muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12523, Karar No: 2018/5496, Tarih: 20.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12523 E.  ,  2018/5496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 8.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../07/2015 gün ve 2013/143-2015/636 sayılı kararı onayan Daire’nin .../05/2016 gün ve 2015/11944-2016/5634 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Enerji San. ve Tic. A.Ş.'de 300 pay ile ortak olduğunu, diğer ortaklardan olan davalı ... Enerji San. ve Tic. A.Ş.'nin, ... Enerji San. ve Tic. A.Ş.'de sahip olduğu hisselerden ....000 adedini davalı ... Danışmanlık Araştırma ve Gel. Hiz. Ltd. Şti.'ye 240.000 TL bedel ile satıldığını, oysa ... Enerji A.Ş.'nin esas mukavelesinin hisse devrinin sınırlanması başlıklı 9. maddesi ve hisse senetlerinin devri başlıklı 8. maddesi uyarınca, hisse devirlerinde diğer paydaşlara önalım hakkının tanındığını ve şirket hisselerini devretmek isteyen paydaşın bunu diğer paydaşlara teklif etme zorunluluğu getirildiğini, ayrıca %... üzerindeki pay devirlerinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun onayının alınması gerektiğini, ancak davalı tarafından bu izin alınmadan ve esas mukavelede yer alan bu gereklilikler yerine getirilmeden pay devri yapıldığını ileri sürerek davalı ... Ltd. Şti.'ye yapılan hisse satışının ve bu satış sonucunda pay defterine paydaş olarak kaydı işlemlerinin iptali ile ....000 adet paya ilişkin satış bedeli üzerinden müvekkiline önalım hakkının kullandırılması, önalım neticesinde davalı ...'a devredilen nama yazılı pay senetlerinin zilyetliğinin müvekkiline devri ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 20/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5192, Karar No: 2021/3875, Tarih: 10.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/5192 E.  ,  2021/3875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 53, 58. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26 ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1-Müdahalenin kanunlarda öngörülmüş olması,

2-Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3-Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b

bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1-Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi, şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır.

Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda

demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda

demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın terör örgütü propagandası yapmak suçundan yargılandığı 2014/21 esaslı davanın SEGBİS vasıtasıyla katıldığı duruşmasında hükmün tefhimi sırasında terör örgütü lehine slogan attığı ve eli ile zafer işareti yaptığı olayda,eylemin gerçekleştirildiği yer, koşullar ve muhatapları, dinleyici kitlesi ve bu kitleyi harekete geçirme potansiyeli bulunmadığı gibi atılan sloganın terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı,bu sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek,sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak ve yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas -2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9953, Karar No: 2023/1720, Tarih: 14.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/9953 E.  ,  2023/1720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/2005 Esas-2020/98 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü-başvurunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/1624 Esas-2018/268 Karar

Taraflar arasındaki destekten yoksun kalma sebebiyle tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ... vekili, Halk Sigorta A.Ş. vekili ve Sompo Japan Sigorta A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar Halk Sigorta A.Ş. vekili ve Sompo Japan Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; davalılar Halk Sigorta A.Ş vekili ve davalı ... Japan Sigorta A.Ş vekilinin davacılar ... ve ... yönünden temyiz isteminin kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön incelemesi sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 16.09.2015 tarihinde Halk Sigorta A.Ş.'ye ... poliçesi ile sigortalı kamyon ile seyir halinde iken park halinde bulunan ...'ne ... ile sigortalı minibüsü tamir etmek için gelen Sompo Sigorta A.Ş.'ye ... ile sigortalı otomobilin far ışığının davacıların desteği sürücünün yolu görmesini engellemesi sonucu ölümlü yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, davacıların desteğinin vefat ettiğini, desteğin ölümü nedeniyle davacıların maddi açıdan mağdur olduklarını belirterek şimdilik 1.000,00 TL (eş ... için 700,00 TL, çocuk ... için 100,00 TL çocuk ... 100,00 TL çocuk ... için 100,00 TL olmak üzere) maddi tazminat bedelinin 07.12.2015 temerrüt tarihinden işleyecek temerrüt faizi ile birlikte diğer kusurlu kişilerin kusurlarına düşen sorumluluk dahil olmak üzere limit sınırları içerisinde müteselsil sorumluluk hükümleri uyarınca davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili tarafından 24.01.2017 havale tarihli dilekçe ile dava değerinin arttırılarak rapor doğrultusunda müddeabihin toplam 301.117,72 TL'ye çıkarılarak bu miktarın her bir 290.000,00 TL poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili mahkemenin aksi kanaatte olma ihtimali nedeniyle terditli olarak 301.117,72 TL'nin kusur oranlarına göre davalılardan tahsilinin talep edildiği, arttırılan talep miktarı yönünden eksik peşin harcın mahkeme veznesine yatırılmış olduğu anlaşılmıştır.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... Japon Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; minibüsün tamiri için olay mahalline gelen aracın davalı nezdinde ... ile teminat altına alındığını, davalı sorumluluğunun poliçede yazılı limitle sınırlı olduğunu, kusur oranlarının tespiti bakımından Adli Tıp Trafik İhtisas Kurumuna dosyanın sevki gerektiğini, davalının sigortalısının kusuru oranında sorumlu olacağını, hatır taşıması var ise tenzili gerektiğini, davacıların gerçek zararı ispat etmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; arıza nedeniyle olay yerinde park halinde bulunan aracın(minibüsün) davalı tarafından 16.09.2015-2016 tarihleri arasında geçerli olmak üzere ... poliçesi ile sigortalı olduğunu, davalının sorumluğunun trafik poliçesindeki limitler ve sigortalı araca atfedilecek kusur ile sınırlı olduğunu, tarafların kusur oranı ile ilgili müteveffanın müterafik kusurunun tespiti gerektiğini, sigortalı araca atılı kusur bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Halk Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; 16.09.2015 tarihli kazaya karışan davacıların murisi yönetimindeki aracın davalı nezdinde ... kapsamında sigortalandığını, sigorta şirketi olarak sorumluluklarının sigortalı araç sürücüsünün kusur oranı ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, gelir durumuna ilişkin sunulan belgeleri kabul etmediklerini, ceza dosyasının akıbetinin sorulması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 88. maddesinde; bir motorlu aracın katıldığı kazada, bir üçüncü kişinin uğradığı zarardan dolayı birden fazla kişi tazminatla yükümlü bulunuyorsa, bunların müteselsil olarak sorumlu tutulacağı ve TBK 163 maddesi uyarınca alacaklı, müteselsil borçluların tümünden veya sadece birisinden, alacağının tümünün veya bir kısmının ödetilmesini isteyebileceği" gerekçesiyle, davacı ... yönünden davanın kısmen kabulü, diğer davacılar yönünden davanın kabulü ile; davacı ... için 207.146,77 TL, davacı ... için 4.144,02 TL, davacı ... için 25.939,46 TL, davacı ... için 96.025,46 TL olmak üzere toplam 333.255,71 TL tazminatın 07.12.2015 temerrüt tarihinden itibaren, davalı ... yönünden yasal faiz, diğer davalılar yönünden avans faizi işletilmek suretiyle ve tüm davalılar yönünden 290.000,00 TL poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmaları kaydı ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, davacı ... yönünden fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Anadolu Anonim Türk Sigorta A.Ş. vekili, Halk Sigorta A.Ş. vekili ve Sompo Japan Sigorta A.Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Anadolu Anonim Türk Sigorta A.Ş. vekili, Halk Sigorta A.Ş. vekili ve Sompo Japan Sigorta A.Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde; kabul edilen kusur paylaşımını kabul etmediklerini, bu hususta dosya kapsamındaki itirazlarının değerlendirilmesi ve kusur tespiti bakımından dosyanın Adli Tıp Trafik İhtisas Kurumuna sevk edilmesi gerektiğini, müteveffanın pazarcı olarak çalıştığını gösterir somut hiçbir delil bulunmadığını, ...'in kaza tarihinde 18 yaşından büyük olduğu için Yargıtay içtihatları gereğince destek kapsamından çıktığını, raporda davacının açıköğretim öğrencisi olması gerekçe gösterilerek 22 yaşına kadar destek alacağının kabul edilmesi ve pay oranlarının hatalı olduğunu ileri sürmüşlerdir.

Davalı Halk Sigorta A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde; davacıların murisinin davalı şirket tarafından ... kapsamında sigortalı olan aracın şoförü konumundayken dava konusu kazanın meydana geldiğini, 12.01.2017 tarihinde kusur ve hesap yönünden bilirkişi heyeti raporu alındığını, davacıların bu rapora her hangi bir itirazda bulunmadığını, 17.01.2017 tarihli dilekçeleri ile rapor doğrultusunda davalarını ıslah ettiklerini, kendilerinden sigortalı araç sürücüsüne izafe edilen kusur nispetinde 105.391,20 TL tazminat talep ettiklerini, rapora taraflarınca itiraz edildiğini, tazminat hesabında müteveffanın belgelendirilmiş ve vergilendirilmiş gelirinin esas alınması gerekmediğini, rapora sadece taraflarınca itiraz edildiğini, sosyal ekonomik durum araştırmasına göre fahiş miktarda gelir üzerinden tazminat hesabı yapıldığı, kabul anlamına gelmemek kaydıyla müteveffanın sosyal durum araştırmasında geliri 2.000,00 TL olarak belirlenmişken raporda 2.750,00 TL üzerinden hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

Davalı ... Japan Sigorta A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde; kabul edilen kusur paylaşımını kabul etmediklerini, bu hususta dosya kapsamındaki itirazlarının değerlendirilmesi ve kusur tespiti bakımından dosyanın Adli Tıp Trafik İhtisas Kurumuna sevk edilmesi gerektiğini, raporda sigortalı araç sürücüsünün yalnızca far ışıklarını amacı dışında kullanması nedeniyle asli kusurlu bulunduğunu, emniyet şeridinde duran bir aracın sadece far ışıkları açık olduğu için kazaya asli olarak sebebiyet verdiği yönünde bir tespitin doğru olmadığını, destek paylarının hatalı hesaplandığını, aracın hususi araç olarak kullanması nedeniyle avans faize hükmedilmesinin mümkün olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "davacıların sigorta şirketleri karşısında zarar gören 3. kişi konumunda olduklarını, kusur durumlarının konusunda uzman bilirkişi tarafından hükme esas alınan rapor ve ek raporda usulüne uygun şekilde belirlendiği, kusur oranlarının kazanın oluş şekli ve dosya kapsamına uygun bulunduğu, desteğin gerçek gelirinin tespiti hususunda yapılan araştırma ve incelemenin yeterli bulunduğu, müteveffanın kamyonu ile pazarcılık yaptığının sabit olduğu, hatta kazanın dahi aracı ile bir başka yerden aldığı sebzelerle Dinar'a seyrederken meydana geldiği, desteğin Dinar Sebzeciler Pazarcılar odasına kayıtlı olduğu, destek paylarının doğru belirlediği" gerekçesiyle davalı ... A.Ş. vekili, Halk Sigorta A.Ş. vekili ve Sompo Japan Sigorta A.Ş. vekilinin yerel mahkeme kararına yönelik istinaf başvurularının 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Halk Sigorta A.Ş. vekili ve Sompo Japan Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar Halk Sigorta A.Ş. vekili ve Sompo Japan Sigorta A.Ş. vekili temyiz dilekçelerinde, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketleri tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçeleri ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davalılar Halk Sigorta A.Ş. vekili ve Sompo Japan Sigorta A.Ş. vekilinin davacılar ... ve ... yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.