muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/47, Karar No: 2022/33, Tarih: 16.03.2022

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 6. Ceza Dairesince de 23.03.2021 tarih ve 1944-5739 sayı ile;

"Hüküm beraat olduğundan iddianamedeki nitelendirmeye göre; mahkemece kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 31. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu’nun 14. Maddesi ve 22.02.2016 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 12.02.2016 gün ve 1 sayılı kararının 'Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümüne İlişkin Ortak Hükümler' kısmı uyarınca Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait olduğu,",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 4 ve 6. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin üçüncü fıkrasının 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" hükmüne yer verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 26.02.2016 tarihli ve 29636 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren 12.02.2016 tarihli ve 1 sayılı iş bölümü kararının "Ceza Daireleri iş bölümü Ortak Hükümler" başlıklı bölümünün 7. maddesinde; "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır." hükmüne yer verilmiştir.

24.04.2016 olan tebliğname tarihi itibarıyla ceza dairelerinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken iddianamedeki nitelendirmenin TCK'nın 106. maddesinin ikinci fıkrasına temas eden silahla tehdit suçu olarak gösterilmiş olması karşında, temyiz incelemesinin anılan suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 02.07.2020 tarihli ve 11022-8654 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 4. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4393, Karar No: 2015/11410, Tarih: 02.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4393 E.  ,  2015/11410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2014

NUMARASI : 2013/139-2014/165

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2014 tarih ve 2013/139-2014/165 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin telif hakkı sahibi olduğu '' Türk Tekstil Baskıcılığının Tarihçesi'' kitabının davalı tarafından işletilen web sitesinde yasadışı bir şekilde satışa sunulduğunu, ihtarname gönderilmesine rağmen nadirkitap.com sitesinde ve gittigidiyor.com sitesinde satışın devam ettiğini iddia ederek telif hakkına tecavüzün tespitini, ref edilmesini, önlenmesini ve rayicin üç katı tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, İstanbul FSHHM'nin yetkili olduğunu, davacının iddia ettiği satışın gerçekleşmediğini, müvekkilinin internet ortamında ikinci el kitap alışveriş hizmeti sunduğunu, mecbur olmadıkları halde özenli davranıp kayıtları internet ortamından sildiklerini, ancak .......com sitesinde kendi logolarıyla aynı eserin ilanının yayınlanmasının müvekkili şirketi de rahatsız ettiğini,dava haklarını saklı tuttuklarını, ikinci el kitap satışının telif haklarını ihlal etmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın telif hakkından doğan tazminat davası olduğu, davacı üniversitenin hak sahibi olduğu kitabın 2. el nüshasının davalı tarafından satışa sunulduğu, bunun da bir aracılık hizmetinden ibaret olduğu, aksine kanıtlar bir delil bulunmadığı, özgün nüshaların 2. el satışının telif hakkının ihlali niteliğinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 5846 sayılı FSEK 23. maddesinin 2. fıkrasının 2. cümlesine göre, dava konusu kitabın ilk satışı yapıldıktan sonra ikinci el kitap olarak yeniden satışın eser sahibine tanınan yayma hakkının ihlali niteliğinde sayılmasının mümkün bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, temyiz eden davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1024, Karar No: 2019/4640, Tarih: 18.11.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/1024 E.  ,  2019/4640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. .... San. ve Tic. A.Ş. ile davalı ... Genel Müdürlüğü arasındaki davadan dolayı ... 19. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 14.12.2017 gün ve 2015/245-2017/483 sayılı hükmü bozan Dairemizin 11.12.2018 gün ve 2018/2102-4958 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekilinin karar düzeltme talebinde bulunması üzerine 1 klasör halindeki dava dosyası Dairemize gönderilmiş ise de; dosya kapağında salonda 2 çuval halinde ve ... Kargo kutusunda dosyasının ekleri olduğu yazılmasına rağmen bu eklerin gönderilmediği anlaşıldığından mahkeme hakimince yazı işleri müdürü ile kalem personelinin dikkati çekilerek mahkeme salonunda ... Kargo kutusunda ve 2 çuval halinde bulunan dava dosyası eklerinin temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9839, Karar No: 2013/23452, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/9839 E.  ,  2013/23452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile katılan davacı ... mirasçıları ... ve paydaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava konusu 391 ada 1 pasel sayılı 1389.45 m2 yüzölçümündeki taşımaz dava konusu olduğundan sözedilerek malik hanesi açık bırakılmak süretiyle tespit edilmiştir. Kadastro tespitinden önce davacı ... tarafından noter senedine, miras hakkına ve zilliyetliğe dayanılarak davalı ... ile ... Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davası görevsizlik kararıyla Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. ... miras hakkına ve ziliyetliğe dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucu davacı ve katılan davacının davalarının reddine dava konusu taşınmazın arsa vasfıyla davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ile katılan davacı ... mirasçıları ... ve paydaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 391 ada 1 parsel sayılı taşınmazın taşlık ve kayalık olduğu taşınmaz üzerinde davacı ve katılan davacının ekonomik amacına uygun ziliyetliği bulunmadığı gibi taşınmaz üzerinde dava ve katılan davacı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zaman aşımı taşınmaz edinme koşullarınında gerçekleşmediği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerçekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... ile katılan davacı ... mirasçıları Hanım , Mehmet, Hatun, Gülşah ve ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11639, Karar No: 2008/7019, Tarih: 24.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11639 E.  ,  2008/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin kanser hastası olan kayınpederinin kullanmakta olduğu ilaçların temini için davalıların sahibi ve işlettiği eczane ile anlaşıldığını, teminat senedi olarak 19.761. YTL ve 6.149 YTL bedelli iki adet senet verildiğini, tedavi süresinde alınan 7.000 YTL’lik ilaçlarını bedelinin ödendiğini, hasta ölünce verilen senetlerin iadesi istense de davalı tarafça haksız olarak icra takibine konu edildiğini ileri sürmüş ve Ümraniye 2.İcra Müdürlüğünün 2005/6949 sayılı dosyasına konu edilen 19.761.00 YTL’lik ve 6.149.00 YTL’lik bonolardan dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile %40 tazminatın davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin eczanede çalışan kimsesiz birisi olduğunu, davacı tarafın durumuna üzüldüğü için ilaçların verilmesine yardımcı olduğunu, verilen ilaçlar karşılığında bonoların alındığını,, hasta ölünce alınan ilaçların iade edilmek istendiğini ancak eczane sahibi diğer davalının buna haklı olarak muvafakat etmediğini, eczane sahibinin haklı olarak senet bedellerini müvekkilinden aldığını ve bonoları müvekkiline verdiğini belirterek, haksız davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Diğer davalı vekili de davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsili gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, hastanın tedavi gördüğü hastaneden gelen cevabi yazıya göre 63 adet ilacın (eczaneye perakende fiyatı 303.50 YTL) getirildiği, davalı tarafın bunun dışında ilaç teslim ettiğini kanıtlayamadığı, davacı yanın da ödeme iddiasını ispatlayamadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalılara takip konusu iki senetten dolayı 6.818.00 YTL borçlu olmadığının tespitine aşan istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla ödenen peşin harcın istek halinde iadesine, 24.06 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9766, Karar No: 2016/10405, Tarih: 06.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9766 E.  ,  2016/10405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-a, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 4.200 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın içine düştüğü psikolojik bunalım nedeni ile internette araştırma yaparken sanığın medyumluk faaliyeti yaptığına dair sitesini görüp numarayı aradığı, sanığın katılanı dinleyip sıkıntılarını giderebileceğini söyleyip 500 TL para istediği, bunun üzerine katılanın 500 TL parayı sanığın adına olan hesap numarasına gönderdiği, sonrasında sanığın "seni cinler sahiplenmiş, senin işin zor, seni bu zor durumdan kurtarmak için 1.260 TL daha lazım " diyerek bu miktar parayı da başka birinin hesabına gönderttiği, sonrasında aynı nedenlerle tekrar 1.260 TL para gönderttiği, en sonunda ise katılana “sana musallat olan cinler beni sardılar ağzımı burnumu kırdılar" diyerek 2.000 TL daha para gönderttiği, sonrasında katılanın dolandırılmış olabileceğini anladığı, bu suretle sanığın dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 252 gün olarak tayin edilmesi, ayrıca TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu hususlar,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “252 gün”, “210 gün” ve “4.200 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” ibarelerinin eklenmesi, yine TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin kısımdaki "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2162, Karar No: 2013/9390, Tarih: 05.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/2162 E.  ,  2013/9390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 62/1, 53/2-1, 63, 58/1, 2-a, 6. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba, suça konu belgenin delil olarak dosyada saklanmasına, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına

Sanık ...’nun, ...’nin işyerinden çalınan çeki ele geçirerek şikayetçi ...'na arazi alışverişi karşılığı 27/07/2005 keşide tarihli 3.600 TL bedelli olarak düzenleyip verdiğinden bahisle açılan davada, sanığın mahkemede alışveriş karşılığı suça konu çekin arka yüzünde ciranta gözüken ...'den, sanık müdafiinin ise ...'dan aldığına dair savunmaları, dosyadaki bilirkişi raporlarında incelemenin çek üzerindeki keşideci imzasına ilişkin olması, üzerindeki yazı ve rakamlar yönünden inceleme yapılmaması, ayrıca çekin arka yüzündeki telefon numaralarının araştırılmadığının anlaşılması karşısında, savunmada adı geçen kişilerin tanık sıfatıyla dinlenmesi, suça konu çekin arka yüzünde adları yazılı cirantaların ve telefon numaralarının araştırılıp gerektiğinde sanıkla birlikte bu kişilerin de yazı, rakam ve imza örnekleri alınıp bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1595, Karar No: 2025/2409, Tarih: 19.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1595 E.  ,  2025/2409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2421 E., 2024/3590 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/214 E., 2024/108 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, asılın adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; (adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından), adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (11). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/855, Karar No: 2013/376, Tarih: 20.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/855 E.  ,  2013/376 K.**

* ÖNALIM (ŞUF'A) HAKKI

* HAZİNE PAYININ İHTİYARİ AÇIK ARTTIRMA İLE SATILMASI

* AÇIK ARTTIRMAYA KATILMAYAN PAYDAŞIN ÖNALIM HAKKINI KULLANMASI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 732

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 733

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “önalım” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Elazığ 3.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 07.06.2011 gün ve 2011/1-193 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 16.01.2012 gün ve 2011/11257 E., 2012/134 K. sayılı ilamı ile;

(…Dava, önalım hakkı nedeniyle davalıya açık teklif ihale ile satılan payın iptali ve tescili istemine ilişkindir. Mahkemece kötü niyetli dava açıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, 3541 ada 3 nolu parseldeki 27/50 payın hazine tarafından 2886 sayılı yasa uyarınca açık teklif usulü ile yapılan ihale sonucunda 29.200-TL bedelle M.. Y..’a satıldığını, 25.12.2010 tarih ve 2441 sayılı makam onayı ile ihalenin onaylandığını, tapu kaydının henüz M.. Y.. adına devredilmediğini, şufa hakkını kullanarak açık teklif usulü ile ihale sonucunda yapılan satışın iptaline kendi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir. Davalı Hazine vekili, pay satışını 2886 sayılı yasa gereği açık teklif usulü ile yapıldığını, davacının da ihaleye davet edildiğini, ihaleden haberdar olduğunu, hazineye husumet yöneltilmesinin doğru olmadığını bildirerek, hazine yönünden husumet nedeni ile davanın reddini ve davalı M.. Y.. ise, açık arttırma ile taşınmazdaki payı satın aldığını bildirerek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu 3541 ada 3 nolu parseldeki 27/50 payın hazine adına kayıtlı iken, 2886 sayılı yasa gereği açık arttırma ile ihale yapılıp 29.200-TL bedelle M.. Y..’a satıldığı, davacının da bu ihaleye davet edildiği, mahkemenin tedbir kararı olması nedeni ile hisse devir işleminin henüz yapılamadığı, davacının ihaleye katılması için usulüne uygun tebligat yapıldığı, ihale ile yapılan satış sonrası davacının önalım hakkının kullanmasının TMK.nun 2.maddesinde yazılı iyi niyet kuralına uygun olmadığı, hakkın kötüye kullanılmasının himaye görmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmaz üzerindeki payını kısmen veya tamamen üçüncü bir kişiye satması halinde diğer paydaşlara bu satılan payı öncelikle satın alma hakkını veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve satışın yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir.

Önalım hakkı alıcıya karşı ancak dava açmak suretiyle kullanılır. TMK.nun 733/3. maddesi hükmüyle yapılan satışın alıcı veya satıcı tarafından diğer paydaşlara noter aracılığıyla bildirme yükümlülüğü getirilmiştir.