muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12301, Karar No: 2013/27, Tarih: 21.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/12301 E.  ,  2013/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 07/06/2012 gün ve 2011/17518 - 2012/8678 sayılı ilâmıyla ret ve bozma kararı verilmiş, süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli... İli,.... İlçesi, ... Köyü 101 ada 5 parsel sayılı 999,45 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bulunan taşlık ve kayalık yerlerden olduğunu, emek ve masraf sarfı ile imar ve ihyasının tamamlanmadığını ve gerçek kişiler lehine kazandırıcı zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18/1. maddesi uyarınca davalı adına yapılan tesbitinin iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, parselin tesbitinin iptaline ve davacı Hazine adına tesciline, taşınmazın içinde bulunan ve davalıya ait olduğu anlaşılan 20 adet 4 - 5 yaşlarındaki zeytin ağacının davalıya ait muhdesat olarak tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hükmün, davacı Hazine tarafından muhdesat yönünden, davalı gerçek kişi tarafından ise, tapu iptali ve tescile yönelik temyizi üzerine, Dairenin 07/06/2012 gün ve 2011/17518 - 2012/8678 sayılı ilâmı ile [ 1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzmana bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyecek yerlerden olduğu belirlenerek, Hazine'nin davasının kabulü yolunda hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığından, davacı gerçek kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2) Hazine'nin temyiz itirazlarına gelince; 3402 sayılı Yasanın 19/2. maddesi gereğince, taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve kazanma sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerekmektedir. Ne var ki; çekişmeli parselin bulunduğu köyde seri bazda yapılan orman kadastrosunda, dava konusu yerin niteliğinin araştırılmadığı, resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucu verilen bilirkişi raporlarıyla, çekişmeli parselin 2004 yılına kadar, yüksek eğimli, üzerinde orman bitki örtüsü bulunan ve toprak muhafaza karakteri taşıyan hiç işlenmemiş yerlerden iken, son zamanda bitki örtüsünün kaldırıldığı saptanmıştır. Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Orman Yasasının 1. maddesinin 2. fıkrasının (İ) bendinde “ Sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, özel yasası gereğince Devlet Ormanından tefrik edilmiş ve imar ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 09.07

. Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Orman Yasasının 1. maddesinin 2. fıkrasının (İ) bendinde “ Sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, özel yasası gereğince Devlet Ormanından tefrik edilmiş ve imar ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 09.07.1956 tarih ve 6777 sayılı Yasada tasrih edilen yabani ve aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar” 'ın orman sayılmayacağı, kabul edilmişse de, çekişmeli taşınmazlara ait her hangi bir tapu kaydına dayanılmadığı gibi, 3573 sayılı Yasa gereği tahsis de bulunmamaktadır. Bilimsel ve teknik olarak ve 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesi gereğince, eğimi %12' yi geçen yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından aynı Yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılır. Çekişmeli parselin bulunduğu yörede ilk orman kadastrosu 1966 yılında seri usulüne göre, her hangi bir köy ya da belde sınırı esas alınmadan ve isimleri belirlenen orman bazında

yapılıp, 1969 yalında kesinleşmiştir. Daha sonra 1981 ve 1991 yılında çalışan orman kadastro komisyonlarınca çekişmeli taşınmazların orman niteliğini belirleyen bir çalışma yapılmadığı gibi daha sonrada böyle bir çalışma yapılmamıştır. 02.12.2003 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Yasanın 12. maddesi ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7. maddesinin 1. fıkrası gereğince “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da sınırlandırma sırasında orman olduğu halde orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti ile 2. madde uygulamaları ile ilgili olarak kadastrosu kesinleşmiş yerlerde tespit edilen fenni hataların düzeltilmesi işleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.”. Çekilmeli parselin öncesi itibariyle yüksek eğimli makilik olduğu, eğiminin %12'den fazla olan tamamen maki cinsi ağaçcıklarla kaplı, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki devlet ormanının devamı niteliğinde olduğu, 6831 sayılı Yasanın 1. maddesinin 2. fıkrasının J bendi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu belirlenmiştir. Çekişmeli parsel bu haliyle orman kadastro komisyonlarınca orman olarak sınırlandırılabileceği gibi, orman olarak kullanılmak üzere Orman Yönetimine tahsis edilebilir. Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevî bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlenmesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır. Bu yasaklamaya aykırılık teşkil eden eylemler, 6831 sayılı Yasanın 93/1 ve 93/2 maddesine göre suç oluşturur. Diğer taraftan, 3402 sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince kadastro mahkemesinin, Medenî Yasanın öngördüğü biçimde doğru sicil oluşturma görevi bulunduğu, başka bir deyişle, uyuşmazlığın esası hakkında karar verirken, çekişmeli parselin hangi nitelikte, miktarda ve kimin adına tapuya tescil edileceğine, beyanlar hanesinde hangi şerhlere yer verileceğine tereddüte yer bırakmayacak biçimde karar verme görevinin bulunduğu gözetilerek, taşınmazın hangi nitelikte Hazine adına tescil edildiği hükümde belirtilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilerek, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili ve beyanlar hanesinde yer alan muhdesata ilişkin şerhlerin silinmesine karar verilmesi gerekirken, çekişmeli parselin niteliği belirtilmeden Hazine adına tesciline ve çekişmeli parselin üzerindeki ağaçların, muhdesat olarak, davalı gerçek kişiye ait olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu,''] gerekçeleri ile bozulmuştur.

Dava, dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Dava, dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahdidi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilân edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise, 30.07.1982 tarihinde ilan edilip, 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 sayılı Yasanın, 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında 3302 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması mevcuttur.

Davalı vekili karar düzeltme dilekçesinde; 26/04/2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak, aynı tarihte yürürlüğe giren 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı “Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkındaki Yasanın'' 13. maddesinin 6. bendi ile 6831 sayılı Yasanın 12. maddesine ''(Ek fıkra: 19/4/2012 - 6292/13 md.) Orman kadastrosu yapılıp kesinleşen yerlerde, orman idaresince başka bir değerlendirme yapılmaksızın kesinleşen orman kadastrosuna göre işlem yapılır. '' hükmünün eklendiğini, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosunun davadan ve kadastro tespitinden önce yapılıp kesinleştiğini ve taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu dışında kaldığını, yüksek dairenin yasanın açık hükmüne rağmen taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tescili gerektiği yolundaki değerlendirmesinin ve bu yöndeki bozmasının yasaya aykırı olduğunu kaldı ki; dairenin çekişmeli taşınmaza yakın komşu olan 101 ada 164 parselin Hazine adına tesciline ilişkin kararı 2011/17519 E. 2012/8683 K. sayılı ilamı ile onadığını ileri sürerek bozma kararının bu nedenlerle kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün onanmasını istemiştir.

Karar düzeltme isteminin incelenmesinde; somut olayda, davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bulunan taşlık ve kayalık yerlerden olduğunu, emek ve masraf sarfı ile imar ve ihyasının tamamlanmadığını ve gerçek kişiler lehine kazandırıcı zilyetlik koşullarının

Karar düzeltme isteminin incelenmesinde; somut olayda, davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bulunan taşlık ve kayalık yerlerden olduğunu, emek ve masraf sarfı ile imar ve ihyasının tamamlanmadığını ve gerçek kişiler lehine kazandırıcı zilyetlik koşullarının

oluşmadığını ileri sürerek, 3402 sayılı kadastro yasasının 18/1. maddesi uyarınca davalı adına yapılan tesbitinin iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmış, mahkemece davanın kabulüne, parselin tesbitinin iptaline ve davacı Hazine adına tesciline, taşınmazın 1. derece doğal sit alanı olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına, parsel içinde bulunan ve davalıya ait olduğu anlaşılan 20 adet 4-5 yaşlarındaki zeytin ağacının davalıya ait muhdesat olarak tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş ve hükmün, davacı Hazine vekili tarafından muhdesat yönünden, davalı gerçek kişi tarafından ise, tapu iptali ve tescile yönelik temyizi üzerine, Dairenin 07/06/2012 gün ve 2011/17518-2012/8678 sayılı ilâmı ile yukarıda belirtilen gerekçelerle bozulmuştur.

Ancak; davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bulunan taşlık ve kayalık yerlerden olduğu, emek ve masraf sarfı ile imar ve ihyasının tamamlanmadığı ve gerçek kişiler lehine kazandırıcı zilyetlik koşullarının oluşmadığı savı ile dava açmışsada dava dilekçesinin 3 numaralı bendinde taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18/1. maddesi uyarınca davalı adına yapılan tesbitinin iptali ile Hazine adına özel mülk olarak tescilini istemiştir. Davacı Hazine, taşınmazın orman olarak Hazine adına tescilini istemediği gibi, talebi doğrultusunda lehine kurulan mahkemenin hükmünü esastan benimsemiş ve kararı sadece muhdesata yönelik olarak temyiz etmiştir. Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonunda uzman orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın 1959 tarihli memleket haritasında beyaz renkli açık alan; 1992 tarihli hava fotoğrafı ile 1996 tarihli memeleket haritasında ise, makilik olarak gözüktüğünü, bu tarihten sonra imar ve ihyasının yapılarak tarım arazisi haline getirildiğini, toprak ve bitki örtüsü yönünden orman niteliğinde ve orman içi açıklığı olmadığını, kesinleşen orman kadastro sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirtmiştir. Ziraat mühendisi ve jeoloji muhendisi dahi raporlarında taşınmazın öncesinde taşlık, kayalık, çalılık nitelikli yerleden iken yakın tarihlerde imar ve ihyasının yapılarak ziraate elverişli hale getirildiğini söylemişlerdir. Bu durumda; davacı Hazinenin istemi ve mahkeme hâkimi, H.U.M.K.'nun 74. maddesi ve H.M.K.'nun 26. maddesine göre istemle bağlı olduğu, istem doğrultusunda yapılan araştırma sonucunda taşınmazın orman sayılmayan yerleden olduğu, ancak zilyetlik koşullarının gerçek kişiler yararına oluşmadığı kabul edilerek Hazine adına tescil edildiği, kurulan hükümle birlikte Hazinenin muhdesata yönelik temyiz nedeni dikkate alındığında, taşınmazın artık orman olmadığına ilişkin hukuki nitelemenin kesinleştiği anlaşılmaktadır. Ayrıca, somut olayda; 3402 sayılı Yasanın 30/2. madde koşulları da yoktur. Her ne kadar, davacı Hazine vekili karar düzeltmeye gelmiyorsa da, Hazine lehine oluşturulan hükümde davalı vekilinin hukuki yararının bulunduğu dikkate alındığında, kesinleşen hukuki olguları aşar biçimdeki dairemizin bozma kararı maddi yanılgıya dayandığından, davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile dairenin bozmasının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 07/06/2012 gün ve 2011/17518-2012/8678 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkemenin 03/03/2011 gün ve 2010/118 E. 2011/103 K. sayılı kararının yukarda açıklanan nedenle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan harcının istek halinde iadesine 21/01/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32291, Karar No: 2017/3249, Tarih: 10.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/32291 E.  ,  2017/3249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Soruşturma aşamasında yapılan usulüne uygun arama sırasında ele geçen bandrolsüz ve bandrol yükümlülüğüne aykırı kitapların listesine bakıldığında, aynı yayın evinden basılan, aynı baskı yılına ait, aynı kitapların, birden fazla sayıda, seri halde satışa hazır ele geçirildiği anlaşılmakla, sanığın bandrolsüz kitapları ikinci el olarak aldığı savunmasıyla çelişen maddi bulgular elde edilmesi karşısında, 5846 sayılı Kanun'un 71/1 ve 81/13 maddelerini birlikte ihlal eden sanığın mahkumiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

2- Dosyada suça konu maddi olay tarihi 19.12.2011 olmasına rağmen gerekçeli kararda suç tarihinin 18.12.2011 olarak yazılması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15442, Karar No: 2015/3202, Tarih: 03.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15442 E.  ,  2015/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, sofralık biber ve kuru soğanın 2013 yılı itibarıyla dekar başına ayrıntılı (arazi kirası, işletme faizi vs) üretim giderlerine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1415, Karar No: 2018/211, Tarih: 14.02.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1415 E.  ,  2018/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 27.05.2014 gün ve 2013/1081 E. 2014/591 K. sayılı karar davalı tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 26.11.2015 gün ve 2014/17668 E., 2015/13737 K. sayılı kararı ile,

(...Dava, kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Cumhuriyet savcısı olarak görev yaptığını, davalının ise il emniyet müdürlüğünde 4. sınıf emniyet müdürü olduğunu, güvenlik sorunu nedeniyle davalınında aralarında bulunduğu birçok polisin görevi kötüye kullanma suçundan sanık olarak yargılandığını, davalının bu suçlamadan kurtulmak için resmi belgede sahtecilik yaptığı şüphesi ile Siirt Valiliği'nce soruşturma izni verilmesi için yapılan ön incelemede Hatay İl Emniyet Müdürlüğünde 04/10/2013 tarihinde vermiş olduğu ifadede “sokak kabadayısı” demek suretiyle kendisine hakaret ettiğini iddia ederek manevi tazminat ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacıya hakaret ettiği kabul edilerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, 04/10/2013 günü davalının Hatay İl Emniyet Müdürlüğünde verdiği ifadede, davacı hakkında sinirli olduğu, Cumhuriyet savcısına yakışmayan ve sokak kabadayısı tavırları içerisinde olduğu biçiminde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru nolu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir.

Somut olaya gelince, davacının Cumhuriyet savcısı, davalının ise emniyet müdürü olduğu, davalının resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin yapılan ön inceleme soruşturmasında alınan ifadesinde davacı hakkında sarf ettiği düşüncelerinin yukarıda değinildiği gibi hoşa gitmeyen, sarsıcı hatta rahatsız edici olanları dahi Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi 10. maddesi, Anayasa 26. maddesi uyarınca ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında korunması gerektiği, kişisel değer yargısı niteliğindeki beyanların eleştiri sınırlarında kaldığının kabulü ile istemin tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir....)

gerekçesiyle oy çokluğuyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı Siirt Cumhuriyet Savcısı olarak görev yaptığını, davalının ise İl Emniyet Müdürlüğü'nde 4. Sınıf Emniyet Müdürü olduğunu, Siirt Adalet Sarayı’nın güvenliğinde yaşanan zafiyet dolayısıyla dönemin koruma şube müdürü olan davalının da aralarında bulunduğu birçok polisin halen Siirt Sulh Ceza Mahkemesi’nde görevi kötüye kullanma suçundan sanık olarak yargılandığını, davalının bu suçlamadan kurtulmak için resmi belgede sahtecilik yaptığı şüphesi ile hakkında Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma başlatıldığını, bu kapsamda Siirt Valiliğince soruşturma izni verilmesi için yapılan ön incelemede davalının Hatay İl Emniyet Müdürlüğü'nde 04.10.2013 tarihinde ifade verdiğini, bu ifadede şahsı hakkında "sokak kabadayısı" yakıştırmasında bulunduğunu, davalının şahsını hedef alan bu haksız ve hukuka aykırı yakıştırmasının İl Emniyet Müdürlüğü'nde görevli polis memurları, amir ve müdürleri arasında kulaktan kulağa yayılarak alay konusu olduğunu, adliyede görev yapan Hâkim, Cumhuriyet Savcısı ve personel tarafından da duyularak çalışma arkadaşları nezdinde de incindiğini, Cumhuriyet Savcılığı görevini kanunlardan aldığı yetki ile polisin adli amiri sıfatı ile icra ettiğini, adli hizmete ilişkin emir ve talimatlarını gecikmeksizin yerine getirmekle görevli polis müdürünün "sokak kabadayısı" yakıştırmasının moral ve motivasyonunu bozduğunu, adli amiri konumunda olduğu camia nazarında şahsını küçük düşürdüğünü ve kendisini bir hayli üzdüğünü, kişilik haklarına yönelik hukuka aykırı saldırı nedeniyle manevi zarara uğradığını ileri sürerek 5.000,00 TL manevi tazminatın hakaret tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.