muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15489, Karar No: 2013/3914, Tarih: 03.04.2013

Sanık ... hakkında katılan mağdur ...'ye karşı işlediği kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında katılan mağdur ...'ye yönelik işlediği kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur ...'nin aşamalardaki samimi anlatımları, bir kısım tanık beyanları, sanıklar ... ile ...'nın savunmaları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında olay gecesi sanık ...'nın yanında sanıklar ... ile ... olduğu halde tanık ... ile konuşan mağdur ...'nin yanına gelmesinin ardından çıkan tartışma sırasında sanık ...'in burnuna kafayla vurarak çökme kırığı oluşmasına yol açtığı, sanık ...'nın ise mağdura yumruk ve tekmeyle vurduğu anlaşıldığından, eylemine uyan TCK.nın 86/2. maddesi gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle cezanın fazla tayini,

Sanık ... hakkında katılan mağdur ...'ye karşı işlediği kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde,

Adı geçen sanığın, olay gecesi diğer sanıklar ... ve ...'yla beraber yanına gelip tanık ...'yla konuştuğu için kızdığı mağdura yönelik olarak mağdur ile tanık ...'nın beyanları ve dosya içeriği göz önüne alındığında kasten yaralama suçunu işlediğine dair kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı anlaşıldığından. müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Sanıklar ..., ..., ... ile ... haklarında verilen beraat hükümlerinin temyiz incelenmesine gelince,

Sanıklar ..., ..., ... ile ... haklarında verilen beraat hükümlerinin temyiz incelenmesine gelince,

Adları geçen sanıklar ile sanık ...'in, olay gecesi başlangıçta sanıklar ... ile ... tarafından darp edilmesinin ardından kaçan mağdur ...'nin telefonla durumu anlatıp gelmesini istediği katılan mağdur ...'ın yanında tanık ...'le birlikte motorsikletle olay yerine yakın bir yere gelip söz konusu kavgaya karışan diğer mağdur ...'le buluştuklarını görmeleri üzerine motorsikletle kaçmak isteyen ..., ... ile ...'i otomobille takip ettikleri ve bir süre sonra önünü kestikleri motorsikletten atlayan ... ile ...'in kaçması nedeniyle geride kalan mağdur ...'ı yakalayıp birlikte darp eden sanıklar ..., ..., ..., ... ile ...'nin zorla otomobile bindirip hürriyetinden yoksun kıldıkları mağduru araç içinde de darp ederek bir süre araçta mağdurda olduğu halde diğer kaçanları aradıkları ve sanıkların bu sırada ...'ın yakınlarından gelen telefon üzerine randevu yeri olarak belirlenip adı geçen mağduru araca bindirdikleri yerden yaklaşık 1 km ileride bulunan köprüye getirerek burada akrabası olan tanık Mehmet Yavuz'a teslim ettikleri tüm dosya içeriğinden anlaşıldığı halde eylemlerine uyan TCK.nın 109/2-3b. maddesi gereğince cezalandırılmaları yerine yazılı gerekçelerle beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile katılan mağdurlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 15.06.2012 tarih ve 347 sayılı Kararı ile Mihalgazi Adliyesi kapatıldığından dosyanın yargı yönünden bağlandığı Eskişehir Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29044, Karar No: 2012/28792, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29044 E.  ,  2012/28792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7451, Karar No: 2019/3505, Tarih: 13.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7451 E.  ,  2019/3505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın sevk ve idaresinde bulunan aracı ile kırmızı ışıkta beklemekte olan sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı ticari taksiye arkadan çarptığı, çarpma neticesinde ticari taksi içerisinde yolcu olarak bulunan ...'un basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; 13.09.2014 tarihli adli muayene raporu ve alkolmetre ile yapılan ölçüm neticesinde sanığın olay günü alkollü olmadığının sabit olduğu, sanığın tehlike yaratacak şekilde araç kullandığına dair dosya kapsamında delil niteliğinde bir belge bulunmadığı dikkate alınmadan, unsurları oluşmayan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16820, Karar No: 2015/3443, Tarih: 26.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16820 E.  ,  2015/3443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, yolcu olarak bulunduğu davalı ... yönetimindeki araç ile davalı ... yönetimindeki aracın 09.03.2012 tarihinde çarpışarak kaza yaptıklarını ve ağır şekilde yaralandığını, ölüm korkusu yaşadığını, sinir krizleri geçirdiğini öne sürerek 20.000 TL manevi tazminatın kazanın meydana geldiği 09.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...ve ... vekili manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 7.500 TL manevi tazminatın 09.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına davacının maddi tazminat taleplerinin tefrik edilmesine göre, davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 383,33 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'den alınmasına 26/02/2015 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17361, Karar No: 2012/27324, Tarih: 28.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/17361 E.  ,  2012/27324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1)Sanığın, davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında ve yargılamanın aşamalarında değişmeyen savunmalarında, dava konusu yeri babasının oğlu Mahir’e verdiğini, oğlunun da iki ay kadar önce vefat ettiğini, kendisinin suça konu yerle bir ilgisi olmadığını, oğlunun ağaçları 2008 yılı 11-12. aylarında diktiğini beyan etmesine; mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman yüksek mühendisi bilirkişinin raporunda, suça konu yerdeki ağaçların 2008 yılı 10. ayında kesilip açmanın ayni tarihte tamamlandığının, o tarihten sonra sahada bir çalışma yapılmadığının, ot ve dikenlerden oluşan diri örtünün sahayı kaplayıp bir kısım dikilen fındık ve meyva ağaçlarının yoğun örtü nedeniyle kuruduğunun ifade edilmesine göre keşfe iştirak eden bilirkişiden yemini verdirilerek suça konu sahadaki ağaçların bakımlarının yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa hangi tarihte yapıldığı hususunda ek rapor alınıp köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, varsa saha bekçisi ile civar taşınmaz sahiplerinin tanık olarak dinlenerek dava konusu yerin suç tarihinde, öncesinde ve halen kimin kullanımında olduğunun sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Kabul ve uygulamaya göre de; sanığın önceki tecilli cezası ile suç tarihi arasında 5 yıl geçmiş olduğu, 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uygulama koşullarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3)Karar tarihi itibariyle vekalet ücretinin fazla tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5149, Karar No: 2019/2874, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5149 E.  ,  2019/2874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3595, Karar No: 2013/8943, Tarih: 02.05.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/3595 E.  ,  2013/8943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak 28.07.2011 tarihinde % 26,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığından bahisle davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği gibi manevi tazminatın takdirinde de yanılgıya düşüldüğü, manevi tazminatın fazla takdir edildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Öte yandan, gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde, meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun etkili olduğunun kabulü halinde dahi davacı yararına hüküm altına alınan 25.000,00-TL manevi tazminatın fazla olduğu açıkça belli olmaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, manevi tazminatın takdirinde yanılgıya düşülerek, manevi tazminatın fazla takdiri suretiyle ve özellikle kusur bilirkişi raporu alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/448, Karar No: 2014/14879, Tarih: 17.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/448 E.  ,  2014/14879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesi

NUMARASI : 2008/613 (E) ve 2010/606 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın sahibi olduğu..... Eczanesi isimli eczanede, 21.11.2005 tarihinde yapılan aramada el konulan, reçeteler üzerinde Sosyal Güvenlik Kurumunca yapılan inceleme sonucu tanzim edilen 28.02.2007 tarihli rapor içeriğine göre, .... ... Tıp Merkezi tarafından düzenlenen reçetelerin bilgisayar girişlerinin sağlık kuruluşunun ... Devlet Hastanesi olarak girilmesi nedeniyle karşılanmaması gereken yatan hasta reçetelerinin sistemce kabulunun sağlandığı, .... isimli şahsa ait 15.07.2004 tarihli195 numaralı ve 1 yıl süreli sağlık kurulu raporunu bitiş süresinin 15.07.2006 olarak girildiği, bu nedenle adı geçene ait 15.07.2005 tarihli 196,22 TL tutarındaki reçetenin kabulunun sağlandığı, ...'a ait 31.03.2005 tarih ... nolu rapor kapsamındaki DEMANS tanısının bilgisayar girişinin akıl hastalığı olarak yapılması nedeniyle 26.09.2005 - 01.04.2005 - 24.06.2005 - 26.09.2005 - 20.12.2005 tarihli reçetelerdeki ... isimli ilacın muaf olarak 130 TL şeklinde verilmesinin sağlandığı, ..... ait 14.09.2005 tarih ... protokol numaralı reçetenin eczane nüshasına ... tanısının sonradan ilave edildiği, ... ... isimli şahsa ait 15.07.2005 tarih ..... numaralı reçetenin eczane nüshası tarihinin sonradan 18.07.2005 olarak değiştirilerek .... isimli ilacın sistemce kabulünün sağlandığı, iddia edilen olayda;

Bilgisayar sistemine yapılan gerçeğe aykırı girişlerin, sıradan her hangibir hatalı işlem olmayıp, karşılanmaması gereken yatan hasta reçetelerinin karşılanmasının sağlanmasına, bazı reçetelerin rapor süresi içerisinde düzenlenmiş reçete olarak kabulünün sağlanmasına yönelik olması, ve bazı reçetelerin eczane nüshasına yapılan tahrifat ve eklemelerin yanlışlıkla yapılmış olmasının mümkün olmaması karşısında, sanığın eylemlerinin resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2408, Karar No: 2021/998, Tarih: 14.09.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2408 E.  ,  2021/998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen davanın bir kısım talepler yönünden usulden reddine, bir kısım talepler yönünden ise esastan reddine ilişkin karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; müvekkilinin 17.08.2011 ilâ 27.05.2013 tarihleri arasında 3.000TL ücret ve 2.000TL prim üzerinden davalı şirkette genel müdür olarak çalıştığını, Mart, Nisan, Mayıs ayı ücretlerinin, hafta tatili, genel tatil, fazla mesai çalışmaları karşılıklarının ödenmediği gibi yıllık izinlerin de kullandırılmadığını, 05.06.2013 tarihli ihtarname ile iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatı, fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin ücreti ve üç aylık birikmiş ücreti karşılığı olarak şimdilik 1.000TL'nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 01.07.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle talep sonucunu 16.528,20TL'ye yükseltmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili; davacının müvekkilinin kurucu ortaklarından olduğunu, 07.02.2013 tarihine kadar yönetim kurulu üyesi olarak, 17.08.2011 ilâ 25.07.2013 tarihleri arasında genel müdür sıfatıyla hizmet verdiğini, davacının yönetim kurulu üyeliğinden istifasının 07.02.2013 tarihli genel kurul kararıyla kabul edildiğini, bu kararın 15.02.2013 tarihinde ilan edildiğini, davacının 01.03.2013 tarihine kadar ara ara şirkete gelmekle genel müdürlük vazifesini aksattığı gibi bu tarihten sonra hiç gelmez olduğunu, haklı nedenle fesih hakkı doğduğu hâlde %10 ortaklık sıfatı da bulunduğundan görevinin başına tekrar geçeceği düşüncesiyle Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) nezdinde çıkışının yapılmadığını, dava dilekçesinin tebliğinin ardından haklı nedenle fesih ve çıkış işlemlerinin gerçekleştirildiğini, davacının kıdem tazminatına hak kazanamadığını, yönetim kurulu üyesi ve genel müdür sıfatı ile diğer işçilik alacakları iddiasının da hayatın olağan akışına aykırılık taşıdığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. İstanbul 3. İş Mahkemesinin 23.10.2013 tarihli ve 2013/301 E., 2013/852 K. sayılı kararıyla, görevli mahkemenin İstanbul Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir. Anılan görevsizlik kararı, tarafların kararı temyiz etmemesi üzerine 01.11.2013 tarihinde kesinleşmiş olup davacı vekilinin talebi üzerine dosya görevli olarak gösterilen mahkemeye gönderilmiştir.