muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1189, Karar No: 2010/8735, Tarih: 13.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1189 E.  ,  2010/8735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2316, Karar No: 2016/906, Tarih: 27.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/2316 E.  ,  2016/906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkilinin 28/12/2011-19/01/2012 tarihleri arasında kullanmak üzere 33 BKY 76 plaka sayılı aracı dava dışı araç firmasından 4.400,00 TL bedel ile kiraladığını, davalının oğlu olan ...'un söz konusu aracı 28/12/2001 tarihinde yaşı küçük ve ehliyeti olmamasına rağmen kullanmaya çalışarak kaza yaptığını, kaza nedeni ile araçta maddi hasar meydana geldiğini, müvekkilinin ehliyetsiz araç kullanma nedeniyle trafik cezası ödediğini, oluşan zararları müvekkilinin karşıladığını, davalı tarafın bu zamana kadar ödemeye yanaşmadığını belirterek 12.817,50 TL zararın ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; olay günü müvekkilinin oğlu ....n hiçbir zorlama ve ısrarı olmaksızın davacının kendi rızası ile aracı vererek kullanmasını sağladığını, kusurun davacıya ait olduğunu, araç kiralama sözleşmesine göre aracın 3.şahıslara kullandırılmaması gerekirken davacının belirtilen hükmü ihlal ettiğini, aracı müvekkilinin oğluna verirken her türlü sorumluluğu üzerine aldığını, ceza soruşturmasında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, trafik para cezasının davacı adına düzenlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının aracı kendi rızasıyla yaş küçüklüğünü ve ehliyeti olmadığını bilerek davalının oğluna verdiğinden kendi kusurlu eylemi nedeniyle olayın gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nun 369/1.maddesine göre, ev başkanı ev halkından olan küçüğün, kısıtlının, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunan kişinin verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumludur. Maddenin açık ifadesinden de anlaşıldığı gibi, üçüncü kişilere verdikleri zararla ev başkanını sorumluluk altına sokanlar; küçük, kısıtlı ve akıl hastalığı veya akıl zayıflığı olan kimselerdir.

Hukuk düzeni, ev başkanını koruyucu ve güvenilir kişi; küçükleri, kısıtlıları, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunanları korunmaya ve gözetime muhtaç kimseler olarak kabul eder. Bu kişiler, küçüklükleri, tecrübesizlikleri, akli yetersizlik ve dengesizlikleri sebebiyle başkaları için tehlike teşkil ettikleri gibi, aynı şekilde başkaları da kendileri için tehlike oluşturabilir. Velayet ve vesayet kurumları küçük ve kısıtlıların, ailenin ve üçüncü kişilerin korunması amacıyla konulmuştur.

Ev başkanlığı, aile halinde birlikte yaşayanların idare edilmesine, öncelikle aile üyeleri arasında bir düzenin kurulmasına, bunların yararına olarak birliğin korunmasına hizmet eder. Bununla beraber ev başkanlığı kurumuyla güdülen asıl amaç, gözetime muhtaç aile üyelerine karşı zarara uğramış olan üçüncü kişileri korumaktır. Yani ev başkanlığı yalnız yetkiler veren bir kurum olmayıp, aynı zamanda görev ve sorumluluklar da yükleyen bir kurumdur. Ev başkanı özen ve gözetim görevini yerine getirmemesinden dolayı üçüncü kişiler bir zarara uğramışlarsa, bu zararı tazminle sorumludur. Ev başkanının TMK. 369/1'den doğan sorumluluğu, her şeyden önce şahıs itibariyle sınırlıdır. Başka bir deyişle ev başkanı, sadece küçük ve kısıtlıların haksız davranışları ile başkalarına verdikleri zararlardan sorumludur.

Kural olan, kusurlu davranıştan sadece failin sorumlu kılınması ve bundan doğacak sonuçlara da bizzat onun katlanmasıdır. Cezai sorumlulukta bu ilke "kusurun şahsileştirilmesi" prensibi ile kabul edilmiştir. Aynı ilke, kural olarak hukuki sorumlulukta da geçerlidir. BK. m. 41 'de (6100 sayılı TBK'nun 49. md.) ifadesini bulan bu ilke gereğince,herkes "Gerek kasten, gerek ihmal ve teseyyüp veya tedbirsizlikle haksız bir "surette" başkalarına verdiği zararı tazminle yükümlüdür.

