muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1300, Karar No: 2012/1869, Tarih: 25.12.2012

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 16.07.2012 gün ve 25207 sayı ile;

"Hükmün tefhim edildiği 05.12.2007 günlü oturuma sanık ...’ün bizzat katıldığı hükmün onun yüzüne karşı verildiği sanık tarafından temyiz yasa yoluna başvurulmadığı görülmüştür.

Gerekçeli karar sanığın soruşturma aşamasındaki müdafi Avukat ...’a tebliğ edilmiş, müdafi tarafından yasal süreden sonra 27.12.2007 gününde temyiz edilmiştir.

Sanığın bizzat yüzüne karşı verilen hükmün müdafie tebliği, müdafi açısından yasa yoluna başvurunun başlaması için yeni bir hak ve yetki kazandırmayacağından müdafinin yasal süreden sonraki temyiz isteminin reddine karar verilmesi yerine yazılı biçimde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu sonucuna ulaşılmıştır” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurmuştur.

6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca dosyanın gönderildiği Yargıtay 13. Ceza Dairesince 24.09.2012 gün ve 18081–19674 sayı ile, itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme, sanık ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmış olup, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin süresinde olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

05.12.2007 günlü hükmün müdafiin yokluğunda, hazır olan sanık ...’ün yüzüne karşı verildiği, gerekçeli kararın sanık müdafiine 27.12.2007 tarihinde tebliğ edildiği ve müdafiin hükmü 27.12.2007 tarihinde temyiz ettiği,

Yerel mahkeme hükmündeki yasa yolu bildiriminin; “…kararın tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde Yargıtay'da temyizi kabil olmak üzere, ... ile ...’ün, sanık ... müdafisi Av. Seyit Erbil ile sanık ... Baştıığ müdafisi Av. İbrahim Şimşek’in yüzlerine karşı, sanık ...’un yokluklarında C.savcısının mütalasına uygun olarak verilen karar açıkça okunup usulen tefhim olundu” şeklinde olduğu,

Anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CMUK’nun, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 310. maddesinde, temyiz isteminin yüze karşı verilen kararlarda hükmün tefhiminden itibaren bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye verilecek bir dilekçe ile veya zabıt kâtibine yapılacak beyanla olacağı, bu takdirde, beyanın tutanağa geçirilerek hâkime tasdik ettirileceği, yoklukta verilen kararlarda ise temyiz süresinin tebliğle başlayacağı belirtilmiştir.

Ayrıntılarına Ceza Genel Kurulunun 04.06.1984 gün ve 2-196 sayılı kararında yer verildiği üzere, sanığın yüzüne karşı tefhim edilen bir hükmün ayrıca sanığa veya müdafiine tebliği gerekmeyip, bir haftalık temyiz süresi sanığın yüzüne karşı yapılan tefhim ile birlikte işlemeye başlayacaktır.

Ayrıntılarına Ceza Genel Kurulunun 04.06.1984 gün ve 2-196 sayılı kararında yer verildiği üzere, sanığın yüzüne karşı tefhim edilen bir hükmün ayrıca sanığa veya müdafiine tebliği gerekmeyip, bir haftalık temyiz süresi sanığın yüzüne karşı yapılan tefhim ile birlikte işlemeye başlayacaktır.

Ancak, sanığın yüzüne karşı yapılan tefhim ile birlikte temyiz süresinin işlemeye başlaması için kanun yolu bildiriminin kanunun öngördüğü şekilde ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde yapılması gerekmektedir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2. maddesininde; "Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır” hükmüne yer verilmiş,

Bu düzenlemeye paralel olarak 5271 sayılı CMK’nun;

34/2. maddesinde; “Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir”,

231/2. maddesinde; “Hazır bulunan sanığa ayrıca başvurabileceği kanun yolları, mercii ve süresi bildirilir”,

232/6. maddesinde ise; “Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve mercinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir”,

Şeklindeki emredici düzenlemeler yer almıştır.

Gerek yüze karşı, gerekse yoklukta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu süresi, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıkça belirtilmesi zorunludur. Bu bildirimlerdeki temel amaç tarafların başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilmesi gereken husus eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bihakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.

5271 sayılı CMK’nın 40. maddesinin 1. fıkrasında, kusuru olmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin, eski hale getirme isteminde bulunabileceği, 2. fıkrasında ise, yasa yoluna başvuru hakkının kendisine bildirilmemesi halinde, kişinin kusursuz sayılacağı açıkça belirtilmiştir.

