muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/22946, Karar No: 2008/1001, Tarih: 24.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/22946 E.  ,  2008/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcın mahsubuna, bakiye 0.90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 24.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1748, Karar No: 2010/7806, Tarih: 03.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1748 E.  ,  2010/7806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/588, Karar No: 2019/2535, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/588 E.  ,  2019/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/4928, Karar No: 2006/10234, Tarih: 13.12.2006

11. Ceza Dairesi 2005/4928 E., 2006/10234 K.

**11. Ceza Dairesi 2005/4928 E., 2006/10234 K.**

**- ANONİM ŞİRKETİN TAHVİL ÇIKARABİLMESİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 158 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 204 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 299 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 422 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 424 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık ve görevi kötüye kullanmak suçlarından sanıklar C…

…. ve H…

…...'in yapılan yargılamaları sonunda: Sanık H…

…..'in mahkumiyetine diğer sanık hakkında değişen suç vasfı nedeniyle 1702 Sayılı Yasaya muhalefetten kamu davasının ortadan kaldırılmasına dair MERSİN 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.02.2005 gün ve 2003/739 Esas, 2005/106 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili, sanık Celal müdafii ve sanık Hatice tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 16.06.2005 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

Sanık C…

….'in alacaklı olmadığı halde kardeşi adına ilamsız icra takibi yapıp posta görevlisi olan diğer sanıkla birlikte hareket ederek ve adresi yanlış bildirmek suretiyle katılana ödeme emri tebliğ edilmediği halde 7201 sayılı 21.maddesi uyarınca tebliğ edilmiş gibi tebliğat yaparak icra takibinin kesinleşmesini sağladıklarının iddia edilmesi karşısında suçun sübutu halinde 765 Sayılı TCK. nun 504/3 (5237 Sayılı TCK. nun 158/1-d) ve 342/1(5237 Sayılı TCK. Nun 204/1) madde ve fıkralarına uygun suçları oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve tartışmasının üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili, sanık C…

…. müdafii ve sanık H…

…..'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA 13.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2135, Karar No: 2022/2375, Tarih: 29.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/2135 E.  ,  2022/2375 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd.

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 04/01/2012 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/12/2020 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29/03/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacılar vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 3.815,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/2912, Karar No: 2013/8239, Tarih: 06.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2912 E.  ,  2013/8239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalının yemek şirketi olan işyerinde 1.7.2003-24.11.2010 tarihine kadar Bölge Müdürü olarak çalıştığını, bu tarihte yaş şartı beklenmeksizin emekli olmak isteği ile tüm alacaklarını alarak işyerinden ayrıldığını, sözleşme gereği işten ayrıldıktan sonra 12 aylık dönem boyunca rakip firmada çalışma ve işçi ayartma yasağı olduğunu, ancak davalının rekabet yasağına aykırı davranarak işten ayrıldıktan kısa bir süre sonra rakip SOA isimli yemek üreten işyerinde işe girmiş ve bir kısım personeli ayartarak kendi çalıştığı şirkete geçmeye teşvik etmiş olması nedeniyle her ihlal için son aldığı ücretin brüt tutarının 3 katı tutarında cezai şart ödemesi gerektiğinden bahisle cezai şartın davalıya ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacı şirketin üretim bölümünde çalıştığını yasaklama getirilecek bir bölümde çalışmadığını, cezai şartın tek taraflı olması nedeniyle Yargıtay içtihatlarına göre ve, herhangi bir coğrafi bölge ve süreden bahsedilmediğini bu nedenle de geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ceza-i şartın geçersiz olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

İş sözleşmesinin doğası gereği akdin devamı müddetince işçi yanında çalıştığı işveren ile rekabet yapamaz. İşçi tarafından işverenle rekabet etme anlamı taşıyabilecek davranışlarda bulunması 4857 sayılı Kanunun 25. maddesine göre sakakat borcunun ihlali olarak değerlendirilir. İşçinin sadakat borcu iş sözleşmesinin kurulmasıyla birlikte doğar, sözleşmenin sona ermesine kadar devam eder ve iş sözleşmesinde sadakat yükümlülüğü ile ilgili herhangi bir hüküm yer almasına da gerek yoktur. Akdin devamı sırasında anılan şekilde işçinin işverenle rekabeti anlamına gelebilecek bir başka anlatımla sadakat borcuna aykırılık teşkil edebilecek davranışlarına bağlı olarak açılacak tüm davaların 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1'inci maddesine göre İş Mahkemesinde görülmesi gerekeceğinde şüphe yoktur.

818 sayılı Borçlar Kanununun 10. babı içerisinde rekabet yasağına dair maddeler bulunmaktadır. 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 348. maddesinde yeralan düzenlemede "...akdin hitamından sonra..." kelimelerine yer verilmiş bulunmaktadır.(paralel mahiyetteki düzenleme 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 444. maddesi "...sözleşmenin sona ermesinden sonra..." kelimeleri) Anılan bu madde ile akdin sonlanmış olmasına vurgu yapılmakla iş sözleşmesinin bitiminden sonra yapılmaması gereken hususlar hakkında düzenleme getirildiği sonucuna varmak gerekir.

İşçinin iş sözleşmesi sona erdikten sonra işveren ile rekabet etmeyeceğine dair rekabet etmeme borcu sadakat borcunun aksine her iş sözleşmesi açısından söz konusu değildir. İşçi bakımından böyle bir yükümlülükten bahsedilebilmesi için iş ilişkisi devam ederken işçi ve işveren arasında iş sözleşmesinden ayrı bir rekabet yasağı sözleşmesi imzalanması ya da iş sözleşmesine rekabet yasağına dair bir hükmün konulması gereklidir. Bahsedilen şekilde ortaya çıkacak olan Borçlar Kanunununda düzenlenmiş rekabet etmeme borcu ise sadakat borcunun aksine iş sözleşmesinin bitiminden sonra doğacak bir borç niteliği taşır.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1-3 maddesine göre 818 sayılı Borçlar Kanununun 348. maddesinden kaynaklanan davalar mutlak ticari dava olarak sayılmıştır. Mutlak ticari davaların ise Ticaret Mahkemelerince incelenip karara bağlanması gerekir.

Somut olay bu çerçevede irdelendiğinde: Dava, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şartın tahsili istemine ilişkindir.

Davacı tarafça davalının imzaladığı rekabet etmeme ve gizlilik taahhüdü ile işten ayrıldığı tarihten itibaren 12 ay içinde aynı alanda faaliyet gösteren firmalarda çalışmayacağını taahhüt etmesine rağmen akdin sona ermesinden sonra aynı alanda faaliyet gösteren başka bir şirkette çalıştığı ve böylece rekabet yasağını ihlal ettiği iddiasıyla bu dava açılmıştır

Davalının; taahhüdün düzenlendiği tarihte davacı şirkete ait işyerinde ve hizmet akdine dayalı olarak çalıştığı hususu tartışmasızdır.

Davalının daha sonra 24.11.2010 tarihinde yaş şartı beklenmeksizin emekli olma talebiyle iş akdini feshederek işyerinden ayrıldığı sabittir.

Davaya dayanak alınan taahhüdün işçi ile işveren arasında düzenlenmiş olması, bu taahhüt nedeniyle çıkan uyuşmazlığın iş hukuku kapsamında kaldığını kabule yeterli değildir. Zira, bu taahhüt iş akdinin sona ermesi halinde yapılmaması gereken bir hususa ilişkin olmakla, iş hukukunun düzenleme alanı dışında kalmaktadır.

Gerek davalı işçinin açıklanan taahhüdünün kapsamı, gerek davalının davacıya ait işyerinden emekli olarak ayrılmış ve başka bir işyerinde çalışmaya başlamış olması ve gerekse de davacının istemi ile davanın açıklanan özelliğine göre; davalının rekabet yasağını ihlal eden davranışının açık biçimde iş akdinin sona ermesinden sonraki döneme ilişkin bulunduğu; bu davranışın, hizmet akdinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348.maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Bu kapsamda yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların ise, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3.maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığında duraksama bulunmamaktadır. Mutlak ticari davaların görülme yeri ise, açık biçimde Ticaret Mahkemeleridir. HGK.'nun 29.02.2012 T., 2011/11-781 E. 2012/109 K., 27.02.2013 T., 2012/9-854 E.-2013/292 K.sayılı kararları) Mutlak ticari dava niteliğindeki eldeki davaya bakma görevi de Ticaret Mahkemesine ait olup; mahkemece görevsizlik kararı vermesi gerekirken işin esasına girerek davanın reddine karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının öteki itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4521, Karar No: 2016/6087, Tarih: 04.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/4521 E.  ,  2016/6087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 03/10/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... aleyhine açılan davanın husumet nedeni ile reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı İdare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, cezaevi müdürü olarak görev yaptığını, aynı kurumda ikinci müdür olarak görev yapan davalı ...'un kendisine hakaret ettiğini, bu olayda davalı İdarenin de kusurunun bulunduğunu belirterek, kişilik haklarının ihlal edilmesi nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, eylemi gerçekleştiren ve hakkında kesin hüküm nedeniyle verilen ret kararı kesinleşen ...'un sebep olduğu zarardan diğer davalı .. çalıştıran olarak sorumlu olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu olayda; davacı kurum müdürü tarafından diğer müdürler ile yapılan toplantıda davalı ...'un ''... '' şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar mahkemece, davalı İdarenin çalışanı ...'un eylemi nedeni ile çalıştıran olarak sorumlu olduğu gerekçesiyle manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, davalının eylemi idari eylem ve işlem niteliğinde olmayıp salt kişisel kusuruna dayanan eylem ile davacıya vermiş olduğu zarardan davalı İdare'nin sorumlu olduğu kabul edilemez. Açıklanan sebeplerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü yerinde olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29481, Karar No: 2017/17922, Tarih: 09.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/29481 E.  ,  2017/17922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkemece feshin haklı olmamakla birlikte geçerli nedene dayandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle davacı işçinin iş yerinde yaptığı savunmasından, davacının iş yerinde çalışan .... isimli kadın işçiye 08.10.2015 tarihinden 20.10.2015 tarihleri arasında ( bu tarihler dahil ) günde bir kaç defa olmak üzere toplam 26 kez SMS yolu ile mesaj attığı, mesajların tehdit ve hakaretler içerdiği, davacının savunmasında "...tehdit falan değildi, kıskandığım için o sinirle söyledim.." diyerek mesajları gönderdiğini kabul ettiği, kadın işçiyi kıskandığı için bu yoğunluk ve içerikte mesaj atan davacının eyleminin işverenin başka bir işçisine sataşma olup, işverenin feshinin haklı olup, 22.10.2015 tarihinde yapılan feshin süresinde olduğu anlaşıldığından, davanın " feshin haklı olduğu " gerekçesi ile reddi gerekirken, " geçerli " kabul edilmesi hatalı ise de, sonuç olarak dava reddedildiğinden, davacı vekilinin feshin geçersizliğine ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddine, davalı vekilinin feshin haklı nedene dayandığına ilişkin temyiz taleplerinin kabulü ile yukarıda açıklandığı üzere feshin haklı olduğu anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesinin sonucu itibarı ile doğru olan ret kararının değiştirilmiş bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, davalının yatırdığı temyiz harçlarının isteği halinde davalıya iadesine, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/945, Karar No: 2020/412, Tarih: 13.10.2020

**Ceza Genel Kurulu         2017/945 E.  ,  2020/412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 16. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza (TMK'nun mülga 10. maddesi ile görevli)

Sayısı : 198-205

Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan sanık ...'in 5271 sayılı CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine ilişkin Erzurum (Kapatılan) 4. Ağır Ceza Mahkemesince (TMK'nın mülga 10. maddesi ile görevli) verilen 18.11.2013 tarihli ve 198-205 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 16. Ceza Dairesince 09.02.2017 tarih, 7466-1025 sayı ve oy çokluğuyla;

“...

Somut olayda çeşitli sendikalar ve legal sivil toplum kuruluşlarının yasal izin alarak organize ettiği cebir veya şiddete başvurmaksızın sonlanan 1 Mayıs gösterisinde 'Mahir, Hüseyin, Ulaş Kurtuluşa Kadar Savaş' şeklinde atılan sloganın şiddeti çağrıştırsa bile toplumda bilinen ve kalıplaşmış sözlerden olduğu, izinli ve olaysız gösteride atıldığı, ulusal güvenlik ve kamu düzeni üzerindeki potansiyel etkisinin sınırlı olduğu ve ciddi bir tehlike yaratmadığı gibi, diğer sloganlarla birlikte değerlendirildiğinde genelinde hükûmet icraatlarını eleştiri mahiyetinde ifadeler içerdiği, vahamet arz eden eylemlerin sanığın doğum tarihinden önce gerçekleştiği gözetildiğinde silahlı terör örgütü olduğu kabul edilen THKP/C ile toplantıyı organize eden legal dernekler arasında örgütsel bağlantıyı gösterir hiyerarşik ilişkiyi sanığın tespit etme olanağının bulunmamasına göre silahlı terör örgütünün propagandası kastı ile hareket etmediği savunmasının aksi sabit olmadığından Yerel Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir," açıklamasıyla onanmasına karar verilmiş,

Daire Üyeleri M. Öztunç ve ...; "Sanığın 1 Mayıs münasebeti ile Artvin İlinde yapılan gösteri yürüyüşü sırasında yürüyüşe katılan diğer kişilerle birlikte ‘Mahir Hüseyin Ulaş kurtuluşa kadar savaş isyan devrim özgürlük’ şeklinde sloganını attığı tüm dosya kapsamı ile sübuta ermiştir. Dosya içinde bulunan Emniyet Müdürlüğü yazısı ve dosya tüm kapsamına göre slogan içerisinde adı geçen Mahir Çayan'ın kurucusu olduğu THKP/C Devrimci yol Devrimci Hareket, Devrimci Gençlik adlı silahlı terör örgütünün hâlen faal silahlı örgütlerden olduğu, öğrenci kollektifleri adlı oluşumun da bu örgüt güdümünde hareket ettiği, atılan sloganda isimleri geçen Hüseyin ve Ulaş'ın ise Hüseyin Cevahir ve Ulaş Bardakçı olup bu kişilerin de örgüt adına gerçekleştirdikleri birçok eylemden sonra girdikleri silahlı çatışmada öldükleri, sanığın attığı slogan içeriğinin terör ve şiddeti teşvik edici nitelikte bulunduğu, Mahir Çayan'ın bahsi geçen örgütün kurucusu olarak örgütle bütünleşmiş olduğu, sanığın terör örgütünün destekçisi olduğunu belli edecek şekilde attığı slogan nedeniyle eyleminin 3713 sayılı Kanun'un 7/2-b-2 maddesine uygun suçu oluşturduğu, Dairemizin yerleşik içtihatlarının da bu yönde bulunduğu, sanığın eyleminin cebir ve şiddet yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde attığı sloganın AİHS'nin l0. maddesine göre ifade açıklaması olarak değerlendirilemeyeceği, bu nedenle beraat kararının bozulması gerektiği cihetle sayın çoğunluğun beraat hükmünün onanması yönündeki kararına iştirak etmiyoruz." düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.06.2016 tarih ve 6197 sayı ile;

“...

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.06.2016 tarih ve 6197 sayı ile;

“...

Çeşitli sendikalar ve legal sivil toplum kuruluşlarının yasal izin alarak organize ettiği cebir veya şiddete başvurmaksızın sonlanan 1 Mayıs gösterisinde ‘Mahir, Hüseyin, Ulaş kurtuluşa kadar savaş, isyan, devrim, özgürlük’ şeklinde slogan atıldığı, sanığın da bu sloganı atanlar arasında olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Yüksek Daire kararında da belirtildiği üzere Türkiye Halk Kurtuluş Partisi/Cephesinin zaman içinde çeşitli fraksiyonlara ayrılarak varlığını günümüze kadar devam ettirdiği, bir kısım grupların DHKP-C gibi hâlen terör yöntemlerini kullanmaya devam ettikleri, bir kısmının ise 1995 yılından itibaren yeni bir yapılanmaya gitmek suretiyle özellikle öğrenci kesiminde inisiyatifi ele geçirmek için üniversitelerde öğrenci cephesi, öğrenci koordinasyonu ve öğrenci meclisleri oluşturarak örgütlenmeye çalıştıkları, Devrimci Gençlik güdümünde faaliyet gösterdiği değerlendirilen ‘Öğrenci Kollektiflerinin’ ‘isyan, devrim, özgürlük’ gibi sloganları kullandıkları bu yapının liselerde de ‘Liseli Genç Umut’ olarak adlandırılıp yarı legal yarı illegal faaliyetleri gösterdikleri anlaşılmaktadır. Hâlen terör yöntemlerinini uygulamasa da başlangıçtaki felsefelerini devam ettiren bu örgütlerin terör yöntemlerini açıkça reddetmemiş olmalarına, sloganların şiddeti teşvik ve tasvip eder mahiyette olmasına göre sanığa atılı silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunun yasal unsurlarının oluştuğu" düşünceleriyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 16. Ceza Dairesince 03.05.2017 tarih, 4782-4112 sayı ve oy çokluğu ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturup oluşturmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından,

Artvin Valiliğinin 26.04.2012 tarihli kararı ile “1 Mayıs Emek Bayramı” münasebetiyle çeşitli sendikalara ve sivil toplum kuruluşlarına açık hava toplantısı yapmaları için olur verildiği,