muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1859, Karar No: 2016/32, Tarih: 12.01.2016

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.Bu açıklamalar ışığında somut olayda değerlendirildiğinde, legal bir partinin il kongresine katılan sanıkların kongrenin yapıldığı salonda attıkları "Başkansız yaşam olmaz" ve "..." şeklindeki sloganların silahlı direnmeye veya isyana teşvik niteliğinde olmadığı ve nefret söylemi olarak da değerlendirilemeyeceği gözetilmeden sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4560, Karar No: 2020/1141, Tarih: 19.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4560 E.  ,  2020/1141 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme :...3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 28/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.,
Yargıtay — Esas No: 2012/21779, Karar No: 2012/29277, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/21779 E.  ,  2012/29277 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili Avukat ... ile 1-... Başkanlığı vekili Avukat ... 2-... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.2.2012 gün ve 76-137 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen, 2012 yılı eczane protokolünün aslının veya okunaklı ve onaylı örneğinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3780, Karar No: 2012/18148, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3780 E.  ,  2012/18148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/08/1999-01/10/2004 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 15.08.1999-01.10.2004 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Davada Sosyal Güvenlik Kurumu ile birlikte işveren olarak Tekirdağ ... Müdürlüğü davalı olarak gösterilmiştir,

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilerek, Tekirdağ Valiliği ... Müdürlüğü hakkında davalı olarak hüküm kurulmuştur.

Dava, hasımda değil temsilcide yanılma sonucu açılması halinde davanın husumetten reddedilmeyip, gerçek temsilciye davanın yöneltilmesi gerektiği, Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davanın ... Bakanlığı aleyhine açılması gerekirken Tekirdağ Valiliği ... Müdürlüğü aleyhine açılmıştır. Hal böyle olunca hasımda değil temsilcide yanılma olduğu ortadadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olguları gözönünde tutulmaksızın ve özellikle,yöntemince davanın ... Bakanlığına yöneltilmesi için davacıya uygun önel verilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile ... aleyhinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13455, Karar No: 2013/13562, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13455 E.  ,  2013/13562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinin son fıkrasında, bilirkişilerce aynı yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihi) esas tutulacağı öngörülmüştür. Buna göre dava tarihi olan 2011 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken 2010 yılı verilerine göre hesap yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

Kabule göre de;

2-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan tarla kirası, sermaye faizi, giderlerin faiz karşılığı ve genel idari giderler düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin tespit edilen kamulaştırma bedeline yansıtılmamış olması,

Doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16192, Karar No: 2015/25559, Tarih: 16.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16192 E.  ,  2015/25559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan...Müh. ve İnş. Ltd. Şti. ve... Enerji Üretim A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı...Müh. Ve İnş. Ltd. Şti.’nin ve... Enerji Üretim A.Ş.’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı konusunda toplanmaktadır.

Somut olayda, mahkemece dosyaya sunulan ingilizce sözleşme tercüme ettirilerek dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirilip... Enerji Üretim A.Ş.’nin ihale makamı mı yoksa asıl işveren mi olduğunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Ayrıca, ıslah dilekçesinin davalılara tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosya içinde rastlanmamıştır. Islah dilekçesinin 6100 sayılı HMK’nın 177. maddesine göre davalılara tebliğ edilmeden karar verilmesinin davalıların savunma ve hukukî dinlenilme haklarının ihlali niteliğinde olduğunun gözetilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılar... Enerji Üretim A.Ş. ile...Müh. Ve İnş. Ltd. Şti.’ne iadesine, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/509, Karar No: 2025/3641, Tarih: 21.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/509 E.  ,  2025/3641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/703 E., 2024/1367 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afşin İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/48 E., 2022/129 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Genel Müdürlüğünün 175 kişilik daimi işçi alımı sınavında meslek yüksek okulu diplomasını da ibraz ederek MYO proses işçisi olmaya hak kazandığını, 29.02.2012 tarihinde ... ... ... Termik Santrali İşletme Müdürlüğü emrinde "4" iş değer dereceli teknik servis makine teknisyeni ünvanı ile kazan işletme servisinde kazan gözlemcisi olarak göreve başladığını, müvekkilinin göreve başlamasının hemen ardından fiilî olarak kazan işletme servisinde elektrik gözlemcisi olarak görevlendirildiğini, müvekkilinin üyesi olduğu sendika ile işveren arasında bağıtlanan 13.10.2017 imza tarihli toplu iş sözleşmesi gereğince müvekkilinin iş değer derecesinin "4"den "3"e çıkartıldığını, ancak ödemelerin buna göre yapılmadığını belirterek, 12.12.2017 tarihinden itibaren müvekkilinin esas ücretinin ve ücrete bağlı diğer tüm işçilik alacağına ilişkin ödemelerin "3" iş değer derecesine karşılık gelen ücret üzerinden ödenmesi gerektiğinin tespiti ile müvekkiline "3" iş değer derecesine denk gelen ücretin ödenmemesi nedeniyle 12.12.2017 tarihinden itibaren eksik ödenen fark ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, hak düşürücü sürelerin geçtiğini, görevli mahkemenin idare mahkemesi olduğunu, söz konusu toplu iş sözleşmesi maddesinin kamu görevlilerini ilgilendirdiğini ve kapsamının İdare tarafından belirlendiğini, toplu iş sözleşmesiyle çalışan işçinin sadece ünvanının değiştirildiğini, yevmiye artışı ile ilgili bir hüküm bulunmadığını, bu nedenle işçiye talep etmiş olduğu ücret farının ödenmediğini, işyerinde işçilerin ücretlerinin ünvana göre belirlenmediğini, işçinin fiilen yapmış olduğu işe karşılık ücret ödendiğini, fiilen görevi değişmeyen davacıya müvekkili Kurumun yevmiye artışı yapmasının mümkün olmadığını, toplu iş sözleşmesinde yevmiye artışı ile ilgili bir hükmün olmamasının müvekkili Kurumun eşit davranmadığı sonucunu çıkarmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkeme huzurunda dinlenilen tanık beyanlarından davacının 3. iş değer derecesinde bir görevde fiilen çalıştığının anlaşıldığı, davalı tarafından da davacının 3. iş değer derecesine yükseltildiğinin kabul edildiği, davacının fiilen yaptığı işin 3. iş değer derecesinde olması ve kendisiyle benzer derecedeki işçilerin daha yüksek yevmiye alması sebebiyle davacıya da terfi ettirildiği dereceye ait ücretin ödenmesi gerektiği kanaatine varıldığı, toplu iş sözleşmesinin geçici 6. maddesinden de ön lisans mezunu işçilerin tekniker ünvanına getirileceği, derecelerinin yükseltileceğinin açıkça anlaşıldığı, derecenin yükselmesi neticesinde yevmiye artışının beklenmesinin hayatın olağan akışına ve olağan hayat tecrübelerine uygun olduğu, davalı vekili her ne kadar derece yükselmesi yapılan her işçinin yevmiyesinin artırılmadığını savunmuşsa da yevmiye artışının hangi kriter ve/veya kriterlere ve objektif hangi unsurlara göre yapıldığını açıklamadığı, nitekim bir kısmı işçilerin sınavla derecesinin yükseldiği ve bunlara yevmiye artışı yapıldığı ileri sürülmesine rağmen davacının başvurusu neticesinde kendisine bir sınav imkânı tanınmadığı, bu sebeple davalı vekilinin savunmalarına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının derecesinin toplu iş sözleşmesi ile 3. dereceye yükseltildiği noktasında taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, ancak davalı işveren davacının sınavsız olarak 3. dereceye yükseltildiği için 3. dereceye sınavla yükselen işçiler ile aynı ücreti alamayacağını iddia etmekte ise de davacının da yüksek okul mezunu olduğu için bu dereceye yükseltildiği ve 3. derece olarak çalışmaya devam ettiği, bu durumda davacının 3. derecedeki işçiler ile aynı ücreti almasının hakkaniyete ve eşitlik ilkesine uygun olacağı, İlk Derece Mahkemesi tarafından davacının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi gereği 3. dereceye yükseldiğinin ve mali haklarının bu doğrultuda ödenmesi gerektiğinin tespitine ilişkin kararının yerinde olduğu, ancak arabuluculuk son tutanak tarihi 21.02.2020 olmasına rağmen alacakların 2020 yılı şubat ayının tamamı için hesaplanmasının hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Kurumlar tarafından görevde yükselme ve ünvan değişikliği sınavlarının kurumların ihtiyaçları doğrultusunda kurumlar tarafından alınan kararla sınav ilanını müteakip yapıldığını, işçinin başvurusu üzerine şahsi sınav yapılmadığını,

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Kurumlar tarafından görevde yükselme ve ünvan değişikliği sınavlarının kurumların ihtiyaçları doğrultusunda kurumlar tarafından alınan kararla sınav ilanını müteakip yapıldığını, işçinin başvurusu üzerine şahsi sınav yapılmadığını,

2. Görevde yükselme ve ünvan değişikliği sınavı objektif unsur olduğundan müvekkili Kurumca eşitlik ilkesine aykırı hareket edilmediğini,

3. Bir kısım personel sınav ile hak ederek, çabalayarak yevmiyesini artırmışken bir kısım personele sadece toplu iş sözleşmesi maddesine dayanarak yevmiye artışı verilmesinin işçiler arasında da birtakım sorunlara yol açabileceğini,

4. Sınavsız bir şekilde teknikerlik ünvanına getirilenlere yevmiye artışı uygulanmadığını,

5. Toplu iş sözleşmesinde ünvan değişikliğinden bahsedildiğini, yevmiye artışına ilişkin bir husus olmadığını,

6. Davacı asıl 3. celsede 2019 yılına kadar 4. derece olan proses işçisi olarak çalıştığını beyan etmiş olmasına rağmen 2017-2019 yılları arası için de fark ücret alacağına karar verilmesinin hatalı olduğunu,

7. Arabuluculuk son tutanak tarihine kadar değil başvuru tarihine kadar hesaplama yapılması gerektiğini,

8. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda gün sayıları tüm aylar için 30 olarak alınmış olup işçinin aylık çalışması 26 gün olduğundan 26 gün üzerinden fark ücret hesaplaması yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacıya ödenmesi gereken ücretin tespiti ile davacının fark ücret alacağının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili dava dilekçesinde, davacının iş değer derecesinin Tes-İş Sendikası ile Kamu İşverenleri Sendikası arasında Elektrik Üretim AŞ ve bağlı işyerleri için bağıtlanan 17. Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesi'nin geçici 6. maddesi gereği 4 iş değer derecesinden 3 iş değer derecesine yükseltildiğini ancak davacının ücretinin 4 iş değer derecesinde ödenmeye devam edildiğini belirterek fark ücret talebinde bulunmuştur. Davalı vekili ise toplu iş sözleşmesiyle çalışan işçinin sadece ünvanının değiştirildiğini, yevmiye artışı ile ilgili bir hüküm bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Taraflar arasında toplu iş sözleşmesi gereği davacının iş değer derecesinin 3. dereceye yükseltildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda sınav ile tekniker ünvanına getirilen işçinin yevmiye cetveline göre fark ücret alacağı hesaplanmıştır. Ancak, Tes-İş Sendikası ile Kamu İşverenleri Sendikası arasında Elektrik Üretim AŞ ve bağlı işyerleri için bağıtlanan 17. Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesi'nin Ek:II cetvelinde, 01.03.2017-28.02.2019 tarihleri arasında işe alınacak işçiler ile üst dereceye geçiş pozisyon değişikliklerinde uygulanacak yevmiye miktarları belirtilmiştir. Buna göre, toplu iş sözleşmesinde belirtilen yevmiye miktarları ile toplu iş sözleşmesinin ücret zammına ilişkin hükümleri dikkate alınarak davacının fark ücretinin hesaplanması ve davalı tarafından yapılan ödemeler mahsup edilerek varsa fark ücret alacağının hüküm altına alınması gerekir. Mahkemece belirtilen yönler nazara alınmaksızın, sınav ile tekniker ünvanı alan işçinin ücreti emsal alınarak hesaplama yapılan bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3. Diğer yandan, davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin iş değer derecesinin toplu iş sözleşmesi gereğince "4"ten "3"e çıkartıldığını ileri sürerek, 12.12.2017 tarihinden itibaren müvekkilinin esas ücretinin ve ücrete bağlı diğer ödemelerin "3" iş değer derecesine karşılık gelen ücret üzerinden ödenmesi gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

Söz konusu alacak davası yönünden dava dilekçesinde yer alan tespit talebi ayrı bir dava değil, eda davasında ele alınması gereken bir ön sorundur. Ön sorun, davanın görülüp karara bağlanabilmesi için mahkemece öncelikli olarak çözüme kavuşturulması gereken sorundur ve ayrı bir dava niteliği yoktur. Bölge Adliye Mahkemesince tespit talebi ayrı bir dava gibi değerlendirilmek suretiyle alacak talebinin kabulü yanında ayrıca tespit hükmü kurulması hatalı olup kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8633, Karar No: 2014/1292, Tarih: 10.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8633 E.  ,  2014/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/234488

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan sanık T.. K..'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bucak Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 10.07.2008 gün ve 2007/69 Esas, 2008/459 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre; sanığın velayet yetkisi elinden alınmış olan ve ......... Özürlüler Rehabilitasyon Merkezinde gözetim ve koruma altında bulunan bedensel ve zihinsel özürlü oğlu E.. K.. ile görüşmek için gittiği, burada oğlu ile görüştüğü, görüşmeden sonra sanığın yanında getirmiş olduğu bıçağı kurum müdürü ve güvenlik görevlilerine göstererek tehditte bulunmak suretiyle omzuna aldığı mağdur ile yaya olarak kurumdan çıkarak uzaklaşmaya çalıştığı sırada kurum müdürü ve güvenlik görevlilerinin polise haber vererek sanığı takip ettikleri, kurumdan yaklaşık 100 metre ileride polisin müdahalesi üzerine sanığın yakalandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla eylemin TCK.nın 109. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayıp TCK.nın 234/2. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması suçunu oluşturduğu dikkate alındığında, sanığın kesintisiz takiple polisin müdahalesi üzerine eylemini tamamlayamadığı ve çocuğu kaçırma eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı halde, sanık hakkında tamamlanış suçtan hüküm kurulması,

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun temel şeklinin TCK.nın 234. maddesinin 1. fıkrasında düzenlendiği, 2. fıkrada söz konusu suçun nitelikli şeklinin düzenlenerek, cezanın bir kat artırılacağı öngörüldüğü halde, Mahkemece 234. maddenin 1. fıkrasına göre temel ceza belirlenerek, 2. fıkraya göre arttırım yapılması gerekirken, doğrudan 234. maddenin 2. fıkrasından temel cezanın tayin ve takdir edilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.