muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/33, Karar No: 2020/557, Tarih: 17.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/33 E.  ,  2020/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürmek ve bu suça azmettirmek

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

(Hüküm= 1- Sanıklar ... ve ... için ayrı ayrı; TCK'nin 37, 82/1-a, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

2- Sanık ... için;

TCK'nin 38, 82/1-a, 53, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin, karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca uygun görülmeyen duruşmalı inceleme taleplerinin takdiren reddine karar verilmiştir.

Sanıklar ..., ... ile ... hakkında maktul ...’ya yönelik sanık ...’ın tasarlayarak kasten öldürmeye azmettirme, sanıklar... ile ...’ın tasarlayarak kasten öldürme suçlarından TCK’nin 82/1-a maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak sanıklar müdafileri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 17.04.2019 gün ve 2018/2991 esas, 2019/969 sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ... müdafilerinin, sanığın suçsuz olduğuna, beraat etmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin, öldürme kastı bulunmadığına, yaralama kastı olduğuna, takdiri indirim uygulanması ve TCK’nin 38/3. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğine, sanık ... müdafiinin, eksik incelemeye, öldürme kastı bulunmadığına, etkin pişmanlıktan yararlandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanıkla... ile ....’ın maktulü tasarlayarak kasten öldürme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin, tebliğnamedeki düşünce gibi, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, Başkan ...'nın sanık ...'in neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan cezalandırılması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulması yönündeki karşı oyu ve oyçokluğu ile,

2- Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçundan kurulan yönünden yapılan incelemede;

Sanık ...’ın boşanma aşamasında olduğu eşine, boşanma sürecinde destek olması nedeniyle kayınbiraderi maktule husumet beslediği, onu korkutmak ve ayağından vurdurmak amacı ile sanık ... ile anlaştığı, sanık ...’in arkadaşı sanık ... ile görüştüğü ve maktulün resmini de göstermek suretiyle aralarında yaptıkları plan kapsamında, olay günü, birlikte maktulün evinin önüne giderek beklemeye başladıkları, maktulün evinden çıkıp aracına bindiğini görünce sanık ...’ın av tüfeği ile ateş edip maktulü kol ve göğüs kısmından iki isabetle öldürdüğü olayda;

Olay yerinde bulunmayan sanık ...’ın sanık ... ile maktulün ayağından vurulması ve korkutulması amacıyla anlaştığı, ancak aralarındaki anlaşma sırasında sanık ...’in olayda kullanacağı silah konusunda bir konuşmanın geçmediği, sanık ...’ın dosya içeriğine ve mevcut delillere göre maktulün ayağından vurulması ve korkutulması konusunda azmettirdiğinin sabit olduğu ancak maktulün öldürülmesi konusunda sanığı azmettirdiğine dair mahkumiyetine yeterli delilin bulunmadığı, azmettirenin ancak azmettirdiği fiilden sorumlu olacağı, üzerinde anlaşılan fiile bağlı olmayan neticelerin azmettirene yüklenemeyeceği, sanık ...’ın eyleminin maktulü yaralamaya azmettirmek olarak nitelendirilmesi gerektiği, azmettirenin sorumluluğunun meydana gelen netice açısından azmettirdiği suçun en ağır şekli ile sınırlı olması gerektiğinden sanık ...’ın, sanık ...’ın iradesi dışına çıkarak maktulü öldürmesi eyleminde meydana gelen netice açısından sanık ...’ın TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddesi delaletiyle 87/4 maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup; sanık ... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/02/2020 gününde kısmen oy çokluğu ve kısmen oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

Maktul ...'yı tasarlayarak öldürme suçundan sanıklar ... ve ... ile bu sanıkları azmettiren ... hakkındaki Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince verilen kararın sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine sayın çoğunlukça; sanıklar... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz taleplerinin esastan reddine, sanık ...'ın eyleminin TCK'nin 87/4. maddesindeki suçu oluşturduğu gerekçesiyle bu sanık hakkındaki temyiz itirazları yerinde görülerek ...'la ilgili hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Azmettiren sanık ... hakkındaki bozma ve fiili gerçekleştiren sanık ... hakkındaki esastan red şeklindeki çoğunluk kararına iştirak etmekle birlikte, sanık ...'in eyleminin de TCK'nin 87/4. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu görüşünde olduğumdan bu yönden çoğunluk kararına katılmıyorum.

Dosya kapsamına göre sanık ... eşi ... ile boşanma aşamasındadır.... ile arasındaki anlaşmazlıktan sorumluğu tuttuğu...'in abisi (yani kayınbiraderi) ...'nın ayağından vurularak korkutulması için sanık ... ile anlaşmıştır. İşi kabul eden sanık ... de eylemi gerçekleştirmesi halinde ...'dan alacağı 15.000 TL'nin yarısını kendisine vereceği vaadi ile cezaevinden yeni çıkmış olan sanık ... ile anlaşmıştır. Bir bakıma işin alt taşerona verilmesi söz konusudur.

Sanık ..., ...'yı ayağından vurmayı kabul etmiştir.

Bu iş için sanık ..., sanık ...'a tüfek temin etmiştir.

Sanık ..., ...'yı ayağından vurmayı kabul etmiştir.

Bu iş için sanık ..., sanık ...'a tüfek temin etmiştir.

Bilhassa tanık ...'in ifadesinden de anlaşılacağı üzere maktul ... aracının içinde olduğu sırada sanık ... maktulün aracının sağ ön tarafına yarım metre yaklaşıp maktule iki el ateş etmiş ve olay mahallinden elinde tüfekle yalnız başına kaçmıştır.

Yani sanık ...'ın eylemi gerçekleştirdiği sırada, sanık ..., ...'ın yanında veya yakınında değildir.

Sanık ... sanık ...'e, sanık ... de sanık ...'a Veysel'in ayağından vurulacağı talimatını vermiştir. Ancak sanık ... kendisinden istenilen ayaktan vurma yerine ...'i göğsünden vurmuştur.

Bu olayda ... ile...'in eylemi arasındaki tek fark sanık ...'in eylemi gerçekleştirecek ...'a tüfek temin etmesidir.

Tüfeği ...'a verip daha önce gösterdiği Veysel'in ayağından vurulmasını isteyen ve fiilin gerçekleşme anında olay yerinde bulunmayan sanık ...'in azmettirdiği kasten yaralama suçundan sorumlu olacağı, anlaşma dışındaki kasten öldürme fiilinden sorumlu olmayacağı, azmettirenin sorumluluğunun meydana gelen netice açısından azmettirdiği suçun en ağır şekli ile sınırlı olması gerektiği, dolayısıyla sanık ...'in TCK'nin 86/1-3-e delaletiyle 87/4. ikinci cümle uyarınca cezalandırılması gerektiği, eylemin tüfekle gerçekleştirilmiş olması nedeniyle tüfekle gerçekleştirilen her eylemin mutlak ve kaçınılmaz olarak öldürme veya öldürmeye teşebbüs kabul edilmesini istisnasız kabul etmenin doğru olmadığı, tüfekle de yaralama suçunun işlenebileceği görüşünde olduğumdan sanık ... açısından da hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle bu yönden sayın çoğunluğa katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/13408, Karar No: 2015/8986, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13408 E.  ,  2015/8986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3013, Karar No: 2019/9713, Tarih: 02.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/3013 E.  ,  2019/9713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.03.2013 tarih, 2012/2-1500-2013/95 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, güvenlik tedbiri niteliğindeki bu hususun, kazanılmış hakka konu olmaması nedeniyle, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirildiğinden; bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın idaresindeki araçla kırmızı ışıkta beklemekte olan katılanların aracına çarparak maddi hasarlı kazaya sebep olması akabinde durmayarak olay yerinden uzaklaşması şeklinde gerçekleşen olayda;sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 179/2. ve 49/1. maddeleri gereğince, 1 ay ile 2 yıl arasında hapis cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, 1 yıl olarak belirlenen temel hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, adalet ve hakkaniyete uygun olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki, alt sınırdan çok uzaklaşılarak ceza tayin edildiği düşüncesiyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hakkında lehe kanun maddelerinin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3916, Karar No: 2020/1497, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/3916 E.  ,  2020/1497 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40215, Karar No: 2016/5558, Tarih: 07.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/40215 E.  ,  2016/5558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1. Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2. Mahkemece Dairemizin 2014/10457 E. 2014/20060 K. sayılı bozma kararına uyularak kıdem ve ihbar tazminatlarının reddine, sair hususların bozma kapsamı dışında bırakılarak kesinleştiğinden söz edilerek yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, ; HGK. 2012/9-851 E. 2012/705 K. 10.10.2012 ).

“Aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir” denilmek suretiyle kararın bozma dışında bırakılan hususlarının kesinleştiği (artık farklı bir hüküm tesis olunamaz) kuşkusuz olmakla birlikte bu kesinleşme maddi anlamda kesin hüküm (kaziyei muhkeme) olmayıp, usulî kazanılmış hak niteliğindedir.

Nitekim yeni bir yasal düzenleme veya İ.B.K. bulunmadığına göre halen yürürlükte bulunan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunu, Daireleri ve Adliye Mahkemelerini bağlayıcı nitelikteki 04.02.1959 gün ve 13/5 ve 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı içtihadı birleştirme kararlarında da bozma kararının kapsamı dışında tutulan hususlar bakımından ancak usulî kazanılmış haktan söz edilebileceği açıkça ifade olunmuştur.

Nitekim yeni bir yasal düzenleme veya İ.B.K. bulunmadığına göre halen yürürlükte bulunan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunu, Daireleri ve Adliye Mahkemelerini bağlayıcı nitelikteki 04.02.1959 gün ve 13/5 ve 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı içtihadı birleştirme kararlarında da bozma kararının kapsamı dışında tutulan hususlar bakımından ancak usulî kazanılmış haktan söz edilebileceği açıkça ifade olunmuştur.

Bir davada, mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine (diğeri aleyhine) doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hak olarak tanımladığı usulî müktesep hakkı Hukuk Muhakemeleri Usulü adlı eserinin 5 nci baskısının 4 ncü cildinde 3411 ila 3442 nci sayfalar arasında incelemiş olan sayın Prof. Dr. Baki Kuru'da yukarıda değinilen içtihadı birleştirme kararlarına atıfla mahkemenin kararının davacının taleplerinden birisine ilişkin bölümünün Yargıtay'ca bozma kararının kapsamı dışında bırakılmasının kesin hüküm olarak değil usule ilişkin kazanılmış hak olarak değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunu, anılan içtihadı birleştirme kararlarının sayın .... ile Sayın .... tarafından da aynı şekilde yorumlandığını belirtmiştir. ( aynı eser sahife 3432).

Bozma kararı ile ilk hüküm ifa kabiliyetini yitirir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10.09.1991 tarih ve 281-415 ve 25.09.1991 tarih ve 355-440 sayılı kararları)

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hüküm olup, bu yeni hükmün, tüm istekleri karşılar nitelikte yeniden yazılması gerekir.

Somut olayda, Mahkemece bu yön gözetilmeksizin önceki hükmün onanarak kesinleştiğinden söz edilerek fazla çalışma, yıllık izin, asgari geçim indirimi ve ulusal bayram genel tatil alacakları hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen karar hatalı olup, hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3.Dava tarihi 15/08/2012 olduğu halde karar başlığında 19/03/2015 olarak yazılmış olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5678, Karar No: 2016/3911, Tarih: 08.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/5678 E.  ,  2016/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... çalışma alanında bulunan 104 ada 10, 14 ve 40 parsel sayılı 6.574.76, 4.515.24 ve 5.763.99 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, Toprak Tevzi Komisyonunca oluşturulan tapu kayıtları nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... 104 ada 10, davacı ... ise 104 ada 14 ve 40 parsel sayılı taşınmazlar hakkında miras yoluyla gelen hak ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davaların kısmen kabulüne, çekişmeli 104 ada 10 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 196,84 metrekarelik bölümü ile (C) ve (D) harfleri ile gösterilen toplam 193,03 metrekarelik bölümünün davacı ... adına, geriye kalan ve bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 6.184,90 metrekarelik bölümün tespit gibi adına tesciline, 104 ada 14 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen 911,69 metrekarelik bölümünün davacı ... adına, geriye kalan ve bilirkişi raporunda (A) ve (C) harfleri ile gösterilen toplam 3.603,55 metrekarelik bölümün tespit gibi adına tesciline, 104 ada 40 parsel sayılı taşınmazın (D) harfi ile gösterilen 136,87 metrekarelik bölümünün davacı ... adına tesciline, geri kalan bölümlerinin tespit gibi adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre dava konusu 104 ada 40 parsel sayılı taşınmaza ilişkin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile bu taşınmaz hakkındaki hükmün ONANMASINA,

2- Dava konusu 104 ada 10 ve 14 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca kadastro hakimi, doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde ve çekişmeli taşınmazın tamamı hakkında sicil oluşturmaya elverişli bir karar vermek zorundadır. Çekişmeli taşınmazın geometrik şeklini değiştirir şekilde verilen hükümlerin fen bilirkişi raporuna dayanması ve bu rapor ile irtibatlandırılması, hükmün infazı açısından zorunludur. Somut olayda hükme esas alınan fen bilirkişisi raporunda, mahkemece davanın kabul ve red edilen bölümleri harflendirilmek ve yüzölçümleri ayrı ayrı gösterilmek suretiyle işaretlendiği halde mahkemece 104 ada 10 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükümde (C) ve (D) bölümleri yüzölçümleri itibariyle ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken toplam yüzölçümü üzerinden gösterilmiş, 104 ada 14 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükümde ise (C) bölümü davacı adına tescil edildiği halde adına tespit gibi tescil kararı verilen bölüm açıklanırken (B) bölümü yerine yine (C) bölümünden söz edilmek suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulmuştur. Bununla birlikte hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda 104 ada 10 parsel sayılı taşınmazın (C) olarak gösterilen bölümünün kadastro paftası içerisinde mi dışında mı olduğu belirli değildir, bu şekildeki rapora dayanılarak hüküm kurulması da isabetsizdir. Ayrıca dava konusu 104 ada 10 ve 14 parsel sayılı taşınmazların davacılar adına tesciline karar verilen bölümleri yönünden davacılar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Dosya kapsamı itibariyle çekişmeli taşınmazların dava ve temyize konu olan bölümlerinin sınırında mera niteliği ile tespit edilmiş taşınmazların bulunduğu anlaşılmaktadır. Bununla birlikte çekişmeli taşınmazların tespitinin dayanağı tapu kayıtlarında ise bu yönler dere olarak gösterilmiş olup, mahkemece, taşınmazların davaya konu olan bölümlerine ilişkin mera ve dere yönünden yöntemince araştırma yapılmamıştır. Bu kapsamda, uzman bilirkişilerden özellikle çekişmeli taşınmazların dava ve temyize konu olan bölümlerinin sınırındaki mera parseli ile davaya konu olan bölümleri arasında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı hususunda ayrıntılı rapor alınmamış, yine dayanak tapu kayıtlarındaki dere sınırı itibariyle konunun uzmanı jeoloji mühendisi bilirkişiden de yöntemine uygun şekilde rapor alınması gerektiği hususu üzerinde durulmamış, aynı köyden olan yerel bilirkişi ve tanıkların soyut nitelikteki beyanları ile yine soyut nitelikteki bilirkişi raporuna itibar edilmek suretiyle karar verilmiştir. Bu nedenle mahkemece yapılacak iş; öncelikle çekişmeli taşınmaz bölümlerinin kadim mera ya da dere niteliğinde olup olmadığının tespit edilmesi ve bunun tespit edilmesi halinde davacının zilyetliğine itibar edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesidir