muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3417, Karar No: 2012/10364, Tarih: 13.11.2012

Uyuşmazlık, kadastro çalışmalarında dere yatağı olarak tescil harici bırakılan böyle bir yerin zilyetlik ve imar- ihya yolu ile kazanılıp kazanılamayacağında toplanmaktadır. Bilindiği üzere ve kural olarak; aktif dere yataklarının ve akarsuların etki alanlarının imar-ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı tartışmasızdır. Bundan ayrı, böyle bir yerin dışarıdan toprak taşınarak tarım arazisi haline getirilmesi imar-ihya sayılmamaktadır. Dairenin kararlık kazanmış içtihadları bu yöndedir. Öte yandan, TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil davaları kamusal yönü ağırlıklı davalardır. Bu nedenle, böyle bir sebebe dayalı olarak görülmekte olan davalardaki bozma kararları tarafları için lehte ve aleyhte usuli kazanılmış hak teşkil etmeyeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, açıklanan nedenlerle davanın reddine karar vermek gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır. Böyle bir yerin Hazine adına tescili de olanaklı değildir. Netice olarak, davacının davasının reddine karar vermek gerekirken yazılı olduğu üzere kabulüne karar verilmesi doğru olmamakla Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüyle yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2095, Karar No: 2017/796, Tarih: 14.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2095 E.  ,  2017/796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/06/2015 tarih ve 2014/1167-2015/575 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2013/95 E. sayılı dosyasında görülen sermaye artırımına ilişkin ortaklar genel kurul kararlarının hükümsüzlüğü, müvekkilinin hisse payının 12/40 olarak tespiti ile şirketin feshine karar verilmesi istemli davanın derdest olduğunu, bu kez şirket müdürler kurulunca alınan karara istinaden 20/06/2014 tarihinde genel kurul toplantısı yapıldığını ve müvekkilinin muhalefet şerhine rağmen TTK’nın aradığı nisaba uyulmadan alınan ve şirketin temel yapısını bozacak nitelikte olması nedeniyle yoklukla malul olan kararların iptali gerektiğini, şirket müdürler kurulunun 29/08/2014 tarihinde de genel kurul yapılacağını ilan ettiğini, gündemin daha önce ilan edilen gündemle aynı olduğunu, yapılan genel kurula rağmen yeniden icrası için çağrı yapıldığını, müvekkili tarafından 29/08/2014 tarihinde yapılan toplantıya katılınıp görüşülen maddelere çekinceler konulmuş ve itirazlar yapılmış ise de zapta geçilmediğini ve bu şekilde şirket müdürünün tek oyu ile kararlar alınıp ibralar gerçekleştirildiğini ileri sürerek, 20/06/2014 tarihli olağan genel kurulda gündem doğrultusunda alınan kararların iptali ile 29/08/2014 tarihinde yapılan genel kurulun sermayenin korunması hükümlerine aykırı alınan kararların butlanı ve iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, genel kurul kararında davacı dışında ortak olan müdür ...'un faaliyet raporu, bilanço- kâr ve zarar hesapları hakkında oy kullandığı, kendi ibrası hakkında oy kullanarak kendisini ibraz ettiği, halbuki TTK'nın 619. maddesi uyarınca, şirket yönetimine katılan müdürlerin kendi ibralarına ilişkin kararlarda oy kullanamayacaklarının emredici hüküm olarak düzenlendiğinden genel kurul kararlarının 2, 3, 4. maddelerindeki kararların emredici kurallara aykırı olması nedeniyle TTK’nın 447. maddesi uyarınca batıl olduğu yine, genel kurul kararlarının 5, 6 ve 7. maddelerinin sermaye arttırımına dönük talepler olup, öncesinde şirket müdürü ...'un kendi lehine, kendini ibra etmesi neticesi onaylanmış ibra, bilanço ve de faaliyet raporlarının onayına dayalı olarak yapıldığı, sermaye arttırımına yönelik bu maddelerin öncesinde şirketin kâr ve zarar hesaplarının usulünce tasdik edilmesi gerektiği sabit olup, bu hususun yukarıda belirtildiği şekilde geçersiz oy verme işlemi yapılmış olması nedeniyle esasen yapılmasının mümkün bulunmadığı gibi, şirketin temel yapısını bozan ve sermayenin korunması hükümlerine aykırı nitelikte bulunduğu ve geçersiz olduğu ayrıca, genel kurul kararlarında şirketin 2004 yılından 2014 yılına kadar hiç bir şekilde kâr dağıtımı yapmadığı, bu hususun davacı açısından kanundan kaynaklanan vazgeçilmez nitelikteki haklarını ortadan kaldırıcı

nitelikte olduğu, belirtilen kâr payının sermayeye eklenmesi hususunun, davacı açısından adeta ek ödeme yükümlülüğü getiren düzenleme niteliğinde olduğu, TTK'nın 607. maddesi uyarınca, bu kararların ancak oy birliği ile alınmasının gerektiği, somut olayda yaklaşık 11 yıldır dağıtılmayan kâr paylarına ilişkin bu düzenlemenin yalnızca yetkili temsilci dava dışı müdür tarafından bu şekilde alınmış olmasının da Yasa'nın özüne aykırı ve batıl işlem teşkil ettiği, bu itibarla dava konusu genel kurulda alınan kararlardan 2, 3, 4, 5, 6 ve 7. maddelerin Kanun'un emredici düzenlemelerine ve ana sözleşmeye gerek şeklen gerekse öz olarak aykırı olması nedeniyle batıl olduğu tespit edilmiş olup, bu tespit uyarınca diğer maddelerin esasen uygulanabilir nitelikte kararlar olmaması nedeniyle geçersizlik açısından tek tek maddelerin belirtilmesinin bir anlamı kalmayacağı, bütün genel kurul kararları açısından batıl olduğunun tespitine karar vermek gerektiği, geçersizlik sabit olduğundan ayrıca iptal talebi açısından inceleme yapılmasına gerek olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 20/06/2014 tarih ve 29/08/2014 tarihli genel kurul kararlarının batıl olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 6102 sayılı TTK'nın 619/1 madde ve fıkrası uyarınca herhangi bir şekilde şirket yönetimine katılmış bulunanlar müdürlerin ibralarına ilişkin kararlarda oy kullanamayacağından dava konusu genel kurul kararlarının faaliyet raporunun ibrasına ilişkin 2. ve müdürün ibrasına ilişkin 4. maddelerinin batıl olduğuna karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davacı tarafça, davalı şirketin 20/06/2014 ve 29/08/2014 tarihli genel kurul kararlarının butlanı ve iptali istemi ile açılan işbu davada, davalı şirkette davacı dışındaki %90 oranında hisseye sahip ve müdür olan dava dışı ortağın dava konusu genel kurul kararlarını tek başına alamayacağı ve bu nedenle tüm bu kararların batıl olduğu yönündeki mahkeme gerekçesi yerinde değildir. Zira, 6102 sayılı TTK'nın 620. maddesi uyarınca Kanun veya şirket sözleşmesinde aksi öngörülmediği takdirde, seçim kararları dâhil, tüm genel kurul kararları toplantıda temsil edilen oyların salt çoğunluğu ile aynı Yasa'nın 621. maddesinde tadadi sayılan önemli kararlar ise genel kurulda temsil edilen oyların en az üçte ikisinin ve oy hakkı bulunan esas sermayenin tamamının salt çoğunluğunun bir arada bulunması hâlinde alınabilir. Bu durum karşısında, TTK'nın 622. maddesi yollaması ile 445. maddesi gereğince dava konusu genel kurul toplantılarında alınan 3, 5, 6 ve 7. maddelerdeki kararlar aleyhine iptal davası açılabileceği nazara alınıp, 20/06/2014 tarihli genel kurul kararları yönünden davacının muhalefetinin toplantı tutanağında yazılı bulunduğu, 29/08/2014 tarihli genel kurul kararları yönünden ise, davacının muhalefetinin bulunmadığı da göz önünde bulundurularak, her bir karar için TTK'nın 445. maddesi uyarınca iptal sebeplerinin gerçekleşip gerçekleşmediği ile önemli ve önemsiz kararlar yönünden nisapların oluşup oluşmadığı konusunda inceleme yapılarak, nisap oluşmadığı takdirde butlan, nisap oluştuğu takdirde ise iptal sebeplerinin bulunup bulunmadığı hususlarında ayrı ayrı değerlendirme yapılıp, hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1390, Karar No: 2020/1670, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/1390 E.  ,  2020/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1949, Karar No: 2011/8860, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1949 E.  ,  2011/8860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10857, Karar No: 2013/5839, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/10857 E.  ,  2013/5839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kayacık Köyü, 258 ada 6 parsel sayılı 1247,20 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün resmî belgelere göre orman sayılan yerlerden olduğu, (B) harfi ile gösterilen bölümünün ise, % 30-35 eğimli oluşu, üzerinde yer yer kayalık ve blok taşlıkların, değişik yaşlarda meşe ve pırnal meşe çalılarının bulunması karşısında ormandan açıldığının anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tesbitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; davalı ... vekilinin hükmü temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24.02.2010 tarih ve 2009/14496 – 2010/2277 sayılı kararı ile taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen bölümü yönünden temyiz itirazları reddedilmiş, krokide (B) harfi ile gösterilen bölüm yönünden ise hüküm bozulmuştur.

Hükmüne uyulan red-bozma kararında özetle; “Çekişmeli taşınmazın temyize konu bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle (A) harfi ile gösterilen bölüme yönelik davalı gerçek kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş, taşınmazın krokide (B) harfi ile gösterilen bölümü yönünden ise, hükme dayanak yapılan orman bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazın (B) ile gösterilen bölümünün 1958 baskı tarihli memleket haritasında ve 1948 uçuş tarihli hava fotoğrafında açık renkli alanda, (A) harfi ile gösterilen bölümünün yeşil renkli ormanlık alanda gözüktüğü, eğiminin % 30-35 olduğu, bir kesiminin üzerinde buğday ekili olduğu, ekili olmayan kısımlarında ise değişik yaşlarda meşe ve pırnal meşe çalılarının bulunduğu, yer yer kayalık ve blok taşlık bulunduğu, taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılan, (B) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmıştır. Ziraat bilirkişi Serdal Nalbant tarafından düzenlenen raporda ise, çekişmeli taşınmazın % 25 eğimli olduğu, % 80’nin zeytinlik, % 20’nin taşlık niteliğinde bulunduğu, üzerinde 1 tane 100 yaşında meşe ağacı olduğu, 3. sınıf tarım arazisi ve kısmen zeytinlik olduğu belirtilmiş olup taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölümü üzerinde orman ağaçlarının bulunup bulunmadığı, orman ağaçları var ise orman ağaçlarının sayısı, kapalılık oluşturup oluşturmadığı, toplu veya dağınık halde bulunup bulunmadığı yönünde rapor alınmadan dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı ve 6831 sayılı Kanunun 05.11.2003 tarihinde kabul edilen 4999 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değiştirilen 11. maddesinde fiilen orman olduğu Orman Genel Müdürlüğünce tesbit edilen yerlerin, talep üzerine Maliye Bakanlığınca Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edileceği ve tahsisi yapılan bu yerlerin Hazine adına tapuya orman niteliği ile tescil edileceği düzenlendiği belirtilerek, bir fen ve bir orman bilirkişi ile keşif yapılarak çekişmeli taşınmazın temyize konu (B) harfi ile gösterilen bölümü hâkim tarafından gözlemlenmeli, taşınmaz üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşları vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşları, sayısı, kapalılık oluşturup oluşturmadıkları, orman ağaçlarının sayısı, yaşı, cinsi, taşınmaz üzerinde toplu veya dağınık olarak bulunup bulunmadıkları yönünde rapor alınmalı, orman ağaçları taşınmaz üzerinde toplu halde bulunuyor ise o bölüm fen bilirkişiden alınacak ek rapor ile ifraz ettirilmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmeli ” denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu Kayacık Köyü, 258 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile teknik bilirkişi Adem Uçar’ın 17.11.2011 havale tarihli raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 454,75 m² yüzölçümündeki bölümün orman vasfıyla son parsel sayısıyla Hazine adına, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24.02.2010 gün ve 2009/14496 Esas-2010/2277 K. sayılı kararı ile temyiz itirazları reddedilerek kesinleşen teknik bilirkişi Adem Uçar’ın 17.11.2011 havale tarihli raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 792,45 m² yüzölçümündeki bölümün orman vasfı ve 258 ada 6 parsel sayısıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda, çekişmeli 258 ada 6 parsel sayılı taşınmazın temyize konu krokide (B) harfi ile gösterilen bölümünün uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiğine göre, mahkemece davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, bozma öncesi kararda dairenin 24.02.2010 tarih ve 2009/14496 – 2010/2277 sayılı kararı ile krokide (A) ile gösterilen bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle (A) harfi ile gösterilen bölüme yönelik davalı gerçek kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş ise de, ilk kararda bu bölüm hakkında sicil oluşturulmadığı ve bozma sonrasında da krokide (B) harfi ile gösterilen bölümünde orman sayılan yerlerden olduğu ve böylece taşınmazın tamamının orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiğine göre, dava konusu 258 ada 6 parsel sayılı taşınmazın ifraz edilmeden orman niteliğiyle tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, tamamıyla orman olduğu belirlenen taşınmazın ifraz edilerek ayrı ayrı orman niteliğiyle tapuya tescillerine karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının (B) bendi ile (B) bendinin alt (a) ve alt (b) bentleri hükümden tamamen çıkartılarak, yerine “B-Dava konusu Muğla İli, Fethiye İlçesi, Kayacık Köyü, 258 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile taşınmazın tamamının orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 20/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7301, Karar No: 2025/4464, Tarih: 18.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/7301 E.  ,  2025/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/530 E., 2023/117 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/457 E., 2021/195 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle aynı Kanun’un 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, 5237 sayılı TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220/7. maddesinde yardım fiiline yer verilmişir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 sayılı TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.