muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/18, Karar No: 2007/450, Tarih: 15.02.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/18 E.  ,  2007/450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında temyize konu 107 ada 3, 5, 108 ada 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 112 ada 1, 2, 3, 113 ada 1, 2, 3, 4 ve 117 ada 28 parsel sayılı sırasıyla 2168.28, 2331.95, 1705.91, 891.25, 472.31, 915.31, 741.71, 1100.30, 1516.07, 1580.24, 28.92, 27.22, 773.23, 236.23, 397.85, 1409.44, 616.60 ve 426.01 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tesbit edilmiştir.Askı ilan süresi içinde davacı Hazine taşınmazların taşlık, kayalık yerlerden olup davalılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının oluşmadığı sebebine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece temyize konu taşınmazlar yönünden davanın reddine ve dava konusu taşınmazların davalı tesbit malikleri ve mirasçıları adına payları oranında tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Temyize konu edilen taşınmazların mer'a yada devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmayıp tarım arazisi oldukları davalıların taşınmazlar üzerindeki zilyetliğinin tesbit tarihine kadar çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla 20 yılı aşan bir süre devam ettiği, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yerinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları, düzenlenen teknik bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Delillerin takdiri mahkemeye ait olup takdirde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenlerle ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 15.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1234, Karar No: 2011/3585, Tarih: 15.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1234 E.  ,  2011/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Aynı kamulaştırmaya ilişkin Dairemizce geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerine göre (ör; Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/119 E.-456, Dairenin 2010/1627 E.-8435 K.) biber ürününün 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi 2.150 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda daha yüksek verim (2.350 kg) üzerinden hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozmaya uygun ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1068, Karar No: 2014/7136, Tarih: 10.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1068 E.  ,  2014/7136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 27. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/12/2011 gün ve 2011/198-2011/133 sayılı kararı onayan Daire’nin 05.11.2013 gün ve 2012/2992 - 2013/19727 sayılı kararı aleyhinde davalı banka ve borcu üstlenen ... vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 52.500 USD birikimini ... Salihli Şubesi'ne yatırdığını, bir müddet sonra bankanın zor durumda olduğu duyumunu alan müvekkilinin parayı çekmek için bankaya gittiğini, banka görevlilerinin bankanın kötü durumda olmadığını, paranın devlet güvencesinde olduğunu ve vadeden önce paranın verilmesinin mümkün olmadığını söyleyip müvekkilini ikna ettiklerini, ancak talep edilmesine rağmen paranın ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 1.000,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın borcu üstlenen ... vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2012/2992 E, 2013/19727 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı Banka ve borcu üstlenen ... vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka ve borcu üstlenen ... vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka ve borcu üstlenen ... vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, borcu üstlenen ... harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

15.04.2014 - SK
Yargıtay — Esas No: 2016/16041, Karar No: 2019/1679, Tarih: 26.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16041 E.  ,  2019/1679 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... vasisi ... 2-... vasisi ... arasındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 26.04.2016 günlü ve 2012/668 E. - 2016/230 K. sayılı hükmün, davalı ... vasisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi uyarınca Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Aynı Kanunun 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. 336/3. maddesi, bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla davacının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan Dairemizdir. (HGK 2011/19-54 E., 2011/315 K., 10 HD 2013/13339 E., 2014/3487 K.)

Bu çerçevede davalı vasisinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, davalı ...'un adli yardım talebine dayanak teşkil edecek herhangi bir belge eklenmeksizin temyiz harcı yatırılmadığı ve temyiz aşamasında adli yardım talebinde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı asilin adli yardım şartlarının oluşup oluşmadığı hususunun tespitine ilişkin olarak üzerine kayıtlı mal varlığı bulunup bulunmadığı, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfından yardım alıp almadığı hususlarını da kapsar şekilde ekonomik durum araştırması yapıldıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 26.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3438, Karar No: 2023/13605, Tarih: 23.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3438 E.  ,  2023/13605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1193 E., 2016/28 K.

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 Tarihli ve 2015/1193 Esas, 2016/28 Karar Sayılı Kararı İle

A. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

B. Sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri

1. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

2. Savunma yaptırılmadığına,

3. Lehe hükümlerin uygulanmadığına,

4. Tevzii tahkikat talebinin reddolunduğuna,

5. Düşme kararı verilmesi gerektiğine,

6. Vesaire,

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Tanık beyanlarının çelişkili olduğuna,

2. Sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna,

3. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... hakkında, diğer sanık ...'a silah göstermek suretiyle tehdit ettiği ve olay yerinden ayrıldığı, sanık ...'ın ise daha sonra olay yerine geri gelen sanık ...'a vurmak suretiyle kasten yaraladığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanıkların savunmaları, tanıklar M. S., O.K., B.A. ve G.E.'nin beyanları, adli muayene raporu, 24.04.2015 tarihli olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, sanıkların üzerilerine atılı suçları işledikleri kabul edilerek, mahkûmiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Suçun Unsurlarının Oluşmadığına Yönelik

Sanık ...'ın, diğer sanık ...'a yumruk attığının ve bu eylem nedeniyle ...'ın burnunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Savunma Yapmasının Engellendiğine Yönelik

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Suçun Unsurlarının Oluşmadığına Yönelik

Sanık ...'ın, diğer sanık ...'a yumruk attığının ve bu eylem nedeniyle ...'ın burnunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Savunma Yapmasının Engellendiğine Yönelik

Sanığın 05.11.2015 tarihli duruşmada savunmasını yapmış olması karşısında, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Lehe Hükümlerin Uygulanmadığına Yönelik

Sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanması hukuka uygun bulunmuş, sanığın kişiliği, suçun işlenmesindeki özellikler ve sanığın kasıtlı suçtan mahkûmiyetinin bulunması göz önüne alınarak 5237 sayılı Kanun'un 50, 51 ve 62 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinin uygulanmaması ise, hukuka aykırı bulunmamıştır.

4. Tevzii Tahkikat Talebine Yönelik

Sanığın, 14.01.2016 tarihli karar duruşmasında tevzii tahkikat talebinde bulunmaması karşısında, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5. Düşme Kararı Verilmesi Gerektiğine Yönelik

Sanığa yükletilen 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki kasten yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olmadığı anlaşıldığından, düşme kararı verilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Tanık Beyanları Arasında Çelişki Bulunduğuna Yönelik

Tanıklar G.E. ve B.A.'nın ifadelerinde, sanığın silah çektiğini gördüklerini beyan etmeleri karşısında, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Haksız Tahrik Hükümlerine Yönelik

İlk haksız hareketin sanık ... tarafından gerçekleştirildiği göz önüne alındığında, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sair Hususlar Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/1193 Esas, 2016/28 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10460, Karar No: 2025/2651, Tarih: 18.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2024/10460 E.  ,  2025/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/2E., 2021/207 Karar

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 1992 Mart ile 1995 Eylül ayları arasında ... Turizm A.Ş. Genel Müdürü olarak görev yaptığını, görev yaptığı bu dönemde, ... İstanbul Bölge Eski Müdürü ..., Türk Seyahat Acentaları İstanbul Eski Müdürü ... Beykoz ve ... Paşa Yalısı Müdür Yardımcısı ... ile birlikte 1993-1994 yılları içinde ... Alım-Satım ve Yaptırma Yönetmeliği ile Emanet İşleri Yönetmeliğine uyulmadan; Anıtlar Koruma Kurulu ve Boğaziçi İmar Müdürlüğü'nden izin alınmadan, ihale sonrası ve öncesi komisyon kararları bulunmadan, usulüne uygun yer teslim tutanağı geçici ve kesin kurul tutanakları ve sözleşme mevcut olmadan proje ve ataşman ve metraja dayanmadan iş yaptırıldığı ve buna istinaden ödeme yapıldığı, ihalelerin rekabet ortamında yapılmadığı ihale konusu işlerin teknik şartnamelere, fen ve sanat kurallarına uyulmadan ya hiç yapılmayarak ya da kısmen yapılıp 1993 yılı birim fiyatlarıyla 396.493.750 TL, 1994 yılı birim fiyatlarıyla 9.641.050.950 TL fazla ödeme yapıldığı, yine bir kısım işlerin yapılmadığı halde yapılmış gibi gösterilerek sahte fatura tanzim etmek suretiyle ödemede bulunulduğu, bu şekilde kurumun toplam 10.037.544.000 TL zarara uğramasına sebebiyet verildiğinin Türkiye Büyük Millet Meclisi Araştırma Komisyonu'nun raporu ile tespit edildiğini belirterek davalının müvekkili şirkette görevli olduğu dönemde irtikap suçunu işlemek suretiyle sebebiyet verdiği 10.037.544.000 TL kurum zararının, zararlandırıcı olayın meydana geldiği tarihten itibaren en yüksek mevduat faizi ile birlikte tahsilini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Meclis Araştırma Komisyonu Başkanlığı'nın usule aykırı olarak raporun Telekom Müfettişlerine hazırlatıldığını, komisyonun çoğunluğunun bu rapordaki görüşlere katılmadığını, raporun hazırlanması aşamasında bilirkişi seçilen ... ...'ın daha sonra ... Turizm A.Ş. yönetim kuruluna üye seçildiğini, söz konusu raporun verilen vaatler karşılığında hazırlandığını, ... Tur. AŞ'nin, 28.05.1986 tarih ve 3291 sayılı Özelleştirme Kanununun 13. maddesine tabi olarak kurulduğunu, T.C. Turizm Bankası A.Ş.'ye ait işletmeleri kapsadığını, 21.11.1994 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 4046 sayılı Kanun'la özelleştirme kapsamına alınan kamu iktisadi teşebbüsü olduğunu, Merkez ve Taşra Teşkilatı Şemasına göre “İşletmeleri denetlemek” işinin genel müdürün görev ve yetkisinde bulunmadığını, şirketin kendi bünyesinde Teftiş Kurulu Başkanlığı ve Denetim Kurullarının mevcut olduğunu, denetim yetkisinin bu birimlere ait olduğunu, suçun işlendiğine dair somut delil olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 13.12.2005 tarihli ve 1999/474 Esas- 2005/544 Karar sayılı kararıyla; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 06.10.1999 tarih 1999/9-663 Esas 1999/791 Karar sayılı kararına göre özelleştirilen veya özelleştirme kapsamında bulunmayan kamu iktisadi teşebbüslerinde sözleşmeli veya kapsam dışı personel statüsünde çalışanların kurumları ile olan ilişkileri sebebiyle meydana gelen anlaşmazlıkların idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle kapsam dışı personel niteliğinde olan davalı yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 31.05.2006 tarihli ve 1999/474 Esas, 2005/544 Karar sayılı ilamıyla; davacı, gerçek kişi olan davalının genel müdür olarak görev yaptığı dönemde irtikap suçunu işlemek suretiyle davacı şirket ile birleşmeden önce ...yi zarara uğrattığını ileri sürerek tazminat isteminde bulunduğu, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesi ve diğer hükümleri gereğince idari yargı yerinde gerçek kişiler aleyhine dava açılamayacağı, açıklanan yasal düzenleme gözetilerek işin esası incelenmek gerekirken, davaya uygun düşmeyen Hukuk Genel Kurulu kararı esas alınmak suretiyle gerçek kişi yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Türkiye Büyük Millet Meclisi Meclis Araştırma Komisyonu tarafından düzenlenen raporda davacı kurumun zararının 10.037.544.000 TL olarak belirlendiği, davalının bahse konu tarihte genel müdür olarak görev yaptığı, genel müdürün görevinin Genel Müdürün Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname'de açıklandığı, bu maddeden, davacı kurumu zarara uğratan ihalelerde genel müdür onayı gerekmediği, davalının zarara uğradığı ihalelerin hiçbirisinde davalı genel müdürün imzasının bulunmadığı, davacı kurum tarafından yapılan ödeme belgelerinin de mevcut olmaması nedeniyle söz konusu zararın ödenmesinde kimlerin sorumlu olduğunun da tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 1997/56 E - 2015/70 K sayılı dosyasında düşme kararı, Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 1998/1126 E sayılı dosyasında beraat kararı verildiği, Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesinde hukuk hakiminin, ceza hakimi tarafından verilen beraat kararıyla bağlı olmadığı, ihalelerin ve yapım işlerinin genel müdürün sorumluluğunda olduğu, TBMM raporundaki belgeler incelendiğinde, Genel Müdür ... imzalı 30.12.1993 tarih 68 sayılı Genelge'de "Gerek yazılı, gerekse telefonla verilen talimatlara tüm İşletme Yöneticilerinin titizlikle uymaları gerekmektedir. Bu hususa dikkat etmeyen kişiler hakkında kanuni işlem yapılacaktır" denildiği, yetki devrine dayanılarak ya da ödeme belgelerinde imza olmaması ileri sürülerek davalının sorumluluktan kurtulamayacağı, buna karşın gerekçeli kararda, davalının sorumlu olmadığının belirtilmesi dosya kapsamına uygun düşmediğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Mart 1992 ile Eylül 1995 tarihleri arasında,davalının davacı kurumda genel müdür olarak görev yaptığı dönemde davalı kurumu zarara uğrattığı gerekçesiyle kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, bozma üzerine alınan raporlarda kurum zararının bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7603, Karar No: 2017/420, Tarih: 23.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/7603 E.  ,  2017/420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın B.Ergünler Yol Yapı İnş. yönünden husumetten reddine, dahili davalı TCDD Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, dahili davalı TCDD Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece TCDD Genel Müdürlüğü hakkında açılan davanın kabulüne, ... Yol Yapı İnş.Taah.Mad....San.Tic.Aş. ve TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davaların ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan TCDD Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ait taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattının işletme ve bakım sorumluluğu davalılardan TEDAŞ'a ait olup, TEDAŞ ile davalı TCDD Genel Müdürlüğü arasında yapılan sözleşme kendi aralarındaki iç ilişkiyi düzenlemektedir.

Bu durumda, davacıya ait taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atıldığı ve söz konusu hattın işletme ve bakım sorumluluğunun da davalı ...'a ait olduğu gözetilerek TEDAŞ hakkında açılan davanın kabulüne, diğer davalılar aleyhinde açılan davaların ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı TCDD Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, dahili davalı TCDD Genel Müdürlüğünden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.