muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13705, Karar No: 2012/6453, Tarih: 05.04.2012

22. Hukuk Dairesi 2011/13705 E., 2012/6453 K.

**22. Hukuk Dairesi 2011/13705 E., 2012/6453 K.**

**- FESHİN GEÇERSİZLİĞİ

- HAKLI NEDEN

- İŞE İADE**- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 25 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep olmaksızın feshedildiğini, feshin geçersizliğine, işe iadeye ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı T…

… Taşıt Mua. İst. Yapım ve İşletim A.Ş. vekili, müvekkili şirketin Türkiye genelinde faaliyette bulunması nedeniyle T…

… K…

… Muayene İstasyonları İşletim ve Ticaret A.Ş. ile sözleşme imzalayarak K…

… ilindeki yürütülecek araç muayene faaliyetini bu şirkete devrettiğini ve davacı ile aralarında iş ilişkisi kalmadığını, sadece diğer davalının yaptığı muayenede teknik denetimden sorumluluğun söz konusu olduğunu, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, diğer yandan davacının 17.04.2010 tarihinde muaye-nesini yaptığı bir aracın istasyon amiri tarafından yeniden muayene edilmesi üzerine ağır kusurlarının olduğunun tespit edildiğini, görevini tam ve gereği gibi yerine getirmemesi nedeniyle davacının sözleşmesinin haklı olarak sonlandırıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı T…

… K…

… Araç Mua. İst. İşl. ve Tic. A.Ş. vekili, araç muayene uzmanı olarak çalışan davacının bir aracı muayene ettikten sonra söz konusu araçtan, araç sürücüsünden ve davacıdan şüphelenilmesi üzerine araçtaki sınırsız sayıda eksikliklerin giderilmeme ihtimalini gözönünde bulunduran istasyon amirinin aracı aynı gün yenileme muayenesine tabi tuttuğunu, bu inceleme sonunda davacının usulsüz muayene raporu tanzim ettiğinin tespit edildiğini ve bulunan eksiklikler üzerine davacının iş sözleşmesinin haklı olarak sonlandırıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının işverence kusurlu görülen ilk ve tek davranışı nedeniyle iş sözleşmesinin sonlandırıldığı, feshe konu yapılan davranış nedeniyle davacının daha önce uyarıldığına ya da davacının davranışı tekrarladığına ilişkin kanıtın bulunmadığı, davacının araç muayenesini yaparken işvereni zarara uğratmak amacıyla hareket ettiğini söylemenin mümkün olmadığı, işverenin feshe son çare olarak başvurmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 35. maddesine göre araç muayene işinin yürütümünün sıkı kurallara bağlandığı, Araç Muayene İstasyonlarının Açılması İşletilmesi ve Araç Muayenesi Hakkında Yönetmeliğin 8 ve 12. maddesinde araç muayene görevinin nasıl yapacağının açıkça anlatıldığı görülmektedir.

Karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 35. maddesine göre araç muayene işinin yürütümünün sıkı kurallara bağlandığı, Araç Muayene İstasyonlarının Açılması İşletilmesi ve Araç Muayenesi Hakkında Yönetmeliğin 8 ve 12. maddesinde araç muayene görevinin nasıl yapacağının açıkça anlatıldığı görülmektedir.

Araç muayenesi kamu güvenliğini doğrudan ilgilendiren bir işlemdir. Özellikle trafik güvenliği açısından çalışanların azami özen gösterme yükümlülüğü içinde olmaları kanundan doğan zorunluluktur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere kanundaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının, davalıya ait araç muayene istasyonunda araç muayene uzmanı olarak çalıştığı, servis aracı olarak kullanılan otobüsü muayene ederken servis freni uygunsuz şekilde monte edilmiş, far-cam reflektör içi nemli ve ön aks akson aşınmış şeklindeki kusurları hafif kusur olarak değerlendirdiği, sonradan yapılan kontrolde ise belirlenen bu kusurların ağır kusur olması nedeniyle araç muayenesinin onaylanmadığı anlaşılmaktadır. Bu şekilde davacının yapmakla yükümlü olduğu asli işi olan ve trafikte mal ve can güvenliği açısından önemi tartışılamayacak nitelikteki araç muayenesi işinde, tespit edilen davranışının işverenin güvenini sarsıcı, ahlak ve iyiniyet kurallarına uygun olmayan haller arasında olduğu tartışmasızdır. Fesih haklı nedene dayanmaktadır. İşe iade isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

H ü k ü m: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davanın REDDİNE,

3- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4- Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 235,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6- Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16157, Karar No: 2014/8730, Tarih: 15.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/16157 E.  ,  2014/8730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamında bulunan kurum raporuna göre, davalıya ait kot kumlama işi işyerinde çalışan sigortalının, tedavi evraklarında bahsi geçen diğer silisyum içeren tozlara bağlı mesleki pnömokonyoz hastalığına yakalanarak % 53 oranında sürekli iş göremez duruma girmesi şeklinde gelişen zararlandırıcı sigorta olayında, mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı işverenin % 80 kusurlu, sigortalının kusursuz ve % 20 oranında ise kaçınılmazlık faktörünün etkili olduğu sonucuna varılmıştır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, bu tür davalar kusur sorumluluğu esasına dayanmaktadır. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının raporda tartışılması gerekir. Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir.“Kaçınılmazlık sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…” () olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.”()

Diğer taraftan Anayasamızın 17. maddesi'nde, herkesin yaşama hakkına, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu, tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında vücut bütünlüğüne dokunulamayacağı düzenlenmek suretiyle, yaşama hakkı, Anayasal bir hak olarak teminat altına alınmış bulunmaktadır.

./..

-2-

Diğer taraftan Anayasamızın 17. maddesi'nde, herkesin yaşama hakkına, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu, tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında vücut bütünlüğüne dokunulamayacağı düzenlenmek suretiyle, yaşama hakkı, Anayasal bir hak olarak teminat altına alınmış bulunmaktadır.

./..

