muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14987, Karar No: 2016/2760, Tarih: 29.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14987 E.  ,  2016/2760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında TCK'nın 158/1-e, 43/1, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ... Vergi Dairesinde Gelir vergisi mükellefi olarak kayıtlı olduğu ve Maliye ve Vergi Mevzuatına ait kitap pazarlama işi ile uğraştığı, sanığın yaptığı bu iş nedeniyle ele geçirdiği... Belediye Başkanlığının telefon numarasını 08.03.2007 tarihinde arayarak hesap işleri müdürü ...'e kendisini ...görevlisi olarak tanıtıp üye oldukları derneğe katkı yapmak amacıyla sattıkları kitaplardan almasını istediğini ve aynı gün beraat eden ve kararı temyiz etmeyen sanık ...'in piyasa değeri 50 TL olan iki cilt kitabı 575 TL bedelle ... Belediyesine satarak karşılığında çek aldığı, yine sanık ...'in 21.05.2007 tarihinde tekrar ... Belediyesini arayarak kendisini ...olarak tanıtıp kitap satacağını söylediği ve 23.5.2007 tarihinde bu amaçla ......'i belediyeye gönderdiği, dolandırıldığını anlayan hesap işleri sorumlusu ...'in olayı jandarmaya bildirmesi üzerine yakalandığı şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20127, Karar No: 2012/18478, Tarih: 03.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/20127 E.  ,  2012/18478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 3.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4969, Karar No: 2019/4474, Tarih: 17.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4969 E.  ,  2019/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12/11/2015 gün ve 2014/77 - 2015/208 sayılı kararı onayan Daire'nin 20/09/2017 gün ve 2016/1768 - 2017/4590 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, tanınmış "ORACLE" markasının özellikle 9. ve 42. sınıf olmak üzere çeşitli sınıflarda 1988 yılından bu yana müvekkili adına tescilli olduğunu, bilgisayar, yazılım ve veri depolama hizmeti veren, aynı zamanda müvekkilinin çözüm ortağı olup müvekkilinin yazılımlarının kurulması ve uygulanması alanında faaliyet gösteren davalının "ORADATA" markasını kötü niyetle tescil ettirdiğini, davalı markasının müvekkili şirkete ait markayla 42'inci sınıf bakımından örtüştüğünü, zaten tanınmış markanın tüm sınıflarda korunduğunu, yazım karakterlerinin ve kırmızı rengin aynı/çok benzer olduğunu, bilgi, veri anlamına gelen DATA kelimesinin renklerinin farklılılığı da gözetildiğinde farklı algılanacağını, davalı markasının, müvekkilin Türkiye'deki devamı/ kuruluşu sanılacağını ileri sürerek 2010/58677 sayılı "ŞEKİL+ ORADATA" markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, marka hükümsüzlüğüne ilişkin olup mahkemece, işaretler arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, marka hükümsüzlüğüne ilişkin olup mahkemece, işaretler arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, davalı şirket adına tescil edilen 2010/58677 sayılı “ORADATA” markasının müvekkili adına tescilli markalar ile iltibas oluşturduğunu ileri sürerek hükümsüzlüğünü istemiştir. “ORACLE” markasının yanısıra 2008/55353 sayılı “EXADATA” markası da davacı adına tescillidir. Dava konusu olup hükümsüzlüğü istenen “ORADATA” ibareli markanın, davacı adına tescilli olan “ORACLE” ve “EXADATA” markaları ile karşılaştırıldığında davacıya ait her iki markanın telaffuz itibarıyla yakınlık oluşturacak şekilde birleştirilerek türetilmesinden oluştuğu anlaşılmakla, dava konusu “ORADATA” markasının, davacı markalarının tüketici zihninde bıraktığı izlenimden çağrıştırma yoluyla iltibas tehlikesine yol açacağı ve bu durumun da 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi kapsamında hükümsüzlük sebebi oluşturacağı düşünülmeden davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle davacı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulüyle Dairemizin 20.09.2017 tarihli, 2016/1768 Esas- 2017/4590 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, yukarıda anılan gerekçeyle mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 20.09.2017 tarihli, 2016/1768 Esas- 2017/4590 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, yerel mahkeme hükmünün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8664, Karar No: 2013/14851, Tarih: 03.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/8664 E.  ,  2013/14851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın genel cerrahi uzmanı olarak görev yaptığı Marmaris Devlet Hastanesi'ne 29.10.2005 tarihinde şiddetli karın ağrısı şikayeti ile müracaat eden hasta ...'ün fizik muayenesinde genel durumunun kötü olması ve tüm batın kadranlarında defans ve rebound saptanmış olması nedeni ile aynı tarihte sanık tarafından ameliyata alındığı, ekplorasyonda distal ileum 20 santiminde 2 santim çapında perforasyon saptandığı, perfore olan alan rezeke edilip anastomos uygulandığı ve aynı seansta hastanın operasyon öncesi yazılı isteği doğrultusunda safra kesesinde tespit edilen taş için kolessitektomi işleminin uygulandığı, ameliyat sonrası yoğun bakıma alınan hastanın durumu iyi iken 07.11.2005 tarihinde ateşinin yükselmesi sonucu genel durumunun olumsuz yönde değişmeye başladığı ve yapılan USG sonucu dalak absesi düşünülen hastanın üniversite hastanesine sevk edildiği, 12.11.2005 tarihinde Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine girişi yapılan ve dalak absesi rüptürü+ ileal anastomoz kaçağı tanısı konan hastanın 13.11.2005 tarihinde eksplorasyon + splenktomi+ çifte namlusu iestomi ameliyatının yapıldığı ve yoğun bakım ünitesinde tedavi gördüğü sırada 12.01.2006 tarihinde nedeni belli olmayan (idiopatik) spontan ince barsak rüptürü sonrası komplikasyonlar (anastomoz kaçağı, intraabdominal abse ve sepsis) sonucu öldüğü olayda ön inceleme sırasında 15.09.2008 tarihinde dinlenen gastroentroloji cerrahi uzmanı olan bilirkişinin hastanın acil akut batın nedeniyle primer patolojisine yönelik yapılan operasyon ve tedavisinde bir ihmal yada kusurun olmadığı ancak acil generalize peritonitli bu tür olgularda, safra kesesi taşına yönelik (perforasyon, gangren gibi acil durumlar dışında) girişimlerin aynı seansta önerilmediği ve bununla birlikte hastanın ölümüne neden olan anastomoz kaçağı ve generalize peritonit tablosuna, yapılan kolesistektomi işleminin bir etkisi olmadığının Ege Üniversitesi Genel Cerrahi Servisindeki ameliyat raporlarından anlaşılmakta olduğunu belirtiği, katılan vekili tarafından sunulan 04.04.2008 tarihli bilirkişi raporunda da cerrahi uygulamalar içinde akut batın sendromu denilen tabloya neden olan bir çok hastalık bulunduğunun, bu hastalıkların içinde barsak delinmesininde önemli bir yer tutmakta olduğu ve barsak delinmesi olaylarında süreç içinde olması muhtemel olan en önemli gelişmenin peritonit denilen karın duvarının iltihaplanması olduğu, lümenli organların perforasyonlarında (delinmesinde) %80-90 oranında bir yüzde ile peritonit oluşabileceği, peritonitin hastanın

mortalitesini (ölme olasılığı) çok etkileyen bir tablo olduğu ve barsak perforasyonun acil ameliyat gerektiren bir durum olduğunun belirtiliği, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin 15.09.2010 tarihli raporunda otopsi yapılarak iç organ değişimleri araştırılmamış olmakla birlikte tıbbi belgelere göre; kişinin nedeni belli olmayan (idiopatik) spontan ince barsak rüptürü sonrası komplikasyonlar (anastomoz kaçağı, intraabdominal abse ve sepsis) sonucu öldüğü, uygulanan tedavi ve takip işlemlerinin tıp kurallarına uygun olduğunun belirtilmesi karşısında mahkemenin kabulunde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda sanığın yüklenen suçu işlediğinin kanıtlanmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03//06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1166, Karar No: 2019/5553, Tarih: 16.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/1166 E.  ,  2019/5553 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/01/2016 tarihli ve 2016/33 değişik iş sayılı içtima kararı ile 13 yıl 18 ay hapis cezasına hükümlü ...’un, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebi hakkında, içtimaya konu cezaları arasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220/1. maddesi kapsamında verilmiş mahkumiyet bulunduğu gerekçesiyle, cezasının infazının kapalı ceza infaz kurumunda devam etmesine ilişkin İzmir 3 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 03/10/2016 tarihli ve 2016/3799 sayılı kararına yönelik şikayetin kabulüne dair Karşıyaka İnfaz Hâkimliğinin 13/10/2016 tarihli ve 2016/3273-3233 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/10/2016 tarihli ve 2016/2539 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Her ne kadar Karşıyaka İnfaz Hâkimliğince, Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/01/2016 tarihli ve 2016/33 değişik iş sayılı içtima kararı ile 13 yıl 18 ay hapis cezasına hükümlü ...’un içtimalı cezasının içinde, İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/09/2012 tarihli ve 2011/3 esas, 2012/5 sayılı kararı ile suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının bulunduğu, hükümlünün örgütlü suçuna ilişkin ilamın infazı ile adli suçların infaz rejimlerinin farklı olduğundan öncelikle örgütlü suçuna ilişkin ilamın infazının yapılmasının gerektiği, bu hususta Cumhuriyet savcılığınca ayrı müddetnameler düzenlenebileceği, kaldı ki hükümlünün örgütlü suçtan infazı gereken ceza süresinin 15 ay 20 gün olduğu, hükümlünün 25/05/2005 ila 09/02/2006 tarihleri arasında 470 gün tutuklu kaldığı gözetildiğinde açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluştuğundan bahisle şikayetin bu nedenle kabulüne karar verilmiş ise de,Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-ç maddesine göre, açık kurumlara ayrılabilmek için “terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartının aranır” hükmü gereği, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağı gibi,

Mevzuatımızda hürriyeti bağlayıcı cezalarda toplama prensibinin istisnasını oluşturan bir durumun mevcut olmadığı, hükümlünün kesinleşmiş mahkumiyetleri içtima ettirilmeksizin ayrı ayrı infaza verildiği takdirde, bir cezası nedeniyle şartla salıverilecek olan hükümlünün diğer cezaları nedeniyle infaza devam edilmesi durumunda, cezanın infazının zorlaşacağı ve karışıklığa neden olacağı gözetilmeden, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 18/03/2017 gün ve 94660652-105-35-14389-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin kapalı kurumdan açık kuruma ayrılacak hükümlüler başlıklı 6. maddesine göre;

(1) Hükümlülerden;

a) (Değişik:RG-22/8/2015-29453) Toplam (Değişik ibare:RG-22/2/2017-29987) cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar,

b) Müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar,

c) Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha az süre kalanlar, açık kurumlara ayrılabilir.

(2) Açık kurumlara ayrılabilmek için, ayrıca;

a) (Değişik:RG-18/8/2016-29805) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142, 148, 149, 188 ve 190. maddeleri ile 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 403, 404, 491/3-4, 492, 493, 494, 495, 496, 497, 498 ve 499. maddelerinden mahkûm olanların koşullu salıverilme tarihine beş yıldan az süre kalması,

b) (Değişik:RG-18/8/2016-29805) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 102 ve 103. maddeleri ile eşe karşı işlenen 82/1-d, 86/3-a ve 96/2-b maddeleri ve 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 414, 416/1, 418/1. maddeleri ile eşe karşı işlenen 449/1, 456 ve 457/1 maddelerinden mahkûm (Değişik ibare:RG-11/4/2019-30742) olanların koşullu salıverilme tarihine üç yıldan az süre kalması,

c) 29/7/2003 tarihli ve 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunu, 30/7/1999 tarihli ve mülga 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanununun 14. maddesi ve 5237 sayılı Kanunun 221. maddesinden yararlananların koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az süre kalması,

ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması, şartı aranır.

c) 29/7/2003 tarihli ve 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunu, 30/7/1999 tarihli ve mülga 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanununun 14. maddesi ve 5237 sayılı Kanunun 221. maddesinden yararlananların koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az süre kalması,

ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması, şartı aranır.

(3) Birden fazla cezanın toplanarak infazı hâlinde, açık kuruma ayrılmada esas alınacak suç, koşullu salıverilme tarihine en az sürenin arandığı suçtur, şeklindeki yasal düzenlemeye göre somut olay değerlendirildiğinde;

Hükümlü hakkında çıkar amaçlı suç örgütü kurmak suçundan verilen ve kesinleşen hapis cezası ile diğer kesinleşmiş fiilen ve hukuken infazı gereken hapis cezalarının toplanarak birlikte infaz edildiği ve infaza konu toplam 13 yıl 18 ay hapis cezasından dolayı Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 02.05.2016 tarihli müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 12.02.2021 olarak tespit edildiği anlaşılmakla; Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6. maddesinin 2. fıkrasının ç bendine ve aynı maddenin 3. fıkrasına göre hükümlünün durumu değerlendirildiğinde, Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının talep tarihi itibariyle yasal koşulları oluşmadığından hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılamayacağına dair verdiği 03.10.2016 tarihli ve 2016/3799 sayılı karara karşı hükümlünün yaptığı şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının kararının iptaline ve hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma şartlarının oluştuğunun tespitine dair Karşıyaka İnfaz Hakimliğinin 13.10.2016 tarihli ve 2016/3273 esas, 2016/3233 karar sayılı kararına karşı Cumhuriyet Savcılığınca yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair mercii Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.10.2016 tarihli ve 2016/2539 değişik iş sayılı kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç ve Karar;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yukarıda açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden, Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/10/2016 tarihli ve 2016/2539 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2358, Karar No: 2015/1194, Tarih: 10.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/2358 E.  ,  2015/1194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gürgentepe Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 25/11/2014

Numarası : 2014/5-2014/61

Yukarıda tarafları, mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 12.11.2012 tarihli, 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. Maddesinde “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” hükmü yer almaktadır.

Aynı maddenin 3. fıkrası ise “1 inci maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredilir. Devir işlemi ilk mahalli idareler genel seçimi itibarıyla uygulamaya konulur.” hükmünü amirdir.

Davalı Işıktepe Belediyesi'nin 6360 sayılı Yasanın 1. maddesi ile tüzel kişiliğine son verilerek Gürgentepe Belediyesi'ne katıldığı anlaşıldığından 6360 sayılı Yasa'nın Geçici 1. maddesine göre oluşturulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından kapatılan Işıktepe Belediyesi'nin personeli ile mal, hak ve borçlarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin kararın ve varsa eklerinin Ordu Valiliği'nden istenerek eklenip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8056, Karar No: 2019/6786, Tarih: 14.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/8056 E.  ,  2019/6786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın Adalet Bakanlığına gönderdiği isimsiz ve imzasız dilekçede Alaşehir Yazı İşleri Müdürü olarak görev yapan katılanın bir kısım taksicilere imtiyazlı davrandığı ve isimli taksiciden ise komisyon adı altında menfaat sağladığına yönelik duyumlar aldığına yönelik ihbarda bulunması sonucu katılan hakkında disiplin cezası verilmesine yer olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığı kararları verilmiş olması ve sanığın iddialarını ispatlamaya elverişli hiçbir somut delil ileri sürmemiş olması karşısında;söz konusu ihbarın dilekçe ve şikayet hakkı kapsamında değerlendirilmesi mümkün olmadığından unsurları itibariyle sübut bulan iftira suçundan sanığın cezalandırılması yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,14.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/92, Karar No: 2018/1546, Tarih: 05.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/92 E.  ,  2018/1546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 62, 52, 53, 58. maddeleri gereği mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün, Segbis sistemi yolu ile duruşmaya katılımı sağlanan sanığın yüzüne karşı 18/10/2017 tarihinde açıklandığı, sanığın yüze karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1 maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 30/10/2017 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.