muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11624, Karar No: 2014/14991, Tarih: 03.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/11624 E.  ,  2014/14991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2009/47-2012/574

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı H.. İnşaat San.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı H..İnşaat San.Tic.Ltd.Şti. tarafından yürütülen yol yapım çalışmasında kullanılan, diğer davalıların işleteni ve sürücü olduğu kamyon ile davacı Ö.. S..'ün işleteni, davacı M.. S..'ün sürücüsü, diğer davacıların yolcu olarak bulunduğu otomobilin çarpışması sonucu otomobilin kullanılamayacak derecede hasarlandığını, işleten dışındaki davacıların yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı Ö.. S.. için 10.000,00 TL hasar tazminatının, davacı M.. S.. için 5.000,00 TL, davacı H.. S.. için 10.000,00 TL, davacı R.. K.. için 10.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile davacı Ö.. S.. yönünden talep edilen maddi tazminat taleplerini 12.000,00 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalı H.. İnşaat San.Tic.Ltd.Şti. vekili, husumet ve yetki itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar vekili, kusur oranlarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 12.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı Ö.. S..'e ödenmesine, davacı M.. S.. için 3.000,00 TL, davacı H.. S.. için 7.000,00 TL, davacı R.. K.. için 7.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile bu davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, H..İnşaat San.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan hasar ve cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan hasar ve cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde, davalı şirkete husumet yöneltilmesinin nedeni yol yapım işini yürütmesi olarak gösterilmiştir. Mahkemece, kaza yerinde yol yapım işini yapan şirketin belirlenmesi yönünde Karayolları Genel Müdürlüğü ile yazışmalar yapılmış, en son 21/12/2012 tarihli Karayolları Genel Müdürlüğü yazısında, kaza yerinde yol yapım işini yürüten yüklenici firmanın “G... V...” isimli şirket olduğu belirtilmiştir. Bununla birlikte, davalı N.. K.., kaza sonrası alınan soruşturma ifadesinde, kendisinin H.. yol yapım şantiyesinde kamyon şoförü olarak çalıştığını beyan etmiştir. Çorum Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü, 07/11/2012 tarihli yazısında, davalı N.. K..'ın, müdürlükleri bölgesi dahilinde 09/07/2008 – 23/09/2009 tarihleri arasında (olay tarihini kapsayan) “G.. V..” ünvanlı işyerinde çalışmış olduğunu bildirmiştir. Bu durumda mahkemece, yol yapım işinin yüklenici firması olarak bildirilen “Gebr. Von der Wettern GmbH” ünvanlı şirket ile davalı şirket arasında, kaza yerindeki yol yapım işi hususunda bağlantı (adi ortaklık, taşeron gibi) olup olmadığı, davalı şirket ile davalı araç maliki arasında aracın yol yapım işinde kullanılması yönünden bir anlaşma olup olmadığı hususu araştırılarak sonucuna göre davalı şirketin sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı H..İnşaat San.Tic.Ltd.Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı H.. İnşaat San.Tic.Ltd.Şti.'ne geri verilmesine 3.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/332, Karar No: 2022/750, Tarih: 01.12.2022

**Ceza Genel Kurulu         2021/332 E.  ,  2022/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi Ceza Genel Kurulu

... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2017 tarihli ve 35368-6851 sayılı iddianamesiyle sanığın TCK'nın 314/1, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 58/9, 53 ve 63. maddeleri gereğince cezalandırılmasının talep edildiği, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.01.2018 tarihli ve 152-1 sayılı kararı ile; ".....Şu hale göre; iddianamede görev suçu işlendiğine ya da kovuşturma teminatı bulunan dönemden, yakalama tarihine kadar devam eden örgütsel faaliyetlerin neler olduğuna dair bir anlatımın yer almaması ve fakat eylemin maddi unsurunu ve vasfını belirlemek üzere 'FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün yargı içerisindeki yapılanması içerisinde yer alan sanığın Hakimler ve Savcılar ... Kurulu'nda görev yaptığı esnada da örgüt adına hareket ettiği'nin iddia edilmesi karşısında, bu döneme ilişkin özel kovuşturma teminatının mevcudiyetini koruduğunun kabulünde zorunluluk bulunması ve örgüt üyeliği suçunun kişisel suç olma vasfı nazara alındığında görevle ve yetkili yargı merciinin Yargıtay ilgili dairesi olduğu" gerekçesiyle dosyanın Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verildiği, anılan görevsizlik kararına yönelik...Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın...5. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2018 tarih ve 2018/57 Değişik iş sayılı kararıyla kesin olarak reddedildiği, bunun üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay 9. Ceza Dairesince 20.12.2018 tarih ve 32-10 sayı ile; "Sanığın, silahlı terör örgütü FETÖ'nün hiyerarşik yapısına dahil olup atılı silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçunu oluşturduğu iddia edilen eylemlerin gerçekleştirildiği tarih itibariyle haiz olduğu HSYK Üyeliği ve Adalet Bakanlığı Müsteşarlığı sıfatı nedeniyle 6087 sayılı Yasanın 38/9 ve 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 46. maddesi gereğince iddianame düzenleme, görev ve takdiri yetkisine sahip olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenmiş bir iddianame olmaması nedeniyle Dairemize usulüne uygun olarak açılmış bir kamu davası da olmadığından CMK 223/8 maddesi gereğince Yargılamanın Durdurulmasına, iddianame düzenleyip düzenlememe hususunun takdiri için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine" karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bu karara itirazda bulunması nedeniyle dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 21.01.2019 tarih ve 26-26 Değişik iş sayı ile vaki itirazın reddine karar verilmesini takiben, sanığın TCK'nın 314/1, 221, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 58/9, 53 ve 63. maddeleri gereğince cezalandırılmasının talep edildiği Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bila tarihli ve 26-5 sayılı iddianamesi üzerine silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 01.02.2021 tarih ve 11-5 sayı ile; sanığın TCK'nın 30/1. maddesinde yer alan "Fiilin icrası sırasında suçun kanuni tanımındaki maddi unsurları bilmeyen bir kişi kasten hareket etmiş olmaz" hükmü gereğince atılı suçtan CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir

. Ceza Dairesince 01.02.2021 tarih ve 11-5 sayı ile; sanığın TCK'nın 30/1. maddesinde yer alan "Fiilin icrası sırasında suçun kanuni tanımındaki maddi unsurları bilmeyen bir kişi kasten hareket etmiş olmaz" hükmü gereğince atılı suçtan CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.Hükmün Yargıtay Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istemli 07.09.2021 tarihli ve 88504 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, bu suçtan verilen beraat kararının hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 7 nolu protokolün "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlıklı 2. maddesinin "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha ... bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir. 2. Bu hakkın kullanılması, yasada düzenlenmiş haliyle önem derecesi düşük suçlar bakımından ya da ilgilinin birinci derece mahkemesi olarak en ... mahkemede yargılandığı veya beraatini müteakip bunun temyiz edilmesi üzerine verilen mahkumiyet hallerinde istisnaya tabi tutulabilir." hükmü doğrultusunda, bazı kamu görevlilerin özel yetki kuralları uyarınca Yargıtayda veya Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinde yargılanmaları hâlinde istisna getirebilme olanağına rağmen iç hukukumuzda, ilk derece olarak Yargıtayda yargılanacak kişiler bakımından verilen hükümlerin temyiz edilebileceği öngörülerek, iki dereceli sistem benimsenmiştir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

Temyiz istemi, tutuklu bulunan sanıklar hakkında CMK'nın 263. madde hükmü saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasından itibaren eğer temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılmasının gerekliliği, temyiz sebebinin ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabileceği gözetilerek, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olup başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK'dan farklı şekilde resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür. Gerekçeli temyiz dilekçesi, (ek dilekçe, temyiz layihası) temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir.Bir muhakemede, çözümü amaçlanan iki temel sorun vardır. Bunlar, maddi sorun ve hukuki sorundur. Maddi sorun, "olgusal dünya"ya; hukuki sorun, "normatif dünya"ya aittir. Mahkemede önce maddi sorun, sonra hukuki sorun çözülür. Maddi sorunun çözümü geçmişte yaşanmış bir olayın temsili, nasıl gerçekleştiğinin tespitidir. Bu çözüm de sadece hukukun izin verdiği yöntemlerle gerçekleşecektir. Maddi olayın gerçeğe uygun temsil edilebilmesi öncelikle, eksiksiz soruşturma yapılması ve toplanan tüm delil araçlarının doğru değerlendirilmesine bağlıdır. Hâkim; delil araçlarını, akıl yürütmek ve bu arada tecrübe kurallarına başvurmak suretiyle, vicdanına göre değerlendirecektir. Yine akıl yürüterek boşlukları dolduracaktır. Dolayısıyla vicdani kanaate sezgilerle değil akıl yoluyla ulaşılacaktır.

Temyiz denetiminde, maddi olayın tespitinde ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin, sözlülük, doğrudan doğruyalık ve yüzyüzelik ilkeleri uyarınca elde edilen delilleri vicdani kanaatleri ile serbestçe takdir ederken, delillerle varılan sonucun hukuk kurallarına, akla, mantığa, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel görüşlere uygun olup olmadığının tespiti bakımından somut dosya üzerinden görüşülüp incelenebileceği gibi maddi sorunla ilgili vaka değerlendirmelerindeki hukuka aykırılıkları da gerekçe üzerinden denetlenebilecektir.

Temyiz dilekçesinde bir temyiz nedeni var olmasına rağmen muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının temyiz sebebi olarak gösterilmemesi ya da gösterilmekle birlikte hükme etki edecek nitelikte olmadığının anlaşılması durumunda usul hükümlerine uygunluk bakımından sadece 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesi kapsamındaki hukuka kesin aykırılık hâlleriyle sınırlı bir temyiz incelemesi yapılacak, inceleme sırasında tespit edilen ancak hükmü etkilemeyen muhakeme hukukuna aykırılıklar Yargıtay tarafından bozma nedeni yapılmayarak kararda bu aykırılıklara işaret edilmekle yetinilecektir. Temyiz nedeninin, maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması hâlinde ise maddi hukuka aykırılık nedeniyle hükmün temyiz edilmesi yeterli olup cezai yaptırımların kişiler üzerindeki telafisi mümkün olmayan ağır sonuçları da gözetilerek somut olayda adaleti gerçekleştirme ve doğru bir hüküm oluşturma ile yükümlü olan Yargıtayca dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar tespit edilip temyiz edenin sıfatı da dikkate alınmak suretiyle bozma nedeni yapılması gerekecektir. CMK'nın 289. maddesinde yazılı olan "Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır" kuralı, hiçbir temyiz nedeni içermeyen bir temyiz başvurusunda, mutlak temyiz nedenlerinin kendiliğinden gözetileceği şeklinde anlaşılamaz. Bu noktada dilekçe yalnızca bir veya birden fazla nispî temyiz nedeni içeriyorsa, bu nedenler kabul edilmese dahi 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yer alan mutlak hukuka aykırılık hâllerinden birine dayanarak hükmün bozulması mümkündür. D) Temyiz isteminin süresinde ve geçerli olup olmadığının değerlendirilmesi ve süresi içinde verdiği temyiz dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini talep eden Yargıtay Cumhuriyet savcısına, 5271 sayılı CMK'nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmesinin zorunlu olup olmadığının değerlendirilmesi:

a) Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla gerçekleştirilen yargılama sonucunda 01.02.2021 tarihinde yapılan oturumda hüküm özünün, hazır bulunan sanık ve müdafisi ile Yargıtay Cumhuriyet savcısına karara karşı başvurulacak kanun yolu, süresi, mercisi ve şekilleri de belirtilmek suretiyle açıkça okunup usulen anlatıldığı,

