muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9135, Karar No: 2023/8315, Tarih: 18.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9135 E.  ,  2023/8315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/381 E., 2023/45 K

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, 01.01.1989 ile 01.12.1990 tarihleri arasında... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü Erkek Öğrenci Yurdunda ve 01.01.1991 tarihinden 2000 yılı sonuna kadar ... Sosyal Yardımlaşma Vakfında çalıştığını belirterek hizmetinin tespitini talep etmiş, 17.12.2014 tarihli celsede davacı, 1989 yılından 2000 yılına kadar bölge yatılı okulunda bulaşıkçı olarak çalıştığını, maaşını Sosyal Yardımlaşma Vakfından aldığını belirtmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili,... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü kayıtlarında yapılan incelmelerde ...' a ait her hangi bir kayda rastlanmadığını, davalı idare ile davacı arasında bir hizmet sözleşmesi bulunmadığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı... Sosyal Yardımlaşma Vakfı, davacının aile muhtaçlık dosyası bulunduğunu, bu nedenle kendisine değişik tarihlerde yardım yapıldığını, makbuzlardan çalıştığı anlamının çıkarılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili, hizmet tespiti davalarının kamu düzeninden olduğunu, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.05.2015 tarihli ve 2013/40 Esas 2015/153 Karar sayılı kararıyla davanın hak düşürücü süre geçtiğinden reddine dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.05.2015 tarihli ve 2013/40 Esas 2015/153 Karar sayılı kararıyla davanın hak düşürücü süre geçtiğinden reddine dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. 21. Hukuk Dairesinin 09.05.2016 tarihli 2015/16124 Esas, 2016/8160 Karar sayılı ilamında; Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde, işverence Kuruma verilecek belgelerin; işe giriş bildirgesi, aylık sigorta primleri bildirgesi, dönem bordrosu ve diğerleri şeklinde sıralandığı, bu belgelerden birisinin dahi Kuruma verilmiş olması veya Kurumca fiilen ya da kayden sigortalı çalışma olgusunun tespiti halinde hak düşürücü süreden söz edilemeyeceği, somut olayda, davacının belirtilen tarih aralığında kesintisiz çalıştığını iddia ettiği ve uyuşmazlık konusu dönemde bir kısım hizmetlerinin davalı işyerinden kuruma bildirildiği anlaşıldığından, işin esasına girilerek, ihtilaflı süreye ilişkin dönem bordrolarında kayıtlı bordro tanıklarını saptayarak bunların bilgilerine başvurmak, davacının çalışma süresi ve niteliği ,okulun kapalı olduğu yaz aylarında çalışıp çalışmadığı, çalışmasının tam olarak nerede geçtiği yönünde beyanlarını almak, bunun dışında davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü... Bölge Yatılı Ortaokulunda veya Sosyal Yardımlaşma Vakfında ihtilaflı dönemde görev yapan, müdür, amir, yönetici, öğretmen gibi kişileri tespit ederek davacının çalışmasının niteliği, süresi, gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermek gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 09.10.2019 tarihli 2016/151 Esas 2019/462 Karar sayılı kararı ile,davanın kabulü ile davacının 01.01.1989 - 01.12.1990 tarihleri arasında... Milli Eğitim Müdürlüğü erkek Öğrenci Yurdunda iş sözleşmesine tabi olarak prime esas olarak çalıştığının tespitine, davacının 01.01.1991 ile 31.12.2000 tarihleri arasında... Sosyal Yardımlaşma Vakfında iş sözleşmesine tabi olarak prime esas olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

C.2 nci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

C.2 nci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 22.03.2021 tarihli ve 2020/5948 Esas 2021/3659 Karar sayılı kararı ile "davacının bir kısım hizmetinin davalı Sosyal Yardımlaşma Vakfına ait 8012 sicil numaralı işyerinden Kuruma bildirildiği, 02.01.1997 ile 15.05.2000 tarihleri arasında davacıya davalı Vakıf tarafından aylık ödemelerin yapıldığı, bordro tanıkları tarafından davacının... Erkek Öğrenci Yurdunda çalıştığı ve maaşını vakıftan aldığı belirtilmekle, davada işveren sıfatının... Sosyal Yardımlaşma Vakfına ait olduğu anlaşıldığından, tespite karar verilen hizmet süresinin tamamı açısından Vakıf yönünden hüküm kurulması ve Milli Eğitim Bakanlığı açısından davanın husumet yönünden reddi gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan, davacıya yapılan ödemeler incelendiğinde, makbuzların okulların açık olduğu aylara denk gelen dönemleri kapsadığı ve davalı işveren tarafından davacı adına yapılan kısmi bildirimlerin de bu şekilde olduğu görüldüğünden, davacının okulların kapalı olduğu dönemde çalışmadığı anlaşılmış olup talep konusu dönem içinde her bir takvim yılı içerisinde okulların kapalı olduğu dönemler dışlanmak suretiyle hüküm kurulmalıdır." denilerek karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli 2021/221 Esas 2022/291 Karar sayılı kararı ile davacının 01.01.1989 - 01.12.1990 ile 01.01.1991 ile 31.12.2000 tarihleri arasında yaz tatilleri süresi dışlanarak 2890 gün sayısı ile ... Sosyal Yardımlaşma Vakfında iş sözleşmesine tabi olarak prime esas olarak çalıştığının tespitine, 13.12.2021 Tarihli bilirkişi raporunun netice ve kanaat kısmında yer alan 1 no.lu kısmındaki 2710 gün + 180 gün sömestr süresinin dikkate alınmasına kararın eki sayılmasına, davanın Milli Eğitim Bakanlığı yönünden reddine karar verilmiştir.

E. 3 üncü Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ile davalı Sosyal Yardımlaşma Vakfı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 13.06.2022 tarihli ve 2022/7015 Esas 2022/8895 Karar sayılı kararı ile davacının, talep konusu dönem içinde her bir takvim yılı içerisinde hangi tarihlerde ne kadar süre ile çalıştığının hüküm bölümünde açıkça ve tereddüte mahal bırakmaksızın gösterilmesi gerekirken, bilirkişi raporuna atıf yapılarak, infaza elverişli olmayacak şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek karar bozulmuştur.

F. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarih ve sayılı kararı ile; "Davanın kısmen kabulü ile, 31817431862 TC kimlik numaralı davacının,

F. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarih ve sayılı kararı ile; "Davanın kısmen kabulü ile, 31817431862 TC kimlik numaralı davacının,

a)1989 yılı 1. ayında 22 gün, 1989 yılı 2. ayında 25 gün, 1989 yılı 3. ayında 30 gün, 1989 yılı 4. ayında 30 gün, 1989 yılı 5. ayında 30 gün, 1989 yılı 6. ayında 9 gün, 1989 yılı 9. ayında 13 gün, 1989 yılı 10. ayında 30 gün, 1989 yılı 11. ayında 30 gün, 1989 yılı 12. ayında 30 gün,

b)1990 yılı 1. ayında 21 gün, 1990 yılı 2. ayında 26 gün, 1990 yılı 3. ayında 30 gün, 1990 yılı 4. ayında 30 gün, 1990 yılı 5. ayında 30 gün, 1990 yılı 6. ayında 8 gün, 1990 yılı 9. ayında 14 gün, 1990 yılı 10. ayında 30 gün, 1990 yılı 11. ayında 30 gün,

c)1991 yılı 9. ayında 15 gün,

d)1992 yılı 4. ayında 30 gün, 1992 yılı 5. ayında 30 gün, 1992 yılı 6. ayında 5 gün, 1992 yılı 9. ayında 17 gün, 1992 yılı 10. ayında 30 gün, 1992 yılı 11. ayında 30 gün, 1992 yılı 12. ayında 30 gün,

e)1993 yılı 1. ayında 22 gün, 1993 yılı 2. ayında 23 gün, 1993 yılı 3. ayında 30 gün, 1993 yılı 4. ayında 30 gün, 1993 yılı 5. ayında 30 gün, 1993 yılı 6. ayında 25 gün, 1993 yılı 9. ayında 18 gün, 1993 yılı 10. ayında 30 gün, 1993 yılı 11. ayında 30 gün, 1993 yılı 12. ayında 30 gün,

f)1994 yılı 1. ayında 21 gün, 1994 yılı 2. ayında 24 gün, 1994 yılı 3. ayında 30 gün, 1994 yılı 4. ayında 30 gün, 1994 yılı 5. ayında 30 gün, 1994 yılı 6. ayında 10 gün, 1994 yılı 9. ayında 19 gün, 1994 yılı 10. ayında 30 gün, 1994 yılı 11. ayında 30 gün, 1994 yılı 12. ayında 30 gün,

g)1995 yılı 1. ayında 20 gün, 1995 yılı 2. ayında 25 gün, 1995 yılı 3. ayında 30 gün,1995 yılı 4. ayında 30 gün, 1995 yılı 5. ayında 30 gün, 1995 yılı 6. ayında 9 gün, 1995 yılı 9. ayında 20 gün,1995 yılı 10. ayında 30 gün, 1995 yılı 11. ayında 30 gün, 1995 yılı 12. ayında 30 gün,

h)1996 yılı 1. ayında 19 gün, 1996 yılı 2. ayında 26 gün, 1996 yılı 3. ayında 30 gün, 1996 yılı 4. ayında 30 gün, 1996 yılı 5. ayında 30 gün, 1996 yılı 6. ayında 19 gün, 1996 yılı 9. ayında 15 gün, 1996 yılı 10. ayında 30 gün, 1996 yılı 11. ayında 30 gün, 1996 yılı 12. ayında 30 gün,

ı)1997 yılı 1. ayında 24 gün, 1997 yılı 2. ayında 21 gün, 1997 yılı 3. ayında 30 gün, 1997 yılı 4. ayında 30 gün, 1997 yılı 5. ayında 30 gün, 1997 yılı 6. ayında 20 gün, 1997 yılı 9. ayında 16 gün, 1997 yılı 10. ayında 30 gün, 1997 yılı 11. ayında 30 gün, 1997 yılı 12. ayında 30 gün,

i)1998 yılı 1. ayında 27 gün, 1998 yılı 2. ayında 15 gün, 1998 yılı 3. ayında 30 gün, 1998 yılı 4. ayında 30 gün, 1998 yılı 5. ayında 30 gün, 1998 yılı 6. ayında 18 gün, 1998 yılı 9. ayında 17 gün, 1998 yılı 10. ayında 30 gün, 1998 yılı 11. ayında 30 gün, 1998 yılı 12. ayında 30 gün,

j)1999 yılı 1. ayında 22 gün, 1999 yılı 2. ayında 23 gün, 1999 yılı 3. ayında 30 gün, 1999 yılı 4. ayında 30 gün, 1999 yılı 5. ayında 30 gün, 1999 yılı 6. ayında 25 gün, 1999 yılı 9. ayında 18 gün, 1999 yılı 10. ayında 30 gün, 1999 yılı 11. ayında 30 gün, 1999 yılı 12. ayında 30 gün,

j)1999 yılı 1. ayında 22 gün, 1999 yılı 2. ayında 23 gün, 1999 yılı 3. ayında 30 gün, 1999 yılı 4. ayında 30 gün, 1999 yılı 5. ayında 30 gün, 1999 yılı 6. ayında 25 gün, 1999 yılı 9. ayında 18 gün, 1999 yılı 10. ayında 30 gün, 1999 yılı 11. ayında 30 gün, 1999 yılı 12. ayında 30 gün,

k)2000 yılı 1. ayında 28 gün, 2000 yılı 2. ayında 17 gün, 2000 yılı 3. ayında 30 gün, 2000 yılı 4. ayında 30 gün, 2000 yılı 5. ayında 30 gün, 2000 yılı 6. ayında 15 gün, 2000 yılı 9. ayında 20 gün, 2000 yılı 10. ayında 30 gün, 2000 yılı 11. ayında 30 gün, 2000 yılı 12. ayında 30 gün süreyle 8012 sicil sayılı dosyada işlem gören Davalı... Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfına ait işyerinde iş akdine istinaden asgari ücretle bildirimsiz olarak çalıştığının tespitine, davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili, önceki bozma ilamında belirtilen hususlar tam olarak açıklığa kavuşturulmadan eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı kanunun 79/10 maddesidir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19356, Karar No: 2012/16308, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19356 E.  ,  2012/16308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

K A R A R

Hükmün davalılardan ... San.Tic.AŞ'ye 08.06.2012 tarihinde "Büyükdere Cad.No:48 K:4-5 Mecidiyeköy/Şişli/İstanbul" adresinde 7201 Sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. 7201 Sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimsenin adresini değiştirmesine rağmen yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmemesi nedeniyle eski adrese çıkarılan tebliğlerin muhataba yapılmış sayabilmesi için, tebligat çıkarılan adreste daha önce Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması gerekir.

Davalılardan ... San.Tic.AŞ'ye "Büyükdere Cad.No:48 K:4-5 Mecidiyeköy/Şişli/İstanbul" adresinde daha önce yöntemine göre tebliğ yapılmadığı gibi bu adresin Ticaret Sicilindeki adres olduğu da dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle, davalı şirketin Ticaret Sicilindeki adresi sorularak gerekçeli kararın bu adreste yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432.maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6681, Karar No: 2014/7238, Tarih: 13.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/6681 E.  ,  2014/7238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2010/1056-2012/931

.

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar E. Konut Gayrimenkul Yatırım Ort. Şti. Vekili Avukat G. M., davalı H. E. Gay. Ltd. Şti. Vekili Avukat M.E. ve davacılar vekili Avukat S. G.'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Ümraniye, Yukarı Dudullu, 14110 parselde inşa edilen “İdealistkent” adlı projeden D2 Blok 25 nolu bağımsız bölümü davalılardan satın aldığını, dairede, bloklarda ve sitenin ortak alanlarında eksik ve ayıplar bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere gizli ayıpların tespiti ile davalılarca giderilmesine, ayıpların giderilmesi için gerekli tahmini masrafın davalılardan tahsil edilerek icra veznesine depo edilmesine, bu taleplerin mümkün görülmemesi halinde oluşan değer kaybı nedeniyle şimdilik 2.000,00-TL'nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 35.600,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalılar, herhangi bir ayıp ve eksik ifanın söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, hiç bir ihtirazi kayıt olmaksızın taşınmazın teslim alındığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2.000,00-TL'nin dava, 33.600,00.-TL'nin de ıslah tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte olmak üzere toplam 35.600,00-TL'nin davalılardan müteselsilen alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede, sözleşmede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede, sözleşmede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Bu saptamada bulunduktan sonra, öncelikle, uyuşmazlığın temelinde yatan ayıp kavramı üzerinde durmakta yarar vardır; Tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Görüldüğü üzere; Borçlar Kanunu’ndaki ayıp kavramı ile yukarıda açıklanan 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesinde yer alan ayıp kavramları birbiri ile örtüşmektedir.

Borçlar Kanunu’na göre; bir maldaki ayıp; satıcının zikir ve vaat ettiği vasıflarda veya niteliği gereği malda bulunması gereken lüzumlu vasıflarda eksiklik olmak üzere iki türde ortaya çıkabilecektir.

Ayıp kavramı ile eksik iş birbirinden farklıdır.

Ayıp; yasa ya da sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği ya da olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmamasıdır. Öteki deyişle, hiç yapılmayan iştir.

Eksik ifa ise, kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır.

Ayıp; maddi, hukuki ya da ekonomik eksiklik şeklinde ortaya çıkabilir.

Maddi ayıp; bir malda madden hata bulunmasıdır (Ör: 2013/6681-2014/7238

Malın yırtık, lekeli olması gibi).

Hukuki ayıp; malın kullanımının hukuken sınırlandırılmasıdır (Ör: Malın üzerinde takyitler bulunması gibi).

Ekonomik ayıp ise; malın iktisadi vasıflarında eksiklik olmasıdır.

Ayıp; maddi, hukuki ya da ekonomik eksiklik şeklinde ortaya çıkabilir.

Maddi ayıp; bir malda madden hata bulunmasıdır (Ör: 2013/6681-2014/7238

Malın yırtık, lekeli olması gibi).

Hukuki ayıp; malın kullanımının hukuken sınırlandırılmasıdır (Ör: Malın üzerinde takyitler bulunması gibi).

Ekonomik ayıp ise; malın iktisadi vasıflarında eksiklik olmasıdır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 4.fıkrasında ise, konut satışlarında zamanaşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüştür. Eğer, ayıp ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile sonuca varılacaktır.

Hukukumuzda ayıp ihbarı kural olarak herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır.

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 27.04.2011 gün ve 2011/13-4 E.2011/230 K. sayılı ilamında da vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında:

Davacı 25.03.2006 tarihinde, E. Konut GYO A.Ş’ye vekâleten satıcı H.E. Gm.Ltd.Şti’den Ümraniye, Y.Dudullu, 14110 parselde inşa edilen “İdealistkent” adlı projeden D2 Blok 25 nolu daireyi satın almış; satın aldığı bağımsız bölüm davacıya tapuda devredilmiş; 08.01.2008 tarihli tutanakla da fiilen teslim edilmiştir.

Davacı satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, 06.08.2010 tarihli noterden düzenlenen ihtarname ile

davalılara bildirmiştir. Davacı bundan sonra 07.10.2010 tarihinde eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davacının satın aldığı bağımsız bölümün bulunduğu blokta ve site ortak alanlarında gizli ayıplar ve eksikler bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.