muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/17865, Karar No: 2023/2370, Tarih: 16.02.2023

3. Davacının nakledildiği işyerinde yeni bir toplu ... sözleşmesi düzenleninceye kadar nakilden önce tâbi olduğu toplu ... sözleşmesinden yararlanmayı sürdürmesi Kanun'un açık hükmünün gereğidir. Bu itibarla söz konusu toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya devam edebilmek için sendika üyeliğinin devamı şartı aranmaz. Aynı şekilde bir başka sendikaya üye olunması yahut işkolu değişikliği toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya devam etme bakımından herhangi bir etki yaratmaz. Esasen Kanun'da "nakledilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları ... toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre, ... belirlenir" denilerek nakledilen işçilerin nakil olunan işyerinde yeni bir toplu ... sözleşmesi düzenleninceye kadar yaşayabilecekleri maddi kayıpların önüne geçilmek istenmiştir. 6360 sayılı Kanun'da nakledilen bir işçiye nakil öncesi tâbi olduğu toplu ... sözleşmesinin uygulanmasına devam olunacağı değil; işçinin ücret, malî ve sosyal haklarının nakil öncesi toplu ... sözleşmesine göre belirleneceği vurgulanmaktadır.

4. Somut uyuşmazlıkta; dava dışı ... İl Özel İdaresinde çalışmakta olan davacının 31.03.2014 tarihinde 6360 sayılı Kanun kapsamında davalı Belediyeye devredildiği, bu tarihte davalıya ait işyerinde ... Sendikasının tarafı olduğu 17.02.2014 imza ve 15.02.2014-14.02.2016 yürürlük tarihli 17. Dönem Toplu ... Sözleşmesi'nin yürürlükte bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının 17.04.2014 tarihinde ... Sendikasına üye olduğu, 09.05.2014 tarihinde üyeliğin işverene bildirildiği bu tarihten itibaren 15.02.2014-14.02.2016 yürürlük tarihli toplu ... sözleşmesinden yararlanması gerektiği kabul edilmiş ise de varılan bu sonuç 6360 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesi hükmüne aykırıdır. Davacının yararlanması gerektiği kabul edilen toplu ... sözleşmesinin imza tarihi 17.02.2014 tarihi olup bu tarihte davacı henüz davalı Belediyeye nakledilmemiştir. Kanun hükmünde açıkça "Devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu ... sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre,.. belirlenir." denildiğine göre davacının nakil tarihinden önce düzenlenen toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanması mümkün değildir.

5. Diğer taraftan ... İl Özel İdaresinin tarafı olduğu 01.03.2013-28.02.2015 yürürlük tarihli toplu ... sözleşmesinin devir tarihinde yürürlükte olduğu anlaşılmaktadır. Bu hâlde davacının ücret ile diğer mali ve sosyal haklarının yenileri düzenleninceye kadar tâbi olduğu toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre belirleneceğinde tereddüt bulunmamaktadır. Üstelik Kanun hükmü karşısında bu toplu ... sözleşmesinin yürürlük tarihinin bitmesi, davacının taraf sendika üyeliğinin düşmesi yahut sona ermesi gibi hususların da yararlanmanın devamına herhangi bir etkisi yoktur. Davacının davalıya nakledildiği tarihten sonra düzenlenen 18. Dönem Toplu ... Sözleşmesi'nin imza tarihi olan 24.....2016 tarihine kadar dava dışı İl Özel İdaresinin taraf olduğu toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanması gerektiği kabul edilmelidir.

6. Sonuç olarak somut olayda davacının 07.02.2014 imza ve 15.02.2014-14.02.2016 yürürlük tarihli 17. Dönem Toplu ... Sözleşmesinden yararlanamayacağı açıktır. 24.....2016 tarihinden önceki döneme ilişkin talepler bakımından davacının devirden önce yararlanma hakkına sahip olduğu anlaşılan ... İl Özel İdaresinin ve Yol-... Sendikasının tarafı olduğu 01.03.2013-28.02.2015 yürürlük tarihli toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya devam etmesi buna göre mali ve sosyal hakların belirlenmesi gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi isabetli hatalı olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10532, Karar No: 2019/6058, Tarih: 21.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10532 E.  ,  2019/6058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, suça sürüklenen çocuk savunmasının istinabe yoluyla alınamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nin 196/2. maddesine aykırı şekilde yargılamaya devamla hüküm tesisi,

2) Katılan ... hakkında Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 23.02.2015 tarihli raporda “sol bacak femoral bölge iç tarafta 3-4 cm genişliğinde kesi, sol kalça lateral bölgede 3 cm kesi, femoral arterde tam kat kesiye, femoral vende tama yakın kesiye, sol femoral sinirde ağır parsiyel aksonal hasarlanmaya neden olan yaralanmasının hayati tehlikeye neden olduğu, duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesine neden olup olmadığının tespiti için şahsın 9 ay sonra muayene edilmesi gerektiği” bildirilmesine rağmen, bu husus araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereği kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 21.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12828, Karar No: 2012/3716, Tarih: 12.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12828 E.  ,  2012/3716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.12.2009 tarih ve 2008/72-2009/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının, 4.130 TL ücret karşılığı web sitesi tasarımı yapılması konusunda anlaştıklarını, müvekkilinin söz konusu tasarımı hazırlayarak elektronik ortamda davalıya teslim ettiğini, davalının 1.580 TL ödeme yaparak, bakiye 2.550 TL'yi ödemediğini, ücret tamamen ödenmediğinden davacının tasarımını geri almak istediğini ve web site içeriğine tasarımının izinsiz kullanılmasını önleyici şifreli güvenlik mekanizması kurduğunu, davalının ise bu mekanizmayı yasa dışı yollarla devre dışı bırakarak tasarımı izinsiz ve hukuka aykırı olarak kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek, tasarıma tecavüzün önlenmesini ve tasarım ücretinden kalan 2.550 TL borç bakiyesinin yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan işin eser niteliğinde bulunmadığından bahisle görev itirazında bulunmuş, davacı ile 1.700 TL üzerinden anlaştıklarını, bu miktarın da muhtelif tarihlerde ödendiğini, müvekkiline tam ve eksizsiz olarak teslim edilen bir içerik bulunmadığını, bu nedenle müvekkilinin başka bir şirket ile anlaşarak internet sitesinin tasarımını yaptırdığını, karşı tarafın yaptığı tasarımın şu anda internet yayınında olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafın hakların devredildiğine ilişkin yazılı sözleşme sunamadığı, alınan ilk rapora göre tasarımın aynen kullanıldığı, 2. raporda tasarımın bedelinin 2.500 TL civarında olduğunun belirtildiği, davacının 1.580 TL ödeme yapıldığını kabul ettiği gerekçesiyle, davacının tasarım hakkına tecavüzün tespitine ve tecavüzün önlenmesine, davacıya ait web tasarımının kullanımının önlenmesine, bilirkişice bulunan 2.500 TL tazminattan yapılan 1.580 TL ödemenin mahsubu ile kalan 920 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, tasarıma tecavüzün önlenmesi ve tasarım ücretinin ödenmeyen kısmının tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki çekişme, davacının hazırladığı web sitesi tasarımının izinsiz ve hukuka aykırı olarak kullanılıp kullanılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece hükme dayanak yapılan ilk raporda, halen kullanılmakta olan http://tozgegelinlik.com web sitesi yapısının davacı tarafça delil olarak sunulan CD'deki kodlar ile tanımlanan web sitesi yapısı ile büyük ölçüde aynı olduğu belirtilmiş, itiraz üzerine alınan ikinci raporda ise, davacı tarafın sunduğu web sitesi grafik tasarımı ögelerinin arasında benzer bir tasarım ögesine rastlanmadığı, her iki tarafın sunduğu web sitelerinin tek ortak yönünün fon rengi olan siyah olduğu bildirilmiştir. Bu durumda, aralarında grafik tasarım va yazılım uzmanının bulunduğu bir bilirkişi kurulundan rapor aldırılarak, tasarıma tecavüz yönünden raporlar arasındaki çelişki giderilerek karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2219, Karar No: 2015/10029, Tarih: 02.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2219 E.  ,  2015/10029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/187217

MAHKEMESİ : Kapatılan Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesi

: (Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 02.04.2013

NUMARASI : 2012/608 Esas, 2013/276 Karar

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda korunan hukuki yarar, velinin aile hukukundan kaynaklanan velayet hakkı olup, suçun mağdurunun kaçırılan ya da alıkonulan çocuğun kanuni temsilcisi olduğu, katılan anne S...'in gerekçeli karar tebliğine rağmen anılan hükmü temyiz etmediği ve mevcut haliyle mağdura atanan zorunlu vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17438, Karar No: 2007/20269, Tarih: 05.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17438 E.  ,  2007/20269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 05.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9494, Karar No: 2019/4135, Tarih: 22.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9494 E.  ,  2019/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan şirketin Batı Karadeniz Bölge Müdürlüğüne bağlı İzzet Baysal şubesinde müdür olarak çalıştığı, Batı Karadeniz bölge müdürü ve müdür yardımcısı tarafından yapılan rutin kontrolde toplam değeri 3.611.01 TL olan 340 adet tahsilat faturasının şubede bulunmadığı ve fatura bedellerinin sanık tarafından mal edinildiğinin belirlendiği, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, bilirkişi tarafından katılan şirketin genel merkezinde yapılan incelemede, teslim edilen sorunlu süspan belgesinin ticari belge sayılmaması ve yevmiye kayıt bilgileri ile tahsilat faturalarının da bilirkişiye sunulmaması nedeniyle sanığın menfaat temin ettiğine dair delil bulunmadığının belirlendiği anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine yönelik her türlü şüpheden uzak ve somut delil olmadığı gerekçesi ile kurulan beraat hükmünde isabetsizlik görülmemiş olup, katılan şirketin talebi üzerine mahkemenin 16/04/2012 tarihli yazısı ile bilirkişiye katılan şirketin belirttiği genel merkez adresinde inceleme yapılması için yetki verildiği, bilirkişi tarafından belirtilen adreste inceleme yapıldığı ancak katılan tarafından sunulan belgelerin incelenmesi neticesinde sanığın mahkumiyetine yönelik delil elde edilemediğinin belirlenmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/34143, Karar No: 2012/13176, Tarih: 05.06.2012

13. Ceza Dairesi 2011/34143 E., 2012/13176 K.

**13. Ceza Dairesi 2011/34143 E., 2012/13176 K.**

**- DAVA ZAMANAŞIMI

- NİTELİKLİ HIRSIZLIK

- SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 31 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 66 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 67 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca suç tarihi 29.06.2003 ila hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği 29.01.2007 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 02.05.2008 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 01.12.2008 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verildiği 29.01.2007 ila deneme süresi içinde işlenen ikinci suçtan verilen mahkumiyet kararının kesinleştiği 02.05.2008 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek; suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen (durma süresi hariç) 6 yıllık uzatılmış dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 29.06.2003 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk İdris müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle (BOZULMASINA), bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7474, Karar No: 2014/12017, Tarih: 18.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7474 E.  ,  2014/12017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

... 2.Sulh Hukuk Mahkemesi kısıtlı adayının mernis adresinin bulunmadığı, ... Prof.Dr. ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin cevabi yazısında hastaneye bildirilen adresin “ ... Köyü Merkez Mah.No:1 .../ ...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... 2.Sulh Hukuk Mahkemesi ise,emniyet müdürlüğü yazısı ve kısıtlı adayının kaldığı bildirilen özel bakım merkezi cevabi yazılarına göre yerleşim yerinin ... Olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından kısıtlı adayının nüfus kayıt sisteminde kayıtlı bir adresininin bulunmadığı,kısıtlının sürekli kalmak niyetiyle bakımevinde kalmakta olup,sürekli bakım ve gözetiminin bakımevinde gerçekleştirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 22. ve 23. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4091, Karar No: 2013/2741, Tarih: 18.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/4091 E.  ,  2013/2741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/10/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava basın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 43 yıl ...'da görev yapmış emekli bir general olduğunu, davalının 21/09/2010 tarihinde ..... gazetesinde yayımlanan söyleşisinde kendisi hakkında iftira niteliğinde, gerçeğe aykırı beyanlarda bulunduğunu, söz konusu söyleşide davalının, kendisinin Merhum....'a yapılan suikastın arkasındaki isimlerden biri olduğu ve suikastın soruşturmasını yapan savcıya "konunun üzerine fazla gitme" diyerek soruşturmayı engellediği suçlamasını yönelttiğini ve bu şekilde kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu belirterek 50.000 TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı yapmış olduğu söyleşide babasından ve......'ten almış olduğu duyumlarını aktardığını, kendisi ile yapılan söyleşi dışında bu konu ile ilgili birçok haber ve yazı yayınlandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalının, dava konusu röportajda, davacıyı ....'na yapılan suikastın arkasındaki isim olmakla ve soruşturma yapan savcıyı yönlendirmekle suçladığını, bu şekilde davacının kişilik haklarının tecavüze uğradığını belirterek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalının 20/09/2010 tarihli Habertürk gazetesinde yayımlanan söyleşisinde babası olan ...'ın ölümü ve uğramış olduğu suikast ile ilgili görüşlerini açıkladığı, babasından ve o dönem soruşturmayı yürüttüğünü belirttiği ....'ten duyduğu bazı hususları ifade ettiği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamından ise; .... tarafından yürütülen soruşturma kapsamında tanık sıfatıyla ifadesine başvurulan ....'ün suikastten sonra ... ile ve bu konuyla ilgili birkaç defa davalı ile görüştüğünü, dönemin .... Genel Sekreteri olan davacının 3 tane adam göndererek bu soruşturmayı bırakması hususunda kendisini tehdit ettiğini ifade ettiği, davalının söyleşisinde ....'ten duyduğunu ifade ettiği hususların ... tarafından doğrulandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda söz konusu

söyleşinin hukuka aykırılığından ve davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığından bahsedilemez. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

söyleşinin hukuka aykırılığından ve davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığından bahsedilemez. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2887, Karar No: 2013/6662, Tarih: 29.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2887 E.  ,  2013/6662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir ... olması gerektiği,

Somut olayda; mahcuz 5 adet koyunu satış mahalline getirmeyen sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına neden olup olmadığı mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve yazılı gerekçe ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.