muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7711, Karar No: 2010/249, Tarih: 22.01.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7711 E.  ,  2010/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 106 ada 46 parsel sayılı 11084,42 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın davacı hazinenin tutunduğu 19.10.1950 tarih 60 sayılı tapu kaydı kapsamında kalmadığı, taşınmaz üzerinde davalılar yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Dava ve temyize konu 106 ada 46 parsel sayılı taşınmazın davacı hazinenin tutunduğu 21.09.1942 tarih 108 sayılı sicilden gelen 19.10.1950 tarih, 60 sayılı tapu kaydının doğu ve kuzey sınırında okunan kayalığın zeminde mevcut olduğu, batı sınırında okunan yolun arz üzerinde mevcut bulunduğu, güney sınırındaki Yusuf taşınmazının 106 ada 45 parsel sayılı taşınmaz olduğu mahkemece yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi beyanı ve komşu parsel tutanakları ile denetlendiğinde taşınmazı kapsadığının kabulü gerekir. Hazine adına tapulu taşınmazlar zilyetlikle iktisap edilemez.

Hal böyle olunca mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek davanın reddine karar verilmesi isabetsiz, davacı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 22.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32700, Karar No: 2013/28663, Tarih: 09.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/32700 E.  ,  2013/28663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın diri örtü temizliği yaparak açma suçunu işlediğinin tespit edilmesine, mahkemece eylemin niteliği itibariyle 5728 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 6831 sayılı Kanun hükümlerinin lehe olduğunun kabulü ile uygulama yapılmış olmasına göre tebliğnamenin 2 nolu bendinde yazılı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, kabule göre müsadere edilen fidanların değeri üzerinden nispi vekalet ücreti tayin edilmemesi temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) 19/9/2006 tarihli celsede dinlenilen tanık ....’ın yemininin yaptırılmaması suretiyle CMK.nin 54. maddesine muhalefet edilmesi,

2) Sanık hakkında hem açma hem işgal ve faydalanma suçlarından tutanak düzenlenmesine karşılık iddianamede sadece 300 m2.lik alanda yeniden açma eylemi nedeniyle dava açılmış bulunmasına göre daha önce açılıp işgal ve faydalanmaya konu, dava konusu olmayan alan üzerinde yer alan fındık fidanlarının müsaderesine karar verilmesi,

3) Orman idaresi vekili Avukat ...'a ait vekaletnamenin dosyaya celbedilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. Maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11526, Karar No: 2019/1704, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/11526 E.  ,  2019/1704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20812, Karar No: 2013/3387, Tarih: 27.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/20812 E.  ,  2013/3387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay tarihinde kararı temyize gelmeyen sanık ... ile suç arkadaşı olan diğer sanık ...'nun hırsızlık yapmaya karar verdikten sonra, yakınanların ikamet ettiği evin asma kilidini kırıp içeriden 2 adet cep telefonu ile kolyeyi aldıkları, bu sırada eve giren yakınanların hırsızlığı fark etmeleri üzerine sanıklara müdahale etmek istemeleri neticesi, sanık ...'nın yakınan ...'u basit tıbbi müdahale ile giderebilecek şekilde yaralayıp kurtulmak amacıyla ele geçirilemeyen bıçağı tevcih etmesi üzerine korkan yakınanın sanığı bırakmasıyla olay yerinden kaçtığı, diğer sanığın kaçma konusundaki ısrarlı girişimlerine rağmen diğer yakınan tarafından etkisiz hale getirilerek çalmış olduğu eşyalar üzerinde iken kolluğa teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; sübutu halinde sanığın eyleminin bütün halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 27.02.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7425, Karar No: 2015/10003, Tarih: 01.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/7425 E.  ,  2015/10003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2014

NUMARASI : 2011/624-2014/775

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraf aracının müvekkiline ait küçükbaş hayvan sürüsüne çarparak 78 adet hayvanın telef olmasına sebebiyet verdiğini, bunlardan 60 tanesinin kaza yerinde öldüğünü, 18 tanesine kesimhanede kesim işlemi yapıldığını, davalı sürücünün olayda kusurlu olduğunu, toplamda 50.000 TL civarında zarar oluştuğunu belirterek şimdilik 12.000 TL'nın olay tarihinden işleyecek avans faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı A.. K.., hayvanların gece 03.30'da yoldan götürülmesinde davacının kusurlu olduğunu, olay mahallinde uyarı levhası olmadığını, kusurlarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı B.. E.., virajlı yoldan inişe geçtiğini, en sağ şeritten seyrettiğini, karşıdan bir başka aracın uzun farlarla geldiğini, görüş mesafesinin kısıtlandığını, sürüye çarptığını ani fren halinde aracın devrilme ihtimali olduğundan ani harekette bulunamadığını, kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı A.. A.. vekili, sigortalının kusuru oranında azami poliçe limitine kadar gerçek zarardan sorumlu olduklarını, temerrüde düşmediklerini, kusuru, tazminat miktarını kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 12.000 TL tazminatın davalı A.. A..'den dava tarihinden, diğer davalılardan olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafa ait araç, ticari nitelikteki çekici-dorse türü araç olup, davacı vekili tazminatın avans faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Bu durumda mahkemece, talep gibi avans faizine hükmedilmesi gerekirken, yasal faize karar verilmesi doğru değil bozma sebebi ise de; bu husustaki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca, hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Bu durumda mahkemece, talep gibi avans faizine hükmedilmesi gerekirken, yasal faize karar verilmesi doğru değil bozma sebebi ise de; bu husustaki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca, hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı R.. R.. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 1.bendinde yazılı "davanın kabulüne, 12.000 TL alacağın kaza tarihi olan 12.7.2011 tarihinden itibaren işleyecek" ibarelerinden sonra gelen "yasal faiziyle" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "avans faiziyle" ibaresinin yazılmasına ve hükmü bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 1.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9247, Karar No: 2012/11499, Tarih: 27.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9247 E.  ,  2012/11499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan muarazanın giderilmesi isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18102, Karar No: 2016/13237, Tarih: 13.12.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/18102 E.  ,  2016/13237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mal azarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

1-Suç tarihinde suçun diğer sanıkları ... ve ...'in Diyarbakır İlinde geldikleri araç içersisinde yakalandıkları, sanıkların olay günü yanlarında sanık ...'ın da bulunduğunu, bir ara araçtan ayrıldığını, bu sırada hırsızlık yapmış olabileceğini, kendilerinin hırsızlığa karışmadıklarını iddia ettikleri, sanık ...'ın ise suçlamayı kabul etmeyip, suç tarihinde Diyarbakır'da bulunduğu yönünde savunma yaptığı, tüm araştırmalara rağmen sanık ...'ın bulunamadığı anlaşılmakla, sanıklar ....ve ..., yanlarında ... da olduğu yönündeki iddiaları dışında, sanık ...'ın suç tarihinde yanlarında bulunduğuna, suça katıldığına dair somut, kuvvetli ve inanadırıcı delil bulunamadığı anlaşılmakla, sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

2-Sanık ...'in tanık tarafından teşhis edildiği ancak sanık ...'ı gören olmadığı, olay sonrası ... kiralamış olduğu araçta ... da bulunması dışında, sanık ...'ın mahkumiyetini gerektirir kesin ve kuvvetli kanıt bulunamadığı anlaşılmakla, sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

3-Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden ise, sanıklar ... ve ...'ın suça katıldıklarına ilişkin kuvvetli ve inandırıcı delil olmadığı

anlaşıldığından beraatlerine karar verilmesi karşısında, sanık ...'in işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu da tek başına işlediği sonucuna varıldığından, sanık hakkında uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılması,

4-Kabul ve uygulamaya göre de;

3-Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden ise, sanıklar ... ve ...'ın suça katıldıklarına ilişkin kuvvetli ve inandırıcı delil olmadığı

anlaşıldığından beraatlerine karar verilmesi karşısında, sanık ...'in işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu da tek başına işlediği sonucuna varıldığından, sanık hakkında uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılması,

4-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Sanık ... hakkındaki uygulamada, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydında yazılı mahkumiyetlerinin içinde en ağırının ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.05.2006 gün 2006/67-180 sayılı kararına konu TCK'nın 267/1. maddesinde düzenlenen suçtan hükmedilen ve infaz tarihi 14.12.2010 olan 2 yıl 6 ay hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, hükmün gerekçe bölümünde aynı ilamda yer olan iki ayrı hükümlülük ile ...5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/228-2010/185 sayılı ilamının birlikte tekerrüre esas alınması suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,

b-Sanık ... hakkındaki uygulamada, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydında yazılı mahkumiyetlerinin içinde en ağırının ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.11.2007 gün 2007/380-2007/727 sayılı kararına konu hırsızlık suçundan hükmedilen ve kesinleşme tarihi 11.06.2012 olan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, hükmün gerekçe bölümünde aynı ilamda yer olan iki ayrı hükümlülüğünün birlikte tekerrüre esas alınması suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,

c-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14285, Karar No: 2012/2692, Tarih: 27.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14285 E.  ,  2012/2692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri ... köyü Şartarla mevkiinde bulunan taşınmazın, tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adlarına tescilini istemişlerdir. ... ve arkadaşları, taşınmazın 10.000 m2 kısmının kendilerine ait olduğunu, adlarına tescili iddiasıyla davaya katılmışlardır. Mahkemece müdahil davacıların davasının reddine, davacıların davasının kabulüne, krokide (A)=20089,16 m2 yüzölçümündeki taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1979 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Mahkemece, Medeni Yasanın 713. ve 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının davacılar yararına gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacılar, taşınmazın imar ve ihyasının tamamlandığı ve zilyetlikle mülk edinme şartlarının yararına gerçekleştiği iddiasına dayanmışlar, davalı ..., taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki aktif dere yatağı içinde olup zilyetlikle kazanılamayacağını iddia ederek davanın reddini istemiştir.

Dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde içinde halen akan dere olduğu ve paftasının incelenmesinde ise fotoğraflarda görülen derenin kuzey ve güney yönlerden devam ettiği ve paftada dere olarak bırakıldığı görülmektedir. Taşınmazın tescile karar verilen bölümü dereyi kesmekte olup, aktif dere yatağının bir kısmı tescil edilen taşınmaz içine alınmış, böylece kuzeyde 381 parsel ile 631 parsel arasında, güneyde ise 635 parsel ile 23 parsel arasındaki bölümde dere kesilmiş, devamı sağlanacak şekilde

bırakılmamıştır. Öte yandan, 20 ve 23 nolu kadastro parselleri hükmen tescil edilmiş olup, dava dosyaları aslı ve krokileri getirtilerek, taşınmaz yönünü ilgilendiren bir karar verilip verilmediği araştırılmamıştır.

bırakılmamıştır. Öte yandan, 20 ve 23 nolu kadastro parselleri hükmen tescil edilmiş olup, dava dosyaları aslı ve krokileri getirtilerek, taşınmaz yönünü ilgilendiren bir karar verilip verilmediği araştırılmamıştır.

3402 sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince deniz, göl, nehir gibi genel sular sınırlamaya tabi olmayıp, devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Derenin akışını engelleyecek şekilde aktif dere yatağındaki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine konu olamaz. Bu nedenle; mahkemece mahalli bilirkişi, fen ve jeolog bilirkişi yardımıyla yeniden yapılacak keşifte, kışın ve bahar aylarında akan derenin aktif yatağının tespit edilerek, paftasına göre öncesi ve sonrası ile devamını sağlayacak şekilde, dava konusu edilen taşınmazın bu kısmı dere olarak ayrılmalı, bu kısım çıktıktan sonra kalan bölüm var ise davacılar adına tescil edilmesine karar verilmeli, 20 ve 23 parsel dava dosyası ve krokileri incelenip, zeminde uygulanarak taşınmaz yönünü ne olarak gösterdiği araştırılmalı ve oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 27.02.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2838, Karar No: 2013/5692, Tarih: 04.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/2838 E.  ,  2013/5692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun "lehe hükümlerin uygulanmasında usul" başlıklı 9. maddesinin 4. fıkrasında yer alan; "kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz" biçimindeki düzenleme karşısında tebliğnamedeki davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesini isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takidirine ve incelenen dosya içeriğine göre, hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden 5237 sayılı Kanun ile hükümlü lehine bir düzenleme getirilmediğinin kabul olunması karşısında; "hükümlü hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, önceki kesinleşmiş mahkumiyet hükmündeki "ağır hapis" cezasının, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6. maddesi gereğince "hapis" cezasına dönüştürülerek önceki hükmün aynen infazına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden infazda duraksamaya ve karışıklığa neden olacak şekilde hükümlü hakkında yeniden hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümden 1, 2, 3, 4 ve 6. fıkraların çıkarılıp yerine "5237 sayılı Yasa ile hükümlü lehine bir düzenleme getirilmediği anlaşılmakla, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, 5252 sayılı Yasanın 6. maddesi de gözetilerek kesinleşmiş 19.04.2001 gün ve 1999/119 esas - 2001/250 karar sayılı ilk hükümdeki "ağır hapis" cezasının "hapis cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynen infazına" denilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.