Bununla beraber pozitif hukuk düzenleri bu tabii hukuk kurallarına bazı istisnalar getirmişlerdir. Söz konusu istisnalara, daha çok sorumlu kişilerin zarar verenle belirli veya kişisel bir ilişki içinde bulunduğu hallerde yer verilmiştir. İşte, hukuk sistemimizde başkasının eyleminden sorumluluğu düzenleyen ayrık hükümlerden biri de MK. m. 369/1'dir.

Bununla beraber pozitif hukuk düzenleri bu tabii hukuk kurallarına bazı istisnalar getirmişlerdir. Söz konusu istisnalara, daha çok sorumlu kişilerin zarar verenle belirli veya kişisel bir ilişki içinde bulunduğu hallerde yer verilmiştir. İşte, hukuk sistemimizde başkasının eyleminden sorumluluğu düzenleyen ayrık hükümlerden biri de MK. m. 369/1'dir.

MK. m. 369/1 toplumsal hayatta büyük bir pratik ve hukuki ihtiyaca cevap vermektedir. Çocukların bilerek veya bilmeyerek birbirlerinin beden bütünlüğüne ve şahsiyet haklarına saldırıda bulunmaları rastlanılan olaylardandır. Bütün bu durumlarda, küçük temyiz kudretine sahip ise verdiği zarardan bizzat sorumludur. Ancak, birçok durumda mal varlığı olmadığı için fiilen, birçok durumda ise hem mal varlığı, hem de haksız fiil ehliyeti olmadığı için gerek fiilen, gerekse hukuken sorumlu tutulmaları söz konusu olamamaktadır. Kaldı ki, özen ve gözetime muhtaç kimseleri şahsen sorumlu tutmak mümkün olsa bile, zararın tamamını tazmin ettirmek olanağı her zaman bulunmayabilir. Çünkü temyiz kudretleri yoksa zarar veren aile üyeleri ancak hakkaniyet gereğince sorumlu tutulabilirler (BK. m. 54, TBK. 65. ). Oysa. hakkaniyet ölçüsü bazı hallerde uğranılan zararın tamamının tazminine imkan vermez. Zira, hakkaniyet sorumluluğunda zarar verenin ekonomik durumu elverdiği ölçüde zarar tazmin edilir. İşte bu tür fiili ve hukuki imkansızlıklar küçük, kısıtlı akıl hastası veya akıl zayıfı aile üyelerinin davranışlarından zarar gören kimselere karşı başka bir şahsın sorumlu kılınması ihtiyacını doğurmuştur.

Gerçekten, çok sık meydana gelen bu olaylarda, toplumu savunmasız bırakmamak; onu, küçüklere, kısıtlılara, akıl hastası ve akıl zayıflarına karşı korumak gerekir. İşte toplum yararı ve işlerin güvenle yürütülmesi ilkesi, zarar veren bu kimselerin yanında, başka birinin de sorumlu tutulmasını zorunlu kılmıştır.

Türk Hukuk sisteminde ev başkanının sorumluluğu kusura dayanmaz. Diğer bir anlatımla bu sorumluluk kusursuz sorumluluktur. Medeni Kanun'un sözü edilen maddesinde öngörülen ana ilke ev başkanının gözetimindeki özen ödevini yapmamasıdır.

Ev başkanının sorumluluğunun ilk şartı, gözetime muhtaç bir aile üyesinin zararlı bir davranışta bulunmasıdır. Zararlı davranış olumlu hareketlerle olabileceği gibi olumsuz hareketlerle de yaratılır. Olumsuz davranış, başkasını zarardan korumak için bir harekette bulunmak yükümlülüğünün mevcut olmasına rağmen böyle bir davranışta bulunulmadığı zaman söz konusu olur. Bununla birlikte, zararlı davranışlar içinde en çok görülen olumsuz davranışlardır.

MK. m. 369/1 'in uygulanabilmesi için herşeyden önce ortada bir zararın bulunması gerekir. Gözetime muhtaç aile üyelerinin sebep oldukları zararın çeşidi, ev başkanının sorumluluğu bakımından önemli değildir. Zira, ev başkanı gözetimi altındaki kişilerin üçüncü kişilere verdikleri her türlü zarardan sorumludur.

MK. m. 369/1 'in uygulanabilmesi için herşeyden önce ortada bir zararın bulunması gerekir. Gözetime muhtaç aile üyelerinin sebep oldukları zararın çeşidi, ev başkanının sorumluluğu bakımından önemli değildir. Zira, ev başkanı gözetimi altındaki kişilerin üçüncü kişilere verdikleri her türlü zarardan sorumludur.

Ev başkanının kendine düşen özen ve gözetim görevini yerine getirip getirmediği, zarar verici olayın özelliklerine göre belirlenmelidir. Her olayın gerektirdiği tedbirler, herşeyden önce, kendi şartları içinde düşünülmelidir. Bu bakımdan, ev başkanının alması gereken tedbirler olaydan olaya göre değişebilir. Örneğin, zarar verici olayın gerekli kıldığı tedbirler duruma göre sadece eğitmek, öğüt ve talimat vermek, uyarı, ihtar ve yasaklamak şeklinde olabileceği gibi, bunların izlenmesi ve kontrol edilmesi şeklinde de olabilir. Bununla beraber, zarar verici olay ve tehlikeye dikkat çekmek, bilgi vermek ve aydınlatmak, duruma göre tehlikeli şeyleri ortadan kaldırmak, atmak veya muhafaza altına almak da somut olayın gerektirdiği tedbirler çerçevesinde düşünülebilir. Tüm zarar verici eylemlerde ev başkanına düşen tedbirler, genel ilkeler içinde düşünülmelidir.

Türk Medeni Kanunu'nun 369/1. maddesinde, ev başkanının alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe, ev halkından olan küçüğün ve sayılan diğer kişilerin verdiği zarardan sorumlu olacağı benimsenmiştir. Bu benimsemenin nedeni, hukuk düzeninin, ev başkanını koruyucu ve güvenilir kişi, küçüğü ise, korunmaya ve gözetime muhtaç kimse olarak kabul etmesidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; taraflar arasındaki uyuşmazlığın, davacının kiraladığı aracı davalının küçük oğlunun kullandığı sırada kaza yapması nedeniyle oluşan zarardan davalı babanın sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde; dinlenen tanık beyanlarına göre davalının oğlunun kiralanan aracı kullanmak istediği, davacının da kullanmasına müsaade ettiği anlaşılmaktadır. Olayın özelliği dikkate alındığında; ehliyeti olmayan ve yaşı itibariyle trafikte araç kullanmasına yasal imkan bulunmayan küçüğün mevcut eylemi gerçekleştirmesinde, davalı babanın ev başkanı sıfatıyla zarar verici olayın gerekli kıldığı tedbirleri almadığı görülmektedir. Bu yönüyle davalı babanın kusursuz sorumluluğu olduğu belirlenmektedir.

Aynı zamanda; davacının da kendi sorumluluğu ve kontrolünde olan aracı ehliyeti olmayan küçüğe kullanması için vermesi de davacı yönünden kusur teşkil ettiğinden oluşan zarardan kusurlu olduğu oranda indirim yapılması gerekmektedir.

Aynı zamanda; davacının da kendi sorumluluğu ve kontrolünde olan aracı ehliyeti olmayan küçüğe kullanması için vermesi de davacı yönünden kusur teşkil ettiğinden oluşan zarardan kusurlu olduğu oranda indirim yapılması gerekmektedir.

