muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12299, Karar No: 2013/24, Tarih: 21.01.2013

Karar düzeltme isteminin incelenmesinde; somut olayda, davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bulunan taşlık ve kayalık yerlerden olduğunu, emek ve masraf sarfı ile imar ve ihyasının tamamlanmadığı ve gerçek kişiler lehine kazandırıcı zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18/1. maddesi uyarınca davalı adına yapılan tesbitinin iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmış, mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli... Köyü 101 ada 154 sayılı parselin tespitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi vekili tarafından usule ilişkin olarak, mahkemece yüze karşı tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu bu hususun başlı başına bozma nedeni olduğu ve esasa ilişkin olarak da, taşınmazın raporlara göre (A) harfi ile gösterilen büyükçe bölümünün orman tahdit sınırları dışında orman olmadığı ve ziraat arazisi olduğu mahkemece raporda (B) harfi ile gösterilen ve orman tahdit sınırları içinde kalan bölümün taşınmazın tamamına teşmil edilerek karar verilmesinin yanlış olduğu gerekçesiyle; Hazine vekili ise, orman niteliğinde olmadığını ve tespit edilen taşınmazın orman vasfı ile hazine adına tescil edilmesinin yasaya aykırı olduğunu, ayrıca kısa kararda Hazine adına tescil kararı verilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararda orman vasfı ile Hazine adına tescil kararı verilmiş olmasının usul hükümlerine aykırı olduğu gerekçeleriyle temyizi üzerine 08/05/2012 gün ve 2011/17527-2012/6757sayılı ilâmı ile yukarıda belirtilen gerekçelerle onanmıştır.

Ancak; davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bulunan taşlık ve kayalık yerlerden olduğu, emek ve masraf sarfı ile imar ve ihyasının tamamlanmadığı ve gerçek kişiler lehine kazandırıcı zilyetlik koşullarının oluşmadığı savı ile dava açmışsa da dava dilekçesinin 3 numaralı bendinde taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18/1. maddesi uyarınca davalı adına yapılan tesbitinin iptali ile Hazine adına özel mülk olarak tescilini istemiştir. Davacı Hazine, taşınmazın orman olarak Hazine adına tescilini

istemediği gibi, orman niteliğinde olmadığı tespit edilen taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tescil edilmesinin yasaya aykırı olduğunu, ayrıca kısa kararda Hazine adına tescil kararı verilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararda orman vasfı ile Hazine adına tescil kararı verilmiş olmasının usul hükümlerine aykırı olduğu gerekçeleriyle, davalı gerçek kişi vekili de öncelikle usule ilişkin olarak, mahkemece yüzlerine karşı tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu, bu hususun başlı başına bozma nedeni olduğu ve esasa ilişkin olarak da, taşınmazın raporlara göre (A) harfi ile gösterilen büyükçe bölümünün orman tahdit sınırları dışında orman olmadığı ve ziraat arazisi olduğu, mahkemece raporda (B) harfi ile gösterilen ve orman tahdit sınırları içinde kalan bölümün taşınmazın tamamına teşmil edilerek karar verilmesinin yanlış olduğu gerekçesiyle temyiz etmişlerdir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonunda uzman orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın 1959 tarihli memleket haritasında ve 1996 tarihli memeleket haritasında beyaz renkli açık alan; 1992 tarihli hava fotoğrafında ise, makilik olarak gözüktüğünü, bu tarihten sonra imar ve ihyasının yapılarak tarım arazisi haline getirildiğini, toprak ve bitki örtüsü yönünden orman niteliğinde ve orman içi açıklığı olmadığını, taşınmazın (A) ile gösterilen bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden; (B) ile gösterilen bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde orman sayılan yerlerden olduğunu belirtmiştir. Ziraat mühendisi ve jeoloji muhendisi dahi raporlarında taşınmazın öncesinde taşlık, kayalık, çalılık nitelikli yerleden iken yakın tarihlerde imar ve ihyasının yapılarak ziraate elverişli hale getirildiğini söylemişlerdir. Bu durumda; davacı Hazinenin istemi ve mahkeme hâkimi, H.U.M.K.'nun 74. maddesi ve H.M.K.'nun 26. maddesine göre istemle bağlı olduğu, istem doğrultusunda yapılan araştırma sonucunda taşınmazın kısmen orman sayılmayan kısmen orman sayılan yerleden olduğu ve orman sayılmayan bölümde zilyetlik koşullarının gerçek kişiler yararına oluşmadığı belirlendiği halde taşınmazın tamamı hakkında orman niteliği ile Hazine adına tescile karar verilmesi doğru olmadığı gibi, mahkemece davacı ve davalı taraf vekillerinin yüzlerine karşı son oturumda tefhim olunan kısa karar ile tebliğ edilen gerekçeli kararın birbirine aykırı olduğu ve kısa kararda tefhimden sonra elle düzeltme yapılarak paraf edildiği, hükmün esasının dışında taraflarca ayrıca bu nedenle temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda oluşturulan ve tarafların yüzlerine karşı tefhim olunan kısa kararda (...taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile Hazine adına tapuya tesciline,) dendiği halde, gerekçeli kararda (...taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline,) denmiştir. Oysa, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bozma nedenidir (İ.B.B.G.K. 10.04.1992 t, 1991/7 E. – 1992/4 K.). Dairemizin usule ilişkin bu eksikliği görmeksizin onama kararı vermesi maddi yanılgıya dayandığından davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile dairenin esasa ilişkin onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 08/05/2012 gün ve 2011/17527-2012/6757 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkemenin 03/03/2011 gün ve 2010/116 E. 2011/101 K. sayılı kararının yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 21/01/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16169, Karar No: 2014/19095, Tarih: 30.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/16169 E.  ,  2014/19095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2013/732-2014/304

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 0,00 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, 17.2.2009 tarihinde artarak % 26,20 oranına yükselmesi nedeniyle, % 26,20 fark ile %26,20 sürekli iş göremezlik oranının 29.03.2012 tarihinde artarak %60 oranına yükselmesi nedeniyle %33,80 fark için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Usulüne uygun biçimde düzenlenmiş kusur bilirkişi raporuna dayalı olarak oluşturulduğundan 29.03.2012 tarihindeki %33,80 oranındaki fark nedeniyle maddi tazminata ilişkin kurulan hüküm isabetlidir.

17.02.2009 Tarihindeki %26,20 oranındaki artmadan kaynaklanan maddi tazminat istemiyle ilgili olarak kurulan hükme gelince: % 26,20 Oranındaki artma (fark) nedeniyle meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

17.02.2009 Tarihindeki %26,20 oranındaki artmadan kaynaklanan maddi tazminat istemiyle ilgili olarak kurulan hükme gelince: % 26,20 Oranındaki artma (fark) nedeniyle meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak %26,20 oranındaki fark bakımından yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12505, Karar No: 2008/12499, Tarih: 03.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/12505 E.  ,  2008/12499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı .... Maden San. ve Tic. Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen 29.06.2004 tarih 04264 sayılı cevabi ihtarname içeriğinde belirtilen taraflar arasında ... Noterliğince yapıldığı bildirilen 23.05.2003 tarihli kira sözleşmesinin taraflarından istenerek evraka eklendikten sonra dosyanın yeniden gönderilmesi için dosyanın yeniden MAHALLİNE İADESİNE, 03.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1067, Karar No: 2017/7007, Tarih: 28.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/1067 E.  ,  2017/7007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve müdahil Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro çalışmaları sırasında yüzölçümü ve çay ve fındık bahçesi niteliğiyle, 144 ada 16 parsel ise 8871,10 m2 yüzölçümü ve çay bahçesi niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı, 144 ada 16 ve 18 parsel sayılı taşınmazların muris ...'un zilyet ve tasarrufunda iken 1973 yılında vefatıyla mirasçılara kaldığını ileri sürerek dava açmıştır. Orman Yönetimi davaya katılarak taşınmazların orman vasfıyla Hazine adına tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacı gerçek kişinin davasının kabulü ile taşınmazların mirasçıları adına tespit gibi tesciline, Orman Yönetiminin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve müdahil Orman Yönetiminin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 21/03/2012 gün ve 2012/3109 - 4300 sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; ''...Mahkemece, taşınmazların orman sayılmayan yerlerden oldukları ve kazanma koşullarının davacı yararına gerçekleştiği gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki: keşif sırasında dinlenen orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazların 1969 tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman sayılmayan yerler içinde kaldığı bildirilmiş, ancak hava fotoğrafı rapora eklenmemiş, ekli memleket haritasında da 18 parsel sayılı taşınmazın kısmen yeşil alanda yer aldığı ve yapraklı ağaç rumuzunun bulunduğu anlaşılmış, bunun üzerine dairenin 21.09.2011 günlü geri çevirme kararı ile ek rapor hazırlanması istenmiş, aynı bilirkişi tarafından düzenlenen ek raporda, dava konusu taşınmazlardan 18 parselin daha önceki raporda belirtildiği gibi 1969 tarihli memleket haritasında ve bunun yapımına esas alınan hava fotoğraflarında koyu renkli, 16 parselin açık renkli alanda; 1959 tarihli memleket haritasında ve hava fotoğraflarında ise 16 parselin açık, 18 parselin koyu renkli bölümde işaretlendiği gözlenmiş, bu çelişik durumun nedeni ve koyu rengin hangi tarım ya da orman bitkisini temsil ettiği açıklanmamıştır...'' denilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu davacı gerçek kişinin davasının kabulü ile çekişmeli 144 ada 16 ve 18 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitinin iptali ile taşınmazların mirasçıları adına miras payları oranında tespit gibi tesciline, Orman Yönetiminin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davalı ve müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu davacı gerçek kişinin davasının kabulü ile çekişmeli 144 ada 16 ve 18 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitinin iptali ile taşınmazların mirasçıları adına miras payları oranında tespit gibi tesciline, Orman Yönetiminin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davalı ve müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır. Çekişmeli taşınmazlar kadastro sırasında herhangi bir belge ibraz edilmemesi nedeniyle adına tespit edilmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 28/09/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15753, Karar No: 2018/8384, Tarih: 01.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15753 E.  ,  2018/8384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin uğramış olduğu trafik kazası sonucu aracında meydana gelen sigorta tarafından karşılanmayan bakiye hasar bedeli olan 3.127,31 TL, yaralanması nedeniyle iş gücü kaybı sebebiyle 5.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle işgücü kaybı nedeniyle tazminat talebini 5.790,05 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacının aracına arkadan çarpmadığını, tespit tutanağının oluşa aykırı ve hatalı olduğunu, kaza anında davacıya ait aracın arka farları ve uyarı ışıklarının yanmadığını, davacının araç kullanma ehliyetinin olmadığını, davacıya ait aracın kaza anında sigortası ve muayenesinin bulunmadığını, davacının duyma özürlü olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının maddi tazminat davasının kabulü ile davacının yaralanması nedeni ile iş gücü kaybından kaynaklanan 5.790,05 TL ve araçtaki hasar nedeni ile 3.127,31 TL olmak üzere toplam 8.917,36 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 24.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 3.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 24.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın (aşağıdaki bentte belirtilen husus dışında) hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan hasar tazminatı istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK’nun 266. (1086 Sayılı HUMK’nun 275.) ve takip eden maddeleri uyarınca, mahkemece, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, tarafların birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşü alınarak karar verilmelidir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan hasar tazminatı istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK’nun 266. (1086 Sayılı HUMK’nun 275.) ve takip eden maddeleri uyarınca, mahkemece, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, tarafların birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşü alınarak karar verilmelidir.

Somut olayda mahkemece hasar bedeli yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, tek taraflı yaptırılan ve itiraza uğrayan tespit bilirkişi raporuna göre talebin kabulüne karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece, makine mühendisi bilirkişiden tüm dosya kapsamında tarafların itiraz ve savunmaları incelenerek davacının gerçek zararı olan hasar bedeli hususunda ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre (davalı lehine oluşan kazanılmış haklar da gözetilerek) karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile maddi tazminat hükmünün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7890, Karar No: 2014/12902, Tarih: 10.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/7890 E.  ,  2014/12902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ...Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle aynı gün temyiz incelemesi yapılan aynı mahkemeye ait bazı davalarda 02.03.2012 tarihine kadar hesap edilen alacak hüküm altına alınmış iken, bu davada 31.12.2011 tarihine kadar yapılan hesaplamaya itibar edilerek dava karara bağlanmış ise de, kararı davacının temyiz etmediğinin ve bu nedenle bu hususta değerlendirme yapılamayacağının anlaşılmasına göre davalı ...Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa bağlı ...Genel Müdürlüğü işçisi olarak çeşitli kamplarda çalıştığını, Harcırah Kanunu hükümlerine göre arazida çalıştığı günler için harcırah ödenmesi gerekirken ödenmediğini iddia ederek harcırah alacağının davalı Bakanlıktan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili zaman aşımı savunmasında bulunmuş ayrıca davacının çalıştığı ...Genel Müdürlüğü'nün 662 sayılı Yasa ile ...Genel Müdürlüğü'ne devredildiğini, bakanlığa husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, ayrıca davacıya talep ettiği alacağının TİS hükümlerine göre ödendiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı Bakanlığın temyizi üzerine Dairemizin 18.03.2013 günlü ilamı ile özetle,”..... İdaresi kapandığından davacının hangi işverene bağlı olarak çalıştığının tespiti gerekmektedir. Devir için 6 aylık süre öngörüldüğünden HMK'nun 124. maddesine göre dava bu süre içerisinde açıldığından 662 Sayılı KHK'nin 56. madde ve geçici 10. madde gereği davanın DSİ'ye tevcih edilerek davaya devam edilmesi gerekirken, mahkemece husumet yönünden davalı itirazları konusunda değerlendirme yapılmadan, devir işlemleri araştırılmadan, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin kabul şekli bakımından da; dava kısmen kabul edilmiş ise de denetlemeye esas Toplu İş Sözleşmeleri dosyaya getirilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan Mahkemece dava davalı ...Genel Müdürlüğü'ne tevcih edilmiş, davalı ...Genel Müdürlüğü zaman aşımı savunmasında bulunmuş, davacıya haklarının ödendiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkeme ek hesap raporu almış ve yeniden davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.