muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10350, Karar No: 2021/39, Tarih: 18.01.2021

Somut olayda, hükme dayanak alınan bilirkişi raporu, konunun uzmanı olmayan mali müşavir bilirkişi tarafından hazırlandığından anılan rapor hükme dayanak alınacak nitelikte değildir.

Bundan ayrı 2013/1 Ek Protokol ile 2012 Protokolü'ne eklenen 5.3.15. maddesinde "Muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın rızası dışında adına devam reçetesi girilip silinmesi veya ilaç veriliş sürelerini ihlal amacıyla reçete girilip silinmesi fiillerinin tespit edilmesi durumunda yapılan her işlem için fiile iştirak eden tüm eczanelere ayrı ayrı 250 (ikiyüzelli) TL cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır. Maddede sayılan fiillerden herhangi birinin tekrarı halinde, cezai şart miktarı iki katı olarak uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir. Yargılama sırasında yürürlüğe giren 2016 yılı Protokolünün 5.3.14.maddesinde yer alan düzenlemede aynı eyleme ilişkin cezai şart miktarı; "...her işlem için fiile iştirak eden tüm eczanelere ayrı ayrı 100(yüz) TL cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır." denilmek suretiyle cezai şart miktarı azaltılmış olup, aynı protokolün 4.3.6.maddesinde, "...Protokolün 5.3. maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez. (5.3.3, 5.3.6. ve 5.3.14.maddeleri hariç)" denilerek, reçete bedellerinin ödenmeyeceğine dair uygulamadan 5.3.14.maddesi hariç tutulmuştur.

Ayrıca 2016 yılı Protokolü'nün 6.12 maddesinde “Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen eczacının yazılı talebi halinde; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesine neden olan fiil/fiiller için bu protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. 01/02/2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz. Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen eczanelerin yazılı talebi üzerine bu protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır.” hükmü düzenlenmiştir.

O halde mahkemece; 2016 yılı eczane protokolünün ve 5510 sayılı Kanunun geçici 62. madde hükmünün değerlendirilmesi suretiyle konusunda uzman bilirkişiden taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak davalı kurumca uygulanabilecek cezai işlem miktarının hesaplanması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3–Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın vekalet ücretine ilişkin temyiz isteminin incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

3–Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın vekalet ücretine ilişkin temyiz isteminin incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın vekalet ücretine ilişkin temyiz başvurusunun incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/910, Karar No: 2013/2905, Tarih: 19.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/910 E.  ,  2013/2905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, asliye hukuk mahkemesine verdiği 17.04.2007 günlü dilekçesiyle, .... Köyü 284 ada 1 sayılı parselin orman olarak tesbit edildiği, ancak, bir bölümünün kendi zilyetliğinde olduğu iddiasıyla, tapu kaydının iptalini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafından hükmün temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 03/02/2009 gün ve 138 - 1411 sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: "çekişmeli 284 ada 1 sayılı parsele (2734 H. 688 m²) orman niteliğiyle kadastro tesbit tutanağı düzenlenerek 10/05/2006 tarihinde kısmî ilâna çıkarıldığı ve tutanağın kadastro mahkemesinin 2007/1, 2 ve 3 nolu dosyalarda davalı olduğu, tutanak aslının dosyada bulunmadığı, davacı askı ilân süresi geçtikten sonra asliye hukuk mahkemesinde zilyetliğe dayalı dava açtığına ve taşınmazın tesbiti kesinleşmediğine göre, davacının iddiasının kadastro mahkemesindeki davaya 3402 sayılı Kanunun 26/D Maddesi gereğince müdahale anlamında olduğu ve kadastro mahkemesinin görevli olacağı" açıklanmıştır. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra dosya kadastro mahkemesine aktarılmış, kadastro mahkemesince davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır. Genel arazi kadastrosu 10/06/2006 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın orman bütünlüğü içinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de; doğusunda ve kuzeyinde bulunan 228 ada 1 sayılı parselin kadastro sırasında davacı adına tesbit ve tescil edildiği, çekişmeli yerin 228 ada 1 parselle birlikte kullanıldığı, bu taşınmazların da yine kuzey ve doğu yönde tarım alanları ile bütünlük içinde olduğu, güney ve batı yönde bulunan 284 ada 1 sayılı parsel numaralı orman alanından bitki örtüsü, toprak yapısı ile ayrıldığı, taşınmazda 20 yıllık sulama havuzu ile 25-30 yaşlarında 30 adet kavak ağacı, 1 yıl önce sökülmüş 30-40 yıllık kayısı kütükleri bulunduğu, 1959 tarihli memleket haritasında açık renkli orman sayılmayan yerlerden olduğu,1985 tarihli hava fotoğrafındaki koyu rengin ise üzerindeki ağaçlardan kaynaklandığı, bu durumda çekişmeli taşınmazın orman bütünlüğü içinde yeralmadığı anlaşılmaktadır.

O halde; mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde; mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile usûl ve kanuna uygun olmayan hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 19.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/138, Karar No: 2008/144, Tarih: 20.05.2008

**Ceza Genel Kurulu         2008/138 E.  ,  2008/144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Asliye Ceza – Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu

Günü : 01.06.2004 - 25.03.2008

Sayısı : 1391-1126 - 1555-6

1705 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan açılan kamu davasında Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 5015 sayılı Yasanın 19/a-4. maddesi kapsamında kaldığı gerek¬çesiyle 5015 sayılı Yasanın 25. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna gönderilmesine karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu da; 5307 sayılı Yasanın sanıkların suç işlemesinden sonra yürürlüğe girdiğini belirte¬rek karşı görevsizlik kararı ver¬miştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderil¬mekle, değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanıklara yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin mi, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu gibi makamlar, yargı mercii olma¬dıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makam¬lardan olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makam¬lar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesinin, eylemin idari yaptırımı gerektiren 5015 sayılı Yasanın 19/a-4. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, görev¬sizlik kararı vermesi üzerine dosyayı tevdi ettiği Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun, 5307 sayılı Yasanın eylemden sonra yürürlüğe girmesi nedeniyle görevli olmadığını belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş bulunması karşısında;

2- Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesinin, eylemin idari yaptırımı gerektiren 5015 sayılı Yasanın 19/a-4. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, görev¬sizlik kararı vermesi üzerine dosyayı tevdi ettiği Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun, 5307 sayılı Yasanın eylemden sonra yürürlüğe girmesi nedeniyle görevli olmadığını belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş bulunması karşısında;

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24. maddesinde; “Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluştur¬duğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir.” hükmü uyarınca, atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştur¬sun, her iki halde de yargılama yaparak kovuşturma konusu eylemi değerlendirme ve gerektirdiği yaptırımı belirleme görevinin adli mercie ait olma usulü getirilmekle, usul hükümlerinin derhal uygulanırlığı ilkesi gereğince görevli merciin Asliye Ceza Mahkemesi olacağı sonucuna varıldığından, Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2004 gün ve 1391-1126 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine,

20.05.2008 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9752, Karar No: 2017/11174, Tarih: 06.07.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/9752 E.  ,  2017/11174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının davalıların annesi olduğunu, yaşının ilerlediğini, hasta annesiyle yaşadığını, yetim maaşı dışında geliri olmadığını, yardımlarla hayatını sürdürdüğünü, davalıların maddi durumlarının iyi olduğunu belirterek, her bir davalıdan aylık 350,00'şer TL olmak üzere toplam aylık 700,00 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının yardıma muhtaç olmadığını, taşınmazlarını satarak paraya çevirdiğini, geri dönüşüm işiyle uğraştığını, kira ödemediğini, müvekkilinin agari ücret seviyesinde geliri olduğunu, kia ödediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; davacının annelik yapmadığını, davacıya yüklü miktarda miras kaldığı, nafaka verecek maddi imkanları olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davalı ...'dan aylık 200,00 TL ve davalı ...'den aylık 250,00 TL yardım nafakasının karar kesinleştikten sonra alınarak davacıya verilmesine karar vermiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada toplanmış delillerden; davacının 1954 doğumlu olduğu, aylık 295 TL yetim aylığı aldığı, adına kayıtlı araç olduğu, Sosyal Yardımlaşma Vakfından düzenli yardım aldığı, kira ödemediği, adına kayıtlı taşınmazların satıldığı, atık ve hurda toptan ticareti mükellefi olduğu, davalı ...'ın 1.134 TL aylık geliri olduğu, kira ödediği, evli olduğu, davalı ...'un ise belediye şoförü olarak alıştığı, kira ödediği evli ve 2 çocuğu olduğu anlaşılmıştır.

TMK 364/1 maddesine göre; Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üst soyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde yoksulluğa düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Yoksulluğa düşme terimi açıkça çok sıkıntılı bir durumu ve ağır ekonomik koşulları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca söz konusu sıkıntılı durumu önlemelidir. Yoksa, yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması ve somut olayda olduğu gibi bir zenginleşme aracı olarak kullanılması söz konusu değildir. Zira mevcut ekonomik ve sosyal durumda davacının yoksulluk içinde olduğu kabul edilemez. Bütün bu yönler göz önünde tutulmadan yardım nafakasının amacını aşar bir yorumla davacı lehine yardım nafakasına karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalılar lehine BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10683, Karar No: 2011/10696, Tarih: 28.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/10683 E.  ,  2011/10696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekilinin, ... mahallesi 284 ada 44 parselin (eski 344 p.) orman olduğu iddiasıyla yenilemeye itiraz süresi içinde Tirebolu Kadastro Mahkemesinde açtıkları dava 29/03/2004 gün 2000/100 - 2004/10 sayılı kararı ile GÖREV yönünden reddedilerek Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine, 284 ada 44 parselin Habibe ve Temel Atacan mirasçıları adına ÖZEL ORMAN olarak tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindei açıklamaya göre dava, yenilemeye itiraz süresinde açılan orman savına dayalı tapu iptali tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işemi 1958 yılında kesinleşmiştir. Daha sonra 2000 yılında 2859 sayılı Yasaya göre yenileme kadastrosu yapılmıştır.

Mahkemece yapılan üç ayrı keşif sonunda hazırlanan uzman bilirkişi raporlarında çekişmeli taşınmazın 1973 tarihli hava fotoğrafları ile 1959 tarihli memleket haritasında yeşil renkli orman alanında kaldığı, eğiminin % 90 - 100'e kadar çıktığı, üzerinde 20 ila 100 yaşları arasında aşısız kestane, ..., gürgen cinsi orman ağaçları bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bu bulgulara rağmen davalıların tutunduğu tapu kaydı nedeniyle özel orman olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Davalıların tutunduğu Şubat 292 tarih 18.19 numaralı sicilden gelen 5 dönüm yüzölçümlü tarla vasfında tapu kaydının doğusu .... ve ..., kuzeyi ... oğlu ..., batısı ... oğlu, ... okumakta olup çekişmeli taşınmaz (yenilemeden önce 344 parsel.) ile birlikte 310, 311, 331, 307, 306, 305, 304, 303 ve 345 parsellerin tümüne revizyon görmüş, ancak keşifler sırasında ilk geldisinden itibaren tüm gittileriyle birlikte getirtilerek yöntemince mahalline uygulanmamış, aynı şekilde revizyon parsellerinin kadastro tespit tutanakları dosyaya getirtilmemiş, dairenin geri çevirme kararları üzerine dosyaya yansıyan bilgilerden 1959 yılında Tapu Sicil Müdürlüğünün yanması nedeniyle bu bilgilere ulaşılamadığı anlaşılmıştır. Keşiflerdeki gözlem ve uzman bilirkişi raporlarına göre, çekişmeli taşınmazın 20 hektarı aşan orman bütünlüğü içinde olduğu, güneyde tapu kaydının sınırında yazdığı gibi orman(kıran) ve kayalık bulunduğu, taşınmazın güney yönde 47 parsel numaralı devlet ormanına bitişik olduğu anlaşılmaktadır.

5658 sayılı Yasaya göre bir yerin özel orman olarak sınırlandırılabilmesi için öncelikle, geçerli bir tapu kaydına dayanılarak tasarruf edilmesi ve sonra devlet ormanı sınırları içinde ve bitişiğinde olmaması gerekir.02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan ve somut olayda uygulanması gereken Orman Kadastrosu ve 2/B madde Uygulaması Hakkındaki Yönetmeliğin, Vasıf Tayinine Esas Olacak Tanımlar başlıklı 20. maddesi hükmüne göre "Devlet Ormanlarına bitişik tapulu arazi üzerinde bulunan, birbirinin devamı niteliğinde ve gerçek bir bütünlük oluşturan, yüzölçümü bir bütün olarak üç hektarı geçen ağaç ve ağaççık topluluklarının bulunduğu yerlerin özel orman sayılacağı "açıklanmış; aynı yönetmeliğinin 25. maddesinde "ormana bitişik olmama" hali, "Devlet ormanlarından tarla, bağ, bahçe gibi kültür arazileri, özel orman, tahsisli mera ve toplu yerleşim alanları, 6831 sayılı Orman kanununun 1. maddesi istisna bentlerine göre orman sayılmayan arazi çeşitleri, nehir, ırmak, yaz-kış devamlı akan ve yatağı değişmeyen dere, 5658 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden evvel mevcut olan Devlet Karayolu ve Demiryolu ile kilometrelerce uzanan yarıntı ve kayalıklarla ayrılma" şeklinde ifade edilmiştir. Bu nedenlerle, her ne kadar sözü edilen tapu kaydı yöntemince uygulanmamışsa da; uygulandığı ve taşınmaza uyduğu kabul edilse dahi H.G.K.nun 1989/16 - 684 - 691 sayılı kararında ve benzer nitelikli kararlarında belirtildiği gibi, 4785 sayılı Yasa gereğince hiç bir bildirime gerek olmadan devletleştirildiği ve tapu kaydının yasal değerini kaybettiği, devlet ormanına bitişik olması nedeniyle de 5658 sayılı Yasa uyarınca iadeye tabi olmadığı kabul edilerek tamamının orman niteliği ile hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun olmayan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 28.09.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6817, Karar No: 2024/8799, Tarih: 10.09.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/6817 E.  ,  2024/8799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 7. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2024 tarih ve 2024/176 Esas, 2024/230 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/805, Karar No: 2019/5536, Tarih: 18.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/805 E.  ,  2019/5536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 27/10/2015 gün ve 2013/98 - 2015/240 sayılı kararı bozan Daire'nin 18/10/2017 gün ve 2016/2131 - 2017/5477 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin birçok ilköğretim kitabı yazdığını ve sorular hazırladığını, birçok eseri bulunduğunu, davalı tarafın da yayıncılık yaptığını ve yine ilköğretim kitapları, soru kitapları ve yardımcı kitaplar bastığını, davalının dava konusu kitaplarda müvekkiline ait soruları izni olmaksızın yayınlayarak müvekkilinin eser sahipliğinden doğan haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek FSEK 68. madde uyarınca şimdilik 1.000.- TL maddi tazminat ile manevi hakların ihlali nedeniyle 5.000.- TL talep manevi tazminatın faiziyle birlikte tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/451, Karar No: 2013/2231, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/451 E.  ,  2013/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 05.10.2010 ve 04.12.2010 günlü kat malikleri kurulu kararlarının mutlak butlanla yok olduğunun tespiti ve iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

İptali istenilen kat malikleri kurulu kararları yok hükmünde veya mutlak butlanla hükümsüz sayılabilecek kararlar olmayıp Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi gereğince karar tarihinden itibaren 6 aylık süre içinde iptal davası açılması gerektiğinden bu süre geçtikten sonra açılan davanın reddine karar vermek gerekirken kat malikleri kurulu kararlarının içeriklerinin incelenmesi suretiyle red kararı verilmesi doğru değil ise de, sonucu itibari ile doğru olan red kararının açıklanan gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.