muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17930, Karar No: 2015/9037, Tarih: 27.05.2015

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde, ... Koruma Kurulu'nun 01/12/1995 gün, 4800 sayılı kararı ile 255 ve 256 envanter numarası ile tescilli yapıların koruma alanı olarak belirlenen taşınmazlardan... ili, ... ilçesi, eski 109 ada 15, yeni 646 ada 1 parselde bulunan yapının ... tarafından, 15/10/2008 gün, 2865 sayılı yazı ile özgün form değiştirilmeden çatı tamiratı yapılabileceği, özgün rengine uygun olarak, boya, badana, mülkiyet sınırları dışına çıkılmaması ve mevcut yüksekliğin korunması kaydıyla vitrin ve tabela yenilenmesi işlerinin belediye denetiminde gerçekleştirilerek, sonucuna ilişkin rapor ve fotografik belgelerin Kurul Müdürlüğü'ne iletilmesi kaydıyla sakınca bulunmadığı bildirilmiş olmasına karşın, çatı örtüsünün kaldırılarak, asma kat yapıldığı, taşıyıcı sistemin yenilendiği, taşınmazın iç bölümünde sıva boya ve fayans uygulamalarının yapıldığı, üst katın iç cephe duvarlarında ahşap lambri kaplaması yapıldığı, uygulamaların esaslı onarım niteliğinde olduğunun tespit edilmesi üzerine açılan kamu davası ile ilgili olarak, 01/12/1995 tarihli tescil kararının sanıkların 1995 yılında ... Koruma Kurulu'na müracaatları üzerine verilmiş olması hususu dikkate alındığında, dava konusu taşınmazın, 255 ve 256 numarası ile tescilli kültür varlıklarının koruma alanında kaldığını bildikleri, tüm dosya kapsamı itibariyle sabit olmakla birlikte;

Sanıkların ifadelerinde, sonradan taşınmaza ilişkin proje hazırlattırıp, Kurul'a sunduklarına ilişkin beyanları karşısında, öncelikle bu husus araştırılıp, suç tarihinden sonra sunulan projenin Koruma Kurul'unun kararı ile onaylanması ve taşınmazın onaylı projeye uygun olduğunun anlaşılması halinde, Yargıtay Ceza Genel Kurul'unun 13/03/1995 tarih ve 1995/9-41-64 sayılı kararında da belirttiği üzere, atılı suçun manevi unsurunun oluşmayacağı hususu da dikkate alınarak, mahallinde inşaat mühendisi bir bilirkişisi refakati ile keşif icra edilip, münhasıran tescilli olmayan yapıların içlerinde gerçekleştirilen müdahalelerin suç oluşturmayacağı da dikkate alınarak, dava konusu uygulamaların nelerden ibaret olduğu ve niteliği belirlenip;

Bünyesinde koruma, uygulama denetim büroları kurulan idarelerden izin almaksızın veya izne aykırı olarak izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunanların, 2863 sayılı Kanun'un 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/4 maddesi gereğince cezalandırılması gerekeceği, bu kapsamda, suça konu taşınmazın bulunduğu ilde suç tarihi itibariyle Büyükşehir Belediye Başkanlığı veya İl Özel İdaresi bünyesinde koruma, uygulama denetim bürosu kurulup kurulmadığı araştırılıp, eğer kurulmuş ise, taşınmazın bulunduğu yerin koruma, uygulama denetim bürosunun sorumluluk alanı kapsamında olup olmadığı hususu tespit edilip, 11/10/2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanun'un 65/1 ve 65/4 maddeleri de dikkate alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, “2863 sayılı Kanunun 65/b maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2011/18-2012/53 sayılı ilamı ile iptal edildiği, kararın 13/10/2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlandıktan sonra mahkemece belirlenen 1 yıllık sürenin dolmuş olmasına rağmen yasal düzenleme yapılmadığı” gerekçesi ile eksik inceleme ve hatalı değerlendirmelerle sanıkların beraatlerine dair yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak, BOZULMASINA, 27/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/691, Karar No: 2008/684, Tarih: 12.11.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/9-691 E.  ,  2008/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2008

