muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4931, Karar No: 2024/321, Tarih: 23.01.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın sebepsiz zenginleşmeden kaynaklı tapu iptal ve tescil davası açıldığı, ancak 27/04/2015 tarihinde dava ıslah edilerek alacak davasına dönüştürüldüğü, davacının davalı kooperatifte müdür olarak görev aldığı, ... 21. Noterliğinde 22/12/1995 27891 yevmiye numaralı ile onaylanan karar defterinden davalının 12/03/2001 tarih ve 221 nolu kararla üyeliğe kabul edildiği, 7 yöneticiden 6 yönetim kurulu üyesi tarafından imzalanan kararda kooperatifimize yaptığı hizmetler ve özellikle tapularının alınması sırasında kooperatifimize sağladığı büyük tasarruflar dikkate alınarak boş bulunan 228 nolu üyeliğe ...'nın kaydedilmesine ve kendisine kooperatiften alacağı kıdem tazminatı ile diğer alacaklarına karşılık 3592 adadaki 40 Prantlık 8 no.lu parseldeki natamam evin verilmesine oy birliği ile karar verilmiştir denildiği, davalının ortaklığının diğer ortaklardan farklı olduğu, kooperatif ortaklarının hak ve yükümlülükler yönünden eşit olup yönetim kurulu bu kuralın dışına çıkarak özel şartlarda ortak kaydetmek istediğinde genel kurulun onayını almak zorunda ise de ferdileşme öncesinde boş olan konut için ortaklık şartlarının belirlenmesi yönünde bir karar alınıp alınmadığının tespit edilemediği, bu hali ile ortaklığın geçerli olduğu ancak davalının herhangi bir ayrıcalığının bulunmadığının kabul edilmesi gerektiği, bu durumda diğer ortaklarla eşdeğer ödeme yapması gerekecek olup, gösterdiği hizmetler sebebiyle yönetim kurulunun 12.03.2001 tarih ve 221 no.lu kararı ile üyeliğe kabul edildiği, 01.02.2001 tarihinde ise hak ettiği işçilik alacakları karşılıklığı olan 14.214,00-TL'yi peşinat olarak ödeyerek ortaklığın devam ettirildiği, bu tarihten itibaren genel kurullarda kabul edilen parasal yükümlülüklerin diğer ortaklar gibi ödemeye devam ettiği, ıslah tarihi itibariyle 54,00-TL anapara borcunun bulunduğu, bu borç üzerinden ıslah tarihinden itibaren %18 oranı üzerinden işlemiş faiz talep edebileceği belirtilerek davanın kısmen kabulüne fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının taşınmazı hukuka uygun olmayan bir şekilde edindiğini, kooperatif üyelerinin ödediği bedelleri ödemediğini, taşınmaza yok pahasına sahip olduğunu, davalının üyelik aidatlarını ödemediğinin tespiti için bilirkişi incelemesi yapılmadığını, bilirkişi raporunda üyelik aidatıyla işletme kooperatifine dönüşen kooperatifin devamı için üyelerden alınan yıllık aidatın karıştırıldığını, gerekli ve yeterli incelemeyi yapılmadan hatalı çıkarımlarla bir rapor tanzim düzenlendiğini, raporlarına yönelik itirazların karşılanmadığını, ortakların yaptığı ödemelerin günün rayicine göre değeri, o günün koşulları içinde ortaklığın devir değeri, inşaat malzemelerinde meydana gelen artışlar, geçen süre içindeki enflasyon oranları, döviz kuru artışı gibi kriterleri dikkate alarak yeni ortak kaydedilecek kişi konusunda genel kurul kararı gerektiğini, bu husus da karar alınmadığını belirterek hükmü istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının dava dilekçesinde belirttiği 3.000,00-TL alacak yönünden acılan dava neticesinde ... AHM'nin ( ... Mah. Sıf. ) 02.05.2013 tarih ve 2010/264 Esas - 2013/266 Karar sayılı ilamı ile 9.209,61-TL'nin davalıdan tahsiline karar verildiği, temyiz incelemesi neticesinde karar onamasını müteakip kesinleştiği, söz konusu alacağın anılan ilam ile hükme bağlanarak davalıdan iadesine karar verilmiş olması nedeni ile eldeki davanın esasına bir etkisi bulunmadığı, aynı şekilde davalı tarafından davacıya karşı 04.01.2002 ile 31.12.2009 arasında çalıştığı dönem için ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsili istemi ile açılan dava neticesinde ... AHM ( ... Mah. Sıf.) ile 15.03.2016 tarih ve 2014/753 E. 2016193 K. Sayılı ilamı davanın kısmen kabulü ile toplam 12.533,16-TL işçilik lacaklarının tahsiline karar verildiği, davaya konu edilen dönemin yönetim kurulu kararında belirtilen işçilik alacaklarından sonraki döneme ilişkin olması nedeniyle esasa etkili görülmediği, kooperatif ile kooperatif üyesi arasında üyelik ilişkisi devam ettiği sürece tapu iptali ve tescile, üyelik tespitine, tahsis hakkına dayalı davalarda olduğu üzere ortaklığa sıkı sıkıya bağlı taleplerde zamanaşımı işlemeyeceği, davalı zaman aşımı def'inde bulunmuş ise de istinaf başvurusunda bulunanın sıfatına göre bu husus inceleme konusu yapılmadığı, mahkemece inşaat ve mülk bilirkişileri tarafından düzenlen rapor ile davaya konu taşınmazın ferdileşme tarihi olan 07.11.2001 tarihinde 35.000,00-TL, dava tarihi olan 16.08.2010 tarihinde ise 270.000,00-TL olduğu, itiraz üzerine aynı bilirkişi tarafından düzenlen 04.06.2018 tarihli ek rapor ile kooperatifin o tarihteki satışları göz önüne alınarak taşınmazın değerinin 22.500,00-TL olduğu, 29.12.2016 tarihli ek bilirkişi raporuyla ise kooperatifin defter ve kayıtları üzerinde yapılan incelmede 02.01.2002 tarihli yeni üye ...'dan alınan açıklaması ile 14.214,00-TL ödeme kaydı bulunduğu tespit edildiği, davaya konu uyuşmazlıkta da 12.03.2001 tarih ve 221 sayılı yönetim kurulu kararı ile üyeliğe kabul edilen ve ferdileştirme ile natamam taşınmazı edinen davalıya dava tarihine kadar her hangi bir borç çıkartılmadığı gibi bu hususta kooperatif kayıtlarına bir alacak kaydına rastlanmadığı, anılan yönetim kurulu kararının iptali istenmediği, süreç boyunca yapılan genel kurullar neticesinde yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğuna gidilemediği ve bilanço gelir gider hesapları kabul edilerek oy birliği ile ibra edildiği, davalıdan bu hususta her hangi bir talepte bulunulmadığı, taraflar arasındaki ... ilişkisinin 2009 yılında sona ermesini mütekaip davalının işçilik alacaklarının konu olması üzerine 2010 yılında yapılan genel kurul toplantısında bu hususta yönetim kuruluna yetki verildiği göz önüne alındığında, davalının yönetim kurulu kararı ile peşin bedelli üye olarak kaydının artık davalı kooperatif tarafından benimsendiğinin kabulü gerekeceği, sonuç olarak, davalıdan konut ..

... ilişkisinin 2009 yılında sona ermesini mütekaip davalının işçilik alacaklarının konu olması üzerine 2010 yılında yapılan genel kurul toplantısında bu hususta yönetim kuruluna yetki verildiği göz önüne alındığında, davalının yönetim kurulu kararı ile peşin bedelli üye olarak kaydının artık davalı kooperatif tarafından benimsendiğinin kabulü gerekeceği, sonuç olarak, davalıdan konut ... kooperatifine ilişkin olarak üyelik alacağı talep edilmesinin mümkün olmadığı, bu durumum hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup dürüstlük kuralı ile bağdaşmayacağı, davacının talebinin konut ... kooperatifine ilişkin işletme alacaklarına dair bir talebi bulunmadığı, istinaf edenin sıfatına göre bu alacağın hesaplamaya dahil edilmesinin de sonunca etkisi olmadığı kanaatiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleri ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ve tescil davasıdır.

2. İlgili Hukuk

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu 23. maddesi, Yargıtay 23. HD’nin 2016-6803 E. ve 2018-3527 K. sayılı ilamı, aynı dairenin 2016-8434 E. ve 2020-554 K. sayılı ilamı.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24686, Karar No: 2016/3082, Tarih: 12.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/24686 E.  ,  2016/3082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 06.06.2008 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak aynen infaza dair 11.11.2014 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101 maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9756, Karar No: 2014/17217, Tarih: 10.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9756 E.  ,  2014/17217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/180-2014/180

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/03/2014 tarih ve 2013/180-2014/180 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirkete sigortalı emtianın dava dışı şirket tarafından taşınması sırasında hasar gördüğünü, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, taşıyana karşı açılan davada yükleme ve üretim işini üstlenen davalının da kusurlu olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek 15.900.00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, davalının imalatçı firma olduğu, sözleşme gereği teknik şartlara uygun olarak imalatları gerçekleştirdiği, yükün sigortalı tarafından temin edilen araca tüm tedbirler alınmak suretiyle yüklenildiği, davalının herhangi bir yükleme hatasının bulunmadığı, hasarın meydana gelmesinde davalıya atfedilecek bir kusurun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava; taşıma sözleşmesinden kaynaklı rücuen alacak istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava; taşıma sözleşmesinden kaynaklı rücuen alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece; yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de bozma sonrası alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli nitelikte görülmemiştir. Dosya içerisindeki belgelerden davacının aynı olay nedeniyle ve bu dava öncesinde Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/45 esas, 2009/301 karar sayılı dosyasında taşımayı yapan araç maliki, araç sürücüsü ve araç işleteni aleyhine rücuen alacak istemli dava açtığı, bu davada alınan bilirkişi raporunda hatalı yükleme ve istifleme sonucu oluşan hasar nedeniyle davalı taşıyıcıların %50, dava dışı gönderenin (bu davanın davalısı) % 50 oranında kusurlu olduklarının belirtildiği, mahkemece itibar edilen rapora istinaden araç işleteni yönünden davanın kabulüne karar verildiği, kararın Dairemizin 26.3.2012 tarih 2010/13716 esas, 2012/2618 karar sayılı ilamıyla onandığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar anılan dava dosyasının henüz kesinleşmediği ve her iki davanın taraflarının farklı olması nedeniyle bu dava yönünden kesin hüküm niteliğinde olamayacağı düşünülse de bu dava dosyası ve dosya kapsamında alınıp hükme dayanak yapılan bilirkişi raporlarının görülmekte olan dava yönünden kuvvetli delil mahiyetinde bulunacağı tabiidir.. Bu itibarla bahsi geçen dava dosyası getirtilip hasarın kesinleşip kesinleşmediği de tespit edilerek, dava konusu hasarın davalının sorumluluğundaki yükleme ve istiflemenin hatalı yapılmasından kaynaklandığı, Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/45 esas, 2009/301 karar sayılı dava dosyasında toplanan delillerin ve alınan bilirkişi raporunun bu dava yönünden de kuvvetli delil teşkil ettiği hususları gözetilerek ek rapor ya da oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınıp sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6016, Karar No: 2024/5040, Tarih: 04.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6016 E.  ,  2024/5040 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/456 E., 2023/150 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2019/6445 Esas, 2022/8376 Karar sayılı bozma ilâmı üzerine verdiği, 20.03.2023 tarihli ve 2022/456 Esas, 2023/150 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2,3-e, 87/1-a, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Olay günü Metris 2 Nolu T ve R Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Rehabilitasyon bölümünde bulunan sanığın havalandırma bahçesine çıkarken görevli memura saldırarak etkisiz hale getirip elinde bulunan ve tüm kapıları açabilecek olan anahtarları aldığı, infaz koruma memurları müdahale edemeden katılan ...'in kapısını açarak daha önceden odasındaki yataktan kopararak şiş haline getirdiği silahla katılana vurmaya başladığı, katılanın 9 yerinden kesici alet yarası aldığı, hayati bir tehlikesinin olmadığı, basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyeceği, vücudunda orta (3.) derecede kemik kırığı olduğu ve organlarından birinin sürekli zayıfladığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın hedef gözetme imkanının bulunması ve katılanda meydana gelen yaralanmaların niteliği birlikte değerlendirildiğinde, kastının yaralamaya yönelik olduğu, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2023 tarihli ve 2022/456 Esas, 2023/150 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17174, Karar No: 2015/12187, Tarih: 26.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/17174 E.  ,  2015/12187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ücret alacaklarının ödenmemesi ile bildirimlerinin gerçek ücret üzerinden yapılmaması nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiği iddiasıyla kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının asgari ücret ile çalıştığını, ödenmemiş ücret alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

D) Temyiz:

Kararı taraf avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, gerekçede davacının kıdem tazminatına hak kazandığı belirtilmesine rağmen tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

HMK.’nun 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince bozma nedenidir.

Mahkemece, gerekçede “….geçerli fesih nedenini oluşturduğu bu itibarla davacının kıdem tazminatına hak kazandığı anlaşılmıştır..” denilerek kabulüne karar verildiği halde tefhim edilen kısa kararda kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi hüküm ve gerekçe çelişkisi olduğundan sair yönler incelenmeksizin kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11225, Karar No: 2018/5069, Tarih: 29.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/11225 E.  ,  2018/5069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

7201 Sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre kendisine veya adresine Kanun'un gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimsenin adresini değiştirmesine rağmen yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmemesi nedeniyle eski adrese çıkarılan tebliğlerin muhataba yapılmış sayabilmesi için tebligat çıkarılan adreste daha önce Kanun'un gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması veya daha önce tebligat yapılmamış olsa bile tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adreslerinde tebliğ yapılması gerekir.

Davalı ... Ltd. Şti‘nin Ticaret Sicil Memurluğundaki adresi; 24/11/2014 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiği şekliyle “ Hilal Mah. 704. sok. No: 3/7 ...“ olmasına rağmen, Mahkemece tebligatların başka bir adrese yapıldığı anlaşıldığından, gerekçeli karar örneğinin usulüne uygun şeklide bu adrese tebliği ile tebligat parçasının konulduktan ve temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu‘nun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletilerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.