muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/419, Karar No: 2023/4531, Tarih: 11.05.2023

bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/288 Esas, 2021/843 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, Doğan ve Egmont Yayıncılık ve Yapımcılık A.Ş.'nin "Beyaz Müslümanların Büyük Sırrı" ve "Kırmızı Plakalar" isimli eserlere ilişkin hak sahipliği belgesi sunduğu anlaşılmış ise de, "Kırmızı Plakalar" isimli eserin bilirkişi raporuna göre bandrol zorunluluğuna tabi olmadığı gözetilerek, ... tarafından sunulan hak sahipliği belgeleri arasında Doğan ve Egmont Yayıncılık ve Yapımcılık A.Ş.’nin hak sahibi olduğu "Beyaz Müslümanların Büyük Sırrı" isimli esere ilişkin telif sözleşmesi ile yayınevi tarafından meslek birliğine verilen yetki belgesinin de bulunduğu ve anılan esere ilişkin Yayıncılar Meslek Birliğinin davaya katılmasına karar verilip lehine vekâlet ücretine hükmedildiği gözetilmeden, Doğan ve Egmont Yayıncılık ve Yapımcılık A.Ş.’nin de aynı eser yönünden lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/288 Esas, 2021/843 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 14 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine "Katılan ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre belirlenen 7.375,00 TL vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3152, Karar No: 2023/12839, Tarih: 27.09.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3152 E.  ,  2023/12839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1162 E., 2015/1039 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, Bozma

Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından neticeten hükmolunan 2.100,00 TL ve 2.400,00 TL adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2014 tarih 2014/15494 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında katılana yönelik tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi, 05.10.2015 tarihli ve 2014/1162 Esas, 2015/1039 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) benti, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3,600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Beraatine karar verimesi gerektiğine,

2. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde sanık ...'ın arkadaşı ... ile birlikte yemek yemek amacıyla katılanın çalıştığı iş yerine giderek sipariş verdikleri ancak bu esnada sanık ...'ın katılanın yanında bulunan kız arkadaşı ...'nın göğüslerine baktığı gerekçesiyle katılana hitaben ''ne bakıyorsun lan tezgahın arkasına geçip ağzını burnunu kırarım pezevenk'' dediği, sonra buradan ayrılıp masaya oturduğu ancak bu sözleri sindiremeyen katılanın sanık ...'ya niçin böyle yaptığını sorduğu ve yanındaki kişiye bakmadığını söylediği bunun üzerine sanık ...'nın katılana yumrukla vurmak suretiyle yaraladığı, darbenin etkisiyle katılanın yere düştüğü anlaşılmıştır.

2. Katılanın aşamalarda birbiri ile uyumlu beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. Katılanın beyanlarını doğrular nitelikteki tanık R.H. ve V.Ö.'nün anlatımları dosya içerisinde yer almaktadır.

4. Sanığın olay günü katılana yumruk attığı ve yerde iken katılana vurmaya devam ettiğinin tespit edildiğine dair kamera görüntülerinin incelendiği bilirkişi raporu dosya içerisinde yer almaktadır.

5. Sanık savunmalarında; katılana yumruk ile vurduğunu ancak tehdit etmediğini ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın Diğer Temyiz Sebepleri Yerinde Görülmemiştir.

Ancak;

Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren ve 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2015 tarihli ve 2014/1162 Esas, 2015/1039 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5937, Karar No: 2021/2244, Tarih: 29.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/5937 E.  ,  2021/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.01.2011 gününde verilen dilekçe ile elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne ek karar ile tavzih talebinin reddine dair verilen 13.10.2017 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... ... Kandil tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi istemine ilişkindir.

Orhangazi Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.07.2011 tarihli, 2011/17 Esas ve 2011/322 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verilmiş olup bu hüküm tarafların kararı temyiz etmemesi üzerine 13.10.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

... 28.09.2017 tarihli dilekçesi ile gerçek isminin Şaziye olduğunu ancak kararda Sevinç olarak yazıldığını, kararın infazını gerçekleştiremediğini beyan ederek Sevinç isminin Şaziye olarak düzeltilmesi için tavzih talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, 13.10.2017 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

...., tavzih talebinin reddine dair 13.10.2017 tarihli ek kararı temyiz etmiştir.

Hükümlerin tavzihini düzenleyen 6100 sayılı HMK'nun 304. ve devamı maddelerinde "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Ayrıca 6100 sayılı HMK. nun 304. maddesine göre ise "Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hakim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir. Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olaya gelince, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi davasında davalı ... Kandil olarak gösterilmiş ve hükümde Sevinç Kandil adına kurulmuştur. Ancak dosyanın tetkikinde nüfus kaydı ve mirasçılık belgesi incelendiğinde Sevinç Kandil olarak gösterilen davalının ... Teke olduğu açıktır.

... 28.09.2017 tarihli talep dilekçesi ile hükmün bu hususta tavzihini talep etmiştir. Mahkemece 13.10.2017 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilerek, yukarıda açıklandığı gibi dosya kapsamına uygun olmayan açık bir hata yapılmış olup bu durum hükmün infazında tereddüt oluşturacaktır.

... 28.09.2017 tarihli talep dilekçesi ile hükmün bu hususta tavzihini talep etmiştir. Mahkemece 13.10.2017 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilerek, yukarıda açıklandığı gibi dosya kapsamına uygun olmayan açık bir hata yapılmış olup bu durum hükmün infazında tereddüt oluşturacaktır.

Bu durumda mahkemece, 6100 sayılı HMK. nun 304. maddesi gereğince hükümdeki açık hatanın düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken tavzih talebinin reddine dair karar verilmesi doğru görülmemiş mahkemenin 13.10.2017 tarihli ek kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle ...’in ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemenin hükmün tavzihine ilişkin 13.10.2017 tarihli ek kararının BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4870, Karar No: 2021/7958, Tarih: 16.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/4870 E.  ,  2021/7958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanan TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62.maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 2-b, 3-b, 62, 51. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ...gazi Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/289 E, 2009/453 K sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2912/18706 E 2012/26265 K sayılı 05.12.2012 tarihli kararı ile sanık lehine bozulduğu, bozma ilamına uyularak sanığın TCK’nın 89/1, 89/3-b, 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Orhangazi Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/70 E, 2013/518 K sayılı 02.07.2013 tarihli kararının 10/10/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 07/06/2017 tarihinde “basit yaralama” suçunu işlediği ve Kemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2017/311 Esas, 2018/210 Karar sayılı kararı ile sanığın bu suçtan 3000 TL adli para cezası ile kesin olarak mahkumiyetine karar verdiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2021 tarihli, 2020/202 esas, 2021/92 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;

Basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının hakimin tercihine bırakıldığı, kararın gerekçe kısmında bu hususun tartışılarak uygulanmamasına karar verildiği görülmekle;

Olay tarihinde, saat 04.20 sıralarında sanık idaresindeki kamyon ile 10,5 m genişlikte, tek yönlü, zemin asfalt kaplama, yüzeyi kuru, düz ve eğimsiz, vaktin gece, aydınlatmanın olmayıp görüşün far ışığı altında açık, meskun mahal dışında seyretmekte iken yol üzerinde daha önce meydana gelen kazaya yardım etmek için kısmen sağ şeridi işgal eder vaziyette durmakta olan kamyona çarpması sonucu katılan sürücü ağır 6 kemik kırığı ve sağ bacak organ işlev kaybı şeklinde yaralandığı sanığın eşdeğer kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda;sanığın kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden bir miktar daha uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin hükmün açıklanması şartlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12445, Karar No: 2017/622, Tarih: 07.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/12445 E.  ,  2017/622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/05/2015 tarih ve 2014/974-2015/255 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkili adına 2013/09855 no ile tescilli, "Toprak İşleme Makinesinde (Diskaro) Yapılanma" buluşun tarımsal alanlarda ekim öncesi ve sonrasında toprakta oluşan otların ortadan kaldırılması ve kesek halinde bulunan toprağın parçalanması, aynı zamanda toprak üzerindeki kabuk katmanı kırma işlemini gerçekleştiren sağ/sol, ön ve arka disk grubundan (20-30) oluşan, uzun ömürlü, manuel ve otomatik olarak aynı anda disk gruplarının açısal hareketi sağlanan, diskaro olarak adlandırılan toprak işleme makinesi ile ilgili olduğunu, davalı adına 2013/03538 no ile tescilli, "Hidrolik Liftli Tandem Discaro" başlıklı buluşun ise, tarifnamesinde de belirtildiği üzere anız bozmada, tohum yatağı hazırlamada, toprak üzerinde bulunan organik maddeleri kıyıp parçalamada, özellikle yağışın bol olduğu mevsimlerde hızlı büyüyen yeşil otlarla mücadelede kullanılan hidrolik liftli tandem diskaro ile ilgili olduğunu, bununla birlikte davalı adına tescilli buluşun 551 sayılı KHK uyarınca yenilik ve ayırt edicilik vasfının bulunmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiş, karşı davanın ise, reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, müvekkili adına tescilli faydalı modelin yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına haiz olduğunu savunarak, asıl davanın reddini, karşı davada ise, davalının müvekkili adına tescilli 2013/03538 no’lu faydalı modele konu ürünü taklit ederek, üretimini ve satımını gerçekleştirdiğini, davalının eyleminin müvekkilinin haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüzün men’i ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davanın konusunu oluşturan davalı adına tescilli TR 2013 03538 Y sayılı faydalı model belgesinin 551 sayılı KHK'nın aradığı yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşıdığından hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı, karşı davada ise, davacı tarafça adına tescilli faydalı model belgesine tecavüzde bulunulduğu iddia edilmiş ise de, davalı tarafça üretilen ürünlerin tecavüz oluşturmadığı gerekçesiyle, asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 07/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20915, Karar No: 2014/5004, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/20915 E.  ,  2014/5004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/859 Karar no:2013/554

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dava evlenmenin mutlak butlan nedeniyle iptaline ilişkin olup, Cumhuriyet Savcılığınca açılmıştır (TMK.md.146). Taraf teşkili kamu düzenindendir. Kamu adına mutlak butlan davasını açan ve evliliğin iptalini isteyen Cumhuriyet savcısına usulünce tebligat yapılıp duruşmaya katılımı sağlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre ise, evliliğin iptali davasında nüfus müdürlüğüne husumet yöneltilemeyeceğinin nazara alınmaması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/11910, Karar No: 2025/2617, Tarih: 03.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/11910 E.  ,  2025/2617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesiyle, Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2024 tarihli ve 2024/292 Esas, 2024/298 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30273, Karar No: 2014/27006, Tarih: 17.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/30273 E.  ,  2014/27006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün gerekmediği halde suça sürüklenen çocuğa tebliği üzerine suça sürüklenen çocuğun 1412 sayılı CMUK’nin 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık süre içerisinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakta ise de, suça sürüklenen çocuğa yapılan usulsüz tebligatın temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından yüzüne karşı 18.07.2013 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310/1.maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra 15.08.2013 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin aynı Kanun'un 317.maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27339, Karar No: 2014/1586, Tarih: 22.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/27339 E.  ,  2014/1586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/283860

MAHKEMESİ : Bolu 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2011

NUMARASI : 2010/720 (E) ve 2011/772 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; suça sürüklenen çocuğun yargılama sırasında 18 yaşını tamamlamamış olması nedeniyle duruşmaların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, 11.01.2011, 01.03.2011, 04.04.2011 ve hükmün verildiği 10.05.2011 tarihli oturumlar açık yapılmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılmasının, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

06.05.2010 tarihli sosyal inceleme raporunda, suça sürüklenen çocuk hakkında “ailesi tarafından sahip olduğu arkadaş, mahalle ve okul çevresine ilişkin gözetiminin yapılamamış olması, bu nedenle yanlış arkadaş çevresini tercih etmesi, akademik yönden başarısız olması, kendi özgüven eksikliğini başkaları üzerinde hüküm kurma yoluyla giderdiği ve yapılan gözlemlerde kendisini suç işlemiş olarak görmediğinin belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 31/2. maddesinde öngörülen, işlediği fiilin suç olduğuna ilişkin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve ceza sorumluluğunun bulunmadığı gözetilmeden, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesinde öngörülen güvenlik tedbirlerinden birine hükmedilmesi yerine, ceza sorumluluğu bulunduğu düşüncesiyle, verilen kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/1-d bendinde öngörülmediği halde “2 ay 15 süre ile önleyici rehberlik hizmeti ile birlikte sosyal rehabilitasyona tabi tutulma” tedbirine çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk H.. B.. müdafii ve katılan E.. D.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.