muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5201, Karar No: 2010/6419, Tarih: 13.05.2010

Diğer taraftan; dava konusu 80 ve 81 sayılı parsellerin 08.10.1986 tarihinde tapu kayıtları getirtilmiş, dava sırasında tapu kayıtları üzerine tedbir konulmadığından bu tarihten sonraki intikal ve el değiştirme olup olmadığı denetlenmemiş, dolayısıyla davada taraf teşkili de tam olarak sağlanmamıştır.

O halde; mahkemece öncelikle, dava konusu Saatağacı Köyü 80 ve 81 sayılı parsellerin kadastroca oluşturulan tapu kayıtları değişiklikleriyle birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden istenmeli ve 24 yıldan beri devam etmekte olan bu davaya konu olan 80 ve 81 sayılı parsellerde miras yoluyla yapılacak intikaller hariç pay satışlarının yapılmaması bakımından tapu kayıtları üzerine tedbir konulmalı, tapu iptali tescil davasının yörede davanın devamı sırasında orman kadastrosu yapılıp 27.10.1978 tarihinde ilana çıkartılması ve davanın aynı zamanda orman kadastrosuna itiraza dönüşmesi ve orman kadastrosuna itiraz davalarının 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesi hükmüne göre Kadastro Mahkemesinde görülecek olması ve görev konusunun kamu düzeni ile ilgili olması ve yargılamanın her aşamasında mahkemenin kendiliğinden göz önünde bulundurması gerekeceğinden, bir ek dava dosyası düzenlenerek tapu iptali ve tescil davası elde tutularak orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı görevsizlik kararı verilip dava dosyası aslının Kadastro Mahkemesine gönderilip Kadastro Mahkemesindeki davanın sonucunun beklenilmesi ve ondan sonra tapu iptali ve tescil davası hakkında karar verilmelidir.

Orman kadastrosuna itiraz davasına bakmakla görevli Kadastro Mahkemesince, dava konusu 80 ve 81 sayılı parsellerin tespitlerine esas alınan T.Sani 1928 tarih 4 ve 5, Ekim 1949 tarih 20 – 21 ve Ocak 1965 tarih 6 nolu tapu kayıtlarının ilk oluşturulduğu tarihten itibaren tüm gittileri ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve yerel Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı istenip; yine, tapu kaydı uygulanmasında tapu kaydında ... bir kısım sınırların komşu Akıncılar Köyü kadastro çalışma alanında gösterildiğinden Akıncılar Köyü 1103, 1105, 1106, 1194, 1195, 1196, 1197, 1198, 1199, 1107, 1108, 1109, 1110, 810, 811, 812, 911, 912, 931, 932,

964, 965, 960, 980 sayılı parsellerin kadastro tesbit tutanak örnekleri ile dayanağı tapu ve vergi kayıtlarının ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittilerinin ve yine Saatağacı Köyü 1, 82, 83, 174, 175, 186, 153, 154, 157, 158, 159, 160, 161, 162, 167, 168, 173, 333, 334, 176, 177, 201, 202 sayılı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile dayanağı kayıt ve belgelerin ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittilerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden ve eski harfli olanları Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden istenip dosya keşfe hazır hale getirildikten sonra;

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785, 5658, 6831 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece hangi nitelikteki taşınmazların devlet ormanı sayılacağını göstermiş ve devlet ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngörmüştür. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuş ve iadenin koşulları aynı yasada gösterilmiştir.

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve iki ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.

(Dava konusu taşınmazların bulunduğu yere ait 1957 basım tarihli ... F 16 – c – z ve F 17 – d1 sayılı 1/25.000 ölçekli Gizli Memleket Pafta Örnekleri dava dosyası içindedir) Yine, Saatağacı ... Tepe Devlet Ormanı olarak kadastrosu kesinleşen komşu 176, 177, 201 ve 202 sayılı parsellere komşu parsellerle birlikte aynı harita üzerinde gösterilmeli; dava konusu parsellerin tespitine esas alınan tapu kayıtları yerel bilirkişiler yardımıyla yerine uygulanmalı ve tapu kaydının sınırlarında; Düz Orman Başı, Karşıyaka Meşeliği, Ardıçlar Burnu gibi değişir sınırlı olduğundan, taşınmazların aslı orman olmasa bile kayıt fazlasının sınırda bulunan Devlet Ormanından açıldığı düşünülerek tapu kayıt kapsamının 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince yüzölçümüne değer verilmesi gerektiği ve Ziraat Teknisyeni ... Meriç’in

günlü raporunda “halen taşınmazlar üzerine yer yer meşe ağaçları ile meşe köklerinden çıkan kök sürgünleri ve filizleri kümeler halinde mevcut olduğu” tespit edildiğinden, ormancılık bilimine göre meşelerin ağır tohumlu ağaçlar gurubunda olması nedeniyle rüzgar ya da diğer doğa olayları ile tohumların başka yerlere taşınmasının mümkün olmaması nedeniyle, daha önce hiç bulunmayan bir taşınmaz üzerinde tozlaşma usulüyle yetişemeyeceği, önceden bulunan meşe ağaçlarının tahrip edilmesi sonucu meşe sürgünlerinin varlıklarını sürdürmeleri nedeniyle baskının ortadan kalkması ile yeniden orman haline dönüşeceğinin nazara alınarak bilirkişiler raporlarını düzenlemeli; yerel bilirkişilerin, tapu kayıtlarında geçen sınır yerleri hakkındaki bilgileri komşu parsel kayıtları ve 1/25.000 ölçekli memleket haritasında ... mevki ve sınır yerleri ile denetlenmeli ve tapu kaydı sınırları hem 1/500 ölçekli birleştirilmiş kadastro paftaları üzerinde ve hem de 1/25.000 ölçekli memleket haritası üzerinde yine 1/25.000 ölçekli memleket haritası 1/5000 ölçeğine çevrilerek bu 1/5000 ölçekli memleket haritası üzerinde gösterilerek keşfi izleme olanağı sağlanmalı; bundan sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak ... biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetimi ve davalılar ... ve ... ..., Kaniye Yayalar, ... Tenekeci mirasçıları ile ... ve arkadaşları vekili Avukat ... Bölenler’in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 13/05/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32251, Karar No: 2016/3714, Tarih: 02.05.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/32251 E.  ,  2016/3714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... ile fikir ve eylem birliği içinde hareket eden sanık ...'nın yağma suçunu, gece vakti, başına yüzünün yarısını örten bir maske geçirip üzerine motosiklet kaskı takarak kendisini tanınmaz hale getirdikten sonra silahtan sayılan çivili sopa ile katılanı darp etmek suretiyle işlediğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 149/1. madesinin “c” ve “h” bentleri ile birlikte “a” ve “b” bentleri ile de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

2- T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık ...'dan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, "Sanıkların, kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına" cümlesi yazılarak ve hükmün yargılama giderleri ile ilgili bölümündeki sanık ...'a yükletilen zorunlu savunman ücretinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6396, Karar No: 2013/8604, Tarih: 05.06.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/6396 E.  ,  2013/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02/11/2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/09/2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu 471 ada 32 parsel sayılı taşınmazın ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-492 Sayılı Harçlar Yasasının mükerrer 138. Maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince, Harçlar Yasasının Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesine göre, taşınmazların satış bedeli üzerinden (binde 9,9) nispi karar harcı alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde (binde 9) harç alınması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun ikinci bendinde "binde dokuz" olan ibarenin "binde 9,9" olarak değiştirilmesi suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 05.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10192, Karar No: 2014/21896, Tarih: 06.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/10192 E.  ,  2014/21896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Vize Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.02.2014

NUMARASI :Esas no:2012/219 Karar no:2014/75

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın kusur belirlemesine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK.m.141). Davacı kadın, dava dilekçesinde yalnızca boşanma talebinde bulunmuş, boşanmanın eki niteliğindeki maddi ve manevi tazminat (TMK.m. 174-1-2) isteklerini ise ilk defa, 30.04.20

13 tarihli ön inceleme duruşmasında vekilinin sunduğu dilekçede dile getirmiştir. İlk defa ön inceleme duruşmasında ileri sürülen bu taleplerle ilgili olarak davalı koca açık bir muvafakat beyanında bulunmamıştır. Davacı tarafından usulünce yapılan bir ıslahta söz konusu değildir. Durum böyleyken davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteği ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer yönlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.11.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/7623, Karar No: 2021/17912, Tarih: 22.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/7623 E.  ,  2021/17912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Suçta kullanılan nakil aracının iadesi kararına yönelik olarak yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararının incelenmesinde ;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde olay günü ... plakalı kamyonet ile bakkal dükkanlarına kaçak sigara satılacağının duyumunun alınması üzerine sanık ...’ın kullandığı ... plakalı araçta yapılan aramada toplam 155 karton kaçak sigara ele geçirilmiş olup, sanık ...'ın kolluk aşamasında toptancılık yaptığını ve sigaraları bakkal dükkanı işleten sanık ...’nın siparişi üzerine getirdiğini beyan etmesine rağmen mahkeme aşamasında ...’nın kendisine çay getirmesini istediğini, aracındaki kolilerde çay olduğunu zannettiğini, arama sırasında sigaraları ilk defa gördüğüne dair çelişkili beyanlarda bulunduğu, sanık ...’ın müdafii olmaksızın kollukta alınan ifadesinin hükme esas alınamayacağı gibi sanıklar arasındaki TİB kayıtlarındaki görüşme kaydının ve ...’ın aracının ...’nın dükkanı önünde park halindeyken yakalandığına ilişkin iddianın da sanığın atılı suça iştirak ettiğine dair delil olmadığı anlaşılmakla sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil olmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

III-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararının incelenmesinde ise;

1)Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10 madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu;

1)Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10 madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2.maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2)Kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken tasfiye kararı da verilmesi,

3)Suçtan zarar gören katılan kurum lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1231, Karar No: 2022/5145, Tarih: 22.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1231 E.  ,  2022/5145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 14.01.2019 tarih ve 2017/462 E- 2019/7 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.11.2020 tarih ve 2019/636 E- 2020/1013 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin yirmiye yakın "YAYLA" ibareli ulusal ve uluslararası marka tescilinin sahibi olduğunu, müvekkilince davalı firmanın 2016/33404 başvuru sayılı “YAYLA DOĞAL BESLEN DOĞADAN BESLEN” ibareli marka başvurusuna yapılan itirazın 09/10/2017 tarih ve 2017-M-8178 sayılı YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa davalının markasının hem “yayla” kelimesi ile hem de “kesik çizgilerden oluşan şekil unsuru” ile müvekkilinin markalarına yanaştığını ve aynı tür mal ve hizmetleri kapsadığını, davalının yeni başvurusunun önceki markalarından farklı olduğu için müktesep hak iddiasının dinlenemeyeceğini ileri sürerek, davalı ... YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, müvekkilinin müktesep hak doğuran “yayla” ibareli, uyuşmazlığa konu mal ve hizmetlerde tescilli veya tescil aşamasında olan çok sayıda seri markalarının olduğunu, bunların uzun yıllardır kullanımla bilinir hale geldiği, müvekkilinin markasındaki "doğal beslen doğadan beslen" ibaresinin tali unsur değil, ön planda bir unsur olduğunu ve "buğday başağı simgesinin" görsel fark yarattığını savunarak davanın reddini istemiştir.