muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3834, Karar No: 2013/11601, Tarih: 12.12.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3834 E.  ,  2013/11601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine - ... Belediyesi Başkanlığı

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesi ile; sınırlarını bildirdiği taşınmazın MK’nun 713. maddesi uyarınca adına tescilini talep etmiştir, katılan; aynı taşınmazın davacıların murisi ile birlikte kendisi tarafından imar ve ihya edildiğini ileri sürerek taşınmazın ½ hissesinin adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11/06/2009 tarih ve 2009/7529-9757 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; " Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki, uzman orman bilirkişi çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman sınırları dışında kaldığını açıklayarak taşınmazın tahdit hattına göre konumunu göstermiştir. Ancak orman bilirkişi tarafından yörede yapılan orman kadastro çalışmalarına ilişkin orman tahdit haritası ile kadastro çapı ölçekleri eşitlenerek haritalar çakıştırılmamıştır. Ayrıca, çekişmeli taşınmazın bitişiğindeki tescil harici taşınmaz yörede 1956 yılında genel kadastro çalışmasında Devlet Ormanı olarak tescil harici bırakılmış olup, karşı davacı gerçek kişinin davası yönünden çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman sınırları dışında kalması bu taşınmazın zilyetlik ile iktisap edileceği anlamına gelmez, taşınmazın eski ve yeni tarihli resmî belgelerdeki konumu, doğal eğimi, bu belgelerde tasarruf çizgilerinin bulunup bulunmadığı da araştırılmamıştır. Kaldı ki, davalı taşınmaza komşu olan kadastro parsellerine ilişkin kadastro tesbit tutanakları, kadastroca oluşan tapu kayıtları ve varsa dayanakları olan kayıt ve belgelerde getirtilerek çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak gösterdiği de incelenmemiştir. Anılan eksikliller giderilerek yeniden yapılacak incelme ve keşifle dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi, orman sayılmayan yerlerden olduğunun saptanması durumunda bu sefer zilyetlikle kazanma koşullarının araştırılması gerekmektedir” denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulü ile, Okurcalar Kasabasında bulunan 16/05/2012 tarihli rapor ve krokide (A2) harfi ile gösterilen 7.803,93 m²'lik kısmın hisseleri oranında tesciline karar verilmiştir, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulü ile, Okurcalar Kasabasında bulunan 16/05/2012 tarihli rapor ve krokide (A2) harfi ile gösterilen 7.803,93 m²'lik kısmın hisseleri oranında tesciline karar verilmiştir, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 24.11.1989 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1956 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, Okurcalar Kasabası'nda bulunan 16/05/2012 tarihli rapor ve krokide (A2) harfi ile gösterilen 7.803,93 m²'lik kısmın hisseleri oranında davacılar adına tesciline karar verilmişse de, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Dava konusu taşınmaza komşu olan kadastro parsellerinin bir kısmı tapu kaydına dayanarak tesbit edildiğine göre, bu taşınmazlara ilişkin kadastro tesbit tutanakları, kadastroca oluşan tapu kayıtları ve varsa dayanakları olan kayıt ve belgelerde getirtilerek çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak gösterdiği incelenmemiş ve keşif sonucu alınan orman bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmaza ait kadastro paftası ile memleket haritaları çakıştırılarak yapılan gösterimde dava konusu taşınmaza komşu taşınmaz parsel numara ve sınırları okunaklı şekilde gösterilmemiştir.

O halde; en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile dava tarihinden 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerden getirtildikten sonra, keşfe katılan önceki bilirkişiler dışında bir fen, ve üç orman mühendisi bilirkişileri huzurunda keşif yapılarak dava konusu taşınmazın memleket haritaları ve dayanağı hava fotoğrafları steoreskop aletiyle ve üç boyutlu olarak bilirkişilere incelettirilip, taşınmazın niteliğinin ne şekilde göründüğü, orman ya da 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesinde ifade edilen orman içi açıklık olup olmadığı, dava tarihinden 20 yıl önce taşınmazın kullanılıp kullanılmadığı, fotogometri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftasında tasarruf sınırı bulunup bulunmadığı, taşınmaz üzerinde önceki yıllarda ve şimdi bulunan bitki örtüsünün cinsi, sayısı, yaşı ve dağılımı durumunun ne olduğu ve dava konusu taşınmaza komşu olan parsel numaraları ve sınırlarının okunaklı olarak gösterilmesi sureti ile belirlenmeli, yapılan inceleme sonucunda dava konusu taşınmazın eski tarihli belgelerde orman sayılmayan ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğunun belirlenmesi halinde, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının fotokopi örneği ile taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin, kadastro tesbit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri ile istenerek yerel bilirkişiler aracılığı ile keşifte uygulanmalı, dava konusu taşınmazı ne olarak okudukları araştırılmalı, alınacak fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza komşu parsellerin yenileme çalışmalarından önceki ve sonraki parsel numaraları da belirtilmek sureti ile gösterilmeli ve toplanan tüm bu deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 12/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11491, Karar No: 2019/1698, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/11491 E.  ,  2019/1698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7039, Karar No: 2010/20663, Tarih: 09.12.2010

2. Hukuk Dairesi 2010/7039 E., 2010/20663 K.

**2. Hukuk Dairesi 2010/7039 E., 2010/20663 K.**

**- 4320 SAYILI AİLENİN KORUNMASI KARARI TEMYİZE TABİ DEĞİLDİR**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 107 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 108 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 109 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 105 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 106 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Talep ve karar 4320 sayılı Kanun uyarınca tedbir uygulanmasına yöneliktir.

"Mahkemelerden verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir " (HUMK. md. 427). Şu halde incelenen kararın niteliği ortaya konularak öncelikle kararın temyizinin kabil olup olmadığının çözümlenmesi gerekmektedir.

4320 sayılı kanun ile aileyi koruyucu tedbirlerin Aile Mahkemesi Hakimi tarafından ( 4787 S.K: md. 9/1) resen alınması hükme bağlanmıştır. Bu kanunun amacı aile içi şiddeti durdurma, özellikle kadını ve çocukları koruma olduğu sevk gerekçesinde açıklanmıştır. Hatta " Aile Mahkemesi mağdurların tekrar şiddete uğrama ihtimalini gözönüne alarak başvurusunun hemen ardından tanık yada karşı tarafın dinlenmesine gerek olmadan bu kararı verebilecektir. Şiddete uğrayanların mahkemede şiddete uğrama ihtimallerini kanıtlama yükümlülüğü de bulunmamaktadır. Mahkeme kararında 6 ayı geçmemek üzere tedbirin uygulama süresi belirtilecek ve tedbire aykırı davranışta bulunulması halinde tutuklanacağı ve hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum edileceği kusurlu eşe ihtar olacaktır " açıklamaları yapılmıştır.

Görüldüğü üzere bu karar kusurlu eşin saldırılarına son verilmesinin kendisine ihtarından ibaret kısa süreli bir tedbir niteliğindedir. Bu açıklamalar kararın nihai nitelikte olmadığını sürekli sonuç doğurmayacağını göstermektedir.

Geçici tedbir niteliğinde olan bu kararın itiraza tabi olmadığı da Kanunun Adalet Komisyonunda görüşülmesi sırasında kabul edilmiş, kanun bu hali ile kesinleşmiştir.

Şu halde 4320 sayılı kanun uyarınca oluşturulan kararların Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 105, 106, 107, ve 108. maddelerinde belirlenen prosedür uyarınca ittihaz olunan ve bu kanunun 109. maddesi uyarınca 10 gün içinde dava açılması şartıyla değil hakimin tayin ettiği süre ile geçerli ve temyiz incelenmesine tabi bulunmayan geçici tedbir niteliğinde kabul etmek, kanunun tedvin amacına uygun düşecektir.Temyiz isteğinin bu sebeplerle reddi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle temyizi kabil olmayan karara karşı vaki temyiz isteğinin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi.09.12.2010
Yargıtay — Esas No: 2009/7120, Karar No: 2009/6165, Tarih: 05.10.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7120 E.  ,  2009/6165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosyanın incelenmesi sonucunda önceki geri çevirme kararı gereklerinin eksiksiz olarak yerine getirilmediği görülmüştür. Bu nedenle davacı dayanağı Şubat 1986 tarih 27 nolu Haziran 1966 tarih 2 nolu, Kasım 1945 tarih 17 nolu, Temmuz 1978 tarih 18 nolu, Ocak 1969 tarih 12 nolu, Haziran 1966 tarih 74 nolu tapu kayıtlarının iktisap sebebini gösterir şekilde tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin (birbirini okur ve okunaklı şekilde), mahalli Tapu Sicil Müdürlüğünden, tapu kayıtlarının geldilerinin eski yazılı olması halinde Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından getirtilerek dosyasına konulması, tapu kayıtlarının birbirini okur ve okunaklı olmasına dikkat edilmesi, bundan böyle geri çevirme kararı gerekleri yerine getirtilirken titizlik gösterilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yeniden Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1300, Karar No: 2023/8419, Tarih: 04.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1300 E.  ,  2023/8419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2961 Esas, 2022/3088 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/190 Esas, 2022/517 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın ... yönünden kabulüne, davalı ... Belediyesi yönünden husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın ... yönünden kısmen kabulüne, davalı ... Belediyesi yönünden husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Ordu ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 632 ve 633 parsel sayılı taşınmazların bir kısmına dere ıslah ve kanal çalışmaları yapılmak suretiyle el atıldığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000,00 TL tazminat bedelinin el atma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların el atılan kısımlarının Ordu Büyükşehir Belediye sınırları içerisinde kaldığını, 2010/5 sayılı Başbakanlık Genelgesi ve 5216 sayılı Büyükşehir Kanunu'na göre Büyükşehir Belediyeleri sınırları içerisindeki dere, çay ve nehir yataklarının kamulaştırma sorumluluklarının ilgili Belediye veya Büyükşehir Belediyelerine verildiğini, öncelikle devamlı olarak mı yoksa geçici olarak mı dere yatağı niteliği taşıdığı araştırılarak buna göre yargılama yapılması gerektiğini, muhatabın davalı idarenin olmadığını, uzun yıllardır akan derenin nasıl tapulu hale gelip özel mülke dönüştüğünün araştırılması gerektiğini ifade ederek davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... Belediyesi vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı tarafından dava konusu taşınmazlara herhangi bir dere ıslah çalışması yapılmadığını, hukuki ve fiili el atmanın olmadığını, bu nedenle davalı müvekkili yönünden husumet nedeniyle reddini, dava konusu taşınmazların dere yatağına isabet eden kısmın DSİ’nin yetki sorumluluğu altında olduğunu, kabul anlamına da gelmemek üzere el atmanın gerçekleştiği 1984 yılında Ordu Büyükşehir Belediyesinin henüz kurulmadığını bu nedenle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın ... yönünden kısmen kabulüne, davalı ... Belediyesi yönünden husumet nedeniyle reddine, dava konusu taşınmazlar için belirlenen tazminat bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’nden alınarak davacıya verilmesine, bedeline hükmedilen taşınmazın tapusunun iptaline, davalı ... adına tesciline ve dere yatağı olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; idarenin ırmak yatağının hız çizgisi bölümü ile ilgili herhangi bir çalışmasının ya da müdahalesinin bulunmadığını, bölgede görevli ilgili tapu müdürlüklerince yapılan hatalı kadastral çalışmalar sonucu ırmak yatağında bulunan araziler için birtakım tapu kayıtları oluşturulduğunu, bu nedenle Kelkit Irmağının tamamen doğal akışı gereği yer değiştiren ve su altında kalan taşınmazlar için davalı idareden kamulaştırmasız el atma ve ecrimisil tazmiatının tahsiline karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, benzer durumlar ile ilgili olarak, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlükleri tarafından tespit edilen Kelkit Nehri kıyı kenar çizgisine göre aktif ırmak yatağı içerisinde kalan taşınmazlar için tapu iptal davalarının zaten açıldığını, dava konusu taşınmazın yerleşik Yargıtay içtihatlarına binaen öncelikle devamlı olarak mı yoksa geçici olarak mı dere yatağı niteliği taşıdığı araştırılarak buna göre yargılama yapılmalıyken yerel mahkemece Kelkit Irmağının ve dava konusu taşınmazların hava fotoğrafları celp edilerek taşınmazların hangi tarihten itibaren dere yatağı içinde kaldığı hususu araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, eğer taşınmaz 1956 yılından önce de dere yatağı vasfındaysa 221 sayılı Kanun uyarınca taşınmaz kamulaştırılmış sayılacağından davanın reddi gerektiğini, esas ilişkin olarak ise dava konusu taşınmazların arsa vasfına itiraz ederek fındık bahçesi olduklarını ve emsal taşınmazın uygun olmadığını ve tespit edilen birim bedelin kabul edilebilir olmadığını ve el atmanın 56-83 yılları arası olması nedeniyle davacı lehine vekâlet ücretinin maktu olarak hesaplanması gerektiğini, ayrıca davanın kısmen reddine karar verildiği halde idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmediğini, yasal faizin başlangıç tarihi ve dava konusu taşınmaz üzerindeki şerh, ipotek vs hüküm kurulurken göz ardı edildiğini belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu taşınmazların belli bölümlerinin dere yatağı içerisinde kaldığı anlaşıldığı, dere yataklarının ıslahından sorumlu olması sebebi ile davalı ... Müdürlüğünün yasal hasım olarak tespitinde (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 13.10.2015 tarih 2015/5443 Esas, 2015/17091 Karar sayılı ilamı) dava konusu taşınmazların arsa niteliğinde değerlendirmeye esas alınmasında, iade kararı sonrasında yapılan araştırma sonucunda el atmanın 04.11.1983 tarihinden sonra gerçekleştirildiğinin kabul edilip iadeden sonra aldırılan hükme esas bilirkişi kurulu raporunda emsal taşınmaz olan Kurtuluş Mahallesi 561 ada 13 parsel nolu taşınmaz ile yapılan usulüne uygun mukayese sonucunda davacıların hisseleri olarak belirlenen tazminat miktarlarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davalı idare vekili istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idareler arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin sorumlu idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 150 inci maddesi.

2. 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi.

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararı.

4. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki Ordu ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 632 ve 633 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi doğru olduğu gibi alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Davalı ... vekili harçtan muaf olduğundan davacılar tarafından yatırılan ıslah harcının talep halinde iadesine karar verilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

4. Davalı ... vekili harçtan muaf olduğundan davacılar tarafından yatırılan ıslah harcının talep halinde iadesine karar verilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasının;

Ayrı bir bent ekleyerek “Talep halinde davacılar vekili tarafından yatırılan ıslah harcının iadesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17145, Karar No: 2007/20077, Tarih: 01.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17145 E.  ,  2007/20077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 01.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6411, Karar No: 2020/4662, Tarih: 30.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6411 E.  ,  2020/4662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 12. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 19/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.