muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5483, Karar No: 2010/8474, Tarih: 16.06.2010

sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, uygulamada komşu parsel kayıtlarından da yararlanılmalı, 2 numaralı komşu parselin de Kadastro Mahkemesinin 2006/66 sayılı dosyasında davalı olduğu anlaşıldığından, dava sonucu araştırılmalı, dosya halen derdestse ve keşif yapılmamışsa her iki parselin keşfi birlikte yapılmalı, bu şekilde oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 16/06/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/144, Karar No: 2021/1389, Tarih: 25.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/144 E.  ,  2021/1389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine ve iddianamelerde olayların anlatılış biçimine göre; her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanık ve suçları yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/412 Esas sayılı davası ile İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/122 Esas sayılı davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/122 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİNE 25/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5374, Karar No: 2021/22, Tarih: 07.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/5374 E.  ,  2021/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.07.2014 gününde verilen dilekçe ile tenkis talebi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 18.12.2019 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 07.09.2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ...geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3.050,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1572, Karar No: 2015/3981, Tarih: 23.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/1572 E.  ,  2015/3981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... Köyü 3 ada 330 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2013 yılı) mevki ve şartlarına (sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2013 yılına ait dekar başına asgari ve azami verimi ve ayrıntılı üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken, 2012 yılına ilişkin resmi verilere göre bedel tespiti doğru değildir.

Mahkemece bilirkişi raporunda münavebeye alınan buğday, saman, ayçiçeği, kuru fasülye ve şeker pancarının 2013 yılında dekar başına asgari ve azami verimini, satış fiyatını ve ayrıntılı üretim giderlerini gösteren veri listesindeki verilere göre bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Kabule göre de;

2-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen ..., ... müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan masrafların faiz karşılığı, genel idari giderler ve arazi kirası düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6824, Karar No: 2012/11228, Tarih: 27.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6824 E.  ,  2012/11228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/08/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeniyle uğranılan zarardan doğan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, .... Şoförler ve Otomobilciler .... Esnaf Odası Başkanı olduğunu, aynı Oda'da yönetim kurulu üyesi olan davalının, özel araç için alınan benzinin Esnaf Odasına ait ambulansa alınıyor gibi kaydettirildiğini bu yönde duyumlar bulunduğunu belirterek İçişleri Bakanlığı'na şikayet dilekçesi verdiğini, haksız ve yersiz şikayet nedeniyle kişilik haklarının zarara uğratıldığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, .... Şoförler ve Otomobilciler .... Esnaf Odası yönetim kurulu üyesi olarak konu ile ilgili bilgi verdiğini, araştırma yapılmasını istediğini, Anayasal şikayet hakkının kullanıldığını belirterek haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, şikayet konusu ile ilgili adli ve idari işlem yapılmadığı, delil elde edilemediğinden, soyut iddialarla yapılan şikayet nedeniyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, İçişleri Bakanlığı'na hitaben verdiği dilekçe ile davacı hakkında birçok nedenle şikayette bulunmuştur.

Davacı, şikayet dilekçesi içeriğinde yer alan “kendi aracı için alınan mazotun Oda'ya ait ambulans üzerine kesildiği” yönündeki şikayet nedenine dayanarak manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Diğer şikayet nedenleri yanında davaya konu edilen şikayet nedenini de içeren 10 Eylül 2007 tarihli şikayet dilekçesi üzerine, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Esnaf ve Sanatkarlar Genel Müdürlüğü nezdinde kurum müfettişleri tarafından inceleme yapıldığı, düzenlenen 6/6/2008 tarih ve 2 sayılı rapor içeriğine göre; Toksoy Petrol'den 48 M 4242 plakalı ambulansa hiç göreve gitmediği halde benzin alındığı yönünde duyumların olduğu, bunun kanıtlanmasının mümkün olmadığı, Şoförler Odasına yakıt alınan bayi ile ...'ın kendi özel aracı olan 48 TM 4444 plakalı araç için yakıt aldığı bayiinin aynı olduğu, bu durumun kuşku ile karşılanabileceği belirtilerek Yönetim Kurulu Başkanı'nın uyarılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davaya konu şikayet nedeni ile ilgili Cumhuriyet Savcılığı tarafından yapılan soruşturmada davacı hakkında yeterli delil bulunmadığından işlem yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Davaya konu şikayet nedeni ile ilgili Cumhuriyet Savcılığı tarafından yapılan soruşturmada davacı hakkında yeterli delil bulunmadığından işlem yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; davalının Marmaris Şoförler ve Otomobilciler Kamyoncular Esnaf Odası'nda yönetim kurulu üyesi olması nedeniyle somut isimler de belirtmek suretiyle şikayette bulunduğu, şikayet üzerine gerek kurum müfettişleri tarafından gerekse Cumhuriyet savcılığı tarafından yapılan incelemede işlem yapılmasına yer olmadığına kararı verildiği ancak kurum müfettişleri tarafından düzenlenen raporda yönetim kurulu başkanının kendi özel aracı için yakıt aldığı petrol ile Oda ambülansı için yakıt alınan petrol bayiinin aynı olmasının kuşkulu bir durum olduğu belirtilerek uyarılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Şu halde davalının, adı geçen Esnaf Odasında yönetim kurulu üyesi olması da gözetildiğinde yasal şikayet hakkının kullanıldığının kabulü gerekir. İstemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9867, Karar No: 2011/6416, Tarih: 14.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/9867 E.  ,  2011/6416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2011

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve (1) sayılı kararının 1.maddesi ile yine Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2005 tarih ve (1) sayılı kararının (3) nolu bendi gereğince kira ilişkisinden dolayı İİK.nun 10.Bab’ında düzenlenen hükümler uyarınca başlatılan takipler üzerine icra mahkemelerince verilen itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine ilişkin kararların temyiz incelemesi Yargıtay 6.Hukuk Dairesince yapılacağından dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine 14/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21192, Karar No: 2014/6180, Tarih: 16.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/21192 E.  ,  2014/6180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2012/699-2013/624

Taraflar arasında görülen yardım nafakası arıtrımı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının kızı olduğunu, Celal Bayar Üniversitesi İşletme Yönetimi Bölümü 1. sınıf öğrencisi olduğunu, okul masraflarını karşılamak için davalı babasının yardımına ihtiyacı bulunduğunu ileri sürerek, müvekkili lehine aylık 400,00 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin emekli polis olduğunu, bakmakla yükümlü olduğu eşi ve iki çocuğu daha bulunduğunu, nafaka verecek durumda olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava tarihi olan 25.09.2012 tarihinden itibaren aylık 400,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yardım nafakasının davacının 4 (dört) yıllık öğrenim süresince devamına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 364/1 maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 365. maddesinin 2.fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 328/2 maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca sözkonusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması gerekmez.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca sözkonusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması gerekmez.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların baba kız oldukları; davacının Celal Bayar Üniversitesi İşletme Yönetimi Bölümü birinci sınıf öğrencisi olduğu, davacının annesi ile beraber kaldığı, annesinin ev hanımı olduğu ve 494,41 TL ölüm aylığı aldığı, davalı babanın ise emekli polis memuru olup aylık 1.100,00 TL emekli maaşı olduğu, davalının bakmakla yükümlü olduğu eşi ve iki çocuğu daha bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları yardım nafakasının niteliği, davalının gelir durumu, bakmakla yükümlü olduğu kişi sayısı nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı fazla olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiştir. Bu itibarla davalı tarafın temyiz itirazları yerinde görülerek hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; tarafların ekonomik ve sosyal durumları değerlendirilerek davacının giderleri ile nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde, dava dışı annenin de davacının masraflarına katlanma yükümlülüğü dikkate alınarak hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15954, Karar No: 2024/1428, Tarih: 19.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/15954 E.  ,  2024/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/257 Esas, 2019/797 Karar

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskil Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2017 tarihli iddianamesiyle sanığın halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Eskil Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2018 tarihli kararıyla sanığın halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri gereğince beraatlerine karar verilmiştir. Kararın o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 13.12.2019 tarihli kararıyla uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi olması gerektiğinden bahisle hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay; sanığın 16.07.2016 tarihinde "..." isimli sosyal paylaşım sitesinde ''Dün gece ezanlarımızın okunduğu, haydi namaza denildiği minarelerden daha sonra haydi sokağa dedirtenler 18.000. TL'sı olmadığı için aldığı emiri sorgulayamayan 20 yaşındaki askerlerin katledilmesine fetva vermiştir....'' şeklinde tek yanlı ve yalan beyanlarından sonra güya Türkiye de ülkeye kasteden bölücü terör örgütü PKK ile mücadele etmediğini, ancak darbecilere karşı çıkıldığını beyan ederken bu arada ''tabi darbeyse'' lafzını arada ekleyerek. Tüm memleketimize karabasan gibi çöken ve akabinde 250 den fazla şehidimizin olduğu kara geceyi inkar ederek milletimizin verdiği şanlı mücadeleyi ve şehitlerimizi yok sayarak gerek darbe teşebbüsüne karşı sokaklara dökülen halkın gerekse o gece şehit edilen insanları ve ailelerini yaralayıcı beyanlarda bulunmuş ve darbecilere örtülü destekte bulunmuştur, G.. korkusu yüzünden tüm imamları seferber eden zihniyet'' şeklinde paylaşım yapmak suretiyle halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Eskil Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2018 tarihli kararıyla suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve sanığın eleştiri kastıyla hareket ettiği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince sanığın beraatine karar verilmesine ilişkin uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi olarak düzeltilmesi suretiyle esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama konusu olan halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçunun 5271 sayılı Kanunun 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin beşinci sırasında sayılan temyize tabi suçlardan olması nedeniyle tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin birinci fıkrası "Halkın sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge bakımından farklı özelliklere sahip bir kesimini, diğer bir kesimi aleyhine kin ve düşmanlığa alenen tahrik eden kimse, bu nedenle kamu güvenliği açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde olup; failin eylemi nedeniyle kamu güvenliği bakımından açık ve yakın tehlikenin oluşması suçun maddi unsurudur.