muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1519, Karar No: 2013/613, Tarih: 17.12.2013

Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ise 5237 sayılı TCK’nun 50. maddesinde düzenlenmiştir. Bu madde ile, kısa süreli ya da uzun süreli olmakla birlikte taksirli suçtan dolayı hapis cezasına mahkum olan kişilerin, belirlenecek bir miktar adli para cezasını ödemek suretiyle infaz kurumuna girmelerinin önlenmesine imkan tanınmıştır. Hapisten çevrilen adli para cezalarının infazı 5237 sayılı TCK'nun 50. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca yapılmakta iken, 01.03.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile 5237 sayılı TCK'nun 50. maddesinin 6. fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilmesi ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4 ila 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılması ile 5275 sayılı CGTİHK'nun 106. maddesindeki esaslara tabi kılınmış ve bu suretle doğrudan hükmolunan ve hapisten çevrilen adli para cezalarının infazında birlik sağlanmıştır. Buna göre artık, hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde hapisten çevrilen adlî para cezasını ödemezse, mahkemesinden bir karar alınmasına ihtiyaç olmaksızın Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapsedilecek, bu durumda hapsin infazı ertelenemeyeceği gibi, şartlı salıverilme hükümleri de uygulanamaya- caktır. Ancak, hapse çevrilmiş olmasına rağmen hak yoksunlukları bakımından esas alınacak olan adlî para cezasıdır. Hükümlü yakalandığında para cezasını öderse ceza infaz kurumuna alınmayacak, ceza infaz kurumuna alındıktan sonra hapis yattığı günlerin dışındaki günlere karşılık gelen parayı öderse de derhal hapisten çıkartılacaktır. 5739 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden önce işlenen suçlar bakımından ödenmeyen adli para cezası hapse çevrildiğinde hükümlünün şartla salıverilmeden yararlanması mümkün olacak, başka bir anlatımla 5237 sayılı TCK'nun 7/3. maddesi uyarınca şartla salıverilme bakımından hükümlünün lehine olan önceki kanun hükümleri uygulanacaktır.

Erteleme de, hapis cezasının seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevirmesi de cezanın suçlunun kişiliğine uydurulması, yani bireyselleştirilmesinin yollarından birisi olup mutlak olarak birinin diğerinden daha lehe olduğundan söz edilemeyecektir. Bu bağlamda ödeme gücü bulunmayan bir sanık için ertelemenin, ödeme gücü yerinde olan ve bu yönde talepte bulunan bir sanık için ise adli para cezasına çevirmenin daha lehe olduğunun kabulü mümkündür. Her somut olayda sanığın sosyal ve ekonomik durumu ile kişiliğine göre bir belirleme yapmak gerekir.

Nitekim, Ceza Genel Kurulunun 04.06.2013 gün ve 1526-286 ile 02.10.2007 gün ve 160-192 sayılı kararların da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Nitekim, Ceza Genel Kurulunun 04.06.2013 gün ve 1526-286 ile 02.10.2007 gün ve 160-192 sayılı kararların da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Adli para cezasının miktarı, para cezasının ertelenmesinin mümkün olmaması, ödenmediği takdirde zorunlu olarak hapse çevrilmesi, suçun taksirli bir suç olması, sanığın değişen sosyal ve ekonomik durumu, aşamalarda lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden sanık müdafii ile sanığın hükmolunan hapis cezasının paraya çevrilmesi yönünde bir talepleri ile kazanılmış hakkın ihlal edildiğine ilişkin bir itirazlarının bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde; yalnız sanık lehine temyiz edilen sonuç 12.100 Lira adli para cezasından ibaret hükmün bozulmasından sonra yeniden hüküm kuran yerel mahkemece, sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebi ile sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önünde bulundurularak önceki hükümde 12.100 Lira adli para olarak tayin edilen sonuç cezanın, yeni hükümde hapis olarak belirlenmesinde ve bu cezanın ertelenmesine karar verilmesinde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine bir aykırılık ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına ilişkin Özel Daire kararında da bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, haklı nedenlere dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Genel Kurul Üyesi; "itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği" görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2013 günü yapılan birinci müzakerede gerekli çoğunluk sağlanamadığından, 17.12.2013 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/119, Karar No: 2008/130, Tarih: 20.05.2008

**Ceza Genel Kurulu         2008/YYB-119 E.  ,  2008/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname :93796

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

1705 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan açılan kamu davasında Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. maddeleri kapsamında kaldığı gerek¬çesiyle 5307 sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna gönderilmesine karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu da; 5307 sayılı Yasanın sanıkların suç işlemesinden sonra yürürlüğe girdiğini belirte¬rek karşı görevsizlik kararı ver¬miştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderil¬mekle, değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanıklara yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin mi, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu gibi makamlar, yargı mercii olma¬dıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makam¬lardan olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makam¬lar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesinin, eylemin idari yaptırımı gerektiren 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, görev¬sizlik kararı vermesi üzerine dosyayı tevdi ettiği Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun, 5307 sayılı Yasanın eylemden sonra yürürlüğe girmesi nedeniyle görevli olmadığını belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş bulunması karşısında;

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24. maddesinde; “Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluştur¬duğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir.” hükmü uyarınca, atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştur¬sun, her iki halde de yargılama yaparak kovuşturma konusu eylemi değerlendirme ve gerektirdiği yaptırımı belirleme görevinin adli mercie ait olma usulü getirilmekle, usul hükümlerinin derhal uygulanırlığı ilkesi gereğince görevli merciin Asliye Ceza Mahkemesi olacağı sonucuna varıldığından, Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ  :

Açıklanan nedenlerle;

SONUÇ  :

Açıklanan nedenlerle;

Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2006 gün ve 556-187 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine,

20.05.2008 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10115, Karar No: 2012/11804, Tarih: 15.10.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/10115 E.  ,  2012/11804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.06.2011 gününde verilen dilekçe ile irtifak hakkına dayanarak elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Türkiye Elektrik İletim A.Ş. Genel Müdürlüğü vekili, davalı taraf adına tapuda kayıtlı 324 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerinden enerji nakil hattının geçtiğini, taşınmazda irtifak hakkına sahip olduklarını, davalı tarafın taşınmaz üzerinde Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğine aykırı, can ve mal emniyetini tehlikeye düşürecek şekilde bina inşa ettiğini öne sürerek el atmanın önlenmesi ve ihlale konu kısımlarının yıkılması istemiyle dava açmıştır.

Davalı taraf, davacı Türkiye Elektrik İletim A.Ş. Genel Müdürlüğünün tapuda irtifak şerhi mevcut ise de tapuda tescilli olmadığını, taraflar arasında tapuda resmi senet yapılmadığını, taşınmaz üzerinde yapılmış olan binaların enerji nakil hattına bir tecavüzünün bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı lehine tapu kütüğünün beyanlar hanesinde irtifak şerhi mevcut ise de, bedeli ödenmek suretiyle kurulmuş irtifak hakkı söz konusu olmadığından bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Tapuda davaya konu 324 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacı lehine 24.07.2008 tarih ve 16726 yevmiye numarası ile daimi irtifak hakkı kurulduğu, uzman elektrik bilirkişisi ... ve inşaat bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 05.12.2012 tarihli rapor ile uzman fen bilirkiş... tarafından düzenlenen 24.10.2011 tarihli rapor ve haritada davaya

konu taşınmaz üzerindeki 38 no ile gösterilen binanın yatayda tamamen, düşeyde 2,99 metre Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 44. maddesindeki emniyet mesafesini ihlal ettiği, 2. normal katın yıkılmasının can ve mal emniyeti bakımından zorunlu olduğu bildirilmiştir. Davaya konu taşınmaz üzerindeki fen bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve haritada yeşil renk 38 no ile gösterilen binanın 2. normal katın yıkılması suretiyle davanın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, belirtilen nedenlerle kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/9633, Karar No: 2015/6215, Tarih: 02.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/9633 E.  ,  2015/6215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 02/04/2014

Numarası : 2013/115-2014/256

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin haksız ve ihbar öneli verilmeksizin sona erdirildiğini bildirerek hak etmiş olduğu kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesini istemiştir.

Davalı bakanlık, davacı ile davalı idare arasında iş akdi ya da sözleşme olmadığından idareye husumet tevcih edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı Milli Savunma Bakanlığı'nın 492 sayılı Harçlar Kanunu' nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Hüküm fıkrasının 4. ve 5. bendinin çıkartılarak yerine;

“4-Davalı bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından peşin yatırılan 48,60 TL harcın istek halinde davacıya iadesine,

5-Davacı tarafından yapılan toplam 365,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8645, Karar No: 2015/8188, Tarih: 14.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8645 E.  ,  2015/8188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'nin mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda 26.02.2013 tarihinde verilen hükmün 22.05.2013 tarihinde usulünce tebliğ edildiği sanığın, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 04.06.2013 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE

2- Sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

... Rehabilitasyon Merkezinin ortak çalışması ile görme özürlülere yönelik kamp düzenlendiği,. memur olarak çalışan sanığın gönüllü olarak katıldığı kampta sorumlu olarak belirlendiği, görme kabiliyeti %25 oranında olan ölenin de kampa katıldığı, olay tarihinde ölenin görme özürlü arkadaşları ile birlikte bir gün öncesinden belirlenen kumsala gittikleri, denize girdikleri, öğle yemeği nedeniyle kamp yerine dönmeleri için sanık tarafından çağrıldıkları, ancak denizden çıkmak istememeleri üzerine sanığın çok az gören öleni grubunun başına bırakarak yanlarından ayrıldıktan sonra ölenin plajdan 14 metre mesafede 160 cm derinliğindeki kısımda boğularak öldüğü olayda mahkemece sanık hakkında tayin edilen cezada isabetizlik bulunmadığından bu hususta bozma öneren tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, cezanın miktarına, sorumlu olmadığına, kusuru bulunmadığına ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3116, Karar No: 2013/2938, Tarih: 24.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3116 E.  ,  2013/2938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahallinde 09/11/2009 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, sahadan keşif tarihinden iki yıl kadar önce ölü ve diri örtü temizlenerek açma yapılıp fındık dikildiğinin, motorlu testere ile kesilen emvalin de açma tarihi ile ayni zaman içinde kesildiğinin belirtilmesine, mahkemece sanığın eyleminin kesinleşmiş orman kadastro sınırları içindeki devlet ormanından açma yapma olarak kabul edilerek hüküm kurulmasına göre tebliğnamenin (1) nolu; uygulamaya göre sanık hakkında temel cezanın tayininde 5728 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 93/1. maddesinin tatbik edilerek belirlenecek ceza üzerinden 93/2. maddesi gereğince ceza artırımı yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi ise sonuca etkili görülmediğinden (2) nolu bendindeki bozma düşüncelerine iştirak olunmamış, bilirkişi raporuyla tesbit edilen açma tarihine göre gerekçeli karar başlığında suç tarihinin hatalı yazımı mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Suç tarihi itibariyle 65 yaşını doldurmuş bulunan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8976, Karar No: 2012/11427, Tarih: 27.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8976 E.  ,  2012/11427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5, Karar No: 2016/3555, Tarih: 18.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/5 E.  ,  2016/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait ....... Şirketi’nde 2003-2004 yıllarında inşaat mühendisi olarak çalışan sanığın,......'daki şantiyede şef olarak görevlendirildiği, katılanın her zaman işyerinde bulunmaması nedeniyle banka ve resmi kurumlara verilecek dilekçeler ile yazışmalarda kullanılması amacıyla imzalı boş kağıtlar bıraktığı, sanığın 2004 yılında işinden ayrıldığı ve sonrasında katılandan aldığı imzalı boş kağıdı 2008 yılında üzerine bilgisayar vasıtasıyla yazılar ekleyip kendisinin alacaklı, katılanın borçlu olduğu 50.000 TL'lik bono haline getirdiği ve avukatı marifetiyle icra takibine koyduğunun iddia ve kabul edildiği olayda;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 24.03.1989 gün ve 1/2 sayılı kararında öngörüldüğü üzere, yüklenen açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun yazılı delille ispatı zorunlu olup, HMK'nın cevaz verdiği ayrık durumlar dışında tanıkla ispatının olanaklı olmadığı gözetildiğinde, sanığın birlikte yaptıkları iş nedeniyle alacağına karşılık katılan tarafından senedin verildiğini savunması, alınan bilirkişi raporunda senetteki keşideci imzasının katılanın eli ürünü olduğunun anlaşılması, bozma sonrasında açığa atılan imzalı kağıdın katılan ile sanık arasındaki hukuki ilişkiye aykırı olarak tanzim edildiğinin ispatı yönünde herhangi bir araştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5296, Karar No: 2019/2911, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5296 E.  ,  2019/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27799, Karar No: 2016/8882, Tarih: 10.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/27799 E.  ,  2016/8882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ...'un, katılana sattığı ... parsel sayılı taşınmazın kenarındaki dere yatağında bulunan ağaçların çok önceden babası ve kendisi tarafından dikildiğini, bu güne kadar ağaçların bakımını kendisinin yaptığını, aynı yere ilişkin öncesinde de katılanla davalık olduklarını, 19.09.2013 havale tarihli dilekçesi ile Hazineye ait dere yatağında kesilen ağaçların bulunduğu yeri satın almak için...Müdürlüğüne başvurduğunu savunması karşısında; öncelikle sanığın böyle bir başvurusu bulunup bulunmadığı varsa hangi aşamada olduğunu ve bu yerin suça konu yer ile aynı olup olmadığı araştırılıp, mahkemece mahallinde yeniden keşif icra edilip gözlem yapılarak sanığın savunması doğrultusunda suça konu ağaçların kim tarafından dikilip bakımının yapıldığını, ağaçların dere yatağından mı yoksa katılana ait ... parsel sayılı taşınmazdan mı kesildiğinin ve dere yatağının yer değiştirip değiştirmediği de belirlenip diğer sanıklar ... ve ...’ın ağaçların budanmasında sanık ...’e yardımcı olduklarını yönündeki savunmaları değerlendirilmek suretiyle, sanıkların kasıtları ve sanıklar ... ve ...’nin sanık ...’un eylemine nasıl katıldıkları dikkate alınarak hukuki konumlarının yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

Sanıkların mahkumiyetine karar verilmiş olması karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan ... ve katılan kurum lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilleri ile sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 10/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.