muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5846, Karar No: 2022/8937, Tarih: 09.11.2022

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davacı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen kabulüne karar verilerek yeniden hüküm kurulması gereken hallerde, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve hükmün tamamen yeniden kurulması gerekir. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297 ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilecektir. Keza, İlk Derece Mahkemesi kararı hakkında kısmen esastan red, kısmen kabul verilip, sadece kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması durumunda bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir.

Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesince, HMK’nin 353/(l)-b.2 maddesi çerçevesinde davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusu kabul edildiğine göre, hüküm yerinde, davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ... Kadastro Mahkemesinin 15.09.2020 tarihli ve 2020/19 Esas, 2020/109 Karar sayılı ilamının HMK’nin 353/(l)-b.2 maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilip yeniden hüküm kurulması gerekirken, çelişkiye neden olacak şekilde davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmekle birlikte Bölge Adliye Mahkemesince tüm unsurlarıyla yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş olması karşısında bu çelişkinin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi (5.) Hukuk Dairesinin 20.04.2022 tarihli ve 2021/263 Esas, 2022/694 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının (A) bendinin tamamı ile (B) bendinin; "....hükümde yapılan yanlışlık kamu düzenine ilişkin olduğundan, bu durum 6100 sayılı HMK.'nin 355. maddesi gereğince re'sen istinaf sebebi sayılarak..." kısmının hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine; "Davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne..." ibaresinin yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36929, Karar No: 2014/935, Tarih: 16.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2012/36929 E.  ,  2014/935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/114328

MAHKEMESİ : Kalkandere Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2011/50 (E) ve 2012/11 (K)

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, sanığın bahçesindeki otları toplayarak 4-5 öbek yapıp yakarak mahalden ayrıldığına ilişkin savunmasına, 29.03.2011 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağı ile eki krokisinde, yangının M Y..'a ait (sanığın çalıştığı) çay bahçesi ile A.. K..'a ait olay sonucu yanan çalılık ve kısmen ağaçlık arazinin kenarında 4 ayrı noktadan başladığı ve buradan rüzgarın da etkisiyle ve arazinin yamaç olması ne- deniyle yukarı doğru 3 dönümlük bir alanda örtü yangını şeklinde büyüyerek ve geniş- leyerek devam ettiğinin tespit edilmesine ve tüm dosya içeriğine göre, bahçesinde topla- dığı otları 4 ayrı noktada yakıp gerekli tedbirleri almadan ve de sönmesini beklemeden mahalden ayrılmak suretiyle yangının meydana gelmesinde kusurlu olduğu anlaşılan sanı- ğın kanıtlanan eyleminden ötürü mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı veril- mesi,

Yasaya aykırı C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7998, Karar No: 2012/9968, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7998 E.  ,  2012/9968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3499, Karar No: 2020/6388, Tarih: 24.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3499 E.  ,  2020/6388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/01/2014 tarih, 2013/2-686 Esas ve 2014/19 Karar sayılı kararında belirtildiği gibi hırsızlık ve mala zarar verme suçları 5237 sayılı TCK'nun onuncu bölümünde “Mal varlığına karşı suçlar” başlığı altında düzenlenmiş olup her iki suçun koruduğu hukuki değer kişinin mal varlığıdır. Hırsızlık eyleminde fail zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden tamamını veya bir kısmını almak suretiyle, mağdurun mal varlığına zarar vermektedir.

Mala zarar verme suçunda ise başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkıp, tahrip etmek ya da yok edip bozmak suretiyle kullanılamaz hale getirip veya kirleterek zarar vermektedir. Her iki suç tipinde de mağdur mal varlığı itibarıyla zarar görmektedir. Hırsızlık suçunda suça konu mal, alıp götürülmek suretiyle mağdurun zilyetliği tamamen ortadan kaldırılmaktadır. Mala zarar verme suçunda ise malın mutlaka alınması gerekli olmayıp, çoğunlukla malın tamamı ortadan kaldırılmamakta, zarar verilerek kısmen veya tamamen kullanılmaz hale getirilmektedir. İki suçu birbirinden ayıran önemli özellik ise; hırsızlıkta fail faydalanma amacıyla eylemini gerçekleştirdiği halde, mala zarar verme suçunda mağdura zarar verme düşüncesiyle hareket etmektedir. Mala zarar verme suçunun konusu ile hırsızlık suçunun konusunun aynı taşınır mal olması halinde, ayrıca mala zarar verme suçundan da ceza verilmemesi gerekmektedir. Ancak hırsızlık eylemi gerçekleştirilirken suça konu mal dışında bir başka eşyaya zarar verilmiş ise, mala zarar verme suçu ayrıca gerçekleşecektir.

Somut olay değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait olan motorsikleti hırsızlık amacıyla kontak kısmının ve kontağın kopartılmış olduğu, direksiyon üst kısmında bulunan plastik far koruma kısmının kırık olduğu ve bant ile yapıştırıldığı ve ayna takılan kısmının kırık olarak yakalanması karşısında; hırsızlık eylemi gerçekleştirilirken suça konu mal dışında bir başka eşyaya zarar verilmiş ise, mala zarar verme suçunun oluşacağı ancak olayda çalınan eşyaya zarar verildiğinden mala zarar verme suçunun unsurları oluşmadığından sanığın beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12883, Karar No: 2017/11161, Tarih: 19.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12883 E.  ,  2017/11161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 28/01/2016 gün ve 2015/19561 Esas - 2016/1396 Karar sayılı ilama karşı davalılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davada; mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce onanmış, davalılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK.nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde görülmemekle birlikte;

Aynı yerde bulunan ve aynı amaçla kamulaştırılan benzer nitelikteki taşınmazlara ilişkin olarak açılan ve Dairemize intikal eden dava dosyalarında kapitalizasyon faiz oranının % 5 olarak kabul edildiği bu kez yapılan incelmede anlaşılmakla;

Davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 28.01.2016 gün ve 2015/19561 E. 2016/1396 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasının incelenmesinde;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazisi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dava konusu taşınmazın yüzölçümü niteliği ve aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyaları da dikkate alındığında, kapitalizasyon faiz oranının % 5 kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, % 6 alınması suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4555, Karar No: 2019/1185, Tarih: 11.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/4555 E.  ,  2019/1185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, asıl ve birleşen davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada, davacılar vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu otobüsün yaptığı kazada, araçta muavin olarak bulunan davacıların eşi/ babası ...'ın öldüğünü, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldıklarını, davalının zarardan sorumlu olduğunu belirterek belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada 3.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Birleşen davada, davacılar vekili; asıl davaya konu kazada ölen ...'ın anne babası olan davacıların destekten yoksun kalma zararlarından da davalının sorumlu olduğunu belirterek belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada 2.000,00 TL destek tazminatının avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 15.03.2016 tarihli artırım dilekçesiyle, asıl ve birleşen davadaki toplam taleplerini 267.999,40 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, kazayı yapan aracın yolcu taşımacılığında kullanılıyor olması nedeniyle davacıların zararlarından öncelikle karayolu yolcu taşımacılığı mali sorumluluk sigortacısı olan...Sigorta'nın sorumlu olduğunu ve davanın bu şirkete ihbarını talep ettiklerini, olayın iş kazası olması halinde SGK tarafından bağlanan gelirlerin tazminattan düşülmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; asıl ve birleşen davanın kabulü ile davacı ... için 185.701,33 TL, Selen için 21.817,43 TL. ve ölenin oğlu Sabit için 18.662,85 TL destekten yoksun kalma tazminatının 26.08.2014 tarihinden; davacı ... için 21.879,87 TL ve ölenin babası Sabit için 19.938,52 TL destekten yoksun kalma tazminatının 08.07.2015 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 17. ve 18. maddeleri gereği, zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortasının, karayolunda yolcu taşımacılığı yapan araçların taşıdıkları yolcunun ölümü, yaralanması ya da eşyasına ilişkin zararları teminat altına aldığı, davacılar desteğinin ise kaza yapan yolcu otobüsünde muavin olarak bulunduğu dikkate alındığında, davacıların zararından davalı trafik sigortacısının sorumlu olduğunun kabulünde bir usulsüzlük bulunmamasına; birleşen davanın davacısı olan anne ve babanın, kendi bakiye ömür süreleri sonuna kadar ölen oğullarından destek alacaklarının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamasına; davalı tarafından sigortalanan araç ticari amaçla kullanılan yolcu otobüsü olduğundan, temerrüt faizi olarak ticari faize hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 4. fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda; davalı sigortacı tarafından ... poliçesi düzenlenen yolcu otobüsünün, dava dışı ...Seyahat Ltd. Şti'ye ait olduğu ve dava dışı Hatay Damla Seyahat Tur. Ltd. Şti. tarafından sigortalatıldığı; davacılar desteği ...'ın muavin olarak araçta bulunduğu ve yolcu taşımacılığı sırasında gerçekleşen kazada öldüğü anlaşılmaktadır. Davaya konu kaza nedeniyle davacılara ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması için, Dairemiz'in geri çevirmesi üzerine yazılan yazıya, SGK Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün 28.05.2018 tarihli yazısıyla, davacılar desteğinin iş kazası sonucu ölümü nedeniyle davacı eş ve iki çocuğa bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri toplamının 128.529,11 TL olduğu şeklinde cevap verilmiştir.

Diğer taraftan, asıl davanın davacıları tarafından, aynı zarar için, desteğin işvereni olan dava dışı ...Seyahat Ltd. Şti. aleyhine, ... 4. İş Mahkemesi'nde tazminat davası açıldığı ve mahkemenin 2015/185 Esas- 2017/659 Karar sayılı ilamı ile tazminata hükmedildiği görülmektedir. Eldeki davada mahkemenin hükme esas aldığı hesap bilirkişi raporlarında, SGK tarafından birkısım davacılara ödenen peşin sermaye değerli gelir, tazminat hesaplamasında dikkate alınmadığı gibi, ölenin işvereni aleyhine açılan tazminat dava dosyası da dikkate alınmadan tazminatlar belirlenmiştir. Hükme esas almaya elverişli olmayan rapora göre ve eksik incelemeyle karar verilemez.

Açıklanan maddi ve hukuki vakıalar karşısında mahkemece; SGK Başkanlığı'nın 28.05.2018 tarihli cevabi yazısında bildirilen ödemelerin rücuya tabi olup olmayacağının, 5510 sayılı Kanun'un 21/4. maddesi gözetilerek değerlendirilmesi suretiyle tazminatların hesaplanması; birkısım davacıların açtığı davaya ilişkin... 4. İş Mahkemesi'nin 2015/185 Esas- 2017/659 Karar sayılı dosyasının mahkemesinden getirtilmesi ve anılan davada hükmedilen tazminatlar ile tahsilde tekerrür olmayacak biçimde belirlenecek tazminatların hüküm altına alınması gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin, sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 11/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2389, Karar No: 2020/422, Tarih: 15.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2389 E.  ,  2020/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 08/03/2013 tarih ve 2011/692-2013/121 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Altesse Zigaretten şirketin yıllardır uluslar arası tecilli OCB ve ZİG-ZAG markalarıyla kendi kendine sigara yapma makineleri üretmekte ve satmakta olduğunu bu makinelerle ilgili olarak marka ve endüstriyel tasarım yönünden korunma haklarına sahip olduğunu, www.altesse.at/en/products/make-your-own-cigarette/ internet sayfasında bu ürünlerin tanıtımının görünebileceğini, davalı şirketin http://aklale.com/ürünler/makecigarette internet adresinde ise müvekkili şirketine ait ürünlerin rengine kadar aynılarının “Lale” ve “Aklale” markalarıyla pazarladığını bu durumun müvekkilinin endüstiyel tasarım haklarına tecavüz niteliği taşıdığının İstanbul Sulh Hukuk Mahkemesince değişik iş sayılı dosyasında bilirkişi marifetiyle tespit edildiğini, ihtarnameye rağmen davalı şirketin internet sitesinde müvekkili şirketin endüstriyel tasarım hakkına tecavüzünü devam ettirdiğini beyan ederek, öncelikle tasarımdan doğan haklara tecavüz fiillerinin dava sonuçlanıncaya kadar ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasını, tasarımdam doğan haklara tecavüz fiillerinin durdurulması ve önlenmesine, tecavüzün giderilmesi ve şimdilik 1.000,00 TL maddi, 9.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 10.000,00 TL zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddiaların asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalının ve davacının internet sistesinde yer alan tasarımlarının genel izlenimlerinin benzer olduğunun açık bir şekilde anlaşılmasına karşın davalının vurgulamasına rağmen davacının söz konusu tasarımın tesciline ilişkin herhangi bir tescil numarasından bahsetmemesi, bağlı olduğu şirketin sahip olduğunu iddia ettiği tescillerin korunduğu ülkeler arasında Türkiye’nin olmaması, davacının söz konusu tasarımlarına 554 sayılı KHK anlamında tecavüz edildiğine ilişkin somut bir delil olmadığı ve bu nedenle de 554 sayılı KHK anlamında tesarımdan doğan haklara herhangi bir tecavüz ve tazminatın ortaya çıkmayacağı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

16/01/2020 G/D
Yargıtay — Esas No: 2012/13242, Karar No: 2013/30204, Tarih: 28.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/13242 E.  ,  2013/30204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüklenen suçu kabul etmeyip, parayı tanık ...’in birlikte kaçtıkları sırada kendisi dışarıda beklerken nüfus cüzdanı ile beraber aldığını savunması, müştekinin de suça konu 200 TL’nin yerini sanık ile kızı tanık ...’nün bildiğini, ancak parayı hangisinin aldığını bilmediğini söylemesi karşısında; sanığın mahkûmiyetine yeterli, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı deliller bulunmadığı gözetilmeden beraatı yerine yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.