muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12295, Karar No: 2013/26, Tarih: 21.01.2013

. Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında, aynı Yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Orman Yasasının 1. maddesinin 2. fıkrasının (İ) bendinde “Sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, özel yasası gereğince Devlet Ormanından tefrik edilmiş ve imar ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabanî zeytinlikler ile 09.07.1956 tarih ve 6777 sayılı Yasada tasrih edilen yabanî ve aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar”ın orman sayılmayacağı, kabul edilmişse de, çekişmeli taşınmazlara ait her hangi bir tapu kaydına dayanılmadığı gibi, 3573 sayılı Yasa gereği tahsis de bulunmamaktadır. Bilimsel ve teknik olarak ve 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesi gereğince eğimi %12’yi geçen yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından, aynı yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılır. Çekişmeli parselin bulunduğu yörede ilk orman kadastrosu 1966 yılında seri usûlüne göre, her hangi bir köy ya da belde sınırı esas alınmadan ve isimleri belirlenen orman bazında yapılıp, 1969 yılında

kesinleşmiştir. Daha sonra 1981 ve 1991 yılında çalışan orman kadastro komisyonlarınca, her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu yapılmayıp, sadece aplikasyon ve 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapılmıştır. Başka bir deyişle; çekişmeli taşınmazların orman niteliğini belirleyen bir çalışma bu güne kadar yapılmamıştır. 02.12.2003 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4999 sayılı Yasanın 3. maddesi ve 6292 sayılı Yasanın 13/(1) maddesi ile değişik, 6831 sayılı Yasanın 7. maddesinin 1. fıkrasıyla “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da sınırlandırma sırasında orman olduğu halde orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususî ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti ile 2 nci madde uygulamaları ile ilgili olarak kadastrosu kesinleşmiş yerlerde tespit edilen fennî hataların düzeltilmesi işleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü getirilmiş ve bu hükümle orman kadastro komisyonlarına daha önce sınırlaması yapılmış olup da, sınırlandırma sırasında orman olduğu halde, orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisi verilmiş ve Orman Kadastro Yönetmeliğinde de benzer hükümlere yer verilmiştir. Eğimi %12’den fazla olan, tamamen maki cinsi ağaçcıklarla kaplı, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parsel, öncesi ve eylemli durumu itibariyle 6831 sayılı Yasanın 1. maddesinin 2. fıkrasının J bendi gereğince orman sayılan yerlerden iken, 2004 yılından sonra açılarak tarım alanı haline getirilmeye çalışıldığı, ancak; imar ihyasının tamamlanmadığı ve tarım alanına dönüşmediği, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 sayılı Yasanın 3. maddesi ve 6292 sayılı Yasanın 13/(1) maddesi ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılabileceği gibi, orman olarak kullanılmak üzere tahsisinin istenebilecek veya Orman Yönetimi tarafından tapu kaydının tapu iptali ve orman olarak tapuya tescili istemiyle her zaman dava açılabilecektir. Diğer taraftan, 3402 sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince kadastro mahkemesinin, Medenî Yasanın öngördüğü biçimde doğru sicil oluşturma görevi bulunduğu, başka bir deyişle, uyuşmazlığın esası hakkında karar verirken, çekişmeli parselin hangi nitelikte, miktarda ve kimin adına tapuya tescil edileceğine, beyanlar hanesinde hangi şerhlere yer verileceğine tereddüte yer bırakmayacak biçimde karar verme görevinin bulunduğu gözetilerek, taşınmazın hangi nitelikte Hazine adına tescil edildiği hükümde belirtilmelidir

. maddesi gereğince kadastro mahkemesinin, Medenî Yasanın öngördüğü biçimde doğru sicil oluşturma görevi bulunduğu, başka bir deyişle, uyuşmazlığın esası hakkında karar verirken, çekişmeli parselin hangi nitelikte, miktarda ve kimin adına tapuya tescil edileceğine, beyanlar hanesinde hangi şerhlere yer verileceğine tereddüte yer bırakmayacak biçimde karar verme görevinin bulunduğu gözetilerek, taşınmazın hangi nitelikte Hazine adına tescil edildiği hükümde belirtilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilerek, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline ve beyanlar hanesinde yer alan muhdesata ilişkin şerhlerin silinmesine karar verilmesi gerekirken, çekişmeli parselin niteliği belirtilmeden Hazine adına tesciline ve üzerindeki ağaçların, muhtesat olarak davalı gerçek kişiye ait olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmesi yasaya aykırı olduğu,''] gerekçeleri ile bozulmuştur.

