muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2378, Karar No: 2023/2398, Tarih: 24.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/2378 E.  ,  2023/2398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/189 Esas, 2023/172 Karar

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun yapılmamış sayılması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/237 E., 2021/235 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı asıl tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davacı asılın adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1438, Karar No: 2011/3484, Tarih: 26.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/1438 E.  ,  2011/3484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 26.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7121, Karar No: 2014/16408, Tarih: 20.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7121 E.  ,  2014/16408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 21. Asliye

Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10.İş ve İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, haksız rekabet nedeniyle cezai şartın tahsili istemine ilişkindir.

İş mahkemesi'nce,uyuşmazlığın işçi-işveren ilişkisinden kaynaklanmadığı ve davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise;uyuşmazlığın iş akdinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dava tarihinde geçerli olan 6762 sayılı TTK.’nun 56. maddesine göre, iktisadi rekabetin objektif iyiniyet kurallarına aykırı her türlü suistimali haksız rekabettir. Bu madde ile hakime, çevreye, zamana ve günün ekonomik koşullarına uyan, uyarlanabilen geniş ve değişik bir kıstas verilmiştir. Kanun’un amacı, ekonomik alanda doğruluk ve dürüstlük esaslarının ihlâlini önlemek olup, 57. maddede de sınırlayıcı olmamak kaydıyla iyiniyet kurallarına aykırı hareketler 10 bent halinde gösterilmiştir. 10. bentte de “Rakipler hakkında cari olan kanun, nizamname, mukavele veyahut mesleki veya mahalli adetlerle tayin edilmiş bulunan iş hayatı şartlarına riayet edilmemesi” de haksız rekabet olarak sayılmıştır. Rakip olmayanlar bakımından eylemin, 56 ncı madde ile birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Zira, haksız rekabet hükümleri sadece rakiplerin ekonomik çıkarlarını değil, rekabete dayalı ekonomik düzenin de

korunmasını amaçlar Dava,6098 Sayılı T.B.K'nın 444.maddesinde (818 Sayılı B.K'nın 348) düzenlenen işçinin rekabet yasağından kaynaklanan haksız rekabetten kaynaklanan cezai şart istemine ilişkindir. 6762 Sayılı TTK.'nın 4/1-3 maddesi uyarınca, 818 Sayılı BK'nın 348. maddesinden (6098 Sayılı T.B.K'nın 444 mad.) kaynaklanan davalar tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardan olup, sözü edilen maddede İş Kanunu'nun kapsamında kalan "rekabet memnuiyetine" dair uyuşmazlıkların bundan müstesna olduğu yolunda bir hüküm bulunmadığından,İş Kanunu kapsamında olanlarda İş Mahkemeleri, diğerlerinde ise genel mahkeme (ticaret mahkemesi) görevlidir şeklinde bir ayrıma da gidilemez. Davanın mutlak ticari dava olarak kabulünde güdülen amaç ticari sır kavramının ticaret mahkemesince değerlendirilmesidir. Bu itibarla, davanın istanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20754, Karar No: 2021/14429, Tarih: 08.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20754 E.  ,  2021/14429 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanununa muhalefet suçundan sanık ...'nun anılan Kanunun 91/1, 91/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 160,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/09/2020 tarihli ve 2020/97 esas, 2020/22 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii KADİRLİ Ağır Ceza Mahkemesinin 02/10/2020 tarihli ve 2020/181 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 13.04.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2021 tarihli ve KYB. 2021-52505 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/09/2020 tarihli kararı ile sanığın adlî sicil kaydının bulunmadığı, katılan kurumun zararını gidermiş olması, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği bahsi ile sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'un 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş ise de,

Mezkür ihbarnamede;

Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/09/2020 tarihli kararı ile sanığın adlî sicil kaydının bulunmadığı, katılan kurumun zararını gidermiş olması, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği bahsi ile sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'un 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş ise de,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/02/2010 tarih ve 4/253-28 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün hukukî bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibariyle karma bir özelliğe sahip bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, denetim süresi içinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi ve yükümlülüklere uygun davranılması halinde, geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesi uyarınca düşürülmesi sonucunu doğurduğundan, bu niteliğiyle sanık ile devlet arasındaki cezaî nitelikteki ilişkiyi sona erdiren düşme nedenlerinden birisini oluşturduğu, koşullu bir düşme nedeni oluşturan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinin, objektif koşulların (mahkûmiyet, suç niteliği ve ceza miktarı, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmama, sanığın kabulü, zararın giderilmesi) varlığı halinde mahkemece, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce ve re’sen değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde, hiçbir isteme bağlı olmaksızın öncelikle uygulanması gerektiği, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas-2009/13 karar sayılı içtihadında; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesidir...” şeklinde, yine benzer bir duruma ilişkin olarak verilen Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03/11/2011 tarihli ve 2011/14080 esas, 2011/12301 karar sayılı emsal ilâmında da belirtildiği üzere ''.... Olay nedeniyle kamumun bir zararı doğup doğmadığı saptandıktan ve şayet doğmuş ise bu zararın giderilmesi koşulu yerine getirildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasın karar verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken bu konuda bir araştırma yapılmadan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi....'' şeklinde kararlar verildiği nazara alındığında,

Somut olayda; sanığın Kadirli İlçesi İlbistanlı Köyü Kadıoğlu mevkiinde bulunan ormanlık alanda motorlu testere ile 3 adet ardıç tohumu, 5 adet ardıç maden direği, 16 adet sedir ağacı kalası ve 28 kızılçam ağacı kalası kesmek suretiyle 6831 sayılı Orman Kanununa muhalefet suçunu işlediği, yapılan yargılamada oluşan maddi zararın hâkimin basit bir araştırma ile saptayabileceğinden ibaret bulunduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık hakkında uygulanabilmesi için, diğer koşulların varlığının yanında, “Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” gerektiği, anılan Mahkemece katılan kurumun maddi zararının sanık tarafından giderilmediği halde, giderildiği gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden Kadirli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02.10.2020 tarihli ve 2020/181 Değişik İş sayılı kararının CMK'nun 309/4- a maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 08.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/14180, Karar No: 2013/7542, Tarih: 09.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/14180 E.  ,  2013/7542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve ücret alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.04.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirkete ait İlköğretim Okullarında 11.09.2000-04.03.2010 yılları arasında çalıştığını, çalışma süresinin başlangıcında sınıf öğretmeni ve müdür yardımcısı olarak hizmet verdiğini, 02.02.2010 tarihinden itibaren ise okul müdürü olarak görev yaptığını, müdür yardımcısı olarak çalıştığı dönemde ücretinin aylık brüt 5.198,27 TL olduğunu, müdür sıfatı ile imzaladığı 02.02.2010 tarihli sözleşmeye aynı ücret miktarı yazılmış ise de, sözleşmenin imzalanması aşamasında okul yöneticilerinin sözlü olarak kendisine diğer Bilfen okullarındaki müdürlerin ücretinin ödeneceği beyan ettiklerini, aradaki ücret farkının ödenmemesi üzerine fark ücret alacağını talep ettiğini, bunun üzerine 04.03.2010 tarihinde işveren tarafından iş sözleşmesinin haksız sona erdirildiğini, işyerinde fazla çalışma yapmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilikalacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının aylık ücretinin iş sözleşmesinde gösterilen miktardan fazla belirlendiği yönündeki iddianın gerçeği yansıtmadığını, farklı okullarda çalışan yöneticilere farklı ücret verilebileceğini, davacının sözleşmede belirlenen ücret karşılığında çalışmayı kabul etmeyerek iş sözleşmesini haklı sebebe dayanmaksızın feshettiğini, işlerinde fazla çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiği, davacının fazla çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-İş sözleşmesini taraflardan hangisinin feshettiği ve feshin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiği, davacının fazla çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-İş sözleşmesini taraflardan hangisinin feshettiği ve feshin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı ile davalı arasında fesih tarihi olan 04.03.2010 tarihinde geçerli olmak üzere iki ayrı sözleşme imzalandığı görülmektedir. Taraflar arasında 01.09.2009-31.07.2011 tarihleri arasında geçerli olmak üzere imzalanan ve davacının görevinin Ataşehir İlköğretim Okulu müdür yardımcısı olarak gösterildiği ilk sözleşmede aylık ücret brüt 5.198,27 TL olarak belirlenmiştir. Davacının Koşuyolu İlköğretim Okulu müdürü olarak görevlendirilmesinden sonra 01.02.2010-31.07.2011 tarihleri arasında geçerli olmak üzere imzalanan ikinci sözleşme de aylık ücret miktarında bir değişiklik yapılmadığı ve davacının Müdür olarak aylık brüt 5.198,37 TL ücret ile çalışmayı kabul ettiği görülmektedir.

Davacı ile işveren arasında, 01.02.2010-31.07.2011 tarihleri arasında geçerli sözleşmenin imzalanmasından sonra ücret konusunda ihtilaf doğduğu sabittir. Davacı, ücret miktarına ilişkin bu ihtilaf sebebi ile iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini ileri sürmekte ise de, davacı tanıklarının bu konuda görgüye dayalı bilgileri bulunmamaktadır. Davalı tanıkları ücret ihtilafı sebebi ile davacının işe devam etmediğini beyan etmişlerdir. Dosya içerisine ibraz edilen sağlık raporu, devamsızlık tutanakları ve tanık beyanları bir arada değerlendirildiğinde, davacının ücretinin diğer okul müdürlerine ödenen ücret miktarı olarak belirlenmesi talebinin işverence kabul edilmemesi sebebi ile iş sözleşmesini sonlandırdığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davacı, 01.02.2010 -31.07.2011 tarihleri arasında geçerli sözleşmenin imzalanması sırasında işverenin sözlü olarak sözleşmede belirtilenden daha yüksek ücret ödeyeceğini beyan ettiğini ileri sürmüş ise de, davacı tanıklarının bu hususta da görgüye dayalı bir bilgileri bulunmamaktadır. Davacı ile işveren arasında, diğer okullarda müdürlük yapan çalışanlara eş değer ücret verileceği hususunda anlaşmaya varıldığı tereddüte yer veremeyecek şekilde ispatlanamamıştır. Eğitim durumu ve çalıştığı sektördeki kıdemi de nazara alındığında davacı imzaladığı sözleşmenin anlam ve sonuçlarını kavrayabilecek durumdadır. Bu sebeple, davacının diğer okul müdürlerine verilen ücretin kendisine verilmemesi sebebi gerçekleştirdiği feshin haklı sebebe dayandığı kabul edilmez. Saptanan bu durum karşısında, kıdem tazminatı ve bakiye süre ücret alacağı talepleri yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

2-Taraflar arasındaki diğer uyuşmazlık ise, fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusundadır.

2-Taraflar arasındaki diğer uyuşmazlık ise, fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusundadır.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır. Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

Bilirkişi tarafından işyerinde normal çalışma süresinin haftalık kırk saat olduğu kabul edilerek kırkbeş saate kadar olan çalışma süresi için yüzde yirmi beş, kırkbeş saati aşan üç saatlik süre için yüzde elli zamlı ücret hesaplanmış ise de, taraflar arasındaki iş sözleşmesinde haftalık çalışma süresinin kırk saat olduğu belirtilmediği gibi, hangi saatler arasında çalışma yapılacağına ilişkin de bir açıklık bulunmamaktadır. Bu durumda, haftalık çalışma süresinin taraflar arasında kırk saat olarak belirlendiği kabul edilerek, haftalık beş saatlik çalışma süresi için yüzde yirmi beş zamlı ücret hesaplanması hatalı olup bu husus ayrı bir bozma sebebi olarak kabul edilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5439, Karar No: 2010/7635, Tarih: 29.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/5439 E.  ,  2010/7635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.170,00 TL'lik takip nedeniyle itirazın iptaline % 40 inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyasında bulunması gereken Pendik 1. İcra Müdürlüğünün ... E. sayılı ve ... E. sayılı dosyalara rastlanılamamıştır. Sözü geçen dosyaların dosyasına konulması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4499, Karar No: 2020/503, Tarih: 23.01.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/4499 E.  ,  2020/503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ...Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

Dava, kurum işleminin iptali ile mamuliyet aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne kararın kaldırılmasına davanın kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili; müvekkilinin, oğlu ...'ye ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/108 E. sayılı dosyası ile 29/07/2011 tarihli kararı ile vasi tayin edildiğini, oğlunun 1986 yılının 2. ayında sigortalı olarak çalışmaya başladığını, 2008 yılının 9. ayına kadar çalışmaya devam ettiğini, ...'nin sigortalı çalışmasının 15 yılı aştığını ve 3600 günden fazla sigorta pirimi ödendiğini, çalışma gücünü %80 oranında kaybetmesi nedeniyle malulen emekli olmak üzere sosyal güvenlik merkezine başvurduğunu, ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesinin raporunda %80 oranında iş gücü kaybının mevcut olduğunun mütalaa edildiğini, davalı kurumca 25/09/2012 tarih 14-468-313 sayılı yazısı ile sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı işyerinde maluliyetini gerektiren bu hastalığın ve arıza ile girdiğinin tespit edildiğinden malüllük aylığından yararlanamayağının bildirildiğini belirterek bu kararın iptalini, ...'nin malulen emekliliğine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili; davacı ile ilgili olarak ... Ruh ve Sinir Hastalıklan Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen I7.09.2012 tarih, 14468313 sayılı raporun Küçükçekmece Sosyal Güvenlik Merkezi’nce incelenmesi sonucunda; davacının 506 sayılı Yasa'nın 53/a maddesine göre malul sayılmış ise de, davacının ilk işe girişinde maluliyetini gerektiren arıza ile girdiği belirlendiğini, 506 sayılı Yasa’nın 53/B maddesi uyarınca sigorta yardımlarından yararlanamayacağından tahsis isteminin reddedildiğini, davalı Kurum tarafından yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; açılan davanın kabulü ile, Küçükçekmece Sosyal Güvenlik Merkezinin 25/09/2012 tarih, 14468.313 sayılı kararının iptaline, davacı ...'nin 20/09/2000 tarihinden itibaren emekli olması gerektiğinin tespitine, taraflar arasındaki muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI