muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7719, Karar No: 2015/23185, Tarih: 01.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7719 E.  ,  2015/23185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Şikayetçinin, eylemin muşta denilen silahtan sayılan aletle işlendiğini belirtmesi, adli raporunda da nazal dorsum cildinde 1 cm'lik kesiden bahsedilmesine karşın, muştanın ele geçmediğinden bahisle, sanığın cezasında TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince artırım yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA; 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12493, Karar No: 2019/1767, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/12493 E.  ,  2019/1767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5243, Karar No: 2022/8768, Tarih: 07.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5243 E.  ,  2022/8768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 28.04.2021 tarih ve 2020/1595 E- 2021/621 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2005/08619 sayılı "medinet+şekil" ibareli markanın sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "MEDİENT" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı kuruma başvurduğunu, 2012/79947 kod numarası alan başvuruya müvekkilince yapılan itirazın reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından reddine karar verildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, hem işaretler yönünden hem de marka kapsamları yönünden benzerliğin mevcut bulunduğunu, tek harften kaynaklanan farklılığın markalar arasındaki benzerliği ortadan kaldırmadığını ileri sürerek, YİDK'in 2014-M-15667 sayılı kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkiline ait markanın 10. ve 44. sınıflarda tescilli olmadığını, müvekkili markası ile davacının itirazına mesnet marka arasında benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı kurum vekili, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkiline ait markanın 10. ve 44. sınıflarda tescilli olmadığını, müvekkili markası ile davacının itirazına mesnet marka arasında benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraf marka işaretleri arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğu, başvuru kapsamındaki "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için malların cerrahi, tıbbi, diş hekimliği ve veterinerlik için alet, cihaz ve mobilyalar, yapay organlar ve protezler (koruma amaçlı kulak tıkaçları dahil), tıbbi ortopedik malzemeler, ameliyathane giysileri ve steril örtüler, cinsel amaçlı aletler ve malzemeler, prezervatifler (condom/kaput), biberonlar, biberon emzikleri, emzikler ve bebekler için diş kaşıyıcıların bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri ile davacının itirazına mesnet markanın kapsamında yer alan mal ve hizmetler arasında benzerlik olduğu, sayılan hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'in 2014-M-15677 sayılı kararının 35. sınıfın 06. alt grubu yönünden kısmen iptaline, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiş, kararı davalılar vekilleri ve katılma yoluyla davacı vekili istinaf etmiştir.

İstinaf mahkemesince bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, taraf markalarında ortak olarak yer alan "MEDİ" ibaresinin, itiraz edilen 10. ve 44. sınıflar yönünden "Medikal" sözcüğünün kısaltması olarak kullanıldığı, sektörde sık kullanılan bir ibare olarak herkesin kullanımına açık ve ayırt etme gücünün düşük olduğu, buna göre "MEDİENT" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "MEDİNET" ibareli marka arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimali bulunmadığı ve davacının itirazının reddine ilişkin YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle, ilk derece mahkemesi kararını kaldırarak davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince HMK'nın 373/3. maddesi uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince HMK'nın 373/3. maddesi uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7612, Karar No: 2021/4699, Tarih: 08.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7612 E.  ,  2021/4699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasına dayanak teşkil eden soruşturma evraklarından, ele geçirilen suç konusu madde ile ilgili ekspertiz raporunun dosyada ve UYAP ortamında bulunmadığı anlaşıldığından bu belgenin aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 26/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 08/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1907, Karar No: 2018/3148, Tarih: 05.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/1907 E.  ,  2018/3148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunda, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu cihetle; sanığa 16.04.2008 tarihinde tebligat yapıldığı ve ibraz için 15 gün süre verildiği, bu nedenle suç tarihinin "01.05.2008" olduğu gözetilerek, gerekçeli karar başlığında "14.08.2009" olarak yanlış yazılan suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık ... hakkında "2004 takvim yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında "2004 takvim yılına ... seri ve sıra numaralı fatura cildini incelemeye ibraz etmeme" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında vergi inceleme ve vergi suçu raporu ile mütalaaya uygun olarak "2004 takvim yılına... seri ve sıra numaralı fatura cildini incelemeye ibraz etmeme" suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında işlerle fiilen oğlu olan sanık ...'in ilgilendiğini ve bu konuda kendisine vekalet verdiğini beyan etmesi, sanık ...'in de ifadelerinde sanık ...'ın savunmasını doğrulamasına karşılık, dosyada mevcut...Noterliği'nin 14.07.2003 tarih ... yevmiye numaralı onaylı vekaletname suretinde sanık ...'ın iştigal ettiği iş ile alakalı konularda oğlu ...'i vekil tayin ettiği ancak vekaletname içeriğinden sanık ...'ın İbrahim'e vergi mükellefiyetine ilişkin defter ve belgeleri muhafaza etme yetki ve görevini vermediği anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273/288 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere defter ve belgelerin çalındığı-kaybolduğu-bulunmadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde VUK'nun 139. maddesinde yazılı hususlarla usulüne uygun tebligatın aranmayacağı gibi sanık ...'ın da savunmasının istenilen belgelerin oğlunda olduğu ve onun da bunları kaybettiğine yönelik olması karşısında, defter ve belgeleri saklama sorumluluğu bulunan sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3470, Karar No: 2014/4502, Tarih: 03.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3470 E.  ,  2014/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK.nın 103/1, 103/3, 103/4 ve 43. maddelerine göre verilen 7 yıl 17 ay 7 gün hapis cezası, TCK.nın 61. maddesiyle indirilirken yanlış hesap sonucu 7 yıl 10 gün yerine, 7 yıl 5 gün olarak hesaplanıp eksik cezaya hükmolunması ve mağdure hakkında ...Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 07.04.2011 tarihli raporunda mağdurenin ruh sağlığının etkilendiğinin bildirilmesi karşısında mağdurenin olaydan dolayı ruh veya beden sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereği usulüne uygun olarak teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alındıktan sonra, TCK.nın 103/6. maddesinin tatbikine gerek olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeksizin hatalı yorumla 103/6. maddenin uygulanmamasına karar verilmesi, O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından kararın aleyhe temyiz edilmediği gözetilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12144, Karar No: 2018/25167, Tarih: 22.11.2018

Başvurucu ... tarafından sunulan dilekçe ile özetle; davalı şirkete karşı 2012 yılından bu yana yürüttükleri ... ve Katar şantiyelerine ilişkin konusu aynı olan yaklaşık 1000 adet emsal dosyadan yaklaşık 700 adedinin sonuçlandığını ve kalanının halen derdest olduğunu, gerek emsal dosyalarda gerekse huzurdaki dosyada davalı şirket ile ihtilafın toplandığı noktanın iş akdinin sonlandırıldığı sırada davalı tarafça düzenlenmiş ve işçilere baskı ile imzalatılmış evrakların geçerli olup olmadığına ilişkin olduğunu, her ne kadar davalı taraf söz konusu evrakların talep konusu alacaklara ilişkin olduğu iddiasında ise de söz konusu evrakların ... ve Katar İş Kanunlarına göre bütün işçilere aynı düzenleme ile hazırlanan matbu evraklar olduğundan hukuken geçersiz ve dava konusu alacak kalemlerine ilişkin olmadığını, davalı tarafça sunulan ve dilekçe ekinde yer alan tamamı ingilizce ve Arapça olarak düzenlenmiş "..." başlıklı belgelerin davaya konu alacaklar için müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmamış olmasına rağmen ... şantiyelerinde çalışan Türk uyruklu müvekkiline imzalatıldığını, Türk uyruklu bir şirket tarafından İngilizce olarak düzenlenen bu belgelerin imzalatılma sebebinin ise; ...'da çalışan işçilerin, ülkeden çıkış yaparken Arap makamlarına işvereni ibra ettiğine dair bir belge gösterme zorunluluğunun bulunmasından kaynaklandığını, nitekim davalı tarafça ödeme define ilişkin bir banka kaydının da sunulmadığını, öte yandan yabancı dilde hazırlanmış belgeler incelendiğinde, "Indemnıty" (Türkçe karşılığı tazminat' olarak çevrilmektedir) satırında yer alan tutarın işçilerin çalışma sürelerine göre yarım maaşlarına karşılık geldiğinin anlaşıldığını, çünkü ... iş hukukuna göre, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmesi durumunda işçilere 1 yıl için 15 günlük ücretleri tutarında tazminat ödendiğini ve bu tazminata iş sonu tazminatı denildiğini, bu hususun T.C. ... Büyükelçiliği resmi internet sayfası, bilgi notları başlığında yer alan ..

... iş hukukuna göre, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmesi durumunda işçilere 1 yıl için 15 günlük ücretleri tutarında tazminat ödendiğini ve bu tazminata iş sonu tazminatı denildiğini, bu hususun T.C. ... Büyükelçiliği resmi internet sayfası, bilgi notları başlığında yer alan ...'da çalışma hayatı adlı bölümde de izah edildiğini, davalı tarafın sunmuş olduğu evraklara ayrıntılı olarak itiraz edildiğini ve geçersizliğinin savunulduğunu, bazı matbu evraklarda tarih dahi bulunmadığını, davalı şirketin genel uygulaması olan ve tüm işçilere aynı zamanda imzalatılan söz konusu evraklara dayanarak ödeme yapıldığı iddiasının kabulünün mümkün olmadığını, yine davalı tarafça söz konusu iddiasını ispatlayacak bir banka kaydının da sunulmadığını, yurt dışında çalışan işçilerin pasaportlarına şirket tarafından el konulduğunu ve söz konusu belgeler imzalatılmadan pasaportlarının verilmediğini, bu nedenle iş akdi sona erdirilen işçilerin pasaportlarını alarak ülkeye dönüş yapabilmek için davalı şirketin hazırladığı bu evrakları imzalamak zorunda bırakıldığını, bu şekilde irade fesadına uğratılarak imzalatılmış belgelere dayanarak söz konusu ödemelerin yapıldığının kabul edilemeyeceğini ve davaya konu alacak kalemlerine ilişkin ise hali hazırda bir ödemenin söz konusu olmadığını, gerçekleşen yargılama sürecinde ilk derece mahkemesi bugüne kadar ki emsal kararlar doğrultusunda davalı tarafın sunmuş olduğu belgelerin geçersizliği yönünde hüküm kurmuş ise de istinaf incelemesinden geçen huzurdaki dosyada ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin emsal kararların aksine davalı tarafça sunulan belgeleri geçerli kabul ederek davanın reddi yönünde hukuka ve usule aykırı hüküm kurduğunu, belirterek itiraza konu ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının; davalı şirkete karşı açmış oldukları aynı konuya ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 7, 8, 9 ve 5. Hukuk Dairesi tarafından istinaf incelemesinden, Yargıtay 22, 7 ve 9. Hukuk Dairesi tarafından temyiz incelmesinden geçerek kesinleşen emsal kararlar doğrultusunda kaldırılarak uyuşmazlığın lehe olarak giderilmesi ve içtihat birliğinin sağlanması ile davanın kabulü yönündeki ilk derece mahkemesi kararının onanmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

II-... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun kararı ile;

"1) Başvuran ... tarafından aynı konudaki ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 2018/513-553 sayılı kararı ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2017/2316 Esas 2018/551, 2017/1937-2524, 2017/1109-919, 2017/1359-1518 sayılı, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7.Hukuk Dairesinin 2018/1002-798, 2018/704-485, 2017/2423-2044 ve 2017/244-384 sayılı, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2018/285-259, 2017/1123-1033, 2017/4575-3349 sayılı, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 2017/704-809, 2017/2353-2982, 2017/4315-3160, 2017/3006-2174 sayılı kesin kararları arasında uyuşmazlık bulunduğu iddia edilerek Yargıtay ilgili dairesine başvurulması istenmiş ise de, Mahkememiz 6. Hukuk Dairesi ile 5, 7, 8. ve 9. Hukuk Dairesinin kesin nitelikteki kararlarının aynı konuya ilişkin olmadığı, her dosyadaki olay ve değerlendirmenin farklı olduğu, dolayısıyla 5235 sayılı Kanun'un 35/3 maddesindeki şartların bulunmadığı kanaatine varıldığından, ancak aynı hükmün bu konuda Başkanlar Kurulu'na Yargıtay ilgili dairesine başvurup başvurmama konusunda bir takdir hakkı tanımadığı da değerlendirilerek 7079 sayılı Kanun'un 87.maddesi ile kanunlaşan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 92.maddesi ile değişik 5235 sayılı Kanun'un 35/3 maddesi uyarınca Yargıtay 22. Hukuk Dairesine başvurulmasına,

2) Mahkememiz Hukuk Dairelerinin kesin kararları arasında uyuşmazlık bulunduğu kabul edilemeyeceğinden uyuşmazlığın giderilmesi konusunda Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu olarak görüş bildirilmemesine,

3) Başvuru dilekçesi ve ekleri ile, uyuşmazlık bulunduğu değerlendirilen karar örnekleri ve inceleme raporunun karar ekinde Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine,"

karar verilmiştir.

III-GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi isteminin hukuki dayanağı 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 35. maddesinde yer alan düzenlemedir.

karar verilmiştir.

III-GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi isteminin hukuki dayanağı 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 35. maddesinde yer alan düzenlemedir.

Söz konusu maddenin birinci fıkrasının üçüncü bendinde yer alan düzenlemeye göre “Re'sen veya bölge adliye mahkemesinin ilgili hukuk veya ceza dairesinin ya da Cumhuriyet başsavcısının, Hukuk Muhakemeleri Kanunu veya Ceza Muhakemesi Kanununa göre istinaf yoluna başvurma hakkı bulunanların, benzer olaylarda bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında ya da bu mahkeme ile başka bir bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında uyuşmazlık bulunması hâlinde bu uyuşmazlığın giderilmesini gerekçeli olarak istemeleri üzerine, kendi görüşlerini de ekleyerek Yargıtaydan bu konuda bir karar verilmesini istemek” bölge adliye mahkemesi ceza daireleri başkanlar kurulu ve hukuk daireleri başkanlar kurulunun görevleri arasında sayılmıştır.

5235 sayılı Kanun’un 35. maddesinin 2. fıkrasına göre ise “(3) numaralı bende göre yapılacak istemler, ceza davalarında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, hukuk davalarında ise ilgili hukuk dairesine iletilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı uyuşmazlık bulunduğuna kanaat getirmesi durumunda ilgili ceza dairesinden bir karar verilmesini talep eder. Uyuşmazlığın giderilmesine ilişkin olarak dairece bu fıkra uyarınca verilen kararlar kesindir.”

Bölge adliye mahkemesinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasında uyuşmazlık bulunması durumunda, 5235 sayılı Kanun’un 35. maddesinde belirtilenler tarafından yapılacak gerekçeli başvuru sonrasında, mevcut başvuru hukuk daireleri başkanlar kurulunca değerlendirilerek Yargıtaydan bu konuda bir karar verilmesi istenilecektir.

Bu noktada ifade etmek gerekir ki, başvuru konusu dosyada ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna müracaat edilmesi sonrasında bölge adliye mahkemesince verilen karar somut olaya özgü nitelikte olup, dosya kapsamında yer alan deliller ve somut olayın koşulları gözetilerek hüküm tesis edilmiştir. Bu anlamda olmak üzere, başvurucunun dilekçesinde belirtmiş olduğu Yargıtay kararları ile bölge adliye mahkemesi kararlarının da her somut olayın koşulları gözetilerek tesis edildiği nazara alındığında, her bir karar somut olaya özgü nitelik taşımaktadır.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında uyuşmazlığın giderilmesine yer olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

IV-SONUÇ

... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun 02.07.2018 tarih ve 2018/10 sayılı kararına istinaden iletilen mevcut talep yönünden uyuşmazlığın giderilmesine yer olmadığına, 22.11.2018 günü oybirliği ile karar verildi.