muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/816, Karar No: 2013/1083, Tarih: 21.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/816 E.  ,  2013/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/10/2011 tarih ve 2011/104-2011/342 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2009/29538 sayılı ve “...” unsurlu marka başvurusuna, başvurunun yayınlanmasına müteakip müvekkilinin KHK’nın 8/1 ve 8/4. maddeleri uyarınca “..., ..., ... ve ...” unsurlu markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın, TPE YİDK'nın 2011-M-318 sayılı kararıyla reddedildiğini, oysa müvekkilinin “...” ibaresini içeren markalarının tanınmış marka haline geldiğini, müvekkilinin markaları ile davalının başvuru markasında “Mek” ibaresinin esas unsur olduğunu, başvurunun tesciline ilişkin YİDK kararının hukuka uygun olmadığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline, marka tescil edilmiş ise markanın hükümsüz sayılmasına ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, markaların farklı olduğunu ve benzemediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, markaların farklı olduğunu ve benzemediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı başvuru markasının davacının mesnet markaları ile aynı, benzer ve ilişkili olmadığı mal ve hizmetler yönünden davacı markalarının ayırt edicilik gücüne ve markaların itibarına zarar verilmesi ya da davalıya haksız yarar sağlanması söz konusu olmayacağı ve markanın tanınmışlığının sonuca etkili olmayacağı gerekçesiyle davanın sadece ürün gruplarının aynı /benzer/ilişkili olduğu mal ve hizmetler yönünden kabulü ile, TPE YİDK.'nın 2011-M-318 sayılı kararının 30. sınıfın “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, makarnalar, mantılar, erişteler, pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, ekmekler, pideler, etli pideler, pizzalar, lahmacunlar, pastalar, tartlar, kekler, poğaçalar, açmalar, simitler, börekler, galetalar, yufkalar, bazlamalar, gözlemeler, kadayıflar, künefeler, kurabiyeler, çörekler, lavaş, boyoz (... böreği), milföy, kruvasan, danish, baklavalar, şöbiyet, tulumba tatlıları, bülbülyuvaları, pudingler, kazandibi, sütlaç, sup, muhallebiler, aşureler. . . Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, mayalar, kabartma tozları, unlu mamullerin formunu, rengini iyileştirici, bayatlama süresini geciktirici doğal maddeler, her türlü un, irmikler, nişastalar, toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, çaylar, buzlu çaylar, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar, dondurmalar, yenilebilir buzlar, tuz, hububat (tahıl) ve mamülleri” malları ile 35.07. sınıftaki “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, kataloglar ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)” hizmetleri yönünden iptaline, davalı adına tescil olunan 2009/29358 sayılı markanın yukarıdaki mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne, sair mal ve hizmetler yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15093, Karar No: 2012/16617, Tarih: 17.05.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/15093 E.  ,  2012/16617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik, Tehdit

HÜKÜM : Yeniden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerel Mahkeme tarafından, 21.04.2008 tarih 2004/1008 esas 2008/227 sayılı kararla, sanık ...'in suç tarihinden sonra ölümü nedeniyle aleyhine açılmış davaların düşürülmesine, diğer sanıklar ... ve ...'ın tehdit suçundan beraatlarına, tefecilik suçundan dolayı 90 Sayılı KHK.nin 9. maddesi delaletiyle 15/2. maddesi uyarınca 6'şar ay hapis ve 43.500,00 er YTL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, tefecilik suçundan verilen hükmün sanıklar ... ve ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 02.06.2010 tarih 2008/14508 esas 2010/7763 sayılı ilamı ile zamanaşımından dolayı davanın ortadan kaldırılmasına karar verildiği, tehdit suçundan verilen beraat kararının da temyiz edilmeksizin kesinleştiği, buna karşılık; yerel mahkemece aynı dosya yeniden esasa kaydedilip yargılama yapılarak, sonuçta sehven dosyanın esasa kaydedildiği bu nedenle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından ve bu durumun katılanlar yararına yeniden temyiz hakkı doğurmayacağından dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10490, Karar No: 2018/4634, Tarih: 15.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/10490 E.  ,  2018/4634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;

1- Mağdurun kolundaki kırığın suç tarihinden önce oluştuğunun tanık ... tarafından iddia edilmesi ve 12/10/2013 tarihli geçici hekim raporunda kemik kırığının eski olduğunu belirtilmesi karşısında; mağdurun iddia edildiği gibi başka bir olayla ilgili yaralanma dosyasının bulunup bulunmadığının araştırılması, mağdurdan sorulması ve mağdura ait tüm tedavi evrakları ile grafilerinin temin edilip dosyanın örneği ile birlikte gönderilmek suretiyle, mağdurun kolundaki kırık ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı ve bu yaralanmanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olup olmadığı, Adli tıp uygulamalarına göre, olay tarihinden 6 ay sonra yüzde sabit iz yönünden rapor alınması gerekirken bu husus gözetilmeksizin, ...Eğitim Araştırma Hastanesinin 28/11/2013 tarihli yüzde sabit iz oluştuğuna dair raporu hükme esas alındığından yaralanma bulgularının yüzde sabit iz oluşturup oluşturmadığı yönünde de Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasının ardından sanığın hukuki durumunun belirlenmesi lüzumu,

2- Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı   6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5555, Karar No: 2014/13473, Tarih: 01.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5555 E.  ,  2014/13473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan beraat, diğer atılı suçtan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenip gereği düşünüldü:

Sanık hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan verilen hükmün temyiz incelemesine gelince,

Yapılan yargılmaya, taplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İddianamede sanık hakkında TCK.nın 43/1. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, CMK.nın 226. maddesine aykırı olarak sanığa ek savunma hakkı tanınmadan anılan maddenin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14465, Karar No: 2015/13387, Tarih: 06.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/14465 E.  ,  2015/13387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık ... ve katılan ... temsilcisinin sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın ve katılan temsilcisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Katılan... temsilcisinin sanık... hakkındaki hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1-Sanığın mesleğinin muavin olmasının tek başına suçun işlenmesinde kolaylık sağlayan bir durum olmadığı gözetilmeden ve şoförlük mesleğinin atılı suçu işlemesinde sanığa ne şekilde kolaylık sağladığı da açıklanmadan 5607 sayılı Yasanın 4/4.maddesi uyarınca cezada artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-Gün adli para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

3-Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında kazanılmış hak teşkil etmeyen ve güvenlik tedbiri niteliğinde olan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, katılan ...Müdürlüğü temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16742, Karar No: 2023/24108, Tarih: 15.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16742 E.  ,  2023/24108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/214 E., 2016/2 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, aynı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ...'nın dilekçesinin, hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz niteliğinde olduğu ve itiraz merciine hitaben yazıldığı, temyiz mahiyeti taşımadığı belirlenmiştir.

Sanık ve katılan sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına, ayrıca kasten yaralama suçundan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık müdafiinin temyizinin, katılan sanığın hakaret eylemine ilişkin delil bulunmadığına, sanığın hakaretinin ise sabit olduğuna, katılan sanık hakkında beraat kararı, sanık hakkında ise mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, ayrıca kasten yaralama suçundan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine karşın müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmediğine ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tarafların evli oldukları, aralarında ailevi meseleler nedeniyle bir takım anlaşmazlıkların bulunduğu, suç tarihinde çıkan tartışma esnasında birbirlerini yaraladıkları, ayrıca katılan sanığın "Kalın kafalı mısın sen anlamıyor musun, al bunları g...sok." şeklinde, sanığın da "Allah seni bildiği gibi yapsın gavur tohumu." şeklinde sözler sarf ederek karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri iddia edilmiş; Yerel Mahkemece hakaretin karşılıklı olduğu kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Tarafların evli oldukları, aralarında ailevi meseleler nedeniyle bir takım anlaşmazlıkların bulunduğu, suç tarihinde çıkan tartışma esnasında birbirlerini yaraladıkları, ayrıca katılan sanığın "Kalın kafalı mısın sen anlamıyor musun, al bunları g...sok." şeklinde, sanığın da "Allah seni bildiği gibi yapsın gavur tohumu." şeklinde sözler sarf ederek karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri iddia edilmiş; Yerel Mahkemece hakaretin karşılıklı olduğu kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun'un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Hüküm Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; tüm dosya kapsamı ve tarafların anlatımları karşısında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar açısından Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

C. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Hüküm Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.10.2015 tarihli sanığın sorgusunun yapılması olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin kanun yolu başvurusunun itiraz merciince incelendiği anlaşıldığından, esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkeme kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkeme kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21145, Karar No: 2014/13354, Tarih: 03.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/21145 E.  ,  2014/13354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/278925

MAHKEMESİ : Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2011

NUMARASI : 2011/158 (E) ve 2011/208 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun, kişinin içinde bulunduğu tehlikeli durum veya zor şartlardan yararlanmak suretiyle işlenmesi TCK'nın 158/1-b bendinde, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak kabul edilmiştir. Kişinin içinde bulunduğu tehlikeli durum veya zor şartlar, başkalarına güven duymaya, sığınmaya en fazla ihtiyaç duyduğu anlardır. Kişinin örneğin doğal bir afete veya trafik kazasına maruz kalmasından ya da hastalığı yüzünden içine düştüğü çaresizlikten yararlanılarak aldatılması daha kolaydır. Zor ve tehlikeli durumda olduğunu söyleyerek menfaat sağlanması, acıma ve yardım duygularının kötüye kullanılması suretiyle suçun işlenmesindeki kolaylık nedeniyle bu hâl ağırlaştırıcı neden sayılmıştır. Bir yakınının hastanede, karakolda, cezaevinde, vb, zor veya tehlikeli bir durumda olduğundan bahisle, ona götürülmek üzere para ve eşya olarak mağduru dolandıran kimse, onun, merhamet, acıma, yardıma koşma, korku ve telaşa kapılma duygularını sömürmektedir. Tehlikeli durumun gerçekte var olmadığı halde mağdurun buna inandırılmış olması nitelikli halin uygulanması için yeterlidir. Yalanda olsa mağdur gerçekte düşmüş olabileceği tehlikeli durum veya zor şartlar içine düşmekte ve o durumun gerektirdiği ruhsal ve psikolojik tepkilerle hareket etmektedir.

Sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, katılan Mukaddes'i telefonla arayıp, Manisa Celal Bayar Üniversite Hastanesi'nde yatarak tedavi görmekte olan torunu Onur'un rahatsızlandığını, yoğun bakım ünitesinden aradıklarını, kanaması olduğunu ve acil ilaç kullanması gerektiğini söyleyerek 700 TL'lik ilacın alınmasını onaylayıp onaylamadığını sordukları, katılanın da torununun kurtarılması için ne gerekiyorsa yapmalarını istediği, bir süre sonra katılanın evine giden sanık Serkan'ın 700 TL parayı aldığı, daha sonra hastane yetkilileriyle görüşen katılanın böyle bir olayın yaşanmadığını öğrendiği ve bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 158/1-b maddesindeki nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın gözetilmesine, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.