muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9367, Karar No: 2010/423, Tarih: 18.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9367 E.  ,  2010/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.01.2008 tarih ve 2006/289-2008/16 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait dershanede felsefe grubu öğretmenliği yaptığını, davalı ile üniversite sınavlarında çıkacak soru tiplerinin hazırlanması konusunda, her soru karşılığı 1.250,00 YTL ücret üzerinden anlaştıklarını, ancak bu bedelin ödenmediği gibi davalı tarafından kitabın basım ve yayımına devam edildiğini, “...” adlı haftalık üniversiteye hazırlık dergisinin felsefe grubu sorularının da müvekkili tarafından hazırlandığını, bunun karşılığının da ödenmediğini, davacının bazı eserlerde ... takma adını kullandığını, meydana getirilen eserin hizmet sözleşmesi ile üstlendiği işin doğal sonucu olmadığını, bu nedenle mali hakların davalıya değil müvekkiline ait bulunduğunu, kitabın 1997-1998 ve 1998-1999 döneminde yapılan baskılarının davacının izniyle olduğunu, daha sonraki baskıların ise izinsiz yapıldığını, ...klanan nedenlerle müvekkiline ait eser üzerindeki tüm mali haklarının ihlal edilmiş olduğunu ileri sürerek, müdahalenin refine, “Felsefe Soru Bankası” adlı eser dolayısıyla her bir basım için ayrı ayrı olmak üzere 250,00 YTL’den hesaplanacak olan toplam 2.000 YTL’nın FSEK'nun 68 nci maddesi uyarınca davalıdan tahsiline, “...” dergisi adlı eserde yayımlanan sorular yönünden ise mali hakların ihlali dolayısıyla 250,00 YTL alacağın FSEK'nun 68 nci maddesi gereğince hüküm altına alınarak davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi dava konusu eserlerden 3 ve 4. eser dolayısıyla FSEK 68 nci madde uyarınca, 3.750,00 YTL tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin çıkardığı dergilerde öğretmenlerin tanınması ...sından soruları hazırlayıp hazırlamadıklarına bakılmaksızın isimlerinin yer aldığını, bu nedenle davacının dergilerdeki sorularda hak iddia etmesinin mümkün olmadığını, zaten öğretmenlerin tanınmaları sağlandığı için bu sorulardan para talep etmediklerini,davacının iddia ettiği gibi müvekkili dershanesinde hiçbir zaman öğretmenlik yapmadığını, alacağının bulunmadığını, kitabı hazırlayanlar arasında davacı yanında başka üçüncü kişilerin de bulunduğunu, FSEK'nun 10/4 ncü maddesi hükmü uyarınca, müvekkilinin eser sahiplerini bir araya getiren kişi sıfatıyla hak sahibi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve kısmen benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının davalı şirkete ait dershanede felsefe öğretmenliği yaptığı, hizmet sözleşmesinin yazılı hale getirilmediği, öğretmenlik yaptığı bu sürede bir kısım sınav sorularının hazırlanmasında katkıda bulunduğu, bunların dershane tarafından yayınlanan 1997 ve 1998 tarihli olduğu anlaşılan soru kitapçığında yayımlanmasına izin verdiği, ayrıca dershanenin çıkarttığı dergilerde de bir kısım soruların yayımlandığı, davacının yazılı sözleşme olmaksızın fiilen basımına izin verdiği 1997 baskı tarihini taşıyan kitap üzerinde diğer dört yazarla birlikte eser sahibi olduğu, 1998 baskı kitap üzerinde ise yine dava dışı üç yazarla birlikte eser sahibi sıfatını taşıdığı, ortada yazılı bir sözleşme olmaması itibariyle FSEK 18 nci maddesi uyarınca asıl işi dershane öğretmenliği olan yazarın soruların hazırlanmasının hizmet sözleşmesi çerçevesinde üstlendiğine dair dosyada bir kanıt olmaması da dikkate alınarak tüm mali ve manevi haklarına sahip olduğunun kabulü gerektiği, FSEK'nun 2 nci maddesi çerçevesinde, ilim ve edebiyat eseri olan dava konusu kitaplar üzerinde eser sahibi sıfatıyle mali ve manevi haklara sahip bulunduğu, 1997 ve 1998 tarihli baskılardan sonra yapılan ve tarihi net olarak saptanamayan 3. ve 4. baskıların izni olmaksızın gerçekleştiği, bu nedenle anılan son iki baskı nedeniyle FSEK'nun 68 nci maddesi kapsamında talep edilen telif tazminatına hak kazandığı, 1997 ve 1998 basım tarihli kitaplar bakımından daha önce verilmiş izni bulunduğundan FSEK'nun 68 nci madde kapsamında telif tazminatına hükmedilemeyeceği, FSEK 68 nci madde çerçevesinde istenebilecek olan 3.750, 00 YTL ‘lik tazminata hükmolunması gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile FSEK'nun 68 nci maddesi uyarınca 3.750,00 YTL telif tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda ...klanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 142,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5770, Karar No: 2022/13429, Tarih: 27.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5770 E.  ,  2022/13429 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