Hal böyle olunca; mahkemece uzman bilirkişi marifeti ile davalı babanın ev başkanı sıfatıyla kusursuz olarak sorumlu olduğu ve olayın meydana gelmesi sonucunda ortaya çıkan zarar ile küçüğün eylemi arasında illiyet bağı bulunduğu gözetilerek, davacın da kusur oranı belirlendikten sonra, zarar bedelinin tamamından bu oranda indirim yapılmak suretiyle tespit edilecek zarar miktarına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1124, Karar No: 2013/17112, Tarih: 30.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1124 E.  ,  2013/17112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.01.2012 tarih ve 2010/840-2012/508 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi Celal Solmaz'ın davalı bankadan kullanmış olduğu konut kredisi için banka tarafından diğer davalı sigorta şirketine hayat sigortası yaptırıldığını, murisin 16.10.2010 tarihinde vefat etmesi üzerinde sigorta şirketine yaptıkları başvurunun, murisin başvuru sırasında koroner arter hastalığını ve stend uygulamasını beyan etmediği gerekçesiyle reddedildiğini, oysa murisin kronik hiçbir rahatsızlığının bulunmadığını, bir kez anjiyo işlemi geçirdiğini ki bu işlemin günümüzde herkese uygulanan bir işlem olduğunu, ayrıca başvuru formunda herhangi bir işaretleme yapılmadığını, dolayısıyla eksiklik var ise bu durumdan sigorta şirketi personelinin sorumlu olduğunu, davalının riziko gerçekleştikten sonra cayma hakkının bulunmadığını ileri sürerek, 30.500,00 TL sigorta teminat bedeli ile, ödemiş oldukları 1.314,00 TL kredi geri ödeme tutarının dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı banka yönünden, bankanın sigorta poliçesinin tanziminde davalı bankanın acentesi sıfatıyla hareket ettiği, acentelerin imzaladıkları ya da aracılık ettikleri sözleşmeleri kendi nam ve hesaplarına değil acentesi bulundukları sigorta şirketi adına düzenledikleri, dolayısıyla sözleşmeden dolayı kural olarak sorumlu tutulamayacakları, sorumlu tutulabilmeleri için poliçenin düzenlenmesinde, pirimin tahsilinde ya da sigorta şirketinin sigorta tazminatını ödememesinde şahsi kusurunun kanıtlanmış olmasının gerektiği, davalı bankanın bu yönde şahsi bir kusurunun tespit edilmediği gerekçesiyle husumet yönünden reddine; davalı sigorta şirketi yönünden ise, muris Celal Solmaz'ın kendisine soru listesi ve bilgilendirme formu verilmesine rağmen kusurlu olarak bildiği ve bilmesi gereken rahatsızlıklarını sigortacıdan sakladığı ve bu şekilde beyan mükellefiyetini ihlal ettiği, oysa rahatsızlığının sözleşmeden önce varolduğu ve ölümüne sebebiyet verdiğinin açıkça anlaşıldığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

(1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...A.Ş. aleyhine tüm temyiz itirazlarının reddi ile bu davalı yönünden kararın onanmasına karar verilmiştir.

(2) Davacının diğer davalıya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, davalı sigorta şirketinin sigorta tazminatının ödenmesi sorumluluğundan kurtulabilmesi için beyan yükümlülüğüne aykırı davranıldığını ve rizikonun saklanan bu hastalığa bağlı olarak gerçekleştiğini kanıtlaması gerekir. Her ne kadar murise ait ölüm tutanağında ölüm nedeni olarak ''hastalık'', hastalık adı olarak ise ''miyokart enfarktüsü'' yazılı ise de, mahkemece Malatya Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nden alınan bilirkişi raporunda yer alan tespitler, mevcut durum itibariyle murisin ölüm sebebinin belirlenemediği şeklindedir. Bu itibarla mahkemece, Adli Tıp Kurumu veya üniversitelerin ilgili bölümlerinden oluşturulacak bir heyettten rapor alınması ve sonucuna göre hareket edilmesi gerekirken, bu hususta uzman olmayan hukukçu bilirkişisinin raporu esas alınarak hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün davacılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davacılar vekilinin davalı ...A.Ş aleyhine tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6646, Karar No: 2010/13867, Tarih: 07.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6646 E.  ,  2010/13867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 10.03.2010

Nosu : 280/185

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali-tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılardan İsotlar Grup Şti.vek.Av.... gelmiş, diğer davalı ve davacı taraftan kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili davalılardan ... Otomotiv San.Tic.Ltd.Şti.’nden iki adedi bizzat, dört adedi de finansal kiralama suretiyle Aralık 2007 ve Ocak 2008 döneminde toplam altı araç aldıklarını, kısa süre sonra balata yanması, baskı ve volan arızaları ile kapı bozulmaları şikayeti ile üçten fazla araçların servise götürüldüğünü ileri sürerek satım sözleşmesinin feshine ve ödenen 141.356,72 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Otomotiv San.Tic.Ltd.Şti. vekili davacının tacir olduğunu ve Türk Ticaret Kanunu’nun 25.maddesindeki sürelerin geçtiğini; ayrıca Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 180.maddesi çerçevesinde gerekli belgelerin sunulmadığını bildirerek;

Diğer davalı ...vekili de müvekkilinin satıcı değil distribütör olduğunu, kendilerine husumet tevcih edilemeyeceğini, zamanaşımı sürelerinin dolduğunu, arızaların hatalı kullanımdan kaynaklandığını ve baskı setinin garanti kapsamı dışında olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece davacının 7.11.2007 tarihinde dört, 4.1.2008 tarihinde iki adet aracı teslim aldığı, araçlardaki ayıbın 20.02.2008 tarihinde faksla ihbar edildiği; yapılan incelemede ayıpların gizli ayıp niteliğinde olduğunun anlaşıldığı; garantinin iki yıl veya 100.000 km olduğu ve temerrüdün gerçekleşmediği gerekçesiyle 113.700,-TL’nin araçların teslimi karşılığında dava tarihinden itibaren hesaplanacak avans faiziyle tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı şirketler vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacının 7.11.2007 tarihinde dört, 4.1.2008 tarihinde iki adet aracı teslim aldığı, araçlardaki ayıbın 20.02.2008 tarihinde faksla ihbar edildiği; yapılan incelemede ayıpların gizli ayıp niteliğinde olduğunun anlaşıldığı; garantinin iki yıl veya 100.000 km olduğu ve temerrüdün gerçekleşmediği gerekçesiyle 113.700,-TL’nin araçların teslimi karşılığında dava tarihinden itibaren hesaplanacak avans faiziyle tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı şirketler vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerek satıcı ve gerek distribütör satım sözleşmesine ve garanti şartlarına göre davacıya karşı sorumludur. Ne var ki davacının TTK’nun 25.maddesinde gösterilen süre içinde usulüne uygun biçimde ayıp ihbarında bulunduğu ispatlanamamıştır. Bu durumda davacı alıcının hakları garanti sözleşmesinin şartlarıyla sınırlı olup, bu sözleşmenin incelenmesinde debriyaj sistemine ilişkin bir kısım arızaların garanti kapsamı dışında kaldığı görülmüştür. Bu durumda mahkemece debriyaj dışındaki arızaların garanti kapsamı içinde kalıp kalmadığı üzerinde durulmak ve varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan İsotlar Grup Ltd.Şti. lehine takdir olunan 825,-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak adı geçen davalıya verilmesine, peşin harçların istek halinde iadesine, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14669, Karar No: 2014/3802, Tarih: 28.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14669 E.  ,  2014/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/03/2013 tarih ve 2008/356-2013/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin “...” ibareli marka başvurusuna, müvekkilinin tanınmış markaları ile iltibas oluşturacağı, öncelik hakkının bulunduğu ve davalının marka tescilinde kötü niyetli olduğu gerekçesi ile yaptıkları itirazlarının nihai olarak ... tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilinin “...” ibareli tanınmış markasının 1995 yılında İngiltere’de, 1996 yılından itibaren de ... nezdinde tescilli olduğunu, davalı adına daha önce tescil olunan ...” ibareli markaların hükümsüzlüğü hakkında açılan davanın ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2006/484 E. sayılı dosyası üzerinden yargılamasının devam ettiğini ileri sürerek ... kararlarının iptali ve davalı markasının sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkili şirketin kurucu ortağı aracılığıyla ... ibaresini ilk olarak 1989 yılında kullanmaya başladığını, kullanımın önce şahıs işletmesi sonra şirket tarafından kesintisiz olarak devam ettirildiğini, anılan işaret üzerinde gerçek hak sahipliğinin müvekkiline ait olduğunu, davacının iddialarının haksız olduğunu, esasen eğil ve örtün anlamını taşıyan ... ibaresinin tüm dünyada bilinen ve kullanılan bir slogan olduğunu, davacının tanınmış bir markası olmadığını ifade ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ,benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ... ibareli markanın gerçek hak sahibi olduğu, davacının anılan ibareli markasının tanınmış marka olduğu ve 25. sınıf emtiayı da kapsadığı, davalının