muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18605, Karar No: 2012/22268, Tarih: 12.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/18605 E.  ,  2012/22268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması nedeniyle davacılara eksik verilen yer bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hüküm kurulmuş, karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idarenin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Mahkemece bozma kararından sonra davalı ... aleyhine yeniden hüküm kurulması gerekirken, hakkındaki hükmün onandığından bahisle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ikinci paragrafının çıkartılmasına, yerine (110.811,60-TL tazminatın 15.000,00-TL'sinin 03.08.2005 tarihinden, kalan kısmı olan 95.811,60-TL'sinin ıslah tarihi olan 12.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı ... Başkanlığından alınarak davacı ... ve ortaklarına verilmesine, taşınmaza ilişkin talep ve munzam zarar talebinin reddine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/216, Karar No: 2017/2587, Tarih: 30.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/216 E.  ,  2017/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.11.2008 gününde verilen dilekçe ile irtifak hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve yıkım talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 13.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, irtifak hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve yıkım istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline bağlı 1. İletim Tesis ve Grup Müdürlüğü sınırları içerisinde bulunan... Enerji Nakil Hattının 38 ve 39 no.lu direkleri arasında bulunan davalıya ait... parsel sayılı taşınmaz üzerinde tehlikeli ve irtifak hakkını ihlal eder şekilde inşaat yapıldığının tespit edildiğini, inşa edilen binanın irtifak hakkına yataydan tamamen, düşeyden ise 4,1 mt tecavüzlü olduğunu ileri sürerek davalının emniyet mesafelerini ihlal eder şekilde irtifak hakkına vaki müdahalesinin önlenmesini ve tecavüze konu kısımların yıkılmasını talep etmiş; davaya konu taşınmazın diğer paylı maliklerine karşı açtığı ve mahkemece bu dosya ile birleştirilen davada da aynı taleplerde bulunmuştur.

Davalı ... Elebaşı, dava konusu taşınmazda 145,00 m2.lik yerinin bulunduğunu ancak kendisine ait bu kısmın boş arazi olup inşa edilen bina ile ilgisinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş; diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, asıl dosya yönünden davanın kabulü ile 5472 sayılı taşınmazda davalı ...'e ait 122 m2.lik kısmın davacı idareye ait Enerji Nakil Hattına tecavüzlü olduğu anlaşıldığından davalının bu kısma yönelik müdahalesinin önlenmesine, müdahale edilen kısmın masrafı ve enkazı davalıya ait olmak üzere kal'ine, taşınmazın diğer paydaşlarının Enerji Nakil Hattına herhangi bir müdahalesi bulunmadığı anlaşıldığından birleştirilen dosya yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Hükmü, davacı ve davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Somut olayda, davacı ... Genel Müdürlüğünden dava konusu taşınmaz üzerinden geçmekte olan Enerji Nakil Hattı nedeniyle davacı kurum lehine kamulaştırma işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılarak kamulaştırmaya ilişkin evrakların gönderilmesi istenilmiş olup davacı kurumun 28.12.2016 tarihli cevabi yazısıyla, dava konusu 5472 parsel sayılı taşınmaz üzerinden 1. Bölge Müdürlüğüne ait 154 KV'lık Ambarlı/Davutpaşa Enerji Nakil Hattının geçtiği ve bu hattın TEK Yönetim Kurulunun 16.11.1970 tarihli kamu yararı kararının Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığının 08.01.1971 tarihli yazısıyla onaylanması neticesinde tesis edilmiş olup kamulaştırma çalışmalarının ise halen devam ettiğinin bildirildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, davacı kurum tarafından kamulaştırma işlemlerine halen devam edildiği ve dava konusu taşınmazın tapu kaydında da davacı kurum lehine herhangi bir irtifak hakkı şerhi bulunmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulü yönünden hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalı ...'e iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9637, Karar No: 2023/556, Tarih: 09.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9637 E.  ,  2023/556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün tamamı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve ferîlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı erkeğin bağımsız ev temin etmediğini, işe girmediğini, kadına ve annesine sürekli hakaret ettiğini, evin ihtiyaçlarını karşılamadığını, ara ara evi sebepsiz yere terk ettiğini, mantıksız ve tutarsız mesajlar gönderdiğini, eşi ile ilgilenmediğini, kişisel bakım ve temizliğini yapmadığını, aynı yatağı paylaşmadığını, ev eşyalarını kırıp döktüğünü belirterek tarafların 4271 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadın için 750,00 TL tedbir, yoksulluk nafakasına, 30.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının ailesinin evliliğe müdahale ettiğini ve kadının bu duruma ses çıkarmadığını, bağımsız evde oturmak istemediğini, kadın ve ailesi tarafından sürekli hakaret edildiğini ve küçük düşürücü laflar söylendiğini, davacı kadının tehdit ettiğini, erkeğin ailesi ile irtibatını kesmeye çalıştığını belirterek tarafların boşanmalarına, 30.000,00 TL manevî tazminata, kadının nafaka ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 14.05.2019 tarih ve 2014/376 Esas, 2019/352 Karar sayılı kararı ile davalının düzenli işinin bulunmadığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, en son evi terk ederek birlikte yaşamaktan kaçınarak tam kusurlu olduğu, davalı vekilinin cevap dilekçesini süresinden sonra sunduğundan dayandığı vakıalar ve davalı tanığı beyanı hükme esas alınmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadın lehine yoksulluk nafakası ile maddî tazminata, kadının manevî tazminat talebinin reddine ve erkeğin yasal şartları oluşmayan manevî tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. Davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, nafakaların ve maddî tazminatın miktarı ile reddedilen manevî tazminat talebi yönlerinden, davalı erkek vekili tarafından ise tüm yönleriyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 08.01.2020 tarih ve 2019/1388 Esas, 2020/50 Karar sayılı kararı ile dava dilekçesinin davalı erkeğe usulsüz tebliğ edildiği, bu nedenle davalının cevap dilekçesinin süresinde kabul edilerek dilekçeler teatisi aşaması tamamlanmadan karar verilmesinin hukuki dinlenilme hakkının ihlali olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının düzenli işinin bulunmadığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, en son evi terk ederek birlikte yaşamaktan kaçınarak tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince kabulüne, tarafların boşanmalarına, davacı kadın lehine hüküm olunan aylık 300,00 TL tedbir nafakasının tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile karar tarihi itibari ile aylık 600,00 TL ye yükseltilmesine, boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren aylık 600,00 TL yoksulluk nafakası olarak devamına, 15.000,00 TL maddî tazminata, davalının boşanmaya sebep olan olaylardaki kusuru kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığından davacının yasal şartları oluşmayan manevî tazminat talebinin reddine, davalı erkeğin yasal şartlar oluşmadığından manevî tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, nafakaların ve maddî tazminatın miktarı ile reddedilen manevî tazminat talebi yönünden kararı istinaf etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, nafakaların ve maddî tazminatın miktarı ile reddedilen manevî tazminat talebi yönünden kararı istinaf etmiştir.

2.Davalı erkek vekili istinaf başvurusu dilekçesinde özetle; kararı tüm yönleriyle istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğe verilen kusurların sabit olduğu, kadının kendi annesiyle birlikte yaşaması ve evlenmeden önce annesiyle birlikte yaşamasını şart koşması karşısında erkeğe bağımsız konut sağlamamadan dolayı kusur verilmemesinin doğru olduğu, erkeğin ev eşyalarına zarar vermesinin evliliğin ilk zamanları olduğu ve o tarihten sonra evliliğin devam ettiği nazara alındığında af kapsamında kaldığından bu hususta erkeğe kusur verilmemesinin doğru olduğu, erkeğin kişisel bakımıyla ilgilenmediği sabit olduğu halde bu hususta erkeğe kusur verilmemesinin hatalı olduğu, erkeğin başkaca kusurunun ispatlanamadığı, kadının kusurlu bir davranışının ispat edilemediği, kadın için yoksulluk nafakası verilmesinin doğru olduğu tarafların fiili birlikteliğinin kısa sürmesi, müşterek çocuklarının olmaması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında kadın için toptan yoksulluk nafakasına karar verilmemesine hatalı olduğu, verilen kusurların karşı tarafın kişilik haklarını zedelemesi dikkate alındığında kadın yararına manevî tazminat verilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kusurun düzeltilmesine, davacı kadın için boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere 15.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasına, davacı kadın lehine 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilerek kadının kusur belirlemesi ve reddedilen manevî tazminat talebi yönünden, erkeğin kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden istinaf taleplerin kabulü ile tarafların diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; lehine hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının yetersiz olduğunu, yoksulluk nafakasınında irat şeklinde ödenmesi gerektiğini belirterek kararı nafaka ve tazminat miktarları yönünden temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının tarafların sosyal ekonomik durumlarına, kusurun ağırlığına, paranın alım gücüne ve hakkaniyet ilkesine uygun olup olmadığı ve nafakanın ödeme şekli noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının tarafların sosyal ekonomik durumlarına, kusurun ağırlığına, paranın alım gücüne ve hakkaniyet ilkesine uygun olup olmadığı ve nafakanın ödeme şekli noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci ve 176 ncı maddeleri hükümleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 inci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6560, Karar No: 2014/9623, Tarih: 12.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6560 E.  ,  2014/9623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davada ve Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı ve genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3668, Karar No: 2025/8435, Tarih: 20.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/3668 E.  ,  2025/8435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3024 E., 2024/3595 K.

vekili Avukat ...

vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 46. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/85 E., 2024/221 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirketin Covid 19 Pandemisi sebebiyle bir kısım işçileri için müracaat ettiği kısa çalışma ödeneği başvurusuna uygun olarak tüm çalışmalarını gerçekleştirdiğini, kısa çalışma kapsamı dışında çalıştırdığı günler için çalışanlara ücretini, sosyal haklarını ve Sosyal Güvenlik Kurumu primlerini eksiksiz ödediğini, işyerinde 09.02.2021-25.05.2021 tarihleri arasında iş müfettişleri tarafından teftiş yapıldığını ve yapılan bu teftişlere istinaden görevli iş müfettişleri tarafından 03.06.2021 tarih ve 9431/İNC/07 numaralı iş müfettişi raporu düzenlendiğini, bu raporda belirtilen hususların yerine getirilmesinin işverenden talep edildiğini, ancak söz konusu yazı ve eki tebligatın toplam iki sayfadan ibaret olduğu ve Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının tek sayfalık yazısı haricinde davacıya söz konusu rapor ve yazıda ücretleri eksik ödenen işçilere ilişkin bir bilgi ve belgeye yer verilmediğini, bu çerçevede tebligatı gönderen Kuruma ekteki dilekçe ile itiraz ettiklerini, ancak kendilerine herhangi bir cevap verilmediğini ileri sürerek 03.06.2021-9431/İNC/07 sayılı teftiş raporundaki taleplerin tüm sonuçları ile ortadan kaldırılarak iptaline karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya bakmaya teftişin yapıldığı yer olan İzmir Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın 30 günlük yasal sürede açılmadığını, bu nedenle hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddi gerektiğini, davada müvekkili Bakanlığın husumet ehliyetinin olmadığını, yapılan teftiş sonucunun PTT aracılığıyla davacıya gönderildiğini, dava konusu teftiş raporunda yapılan tespitlerde kısa çalışma döneminde tam zamanlı çalışılması iddiasına ilişkin olarak mevzuat hükümlerine göre yapılan 03.06.2021 tarih 9431/İNC/07 sayılı raporun düzenlendiğini, kısa çalışma ve kısa çalışma uygulamasının 4447 sayılı Kanun'un ek madde 2 ve geçici 23, 24, 25 ve 26. maddesi amir hükümlerine göre düzenlendiğini, raporda özetle “kısa çalışma ödeneği olan işçilere kısa çalışma yaptırılmadığı ve işçilerin tam süreli çalışmaya devam edildiği halde işveren tarafından kanuna aykırı olarak ücretlerin eksik ödendiğinin anlaşıldığını, işyerinde kısa çalıma yaptırılmadığı ve tam süreli çalıştırılmaya devam edildiği halde işçilerin ücretlerinin eksik ödenmesi nedeniyle işverenlik hakkında 4857 sayılı İş Kanunu 102. maddesinin a bendi uyarınca toplam 168.148,00 TL idari para cezasının uygulanması gerektiği, işverenin Sosyal Güvenlik Kurumuna kısa çalışma koduyla bildirilen kısa çalışma sürelerine aykırı olarak işçilerin işveren tarafından çalıştırıldığı, işverenin yükümlü olduğu halde puantaj kayıtları ile de kısa çalışma yaptığını ispatlayamadığını, işçilerin işyerinde 2020/Nisan-2021 Ocak döneminde hastalık, izin ve benzeri sebepler dışında tam süreli olarak çalışmaya devam ettiği kanaatine varıldığını, bu kapsamda İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. unvanlı işyerine ait Kemalpaşa OSB Mah. 515 Sok. 3/1 Kemalpaşa/İzmir adresinde bulunan 2.2331.01.01.1707328.035.10.72-000 SGK sicil numaralı işyerinde çalışan işçilere inceleme dönemi olan 01.04.2020-31.01.2021 tarihleri arasında kısa çalışma kapsamında verilen kısa çalışma ödeneklerinin tamamının yersiz olduğu kanaatine varıldığını, bu tarihler arasında Kısa Çalışma Ödeneği ile yapılan ödemelerin yasal faiziyle tahsil edilmesi gerektiği, tespitinin yapıldığını ve yapılan tüm bu tespitlerin yasal mevzuata uygun olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının reddine, ek kararla davacının istinaf dilekçesinin HMK'nın 346/1. maddesine göre süre bakımından reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF