muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24042, Karar No: 2018/6343, Tarih: 29.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/24042 E.  ,  2018/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... Motorlu Araçlar İmal ve Satış A.Ş.vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı firmadan 04/04/2011 tarihinde aldığı aracın klimasında, kış mevsiminin yaklaşmasıyla arıza ortaya çıktığını, sıcaklık 6 derecenin altına düştüğünde elektronik klimanın çalışmadığını belirterek aracın satış bedelinin ve servis ücreti olan 650,27TL'nin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, önceki yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile; dava konusu otomobilin iadesiyle birlikte, dava konusu aracın fatura bedeli olan 60.951,51TL'nin aracın teslim tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; bu hükmün, davalılar tarafından temyizi üzerinde Dairemiz bozma ilamına ilk derece yargılama makamınca direnilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca, mahkemenin gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığını ve fakat dosya kapsamında yer alan ... Emniyet Müdürlüğü’nün 13.03.2012 tarihli “Araç Özet Bilgileri”ne ilişkin belgesinde dava konusu araç üzerinde Fortis Bank’ın rehni bulunduğu, ayrıca davalılar vekilinin direnme kararını temyizine ilişkin dilekçesinde aracın bozma sonrası dönem içerisinde kazaya karışmış olduğundan hasarlandığı iddiasında bulunulmuş olması karşısında, davacıya iade edilecek bedel yönünden, araç üzerindeki rehnin halen bulunup bulunmadığının ve davalılar vekilinin iddia ettiği hasarın oluşup oluşmadığının tespiti ile iade edilecek tutarın bu belirlemeler neticesinde değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden Yerel Mahkeme kararının bu değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermiştir. Mahkemece bu bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Davacının davasının kısmen kabulü ile 60.951,51.-TL'sının 01/04/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş, hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içinde bulunan Sigorta Bilgi Merkezi yazısında dava konusu araç üzerinde “mini onarım” yapıldığı bilgisi bulunup, bu onarımın niteliği ve dava konusu aracın değeri üzerindeki etkisi belirlenmemiş olup, mahkemece bu onarıma ilişkin tüm bilgi ve belgelerin taraflardan ve sigorta şirketinden temini sağlandıktan sonra bu belgelerle birlikte araç üzerinde yapılacak bilirkişi incelemesi ile davacının aracındaki değer düşüklüğü de hesaba katılmak suretiyle aracın bedelinin iadesine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden karar verilmesi ve araç iade edilmeden bedel ödenmesi söz konusu olamayacağından ve aracın iadesi tarihinden itibaren bedele faiz işletilmesi gerektiğinden, hükümde iadeye ilişkin bir karar verilmesi hususunun da gözardı edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davalılar lehine BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9498, Karar No: 2009/18114, Tarih: 06.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/9498 E.  ,  2009/18114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2009

Yukarıda tarih ve  numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra Mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir.  Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 06.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4902, Karar No: 2015/10240, Tarih: 06.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4902 E.  ,  2015/10240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2013/267-2014/384

Taraflar arasındaki rücuen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davalı sigorta şirketi yönünden davanın reddine, davalı S.. K.. yönünden kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S.. K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı müvekkil şirketin işleteni olduğu dava dışı sürücü M.t Y.idaresindeki aracın yaya S.i Ö.'e çarpması sonucunda meydana gelen kazada yaralanan S.Ö.ün tedavi gideri olarak müvekkili şirket tarafından dava dışı Özel ....... Hastahanesine 16.900,00 TL ve fizik tedavi için .....Sağlık Hizmetleri Şirketine 1.700,00 TL ödeme yapıldığını, ödenen meblağın rücuen tahsili için davalı sigorta şirketine başvurulduğunu ancak davalı sigorta şriketinin ödeme yapmadığını belirterek toplam 18.600,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faiziyle birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, tedavi gideri limitinin poliçede 80.000,00 TL olduğunu, dava dışı S.Ö.'ün yaralanması ile ilgili tedavi gideri olarak davacı sigortalının hesabına Sağlık Bakanlığı tarifesine göre hesap edilen 6.284,65 TL'nin 08.04.2008 tarihinde yatırıldığını ancak davacıların bu meblağı almadıklarını, davacının talebinin Sağlık Bakanlığı tarifesine uygunluğunun araştırılması gerektiğini, davalı müvekkilin temerrüde düşmediğini ve davada avans faizi talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

07.10.2011 gün, 2009/154 esas, 2011/516 sayılı davanın kabulüne dair önceki hükmün davalı ...... A.... Sigorta A.Ş vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.02.2013 gün 2012/1808 esas, 2013/2059 karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyulmasından sonra mahkemece, S.. K.. davaya dahil edilerek davalı sigorta şirketi aleyhine açılan davanın reddine, dahili davalı S.. K.. aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı S.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı S.. K.. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı S.. K..'ndan harç alınmamasına 06/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4415, Karar No: 2022/2044, Tarih: 13.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/4415 E.  ,  2022/2044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62, 50/1-a, 52, 52/4 uyarınca verilen 6.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair karar

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26 ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1-Müdahalenin kanunlarda öngörülmüş olması,

2-Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3-Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı terörle mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1-Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi, şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır.

Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

17.03.2013 tarihinde Valilik Makamının oluruyla düzenlenen Nevruz etkinliğinin yapıldığı alanda; sözde PKK terör örgütü bayraklarının ve örgüt elebaşı Abdullah Öcalan’ın posterlerinin açıldığı, etkinliğe katılan şahıslar tarafından zaman zaman PKK terör örgütü lehine pankartlar açıldığı ve örgütün cebir ve şiddet içeren eylemlerini meşru gösteren ve teşvik eden sloganlar atıldığı, söz konusu etkinliğe o dönem bağımsız Van milletvekili olan sanık ...'un da konuşmacı olarak katıldığı ve böyle bir ortamda yaptığı konuşmasında "bugün Kürdistan'a statü, Sayın Öcalan'a özgürlük diyoruz... bu alanları doldurmak Sayın Öcalan'a özgürlük istiyorum demektir. ... 30 yıldır büyük mücadele ettik. Bu halk direndi Sayın Öcalan bu halkın önderliği direndi Kürt hareketi PKK direndi, ve saygıdeğer halkımız, Kürt gerillası, müthiş direndi, işte bu mücadele sayesinde bu gün barışı konuşabiliyoruz. ... biz savaşa aşık bir halk değiliz biz demokratik ve meşru haklarımız sayılmadığı için varlığımız yok sayıldığı için kültürümüz inkar edildiği için yani inkar ve imhayla karşı karşıya kaldığımız için silaha başvuruldu. Kürt gençleri, sizin çocuklarınız, sizin çocuklarınız işte bu imhaya karşı bu yok saymaya karşı isyan ettiler ve dağlara çıktılar. Yarın öbür gün dağdan geleceklerse, dağdan ineceklerse bu ancak inkar ve imhanın kalkmasıyla mümkündür. ... Kendi öz gücümüze güveniyoruz. Direnerek de kazanırız direnerek de Sayın Öcalan'ı özgürleştiririz direnerek de statümüz kazanmasınız biliriz." şeklindeki sözlerinin, PKK/KCK terör örgütünün cebir ve şiddet içeren eylemlerini meşru gösteren ve teşvik eden ifadeler içerdiği, konuşma içerisinde silahlı faaliyet yürüten örgüt mensuplarından "gerilla", örgütsel faaliyetlerden ise "direniş" şeklinde bahsedilerek örgüt mensuplarının örgüt kırsalına giderek şiddet ve saldırı faaliyetleri yürütmelerinin övüldüğü ve bu faaliyetlerin meşru bir zemine dayandığı algısının yaratıldığı, örgüt mensuplarının bu faaliyetleriyle siyasi arenada olumlu sonuçlar elde ettikleri ve bundan sonra taleplerinin karşılanmaması halinde de dağdan gelmeyecekleri ve PKK terör örgütü elebaşısı Abdullah Öcalan'ın özgürlüğünün de bu talepler arasında yer aldığı vurgulanmak suretiyle örgütün siyasi veya sosyal etkinliğini artırmak, örgütün başa çıkılması imkansız bir güç olduğu ve amacına ulaşabileceği kanaatini toplum üzerinde oluşturmak, halkın örgüte sempatisini artırmak ve aktif desteğini sağlamak amaçlı ifadelere yer verildiği, konuşmanın bütün halinde de topluluğa sonuç olarak aynı yöndeki mesajları iletmeyi amaçladığı gözetilerek; sanığın yaptığı konuşmanın içeriği, konuşmanın yapıldığı ortam ve sanığın konumundan dolayı muhatap kitle üzerindeki etki ve nüfuzu da dikkate alındığında, PKK/KCK silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan mahkumiyetine yönelik hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hüküm kurulurken, 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında belirlenen tam gün sayısının kararda belirtilmemesi,

2- Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alınmadan hüküm fıkrasında TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasında "TCK'nın 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince" ibaresinden sonra gelmek üzere "300 tam gün adli para cezasına çevrilmesine ve" ibaresinin eklenmesi, hükmün 5. fıkrasında yer alan "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına (ihtarat yapılamadı ) " ibaresinin tamamının çıkartılması suretiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15806, Karar No: 2019/6693, Tarih: 23.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/15806 E.  ,  2019/6693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,davalı tarafından sigortalı bulunan aracın sürücüsünün kusuru sonucu meydana gelen kazada davacının yaralandığını belirterek maddi tazminat talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile; davacının 6.905,25 TL bakıcı gideri, 3.000,00 TL zorunlu tedavi gideri zararına bağlı toplam 9.905,25 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 01/10/2015 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte (kaza tarihinde geçerli olan poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekili davacının kazadaki yaralanması nedeniyle yaptığı tedavi giderlerinin davalıdan tahsilini talep etmiş; mahkemece, adli tıp uzmanı doktor bilirkişiden alınan rapora göre tedavi giderleri için hüküm tesis edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde ise; davacının tedavisi amacıyla belgesiz tedavi giderleri; ulaşım,

rehabilitasyon, pansuman, özel diyet, özel hastane farkı vb giderler olarak belirtilerek toplamda 3.000,00 TL hesap edilmiştir. Belgeli tedavi giderlerinin SGK tarafından karşılandığı değerlendirildiğinde hesaba dahil edilen özel hastane farkı bedelinin ne olduğu anlaşılamamakla, hangi masraf için hangi miktarda harcama yapılabileceği de tek tek gösterilmediğinden rapor denetime elverişli değildir. Yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmesi eksik inceleme mahiyetindedir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece; aynı bilirkişiden belgesiz tedavi giderleri konusunda dava konusu kaza nedeniyle meydana gelen yaralanmanın niteliği ve yapılan tedaviler göz önüne alınarak bu tür yaralanmalarda yapılacak olan belgesiz tedavi giderleri hakkında denetime elverişli, ayrıntılı, gerekçeli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 23/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11398, Karar No: 2022/7689, Tarih: 13.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/11398 E.  ,  2022/7689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : NAZİLLİ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne aykırı olarak sanığın 15/01/2015 tarihli eylem nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının bilinen son adresi yerine Mernis adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereği yapılan tebligat usulsüzdür. Bu durumda karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, yükümlülüklere uymama eylemini, 06.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirmesi nedeniyle kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından,

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

2- 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli