muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6846, Karar No: 2012/10209, Tarih: 05.07.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/6846 E.  ,  2012/10209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye-Alacak

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira parasının tahsiline yönelik yapılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre temyiz eden davalının alacağa yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince,

Davacı vekili, davalının 1.12.2006 başlangıç tarihli sözleşme gereğince kiracı olduğunu, kira borcunu ödememesi nedeniyle, davalı hakkında tahliye istemli icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiği gibi yasal sürede borcunu da ödemediğini belirterek, itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, takibe konu kira borcu alacaklı veya vekilinin hesabına ödediğini, icra takibinde hangi ayların kirasının istenildiğinin belirtilmediğini, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Takipte dayanılan ve karara esas alınan 1.12.2006 başlangıç tarihli, beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı vekili, davalı hakkında kira bedelinin tahsili için tahliye istemli icra takibi yapmış, borçluya ör:13 ödeme emri 12.12.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. İhtarlı ödeme emrinde otuz günlük yasal ödeme süresi verilmiştir. İ.İ.K. 269/1 maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken B.K.’nun 260. maddesindeki otuz günlük süre beklenilmeden 9.1.2012 tarihinde icra mahkemesinde açılan dava ile tahliye isteminde bulunulmuştur. Bu durumda mahkemece, tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) No’lu bentte yazılı nedenlerle kararın alacağa ilişkin kısmının ONANMASINA, yukarıda (2) No’lu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın tahliyeye ilişkin kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4313, Karar No: 2007/4462, Tarih: 16.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4313 E.  ,  2007/4462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Davacılar tapu kaydı ve miras yoluyla gelen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayandığına göre mahallinde yeniden keşif yapılarak tapu kaydının yöntemince zemine uygulanması, taşınmazın öncesi metruk ... yada dere yatağı olduğu düşünülse bile zilyetlik koşullarının gerçekleşmesi halinde bu tür yerlerin zilyetlikle kazanılabileceğinin düşünülmesi, bu konuda uzman jeolog ve ziraat mühendisi olan bilirkişilerden rapor alınması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli 1400 ada 13 sayılı parselin fen bilirkişisi krokisinde “B” harfi ile gösterilen 2792,29 metrekare yüzölçümündeki bölümün davacı ... ve müşterekleri adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli 1400 ada 13 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi krokisinde “B” harfi ile gösterilen 2792,29 metrekarelik bölüm üzerinde davacı taraf yararına iktisap şartlarının oluştuğu gerekçesiyle bu bölümün davacılar adına tesciline karar verilmiş ise de toplanan deliller, yapılan araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Hükmüne uyulan bozma ilamında davacı tarafın tapu kaydı uygulanırken komşu parsel tutanakları ile dayanakları olan kayıtların getirtilerek zemine uygulanması, jeolog ve ziraat mühendisinden taşınmazın toprak yapısı, karakteri, faal ya da metruk ... yatağından kazanılıp kazanılmadığı konusunda aydınlatıcı rapor alınması gereğine değinilmiş ise de mahkemece bozma gerekleri eksiksiz yerine getirilmemiştir. Çekişmeli taşınmazın komşuları olan aynı ada 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 11 parsellere uygulan tapu kaydı ve tedavülleri dosyada bulunmadığı gibi keşiflerde yapılan tapu uygulamaları da soyut beyanlara dayanmaktadır. Bozmadan sonra yapılan 19.3.2004 tarihli keşfe götürülen jeolog bilirkişisi ... taşınmazın dere yatağı vasfında olduğunu rapor etmiş iken 19.1.2006 tarihli keşfe götürülen jeolog bilirkişi ... ise, çekişmeli taşınmazın dere yatağı olmadığını belirtmiştir. Keza 19.1.2006 tarihli keşifte dinlenen tespit bilirkişi de taşınmazın üzerinden 30-35 sene önce dere geçtiğini söylediği halde raporlar arasındaki ve yerel bilirkişiler ile tespit bilirkişinin beyanları arasındaki çelişkiler yöntemince giderilmemiştir. Böyle eksik inceleme, araştırma ve uygulamaya dayanılarak karar verilemez. Doğru sonuca ulaşabilmek için; öncelikle komşu parsellere uygulanan tapu kayıtları tüm tedavülleri birlikte getirtilmeli, mahallinde önceki keşiflerde dinlenilen yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve tüm tespit bilirkişileri hazır olduğu halde keşif icra edilmeli, davacı tarafın dayanağını oluşturan tapu kaydındaki hudutlar mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerce bilinemeyen hudutların tesbiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar haritasında işaretlettirilmeli, yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tesbit bilirkişilerinden taşınmazın öncesinin ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, öncesinde Salarha Deresi yatağı olup olmadığı ayrıntılı olarak sorulmalı, tespit bilirkişilerinden ...’nın 19.1

...’nın 19.1.2006 tarihli keşifte, 30-35 sene önce taşınmazın üzerinden dere geçtiği yönündeki beyanı ile diğer yerel bilirkişi ve tanıkların taşınmazın öncesinde de dere yatağı olmadığı yolundaki beyanları arasındaki çelişki giderilmeye çalışılmalı, üç kişilik uzman jeoloji mühendislerinden oluşacak heyetten, Salarha Deresi ve çekişmeli taşınmaz bölümünün jeolojik yapısı ile ilgili bilimsel verilere dayalı rapor alınmalı, bilirkişilerden önceki bilirkişi raporları ile kendi bulgularını karşılaştırmalı olarak raporlarında değerlendirmeleri ve ayrıca aynı konumdaki komşu ve civar taşınmazlarla çekişmeli taşınmaz arasındaki benzerlik ve farklılıkları değerlendirmeleri istenmeli, bilirkişilerin değerlendirdikleri komşu ve civar parsel tutanaklarının onaylı suretleri de dosyaya konulmalı, teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 16.11.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20843, Karar No: 2012/5030, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/20843 E.  ,  2012/5030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde alacak avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılara ait ... Kimya Petrol Ürünleri Oto Maden Tek.Turizm San.A.Ş.'ne ait işyerlerinde 16/05/2007 ile 30/04/2010 tarihleri arasında davalılara duymuş olduğu güven nedeni ile aylık 250,00-TL ev kirası vaadi ile 21 ay çalıştığını çalıştığını, davalıların maddi yönden sıkıştıklarından kendisinden kredi kartını kullanarak 5.000,00-TL borç aldıklarını, ancak davalıların borçlarını ödemediklerini belirterek, 21 aylık ev kirası ücreti olan 5.250,00-TL'nın sözleşme tarihinden itibaren, 3.918,00-TL alacağının kendisi tarafından bankaya ödenen tarihlerden itibaren, 1.031,27-TL 'nın ise kendisi tarafından bankaya ödeneceği tarihlerden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, duruşmaya katılmamış ve davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece,ispatlanamayan davanın reddine, karar verilmiş; hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- 4857 sayılı Kanunun 1.maddesinde kanunun kapsamı belirtilerek, “Bu Kanunun amacı işverenler ile bir ... sözleşmesine dayanarak çalıştırılan işçilerin çalışma şartları ve çalışma ortamına ilişkin hak ve sorumluluklarını düzenlemektir. Bu kanun, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, bu işyerlerinin işverenleri ile işveren vekillerine ve işçilerine faaliyet konularına bakılmaksızın uygulanır.” denilmektedir. 5521 sayılı ... Mahkemeleri Kanunun 1.maddesinde ise “... Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında ... akdinden veya ... Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi görevinin ... mahkemelerine ait olduğu” belirtilmiştir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler ışığında, davacının davadaki taleplerinin bir kısmının ücret alacağı ve sosyal haklara ilişkin olduğu ve taraflar arasındaki ilişkinin hizmet ilişkisine dayandığı sabit olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümünde ... kanunu hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece ... mahkemelerinin görevli olduğu gözetilerek görev yönünden karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenler ile davalının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenler ile davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına,peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 29.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/515, Karar No: 2021/3292, Tarih: 25.05.2021

**16. Ceza Dairesi         2021/515 E.  ,  2021/3292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarih ve 2014/255 - 2018/57 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 31/3, 62, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-5271 sayılı Kanunun 210. maddesinin (1) numaralı fıkrası “olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez.”

Şeklinde düzenlenmiştir.

Bu şekilde, yargılama konusu olayla ilgili sadece bir tanığın beyanından başka bir delilin bulunmaması ya da olayla ilgili olarak bir tanığın ifadesinin belirleyici delil olması hallerinde, tanığın duruşmada mutlaka dinlenilmesi gerektiği ifade edilerek doğrudan doğruyalık ilkesine açık bir vurgu yapılmıştır.

5726 sayılı Tanık Koruma Kanununun 9/8. maddesine göre "bu Kanunun 5. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerine göre, hakkında tedbir uygulanan tanığın beyanının tek başına hükme esas teşkil etmez" şeklindeki düzenleme de nazara

alındığında; olayın sübutu açısından tek delilinin bir tanığın açıklamalarından ibaret olması, ayrıca bu tanığın bir de gizli tanık olması halinde, “5271 sayılı Kanunun 211. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca, gizli tanığın duruşmada mutlaka dinlenmesi gerektiği, önceki beyanlarının okunması ile yetinilebilmesinin mümkün olmadığı açıktır.

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde;

Suça sürüklenen çocuk mahkumiyet hükmüne esas alınan gizli tanık ...'in beyanlarının dosya kapsamında tek ve belirleyici delil statüsünde bulunduğu nazara alındığında; öncelikle gizli tanığın, CMK'nın 210. maddesinin 1. fıkrası uyarınca aynı Kanunun 58/2-3 maddeleri de gözetilerek mutlaka duruşmada dinlenmesi gerektiği halde her aşamada suçlamayı reddeden suça sürüklenen çocuk beyanına karşılık, tek delil statüsünde bulunan gizli tanığın önceki beyanlarının okunulması ile yetinilmesi,

2-5726 sayılı Tanık Koruma Kanununun 9/8. maddesinde belirtildiği üzere başkaca delillerle desteklenmeyen gizli tanık beyanının tek başına hükme esas alınamayacağı gözetilmeksizin gizli tanık ...'in suça sürüklenen çocuk ile ilgili beyanlarında geçen hususları destekleyen başka delil olup olmadığının mahkemece araştırılmadan eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi,

2-5726 sayılı Tanık Koruma Kanununun 9/8. maddesinde belirtildiği üzere başkaca delillerle desteklenmeyen gizli tanık beyanının tek başına hükme esas alınamayacağı gözetilmeksizin gizli tanık ...'in suça sürüklenen çocuk ile ilgili beyanlarında geçen hususları destekleyen başka delil olup olmadığının mahkemece araştırılmadan eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi,

3-Mahkeme gerekçesinde "Suça sürüklenen çocuk örgüt evinde örgütsel dokümanlarla yakalandığı" kabulüne yer verildiği, dosya kapsamından söz konusu örgütsel dokümanların içeriğinin ne olduğunun anlaşılamadığı, suça sürüklenen çocuk yakalandığı evde suça sürüklenen çocuk ile birlikte..., ... ve ... isimli şahısların da bulunduğu, ...hakkında söz konusu olayla ilgili olarak 2010/1753 sayılı soruşturma dosyasında kamu davası açıldığı belirtilmekle ilgili dosyanın Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde onaylı bir suretinin dosya kapsamına alınarak, yine aynı evde yakalanan ... hakkında soruşturma ve varsa kovuşturma dosyasının da bir suretinin dosyaya eklenerek söz konusu evin örgüt evi olup olmadığının, örgütsel dokümanların içeriğinin ne olduğunun her türlü şüpheden uzak kesin olarak belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Van 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/43819, Karar No: 2010/28316, Tarih: 14.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/43819 E.  ,  2010/28316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/247259

MAHKEMESİ : Hakkari Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2007

NUMARASI : 2007/192 Karar - 2004/285 Esas

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın savunmasında, suça konu sayacın bulunduğu evde, ikamet etmediğini, S.. Y..r'ın oturduğunu bildirerek atılı suçlamayı kabul etmemesi, tanıklar M.. B.. ve M.. K..'un sanığın anılan evde oturmayıp S.. Y..r isimli şahsın oturduğunu, tanık D.. K..'unda evde sanık ile birlikte S.. Y..r'ın oturduklarını beyan etmeleri karşısında; suç tarihi ve öncesinde, suça konu sayacın bulunduğu konutta kimin oturduğu araştırıldıktan ve S.. Y..r'ında bu hususta beyanı alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/10/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13689, Karar No: 2016/11962, Tarih: 03.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/13689 E.  ,  2016/11962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği yine tam olarak yerine getirilmemiştir. Dairemizin önceki bozma ilamında belirtildiği gibi, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi olup, Mahkemece, sigortalıdaki meslek hastalığının oluşumunda davalının %63 kusurlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Sigortalının, davalı işveren yanındaki çalışmalarından önce, 08.04.1986-25.07.1986 tarihleri arasında ..... Şti. yanında, 28.07.1986-31.05.1988 tarihleri arasında ise..... yanında kaynakçı olarak çalışmalarının varlığı karşısında, Mahkemece, öncelikle sigortalının belirtilen işyerlerinde hangi ortamda çalıştığı, bu işyerlerindeki çalışmaların sigortalıdaki meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranına etkisi olup olmadığının belirlenmesi için sigortalı ile birlikte çalışan ve bu çalışmaları Kurum kayıtlarına geçen kişiler belirlenerek, çalışma ortamı konusunda bilgilerine başvurulmalı, meslek hastalığının, işin niteliğine göre tekrarlanan sebepler veya işin yürütüm şartlarına göre ortaya çıkan hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleri olduğu dikkate alınarak, meslek hastalığının engellenmesinde, iş güvenliği mevzuatına göre işverence hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı irdelenerek; işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçilerin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde gerekmeyeceği gibi düşünceler ile almaktan çekinemeyeceği, çalışma hayatında süre gelen kötü alışkanlık ve geleneklerin

varlığının da, işverenin önlem alma ödevini etkilemeyeceği, işverenin, çalıştırdığı sigortalıların beden ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlü olduğu gerçeğinden hareketle, meslek hastalığının oluşumunda kusurun belirlenmesi için konunun uzmanı bilirkişilerden bu doğrultuda kusur raporu alınmalı; kusur irdelemesinde, dava dışı işverenler yanındaki çalışmaların sigortalıdaki sürekli iş göremezlik oranına etkisi gözetilmeli, meslek hastalığında, işverenlerin bu konuda her türlü tedbiri almış olsa bile, işin ve işyerinin niteliği sebebiyle bu hastalığın ortaya çıkması ihtimali dikkate alınarak, belli orandaki bir kaçınılmazlıktan söz edilmesi gerekeceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırmaya dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

2- 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

Meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya gelir bağlandığı, gelir bağlama tablosunda ise 92. maddeye yer verildiği görülmektedir.

Kurumun, sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödeyemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca 15.07.2011 tarihi itibariyle yarıya indirildiğinin anlaşılması karşısında, gelirin başladığı tarih itibariyle % 50 üzerinden hesaplanması ve gelirin % 50’ye düştüğü tarihe kadarki dönemde fazladan yapılan % 50 oranındaki ödemenin de tazmini gereken değere eklenmesi gerekeceği ve bu şekilde belirlenen tutarın her halde 92. Madde uygulanmaksızın belirlenen gelirin ilk peşin sermaye değerini geçemeyeceği gözetilerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, tarafların vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.10. 2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14900, Karar No: 2008/18126, Tarih: 23.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/14900 E.  ,  2008/18126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi