muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/811, Karar No: 2023/9526, Tarih: 04.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/811 E.  ,  2023/9526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/132 E., 2018/867 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin yedinci ve sekizinci fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2017 tarihli kararı ile ilgili katılan tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak, 26.04.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanın istinaf başvurusu kabul edilip hüküm 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin yedinci ve sekizinci fıkraları uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, hükmün aleyhe bozma yasağı kapsamında olduğuna, eşinin şikayetten vazgeçtiğinin ve müşterek çocuklarının kovuşturma aşamasında tanıklıktan vazgeçtiğinin ve bu hususların değerlendirilmediğine, cezalandırma yoluna gidilecekseydi de ilk derece mahkemesince tehdit suçundan beraat hükmü verildiğine, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası yerine birinci fıkrası gereğince ceza verilmesi gerektiğine, alkollü olması sebebiyle şahsi cezasızlık sebebi olan 5237 sayılı Kanun'un 34 üncü madde hükmünün uygulanmadığına, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesinin göz önünde bulundurulmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, sanığın olay tarihinde oğlu olan K.'nın elinde tablet bilgisayar görmesi üzerine resmi nikahlı eşi mağdurla tartışmaya başladığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın mağdura tokat attığı, mağdurun çocuk odasına geçtiği, sanığın arkasından gelip mağduru yatak odalarına götürdüğü, olayın tanığı müşterek çocukları M.'nin sanıktan sakinleşmesini istediği ancak sanığın tanığı yatak odasından dışarıya çıkartarak mağdur ile odada yalnız kaldığı ve kapıyı kilitlediği, mağdurun burnuna yumruk ile vurduğu, müşterek çocuk M.'nin oda kapısını çalıp sanıktan kapıyı açmasını istemesi üzerine sanığın kapıyı açarak odadan çıktığı, mağdurun 155'i araması üzerine sanığın evin ışıklarını söndürerek kapıları kilitlediği ve mağdura hitaben "kapıdan çıkanın beynini patlatırım" dediği, evden çıkmasına müsaade etmediği, mağdurun alınan hekim raporu uyarınca basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralandığının tespit edildiği, tanık M.'nin sanığın eylemlerini doğruladığı, bu suretle sanığın eşine karşı cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. İlk Derece Mahkemesince sanığın eşine karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği kabul edilerek mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. İlk Derece Mahkemesince sanığın olay anında sarf ettiği "kapıdan çıkanın beynini patlatırım" şeklindeki cümle tehdit suçuna vücut vermekle 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca sanık hakkında tehdit suçundan ayrıca hüküm verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet kararlarının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı belirtilerek mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet kararlarının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı belirtilerek mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun beyanları, tanık beyanları, sanığın olay tarihinde resmi nikahlı eşi olan mağduru tehdit etmek suretiyle atılı suçu işlediği gözetilerek; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın atılı suçu işlemediğine yönelik temyiz talepleri reddedilmiş ve sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 26.04.2018 tarihli ve 2018/132 Esas, 2018/867 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve kasten yaralama suçundan verilen hapis cezasının temyize konu edilmemesi nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5328, Karar No: 2019/2930, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5328 E.  ,  2019/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5387, Karar No: 2018/36, Tarih: 08.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/5387 E.  ,  2018/36 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanığın aşamalardaki savunmalarında “... ve ...’ın kendisinden demir malzemesi aldıklarını bunun karşılığında çek verdiklerini, daha sonra bu çekin bedelinin ödenmediğini, ...’ya gittiğinde ...’le iş yaptıklarını söylediğini, suç konusu senedi düzenleyerek altına imza attığını, ...’in de kefil olarak senedi imzalamasını söylediğini, ...’nın senedi alarak gittiğini, imzalı şekilde geri getirdiğini, sahte imza atmadığını” savunması kriminal polis laboratuvarı tarafından hazırlanan 08.11.2012 tarihli raporda, senedin ön yüzündeki el yazıları, borçlu, kefil ve arka yüzdeki ikinci ciranta imzasının sanığın eli ürünü olmadığının belirtilmiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından ...’nın CMK'nın 48. maddesi dikkate alınıp tanık sıfatıyla dinlenerek beyanlarının tespit edilmesi gerekirse çekin ön yüzündeki tanzime ilişkin el yazıları, borçlu ve kefil imzasının ...’ya aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) 1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması,

b) Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, söz konusu belgenin icraya konulduğu tarih 31.01.2012 olduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4642, Karar No: 2014/9585, Tarih: 12.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4642 E.  ,  2014/9585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı ve genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15305, Karar No: 2015/11902, Tarih: 22.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15305 E.  ,  2015/11902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2013