-2-

Dosya kapsamına göre, Mahkemece, sigortalının davalı şirkete ait işyerinde geçen fiili çalışma süresi boyunca, yapılan işin ve çalışmanın niteliği tereddütsüz belirlenip, tutulduğu meslek hastalığına dair belgelerin tamamı Kurumdan getirtilerek, Kurum denetim raporunda bahsi geçen kot kumlama işinin, kotların beyazlatılması ve eskitilmiş görünümü verilmesi için, kumun kuru hava kompresörleriyle kotların yüzeyine tutularak aşındırılması işlemi olup, üretimin zorunlu bir parçası olmayıp tamamen estetik kaygılarla uygulanan bir yöntem olduğu, kaldı ki, aynı iş makine kullanılarak lazer veya robotlar aracılığıyla da yapıldığı, tamamen estetik kaygılar nedeniyle anılan kumlama yöntemiyle üretim yapmakta ısrar edilmiş olmasının, Anayasa ile teminat altına alınmış olan yaşama hakkının ihlali niteliğinde olup, bu durumun "kaçınılmaz bir sonuç olarak değerlendirilmesi" isabetli bulunmadığı, yukarıda açıklanan nedenlerle, bu durumun geçerli olduğu hallerde meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunmadığı gözetilerek, konusunda ve iş güvenliği konularında uzman tekstil mühendisi, kimya mühendisi ve göğüs hastalıkları uzmanı bilirkişilerden oluşacak heyetten yeniden rapor alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde; davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 15.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10936, Karar No: 2021/427, Tarih: 14.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/10936 E.  ,  2021/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : AYDIN Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 15/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 14/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1915, Karar No: 2025/2336, Tarih: 30.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1915 E.  ,  2025/2336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/719 E., 2023/660 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/924 E., 2022/55 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Muğla ili, Milas ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 255 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payının davalı ... adına tespit edildiğini ancak davacının taşınmaz üzerinde uzun yıllardır süregelen zilyetliği ile bakımını yaptığı ağaçlar bulunduğunu, davalının taşınmazda hiçbir dönemde zilyetliğinin bulunmadığını ileri sürerek davalı adına olan 1/2 payın iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde; taşınmazın kendilerine annelerinin kardeş olması nedeniyle hisseli olarak miras kaldığını, taşınmazın 1/2'sinin kendisine miras kaldığından beri zilyetliğinde olduğunu, davacının kadastro tespitine itirazda bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı adına tespit edilen taşınmaza zilyet olduğu iddiası yönünden araştırma yapılması gerektiği, yapılan keşifte taşınmaz üzerinde kestane ağaçlarının bulunduğu ve taşınmazın eğimli olduğunun görüldüğü, tanzim edilen bilirkişi raporunda taşınmaz zeminin taşlık ve kayalık olduğu, yabani bitkilerle kaplandığı ve uzun süredir tarım yapılmadığının tespit edildiği, dinlenen tanıkların taşınmazın tarafların ceddinden intikal ettiğini ve kendilerine intikal eden başkaca taşınmazlar da bulunduğunu beyan ettikleri, taşınmaz üzerinde fiilen tarım yapılmamakta olduğu, taşınmaz üzerinden mülkiyet iddiaları mevcut ise de zilyetlik iddialarını ispat edemedikleri, kadastro tespit tutanağının aksini iddia eden davacı tarafın zilyet olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taşınmaz üzerinde 100 yaşın üzerinde 4 adet kestane ağacı ve su kaynağı bulunduğu, taşınmazın %30-40 eğimli olduğu, zeminin taşlık ve kayalık yapıda olduğu, yabani bitkilerle kaplandığı, uzun süre toprak işlemesi ve tarım yapılmadığı, davacı ve davalıya annelerinden kaldığı, üzerinde davacı ve davalının sahip olduğu kestane ağaçlarının bulunduğu, su kaynağının taraflarca birlikte kullanıldığı, bu nedenle davacının taşınmazın tamamı üzerinde zilyetlik iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kadastro tespiti öncesinde ve devamında taşınmaza davacı tarafından zilyet olunduğu iddiasının tanık beyanları ile açıkça ve tartışmasız şekilde ortaya konulduğunu, taşınmazın eski tarihli miras paylaşımı ile bütün olarak davacının mülkiyetinde bulunduğunu, bilirkişi raporunun somut olayda davanın esasına ilişkin olmadığını, davacı tanık beyanlarının yok sayıldığını, taşınmazın yakın zamanda imar ve ihya edilmiş olmasının zilyetlik iddiasının ispatında önem taşımadığını, davalının öz kardeşi olan davacı tanığı ...'ün doğrudan bilgisinin bulunduğunu, davacının 1 adet misafir kestane ağacı dışındaki ağaçların bakımını yapıp ürünlerini topladığını, her durumda taşınmazın yarısına malik durumda olan davacının taşınmazda dava öncesinde görülmediği yönündeki beyanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, çok zor şartlarda ulaşılan taşınmaza tarafların dahi yılda 3 ya da 4 kere kestane ağaçlarının bakımı için gittiğini, yerel bilirkişi beyanlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığını, 2006 ve 2017 tarihli kadastro çalışmaları arasındaki farkların incelenmesi gerektiğini, bilirkişi raporlarının dosyanın esası hakkında değerlendirme içermediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastrodan önceki hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosyanın incelenmesinden; davaya konu 255 ada 9 parsel sayılı 2.056,52 m2 yüz ölçümündeki taşınmazın irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla davacı ... ve davalı ... adına 27.12.2016 tarihinde tespit edildiği, tespitin 31.01.2017 tarihinde kesinleştiği, davanın 25.10.2019 tarihinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak açıldığı, tarafların annelerinin kardeş olduğu anlaşılmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; davaya konu 255 ada 9 parsel sayılı 2.056,52 m2 yüz ölçümündeki taşınmazın irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla davacı ... ve davalı ... adına 27.12.2016 tarihinde tespit edildiği, tespitin 31.01.2017 tarihinde kesinleştiği, davanın 25.10.2019 tarihinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak açıldığı, tarafların annelerinin kardeş olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 435,50 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

.

30.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3437, Karar No: 2024/6289, Tarih: 24.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3437 E.  ,  2024/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/212 E., 2024/369 K.

KARAR : Esastan ret

TEMYİZ EDEN: Davacı-davalı erkek

İLK DERECE MAHKEMESİ: Adana 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/219 E., 2021/581 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın ve karşı davanın kabulüne ve boşanmanın fer'ilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; davalının kahvaltısını hazırlamadığı, yemek yapmadığı, müşterek haneden kovduğu, köyde bulunan ailesini ziyarete gelmediği, erkeğin kök ailesini köylü olduğu için beğenmediği kendisine ve ailesine hakaret içeren sözler söylediğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin kadına sürekli psikolojik şiddet uyguladığı, erkeğin akrabalarının yönlendirmesi ile hareket ettiği, kadının kök ailesinin kadına emekli olması için isteğe bağlı sigortasını başlatmak istediğinde "onun garantisi benim aklını kurcalamayın" diyerek emekli olmasına engel olduğu biriken parayı erkeğin aldığı, erkeğin kadını ev işlerini yapan bir hizmetçi yerine koyduğu, davacının kadınlığına, anneliğine laf ettiği, çalışmasına izin vermediği gibi "senin bir mesleğin yok sen ne işe yararsın ki kendini nimetten mi sanıyorsun ben ne dersem o, ben ne alırsam onu yersiniz" şeklinde psikolojik şiddet uyguladığı, kadına fiziksel şiddet uyguladığı, kadını ve müşterek çocukları müşterek haneden kovduğunu iddia ederek erkeğin davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; taraflar arasında uzun süredir devam eden anlaşmazlıklar bulunduğu, davalı-karşı davacının, davacı-karşı davalının anne ve babası ile kardeşlerinin müşterek haneye gelmesini istemediği, köylü olduğu için eşini beğenmediği, davacı-karşı davalının ailesini ziyaret etmediği, bu nedenle taraflar arasında tartışma yaşandığı, davacı-karşı davalının eşine şiddet uyguladığı, bu olaydan sonra evlilik birliğinin devam ettiği, davalı- karşı davacının eşinin annesinin hastalığında ziyaret etmediği, ilgilenmediği, davacı-karşı davalının da ilgilenmesini istemediği, davacı-karşı davalının annesinin vefatını eşi ve çocuklarına haber vermediği, davalı-karşı davacının çocuklarla birlikte cenazeye katıldığı, 2019 yılında taraflar arasında yaşanan tartışmadan sonra davalı-karşı davacının eşine mesaj göndererek evden gitmesini istediği, davacı-karşı davalının müşterek evden ayrılarak ailesinin yanına gittiği, taraflar bir süre ayrı yaşadıktan sonra çocukların araya girmesi ile davacı-karşı davalının eve döndüğü, davalı-karşı davalının davacı-karşı davalının amcası ve kız kardeşine eşiyle boşanmak istediğini bir kaç kez söylediği, davacı-karşı davalının amcasının müşterek çocukların üniversite giderlerine maddî olarak yardımcı olduğu, çocukları öğrenci evine kalmak istemeleri nedeniyle sorun yaşandığı, amcanın maddî yardımda bulunmak istemediği, en son 2020 yılının Mayıs ayında davacı-karşı davalı ile müşterek çocuk Beril arasında tartışma çıktığı, davacı-karşı davalının kızına ve davalı-karşı davalı eşine şiddet uyguladığı, "siktir olun gidin" diyerek müşterek evden kovduğu, davalı- karşı davacı ve çocuklar evden gitmeyince davacı-karşı davalının eşyalarını toplayarak evden ayrıldığı, bu olaydan sonra tarafların bir araya gelmedikleri ayrı yaşadıkları, davacı-karşı davalının eşine ve kızına şiddet uygulaması, "siktir olun gidin" diyerek evden kovması nedeniyle ağır kusurlu olduğu, davalı-karşı davacının da eşinden boşanacağını söylemesi, eşinin ailesini ziyaret etmemesi, eşinin annesinin hastalığı ile ilgilenmemesi , davacı-karşı davalının da annesi ile ilgilenmesini istememesi nedeniyle daha az kusurlu olduğu, evlilik birliğinin devamında tarafların bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığı, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, gerekçesi ile; asıl davanın ve karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci-ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 700,00 TL tedbir ve 800,00 TL yoksulluk nafakasına ve kadın yararına 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar