muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2473, Karar No: 2024/3863, Tarih: 27.05.2024

II. CEVAP

Asıl ve birleştirilen davada davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.07.2019 tarihli ve 2017/150 Esas, 2019/291 Karar sayılı kararıyla; mirasbırakanın varlıklı birisi olduğu ve mal satmaya ihtiyacının bulunmadığına, tüm mirasçıların mirasbırakan ile ilgilendiği hususlarına ve temin edilen bilrikişi raporuna göre; miras bırakan tarafından yapılan görünürdeki satış işleminin muvazaalı olduğu, gizlenen bağış iradesinin ise şekil noksanlığı bulunduğundan geçersiz olduğunun kabulünün gerektiği belirlenerek, asıl davada davacıların davasının kısmen kabulüne, Kocaeli ili, Derince ilçesi, ... köyünde bulunan 2371, 2378, 3096, 3391, 3426, 2392, 2421, 2423, 2424, 2462, 2479, 3057, 3113, 3119, 3127, 3132, 3148, 3152, 3347, 3436, 3353 ve 2698 parsel sayılı taşınmazlar ile ... köyünde bulunan 3335 parsel sayılı taşınmazın davalılar tarafından 3. kişilere satılmış olmas nedeniyle toplam 404.418,67 TL bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacılara verilmesine; Kocaeli ili, Derince ilçesi, ... köyünde bulunan 2380, 3216, 2382, 2482, 2521, 2525, 2547, 2605, 2610, 2620, 2623, 2627, 2635, 2645, 2685, 2780, 2783, 2821, 2823, 2846, 2983, 2994, 3027, 3180, 3182, 3188, 3207, 3210, 3226, 3237, 3246, 3254, 3258, 3262, 3268, 3298, 3307, 3309, 3345, 3452, 3461, 2650, 2468 ve 3429 parsel sayılı taşınmazlar, Kocaeli ili, İzmit ilçesi, ... Köyü/Mahallesinde buluna 261 ada 53 parsel sayılı taşınmaz, Kocaeli ili, Derince ilçesi, ... köyünde bulunan 3333 ve 3310 parsel sayılı taşınmazlar ile Kocaeli ili, Derince ilçesi, ... köyü 2809 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile veraset ilamındaki payları oranında davacılar adına tesciline; Kocaeli ili, Derince ilçesi, ... köyünde bulunan 3080, 2529 ve 2704 parsel sayılı taşınmazlar hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddine; birleştirilen davada davacının davasının kısmen kabulü ile, Kocaeli ili, Derince ilçesi, ... köyünde bulunan 2380, 3216, 2382, 2482, 2521, 2525, 2547, 2605, 2610, 2620, 2623, 2627, 2635, 2645, 2685, 2780, 2783, 2821, 2823, 2846, 2983, 2994, 3027, 3180, 3182, 3188, 3207, 3210, 3216, 3226, 3237, 3246, 3254, 3258, 3262, 3268, 3298, 3307, 3309, 3345, 3452, 3461, 2650, 2468 ve 3429 parsel sayılı taşınmazlar, Kocaeli ili, İzmit ilçesi, ... Köyü/Mahallesinde bulunan 261 ada 53 parsel sayılı taşınmaz, Kocaeli ili, Derince ilçesi, ... köyünde bulunan 3333 ve 3310 parsel sayılı taşınmazlar ile Kocaeli ili, Derince ilçesi, ... köyünde bulunan 2809 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile veraset ilamındaki payları oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, Kocaeli ili, Derince ilçesi, ... köyünde bulunan 3080, 2529 ve 2704 parsel sayılı taşınmazlar hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. TAVZİH TALEBİ- İLK DERECE MAHKEMESİ EK KARARI TAVZİH TALEBİNİN REDDİ

IV. TAVZİH TALEBİ- İLK DERECE MAHKEMESİ EK KARARI TAVZİH TALEBİNİN REDDİ

1. İlk Derece Mahkemesi kararı, taraflara 28.09.2019 tarihinde tebliğ edilmiş ve taraf vekillerinin istinaf yoluna başvurmaması üzerine karar 14.10.2019 tarihinde kesinleştirilmiştir.

2. Tavzih Talebi

Asıl ve birleştirilen davada davalı ... vekili tavzih dilekçesiyle; her iki dosya bakımından usulsüz tebligat nedeniyle kesinleşme şerhinin kaldırılmasını gerektiğini, kararın yeniden vekil sıfatı ile tarafına tebliği gerektiğini, müvekkilinin haksız yere tazminat, vekalet ücreti ve harç ödemek zorunda kaldığını belirterek, davalı ...'in hak ve yükümlülüklerinin hükmen tavzihi ile kesinleşme kararının kaldırılmasını istemiştir.

3. Tavzih Talebi Üzerine İlk Derece Mahkemesi Ek Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 09.09.2022 tarihli ek kararıyla; asıl ve birleştirilen davada, davalı ... vekili tarafından müvekkilinin haksız yere tazminat, vekalet ücreti ve harç ödemek zorunda kaldığını bildirmiş ise de hükümde tüm davalılar yönünden karar verildiği, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 nci maddesine göre hüküm fıkrası tavzih yoluyla değiştirilemeyeceğinden tavzih talebinin reddine karar verildiği, yine davalı ... vekili, duruşmayı yetki belgesi ile takip eden vekile yapılan tebligatın usulsüzlüğü nedeniyle kesinleşmenin kaldırılmasını talep ettiği, yetkili kılınan avukata yapılan tebligatın usulüne uygun ve geçerli olduğu, geçerli bir yetki belgesi uyarınca davaya katılan avukata karar tebliği yapılmasının usulüne uygun olduğu belirlenerek kesinleştirme işleminin kaldırılması yönündeki talebinin de reddine karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 09.09.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde asıl ve birleştirilen davada davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl ve birleştirilen davada davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ve usulsüz şekilde kesinleştirildiğini, gerçekten yetkili olmayan vekile tebliğ yapıldığını, bu durumun usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkemece verilen kararın infazında tereddütler olduğunu, davanın Kocaeli 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen 2014/685 E. ve 2015/240 E. sayılı dosyaları ile birleştirilmesi gerektiğini, yapılan yargılamanın hukuka aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; tavzih talebinin reddine dair karar verilmesinde de bir isabetsizlik görülmediği belirlenerek, asıl ve birleştirilen davada davalı ... vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleştirilen davada davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleştirilen davada davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleştirilen davada davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvaazası hukuki nedenine dayalı dayalı tapu iptali ve tescil davasında, asıl ve birleştirilen davanın kısmen kabulüne dair verilen ve kesinleşen kararın tavzihi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "hükmün tavzihi'' kenar başlıklı 305 inci maddesi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.11.2018 tarihli ve 2018/13-877 Esas, 2018/1755 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesi gereğince; hüküm yeterince açık değil ise veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez denilmektedir.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle asıl ve birleştirilen davada, davalı ... vekili tarafından kesinleşmiş hükmün tavzih yoluyla değiştirilmesi talep edildiğinden, davalının talep ettiği hususların Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesi gereğince tavzih yoluyla düzeltilemeyeceğinin ve verilen hükmün değiştirilmesinin mümkün olmadığının anlaşılmasına göre, asıl ve birleştirilen davada davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl ve birleştirilen davada davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye temyiz onama harcının temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3045, Karar No: 2010/7319, Tarih: 11.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/3045 E.  ,  2010/7319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı asil ... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen asil ve vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan tarla kirası düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-22.900 m² yüzölçümlü dava konusu taşınmazın 1.626,42 m²'si kamulaştırılmış, geriye 21.273,58 m²'lik tek parça kalmıştır. Kamulaştırmadan artan bölümün gerek yüzölçümü, gerekse konumu ve geometrik durumu itibariyle tarımsal işletme bütünlüğünün etkilenmeyeceği, herhangi bir değer kaybına uğramayacağı düşünülmeden artan kesimde kamulaştırılan alanın değerinin %35'i oranında değer kaybına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 750,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16735, Karar No: 2015/3644, Tarih: 16.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16735 E.  ,  2015/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/03/2014 tarih ve 2011/316-2014/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin soğuk hava deposunda muhafaza edilmek üzere teslim edilen müvekkiline ait kavunların, elverişli saklama koşullarının bulunmaması nedeniyle bozulduğunu, ayrıca davalı tarafa ürünlerle birlikte teslim edilen kasaların müvekkiline iade edilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, şimdilik 50.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin davalı ile yaptıkları sözleşme uyarınca, davacıya ait kavun ve karpuz türündeki ürünlerin kara depo diye adlandırılan evlerin bodrumlarından yüklenip soğuk hava deposunun uygun kapasiteli bir odasına istiflendiğini, davacının kavun ve karpuzların aynı odada saklanmasını kendisinin istediğini, depodaki oda sıcaklığının otomatik makinelerle ayarlandığını, davacıya ait ürünlerin bozulmasında müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kavun ve karpuzlarının, davalının soğuk hava deposunda aynı oda (bölüm) içerisinde saklanmasını istediği, ancak bu ürünlerin bir arada muhafazasının mümkün olmayacağını ve depoya konan kavunların çürüyeceğini davacının bildiği, davacının asıl amacının bozulmak üzere olan kavunların çürümesini engellemek ve çürümesi halinde ise bedelini davalıdan almak olduğu, dava konusu karpuz ve kavunlardaki çürümenin soğuk hava deposundaki muhafaza koşullarından kaynaklanmadığının tespit edildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ardiye sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının bozulmak üzere olan kavun emtiasını bilerek davalıya teslim ettiği ve aynı yerde muhafazası mümkün olmayan kavun ve karpuz emtiasının birarada saklanmasını istediği belirtilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ardiye sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının bozulmak üzere olan kavun emtiasını bilerek davalıya teslim ettiği ve aynı yerde muhafazası mümkün olmayan kavun ve karpuz emtiasının birarada saklanmasını istediği belirtilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

818 sayılı BK'nın 474/1. maddesi uyarınca, "Ardiye sahibi, eşyayı bir komisyoncu gibi ihtimam ile muhafaza etmeğe mecburdur." Somut olayda davalı ardiye sahibi dava konusu emtianın bozulmaya başladıktan sonra teslim edildiğini emtia sahibi davacının isteği üzerine muhafaza koşulları farklı olan emtianın birarada saklandığını savunmuş ise de, dava konusu emtianın depoya alınmak üzere teslimi sırasında bozulmaya başlamış olduğunu ve kavun ve karpuz nevindeki emtiaların aynı bölümde muhafazasının hasara sebebiyet vereceğinin davacıya bildirilmesine rağmen davacının talebini sürdürdüğünü ve malın geldiğinde bozulmaya yüz tutmuş olduğunu, ihtirazi kayıt içeren bir teslim tutanağı ile ispatlayamamıştır.

Bu durumda mahkemece, somut olaya uygulanması gereken 818 sayılı BK'nın 473 ve devamı maddeleri gereğince, davalının eşyada meydana gelen hasardan sorumlu olup olmayacağı değerlendirilerek ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davacının, emtianın içerisinde bulunduğu kasaların sonradan kendisine teslim edilmemesi nedeniyle uğradığı zararı da talep ettiği gözden kaçırılarak bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi de doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 16/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14711, Karar No: 2015/8056, Tarih: 03.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/14711 E.  ,  2015/8056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/350121

MAHKEMESİ : Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2011

NUMARASI : 2011/204 (E) ve 2011/401 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan vekilinin sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerine, sanık E.. B..'ın hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyizleri ve yapılan incelmede;

1-Mütalaa dava şartı olup, verildiği 26.01.2011 tarihi itibariyle Defterdar'ın mütalaa vermeye yetkili olmadığı gözetilip, CMK'nın 223/8. maddesine göre yargılamanın durmasına karar verilerek, 213 sayılı Kanun'un 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanun ile değişik 367. maddesi uyarınca Rapor Değerlendirme Komisyonundan usulüne uygun şekilde mütalaa alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

1-Mütalaa dava şartı olup, verildiği 26.01.2011 tarihi itibariyle Defterdar'ın mütalaa vermeye yetkili olmadığı gözetilip, CMK'nın 223/8. maddesine göre yargılamanın durmasına karar verilerek, 213 sayılı Kanun'un 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanun ile değişik 367. maddesi uyarınca Rapor Değerlendirme Komisyonundan usulüne uygun şekilde mütalaa alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) H... Ç... S.... Taş. Pet. Or. Ür. San. Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan sanığın 2008 takvim yıllarında K.... M.... Ç.... Konst. Müh. İnş. San Tic. Ltd. Şti. Ve Ö... Ç... İ.... H.... N.... San. Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen sahte faturaları kullandığının iddia edildiği olayda, faturaları düzenleyen firmalar hakkında düzenlenen vergi tekniği raporları aslı veya onaylı suretleri dosya içinde bulunmadığı gibi sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunun'un 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunun'un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi inceleme ve tekniği raporlarında faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, faturaları düzenleyenler hakkındaki vergi tekniği raporları aslı veya onaylı suretleri getirtilip yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbetleri araştırılıp bu dava ile birleştirilememesi halinde, dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tesbiti bakımından, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak, faturaları düzenleyenler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Eskişehir Vergi Dairesi Başkanlığı'nın 10.12.2010 tarihli Vergi Suçu ve Vergi İnceleme Raporlarında, sanığın 2008 takvim yılında 18 adet sahte fatura kullandığının belirtildiği, 22.03.2011 tarihli iddianamede aynı hususlardan bahsedilip sanık hakkında sahte belge kullanmak suçundan kamu davası açıldığı ve yargılama sonucunda 2008 takvim yılında sahte fatura kullandığının kabul edilmesi karşısında, sanığın sübutu kabul edilen eyleminin, 213 sayılı Kanun'un 359/b-1 ve TCK'nın 43/1. maddelerine uyan zincirleme şekilde sahte belge kullanmak suçunu oluşturduğu gözetilmeden, uygulama yeri bulunmayan muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak suçundan aynı Kanun'un 359/a-2 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı,

c) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K, sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık E.. B..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamdeki bozma düşüncesi kısmen yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık E.. B..'ın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.