muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3968, Karar No: 2024/2365, Tarih: 18.09.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; müvekkilinin 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununa dayanılarak hazırlanan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve bu yönetmelikteki hükümlere göre enerji dağıtımı yaptığını, dava konusu olayda; müvekkili şirket tarafından dava konusu kaçak tespiti sonrası yapılan tahakkuk, davacı tarafından tahakkuka itiraz ve sonrasında tahakkukun düzeltilmesi şeklinde cereyan ettiğini, ancak davacının tahakkukun düzeltilmesi ve kendisine tebliğini beklemeksizin dava açma yoluna gittiğini, bu bakımdan dava tarihinden önce dava konusu işlemin düzeltilmiş olması sebebiyle davanın reddi veya talep hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken ıslah edilip indirim yapılan miktar kadar davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili şirketin elemanlarınca davacıya ait tarımsal sulama tesisinde yapılan kontrolde şahsın tarımsal sulama trafosunda abonesiz ve sayaçsız olarak kaçak elektrik kullandığının tespit edildiğini, kaçak kullanımın görevli personelce tutulan tutanaklar ve fotoğraflarla sabit olduğunu, davacıya L-70754 ve M-40926 seri nolu kaçak tespit tutanağı tutulduğunu, davacıya ait tarımsal sulama tesisinde ve meskende yapılan denetimlerde kaçak elektrik enerjisi kullanımının kuşkuya yer vermeyecek derecede kesin ve sabit olduğunu, Yargıtay İçtihatları gereğince kaçak tutanaklarının aksi sabit oluncaya kadar resmi belge gibi geçerli olduğunu, kaçak tutanağının aksini iddia eden davacının bunu resmi belgeler ile ispatlaması gerektiğini, ayrıca Mahkeme dosyanın yeni üçlü bilirkişiye gönderilmesini talep ettiklerini ancak taleplerinin göz ardı edildiğini ve eksik inceleme neticesinde karar verildiğini, yapılan hesaplamanın yasal olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu 21.07.2017 tarihli ve L/070754 seri nolu kaçak tutanağının davacı hakkında düzenlendiği, davacının abonesiz ve sayaçsız kaçak elektrik kullandığının tespit edildiği, kaçak kullanıma ilişkin fotoğrafların tutanağa eklendiği, bu tutanağa dayalı olarak 93.917,72 TL tahakkuk yapıldığı; yine 20.12.2017 tarihli ve M/040926 seri nolu kaçak tutanağında ise ekili ürünün buğday olduğu, bu tutanağa dayalı olarak 41.748,85 TL tahakkuk yapıldığı, her ne kadar Mahkemece kaçak tutanağının aksinin ispat yükünün davacıya ait olduğu gerekçesi doğru değil ise de; 21.07.2017 tarihli ve L/070754 seri nolu kaçak elektrik tutanağında ekili ürünün belirtilmemesi ve davacıya ait ÇKS kaydının olmaması sebebi ile kaçak elektrik kullanıldığının davalı tarafından ispatlanamadığı tespitini içeren raporun hüküm kurmaya elverişli ve taraf denetimine açık olduğu anlaşıldığından hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmediği, 20.12.2017 tarihli ve M/040926 seri nolu kaçak tutanağı yönünden yapılan incelmede ise hesaplamanın kaçak elektrik tahakkukuna ilişkin dönemde yeterli yağış olmamasına göre yapılması karşısında incelemeye konu kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrarlayarak, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kaçak elektrik tahakkukundan kaynaklı menfi tespit talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 204 üncü maddeleri,

3. 08.05.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Enerji Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin "Kaçak elektrik enerjisi tüketimi" kenar başlıklı 26, 27, 28 ve 29 uncu maddeleri,

4. Dairemizin emsal niteliğindeki 21.10.2021 tarihli ve 2021/4894 E., 2021/10580 K. sayılı ilamı.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 204 üncü maddeleri,

3. 08.05.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Enerji Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin "Kaçak elektrik enerjisi tüketimi" kenar başlıklı 26, 27, 28 ve 29 uncu maddeleri,

4. Dairemizin emsal niteliğindeki 21.10.2021 tarihli ve 2021/4894 E., 2021/10580 K. sayılı ilamı.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; belirtilen gerekçeye, davaya konu kaçak elektrik tespit tutanaklarının, bir özel hukuk tüzel kişisi olduğu tartışmasız olan davalı şirkette hizmet akdiyle çalışan görevliler tarafından düzenlenmiş olduğu gözetildiğinde, 6100 sayılı Kanun'un 204/2 nci maddesinde hüküm altına alınan belgelerden olmadığının sabit bulunmasına, özellikle tutanakta belirtilen koordinatlara ilişkin mahalde yapılan keşif sonrası iki elektrik mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen bilirkişiden oluşan heyetçe hazırlanan bilirkişi raporunda yukarıda yer verilen Yönetmelik hükümlerine uygun olarak abonesiz kaçak elektrik tüketim bedelinin hesaplanmasına, davalı şirketin anılan Yönetmelik hükmü yerine mülga Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre kaçak elektrik tüketim bedelini hesaplamış olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6066, Karar No: 2020/10906, Tarih: 20.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6066 E.  ,  2020/10906 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Müşteki ...'ün çalıştığı Marina girişi bekleme noktasındaki kilitli olmayan dolabından 28.07.2011 tarihinde saat 11:00 sıralarında içinde 325,00 TL ve 50 Amerikan Doları bulunan cüzdanı ile kitap ve broşürünün çalındığı, müştekinin çevrede yaptığı araştırmada sanığın elindeki poşette kendisine ait kitabı, cüzdanı ve broşürü görmesi üzerine sanığın yakalandığı olayda; sanığın soruşturma aşamasında olay günü saat 10:30 sıralarında Marina civarında çöp bidonlarına bakarken işine yarayacağını düşünerek kitap, broşür ve cüzdanı aldığını, hırsızlık yapmadığını savunduğu ancak müştekinin hırsızlık olayının saat 11:00 de gerçekleştiğini beyan ettiği dikkate alındığında sanığın hayatın olağan akışına uygun olmayan ve suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2)Sanık hakkında düzenlenen 08.12.2011 tarihli Sağlık Kurulu raporunda, sanığa "işlevselliği düzelmeyen şizoaffeklif bozukluğu" teşhisi konduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 32/1-2. maddesi uyarınca sanığın “suç tarihi itibariyle akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve bu hastalığı nedeniyle işlediği hırsızlık fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtildiği üzere birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda” Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan ya da tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20682, Karar No: 2015/11152, Tarih: 05.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20682 E.  ,  2015/11152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AĞRI KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2006/651-2014/77

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında S. Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 224 parsel sayılı 7919.60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kamu orta malı niteliğinde mera vasfıyla sınırlandırılmıştır. Davacı A.. K.. ve diğerleri, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 101 ada 224 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile çayır vasfında davacılar M.. B.. ve davacı A.. K.. adına tespit ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın çayır arazisi olduğu, dava konusu taşınmazın bittiği noktadan itibaren taşlık ve kayalık bir yapının başladığı, mera ile arasında mevcut doğal ayırıcı bir unsurun olduğu, gerek toprak yapısı gerek topografik yapı ve gerekse bitki örtüsü bakımından özel mülkiyete konu çayır arazisi olduğu yönündeki bilirkişi raporu ve yine keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin beyanlarında da dava konusu taşınmazın davacı ve murisleri tarafından otları biçilmek suretiyle kullandıkları yönündeki beyanları gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Mera uyuşmazlıklarında bilirkişilerin davanın sonucunda yararı bulunmayan komşu köylerden seçilerek dinlenilmesi gerektiği halde, yerel bilirkişiler aynı köyden dinlenmiş, uzman ziraat mühendislerinden oluşan 3 kişilik bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmamıştır. Eksik inceleme ile karar verilemez. Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişi, aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Dava konusu taşınmaz ile mera parseli arasında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı belirlenmeli, taşınmazın kadim ya da tahsisli mera olup olmadığı hususu üzerinde durulmalı, keşif sırasında bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın ilk maliki, intikali ve tasarrufu hususlarında ve dava konusu taşınmazın dava dışı bölümleri ile dava konusu taşınmaz bölümü arasında ayırıcı nitelikte doğal ya da yapay sınır olup olmadığı konusunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, uzman ziraat mühendislerinden oluşan 3 kişilik bilirkişi kurulundan taşınmazın niteliğiyle ilgili ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın her yönünden tüm özelliklerini gösterir fotoğrafları çektirilmeli, bilirkişiye keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 05.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25648, Karar No: 2023/10128, Tarih: 22.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/25648 E.  ,  2023/10128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/330 E., 2020/499 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2016 tarihli kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanığın lehine olabileceğinden, 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme gereği mahkemesine iade edilmiştir.

3.Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/330 Esas, 2020/499 Karar sayılı kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan 10 ... hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine ve eşya müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hakkındaki iddiaların soyut olduğuna, atılı suçu bilerek işlemediğine, cezanın infazı halinde mağdur olacağına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Kolluk görevlilerince sanığın işletmekte olduğu bakkal dükkanında kaçak sigara satmakta olduğu ve gün içerisinde iş yerine kaçak sigara getirildiği bilgisi alınması üzerine görevlilerin sanığa ait iş yerine giderek, sanığa kaçak sigara sattığı yönündeki duyumlarından bahsettikleri, bunun üzerine sanığın iş yerinde ve iş yerinin arka tarafındaki ikametinde bulunan toplam 479 paket kaçak sigarayı çıkartarak görevlilere teslim ettiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın savunmasında; kaçak sigaraları satmak için aldığını belirterek atılı suçu ikrar ettiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

2.Sanığın savunmasında; kaçak sigaraları satmak için aldığını belirterek atılı suçu ikrar ettiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Kaçak sigaraların bir kısmının ticari iş yerinde yakalanması, miktar itibarıyla ticari mahiyette olması ve sanığın ikrarı karşısında; atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Sanığın etkin pişmanlık müessesesi kapsamında, hüküm verildikten sonra dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarı yatırdığına dair makbuz sunduğu görülmüş ise de etkin pişmanlık müessesesinin 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hüküm verilinceye kadar ödeme yapılması halinde mümkün olması karşısında ödemenin sanığın hukukî durumuna etki etmeyeceği anlaşılmıştır.

4.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2016 tarihli ve 2016/274 Esas ve 2016/825 Karar sayılı ilâmının yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, bu temyiz istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme gereği dosyanın mahkemesine iade edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun iadesinin bozma mahiyetinde olup sanık hakkında 30.06.2016 tarihli hükümde uygulanmayan tekerrür hükümlerinin 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince kazanılmış hak oluşturması nedeniyle kanun iadesinden sonra kurulan hükümde de uygulanamayacağının gözetilmemesi isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/330 Esas, 2020/499 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümden tekerrüre ilişkin (13) numaralı fıkranın çıkarılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17449, Karar No: 2025/10034, Tarih: 08.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/17449 E.  ,  2025/10034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/325 E. - 2020/638 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/131 E. - 2020/47 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle aynı Kanun’un 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220/7 nci maddesinde yardım fiiline yer verilmişir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 sayılı TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22.07.2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş.’de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asyada bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.