Anılan düzenlemelerden, hüküm ve kararlardaki kanun yolu bildiriminin; kanun yolu, mercii, şekli ve süresini de kapsaması zorunluluğu yanında, açıkça anlaşılabilir ve her türlü yanıltıcı ifadeden uzak olması gerektiği sonucuna varılmaktadır. Kanun yolu süresinin bildirilmemesi ya da yanılgılı bildirilmesi halinde bunun ilgili tarafı yanıltarak bihakkın kullanılmasını engellemesi durumunda açıklamalı davetiye ile bu hususun tebliğinden sonra süreler işlemeye başlayacağından muhtemel hak kayıpları önlenecektir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık müdafiin yokluğunda, hazır olan sanık ...’ün yüzüne karşı verilen 05.12.2007 günlü hükümde başvurulacak kanun yoluna ilişkin bildirimde, sürenin başlangıcının “tefhim ve tebliğ” şeklinde gösterilmesi suretiyle, sürenin “tefhimden” mi yoksa “tebliğden” itibaren mi başlayacağı konusunda duraksamaya neden olunduğundan, bildirim eksik ve yanıltıcıdır. Dolayısıyla temyiz süresinin başlangıcının hükmün sanığa tefhimi olan 05.12.2007 tarihi olduğunun kabulü mümkün olmayıp, sürenin başlangıcının hükmün sanık müdafiine tebliği olan 27.12.2007 tarihi olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, 27.12.2007 günü tebliğ edilen hükmü aynı gün temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre içerisinde yapıldığı anlaşılmakla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2012 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4631, Karar No: 2011/14989, Tarih: 30.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/4631 E.  ,  2011/14989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 06.10.2010

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı ... Otomativ İnş. ve Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. adına sahte belgelerle davalı bankanın Oto Sanayi- Levent şubesinde çek hesabı açılıp 03.12.2006 tarih ve 25.000 TL bedelli çekin keşide edildiğini, çekin ciro yoluyla müvekkilinin eline geçtiğini, çekin yasal süresi içinde davalı bankanın şubesine ibraz edildiğini ancak çekin verildiği hesabın sahte olduğu gerekçesiyle çek bedelinin ödenmeyip müvekkiline çekin iade edildiğini, davalı bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermediğini, çeke dayalı olarak davalı banka aleyhine yapılan icra takibinin haksız itiraz nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, dava dışı keşideci ... Otomativ İnş. ve Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. adına müvekkili nezdinde çek hesabı açılırken gerekli dikkat ve özenin gösterildiğini, ancak dava dışı ...'in dava dışı anılan şirketin ortağı olup sahte nüfus cüzdanı bilgileriyle kendini dava dışı Şirketin yetkilisi gibi gösterip çek keşide ettiğini, bu durum da dava dışı şirkete çek karnesi verilmesi sonucu, dava dışı 3. kişinin sahtecilik eyleminden dolayı müvekkili bankanın sorumluluğunu gerektiren illiyet bağı kurulmuş olduğundan müvekkili bankanın davacının zararından sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddini savunmuş, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalı bankanın dava dışı keşideci şirket hakkında yeterli araştırma yapılmadan sürekli olarak çek karnesi verdiği, verilen çeklerin akıbetleri tam olarak gözlenmeden yeniden çek karnesi verilmesinde davalı bankanın gerekli özeni göstermediği kanaatinin edinildiği, bu nedenle dava dışı çek keşidecisi şirkete ilişkin ekonomik ve sosyal durumunun çek hesabı düzenlemeye elverişli bulunmadığı halde çek karnesi verilmesinden dolayı davalı bankanın %10 oranında kusurlu bulunduğu, TTK'nun 20/2 maddesi gereğince her tacirin ticaretine ait faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmesinin gerektiği, davacı şirketin sadece elinde bulunan çeke güvenerek ve tüm sorumluluğu bankaya yükleyerek mal satımında bulunmasının ticari basiretle bağdaşmayan bir tutum olduğu, davacının satışta bulunduğu şirket hakkında piyasa araştırması yapması gerekmediği, davacınında ortaya çıkan zararlardan dolayı %90 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle itirazın kısmen iptaline, 2.500 TL. asıl alacağa takip tarihinden itibaren davacı talebini aşmamak üzere avans faizi işletilerek takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin ve tarafların %40 tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12506, Karar No: 2025/5781, Tarih: 26.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12506 E.  ,  2025/5781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1202 E., 2020/1342 K.

SUÇLAR : Hakaret, Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçları kabul etmediğine, suçların unsurlarının oluşmadığına, ifade özgürlüğü kapsamında olduğuna, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Cumhurbaşkanına Hakaret Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde;

Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında başkaca hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde;

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın katılana yönelik eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta bulunmayıp, siyasi ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın katılana yönelik eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta bulunmayıp, siyasi ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

lV. KARAR

A. Cumhurbaşkanına Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 Sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9056, Karar No: 2023/1186, Tarih: 13.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9056 E.  ,  2023/1186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Cumhuriyet Başsavcılığının 06.08.2015 tarihli ve 2015/21 numaralı iddianamesiyle sanıklar hakkında şikâyetçinin sorumlusu olduğu şirket sahasında bulunan vincin içinden gece vakti önce anahtarı alıp, daha sonra bu anahtarla mazot depo kapağını açmak suretiyle mazot aldıkları ve bu mazotları bidonlar halinde olay yerine yakın yere koydukları sırada yakalandıkları iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 143, 37, 53 ve 63. maddelerinden cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/42 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 143/1, 35, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve diğer sanık ... hakkında ise aynı suçtan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle, sanık ...'ün beyanları arasında çelişkiler olduğu, güvenlik görevlilerinin araca yaklaştıklarında üzerine örtü örttüğü ve kaçmaya çalıştığı, gece vakti olay yerine diğer sanık ... ile gelen sanığın ne için geldiklerini bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bu sebeple hırsızlık suçundan hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verildiğine yöneliktir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde değer azlığına ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmadığı, sanığın SEGBİS aracılığıyla dinlendiği duruşmada atılı suça ilişkin cezanın üst sınırı sebebiyle zorunlu müdafii tayin edilmesi gerekmesine rağmen tayin edilmeyip, sonraki duruşmalarda tayin edildiği ve bu haliyle savunma hakkının kısıtlandığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde değer azlığına ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmadığı, sanığın SEGBİS aracılığıyla dinlendiği duruşmada atılı suça ilişkin cezanın üst sınırı sebebiyle zorunlu müdafii tayin edilmesi gerekmesine rağmen tayin edilmeyip, sonraki duruşmalarda tayin edildiği ve bu haliyle savunma hakkının kısıtlandığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihi olan 16.11.2014’te gece vakti sayılan 02.20 sıralarında şikâyetçinin firma yetkilisi olduğu termik santral sahası içinde bulunan vincin içinden önce anahtarı alınıp, daha sonra bu anahtar kullanılmak suretiyle mazot kapağı açılıp, içeriye hortum salınarak toplam 1.500,00 TL değerinde mazotun çalındığı ve yere dökülen mazotun da olduğunun anlaşıldığı, ihbar üzerine olay yerine yaklaşık 75 metre mesafedeki araca giden ekiplerin içi mazot dolu dokuz adet bidon ve ... içinde sanık ...'e ulaştıkları, bir süre sonra da sanık ... aracın yanına geldiğinde yakalandığı, sanık ...'ün suçunu ikrar etmekle birlikte eşi olan diğer sanığın olaydan haberi olmadığını savunduğu, sanık ...'ün de olaydan haberi olmadığını savunduğu, mahkemece sanık ...'ün hırsızlık suçundan dolayı mahkûmiyetine, sanık ...'ün ise sanığın savunmasının aksi yönünde delil olmaması sebebiyle beraatine karar verildiği belirlenmiştir.

2. 16.11.2014 tarihli Yakalama, Yakınlarına Haber Verme ve Üst Arama Tutanağı ile aynı tarihli Olay Yeri Tespit Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

O yer Cumhuriyet savcısı her ne kadar sanık ...'ün beyanları arasında çelişkiler olduğunu, güvenlik görevlilerinin araca yaklaştıklarında üzerine örtü örttüğü ve kaçmaya çalıştığını, gece vakti olay yerine diğer sanık ... ile gelen sanığın ne için geldiklerini bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bu sebeple hırsızlık suçundan hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğini talep etmiş ise de, sanık ..., diğer sanık ...'ün aksine araçtan hiç çıkmamış ve aracın yolcu koltuğunda oturmuştur. Tüm aşamalarda da atılı suçu inkâr etmiştir. Sanığın yalnızca sanık ...'ün eşi olması ve gece vakti eşi olan sanıkla birlikte araçla olay yerine yakın bir yere gelmesinin de tek başına atılı suça iştirak ettiğini göstermeyeceği anlaşıldığından sanık ... hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Küçük Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden