2009

NUMARASI : 2008/561 (E) ve 2009/13 (K)

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Maliye hâzinesi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar gören kurum Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olup, suçtan doğrudan zarar görmeyen maliye hâzinesinin davaya katılmasına karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden, maliye hâzinesi vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin katılma ve temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK.nun 237/2.maddesi uyarınca kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteminde bulunulamayacağından, katılma isteminin reddine, ancak müşteki kurum davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, CMK.nun 260. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelenmesinde;

Açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip, katılma olanağı tanınmadan, yokluklarında yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 02/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18854, Karar No: 2018/2966, Tarih: 27.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/18854 E.  ,  2018/2966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalı yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davacı idare vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu ... ilçesi, ... mah. 336 ada 114,115 ve 117 parsel sayılı taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden zeminine değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu taşınmazların, kısmen taşlık ve kayalık niteliğinde olduğu bilirkişi raporundan anlaşılmış olup, kapitalizasyon faiz oranının %6 uygulanması gerekirken bu oranın % 7 uygulanmak suretiyle düşük bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 27/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8220, Karar No: 2015/11796, Tarih: 17.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/8220 E.  ,  2015/11796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

,Mağdurenin annesi müşteki...,'nin 08.07.2011 tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi ve benzer mahiyetteki duruşma beyanları, mağdure ile ilgili ...22.03.2012 tarihli raporu, bu raporu düzenleyip beyanlarına başvurulan tanıklar .,, ile ..,'ın yeminli anlatımları, mahkemenin 26.08.2011 tarihli müzekkeresiyle olay nedeniyle beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 102/3-a maddesi anlamında beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak derecede akıl hastalığı veya zayıflığı olup olmadığı, mağduredeki bu hastalığın hekim olmayanlar ile sanık tarafından anlaşılıp anlaşılamayacağı, ifadelerine itibar edilip edilemeyeceği hususlarında raporunun alınması talep edildiği halde Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 03.08.2012 tarihli raporunda yalnızca ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunun belirtilip diğer hususlarla ilgili görüş bildirilmediğinin ve ... 24.05.2013 günlü, 19.06.2013 tarihli raporlarının tek hekim tarafından düzenlenmesi nedeniyle hükme esas alınmaya yeterli olmadığının anlaşılması karşısında, mağdurenin durumu ve gelişimi ile ilgili tüm kayıtların eğitim gördüğü rehabilitasyon merkezinden getirtilip mağdureyi takip eden uzmanların görüşlerini de içeren tüm belgeler temin edildikten sonra mağdurenin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevki

sağlanarak suç tarihi itibariyle akıl hastalığı veya akıl zayıflığı olup olmadığı, akıl hastalığı veya zayıflığı varsa bunun hekim olmayanlarca da anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, kendisine karşı işlenen eylemin ahlaki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı hususlarında rapor alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5604, Karar No: 2020/2835, Tarih: 03.07.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5604 E.  ,  2020/2835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, suça konu 05/11/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 09/12/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 14/01/2015 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 21/01/2015 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

1-6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, sanık hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğu anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, dolayısıyla sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 09/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

2-Sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, dolayısıyla sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 09/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7279, Karar No: 2019/471, Tarih: 14.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7279 E.  ,  2019/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 tarih 2017/423 Esas, 2018/134 sayılı hükmüne yönelik olarak Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından duruşma talepli olarak temyiz edilmekle, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının süresinin on yıldan fazla olması ile birlikte 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereği duruşma talebi de uygun bulunmakla duruşmalı olarak temyiz incelemesi yapılmasına karar verilip, 11/01/2019 tarihinde yapılan duruşmada hazır olan sanık müdafiilerinin hazır bulunmadığı görülerek, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiilerinin belirlenen cezada takdiri indirim uygulanması gerektiğine, sanığın ayırt etme gücüne dair araştırma yapılması gerektiğine, yeterli sayda tanık dinlenmediğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık sürücü ...'nun, annesi üzerine kayıtlı otomobil ile bölünmüş, tek yönlü, 4 şeritli, asfalt kaplama, düz, eğimsiz ve aydınlatmanın yeterli olduğu yolda seyir halindeyken, sağ tarafında kalan emniyet şeridine doğru giriş yaparak, kendisi ile aynı istikamette ve emniyet şeridi üzerinde seyir halinde olan ...'un idaresindeki... marka otomobile, sol arka ve arka kısımlarından, kendi aracının sağ ön far ve orta ön kısımları ile çarpması neticesinde 2 kişinin öldüğü, 1 kişinin de hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, suçun işleniş şekli ve işlenmesinde özellikler, meydana gelen zararın ve sanığın kusurunun ağırlığı ile hak ve nesafet kuralları da gözetilerek maddede belirtilen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak sureti ile tayin ve tespitinde isabetsizlik görülmemekle, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek alt sınırdan çok fazla uzaklaşılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2) Kaza esnasında sanık sürücünün 168 promil alkollü olduğu göz önünde bulundurularak belirlenen temel cezada TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırım yapılırken sanığın birden fazla bilinçli taksir nedeni oluşturacak kural ihlalinde bulunmadığı gözetilmeden, temel cezada 1/2 oranında arttırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/01/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8607, Karar No: 2019/5197, Tarih: 17.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8607 E.  ,  2019/5197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/1-d, 62, 52/2, 4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Katılana ait raporlardan 03/09/2014 tarihli devlet hastanesinden alınanda, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, yüzde sabit iz olup olmadığı konusunda ise 6 ay sonra kontrolünün uygun olduğunun bildirilmesi karşısında, 04/02/2015 tarihli olan ve yine aynı devlet hastanesinden alınan raporda yüzde sabit iz değerlendirilmesi yapılmışsa da katılanın tedavi evrakları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu'na sevkinin sağlanarak yaralanmasının derecesi konusunda kati raporunun aldırılıp sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Taksirle yaralama fiilinin yüzde sabit ize sebep olması nedeniyle artırım yapılırken kanun maddesinin 89/2-d olarak gösterilmesi gerekirken 89/1-d olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.