muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13737, Karar No: 2017/2339, Tarih: 24.04.2017

Davalı ..., ... ve davalı şirket vekili, davalılar ... ve ...'ün yapılan sözleşmeye taraf olmadıklarını ve devirle ilgili işlemlere katkılarının bulunmadığını, devirlerin muvazaalı olmadığını, kullanım için ... Yapı'ya muvafakat verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 2005/57261 ve 2005/57073 nolu markaların devir sözleşmeleri öncesinde, davacılardan ... Tic. Ltd. Şti. adına tescilli olduğu, anılan markaların şirketin faaliyet konusunu kapsadığı, buna rağmen, satıcı ve alıcıların bir plan dahilinde hareket ederek davacı şirket ve diğer ortakların zararına ve onların bilgisi haricinde davrandıkları, yapılan marka devir işleminin hukuka uygun olmadığı ve marka kullanım hakkı muvafakatnamesi başlıklı tek taraflı belgenin de bu gerçeği değiştirmeyeceği, markanın devri karşılığı bedellerin de, gerçeği yansıtmadığı devrin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, marka devir sözleşmelerinin iptali ile markanın eski sahibi adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ..., ... ve ... San. Tic. Ltd. Şti'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ... ile ...'dan alınmasına, 24/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4635, Karar No: 2020/6918, Tarih: 24.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4635 E.  ,  2020/6918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen cezai işlemin iptali davasında davanın kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurum tarafından hakkında 2012 yılı Eczane Protokolünün 4.3.6. ve 5.3.5. maddeleri gereğince hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin fatura edildiği belirtilerek haksız bir şekilde reçete bedeli olan 9.326,22 TL ve 10 katı 93.262,20 TL haksız cezai şart işlemlerinin uygulandığını, dava konusu işlemlerin hukuka aykırı ve somut dayanaklarının bulunmadığını, sorumluluğun kendisine ait olmadığını belirterek; işleminin iptali ile söz konusu işlem nedeniyle davalı kuruma herhangi bir borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu cezai işlemin muhakkik raporlarına göre düzenlendiğini, davacının eyleminin protokol hükümlerine aykırılık teşkil ettiğini, mevzuata uygun işlem yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davacı kurum tarafından taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 5.3.10 maddesini dikkate almadan sadece 4.3.6 ve 5.3.2 maddelerine dayanılarak uygulanan reçete bedeli olan 9.326,22 TL lik tutar ile reçete beledinin 10 katı üzerinden 93.262,20 TL cezai şartın tahakkuk ettirilmesine yönelik cezai şart işlemlerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince; dosya kapsamından adına reçete düzenlenen kişilerin şikayeti üzerine bu sahteciliğin ortaya çıkarılmış olduğunu, adlarına reçete düzenlenen kişilerin bu reçetelerdeki ilaçları hiç almadıkları ve kullanmadıklarının anlaşıldığını, eczane provizyon sisteminde ise davacının sahip olduğu ... Eczanesince sahte olan bu reçetelerdeki ilaçları alan kişinin, gerçeğe aykırı olarak, adına reçete düzenlenen kişinin TC

kimlik numarası girilmek suretiyle işlem yapıldığı, sahte reçetedeki ilaçları adına reçete düzenlenen kişi almamasına rağmen o kişi almış gibi işlem yapılmış olması nedeniyle (dolayısıyla sözleşmenin protokolün 5-3-5 maddesinin ihlali nedeniyle) SGK ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü, ... Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 12/02/2016 tarih ve ... sayılı, cezai şart, yazılı uyarı ve kurum zararı konulu yazısıyla davacı eczacı hakkında protokolün 5-3-5 maddesi gereğince, fatura bedeli olan 9.326,22 TL'nin 10 katı olan 93.262,20 TL ceza uygulanmasına ve fatura bedeli olan 9.326,22 TL'nin protokolün 4-3-6 maddesi gereğince tahakkuk eden alacaklardan mahsubu yönünde işlem yapıldığı, davacı hakkında sahte reçeteden dolayı herhangi bir cezai işlem yapılmadığı, yapılan işlemin ilaçları alan kişi adına reçete düzenlenen kişi olmamasına rağmen davacı eczaneci gerçeğe aykırı olarak adına reçete düzenlenen kişinin TC kimlik numarasını girmiş olmasından dolayı cezai şart uygulaması olduğunu, protokolün 5-3-5 maddesinde açıkça bu tür usulsüzlük durumunda reçete bedelinin 10 katı ceza uygulanacağı belirtilmiş olup kurumca yapılan işlem yerinde olduğu gerekçesiyle, Davalı kurumun istinaf talebinin kabulü ile, Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/77 Esas, 2017/27 Karar sayılı kararının iptaline, davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre; davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava; davalı kurum tarafından davacı eczacı hakkında 2012 yılı Eczane Protokolünün 4.3.6 ve 5.3.5. maddesine göre düzenlenen cezai işlemin iptaline ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre; davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava; davalı kurum tarafından davacı eczacı hakkında 2012 yılı Eczane Protokolünün 4.3.6 ve 5.3.5. maddesine göre düzenlenen cezai işlemin iptaline ilişkindir.

Davacıya ait eczaneye ilişkin soruşturmada hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaca ait reçete tespit edildiği, bu kapsamda 2012 yılı eczane protokolünün 4.3.6. ve 5.3.5. maddesi uyarınca cezai işlem uygulandığı görülmektedir. İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince; 2012 tarihli protokolün 5.3.10. maddesinde yer alan; “eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak sahte reçete fatura edildiğinin tespiti halinde cezai işlem uygulanacağına” ilişkin hükme göre davacı eczanenin sahte reçete düzenlenmesinde bir kusur ve ihmalinin bulunmadığı gibi dava dışı sahte reçete düzenleyenlerle de işbirliği içinde olmadığının sabit olduğu belirtilerek hüküm verilmiş ise de, cezai işlemin konusunu protokolün 5.3.10 maddesinde yaptırıma bağlanan kuruma kurumu zarara uğratmak kastıyla sahte reçete vb. fatura edilmesi değil, 2013/1 ek protokolü ile değiştirilen 5.3.5 maddesindeki hasta veya yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin kuruma fatura edilmesi fiili oluşturmaktadır. Bu kapsamda davacı eczanenin kimlik tespiti yapma yükümlülüğünü yerine getirmemiş olması nedeniyle sorumluluğunun ortadan kalkmayacağı unutulmamalıdır. 2016 Eczane Protokolünün yürürlüğe girdiği 01.04.2016 tarihinden itibaren 2012 protokolünün yürürlükten kaldırıldığı sabit olmakla beraber, 2016 protokolünün 6.12 maddesinde “Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak Kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez. Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz. Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu Protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır." hükmünün düzenlendiği yazılıdır. Ayrıca bu protokolde 2012 protokolünün 4.3.6. maddesi tamamen kaldırıldığı gibi 5.3.5. maddesindeki cezai şart eczacı lehine azaltılmıştır.

O halde mahkemece; 2016 yılı protokolü değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekli olup, bu husus gözardı edilerek yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HMK’nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23800, Karar No: 2015/31964, Tarih: 24.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/23800 E.  ,  2015/31964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/158782

MAHKEMESİ : Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2011/57 (E) ve 2013/236 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda “mağdurlar 5-6 kişilik bir grup olarak ellerindeki sopalar ile bana saldırdılar ben de olay yerinden kaçmaya başladım..." şeklindeki savunması ve mağdur M.. T..'nın "abim ile sanığın yanına gittik, sanık bizi görünce kaçmaya başladı, ben de o zamanki sinirle kendisini kovaladım...sadece silahı doğrulttu.." şeklindeki, tanık Y.. Ç..'in "...Mustafa'nın yanında birkaç şahıs vardı, Ruhan tekti, tartışıyorlardı..." şeklindeki beyanları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik ve TCK'nın 25. maddesinde düzenlenen meşru müdafaa hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık R.. A.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14029, Karar No: 2012/5671, Tarih: 09.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14029 E.  ,  2012/5671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.04.2010 tarih ve 2008/30 - 2010/88 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "...'nın Evlatları Cumhuriyet'in Yurtdaşları" ve “Bir Türkleştirme Serüveni” isimli kitapların eser sahibi olduğunu, davalı ...'