... Elek.Ltd.şti.'nin müdürleri olan sanık ... hakkında 2011 takvim yılında, sanık ... hakkında ise 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasında sanık ...'ın savunmasında, "... Ben bu suçu işlemiş değilim, 2011 yılında soyadını bilmediğim ... isimli bir arkadaşım beni çağırarak gel ortak iş yapacağız iş yeri sahibi borçtaymış işi devrediyor, biz işi yapalım dedi beni notere götürdü, ne iş yapacağımızı da söylemedi, ayrıca işyerini de görmedim, noterde evrakları imzalattı, yaklaşık bir ay sonra vergi dairesinden beni çağırdılar bu şirketin sahibi sen görünüyorsun dediler bende şirketle işle ilgim olmadığını söyledim, ...'a bunu söyledim, ... da Mehmet isimli bir şahısın kendisini kullandığını kendisininde işle ilgisi olmadığını bu işyerini kapatacağını söyledi, ben herhangi bir şekilde sahte fatura düzenlemedim, kullanmadım, bu işyerinin faaliyeti olup olmadığını, fatura kesilip kesilmediğini de bilmiyorum" şeklinde beyanda bulunması, sanık ...'in ise savunmasında "...Ben daha önceki savunmamı tekrar ediyorum, ben bu şirkette hiç çalışmadım, tanıdığım ... isimli şahıs eşi ile arasında boşanma davası olduğunu bu nedenle şirketi başkasının üzerine yapmak istediğini söyledi bana teklif etti, bende kabul ettim, ... Elektrik... Şirketinde 22.06.2010 tarihinde beni müdür yaptı ben herhangi bir şekilde şirkete gitmedim bu şirkette çalışmadım bana ayda 500 TL ödüyordu. Bu ödemeyi de benim adımı yönetici olarak kullandıkları için bana yapıyordu. Bu şekilde yaklaşık 1,5 yıl beni müdür olarak gösterip her ay bana 500 TL ödedi. 2011 sonlarına doğru ben artık yeter bu daha ne kadar devam edecek dedim bunun üzerine benim müdürlük yetkimi kaldırdılar ben şirkette herhangi bir iş yapmadığım için sahte fatura düzenlenip düzenlenmediğini bilmiyorum sahte fatura düzenlenmişse buna iştirak etmişte değilim" şeklinde beyanda bulunması, sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında sanığın bu şirkette 31.10.2011 - 19.12.2011 tarihlerinde ortak ve müdür olarak görev yaptığı, suça konu 19.12.2011 tarihli faturanın düzenlenmesi anında sanığın ortak ve müdür durumunda olmadığından bahisle hakkında beraat hükmü kurulmuş ise de 2011 takvim yılında Kasım ayında 426.156,36TL tutarında, Arlık ayında ise 768.933,09 TL tutarında matrahlı beyanname verildiğinin anlaşılması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1)Sanıkların yetkili oldukları dönemlere ait faturaları kullanan mükelleflerden ya da bağlı bulundukları vergi dairelerinden temin edilecek faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını, ... isimli kişiye veya ... isimli kişiye ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2) ... ve ... isimli kişinin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanıklar ile bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da ... isimli kişi veya ...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat ve mahkûmiyet hükümlerinin kurulması,

