muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/39582, Karar No: 2017/19365, Tarih: 26.09.2017

Bireysel veya toplu iş hukukuna dair bazı hakların savunulması için işçilerin demokratik ve barışçıl toplu eylem haklarının olabileceği 87 ve 98 sayılı İLO Sözleşmeleri ile Avrupa Sosyal Şartı ile Anayasanın 51., 54. ve 90. maddelerinin bir gereğidir. Ancak bu hakkın sınırsız şekilde kullanımı söz konusu olmayıp eylemin işverene özel olarak zarar verme kastı içermemesi ve ölçülü olması gereklidir.

Dosya içeriğine göre, eyleme katılan davacı ... diğer işçilerin iş akdi feshedilen ... isimli işçinin fesih sebebini ve işten çıkartmaların devam edip etmeyeceğini öğrenmek, sendikalı işçilerin işten çıkartılacağı yönündeki bazı işçilerden duydukları söylentilerin yarattığı tedirginliği işverene iletmek ve bu söylentilerin gerçek olup olmadığını anlamak için, işveren ile görüşmek ve böyle bir uygulamanın ihtimali var ise engellemek amacı ile, toplu eylemde bulunduğu, ancak içlerinden bir grup işçinin, işveren yetkilileri ile görüşerek taleplerini işveren yetkililerine iletme ve görüşme, ayrıca işvereni konu ile ilgili yeniden değerlendirme yapmaya teşvik amaçlarına ulaşmış oldukları; buna rağmen eylemlerini sürdürmelerinin, katılımcı sayısı ve süresi değerlendirildiğinde ölçülü olmaktan uzak olduğu görülmektedir. Ayrıca tanık anlatımlarına göre işçilerin başlangıçta böyle bir niyetleri bulunmamasına rağmen, işverene karşı, üye oldukları sendikanın işverence tanınması ve protokol imzalanması isteğinde bulunmalarının da eylemin amacını aştığı, işçilerin, işverenin eylem baskısı altında yetki belgesi almayan sendika ile toplu görüşmeye zorlanmasının, yetki tespitine ilişkin prosedürün tümüyle bir tarafa bırakılarak emredici yetki koşullarına aykırı işlem yapılması taleplerinin, işverenin 6356 Sayılı Yasadan kaynaklanan yasal haklarından vazgeçmeye zorlama sureti ile yasal hakkın ihlali niteliğinde olduğu; bu taleplerinin hukuki ve haklı bir dayanağı olmadığı gibi işverene karşı baskı ile, işyerinde yetkisi olup olmadığı bile belli olmayan bir sendikayı kabul ettirmeye çalışmak niteliğinde olduğu, bunun işveren tarafından katlanılıp kabul edilebilecek bir durum olmadığı anlaşıldığından feshin haklı nedene dayanmamakla birlikte geçerli fesih nedeni oluşturduğu anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar edilmesi hatalı bulunmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç:

Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nin 2017/836 esas 2017/689 sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,20 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

Sonuç:

Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nin 2017/836 esas 2017/689 sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,20 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 302,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre belirlenen 1.980,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Dosyanın kararı veren... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine, karardan bir örneğin ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

7-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine,

8- Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.09.2017 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.

-
Yargıtay — Esas No: 2013/3164, Karar No: 2013/8035, Tarih: 17.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3164 E.  ,  2013/8035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında dava konusu .... Köyü 103 ada 1 ve 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar, orman niteliğinde Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... Tüzel Kişiliği, çekişmeli taşınmazların köyün kadim merası olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, 103 ada 1 ve 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tespitinin iptali ile mera niteliğinde sınırlandırılıp özel sicile kaydına karar verilmiş, davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13.10.2009 gün ve 14039 - 14644 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Dosyada yer alan Sivas Valiliği İl Çevre ve Orman Müdürlüğünün 05/06/2009 havale tarihli yazısında; Etyemez Köyünde orman tahsisi yapılmadığının bildirildiği, Sivas Valiliği İl Tarım Müdürlüğünün 18/05/2009 tarihli yazısında ise Etyemez Köyünün 500 hektarlık merasında 2000 yılında başlayıp 2002 yılında sona eren Dünya Bankası tarafından finanse edilen Doğu Anadolu Su Havzaları Rehabilitasyon Projesi Etyemez Mikrohavzası kapsamında Orman Bakanlığı Ağaçlandırma Başmühendisliğince dikenli tel ile ayrılarak otlatmaya kapatıldığının belirtildiği, Orman Yüksek Mühendisi Kadir Eğri’nin 18/05/2009 tarihli raporunda çekişmeli taşınmazın yanmış orman sahası, gençleştirme sahası, muhafaza ormanı ve milli park olmadığı, içinde ve civarında orman bitki örtüsünün mevcut olmadığı, devletleştirilen yerlerden olmadığı, dava konusu sahanın orman ile bütünlük oluşturabilecek orman bitki örtüsü kök ve kütüklerine rastlamadığı, eski tarihli resmi belgelerde de orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmiş ise de, rapora eklenen memleket haritası örneğinin renkli olmadığı ve çekişmeli taşınmazın konumunun arazi kadastrosu paftası ile ölçekleri denkleştirilmek suretiyle çakıştırılarak gösterilmediği, bu nedenle; öncelikle mahkemece yöreye ait en eski memleket haritası, amenajman planı, hava fotoğrafı ile belediyede bulunan halihazır harita ve münhanili haritalar ile varsa topografya haritaları getirtilerek bir jeolog, bir orman ve bir harita mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden keşif yapılarak çekişmeli taşınmazın öncesinin, orman niteliğinin, eğiminin, orman içi açıklık olup olmadığının belirlenmesi" gereğine değinilmiştir.

Bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne, taşınmazların mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkidir.

Bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne, taşınmazların mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkidir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. madde hükmüne göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 17/09/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14117, Karar No: 2017/2286, Tarih: 22.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/14117 E.  ,  2017/2286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde ... ili ... ilçesi ... köyünde yapılan kadastro çalışmalarında kendisine babasından intikalen ve taksimen gelen Işıklar mevkiindeki 143 ada 4 ve 6 parsel sayılı taşınmazların meşelik ve çamlık olarak Hazineye yazıldığını, dava konusu taşınmazların ... köyüne ait kesinleşmiş bulunan orman tahdit haritasında, sarı alanda kültür arazisinde kalmasına rağmen ve kendisinin 20 yılı aşkın bir zamandan bu yana malik sıfatıyla çekişmesiz olarak malik sıfatıyla kendi tasarrufunda bulunduğunu, nizalı taşınmazlara sınır 143 ada 5 parsel numarası ile adına müstakil olarak yazılan 19083,35 m2'lik tarla vasıflı taşınmazın, mülki hudutları ile bir bütün halinde kendisine ceddinden intikalen ve taksimen gelen ve yıllardır 30 yılı aşkın bir zamandan bugüne kadar malik sıfatıyla kullanımında bulunan taşınmazın dava edilen 143 ada 4 ve 6 parsellerin kadastro çalışmalarında bulunmadığından eksik ve hatalı ölçümleme sonucunda Hazine parsellerinin oluşturulduğunu, dava edilen her iki parselin kullanım ve mülk olarak adına tescil gören 5 parsel sayılı taşınmazla bir bütünlük arz ettiğini, Hazine adına tespit gören taşınmazların üzerinde çamlık ve meşelik vasfının olmadığını, kullanım olarak tarla vasfında bulunduğunu, taşınmazın bir bölümünde kiraz fidanlarının mevcut olduğunu, bu sahalar üzerinde nitelik belirlenmesinin sehven hata yapılarak belirlendiğini, 143 ada 4 parselin meşelik vasfı ile 2857,91 m2 ve 143 ada 6 parselin çamlık ve meşelik vasfı ile Hazine adına yapılan tespitin iptali ile, müstakil olarak tespit edilen 143 ada 5 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine veya parsellerin müstakil olarak adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu, davanın kısmen kabülü ile ... ili ... ilçesi ... köyü 143 ada 6 sayılı parselin orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu, davanın kısmen kabülü ile ... ili ... ilçesi ... köyü 143 ada 6 sayılı parselin orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Bu kararı davacı ve davalı Hazinenin temyiz etmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2012/306 Esas ve 2012/763 Karar sayılı ilamı ile "Mahkemece, temyize konu 143 ada 4 sayılı parselin (B) işaretli bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı yararına zilyetlik koşullarının oluştuğu gerekçesiyle bu parsellerin davalı gerçek kişiler adına tesciline karar verilmişse de, mahkemenin kabulü dosyadaki bilgi ve belgelerle örtüşmemektedir. Hükme esas alınan orman bilirkişi raporuna ekli memleket haritasında, taşınmazın yeşil renkli alanda kaldığı görülmektedir. Her ne kadar orman bilirkişi yeşil rengi meyve ağaçları olarak açıklamış ise de, taşınmaz üzerinde gerek bugün ve gerekse geçmişte herhangi bir meyve ağacı bulunmadığı gibi, taşınmazın bitişiğinde bulunduğu orman parseli ile memleket haritasında aynı renk ve konumda olduğu, ormandan ayırt edici bir unsurun bulunmadığı görülmektedir. Bu somut olgular karşısında memleket haritasının, dosyadaki

bilgi ve belgeler ile taşınmazın zemindeki fiili durumuna aykırı yorumuna değer verilemez. Taşınmazın yanındaki orman parselinin devamı ve aynı şekilde memleket haritasında yeşil renkli ormanlık alanda kaldığının kabulü gerekir. Tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yer üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu göz önünde bulundurulmamıştır. Bu nedenle, dava dosyasının fen bilirkişiye verilerek, taşınmazların memleket haritasında yeşil alanda kalan bölümleri yönünden ifraz krokileri düzenlettirilerek ek rapor alındıktan sonra, bu bölümler yönünden Orman Yönetiminin davası kabul edilerek orman olarak tescil edilmeli, kalan bölümler yönünden ise aynı karar verilerek davalı gerçek kişiler adına tescil edilmelidir" denilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş, ancak mahkeme süresinde olmadığından bahisle 01/10/2015 tarihinde temyiz talebenin reddine karar verilmiştir. Verilen bu karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş, ancak mahkeme süresinde olmadığından bahisle 01/10/2015 tarihinde temyiz talebenin reddine karar verilmiştir. Verilen bu karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, mahkeme kararının ilgilisine 24/04/2015 tarihinde tebliğ edildiği ve yasal 15 günlük süre geçtikten sonra temyiz talebinde bulunulmuş olduğu anlaşıldığından, mahkemece de süre aşımı yönünden temyiz isteminin reddi yolunda verilen kararda bir isabetsizlik görülmediğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6315, Karar No: 2010/1123, Tarih: 05.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6315 E.  ,  2010/1123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya arasında bulunan Kırşehir Asliye 2.Hukuk Mahkemesinin 9.9.1996 tarih 1988/72 E. 1996/422 K. sayılı dava dosyasının mahkemesine iade edilerek taraflarına kararın tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenmesi, temyiz edilmediği takdirde kesinleşme şerhi verilerek yeniden dava dosyası içerisine konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 5.3.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3987, Karar No: 2020/2307, Tarih: 03.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3987 E.  ,  2020/2307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17/04/2018 tarih ve 2012/215 E- 2018/132 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 04/07/2019 tarih ve 2018/1348 E. - 2019/753 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, patoloji profesörü olan müvekkilinin "Patoloji Soruları" adlı eserinin 2003 yılından itibaren ilk olarak Sağlık Vakfı Yayınlarından, daha sonra Nobel Tıp Kitabevi Yayınlarından ve son olarak 9. ve 10. baskılarının TUSDATA ve yan kuruluşu olan Klinisyen Yayınlarından çıktığını, bugüne kadar müvekkiline herhangi bir telif ödemesinin yapılmadığını, 2012 yılında kitabın satış fiyatının 90,00 TL ve her baskının 6.000 adet olduğundan hareketle 1.080.000,00 TL üzerinden telif ücretinden FSEK 68. maddesi gereğince şimdilik 20.000,00 TL tazminatın tahsilini istediklerini, editör olarak davacı ile dava dışı Dr. Sami Selçukbiricik’in ortak telif hakkı sahibi olduklarını, davalının davacıya ait hakların kendilerine devredildiğine dair belge sunamadığını, haklarının temsili veya devri konusunda davacıya hiçbir yetki vermediklerini, müvekkilinin hem yazar hem editör olduğunu, şirket ortağı yazarlara değişik adlar altında telif ödemesi yapıldığını ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile toplam 41.835,37 TL telif alacağının, haksız fiil tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile dava dış...’in ilk olarak adi ortaklık şeklinde başladıkları yayıncılık faaliyetlerini daha sonra müvekkili şirket çatısı altında ortak olarak devam ettirdiklerini, ilerleyen süreçte davacının ve eşinin şirket hisselerini 05.04.2005 tarihli hisse devri ve ortaklığın tasfiyesi sözleşmesine bağlı olarak müvekkilinin yönetim kurulu başkan...’e devrettiğini, davacıya ve eşine hisse devrine karşılık toplam 2.360.000,00 TL ödendiğini, dava konusu kitabın patoloji alanında uzman davacı tarafından hazırlanmasının mümkün olmadığını, dava dosyasına delil olarak sunulu kitap kapaklarında da davacının editör olarak göründüğünü, bu nedenle davacının eser sahibi olmadığını, dava konusu kitabın başkaca yazarları olduğunu, 05.04.2005 tarihli hisse devir sözleşmesinde “...'in ./..

bu sözleşmedeki şartlar yerine getirildiği sürece imza tarihi itibariyle iki yıl boyunca Patoloji Soru Kitabı haricinde TUS konusunda direkt ya da dolaylı ticari bir iş yapmayacaktır” yazıldığını, bu hisse devrinde şirketin yayınlarının değerlerinin hesaplanarak ortaklara ödendiğini, uzun yıllar sonra davacının hak iddia etmesinin dürüst davranma ilkesine aykırı olduğunu, Sami Selçukbiricik’e telif ödemesi adıyla ödenen ücretlerin TUSDATA Hazırlık Dergilerine ilişkin olduğunu, dava konusu kitaba ilişkin bir telif ödemesi yapılmadığını, kitapların davacının rızasıyla basıldığını, bu nedenle FSEK 68. maddesinin uygulanamayacağını, sebepsiz zenginleşmeye dayalı talebin de zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının yazar olarak iştirak halinde eser sahibi bulunduğu, ayrıca eser sahiplerini bir araya getiren davacı ... ve dava dış...'in eser sahiplerinin iştirak halinde meydana getirdikleri eser üzerindeki mali hakları kullanmaya yetkili olduğu, davacı eser sahibi olarak mali hakları kullanma yetkisine sahip olmasa da FSEK 10/IV maddesi gereğince mali hak sahibi bulunduğu, davacının münhasıran eser sahipliğinden doğan haklarının saklı olduğu, 15.07.1997, 23.07.1997, 30.07.1997, 12.08.1997 tarihli Kesin Sözleşmelerin patoloji sorularını da kapsadığı ve eser sahiplerinin bu sorular üzerindeki mali haklarını Dr. Sami Selçukbiricik ve Dr. ...’e devrettiklerini gösterdiği, her ne kadar hangi mali hakların devredildiği açıkça ve kanundaki ifadelerle belirtilmemişse de sözleşme içeriğinden çoğaltma, yayma ve işleme haklarının süresiz ve sınırsız olarak devrini içerdiği, nitekim tarafların eylemli olarak uymaları karşısında geçerli bir sözleşmenin kabulünün gerektiği, dava konusu kitabın davalı şirketin kurulmasından önce çoğaltılarak dağıtılmaya başlandığı, davacının sunduğu sözleşmelerin 1997 tarihli olması ve davalı tarafça sunulan devir belgelerinin ise genel olarak tarih bulunmamakla birlikte “1997 yılında sözlü olarak devrettiğim” ifadesinin bulunduğu dikkate alındığında davacının sunduğu sözleşmelerden sonraki tarihlerde düzenlendikleri, hiç kimsenin sahip olduğu haktan daha fazlasını başkasına devredemeyeceği ilkesi göz önünde bulundurulduğundan davalı tarafın 12.12.2012 havale tarihli cevap dilekçesi ekinde sunduğu devir belgelerinin geçerli olamayacağı, eser sahiplerinin haklarını zaten 1997 yılında devrettiklerinin kabulünün gerektiği, 1997 yılında yapılan sözleşmelerle davacıya ve dava dış...’e devredilen mali hakların, davacı tarafından davalı tarafa usulüne uygun olarak devredildiğini gösterir nitelikte herhangi bir sözleşmenin de bulunmadığı, dava konusu “patoloji soruları” adlı eserin mali haklarının davacı ve dava dış...’e, sözleşmede özel herhangi bir durum öngörülmediğinden eşit oranda ait olduğunun kabulünün gerektiği, söz konusu dava bakımından davacının talebinin FSEK’ten kaynaklanan alacak hakkına yönelik olabileceği, alacak hakkının Türk Borçlar Kanununun md. 146 gereğince on yıllık zamanaşımına tabi olacağından geriye dönük olarak on yılı kapsayacak şekilde hesaplama yapılmasının gerektiği, davaya konu eserin davalı firma tarafından çoğaltılıp satıldığı, davalı firmanın üstlendiği muhtelif maliyetler ve pazarlama gibi faktörlerinin olduğu, ayrıca satışlarda uygulanacak ortalama iskonto oranın %20 ve basılan esere ilişkin telif ödemesinin %10 olabileceği gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu "Patoloji Soruları" adlı ilim ve edebiyat eseri niteliğindeki kitapların mali haklarına davacının 1/2 oranında malik olması sebebiyle davaya konu kitabın 9-10-11-12-13 baskılarından doğan ve davacının hissesine düşen 41

.835,37 TL telif ücretinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.