NUMARASI : 2008/375-2013/623

Davacı S.. B.. vekili Avukat İmge Aydın tarafından, davalılar M.. K.. ve diğerleri aleyhine 04/12/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; davaya konu uyuşmazlık ile ilgili olarak aralarında davalıların da bulunduğu 37 kişi hakkında, kamu kurum ve kuruluşlarının ihalesine fesat karıştırmak, edimin ifasına fesat karıştırmak ve görevi kötüye kullanmak suçlarından, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/38 esas sayılı dosyası üzerinden kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde; atılı tüm suçlar yönünden sanıkların beraatine karar verildiği ve davanın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi gereğince hukuk hâkimi ceza mahkemesinin kararı ile bağlı değilse de; ceza mahkemesince belirlenecek maddi vakıalar hukuk hâkimi yönünden de bağlayıcıdır. Bu nedenle; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/38 esas sayılı dosyasının kesinleşmesi beklenmeli ve sonucuna göre yapılacak değerlendirme ile birlikte iş bu dava hakkında karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden karar verilmesi doğru bulunmamış, temyiz edilen kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1798, Karar No: 2020/7419, Tarih: 23.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/1798 E.  ,  2020/7419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi

-K A R A R-

Her ne kadar davalı yanca, olayın iş kazası niteliğinin de bulunduğu, bu sebeple davacıya SGK tarafından rücuya tabi tazminat ödenmiş olabileceği ve bu ödemenin tazminattan düşülmesi gerektiği, yargılama aşamasında ileri sürülmemiş olsa da; aynı zarar için birden fazla kez tazminat ödenmesi suretiyle davacının sebepsiz zenginleşmesinin önüne geçilebilmesi ve yapılan ödemenin rücusu nedeniyle de davalının aynı zarar için ikinci kez ödeme yapmak durumunda kalmamasını teminen, davalı vekilinin bu konudaki itirazlarının incelenmesi gerektiği gözetilerek, dosyanın ve davalı vekilinin temyiz dilekçesinin incelenmesinde; davacının muavin olarak bulunduğu yolcu otobüsünün yaptığı kazada yaralanıp malul kaldığının dosya kapsamından anlaşıldığı; davacının maluliyete uğraması nedeniyle, dava dışı SGK Başkanlığı tarafından davacıya iş kazası nedeniyle rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığı hususunun araştırılmadığı görülmüştür.

Dairemizce, temyiz talebinin değerlendirilebilmesi bakımından; SGK'ya yazı yazılarak, dava konusu kazada (19/05/2013 tarihli) davacının malul kalması nedeniyle, iş kazası yönünden herhangi bir inceleme yapılıp yapılmadığı, olayın iş kazası olarak kabul edilmiş olması halinde davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılan ödemenin miktarı ve niteliği ile ilk peşin sermaye değeri tutarının ne olduğu,

rücuya tabi olup olmadığı hususlarının sorulması, dayanak ödeme belgelerinin temin edilmesi; ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın, hakem kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/11/2020 tarihinde oybirilğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/303, Karar No: 2019/7231, Tarih: 14.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/303 E.  ,  2019/7231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 09/11/2016 tarih ve 2014/125 E.- 2016/327 K. sayılı kararın davacı vekili, davalılar Gençlik ve Spor Bakanlığı, Çağlayan Basım Yayın A.Ş, Gökkuşağı Paz. ve A.Ş ve ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kısmen kabul-kısmen reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 01/11/2017 tarih ve 2017/207 E.- 2017/955 K. sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar Gençlik ve Spor Bakanlığı, Çağlayan Basım Yayın A.Ş, Gökkuşağı Paz. A.Ş ve ... vekilleri tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 17.09.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı asil ..., davalılardan Işık Yayıncılık Tic. A.Ş, Gökkuşağı Paz. Dağ. ve Tic. A.Ş, Çağlayan Başım Yayın Dağ. Amb. San. ve Tic. A.Ş vekili Av. ..., diğer davalı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından önce doktora tezi olarak hazırlanan, sonra da "Yunus Emre Divanı-Tenkitli Metin" (Edisyon Kritik) adıyla kitap olarak yayımlanan eserden, kaynak gösterilmeden alıntılar yapılmak suretiyle davalılardan ...'nin "..." müstear adıyla "Yunus Emre Divanından Seçmeler" adlı kitabını oluşturduğunu, kitabın davalılardan Gonca Yayınlarından çıktığını, diğer davalı ... tarafından Gençlik ve Spor Bakanlığı'na satıldığını, kitap temin ve satışına adı geçen Bakanlık bürokratlarından davalı ... ile ...'ın aracılık ettiğini, bu suretle müvekkilinin eser sahibi olmaktan kaynaklanan mali ve manevi haklarına tecavüz edildiğini ileri sürerek, davacının mali ve manevi haklarına tecavüzün refi ve men'ine, FSEK 68. maddesi uyarınca rayiç bedelin 3 kat fazlası ile birlikte şimdilik 5.000,00 TL maddi ve FSEK 70. maddesi uyarınca 50.000,00 TL manevi tazminat ile FSEK 70/3. maddesi uyarınca, davalılarca temin edilen kar'a karşılık olmak üzere şimdilik 5.000,00 TL'nin davalı Bakanlık ile akdin yapıldığı 03/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini, FSEK 78. maddesi uyarınca, hükmün ilanını talep ve dava etmiş; replik dilekçesi ile FSEK 70/3. maddesine göre kar talebinden vazgeçildiğini bildirmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 24.000,00 TL'ye yükseltmiş, davalılardan ... yönünden de davayı geri almıştır.

Davalı ..., ...müstear adıyla hazırladığı kitapta yer alan şiirlerin Yunus Emre'nin eserleri olduğunu, bunların Arap harfli metinlerden Latin harflerine aktarıldığını, çalışmada nüsha farklılıklarından kaynaklanan hataların ve farklılıkların giderildiğini, kitabının davacının eserinin kopyası olmadığı gibi intihal de yapılmadığını, şiirleri internet ortamından aldığını, şiirleri hazırlayanın Mustafa Tatçı olduğunu, derleyenin de ...adlı bir kişi olduğunu savunmuştur.

Davalı ..., dava konusu kitabın editörlüğünü yaptığını bildirmiştir.

Davalı ..., kendisinin Gençlik ve Spor Bakanlığı Eğitim Kültür ve Araştırma Genel Müdürlüğünde daire başkanı olarak görev yaptığı dönemde kitap alım işlemlerini Bakanlık adına yürüttüğünü, kitap basımı ve alımı konusunda Bakanlık Yayın Kurulunun belirleyici olduğunu, davacı ... Tatçı'nın kendisine bir kitap hediye ettiğini, bu iş ve işlemlerden dolayı sorumluluğunun bulunmadığını beyan etmiştir.

Davalı Çağlayan Basım Yayın Dağıtım A.Ş vekili, müvekkilinin kitabın sadece basımını yaptığını, kusurlu olmadığını savunmuştur.

Davalı Gökkuşağı Pazarlama A.Ş ve Işık Yayıncılık A.Ş vekili, müvekkillerinin davalı Bakanlığa 5000 adet kitabın satışını gerçekleştirdiğini bildirmiştir.

Davalı ..., kendisinin Gençlik ve Spor Bakanlığı Eğitim, Kültür ve Araştırma Genel Müdürlüğü'nde Eğitim Hizmetleri Daire Başkanı olarak görev yaptığını, davayla ilgili konuların kendi görev alanına girmediğini, Mustafa Tatçı'yı ziyaret etmek amacıyla yanına gittiğini, kendisinden her hangi bir talepte bulunmadığını savunmuş, 11/05/2016 tarihli duruşmada ise davanın geri alınmasını kabul ettiğini beyan etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilince daha önce Işık Yayıncılık Ticaret A.Ş tarafından Gonca Yayınları künyesiyle iki kez baskısı yapılmış olnan bir kitabın satın alındığını, bu alıma ilişkin Teknik Şartname'de telif haklarına ilişkin tüm sorumlulukların yükleniciye ait olduğunun açıkça belirtildiğini, Bakanlıkça telif haklarının ihlal edilip edilmediğinin tespitinin yapılmasının mümkün olmadığını, varsa sorumluluğun yüklenici Işık Yayıncılık Ticaret A.Ş'ye ait olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne, davacıya ait FSEK kapsamında ilim ve edebiyat eserine ilişkin mali ve manevi hakların davalılar Gençlik ve Spor Bakanlığı, ..., Gökkuşağı Pazarlama Dağ. ve Tic. A.Ş, Çağlayan Basım Yay. Dağ. Amb. San. ve Tic.A.Ş., ... (...), ... tarafından ihlal edildiğinin tespiti ile davacı eser sahibinin mali-manevi haklarına yönelik tecavüzün ref’i ve men'ine, FSEK.in 68. maddesine göre 3 kat tazminat şeklinde talep edilen, bilirkişiler tarafından hesabı yapılan ve mahkemece benimsenen 5.201,00 TL'nin 03/01/2013 tarihinden itibaren ticari faiz ile birlikte davalılar Gençlik ve Spor Bakanlığı, ..., Gökkuşağı Pazarlama Dağ. ve Tic. A.Ş, Çağlayan Basım Yay. Dağ. Amb. San. ve Tic. A.Ş, ... (...), ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, FSEK'in 70. maddesine göre talep edilen manevi tazminattan takdiren 5.000,00 TL'nin 03/01/2013 tarihinden itibaren ticari faiz ile birlikte davalılar Gençlik ve Spor Bakanlığı, ..., Gökkuşağı Pazarlama Dağ. ve Tic. A.Ş, Çağlayan Basım Yay. Dağ. Amb. San. ve Tic. A.Ş, ... (...), ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar özetinin ilanına, davalılardan ... yönünden açılan dava davacı tarafından geri alındığından bu davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalılardan Işık Yayıncılık Tic.A.Ş firmasının OHAL kapsamında kapatılan şirketler arasında olması nedeniyle bu davalı yönünden açılan davanın 675 sayılı KHK'nın 16. maddesine göre dava şartı yokluğu nedeniyle reddine, diğer ve fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili, davalılar Gençlik ve Spor Bakanlığı, Çağlayan Basım Yayın A.Ş, Gökkuşağı Paz. A.Ş ve ... vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.