muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2350, Karar No: 2019/4339, Tarih: 12.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2350 E.  ,  2019/4339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18/05/2016 tarih ve 2015/195-2016/277 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; dava dışı Memişoğlu Tarım Ürünleri Tic. Ltd. Şti' ne ait pirinç emtiasının müvekkili tarafından nakliyat emtia sigortası ile sigortalandığını, çuvallanmış pirinç emtiasının davalı tarafından Hindistan'dan Mersin'e "MSC LNGONİ" isimli gemi ile taşınması esnasında ıslanması sebebiyle zarar gördüğünü, oluşan hasar nedeni ile müvekkilinin sigortalısına 6.056,80 USD tazminat ödeyerek yasal halef olduğunu ve sigortalısına ödenen tazminatın davalıdan tahsili için icra takibine girişildiğini ancak icra takibinin davalının haksız ve kötü niyetli itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taşıyan olmadığını, sadece yabancı taşıyan Seahorse Ship Agencies Ltd.'nin acentesi olduğunu ve doğrudan müvekkiline karşı dava açılamayacağını savunarak davanın husumet yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin taşıyıcı veya alt taşıyıcı olmadığı, takibin doğrudan borçlu olarak davalı aleyhine başlatıldığı, HMK 124. maddesi gereğince davaya dahil edilmek istenen dava dışı taşıyıcı Seahorse Ship Agencies Pvt.Ltd.Şti'nin takip dosyasında yer almadığı, takip dosyasında taraf olmayan bir şahsın itirazın iptali davasında hasım olarak gösterilemeyeceği, bu hususta HMK 124. maddesinin uygulanamayacağı, mezkur taşıma ve hasardan dolayı davalı-borçlu şirkete husumet tevcih edilemeyeceğinden davalının pasif husumet ehliyeti olmadığı gerekçesiyle davanın husumet yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1442, Karar No: 2023/4834, Tarih: 11.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1442 E.  ,  2023/4834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/559 Esas, 2021/2182 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/498 E., 2018/336 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine hükmolunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne; dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1924 yılında Almanya'da kurulan dünyaca ünlü PUMA markasının sahibi olduğunu ve bu markanın Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) nezdinde 99392, 78463, 78675 ve 116987 numaraları ile tescil ettirildiğini, yine T/000258 numarasıyla tanınmış markalar listesine kaydedildiğini, davalının ise 2015/74719 sayılı ZUMA markasının sahibi olduğunu, her iki markanın da 25 inci sınıfta ayak giysilerinde tescil edildiklerini, birbirlerine ayniyet derecesinde benzediklerini, markaların ürün üzerindeki kullanış şekillerinin dahi aynı olduğunu, kaldı ki ZUMA kelimesinin bir anlam da barındırmadığını, davalı yanca PUMA markasının tanınmışlığından haksız şekilde yararlanılmak sureti ile kötü niyetli hareket edildiğini ileri sürerek davalı adına tescilli 2015/74719 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafça kullanılan ve markanın ön plana çıkmasına sebep olan Puma hayvanının görselinden oluşan logonun, PUMA markasının en önemli ayrıntısı olduğunu, dolayısıyla sözcükten çok logonun ön planda tutulduğunu, müvekkilince PUMA markasına ve logosuna atıf yapılmadığını, ZUMA markasının TPMK sicilinde yayınlandığı sırada itirazda bulunmayan davacının kötü niyetli olduğunu, davalının ZUMA ve ZUMA Shoes markaları altında %100 deri ve el yapımı, özgün sıra dışı tasarımlara sahip, yerli fashion sneakers tarzı ayakkabılar ürettiğini, internet üzerinden tanıtımlar yaptığını, müvekkilinin ürünlerinde ZUMA SHOES PREMIUM SNEAKERS ibaresinin kullanıldığını, ayırt edici özelliğe sahip olan Z harfinin baskınlığından hareketle tasarlanan logonun ön plana çıkarıldığını, ortalama tüketiciler tarafından karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sektör bilirkişisi tarafından, markaların ürünler üzerindeki kullanım şekilleri, etiketlerin rengi ve baskı tekniği, her iki markanın logolarının farklı olması nedeniyle markalar arasında karıştırılmaya yol açacak derecede benzerlik bulunmadığına dair görüş bildirilmişse de markaların benzerliği değerlendirilirken ürün üzerindeki kullanım şeklinin önemli olmadığı, markaların sicilde tescilli oldukları şekillerin incelenmesi gerektiği, zira marka sahibinin tescilli markasını tescilli olduğu biçimde kullanma hakkının mevcut olduğu, ürün üzerindeki kullanımın her zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu, tescilli oldukları şekliyle yapılan karşılaştırmada, her iki markanın da iki hece ve dört harften oluştuğu ve benzer harf karakteri ve rengi ile yazıldığı, her ikisinde de "uma" harflerinin yer aldığı, davacının markasının ilk harfinin "P", davalının markasının ilk harfinin ise "Z" olması dışında markalar arasında başkaca bir farkın bulunmadığı, her ne kadar davacının puma şeklinde logosu olduğu ve ürünler üzerinde bu logonun da kullanıldığı, bu nedenle markaların benzer olmadığı savunulmuşsa da davacının "PUMA" esas unsurlu tüm markalarında puma şeklinin mevcut olmadığı, markaların işitsel ve görsel benzerliğinin bulunduğu, markalar arasında kavramsal bir benzerlik mevcut değilse de benzerlik değerlendirilmesinde, görsel, işitsel ve kavramsal benzerliğin bir arada bulunması gerekmediği, davacının markasının tanınmış marka olduğu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesinin 1 inci ve 4 üncü fıkralarında yer alan hükümsüzlük koşullarının mevcut olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, davalıya ait 2015/74719 numaralı "ZUMA" markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece çelişkili bilirkişi raporları ile gerekçe oluşturulmasının hukuka aykırı olduğunu, sektör bilirkişisi tarafından markalar arasında herhangi bir benzerlik bulunmadığı belirtilirken, marka bilirkişisince ZUMA ve PUMA marklarının karıştırılma ihtimalinin bulunduğu yönünde görüş bildirildiği, çelişkinin giderilmesi amacına yönelik olarak yeniden bilirkişi raporu aldırılmasının gerektiğini, müvekkilinin davacıya ait markayı taklit etme ve tanınmış markadan faydalanma kastının olmadığını, ürünler arasında benzerlik de bulunmadığını, müvekkilinin ZUMA markası için kullandığı logo ile davalı logosunun karşılaştırılmasında benzerlik bulunmadığını, ortalama tüketici kitlesi tarafından karıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin tüm ayakkabılarında, ayakkabı kutularında ve tanıtımlarında "ZUMA SHOES PREMİUM SNEAKERS" ibaresini ve davacı marka ile ayırt ediciliği sağlayan "Z" harfinin baskınlığından faydalanarak tasarlanan logosunu ön plana çıkararak kullandığını, ayakkabılarında "ZUMA" markasını altın/gümüş renkli metal kabartma olarak el yapımı olan ayakkabılara sonradan işlediğini, davacının ise ürettiği bütün ürünlerinde PUMA hayvanından oluşan logo ya da form strip olarak adlandırılan yan şerit logo ile birlikte "Puma" markasını ürünlerin kumaşına damgalamak suretiyle kullandığını, uyuşmazlık konusu markalar arasında kavramsal benzerlik bulunmadığı gibi sesçil ve görsel benzerliğin de olmadığını, "Z" ve "P" harflerinin sesçil olarak benzemediklerini belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarının incelenmesinde, marka vekili bilirkişi tarafından düzenlenen 03.11.2017 tarihli ilk rapor ve 07.08.2018 tarihli ikinci rapordaki sektör bilirkişisinin görüşünde, taraf markalarının tescil belgelerinin değil, tarafların markaları ve logolarının ürünler üzerindeki kullanımlarının dikkate alınarak markaların benzer olmadığı sonucuna ulaşıldığı, somut olaydaki davanın konusunun ise markaya tecavüz değil, marka hükümsüzlüğüne ilişkin olduğu, markaların fiili kullanımlarının değil tescil belgelerinin dikkate alınmasının gerektiği, zaman içerisinde davalının fiilen kullanımını değiştirmesi mümkün olup, markanın kullanıldığı şekliyle değerlendirme yapılmasının hatalı sonuçlara ulaşılmasına yol açabileceği, "PUMA" markasının ve logosunun tanınmış marka olduğu tarafların ve mahkemenin kabulünde olup, davacı tarafça marka ve logo birlikte kullanıldığı gibi, sözcük markasının tek başına da kullanıldığı, hükümsüzlüğe konu ZUMA ibaresinin ise bir anlamı bulunmamakla birlikte, davacı markasından tek harfinin (P/Z) farklı olduğu, davalı tarafça, Z harfinin alfabenin baskın harflerinden biri olduğu ve davalı markasına ayırt edicilik kazandırdığı ileri sürülmüş ise de davalı markasının davacının tanınmış olduğu 25 inci sınıf emtialarda tescilli oluşu, markanın ilk harf dışındaki diğer harflerinin aynı oluşu, görsel ve işitsel olarak benzer olması nedeniyle iltibas riski ve davacı markasının tanınmışlığından yararlanma ihtimali arttığından, İlk Derece Mahkemesinin kararı yerinde bulunarak, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından tescil ettirilen "ZUMA" ibareli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11910, Karar No: 2014/19009, Tarih: 04.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11910 E.  ,  2014/19009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06/05/2014 tarih ve 2014/76-2014/459 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin... Deri Serbest Bölgesi'nin kurucu ve işleticisi olup, borçlu Süper Deri Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin müvekkil şirketin ortağı, aynı zamanda... Deri Serbest Bölgesi'nde taşınmaz sahibi olduğunu, müvekkil şirket yönetim kurulunun ekte bir örneği sunulan 05/11/2007 tarih ve 2007/23 sayılı kararı ile... Deri Serbest Bölgesi'nin resmi kurumlardan sağladığı idari hizmetler, temizliği, güvenliği, ağaçlandırılması, tesis bakımı gibi genel giderlere katılım bedeli olarak Serbest Bölgedeki arsa sahiplerinin sahip oldukları arsa payına göre koordinasyon bedeli ödemesi kararı aldığı ve söz konusu yönetim kurulu kararına istinaden oluşturulan hizmet ve hizmet bedeline ilişkin listenin mevzuat gereği Dış Ticaret Müsteşarlığı tarafından onandığı, koordinasyon bedelinin serbest bölge mevzuatına göre bir BKİ (Bölge Kurucu İşleticisi) olan müvekkili şirketin yine mevzuat ve Serbest Bölgeler Genel Müdürlüğü ile yaptığı anlaşmalar dolayısıyla sahip olduğu yetkiye istinaden talep edilen bir bedel olduğunu, anılan yönetim kurulu kararı doğrultusunda davalının 2009 yılı için ödemesi gereken koordinasyon bedelinin bir kısmını ödemediğini ileri sürerek, 3,257,44 TL alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin davacı şirketin ortağı ve İzmir... Deri Serbest Bölgesinde arsa sahibi olmadığını, davacının aldığı yönetim kurulu kararının yasal dayanağı ve müvekkilini bağlayıcı niteliği olmadığını, davacının ... Yapı Kooperatifi'nin maliki olduğu arsayı 30 yıllığına kiraladığını, kira sözleşmesinin tapu kütüğüne şerh edildiğini, ferdileştirme neticesinde arsa maliklerinin tapu kütüğündeki şerh nedeni ile kira sözleşmesinin kiralayan tarafı olduğunu, bu sözleşmenin 2. maddesinde masrafların kiracıya ait olacağının kararlaştırıldığını, arsa sahiplerinin sorumlu tutulmaması gerektiğini, kaldi ki müvekkilinin arsa maliki olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin İzmir Serbest Bölge'de işyeri kiralama ruhsatı ile faaliyet gösterdiği, bu nedenle ilgili mevzuat uyarınca kullanıcı sıfatı taşıdığı, davalıya güvenlik, aydınlatma, çevre düzenlemesi ve sair hizmetlerin verildiği, davalının hizmet tarifesi uyarınca ödeme yapması gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 177,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11501, Karar No: 2010/19598, Tarih: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11501 E.  ,  2010/19598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra Gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazın net geliri esas alınarak zeminine, resmi birim fiyatlarına göre belirlenen bedelden yıpranma payı düşülmek suretiyle üzerindeki binaya değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Davaya konu taşınmazın niteliği, yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alındığında; irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğünün zemin ile yapının toplam değerinin % 6,4’ü oranında olduğu gözetilmeden, taşınmazın zemininde ve yapıda farklı oranlarda değer düşüklüğü kabul edilen rapor esas alınarak hüküm kurulması,

2)Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

3)Davaya konu irtifak alanının 93.29 m² olduğu tespit edildiği halde, taşınmazın 89.29 m² kısmında davalı idare lehine irtifak hakkı tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13514, Karar No: 2013/14918, Tarih: 20.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/13514 E.  ,  2013/14918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, davacının işveren vekil yardımcısı olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yetersizlik sebebiyle yapılan fesihte davacının savunması alınmadığından fesih geçersiz kabul edilerek davacının işe iadesine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belir­telim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.