ın yazarı olduğu ve diğer davalı yayınevi tarafından yayınlanan "......,, Karanlıkta Bir .....," isimli romanda, Struma faciası ile ilgili kısmın ve müvekkilinin ortaya çıkardığı bazı bilgi ve belgelerin herhangi bir izin alınmaksızın aynen alıntı yapıldığını ve davalıların bu tutumunun müvekkilinin mali ve manevi telif haklarının ihlali niteliğini taşıdığını ileri sürerek, tecavüzün ref'ini, haksız rekabetin tespiti ve men'ini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının intihal olarak iddia ettiği metinlerin tarihi belgelerden ibaret olduğunu, tarihi nitelik taşıyan belgelerin eser vasfını taşıdığı düşünülse dahi davacının eser sahibi olduğunu ispatlaması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre “...'nın Evlatları Cumhuriyet'in Yurttaşları” ve “Bir Türkleştirme Serüveni” adlı kitapların ve davalı ... tarafından yazılan "Struma Karanlıkta Bir .......," adlı kitabın da FSEK. 2'inci maddesinde anlamında eser niteliğinde olduğu, davalı tarafça yayımlanan kitapta davacının kitaplarının bir bölümünün kendi eseri imiş gibi kullanılması yani intihali söz konusu değil ise de, davacı eserlerindeki bir kısım bölümlerin davalı yanın eserine alıntı olarak konulduğu, bu alıntının FSEK. 35'inci maddesinde düzenlenen iktibas serbestisi niteliğinde olmadığı, alıntı yapılan kitapların adları ile yazarının açıkça belirtilmesi gerektiği halde davalı tarafça uyulmadığı, davalı yayınevinin de davalı yazarla birlikte alıntılardan müteselsilen sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle davalıların tecavüzde bulunduklarının tespiti ile tecavüzün ref'ine, alıntıların davalılar eserinden çıkartılmasına, hükmün ilanına, davacının çalışmalarının arşivdeki başka eserlerden FSEK'nun 35. maddesi kapsamında alıntı niteliğinde olduğu, bu halde de davacı tarafın bu yöndeki iddialarının yasal dayanağının bulunmadığı anlaşıldığından, davacı yanın diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7930, Karar No: 2011/11721, Tarih: 18.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7930 E.  ,  2011/11721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 155 ada 31, 33, 34 ve 39 parsel sayılı sırasıyla 21183,05 m², 3959,00 m², 3226,78 m² ve 529,67 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazların taşlık ve kayalık niteliğinde devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu iddiasıyla her bir parsel yönünden ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece, H.Y.U.Y.’nın 166. maddesi gereğince davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda, 155 ada 33, 34 ve 39 parseller yönünden açılan davaların reddine ve 155 ada 33, 34 ve 39 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi davalı kişi adına, 155 ada 31 parsel yönünden ise davanın kısmen kabulüne ve 155 ada 31 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile bilirkişi krokisinde (B) ile gösterilen 2854,54 m²’lik bölümün 155 ada 31 parsel sayısı ile (C) ile gösterilen 8409,16 m²’lik bölümün ise son parsel sayısı ile davalı kişi adına, krokide (A) ile gösterilen 9919,35 m²’lik bölümün ise taşlık-kayalık niteliğiyle tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1965 yılında ... serisi içinde seri bazda orman kadastrosu yapılmış 28/10/1966 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1965 yılında ... serisi içinde seri bazda orman kadastrosu yapılmış 28/10/1966 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Mahkemece, taşınmazların orman sayılmayan yerlerden ve davalı kişi yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle 155 ada 33, 34 ve 39 parseller yönünden davacı Hazinenin davasının tamamen reddine, 155 ada 31 parsel yönünden ise kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş ise de, mahkemece, delillerin takdirinde hataya düşülmüştür. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede orman kadastrosu 1966 yılında seri usulüne göre, her hangi bir köy ya da belde sınırı esas alınmadan ve isimleri belirlenen orman bazında yapılıp kesinleşmiştir. 6831 sayılı Yasanın 1744 sayılı Yasa ile değiştirilen 12/3 maddesine dayanılarak çıkartılan ve 19 Ağustos 1974 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Orman Kadastro Yönetmeliğinin "Sınırlama Dışı Kalan Ormanlar İçin Yapılacak İşlemler" başlıklı 128. maddesinin (b) fıkrasında “sınırlaması yapılan devlet ormanının dış ve iç sınırlarına bitişik olmayan Devlet Ormanları hakkında orman kadastro komisyonunca herhangi bir karar verilmiş olmayacağından ve bu gibi Devlet Ormanlarının orman kadastrosu yapılmış sayılmayacağından ıttıla hasıl olduktan hemen orman kadastrosunun yapılması merkezce sağlanır. Bu gibi ormanlarda orman kadastrosu yapılıncaya kadar ilgili kanun hükümlerine göre işlem yapılır” hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda; yörede seri usulde yapılan orman kadastrosunda, Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan yerlerin dışında kalan taşınmazların orman kadastro komisyonlarınca incelemesi yapılamadığı ve niteliği belirlenmediğinden o yerde orman kadastrosunun yapılmış sayılmayacağı, bir başka anlatımla, o orman serisi dışında kalan yerlerde bir orman sınırlandırılmasının varlığından söz edilemeyeceğinden, bu nitelikteki taşınmazların orman olup olmadıkları ve hukuki durumlarının eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının uygulanması, üzerindeki bitki örtüsü, toprak yapısı, eğimi ve çevresinin de incelenmesi sonucu belirlenmesi gereklidir. Raporu hükme dayanak alınan orman bilirkişisi ...’ın 02/03/2010 tarihli raporu ve rapora ekli krokisinde yöreye ait 1959 tarihli memleket haritasında davaya konu tüm taşınmazların yeşil renkli, içinde ibreli ağaçlar olan orman niteliğindeki alanda oldukları, yine 1977 tarihli memleket haritasında tüm taşınmazların yeşil renkli çalılık alanında, keza 1996 tarihli memleket haritasında 31 sayılı parselin kuzey ucu, 33 ve 39 sayılı parsellerin tamamı ve 34 sayılı parselin güney bölümünün yeşil alanda içinde ibreli ağaçlar olan orman alanında kaldığı bildirilmiştir. Ayrıca taşınmazların ana kayalar ile kaplı oldukları, % 15-25 arasında eğime sahip oldukları, bu haliyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddelerine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanmaya elverişli yerlerden olmadıkları da belirlenmiştir. Görüleceği üzere öncesi orman olan davaya konu taşınmazların, en yeni tarihli resmi belgelere göre dahi orman sayılan yerlerden oldukları uzman orman bilirkişi raporu ve toplan diğer deliller ile tespit edilmiştir.

Hal böyle olunca, davacı Hazinenin açtığı davanın tüm taşınmazlar yönünden kabulüne ve taşınmazların orman niteliğiyle tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere reddi yoluna gidilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 18/10/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28202, Karar No: 2012/27903, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/28202 E.  ,  2012/27903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11581, Karar No: 2013/15847, Tarih: 10.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11581 E.  ,  2013/15847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin deri imalatı ile iştigal eden İtalyan şirketi olduğunu, taraflar arasında satım ilişkisi sonucu davalıya değişik tarihlerde deri mamulü satıldığını, bu malların davalıya gönderildiğini ve teslim edildiğini, ancak davalının satış bedeli olan 202.611 Euro'yu ödemediğini, bunun üzerine başlatılan icra takibine davalı tarafça haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava dilekçesinde sadece borca yapılan itirazın kaldırılmasını talep ettiğini, yetkiye yapılan itiraza ise davacı tarafça değinilmediği dolayısıyla yetki itirazının kabul edilmiş sayılması gerektiğini ve bu nedenle davanın dinlenemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, cevap ve toplanan deliller doğrultusunda davacı şirketin davalı tarafa deri sattığı, bu derilerin davalı tarafça gümrük beyannamelerinden de anlaşılacağı üzere teslim alındığı, her ne kadar davalı taraf faturaların kendilerine tebliğ edilmediğini ve davacı defterlerinin incelenmesi gerektiğini savunmuş ise de, malın teslimi karşısında bu savunmaya itibar edilmediği, davalının takipten sonra ancak davadan önce kısmi ödemede bulunduğu, buna göre bilirkişi raporu ile belirlendiği gibi davacı şirketin davalıdan 405.090,09 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.