muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11427, Karar No: 2017/5842, Tarih: 04.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/11427 E.  ,  2017/5842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Ateşli silahla yaralanan mağdur ... hakkında ... İlçe Hastanesi tarafından düzenlenen 23.03.2010 tarihli geçici raporda, "mağdurun hayati tehlike geçirdiği ve sol kalçada 15-20 oranında kurşun saçmaları tespit edildiği" belirtilmesine rağmen ...Eğitim ve Araştırma Hastanesi Baştabipliği tarafından düzenlenen 18.01.2011 tarihli raporda "yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, yaralamanın basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek ölçüde hafif olduğu" belirtilmesi karşısında, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla mağdurun geçici, kati raporları ve tüm tedavi evrakları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğü'ne gönderilerek yaralanmasının niteliğine dair ayrıntılı rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanık askerde iken mağdurun sanığın kız kardeşini kaçırması sebebiyle aralarında önceye dayalı husumet bulunduğu, şüpheli ...'in olayın sıcaklığı ile kollukta verdiği ilk ifadesinde "......, ..., ..., ...,...ve kadınları bizim eve doğru taş atıyorlardı,... ... dışardakileri korkutma amacıyla havaya doğru ateş etti... soy isimli kişilerde bunun üzerine evimize doğru ateş etmeye başladılar..." iddia ettiği olayda, çıkan tartışmanın aileler arasında kavgaya dönüşmesi üzerine, iddia edilen olaydan sonra sanığın mağdurun evine giderek mağduru yaraladığı anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarihli esas 2002/4-238-2002/367 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususun tespit edilememesi durumunda da sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/1. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK 326/son gereği ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle isteme aykırı BOZULMASINA; 04.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16134, Karar No: 2011/14589, Tarih: 07.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/16134 E.  ,  2011/14589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 07/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4504, Karar No: 2009/6359, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4504 E.  ,  2009/6359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 49 parsel sayılı 441.82 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliği ile belgesizden davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli parselin tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına göre; mahkemece yaptırılan keşifte görev alan orman bilirkişinin hükme dayanak alınan raporunda, davalı taşınmazın eğiminin %25 olduğu, üzerinde dağınık meşe ve gürgen ağaçlarının olduğu, bu ağaçların taşınmazın ... yıllar boş kalması nedeniyle, meşe tohumlarının çeşitli faktörler etkisiyle parsel üzerine taşınması suretiyle oluştuğu, orman sayılan yerlerden olmadığı bildirilmiştir. Ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın terk edilmiş boş arazi niteliğinde ve üzerinde dağınık halde meşe ve gürgen ağaçları olduğu, toprağının hiçbir zaman işlenmediği, eğiminin yüksek olması nedeniyle ... muhafaza karakteri taşıdığı bildirilmiştir. 6831 Sayılı yasanın 1/j maddesi, orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağının öngörmüştür. Bilimsel ve teknik olarak arazi eğiminin %12’ den fazla olması halinde o arazi kesimi erozyonla karşı karşıya kalacağından, ... muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmesi gerekir. Hal böyle olunca; taşınmazın saptanan bulgulara göre 6831 Sayılı yasanın 1/j maddesi kapsamı dışında olup, halen de eylemli olarak orman sayılan yer olduğu ve komşu 48 ve 50 parsellerin dava açılmadan ve niteliği incelenmeden kesinleştiği ve batısındaki ormanın devamı niteliğinde olduğu düşünülerek, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

Öte yandan Orman bilirkişinin taşınmaz üzerindeki dağınık halde bulunan meşe ve gürgen ağaçlarının tohumlama yolu ile etraftan geldiği şeklindeki açıklamalarına itibar edilemeyeceği zira, hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda da vurgulandığı üzere, davalı taşınmazın memleket haritasında yeşil alanlar içerisinde kaldığı, eğiminin % 35 olduğu ve üzerinde dağınık şekilde meşe ve gürgen ağaçlarının bulunduğu görülmektedir, Kaldı ki; meşe ağacı tohumunun, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olmadığı, yerleşik bilimsel görüşlerce tartışmasız kabul edildiği, dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ve gürgen ağaçlarının % 35'lik eğim ile birleştiğinde taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinde tanımı yapılan ve orman sayılan yerlerden olduğunun kabulü gerektiği, orman sayılan bu tür yerlerdeki meşelerin insan ... ile zaman zaman kesilip ortadan kaldırılması halinde dahi daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana gelmesinin bilimsel olarak mümkün olduğu, belirtilen bilimsel açıklamalar da nazara alındığında, mahkemece davacı ... yönetiminin davasının kabulüne, taşınmazın orman niteliği ile tescile karar verilmesi gerekirken, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek ham ... niteliği ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 13.04.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24221, Karar No: 2013/17988, Tarih: 28.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24221 E.  ,  2013/17988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak ve tazminat

HÜKÜM : Sanığın beraatine ve tazminat talebinin reddine

I- Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Tazminat talebine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle sanığın yetkilisi olduğu şirketin, asıl borçlu şirkete kesinleşmiş ve muaccel bir borcu olup olmadığının belirlenmesi amacıyla her iki tarafa ait defter ve belgeler ile banka kayıtları üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile sadece muavin defterler üzerinden düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde sanığın tazminat talebinin reddine karar verilmesi,

2- Hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda harç, vekalet ücreti ve yargılama gideri ile ilgili hüküm kurulmadığı halde, gerekçeli kararda gösterilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10728, Karar No: 2019/4747, Tarih: 09.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/10728 E.  ,  2019/4747 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. KARAR

Davacı, Eczane işletmecisi olduğunu, sigortalıların muayene katılım payını tahsil etmemek için reçete girilip silinmesi, bir başka eczane için reçete girilip silinmesi eylemlerine iştirak ettiği ve muayene katılım payları ertelenmiş reçeteleri kuruma fatura ettiği gerekçesiyle davalı ile arasında imzalanmış 2012 protokolünün 5.3.15 maddesi gereğince 24.000 TL cezai şart kesildiğini ve 2615,71 TL reçete bedelinin yasal faizi ile beraber kuruma iadesinin karar altına alındığını, muayene ücretinin zaman içinde kaybolmayan her zaman tahsili mümkün alacaklardan olduğunu, devletin zarara uğramadığını, faaliyet gösterdiği bölgede hastaların gelir düzeyinin çok düşük ve hatta açlık düzeyinde bulunduğunu, muayene ücreti ödenmediği için ilaç vermekten kaçınamayacağını, en azından hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini beyanla kurum işleminin iptalini talep etmiştir.

Davalı, kurumları tarafından yerine getirilen işlemde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını, davacı tarafından yapılan işlemler ile muayene ücretlerinin ötelendiğini ve kurum zararına neden olunduğunu uygulanan cezanın taraflar arasında yürürlükte bulunan protokole uygun olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalı, kurumları tarafından yerine getirilen işlemde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını, davacı tarafından yapılan işlemler ile muayene ücretlerinin ötelendiğini ve kurum zararına neden olunduğunu uygulanan cezanın taraflar arasında yürürlükte bulunan protokole uygun olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, davalı kurum tarafından 2012 yılı protokolü gereğince davacı aleyhine düzenlenen cezai şartın tahsili yönündeki işlemin haksızlığın tespiti ile iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporu hükme esas alınmış ve davanın reddi cihetine gidilmiştir. Alınan bilirkişi raporunda da, Davacı eczane tarafından 96 hastaya ait reçete ile ilgili olarak sisteme giriş yapıldığı ve daha sonra silindiği kurum işleminin protokole uygun olduğu açıklanmıştır. Cezai işleme dayanak Protokol ve ek protokol hükümleri açık olup, taraflar bu hükümlere uygun davranmak ve aksi hareket halinde de yine bu protokol ile belirlenmiş olan ceza uygulamalarına katlanmak zorundadır. Somut olayda da, bilirkişi raporu ile tespit edildiği üzere protokole aykırı davranışı ortadan kaldırır mahiyette bir somut delil davacı tarafça ileri sürülmüş değildir. Davacı aynı zamanda 5510 sayılı yasanın Geçici 62. Maddesi; "Bu maddenin yayımı tarihinden önce, ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi katılım paylarının eczanelerce usulüne uygun tahsil edilmemesi nedeniyle, eczacılar hakkında öngörülen cezai şart, her fatura dönemi için brüt asgari ücretin beş katı tutarını geçemez. Bu madde kapsamına giren fiiller için bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsil edilen tutarlar iade ve mahsup edilmez." madde hükmünün uygulanmasını ve değerlendirilmesini de talep etmiş olmakla mahkemece bu madde değerlendirilmemiş ve herhangi bir şekilde de değinilmemiştir. O halde, açıklanan ilgili maddenin değerlendirilmesi suretiyle gerekirse tekrar Bilirkişi raporu alarak davalı kurumca bu madde hükmü gereği uygulanabilecek cezai işlem miktarının hesaplanması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken mahkemece, açıklanan hususlar gözetilmeden, yanlış değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2015/18421, Karar No: 2017/21750, Tarih: 19.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/18421 E.  ,  2017/21750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait işyerinde Haziran 2013 ile Ekim 2013 tarihleri arasında kebap ustası olarak çalıştığını ve fazla mesai ücretleri ile ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek; söz konusu alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının, davalı yanında değil ... Gıda Turizm Pazarlama San ve Tic Ltd Şti'nde çalıştığını, açılan davada taraf değiştirilmesinin mümkün olmadığını, dolasıyla davalının taraf ehliyeti bulunmadığını ayrıca davacının iddilarının gerçeği yansıtmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, SGK kayıtlarında kayden ... Gıda ..Ltd Şti'nin işçisi olarak görülmektedir. Dosya içerisinde yer alan ve davacının imzası bulunan iş sözleşmesi ile işe giriş bildirgelerinde de yine işveren olarak ... Şirketinin görüldüğü anlaşılmıştır.

Dava dilekçesinde, her ne kadar bu şirketin temsilcisi olan gerçek kişi davalı olarak gösterilmiş ise de, bu husus HMK'nun 124/4 maddesi kapsamında husumette yanılma olarak kabul edilmeli ve ... Şirketine husumetin tevcihi için davacıya süre verilip, dava dilekçesinin tebliği ile taraf teşkili sağlanıp, işin esasına girerek karar verilmelidir.

Bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/74, Karar No: 2014/10301, Tarih: 02.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/74 E.  ,  2014/10301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.09.2013 gün ve 2012/77-2013/263 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dava, TTK'nın 336. maddesi gereğince yöneticilerin sorumluluğuna dayalı tazminat ve davacı ortağın kar payı alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Mahkemece, davalılar vekiline nispi temyiz harcı ile gider avansını yatırması için muhtıra çıkarılmış, bunun üzerine davalılar vekili, temyiz harçları yönünden adli yardım talebinde bulunmuştur. Davalılar vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 sayılı Yasa'nın 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen acz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı tarafça sunulan adli yardım talebine ilişkin dilekçenin ekinde, taleplerini haklı gösterecek davalılara ait hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmemiştir. Bu durum karşısında Dairemizce davalıların kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Yukarıdaki (1) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Dairemizce adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, bu kez mahkemece mümeyyiz davalılar vekiline adli yardım talebinin reddedildiğinin bildirilmesi, mümeyyiz davalılarca itiraz edilmediği taktirde, 1086 sayılı HUMK'nın 5236 sayılı Kanun ile değişik 432. maddesi yollaması ile 426/D maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay'a sevki giderinin ikmali için davalılara HUMK'nın anılan hükümleri uyarınca gerekli meşruhata havi davetiyenin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Ancak davalılar tarafından Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz edildiği taktirde, 11.04.2013 tarih 6459 sayılı Yasa'nın 23. maddesi ile değişik HMK'nın 337/2. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

Ancak davalılar tarafından Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz edildiği taktirde, 11.04.2013 tarih 6459 sayılı Yasa'nın 23. maddesi ile değişik HMK'nın 337/2. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkemece Dairemizin adli yardım talebinin reddi kararının mümeyyiz davalılara tebliği ve sonucuna göre işlem yapmak üzere dosyanın mahalline iadesine, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2062, Karar No: 2019/2381, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2062 E.  ,  2019/2381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2418, Karar No: 2012/5765, Tarih: 17.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2418 E.  ,  2012/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALACA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/06/2010

Davacı  vekili   tarafından  davalı  aleyhine açılan tapu  iptali  ve  tescil davasının yapılan yargılamasında mahkemece  tapusunun  iptali ile  sicilden  terkinine ve  tespit  harici  bırakılmasına dair verilen kararın   davacı vekili   tarafından süresinde  temyizi üzerine dosya ve  Tetkik Hakimi  'ın raporu incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 6 parsel sayılı taşınmazın 20.03.2009 tarihinde ihdas suretiyle davalı belediye adına tapuya tescil edildiği, davacı vekilinin; sözkonusu taşınmazın oluşumu sırasında bir kısmının yoldan, 922,01 m2 kısmının ise dere yatağından ihdas edildiğini, dere yataklarının devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması sebebi ile tescile dair hakkın doğumu halinde Hazine adına tescili gerektiğini ileri sürerek, dere yatağı olan 922,01 m2'lik kısmın tapusunun iptali ile hazine adına tesciline karar verilmesi talepli  eldeki davanın  açıldığı  anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde  teknik bilirkişi raporunun eki  krokide yeşil renkle taralı çekişmeli taşınmazın 922,01 m2'lik kısmının dere yatağından ihdas edildiği saptanmak suretiyle bu kısmın tapusunun iptaline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik  yoktur.      Ne var ki; mahallinde yapılan uygulama sırasında beyanlarına başvurulan mahalli bilirkişilerin; 1990 'lı yıllarda Alaca E.. Köyü barajı yapılarak çekişme konusu derenin, yatağının değiştirildiğini ve derenin halen şehrin çıkışında bulunan bir kanaldan akmaya devam ettiğini, dere yatağının da aynı yıllarda  Belediye tarafından doldurularak arsa haline getirildiğini ve boş olarak durduğunu beyan ettikleri, keşifte görev yapan jeoloji mühendisi bilirkişinin de 3105.2010 tarihli raporunda; yerin insan faktörü ile doldurularak kazanıldığını ifade ettiği, öte yandan belediyenin 12.03.2010 tarihli yazısında; taşınmazın imar planı ve mücavir alan sınırlarında kaldığını bildirdiği ve imar planında da çocuk bahçesi olarak gösterilen kısım içinde yerladığı  görülmektedir.

Hal böyle olunca; çekişmeli yerin tescil edilebilir hale geldiği gözetilerek  davacının tescil isteğinin de kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile çekişmeli yerin sicilden terkini ile tespit harici bırakılmasına karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün 12.01.2011 tarihinde kabul edilen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.5.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.