muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/23829, Karar No: 2018/3925, Tarih: 22.02.2018

2- Davacı temyizine gelince;

a) Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b) İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Aynı Kanunun 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkda, davalının son alt işveren olmadığı, feshin davalıdan sonra devralan alt işverende gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle bozmaya uyularak ihbar tazminatının davalı yönünden reddine karar verilmesi isabetlidir. Ancak davalı alt işveren kendisinden önceki alt işverenlerde yapılan çalışmalardan, devir nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesi kapsamında sorumlu olduğundan davalı ... Gıda Toplu Tem. Yemek Med. Tekst. Turz. İnş. ve İnş Mal. San. Paz. Nak. Taah. ve Dış Tic. Ltd. Şti.nin, davacının işe girdiği tarihten kendisinde devir nedeniyle kesilen tarihteki süre üzerinden kıdem tazminatından ve işçilik alacaklarından sorumlu tutulması gerekir. Mahkemece salt kendi dönemindeki 4 ayla sorumluluğuna karar verilmesi isabetsizdir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10751, Karar No: 2011/13852, Tarih: 21.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10751 E.  ,  2011/13852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 27/08/1999 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ..., ... ile ... mirasçılarından ..., ..., ..., ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılardan ..., ... ile ... mirasçılarından; ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Yanlar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda, kabul edilen tazminat miktarına reeskont faiz işletilmesine karar verildiği halde daha sonra yazılan gerekçeli kararda kabul edilen tazminat miktarına yasal faiz işletilmesine karar verilmiş ve böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10.04.1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde yerel mahkemece yapılacak iş önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Ayrıca Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 388/son maddesi (1.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/son maddesi) gereğince gerekçeli kararın hüküm fıkrası bölümünde istek sonuçlarından her biri hakkında verilen kararın açık, kuşku ve duraksama yaratmayacak biçimde gösterilmesi gerekir. Yerel mahkemece, davalılardan ... yönünden istemin bir bölümünün kabul edildiği, bir bölümünün ise reddine karar verildiği açıklanmış ancak adı geçen davalı yönünden reddedilen tazminatın miktarı belirlenmemiştir. Şu durumda yerel mahkemece belirsiz ve infazda tereddüt yaratacak biçimde karar verilmiş olması da doğru görülmemiştir. Açıklanan nedenler karşısında; yerel mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve infazda tereddüt oluşturmayacak biçimde karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacı ile kararı temyiz eden davalıların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4116, Karar No: 2015/5139, Tarih: 07.07.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/4116 E.  ,  2015/5139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5252 sayılı yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCK’nın 493/1-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hırsızlık suçunun sanıkların yakalanamayan 3. bir suç arkadaşları ile birlikte daha sonra şikayetinden vazgeçen yakınanın işyerini kilitleyerek namaza gittiği sırada kapısının zarar verilerek açılıp girilmek suretiyle işlenmiş olması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı yasanın 116/2,119/1-c maddelerinde belirtilen iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu da oluşturduğu dikkate alınarak ,765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522, (pekfahiş) maddeleriyle 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 142/1-b,53,116/2,119/1-c, ,53 maddeleri ile uygulama yapılıp, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasanın tespiti gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi yapılan uygulama açıkça sanıklar lehine olup karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Cuma namazı vaktinde yakınanın iş yerinin bilirkişi raporuna göre sağlam ve muhkem olan kapıları zorlanmak sureti ile açılıp içeriden pek fahiş miktardaki ziynet eşyası ve yabancı paralar ile bir miktar Türk lirasının çalındığı olayda;

Tanık ...'ın olayın ardından alınan ve mahkeme aşamasında da tekrar ettiği kolluk beyanlarında, namaz vakti civarında, yakınana ait kuyumcu dükkanının bulunduğu sokağın başında 21 T 0725 plakalı ticari taksiyi gördüğünü, içinden üç kişinin indiğini bunların ikisinin dükkana doğru diğerinin ise pasajın arkasına yöneldiğini, yabancı araç olması sebebi ile dikkatini çektiğinden plakasını aldığını söylediği, tanık beyanlarından aracın plakasını tespit eden kolluk görevlilerinin önce araç sahibine onun beyanlarından da aracı olay günü kullandığı anlaşılan araç şoförü ...'ye ulaştıkları, ...'in ayrıntılı beyanlarında olaydan önceki akşam saat 20:30 sırasında sanıkların ... ilindeyken, ... isimli bir kişi ile yanına gelip ... ilçesindeki içmelere gideceklerini söylediklerini, parada anlaşarak yola çıktıklarını, durup uyuduklarından sabah saatlerinde ilçeye geldiklerini ,girişteki içmelerden su doldurdukları sırada sanıkların ezan sesini duyup “geç kaldık” diyerek ilçe merkezine gitmek istediklerini söylediklerini, yemek yiyeceklerini söyleyerek ilçe merkezinde yanından ayrıldıklarını kısa bir süre sonra gelip “lokantayı beğenmedik, dönüyoruz” dediklerini, hatta kendisinin “bunun için mi o kadar yol geldik “ demesi üzerine ” sen işine bak “ diye çıkıştıklarını, yolda başka yerde durmadan ... iline geri döndüklerini ifade ettiği; sanıkların da ilçeye geldiklerini kabul etmekle birlikte ...'in 02.10.2003 tarihli savcılık beyanlarında kahvede otururken ...'ın yanına gelip “daha önce içmelere gittiğini suyunun kendisine iyi geldiğini tekrar gideceğini oteller olduğunu” söylemesi üzerine ... ile birlikte taksici ...'e ulaşıp her beraber geldiklerini amaçlarının içmelerdeki şifalı sudan faydalanmak olduğunu söylediği, diğer sanık ... da içmelerdeki sudan faydalanmak için ilçeye geldiğini kabul etmekle birlikte Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgusunda kendisinin daha önce ilçeye hiç gelmediğini, sularının şifalı olduğunu ...'den öğrendiğini ve onun önerisi ile ilçeye gittiklerini söylediği,buna göre sanıkların savunmalarının da birbirleri ile tutarlı olmadığı ve ilçe merkezinde bulunma sebeplerini açıklama konusunda inandırıcı olmadığı,bunun yanı sıra her ne kadar ilçeye ilk kez o gün gelmiş olduklarını söylemelerine karşın tanık olarak dinlenen ve yüzleştirme işlemi de yapılan köy korucusu ...'un olaydan 3-4 gün önce hükümet konağı önünde nöbet tuttuğu sırada, sanıkları ve ... plakalı ticari aracı hükümet konağının karşısında park halinde gördüğünü yabancı olduklarından yanlarına gittiğini içmelere gideceklerini söylediklerini ve ayrıldıklarını söyleyip araç sürücüsünü ve sanıklardan ...'i teşhist ettiği; ayrıca ... yakalandıktan sonra yakınana üzerinden çıkan türk lirası ve euroların gösterildiği yakınanın ise bunlardan ..

...'un olaydan 3-4 gün önce hükümet konağı önünde nöbet tuttuğu sırada, sanıkları ve ... plakalı ticari aracı hükümet konağının karşısında park halinde gördüğünü yabancı olduklarından yanlarına gittiğini içmelere gideceklerini söylediklerini ve ayrıldıklarını söyleyip araç sürücüsünü ve sanıklardan ...'i teşhist ettiği; ayrıca ... yakalandıktan sonra yakınana üzerinden çıkan türk lirası ve euroların gösterildiği yakınanın ise bunlardan ... seri numaralı 20 TL'yi “paranın arka yüzündeki rengin çok açık olması sebebi ile kendisine verilirken çok incelediğini ayrıca paranın üzerinde sarı lekeler olmasından ve para destesinin en üstünde bulunduğundan sürekli görmesi sebebi ile rahatlıkla ayırt edebildiğini söyleyerek teşhis ettiğinin anlaşılması ve tüm dosya kapsamına göre ;tanık beyanları,araç sürücüsünün anlatımı ve sanıkların birbiriyle uyumsuz ve inandırıcı olmaktan uzak savunmaları ve yakınanın parasını tanıması karşısında mahkemenin suçun sanıklar tarafından işlendiği yönündeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından; “sanıkların inkarının aksine sanıklardan ele geçirilmiş suça konu malın bulunmadığı, içmelere geldiğini açıklayan sanıkların önceki sabıkalarının delil olarak değerlendirilemeyeceği “gerekçeleri ile sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi yönündeki teblignamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... 'un temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, sanıklar hakkındaki 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13266, Karar No: 2025/2131, Tarih: 17.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13266 E.  ,  2025/2131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1174 E., 2023/2212 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/235 E., 2022/74 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış; anılan maddenin (f) bendinde Kurum’un, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı, değişik 2. fıkrasında, Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Ancak, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşünün alınması (f) bendinde belirtilen ortez, protez ve diğer iyileştirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını, standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsar. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usul ve esasları Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un 64. maddesinin uyuşmazlık konusu dönemdeki düzenlemesine göre; Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetlerinin, vücut bütünlüğünü sağlamak amacıyla yapılan ve iş kazası ile meslek hastalığına, kazaya, hastalıklara veya konjenital nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan durumlarda yapılacak sağlık hizmetleri dışında estetik amaçlı yapılan her türlü sağlık hizmeti ile estetik amaçlı ortodontik diş tedavileri; geleneksel, tamamlayıcı, alternatif tıp uygulamaları ve Sağlık Bakanlığınca izin veya ruhsat verilmeyen sağlık hizmetleri ile Sağlık Bakanlığınca tıbben sağlık hizmeti olduğu kabul edilmeyen sağlık hizmetleri, yabancı ülke vatandaşlarının, genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıkları olduğu belirtilmiştir. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir

. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir. Komisyon, tıp eğitimini, hizmet basamağını, alt yapı ve kaynak kullanımı ile maliyet unsurlarını dikkate alarak sağlık hizmeti sunucularını fiyatlandırmaya esas olmak üzere ayrı ayrı sınıflandırabilir. Komisyon, 63. madde hükümlerine göre finansmanı sağlanan sağlık hizmetlerinin Kurumca ödenecek bedellerini; sağlık hizmetinin sunulduğu il ve basamak, Devletin doğrudan veya dolaylı olarak sağlamış olduğu sübvansiyonlar, sağlık hizmetinin niteliği itibarıyla hayati öneme sahip olup olmaması, kanıta dayalı tıp uygulamaları, maliyet-etkililik ölçütleri ve genel sağlık sigortası bütçesi dikkate alınmak suretiyle, her sınıf için tek tek veya gruplandırarak belirlemeye yetkili olduğu belirtilmiştir.

2-Aynı şekilde katılım payı alınması kenar başlıklı 68. maddesinde, 63. maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınacak olanlar şunlardır: Ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi, vücut dışı protez ve ortezler, ayakta tedavide sağlanan ilaçlar, Kurumca belirlenecek hastalık gruplarına göre yatarak tedavide finansmanı sağlanan sağlık hizmetleri olduğu, katılım paylarının hesaplanmasında 72. maddeye göre tespit edilen sağlık hizmeti tutarları esas alınacağı, katılım paylarının ödenme usûlleri ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği, 69. maddesinde ise 68. maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınmayacak haller, sağlık hizmetleri ve kişilerinin sağlık raporu ile belgelendirilmek şartıyla; Kurumca belirlenen kronik hastalıklar ve hayati önemi haiz 68. maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sağlık hizmetleri ile organ, doku ve kök hücre; nakli şeklinde belirtilmiştir.

3. Değerlendirme

1-Davacı hastaya kanser hastalığı tanısı konulduğu, kanser hastalığı nedeniyle hastanın nivolumab etken maddeli Opdivo adlı ilacın kullanması uygundur şeklinde rapor tanzim edildiği, Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu tedavide nivolumab etken maddeli Opdivo adlı ilacın kullanımının uygun görüldüğü, ilaç bedelinin karşılanması amacıyla Kuruma yapılan başvurunun Kurum tarafından Sağlık Uygulama Tebliğinin EK-4/A-C bedeli ödenecek ilaç listesinde yer almadığının belirtilerek bedelinin karşılanmayacağı yönünde yazısı üzerine eldeki davanın açıldığı Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verildiği görülmüştür.