muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4966, Karar No: 2024/2514, Tarih: 29.02.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, 2010 ve 2011 eylemlerinin zamanaşımına uğradığına, lehe düzenlemenin aleyhe uygulandığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Düzgün İş Oto Kaporta Limited Şirketinin yetkili temsilcisi olan sanığın, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında gerçek bir alışverişe dayanmayan ve şirketi adına düzenlenen bir kısım faturaları katma değer vergisi beyannamesinde indirmek suretiyle kullanarak 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği iddiası ile hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanığın, alımlarının gerçek olduğunu, büyük bir firma olduğunu, çok sayıda işçi çalıştırdığını, kanaat üzerine işlem yapıldığını beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmediği, sanığın mal aldığı firmalara ait vergi inceleme raporlarının, bilirkişi raporunun UYAP kayıtlarında yer aldığı anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından sanığın savunması, vergi inceleme raporları, suça konu edilen faturalar ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine karar vererek temyize konu hükmün verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, suça konu edilen faturaların 2012 yılının Haziran ayı beyannamesinde de gösterilmiş olması nedeniyle suç tarihinin beyanname tarihini takip eden ayın 25 inci günü olan 25.07.2012 tarihi olduğu ve zamanaşımı süresinin bu tarihten işlemeye başlayacağından, tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.

2. Sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmediğinin anlaşılması, düzenleyici firmalara ilişkin vergi incelmelerinin sonuçlarının araştırılmamış olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

a) Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında “sahte fatura düzenleme“ suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,

a) Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında “sahte fatura düzenleme“ suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,

b) Gerekli görülmesi halinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden; mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesap hareketleri ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, düzenleyici firmaların yeterli mal girişi olup olmadığı da dikkate alınarak, faturaları düzenleyen mükellef ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2023 tarihli ve 2022/565 Esas, 2023/462 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1547, Karar No: 2020/222, Tarih: 03.02.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/1547 E.  ,  2020/222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülmekte olan asıl ve birleşen itirazın iptali davalarının ilk derece mahkemesinde yapılan yargılaması sonunda verilen kararın asıl ve birleşen davalarda davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından verilen istinaf taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili asıl davada, dava dışı ... Deri Konf. Ürn. ve Tic. Ltd. Şti’nin davacı bankadan genel kredi sözleşmesi ile krediler kullandığını, davalıların kredi sözleşmesine müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imza attığını, kredi borçları zamanında ödenmeyince ... İcra Müdürlüğü'nde 2015/1252 esas sayılı icra takibi başlatıldığını, borçluların takibe itiraz ederek takibi durdurduklarını belirterek itirazın iptaline ve %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalılardan ...’na ait taşınmazların kendi asaleten ve kefaleten borçları ile davadışı ... Deri Konf. Ürn. ve Tic. Ltd. Şti’nin kredi borçlarına teminat olmak üzere ipotek verildiğini, davacının aynı kredi borçları için ayrıca ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip de yaptığını, 2004 sayılı İİK’nın 45. maddesi gereğince davacının yalnız rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabileceği, ancak rehnin tutarı borcu ödemeye yetmezse davacının kalan alacağını iflas veya haciz yoluyla takip edebileceğini savunarak, davanın reddini ve % 20'den az olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 2016/62 esas sayılı birleşen davada, asıl kredi borçlusu ... Deri Ltd Şti’ne genel kredi sözleşmesi ile krediler kullandırıldığı, müteselsil kefillerin bu borca kefil oldukları, borcun ödenmemesi üzerine borçlular aleyhine 2015/1257 esas sayılı ilamsız takip başlatıldığı, borçluların takibe itiraz ederek takibi durdurduklarını belirterek itirazın iptaline ve %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili verdiği cevap dilekçesiyle asıl davadaki cevaplarını yinelemişlerdir.

Davacı vekili 2016/63 esas sayılı birleşen davada, asıl borçlu Yavuz Sabuncuoğluna genel kredi sözleşmesi ile krediler kullandırıldığı, müteselsil kefillerin bu borca kefil oldukları, borcun ödenmemesi üzerine borçlular aleyhine 2015/1256 esas sayılı ilamsız takip başlatıldığı, yine söz konusu sözleşme gereği kredi borçlusuna verilmiş çek yapraklarından dolayı sorumluluk riski olan bedeli de yatırmaları gerektiği halde yatırmamaları nedeniyle 2016/91 esas sayılı takibin başlatıldığı ve davalıların her iki takibe de itiraz ederek takibi durdurduklarını belirterek itirazın iptaline ve % 20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili verdiği cevap dilekçesiyle asıl davadaki cevaplarını yinelemişlerdir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporu neticesinde, 2004 sayılı İİK’nın 45. maddesi gerekçesiyle, asıl davada davalı ... hakkındaki davanın usulden reddine, davalı ... ve davalı ... Deri Konf. Ürn. San ve Tic Ltd Şti. hakkındaki davaların kısmen kabulüne, işlemiş 656,61 TL faiz taleplerine ilişkin itirazlarının iptali istemlerinin reddine, icra dosyasındaki diğer itirazlar yönünden itirazlarının iptali ile takibin devamına; diğer iki birleşen dava ile ilgili olarak; davalılar hakkındaki davanın usulden reddine karar verilmiş, hükme karşı asıl ve birleşen davalarda davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporu neticesinde, davacı vekilinin istinaf sebeplerinin kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesinin asıl ve birleşen davalara ilişkin kararının kaldırılmasına, asıl ve birleşen davalarda davalı ... hakkındaki davaların hukuki yarar dava şartı yokluğundan usulden reddine, asıl davada diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulüne, itirazlarının iptaline, takibin devamına; birleşen 2016/62 esas sayılı dava dosyasında, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne, itirazın iptaline, takibin devamına; birleşen 2016/63 esas sayılı dava dosyasında; ... İcra Müdürlüğü’nün 2015/1256 esas sayılı takip dosyası bakımından; diğer davalılar yönünden davanın kabulüne, itirazların iptaline, takibin devamına; ... İcra Müdürlüğü’nün 2016/91 esas sayılı icra takip dosyasına konu dava bakımından; diğer davalılar ... Deri Ltd.Şti. ve ... Deri San. ve Tic. Ltd. Şti tarafından iade edilmeyen çek yaprak bedellerinin depo edilmesine ve davaya konu tüm takiplerde tahsilde tekerrür edilmemesine, diğer istemlerin reddine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen davalarda davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalarda davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle maddi ve muhakeme hukukuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden asıl ve birleşen davalar davacısından alınmasına, 03.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4329, Karar No: 2024/3198, Tarih: 07.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4329 E.  ,  2024/3198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2104 E., 2023/698 K.

KARAR : Kısmen kabul ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/233 E., 2021/274 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; kadını Akşehir'de annesinin yanında oturmaya mecbur bıraktığını, annesinin sözününün üstüne söz söylerse boşayacağını söyleyerek tehdit ettiğini, normal yolla çocuk sahibi olmayacağını sakladığını, 21 yaşındayken kadını tüp bebek tedavisine zorladığını, hamileliği süresince ilgilenmediğini, hamileliğin 2. ayında kadına şiddet uyguladığını, yurt dışına maddî ihtiyacı olamamasına rağmen çalışmaya gittiğini ve 6 ay gelmediğini, doğum sonrasında hastanede ziyaret etmediğini, çocuklardan rahatsız olduğunu söyleyerek yatağını ayırdığını, mal varlığını tanıdıklarının üzerine geçirdiğini, darp ettiğini, çoğu zaman yumruk, tekme ve oklama gibi materyallerle gerçekleştiğini, uzum zamandır aynı evde yaşamadığını ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 3.000,00 TL tedbir ve iştirak, kadın yararına 5.000,00 TL tedbir ve yoksulluk, 300.000,00 TL maddî ve 300.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının hamile kaldıktan sonra iyice agresif ve geçimsiz hale geldiğini, karşı tarafın çocuklarla ilgilenen bir anne olmadığını, eş ve çocuklarını evden kovduğunu, bağırarak üzerine geldiğini, karşı tarafın velâyetlerini istese de çocukları babasına bıraktığını, kendisinin Antalya'ya terk edip gittiğini, hiçbir zaman güleryüz göstermediğini, hiçbir arkadaşıyla ya da arkadaşının ailesi ile ilişki kurmak istemediğini, hiçbir zaman gerektiği gibi hürmette bulunmadığını, devamlı huzursuzluk yarattığını belirterek, asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya bırakılmasına, 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadına hakaret ettiği, oklava ile vurarak yaraladığı, ortak konuttan ayrılarak uzun zamandır ayrı bir evde yaşadığı, sürekli bir şekilde küçümseyici laflar ettiği, kıskançlık yapıp davacıyı kısıtlayıp baskı altına aldığı, evliliklerinin başında davacıya ayrı ev açmayıp kendi ailesi ile birlikte yaşamaya mahkum ettiği, evliliklerinin henüz başında çocuklarının olmaması sebebiyle davacıyı tüp bebek konusunda zorladığı; kadınn ise erkeğe hakaret ettiği, çorba kepçesi ile vurarak yaraladığı boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin kadına nispeten ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile her iki davanın da kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 350,00 TL tedbir ve 400,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir ve 450,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına 15.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat ile tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakası miktarları yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, tazminat taleplerinin reddi, kadın için yoksulluk nafakası ve tazminata hükmedilmesi, çocuklar için iştirak nafakasına hükmedilmesi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-davacı erkek vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, tazminat taleplerinin reddi, kadın için yoksulluk nafakası ve tazminata hükmedilmesi, çocuklar için iştirak nafakasına hükmedilmesi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin sürekli hakaret ettiği, şiddet uyguladığı, erkeğin bağımsız konut temin etmediği ve erkeğin tüp bebek yapılması konusunda kadına baskı uyguladığı yönüyle kusurlu bulunduğu ancak bu kusurlarının af kapsamında kaldığı ve kusur olmaktan çıkartılması gerektiği, erkeğe verilen diğer kusurların isabetli olduğu; kadına yüklenen kusurların yerinde olduğu ayrıca erkeğe sürekli hakaret ettiği yönüyle kusurlu bulunduğu, yine de evlilik birliğini sona erdiren olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğu, ortak çocuklar ... ve ...'nın annesi ile çocuk ...'ın ise babası birlikte yaşadığı, yaşadığı ortamın gelişimine uygun olduğu, ...'ın babası ile yaşamak istediği nazara alınarak; çocuklar ... ve ...'nın velâyetinin annesine verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, ancak çocuk ...'ın velâyetinin babaya verilmesi gerektiği, ... ve ... yararına hükmedilen iştirak nafakalarının az olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle çocuklardan ...'ın velâyetin babaya verilmesine, anne ile kişisel ilişki kurulmasına, çocuk ...'ın tedbir ve iştirak nafakasının reddine, ortak çocuk ... için aylık 1.500,00 TL, çocuk ... için aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, davacı-davalı kadının, karşı davanın kabulüne, ortak çocuklar ve kadın için hükmedilen tedbir nafakasına, ... için hükmedilen iştirak nafakasına, yoksulluk nafakasına, davalı-davacı erkeğin, kendi tazminat taleplerinin reddine, kadın için hükmedilen tazminata, ... ve ...'nın velâyetine, asıl davanın kabul edilmiş olmasına, ortak çocuklar ... ve ... için hükmedilen tedbir ve iştirak nafakasına, kadın için hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakasına yönelik istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince karar gerekçesinde tazminatların az olduğu belirtilmekle bu konuda hüküm kurulmamış olduğu gerekçesiyle 30.03.2023 tarihli ek karar ile kadının bu yöne ilişkin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükmünün kaldırılarak 6100 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin (A) fıkrası gereğince kadın lehine 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk ve iştirak nafakası miktarları yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, tazminat taleplerinin reddi, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar ile çocuklar için hükmedilen iştirak nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davaların kabulü, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar ile miktarları ve erkeğin reddedilen talepleri ile velâyet düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu, 331 inci ve 336 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat miktarı yönlerinden BOZULMASINA,

2.Davalı-davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ...'ye geri verilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10112, Karar No: 2024/11880, Tarih: 27.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10112 E.  ,  2024/11880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/120 E., 2024/151 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazası tespiti ve sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA