muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11162, Karar No: 2023/7885, Tarih: 13.12.2023

2. Sanık üzerine atılı suçu ikrar etmiştir. Katılan ve tanıkların beyanları ile inceleme dışı sanıkların beyanları, olay yeri inceleme raporu ve krokisi ile kolluk güçleri tarafından düzenlenen diğer tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

3. Atatürk Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 29.08.2017 tarihli raporu ile ... ... Tıp Şube Müdürlüğünün 25.07.2019 tarihli raporunda, sol hemitoraksta bıçak giriş yarası, sol omuzda kesi, sağ ön kol dış yüzde laserasyon, sol bacakta kesi olduğu, sol apikalde solunum sesi ileri azalmış olup toraks BT'de pnömotoraks izlendiği, lokal anestezi altında sol ön aksiller hat 5. İKA'ya gelen 2 cm.lik kesiden su altı drenaj tüpü takıldığı, yaralanmanın katılanın yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu belirtilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık müdafiinin eksik incelemeye, yaralama kastı bulunmadığına, meşru savunmaya, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinin hatalı olduğuna yönelen temyiz istemi yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik inceleme bulunmadığı, katılanın 3 adet bıçak darbesi ile yaralandığı olayda, 5237 sayılı Kanun'un 61 ... maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, aynı Kanun'un 3 üncü maddesindeki cezada orantılılık ilkesi de gözetilerek hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşıldığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık müdafiinin haksız tahrike, takdiri indirime yönelen temyiz istemi yönünden

1. İki tarafın da olayın çıkış sebebini ve gelişimini farklı şekilde anlattıkları, tarafsız tanık bulunmadığı karşılıklı yaralama eylemlerinin bulunduğu anlaşılmakla, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranında uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu mahkeme hakiminin takdirinde olup, ancak uygulanması halinde failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi sebepler göz önünde bulundurularak, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği öte yandan sanığın da hakkında lehe hükümlerin uygulanması yönünde açıkça talepte bulunduğu nazara alındığında mahkemenin bu hususu gerekçeli olarak tartışıp uygulayıp uygulamama konusunda bir değerlendirme yapması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında gerekçesiz şekilde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.03.2021 tarihli ve 2019/3138 Esas, 2021/774 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17367, Karar No: 2022/1952, Tarih: 23.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/17367 E.  ,  2022/1952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, “kenevir ekme” suçundan sanık ... hakkındaki Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli ve 2019/201 esas, 2019/467 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 10/09/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 17/07/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kenevir ekme suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Karamürsel Cumhuriyet Başsavcılığının 27/09/2018 tarihli ve 2018/1822 soruşturma, 2018/503 esas, 2018/502 sayılı iddianamesi ile 2313 sayılı Kanun’un 23/5-1. cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2- Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2018 tarihli ve 2018/639 esas, 2018/467 sayılı kararı ile, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Kocaeli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Kocaeli Ağır Ceza Mahkemesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/500 esas, 2018/488 sayılı görevsizlik kararı üzerine olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için dosyanın Sakarya Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 18/01/2019 tarihli ve 2019/119 esas, 2019/134 sayılı kararı ile, Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği,

3- Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 19/09/2019 tarihli ve 2019/201 esas, 2019/467 sayılı kararı ile;

“Sanık hakkında münhasıran kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapma suçundan açılan kamu davasında, TCK’nın 191/4-c maddesinde düzenlenen ve kovuşturma şartı olan "denetim süresi içerisinde sanığın tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması" koşulu gerçekleşmediğinden CMK'nın 223/8. maddesi gereğince davanın durmasına” karar verildiği, kararın 03/10/2019 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’a muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince kamu davasının durmasına dair Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli ve 2019/201 esas, 2019/467 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’a muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince kamu davasının durmasına dair Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli ve 2019/201 esas, 2019/467 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 17/07/2018 tarihinde sanığın evinin bahçesinde 3 adet saksı içerisinde 97 gram toz esrar elde edilebilen 26 kök dikili vaziyette hint keneviri bitkisi ele geçirildiği, ayrıca aynı gün sanığın idrar raporunda Cannabinoid uyuşturucu maddesine rastlanıldığından sanık hakkında uyuşturucu kullanmak eylemi nedeniyle Karamürsel Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/1335 soruşturma dosyası kapsamında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesi gereğince anılan Cumhuriyet Başsavcılığının 12/09/2018 tarihli ve 2018/1335 soruşturma, 2018/117 karar sayısı ile ayırma kararı verildiği ve 2018/1672 soruşturma sayısına kaydedildiği, sanığın aynı gün evinin bahçesinde 3 adet saksı içerisinde 97 gram toz esrar elde edilebilen 26 kök dikili vaziyette hint keneviri bitkisi ele geçirilmesi eylemi bakımından ise anılan Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/09/2018 tarihli ve 2018/1822 soruşturma, 2018/503 esas, 2018/502 sayılı ile iddianame düzenlendiği, her ne kadar iddianamenin sevk maddesi olarak 2313 sayılı Kanun’un 23/5-1. cümlesi belirtilmiş ise de; iddianame anlatımından kullanma sınırında olan eylem bakımından 23/5-2.cümlesi uyarınca dava açıldığı,

Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli kararında 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un 23/5-2. cümlesi uyarınca açılan kamu davası hakkında, sanığın eyleminin işbu dosyaya konu eylemi ile aynı tarihte işlediği sanık hakkında Karamürsel Cumhuriyet Savcılığının 2018/1672 soruşturma sayılı dosyasında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen uyuşturucu kullanmak eylemi kapsamında kalacağı ve kullanım fiili bölünemeyeceğinden bahisle durma kararı verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesinde, ancak soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa, gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verileceğinin düzenlendiği, 2313 sayılı Kanun'un 23/5-2.cümlesinde, "…Münhasıran kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu madde kapsamında ekim yapma ibaresinden, tohumun toprağa ekilmesinden ürünün hasadına kadarki süreç anlaşılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 14/09/2020 tarihli ve 2020/688 esas, 2020/3413 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sanığın hint keneviri ekme eyleminin müstakil olarak suç oluşturduğu, sanık hakkında 2313 sayılı Kanun kapsamındaki eylemi bakımından yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli ve 2019/201 esas, 2019/467 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ... hakkında, 17/07/2018 tarihli “kenevir ekme” suçundan yapılan yargılama sonunda, Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli ve 2019/201 esas, 2019/467 sayılı kararı ile, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince kamu davasının durmasına karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, 17/07/2018 tarihinde sanığın evinin bahçesinde 3 adet saksı içerisinde 97 gram toz esrar elde edilebilen 26 kök dikili vaziyette kenevir bitkisi ele geçirildiği, ayrıca aynı gün yapılan idrar tahlilinde Cannabinoid uyuşturucu maddesine rastlanıldığı, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Karamürsel Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/1335 soruşturma dosyası kapsamında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesi gereğince 12/09/2018 tarihli ve 2018/1335 soruşturma, 2018/117 karar sayısı ile ayırma kararı verildiği ve 2018/1672 soruşturma sayısına kaydedildiği, sanığın evinin bahçesinde 97 gram toz esrar elde edilebilen 26 kök dikili vaziyette keneviri bitkisi ele geçirilmesi eylemi bakımından ise Karamürsel Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/09/2018 tarihli ve 2018/1822 soruşturma, 2018/503 esas, 2018/502 sayılı ile iddianame ile kamu davası açıldığı, her ne kadar iddianamenin sevk maddesi olarak 2313 sayılı Kanun’un 23/5-1. cümlesi belirtilmiş ise de; iddianame anlatımından 2313 sayılı Kanun’un 23/5-2. cümlesi uyarınca dava açıldığının anlaşıldığı,

Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli kararı ile; 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un 23/5-2. cümlesi uyarınca açılan kamu davası hakkında, sanığın eyleminin işbu dosyaya konu eylemi ile aynı tarihte işlediği, sanık hakkında Karamürsel Cumhuriyet savcılığının 2018/1672 soruşturma sayılı dosyasında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen uyuşturucu kullanmak eylemi kapsamında kalacağı ve kullanım fiili bölünemeyeceğinden bahisle durma kararı verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesinde, ancak soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa, gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verileceğinin düzenlendiği, 2313 sayılı Kanun'un 23/5-2.cümlesinde, "…Münhasıran kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu madde kapsamında ekim yapma ibaresinden, tohumun toprağa ekilmesinden ürünün hasadına kadarki süreç anlaşılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın kenevir ekme eyleminin müstakil olarak suç oluşturduğu, sanık hakkında 2313 sayılı Kanun kapsamındaki eylemi bakımından yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile durma kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; sanığın müstakil suç oluşturan “kenevir ekme” eylemine ilişkin olarak açılan kamu davasında yargılamaya devam olunarak esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile durma kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli ve 2019/201 esas, 2019/467 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 23/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2422, Karar No: 2019/2432, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2422 E.  ,  2019/2432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3553, Karar No: 2010/6203, Tarih: 28.10.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/3553 E.  ,  2010/6203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17033, Karar No: 2007/16222, Tarih: 10.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17033 E.  ,  2007/16222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5102, Karar No: 2016/16285, Tarih: 21.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5102 E.  ,  2016/16285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: TCDD Genel Müdürlüğü hakkında açılan davanın kabulüne, TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı TCDD Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece TCDD Genel Müdürlüğü hakkında açılan davanın kabulüne, TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan TCDD Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ait taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattının işletme ve bakım sorumluluğu davalılardan TEDAŞ'a ait olup, TEDAŞ ile davalı TCDD Genel Müdürlüğü arasında yapılan sözleşme kendi aralarındaki iç ilişkiyi düzenlemektedir.

Bu durumda, davacıya ait taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atıldığı ve söz konusu hattın işletme ve bakım sorumluluğunun da davalı TEDAŞ'a ait olduğu gözetilerek TEDAŞ hakkında açılan davanın kabulüne, diğer davalılar aleyhinde açılan davaların ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı TCDD Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8786, Karar No: 2016/8424, Tarih: 30.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8786 E.  ,  2016/8424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık ve hüküm; davacının işletme sahibi olduğu eczane tarafından, reçete karşılığı davalı ... Kurumuna verilen ilaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Davanın, bu niteliğine göre; temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Bu itibarla, 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 30.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13462, Karar No: 2015/7745, Tarih: 08.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13462 E.  ,  2015/7745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... hızlı tren inşaatı ... hattının rehabilitasyonu ve yeniden inşası projesinin yüklenici firmalarından biri olan ... Ticaret Anonim Şirketi'nde sanat yapıları şefi olarak görev yapan sanık... denetiminde inşai faaliyetin sürdürüldüğü sırada ortaya çıkan tonozlu yapının tarihi eser niteliğinde olduğu yönünde...Müze Müdürlüğü'ne gelen bir ihbarın değerlendirilmesi için müze müdürü ve iki arkeolog tarafından yerinde yapılan incelemelerde, bir kısmı tahrip edilmiş olan yapının Roma dönemine tarihlendirilen oda mezarına ait dromos olduğunun tespit edilmesi üzerine, saha görevlilerine, yapının 2863 sayılı Kanun kapsamında kalan kültür varlıklarından olduğu, çalışmanın derhal durdurulması gerektiği ve müze müdürlüğü tarafından yapının alınacağı bildirildikten sonra müzeye dönüldüğünde, müdahaleye devam edildiğinin ve yapının tekrar yıkılmaya başlandığının ihbar edilmesi ile yeniden alana intikal edildiği ve yapının tamamen moloz yığınına dönüştüğünün tespit edildiği, sanığın aşamalardaki savunmasında, yapının kültür varlığı olmadığını, 160 yıllık geçmişe sahip bir hidroelektrik menfez olduğunu beyan ettiği, tanık müze görevlilerinin kolluk beyanlarında ve 14/02/2012 tarihli raporlarında, davaya konu yapının 2863 sayılı Kanun kapsamında mezar odası olduğunun belirtildiği anlaşılmakla,

Dosya kapsamında mevcut tüm bilgi ve fotoğraflar değerlendirilmek üzere, dava konusu yapı hakkında üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan tarafsız bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlığı olup olmadığının tespit edilmesi, 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığının belirlenmesi halinde, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3118, Karar No: 2017/7978, Tarih: 18.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3118 E.  ,  2017/7978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ...

tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesi ile davalının ... ili, ... ilçesi, ... 2. Etap ... 12 No:117 Kat:20 D:81 adresinde oturduğunu, alt katında oturan davalının balkonuna pergole yaptırarak davacının dairesinin görüş açısını bozduğunu, bu nedenle davalının balkonunun üstünü örten pergolenin projeye uygun hale getirilmesini ve tecavüzün önlenmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, davalının balkon üstünü kapatan pergolelerini projeye uygun hale getirmesine, bunun için davalıya kararın kesinleşmesinden itibaren 1 haftalık süre verilmesine, süre sonunda karar yerine getirilmediği takdirde pergolenin davacı tarafça sökülmesine, söküm bedeli olan 1.500,00.-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık projeye aykırılığın eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkeme tarafından, eski hale getirme bedeli olarak belirlenen meblağın da davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi HMK'nın 26. maddesi hükmü gererğince doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1. paragrafının 2. satırındaki "verilmesine" sözcüğünden sonra gelen "süre sonunda karar yerine getirilmediği takdirde pergoleninin davacı tarafça sökülmesine söküm bedeli olan 1,500.-TL'nin davalıdan tahsiline” ibaresinin metinden çıkartılması suretiyle 6100 sayılı HMK'ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK'nın 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/10/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.