Taraflar arasındaki “Alacak“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 14. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 07.12.2006 gün ve 2006/280 E- 1086 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 28.11.2007 gün ve 2007/8326-35698 sayılı ilamı ile; (...Davacı S.S.K Hastanesinde işçi olarak çalışmakta iken memuriyete geçtiğini, TİS'e taraf sendika üyesi olduğunu, Toplu İş Sözleşmesinden ve işçilikten kaynaklanan bir kısım alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek S.S.K'na aleyhine dava açmıştır. Mahkeme de davalı kurum aleyhine hüküm kurmuştur.

5283 Sayılı Yasa ile S.S.K'na bağlı hastaneler Sağlık Bakanlığına devredildiğinden davanın Bakanlığa yöneltilmesi gerekmektedir. Davanın davalı kuruma karşı açılması temsilde yanılma kabul edilerek husumetin Sağlık Bakanlığına yöneltilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; Toplu İş Sözleşmesi ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım, vasıta yardımı, hizmet zammı, giyim, konut yardımı, fazla çalışma ve izin ücreti ile genel tatil gündeliklerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemenin, esasa ilişkin olarak, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı aleyhine davanın kabulüne dair verdiği karar; Özel Daire’ce, “5283 sayılı Yasa ile S.S.K'na bağlı hastaneler Sağlık Bakanlığına devredildiğinden davanın Bakanlığa yöneltilmesi gerekmektedir. Davanın davalı kuruma karşı açılması temsilde yanılma kabul edilerek husumetin Sağlık Bakanlığına yöneltilmesi gereğine” işaretle bozulmuş; Yerel Mahkemece, “davacının, 5283 sayılı Yasa kapsamında Sağlık Bakanlığı'na devredilen personel olmadığı ve halen davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı nezdinde çalışmasını sürdürdüğü anlaşıldığından, Sağlık Bakanlığına husumet tevcih edilemeyeceği” gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Yerel Mahkeme; davacı vekilinin 18.03.2008 tarihli dilekçesi ekinde, “Davacının, halen Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Bursa Sağlık İşleri İl Müdürlüğünde (devredilen) Eczacı kadrosunda görev yaptığı ve 5283 sayılı Kanun kapsamında Sağlık Bakanlığına devredilen personelden olmadığına” dair Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı İnsan Kaynakları Daire Başkanlığı tarafından yazılan 29.02.2008 tarihli yazıyı bozmadan sonra ibraz etmiştir. Bozma ilamından esinlenerek, davacı vekilinin 18.03.2008 tarihli dilekçe ekinde yer alan belgeyi Yerel Mahkeme direnme kararına gerekçe yapmıştır.

Bu durumda; bozmadan sonra davacı vekilinin 18.03.2008 tarihli dilekçe ekinde ibraz ettiği belge Özel Daire’ce incelenmediğinden yeni hüküm söz konusu olup, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daire’ye gönderilmelidir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenle yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 12.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4810, Karar No: 2022/5749, Tarih: 14.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4810 E.  ,  2022/5749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı ... temsilcisi, tapu kaydı sebebiyle kadastro çalışmaları sırasında Hazine adına tespit edilmesi gereken taşınmazın Belören Köyü Tüzel Kişiliği adına 155 ada 1 parselin içinde tespit edildiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı süresinde cevap dilekçesi vermemiş, Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi duruşmadaki beyanlarında davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Boğazlıyan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 11/02/2014 tarihli ve 2011/276 E., 2014/46 K. sayılı kararıyla; mahallinde yapılan keşif sonucunda dinlenilen tespit ve mahalli bilirkişi ile tanık beyanları itibariyle davacının dosyaya sunduğu tapu kaydının sınırlarının dava konusu taşınmaza uymadığı, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın değerinin eksik tespit edildiğini, mahalli ve tespit bilirkişi beyanlarının çelişkili olduğunu, hükme esas alınan raporların yetersiz olduğunu, Mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

3.2.İlgili Hukuk

2. Temyiz Nedenleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın değerinin eksik tespit edildiğini, mahalli ve tespit bilirkişi beyanlarının çelişkili olduğunu, hükme esas alınan raporların yetersiz olduğunu, Mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

3.2.İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesinde “Tapu kayıtları ile diğer belgelerin kapsadığı yeri tayinde; A) Kayıt ve belgeler, harita, plan ve krokiye dayanmakta ve bunların yerlerine uygulanması mümkün bulunmakta ise, harita, plan ve krokideki sınırlara itibar olunur. B) Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve bu sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise, kayıt ve belgelerde gösterilen sınırlar esas alınarak tespit yapılır. C) Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bunlarda gösterilen miktara itibar olunur. Ancak değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırlardaki taşınmaz malların kayıtları, fizik yapıları ve konumları itibariyle belli bir yeri kapsıyorsa, tespit o sınır esas alınarak yapılır.” hükmüne yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Yozgat ili Boğazlıyan ilçesi Belören köyü çalışma alanında bulunan 155 ada 1 parsel sayılı 4.990,95 metrekare yüzölçümüne sahip taşınmaz, 20 yılı aşkın zamandır köy halkınca buğdaylarını elemek, temizlemek maksadıyla yaralanmakta oldukları sellektür evi ile köy damızlık boğalarının kerpiç ahırı vasfında ayrı binanın olduğu, tarım toprağı niteliğinde olmayan yerlerden olduğu belirtilerek Belören Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit, dava dışı 3. kişiler tarafından komisyona yapılan itiraz kabul edilerek taşınmazın metrekaresinin 3.990,05 m2 olarak düzeltilmesine karar verilerek tescil edilmiş, bilahare taşınmaz 26/02/2013 tarihinde ifraz edilerek 155 ada 3 ve 4 parsel numaraları ile kaydedilmiştir.

3.3.2. Mahkemece, davacı ...'nin dayandığı tapu kaydının sınırlarının dava konusu taşınmaza uymadığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır.

3.3.2. Mahkemece, davacı ...'nin dayandığı tapu kaydının sınırlarının dava konusu taşınmaza uymadığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır.

3.3.3. Davaya konu taşınmaz senetsizden tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davacı ...'nin dayandığı 02.08.1954 tarih 11 sıra nolu tapu kaydı tedavülleriyle getirtilmemiş, mahallinde yapılan keşifte tapu kaydının yalnızca sınırlarının okunmasıyla yetinilmiş, tapu kaydının sınırlarında okunan yönlerin zeminde bulunup bulunmadığı yerel bilirkişi sözleri ile denetlenmemiş, tapu kaydı kapsamları 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20. maddesinde belirtildiği şekilde yöntemince araştırılmadan, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriğiyle denetlenmeden yapılan tapu kaydı uygulaması soyut nitelikle kalmıştır. Yine, 13.01.2014 havale tarihli ek raporda tapu kaydının uygulanabilmesi için bahsi geçen isimlerin evveliyatını iyi bilen mahalli bilirkişi ve tanıkların hazır bulundurulması neticesinde tapu kaydının uygulanabileceği belirtilmiş olmasına rağmen yeniden keşif yapılmaksızın hüküm kurulmuştur.

3.3.4. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı ...'nin tutunduğu tapu kaydı tedavülleriyle getirtilmeli, taşınmazın başında icra edilecek keşif sırasında tapu kayıtları uygulanıp kapsamı 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20. maddesi gereğince belirlenmeli, tapu kaydının sınırları yerel bilirkişilere zeminde tek tek gösterilmeli, bilirkişilerin gösteremediği sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, fen bilirkişisinden yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği sınırları haritasında işaret etmesi istenilmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan davaya konu edilen taşınmazın niteliği, intikali ve tasarrufu hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kaydının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

V. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8917, Karar No: 2007/10678, Tarih: 25.09.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8917 E.  ,  2007/10678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.04.2003 gününde verilen dilekçe ile kira sözleşmesinden alacak, karşı davacılar tarafından verilen 27.06.2003 günlü dilekçe ile de alacak ve takas, bozma ilamından sonra davacı-k.davalı tarafından verilen dilekçe ile de sözleşmenin hasılat kirası olmadığının tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne, karşı davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 10.04.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-k.davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yerel mahkemece, Dairemiz bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 25.09.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13315, Karar No: 2010/4003, Tarih: 25.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13315 E.  ,  2010/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar ve asli müdahil davacı,davalının kendilerinin murisi olan ... ...’a 12.12.2001 tarihli iki adet bono ile toplam 9.200DM borçlu olduğunu,borcun ödenmediğini ileri sürerek,veraset ilamındaki payları oranında alacağın davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK.nun 381. maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması 2009/133152010/4003

yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, mahkemece hüküm kurulurken kısa kararda davacılar... ve ... yönünden davanın kısmen kabulüne,fazlaya ait istemin reddine karar verilmiş, gerekçeli kararda ise kısa kararda bulunmadığı halde “Asli müdahale davasının kabulü ile 1.854YTL alacağın davalıdan alınarak davacı ...’a verilmesine” denmek suretiyle asli müdahil davacı ... yönünden de davanın kabulüne karar verilmiştir. Gerekçeli karar ve kısa karardaki hükmün az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece, az yukarda açıklandığı üzere ve 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek ve infazda tereddüt yaratmayacak şekilde, yeniden bir karar verilmesi için çelişkili ve infazda tereddüt yaratacak mahiyette kurulan hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24143, Karar No: 2012/8510, Tarih: 20.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/24143 E.  ,  2012/8510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 20/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9794, Karar No: 2014/36320, Tarih: 18.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/9794 E.  ,  2014/36320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bucak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2011/786-2013/562

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin ürettiği 1500 adet karpuz fidesini 09.05.2011 tarihinde davalı kooperatiften 1.500,00 TL bedelle satın alarak hemen dikimini yaptığını,bu fidelerin kuruması üzerine ilçe tarım müdürlüğüne yaptığı başvuru üzerine 24.05.2011 tarihli rapor düzenlendiğini,bu raporda fidelerdeki kurumanın aşı noktasının üst kısmındaki erimeden kaynaklandığının tespit edildiğini,bunun üzerine davalı Karapınar tarım kredi kooperatifi ile birlikte BATEM'e örnek gönderdiklerini,yapılan analiz sonucu meyve lekesi ve fusarium tespit edildiğini,taşınmazında yaptırdığı mahkeme tespiti sonucu zararının 3.165,25 TL olarak tespit edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.500,00 TL maddi zararının davalılardan tespit tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı G...f.. ..A.Ş. savunmasında; dava konusu fidelerin kurumasının davacı tarafından tekniğine uygun ve süresinde dikim yapılmamasından kaynaklandığını, BATEM raporunun davacının satın fideleri satın aldığı kooperatif tarafından yaptırılmadığını ve buna davacının delil olarak dayanamayacağını, kaldı ki laboratuvara teslim edilen ürünün kendilerine ait olduğunun anlaşılamadığını,bu hastalıkların topraktan bulaştığını, üretimden kaynaklandığının ispat edilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı kooperatif savunmasında; üreticinin diğer davalı şirket olduğunu kendilerinin aracı olması nedeniyle sorumlu olmadıklarını savunmuştur.

Mahkemece dava konusu fidelerdeki hastalığın davalıların kusurundan kaynaklandığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı şirket tarafından üretimi yapılarak diğer davalı kooperatif aracılığıyla davacıya satışı yapılan karpuz fidelerinin tarlaya dikimi sonrasında kuruması nedeniyle oluşan davacı zararının tahsili istemine ilişkindir.