muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/381, Karar No: 2020/512, Tarih: 10.12.2020

Mahkemede; maktul ile 18 yıllık evli olduklarını, 2 çocuklarının bulunduğunu, bu süreçte aralarında anlaşmazlıklar olduğunu, maktule herhangi bir şekilde şiddet uygulamadığını, kendisini aldattığını düşünen maktulle bu hususu konuştuklarını, bu konuyu kendi aralarında hâllettiklerini, olaydan birkaç gün önce, ortada herhangi bir sebep olmamasına rağmen maktulün kendisinden helallik istediğini, olay günü saat 14.00’e kadar yattığını, uyanınca bir arkadaşının yanına gittiğini, arkadaşının bacağındaki yara için evi arayıp oğlundan krem getirmesini istediğini, iftar saati yaklaşınca maktulün kendisini telefon ile arayıp eve çağırdığını, daha doğrusu, tam olarak “Eve gel'' dediğini, kendisinin ise orucunu açacağını söylemesi üzerine maktulün ''Ben düştüm, eve gel'' dediğini, görüşmeyi arkadaşı ve oğlu ... ...’dan 4-5 metre uzakta yaptığını, ... ...’ın endişelenmemesi için ... isimli arkadaşına durumu bildirdiğini ve gitmesi gerektiğini söylediğini, ...'e hiçbir şey söylemeden bulunduğu yerden ayrıldığını, kapıyı açıp içeri girdiğinde, maktulü oturma odasının kapısının önünde yerde oturmuş vaziyette gördüğünü, maktulün eliyle sol bacağının alt tarafını tutar vaziyette olduğunu, çevrede bardak kırığı olduğunu, kırıkları eliyle kenara ittiğini, ne olduğunu sorduğunda maktulün düştüğünü söylediğini, etrafta bıçak görmediğini, eve geldikten 2 dakika kadar sonra oğlu ...’in de eve geldiğini ve maktule “Anne ne oldu, babam mı dövdü?'' diye sorduğunu, kendisinin evlilik sürecinde maktule hiç şiddet uygulamadığını, maktulün ... ...’a ''Baban beni nasıl dövebilir ki'' dediğini, maktulün yarasına turnike yapmak için bandajı alıp geldiğinde ... ...’ın elinde bıçak gördüğünü, elindeki bıçağı göstererek maktule ''Bununla mı vurdu'' dediğini, maktulün ise ''Hayır oğlum, baban beni nasıl döver'' dediğini, ... ...’ın kendisinin neden maktulü bıçakladığından şüphelendiğini bilemediğini, maktulün ... ...’dan bıçağı istediğini, kendisinin ise bıçağı ... ...’ın elinden aldığını ancak nereye koyduğunu bilmediğini, daha doğrusu maktulün kendisine ''Ekrem bıçağı onun elinden al, bana ver '' dediğini, kendisinin de yanlış bir şey yapmasın diye bıçağı ... ..

... ...’ın kendisinin neden maktulü bıçakladığından şüphelendiğini bilemediğini, maktulün ... ...’dan bıçağı istediğini, kendisinin ise bıçağı ... ...’ın elinden aldığını ancak nereye koyduğunu bilmediğini, daha doğrusu maktulün kendisine ''Ekrem bıçağı onun elinden al, bana ver '' dediğini, kendisinin de yanlış bir şey yapmasın diye bıçağı ... ...’ın elinden aldığını, maktulün istemesi üzerine bıçağı yıkamak için mutfağa götürdüğünü ancak maktul iyice rahatsızlandığı için bıçağı yıkamadığını, maktulü hastaneye götürdüğünü, hastane polisi ile hiç görüşmediğini, hastane kalabalık olduğu için ve giriş işlemleri ile uğraştığı için maktulün yaralanmasına ilişkin olarak kime ne dediğini bilmediğini, yarasına dikiş atılan maktulün taburcu edildiğini, çıkıp eve döndüklerini, sabah olunca maktulün midesinin bulandığını söylediğini, ardından fenalaştığını, tekrar Devlet Hastanesine gittiklerini, maktulün kalp krizi geçirdiğinin söylendiğini, yıllardır görüşmediği kayınvalidesi ve kayınpederiyle hastanede karşılaştıklarını, maktulün hastanede yatarken kendisini çağırdığını ve kulağına bir şey söyleyeceğini belirtmesi üzerine eğildiğini, maktulün ''Babam ile artık barışın'' dediğini, kendisinin de maktulün sırtını okşayarak bu konuyu sonra halledeceğini söylediğini, maktulün ısrar etmesi üzerine barışmak için kayınpederine elini uzattığını, tokalaştıklarını, kayınpederi olan katılan ...’un kendisine ''Kızıma iyi bakıyorsun, Allah senden razı olsun'' dediğini, yaralandığı sırada maktulün ''Allah’ım affet, ben ne yaptım,'' diye bir söz söylediğini duymadığını, eşine yönelik bir eyleminin bulunmadığını, maktulün düşerek yaralandığını, Kollukta maktulü yaralı hâlde mutfakta gördüğünü söylemediğini, maktulle arasında herhangi bir husumet olmadığını, olaydan bir iki gün önce ailece piknik yapmaya gittiklerini, maktule bir poşet dahi taşıtmadığını, maktulü çok sevdiğini, kesinlikle bıçaklamadığını, yaralandığını görünce elinden geleni yaptığını, hastaneye götürdüğünü, atılı suçlamayı kabul etmediğini,

Savunmuştur.

5237 sayılı TCK’nın “Kasten Öldürme” başlığı altında düzenlenen 81. maddesi;

"Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır”, hükmünü içermektedir.

“Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama” başlıklı 87. maddesinin 4. fıkrası ise suç ve karar tarihindeki hâli ile;

“Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hallerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hallerde ise oniki yıldan onaltı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur”, şeklinde iken 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürülüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 12. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “onaltı” ibaresi “onsekiz” şeklinde değiştirilmiş, TCK’nın 87. maddesinin 4. fıkrası “Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hallerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hallerde ise oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

Konuya ilişkin TCK'nın 87. maddesinin gerekçesinde ise; “Dördüncü fıkrada, kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmiş olması hâline ilişkin hükme yer verilmiştir. Neticesi sebebiyle ağırlaşmış bu kasten yaralama hâllerinde, failin bu ağır neticeden sorumlu tutulabilmesi için, ‘Genel Hükümler Kitabı’nda yer alan netice sebebiyle ağırlaşmış suçlara ilişkin hükümler, burada da geçerlidir” açıklamasına yer verilmiştir.

765 sayılı TCK’da objektif sorumluluk esasına dayanan düzenlemelere yer verilmiş iken, 5237 sayılı TCK’da objektif sorumluluk esası benimsenmemiştir. Suçu, “kanunda tanımlanmış bir haksızlık” olarak öngören yeni suç teorisinde, bir hareketi yapan kişi, bu hareketin tüm sonuçlarından her şartta sorumlu tutulmamakta, bir başka anlatımla “kusursuz sorumluluk” terk edilmiş olmaktadır (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Bası, s.161.).

765 sayılı TCK’daki objektif sorumluluk esasının yerine 5237 sayılı TCK’da haksızlığın bir gerçekleştirilme şekli olarak kast-taksir kombinasyonuna, yani netice sebebiyle ağırlaşmış suçlara yer verilmiştir. Bu nedenle uyuşmazlığın çözümü için, 5237 sayılı TCK’nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde, suçun manevi unsurları arasında gösterilen kast-taksir kombinasyonu, yani netice sebebiyle ağırlaşmış suç üzerinde durulmalıdır.

5237 sayılı TCK’nın “Netice sebebiyle ağırlaşmış suç” başlıklı 23. maddesi;

“(1) Bir fiilin, kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi halinde, kişinin bundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için bu netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekir” şeklindedir.

5237 sayılı TCK’nın “Netice sebebiyle ağırlaşmış suç” başlıklı 23. maddesi;

“(1) Bir fiilin, kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi halinde, kişinin bundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için bu netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekir” şeklindedir.

Buna göre; failin gerçekleştirdiği bir eylemde, kastettiğinden daha ağır veya başka bir sonucun meydana gelmesi hâlinde, sorumlu tutulabilmesi için netice bakımından en azından taksirle hareket etmiş olmasının kabulü gerekmektedir. Fail, bu sonucun meydana gelmesinden taksirle bile sorumlu tutulamıyorsa, objektif sorumluluğun kaldırılmasının doğal bir sonucu olarak, sadece nedensellik bağının bulunuyor olması, neticeden sorumlu tutulması için yeterli olmayacaktır.

Öğretide, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçun, gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç ve görünüşte ya da gerçek olmayan neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç olarak iki farklı şeklinin bulunduğu kabul edilmektedir. Gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda, failin hareketi sonucunda kastettiğinden daha ağır bir netice ortaya çıkmakta olup, gerçekleşen aşırı netice dolayısıyla bağımsız bir suç tipi ortaya çıkmaktadır. Örneğin, yaralama suçunda mağdurun ölmesi, gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç hâlidir. Görünüşte neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda ise, failin hareketi sonucunda suçun oluşması için aranan neticeden başka, niteliği de farklı olan daha ağır bir netice ortaya çıkmakta olup, gerçekleşen aşırı netice dolayısıyla temel suç niteliği aynı kalmakla beraber yalnızca ceza ağırlaştırılmaktadır. Örneğin, cinsel saldırı suçunda mağdurun bitkisel hayata girmesi, görünüşte neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç hâlidir (Hamide Zafer, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınevi, 5. Bası, İstanbul 2015, s. 286 vd; Mehmet Emin Artuk, Ahmet Gökcen, A.Caner Yenidünya, TCK Şerhi, Turhan Kitabevi, Ankara 2009, c 3, s. 2484 vd.).

5237 sayılı TCK’nın 23. maddesinde düzenlenmiş bulunan neticesi sebebiyle ağırlaşmış suça ilişkin genel kuralın, özel hükümler arasında kendisine yer bulduğu maddelerin başında gelen TCK’nın 87. maddenin 4. fıkrasına göre, gerçekleştirilen kasten yaralama eylemi TCK’nın 86. maddesinin 1. fıkrası veya 1. fıkrası ile birlikte 3. fıkrası kapsamında bulunur ve bunun sonucunda da ölüm meydana gelirse, en azından taksirle hareket etmiş olmak şartıyla faile belirtilen cezaların verileceği öngörülmektedir.

Kasten yaralama sonucu mağdurun ölmesine ilişkin TCK'nın 87. maddesinin 4. fıkrasının uygulanması için;

a- Failin yaralama kastı ile hareket etmesi,

b- Mağdurun TCK’nın 86. maddesinin birinci maddesi kapsamında yaralanmış olması veya 86. maddenin birinci fıkrası kapsamındaki yaralama fiilinin üçüncü fıkra da ihlal edilmek suretiyle gerçekleştirilmesi,

c- Failin eylemi ile arasında illiyet bağı bulunacak şekilde mağdurun ölmesi,

d- Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması,

a- Failin yaralama kastı ile hareket etmesi,

b- Mağdurun TCK’nın 86. maddesinin birinci maddesi kapsamında yaralanmış olması veya 86. maddenin birinci fıkrası kapsamındaki yaralama fiilinin üçüncü fıkra da ihlal edilmek suretiyle gerçekleştirilmesi,

c- Failin eylemi ile arasında illiyet bağı bulunacak şekilde mağdurun ölmesi,

d- Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekir.

Buna göre, fail mağduru yaralamak amacıyla hareket etmeli, mağdurun yaralanacağını bilmeli ve bu sonucu istemelidir. Bununla birlikte fail mağdurun yaralanmasını değil de, ölmesini istemiş ve ölüm meydana gelmiş ise bu durumda kasten öldürmeden sorumlu tutulacaktır.

Madde metnine göre faile verilecek ceza belirlenirken kasten yaralama suçunun düzenlendiği TCK'nın 86. maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarına yollama yapılmıştır. O hâlde, mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek dereceden daha ağır şekilde yaralanması gerekmektedir. Anılan maddenin 2. fıkrasında karşılığını bulan basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde meydana gelen yaralamalarda 87. maddenin 4. fıkrası uygulanamayacaktır.

Üçüncü şart olarak mağdurun ölmesi ve failin eylemi ile mağdurun ölümü arasında uygun nedensellik bağının bulunması gerekir.

Son olarak, failin meydana gelen bu ölüm sonucundan, en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gerekir.

Diğer yandan, 5237 sayılı TCK’nın “Kasten öldürme” başlığı altında 81. maddesinde düzenlenen suçun manevi unsuru öldürme kastı iken, 87. maddesinin 4. fıkrasında düzenlenen yaralama sonucunda ölüme neden olma suçunun manevi unsuru yaralama kastıdır. O hâlde, kasten öldürme suçu ile kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu arasındaki ayırıcı kriterlerden en önemlisi manevi unsur farklılığı olacaktır. Dolayısıyla suçun vasıflandırılmasından önce çözülmesi gereken konu, failin kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğuna ilişkindir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...’nın 1992 yılında evlendiği ...’tan 1995 yılında boşandığı, ardından maktul ... ile 1996 yılında evlendiği, maktul ...’ın ailesinin bu evliliğe rıza göstermediği, sanığın maktulle olan bu evliliğinden ... ... ve ... ... isimli müşterek iki çocuğunun olduğu, zamanla evliliklerinde sorunlar ortaya çıkan maktul ile sanığın sık sık tartışmaya başladıkları, sanık ... maktulün müşterek çocukları olan ve olay tarihinde 13 yaşında bulunan ... ...’ın beyanına göre bu tartışmalar sırasında sanığın zaman zaman maktulün üzerine bıçakla yürüdüğü, komşuları tanık ... Perçin’in beyanlarına göre sanıkla maktulün sık sık kavga ettikleri, kavga seslerinin bulunduğu daireden işitildiği, yaşanan bir kavga sonrası maktulün tanık ...'ye sığınarak geceyi burada geçirdiği, Malatya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.12.2012 tarihli ve 309-1180 sayılı dosyasından sanığın maktulü darbetmek suretiyle kasten yaraladığı ve bu suçtan mahkûmiyetine karar verildiği, maktulün sanıktan boşanmak için dava açtığı ancak daha sonra bu davasından vazgeçtiği, Ramazan ayı nedeniyle sanığın olay günü saat 14.00’e kadar evde yattığı, uyandıktan sonra maktul ile sanık arasında yeniden tartışma yaşandığı, evde maktulü yalnız bırakan sanığın, arkadaşları tanıklar ... ve ... ile beraber iftar etmek için akşam dışarı çıktığı, ...’in ayağındaki yarada kullanılması için sanığın, oğlu ... ...’ı telefonla aradığı ve evdeki kremi bulundukları yere getirmesini istediği, iftar saatinin yaklaştığı bir vakitte sanığı cep telefonuyla arayan maktul ile sanık arasında yeniden sözlü tartışma yaşandığı, arkadaşlarını iftar sofrasında bırakan sanığın hızlı adımlarla olay yerinden evine gittiği, babasının arkadaşları olan tanıklar ... ve ... ile birlikte yemeğini yiyen 16 yaşındaki ... ...’ın ise sanıktan yaklaşık 15 dakika sonra bulunduğu yerden ayrılarak eve gittiği, eve girdiğinde annesi maktulü oturma odasında yerde otururken gördüğü, sol bacağından yaralanan maktulün kanamasının olduğu, yerde ve duvarda kan izleri bulunduğunu ifade eden ... ...’ın, maktul ile sanık arasında önceden yaşanan kavgalar nedeniyle maktule, sanığın mı kendisini yaraladığını sorduğu ve mutfaktan aldığı bıçakla sanığın üzerine yürüdüğü, maktulün sanığın elindeki bıçağı aldıktan sonra “... ...’ın parmak izi bıçakta çıkmasın, onun yaptığını zannederler” diyerek sanıktan bıçağı yıkamasını istediği, bıçağı yıkayıp etraftaki kan lekelerini temizleyen sanığın maktulün yarasına müdahale ettiği ve eve çağırdığı cankurtaran ile sağlık memuru olarak çalıştığı Malatya Devlet Hastanesine maktulü götürdüğü, burada ilk müdahaleyi yapan tanık doktor ...’in maktule nasıl yaralandığını sorması üzerine maktulün “Cam üzerine düşerek yaralandığını” söylediği, gözlemlediği bulgulara ve yaralı bölgedeki kesinin parçalı olmayıp düz, derin bir kesi olduğunu tespit eden ve maktul ile sanığın da asabi ve gergin olduklarını gören nöbetçi doktor ..

...’in maktule nasıl yaralandığını sorması üzerine maktulün “Cam üzerine düşerek yaralandığını” söylediği, gözlemlediği bulgulara ve yaralı bölgedeki kesinin parçalı olmayıp düz, derin bir kesi olduğunu tespit eden ve maktul ile sanığın da asabi ve gergin olduklarını gören nöbetçi doktor ...’in, şüpheli durumu adli vaka olarak hastane polisine bildirdiği, Malatya Devlet Hastanesinde görevli polis memuru tanık ...’un gerekli işlemleri başlatmak için maktulün yanına giderek nasıl yaralandığını maktule sorduğu, maktulün bu kez “Yemek yaparken yukarıdan tencereyi alırken bıçağın da tencere ile birlikte düştüğünü, bu sırada bıçağın sol kasık bölgesine saplanması suretiyle yaralandığını,” söylediği, olay gecesi Devlet Hastanesine iğne vurdurmak için gelen maktulün annesi ...’ın tesadüfen maktulü sedyede görerek, maktule nasıl yaralandığını sorduğu, kaçamak cevap veren maktule “Kızım sen bıçaklanmışsın” demesi üzerine maktulün de “Evet” demekle yetindiğini belirttiği, maktulün yarasına dikiş atılmasından sonra adli işlemlerle ilgili herhangi bir müracaatta bulunmayan sanık ... maktulün hastaneden ayrılarak evlerine döndükleri, akşam yatıp uyudukları, sabah midesinin bulandığını belirten maktulün sanık tarafından yeniden Malatya Devlet Hastanesine götürüldüğü, kalp krizi geçirdiği tespit edilen maktulün İnönü Üniversitesi Turgut Özal Tıp Merkezi Hastanesine sevk edildiği, burada yapılan girişimlere karşın maktulün 05.08.2013 tarihinde vefat ettiği, ölüm belgesinde, ölüm nedeninin doğal ölüm olarak belirtildiği ve maktulün cesedinde otopsi işlemi yapılmadan Malatya Şehir Mezarlığı'nda toprağa verildiği, kızlarının ani ölümü ve ölümüne ilişkin farklı nedenlerin ileri sürülmesinden şüphelendiklerini belirten maktulün annesi ... ile babası ...’ın Malatya Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek olayın araştırılmasını talep ettikleri, 12.09.2013 tarihinde maktulün gömülü bulunduğu mezar açılarak cesedinin çıkarıldığı ve ceset üzerinde otopsi işlemi yapıldığı, İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulunca düzenlenen ve 39 uzmanın imzalarının bulunduğu 30.07.2015 tarihli raporda; “maktulün ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı yumuşak doku içi kanama ve bu nedenle gelişen pulmoner emboli sonucu meydana gelmiş olduğu, 04.08

.09.2013 tarihinde maktulün gömülü bulunduğu mezar açılarak cesedinin çıkarıldığı ve ceset üzerinde otopsi işlemi yapıldığı, İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulunca düzenlenen ve 39 uzmanın imzalarının bulunduğu 30.07.2015 tarihli raporda; “maktulün ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı yumuşak doku içi kanama ve bu nedenle gelişen pulmoner emboli sonucu meydana gelmiş olduğu, 04.08.2013 tarihinde meydana gelen ve sol uyluk medial kesimde kas planları içerisinde en geniş boyutları 5,5x3,5x10 cm olan heterojen hipoekoik görünümde lezyona neden olan ve büyük damarlarda yaralanma meydana getirmeyen sol bacak femur dorsal yüz orta hattaki 2x1 cm'lik delici kesici alet yaralanmasının 5237 sayılı TCK'nın 86-87 maddesi kapsamında yapılan değerlendirilmesinde, kişinin yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, kesici delici aletle veya farklı etmenlerle meydana gelen yaralanmalarda yaranın çevre dokusundaki yumuşak doku içi kanamalara veya kırıklara bağlı olarak adlandırılan kitlelerin oluşabildiği, bu kitlelerin toplardamarlar vasıtasıyla sağ kalbe ve oradan da akciğere ulaşarak tıkanmalar yapabildikleri, kişilerin çeşitli özelliklerine göre kişiden kişiye farklılıklar göstermekle birlikte çoğu zaman ölümü meydana getirebilecek tablolara neden olabildikleri, kişinin ölümüne neden olan pulmoner emboli tablosunun öngörülemez ve önlenemez bir komplikasyon olduğunun tıbben mümkün olduğu ancak kesin olmadığı, bu bilgiler çerçevesinde yapılan değerlendirmede; kişide gelişen pulmoner emboli tablosunun 04.08.2013 tarihinde maruz kaldığı kesici delici alet alet yaralanmasının bir komplikasyonu olduğu, kişinin hastaneye olay günü ve ertesi günü başvurularında hekimlerce o anki mevcut klinik tablolara göre gerekli tedavilerin uygulanmış olduğu, bu müdahalelere rağmen kişinin hayatını kaybettiği de göz önüne alındığında kişinin 04.08.2013 tarihinde maruz kaldığı kesici delici alet yaralanmasına bağlı meydana gelen yaralanması ile tedavi için kaldırıldığı hastanede 05.08.2013 tarihindeki ölümü arasında illiyet bağı bulunduğunun” ifade edildiği, sanığın Kolluktaki ilk ifadesinde, maktulü mutfakta yere düşmüş ve bacağından yaralanmış hâlde bulduğunu, Cumhuriyet Başsavcılığında ve Mahkemede ise; maktulü oturma odasında yanında kırılmış cam parçaları olduğu hâlde yaralanmış şekilde gördüğünü, maktulü asla darbetmediğini ve yaralamadığını savunduğu anlaşılan olayda;

Sanık ...’nın Kolluktaki ifadesinde maktulü yaralanmış hâlde mutfakta bulduğu, Cumhuriyet Başsavcılığında ve Mahkemede ise maktulü oturma odasında yaralanmış hâlde bulduğuna ilişkin aşamalarda birbiriyle çelişen anlatımı, sanığın, maktulün yere düştüğü sırada kırılan cam parçası ile yaralandığına ilişkin anlatımının maktuldeki yaranın cam kesisi sonucu değil kesici delici alet ile meydana getirildiğine ilişkin Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunca düzenlenen ve 39 uzmanın imzasının bulunduğu rapor içeriğiyle doğrulanmaması, olay günü maktulü hastanede tesadüfen gören maktulün annesi ...’ın, maktule “Kızım sen bıçaklanmışsın,” demesi üzerine maktulün “Evet” diye cevap verdiğine ilişkin beyanı, yüksekten düşen bir bıçağın maktulde tarif edilen sol kalça altından yaralanmaya sebebiyet veremeyecek oluşu, aynı şekilde bir bıçağın dik veya dike yakın bir konumda kalıp kişinin bu bıçak üzerine düşmesinin ya da sağ elini kullandığı belirtilen maktulün kesici delici aletle kendisini sol baldırının arkasından yaralamasının insanın anatomik yapısına ve hayatın olağan akışa uygun düşmeyeceği, sağlık memuru olarak Malatya Devlet Hastanesinde görev yapan ve adli bir vaka durumunda ne yapılması gerektiğini bilmesi gereken sanığın kesici delici aletle yaralanan maktulle ilgili adli işlemleri başlatan hastanede görevli polis memurunu haberdar etmeksizin hastaneden maktulü alarak ayrılmış olması, olay günü sanıktan yaklaşık 15 dakika sonra eve gelen maktul ... sanığın müşterek oğulları 16 yaşındaki ...’nın maktulü oturma odasında kan içinde gördüğüne, etrafta cam kırığı bulunmadığına ilişkin anlatımı, ... ...’ın mutfaktan aldığı bıçağı maktule gösterip sanığı kastederek “Sana bununla mı vurdu” demesi üzerine maktulün ... ...’ın elinden aldığı bıçağı maktule vererek ''Parmak izi kalmasın, bunu yıka, yoksa ...'den bilirler'' dediğine ilişkin ...’nın beyanları, maktul ... sanığın müşterek kızları 13 yaşındaki ... ... Aşıcı’nın, maktul ile sanık arasında sık sık yaşanan kavgalar sırasında sanığın zaman zaman bıçakla maktulün üzerine yürüdüğüne ve olaydan sonra annesinin sürekli kullandığı ince uçlu bıçağı aramasına rağmen evde bulamadığına ilişkin beyanları birlikte değerlendirildiğinde;