muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/40871, Karar No: 2013/28764, Tarih: 11.11.2013

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar ESAS NO: 2011/40871

verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda tanık beyanları dikkate alınarak davacının günde 2,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplama denetime açık olmayıp, davalı taraf da rapor sonrası bu hesaplamada kullanılan rakamların neye göre belirlendiğinin anlaşılamadığını beyan etmiştir. Mahkemece davalının bu itirazları karşılanmamıştır.

Davalı tarafın itirazı da değerlendirilerek fazla mesai yönünden denetime elverişli rapor alınması gerekirken, hesaplama yöntemi denetlenemeyen ve hesaplamada kullanılan ücretin dayanağına ilişkin açıklama getirmeyen rapora itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/815, Karar No: 2014/3439, Tarih: 24.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/815 E.  ,  2014/3439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Hükme dayanak alının fen bilirkişi raporu da eklenmek suretiyle dava konusu taşınmazın kadastro sırasında neden tescil harici bırakıldığı kadastro müdürlüğünden sorularak alınacak cevabın,

2) Kadastro müdürlüğünün 21/03/2013 tarihli cevabı ekindeki kroki de eklenmek suretiyle ... Köyü 1317, 1243 ve 884 parsel sayılı taşınmazın ilk oluşumundan itibaren tüm tedavülleriyle birlikte Tapu sicil müdürlüğünden istenilerek alınacak cevabın,

3) Hükme dayanak alınan fen bilirkişi raporu da eklenmek suretiyle dava konusu taşınmazın orman veya organize sanayi bölgesi olarak tahsis edilip edilmediği ilgili yerlerden sorularak alınacak cevabın,

4) Yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı dosya kapsamından anlaşılmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı Orman Yönetiminden sorularak, yapılmış ise orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması

5) Hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporunda 1954 tarihli memleket haritası ile 1984 tarihli hava fotoğrafı uygulanmış olmasına rağmen 1954 tarihli memleket haritasının elde edildiği hava fotoğrafı ile 1984 tarihli hava fotoğrafından elde edilen memleket haritası uygulanmamıştır. Bu nedenle 1954 tarihli memleket haritasının elde edildiği hava fotoğrafı ile 1984 tarihli memleket haritasından elde edilen memleket haritası bulunduğu yerden getirtildikten sonra; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve hava fotoğrafı ile getirtilen memleket haritası ve hava fotoğrafının ayrıca kesinleşen tahdit bulunuyorsa tahdit haritasının (1/25000 ve 1/5000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte harita ve hava fotoğrafları üzerinde gösterir ve hava fotoğrafları özellikle stereoskopik alet ile üç boyutlu olarak incelemeye tâbi tutularak çekişmeli taşınmazların niteliği ve taşınmazlar üzerinde neler gözüktüğünü belirtir ayrıca memleket haritasındaki yeşil rengin neden kaynaklandığını açıklar şekilde müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınıp, dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi göndermesiyle H.U.M.K.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 24/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1021, Karar No: 2013/5370, Tarih: 09.05.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1021 E.  ,  2013/5370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ....Belediyesi sınırları içinde İncirli Mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, babası tarafından imar ve ihya edilerek kendisine devredildiğini ve kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi raporunda (A) ve (C) harfli 4696 m2 ve 4993.50 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar hakkındaki davanın kabulü ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; davalı Hazine ve katılan ... Yönetimi tarafından hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nce bozulmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi raporunda (A) ve (C) harfli 4696 m2 ve 4993.50 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar hakkındaki davanın kabulü ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; davalı Hazine ve katılan ... Yönetimi tarafından hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nce bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09/11/2006 tarih ve 2006/10623 – 14696 sayılı bozma kararında özetle; ''Mahkemece, dava konusu taşınmazlar üzerinde davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu kabulü dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Davacı, çekişmeli taşınmazın 1970 yılında babası tarafından imar ve ihya edilerek zilyetliğinde iken kendisine verildiği ve halen de zilyetliğinde bulunduğu iddiası ile dava açmıştır. Taşınmaz yörede 1956 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışmalarında taşlık, kayalık ve çalılık yerler olması nedeniyle tescil harici bırakıldığı kadastro müdürlüğünün yazılarından ve kadastro paftasından anlaşılmaktadır. Uzman orman bilirkişi raporunda taşınmazın 1957 tarihli memleket haritasında taşlık ve kayalık alanda kaldığı, ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise, çekişmeli taşınmaz üzerinde halen imar ve ihya ile temizleme çalışmalarının devam ettiği, zira toprağın alt tabakasındaki kayaların yeryüzüne çıktığı, bu nedenle temizleme ihtiyacının doğduğu, erozyona açık olduğu açıklanmaktadır. Ayrıca, taşınmaza komşu 1047 ve 1057 sayılı parselleri 1996 ve 1997 yıllarında devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle ihdasen oluşan tapu kayıtlarıyla ilgili idarî tahkikat tutanaklarının dayanağı krokilerde taşınmazların bulunduğu yerlerin yol boşluğu olarak gösterildiği görülmektedir. Medenî Kanunun 713. maddesi gereğince tapusuz bu taşınmazın tescilince karar verilebilmesi için öncelikle taşınmazın tarıma elverişli, tescile tâbi yerlerden olması ve zilyetliğin de 20 yılı doldurması halinde, 3402 sayılı Kanunun 17. maddesi gereğince de orman sayılmayan ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmazların 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına tesciline karar verilebileceği öngörülmektedir. Dosya kapsamından, çekişmeli taşınmazlar üzerindeki imar ve ihyanın tamamlanmadığı, toprağın alt tabakasındaki kayaların yeryüzüne çıkması nedeniyle halen temizleme ile imar ve ihya çalışmalarının devam ettiği gibi

komşu 1047 ve 1057 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtları ile ilgili 1997 tarihli idarî tahkikat tutanakları ekindeki krokilerde çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerin yol boşluğu olarak gösterildiği, dolayısıyle taşınmazlar üzerindeki imar ve ihya işlemlerinin tamamlanmadığı ve dava tarihine kadar da 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı, Medenî Kanunun 713 ve 3402 sayılı Kanunun 17. maddelerindeki koşullar davacı yararına gerçekleşmediği anlaşıldığından, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.'' denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra 25.04.2008 tarihli celsede, davacı tarafın mazeretsiz olarak takip edilmemesi nedeniyle dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verildiği, bu tarihten sonra üç aylık sürede yenilenmediği gerekçesiyle H.U.M.K'nun 409/5 (yeni H.M.K.'nun 150/5.) maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş,hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1956 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve Orman Yönetiminin davada, davalı konumunda olduğu, usulünce açılmış bir karşılık davası bulunmadığı, davalı idare temsilcisinin 25/04/2008 tarihli celsede davayı takip etmeyeceklerini bildirdiğine göre, yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1237, Karar No: 2019/1547, Tarih: 04.04.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/1237 E.  ,  2019/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâli ve tescil istemine ilişkin olup, mahkemece dava konusu taşınmazların tapularının iptâline dair verilen karar, davalı ... tarafından adli yardım istemiyle istinaf edilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 15.03.2018 tarihli kararıyla adli yardım istemi reddedilmiş, davalının bu karara itirazı üzerine, itirazı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi'nin 1. Hukuk Dairesi'nce itiraz yerinde görülmeyerek davalının itirazının reddine karar verilmiştir. Bu kez ... Bölge Adliye Mahkemesinin 17. Hukuk Dairesi davalının istinaf isteminin esas bakımından reddine, ayrı ayrı vekâlet ücreti tayin edilmesi bakımından kabulüne karar vermiş, 29.01.2019 tarihli karar, davalı ... tarafından adli yardım isteminde bulunmak suretiyle temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin adli yardım talebi kanun yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddeleri göre adli yardımın şartları "ödeme gücünden yoksun olma" ve "talebin açıkca dayanaktan yoksun olmaması"dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimine önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerinin kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (madde 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (madde 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olay incelendiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı ... vekilince

davalının temyiz harcının ödeme gücünden yoksun olduğunu ve adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlayacak yeterli deliller sunulmadığından ve davalı üzerinde kayıtlı taşınmazlar ve bunlardan elde ettiği gelirler itibariyle adli yardım isteminin kabulü mümkün olmayıp, reddi gerekmiştir.

Somut olay incelendiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı ... vekilince

davalının temyiz harcının ödeme gücünden yoksun olduğunu ve adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlayacak yeterli deliller sunulmadığından ve davalı üzerinde kayıtlı taşınmazlar ve bunlardan elde ettiği gelirler itibariyle adli yardım isteminin kabulü mümkün olmayıp, reddi gerekmiştir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek 7 günlük kesin süre içinde tamamlanması gerektiği, aksi halde temyizden vazgeçmeşi sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği düzenlenmiştir. Adli yardım talebinin reddine dair Yargıtay kararının kesinleşmesi halinde davalı ...'in temyiz itirazlarının incelenebilmesi için HUMK'nın 434/III. maddesine göre işlem yapılarak temyiz ve harçlarının tamamlatılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davalı ... vekilinin adli yardım talebinin reddine,

Kararın davalı ... vekiline tebliğine,

HMK'nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2 maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK'nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmek üzere Başkanlığımıza gönderilmesi,

Kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken aynı yasanın 344. maddesi uyarınca işlem yapılmasına,

Gerekli işlemlerin tamamlandıktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 04.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11198, Karar No: 2014/29008, Tarih: 02.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/11198 E.  ,  2014/29008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın kanunsuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan ... Enerji Elek. İnş. Müş. Eml. Gıda ve Tem. Taah. Tic. Ltd. Şti. Avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ve davalılardan... Enerji Elek. İnş. Müş. Eml. Gıda ve Tem. Taah. Tic. Ltd. Şti.'nin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 00.90 TL'nin davacıya arta kalanın davalı ...Enerji Elek. İnş. Müş. Eml. Gıda ve Tem. Taah. Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 02.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.