muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/8, Karar No: 2008/29, Tarih: 23.01.2008

İşkolu esasına göre Türkiye çapında faaliyette bulunmak üzere kurulan sendikaların şubeleri genel kurullarının işyerlerinde çalışan sendikalı üye sayısı beş yüzü aştığı takdirde delegelerden oluşacağı hükme bağlanırken, zorunlu organlara mutlaka o şubenin faaliyet gösterdiği işyerlerinde çalışanlar arasından seçileceğine ilişkin bir düzenleme yapılmamıştır(Sen.K.m.10).

2821 sayılı Sendika Kanunu’nun 9.maddesinde anılan yasanın 5. maddesinde sayılan suçlardan mahkum olanlar dışında üyelerin yönetici olmasını engelleyen bir hüküm bulunmamaktadır. Dairemizin öğretide de kabul gören kararlarına göre delege olmadığı halde sendika üyesinin şube yönetim kurulunda görev almasının önlemek demokratik esaslara aykırı düşmektedir(Bkz.Prof.Dr.Berin Ergin,Yargıtayın İş Hukukuna İlişkin 1999 Kararlarının Değerlendirilmesi Seminerinde Toplu İş İlişkileri konulu tebliği, Yargıtayın İş Hukukuna İlişkin 1999 Kararlarının Değerlendirilmesi,İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Türk Milli Komitesi Yayını, İstanbul-2001,s.203).

Tüzüğün 40/3.fıkrası son cümlesinde şube organlarına, üyeler ile toplanan şube genel kurullarında üyelerin, delegeler ile toplanan şube genel kurullarda delegelerin seçilebileceği hükmünün iptale konu olmaması “sendika içi demokrasi” kuralı karşısında sonuca etkili değildir. Yasanın amacına aykırı tüzük ve yönetmelik kurallarına değer verilmemesi normlar hiyerarşisinin doğal bir sonucudur.

Yeterli çoğunluk oyunu, kurduğu sendika şubesi genel kurulunda, oy kullanmadığı halde alan davalı Yakup Yağlı’nın başkanlık seçimini yeni kurulan şubeye bağlı işyerinde çalışmadığı için iptal etmenin demokratik ilkelere aykırı olduğu düşüncesiyle yerel mahkeme kararının onanması düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/4425, Karar No: 2022/1490, Tarih: 24.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/4425 E.  ,  2022/1490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : SİLOPİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kurum işleminin iptali davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 21,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Davacı, eczane işlettiğini, MEDULA eczane sisteminin davalı tarafından bilinmeyen bir sebeple kapatıldığını, arkasından sözleşmesinin iptal edildiğini, 2.1.2018 tarihli Kurum işleminin iptalini talep etmiştir.

Davalı, Kuruma ulaşan istihbari bilgiler doğrultusunda Kurum Başkanlığı tarafından verilen talimat gereği, MEDULA eczane erişimi engellendiğini ve hukuk müşavirliğinin 13.07.2017 tarihli ülkenin iç ve dış güvenliğini tehdit eden terör örgütleri ile bağlantılarından dolayı haklarında inceleme, soruşturma, tutuklama bulunan veya bahse konu terör örgütleri ile bağlantılı oldukları belgelenen sağlık hizmeti sunucuları ile ilgili kurumumuza intikal eden bildirimler nedeni ile MEDULA erişimi iptal edildiğini, Kurumla sözleşmeli eczanelerin Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Temine İlişkin Protokolün 5.1. ”taraflar bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi her zaman feshedebilir” maddesi uyarınca sözleşmelerin feshedilmesine ilişkin talimatı doğrultusunda 02/01/2018 tarihli yazı ile sözleşmenin tek taraflı feshedildiğini savunmuştur.

Daire çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf, davalı Kurumun, Türk Eczacılar Birliği ile yapılan protokolün 5.1. maddesi kapsamında davacı eczacının sözleşmesini feshedip edemeyeceği noktasındadır.

Sosyal Güvenlik Kurumu ile Türk Eczacılar Birliği arasında, genel sağlık sigortası kapsamındaki kişilerin ilaçlarının Birlik üyesi eczanelerden temini konusunda mutat aralıklarla protokol yapılmaktadır.

Daire çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf, davalı Kurumun, Türk Eczacılar Birliği ile yapılan protokolün 5.1. maddesi kapsamında davacı eczacının sözleşmesini feshedip edemeyeceği noktasındadır.

