muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4183, Karar No: 2020/785, Tarih: 26.02.2020

Görüldüğü üzere aynı Yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yürürlükte olan mevzuat göz önüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin Yargıtay Dairesince reddolunacağı, ancak; Yargıtay Cumhuriyet savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı, bunun da vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10,11, 36, 90 md. ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adına TBMM tarafından yapıldığını, ancak; bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay Dairemiz tarafından CMK da sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK.nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK.nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim.

2) Esas Yününden Muhalefetim: Sanık ...’in, maktul ...’ı kasten öldürdüğü sübuta eren dosyada; olaydan 15 gün önce maktulün, alkollü olarak sanığın kahvesinin önünde diğer müşterileri rahatsız edecek boyutta bağırması üzerine kavga çıktığı, çevredekilerin uyardığı, olay günü de maktulün alkollü şekilde, sanığın kahvesi önünde durarak içerdeki ... isimli kişiyi dışarı çağırdığı, kahve önündeki sanığın da maktule ...’ın işi var gelemez, sen git demesi üzerine, maktul ile sanığın sözlü tartışmaya başladıkları, sonrasında maktulün önce kafa atarak adli raporda belirtilir şekilde burnundan kesi oluşacak şekilde yaralandığı, çevredekilerin kavgayı ayırdığı, maktulün bu kez sanığa tekrar sinkaflı kelimelerle küfür ettiği ve adli emanette kayıtlı bıçağı çıkarttığı, bunun üzerine sanığın da kahvehaneye giderek içerden bıçak alıp geldiği ve karşılıklı birbirlerine hamle yaptıkları, bu sırada sanığın dosyadaki adli rapora göre bıçakla elinden yaralandığı, maktulün de aldığı bıçak darbeleri sonucu öldüğü olayda; maktulün ölüm olayından 15 gün önce alkollü şekilde işyerinin önünde sanığın müşterileri rahatsız edecek boyutta bağırması ile başlayan kavgada haksız hareketi ile olayı başlatan taraf olduğu, bu nedenle tarafların kavga ettiği, araya girenlerce ayrıldığı, olay günü maktulün yine alkollü olarak sanığın işyeri önüne gelmesi nedeniyle, sanığın onun oradan gitmesini istediği, sanığın bu hareketinin haksızlık içeren bir talep olmadığı, ancak maktulün önce sanığa kafa atıp burnunu yaraladığı, çevredekilerce ayrıldıkları, ancak; maktulün durmayarak bu kez sanığa sinkaflı küfür edip belindeki bıçağı çıkardığı, bunun üzerine sanığın da dükkandan bıçak getirdiği, sanıkla maktulün birbirlerine hamle yaptıkları sabit olup maktulün tekrar eden dört ayrı haksız hareketinin bulunduğu ( 1) Birinci kavga, 2) İkinci kavgada burna vurma, 3) Çevredekiler ayırdıktan sonra tekrar sinkaflı küfürler etme, 4) Sinkaflı küfürden sonra sanığa bıçak çekme), böylelikle tevali eden tahrikin boyutunun TCK.nin 29. maddesi gereği azamiye yakın olması gerektiğini düşündüğümden sanığın cezasından makul oranda indirim yapılması yönündeki yerel mahkeme kararını onaylayan Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/2766, Karar No: 2021/4375, Tarih: 20.09.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2766 E.  ,  2021/4375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

Taraflar arasında görülen tescil davası sonunda, yerel mahkemece taşınmazın tesciline ilişkin olarak verilen karar davacı Hazine temsilcisi, müdahil davacı ..., müdahil davacı ...’ın bir kısım mirasçıları ... ve müşterekleri vekili, davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili, davalı ... ... vekili ile davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacı Hazine, hudutlarını dava dilekçesinde belirttiği, Ordu İli, Kumru İlçesi, Demircili Mahallesi çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında dere yatağı olarak tescil harici bırakılan taşınmazın, ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olduğunu ileri sürerek, taşınmazın 3402 sayılı Yasa'nın 18. maddesi uyarınca Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında ... ve ..., vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak davaya katılmışlardır.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, 26.07.2012 tarihli teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde, müdahil davacı ... lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilerek, davacı Hazine ve müdahil davacı ...’ın davasının reddine, (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün müdahil davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı Hazine, davalı DSİ Genel Müdürlüğü ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Yargıtay Kapatılan 16. Hukuk Dairesinin 28.12.2015 Tarih, 2015/19382 Esas, 2015/16276 Karar sayılı ilamıyla “ davaya konu taşınmazın 1989 yılında yapılan kadastro tespiti sırasında dere yatağı olması nedeniyle tescil harici bırakıldığı, davada Kumru ...’nın taraf olduğu, ancak 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesi uyarınca Ordu Büyükşehir Belediyesi’nin kurulduğu ve il belediyesinin Büyükşehir Belediyesine dönüştürüldüğü, Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları haline getirildiği, bağlı ilçelerin mülki sınırlarının içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin de tüzel kişiliği kaldırıldığı, buna rağmen Mahkemece, Kumru ... yanında Ordu Büyükşehir ...’nın da davaya dahil edilerek taraf teşkilinin tamamlanmadığı, ayrıca yasal tescil ilanlarının yaptırıldığına dair belgelerin de dosyada bulunmadığı, taşınmazın sınırında Kumru-Fatsa

