muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1867, Karar No: 2017/4889, Tarih: 14.09.2017

Öte yandan pozitif hukuk tarafından belirlenmiş olsa bile nesnel olarak kaba, bayağı, müstehcen, saldırgan, aşağılayıcı, onur kırıcı söz ve yazı ile hakaret, sövme, kötüleme, iftira, sıfatlar ve haya duygularını incitmeyi amaçlayan düşünce açıklamaları hukukun koruma alanı dışında kalırlar.

Düşünce tarihi içinde ifade özgürlüğünün çok masum olarak kullanılmadığı, insanlık tarihinde devlet yapılarının bu yolla önce eleştirilerek yıpratıldığı daha sonrada çökertilerek yeni devlet yapılarının ortaya çıkarıldığı görülmektedir. Dolayısı ile her ne kadar ifade özgürlüğünün sınırsız olmasını savunanlar var ise de; devletin devamlılığı için demokratik sistem içinde bu konuda bir takım sınırlamaların yapılması kaçınılmaz olacaktır. Bu durumda devlet zorunlu olarak istisnai tedbirler alınması için bu yetkisini kullanması gerekecektir.

Ortak hukukun değişmez ilkesi olan başkalarının haklarına saygı, başkalarının şanı, şöhreti, kişiliği hakkında küçük düşürücü hakaret, sövgü ve iftira ve benzer nitelikteki ifadeler esasen düşünce özgürlüğünün özneleri olamayacakları için yasaklama, bir bakıma, özgürlüğün yabancı unsurlardan arındırılması olarak kabul edilmelidir. Bu tür ifadelerin fiziksel saldırıdan daha az kötü olmadığı ve uygar toplumlarda buna izin verilmemesi gerektiği de unutulmamalıdır

İncelenen dosyada sanığın ..... isimli sosyal paylaşım sitesinde kendi ismi ile açmış olduğu ve herkese açık hesabında Cumhurbaşkanı .....l hakkında “.... haininin yaptığı anlaşmalar” başlıklı yazı içeriğinde Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanına “hain” sıfatını atfederek yazdığı sözlerin nezaket dışına taştığı görevlilerin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyuta ulaştığı ./..

eleştiri sınırlarını aştığı, yazılı olarak ifade edilen sözlerin, eleştirilen olaylar ve olgular arasında bir nedensellik bağı bulunmadığı, fikri bağlamda tamamen kopuk anlaşılmaz kaba ve makam sahibini aşağılayıcı tahkir edici açıklamalar olduğu, “onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek şekilde bir fiil veya olgu isnat etmek” suretiyle ağır eleştiri, fikir özgürlüğü ve yakınma sınırlarını aştığı, bu nedenle itirazın kabul edilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düşüncesine katılmıyoruz
Yargıtay — Esas No: 2014/16040, Karar No: 2014/16557, Tarih: 20.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16040 E.  ,  2014/16557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: AsliyeTicaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 24. Asliye Hukuk Mahkemesi ve... 47. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince... 47. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13725, Karar No: 2017/11058, Tarih: 19.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/13725 E.  ,  2017/11058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KARAR

Dairenin 17.10.2016 tarih, 2015/3965 Esas- 2016/13905 Karar sayılı geri çevirme yazısıyla; tarafların boşanmasına ilişkin....Aile Mahkemesi’nin 2009/829 E., 2012/603 K. sayılı dava dosyası ile Tekirdağ ili,....ilçesi, Vakıflar Köyü, Köy Yanı Mevkii, 109 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının tamamlanması istenilmiş, yapılan incelemede; Tekirdağ ili,....ilçesi, Vakıflar Köyü, Köy Yanı Mevkii, 109 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının dosyaya eklendiği; ancak tarafların boşanmasına ilişkin....Aile Mahkemesi’nin 2009/829 E., 2012/603 K. sayılı dava dosyasının dosyaya eklenmediği anlaşılmıştır.

O halde, dosya kapsamı itibari ile incelenmesi gerekli görülen tarafların boşanmasına ilişkin....Aile Mahkemesi’nin 2009/829 E., 2012/603 K. sayılı dava dosyası dosyaya eklenip, yeni bir yazışmaya neden olunmaması için getirtilen kayıtların mahkeme hakiminin denetiminden geçtikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere, dosyanın gönderilmesi için dava dosyanın Yerel Mahkeme'ye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6475, Karar No: 2019/12767, Tarih: 23.09.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/6475 E.  ,  2019/12767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

TCK’nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesinin infaz evresinde re'sen gözetilebileceği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükümlülüğe ilişkin 3000 TL adli para cezasının CMUK’nın 305. maddesine göre kesin nitelikte olması karşısında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararların açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine ''Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 04/11/2011 tarih, 2010/864 esas, 2011/1346 karar sayılı ilamdaki hükümlülüğün tekerrüre esas alınmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın aleyhine değiştirmeme ilkesi gözetilerek, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Pendik 3. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2010/1779 esas, 2012/100 karar sayılı ilamının esas alınarak belirlenmesine'' ibaresinin eklenmesi biçiminde HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3370, Karar No: 2015/4893, Tarih: 14.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/3370 E.  ,  2015/4893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/239114

MAHKEMESİ : Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 17/05/2012, 2011/288 (E) ve 2012/135 (K)

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

Hükümlü .. hakkında mağdurlar .. ve ..'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından 765 sayılı TCK'nun 448, 62, 51/2, 55/3, 59, maddeleri gereğince ayrı ayrı kurulup, temyiz edilmeksizin kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun, Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma ilamına kısmen uyularak kurulan ve Ceza Genel Kurulunun 07.04.2015 tarih 2013/1-428, 2015/92 kararı uyarınca yine kısmen yeni hüküm niteliğinde kabul edilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında kanuna aykırı cihet görülmemiş, ancak, uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümle önceki hükmün tümüyle ortadan kalkacağı, bu nedenle yargılama giderine ilişkin yeniden karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının ilgili bölümüne "121,50.TL. yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8432, Karar No: 2006/7420, Tarih: 04.07.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/8432 E.  ,  2006/7420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı (3. Kişi)... Deri İth.İhr.San.Tic.Ltd.Şti. vekili Avukat ... ... .ile davalılar (Alacaklı) ... Demir ... San.Tic.Ltd.Şti. vekili Avukat ...,(borçlu ) ... Deri San.Tic.Ltd.Şti. aralarındaki istihkak davası hakkında Çorlu İcra Mahkemesinden verilen 09.12.2004 gün ve 152-441. sayılı kararın Onanmasına ilişkin Dairemizin 25.10.2006 gün ve 4502/10176 sayılı ilamına karşı davalı(Alacaklı) vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun 442. maddesi hükmünce 150,-YTl para cezasını karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 04.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/665, Karar No: 2023/9341, Tarih: 18.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/665 E.  ,  2023/9341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1083 E., 2022/1946 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü/Davanın Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/1245 E., 2021/799 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; 17.04.2009 tarihinde davalı nezdinde zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi olan otobüsün karıştığı tek taraflı trafik kazasında otobüste yolcu konumunda bulunan davacılar ... ve ...'ın yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak davacılardan ... için 100,00 TL, ... için 100,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, talep artırım dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak taleplerini davacılardan ... için 64.175,25 TL’ye, ... için ise 715,78 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu kazaya ilişkin kusur oranlarının ve davacıların kazadan kaynaklanan maluliyetlerinin Adli Tıp Kurumu vasıtasıyla tespit edilmesi gerektiğini, davacıların müterafik kusurunun varlığı halinde tazminattan indirim yapılması gerektiğini, SGK tarafından davacılara ödenen rücuya tabi tazminat miktarının tespit edilerek hükmedilecek tazminattan mahsup edilmesi gerektiğini, davalı ... şirketinin sorumluluğunun poliçedeki teminat limiti ile sınırlı olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında alınan 24.08.2021 tarihli kusur raporuna göre davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 22.01.2021 tarihli raporuna göre davacı ...'ın kazadan kaynaklanan maluliyetinin bulunmadığı, geçici iş göremezlik süresinin 1,5 ay olduğu, anılan kurumun aynı tarihli diğer raporuna göre davacı ...'ın kazadan kaynaklanan maluliyetinin %17,2 oranında olduğu, geçici iş göremezlik süresinin 6 ay olduğu, raporların kaza tarihinde yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlandığı, aktüer bilirkişi tarafından hazırlanan 24.08.2021 tarihli raporda tazminatın usulünce hesaplandığı gerekçesiyle davacı ...'ın davasının kabulü ile 63.570,73 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 604,52 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 64.175,25 TL’nin 28.09.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı ...'ın davasının kısmen kabulü ile 705,78 TL geçici iş göremezlik tazminatının 28.09.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde; hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 22.01.2021 tarihli raporunun hatalı olduğunu, raporun yeterli inceleme yapılmadan düzenlendiğini, Zonguldak Devlet Hastanesinin 20.04.2009 tarihli epikriz evrakında belirtildiği üzere davacıda dava konusu trafik kazası nedeniyle sol klavikula ve skapula deplase fraktürü meydana geldiğini, ancak itiraza konu maluliyet raporunun davacının söz konusu yaralanması dikkate alınmadan hazırlandığını, mahkemece rapora itirazlarının değerlendirilmediğini, davacının kazadan dolayı malul kaldığını, yeniden rapor düzenlenmesi için dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Somut olayda tartışılması gereken hukuki sorun, ATK 2'nci İhtisas Kurulunun davacı ...'ın yaralanmasına ilişkin düzenlediği 22/1/2021 tarihli raporun hükme esas alınıp alınmayacağına ilişkindir...Davacı ...'ın yaralanması nedeniyle tedavisinin yapıldığı Bartın Devlet Hastanesi ve Zonguldak Atatürk Devlet Hastanesinde günlük gözlem ve muayene kağıtları ile epikriz raporları, konsültasyon ve hasta tabela kağıtları ile diğer raporlar getirtilmiş; ATK 2'nci İhtisas Kurulunun 24/8/2020 tarihli isteği üzerine davacı ...'ın sevk edildiği Zonguldak ... Ecevit Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Polikliniğinde eklem açıklık derecelerini gösterir muayenesi yapılmış, hükme esas alınan ATK 2'nci İhtisas Kurulunun 22/1/2021 tarihli raporunda da tedavi sürecinde düzenlenen belgeler, raporlar ve 27/10/2020 günü çekilen akciğer grafisi de değerlendirilerek kaza tarihi itibarıyla uygulanması gereken Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre davacı ...'ın maluliyetine neden olacak araza illiyetlik kurulamadığından maluliyet tayinine mahal olmadığı bildirilmiştir. Dosyaya eklenen Zonguldak Atatürk Devlet Hastanesinde düzenlenen belgeler içerisinde yer alan davacı ...'ın 5/5/2009 günü yapılan toraks bilgisayarlı tomografi incelenmesinde davacı ...'da sol clavicula ve scapulada deplase fraktür bulunduğu belirtilmesine rağmen ATK 2'nci İhtisas Kurulunun 22/1/2021 tarihli raporunda bu bulgulara yer verilmemiş olmakla birlikte, davacı ...'ın davaya konu trafik kazası nedeniyle oluşan yaralanmasının, adı geçen davacının Zonguldak ... Ecevit Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Polikliniğinde yapılan muayenesi ve incelenen 27/10/2020 tarihli akciğer grafisi ile maluliyetine neden olmadığının anlaşılması karşısında, ATK 2'nci İhtisas Kurulunun 22/1/2021 tarihli raporunun hükme esas alınmasında hukuka aykırılık bulunmadığı..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesindeki sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcuların sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcuların sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 2918 ... Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 nci maddeleri, 6098 ... Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, kaza sonrası düzenlenen ve hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 22.01.2021 tarihli raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre düzenlendiği, raporda davacı ...'ın kazadan kaynaklanan maluliyetinin bulunmadığı, geçici işgöremezlik süresinin 1,5 ay olduğunun belirlendiği, raporun ilk derece mahkemesince benimsenerek karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında Zonguldak Atatürk Devlet Hastanesinde düzenlenen belgeler içerisinde yer alan 05.05.2009 günü yapılan toraks bilgisayarlı tomografi raporunun incelenmesinde davacı ...'da sol klavikula ve skapulada deplase fraktür (kemik kırığı) bulunduğunun belirtildiği, yine anılan davacının Zonguldak ... Ecevit Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Polikliniğinde yapılan muayenesi sonucu hazırlanan 27.10.2020 tarihli epikriz formunda sol omzun deprese (kırık) olduğunun belirtildiği, ancak ilk derece mahkemesince hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 22.01.2021 tarihli raporunda söz konusu tedavi evraklarının incelenmediği, davaya konu kaza nedeniyle davacının omuz bölgesinde meydana gelen kırığın maluliyete etki edip etmediği, sürekli maluliyet tayinini gerektiren kalıcı bir araz olup olmadığı hususunun değerlendirilmediği anlaşılmış olup, bu nedenle söz konusu raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmıştır.

Şu durumda İlk Derece Mahkemesince; davacının kazada omuz bölgesinden de yaralandığı, yukarıda açıklanan tıbbi belgeler kapsamında omzunda kırık meydana geldiğinin tespit edildiği anlaşılmasına göre, söz konusu yaralanmanın sürekli maluliyete etki edip etmediği hususunun değerlendirilmesi bakımından, davacının maluliyet oranının tespiti için Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden davacının güncel muayenesi yapılarak olay tarihinde yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine uygun rapor alınarak, davacının kaza nedeniyle uğradığı çalışma gücü kaybı bulunup bulunmadığı ve varsa oranı konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ...'a iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.