muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5403, Karar No: 2018/509, Tarih: 25.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/5403 E.  ,  2018/509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi,...Kadastro Mahkemesinde açmış olduğu davada, Karapelit köyü içinde bulunan ve dava dilekçesine ekli krokide gösterilen dere ve yolların bir bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını ve halen orman vasfını koruduğunu, kadastro çalışmaları sırasında kesinleşen orman sınırlarına uyulmadığını ileri sürerek, tesbitin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne; 161 ada içinde yer alan ve fen bilirkişisi krokisinde (A) harfiyle gösterilen 3830.95 m² ve (C) harfiyle gösterilen 1862,27 m²'lik dereler ile (B) harfi ile gösterilen 508,47 m² ve (D) harfi ile gösterilen 495,16 m² yolların orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesi sonrasında Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.12.2013 tarih ve 2013/6945 E. - 11489 K. sayılı bozma kararında özetle; "çekişmeli yerin yörede 2005 yılında 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan genel kadastroda yol ve dere olarak tesbit dışı bırakılarak paftasına işlendiği, taşınmaz hakkında tesbit tutanağının düzenlenmediği, yörede yapılan orman kadastrosu da tesbit tarihinden önce kesinleşmiş bulunduğu, davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu, davanın esasına girilmeksizin görevsizlik kararı verilmesi gerekirken esas hakkında hüküm kurulmasının usûl ve kanuna aykırı olduğu"na değinilmiştir.

Yargıtay bozma ilâmı sonrası kadastro mahkemesince dava dosyası görevsizlik kararı ile asliye hukuk mahkemesine gönderilmiş ve asliye hukuk mahkemesince davanın kabulüne, 161 adadaki taşınmazın içerisinde 22/12/2014 havale tarihli fen bilirkişi ... imzalı rapor ve eki krokide paftasında; (A)=767,94m²-yol, (B)=1.737,56 m² - dere, (C)= 31,64m²-yol, (D1)= 1.442,60 m²- dere, (D2)= 70,80 m² - dere, (E)=118,77 m² - dere ve (F)= 39,50 m²- dere şeklinde gösterilen alanların tapu kayıtlarının iptali ve orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.500.-TL vekâlet ücretinin ve davacı tarafça yapılan 976,00.-TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1978 yılında seri bazda orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamaları yapılmış; sonuçları 14/06/1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

Dava, kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1978 yılında seri bazda orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamaları yapılmış; sonuçları 14/06/1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşılarak davanın kabulüne dair yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, eldeki dava kadastro paftasında “yol ve dere” olarak gösterilen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile hazine adına tescili istemi ile açıldığı,bu taşınmazların kadastro paftasında gösterilen ve tapu kaydı olmayan yerlerden olduğu, bu sebeple bilirkişi raporunda (A), (B), (C), (D1) ve (D2) ile gösterilen ve orman vasfıyla tesciline karar verilen kısımların tapu kayıtlarının iptaline karar verilmesi ve 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple, hükmün 2. bendinin son cümlesinde yazan “tapu kayıtlarının iptali ve” kelimelerinin tamamen bentten çıkarılmasına, ayrıca hükmün 5 ve 6. bendlerinin kaldırılarak, yerine 5 numaralı bent olarak; “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA 25/01/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8826, Karar No: 2014/9854, Tarih: 26.11.2014

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2014/8826 E.  ,  2014/9854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 10.11.2010 havale tarihli dava dilekçesinde Artvin İli, Merkez Aşağı Maden Köyü, Sarıhan Mevkiinde bulunan ve doğusu kayalık, batısı dere, kuzeyi su deposu ve hali arazi, güneyi hali arazi ile çevrili taşınmazın davacıya ait olduğunu, dava konusu taşınmazın uzun yıllar davacının babası tarafından kullanıldığını, babasının vefatından sonra da yaklaşık 40 yıldır davacı müvekkilinin kullandığını ileri sürerek, taşınmazın davacı adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava konusu yerde 2009 yılında orman kadastrosu yapıldığı, davalı yerin 110 ada 1 sayılı orman parseli içinde kaldığı ve orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı gerçek kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre orman kadastro çalışmaları yapılmış olup 22.05.2009- 22.06.2009 tarihleri arasında kısmî ilâna çıkarılarak 23.06.2009 tarihinde kesinleşmiş ve davalı parsel orman alanı içinde bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ...'a yükletilmesine 26/11/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2649, Karar No: 2025/941, Tarih: 23.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/2649 E.  ,  2025/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/285 E., 2017/1191 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile kararın kaldırılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği, ceza miktarına ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz isteği, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, müvekkilinin kusurunun her türlü şüpheden uzak tespitinin yapılamadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık idaresindeki kamyonla, yerleşim yeri dışında, gündüz vakti, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda sol şeritte seyrederken, aracının sol ön tampon, sol ön far kısmı ve aracın sol ön cam kısmı ile önünde seyreden sürücü ... idaresindeki motosikletin sol arka yan kısmına çarpmasıyla, iki kişinin ölümüyle sonuçlanan olayda; mahkemece tam kusurlu şekilde olaya sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesince isabetli görülmüşse de, takdir edilen ... ceza miktarı az bulunmuş, duruşma açılarak yeniden yargılama yapılma yoluna gidilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

2.İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesince isabetli görülmüşse de, takdir edilen ... ceza miktarı az bulunmuş, duruşma açılarak yeniden yargılama yapılma yoluna gidilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11.Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Tarsus 2.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13081, Karar No: 2014/19965, Tarih: 17.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13081 E.  ,  2014/19965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/04/2014 tarih ve 2013/241-2014/107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... Şubesi'ne, 20/11/1999 tarihinde 6.000,00 TL mevduatını vadeli olarak yatırdığını, bankaya el konulduktan sonra banka yöneticileri hakkında da dolandırıcılık suçundan yargılamalar yapıldığını ancak müvekkiline bu zamana kadar herhengi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 6.000,00 TL'nin 20/11/1999 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili; davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan ... vekili; davanın asıl muhatap olan ...'ye tevcih edilmesini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davasının kabulü ile 6.000,00 TL'nin 14/11/1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve fer'i müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin ve fer'i müdahil vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve fer'i müdahil vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18378, Karar No: 2019/1003, Tarih: 10.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2016/18378 E.  ,  2019/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın “daha önce çocuğumun elini kırması olayına kızdım bir anlık sinirle müştekiyle tartıştık” şeklindeki savunması ve bu olaya ilişkin taraflar arasında görülmekte olan başka bir davanın bulunduğunun anlaşılması karşısında, anılan davanın akıbeti araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında yaralama suçu yönünden TCK'nın 29 ve hakaret suçu yönünden 129. maddelerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12, Karar No: 2007/2461, Tarih: 16.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12 E.  ,  2007/2461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 16.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38583, Karar No: 2017/17112, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38583 E.  ,  2017/17112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil, temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davacı vekilince, temyiz (maktu) karar harcı ve temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılması gerekirken; 29,20 TL istinaf karar harcı ve 79,70 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı yatırıldığı; davalı vekilince ise, 365,05 temyiz ( nispi) karar harcı ile birlikte temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılması gerekirken, 335,80 TL temyiz (nispi) karar harcı, 29,20 TL istinaf karar harcı ve 79,70 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı yatırıldığı, eksik temyiz harçlarının tamamlanması hususunda ilgililere muhtıra tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Anılan sebeplerle;

1-Davacı vekiline, istinaf karar harcı ve istinaf kanun yoluna başvurma harcı adı altında yatırdığı harçlar talebi halinde iade edilmeli; temyiz (maktu) karar harcını ve temyiz kanun yoluna başvurma harcını (sayman mutemedi alındısında harç adlarının doğru yazılmasına da dikkat edilmek suretiyle) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenilmeli,

2-Davalı vekiline, istinaf karar harcı ve istinaf kanun yoluna başvurma harcı adı altında yatırdığı harçlar talebi halinde iade edilmeli; temyiz kanun yoluna başvurma harcı ile birlikte bakiye ödenmesi gereken temyiz (nispi) karar harcını (sayman mutemedi alındısında harç adlarının doğru yazılmasına da dikkat edilmek suretiyle) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda belirtilen eksikliklerin giderildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16358, Karar No: 2012/17629, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16358 E.  ,  2012/17629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 9.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5087, Karar No: 2019/2848, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5087 E.  ,  2019/2848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4532, Karar No: 2009/7364, Tarih: 04.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4532 E.  ,  2009/7364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 116 ada 31 parsel sayılı 2181,99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliği ile belgesizden Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, çekişmeli parselin tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına göre; mahkemece yaptırılan keşifte görev alan orman bilirkişinin hükme dayanak alınan raporunda, davalı taşınmazın eğiminin % 50 olduğu, üzerinde dağınık meşe ve gürgen ağaçlarının olduğu, bu ağaçların taşınmazın ... yıllar boş kalması nedeniyle, meşe tohumlarının çeşitli faktörler etkisiyle parsel üzerine taşınması suretiyle oluştuğu, orman sayılan yerlerden olmadığı bildirilmiştir. Ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın terk edilmiş boş arazi niteliğinde ve üzerinde dağınık halde meşe ağaçları olduğu, toprağının hiçbir zaman işlenmediği, eğiminin yüksek olması nedeniyle ... muhafaza karakteri taşıdığı bildirilmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi, orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağının öngörmüştür. Bilimsel ve teknik olarak arazi eğiminin % 12’den fazla olması halinde o arazi kesimi erozyonla karşı karşıya kalacağından, ... muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmesi gerekir. Hal böyle olunca; taşınmazın saptanan bulgulara göre 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi kapsamı dışında olup, memleket haritası ve kadastro paftasındaki konumuna göre doğusundaki ve güneyindeki ormanın devamı niteliğinde ve halen de eylemli olarak orman sayılan yer olduğu düşünülerek, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

-2-

2009/4532 - 7364