muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11801, Karar No: 2015/29877, Tarih: 27.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11801 E.  ,  2015/29877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/49555

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 11. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2012/1285 (E) ve 2014/290 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi kapsamında akıl hastalığı olduğu tespit edilen sanığın savunmasının müdafii olmadan alınarak, 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre;

2) Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 06.02.2014 tarihli raporunda sanığın rahatsızlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olduğunun bildirilmesi karşısında, atılı suçu işlediği belirlenen sanık hakkında TCK'nin 32/1. ve 5271 sayılı CMK'nin 223/3-a maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verildikten sonra TCK'nin 57/1. maddesi gereğince Yüksek Güvenlikli Sağlık Kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmesi gerekirken, doğrudan koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmesi,

3) Sanık hakkında TCK'nin 57/1. maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği halde, TCK'nin 57/2. maddesi gereğince "hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastasının, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi üzerine mahkeme veya hakim kararıyla serbest bırakılmasına" karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/67, Karar No: 2017/25961, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2017/67 E.  ,  2017/25961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11210, Karar No: 2018/10444, Tarih: 23.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/11210 E.  ,  2018/10444 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 18.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.11.2012 gün ve 555-90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar, mirasbırakanları ...’ın mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla dava konusu taşınmazları davalı oğlu .....’a devrettiğini, davalı .....’ın da bir kısım taşınmazı muvazaalı olarak diğer davalılara temlik ettiğini, ayrıca tescillerin yolsuz olduğunu ileri sürerek tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemişler, aşamada davalılardan......hakkındaki davalarından feragat ettiklerini bildirmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ... yönünden davanın kabulüne, davalı ... açısından ispatlanamadığından ve diğer davalılar bakımından feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından adli yardım istekli temyiz edilmiş, mahkemece 13.04.2015 tarihinde adli yardım talebinin davalının iddiasını dayandıracağı herhangi bir delil ve belge sunmamış olduğu gereçesiyle H.M.K'nın 336 maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, davalı Abdullah tarafından bu karara itiraz edilmesi üzerine dosya itirazın değerlendirilmesi için ..... 19. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, mahkemece 2015-26 D .İş sayılı karar ile davalının adli yardıma ilişkin itirazı reddilmiş, akabinde karar, temyiz harç ve masraf tamamaltılmasına ilişkin muhtıra tebliğ edilmesine rağmen süresi içerisinde harç yatırılmadığından davalının temyiz başvurusunun reddine dair verilen ek karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Bilindiği ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 334 ila 340.maddelerinde düzenlendiği üzere adli yardım, fakir bir kimsenin bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda bu mali külfetten geçici olarak muaf tutulmasıdır. 6100 sayılı Kanun'un 336/3.maddesine göre adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılacağı, 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği; böylece, temyiz aşamasında adli yardım talebi hakkında karar verme yetkisinin Yargıtay'a ait olacağı düzenlenmiştir.

../..

Öte yandan; aynı kanunun 336/2.maddesi hükmü gereğince; adli yardım talebinde bulunan kişinin iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Ne varki somut olayda; davalı ......, temyiz harç ve masraflarını karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mahiyette mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmuş değildir.

Yukarıda değinilen düzenlemeler karşısında

Ne varki somut olayda; davalı ......, temyiz harç ve masraflarını karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mahiyette mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmuş değildir.

Yukarıda değinilen düzenlemeler karşısında

1-Temyiz aşamasında adli yardım isteğinin mahkemece reddedilmiş olması doğru görülmediğinden, Yerel Mahkemece " adli yardım isteğinin reddine" ilişkin olarak verilen 13.14.2015 TARİHLİ EK KARARIN ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Toplanan deliller, mahkemece yapılan inceleme adli yardım talepli dilekçeye somut bir delil eklenmemiş olması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davalı .....’ın kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığından, başka bir deyişle 6100 sayılı HMK.' nun 334/1.maddesine belirtilen koşullar oluşmadığından ADLİ YARDIM TALEBİNİN REDDİNE,

3-Hükmü temyiz eden davalıların eksik kalan temyiz harcının tamamlaması yönünden 1086 sayılı HUMK.' nın 434/3.maddesi uyarınca işlem yapılabilmesi ve sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2019/6611, Karar No: 2019/10242, Tarih: 16.10.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/6611 E.  ,  2019/10242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının kabul edilen boşanma davasının tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına, kadın yararına hükmedilen tazminatlara boşanma kararının kesinleşmesi tarihinden itibaren yasal faiz uygulanacağının anlaşılmasına, ayrıca temyiz inceleme tarihinde tarafların ortak çocuğu ...'ın ergin olduğunun anlaşılmasına göre, davacı- karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece verilen karara karşı taraflarca temyiz kanun yoluna başvurulmuş, karar Dairemizin 2015/22906 esas ve 2017/1972 karar sayılı bozma ilamı ile boşanma kararının kesinleşme tarihinden itibaren maddi ve manevi tazminata yasal faiz işletilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, tarafların boşanma davalarının kabulü, velayet, kişisel ilişki kararları ve nafakalar yönünden onanarak kesinleşmiştir. Mahkemece bozma sonrası verilen kararda tarafların boşanma davalarının kabulü, velayet, kişisel ilişki kararları ve nafakalara ilişkin yeniden hüküm kurulmuştur. Kesinleşen yönler hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değildir. Ne var ki; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HUMK m.438/son).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 1. 2. 3. 4. 5. 6. ve 7. bentlerin çıkarılmasına, yerine "Kesinleşen konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin eklenmesine, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.10.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/2286, Karar No: 2018/2361, Tarih: 04.06.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/2286 E.  ,  2018/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince duruşmalı olarak istenmiş ise de, verilecek kararın niteliği gözetilerek duruşma isteği reddedilip incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 06.09.2004 tarihli ... Huzurevi B Blok Geriartri, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesi C. Blok SEV Vakfına verilecek A. Blok binalarını yapımı işine ait sözleşmenin 59. maddesinde düzenlenen tahkim şartı uyarınca verilmiş bulunan, 25.09.2012 tarihli Hakem Kurulu Kararının, 6100 sayılı HMK'nın 439. maddesi uyarınca iptâli davasına ilişkindir.

6100 sayılı HMK'da tahkim yargılamasında görevli mahkeme konusunda 410 ve 439. maddelerde düzenlemeler yer almakta iken 15.03.2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7101 sayılı Kanun 57. maddesiyle HMK 410. madde, 60. maddesiyle de HMK 439. madde değiştirilmiştir. Ayrıca 53. madde ile 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu'nun 15. maddesinde yapılan değişiklik ve 54. madde ile bu Kanuna eklenen ek 1. madde ile de görevli mahkeme konusunda ihtiyari tahkim ve milletlerarası tahkim arasında paralellik sağlanmıştır. Kanunun 55. maddesiyle de 5235 sayılı Kanun'un 5. maddesinde değişiklik yapılmış ve iptâl davaları ticaret mahkemesinin heyet halince göreceği davalar arasından çıkarılmıştır.

Yapılan değişiklikler sonucu HMK'daki son düzenlemelerde; tahkim yargılamasında, mahkeme tarafından yapılacağı belirtilen işlerde görevli ve yetkili mahkemenin, konusuna göre tahkim yeri asliye hukuk veya asliye ticaret mahkemesi olduğu, tahkim yeri belirlenmemiş ise görevli mahkemenin, konusuna göre asliye hukuk veya asliye ticaret mahkemesi, yetkili mahkemenin ise davalının Türkiye’deki yerleşim yeri, oturduğu yer veya işyeri mahkemesi olduğu (HMK 410/1), hakem kararına karşı yalnızca iptâl davası açılabileceği, iptâl davasının, tahkim yeri Bölge Adliye Mahkemesi'nde açılacağı, öncelikle ve ivedilikle görüleceği (HMK 439/1) belirtilmiştir.

4686 sayılı MTK'daki son düzenleme ise hakem kararına karşı yalnızca iptâl davası açılabileceği, iptal davasının, 3. madde uyarınca yetkili asliye hukuk mahkemesinin bulunduğu yer yönünden yetkili Bölge Adliye Mahkemesi'nde açılacağı, öncelikle ve ivedilikle görüleceği (15/1), bu Kanun'da asliye hukuk mahkemesine verilen görev ve yetkilerin, uyuşmazlığın konusuna göre asliye hukuk veya asliye ticaret mahkemesi tarafından kullanılacağı (ek 1) şeklindedir.

Yapılan değişiklikler ile 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu ve 6100 sayılı HMK'daki tahkim konusundaki görev kuralları benzer hale getirilmiştir.

Yapılan değişiklikler ile 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu ve 6100 sayılı HMK'daki tahkim konusundaki görev kuralları benzer hale getirilmiştir.

Sözü edilen bu düzenlemeler mahkemelerin görevine ilişkindir. Görev düzenlemesi yapılan 7101 sayılı Kanun'da görev kuralına ilişkin yapılan değişikliklerin eldeki davalara uygulanıp uygulanmayacağı konusunda bir hükme yer verilmemiştir. Sonuç olarak uygulanması gereken geçiş hükmü bulunmamaktadır. Usul kuralları ve bu kapsamda yer alan görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, aksine düzenleme yoksa derhal uygulanacağından, yapılan görev kuralı değişikliklerinin kanunda istisna niteliğinde geçiş hükümlerine yer verilmediği için eldeki davalara da uygulanması gerekir.

Davanın 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce ya da Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten önce açılıp açılmadığının da bir önemi bulunmamaktadır. Aynı şekilde sözleşme tarihi itibariyle hakem kararlarına karşı iptâl davası veya temyiz yollarından hangisine gidilebileceği hususundaki görüş ayrılığı da, 13.04.2018 tarih ve 2016/2 Esas, 2018/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile giderilip sözleşme tarihine bakılmaksızın iptâl davası olarak belirlenmiştir. 6100 sayılı HMK geçici 1/1. maddede bu kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinin Kanun'un yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış davalarda uygulanmayacağı düzenlemesi, geçici 3/3. maddede ise, bu Kanun'da Bölge Adliye Mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı düzenlemeleri bulunmakta ise de bu maddeler 6100 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemelere ilişkin olup, 6100 sayılı Kanun'da değişiklik yapan 7101 sayılı Kanun hükümlerini kapsadığından söz edilemez.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde hüküm verildikten sonra yapılan kanun değişikliği ile 6100 sayılı Kanun'un 439. maddesine göre açılmış olan Hakem Kurulu Kararının iptâl davasının Bölge Adliye Mahkemesi'nde görülmesi zorunlu hale gelmiş olmakla mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden hükmün sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre bu aşamada tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince alınması gereken 37,20 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04.06.2018 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14659, Karar No: 2024/715, Tarih: 23.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/14659 E.  ,  2024/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2170 E., 2023/2334 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ithal etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2023/10400 esasında kayıtlı, İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/472 Esas ve 2023/75 Karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası

gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2023/39 Esas, 2023/235 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ithal etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 30 yıl hapis ve 93.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 23.06.2023 tarihli ve 2023/2170 Esas, 2023/2334 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

3. Kamera kayıtlarındaki kişi ile sanığın aynı kişi olup olmadığının tespiti konusunda karşılaştırma yapılmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2018/19294 soruşturma sayılı dosyada uyuşturucu madde ithal etme suçundan dolayı projeli olarak yürütülen soruşturmada iletişim tespiti yoluna gidildiği, yapılan soruşturma neticesi şüpheli olarak tespit edilen temyiz dışı ..., ..., ..., ..., ... , ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ... ve ... hakkında Yunanistan'dan Türkiye'ye uyuşturucu madde getirme suçundan dolayı kamu davası açılıp, yargılamalarının İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinde gerçekleştiği, iletişim tespiti sırasında Rami lakaplı şahsın telefon görüşmelerinde eyleme iştirak eden kişiler arasında olduğunun tespit edilerek hakkında yürütülen soruşturmanın tefrik edildiği, yapılan araştırmada bu kişinin Suriye uyruklu sanık ... olduğunun anlaşıldığı, sanığın 24.02.2018 tarihinde temyiz dışı ... ile ...'a ait ... isimli tekne ile Yunanistan'dan Türkiye'ye naklederek Çeşmealtı semtinde bulunan balıkçı barınağında teslim ettikleri daralı 347,8 kilogram gelen esrarın ele geçirildiği, yapılan soruşturmada temyiz dışı ... ile Burcu Köse isimli kişilerin uyuşturucu maddenin deniz yoluyla getirilmesi sürecinde sanık ... isimli şahsın da yanlarında olduğunu dile getirdiklerinin görüldüğü; sanık ..., ... ve ... 'ın 24.02.2018 tarihinde meydana gelen uyuşturucu operasyonu sonrasında 27.05.2018 tarihinde bir araya gelerek tekrar Yunanistan ülkesinden uyuşturucu sevkiyatı yapmak için Aydın ili Kuşadası ilçesinde Setur Marinasından ... isimli tekne ile çıkış yaptıklarının kamera kayıtları ile tespit edildiği, Yunanistan'ın Lavio kentinde Sotiri isimli kişinin adı geçen kişileri limanda karşıladığı, bu sırada temyiz dışı ... isimli kişinin de Türkiye'ye nakledilmesi düşünülen esrar maddesi ile birlikte sevkiyat sırasında Türkiye'ye gelmeyi kabul ettiği, sonrasında sanığın temyiz dışı ... , ... ve ... ile birlikte esrar yüklü tekneyle Yunanistan'dan hareket ederek Türkiye'ye yola çıktıkları, Türkiye karasularına giren teknenin 30.05.2018 tarihinde Çeşme açıkları Alaçatı Çakmak burnu mevkiinde Sahil Güvenlik Komutanlığı tarafından müdahale edileceğinin anlaşılması üzerine kaptan ...'in sonrasında elde edilen beyanına göre uyuşturucu dolu valizlerden altı tanesini kıyıdaki kayalıklara doğru attıkları ve ...'un denize atlayarak yüzerek kayalıklara doğru kaçtığı olayda; her iki eyleme de sanık ...'un iştirak ettiğinin temyiz dışı ...'in ayrıntılı anlatımları, iletişim tespit tutanağı içeriği ve kamera görüntülerinden anlaşıldığı, sanığın İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/564 Esas sayılı dosyasında yargılama yapılan, 17.04.2019 tarihli ve 2019/202 Karar sayılı karar ile haklarında mahkûmiyet kararı verilen temyiz dışı sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek atılı eylemleri gerçekleştirdiği, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin birinci fıkrası gereği cezasında alt sınırdan uzaklaşıldığı, eylemini İzmir 11

. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/564 Esas sayılı dosyasında yargılama yapılan, 17.04.2019 tarihli ve 2019/202 Karar sayılı karar ile haklarında mahkûmiyet kararı verilen temyiz dışı sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek atılı eylemleri gerçekleştirdiği, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin birinci fıkrası gereği cezasında alt sınırdan uzaklaşıldığı, eylemini İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinde 2018/546 Esas ve 2019/202 Karar sayılı dosyada yargılama yapılan üçten fazla sanık ile birlikte gerçekleştirdiği sabit olduğundan sanığa verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddenin beşinci fıkrası uyarınca yarı oranında artırıldığı, sanığın bu suçu haklarında mahkûmiyet kararı verilen diğer sanıklar ile 24.02.2018 ve 27.05.2018 tarihler itibarıyla suç işleme kararında birlik ile aynı yöntemle zincirleme olarak gerçekleştirdiği sabit olduğundan, sanık hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.