muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23525, Karar No: 2012/22235, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/23525 E.  ,  2012/22235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18101, Karar No: 2013/496, Tarih: 16.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18101 E.  ,  2013/496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sanık ...'ı katılan ve müşteki ile diğer sanığın dayısı olarak tanıştırdığı , katılanın tercümesi bürosu olduğunu öğrenince elinde İbranice el yazması el kitabı olduğunu ,tercüme ettirmek istediğini söylediği ,müşteki ve katılanın kitabı Cd'ye çekip tercüme ettirmek için bir başka sahsa götürdükleri ,bu süre içinde sanık ...'ın katılandan ödemediği takdirde de kitabı satıp parasını alabileceğini söyleyerek borç para aldığı ancak geri ödemediği , diğer sanığın da sonradan el yazması olmadığı anlaşılan kitabı katılandan bir bahane ile alıp geri getirmemesi şeklindeki eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin sanıkların mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16/01/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1655, Karar No: 2019/4451, Tarih: 03.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/1655 E.  ,  2019/4451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Gizliliğin ihlali, hakaret

Hükümler : 1-Sanık ... hakkında gizliliğin ihlali suçundan dolayı TCK'nın 285/1-a, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan dolayı TCK'nın 125/1-3-a, 43, 125/4, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında gizliliğin ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteminin, “...Sanık ...'e atılı adliyeye karşı işlenen gizliliğin ihlali suçunun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle davaya katılmasına karar verilen şikayetçilerin sanığa yüklenen suçun mağduru olmadıkları ve suçtan doğrudan zarar görmemeleri nedeniyle davaya katılma haklarının bulunmadığı gözetilmeksizin şikayetçilerin gizliliğin ihlali suçunu da kapsar şekilde davaya katılmasına karar verilmiş olması hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceği...” nedenine dayalı olarak 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince reddine dair Dairemizin 24.10.2018 tarihli, 2018/3572 esas, 2018/10186 karar sayılı ilamının A harfi ile gösterilen bölümüne, şikayetçiler ... ile ...'nın sanık ...'e yüklenen suçun mağdurları olup, suçtan doğrudan zarar görmeleri nedeniyle katılan sıfatıyla vekilleri aracılığıyla yaptıkları temyiz isteminin incelenerek, sanık ...'in gizliliğin ihlali suçundan dolayı mahkumiyetine ilişkin yerel mahkeme kararının katılanlar vekilinin temyiz istemine dayalı olarak onanması istemiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesine 02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesine eklenen (3). fıkra uyarınca itiraz konusu değerlendirildi:

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu gerek Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11.04.2000 tarihli ve 65–69, 22.10.2002 tarihli ve 234–366, 04.07.2006 tarihli ve 127–180, 03.05.2011 tarihli ve 155–80, 21.02.2012 tarihli ve 279–55, 15.04.2014 tarihli ve 599-190, 28.03.2017 tarihli ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25.03.2003 tarihli ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında, sanık ... hakkında adliyeye karşı işlenen gizliliğin ihlali suçundan açılan kamu davasında; sanığa atılı suçun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle şikayetçilerin sanığa yüklenen suçun mağduru olmadıkları ve suçtan doğrudan zarar görmemeleri nedeniyle davaya katılma haklarının bulunmadığı gözetilmeksizin gizliliğin ihlali suçunu da kapsar şekilde davaya katılmalarına karar verilmiş olması hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceği, 02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesine eklenen (2) ve (3). fıkra hükümleri uyarınca itiraz konusu değerlendirilip, önceki kararda değişiklik yapılmasını gerektiren herhangi bir nedenin bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Gizliliğin ihlali suçundan sanık ...’ün mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık vekili ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine dairemizce;

Sanık ... hakkında atılı adliyeye karşı işlenen gizliliğin ihlali suçunun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle davaya katılmasına karar verilen şikayetçilerin sanığa yüklenen suçun mağduru olmadıkları ve suçtan doğrudan zarar görmemeleri nedeniyle davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeksizin şikayetçilerin davaya katılmasına karar verilmiş olması hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, şikayetçiler vekilinin temyiz isteminin reddine oy çokluğuyla karar verilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine “önceki kararda değişik yapılmasını gerektiren herhangi bir nedenin bulunmadığı” gerekçesiyle Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

OYÇOKLUĞU ile karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre;

OYÇOKLUĞU ile karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre;

Sanık ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından iddianame ile; sanığın Star Gazetesinin 21.1.2013 tarihli nüshasının ilk sayfasında “Eroin Ticaretinde Hakim, Savcı ve Jandarma ortaklığı”, “Organize İşler”, 13. sayfasında devamla, “Hakim, Savcı ve Jandarma uyuşturucu ile basıldı” başlıklarıyla ve devamında yazılan sözlerle de katılanların onur, şeref ve saygınlığına saldırıda bulunulduğu, böylece sanığın soruşturmanın gizliliği ihlal suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

Yargılamada müştekiler hakkında davaya katılmalarına karar verilmiştir.

Dairemizin gizliliği ihlal suçundan; “adliyeye karşı işlenen suçlarda gizliliği ihlal suçunun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle şikayetçilerin suç mağduru olmadığı ve suçtan zarar görmediğini ve bu sebeple katılma hakkının bulunmadığı” görüşüne katılmak mümkün değildir.

Kamu davasına katılma CMK'nın 237. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre “Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar,… kamu davasına katılabilirler.” Mevzuatımızda adliyeye karşı işlenen suçlarda kamu davasına katılmayı engelleyen veya diğer bir suç bakımından bir sınırlama getirmemiş, ilke olarak şartların varlığı halinde tüm suçlar yönünden kamu davasına katılma kabul edilmiştir. Ancak kanunda “suçtan zarar gören” ve “mağdur” kavramlarının tanımı yapılmamıştır. Zararın maddi veya manevi olduğu hususunda da bir ayırıma tabi tutulmamış ve sınırlandırılmamıştır. Uygulamada ise “suçtan zarar görme” kavramı “suçtan doğrudan zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulanmaktadır.

Soruşturmanın gizliliğini ihlal suçunda korunan hukuki yarar, sadece adliyenin ve adli makamların korunmak istenmesi düşüncesi ile ceza muhakemesinin en temel kurallarından olan soruşturmanın gizli yapılması değildir. Soruşturma evresinin gizliliğinin ceza adaletinin doğruluk, dürüstlük ve gerçeğe ulaşma ilkelerine uyulması için bir zorunluluk olduğu, her şeyden önce suçsuzluk karinesinin sağlam tutulabilmesi yönünden de vazgeçilmez nitelikte olduğu, buna uyulmadığı takdirde, ülkemizde ve yabancı ülkelerde örneklerine rastlandığı üzere yargısız infazlar sonucu insanların ızdıraplara sürüklendiği ve suçsuzluk karinesinin lafta kalacağı aşikardır.

Burada kanun koyucu suçun koruma alanının sınırlarını çizerken özellikle iki alana vurgu yapmıştır. TCK’nın 285. maddesinin gerekçesinde, “Medya, suçlar hakkında bilgilenerek halkın bilgi edinme ihtiyacını karşılamak görevindedir.” Ancak “…medya mensupları, bu konularda doğru haber elde edemediklerinde öteden beri devşirilen ve çok kere yanlış olan bilgileri halka yansıtmakta ve insanların en temel hakkı olan suçsuzluk karinesini ihlal etmekte ve soruşturma da zarar görmekte ve delillerin yok edilmesi hususunda, elbette ki istemeden şüphelilere yardım sağlanmış olmaktadır" denilerek medya mensuplarının haber verme hakkının sınırları çizilmeye çalışılmıştır.

Müştekilerin, dosyamızdaki olayda gazetede yapılan yayınla; soruşturma, devamında kovuşturma yapılmadan ve iddialar yargı kararına bağlanmadan, uyuşturucu ticareti yapıldığından bahsedilmesi ile soruşturmanın gizliliğini ihlal suçunun mağduru ve zarar göreni olmuştur. Dolayısıyla ilk derece mahkemesinin davaya katılma kararı vermesi yerindedir.

Dairemizin “Soruşturmanın Gizliliğini İhlal” suçu yönünden temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünde olmadığımızdan çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2008/1371, Karar No: 2008/3050, Tarih: 04.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/1371 E.  ,  2008/3050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki enerji nakil hattı tahsis izin irtifak bedelinin tahsili davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... Müdürlük ile aralarında yapılan 4.4.2002 tarihli protokol uyarınca, izinsiz enerji nakil hatlarının izin ve irtifak tesisi hakkında gerekli işlemin yapıldığını, Kartil-Cüneyt-Kök-Yaylacık köyleri enerji nakil hatları tahsis izin irtifak bedelinin 15.190.669.800 Tl. olduğunu, ancak davalının ödeme yapmadığını ileri sürerek bu miktarın faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava konusu ihtilafa idari Yargının bakması gerektiğinden bahisle davanın görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı ile davalı Tedaş Genel Müdürlüğü arasında düzenlenen 4.4.2002 tarihli protokol hükümlerine göre enerji nakil hattı tesis edilmiş olmasına rağmen Enerji Nakil Hattı Tahsis İzin İrtifak bedelinin ödenmemesi nedeni ile irtifak bedelinin tahsili için eldeki dava açılmıştır.Tedaş 8.6.1994 gün ve 233 sayılı KHK. kapsamında iktisadi alanda ticari esaslara göre faaliyet göstermektedir. Kararnamenin "Teşebbüslerini niteliği" başlıklı 4.maddesinde tüzel kişiliği sahip teşebbüslerin bu KHK. ile saklı tutulan hususlar dışında özel hukuk hükümlerine tabi oldukları belirtilmiş, aynı hükme ara statüde yer verilmiştir.Hemen belirtilmelidir ki, davalı Tedaş Genel Müdürlüğünün yaptığı

2008/1371-3050

hizmetlerde kamu yararı yönüde bulunur ise de, Özel Hukuk hükümlerinin uygulanacağı alan, özellikle bu kurum ve bağlı kuruluşlarının özel hukuk kişisi sıfatı ile üçüncü kişilerle mevcut ilişkilerinde söz konusu olur.

Somut olayda da davacı ile davalı Tedaş Genel Müdürlüğü arasında düzenlenen protokol, davalı Tedaş Genel Müdürlüğünün Özel hukuk hükümlerinin uygulanacağı alana ilişkin sözleşme ilişkisi olması karşısında kamu hukukunda kaynaklanan ve İdari Yargıda görülmesi gereken bir ilişkiden söz edilemez. Durum böyle olunca taraflar arasındaki uyuşmazlığı özel hukuk hükümlerinin uygulanması ve çıkacak ihtilaflarda da Adli Yargı Mahkemelerinde bakılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 4.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/413, Karar No: 2024/5419, Tarih: 11.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/413 E.  ,  2024/5419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1112 E., 2022/105 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmakla, bu hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2019/430 Esas, 2021/240 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2021/1112 Esas, 2022/105 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanık hakkında aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından 5271 sayılı Kanun’un 283. maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teşebbüs hükümlerinin üst sınırdan tayin edilmesine, haksız tahrik hükümlerinin alt sınırdan tayin edilmesine, suç vasfına ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teşebbüs hükümlerinin üst sınırdan tayin edilmesine, haksız tahrik hükümlerinin alt sınırdan tayin edilmesine, suç vasfına ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'ün eski kız arkadaşı olan Hülya'nın mağdur ... ile aynı iş yerinde çalıştığı, Hülya'nın sanık tarafından rahatsız edildiğinden yakınması nedeniyle mağdurun sanığı uyardığı ve olay tarihinden önce aralarında içeriği tespit edilemeyen mesajlaşmaların olduğu, olay tarihi olan 26.01.2019 tarihinde saat 02.00 sıralarında sanığın sokakta alkol alarak yürüdüğü sırada, tanık Mehmet'in arabasında seyir halinde olan mağdurun sanığı görerek arabadan indiği ve sanığa yumruk atarak burnunu kırdığı, sanığın ise üzerinde bulunan bıçağı kullanarak beş bıçak darbesi ile mağduru sol böbrek üstü, sol meme altı, sol koltuk altı, sol kol pozu ve göğüs kısmına gelecek şekilde yaraladığı, doktor raporuna göre mağdurda oluşan yaralanmaların üçünün basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak nitelikte olduğu, sanıkta meydana gelen kırığın ise hafif nitelikte olduğu belirlenmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, takdîri indirim hükümlerinin yerinde, yasal ve yeterli gerekçe ile uygulanmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2021/1112 Esas, 2022/105 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz

incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31118, Karar No: 2014/30216, Tarih: 23.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/31118 E.  ,  2014/30216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, ...Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2011 tarihli ve 2011/132 esas, 2011/710 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2013 gün ve 303536 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında gündüz vakti müştekiye ait işyerinde yapmış olduğu hırsızlık eyleminden dolayı yapılan yargılama sonucunda, Yargıtay'ın gündüzleyin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilebilen işyerlerinde yapılan hırsızlık suçunda, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu oluşturmayacağına ilişkin yerleşik uygulaması karşısında, anılan suçun oluşup oluşamayacağı tartışılmadan, yazılı şekilde konut dokunulmazlığı ihlal suçundan cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, ...Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2011 tarihli kararıyla, 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, yüze karşı verilen kararın sanık tarafından süresinden sonra temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 13.03.2013 tarihli kararıyla temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu şekilde kesinleşen kararın infazı sırasında, suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle, kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Gündüzleyin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerden yapılan hırsızlık suçunda, ayrıca işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun oluşup oluşmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.06.2014 tarih ve 2014/15-157 esas, 2014/314 sayılı kararında açıklandığı üzere, Türk Ceza Kanununun "Konut dokunulmazlığının ihlali" başlıklı 116. maddesinin birinci fıkrası; "Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır", ikinci fıkrası ise; "Birinci fıkra kapsamına giren fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi halinde, mağdurun şikâyeti üzerine altı aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir.