muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5675, Karar No: 2014/12553, Tarih: 25.09.2014

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun ....maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek ... devleti ve ... düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hâl, parasını her halükarda tahsil eden davacı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davacı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektrik hırsızlığı yapmak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davacıya aittir.

Bununla birlikte, nihai tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak, perakende satış hizmet, psh sayaç okuma, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, şeffaflık ve ... devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. (Aynı ilkeler ... Genel Kurulunun .../05/2014 tarih, 2013/...-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı ilamı ile de benimsenmiştir.)

Bu itibarla; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutularak yazılı şekilde hüküm tesisinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacının temyiz itirazlarının reddi ile, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.09.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1393, Karar No: 2009/2082, Tarih: 10.04.2009

15. Hukuk Dairesi 2009/1393 E., 2009/2082 K.

**15. Hukuk Dairesi 2009/1393 E., 2009/2082 K.**

**- HAKEMLERİN REDDİ

- TAHKİM SÖZLEŞMESİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 28 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 521 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ve davalı kooperatif vekilleri ile davalı S.. A.. tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davada yanlar arasında imzalanan 05.07.2006 tarihli hakem sözleşmesinde hakem olarak davalı “

“S.. A..’in”

” seçildiği bu kişinin davalı kooperatifin vekili olarak hareket ettiği ve tarafsız kalamayacağı ileri sürülerek tahkim sözleşmesinin geçersizliğine ve davalı S.. A..’in davaya hakem olarak bakamayacağının tespitine karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece davalı S..’ın hakemlikten memnu olduğunun tespitine karar verilmekle beraber sözleşmenin geçersizliği isteminin reddine karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince; Davacı ile davalı kooperatif arasında imzalanan 05.07.2006 tarihli tahkim sözleşmesinde yanlar arasında çıkacak tüm uyuşmazlıkların hakemde çözümlenmesini ve hakem olarak davalı S.. A..’in seçilmesini kabul etmişlerdir. Sözleşme ile hakem olarak görevlendirilen kişi tek hakem olarak belirlenmiştir. Tahkim sözleşmesinde hakemin ismen gösterilmiş olması halinde ihtilâf o kişi tarafından halledilecektir. İsmen gösterilen tek hakem vefat eder, istifa eder veya hakemliği kabul etmezse tahkim sözleşmesi hükümsüz kalır. HUMK’nın 28. maddesinde iki

taraftan birinin vekili sıfatıyla hareket eden kişinin davaya hakem olarak bakmaktan memnu olduğu açıklanmış olup aynı Kanunun 521. maddesi gereğince hakemlerin hakimlerin reddi sebeplerine istinaden reddedilebileceği hükme bağlanmıştır. Bu sebeple de ismen gösterilen hakemin davaya bakması imkânı kalmadığından ve ihtilâflara mahkemede bakılması gerektiğinden mahkemece tahkim sözleşmesinin geçersizliğine de karar verilmesi yerine bu istemin reddedilmesi doğru olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde yazılı nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca davacının temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 10.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16317, Karar No: 2016/1343, Tarih: 09.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16317 E.  ,  2016/1343 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiliğin iptali istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.06.2011 tarih ve ... Esas - ... Karar sayılı ilâmı ile ....kısıtlanarak kendisine .... vasi olarak atanmıştır.

...Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.04.2015 tarih ve ... Esas - ... Karar sayılı ilâmı ile vasinin değiştirilmesine karar verilerek ...vasi olarak atanmıştır.

....Valiliği Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü 10.08.2015 tarihli yazıları ile kısıtlının ... iline naklinin yapılması sebebiyle vasiliğinin iptalini talep etmiştir.

...Sulh Hukuk Mahkemesince, 14.08.2015 tarihli ek karar ile kısıtlının naklinin ... iline yapıldığı gerekçesiyle yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verilmiş ve vasiliğin iptali talebi konusunda yetkisizlik kararı verilmiştir.

...Sulh Hukuk Mahkemesince ise, bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri ednme sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Yine, aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca da, "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Her ne kadar TMK'nın 22. maddesinde bakımkurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de kısıtlının 2011 yılından itibaren bakımevlerinde kaldığı, kendisine bakacak kimsesinin olmadığı ve bakım ve gözetiminin sürekli bakımevinde gerçekleştirildiği, sürekli yerleşmek niyetiyle bakımevinde kaldığı, kısıtlının ... ilinde bakımevinde kaldığı ve ... Sulh Hukuk Mahkemesince yerleşim yeri değişikliğine izin verildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1651, Karar No: 2009/5966, Tarih: 06.11.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1651 E.  ,  2009/5966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş.San.Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... İdaresi Müdürlüğü’ne izafeten Tekirdağ Valiliği arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 05.10.2007 gün ve 2003/173-2007/627 sayılı hükmü onayan Dairemizin 18.12.2008 gün ve 2008/488-7462 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 195,00 TL para cezası ile 32,30 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 06.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2028, Karar No: 2015/5324, Tarih: 19.11.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/2028 E.  ,  2015/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/288114

MAHKEMESİ : İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2011

NUMARASI : 2011/12 (E) ve 2011/156 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

Özel muayenehanelerde düzenlenen gözlük reçetelerinin, sanık tarafından gerekli dikkat ve özenin gösterilmemesinden kaynaklanan nedenlerle resmileştirilmesinden ibaret eylemin; TCK'nun 257/2. maddesinde düzenlenen "görevin gereklerini yapmakla ihmal veya gecikme" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgı sonucu yazılı şekilde aynı Yasanın 257/1. maddesinden mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10639, Karar No: 2010/1351, Tarih: 08.02.2010

11. Hukuk Dairesi 2008/10639 E., 2010/1351 K.

**11. Hukuk Dairesi 2008/10639 E., 2010/1351 K.**

**- MARKA TESCİLİ

- MUTLAK RET NEDENLERİ**- 556 S. MARKALARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KA... [ Madde 7 ]

- 556 S. MARKALARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KA... [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada (Ankara Birinci Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi)'nce verilen 15.04.2008 tarih ve 2008/3-2008/79 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, hırdavat sektöründe yıllardır faaliyet gösteren ve dünyaca tanınmış bir firma olan müvekkilinin "ZI IKON+şekil" ibareli marka tescil başvurusunun, davalı TPE'ce 2003/25574 nolu "İKON" ve 2004/29229 nolu İKON+şekil" markaları gerekçe gösterilerek, 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca kesin olarak reddedildiğini ileri sürerek, davalı TPE-YİDK'nın 15.11.2007 tarih ve 2007/M-6561 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının marka başvurusunda kullanmak istediği ürünler ile redde mesnet markaların kullanıldığı ürünlerin aynı olduğu, davacı başvurusu ile anılan markalarda yer alan ibarelerin ise aynı olmasa da ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu, mutlak tescil engellerinden 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesindeki koşulların somut olay yönünden gerçekleştiği, bu mutlak tescil engelinin anılan KHK'nın 8/3, 7/1-1 ve 8/4. maddelerine dayanılarak aşılmasının mümkün olmadığı ge-rekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

S o n u ç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün (ONANMASINA), 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14637, Karar No: 2017/11818, Tarih: 26.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14637 E.  ,  2017/11818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

6830 sayılı İstimlak Kanununun 13. maddesinde “İstimlâki kararlaştırılan yerlerin tapu ve tapu kaydı yoksa vergi kayıtları ile ve ayrıca haricen yapılacak tahkikatla tesbit edilen mal sahibi, zilyed ve diğer alâkalılarından ikametgâhı tesbit edilmiş olanlara istimlâk olunacak gayrimenkulun plân veya ebatlı krokisi, istimlâk kararı ve takdir olunan kıymeti ve istimlâkin hangi idare lehine yapıldığı ve açılacak davalarda husumetin kime tevcih edileceği 15 gün içinde noter marifetiyle tebliğ olunur.“ düzenlenmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi belgelere ve Dairemizin 08.10.2015 tarihli geri çevirme kararı sonrasında davalı ...'nün 27.01.2016 tarihli cevabına göre, dava konusu taşınmaza ilişkin 11.06.1958 tarihli kamulaştırma işlemlerinin zilyetlik hükümlerine göre yapıldığı ve ilgiliye noter tebliğinin yapılmadığı belirtildiğine göre kesinleşmiş kamulaştırma işleminden bahsedilemez.

Bu nedenle; mahkemece işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17980, Karar No: 2023/5152, Tarih: 04.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/17980 E.  ,  2023/5152 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/381 E., 2023/116 K.

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2012 tarihli ve 2012/6909 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 35, 106/1, 58 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2015/219 Esas, 2016/129 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 35, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; tehdit suçundan, aynı Kanun’un 106/1-1, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tüm suçlar bakımından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Kararın sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.03.2022 tarihli ve 2021/14424 Esas, 2022/4128 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık ve 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçları bakımından uzlaştırma prosedürlerinin uygulanması gerektiğinden ve sanığın tekerrüre esas alınan hüküm uzlaşma sebebiyle ortadan kaldırıldığından ve tekerrüre esas alınabilecek nitelikte başkaca ilâmı olmadığından tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı sebepleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma ilâmına uyan Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/381 Esas, 2023/116 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; tehdit suçundan, aynı Kanun’un 106/1-1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tüm suçlar bakımından hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, teşebbüs aşamasında kalan suç bakımından şikâyetçinin zararının bulunmadığına ilişkindir.

Sanığın temyiz sebebi; kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde marketlere mal sevkiyatı ve dağıtımı yapan şikâyetçi ...'ın aracını yola ... ..., mal vereceği sırada araç kapılarını otomatik kilitleme yapmak için cihaza bastığında kapanmadığını fark ettiği, aracın arka kapısının açık olduğunu gördüğü, bunu kontrol ... kapatmak isterken sanık ...'ın aracın arka kapısından araç içinden çıkıp kaçmaya çalıştığı sırada şikâyetçi tarafından yakalandığı, sanığın araç içinden herhangi bir mal veya eşya alamadan çıkmış olduğu, şikâyetçiye karşı herhangi bir cebir, şiddet, tehdit kullanmadan hırsızlık kastı ile davrandığı ancak şikâyetçiyi görünce de kaçmaya çalıştığı, şikâyetçi tarafından yakalandıktan sonra kendisini bırakmayan ve polise teslim etmek isteyen şikâyetçiye karşı “...hapisten ... çıktım, sabıkam var, arabanın plakasını aldım, beni bırakmazsan arabanı yakarım, hayatını karartırım...” şeklinde tehditte bulunduğu olayda; sanık şikâyetçiye "hayatını karartırım, arabanı yakarım'' gibi sözler söylemediğini ancak hapisten ... çıktığını, sabıkalı olduğunu söylediğini, bir süre sonra polislerin kendisini yakaladığını, şikâyetçinin zararı olmadığını, şikâyetçinin hiçbir şeyini almadığını, şikâyetçinin aracına ve ürünlerine zarar vermediğini, suçu işlemediğini savunmuş ise de, iddianamede bahsi geçen olayı doğrulaması; hırsızlık suçunu kabul ettiğini anlatması; tanık S.M.'nin aşamalarda arabaya sanığın girdiğini gördüğünü, şikâyetçinin onu yakaladığını, bunları dükkanından izlediğini, esnaf ile polisi aradıkları, sanığın "ağabey beni bırak çok cezam var'' diyerek yalvardığı, ... esnafın sanığın şikâyetçiye "beni bırakmazsan arabanın plakasını aldım, yakarım'' dediğini duyduklarını kendisine söylediklerine dair beyanı; şikâyetçinin otomatik kumandayla kapıları kilitlemek istediğinde kapının kapanmadığını arka kapının açık olduğunu fark edince arabanın içinde sanığı gördügü, indirip tartışmaya başladıkları, kendisini bırakmadığı, tanık S.M.'nin durumu görüp karakola telefon ettiği, sanığı polislere teslim ettiği, sanığın bıçak çekmediği, sanığın "beni bırak, seni öldürürüm, arabanı yakarım" gibi tehdit lafları ettiği, herhangi bir eşyanın çalınmadığı, karanlık olmadığına dair beyanı ile ... olan eylemi hakkında yağmaya teşebbüs suçundan görevsizlik kararı verilmiş ise de sanığın araç içinden herhangi bir mal veya eşya almadan çıkmış olması, bu sırada şikâyetçiye karşı herhangi bir cebir, şiddet ve tehdit kullanmadan ve hırsızlık kastı ile davrandığı, ancak şikâyetçiyi görünce de kaçmaya çalıştığı, şikâyetçi tarafından yakalandıktan sonra yani hırsızlığa teşebbüs eylemi bittikten sonra kendisini bırakmayan ve polise teslim etmek isteyen şikâyetçiye karşı basit tehdit suçunu oluşturacak şekilde sözler sarf ettiği, böylece sanığın hırsızlığa teşebbüs ve akabinde kendisini polise teslim etmek isteyen şikâyetçiye karşı tehdit suçunu işlediğinin anlaşıldığı ve Bakırköy Uzlaştırma Bürosu tarafından uzlaştırma raporunda tarafların uzlaşmadıklarının bildirildiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/381 Esas, 2023/116 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1494, Karar No: 2019/4049, Tarih: 03.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/1494 E.  ,  2019/4049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ödenmeyen kooperatif aidat alacaklarına dayalı olarak yapılan icra takibine davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve %20 icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı ile davacı arasındaki sözleşmeye göre davacının alacağının inşaat tesliminden sonra muaccel olacağını, henüz bitmiş bir site olmadığından muaccel bir alacak olmadığını, davalının üyeliğinin normal üyeliklerden farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacı tarafa 33.786,48TL borcu bulunduğu anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının ... İcra Müdürlüğünün 2012/981 Esas sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın takip tarihi olan 20.11.2012 tarihi itibariyle 14.000,00 TL asıl alacak, 19.786,48 TL işlemiş gecikme bedeli, olmak üzere toplam 33.786,48 TL yönünden iptaline, takibin bu meblağın üzerinden devamına, asıl alacak miktarı olan 14.000,00 TL'nin %20'sine tekabül eden 2.800,00 TL icra inkâr tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.