4)Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

b)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8617, Karar No: 2013/21592, Tarih: 17.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/8617 E.  ,  2013/21592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 28.04.2010 tarihinde 60.yıl mevki 3276 ada 13 parseldeki taşınmazın satışı için davalı ile alım satım sözleşmesi imzalandığını, taşınmaz bedelinin 109.000.00 TL olarak kararlaştırıldığını, davalının taşınmaz için 105.000.00 TL ödeyip kalan 4.000 TL'sını ödemediğini, hakkında yapılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek 4.000.00 TL'sının avans faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, borcunun olmadığını, kalan 59.000.00 TL'nin tapuda devirden önce ödendiğini, davacının herhangi bir belgesi olmadan aleyhine takip yaptığını ve davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, taraflar arasında taşınmaz alım satım sözleşmesi düzenlendiğini ve 109.000.00 TL'sı olan taşınmaz bedelinden bakiye 4.000.00 TL'sının ödenmediğini iddia ederek eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacıdan sözleşmeyle ev aldığını, borcunun tamamını tapuda devirden önce ödediğini ve davanın haksız olduğunu savunmuştur. Mahkemece, davalının akdi ilişkiyi kabul ederek borcunu ödediğini iddia etmesi nedeniyle ispat yükünün davalıda olduğu ve ödemenin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında imzalanan ve imzası taraflarca kabul edilen 28.04.2010 tarihli gayrımenkul alım satım mukavelesinde "satış bedelinin 109.000.00 TL'sı olduğu,

50.000.00 TL'sının peşin ödendiği ve kalan 59.000.00 TL'sının tapu tesliminde alınacağı" şeklinde düzenleme yapılmıştır. Davalı sözleşme gereği kalan 59.000.00 TL'sını tapu devri sırasında ödediğini, davacının tapuda imza atarak taşınmazı aldığını ve borcunun kalmadığını beyan etmiştir. Davacı ise taşınmazı tapuda devir almadığını ileri sürmemiştir. Tüm dosya kapsamından taşınmazın tapuda davalı tarafından devir aldığı anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan sözleşme hükümlerine göre tarafların taşınmazın kalan bedelinin tapuda ödenmesini kararlaştırdıkları sabit olup taşınmaz tapuda devir edildiğine göre bakiye bedelin tapuda devir sırasında ödendiği kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşünceyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12163, Karar No: 2013/19930, Tarih: 21.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12163 E.  ,  2013/19930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 01.11.2000 tarihinde işe başladığını, 2004 yılı 10. ayda işten çıkarıldığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının 01.11.2000-20.12.2001 ve 01.01.2004-30.03.2004 arası sigortalı çalıştığını, bunun dışında çalışması olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda davacının hizmet tespitine ilişkin olarak açtığı Şanlıurfa 1. İş Mahkemesinin 2012/1110 Esas nosuna kayıtlı dosyası Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 2013/4753 Esasında temyiz inceleme sırasını beklemektedir. Bu dosyanın sonucu bu davada dava konusu edilen tüm alacakları doğrudan etkileyecektir. Mahkemece bu davanın sonucu bekletici mesele yapılarak çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken davanın sonucu beklenmeksizin sonuca gidilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16138, Karar No: 2015/2371, Tarih: 17.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16138 E.  ,  2015/2371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇİNE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/03/2014

NUMARASI : 2009/657-2014/117

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Hükmün duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen 17.02.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacılar vekili Av. V.. T.. geldi. Karşı taraf davalılar vekili Av. M.. Y.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, dava dilekçesinde: müvekkillerinin oğlu 1999 doğumlu A. A. 'ın, 16/09/2009 tarihinde, akşam saat 20,00 sıralarında evlerinin avlusunda iken; davalıların oğlu 1998 doğumlu E. G. isimli çocuk tarafından atılan taşın sol gözüne isabet ettiğini, yaralanma sonucunda müvekkillerinin oğlu Arda'nın sol gözünün kanadığını ve yaralandığını; küçüğün, Aydın Devlet Hastanesine sevkedildiğini, yapılan müdahalede ziyai sonuçlar doğuracak şekilde görme kaybı oluştuğunu, tedavisinin mümkün olmadığını; bu olay nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/1434 soruşturma numaralı dosyası ile soruşturma açıldığını, küçük E.'ın yaşını doldurmadığından bahisle, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini; davalılardan M.. G.. ile A.. G..'in ev başkanı sıfatıyla sorumlu olduğunu, küçük A.'nın bu olay nedeniyle adete hayatının karardığını; bu nedenlerle, müvekkil küçük A. için 30.000,00 TL, anne Şennur için 2.000,00 TL, baba V.. A.. için 2.000,00 TL olmak üzere toplam 34.000,00 TL manevi tazminat ile küçük A. için 34.000,00 TL müvekkilleri Vedat ve Aynur için 2.000,00 TL maddi tazminat olmak üzere toplam 36.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 16/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile müvekkillerine verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile, A. için 12.000 TL, Anne Ayşenur için 1.000 TL, Baba Vedat için 1.000 TL olmak üzere, toplam 14.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava “Ev başkanının sorumluluğu” na dayanılarak açılmış tazminat davası olup, bu sorumluluğun dayanağını teşkil eden yasal düzenleme 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun Aile Hukuku’na ilişkin ikinci kitabında yer almaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun “Sorumluluk” başlığını taşıyan 369. maddesinde aynen; “Ev başkanı, ev halkından olan küçüğün, kısıtlının, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunan kişinin verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumludur.

Ev başkanı, ev halkından akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunanların kendilerini ya da başkalarını tehlikeye veya zarara düşürmemeleri için gerekli önlemleri almakla yükümlüdür. Zorunluluk hâlinde gerekli önlemlerin alınmasını yetkili makamdan ister.” hükmünü içermektedir.

Hukuk düzeni, ev başkanını koruyucu ve güvenilir kişi; küçükleri, kısıtlıları, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunanları da korunmaya ve gözetime muhtaç kimseler olarak kabul etmiş, söz konusu istisnai düzenlemeye de aile hukukuna ilişkin hükümler arasında özel olarak yer vermiştir. Zira, ev başkanlığı, aile halinde birlikte yaşayanların idare edilmesine, öncelikle aile üyeleri arasında bir düzenin kurulmasına, bunların yararına olarak birliğin korunmasına, hizmet eder. Bununla beraber ev başkanlığı kurumuyla güdülen asıl amaç, gözetime muhtaç aile üyelerine karşı zarara uğramış olan üçüncü kişileri de korumaktır. Yani ev başkanlığı yalnız yetkiler veren bir kurum olmayıp, aynı zamanda görev ve sorumluluklar da yükleyen bir kurumdur.

Bu nedenledir ki, ev başkanı özen ve gözetim görevini yerine getirmemesinden dolayı üçüncü kişilerin uğradığı zararı tazminle sorumludur ve bu sorumluluk hukuksal nitelikçe kusursuz sorumluluktur. Dolayısıyla, ev başkanının bu sorumluluktan kurtulabilmesi ancak, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle küçüğü gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmesi ile mümkündür.

Hükme esas alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu 3. Adli ihtisas Kurulunun 07.01.2013 tarihli Adli Tıp Raporunu tanzim eden kurulda göz hastalıkları uzmanının bulunmaması, sözkonusu raporun, bilimsellikten uzak ve gerçekleri yansıtmayacağı açıktır. Oysa, davaya konu edilen maluliyet ve işgücü kaybı küçük A.'nın gözünde meydana gelen yaralanmaya ilişkindir. Göz hastalıkları uzmanının bulunmadığı ve göz uzmanının katılımı olmaksızın hazırlanan raporun, hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Hükme esas alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu 3. Adli ihtisas Kurulunun 07.01.2013 tarihli Adli Tıp Raporunu tanzim eden kurulda göz hastalıkları uzmanının bulunmaması, sözkonusu raporun, bilimsellikten uzak ve gerçekleri yansıtmayacağı açıktır. Oysa, davaya konu edilen maluliyet ve işgücü kaybı küçük A.'nın gözünde meydana gelen yaralanmaya ilişkindir. Göz hastalıkları uzmanının bulunmadığı ve göz uzmanının katılımı olmaksızın hazırlanan raporun, hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı olarak; dosya kapsamında yer alan sağlık raporlarından, Küçük A.'nın kaza sonrasında yaralandığı ve tedavi gördüğü de anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece; davacı vekiline, Küçük A. yönünden talep edilen tedavi giderine yönelik tazminat istemi ayrı ayrı açıklatılarak, tedavi ve yapılacak giderler konusunda uzman doktor bilirkişiden, Küçük A. için yapılması gereken tedavi giderlerine ilişkin rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; (tedavi giderlerinin mutlaka yazılı kanıtlarla kantınlanması gerekmemektedir. Zira, yaralanma nedeniyle yapılacak tedavi için zorunlu giderlerin tespiti ile varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.) buna ilişkin istemin reddine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş; aralarında göz uzmanınında bulunduğu İstanbul Adli Tıp Kurumu 3. Adli İhtisas Kurulundan ve Küçük A. için yapılan tedavi giderleri için uzman doktor bilirkişisinden Yargıtay denetimine elverişli raporlar alındıktan sonra sonucu dairesinde Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.