Mahkumiyet hükmüne yönelik olarak Yargıtay Cumhuriyet savcısının 03.02.2021 tarihli ve süresi içerisinde sunduğu dilekçeyle temyiz kanun yoluna başvurduğu,

b) Temyiz dilekçesi içeriğinden; süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk içeren eylemleri karşısında sanığın kasıt yokluğundan beraatine karar verilmesinin oluşa ve yasaya aykırı hususları içermesi nedenine dayanmak suretiyle gerekçeli kararın tebliğ edilmesini talep ettiği,

c) Gerekçeli kararın UYAP'ta 01.06.2021 tarihinde onaylandığı,

Mahkumiyet hükmüne yönelik olarak Yargıtay Cumhuriyet savcısının 03.02.2021 tarihli ve süresi içerisinde sunduğu dilekçeyle temyiz kanun yoluna başvurduğu,

b) Temyiz dilekçesi içeriğinden; süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk içeren eylemleri karşısında sanığın kasıt yokluğundan beraatine karar verilmesinin oluşa ve yasaya aykırı hususları içermesi nedenine dayanmak suretiyle gerekçeli kararın tebliğ edilmesini talep ettiği,

c) Gerekçeli kararın UYAP'ta 01.06.2021 tarihinde onaylandığı,

Yargıtay Cumhuriyet savcısının 09.06.2021 tarihinde ve süresinden sonra ek temyiz dilekçesini sunduğu,Anlaşılmaktadır.Cumhuriyet savcısının temyiz nedenlerini süresi içinde bildirip bildirmediği konusu ön sorun olarak gündeme alınıp Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 495-116 sayılı kararında yer verilen ilkeler ışığında değerlendirilmiş ve aşağıdaki sonuca ulaşılmıştır.Süresi içinde vermiş olduğu dilekçeyle sebep göstermeksizin hükmü temyiz eden tarafın, kararın kendisine tebliğinden itibaren 7 gün içinde sunacağı dilekçeyle sebep bildirmesi gerekmektedir. Bu sürenin "hak düşürücü" veya "düzenleyici" nitelikte olduğu uygulamada ve doktrinde tartışmalıdır. Hukuki bir konuda kesin çizgilerle ayrışmış bir tartışma varsa ve yargı organları aynı konuda farklı sonuçlara varıyorlarsa taraflar açısından yasanın öngörülebilirliği ilkesinde sorun olduğu sonucuna ulaşılabilecektir. Nitekim 1412 sayılı CMUK'nın yürürlükte olduğu dönemde Yargıtay tarafından sebep içermeyen temyiz taleplerinin incelenmesine ilişkin yerleşik uygulama, sistemde değişiklik yapan ve istinaf mahkemelerini faaliyete geçiren 5271 sayılı CMK'nın uygulandığı ilk dönemlerde yanılgı hâli olarak makul görülebilecektir.Hukuk devleti olmanın sorumluluğu bağlamında verilen kararlar ile kurulan hükümlere karşı yasa yolları, şekli, süreleri ve sonuçlarının ilgililere açıkça bildirilmemesi veya eksik bildirilmesi hâlinde yasal sürelerin tebligat tarihinden itibaren değil ancak öğrenme tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı, öğrenme tarihi kesin olarak belirlenebilen hâller dışında taraf beyanının esas alınması gerekliliğinden hareketle, usulüne uygun sebep içeren dilekçe var ise bu kapsamda temyiz incelemesinin yapılması, aksi hâlde ilgiliye yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan dolayı temyiz talebinin reddedileceği ihtar edilmeli, sonucuna göre esasa ilişkin temyiz incelemesi yapılıp yapılmayacağına karar verilmelidir. (Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 495-116 sayılı kararı)

Bu açıklamalara göre, silahların eşitliği ilkesi çerçevesinde bahsi geçen ihtaratın yapılmamış olduğu belirlenmekle Yargıtay Cumhuriyet savcısının temyiz nedenlerini sunduğu 09.06.2021 tarihli dilekçesinin süresinde olduğunun kabul edilmesi ve temyiz incelemesinin anılan bu dilekçeye hasren yapılması gerekmiştir.

II) İDDİA:

Bu açıklamalara göre, silahların eşitliği ilkesi çerçevesinde bahsi geçen ihtaratın yapılmamış olduğu belirlenmekle Yargıtay Cumhuriyet savcısının temyiz nedenlerini sunduğu 09.06.2021 tarihli dilekçesinin süresinde olduğunun kabul edilmesi ve temyiz incelemesinin anılan bu dilekçeye hasren yapılması gerekmiştir.

II) İDDİA:

Şüphelinin aşama beyanları, yukarıda açıklanan tanık beyanları, dijital inceleme raporu, ByLock yazışma içerikleri ile tüm dosya kapsamından;

Şüpheli .....'in, mesleğin icrası sırasında başlayan örgütsel yaşamının, Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğü bünyesinde görev yaptığı dönem ve devamında HSYK üyeliği sırasında da devam ettiği,Şüphelinin, Bakanlıkta çalıştığı süreçte hakim ve savcıların atama ve özlük işleri ile ilgili en yetkili birim olan Personel Genel Müdürlüğü haricinde çalışmasının sözkonusu olmadığı, çalıştığı süre boyunca ....., ....., ....., ... ..., ..., ..., ..., ... ile çok sayıda örgüt mensubu ile faaliyet yürüttüğü, icra edilen görevlerde etkin ve belirleyici olduğu,12.04.1996 tarihinde, Personel Genel Müdürlüğünde Tetkik Hakimi olarak atanmasından kısa süre sonra 26.04.1996 tarihinde .....'un, 21 gün sonra da 17.05.1996 tarihinde ... ...'ın, Personel Genel Müdürlüğü'nde tetkik hakimi olarak başladıkları, bundan kısa bir süre sonra da .....'nin aynı birime tetkik hakimi olarak geldiği, devamında ... ve ...'in de katılımıyla gizliliğe riayet çerçevesinde anılan örgüt mensupları ile sohbet toplantısına katıldığı, himmet verdiği, ...'ın; "sohbetler anlık kararlaştırılmaz, bir toplantıda diğer toplantının tarih, saat ve yeri belirlenir, herkesin orada olması istenir, belirlenen tarih öncesinde biraraya gelinmez idi. Cep telefonu ile veya başka bir şekilde toplantı yer ve saatleri belirlenmezdi. Yapı içerisinde aidatı düzenli veren, itiraz etmeyen kendilerinden olan kişilere "beşlik" diyorlardı." şeklindeki ifadesi, Örgütsel toplantıların, ByLock içeriklerinde belirtilen niteliği, gidilen evlerin gizliliği, kişilerin örgüt hiyerarşisindeki sınıflandırmaları dikkate alındığında, şüphelinin örgütsel toplantılara farklı saiklerle katıldığı yönündeki beyanına itibar edilmemiştir.Kaldı ki, şüphelinin sohbet toplantısına birlikte katıldığı örgüt mensupları ... ile ...'nın emsal niteliğindeki Yargıtay 9. Ceza Dairesinin ... hakkındaki 18.04.2019 gün ve 2017/77 Esas, 2019/65 karar, ... hakkındaki 18.03.2019 gün ve 2018/2 Esas, 2019/33 karar sayılı ilamı ile aynı döneme ilişkin örgütsel faaliyetlerinden dolayı örgüt üyeliğinden mahkumiyet kararı verilmiş olması, anılan şahısların örgütsel konumlarına ilişkin deliller, şüphelinin de içinde bulunduğu örgüt mensupları tarafından Yargıtay üyeliğinde seçilmiş olmaları, örgüt içerisindeki faaliyetleri ve Yargıtay üyesi olana kadar üst düzeyde gizliliğe riayet çerçevesinde sistem içerisinde kamufle olmayı başarmış oldukları dikkate alındığında, anılan şahısların şüpheliyi dahili olmadığı örgütsel toplantıya götürmeyeceği anlaşılmaktadır