muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7298, Karar No: 2015/11911, Tarih: 09.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/7298 E.  ,  2015/11911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/29196

MAHKEMESİ : Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2012

NUMARASI : 2012/289 (E) ve 2012/387 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

I- Sanık H.. E.. ve sanık M.. S.. hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından; sanık U.. S.. hakkında hırsızlık suçundan, sanık F.. Ç.. hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık M.. S.. hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık H.. E.. ve sanık M.. S.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık H.. E.. ve sanık M.. S..'ın hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili olarak iddianamede sevk maddeleri arasında TCK'nın 119/1-c maddesinin belirtilmediği nazara alınarak CMK'nın 226. maddesi uyarınca söz konusu maddesinin uygulanmasına binaen sanıklara ek savunma hakkı tanınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8870, Karar No: 2024/2213, Tarih: 28.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8870 E.  ,  2024/2213 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/487 E., 2023/1063 K.

DAVA TARİHİ : 26.09.2017

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/698 E., 2022/733 K.

Taraflar arasındaki evliliğin mutlak butlanla iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların evliliğinin iptaline karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalılardan Nayım'ın yeğeni olduğunu uzun yıllar ailesi ile Almanya'da yaşayan davalılardan ...'ın "%100 kronik paranoid şizofren" tedavisi gördüğünü, davalılardan Nayım'ın ilk evliliğinin ardından evlendiği diğer davalı ...'nin davalılardan Nayım'ın akıl hastalığı olduğunu bilerek onunla evlendiğini, bu evliliğin yalnızca görünürde olup tamamen kötü niyetle yapıldığını, davalılardan Nayım'ın rahatsızlığı sebebi ile malulen emekli olması için davalı ...'nin birtakım işler yaptığını, davalılardan Nayım'ın evlilik tarihi ve şu anda sürekli olarak ayırt etme gücünden yoksun olduğunu evlenmenin mutlak butlan ile batıl olduğunu iddia ederek; davalılardan ... ile ...'ın evlililiklerinin mutlak butlan sebebi ile iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili ve davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle;iddiaların gerçeği yansıtmadığını, davacının dava açma ehliyetine sahip olmadığını, bu davanın açılmasında hukuki bir menfaat bulunmadığını, kamu düzeninin zarara uğramadığını, tarafların ortak çocuklarının bulunduğunu, kötü niyet iddiasının tamamen yasal dayanaktan yoksun olduğunu, nikah esnasında tüm sağlık raporlarının alındığını, davalı ...'ın diğer davalı ...'nin hastalığından haberdar olmadığını, davalıların tamamen iyi niyetli olarak evlendiklerini, evliliğin gerçek bir evlilik olduğunu, ortak çocuklarının bulunduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalılar Nayım ile Hanife'nin 27.04.2005 tarihinde evlendikleri, evliliklerinden 24.01.2006 doğumlu Hüseyin isimli çocuklarının bulunduğu, davalı ...'ın Bakırköy 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.06.2020 tarih ve 2018/482-2020/578 E-K sayılı ilamı ile kısıtlanmasına karar verildiği, Adli Tıp Kurumu Birinci Üst Kurulunca dosya kapsamında mevcut raporlar, Adli Tıp Gözlem İhtisas Dairesi ve Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunca düzenlenen raporlar arasındaki çelişkinin giderilerek ...’ın 27.05.2005 evlilik tarihi itibari ile fiil ehliyetine haiz olmadığı" yönünde görüş bildirildiği, davalıların evliliğinin iptaline karar verilmesi gerektiği, ilgili herkesin mutlak butlana ilişkin davayı açabileceği, davacının dava ehliyetinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı ... ile davalı ...'ın evliliğinin iptaline, ortak çocuğun geçici ve kesin velâyetinin anneye bırakılmasına, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, çocuk yararına aylık 1.500,00 TL tedbir nafakasına, davalı ... adına tedbir-yoksulluk nafakası, maddî-manevî tazminat ve ortak çocuk için iştirak nafakası talebinde bulunmadığından bu hususlarda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle;evliliğin iptalinde artık kamu yararı bulunmadığını, alt soy meydana gelen evliliğin gönüllü olarak müvekkili tarafından yürütüldüğünü, evliliğin mutlak butlanının bütün akıl hastalıklarını kapsamadığını, Adli Tıp 4. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporda müvekkilinde herhangi bir akıl hastalığı veya zeka geriliği rastlanmadığını, evlenme tarihinde fiil ehliyetinin tam olduğunun belirtildiğini, Birleşmiş Milletler Engellilerin Haklarına ilişkin sözleşme hükümlerine göre hane ve aile hayatına saygı ilkesinin ve çocuğun yüksek yararının dikkate alınmadığını, davacının bu davayı, ortaklığın giderilmesi ve ecrimisil davaları nedeniyle miras ve maddî menfaatlere kavuşma isteği ile açtığını, davalı ...'in evlendiğinde rahatsız olduğuna dair herhangi bir delil bulunmadığını, evliliğin butlanı halinde ortak çocuğun da mağdur olacağını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı Naim Ay vasisi vekili istinaf dilekçesinde özetle: ikinci evliliği olan tarafların iyi niyetli ve severek evlendiklerini, evlilik birliğinin kanuna uygun şekilde tesis edildiğini, Adli Tıp 4. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporda müvekkilinin herhangi bir akıl hastalığı veya zeka geriliği rastlanmadığını, evlenme tarihinde fiil ehliyetinin tam olduğunun belirtildiğini, bu raporun iddialarını doğruladığını, ortak çocuğun yüksek yararı, bedensel, zihinsel, ruhsal ve toplumsal gelişiminin sağlanabilmesi için haklarının ön planda tutulması gerektiğini, söz konusu davanın senelerdir açılmayıp şimdi açılmasının sebebinin maddî menfaatleri koruma isteği olduğunu, müvekkili evlendiğinde rahatsız olduğuna dair herhangi bir delil bulunmadığını, ortak çocuğun da mağdur olacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek ve kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı Nayim Ay vasisi vekili temyiz dilekçesinde özetle: istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek ve kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evliliğin mutlak butlan ile iptali koşullarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 129 uncu ve 145 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14014, Karar No: 2016/13596, Tarih: 07.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/14014 E.  ,  2016/13596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (SOSYAL GÜVENLİK)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davalıların murisi ...'a ait araçta şoför olarak 1999-20.07.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davalılar tarafından haksız ve sebepsiz olarak feshedildiğini iddia ederek davacının kıdem-ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar vekili cevap dilekçesinde, zamanaşımı itirazlarının olduğu, davacının ödenmemiş işçilik alacağı bulunmadığını bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece taraflar arasındaki ilişkinin hukuki nitelemesinin "hizmet akdi" olmayıp "hasılat kirası" olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta ticari taksi sahibi ile aracı kullanan şoför arasında iş ilişkisi mi yoksa hasılat kirası ilişkisi mi olduğu tartışma konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu 8. Maddesinde iş sözleşmesini tanımlarken bu sözleşmenin asli unsurlarını da belirtmiştir: “İş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir”. İş sözleşmesinin asli unsurları iş görme, ücret, bağımlılıktır. Bağımlılık iş sözleşmesini karakterize eden unsur olup, genel anlamıyla bağımlılık, hukuki bağımlılık olarak anlaşılmakta olup, işçinin belirli veya belirsiz bir süre için işverenin talimatına göre ve onun denetimine bağlı olarak çalışmasını ifade eder.

Hasılat kirasından söz edilebilmesi için hasılat getiren bir taşınır ya da taşınmaz mal, ticari işletme ya da hakkın kira ilişkisinin konusunu oluşturması ve kiralananın demirbaşları ve işletme ruhsatı ile birlikte kiraya verilmesi gerekir.

Taksi şoförü ile taksi sahibi arasındaki ilişki bir iş sözleşmesi olabileceği gibi, somut olayın koşulları dikkate alındığında taraflar arasındaki ilişkinin hukuki niteliği pekala hasılat kirası olarak da nitelendirilebilir.

Ticari taksi işletilmesinde aracı kullanan şoför üzerinde eğer taksi sahibinin gözetim ve denetimi varsa bu takdirde taraflar arasındaki ilişkinin iş sözleşmesi olarak nitelendirilmesi gerekir.

Taksi şoförü ile taksi sahibi arasındaki ilişki bir iş sözleşmesi olabileceği gibi, somut olayın koşulları dikkate alındığında taraflar arasındaki ilişkinin hukuki niteliği pekala hasılat kirası olarak da nitelendirilebilir.

Ticari taksi işletilmesinde aracı kullanan şoför üzerinde eğer taksi sahibinin gözetim ve denetimi varsa bu takdirde taraflar arasındaki ilişkinin iş sözleşmesi olarak nitelendirilmesi gerekir.

Ancak, araç sahibi aracı taksi şoförüne günlük belirli bir bedel karşılığında kullandırmakta, hasılat ne olursa olsun kendisi sabit bir ücret talep etmekte ve araç sahibi günlük bu bedel dışında taksinin işletimiyle ilgili herhangi bir şeye karışmıyorsa bu takdirde de araç sahibi ile taksi şoförü arasındaki ilişkinin iş sözleşmesi olarak nitelendirilebilmesi güçtür. Taksi sahibi taksi şoförüne günün belirli bir saat diliminde tahsis ediyor ve bu tahsis dönemi içinde işçinin işgörme edimini ne şekilde ifa ettiğine, hatta taksiyi kullanıp kullanmadığına dahi karışmıyorsa, taksi şoförü taksi sahibinden işin yürütümüne ilişkin hiçbir emir ve talimat almıyorsa, çalışma zamanını serbestçe organize edebiliyorsa kişisel bağımlılığın bulunmadığı kabul edilmelidir.

Ayrıca, iş sözleşmesinin çok önemli özelliklerinden biri ekonomik riskin, bir başka deyişle kâr ve zararın işverene ait olmasıdır. İş sözleşmesini bağımsız çalışanlardan ayıran en önemli farklılıklardan birisi de budur (A. Güzel, “Ekonomik ve Teknolojik Değişim Sürecinde İşçi Kavramı ve Yeni Bir Ölçüt Arayışı…” İş ve ... Hukukunda İşçi ve İşveren Kavramları ve Uygulamada Ortaya Çıkan Sorunlar, İstanbul 1997, s. 21-22). İşçi, işyeri veya işletmede ekonomik riski taşımaz. Bir hukuki ilişkide hukuki ve kişisel bağımlılık yoksa işçinin kar veya zarar riskini taşıması, bu hukuki ilişkinin iş sözleşmesi olmadığı yolunda tek başına yeterli bir kriter olmasa da çok önemli bir kriterdir.

Genel olarak taksi şoförünün araç sahibine her gün düzenli olarak yaptığı ödemeden geride kalanın kazanç olduğu bir ilişkide ekonomik riski taşıyanın şoför olacağı açıktır. İş sözleşmesi kazanç-ekonomik bağımlılık temeline değil, otorite-bağımlılık ilişkisine dayanır. İş sözleşmesinde işverenin yönetim hakkı, emir ve talimat verme yetkisi, işçinin de bu emir ve talimatlar doğrultusunda iş görme borcunu ifa yükümlülüğü vardır.

Dosya içeriğine göre... plakalı ticari taksinin sahibinin davalıların murisi olduğu, takside biri gündüzcü biri akşamcı olmak üzere 2 şöforün çalıştığı, davacının bu ticari takside akşamcı olarak çalıştığı ve günlük belirli bir hasılatı araç sahibine ödediği anlaşılmaktadır.

Buna göre taraflar arasındaki ilişkide, ekonomik risk davalı üzerinde olup, davacının davalının talimatı ile hareket ettiği, hukuki ve kişisel bağımlılık bulunduğu sabittir.

Dosya içeriğine göre... plakalı ticari taksinin sahibinin davalıların murisi olduğu, takside biri gündüzcü biri akşamcı olmak üzere 2 şöforün çalıştığı, davacının bu ticari takside akşamcı olarak çalıştığı ve günlük belirli bir hasılatı araç sahibine ödediği anlaşılmaktadır.

Buna göre taraflar arasındaki ilişkide, ekonomik risk davalı üzerinde olup, davacının davalının talimatı ile hareket ettiği, hukuki ve kişisel bağımlılık bulunduğu sabittir.

Açıklanan bu maddi olgulara göre taraflar arasındaki ilişki iş ilişkisidir. Davalı kendisi bedeni çalışmasını ticari takside koymadığından esnaf olarak da nitelendirilemeyeceğinden, İş Kanunu kapsamında kalan davacının istemleri hakkında esasa girilerek karar verilmesi gerekirken davanın yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4532, Karar No: 2022/5587, Tarih: 13.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4532 E.  ,  2022/5587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ağır Ceza Mahkemesi

Suç: Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:1998 doğumlu sürücü ... idaresindeki farları bulunmayan tescilsiz toplama motosikletle, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, meskun mahal dışı, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda sağ şeritte seyrederken, aracının ön kısımlarıyla, gidiş yönüne göre sağdan toprak yoldan ana yola çıkış yapmakta olan sanık idaresindeki traktörün sol yan ve ön kısımlarına çarpmasıyla, sanığın kontrolsüzce ve seyrine gereken dikkati vermeyerek tali kusuruyla iki kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan, katılanlar vekilinin kusur durumuna, bilirkişi raporlarının hükme esas almaya elverişli olmadığına, ceza miktarına ve eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2596, Karar No: 2025/4563, Tarih: 15.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/2596 E.  ,  2025/4563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/12 E., 2016/117 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/2-3-4-6-7, 53/1 maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynı süreyle denetime tabi tutularak ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca olayın geçtiği otel yetkililerin araştırılması ve sanığın görev tanımının araştırılması gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, illiyet bağının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, sanığın işletme müdürlüğünü yaptığı ... otelde konaklamakta olan 1968 doğumlu Polonya vatandaşı ...'in anılan otel sahiline 250 metre uzaklıktaki iskeleden denize atlayış yaptığı sırada, denizdeki kayalığa başını çarparak ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece, tali kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Olayın gerçekleştiği ... Otelini işleten tüzel kişiliğin bilgilerinin dosyada mevcut olduğu, sanığın hadise sırasında otelin müdürlüğünü yürüttüğüne ve kendisinden başka iş sağlığı güvenliğine ilişkin başka bir sorumlu bulunduğuna dair herhangi bir şüphenin yahut iddianın olmadığı gözetildiğinde bu hususta bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1-2-3 maddelerinde düzenlenen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1-2-3 maddelerinde düzenlenen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Alanya 2.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ilişkin sekizinci paragrafının hükümden çıkartılmak suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2025 tarihinde karar verildi.