muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10827, Karar No: 2017/9339, Tarih: 08.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/10827 E.  ,  2017/9339 K.**

**"İçtihat Metni"**

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’na muhalefet suçundan şüpheliler ..., ..., ... Ltd. Şti., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/12/2015 tarihli ve 2015/36377 soruşturma, 2015/27668 esas, 2015/22482 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 174/1-a. maddesine uygun bulunmadığından bahisle iadesine dair Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2015 tarihli ve 2015/1501 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/02/2015 tarihli ve 2016/16 değişik iş sayılı kararını müteakip, aynı şüpheliler hakkında aynı Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01/02/2016 tarihli ve 2016/1848-30 soruşturma, 2016/2590 esas, 2016/2060 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/4, 174/1-a,b,4. maddelerine uygun bulunmadığından bahisle iadesine dair aynı Mahkemenin 15/02/2016 tarihli ve 2016/ 109 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile iade kararının kaldırılmasına ilişkin Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/02/2016 tarihli ve 2016/116 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığı’nın 27/05/2016 gün ve 94660652-105-01-3510-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16/06/2016 gün ve KYB.2016-235281 sayılı ihbarnamesi ile Daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/12/2015 tarihli iddianamenin Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2015 tarihli kararı ile şüpheliler ... ve ...’un olaya ilişkin alınan beyanlarında ... ile aralarında herhangi bir irtibatlarının bulunmadığını ifade etmeleri, müşteki şirket vekillerince de adı geçen kişiler ile ilgili haksız rekabet ettiklerine ilişkin duyumlar aldıklarına dair soyut ifadeler kullandıkları belirtilerek savcılıkça bu iddiaların somutlaştırılmadığı, müşteki beyanlarına başvurularak bu iddiaların açıklattırılmadığı, yine bir takım müşteri bilgilerine ulaşarak çıkar sağladıklarının ne şekilde gerçekleştiğinin açıkça belirtilmediğinden bahisle iadesine karar verildiği, söz konusu iade gerekçesinde belirtilen hususlara ilişkin herhangi bir iş/işlem veya araştırma yapılmaksızın ilk iddianameyi düzenleyen Cumhuriyet savcısından başka bir Cumhuriyet savcısının yeniden iddianame düzenlediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174/4. maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, iddianamenin iadesi üzerine, kararda gösterilen eksiklikleri tamamladıktan ve hatalı noktaları düzelttikten sonra, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesini gerektiren bir durumun bulunmaması halinde, yeniden iddianame düzenleyerek dosyayı mahkemeye gönderir. İlk kararda belirtilmeyen sebeplere dayanılarak yeniden iddianamenin iadesi yoluna gidilemez" şeklindeki düzenleme nazara alınarak, ilk iade kararındaki iade nedenlerinin giderilmediği gözetilerek itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 23/02/2016 tarihli ve 2016/116 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, 08/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23319, Karar No: 2011/3683, Tarih: 17.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/23319 E.  ,  2011/3683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22263, Karar No: 2018/17749, Tarih: 08.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/22263 E.  ,  2018/17749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi ... Deri Ve Deri Mam. San Ve Dış Tic Ltd Şti vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6255, Karar No: 2014/3441, Tarih: 21.05.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/6255 E.  ,  2014/3441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ordu 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi : 25.06.2013

Numarası : 2011/414-2013/358

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı G.. K.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemi ile açılmış, mahkemece davacının ıslah talebi de nazara alınarak davanın kabulüne dair verilen karar, davalı iş sahibi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında işin yapımı ile ilgili olarak düzenlenen yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Davacı dava dilekçesinde işin yapımına 2003 yılı Mayıs ayında başlandığını ileri sürmüş, davalı ise 2003 yılında hiçbir çalışma olmadığını, binanın 2000 yılında yapıldığını savunmuştur. Keşif sırasında dinlenen davacı tanıklarının beyanları ile işin 2000 yılında yapıldığı anlaşıldığından iş bedelinin 2003 yılı birim fiyatları esas alınarak bulunması ve bu şekilde düzenlenen rapora dayanılarak hüküm kurulması doğru olmadığı gibi bizzat davacının tanıkları davacı Asım'ın çatı işi ile hiçbir ilgisi bulunmadığını beyan ettikleri halde ahşap çatı ve kiremit örtü bedelinin de iş bedeline dahil edilmesi doğru olmamıştır.

O halde, mahkemece yapılması gereken iş bilirkişiden ek rapor alınarak ahşap çatı ve kiremit örtüsü dışında kalan işlerin yapıldığı 2000 yılı mahalli piyasa rayiçleri ile bedelini hesaplatmak ve ödenen miktar mahsup edilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Tüm bu hususlar nazara alınmayarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı G.. K..'a geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2516, Karar No: 2024/3973, Tarih: 15.04.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/2516 E.  ,  2024/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesiyle İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararı üzerine dosyayı ele alan İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesince Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesine yönelik yetkisizlik kararı verildiği, dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesi yerine Dairemize gönderildiği, Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesince usulüne uygun verilmiş bir karşı yetkisizlik kararı bulunmadığı, bu itibarla henüz yetki ihtilafı oluşmadığı anlaşılmakla,

İncelenmeyen dosyanın gereği için mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına oy birliğiyle TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7217, Karar No: 2025/4465, Tarih: 18.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/7217 E.  ,  2025/4465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/776 E., 2022/1059 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/498 E., 2022/85 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle aynı Kanun’un 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, 5237 sayılı TCK’nın 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin 27.09.2022 tarihli temyiz dilekçesinin temyiz sebebi içerdiği belirlenerek;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220/7. maddesinde yardım fiiline yer verilmişir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 sayılı TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22.07.2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş.’de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya’da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihin yardım niteliğinde kabul edilen son eylem tarihi yerine “2014-2015 yılları” olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6160, Karar No: 2020/3642, Tarih: 16.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6160 E.  ,  2020/3642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 03/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2442, Karar No: 2020/6611, Tarih: 16.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/2442 E.  ,  2020/6611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 18. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında, bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen karar, süresi içinde davacı ve duruşma istemli olarak davalı tarafından temyiz edilmiş ise de; davalı tarafın duruşma isteminin miktar itibariyle reddiyle, temyiz isteklerinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; kitaplığında bulunan mükerrer kitaplarını satmak ve kişisel kütüphanesi için kitap toplamak amacıyla görüştüğü davalıyla ortak kitapevi açma konusunda anlaştıklarını, buna göre; kitapevinin davalı adına açılacağı, kitapevinin işletilmesi ve kitap alımı için tüm maddi kaynakların kendisi tarafından sağlanacağı, üçüncü kişilerden alınan kitaplardan özel kütüphanesine dahil etmeye karar verdiği kitapları alış fiyatı üzerinden satın aldıktan sonra kalan kitapların satışa sunulacağı, dükkana yaptığı ilk yatırım gideri ve işletme masrafını davalının ödemesinden sonra kârın yarı yarıya paylaşılacağı hususlarının şifahi olarak kararlaştırıldığını, akabinde kitapevine alınan kitaplardan istediklerini aldığını ve her kitabın parasını elden ödediğini, mükerrer kitaplarından 800 tanesini satılması için davalıya verdiğini, 23/07/2010 tarihinde havale kolaylığı sağlamak amacıyla davalı ile birlikte açtıkları ortak hesaba farklı tarihlerde toplam 76.269 TL'yi ortaklık sermayesi olarak gönderdiğini, ayrıca kitapevi ile ilgili olarak kira, marangozluk işleri ve tefrişat için toplam 4.430 TL ödeme yaptığını, kitabevinin dekore edilmesi için gravür, harita ve diğer eşyalar verdiğini, davalının her ay yapılan satışlar ve elde edilen gelir konusunda hesap verdiğini, ancak 2012 yılı başlarında davalının hesap vermekten kaçınmaya başladığı gibi kendisine hakaret ettiğini, bu nedenlerle ortaklığı bitirmek istediğini davalıya ilettiğini, davalının ise ortaklığı inkar ettiğini ileri sürerek; kitapevinin dekore edilmesi için verdiği eşyaların aynen teslimini, olmadığı takdirde şimdilik 5.000 TL ile adi ortaklık ilişkisi içinde açılması düşünülen kitapevine masraf ve ortaklık sermayesi olarak koyduğu toplam 80.626 TL'nina yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 09/05/2017 tarihli dilekçesi ile talebini 105.326 TL'ye artırmıştır.

Davalı; davaya konu kitapevini başka bir sahaftan kitaplar ile birlikte devraldığını, kira dahil tüm giderlerini kendisinin karşıladığını, davacı ile bir ortaklığının olmadığını,

aralarındaki ilişkinin davacının özel kütüphanesine en az maliyetle kitap sağlamak olduğunu, davacının aldığı kitapların bedelini havale ücreti ödememek için açılan ortak hesaba yatırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı; davaya konu kitapevini başka bir sahaftan kitaplar ile birlikte devraldığını, kira dahil tüm giderlerini kendisinin karşıladığını, davacı ile bir ortaklığının olmadığını,

aralarındaki ilişkinin davacının özel kütüphanesine en az maliyetle kitap sağlamak olduğunu, davacının aldığı kitapların bedelini havale ücreti ödememek için açılan ortak hesaba yatırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davacının kurulması düşünülen adi ortaklık nedeniyle açılan ortak hesaba 77.296 TL yatırdığı, ortaklığın hayata geçmemesi nedeniyle davacının yatırdığı parayı sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca davalıdan isteme hakkının doğduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 77.296 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davacının kurulması planlanan ancak faaliyete geçirilemeyen ortaklık için gönderdiği sermayenin sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca iadesinin gerektiğinden bahisle, tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) HMK'nın 33. maddesine göre; hakim, Türk hukukunu resen uygular. Diğer bir anlatımla, bir davada ileri sürülen maddi vakıaların ve sözleşmelerin hukuki nitelendirmesini yapmak, uygulanacak hukuk kaidelerini bulmak ve uygulamak hakimin doğrudan görevidir.

Uyuşmazlığın çözümü, davacı tarafından dayanılan adi ortaklık sözleşmesinin hukuki tanımı, kurulma aşaması ve ispatında toplanmaktadır.

Adi ortaklık; iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir(TBK md 620/1). Diğer bir anlatımla, adi ortaklık; birbirini tanıyan, birbirlerinin kabiliyet ve şahsiyetlerine güvenen, eşit ve aynı durumda olan gerçek veya tüzelkişilerin, müşterek amacın gerçekleştirilmesini sağlayacak vasıtaları (katılım paylarını) ortaklığa getirme konusunda karşılıklı ve uygun irade beyanlarının birbirine ulaşmasıyla teşkil eden bir kişi topluluğudur.

Buna göre adi ortaklığın unsurları; kişi, müşterek amaç, müşterek amaç uğruna birlikte çaba (affectio societatis), katılım payı (sermaye) ve sözleşme bağı şeklinde belirtilebilir.

Adi ortaklık sözleşmelerinin kuruluşu bakımından, ortakların esaslı noktalarda uyuşması gerekir (TBK md 2/1). Eş söyleyişle, ortakların şahsı, müşterek amaç, müşterek amaç uğruna birlikte çaba, katılım payının türü ve kapsamı, ortaklık açısından esaslı unsurlar olup, bunlarda uyuşulması ortaklık sözleşmesinin kurulması için yeterlidir. Ortaklar, ikinci derecedeki noktalarda uyuşmamış olsalar bile, ortaklık kurulmuş sayılır.