muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1644, Karar No: 2023/9743, Tarih: 20.11.2023

kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

a) Var ise; Cumhuriyet Başsavcılığı veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp; derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için bildirimlerde bulunulup sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

b)Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (2) nci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibariyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (1) inci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle hukuka aykırılıklar görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2015/813 Esas, 2015/1524 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4926, Karar No: 2021/7997, Tarih: 07.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4926 E.  ,  2021/7997 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ... 24. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2017 tarihli ve 2017/38 esas, 2017/195 karar sayılı kararı ile 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükümlü ...’in, bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına yönelik talebin, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinde öngörülen "açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçirme" şartını yerine getirmediğinden bahisle reddine dair ... 2. İnfaz Hâkimliğinin 11/04/2019 tarihli ve 2019/749 esas, 2019/876 karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/04/2019 tarihli ve 2019/1124 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinde yer alan "(1) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla; a) Açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren, b) Çocuk eğitimevinde toplam cezasının beşte birini tamamlayan, koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebilir. (2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması durumunda, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler....",

6291 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 3/1-2. maddesinde yer alan "(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla koşullu salıverilmelerine bir yıldan az süre kalan; a) Açık ceza infaz kurumunda bulunan, b) Kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşıyan, iyi hâlli hükümlülerin talepleri hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilir. (2) Koşullu salıverilmelerine bir yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını kazanan hükümlüler, bu infaz usulünden en fazla altı ay süreyle yararlanırlar.",

6655 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 6411 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 4. maddesinde yer alan "(1) Bu Kanunun 105/A maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ve ikinci fıkrasında belirtilen altı aylık süre şartı ile birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen cezanın belirli bir süre infaz edilmesine ilişkin şart 31/12/2020 tarihine kadar uygulanmaz" ve Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-ç maddesinde yer alan "Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartı aranır." şeklindeki düzenlemeler ile,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29/04/2019 tarihli ve 2018/2600 esas, 2019/2378 karar sayılı ilâmında yer alan "...koşullu salıverilmesine bir yıldan az süre kala kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkı kazanan hükümlünün denetimli serbestlikten yararlanmayı istediği..tarihinden..koşullu salıverilme tarihi olan..tarihine kadar olan cezasının 5275 sayılı..Kanunun 105/A ve geçici 3/2. Maddesi uyarınca denetimli serbestlikten en fazla altı ay yararlanabileceğinden bahisle.. İnfaz Hakimliğinin.. Kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin.. Ağır Ceza Mahkemesinin ...KANUN YARARINA BOZULMASINA..." açıklamalar bir bütün halinde değerlendirildiğinde,

6291 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 3/2. maddesinde yer alan hükmün, yürürlük tarihi olan 11/04/2012 tarihi itibariyle anılan madde ile getirilen düzenlemeden istifade edebilecek olan hükümlülerin durumunu belirlediğinden olayda uygulama olanağı bulunmadığı, ancak belirtilen yasal düzenlemeden sonra yürürlüğe giren 6655 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 6411 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 4. maddesi gereğince, 5275 sayılı Kanun'un 105/A-1-a ve 105/A-2 madde ve bentlerinde yer alan 6 aylık süre şartının 31/12/2020 tarihine kadar uygulanmayacak olması karşısında; somut olayda, hükümlünün ... 24. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2017 tarihli kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına mahkûm edildiği, anılan cezanın infazı kapsamında ceza infaz kurumuna 27/07/2018 tarihinde girdiği, koşullu salıverilme tarihinin 16/04/2020 olarak hesap edildiğinin anlaşıldığı, ceza infaz kurumu idare ve gözlem kurulundan hükümlü hakkında terör örgütünden ayrılması konusunda alınacak olan samimiyetin tasdiki kararı sonrası değerlendirme yapılması gerektiği nazara alınmadan doğrudan yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verildiği gözetilerek itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20/10/2020 gün ve 94660652-105-06-9056-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/04/2019 tarihli ve 2019/1124 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2533, Karar No: 2015/7946, Tarih: 08.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2533 E.  ,  2015/7946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR

HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2012/167-2014/199

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.11.2014 tarih ve 2012/167-2014/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafın müvekkili adına tescilli 2011/03355 nolu elbise tasarımını izinsiz olarak kullandığının, İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2012/26 D. İş dosyası ile tespit edildiğini ileri sürerek 554 sayılı KHK'nın 49. maddesi gereğince tasarım haklarına tecavüz teşkil eden fiillerin durdurulmasını, önlenmesini, davalının 1.000,00 TL maddi 5.000,00 TL manevi tazminata mahkum edilmesini, maddi tazminatın 554 sayılı KHK 52/b maddesi uyarınca davalının tasarımı kullanmakla elde ettiği kazanca göre hesaplanmasını, aynı KHK'nın 53. maddesi gereğince tazminat miktarına makul bir payın eklenmesini istemiştir.

Davalı vekili, husumet itirazı ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 2011/03355 tescil numarası ile davacı üzerine tescilli bluz modelinin yakasının özellikli olduğu, hakim yaka görüntüsüne sahip bir şekilde boynu sarıp, önde katlı volan şeklinde üç ayrı kademede toplandığı, bu parçanın kesintisiz olarak ön bedende yer alan bu parça tasarımın ana unsuru olduğu, özellikle bu tasarımın dava dışı Ö.-S. Tekstil Tic. Ltd. Şti. firmasında görülen model ile aynı kalıp özelliklerini taşıdığı, kumaş ve rengin farklı olduğu ancak tasarım ve kalıp özelliklerinin aynıya yakın benzer olduğu, 2011/03355 nolu tasarımın 1 sayılı modelinin ayırt edici unsurlarının aynen kullanıldığı ve benzer olmayan kısımların tasarıma ayırt edicilik kazandıran unsurlar olmadığı, bu nedenle 554 sayılı KHK'nın 63. maddesi gereğince tasarım haklarına tecavüzün gerçekleştiği, davalıya ait işyerinde değişik tasarımlar kullanıldığı için dava konusu tasarım için elde edilen kazancın tespit edilemediği ancak tüm ürünler için elde edilen kazancın 10.623,03 TL olduğunun tespit edildiği, tecavüz edilen tasarım bakımından tazminat hesabı yapılmadığından BK 51. maddesi dikkate alınarak ve davalının başka tasarımlar kullanması nedeniyle taktiren 1.000 TL maddi tazminatın 53. madde gereğince arttırılarak 1.500 TL olarak, tasarım haklarına tecavüz nedeniyle 5.000 TL manevi tazminatın tahsiline ve hüküm özetinin bir gazetede ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece 554 sayılı KHK'nın 52/b maddesi uyarınca belirlenen 1.000,00 TL maddi tazminata, aynı KHK'nın 53. maddesi koşulları oluştuğundan bahisle 500,00 TL bedelin eklenmesine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 26. maddesi uyarınca hakim talepten fazlasına hükmedemez. Aynı zamanda 492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince dava nispi harca tabi bir alacak davası olup, mahkemece bu konuda harç ikmali yapılmadan taleple ilgili hüküm kurulmak suretiyle talebin kabulü doğru görülmemiş ve hükmün bu sebeple davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, (1) nolu bentte açıklanan davalı vekilinin sair temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle temyiz itirazının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9821, Karar No: 2014/1343, Tarih: 28.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9821 E.  ,  2014/1343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çifteköprü Köyünde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında, dava konusu 133 ada 1 parsel sayılı 2957.05 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro mahkmesinde davalı olduğundan bahisle malik hanesi boş bırakılarak kadastro mahkemesine devredilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, 02.03.2011 tarihli dava dilekçesi ile; .... Köyü 101 ada 1 orman parsel nolu taşınmaz içinde kalan 397-404 nolu O.S. noktalarını çevreleyen alanın davalı adına tesbit gördüğünü, dava konusu alanın Devlet Ormanı ile bitişik olduğunu, ormanla bütünlük arz ettiğini, toprak yapısının humuslu ve ölü bitki örtü birikintisi ihtiva ettiğini, kazandırıcı zilyedlikle iktisabının mümkün olmadığını, bu yüzden özel mülkiyete konu olamayacağını belirterek, taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile kadastro tesbitinin iptaline, taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi gereğince yapılan kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gibi, kadastro paftasındaki konumuna göre dört tarafı 101 ada 1 sayılı orman parseli ile çevrili orman içi açıklık niteliğinde olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince temyiz eden davalı gerçek kişiden onama harcı alınmasına yer olmadığına ve temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 28/01/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18679, Karar No: 2016/245, Tarih: 18.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18679 E.  ,  2016/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaplı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2014/166-2014/306

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı S.. B.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığından, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı S.. B.. vekilince temyiz edilmiştir.

Davada idari yargı görevli olduğundan, reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı S.. B.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı S.. B.. harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15713, Karar No: 2006/17698, Tarih: 18.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15713 E.  ,  2006/17698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada ... Denizcilik İhtisas ile ... 5. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 23/07/1999 tarihinde açılan gemi sigorta ücretine dayalı alacak istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan ... hukukundan kaynaklandığı, davacı sigorta şirketinin T.T.Y.’nın 907. maddesine göre HALEFİYET yolu ile dava açtığı, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de ... hukukuna yönelik olduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9932, Karar No: 2023/4571, Tarih: 18.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/9932 E.  ,  2023/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/70 E., 2021/269 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında görülen tapusuz taşınmazın tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asil dava dilekçesinde; ... İlçesi ... Mahallesi 198 ada 6 parsel sayılı taşınmazın güneyinde bulunan yaklaşık 2 dönümlük fındık bahçesinin kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakıldığını, taşınmazı 20 yılı aşkın zamandan beri kendisinin malik sıfatıyla kullandığını ileri sürerek adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; TMK'nın 713 üncü maddesinde aranan şartların bulunup bulunmadığının ve dava konusu taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı ile kazanılabilecek yerlerden olup olmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; taşınmazın tespit dışı bırakıldığı tarihten itibaren makul süre içinde davanın açılması gerektiğini, bu nedenle makul sürenin geçtiğini, taşınmazın öncesinin orman olup olmadığının ve Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesinde aranan şartların araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.05.2015 tarihli ve 2014/534 Esas, 2015/312 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın 2008 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakıldığı, davanın ise 2014 yılında açıldığı, bu nedenle 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asil temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 26.11.2018 tarihli ve 2016/3738 Esas, 2018/7041 Karar sayılı kararıyla, davacının kadastro öncesinden beri sürdürdüğü zilyetliğe dayanarak tescil talebinde bulunabileceği, gerek 4721 sayılı Kanun'da gerekse de 3402 sayılı Kanun'da hakkında tutanak düzenlenmeyen ya da tespit harici bırakılan yerler hakkında kadastro öncesi nedenlere dayanılarak dava açılmasını engelleyen ya da hak düşürücü süre belirleyen yasal düzenleme bulunmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar