muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13986, Karar No: 2021/7232, Tarih: 25.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13986 E.  ,  2021/7232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, saat 18:15 sıralarında sanık ...’un sevk ve yönetimindeki kamyonet ile Alaşehir istikametinden Sarıgöl istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalli kavşağa geldiğinde seyrine göre sol tarafta kalan refüj aralığından kavşak müşterek alanına kontrolsüz bir şekilde giren ...’ın sevk ve yönetimindeki otomobil ile çarpışması sonucunda otomobil sürücüsünün ölümü ile aynı araçta yolcu olarak bulunan üç kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde, bu üç kişiden de iki kişinin de hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; sanık ...’un sevk ve yönetimindeki kamyonet ile olay mahalli kavşağa asgari hızla müteyakkız bir şekilde yaklaşmayıp ön tedbir mahiyetinde yeterli mesafeden ikazda bulunmamış, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmış olmakla olayda tali kusurlu; ölen ...’ın sevk ve yönetimindeki otomobil ile yola gereken dikkati vermemiş, kavşak öncesinde bulunan “Yol Ver” trafik işaret levhasına rağmen kavşağa kontrolsüz bir şekilde girip ilk geçiş hakkını sağından gelen sanık idaresindeki kamyonete bırakmamış, dikkatsiz, özensiz ve nizamlara aykırı hareket etmiş olup olayda asli kusurlu olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının ve uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle, TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 5. bendinin hükümden çıkarılarak, yerine " Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesi göz önüne alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1520 tam gün adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek 30.400 TL adli para cezasına çevrilmesine" ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan hükmün, isteme uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10685, Karar No: 2015/9294, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10685 E.  ,  2015/9294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2015

NUMARASI : 2015/16 D.İş - 2015/16

Bebek inşaat Sanayii ve Ticaret Limited Şirketi tarafından açılan tespit davası sırasında, Ab Çeşme R.E.S Enerji Elektrik Üretim Anonim Şirketi tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi A. Çeşme R.E.S Enerji Elektrik Üretim Anonim Şirketi tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

B.inşaat Sanayii ve Ticaret Limited Şirketi tarafından açılan tespit davası sırasında, Ab Çeşme R.E.S Enerji Elektrik Üretim Anonim Şirketi tarafından sunulan 15.04.2014 havale tarihli dilekçede özetle; "...irtifak hakkı sahibi oldukları taşınmazlarda kendilerinin bilgisi olmadan Bbinşaat Sanayii ve Ticaret Limited Şirketi tarafından tespit isteminde bulunulduğu, tespit isteminde bulunulabilmesi için mülkiyet iddiasında bulunulan taşınır ya da taşınmazların bulunması gerektiği, kendilerinin tespit istenen taşınmazlarda irtifak hakkı sahibi olmalarına rağmen yapılacak tespitten kasıtlı olarak haberdar edilmediğini, yapılan tespit ve incelemelerin hukuka aykırı olduğunu, dosyaya müdahil olarak kabulleri ile yapılan işlemlerin aleyhlerine olması nedeni ile hâkimin dosyadan çekilmesini, bu talepleri kabul görmezse reddi hakim talebinde bulunduklarını...” bildirmişlerdir.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, disiplin para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına ilişkin verilen karar, A.Çeşme R.E.S Enerji Elektrik Üretim Anonim Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/10/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10185, Karar No: 2013/12352, Tarih: 03.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/10185 E.  ,  2013/12352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, Kasten yaralama, Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan sanık ...'in, 07/10/2010 tarihinde ve öncesinde bir çok kez katılan ...'ün cep telefonuna cinsel içerikli mesajlar gönderdiği, bunun üzerine eşinin rahatsız edildiğini öğrenen sanık ...'ün 09/10/2010 günü saat 18:00 sıralarında, ...'e yumruk ile vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, ayrıca ...'e ait ... plakalı araca elindeki çekiç ile vurarak aracın camlarının, yan aynalarının, ön far ile arka fren ve stop lambalarının kırılmasına ve sol ön çamurluk, sol ön kapı, sol arka kapı, sol arka çamurluk kısmında çökme oluşmasına neden olduğu şeklindeki olayda; sanık ...'ün eylemlerinin mala zarar verme ve kasten yaralama, katılan sanık ...'in eylemlerinin ise zincirleme şekilde cinsel taciz suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Katılan sanık ...'in adli sicil kaydındaki ilamının silinme koşullarının gerçekleştiğinin anlaşılması ve cinsel taciz suçundan mahkemece belirlenip giderilmesi gereken herhangi bir zararın da bulunmaması karşısında; sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönündeki kanaatle, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Sanığın sabıka kaydında bulunan kasten işlenmiş suç nedeni ile” biçimindeki, yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Katılan sanık ...'in, sanık ...'e yönelik herhangi bir eylemi olmadığı gibi, ...'e atılı cinsel taciz suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen ...'ün kamu davasına katılma hakkı da bulunmadığı anlaşıldığından, ...'ün kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden katılan sanık ... aleyhine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmeyen sanık ... hakkında, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından tayin edilen 25 gün hapis cezalarının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlarından birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

4-Sanık ...'ün sabıkasız olduğu dikkate alınarak; 5271 sayılı CMK'nın 231/6-c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ... Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarar olup manevi nitelikteki zararı kapsamadığı, kasten yaralama suçunda dosyaya yansıyan, katılan sanık ... tarafından ileri sürülmüş ve belgelendirilmiş giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar bulunup bulunmadığının katılan sanıktan sorulup bir saptama yapılmadan ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, sanığın işlemiş olduğu kasten yaralama eyleminden dolayı "sanığın, diğer katılan sanığın zararını giderme konusunda anlaşamadıklarından" biçimindeki yetersiz gerekçe ile CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı, katılan ... vekili, katılan sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10883, Karar No: 2014/17476, Tarih: 12.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10883 E.  ,  2014/17476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2010/40-2014/83

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/04/2014 tarih ve 2010/40-2014/83 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalılar arasındaki iki adet editörlük sözleşmesi bulunduğu, sözleşmeler gereği editörlüğünü yaptığı dergi ve kitaplar nedeniyle telif hakkı alacağı bulunduğunu, ayrıca müvekkilinin kendi yazdığı kitaplar nedeniyle de telif hakkı alacağı bulunduğunu ileri sürerek 57.594,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 28/04/2009 tarihinden itibaren toplam talebe en yüksek oranda faiz yürütülerek davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının çıkardığı F.... dergisinin 9-23 sayıları yayınlandığını, talep olmadığından bir kısım dergilerin çok ucuza satıldığını, davacının kendi yazdığı kitapların sadece bir tanesinin iki baskı, diğerlerinin tek baskı yaptığını, telif hakkının %10 üzerinden hesabının gerektiğini, felsef dizisi kitaplarında davacının editörlüğünün söz konusu olmadığını ki kitaplarda da editör olarak isminin yer almadığını, davacıya kısmi ödemeler yapıldığını, davacının hesapladığı telif bedelelrinin fahiş ve haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının F... dergilerinin 9-28. sayılarında editör olarak isminin yer aldığı, kendi yazdığı kitaplardaki bandrollerden birden fazla baskı yaptıklarının kabulü gerektiği, 2007 yılında yayımlanan iki kitap çevirisinde editör olarak davacının isminin yer aldığı, bu kapsamda taraflar arasındaki editörlük sözleşmesinin zımnen uzadığının da kabulü gerektiği, hükme esas alınan rapora göre davacının telif hakkı alacağının 22.410,00 TL olduğu, kısmi ödemeler sonrası toplam 15.103,00TL alacağı kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 15.103,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın 28/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalı M.. A.. bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalılar şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak davalılardan M.. A.. yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesine rağmen, AAÜT 7/2. maddesine göre husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi halinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunması gerekliliği karşısında, davalı lehine karar tarihindeki tarife üzerinden vekalet ücretine hükmetmek gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3- Ayrıca, davacının telif hakkı alacak talebi 57.594,00 TL olup mahkemece davacının bu talebinin kısmen kabulü yönünde hüküm kurulduğuna göre, reddedilen miktar nazara alınarak AAÜT'nin 3. kısmındaki oranlar üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1614, Karar No: 2012/3521, Tarih: 22.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/1614 E.  ,  2012/3521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evliliğin Mutlak Butlanla Batıl Olduğunun Tespiti

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz isteklerinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.22.02.2012(Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Dava, evliyken yeniden evlenen kimsenin ikinci evliliğinin mutlak butlan sebebiyle batıl olduğunun tespiti isteğine ilişkin olup, ikinci evlilikteki eş tarafından açılmıştır.

Davalı ...'in, 06.09.2003 tarihinde Amerika'da bu ülke vatandaşı Lisa ile evlendiği, bununla evliyken, bu defa Türkiye'de 03.11.2007 tarihinde davacı ... ile evlendiği anlaşılmaktadır. Evlenmenin şekli, yapıldığı ülkenin hukukuna tabi (2675 s. MÖHUK md.12) olduğuna göre, davalı ...'in Lisa ile olan evliliğinin Türkiye'de nüfusa tescil edilmemiş olması, geçerli biçimde oluşmuş bu evliliğin "yok" sayılmasını gerektirmez. Davalı ...'in Amerika'daki Lisa ile olan evliliği, o ülkede verilen boşanma kararıyla 14.11.2007 tarihinde sona ermiştir. Ne var ki, ilk evliliğe son veren boşanma kararı hakkında Türkiye'de Türk mahkemesinden alınmış bir tanıma kararı bulunmamaktadır. Bu halde, ilk evliliğe son veren yabancı boşanma kararının Türk hukuku bakımından " kesin hüküm" vasfı yoktur (5718 s, MÖHUK.md.58). Kesin hüküm vasfı olmayınca da önceki evlilik Türk Hukukundaki butlan hükümleri bakımından "sona ermiş" sayılamaz. Davalı ...'in Beyza ile olan ikinci evliliğinin sonradan 11.09.2009 tarihinde "boşanma" kararı ile sona ermiş olmasının, bu evliliğin "mutlak butlanla " sakatlığını ortadan kaldırmaz. Bu sakatlığın tespitini istemekte davacının ... kolaylığından faydalanmak bakımından hukuki yararı vardır. Öyleyse isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi doğru değildir. Açıklanan sebeple hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/399, Karar No: 2013/1953, Tarih: 14.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/399 E.  ,  2013/1953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, kadastral parselin ihyası isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacıya ait 757 parsel sayılı taşınmazın 10.08.1999 tarih ve 1535 sayılı encümen kararına dayalı olarak 3194 Sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca imar uygulamasına tabi tutulduğu, davacının imar uygulaması ile 1480 ada 2 ve 1474 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarda dava dışı kişilerle birlikte paydaş kılındığı, bilahare imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Davada, imar uygulaması ile oluşan parsellerin iptali ile kadastral parsele dönüş talep edildiğine göre, verilecek kararın imar parsellerinin dava dışı paydaşlarının hukukunu etkileyeceği tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, imar parsellerinin tüm paydaşlarının davada yer almalarının sağlanması ve ondan sonra işin esası yönünden hüküm kurulması gerekirken, anılan hususun gözardı edilmiş olması doğru değildir.

Davalı Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün temyiz itirazına gelince, bilindiği üzere; kural olarak tapu iptal ve tescil istekli davalar kayıt maliki aleyhine açılır. Eldeki davada belediyeye husumet tevcihi, dava konusu taşınmazlar ile ilgili imar işlemini yapan kurum olması nedeniyle yerinde ise de, davaya konu işlemde herhangi bir dahli bulunmayan Tapu Kadastro Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilmesi de isabetsizdir.

Davalıların temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.02.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5497, Karar No: 2023/913, Tarih: 28.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5497 E.  ,  2023/913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2012 tarihli ve 2012/3089 Soruşturma, 2012/1651 Esas

sayılı iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci ve beşinci fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2013/584 Esas, 2015/319 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2013/584 Esas, 2015/319 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.05.2022 tarihli ve 2019/8194 Esas, 2022/7189 Karar sayılı kararı ile;

"Dosya kapsamına göre, kayden 29.07.1996 doğumlu olup suç tarihinde onbeş yaşını doldurmuş olan ve kalmakta olduğu yurdu izinsiz terk eden mağdureyi cebir, tehdit veya hile kullanmaksızın ve mağdurenin kalmakta olduğu kurumu veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/507 Esas, 2022/514 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri;

Eksik inceleme ile sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulandığına ilişkindir.

B. Sanığın temyiz sebepleri;