Dava, dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilân edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahdidi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilân edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise, 30.07.1982 tarihinde ilân edilip, 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 sayılı Yasanın, 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında 3302 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması mevcuttur.

Davalı vekili karar düzeltme dilekçesinde; 26/04/2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak, aynı tarihte yürürlüğe giren 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı “Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkındaki Yasanın'' 13. maddesinin 6. bendi ile 6831 sayılı yasanın 12. maddesine ''(Ek fıkra: 19/4/2012 - 6292/13 md.) Orman kadastrosu yapılıp kesinleşen yerlerde, orman idaresince başka bir değerlendirme yapılmaksızın kesinleşen orman kadastrosuna göre işlem yapılır.'' hükmünün eklendiğini, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosunun davadan ve kadastro tespitinden önce yapılıp kesinleştiğini ve taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu dışında kaldığını, yüksek dairenin yasanın açık hükmüne rağmen taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tescili gerektiği yolundaki değerlendirmesinin ve bu yöndeki bozmasının yasaya aykırı olduğunu kaldı ki; dairenin çekişmeli taşınmaza komşu olan 101 ada 164 parselin Hazine adına tesciline ilişkin kararı 2011/17519 E. 2012/8683 K. sayılı ilâmı ile onadığını ileri sürerek bozma kararının bu nedenlerle kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün onanmasını istemiştir.

Karar düzeltme isteminin incelenmesinde; Somut olayda, Davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bulunan taşlık ve kayalık yerlerden olduğunu, emek ve masraf sarfı ile imar ve ihyasının tamamlanmadığını ve gerçek kişiler lehine kazandırıcı zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, 3402 sayılı kadastro yasasının 18/1. maddesi uyarınca davalı adına yapılan tespitinin iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmış, mahkemece davanın kabulüne, parselin tespitinin iptaline ve davacı Hazine adına tesciline, taşınmazın 1. derece doğal sit alanı olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına, parsel içinde bulunan ve davalıya ait olduğu anlaşılan 20 adet 8 yaşlarındaki zeytin ağacının davalıya ait muhdesat olarak tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş ve hükmün davacı Hazine vekili tarafından muhdesat yönünden, davalı gerçek kişi tarafından ise, tapu iptali ve tescile yönelik temyizi üzerine, Dairenin 08/05/2012 gün ve 2011/17523-2012/6767 sayılı ilâmı ile yukarıda belirtilen gerekçelerle bozulmuştur.

Ancak; Davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bulunan taşlık ve kayalık yerlerden olduğu, emek ve masraf sarfı ile imar ve ihyasının tamamlanmadığı ve gerçek kişiler lehine kazandırıcı zilyetlik koşullarının oluşmadığı savı ile dava açmışsada dava dilekçesinin 3 numaralı bendinde taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18/1. maddesi uyarınca davalı adına yapılan tespitinin iptali ile Hazine adına özel mülk olarak tescilini istemiştir. Davacı Hazine, taşınmazın orman olarak Hazine adına tescilini istemediği gibi, talebi doğrultusunda lehine kurulan mahkemenin hükmünü esastan benimsemiş ve kararı sadece muhdesata yönelik olarak temyiz etmiştir. Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonunda uzman orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın 1959 tarihli memleket haritasında beyaz renkli açık alan; 1992 tarihli hava fotoğrafı ile 1996 tarihli memeleket haritasında ise, makilik olarak gözüktüğünü, bu tarihten sonra imar ve ihyasının yapılarak tarım arazisi haline getirildiğini, toprak ve bitki örtüsü yönünden orman niteliğinde ve orman içi açıklığı olmadığını, kesinleşen orman kadastro sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirtmiştir. Ziraat mühendisi ve jeoloji muhendisi dahi raporlarında taşınmazın öncesinde taşlık, kayalık, çalılık nitelikli yerleden iken yakın tarihlerde imar ve ihyasının yapılarak ziraate elverişli hale getirildiğini söylemişlerdir. Bu durumda; davacı Hazinenin istemi ve mahkeme hâkimi, HUMK'nun 74. maddesi ve HMK'nun 26. maddesine göre istemle bağlı olduğu, istem doğrultusunda yapılan araştırma sonucunda taşınmazın orman sayılmayan yerleden olduğu, ancak zilyetlik koşullarının gerçek kişiler yararına oluşmadığı kabul edilerek Hazine adına tescil edildiği, kurulan hükümle birlikte Hazinenin muhdesata yönelik temyiz nedeni dikkate alındığında, taşınmazın artık orman olmadığına ilişkin hukukî nitelemenin kesinleştiği anlaşılmaktadır. Ayrıca, somut olayda; 3402 sayılı Yasanın 30/2. madde koşulları da yoktur. Her ne kadar, davacı Hazine vekili karar düzeltmeye gelmiyorsa da, Hazine lehine oluşturulan hükümde davalı vekilinin hukukî yararının bulunduğu dikkate alındığında, kesinleşen hukukî olguları aşar biçimdeki dairemizin bozma kararı maddî yanılgıya dayandığından davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile dairenin bozmasının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 08/05/2012 gün ve 2011/17523 - 2012/6767 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkemenin 03/03/2011 gün ve 2010/185 E. 2011/119 K. sayılı kararının yukarda açıklanan nedenle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 21/01/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/523, Karar No: 2019/2170, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/523 E.  ,  2019/2170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13936, Karar No: 2006/17049, Tarih: 05.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13936 E.  ,  2006/17049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada ... Denizcilik ihtisas ile ... 6. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ... taşınmaz işinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan ... hukukundan kaynaklandığı, denizcilik ihtisas mahkemesinin yasa ile kurulduğu, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de ... hukukuna yönelik olduğu, anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11927, Karar No: 2016/1253, Tarih: 01.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/11927 E.  ,  2016/1253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl ve birleşen dava davacısı ... ile asıl ve birleşen dava davalısı ... arasındaki alacak davaları hakkında ...Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 21/01/2014 gün ve 2011/267 E.- 2014/6 K. sayılı hükmün ve 28/04/2015 tarihli ek kararın asıl ve birleşen dava davacısı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

-KARAR-

Dairemizin 01/12/2014 tarihli kararı ile, asıl ve birleşen dava davacısı vekilinin 16/06/2014 havale tarihli temyiz dilekçesinin asıl dava davalısı vekili Av. ... ...'a tebliğ edilmesi istenildiği halde, mahkemece bu eksikliğin giderilmediği anlaşıldığından, Dairemiz kararlarının gereğinin yerine getirilmesi hususunda gerekli dikkat ve özen gösterilmesi ile, asıl ve birleşen dava davacısı vekilinin 16/06/2014 havale tarihli temyiz dilekçesinin asıl dava davalısı vekili Av...'a tebliği ile yasal katılma yoluyla temyiz süresinin beklenilmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29301, Karar No: 2013/24928, Tarih: 09.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/29301 E.  ,  2013/24928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1 nolu parselde kayıtlı ,,,,1S blok olarak adlandırılan apartman dairelerini çeşitli tarihlerde davalı şirketten satın aldıklarını, sözleşmelerde meskenlerin hangi tarihte ve ne şekilde teslim edileceğinin kararlaştırılmasına rağmen 30.11.2002 ve 30.11.2005'te anahtar teslimi şeklinde teslimi gerekirken bu bloklarla ilgili belediyeden yapı kullanma ruhsatı alınmadığını ve dairelerin bu tarihten çok sonra birçok eksiğiyle birlikte teslim edildiğini, site sakinlerinin yaklaşık 3 yıl boyunca iskan ruhsatı olmadığı için tanker suyuna va fahiş fiyatlı şantiye suyuna mahkum edildiğini, sitenin bağımsız bölümleri ve ortak alanlarında birçok eksik ve hatalı imalatın bulunduğunu ileri sürerek, davacılar için ayrı ortak alanlardaki eksik işler bedeli, fahiş ödenen su parası bedeli, kira kaybı bedeli, faturalı harcamalar bedeli ve dairenin değer kaybı bedelinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kısmen kabulü ile bir kısım davacılar yönünden bilirkişi raporunda belirlenen miktarı gösterir listede(su bedeli hariç) 1-57 sıra nosu arasında yer alan davacılar yönünden toplam talep edebilecekleri tutarların dava tarihi itibariyle işleyecek avans faizleri ile beraber davalıdan tahsiline, davacılardan

..., ..., ..., ..., ...'nun dava dilekçesinde fazla olan miktarı bakımından ıslah tarihi olan 05.10.2011 tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesine, birleşen davanın kısmen kabulüne; gerekçeli kararda ise, ... isminin hükümden çıkartılmasına, kısa karara ilaveten davacılar ..., ..., . ve ... yönünden açılan davanın husumetten reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. 1086 sayılı HUMK.' nun 381. maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.' nun 388/son. maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.' nun 388. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Aynı hüküm 01.10.2011 tarihinde

yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesinde de yer almıştır. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.' nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada; kısa kararda, bir kısım davacılar yönünden hüküm kurulmayıp, gerekçeli kararda hüküm kurulmuş olması, yine kısa kararda hakkında hüküm kurulan ... isminin gerekçeli karardan çıkartılmış olması, az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacılar ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacılar ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/288, Karar No: 2017/289, Tarih: 23.05.2017

**Ceza Genel Kurulu         2017/288 E.  ,  2017/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 17.09.2015

Sayısı : 228-226

Kasten öldürme suçuna teşebbüsten sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 35/1-2, 29, 62, 63 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve hak yoksunluğuna ilişkin Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17.10.2012 gün ve 339-313 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 21.04.2015 gün ve 3008-2492 sayı ile;

"...Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay tarihinde mağdura saldırarak yumruk ve bıçak ile vurmak suretiyle burun kanamasına, pnömotoraksa, midede yaralanmaya ve yaşamı tehlikeye sokan duruma neden olarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, yazılı biçimde en üst sınırdan 15 yıl hapis cezasına hükmolunarak fazla ceza tayini" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 17.09.2015 gün ve 228-226 sayı ile;

"...Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma ilamında, sanığın mağdura yönelik haksız ve öldürmeye teşebbüs niteliğinde yumruk ve bıçak ile vurduğundan bahsedildiği, tahrikin niteliğinin mahkememizce değerlendirilmesinin de bu bağlamda oluşa uygun olarak değerlendirilip Yargıtay 1. Ceza Dairesinin anılan bozma ilamında da bu yönüyle yerinde görüldüğü halde, sanığın davranış tarzı, oluşan ve oluşturduğu neticeler karşısındaki değerlendirmenin kül halinde nitelendirilmesinde hukuka, hak ve nasafet kurallarına aykırılık bulunmadığı, yüz yüzelik ilkesi ile delillerin tartışılmasında ilk derece yargılama merciinin değerlendirme ve takdir haklarına bu yönüyle, üstelik açıklanan hukuki gerekçelerin dahi önceki kararı teyit eder ve destekler niteliği karşısında yerinde olmadığı, bu haliyle bozma ilamına konu kararın usul ve esasa uygun olduğu..." gerekçesiyle direnerek, önceki hüküm gibi karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2016 gün ve 422772 sayılı “onama” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 gün ve 39-713 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 13.03.2017 gün ve 196-748 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI