muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3522, Karar No: 2025/1142, Tarih: 05.02.2025

dosya kapsamında mevcut bulunan 15/03/2013 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin heyet raporu ile İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyet raporu doğrultusunda sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6248, Karar No: 2015/3846, Tarih: 01.07.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/6248 E.  ,  2015/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak :

Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın, ... Sulh Ceza Mahkemesinde yapılan yargılamada verilen ek karara karşı yazdığı itiraz dilekçesinde, cezaevinde olmasına rağmen yokluğunda karar verilmesini doğru bulmayarak, “Mahkemeler işlerine geldiklerinde ve tesir altında kaldıklarında UYAP tan her şeyi görebiliyorlar. Görmek istemediklerinde ise gıyabımda her türlü kararı almaktan çekinmiyorlar” şeklindeki sözlerinin rahatsız edici ve ağır eleştiri olduğu hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Ancak söylenen bu sözlerin somut bir fiil ya da olgu isnat etmek şeklinde olmadığı gibi, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek ağırlıkta sövme fiili olarak kabulü de suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum olacaktır.

AİHM de ifade özgürlüğüne ilişkin Sözleşmenin 10. maddesini yorumlarken, çoğulculuk, hoşgörü ve açık fikirliliğin demokratik toplumunun karakteristik özelliklerinden olduğunu, bu değerlere sahip olmayan sistemin demokratik toplum olarak adlandırılmasının mümkün olmadığını, bu nedenle ifade özgürlüğüne getirilecek sınırlamaların bu değerlere aykırı düşmemesi ve meşru amaçla orantılı olması gerektiğini, sadece zararsız ve lehte olan düşünceler değil, devlet veya toplumun bir bölümü için rahatsız edici, saldırgan veya şok edici düşüncelerin de maddenin korumasına gireceğini belirtmektedir. (Handyside v Birleşik Krallık A 24 (1976); par: 49 PC.)

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri, yargı kararı ve açıklamalar ışığında, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/07/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6856, Karar No: 2013/11059, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/6856 E.  ,  2013/11059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden ... manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı nedeni ile sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığından bahisle, davanın kısmen kabulü ile, % 60 mesleki maluliyet nedeniyle taktir edilen 48.000,00 TL manevi tazminatın rapor tarihi olan 05/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar vermiştir.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre ise;

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre ise;

Öte yandan, gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde, meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun etkili olduğunun kabulü halinde dahi davacı yararına hüküm altına alınan 48.000,00-TL manevi tazminatın fazla takdir edilmesi hatalıdır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, olaya uygun kusur bilirkişi raporu alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının ve davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine 28/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6537, Karar No: 2013/13434, Tarih: 07.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6537 E.  ,  2013/13434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İşçi olarak çalıştığı iş yerinde yapılan haciz işlemi sonrasında yediemin sıfatıyla teslim edilen malların muhafazası amacıyla adrese gidildiğinde iş yerinin boş olduğu ve hacizli malların yerinde bulunmadığının tespit edildiği, haciz işleminden sonra işyerinden ayrılan sanığın bu durumu icra dairesine bildirmeyerek dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kendisine teslim edilen malların kaybolmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla eyleminin TCK'nın 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20187, Karar No: 2011/9260, Tarih: 12.09.2011

8. Ceza Dairesi 2009/20187 E., 2011/9260 K.

**8. Ceza Dairesi 2009/20187 E., 2011/9260 K.**

**- SAHTE ALTIN**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 197 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 198 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının (REDDİNE),

İddianamede sanıkdan ele geçen sahte altınların Osmanlı Reşat altını olduğunun belirtilmesi karşısında, söz konusu altınların Milli Ziynet altını olup olmadıklarının Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünden alınacak rapor ile saptanarak, suça konu altınların Milli Ziynet altını olup, sahte ve aldatma kabiliyetini haiz olduklarının tespiti haline sanığın eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK.nun 198. maddesi yollamasıyla 197/1. madde ve fıkrasında tanımlanan sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı biçimde eksik soruşturmayla mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10901, Karar No: 2020/1761, Tarih: 19.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/10901 E.  ,  2020/1761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda,... Asliye Ceza Mahkemesinin 15/05/2018 tarih 2017/150 esas, 2018/285 sayılı kararı ile 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin kurulan hükmün düzeltilerek istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında kalan alanda, sanığın, temyiz dışı sanıklar ile birlikte, define bulmak amacıyla kazı yapmak üzere, kazıya yarar aletler ile giderek, üzerinde kabartma şeklinde ev figürü bulunan kayalığı hilti ile defalarca delmek ve balyoz ile kaya parçasını kırmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği sabit olan dosya kapsamında;

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 04/04/2019 tarih, 2018/3101 esas, 2019/930 karar sayılı hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. Maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için... Asliye Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 19/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4698, Karar No: 2015/10761, Tarih: 11.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4698 E.  ,  2015/10761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TARSUS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/06/2014

NUMARASI : 2013/429-2014/345

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin ticari kamyonetiyle saman balyalarını taşıdığı sırada, elektrik tellerine temas etmesi sonucu kamyonetin ve samanların yandığını, elektrik tellerinin yerden en az 5.5 metre yükseklikte olması gerekirken, kamyonetin tellere çarptığı noktada tellerin yerden yüksekliğinin yalnızca 4.70 metre olduğunu, yangına elektrik dağıtım hattının yönetmeliklere uygun tesis edilmemesinin neden olduğunu, bu nedenle müvekkilinin uğradığı zararı davalının tazmin etmesi gerektiğini belirterek; 1.000,00 TL'nin olay tarihi olan 30.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve 580,85 TL tespit giderinin sarf tarihi olan 11.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 20.05.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 28.900,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu olayın meydana gelmesinde müvekkili kuruma atfedilecek bir kusur bulunmadığını, olayın, saman yüklü kamyonun olması gerekenden daha fazla yükseklikte yük taşınmasından kaynaklandığını, kamyonun iletkene çarptığı noktada iletkenin yoldan yüksekliğinin 6,5 metre olduğunun tespit edildiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir

Mahkemece davanın kabulü ile, 28.900,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davacının aracının elektrik dağıtım hattına teması ile çıkan yangın nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Temyize konu öncelikli uyuşmazlık; yangının, saman yüklü kamyonetin olması gerekenden daha fazla yükseklikte yük taşınmasından mı, yoksa kamyonetin tellere çarptığı noktada tellerin yerden yüksekliğinin olması gerekenden daha az mesafede olmasından mı kaynaklandığı noktasında toplanmaktadır.

Kural olarak hakim; çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. (HMK m. 266) Bu nedenle bilirkişi olarak seçilen kişi veya kişilerin, görüşüne başvurulan alanda uzman olması gerekir.

Somut olayda uyuşmazlığın çözümünün, özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği ve bilirkişinin görüşünün alınmasının gerekli olduğu açıktır.

Kural olarak hakim; çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. (HMK m. 266) Bu nedenle bilirkişi olarak seçilen kişi veya kişilerin, görüşüne başvurulan alanda uzman olması gerekir.

Somut olayda uyuşmazlığın çözümünün, özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği ve bilirkişinin görüşünün alınmasının gerekli olduğu açıktır.

Mahkemece, makina ve ziraat mühendisleri tarafından hazırlanan rapor hükme esas alınarak karar verilmiş olup, bilirkişiler raporda, uzmanlık alanlarının dışında tespitler yapmışlar ve aracın seyir halindeyken temas ettiği elektrik telinin kopması sonucu yandığını, kamyonun azami yükseklik olan 4 m ölçüsünü aşıp aşmadığının belirlenemediğini, ancak olay öncesi yapılan trafik kontrolünde uygulanan cezanın bu maddeyi kapsamadığı ve kopan elektrik kablosunun Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 46. maddesine uygun olmadığı kanaatinde olduklarını bildirmişlerdir

Olayın özelliğine göre somut olayda görüşüne başvurulması gereken bilirkişiler arasında elektrik bilirkişisinin de bulunması gerekirdi. Zira; kamyonetin tellere çarptığı noktada tellerin yerden yüksekliğinin Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin ilgili hükümlerine uygun olup olmadığı noktasında görüşüne başvurabilecek uzman bilirkişi elektrik bilirkişisidir.

Diğer taraftan eldeki dava, kusursuz sorumluluk esasına göre meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkin ise de, hiç kimsenin kendi kusurundan faydalanamayacağı ilkesinden hareketle davacının zararın meydana gelmesinde veya artmasında kusurlu olup olmadığının da elektrik uzman bilirkişiden alınacak raporla belirlenmesi gerekirdi.

Hal böyle olunca mahkemece; kamyonetin tellere çarptığı noktada tellerin yerden yüksekliğinin Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin ilgili hükümlerine uygun olup olmadığı ve zararın meydana gelmesinde veya artmasında davacının kusurlu olup olmadığı hususlarında içinde elektrik bilirkişisininde bulunduğu uzman bilirkişi heyetinden taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, uzman bilirkişiden kusur raporu alınmaksızın, yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11603, Karar No: 2014/7954, Tarih: 01.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11603 E.  ,  2014/7954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/28178

Mahkemesi : Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/11/2012

Numarası : 2011/1682 - 2012/1959

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki araçla meskun yerde ışıklı kavşakta, kırmızı ışık nedeniyle beklemekte olan mağdurun aracına arkadan çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, bir kişinin hayati fonksiyonlarına etkisi basit olacak şekilde yaralanması karşısında; TCK'nın 3/1 ve 61. maddelerindeki kriterlere uygun olmayacak şekilde alt sınırın çok üstünde temel ceza tayini;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1710, Karar No: 2019/2634, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1710 E.  ,  2019/2634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9638, Karar No: 2007/6090, Tarih: 12.07.2007

3. Ceza Dairesi 2006/9638 E., 2007/6090 K.

**3. Ceza Dairesi 2006/9638 E., 2007/6090 K.**

**- İŞGAL VE FAYDALANMA

- ORMANDAN AÇMA YAPMAK**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 93 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1-Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında, ormandan açma yapılıp fındık dikildiği belirtilirken, açmanın eski olduğu ve ağaç kökü bulunmadığı ifadesine karşın etrafa kıyasla 10 kental süceyratın çıkacağı, yerinden kaybedilmiş olduğu yazılmakla çelişkiler bulunduğundan, mahallinde imzacı tanıklardan en az birinin hazır bulunması ile uzman orman mühendisi beraberliğinde keşif yapılarak yerin orman olup olmadığı, orman ise örtü kaldırılarak açılıp açılmadığı, ormandan açılmışsa tarihi ve orman idaresinin bir zararı olup olmadığı tam olarak tespiti ile sonucuna nazaran suç vasfının belirlenmesi gerekirken ;bu yönden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2- 31.03.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a 11.05.2005 tarihinde yayınlanan 5347 sayılı Kanun ile eklenen geçici madde 1-(1) uyarınca bu kanunun yürürlüğe girmesinden sonra açılan davalardaki şahsi hak talepleri nedeni ile şahsi hak kabul edilen ağaçlandırma

giderine hükmedilemeyeceği belirlendiği halde 22.09.2005 havale tarihli işbu davaya konu iddianameye rağmen ağaçlandırma giderine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer C.Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 12.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.