muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12500, Karar No: 2018/10564, Tarih: 12.12.2018

Sorumluluğun belirlenmesinde fiille sonuç arasında bulunması gereken uygun illiyet bağı kurulamaz ya da kesilir ise borçlu sonuçtan sorumlu tutulamaz. İlliyet bağını kesen sebepler başlıca üç tanedir: Mücbir sebep, zarar görenin kusuru ve üçüncü kişinin kusuru. Kaçınılmazlık da uygun illiyet bağını kesen sebeplerden en önemli olup mücbir sebebin bir unsurudur. 510 sayılı Kanun 21/1. maddesinde işverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır hükmü vardır. Meslek hastalığının meydana gelmesinde işverenin sorumluluğu kapsamında, dış etkenler, kötü rastlantılar, teknik arıza, beklenmeyen hal sorumluluğa etkilidir.

Kaçınılmazlık kanunda tanımlanmamış ancak ... Sigorta İşlemleri Yönetmeliği m. 45/3’de düzenlenmiştir. Yönetmeliğe göre, “İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır. Kaçınılmazlık, olayın meydana geldiği tarihte geçerli bilimsel ve teknik kurallar gereğince alınacak tüm önlemlere rağmen, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesi durumudur. İşveren alınması gerekli herhangi bir önlemi almamış ise olayın kaçınılmazlığından söz edilemez.”

Kaçınılmazlığın genel bir tanımı yapılacak olursa denilebilir ki kaçınılmazlık, önüne geçmenin imkânsız olduğu veya ne kadar özen gösterirse göstersin, hangi tedbir alınırsa alınsın oluşması engellenemeyen bir durumu ifade eder. İşverenin mevzuatta yer almasa bile, iş sağlığı ve güvenliği yönünden aklın, bilimin, tekniğin gerekli gördüğü her türlü önlemi almak zorunda olduğu Yargıtayın yerleşik içtihatlarındandır. Alınması gereken her türlü tedbir objektif olarak işverenden beklenen makul tedbirler olmalıdır. Hastalığın ortaya çıkmasında kaçınılmazlığın varlığı halinde işveren ve üçüncü kişiler, belirlenen kaçınılmazlık oranında sorumluluktan kurtulacaktır.

Önemle belirtilmelidir ki iş kazalarında işverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlığın etkisinin bulunup bulunmadığını irdelemek daha belirgin iken meslek hastalığı için durum daha farklıdır. Çünkü meslek hastalığı, iş kazasında olduğu gibi aniden veya çok kısa bir zaman içerisinde ortaya çıkmamakta, işin niteliğinden dolayı sürekli tekrarlanan bir sebeple veya yürütüm şartları yüzünden yavaş yavaş meydana gelmektedir. Sigortalı uzun süre aynı işi yapmakta, aynı şekilde çalışmakta, işin yürütümü ve niteliği nedeniyle belirli bir zaman sonra yaptığı işten etkilenmekte ve meslek hastalığına tutulmaktadır. Bazen aynı işyerinde çalışan ve aynı işi yapan sigortalıların birinde veya bir kısmında meslek hastalığı görülürken diğer kısmında hastalık belirtileri ortaya çıkmamakta işin niteliği ve yürütümü herkesi farklı etkilemektedir. Bu nedenle meslek hastalığının meydana gelmesinde tüm kusurun işverene ait olduğunu kabul etmek çoğu zaman hakkaniyete uygun düşmeyecek bir kısım etkenin kaçınılmazlık sonucu meydana geldiğinin kabulü gerekecektir. Sonuç itibariyle sigortalıda meslek hastalığının ortaya çıkması hâlinde işverenin mevzuatta belirtilen yükümlülüklerini yerine getirip getirmediğinin, gerekli özeni gösterip göstermediğinin ve kaçınılmazlığın etkisinin titizlikle araştırılarak ortaya konulması gerekmektedir.

Dava konusu somut olayda, sigortalının davalı işyerinde sürekli olarak tekrarlayıcı bilek, parmak ve kol hareketleri ile vidalama ve zımbalama işleri sonucu %13 oranında mesleki medialepikondilit / M. 77. olarak tanımlanan meslek hastalığına maruz kaldığı olayda bilirkişi raporuna göre davalı işveren %100 oranında kusurlu bulunmuştur. Sigortalının devamlı tekrarlanan hareketlerle çalıştığı anlaşılmakta ise de çalışılan istasyon ile ilgili ergonomik risk değerlendirmesinin bulunduğu, sigortalının işe girişinde ve devamında periyodik olarak sağlık kontrollerinin yapıldığı, sigortalının bölüm değiştirme talebinin olmadığı göz önüne alındığında meslek hastalığının meydana gelmesinde belli orandaki bir kaçınılmazlıktan söz edilmesi gerekeceği tartışmasızdır.

Değinilen yasal mevzuat ve yapılan açıklamalar çerçevesinde, sigortalının yaptığı işin özellikleri, yakalandığı meslek hastalığına yol açan etkenler, hastalığın önlenebilmesi için alınması gereken önlemler ile bunların gerçekleştirilme ve önlemlere uyum durumları ile kaçınılmazlık faktörü de değerlendirilmek suretiyle, bir miktar kaçınılmazlık faktörünün de etkisi olduğu göz önünde bulundurularak, davaya konu alanda işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan, işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun, yargısal denetime elverişli, ayrıntılı irdeleme içeren ve verilen kusur oran ve aidiyetlerinin yanında kusur gerekçelerini de gösteren rapor alınıp, dosyadaki deliller ışığında yapılacak değerlendirmeyle bir sonuca varılması gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3962, Karar No: 2024/1316, Tarih: 14.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/3962 E.  ,  2024/1316 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2306 E., 2021/1384 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 08.08.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır.

2. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı sanık müdafii istinaf başvurusunda bulunmuştur.

4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 04.10.2021 tarihli kararında; İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın atılı suçu işlediğinin dosyada bulunan deliller ile sabit olduğu gerekçesi ile ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmünü kaldırarak beraat kararı verilmesine dair bölge adliye mahkemesi kararının bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, katılanın, sanığın ikametinin bulunduğu siteye taksi ile giderek güvenlik kapısından içeri girdiği, site otoparkında bulunan sanığa ait aracın sol dikiz aynasını kırdığı, bu durum üzerine sanığın aşağı inerek kendisini durdurmaya çalıştığı, taraflar arasında tartışma yaşandığı, yaşanan arbede sonrasında sanığın katılanı beklemekte olan aynı taksiye bindirdiği, kendisinin de araca binerek araç içerisinde bulundukları süre boyunca cebir kullandığı, bu suretle cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Site yönetiminin kolluğa yazdığı cevabi yazıdan, olay anını gösterir kamera görüntüsü bulunmadığı anlaşılmıştır.

3. Tanık olarak beyanlarına da başvurulan site güvenlik görevlilerince tutulmuş tutanakta, katılanın taksi ile sanığın kaldığı siteye geldiği, sanığa misafir olarak geldiğini beyan ettiği, sanığın dairesinin arandığı, olumlu dönüş alınamayınca katılanın koşarak içeri girdiği, siteden çıkması istendiğinde çıkmayıp güvenlik görevlilerine ve etrafa küfrettiği, elinde taş bulunduğu, güvenlik görevlilerinin polisi aradığı, 01.30 civarında daire sahibi ve arkadaşının otoparka indiği, katılan ile tartışıp kavga ettikten sonra onu siteye getiren ticari taksiye bindirip siteden ayrıldıkları tutanak altına alınmıştır.

4. Adli rapora göre katılanın, burunda kanama, sağ elde şişlik şikayeti ile hastaneye başvuruda bulunduğu, olaydan 2 gün sonraki adli muayenesinde, yakın zaman önce burun ameliyatı geçirdiğini, darp sonucu yaralandığını beyan ettiği, burnunda, el ve kolunda, bacağında, göz altında bir takım, ödem, ekimoz vb. basit tıbbi müdahale ile giderilebilir yaralanmalarının bulunduğu belirtilmiştir. Sanığın adli raporunda ise kolunda abrazyon, tırnak izi ve lezyon bulunduğu bildirilmiştir.

5. Dosyada, sanığa ait araçta mağdur tarafından kırılan aynaya ait olduğu anlaşılan 7.345,00 TL'lik fatura sureti bulunmaktadır.

6. Dosyada yer alan görgü ve tespit tutanağında, 25 . .... plakalı taksinin sağ arka camının kırık olduğu, cam kırıklarının koltuk tarafında dağınık olduğu belirlenmiştir.

7. Sanık aşamalardaki beyanlarında, katılanı sakinleştirmek amacıyla hareket ettiğini, suç kastının bulunmadığını ifade etmiştir.

8. Tanık olarak beyanı alınan güvenlik görevlilerinden M.K., siteye gelen katılanın alkollü olduğunu ve bağırdığını, devamında sanığın aşağı indiğini, aralarında tartıştıklarını, bu site dışında bekleyen taksinin site içine girdiğini, sanığın katılanı arabaya bindirdiğini ve katılanın yanına oturduğunu, birlikte siteden ayrıldıklarını, katılanın arabaya zorla bindirilmediğini beyan etmiştir.

9. Tanık olarak beyanı alınan taksi şoförü A.G., devamlı müşterisi olan katılanı olay günü siteye götürdüğü, katılanın kendisine izin verilmemesine rağmen siteye girdiği, içeride kargaşa yaşandığı, katılanın bir arabanın üstüne oturmuş bağırmakta olduğu, bir arabaya tekme attığı, sanığın katılana taksiye binip gitmesini teklif ettiği, kabul etmeyince ittirerek zorla taksiye bindirdiği, kendisinin de bindiği, arkada birbirine bağırıp hakaret ettikleri, hem sanığın hem de katılanın arabayı hastaneye sürmesini istedikleri, devamında sanığın arabadan indiği, kendisinin katılanı hastaneye götürdüğü yönünde beyanda bulunmuştur.

10. Katılan kollukta, sanığın bulunduğu siteye izinsiz olarak girdiğini, sanığın kendisine doğru hınçla yürüdüğünü görünce tekme atıp aracının aynasını kırdığını, sanığın kendisini arabasına zorla soktuğunu, araçta darp ettiğini, kendisinin araçtan indiğini, ticari taksiye binmek üzere iken sanığın taksinin camını kırdığını, darp etmeye devam ettiğini, devamında aracın arka kısmına bindirdiğini, araç hareket ettikten

bir süre sonra sanığın şoföre "bunu hastaneye götür" diyerek araçtan indiğini beyan etmiştir. Mahkemede de benzer şekilde beyanda bulunduğu görülmüştür.

11. Katılan 30.08.2018 tarihli dilekçesi ile soruşturma aşamasında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmiştir. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

bir süre sonra sanığın şoföre "bunu hastaneye götür" diyerek araçtan indiğini beyan etmiştir. Mahkemede de benzer şekilde beyanda bulunduğu görülmüştür.

11. Katılan 30.08.2018 tarihli dilekçesi ile soruşturma aşamasında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmiştir. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılan ... sanığın duygusal bir ilişki içinde oldukları, sonrasında ayrıldıkları; olay günü katılanın alkollü vaziyette sanığın oturduğu siteye giderek taşkınlık çıkardığı, sanığın aracına vurup hasar verdiği, bir süre sonra aşağı inen sanığın, katılanı sakinleştirmek yerine isteği dışında ve zorla taksiye bindirerek kendisinin de yanına oturduğu, katılanın araçtan inmesine engel olduğu, bir süre sonra taksiciye "bunu hastaneye götür" dedikten sonra araçtan indiği ve böylece katılana yönelik cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği, atılı suçtan sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılanın sanığın oturduğu siteye gelerek taşkınlık çıkardığı, sanığın aracına zarar verdiği, bu sırada çıkan tartışmada katılanın yaptığı taşkınlık nedeniyle burnunun kanadığı (katılanın burnunun kanamasına yönelik olarak Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.08.2018 tarihli ve 2018/9547 soruşturma nolu basit yaralama suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir), bunu gören sanığın katılanı geldiği ticari araca bindirerek hastaneye götürmek istediği, katılanın olay yerinde kalmakta direndiği, sanığın buna rağmen katılanı ticari taksiye bindirerek hastaneye gitmek üzere yola çıktığı, yoldayken araç sürücüsüne katılanı hastaneye götürmesini söyleyip araçtan indiği, bu şekilde gelişen olayda sanığın katılanı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeter kesin, inandırıcı ve hukuki delillerin bulunmadığı, sanığın atılı suçtan kasıt yokluğu nedeniyle beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı olduğu belirtilerek, İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına, sanığın beraatine hükmetmiştir.

IV- GEREKÇE

IV- GEREKÇE

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunca, ceza yargılamamızda dar anlamda istinaf sisteminin benimsendiği, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen maddi meselede değişikliğe gidilmemiş olması halinde duruşma açılmaksızın beraat kararı verilmesinde doğrudan doğruyalık ve yüz yüzelik ilkelerinin ihlal edilmesinden bahsedilemeyeceği, bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi tarafından belirlenen maddi mesele değiştirilmediği ve yeni bir delil de toplanmadığı hâlde duruşma açılmaksızın beraat kararı verilebilmesinin, yargılamanın etkin ve hızlı bir biçimde sonlandırılmasına katkı sağlayabileceği, beraat kararına karşı ilgililerce temyiz kanun yoluna başvurulabilecek olması karşısında bir kazanılmış hak da söz konusu olmayacağı belirtilmiştir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 31.05.2023, 2022/-7-215 Esas, 2023/322 Karar sayılı kararı.) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun atıf yapılan kararında belirtilen nedenlerle tebliğnamedeki ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmünün bölge adliye mahkemesince kaldırılarak beraat kararı verilebilmesi için duruşma açılması zorunluluğu bulunduğu yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar, tanık beyanları, sanığın aşamalardaki istikrarlı ifadeleri ve dosya kapsamından, sanığın katılana yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işleme kastının bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik Mahkemenin kabulü karşısında; toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 04.10..2021 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13151, Karar No: 2024/9883, Tarih: 16.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/13151 E.  ,  2024/9883 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/184 Esas, 2021/91 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, ürün kirası sözleşmesinde kaynaklanan alacağa yönelik itirazının iptali istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 3. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1783, Karar No: 2017/6121, Tarih: 13.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1783 E.  ,  2017/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19/11/2015 tarih ve 2015/93-2015/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ''...'' ibareli markası ile ambalaj kompozisyonunun müvekkili şirket adına tescilli bulunan 2004/09055, 2009/47133, 2002/06866, 2009/47132 sayılı tanınmış markalar ile iltibasa sebebiyet verecek şekilde kullanıldığını, müvekkili şirketin marka hakkına tecavüz edildiğini belirterek markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine, ortadan kaldırılmasına, ürün ambalajı, kutu ve tanıtım malzemelerinin vs. toplatılarak imhasına, hükmün ilanına, şimdilik 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket tarafından satılan çayların ambalajında kullanılan şeklin davacı şirket adına tescilli markalar ile iltibas yaratma ihtimalinin bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafın markasını tescil ettirdiği şekilde kullanmadığı, davalı markasının ''...'' kelimesinden ibaret olup, tescili olduğu ürünler üzerinde davacıya ait tescilli marka şeklinin bir benzeri ve davacının ambalajında kullandığı zemin rengi ve ambalaj komposizyonuna oldukça benzer bir şekilde kullandığı, bu durum davacı marka ve ürün ambalajlarına tecavüz teşkil ettiği, davalı tarafın davacı taraf tescilli markasını ve kullandığı ürün ambalajına iltibas oluşturacak nitelikte ibarelerin ticari faaliyetlerinde marka olarak kullanması aynı zamanda TTK anlamında haksız rekabet teşkil ettiği, somut olayda yoksun kalınan kazancın hesaplanmasında, davalı tarafın haksız işaretleri taşıyan ne kadar çay sattığının tespit edilmesi ve buna yönelik bir hesaplama yapılması gerekse de davalı tarafın ticari defterleri sunulmadığından inceleme yapılamadığı, davacı şirket tarafından sunulan ... İli satışları ile ilgili gelir tabloları üzerinden yapılan incelemede davacının 35.779,02 TL tutarında kâr kaybı ve ferileri olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile marka tecavüzü ve bu suretle haksız rekabet teşkil eden davalı eylemlerinin tespitine, satışının, dağıtımının yapmalarının, ithalinin ve ihracının, yurt içinde ve yurt dışında satışa sunulmasının önlenmesine, 7.000,00 TL manevi tazminat, 35.779,02 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, meni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacı 556 sayılı KHK'nin 66/1-a maddesine göre tazminat talep etmiş olup, bu madde hükmüne göre “marka hakkına tecavüz edenin rekabeti olmasaydı marka sahibinin markanın kullanılması ile elde edeceği muhtemel gelire göre” yoksun kalınan kazancın hesaplanması gerekir. Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davacının 2009-2010-2011 yıllarına ait ticari defterlerindeki veriler nazara alınarak ticari faaliyetleri sonucu elde ettiği kârların ortalaması hesaplanarak tazminata hükmedilmiştir. Ancak, yapılan tazminat hesabı yukarıda belirtilen madde hükmüne uygun bulunmamaktadır. Bu durumda, 556 sayılı KHK 66/1-(a) bendi hükmü uyarınca inceleme yapılması, şayet “dava konusu markanın” haksız kullanımı nedeniyle davacının elde edebileceği muhtemel gelirinin belirlenememesi halinde ise TBK/50. maddesi uyarınca hakkaniyete uygun bir maddi tazminatın ve buna göre takdir edilecek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz sair itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.