Karayolu bulunduğu halde karayolları istimlak haritasının getirtilerek zemine uygulanmadığı, taşınmaza ilişkin hava fotoğrafları getirtilerek jeodezi ve fotogrametri uzmanından rapor alınmadığı, müdahil davacının dayandığı 301 nolu tahrir kaydının resmi mercinden getirtilmeden keşifte uygulandığı belirtilerek, öncelikle Ordu Büyükşehir ... davaya dahil edilerek yöntemince taraf teşkilinin sağlanması, bundan sonra dava tarihinden geriye doğru en az 15, 20 ve 25 yıl öncesine ait, yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından getirtilerek dosya arasına konulması, yine Karayolları Genel Müdürlüğünden taşınmazın sınırında bulunan yola ilişkin istimlak haritalarının getirtilmesi, müdahil davacı ...'ın dayandığı 301 tahrir nolu vergi kaydı ile revizyon görmüş ise revizyon gördüğü parselin tespit tutanağı, hükmen uygulanmış ise dava dosyasının getirtilmesi, ardından taşınmaz başında üç kişilik jeodezi ve fotogrametri, üç kişilik ziraat mühendisi ve jeoloji mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılması, keşif sırasında müdahil davacının dayandığı tahrir kaydının sınırlarının zemine uygulanarak kapsamının belirlenmesi, yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, dere yatağı olup olmadığı, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, dere yatağı niteliğinde olup olmadığı hususlarında ayrıntılı beyan alınması, fen bilirkişisinden keşif ve uygulamayı gösterir, dayanılan kayıt ve yola ilişkin istimlak haritasının uygulama ve kapsamını gösterir krokili rapor alınması, üç kişilik jeodezi ve fotogrametri, üç kişilik ziraat mühendisi ve jeoloji mühendisinden, taşınmazın niteliği ile ilgili ayrıntılı rapor alınması, bundan sonra toplanan deliller uyarınca karar verilmesi” gereğine değinilmek suretiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı Hazinenin davasının kısmen kabulüne, 18/05/2017 tarihli teknik bilirkişi ek raporu ve eki krokisinde (B) harfi ile gösterilen 1.477,63 metrekarelik taşınmaz bölümünün Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, müdahil davacı ...'ın davasının kısmen kabulüne, aynı rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 1.478,03 metrekarelik taşınmaz bölümünün ... adına tapuya kayıt ve tesciline, müdahil davacı ...'ın davasının 14/12/2017 tarihi itibari ile açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi, müdahil davacı ..., müdahil davacı ...’ın bir kısım mirasçıları ... ve müşterekleri vekili, davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili, davalı ... ... vekili ile davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi gereği görüşüldü.

Mahkemece, hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümde, müdahil davacı ... lehine 3402 sayılı Yasa'nın 14. ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen bölümde ise davacı Hazine lehine 3402 sayılı Yasa'nın 18. maddesinde belirtilen koşulların oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Dosya kapsamından, dava konusu taşınmaz bölümlerinin, 1989 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olduğundan bahisle tescil harici bırakıldığı, DSİ 7. Bölge Müdürlüğünden gelen 25.05.2012 tarihli yazı cevabından, dava konusu taşınmaz bölümlerinde herhangi bir dere ıslah çalışması yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece mahallinde bozma öncesi yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler Mustafa Dizmek ve Seyit Toraman ile davalı tanığı..., dava konusu taşınmazın sınırında bulunan derenin öncesinde daha ileriden aktığını ancak zamanla taşınmaza yaklaştığını, hatta zamanında meydana gelen selde, derenin, müdahil davacı ...’in bir kısım yerini de içine aldığını beyan etmişlerdir. Keşif sonrası aldırılan jeolog bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmaz bölümlerinin uzun zamandır tarım amaçlı kullanıldığı, taşınmazların bugünkü dere yatağının kotundan yüksekte olduğu ancak yine de Elekçi Deresi’nin taşkın sahası içerisinde bulunduğu belirtilmiştir. Bozma sonrası mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ... beyanlarında, dava konusu taşınmazın sınırındaki derenin öncesinde daha yukarıdan aktığını, sel ve hafriyat alımı sebebiyle taşınmazın alçaldığını, taşınmazın diğer sınırından geçen yol yapılınca derenin yatak değiştirdiğini beyan etmişlerdir. Yine, bozma sonrası aldırılan jeolog bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın, sınırında bulunan dereden 3,5 – 4 metre yükseklikte bulunduğu, Elekçi Deresi’nin zamanla yatak değiştirmesinden dolayı geniş bir su akış alanına sahip olduğu, olası bir sel durumunda suyun yükselerek dava konusu taşınmaza ulaşmasının zor olduğu, taşınmazın zemin yapısı incelendiğinde, uzun zaman önce dere vasfını yitirdiği ve uzun zamandan beri su baskını gibi doğal afetlere maruz kalmadığının anlaşıldığı belirtilmiştir. Harita mühendisi bilirkişi kurulundan alınan raporda ise, dosya arasına alınan hava fotoğraflarından, 1969 ve 1984 yıllarında, hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü üzerinden dere geçtiği belirtilmiştir. Mahkemece, bozma öncesi ve bozma sonrası aldırılan jeolog bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmemiş, dava konusu taşınmaz bölümlerinin halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığı, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığı hususunda yeterli araştırma ve inceleme de yapılmamıştır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmaz bölümlerine ait, dosya arasında bulunan hava fotoğrafları dışında, başkaca hava fotoğrafları olup olmadığı araştırılmalı, varsa dosya arasına alınmalı, dosya bu şekilde ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, 3 kişilik jeolog bilirkişi kurulu, 3 kişilik jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi kurulu, 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu ve teknik bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, dava konusu taşınmaz bölümlerinin öncesinin ne olduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın ne zaman başlayıp bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeye çalışılmalı, teknik bilirkişiden keşfi takibe elverişli, dava konusu taşınmaz bölümlerini, komşularıyla birlikte gösterir krokili rapor alınmalı, jeolog ve ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, dava konusu taşınmaz bölümlerinin toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerilerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmazların imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi, taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğini, taşınmazların dere yatağı vasfında olup olmadığını veya dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında değilse derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını açıklayan, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazları tüm yönleriyle gösterecek şekilde çekilmiş (taşınmazların sınırlarının kabaca işaretlendiği) renkli fotoğraflarını içerir, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi kuruluna, dosya arasına alınmış ve alınacak olan hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, dava konusu taşınmaz bölümlerinin, hava fotoğraflarının çekildiği tarihlerdeki niteliği, kullanım şekli ve süresi ile varsa imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı ve hangi tarihte tamamlandığı hususlarında ayrıntılı rapor düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, alınan peşin harcın iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

20.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi Başkan
Yargıtay — Esas No: 2019/12762, Karar No: 2020/8651, Tarih: 12.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/12762 E.  ,  2020/8651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesinin davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen kararına karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvuru talebinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin tarafların istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.03.2018 tarihli, 2017/150 esas ve 2018/55 karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak davanın davalı ... yönünden taraf sıfatı yokluğu nedeniyle pasif husumetten reddine karar verilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Taraf vekillerinin vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13690, Karar No: 2013/11816, Tarih: 06.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13690 E.  ,  2013/11816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Sulh Hukuk (... 2. Sulh Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 04.05.2012 tarih ve 2011/1031-2012/574 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 20.01.2011 tarihinde ... Şubesi’ne gelerek 5.855,42 TL ve 5.847,32 TL olmak üzere toplamda 11.702,73 TL lik 2 adet ... doğum borçlanması için fiş kestirdiğini, davalının banka çalışanı stajyer memur ... 'a 1 deste para uzattığını, personelin desteyi saydıktan sonra kasasına koyduğunu, memurun uzatılan destenin 100 adet 50 TL’lik olduğunu zannettiğini, müşterinin uzattığı 5.000 TL’yi kasasına koyduktan sonra işlem yaparken davalının kendisine 10.000 TL vermiş gibi değerlendirdiğini, daha sonra davalının 20 adet 200 TL’lik olmak üzere 4.000 TL daha verdiğini, daha önce davalıdan 10.000 TL aldığını zannettiği için 4.000 TL’nin yarısı olan 2.000 TL’yi direkt olarak davalıya geri verdiğini, kalan 2.000 TL’nin içinden ise tahsil etmesi gereken paranın kalanı 1.702,73 TL’yi düştükten sonra davalıya 297,27 TL para üstü verdiğini, 10 TL’lik kasa noksanının ise bozuk paralardan kaynaklandığını düşündüğünü, akşam kasa sayım işlemleri yapıldıktan sonra 5.010 TL’lik açığın davalının işleminden kaynaklandığının anlaşıldığını ileri sürerek, şimdilik 5.010 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin banka personeline 14.000 TL verdiğini, 14.000 TL sayıldıktan sonra önce 2.000 TL’nin müvekkiline iade edildiğini, daha sonra kalan 297,27 TL para üstünün verildiğini, davalının işlem öncesi babası ile birlikte ... ... Bankası'na giderek babasının hesabından 10.000 TL çektiğini, vakit kaybetmeden davacı bankaya giderek ödeme yaptığını, ödeme sonrasında da dekontu aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının 20.01.2011 tarihinde para yatırma işlemi yaptığı, işlem sonrasında bankanın resmi kayıtlarına ve müşteriye verilen dekontlara göre 5.855,42 TL ve 5.847,31 TL olmak üzere iki seferde toplam 11.710 TL para yatırdığı, işlem sonrası davalıya 2.290 TL para iade edildiği, davacı bankanın kendi kayıtlarının aksini aynı kuvvette bir delil ile ispat etmesi gerektiği, kamera kayıtlarında davalının banka çalışanına verdiği paraların miktarı ve renginin seçilemediği, müfettiş raporunun ihtimallerden yola çıkılarak akıl yürütme yöntemiyle hazırlandığı, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.