muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/595, Karar No: 2020/378, Tarih: 24.09.2020

21.04.2011 tarihinde Savcılıkta; sanık ...’ın kardeş, sanıklar ..., ... ve ...’la amca çocukları olduklarını, sanık ...’i ve mağdurları tanımadığını, mağdurları darp veya tehdit etmediğini,

Tutuklanması sebebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde 21.04.2011 tarihinde; ilk verdiği ifadesinin geçerli olduğunu,

11.10.2011 tarihinde Mahkemede; mağdurları tanımadığını, iddianamede belirtilen olaylara karışmadığını, suçlamaları kabul etmediğini,

Hakkında Yerel Mahkemece yakalama kararı çıkarılması üzerine savunması 26.08.2012 tarihinde alınan ... Mahkemede; suçlamayı kabul etmediğini, isnat edilen olayla herhangi bir ilgisinin olmadığını, mağdur ... ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ı tanıdığını, ancak mağdura yönelik bir eyleminin olmadığını, bu olayı ilk kez mahkemede duyduğunu,

Savunmuşlardır.

5237 sayılı TCK’nın “Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” başlıklı 109. maddesi;

"(1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Bu suçun;

a) Silahla,

b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat arttırılır.

(4) Bu suçun mağdurun ekonomik bakımdan önemli bir kaybına neden olması halinde, ayrıca bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.

(5) Suçun cinsel amaçla işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarı oranında artırılır.

(6) Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin birinci fıkrasında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel şekli düzenlenmiş, ikinci fıkrasında; suçun cebir, tehdit veya hile ile işlenmesi ve üçüncü fıkrasında ise; altı bent hâlinde, suçun silahla, birden fazla kişi ile birlikte, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle, kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanmak suretiyle, üstsoy, altsoy veya eşe karşı, çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenmesi nitelikli hâller olarak yaptırıma bağlanmış, dördüncü fıkrasında; suçun netice sebebiyle ağırlaşmış hâline, beşinci fıkrasında; cinsel amaçla işlenen özgürlüğü kısıtlama suçuna yer verilmiş, altıncı fıkrasında ise; suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun sonucu itibarıyla ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca bu suça ilişkin hükümlerin de uygulanacağı belirtilmiştir.

Uyuşmazlık konusunun açıklığa kavuşturulabilmesi için esasen Türk Ceza Kanunu'nda bağımsız suç tipleri olarak düzenlenen ancak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâl olarak öngörülen tehdit ve cebir kavramları üzerinde durulmalıdır.

Türk Dil Kurumunun Büyük Türkçe Sözlüğüne göre, "gözdağı verme" anlamına gelen tehdit, bir kimsenin bir zarara veya kötülüğe uğratılacağının bildirilmesidir. Bu bildirimin sözlü olması mümkün olduğu gibi başka yollarla ve bu bağlamda davranışlar yoluyla da yapılması mümkündür. Bu nedenle tehdit suçu, söz, yazı, resim, şekil veya işaret ile de işlenebilecek bir suç olup önemli olan gerçekleştirileceği belirtilen haksızlığın mağdurun bilgisine ulaştırılmasıdır (M.Emin Artuk- A.Gökcen-A.Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Turhan Kitabevi, Ankara, 6. bası, s.100).

Tehdidin, mağdurun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya objektif olarak elverişli olması yeterli olup, saldırının kişinin veya başkasının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına, belirli bir ağırlıkta olmak kaydıyla malvarlığına veya bunlar dışındaki sair bir kötülüğe yönelik olması gereklidir. Suçun oluşabilmesi için de mağdurun iç huzurunun bozulup bozulmadığının veya mağdurun bundan korkup korkmadığının ayrıca araştırılmasına gerek yoktur. Önemli olan failin tehdidi oluşturan fiili "korkutmak amacıyla" yapmış olmasıdır (MAJNO, C.II, s.127; A.Pulat Gözübüyük, Mukayeseli Türk Ceza Kanunu, 5. Bası, C.II, s. 517 ve 873).

Türk Dil Kurumunun Büyük Türkçe Sözlüğüne göre, "zor, zorlayış" anlamlarına gelen cebir ise; suç olarak düzenlendiği TCK'nun 108. maddesinin gerekçesinde "kişiye karşı fiziki güç kullanmak suretiyle, onun veya bir üçüncü kişinin iradesi ve davranışları üzerinde zecrî bir etki meydana getirilmesidir" şeklinde tanımlanmıştır.

Cebre maruz kalan kişi, bu fiziki gücün meydana getirdiği acının etkisiyle belli bir davranışta bulunmaya zorlanmaktadır. Cebrin oluşması için mağdurun irade oluşturma ve iradi hareket serbestisini ihlale elverişli bir fiziki kuvvet kullanımı yeterlidir (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara, 2015, s. 387).

Cebre maruz kalan kişi, bu fiziki gücün meydana getirdiği acının etkisiyle belli bir davranışta bulunmaya zorlanmaktadır. Cebrin oluşması için mağdurun irade oluşturma ve iradi hareket serbestisini ihlale elverişli bir fiziki kuvvet kullanımı yeterlidir (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara, 2015, s. 387).

Bu suç ile cezalandırılmak istenen husus, bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması veya sınırlanmasıdır. Nitekim bu husus madde gerekçesinde; "Bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir" şeklinde belirtilmiştir. Suçun maddi unsuru, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasıdır. Bu fiil, failin doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanılarak gerçekleştirilebileceği gibi serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Maddede sadece "bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakmak" tan söz edilmiş, fiilin işleniş şekli, yeri, zamanı ve süresi konusunda bir sınırlama getirilmemiştir. Bu nedenle mağdurun bir yere gitme veya kalma özgürlüğünün ihlal edilmesi sonucunun doğması kaydıyla, her zaman her yerde işlenebilir. Fiilin herkesin girebileceği bir yer, özel, kapalı veya açık alanda gerçekleştirilmesini yahut uzun veya kısa süreli olmasının bir önemi bulunmamaktadır. Suçun oluşması için mutlaka mağdurun bir yere kapatılmış olmasına gerek yoktur, aleni bir yerde tutma veya böyle bir yere götürme halinde dahi diğer unsurların varlığı halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşacaktır. Kesintisiz bir suç olması sebebiyle suçun tamamlanma ve bitme zamanları farklı olabilmektedir. Mağdurun hürriyetinin kısıtlanması ile suç tamamlanır, ancak sona ermez, mağdurun tekrar hürriyetine kavuştuğu an suçun bitme zamanıdır, tamamlandıktan sonra kısa sürede bitirilebileceği gibi, günlerce de sürdürülebilir. Öte yandan özgürlükten yoksun bırakma kavramı, anlık olmayan bir süreyi zorunlu olarak içerdiğinden, suçun tamamlanması için fiil ile sonucun hukuken kabul edilebilecek bir zaman müddetince sürmesi gerekmektedir. Sürenin çok kısa olup olmadığı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma niteliği taşıyıp taşımadığının, hareketin ağırlığı, önemi ve ciddiyeti ile birlikte hakim tarafından değerlendirilip belirlenecektir. Sonuç ise, mağdurun bir yere gitme ya da bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması biçiminde ortaya çıkmaktadır.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun manevi unsuru, failin, mağduru kişisel özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi istemesi ve bilmesi, yani genel kasttır. Kanunun metninden de anlaşılacağı üzere, suçun temel şeklinin oluşumu için saik (özel kast) aranmamıştır. Bu görüş öğretide (Erman-Özek, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, İst-1994, s.130, Ayhan Önder, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 4. Bası, İst-1994, s.31; Durmuş Tezcan-M. Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik-Pratik Ceza Hukuku, Ankara-2008, s.363 vd.; Recep Gülşen, Hürriyeti Tahdit Suçları, Ankara-2002, s.87.) ve yargısal kararlarda da (CGK’nın 29.06.2010 tarih ve 110-161, 23.01.2007 tarih ve 275-9, 03.12.2002 tarih ve 288-419 sayılı kararları) benimsenmiştir.

Hürriyetten yoksun kılma süresi konusunda öğretide de; "Türk Hukukunda kişiyi hürriyetinden yoksun kılmanın süresinin kısa veya uzun olmasının suça etkisi yoktur. Mağdurun bir yere gitmek veya bir yerde kalmak serbestisi ortadan kaldırıldığında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşur. Bununla birlikte failin gerçekleştirdiği eylemin belirli bir önemi olması gerekir. Nitekim birini bir an için tutma bu suçu oluşturmaz. Engellemenin suçu oluşturacak ağırlıkta olup olmadığını somut olayın durumuna göre hâkim takdir eder." şeklinde görüşlere yer verilmiştir (Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökcen, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 18. Baskı, Ankara, 2019, s.425.).

Öte yandan, "Kasten yaralama" suçu 5237 sayılı TCK’nun 86. maddesinde;

"(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması halinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur.

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

İşlenmesi hâlinde, şikayet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde,

“Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama” ise aynı Kanunun 87. maddesinde;

“(1) Kasten yaralama fiili, mağdurun;

a) Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına,

b) Konuşmasında sürekli zorluğa,

c) Yüzünde sabit ize,

d) Yaşamını tehlikeye sokan bir duruma,

e) Gebe bir kadına karşı işlenip de çocuğunun vaktinden önce doğmasına,

Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, bir kat artırılır. Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hâllerde üç yıldan, üçüncü fıkraya giren hâllerde beş yıldan az olamaz.

(2) Kasten yaralama fiili, mağdurun;

a) İyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine,

b) Konuşmasında sürekli zorluğa,

c) Yüzünde sabit ize,

d) Yaşamını tehlikeye sokan bir duruma,

e) Gebe bir kadına karşı işlenip de çocuğunun vaktinden önce doğmasına,

Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, bir kat artırılır. Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hâllerde üç yıldan, üçüncü fıkraya giren hâllerde beş yıldan az olamaz.

(2) Kasten yaralama fiili, mağdurun;

a) İyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine,

b) Duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine,

c) Konuşma ya da çocuk yapma yeteneklerinin kaybolmasına,

d) Yüzünün sürekli değişikliğine,

e) Gebe bir kadına karşı işlenip de çocuğunun düşmesine,

Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, iki kat artırılır. Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hâllerde beş yıldan, üçüncü fıkraya giren hâllerde sekiz yıldan az olamaz.

(3) Kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, kırık veya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, yarısına kadar artırılır.

(4) Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hâllerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hâllerde ise oniki yıldan onaltı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur” biçiminde düzenlenmiştir.

TCK’nın 86/1. maddesinde kasten yaralamanın temel şekli düzenlenmiş olup anılan fıkra uyarınca, kasten başkasını yaralayan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacaktır. Kasten yaralamanın, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olması hâlinde ise fail maddenin 2. fıkrası ile cezalandırılacaktır. Maddenin 3. fıkrasında ise beş bent hâlinde kasten yaralama suçunun ağırlatıcı nedenlerine yer verilmiş olup, fıkradaki bu bentlerden biri veya birkaçının gerçekleşmesi hâlinde yaralanmanın niteliğine göre fail hakkında 1. veya 2. fıkralar uyarınca hükmedilen ceza yarı oranında artırılacaktır.

TCK'nın 87. maddesinde ise neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama fiilleri yaptırıma bağlanmıştır. Maddenin 1. fıkrasında bir kat, 2. fıkrasında iki kat artırımı gerektiren hâller gösterilmiş, 3. fıkrasında kemik kırılması hâlinde yapılacak artırım, 4. fıkrasında ise kasten yaralama sonucu ölüm meydana gelmesi hâlinde uygulanacak yaptırım hükme bağlanmıştır. Ancak kanun koyucu 1. ve 2. fıkralarda, 86. maddeye göre hükmolunan cezanın bir ve iki kat artırılması esasını kabul etmesine karşın bununla yetinmemiş, her iki fıkranın son cümlelerinde, artırım sonucu hükmolunabilecek cezaların belirli bir miktardan aşağı olamayacağı esasını da kabul etmiştir.

Uyuşmazlık konusuyla ilgisi bakımından "müşterek faillik" kavramı üzerinde de durulması gerekmektedir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37. maddesinin birinci fıkrasında;

“(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.” şeklindeki hüküm ile müşterek faillik düzenlenmiştir.

Uyuşmazlık konusuyla ilgisi bakımından "müşterek faillik" kavramı üzerinde de durulması gerekmektedir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37. maddesinin birinci fıkrasında;

“(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.” şeklindeki hüküm ile müşterek faillik düzenlenmiştir.

Kanunda suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak hâlinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nın 37. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı "fail" konumundadır. Fiil üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmış ise suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira müşterek faillikte aranan en önemli unsurlardan birisi, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hâkimiyetinin bulunmasıdır.

Müşterek faillik, suçun birden fazla suç ortağı tarafından "birlikte suç işleme kararına bağlı olarak" ve "fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulmak suretiyle" müştereken gerçekleştirilmesidir. Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulduğu için, her bir suç ortağı "fail" statüsündedir. Müşterek faillerin hareketleri bir bütün olarak adeta tek kişinin fiili gibi değerlendirilir (Hamide Zafer, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınları, Kasım 2013, s. 440). Bu nedenle müşterek faillerin her biri kanunda o suç için öngörülmüş temel ceza ile cezalandırılmalı, ancak bu ifadeden müşterek faillerin mutlaka aynı miktarda ceza ile cezalandırılmalarının zorunlu olduğu şeklinde bir sonuç da çıkarılmamalıdır. Kusurun ağırlığı, amaç ve saik gibi faile göre farklılık gösteren kriterlere dayanılarak her bir fail yönünden temel cezanın farklı şekilde belirlenmesi mümkün ise de, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı gibi her fail için geçerli ortak kriterlere dayanılarak temel cezanın farklı şekilde belirlenmesinin eşitlik ilkesine aykırı olacağı ve ayrıca çelişkiye neden olacağı açıktır.

Uyuşmazlık konularının sırasıyla ele alınmasında fayda bulunmaktadır.

Mağdur ... ile tanıklar ... ve ...’le aynı okulda eğitim gören ve aynı evde ikamet eden mağdur ...’ın 31.03.2011 tarihinde emniyet amirliğine başvurarak 12.11.2009 tarihinde yemek yediği esnada sanıklar ... ve ... tarafından zorla Hanedan isimli kafeye götürüldüğünü, kafede sanıklar ..., ... ve ...'in de olduğunu, sanık ...'ın kendisine yumruk attığını, sanık ...'ın ise kendisine bıçak gösterdiğini, o esnada mağdur ...'ın içeri girdiğini, oradaki kişilerin kendisini ve mağdur ...'ı darbettiklerini, daha sonra içeri giren sanık ... ve arkadaşlarının da kendisini ve mağdur ...'ı darbettiklerini, sanıklar ... ve ...'ın kendisini zorla araca bindirerek tedavisini yaptırmak üzere Muratlı Devlet Hastanesine götürdüklerini, araçta giderken sanık ...'ın yaptığı baskı nedeniyle muayene olduğu doktora yaralanmasının sebebini düşme olarak söylediğini, burnunda çatlak olduğu şüphesiyle Tekirdağ’a sevk edildiğini, sanıklar ... ve ...'ın kendisini Tekirdağ Devlet Hastanesine götürdüklerini, orada da korktuğu için yaralanmasının sebebi konusunda aynı şekilde beyanda bulunduğunu, muayeneden sonra sanıklar ... ve ...'ın kendisini araçla Hanedan kafenin önüne götürerek araçtan indirdiklerini, aynı günün akşamı sanıklar ..., ... ve tanımadığı üç kişinin gelerek kendisini şikâyetçi olmaması konusunda uyardıklarını, daha önce sanıkların bu tür davranışlarda bulunduklarını duyduğunu, ancak korktuğu için şikâyette bulunmadığını; mağdur ... ise 2009 yılının Kasım ayında saat 11.30 sıralarında mağdur ...'la yemek yedikleri esnada sanık ...'ın geldiğini, mağdur ...'ı dışarı çağırdığını, mağdur ...'ın hemen kalkarak kapıya çıktığını, kapıda 3 kişinin beklediğini, daha önce mağdur ... ve sanık ...'ın kavga ettiklerini bildiği için kendisinin bir sorun yaşanmaması amacıyla onların yanına gittiğini, dışarıda sanık ...'ın yanında uzun boylu bir şahsın olduğunu, mağdur ...'ın koluna girerek ellerindeki bıçakla ve zorla mağdur ...'ı 200 metre ileride bulunan Hanedan isimli kafeye götürdüklerini, diğer iki kişinin de takip ettiklerini, kafenin önünde sanık ...'ın mağdur ...'a iki tokat attığını, orada bulunan kişilerin mağdur ...'ı içeri götürdüklerini, kendisini ise içeri almayıp kapıyı kilitlediklerini, 5 dakika sonra iri yapılı bir kişinin geldiğini, kapıyı birisinin içeriden açtığını, gelen kişiyle birlikte kendisinin de içeri alındığını, mağdur ...'ın darbedilmiş olduğunu gördüğünü, sonradan içeri giren kişinin de mağdur ...'ı darbetttiğini, mağdur ...'ı bırakmaları için orada bulunanlara yalvardığını, bunun üzerine sanık ...'ın kendisine iki tokat attığını, sanık ...'ın kendisine bıçak göstererek konuşmamasını söylediğini, daha sonra orada bulunan kişilerin mağdur ...'ın yaralarını temizlediğini, polise gitmemesi için mağdur ...'ı tehdit ettiklerini, kendisini mağdur ...'ın kimliğini almak için eve gönderdiklerini, kimliği getirdikten sonra oradaki kişilerin mağdur ...'ı araçla hastaneye götürdüklerini, Mahkemede ise; mağdur ..

...'ı bırakmaları için orada bulunanlara yalvardığını, bunun üzerine sanık ...'ın kendisine iki tokat attığını, sanık ...'ın kendisine bıçak göstererek konuşmamasını söylediğini, daha sonra orada bulunan kişilerin mağdur ...'ın yaralarını temizlediğini, polise gitmemesi için mağdur ...'ı tehdit ettiklerini, kendisini mağdur ...'ın kimliğini almak için eve gönderdiklerini, kimliği getirdikten sonra oradaki kişilerin mağdur ...'ı araçla hastaneye götürdüklerini, Mahkemede ise; mağdur ...'ın darbedilmesi esnasında araya girmeye çalıştığı sırada kendisine de vurulduğunu, dışarı çıkmasına izin verilmediğini, oradaki kişilerin kendisini ve mağdur ...'ı şikâyetçi olmamaları konusunda uyardıklarını, sanıkların ise atılı suçlamaları kabul etmedikleri, mağdur ...'ın olayla ilgili olarak kolluğa 1 yıl 6 ay sonra müracaat ederek sanıklar hakkında şikâyetçi olduğu olayda;

1-Sanık ...’ın mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama ile mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden sanığın olay tarihinde başka bir ilçede bulunduğunu beyan ettiği ve yurtta kaldığına dair belge sunduğunun duruşma tutanaklarında yazılı olduğu hâlde bu belgenin dosya içinde mevcut olmaması ve içeriği belirlenerek savunmada ileri sürülen bu hususun araştırılmaması yönünde eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı;

Sanık ...’in soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki savunmalarında 2009 yılında öğrenci olması nedeniyle Tekirdağ ilinin Saray ilçesinde bulunduğunu belirttiği, müdafisinin ise 13.12.2012 tarihli duruşmada ...’in olay tarihinde yurtta kaldığına dair belgeyi sunduğunu beyan ettiği hususunun duruşma tutanağına yazıldığı, ancak dosyada bu konuda herhangi bir belgenin bulunmadığı, Tekirdağ ilinin Saray ilçesi ve Muratlı ilçesinin arasındaki mesafenin 54 km olduğu, olayın Kasım ayında gerçekleştiğinin iddia edildiği, mağdur ve tanık beyanlarında olayın öğle yemeği saatlerinde meydana geldiğinin belirtildiği ve mağdur ...'ın 12.11.2009 tarihinde saat 14.15’te muayene edildiğinin doktor raporundan anlaşıldığı yönündeki hususlar birlikte değerlendirildiğinde, olay yeriyle sanık ...'ın olay günü bulunduğunu beyan ettiği yer arasındaki mesafenin yakın olduğu, yol ve iklim koşulları da dikkate alındığında sanığın bulunduğunu iddia ettiği Saray ilçesinden olayın gerçekleştiği yere kısa sürede kolaylıkla ulaşım sağlayabileceği, sanık ...'ın aynı gün içerisinde birden fazla kez bu ilçeler arasında seyahat etmesinin de mümkün bulunduğu, bu nedenle ...'ın olay tarihinde Saray ilçesindeki yurtta olduğuna dair bir belgenin varlığının sonuca etkili olmadığı, bu bağlamda ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından eksik araştırma ile hüküm kurulmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla birinci uyuşmazlık konusu bakımından haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı;