muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/14074, Karar No: 2008/13389, Tarih: 04.11.2008

Dava konusu 258 nolu parselin 2780/32256 hissesi R... E... adına kayıtlıdır. R.. E..'in hissesine düşen miktar 16250 m²

² tarla vasfındaki taşınmazdır. R..E..'le birlikte davalı A.. Ç.. ve dava dışı çocukları mirasçıları olmuştur. Bir kısım davalılar R.. E..'in mirasçısı olan kız evlatlarının eşleridir. Dava konusu taşınmaz iştirak halinde mülkiyete tabi taşınmaz olup, davacının herhangi bir miras hakkı yoktur.

Davacı, hak iddiasına dayanak kira anlaşmasını ileri sürmüştür. Dosyaya ibraz edilen "İcar Anlaşması" başlıklı adi yazılı sözleşme, davacı ve davacının babası H... E.. arasında 25 Şubat 2005 tarihinde yapılmıştır. söz konusu sözleşmede 258 nolu parselin tamamının 2005 yılı sonuna kadar beşmilyar fiyatla icarlandığı ifade ediilmiştir. Ancak adı geçen sözleşme de konu edilen parsel kök murise ait iştirak halinde mülk olup, diğer mirasçıların rızası alınmaksızın yapılmış olmakla bağlayıcılığını kabul etmek mümkün değildir.

Dosya kapsamından kök muris R... E...'den intikal eden dava konusu parselin kız evlatlara, dava dışı 257,259, ve 261 nolu parsellerinde erkek evlatlara kalması konusunda mirasçıların haricen anlaştıkları ve kız evlatlara bırakılan 258 noli parselin ise davalılar tarafından sürülerek ekime hazır hale getirildikten sonra davacı tarafından fasulye ekildiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanunu'nun 995/2. fıkrasında "iyiniyetli olmayan zilyet, yaptığı giderden ancak hak sahibi için de zorunlu olanların tazmin edilmesini isteyebilir." şeklinde iyiniyetli olmayan zilyedin talep edebileceği giderler ifade edilmiştir. Somut olayda davacı, davalıların ekime hazır hale getirdiği araziye ekim yaptığına ve davalıların fasulye ekmek gibi bir iradeleri olmadığına göre, mahkemeceçapalama, tohum bedeli ve arazi kira bedelinden oluşan giderlerin zorunlu gider kapsamında kabul edilerek davalılardan tahsiline karar verilmesi, yasal düzenlemeye ve somut olayın özelliğine uygun düşmemektedir.

Şu halde, davacının kendi kusurlu hareketiyle sebep olduğu zararları talep edemeyeceğinin kabulü ile istemin tümden reddi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmediğinden bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalıların ise diğer temyiz itirazlarının bozma nedenine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan İbrahim Elçin ve diğerleri yararına takdir olunan 550,00 YTL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/11/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11521, Karar No: 2011/12507, Tarih: 10.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/11521 E.  ,  2011/12507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/06/2011 tarih ve 2011/242-2011/242 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili; borçlu ve ipotek veren 3. kişi hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi suretiyle icra takibi yaptıklarını, ipotekli 3 adet taşınmazın 05.04.2010 tarihinde satıldığını ancak satış bedelinin borcun tamamını karşılamadığını, bakiye kısım için 24.06.2011 tarihinde rehin açığı belgesi alındığını, bu belgeye istinaden borçlu hakkında ilamsız takip yapılacağını, ancak borçlunun mallarını kaçırma hazırlığı içerisinde olduğunu, ileri sürerek borçlu hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; İİK'nun 152. maddesi uyarınca, alacaklının rehin açığı belgesi ile bir yıllık süre içerisinde ödeme emri veya icra emri tebliğine gerek olmadan doğrudan haciz talep edebileceği, şu halde ihtiyati haciz talebinde hukuksal yararı bulunmadığı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, İhtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Alacaklı rehin açığı belgesine dayalı olarak ihtiyati haciz isteminde bulunmuş, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile istemin reddine karar verilmiştir.

İcra İflas Kanunu'nun 152/3 maddesinde "Alacaklı, satış yapılmamışsa artırma gününden, satış yapılması halinde satışın kesinleşmesi tarihinden itibaren bir sene içinde haciz yolu ile takip talebinde bulunursa yeniden icra veya ödeme emri tebliğine lüzum yoktur" düzenlemesi yapılmıştır. Alacaklının iş bu ihtiyati haciz isteminden önce borçlu hakkında yaptığı takipte, ipotekli taşınmazların satışının 05.04.2010 tarihinde yapıldığı, 20.04.2010 tarihinde satışın kesinleştiği, rehin açığı belgesinin ise 24.06.2011 tarihinde alındığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Satışın kesinleşmesi tarihi ile rehin açığı belgesinin alınması tarihi arasında bir yıldan fazla bir sürenin geçtiği, bu halde alacaklının İİK'nun 152. maddesine dayalı doğrudan haciz isteme imkanının ortadan kalktığı gözetilmeksizin yerinde bulunmayan gerekçeyle istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir..

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın ihtiyati haciz isteyen yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15893, Karar No: 2015/1065, Tarih: 02.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15893 E.  ,  2015/1065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/05/2014 tarih ve 2013/223-2014/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 19.292 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye'nin ilk özel sektör rakı üreticisi olduğunu, davalı şirketin ...'in özelleştirilmesi sonrasında piyasanın hakim üreticisi konumuna geldiğini, ........................ gibi dünya devlerinin davalı şirket hisselerini satın alması ile davalının müvekkili aleyhine piyasadaki hakim durumunu kötüye kullanmaya başladığını, bu kötüye kullanımın her alana yayıldığını, davalı ...'nun davalı şirketin genel müdür yardımcılığını yaptığını, 27.01.1013 tarihli .... Gazetesi'nde yayınlanan bir röportajda müvekkilince piyasaya sürelen yeni ürün niteliğindeki 5 yıllık yıllanmış rakıya ilişkin “Distile içki şişede yıllanmaz, şarap bir tek şişede yıllanır. Distile içki fıçıda yıllanabilir. Rakıda yapılan denemelerde 1 aydan sonra rengin koyulaştığı, siyahlaştığı görülüyor, tüketici bunu sevmiyor” şeklinde beyanatta bulunmak suretiyle müvekkilinin ürününü kötülediğini, bu durumun haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek haksız rekabetin tespiti ve men'ine, haksız rekabet neticesinde oluşan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, yanlış ve yanıltıcı beyanların düzeltilmesine hükmün ilanına ve 1,00 TL maddi 1,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve mütüselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin 2004 yılında ...'in alkollü içkiler bölümünün özelleştirilmesi sonrasında kurulduğunu, diğer davalının ise şirketin genel müdür ve CEO'su olarak görev yaptığını, bu nedenle sektörel bazlı gelişmeler hususunda müvekkilinin tavırlarının merak edildiğini, bahsi geçen röportajın bu tür bir talep sonrasında yapıldığını, esasen röportajın ana gündeminin ÖTV zamları olduğunu, ancak röportaj sırısında gazeteci..... tarafından davacı firmaya ait 5 yıl yıllandırılmış ..... ürününün sorulması üzerine müvekkil ... tarafından konuya ilişkin teknik bilginin paylaşıldığını, bu sırada davacı ürünü hakkında olumlu ve olumsuz bir değerlendirmede bulunulmadığını, bu röportajdan bir ay sonrasında davacı ürününün çok fazla talep görüp adeta yok sattığına ilişkin haberlerin medyada yer aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalı ...'nun dava konusu yapılan beyanlarının teknik yönden hatalı olsa dahi alınan rapor uyarınca haksız rekabet teşkil etmediği, dava konusu röportaj sonrasında 13.02.2013 tarihli gazete haberlerinde davacı ürününün tüketici nezdinde aşırı talep gördüğünün belirtildiği, bu nedenle davacının zarara uğramadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4978, Karar No: 2015/11807, Tarih: 26.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4978 E.  ,  2015/11807 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2015

NUMARASI : 2015/84-2015/35

DAVACI : A.. E..

DAVALI : B.. E..

Taraflar arasındaki davada İzmir 7. Asliye Hukuk ve İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, adi ortaklığın fesih ve tasfiyesi istemine ilişkindir.

İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesince, “Fesih ve tasfiyesi talep edilen adi ortaklığın, amacı itibariyle ticari işletme olduğu” gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından ise, “Taraflar arasındaki uyuşmazlığın, Borçlar Kanununda düzenlenen adi ortaklığın fesih ve tasfiyesine ilişkin bulunduğu gibi; davanın, TTK'nın 4. maddesinde ticari dava olarak nitelendirilen davalar arasında da yer almadığı” gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "Ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer yasalarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Yine, TTK'nın 11/1 maddesi uyarınca ticari işletme, “Esnaf işletmesi için öngörülen sınırı aşan düzeyde gelir sağlamayı hedef tutan faaliyetlerin devamlı ve bağımsız şekilde yürütüldüğü” işletme olup, 12/1. maddesi uyarınca da, bir ticari işletmeyi “kısmen de olsa” kendi adına işleten kişi tacir kabul edilmiştir.

Somut olayda, ortaklığın giderilmesi talebine konu işletme, araç kiralama işini yapan “A.. S.. Rent A Car” isimli işletme olup, dosya kapsamından çok sayıda aracın işletme bünyesinde kiraya verildiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle dava konusu işletme “ticari işletme” niteliğinde olup, ortakları da tacir sıfatına haizdir. Bu durumda, her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili bulunan uyuşmazlık, TTK'nın 4/1. maddesi uyarınca nispi ticari dava niteliğinde olduğundan ihtilafın, asliye ticaret mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1193, Karar No: 2010/5212, Tarih: 04.05.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/1193 E.  ,  2010/5212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava meslek hastalığı sonucu beden gücü kaybına uğrayan davacının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Dairemizin sigortalının işgöremezlik oranına yapılan itirazın yasal prosedür işletilerek giderilmesi gerektiğine ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece davacıda meslek hastalığının bulunmadığının Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunca tespit edildiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici ... göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile ... kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malûllük derecesini, ... kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulu'nca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Öte yandan mahkemeleri (yargı organlarını) bir kurulun karar ile bağlı tutmak, uyuşmazlığın gerçekte yargı organı dışındaki bir kurul tarafından çözümlenmesi sonucunu doğurur ki bu da doğrudan doğruya Anayasamızdaki “yargı yetkisinin Türk Milleti adına bağımsız mahkemelerce kullanılacağına” ve “hakimlerin görevlerinde bağımsız olup Anayasa’ya Kanuna, hukuka ve vicdani kanaatlerine göre hüküm vereceklerine” ilişkin düzenlemelere aykırı düşer.

Hakim “resen” araştırma ilkesi gereği tüm araştırmayı resen yaparak en doğru sonuca ulaşmak durumundadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda davacıda %12,20 oranında meslek hastalığı bulunduğuna ilişkin ... Uzun ... Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin 16.08.2007 günlü Sağlık Kurulu raporuna yapılan itiraz üzerine, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu 17.06.2008 günlü kararında davacıda meslek hastalığı bulunmakla birlikte ... göremezlik oranının % 0 olduğunu

bildirdiği, bu rapora da taraflarca itiraz edilmesi üzerine Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu'nun 19.12.2008 günlü kararla davacıda çapları 1,5 mm kadar olan düzenli ve ince düzensiz opasitelerin olduğu opasitelerin sıklığına göre P/S 2/2 düzeyinde pnömokonyoz meslek hastalığının bulunduğu, ... göremezlik oranının % 11,30 olduğunun belirlendiği, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için gönderilen Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nca yapılan inceleme sonunda düzenlenen 10.09.2009 günlü kararda ise davacının grafilerinde pnömokonyozu düşündürecek opasite tespit edilemediğinden meslek hastalığının bulunmadığının bildirildiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Dolayısıyla meslek hastalığının varlığı ve oranları arasında tüm raporlar arasında çok açık çelişki bulunduğu çelişkinin giderilemediği ortadadır.

Yapılacak ... davacıda meslek hastalığının bulunup bulunmadığı ve mevcutsa oranına ilişkin çelişkinin giderilmesi için 28.06.1976 tarihli ve 6-4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı göz önünde bulundurularak bu konuda uzman ... Üniversitesi, ... Üniversitesi, ... üniversitesi Tıp Fakülteleri hastanelerinin göğüs hastalıkları bölümü öğretim üyelerinden oluşturulacak bir bilirkişi heyetinden çelişki giderici rapor alınmak ve sonucuna göre kara vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davacıda meslek hastalığı bulunup bulunmadığı ve varsa ... göremezlik oranına ilişkin çelişki giderilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davacıda meslek hastalığı bulunup bulunmadığı ve varsa ... göremezlik oranına ilişkin çelişki giderilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4508, Karar No: 2024/6313, Tarih: 20.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/4508 E.  ,  2024/6313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/141 E., 2016/283 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama - Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık ... müdafiinin yalnızca sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü, katılan sanık ... müdafiinin ise sanık ... hakkında verilen beraat kararı dışındaki hükümleri temyiz ettiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bingöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 Tarihli ve 2015/141 Esas, 2016/283 Karar Sayılı Kararı ile;

1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

2. Katılan sanık ..., sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129/3 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/4-c maddeleri uyarınca, ceza verilmesine yer olmadığına,

3. Sanık ... hakkında; tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Gerekçe bildirmeksizin kararı temyiz ettiğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın beraat etmesi gerektiğine, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ve cezanın paraya çevrilmesi gerektiğine,

Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Gerekçe bildirmeksizin kararı temyiz ettiğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın beraat etmesi gerektiğine, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ve cezanın paraya çevrilmesi gerektiğine,

Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan sanık ve sanıkların birbirlerine yönelik hakaret içeren sözler söylediği, bu kapsamda karşılıklı hakaret suçunu işledikleri, katılan sanık ...'in diğer sanıklara "Sizin burnunuzdan getireceğim, gözlerinizi çıkaracağım" demek suretiyle tehdit suçunu işlediği, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın ise iştirak halinde katılan sanık ...'e yönelik olarak "Sizin ailenizi yok ederiz" demek suretiyle tehdit suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, katılan sanık ve sanıkların iddia ve savunmaları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından, sanıklar ..., ... ve ...'ın üzerilerine atılı tehdit suçunu işlediklerine dair somut delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatlerine, katılan sanık ve sanıkların üzerilerine atılı karşılıklı hakaret suçunu işledikleri gerekçesiyle haklarında ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ...'ın ise üzerine atılı tehdit suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Her ne kadar sanıklar hakkında tehdit suçundan zamanaşımı süresi dolmuş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 223/9 uncu maddesinde yer alan, “Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.” düzenlemesi gereği, sanıkların lekelenmeme ... gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Hükümler ile Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 ve 125/1 inci maddelerinde tanımlanan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, hüküm tarihi olan 24.03.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden