muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1326, Karar No: 2025/26, Tarih: 06.01.2025

2. Davacı vekili birleştirilen davada dava dilekçesinde; davalı ... Anonim Şirketi aleyhine asıl dava ile aynı taleplerle dava açmıştır.

II. CEVAP

1. Asıl davada davalı ... Madencilik Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davacının zararının bulunmadığını, dava konusu taşınmazlar üzerinde madencilik faaliyetinin yapılmadığını, davacının zarara uğradığını beyan ettiği madencilik faaliyetlerinin davacının taşınmazı satın alma tarihinden önce meydana geldiği ve bizzat davacıya arazileri satan kişilerce sebep olunmuş olan çalışmalar olduğunu, madencilik faaliyetleri sırasında kazı ve toprak döküm alanı olarak kullanılarak doğal hali bozulan ve tarla vasfını yitiren arazilerin bu haliyle davacı tarafından satın alındığını, davacının bu durumu bilerek arazileri satın aldığını, kötü niyetli ve haksız taleplerde bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Birleştirilen davada davalı vekili dava dilekçesinde; davacının dava konusu taşınmazları 2012 yılında bozulmuş şekli ile bilerek ve isteyerek satın aldığını, müvekkilinin bir kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacının dava dilekçesinde her ne kadar satın aldığı arazilerin habersizce davalılar tarafından bozulduğu iddiasına dayanmış olsa da aslında taşınmazları bu şekilde satın aldığı, hatta satın aldığı kişilerden olan ... 'ın bu taşınmazlara maden işletmesi açısından ortak olduğu ve çalıştığı dikkate alındığında, davacının bilakis bu taşınmazları bozan kişilerden satın aldığı ve alırken de bu halde olduğu değerlendirildiğinde davasının iyi niyet ve dürüstlük kuralları ile bağdaşmadığı, olayın oluş şeklinin davacının iddialarından farklı şekilde gerçekleştiği görüldüğünden eski ... getirme bedelinin ve taşınmaz üzerindeki çalışmalarda tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarından müdahalenin dava öncesi sonlandırıldığı anlaşılmakla el atmanın önlenmesi davasının ve tüm bu nedenlerle manevi tazminat davasının reddine karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davada davalılar Kav. Madencilik ve Karnet Madencilik yönünden atiye bırakılan davanın açılmamış sayılmasına, davalılar ... Ve Maas Madencilik yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "tanık beyanları ve satış tarihi itibarı ile davacının öncesinde maden çıkarma faaliyetlerinden dolayı kullanılamaz durumdaki taşınmazı bu durumlarını bilerek satın aldığı, devir tarihlerinden önce yapılan müdahale sebebiyle eski ... getirme ve tazminat talebinin hakkın kötüye kullanılması kapsamında değerlendirildiği, 396 parseldeki iş makinası faaliyetlerinin tespit dosyasındaki hakim gözleminde de belirtildiği üzere sondaj ve temizleme faaliyetlerini kapsadığı, davalı şirketin bu parselden kömür çıkardığının ispat edilemediği 2014 yılında ise tamamen faaliyet dışı bırakıldığı, 413 ve 428 parsellerde 2013 yılında faaliyette bulunulmadığı gözetildiğinde asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı" gerekçesiyle davacı vekilinin asıl ve birleştirilen dava yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu,

b. Tespit dosyasında halen çalışmaların devam ettiği, paletli iş makinesi bulunduğunun belirtildiği, müvekkil satın aldıktan sonra da maden çalışmalarının devam ettiğini,

c. Davalıların, arsalar üzerinde haksız tecavüzde bulunduğunu,

d. Müvekkilinin tüm taleplerinin kabul edilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı müdahalenin men'i, eski ... iade ve tazminat istemlerine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3215, Karar No: 2014/8628, Tarih: 29.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3215 E.  ,  2014/8628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 37. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 37. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1508, Karar No: 2022/1519, Tarih: 23.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/1508 E.  ,  2022/1519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vakıf, Alacak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Vakfı vekili dava dilekçesinde, davalının dava konusu vakıfta mütevelli olarak atandığını belirterek, yargılamanın iadesi yolu ile tevliyete ehil vakıf evladı kararının iptali ile mütevelliliğine son verilmesi sebebi ile yöneticilik yaptığı dönemde kendisine haksız olarak ödenen 113.026,00 TL’nin tahsili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davalı tarafından 58.730,12 TL fazla tahsil edildiği gerekçesiyle verilen, söz konusu tutarın dava tarihinden geçerli yasal faizi ile davalıdan tahsiline ilişkin önceki hüküm, Dairemizce; "davalı mütevelliye haksız ödeme yapıldığına dair hesaplamanın tevliyetin tespitine ilişkin mahkeme kararının yargılamanın yenilenmesi yoluyla kaldırılmasına dair kararın 28.05.2007 tarihinde değil 17.07.2008 tarihinde kesinleştiği açıklanarak, kararın kesinleştiği 17.07.2008 tarihinden 06.03.2009 tarihine kadar ki dönem için tevliyet ücreti olarak ödenen toplam miktardan, davalıya ödenmesi gereken makul ücretin mahsubu ile kalan miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesinin isabetsizliğine" değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile davalıya fazla ödenen 45.594,19 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, tevliyete ehil vakıf evladı kararına istinaden dava konusu vakfa mütevelli atanan, daha sonra yargılamanın iadesi yolu ile tevliyete ehil vakıf evladı kararı iptal edilen ve mütevellilik görevine son verilen davalıya haksız olarak ödendiği iddia edilen tevliyet ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davalı ...’ın ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/139 Esas, 453 Karar sayılı ilamıyla dava konusu ... Vakfı’nın tevliyete ehli vakıf evladı olduğunun tespiti üzerine ... Tevcih Komisyonunun 07.05.2005 tarihli 14 sayılı kararı ile tevliyetin kendisine tevcih edildiği ve bu tarihte vakıf yönetimini teslim aldığı, tevliyetin tespitine ilişkin mahkeme kararının yargılamanın yenilenmesi yoluyla 17.07.2008 tarihinde kesinleşerek kaldırılması üzerine davalının yöneticilik görevi sona ermesine rağmen ...'nce geri alınmadığı ve bu görevin 06.03.2009 tarihine kadar fiilen devam ettiği, davalının 17.07.2008 tarihinden 06.03.2009 tarihine kadar kesin hesap ve tevzin cetvelleri düzenleyerek vakıftan para aldığı, Dairemizin son bozma ilamında 17.07.2008 tarihinden 06.03.2009 tarihine kadar ki dönem için tevliyet ücreti olarak ödenen toplam miktardan, davalıya ödenmesi gereken makul ücretin mahsubu ile kalan miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği ve tevliyetin tespitine ilişkin mahkeme kararının yargılamanın yenilenmesi yoluyla kaldırılmasına dair karar 17.07.2008 tarihinde kesinleştiğine göre 2007 yılında davalıya ödenen toplam 21.691,46 TL’nin iadesi istenemeyeceği gereğine işaret edildiği anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan 01.06.2020 tarihli bilirkişi raporunda, davalıya toplam 113.026,00 TL ödendiği, bu miktardan davacının talep edebileceği miktar hesap edilirken davalıya ödenen 26.07.2005 - 31.12.2005 dönemi için 5.965,75 TL; 01.01.2006 - 31.12.2006 dönemi için ödenen 35.720,39 TL; 01.01.2007 - 31.12.2007 dönemi için ödenen 21.691,46 TL ve davalıya yaptığı görev nedeni ile makul ücret olarak 17.07.2008 - 06.03.2009 arası asgari ücret üzerinden 4.054,21 TL'nin toplam ödemeden mahsubu ile kalan 45.594,19 TL olarak hesap edilmiş, davalıya 01.01.2008 - 31.12.2008 dönemi için aylık ve günlük miktar belirtilmeksizin 49.649,61 TL ödeme yapıldığı, davalının 01.01.2008 - 17.07.2008 tarihi arasında da görev yapmasına rağmen bu dönem için davalıya ödenmesi gereken makul ücrete dair bir hesaplama yapılmadığı, bu döneme ilişkin bozma ilamından önce bilirkişi ... raporuna göre Ocak 2008 ila Haziran 2008 arası dönem aylık asgari ücretin 559,12 TL olduğu ve 6 aylık asgari ücretin 3.354,72 TL olduğu; 01.07.2008 - 16.07.2008 tarihleri arası 16 günlük asgari ücretin (aylık asgari ücret 584,69 TL) 301,77 TL olduğu, ancak hükme esas alınan 01.06.2020 tarihli raporda hatalı olarak 17.07.2008 - 31.07.2008 arası dönem için 15 gün yerine 19 günlük asgari ücret hesaplaması yapılmış olduğundan mükerrer hesaplama olmaması açısından 16 gün yerine 12 gün üzerinden hesap yapılmasının doğru olacağı ve 12 günlük asgari ücretin 226,33 TL olduğu, buna göre, 01.01.2008 - 17.07.2008 tarihine kadar 3.581,05 TL makul ücret kapsamında ödeme yapılması ve bu miktarında toplam ödemeden mahsubu ile kalan 42.013,14 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği anlaşılmakta olup, söz konusu döneme dair hesaplama yapılıp bu miktarın mahsup edilmemesi doğru değil ise de, anılan yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; davalı vekilinin sair red kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün (1) numaralı fıkrasındaki "...45.594,19..." rakamının hükümden çıkartılarak yerine "...42.013,14..." rakamının yazılmasına, hükmün (2) numaralı fıkrasındaki "...3.114,53..." rakamının hükümden çıkartılarak yerine "...2.869,92..." rakamının yazılmasına, hükmün (3) numaralı fıkrasındaki "...6.727,24..." rakamının hükümden çıkartılarak yerine "...6.261,71..." rakamının yazılmasına, hükmün (4) numaralı fıkrasındaki "...9.566,14..." rakamının hükümden çıkartılarak yerine "...10.031,67..." rakamının yazılmak suretiyle Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nin 304. maddesi (1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 59.30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21.40 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin harcın da istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9204, Karar No: 2022/5034, Tarih: 18.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9204 E.  ,  2022/5034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

Anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15838, Karar No: 2023/2455, Tarih: 21.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/15838 E.  ,  2023/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma, 2. İzinsiz kenevir ekme

HÜKÜM : Hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

A. İzinsiz kenevir ekme suçu yönünden kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kenevir ekme suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

B. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2021 tarihli ve 2020/244 Esas, 2021/106 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl hapis ve 33.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 yıl hapis ve 33.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 03.06.2021 tarihli ve 2021/1190 Esas, 2021/1016 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında izinsiz kenevir ekme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 03.06.2021 tarihli ve 2021/1190 Esas, 2021/1016 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında izinsiz kenevir ekme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik

sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olarak,

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2021/1190 Esas, 2021/1016 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Bir başka suç kapsamında Cumhuriyet savcısınca verilen yazılı arama kararına istinaden arama yapmak amacıyla sanık ...'un Dereköy Mahallesinde bulunan evine gidildiği, yapılan ev aramasında arama el koyma ve tespit tutanağına göre sanığa ait evin arkasındaki bahçenin üst tarafında bulunan ağaçlık alan içerisinde dikili halde net 6247 gram toz esrar elde edilebileceği hesaplanan ve ziraat mühendisi bilirkişisinin 05.10.2020 tarihli raporuna göre çoğunluğu dişi olan 1017 kök hint keneviri bitkisi, kurumuş haliyle 680 gram toz esrar elde edilebileceği hesaplanan keneviri bitkileri ve 8 gram toz esrar elde edilmeye elverişli tohumla karışık hint keneviri bitkisinin bulunduğu ve sanığın ele

geçen hint keneviri bitkilerini kendi kullanımı için diktiğini savunduğu olayda; suça konu maddelerin kişisel kullanım miktarının çok üstünde olması, günde 3- 4 sefer uyuşturucu madde kullandığını söyleyen sanığın kan ve idrarında yapılan incelemede herhangi bir uyuşturucu veya uyarıcı maddeye rastlanmadığının belirtilmesi, olay yeri krokisi ve ev arama tutanağına göre sanığın söz konusu dikili haldeki hint keneviri bitkileri ile kurumaya bıraktığı hint keneviri bitkilerinin ağaçlık alanda gizlenmiş halde bulunması hususları dikkate alındığında sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatiyle sanık savunmalarına itibar edilmediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü