muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1270, Karar No: 2014/7004, Tarih: 03.12.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/1270 E.  ,  2014/7004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :28.11.2013

Numarası :2012/945-2013/982

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı Ş.. S.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava sözleşmenin ifa edilmemesi nedeni ile uğranılan menfi zararının tahsili talebinden ibarettir. Mahkemece davalı ....Piramit Konutları yönetimi yönünden davanın reddine, davalı Ş.. S.. yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı Ş.. S.. tarafından süresinde temyiz etmiştir.

Davacı, davalı Ş.. S.. ile aralarında yapılan sözleşmenin yerine getirilmediğini, sözleşmenin yerine getirileceği inancı ile yapmış olduğu giderlerden olan, aracılık eden şahsa ödediği 5.000,00 TL ile, üçüncü şahısla taşeron sözleşmesi imzalayarak ödediği 5.000,00 TL avans olmak üzere 10. 000,00 TL'nin menfi zararı kapsamında tahsilini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Menfi zarar, uygulanacağı ve yerine getirileceğine inanılan bir sözleşmenin hüküm ifade etmemesi nedeni ile ve yerine getirilmemesi yüzünden güvenin boşa çıkmasıyla uğranılan zarardır. Yani sözleşme yapılmasa idi uğranılmayacak olan zarardır. Menfi zarar borçlunun sözleşmeye aykırı hareket etmesi yüzünden ya da sözleşme hüküm ifade etmemesi nedeniyle ortaya çıkar.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; davacının menfi zararlarını talep etmesine rağmen, mahkemece davacı talebi dikkate alınmayarak davadaki talep müspet zarar talebi imiş gibi, kâr kaybı hesabı yapılması ve davacı defterleri incelenip kâr kaybı yönünden alınan raporla 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesinde düzenlenen "Taleple Bağlılık İlkesi"ne aykırı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. Sözü edilen madde dikkate alınarak taleple bağlı kalınarak davacının iddiasındaki gibi menfi zarar yönünden araştırma yapılıp buna göre karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı Ş.. S.. yararına BOZULMASINA,ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı Ş.. S..'ya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17770, Karar No: 2011/1811, Tarih: 01.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17770 E.  ,  2011/1811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ...'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davada, mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edelin bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, hükmolunan bedel dikkate alındığında vekalet ücretine ilk davada hükmedilmiş olduğundan hakkaniyet gereği yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, vekalet ücreti takdiri,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına, yerine (İlk davada vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9917, Karar No: 2025/496, Tarih: 07.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/9917 E.  ,  2025/496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesiyle Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 13.09.2024 tarihli ve 2024/1937 Esas, 2024/1113 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8054, Karar No: 2014/5688, Tarih: 17.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/8054 E.  ,  2014/5688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2009/914-2014/186

-K A R A R-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; tacirler arasında imzalanan hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 6. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3728, Karar No: 2017/7095, Tarih: 05.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/3728 E.  ,  2017/7095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşme

Taksirle yaralama suçundan şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşürülmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin, duruşmalı inceleme isteminin, kararın niteliği nedeniyle 5320 sayılı Kanun’un 8/1maddesi gereğince halen uygulanmakta olan, 1412 sayılı CMUK'un 318/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Dairemizin 20.02.2015 tarih, 2014/8747 esas, 2015/3170 karar sayılı bozma ilamından sonra 11/03/2016 tarihinde katılanın istinabe ile alınan beyanının tercümesinde geçen "olaya buradan takip etmeye sinirlerim müsait olmadığı için suç duyurusunda bulunmayacağım." şeklindeki sözlerinin, katılan vekili tarafından şikayetten vazgeçme olmadığının savunulması ve şikayete ilişkin beyanın açık ve anlaşılır olması gerektiği zarureti karşısında, şikayet ve CMK'nın 237. maddesi gereğince davaya katılma hakkının önem ve sonuçları katılana hatırlatılmak suretiyle sanık hakkındaki şikayetini devam ettirip ettirmediği hususunun açıklığa kavuşturulmasından sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8510, Karar No: 2018/1875, Tarih: 12.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8510 E.  ,  2018/1875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.06.2015 tarih ve 2014/217-2015/166 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2012/68786 sayılı "...." ibareli marka tescil başvurusunun davalı Kurum tarafından 556 sayılı KHK'nın 7/1-a ve c bentleri uyarınca reddedildiğini, ... nezdinde yaptıkları itirazdan bir sonuç alınamadığını, ancak başvuruya konu işaretin yeterli ayırt ediciliğe sahip olduğunu ve vasıf bildirmediğini, ... ibareli bir çok markanın tescilli olduğunu, kaldı ki 2012/68794 sayılı "... eKitap" ibareli tescil başvurularının kabul edildiğini ileri sürerek ... ...'nun 2014-M-4328 sayılı kararının iptalini, başvurunun tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, "Akıllı Elektronik Kitap" anlamına gelen başvuruya konu işaretin, hizmetlerin bir başka teşebbüsün hizmetlerinden ayırt edilmesini sağlamayacağını, doğrudan tanımlayıcı nitelik taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, başvuruya konu ibarenin "akıllı elektronik kitap" anlamına geldiği, tüketici algısı bakımından elektronik kitap teknolojisinin yanında bu içeriğe interaktif özellikler katılarak elektronik kitap formunun akıllı teknolojiye uyarlandığı yönünde bir algı oluşacağı, markada geçen "..." kelimesinin ayırt edicilik katmaya yetmediği, "akıllı e-kitap" şeklinde kullanımların bulunduğu, günlük hayat içerisinde oldukça yoğun kullanıldığı, bir teknolojiyi tanımladığı, marka algısı oluşturmayacağı, tür ve karakteristik özelliğini tanımlama yanında bu hizmetlerin asgari seviyede kaynağına işaret edebilecek ayırt edici bir işaret olmadığı, ...'nin daha önce benzer ibareleri tescilinin, aynı hatalı değerlendirmeyi sürdürmesini talep hakkını davacı dahil hiç kimseye vermeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28278, Karar No: 2015/39014, Tarih: 01.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/28278 E.  ,  2015/39014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/332396

MAHKEMESİ : Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2010

NUMARASI : 2009/241 (E) ve 2010/164 (K)

SUÇ : Yağma, yağmaya teşebbüs

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre; özellikle katılanlar Y.. K.. ve S.. S..’in aşamalardaki açıklayıcı ve birbirlerini tamamlayıcı beyanları, katılanların ifadelerini destekler tanıkların anlatımları ile sanığın tevil yollu savunmaları başta olmak üzere tüm deliller bir arada değerlendirildiğinde; sanığın farklı tarihlerde yaşı küçük katılanları ayrı ayrı tehdit ederek ve cebir kullanarak altın ve para istediği, katılanların da bu tehdit ve cebir altında korkularından 09.10.2009 tarihinden geçmişe dönük tahminen iki hafta öncesinden başlamak üzere sanık M.. T..’a, katılanlardan Y... K.. Ş...’in, sanığın kendisinden tehdit ve cebir zoruyla annesine ait altın gerdanlığı getirmesini istedikten birkaç gün sonra bu altın gerdanlığın getirilmesine güvence olarak, katılana tokat atıp, 50 TL’yi gasp etmesi eyleminin tamamlanmış tek bir yağma ile bu olaydan başka, farklı tarihlerde, iki kez daha para verdiği, katılan S.. S..’in de, bir kez para, bir kez de fındık tabir edilen altını verdiği, son olarak da sanığın yeniden istediği altını getireceğini belirttiği anlaşılan somut olayda; sanığın ilk yağma eylemini tamamladıktan sonra, yenilenen suç kastıyla diğer yağma suçlarını işlediği, dolayısıyla sanığın, her bir eyleminin TCK'nın 148/1. maddesinde düzenlenen basit yağma suçunu oluşturduğu ve buna göre katılanlardan Yahya’ya yönelik üç kez tamamlanmış yağma, Semih’e yönelik de iki kez tamamlanmış yağma ve bir kez de yağmaya kalkışma suçundan ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. T.. savunmanları, katılanlar Y.. K.. ve S.. S.. vekilleri ile o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15358, Karar No: 2019/2022, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15358 E.  ,  2019/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17772, Karar No: 2011/1816, Tarih: 01.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17772 E.  ,  2011/1816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ...'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davada, mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edelin bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, hükmolunan bedel dikkate alındığında vekalet ücretine ilk davada hükmedilmiş olduğundan hakkaniyet gereği yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, vekalet ücreti takdiri,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına, yerine (İlk davada vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5032, Karar No: 2013/5655, Tarih: 17.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5032 E.  ,  2013/5655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı vekili; davacının satın almak suretiyle kayden maliki olduğu 211 ada 25 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün kadastro tespiti sırasında tersimat hatası sonucu noksan yazıldığını, 25 parsel sayılı taşınmazın sınırlarında dere bulunmadığını, dere olarak tapulama harici bırakılan kısmın tarım arazisi olup, tersimat hatasının giderilmesi gerektiğini ileri sürerek, 211 ada 25 sayılı parselin doğu sınırında dere olarak görünmekte olan kaydın iptali ile yaklaşık 3000 m2 olan yüzölçümünün davacı tapusuna eklenmek suretiyle tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tespit sonrası zilyetliğe dayanmış olup, tespitin kesinleştiği 1991 yılından davanın açıldığı 2004 yılına kadar zilyetlikle iktisap süresi dolmadığı gibi; ihtilaf 3402 sayılı Yasa'nın 41. maddesi çerçevesinde değerlendirilse dahi, idari işlem basamakları tüketilmeden davanın açılmış olması nedeniyle de davanın reddine dair verilen karar sonucu itibariyle doğrudur. Davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 17.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17641, Karar No: 2015/14521, Tarih: 10.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17641 E.  ,  2015/14521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2013/283-2014/172

Davacı İ.. A.. vekili Avukat F..G.. tarafından, davalı N.. Ş.. aleyhine 20/05/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirkette şoför olarak çalışırken iş akdine son verildiğini, işçilik alacaklarının ödenmesi için ihtarname gönderdiğini, davalının cevaben gönderdiği ihtarname içeriğinde kendisine çeşitli ithamlarda bulunduğunu ve hakaret ettiğini iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacıya hakaret etmediğini, iddialarının asılsız olduğunu davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacıya gönderdiği ihtarname ile kişilik haklarına saldırıda bulunduğu kanaatine varılarak istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacının davalı şirkette 20/07/2010 - 11/03/2013 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığı, davalının iş akdini tek taraflı olarak feshettiği anlaşılmaktadır. İş akdinin feshinde davalının kusurlu olduğu iddiasıyla davacı davalıya ihtarname göndererek alacaklarının ödenmesini istemiş, davalıda cevaben gönderdiği ihtarname ile davacının kusuru nedeni ile iş akdinin feshedildiğine yönelik açıklamalarda bulunmuştur.

Davacı, davalının kendisini hırsızlık ile suçladığını iddia etmiş ise de davalı, davacının çalıştığı dönemde şirkete ait malzemelerin eksildiği yönünde kendisine zamanında bildirimde bulunmadığını ve şirkete ait aracı rızası dışında şirket dışına çıkartarak trafik kazasına neden olduğu biçiminde açıklamalarda bulunmuş olup gerçekten de davacının şoförü olduğu davalıya ait aracın trafik kazasına karıştığına dair kaza tespit tutanağı ibraz edilmiştir.

A.. 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru no'lu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız

olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir.

Somut olaya gelince, davalının davacı işçisinin şirkette çalıştığı dönemde kusurlu olduğunu düşündüğü tavır ve davranışlarını dile getirdiği, davacının kişilik haklarına saldırı kastı bulunmadığı, ifade özgürlüğünün yukarıda değinildiği gibi hoşa gitmeyen, sarsıcı hatta rahatsız edici beyanları dahi kapsadığı, bu tür beyanların A..S.. 10. maddesi, Anayasa 26. maddesi uyarınca ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında korunması gerektiği, değer yargısı niteliğindeki beyanların eleştiri sınırlarında kaldığının kabulü ile istemin tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4506, Karar No: 2019/136, Tarih: 08.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/4506 E.  ,  2019/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde,

Katılan ...'nin 14.11.2010 tarihinde Özel ... Hastanesinde Kadın Doğum Uzmanı sanık ...’ın katılımıyla normal doğum yaparak mağdur ...'yi dünyaya getirdiği, sanık ...'ın doğum esnasında mağdur ...’nin kolunun kırılmasına ve sinirlerinin büyük ölçüde zarar görmesine sebep olduğu, Ortopedi Uzmanı sanık ...’ın ise doğum sonrası belirtilen şikayetlere rağmen gerekli tahlil ve tetkikleri zamanında yapmadığı, sanıkların dikkat ve özen yükümlülüğüne uymayarak mağdurun yaralanmasına sebebiyet verdiklerinin iddia edildiği olayda,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından, sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik incelemeye ve sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde ise,

Ulusal Yargı Ağı Sistemi'nden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 23.08.2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.