muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7664, Karar No: 2012/5173, Tarih: 04.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7664 E.  ,  2012/5173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine ve Sarışıh Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.07.2011 gün ve 518/674 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili ve davacı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, imar ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle kadastroca tespit dışı bırakılan, dava dilekçesinde mevki ve sınırlarını belirttiği taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir. 16.08.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile tescil konusu taşınmazın davadan sonra 10.04.2006 tarihinde 510 parsel olarak ihdasen Hazine adına tescil edildiğini açıklayarak, dava edilen bölümlerin tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tescilini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, tescil konusu taşınmazın kazanılamayacak Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden iken idari yoldan Hazine adına tapuya tescil edildiğini, kazanma koşullarının oluşmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı köy temsilcisi, yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, hükmüne uyulan Dairenin dosyada mevcut bozmasından sonra yapılan araştırma sonucunda davacı yararına kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile teknik bilirkişinin 22.04.2010 tarihli krokisinde F harfi ile gösterilen 48.898,85 m2 ile aynı raporda G harfi ile gösterilen 36.806,09 m2 yüzölçümlü taşınmazların tapu kayıtlarının davalı Hazine adına kayıtlı 510 parselden iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm esası bakımından davalı Hazine vekili, yargılama giderleri, harç ve avukatlık ücreti bakımından davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık konusu taşınmazlar 1969 yılında yapılan tapulama çalışmaları sonucunda 766 sayılı Yasanın 2. maddesine göre taşlık niteliğiyle tespit dışı bırakılmış, dava açılmasından sonra 10.04.2006 tarihinde taşlık tarla niteliğiyle, idari yoldan Hazine adına 510 parsel olarak tescil edilmiştir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olan bu nitelikteki taşınmazların zilyetlik yoluyla kazanılabilmesi için emek ve masraf harcanmak suretiyle, imar ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesi, imar ihya işlemleri tamamlandıktan sonra tapunun oluştuğu tarihe kadar kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesiyle iktisabı mümkün olup, bu zilyetliğin de ekonomik amaca uygun bir biçimde gerçekleşmesi gerekmektedir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin ilk hükmün temyizi üzerine Dairece 22.03.2007 günlü 1054 - 1771 Esas ve Kararda; özetle, imar ihya olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi, nitelik ve zilyetlik süresinin belirlenebilmesi için hava fotoğraflarının uygulanması gereğine işaret edilerek bozma sevk edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin ilk hükmün temyizi üzerine Dairece 22.03.2007 günlü 1054 - 1771 Esas ve Kararda; özetle, imar ihya olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi, nitelik ve zilyetlik süresinin belirlenebilmesi için hava fotoğraflarının uygulanması gereğine işaret edilerek bozma sevk edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan araştırma ve inceleme sonucunda kazanma koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahallinde yapılan keşifte, yerel bilirkişi ve tanıklar davacı tarafından dava konusu taşınmazlardaki taşların toplanmak suretiyle imar ve ihya edilip tarla haline getirildiğini, bu şekilde 20 yılı aşkın süre ile arpa, buğday ekmek suretiyle zilyet bulunduğunu ifade etmişlerdir. Keşifte hazır bulunan Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Toprak Bölümü Öğretim Üyesi Y. Doç. Dr. Ali Rıza Öztürkmen, 29.04.2010 havale tarihli raporunda, dava konusu F ve G harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin % 18-20 eğimli, toprak derinliği 30-35 cm, killi bünyeli, % 15-20 oranında taşlılık problemi bulunduğunu, parsellerden çıkarılan büyük taşların yan taraftaki kısma atılmış olduğunu, dava konusu yerlerde hububat (arpa) tarımı yapıldığını açıklayarak, taşınmazların eğimi, toprak derinliği ve taşlılığa bağlı olarak 5. sınıf arazi niteliğindeki yerlerden bulunduğunu bildirmiştir. Az yukarıda değinildiği gibi dava konusu taşınmazlar, taşlık niteliği ile tescil harici bırakılan yerlerden olup, anılan yerlerde, imar ihyanın tamamlanmasından sonra ekonomik amaca uygun bir biçimde geçen kazanmayı sağlayan zilyetliğin bulunması halinde iktisap mümkündür. Davacının anılan taşınmazları arpa, buğday ve benzeri hububat ekmek suretiyle tarım arazisi niteliği ile tasarruf ettiği yerel bilirkişi ve tanıklarca bildirilmiş ise de, ziraatçı uzman bilirkişi tarafından sunulan rapor kapsamı ile keşif sırasında çektirilen fotoğraflar birlikte değerlendirildiğinde, taşınmazlarda imar ihyanın tamamlanmadığı, taşlılığın hakim olduğu anlaşılmaktadır. Bu nitelikteki bir yerde ekonomik amaçlı hububat tarımı yapılamaz. Şu halde bilimsel verilere dayalı olarak sunulan rapor karşısında yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına değer verilemez.

Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan, bilirkişilerin vasıflandırdığı arazi yetenek sınıflandırmasına göre 5 ve 6. sınıf arazilerin zilyetlikle kazanılabilmesi için imar ve ihyası; uygun amenajman, gübreleme, yüzey akış kontrolü, tohum aşılaması yapılarak sağlanabilir ve ancak çayır ve mera olarak kullanılabilir (Prof. Dr. Mahmut Yüksel, Toprak Etüt ve Haritalama, Ankara Üniv. Ziraat Fak. Yayınları). Bu belirlemeler karşısında davacı yararına kazanma koşullarının oluşmadığı, imar ve ihyasının tamamlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, bozma kapsamına göre harç ve yargılama giderleri ile avukatlık ücreti yönünden davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, HUMK.nun 388/4. (HMK.nun 297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3566, Karar No: 2016/3166, Tarih: 03.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/3566 E.  ,  2016/3166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalının ticarethane tarifesinden elektrik abonesi olduğunu, davalı abonenin ödenmemiş enerji borcunun tahsili amacıyla başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile takibin 3.457,96 TL üzerinden devamına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının, Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesinde; “Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisinin Bakanlar Kuruluna verilebileceği" açıklanmıştır.

20/01/2001 tarih 4628 sayılı ve 14/03/2013 tarih 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunlarının; Amaç, Kapsam ve Tanımlar başlıklı 1. maddelerinin 1. fıkralarında; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre fâaliyet gösteren, mâli açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetim yapılmasının sağlanmasının amaçlandığı belirtilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun'nun 21/05/2014 gün, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı; öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı,gerekçeleriyle; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı, diğer bir ifadeyle kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılamayacağına karar verilmiştir.

Dairemizce de, anılan Genel Kurul kararındaki ilkeler benimsenerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.( 3.Hukuk Dairesi Dairesi'nin 20/10/2014 tarih, 2014/7090 Esas, 2014/13588 Karar, 03/11/2014 tarih, 2014/7083 Esas, 2014/14256 Karar sayılı kararları )

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirmektedir. Anayasamızın 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı düzenlenmiştir. Nitekim elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payınında kanunla getirildiği ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir. Elektrik Piyasası Kanunun temel ilkeleri çerçevesinde amaçlanan hususun; 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadarki maliyet ve kâr payı olup; aksine, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve görevi verilmemiştir. EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Öte yandan, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun 21/03/2003 tarih 122 sayılı ve 29/12/2005 tarih 622 kurul kararlarına göre; kaçak elektrik enerjisi kullananlara, (kaçak bedeli tahakkukunun) dahil olduğu abone grubu üzerinden aktif enerji bedelinin (1,5) katı olarak, tekerrürü hâlinde ise (2) katı gözönüne alınarak hesaplanacağı hüküm altına alınmıştır. EPDK'nun bu kararından da anlaşıldığı üzere kaçak kullanımlarda kaçak tahakkuku normal kullanım bedelinin (1,5) katı, kaçak kullanımın tekrarı hâlinde ise (2) katı olarak hesaplanmaktadır. Elektriği kaçak kullananlar kurul kararı gereğince, kaçak bedelini cezalı bedel üzerinden ödemektedirler. O halde, kaçak bedelinin ayrıca, kaçak elektrik kullanmayan abonelerden de tahsili sonucunu doğuracak şekilde tahakkuk yapılması; hak,nesafet ve genel hukuk ilkeleri ile bağdaşmaz.

Somut olaya gelince; mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedelleri dahil edilerek hesaplama yapılmıştır.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, dava konusu tahakkuklara; kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedelleri dahil edilmeden, hesaplanması konusunda denetime elverişli ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4730, Karar No: 2013/11248, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/4730 E.  ,  2013/11248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde özetle, ... Köyü, ... Mevki'nde bulunan etrafı 1001, 997 ve 1021 parsellerle çevrili taşınmazın taşlık ve kayalık olarak tesbit harici bırakıldığını, taşınmazın davacı tarafından 1959 yılından önce satın alınıp imar ve ihyaya başlandığını, kadastro çalışmaları sırasında imar ve ihya tamamlanmadığı için tescil harici kaldığını belirterek, tahmini 7.600 m² olan taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahale talebinde bulunan ... tarafından verilen 02/11/2011 tarihli dilekçeyle, taşınmazın sadece davacıya ait olmadığı, birlikte imar ve ihya edildiği belirtilerek taşınmazın davacıyla müşterek olarak adına tescili talep edilmişse de, verilen kesin süreye rağmen ... tarafından karar ve ilâm harcının 1/4'ü yatırılmadığı için müdahale talebi kabul edilmemiştir. Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce yapılan ve 20.07.1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 19.12.1958 tarihinde yapılmış ve sonuçları 10.11.1959 - 09.12.1959 tarihleri arasında ilân edilmiş ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi raporuna göre çekişmeli taşınmaz her ne kadar orman sınırı dışında bırakılmış ise de, 1989 tarihli memleket haritasında halen yerin çalılık göründüğü, ziraat bilirkişi raporuna göre imar ihyanın 10 -15 yıl önce tamamlandığının bildirildiği gözönünde bulundurulduğuna, adına tescil talep eden kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/12/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17747, Karar No: 2011/1827, Tarih: 01.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17747 E.  ,  2011/1827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ...'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davada, mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edelin bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, hükmolunan bedel dikkate alındığında vekalet ücretine ilk davada hükmedilmiş olduğundan hakkaniyet gereği yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, vekalet ücreti takdiri,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına, yerine (İlk davada vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1419, Karar No: 2015/2690, Tarih: 07.09.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1419 E.  ,  2015/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

1-Sanığın, kardeşi... ile ortak oldukları ... Gıda ve İhtiyaç Maddeleri San. Tic. Ltd. Şti. adına yetkisi olmadığı halde, katılandan aldığı mal karşılığında suça konu üç adet senedi imzalayarak katılana vermek suretiyle yüklenen resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda, aşamalarda;..... Gıda şirketinin ortağı olduğunu, şirketin banka hesabını kullanma yetkisinin bulunduğunu, ancak şirket adına böyle bir senedi düzenleme yetkisinin bulunmadığını, şirket yetkilisi olan kardeşi... dışarıda olması nedeniyle senetleri imzaladığını ve katılanın elemanına verdiğini, attığı imzaların kendi imzası olduğunu, sahte imzalar olmadığını, ayrıca ...daha sonra katılana çek verdiğini, ancak katılanın icra takibini geri çekmediğini, ... da mükerrer ödeme olmaması için imza itirazında bulunduğunu savunması karşısında; sanığın suç işleme kastının bulunup bulunmadığının belirlenebilmesi bakımından, şirketin yetkilisi olan ...tanık olarak mahkemeye celbi ile sanığın savunması kapsamında ayrıntılı beyanının alınması ve sanığın şirkette senet düzenleme yetkisi olmasa bile, önceden bu şekilde senet düzenleyip düzenlemediği, düzenledi ise bu senetlerin ödenip ödenmediği hususlarının defter kayıtlarından araştırılması ve sorulmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise;

a)Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden, 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerekliliği karşısında, sanığın, iddianameye konu üç adet senedi katılanın elemanına aynı anda verip vermediği hususları araştırılıp, olayda zincirleme suç hükümlerinin uygulama yerinin bulunup bulunmadığının tespitinden sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

b)Dolandırıcılık suçu yönünden ise, katılan vekili temyiz dilekçesinde, hüküm verilmeden önce sanık tarafından dosyaya konu borcun katılana ödendiği duyumları aldığını, ancak katılanın ayrı ilde ikamet ediyor olması ve iletişim kuramamaları nedeniyle bu hususta vekil olarak beyanda bulunamadığını, katılana bu hususun tekrar sorulması gerektiğini belirtmesi, sanık müdafinin de benzer ifadelere temyiz dilekçesinde yer vermesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinde yer alan etkin pişmanlık ve 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tespiti bakımından, katılanın beyanı yeniden alınarak, zararının giderilip giderilmediği hususunun sorulmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.