muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/440, Karar No: 2020/360, Tarih: 09.07.2020

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan sanıklar ... ve...hakkında verilen beraat kararları Özel Dairece düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan verilen beraat kararı ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eylemi ile maktulün ölümü arasında nedensellik bağının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, Yerel Mahkeme kararının "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel Mahkemece; “...Sanığın kullandığı araç ile elektrik direğine çarptığı, yolun kenarında bekledikleri esnada kendilerine yardıma gelen müteveffanın kopan elektrik yüklü tele teması neticesi ölümü ile neticelenen eylemde, sanık ...'in taksirli eylemi ile elektrik direğine çarptığı sabit olmakla birlikte bu aşamadan sonra elektrik telinin kopmasını önleyebilecek durumda bulunmadığı gibi dikkat ve özen yükümlülüğü doğrultusunda kaza mahallinde alınabilecek herhangi bir önlem de bulunmadığı değerlendirilmekle tesadüfen olay mahallinde bulunan müteveffanın yukarıda açıklandığı şekilde kopan elektrik telinin teması ile ölmesi eylemi ile sanığın eylemi arasında nedensellik bağının bulunmadığı,” şeklindeki gerekçe ile sanığın taksirli eylemi ile maktülün ölümü arasında illiyet bağı bulunmadığından bahisle sanığın beraatine ilişkin verilen ilk hükmün Özel Dairece, sanığın eylemi ile ölüm arasında nedensellik bağı bulunduğu gözetilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasından sonra yapılan yargılama sonucunda; "...Tartışılması gereken noktanın maktulün ölümünde sanığın taksire dayalı kusurunun bulunup bulunmadığıdır...TCK'nın 22. maddesinin gerekçesinde 'taksirli suçların belirgin özelliği, icraî veya ihmalî şekilde olabilen iradi hareketin varlığı ve kanunî tanımda yer alan unsurlardan birinin öngörülmemiş olmasıdır.' denilmek suretiyle taksirin unsurlarından olan neticenin öngörülebilir olması açıklanmış olup bu olayda neticenin öngörülebilir özelliği gerçekleşmemiştir. Taksirli suçlarda toplumun kendisine yüklediği dikkat ve özen vazifesini ihlâl ederek zararlı neticeye sebep olan ferdin cezalandırılacağı kabul edilmiş, söz konusu vazifenin yerine getirilmesi, her vazifenin yerine getirilmesinde aranan bir imkânın varlığına bağlıdır, işte bu imkân neticenin öngörülebilir nitelikte olmasıdır, bu bakımdan öngörebilmenin imkânsız olması durumunda taksirden söz edilemez. Öngörülemeyen bir neticeye engel olunabilmesi de düşünülemeyeceği için engel olunabilmesi düşünülemeyen bir neticeden de sanığı kusurlu tutmak mümkün değildir. Dosyamıza konu olayda sanık ve ölen elektrik telinin düşebileceğini öngörmemişlerdir. Öngörülmesi mümkün olmayan bir olayda da dikkat ve özen yükümlülüğüne uyulmadığı ileri sürülemeyeceğinden olayda taksirin unsurlarından olan dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılığın bulunduğu söylenemez.” biçiminde, olayda sanığın taksire dayalı kusurunun bulunmadığına ilişkin önceki kararda yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçeler gösterilerek sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp önceki hükümde yer almayan delillere dayanılarak yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurulmuş olması nedeniyle yeni hüküm niteliğinde olduğundan, Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni hükmün de doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınması mümkün olmadığından dosyanın temyiz incelemesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.12.2015 tarihli ve 980-1442 sayılı karar "yeni hüküm" niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 09.07.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

Yazı İşleri Müdürü

Ö.B

...
Yargıtay — Esas No: 2014/5388, Karar No: 2014/13727, Tarih: 18.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5388 E.  ,  2014/13727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Fatsa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 14/01/2014

Numarası : 2011/721-2014/25

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı Okul Aile Birliği vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı sebebe bir dayanmaksızın fesih edildiğini ileri sürerek, bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının işvereni olan Okul-Aile Birliği 14.6.1973 tarihli 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 5257 sayılı Kanunla değişik 16. Maddesine göre hazırlanan Milli Eğitim Bakanlığı Okul- Aile Birliği Yönetmeliğine göre kurulmuştur.

Somut olayda ihtilafın çözümlenmesi için Okul-Aile Birliklerinin tüzel kişiliklerinin bulunup bulunmadığının tartışılması gerekir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 47. Maddesinde tüzel kişiliğin tanımı şu şekilde yapılmıştır. " Başlı başına bir varlığı olmak üzere örgütlenmiş kişi toplulukları ve belli bir amaca özgülenmiş olan bağımsız mal toplulukları, kendileri ile ilgili özel hükümleri uyarınca tüzel kişilik kazanırlar"

Türk Medeni Kanunu’nun açık hükmünden hareket edildiğinde Milli Eğitim Bakanlığı Okul- Aile Birliği Yönetmeliğinde Birliğin Özel Hukuk Tüzel Kişiliği veya Kamu Tüzel Kişiliği olduğu yönünde bir hüküm bulunmadığından örgütlenmiş bir kişi topluluğu olmalarına rağmen Okul-Aile Birliklerinin tüzel kişiliklerinin bulunmadığının, bu durumda tüzel kişiliği bulunmayan Okul-Aile Birliklerinin yasal temsilcisinin Milli Eğitim Bakanlığı olduğunun kabulü gerekir.

Yapılacak iş, davacının husumeti tevcihte hata yaptığı kabul edilerek davanın Milli Eğitim Bakanlığı’na yöneltilmesi sağlanmak suretiyle taraf teşkili sağlandıktan sonra davanın esasına girilerek karar vermektir.

Mahkemece taraf teşkili sağlanmadan, Okul-Aile Birliği aleyhine hüküm kurularak karar verilmiş olması isabetsiz olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Okul Aile Birliği Başkanlığına iadesine, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7410, Karar No: 2013/22823, Tarih: 29.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/7410 E.  ,  2013/22823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 10.02.2009-17.01.2011 tarihleri arasındaki sigortalılığının 5510 sayılı yasanın 4-a maddesi kapsamında sigortalılığı olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

13.05.1988-17.01.2011 tarihleri arasında 506 sayılı Yasaya tabi zorunlu (kesintili), 01.06.1994-11.10.2011 tarihleri arasında 2926 sayılı yasaya tabi kesintili sigortalılığı bulunan davacının, 10.02.2009-17.01.2011 tarihleri arasındaki 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine tabi zorunlu sigortalılığının 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine tabi sigortalılığı ile çakışması sonucu iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davacının çakışan dönemde hangi yasal düzenleme çerçevesinde sigortalı olduğu hususudur.

Davanın yasal dayanağı, ihtilaf konusu dönemde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ile aynı Yasanın 53. maddesidir. 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, … Tarımsal faaliyette bulunanlar, …” sigortalı sayılmışlardır.

Sigortalılık hallerinin birleşmesini düzenleyen 53. maddenin birinci fıkrasında ise, sigortalının, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde yer alan sigortalılık hallerinden birden fazlasına aynı anda tabi olmasını gerektirecek şekilde çalışması halinde; öncelikle aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında, (c) bendi kapsamında çalışması yoksa ilk önce başlayan sigortalılık ilişkisi esas alınarak sigortalı sayılacağı belirtilmiştir.

Bu bağlamda 5510 sayılı Yasanın 53. maddesinde, 13.02.2011 tarihli 6111 sayılı Kanunun 33. maddesi ile yapılan değişiklik üzerinde de durmakta yarar vardır. Anılan değişiklik ile, 53. madde “Sigortalının 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b)

Bu bağlamda 5510 sayılı Yasanın 53. maddesinde, 13.02.2011 tarihli 6111 sayılı Kanunun 33. maddesi ile yapılan değişiklik üzerinde de durmakta yarar vardır. Anılan değişiklik ile, 53. madde “Sigortalının 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b)

bentlerinde yer alan sigortalılık statüleri ile (c) bendinde yer alan sigortalılık statüsüne aynı anda tabi olacak şekilde Kanun kapsamına girmesi halinde öncelikle aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında, (a) ve (b) bentlerinde yer alan sigortalılık statülerine tabi olacak şekilde Kanun kapsamına girmesi halinde ise aynı maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılır..." şeklinde değiştirilmiş ise de; 6111 sayılı Kanunun yürürlüğe dair 215/b. maddesindeki, "...33...maddesi yayımı (25.02.2011) takip eden ayın birinci günü (01.3.2011)yürürlüğe girer." düzenlemesi ile, "Kanunun 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında bu maddenin yürürlük tarihi itibarıyla yapılan değişiklikler, bu değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihten öncesi için uygulanmaz." şeklindeki aynı yasanın geçici 33. maddesi gözetildiğinde, uyuşmazlığın çözümünde, 5510 sayılı Kanunun 53. maddesinin, 6111 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki halinin esas alınacağı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece, öncelikle, ihtilaf konusu dönemde davacının ürün satışlarından prim tevkifatının yapılıp yapılmadığı ve Kurum kayıtlarına intikali araştırılarak, uyuşmazlık konusu dönemde davacının kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyetinin varlığı ve süresi yönünden gerekli inceleme ve araştırma yapılarak; nerede oturduğu, kendi mülkü veya miras yolu ile elde ettiği mülkte mi? yoksa ortaklık ya da kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde mi? tarımsal faaliyette bulunduğu; varsa, ortaklık veya kiralamaya ve arazi miktarına ait delillerin neler olduğu, icar sözleşmesi bulunup bulunmadığı; ilçe tarım müdürlüğü, tarım kredi ile yağlı tohumlar veya ürettiği ürün çeşitlerine göre üyesi olma ihtimali bulunan diğer kooperatif kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri; hangi tür ürünler ektiği, ne kadar ürün elde ederek nerelere sattığı, ürün teslimlerinden Bağ-Kur prim tevkifatı yapılıp yapılmadığı, tarımsal faaliyete ara verip vermediği, zirai kurum kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri, kooperatif ve bankalardan tarımsal amaçlı kredi kullanıp kullanmadığı, ortalama gelirinin ne kadar olduğu ve geçimini sağlamaya yetip yetmediği, tohum veya gübre alımlarına ilişkin belgeleri bulunup bulunmadığı, ruhsatlı veya satın almaya ilişkin sözleşmesi ile malikinin beyanı da alınmak suretiyle zilyetliğinde olan traktörü bulunup bulunmadığı, hayvanı; dolayısıyla hayvan satış sözleşmeleri veya süt satımına ilişkin müstahsil makbuzları bulunup bulunmadığı hususları dava konusu dönem içerisinde görev yapan muhtar veya azalar ile, ilgili kişi ve kurumlardan sorularak ve zabıta marifetiyle araştırılıp somut verilere dayalı tespit yapılarak, açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapılıp, davacının ihtilaf konusu olan çakışan dönemde 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının b bendi çerçevesinde tarımsal faaliyetinin varlığı kuşku ve duraksamaya neden olmayacak şekilde belirlenmeli, yapılacak araştırma sonucu, davacının ihtilaf konusu dönemde tarımsal faaliyetinin bulunmadığının tespiti halinde, çakışan dönemde davacının 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı olduğu kabul edilmelidir.

Çakışan dönemde tarımsal faaliyetin varlığının tespiti halinde, anılan Yasanın “Sigortalı Sayılmayanlar” başlığını taşıyan 6. maddesinin (ı) bendinin “Kamu idarelerinde ve Kanunun ek 5 inci maddesi kapsamında sayılanlar hariç olmak üzere, tarım işlerinde veya orman işlerinde hizmet akdiyle süreksiz işlerde çalışanlar ile

Çakışan dönemde tarımsal faaliyetin varlığının tespiti halinde, anılan Yasanın “Sigortalı Sayılmayanlar” başlığını taşıyan 6. maddesinin (ı) bendinin “Kamu idarelerinde ve Kanunun ek 5 inci maddesi kapsamında sayılanlar hariç olmak üzere, tarım işlerinde veya orman işlerinde hizmet akdiyle süreksiz işlerde çalışanlar ile

tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; tarımsal faaliyette bulunan ve yıllık tarımsal faaliyet gelirlerinden, bu faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten sonra kalan tutarın aylık ortalamasının, bu Kanunda tanımlanan prime esas günlük kazanç alt sınırının otuz katından az olduğunu (Değişik ibare:13.02.2011-6111 S.K./25.mad) belgeleyenler ile 65 yaşını dolduranlardan talepte bulunanlar, … 4 üncü ve 5 inci maddelere göre sigortalı sayılmaz.” hükmü gözetilerek, davacının tarımsal faaliyetten elde ettiği gelir belirlenerek, 5510 sayılı Yasanın 82 maddesi uyarınca Türkiye Ziraat Odalar Birliğinden davacının ihtilaflı dönemde sahip olduğu taşınmaz miktarı ve niteliğine göre 06.03.2009-10.02.2010 tarihleri arasında bu taşınmazlarda bulunulan tarımsal faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten sonra kalan gelirin aylık ortalamasının prime esas günlük kazanç alt sınırının 2009yılı için 16 ve 2010 yılı için ise 17 katından az olup olmadığı sorularak, davacının 5510 sayılı yasanın 6/1-ı bendi kapsamına girip girmediği belirlenerek, sonucuna göre çakışan dönemde anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde sigortalı sayılıp sayılmayacağı irdelenmeli, 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının b bendi kapsamında sigortalı sayılamayacağının belirlenmesi halinde de, çakışan dönemde davacının 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı olduğu kabul edilmelidir.

Davacı yönünden, çakışan dönemde, 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında sigortalılık şartlarının varlığı halinde, ihtilaf konusu dönem yönünden önce başlayan sigortalılığın anılan Yasanın 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine tabi sigortalılık olduğu ve bu hali ile Kurumun çakışan 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine tabi sigortalılığın iptali işleminin yerinde olduğu gözetilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/549, Karar No: 2020/1174, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/549 E.  ,  2020/1174 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3899, Karar No: 2024/427, Tarih: 01.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/3899 E.  ,  2024/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... ili İslahiye ilçesi Beyler Mahallesi çalışma alanında bulunan 17 ada 64 parsel (yeni 118 ada 64 parsel) ... 74318 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacılar vekili; dava konusu İslahiye ilçesi Beyler Mahallesi 17 ada 64 parsel ... taşınmazı davacıların müşterek murisinin malik ve zilyet sıfatıyla uzun süreden beri kullanıldığını, murisin vefatıyla dava konusu taşınmazın davacılara intikal ettiğini, kadastro çalışmaları sırasında dava konusu taşınmazın Hazine adına tescil edildiğini, kadastro tespit tarihine göre zilyetliğe dayanan kazandırıcı zamanaşımı şartlarının oluştuğunu beyanla, dava konusu taşınmazın Maliye Hazinesi üzerindeki tapu kaydının iptali ile davacılar adına hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili; davacılar açısından hak düşürücü sürenin bulunduğunu ve davacıların bu süreyi kaçırdığını, harcın eksik yatırıldığını, dava konusu taşınmazın Hazinenin tapulu mülkü olduğunu, davacıların ve murislerinin dava konusu taşınmaz üzerinde haklarının olmadığını, taşınmazda hakka dayanan bir zilyetliklerinin olmadığını, taşınmazı elde bulunduruyor iseler bunun Hazinenin izin ve rızası olmaksızın taşınmazı işgal anlamına geldiğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 02.07.2003 tarihli ve 1994/158 Esas 2003/208 Karar ... kararla; dava konusu taşınmazda davacıların murisi Halil Gürler ile birlikte eklemeli zilyetliklerinin kadastro tespiti yapılıncaya kadar kazandırıcı zaman aşımı zilyetlik süresi olan 20 yılı aştığı, davacılar ile murisleri tarafından taşınmazın tarım arazisi olarak kullanıldığı, senetsizden zilyetlikle edinilen taşınmaz miktarı yönünden de iktisaba engel bir durumun olmadığı sabit olduğundan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 07.11.2007 tarihli ve 2007/15316 Esas 2007/13992 Karar ... kararıyla "... çekişmeli taşınmazı bulunduğu yerde 1985 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışmalarına hazırlık amacıyla fotogrametri yöntemiyle düzenlenen uçuş paftaları varsa getirtilerek tasarruf çizgileri olup olmadığı araştırılmalı, bu çizgilere göre taşınmazın tamamının o yıllarda kullanılıp kullanılmadığı belirlenmeli; yerel bilirkişilerden ve tanıklardan zilyetlik başlamadan önceki hali, zilyetliğin ne zaman başladığı, nasıl sürdürüldüğü ayrıntılı olarak sorulmalı; incelemede hem o yıllara ait hem daha eski tarihli hava fotoğraflarından faydalanılmalı; davacılar yönünden 3402 ... Yasanın 14-17. maddelerinde sayılan diğer kısıtlayıcı araştırmalar yapılmalı; kayalık olduğu belirlenen fen bilirkişi raporunda (A) ila (H) ile gösterilen bölümler tarıma ve dolayısıyla zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığından bu bölümler ifraz edilerek Hazine üzerinde bırakılmalı; diğer bölümler yönünden ise, yukarıda anlatılan inceleme sonunda elde edilecek delillere göre karar verilmelidir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacıların ve murislerinin dava konusu taşınmazda zilyetliklerinin bulunduğu, bunun kadimden beri devam ettiği, dava konusu taşınmazın zilyetlikle mülkiyet iktisabına elverişli yerlerden olduğu, dava konusu taşınmazda yapılan keşiflerde davacıların murisleri Halil Gürler ve onun da murisi Hasan ile birlikte eklemeli zilyetliklerinin kadastro tespiti yapılıncaya kadar kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik süresi olan 20 yılı aştığı, davacılar ile murisleri tarafından taşınmazın tarım arazisi olarak kullanıldığı, belli yıllarda taşınmazda zirai faaliyet yapılmadığı, belli yıllarda zirai faaliyet yapıldığı, tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarından zilyetlikte kesinti olmadığının anlaşıldığı, alınan raporda belli dönemlerde zirai faaliyet yapılmadığı belirtilmiş olsa da bu hususun tek başına zilyetlikte kesinti olduğunu göstermediği gerekçesiyle, kayalık alanlar mülkiyet kazanmaya elverişli olmadığından bu kısımlar açısından talebin reddine, ancak malik sıfatıyla zilyetliği sürdürülen dava konusu taşınmazın diğer alanları için talebin kabulüne, İslahiye ilçesi Beyler Mahallesi 118 ada 64 parselin 17.11.2015 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda yer alan ve rapora ek krokide bulunan A, B, C, D, E, F, G, H ile gösterilen ve toplam alanı 6353,77 m2 olan kısmın ifrazıyla mülkiyetinin hazine üzerinde bırakılmasına, yukarıda belirtilen kısmın ifrazından sonra Beyler Mahallesi 118 ada 64 parselin kalan 68.101,22 m2'sinin davacılar adına miras hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.