Sosyal Güvenlik Kurumu ile Türk Eczacılar Birliği arasında, genel sağlık sigortası kapsamındaki kişilerin ilaçlarının Birlik üyesi eczanelerden temini konusunda mutat aralıklarla protokol yapılmaktadır.

Protokolün 7.1. maddesine göre, “Kurum, Protokol hükümlerini kabul eden ve başvuru formunu getiren eczane ile (feshi gerektirecek hususlar nedeniyle sözleşmeleri feshedilenlerin fesih süreleri boyunca ve muvazaalı olarak açıldığı kanıtlanan eczaneler hariç) sözleşme yapar.”

Yine anılan Protokolun 5.1. maddesine göre ”taraflar bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi her zaman feshedebilir” hükmü vardır.

Eczacılık diploması olan eczacılar, il/ilçe sağlık müdürlüklerine başvurarak, başvurunun kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğu tespit edildikten sonra ruhsatname alırlar. SGK’nın, ruhsatname alan eczacılar ile protokolün 7.1. maddesi gereğince ilaç temini hususunda sözleşme yapması zorunludur. Zira eczanelerin gelirlerin hemen hemen tamamına yakınını, genel sağlık sigortası kapsamındaki hastalara verdikleri ve SGK’dan tahsil ettikleri ilaç bedelleri oluşturmaktadır.

Protokolün 5.1. maddesi taraflara sözleşmeyi her zaman feshetme yetkisi verse de bu fesih hakkı daha çok Kurum lehine olan bir düzenlemedir. Pratikte eczacıların sözleşmeyi feshetmesi ticaret yapamaması anlamını taşımaktadır. Dolayısıyla Protokolün 5.1. maddesi, eczacıların menfaatine aykırı bir madde olması nedeniyle TBK madde 20 vd. maddeler uyarınca “genel işlem koşulu” kapsamında yazılmamış sayılmalıdır. Zira SGK eczanelerden ilaç alımı konusunda tekel konumundadır.

Sözleşmenin 5.1. maddesi, Kuruma gerekçe göstermeden fesih yetkisi verdiği düşünülse de Kurum bu yetkisini kullanırken MK madde 2 hükmünü gözetmelidir. Yani “ Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz “ Davalı kurum ilaç temininde tekeldir ve eczaneler yönünden en büyük alıcıdır. Bu nedenle Kurum, eczanelerin ekonomik geleceklerini sıkıntıya sokacak işlemlerde daha dikkatli olup somut veriler elde edildikten sonra işlem yapması gerekir. Aksi durum keyfi Kurum uygulamalarına yol açar. Protokolün 5.1 maddesinde sebep gösterilmeden fesih yetkisi verilmesi keyfi olarak fesih hakkının kullanılacağı anlamını taşımaz.

Protokolün 7.1. maddesinde eczaneler ile sözleşme yapma zorunluluğu getirilmesi ile 5.1. maddede düzenlenen fesih yetkisi birbiriyle çelişmektedir. Kurumun delil olmadan eczane ile olan sözleşmesini feshi halinde eczacı tekrar Kuruma başvurduğunda yine sözleşme yapmak zorunda kalacaktır. Bu nedenle delilsiz sözleşme feshi, sözleşme kapsamında hukuki olmayacaktır. Zira protokolün 7.1. maddesine göre, feshi gerektirecek hususlar yoksa sözleşme yapılır denildiğinden fesih için gerekçe gösterilmesi gerekmektedir.

Davalı Kurum, ülkenin iç ve dış güvenliğini tehdit eden terör örgütleri ile bağlantılarından dolayı haklarında inceleme, soruşturma, tutuklama bulunan veya bahse konu terör örgütleri ile bağlantılı oldukları belgelenen sağlık hizmeti sunucuları ile ilgili kurumumuza intikal eden bildirimler nedeni ile sözleşmenin feshedildiğini savunmuş ise de mahkemenin araştırması ile davacı hakkında somut bir veriye ulaşılamamış, herhangi bir cezai takibat yapılmamıştır. Dolayısıyla davalı Kurumun fesih gerekçesi yerinde değildir.

Davacı eczanenin sözleşmesinin tek taraflı feshinde Kurumca ileri sürülen fesih gerekçelerinin ispatlanamadığı, herhangi bir sebep olmadan sözleşmenin feshi halinde ise hakkın kötüye kullanımını teşkil edeceği, davanın kabulü gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/2913, Karar No: 2017/2788, Tarih: 15.06.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/2913 E.  ,  2017/2788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 09.06.2016 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına dair Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/02/2016 tarihli ve 2016/25 esas, 2016/83 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 27/06/2016 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 20.05.2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 02/10/2015 tarihli ve 2015/5477 soruşturma, 2015/286 sayılı karar ile, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, tedavi ve denetimin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar uyuşturucu madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği, ancak erteleme kararının tebliğ edilmediği,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nce gönderilen çağrı kağıdının şüphelinin annesine tebliğ edildiği ve şüphelinin çağrıya uyarak Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne başvurması üzerine idrar tahlili vermek üzere hastaneye gitmesi gerektiğinin kendisine tebliğ edildiği, şüphelinin hastaneye gittiği ancak burada idrar vermeyi kabul etmediğinden bahisle tutanak tutulduğu, ayrıca hastaneye başvurması gereken bir sonraki tarihin de burada kendisine tebliğ edildiği,

3- Bu durum üzerine şüphelinin uyarılmasına karar verildiği ve uyarı yazısının annesine tebliğ edildiği,

4- Ancak şüphelinin hastaneye başvurması gereken ikinci tarihte de randevusuna gitmemesi üzerine denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı ve kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca “tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme” şartının gerçekleştiğinden bahisle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı,

5- Mahkemece iddianamenin kabul edilerek yargılamaya başlandığı ancak sanığın savunmasında ileri sürdüğü tebligatlardan haberi olmadığına ve tedaviye uymamasına ilişkin mazeretleri haklı bulunarak bu aşamada “tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme” şartının gerçekleşmediğinden bahisle Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/02/2016 tarihli ve 2016/25 esas, 2016/83 sayılı kararı ile şüpheli hakkında açılan kamu davası hakkında “bir karar verilmesine yer olmadığına” karar verildiği ve tedavinin kaldığı yerden devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir.

Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” şeklinde ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçiminde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince tebligatın geçersiz sayılması durumunda gerekli işlemlerin yapılabilmesi için yukarıda belirtilen hüküm türlerinden biri olarak durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, anılan Kanun'da düzenlenmeyen hüküm kurulmasına yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/02/2016 tarihli ve 2016/25 esas, 2016/83 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada, mahkemece "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin kabulü durumunda CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” karar vermesi gerekirken, “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/02/2016 tarihli ve 2016/25 esas, 2016/83 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15118, Karar No: 2023/3522, Tarih: 25.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15118 E.  ,  2023/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1148 E., 2015/740 K.

SUÇLAR : Cinsel taciz, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Katılan sanık ... hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Katılan sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2014/1148 Esas, 2015/740 Karar sayılı kararı ile katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun), 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, katılan sanık ... hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un, 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 51 inci maddesi birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.08.2020 tarihli ve 14-2020/73974 sayılı ret ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure ... Vekilinin Temyiz İstemi

Katılan sanık ... hakkında cezanın alt sınırdan verilmesine, cezada indirim cihetine gidilmesine, indirimler için gerekçenin yeterli olmadığına, cezanın ertelenmesinin de yerinde olmadığına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.08.2020 tarihli ve 14-2020/73974 sayılı ret ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure ... Vekilinin Temyiz İstemi

Katılan sanık ... hakkında cezanın alt sınırdan verilmesine, cezada indirim cihetine gidilmesine, indirimler için gerekçenin yeterli olmadığına, cezanın ertelenmesinin de yerinde olmadığına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan mağdureler olay günü ... ... Caddesi üzerinde yürüdükleri sırada katılan sanık ... ve yaşı küçük olması nedeniyle ayrı soruşturma yürütülen ...'nin mağdurelere ıslık çalarak laf atmak suretiyle tacizde bulundukları, olay esnasında yakınlarında bulunan ve mağdurelerin mahalle komşuları olan sanıklar ... ve ...’in diğer sanıklara sizin ananız bacınız yok mu diyerek müdahele ettikleri ve bunun üzerine sanıklar ..., ... ile katılan sanık ... arasında tartışma yaşandığı, tartışma esnasında katılan sanık ...'in katılan sanık ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Katılan sanık ... hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan sanık ...'in temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Mahkemece sanığın, katılan mağdurelere yönelik eylemlerinin cinsellik içermemesi karşısında mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve Mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

KARAR

KARAR

A. Katılan Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan sanığın temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2014/1148 Esas, 2015/740 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.