muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5269, Karar No: 2017/4585, Tarih: 18.05.2017

-12- 2015/5269-2017/4585

uyarınca vaki devletleştirme işleminin iptali için açtıkları dava, Danıştay Yüksek 8. Dairesinin 22.12.1964 gün ve 1963/11573 esas, 1964/8426 karar sayılı ilamı ile süre aşımı yönünden reddedilmiş ve bu suretle devletleştirme işlemi kesinleşmiştir. Halen dosyada mevcut belgelere göre, 1 numaralı orman kadastro komisyonu ve bu komisyona bağlı 3 numaralı ekip 1980 yılında ... Köyünde 4785 Sayılı Yasa ile 6831 Sayılı Orman Yasasının 1 ve 2. maddelerine istinaden uygulama yapmıştır. Bu uygulama, ... Köyü mülkü sınırları içerisinde bulunan .... Çiftliğinde mevcut ormanlar yönünden ilk sınırlandırma işlemidir.

Hükme dayanak yapılan ve O.S. tarafından düzenlenen 30.11.1966 günlü raporda,.... Çiftliğinde makilik sahaların sahibine iade edildiği, bilahare mezkur sahanın geri alınmak istendiği, yapılacak işlemin idarede mevcut olması gereken istikrar prensibini ve hakkaniyet isteğini zedeleyeceği belirtilmiştir. 11.05.1963, 03.09.1965 ve 02.12.1981 günlü raporlarda, maki tefrik işleminin geçerli bir uygulamaya dayanmadığı,.... arazisinde maki bulunmadığı ve makilik diye bildirilen yerlerin orman rejimine dahil oldukları açıklanmıştır. Hükme dayanak yapılan rapor ile diğer raporların çelişkili ve çelişkinin giderilmesi gerektiği düşünülmemiş ve özellikle 30.12.1966 günlü raporunun diğer raporlara tercihi nedeni izah olunmamıştır. Diğer yönden kadastro evrakı tam olarak getirtilmemiş ve diğer dava dosyalarından yararlanılmamıştır.

Bu itibarla, orman kadastro komisyonlarının görevlerini belirlemede,.... Çiftliği arazisinde bulunan ormanların devletleştirilmesinde ve tahdit işleminde yanılgıya düşülmesi, maki ve orman hususunda birbiri ile çelişen raporların mevcudiyeti ve bu çelişikliğin giderilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, hükme dayanak yapılan raporun diğerlerine tercih edilmesi nedeninin izah olunmaması, eksik inceleme ve soruşturma ile davanın sonuçlandırılması muvacehesinde tesis olunan hüküm isabetli bulunmamıştır. bu durumda taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için 3 numaralı ekibin tahdit işlemi ile ilgili belgeleri askı ilanı ve harita getirtilmeli, orman kadastro komisyonu evrakındaki eksiklik tamamlanmalı, diğer mahkemelerde görülen dava dosyaları istenmeli, orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek 3 kişilik bilirkişi gurubu ile mahallinde keşif yapılmalı, onlardan gerekçeli rapor alınmalı, teknik bilirkişiye keşfi izlemeye ve infaza elverişli ölçekli kroki düzenlettirilmeli, tüm deliller ayrı ayrı değerlendirmeye tabi tutulmalı, bu husus gerekçeli kararda da belirtilmeli ve sonra hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulmalıdır...” denilmiştir. mahkemece bu bozmaya uyulmuş, yeniden 3 kişilik bilirkişi kurulu ile inceleme yapılmış ve bilirkişiler tarafından verilen rapor gözönünde tutularak yazılı biçimde hüküm verilmiştir. mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. daha açık deyimle bilirkişiler tarafından düzenlenen 2.3.1987 tarihli, 17 sahifelik raporda daha ziyade yargıtay kararı eleştirilmiş ve bozma kararında istenilen hususlar incelenmeksizin sonuca gidilmiştir. bu raporda nizalı yerlerin 1941 yılında 3116 sayılı orman yasasına göre yapılan sınırlama sırasında orman sınırları dışında bırakıldığı, bu bakımdan ikinci kez 1744 sayılı yasaya göre, yeniden sınırlama yapılmasının yasaya uygun bulunmadığı ve ayrıca o.s. tarafından düzenlenen 30.11.1966 tarihli raporun deneyimli bir kimse tarafından verilmiş olması nedeniyle gerçeğe uygun bulunduğu ve bu sebeple tercih edilmesi gerektiği bildirilmiştir.

HUMK.’nun 275. maddesine göre, mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bu maddede bilirkişinin görevi çerçeve olarak belirtilmiştir. Demek oluyor ki, özel ve teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde mahkeme bilirkişi görüşüne başvurabilmektedir. Bir yerin orman sayılıp sayılmaması ya da orman niteliğini yitirmesinden ötürü orman dışına çıkarılması teknik bilgiyi gerektiren hususlardır. Bilirkişiler hem hukuki yönden, hem de ormancılık yönünden bir yerin 6831 Sayılı Yasanın 1 ve 2. maddelerine göre orman sayılan yerlerden olup olmadığını veya orman dışına çıkarılmasını gerektiren yerlerden olup olmadığını bildireceklerdir. Bilirkişiler tarafından verilen 17 sahifelik raporda, nizalı yerlerin orman sayılıp sayılmaması veya açıklanan yönler bakımından bilgi verilmekten ziyade Yüksek Yargıtay 14. Hukuk Dairesince ittihaz olunan -13- 2015/5269-2017/4585

bozma kararı eleştirilmiştir. Bilirkişinin Yargıtay kararını eleştirmeye yetkisi bulunmamaktadır. Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, bilirkişiye düşen görev, bozma dairesinde inceleme yapıp görüş bildirmekten ibarettir. Kaldı ki; bozma kararında belirtilen hususlar doğrudur. Gerçekten de 3116 Sayılı Yasaya göre. belirlenecek ormanlar devlet ormanlarıdır. Yani 3116 Sayılı Yasaya göre, devlet ormanlarının sınırlaması yapılabilmektedir. Devlet ormanları dışında kalan tapulu yerlerin orman olması nedeniyle devletleştirilmesi ise, daha sonra 13.7.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa ile olmuştur. O itibarla 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan sınırlama sırasında tapulu olan bir yerin tahdit dışında bırakılmış olması bu yerin orman olmadığını göstermez. Dosyadaki kağıtlara ve bilirkişi raporlarına göre, nizalı yerler hakkında 4785 sayılı Yasaya göre, devletleştirme işlemi yapılmış, ancak, bu işlemin iptali hakkında ilgililer tarafından Danıştay 8. Dairesine açılan dava bu dairece ittihaz olunan 22.12.1964 günlü ve 1963/11573 esas ve 1964/8426 sayılı kararla reddedilmiştir. O halde devletleştirmeye konu olan yerlerin bu karara göre, devlet ormanı sayılması gerekmektedir. Çünkü idare mahkemesince verilen bu karar taraflar için kesin hüküm sayılmaktadır. Bu hükme göre, hükmün konusunu oluşturan yerlerin devletleştirilmiş olduğu ve devlet ormanı sayılması gerektiği hükme bağlanmıştır. Bütün sorun Danıştay kararının nizalı yerlerden hangi bölümüne ait olduğunu tesbit etmekten ibarettir. Bu hususta yerel bilirkişinin görüşüne başvurulmamıştır. Mahkemece seçilen 3. bilirkişi tarafından mütalaa verilmiş ve bu mütalaa ile yetinilmiştir. Oysa, bir tapu kaydının veya bir ilamın bir yere ait olup olmadığının saptanması meselesi öncelikle yerel bilirkişi aracılığı ile yapılacak keşfe bağlı bulunmaktadır. Aynı şekilde raporda davacı tarafın dayandığı tapu kayıtlarının nizalı yerlere uyduğu belirtilmiştir. Danıştay kararının nizalı yerlere ait olup olmadığı hakkındaki görüş, bir uygulamaya dayanmadığı gibi, tapu kayıtlarının bu yere ait olup olmadığı hakkındaki bilirkişi görüşü de bir esasa dayanmamaktadır. Gerek tapu kayıtlarının, gerekse Danıştay kararının nizalı yerlere ait olup olmadığının yerel bilirkişi aracılığı ile tesbit edilmesi, kayıtlarda geçen sınırların fenni bilirkişi tarafından düzenlenecek krokiye işaret ettirilmesi ve uygulamanın temyiz sırasında dahi incelemesine olanak sağlanması Danıştay kararında, karara konu taşınmazlara ait hudut, pafta ve parsel belirtilmediğine göre karanın dayanağı olan dosya ve belgelerin celbedilerek, karara esas olan pafta, parsel ve kayıtların uygulanması gerekir. Ayrıca bilirkişiler 30.11.1966 tarihli O.S. tarafından verilen raporun tercih edilmesi gerektiğini bildirmişler ise de, bunun tercih sebebini açıklayamamışlardır. Bozmada da bu yönlere işaret edilmiştir

. Ayrıca bilirkişiler 30.11.1966 tarihli O.S. tarafından verilen raporun tercih edilmesi gerektiğini bildirmişler ise de, bunun tercih sebebini açıklayamamışlardır. Bozmada da bu yönlere işaret edilmiştir. Ayrıca geçerli bir maki tefriki yapılıp yapılmadığı ve bunun sonunda bir kısım arazilerin maki sayılarak 5653 sayılı Yasaya göre çiftlik sahiplerine iade edildiğine dair dosya arasında inandırıcı bir belge bulunmamaktadır. O.S. mahkemece seçilmiş bir bilirkişi olmayıp, idarece görevlendirilmiş bir kimsedir. O itibarla bozma kararı gözönünde tutulmak suretiyle inceleme ve araştırma yapılmalı ve 3116 sayılı Yasaya göre yapılan sınırlama ile 4785 sayılı Yasaya göre yapılan devletleştirmenin ayrı ayrı konular olduğu gözönünde tutularak inceleme ve araştırma yapılmalı, 4785 sayılı Yasanın 1. maddesine göre devletleştirilip de 5658 sayılı Yasaya göre iadeye tabi yerlerden olup olmadığı incelenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Gerekiyorsa. bunun için yeniden ormancılık işlerinden anlayan bilirkişiler seçilerek uygulama yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Bütün bu nedenlerle Orman İdaresinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA 18.01.1988 tarihinde karar verildi.

13- Görüldüğü gibi Yüksek 8. Hukuk Dairesinin 18.01.1988 gün ve 1987/12826-249 sayılı kararında sözü edilen ve uygulanması istenilen, yukarıda 1 nolu bentde metni yazılı Danıştay 8. Dairesinin 22.12.1964 gün ve 1963/11573-8426 sayılı olan ve.... Çiftliğindeki ormanların Devletleştirme işleminin iptali konusunda Rengin Avunduk ve arkadaşlarının açtıkları davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine dair ... lehine olan karardır. Ancak 8. Hukuk Dairesinin bu kararında 1 sayılı parselin 6.798.000 m2’lik bölümünün 6831 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince orman sayılan yer olduğuna ilişkin Danıştay 8. Dairesinin karar düzeltme istemi üzerine verilen ve kesinleşen

-14- 2015/5269-2017/4585

07.12.1972 gün ve 1969/4252-4019 sayılı kararı o tarihte arazi kadastrosuna itiraz davasını Tapulama Mahkemesi sıfatıyla gören Kartal Asliye (2) Hukuk Mahkemesinde devam etmekte olan 1981/669 sayılı orman kadastrosuna itiraz dava dosyasına ibraz edilmediği için mahkeme kararında olduğu gibi Yargıtay 8. Hukuk Dairesince de tartışılmamış ve değerlendirilmemiştir.

-14- 2015/5269-2017/4585

07.12.1972 gün ve 1969/4252-4019 sayılı kararı o tarihte arazi kadastrosuna itiraz davasını Tapulama Mahkemesi sıfatıyla gören Kartal Asliye (2) Hukuk Mahkemesinde devam etmekte olan 1981/669 sayılı orman kadastrosuna itiraz dava dosyasına ibraz edilmediği için mahkeme kararında olduğu gibi Yargıtay 8. Hukuk Dairesince de tartışılmamış ve değerlendirilmemiştir.

14- Yüksek 8. Hukuk Dairesinin bozma kararından sonra, orman kadastrosuna itiraz davası Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/208 sayısına kaydedilmiş ve bu dosyaya Danıştay 8. Dairesinin 07.12.1972 tarihinde kesinleşen 1969/4252-4019 sayılı kararı ibraz edilmediğinden Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.03.1989 gün ve 1988/208-1989/172 sayılı kararı ile, Danıştay 8. Dairesinin 22.12.1964 gün ve 1963/11573-1964/8426 sayılı kararının dayanağı krokide dava dışı sarı renkli alan olarak gösterilen yerin bu davanın konusu olmayan 944 parsel olduğu, çekişmeli 1 (ifrazen 929) sayılı parsel bilirkişi raporuna göre orman sayılmayan yerlerden olduğundan Orman Yönetiminin iptal davasının (orman kadastrosuna itiraz davası olacak) reddine ve 862 (2 sayılı parselden ifraz) ve 929 (öncesi 1 sayılı parsel) parselin orman sayılmayan yerlerden olduğunun sübutuna karar verilmişse de Kartal Asliye 3. Hukuk Mahkemesinin 1988/208 sayılı dosyasının karara bağlandığı 15.03.1989 tarihinden önce 28.05.1987 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 11. maddesi 22.05.1987 gün ve 3373 sayılı Kanun ile değiştirilmiş ve orman kadastrosuna itiraz davalarına bakma görevi de kadastro mahkemelerine verilmiş olduğu halde, mahkeme kamu düzeni ile ilgili olan görev konusunu düşünmeden ve yine taraflar arasında o tarihte 1 (929) sayılı parsel hakkında Kartal 2. Asliye Hukuk (Tapulama) Mahkemesinin 1981/669 sayılı dosyasında devam eden arazi kadastro tespitine itiraz davası bulunduğu ve bu davanın Orman Yönetimi ile kişilerin Kartal Asliye (3) Hukuk Mahkemesinin 1981/1966 (bozma kararından sonra 1988/208) sayılı dosyası ile birleştirilerek görülmesi yasa gereği zorunlu olduğu halde davalar birleştirilmeyerek ve dava dosyasına ibraz edilmediği için Danıştay 8. Dairesinin kesinleşen 07.12.1972 gün ve 1969/4252-4019 sayılı kararı da nazara alınmayarak Kartal Asliye 3. Hukuk Mahkemesinin 1988/208-1989/172 sayılı orman kadastrosuna itiraz davası 15.03.1989 tarihinde karara bağlanmıştır.

15- Kartal Asliye 3. Hukuk Mahkemesinin 1988/208-1989/172 sayılı kararı temyiz süresinin geçirildiği ve davacı ... Yönetiminin de temyizden vazgeçmesi nedeniyle 06/07/1989 tarihinde kesinleştirilmiştir. Dairenin 28.11.2006 günlü iade kararı üzerine bu dava dosyasının bulunamadığından gönderilemediği bildirilerek sadece karar örneği gönderilmiş olduğundan gerçekten temyiz süresinin geçirilip geçirilmediği, Orman Yönetimi avukatının Orman Genel Müdürlüğünün usulen verdiği oluru ile mi temyizden feragat ettiği, usulsüz işlem varsa sorumlu kişiler hakkında işlem yapılıp yapılmadığı anlaşılamamıştır. İşte görevsiz olarak orman kadastrosuna itiraz davasına bakan Kartal Asliye 3. Hukuk Mahkemesinin verdiği ve temyizden vazgeçilerek kesinleştirilen 15.03.1989 gün ve 1988/208-172 sayılı orman kadastrosuna itiraz davası taraflar yönünden kesin hüküm olduğu nazara alınarak yukarıda 9. bentte yazılı olan ve 1963 yılından beri devam eden 1 (929) sayılı parsel hakkındaki ....Kadastro Mahkemesinin 1990/6 sayılı dosyası 25.09.1990 sayılı dava dosyası karara bağlanıp, temyiz edilmeden kesinleştirilmiştir.

16- Davaya konu 1155 sayılı parselin ifrazen geldiği ... Köyü 1 sayılı parselin kadastro tespitine itiraz edilmesi üzerine yukarıda 1 ila 3 sayılı bentlerinde anlatılan yargılama aşamalarından geçerek 1 sayılı parselden ifraz edilen 929 sayılı parsel 1990 yılında tapuya tescil edilmiştir. 1 sayılı parselin ilk oluşturulan çapı itibarıyla güney sınırı 1942 yılında orman kadastrosu yapılıp kesinleşen Kurna Köyü ....Devlet Ormanına bitişiktir. ....Devlet Ormanının iptali konusunda bu güne kadar bir dava açılmamıştır. Halen geçerliliğini sürdürmektedir. 1 sayılı parselin ....Devlet Ormanı dışında kalan bölümü 1941 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılan orman tahdidinde sınırlama dışı bırakılmıştır. 3116 sayılı Kanun ile sadece Devlet ormanları belirlenmiş olup 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiçbir bildirime gerek olmadan devletleştirilmiştir..... Çiftliğinin orman olan

-15- 2015/5269-2017/4585

-15- 2015/5269-2017/4585

bölümlerinin Devletleştirme nedeniyle Devlet Ormanı olduğu, Danıştay 8. Dairesinin 22.12.1964 gün ve 1963/11573-8426 sayılı kararı ile ve yine davaya konu 1 sayılı kadastro parselinin 4785 sayılı Kanun çerçevesinde 6.798.000 m2 bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu, yukarıda 1 nolu bentte aynen yazılan ve 5 sayılı bentte açıklaması yapılan, Danıştay 8. Dairesinin 1969/328-3949 sayılı kararına karşı karar düzeltme istenilmesi üzerine verilen ve o tarihte yürürlükte olan yasal mevzuat gereğince kesinleşen Danıştay 8. Dairesinin 07.12.1972 gün ve 1969/4252-1972/4019 sayılı kararı ile saptanmıştır. Danıştay 8. Dairesinin 1963/11573-1964/8426 sayılı kararı ile Rengin Avunduk ve arkadaşları tarafından ...-Tarım Bakanlığı aleyhine 02/11/1963 tarihinde açılan davanın konusunun, Sefer Usta-Koyutürk Çiftliğinin, 4785 sayılı Kanun çerçevesinde orman sayılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi olmayıp, Devletleştirme işleminin iptaline ilişkin olduğu ve davanın hak düşürücü süre aşımından reddedilerek kişiler aleyhine kesinleştiği, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 18.01.1988 tarihli bozma kararında sözü edilen Danıştay 8. Dairesinin kararının esas alınmasına işaret edildiği, işin esasını inceleyerek sonuçlandıran kararın, Danıştay 8. Dairesinin karar düzeltme istemi üzerine verdiği kesinleşen 07.12.1972 gün ve 1969/4252-1972/4019 sayılı kararı olduğu, ancak görevsiz olduğu halde Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesi de bozma kararına uyarak 15.03.1989 gün ve 1988/208-172 sayılı kararında Danıştay 8. Dairesinin 22.12.1964 gün ve 1963/11573-8426 sayılı kararını esas alarak orman kadastrosuna itiraz davasını karara bağladığı ve .... Kadastro Mahkemesinin de bu yanlışlığın farkına varmadan ve kamu düzeni ile ilgili olan görev konusunu gözönünde bulundurmadan verilen Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/208-172 sayılı kararını dayanak göstererek 1990/6 sayılı arazi kadastro davasının karara bağlandığı ve 929 sayılı parselin kişiler adına tescil edildiği anlaşılmıştır.

17- Çekişmeli 1155 sayılı parselin geldisi 1(929) sayılı parselin 4785 sayılı Kanun dikkate alınarak orman olan bölümleri sözü edilen Danıştay 8. Dairesi kararı ile saptanmış olduğu halde yetkisiz ve görevsiz mahkemece orman tahdidinin iptaline ilişkin olarak verilen Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/208-1989/172 sayılı kararında Danıştay 8. Dairesinin 1963/11573-1964/8426 sayılı kararı gerekçe gösterilerek, 1(929) sayılı parselin orman sınırı dışında olduğundan bahisle Orman Yönetiminin davası reddedilmiş ve 1 sayılı parsel hakkındaki 1963 yılından beri devam eden arazi kadastro tespitine itiraz davasına ilişkin .... Kadastro Mahkemesinin 18.04.1990 gün ve 1990/6-4 sayılı kararda ise yanlış olmakla birlikte temyiz incelemesi yapılmaksızın kesinleşmiş bulunan Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin görevsiz olarak verdiği 1988/208-1989/172 sayılı kararı esas alınarak tamamı hükmen kişiler adına tescil edilmiş ve kesinleşmiştir. Ne tesadüftür ki, 7.312.000 m2 taşınmaza ait bu iki karar da ya temyiz süresi geçirildiğinden ya da Hazine ve Orman Yönetiminin temyizden vazgeçmesi ile kesinleştirilmiştir.

18- ... Köyü 1 sayılı parselin ve bu parselden daha sonra ifraz edilen parsellerin 4785 Sayılı Yasa dikkate alınarak 6.798.000 m2 bölümünün orman olduğunu saptayan ve kesinleşen Danıştay 8. Dairesinin 07.12.1972 gün ve 1969/4252-4019 sayılı kararı orman kadastrosuna ilişkin davada taraflarca verilmediğinden Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/208-1989/172 sayılı kararında gözönünde bulundurulmamışsa da hem Danıştay 8. Dairesinin 07.12.1972 gün ve 1969/4252-4019 ve hem de Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.03.1989 gün 1988/208-172 ve ....Kadastro Mahkemesinin 18.04.1990 gün ve 1990/6-4 sayılı kararlarının HUMK'nın 237. maddesi gereğince taraflarını bağlayan kesin hüküm koşullarını taşıdığı bir gerçektir. Koşulları var ise HUMK'nın 445. maddesi gereğince yargılamanın yenilenmesi yoluyla bu kararlar ortadan kaldırılmadıkça bu kesin hükümlerin konularını oluşturan yerlerde bu konuların tartışılma olanağı bulunmamaktadır.

19- 1 sayılı parselden ifraz edilen 929 sayılı parselin 1021-1022-1023-1024-1025 sayılı parsellere ifraz edilmesinden sonra, bu parsellerin tapu malikleri Rengin Avunduk ve arkadaşlarının Orman Yönetimi aleyhine ....Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıkları elatmanın önlenmesi ve muarazanın önlenmesi davasında, çekişmeli taşınmazların yukarıda

-16- 2015/5269-2017/4585

yazılı görevsiz olan Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin verdiği 1988/208-1989/172 sayılı kesin hükmü nazara alınarak ....2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.06.1995 gün ve 1995/180 - 337 sayılı karar ile 1024, 1026, 1027, 1028, 1035, 1038 ve 1039 sayılı parsellerin tapu kaydı üzerindeki orman şerhinin kaldırılmasına ve taraflar arasındaki muarazanın- çekişmenin önlenmesine karar verilmiş ve karar da Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 11.10.1995 gün ve 1995/11904-13005 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

18- Temyize konu davaya gelince; her ne kadar mahkemece yukarıda aşamaları anlatılan Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/208-1989/172 sayılı ve ....Asliye Hukuk Mahkemesinin1995/180 - 1995/337 sayılı kararlarının, taraflarını bağlayan kesin hüküm niteliğinde olduğu eda davası açma olanağı varken tespit davası açılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, davanın nitelendirilmesi ve uyuşmazlığın çözümünde hataya düşülmüştür.

Davacı ... Yönetimi 1024 sayılı parselden ifraz edilen 1155 sayılı parselin (bu 1024 sayılı parsel 1 sayılı parselin ifrazdan sonra oluşan 929 sayılı parselin de ifrazı ile oluşmuştur.) kadastro sınırının ölçü hatası nedeniyle ....Devlet Ormanı sınırı ile kenarlaşmadığından, parselin kısmen orman sahasına tecavüzlü olduğunu ileri sürerek orman ile parsel arasındaki patika yolun sınır olarak tespitine karar verilmesini, başka bir anlatımla, 1942 yılında kesinleşen ve bu güne kadar iptal edilmediği için geçerliliğini sürdüren Kurnacı ve Emirli Köyleri sınırları içindeki Devlet Ormanları sınırının 1155 sayılı parselin kuzey sınırını oluşturan yol olduğunun ve 1155 sayılı parselin ....Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığının tespiti istemiyle dava açmıştır. Gerek ....Kadastro Mahkemesinin 1990/6-4 sayılı, gerekse ....Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/180 - 1995/337 sayılı ve gerekse Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/208-1989/172 sayılı kararı 1 sayılı parselin ilk kadastro sırasında belirlenen çap sınırları esas alınarak verilmiştir.

Dosya içinde bulunan çekişmeli 1155 sayılı parselin ifrazen geldiği 1 (929) sayılı parsele ait krokiler, tapulama-kadastro paftaları ve 1 sayılı parselin 10/05/1957 tarihinde tapulama tespiti sırasında oluşturulan ilk çapı incelendiğinde, 1 sayılı parselden ifraz edilen temyize konu 1155 sayılı parselin güney sınırı ile, 1 sayılı parselin 10/05/1957 tarihindeki çapının sınırı birbirine benzer olmadığı görülmektedir. Bu durum çıplak gözle dahi anlaşılmaktadır. 3116 sayıl Kanuna göre 1942 yılında yapılarak kesinleşen ....Devlet Ormanının kuzey sınırının, 1 sayılı parselin güney sınırı olduğu belirlendiğine ve ....Devlet Ormanı sınırları da 1942 yılında kesinleştiğine göre, ifrazlardan sonra oluşturulan ve ilk kadastro çapına göre farklılık gösteren 1155 sayılı parselin çapında kesinleşen ....Devlet Ormanı aleyhine genişleme olduğu görülmektedir. Bir an için aksi düşünülse bile 1155 sayılı parsel 1942 yılında yapılıp kesinleşen ....Devlet Ormanı sınırları içinde ise, ....Devlet Ormanının kadastrosu bugüne kadar iptal edilmediğinden geçerliliğini sürdürmektedir ve 1957 yılında yapılan kadastroda 1 sayılı parselin 1942 yılında yapılan ....Devlet Ormanına tecavüzlü bölümü ikinci kadastro olduğundan 3402 sayılı Kanunun 22. maddesi gereğince bütün sonuçlarıyla hükümsüz sayılacağından iptal edilmesi gerekir. İddianın ileri sürülüş biçimine göre davanın da bu nedenlerle açıldığı anlaşılmaktadır.