muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3917, Karar No: 2021/9612, Tarih: 13.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/3917 E.  ,  2021/9612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; katılan mağdure ... ve katılanlar ... vekili ile müşteki Aile Ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, katılan mağdure ... ve katılanlar ... vekilinin itirazı üzerine itiraz mercii tarafından bir karar verildiği anlaşıldığından, merciide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek müşteki Aile Ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin isteminin itiraz olarak kabulü ile gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Sanıklar hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan mağdur çocuk ... ve katılan Nurettin Aris vekili nin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun velayet hakkı sahibi olan baba olması, mağdure üzerinde velayet hakkına sahip olmaması ve mağdurenin bakım ve gözetimleri altında bulunmaması sebebi ile suçtan zarar görmesi sözkonusu olmayan mağdurenin ağabeyi katılan Nurettin Aris ile mağdure çocuk ... vekilinin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3- Sanıklar hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan Abdulbaki Aris vekilinin ve müşteki Aile Ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz istemlerine gelince;

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesine göre Bakanlığın davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, Bakanlık vekili tarafından sunulan temyiz istemli dilekçede açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 2019/6 Esas sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 5271 sayılı CMK.nın 237/2. maddesi gözetilerek Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasına ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıkların, kayden 21.10.1996 doğumlu olup suç tarihinde on sekiz yaşını tamamlamayan ve kaldığı Mardin Bakım ve Rehabilitasyon Merkezini 09.04.2013 tarihinde terk eden mağdure ... ile, 16.04.2013 tarihinde sanık ... Olgaç'ın evinde kalıp, rızası dahilinde mağdure ile cinsel ilişkiye girdikleri anlaşılan olayda, sanıkların eylemlerinin, TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan mahkûmiyetleri yerine, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Abdulbaki Aris vekilinin ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. madesi gereğince BOZULMASINA, 13.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2840, Karar No: 2007/2611, Tarih: 03.07.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/2840 E.  ,  2007/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İcra Mahkemesi

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan tazminat istemli olarak sanıklar ... ve ... haklarında açılan davanın iddianame ile açılması gerekirken dilekçe ile dava açılması mümkün olmadığından gereğinin takdir ve ifası için dosyanın C.Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili ve sanıklar vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığınca dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanıklar vekili ve müşteki vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak,

1- Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçuna ilişkin kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonucunda;

5271 sayılı CMK'nun 223/8.maddesine göre "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa, gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, İİK'nun 353/2.maddesi yollamasıyla CMK'nun 271.maddesi uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Tazminat istemine yönelik temyiz incelemesinde;

Müşteki tarafın, şikayet dilekçesinde sanıklar hakkında tazminatada hükmedilmesi talep edildiği halde bu konuda olumlu veya olumsuz karar verilmemesi isabetsiz olduğundan hükmün BOZULMASINA, 3.7.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25064, Karar No: 2013/8323, Tarih: 06.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25064 E.  ,  2013/8323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma, açığa imzanın kötüye kullanması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;x

Sanık müdafiinin 13/02/2008 havale tarihli dilekçesinde; sanık hakkında açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan verilen mahkumiyet hükmüne de yönelen temyizin bulunduğu ve fakat bu hususta tebliğnamede bir görüşe yer verilmediği anlaşılmakla; anılan konularda ek tebliğname düzenlenebilmesinin temini amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 06/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/373, Karar No: 2020/964, Tarih: 06.02.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/373 E.  ,  2020/964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi kararının dosyası Dairemize gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 14/11/2019 tarih, 2019/541 E. - 2019/16476 K sayılı kararı ile davacının kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Davacı tarafından adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemiz kararına, süresi içinde itiraz edilmiştir.

HMK 337/2. maddesi gereğince adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir.

Dairemizce verilen karara ilişkin itirazı incelemeye yetkili merci Yargıtay 13. Hukuk Dairesi olup davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazını değerlendirmek üzere dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının Yargıtay 13. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4064, Karar No: 2014/7718, Tarih: 15.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4064 E.  ,  2014/7718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 11.Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 16. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı ve genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12959, Karar No: 2009/15849, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/12959 E.  ,  2009/15849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz ve tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2005 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 1 parsel sayılı 211 hektar 7.851,55 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz ve belgesizden orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

2004 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 103 ada 58 parsel sayılı 6.648,60 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz ve belgesizden orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ...; tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak 102 ada 1 ve 103 ada 58 parsel sayılı taşınmazların bir bölümünün adlarına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda (D) ile işaretlenen taşınmazın davacı adına tescilli 103 ada 59 parsel içinde kaldığı, davacının bu yere dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı, ... Köyü 103 ada 58 parsel içinde kalan ve (C) ile işaretlenen taşınmaz ile ... Köyü 102 ada 1 parsel içinde kalan (A) ve (B) ile işaretlenen taşınmazların resmi belgelere göre orman sayılmayan yerlerden olduğu, ancak 1990 tarihli memleket haritasında çalılık rumuzlu yeşil alanda gözüktükleri, henüz imar ihya edilmedikleri, 1990 yılında imar ihya edildikleri kabul edilse dahi dava tarihine kadar 20 yıllık sürenin dolmadığı, 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17.maddelerindeki koşulların gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydına dayalı orman kadastrosuna itiraz ve tapu iptali tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... ve ... Köylerinde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dava, tapu kaydına dayalı orman kadastrosuna itiraz ve tapu iptali tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... ve ... Köylerinde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi ... tarafından düzenlenen 29.05.1009 tarihli aplikeli memleket haritasında çekişmeli taşınmazların çevrelerinde geniş yapraklı ağaç, ibreli ağaç ve çalılık rumuzlarının karışık olarak bulunduğu yeşil renkli ormanlık alanda işaretlendikleri, kaldı ki, taşınmazların imar ihya edilmedikleri halen üzerlerinde taşlık, çalılık ve kayalıkların bulunduğu, fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda (B) ile işaretlenen taşınmazın komşusu 102 ada 12 parsel ile birlikte dört tarafının, (A) ile işaretlenen taşınmazın ise üç tarafının 102 ada 1 sayılı orman parselinin kesinleşen bölümleri ile çevrili olduğundan orman bütünlüğü içinde bulundukları anlaşıldığına, imar ihya edilmemiş, hak sahibi tarafından kullanılmayan taşınmazların 3402 Sayılı Yasanın 20/B maddesi uyarınca davacı kişinin tutunduğu tapu kaydının kapsamında kaldığının düşünülemeyeceğine ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4673, Karar No: 2010/16743, Tarih: 28.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/4673 E.  ,  2010/16743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 28/06/2010  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3398, Karar No: 2015/2351, Tarih: 04.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3398 E.  ,  2015/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/16366

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27.10.2011

NUMARASI : 2011/353 E ve 2011/471 K

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Tekirdağ 1. İcra Ceza Mahkemesinin 30.06.2010 tarih ve 2010/146 Esas ve 2010/264 sayılı kararı ile İİK'nın 338. maddesi uyarınca gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan verilen düşme kararının temyizi üzerine, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 27.06.2011 tarih ve 2011/353 Esas, 2011/471 sayılı kararı ile İİK'nın 338. maddesindeki suç yönünden verilen kararın onandığı, tazminat yönünden de mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmediğinden hükmün bozulmasına karar verildiği, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda Tekirdağ 1. İcra Ceza Mahkemesi 27.10.2011 tarih ve 2011/353 esas, 2011/471 sayılı kararı ile İİK'nın 338. maddesindeki suç yönünden yeniden düşme kararı verildiği, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 27.06.2011 tarih ve 2011/353 Esas, 2011/471 sayılı kararı ile İİK'nın 338. maddesindeki suç yönünden verilen kararın onanması nedeniyle, sonradan mahkemece verilen düşme kararı hukuki değerden yoksun olup, şikayetçiye temyiz hakkı vermeyeceğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE

2- Tazminata ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede,

Birinci haciz ihbarnamesinin tebliği tarihi itibariyle T... Bölgesi Doğalgaz Dağıtım A.Ş'nin asıl borçlu İ... İnşaat Limited şirketine itiraz dilekçesinde kabul edilen 3463,45 TL dışında kesinleşmiş ve muaccel bir borcu bulunup bulunmadığı hususu araştırılıp, bu konuda her iki şirkete ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumun tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde tazminat talebinin reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11361, Karar No: 2024/772, Tarih: 22.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11361 E.  ,  2024/772 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Temyiz Edenler : Sanık müdafi, katılanlar vekili

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1, 52/2-4, 63, 53/6. maddeleri uyarınca 18100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi; sanığın kusuru olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebebi;yetersiz ceza verildiğine, hükmedilen cezanın paraya çevrilmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde saat 17:25 sıralarında sanık ..., yönetimindeki 11 DD 242 plaka sayılı otomobil ile Çevre Yolu üzerinde Bursa istikametinden Ankara istikametine seyrederek olay yerine geldiğinde, sağından yola girip yolun karşısına geçmek isteyen yaya Kıymet ve yaya Mukaddes'e çarpması sonucu yayaların öldüğü olayda Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen bilirkişi raporunda belirtildiği üzere yayaların olay yeri taşıt yolunun karşısına geçmek istediklerinde yolu etkin biçimde kontrol etmeleri ve yol üzerinde seyir halinde bulunan araçların hız ve yakınlığını dikkate alıp ilk geçiş hakkını bu yol üzerinde seyir halinde olan araçlara bıraktıktan sonra yola girip geçişlerini yapmaları gerektiği halde bu hususa gereken özen ve önemi göstermemiş, can güvenliklerini tehlikeye düşürecek biçimde kontrolsüzce yola girerek, soldan ilk geçiş hakkına haiz biçimde seyretmekte olan sürücü Polat yönetimindeki otomobilin sadmesine maruz kaldıkları olayda; dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı hareketleri nedeniyle asli kusurlu olduğu, sanık ...'ın ise yönetimindeki otomobille sol şerit üzerinde seyrederek olay yerine geldiğinde, sağından kaplamaya girerek seyir şeridine kadar gelmiş olan yayalara karşı, zamanında uyarıda bulunup etkin fren tedbirine başvurarak aracının hızını azaltması gerekirken bu hususlara gereken özeni göstermemiş, bu haliyle söz konusu yayalara tedbirde gecikerek çarpmasıyla meydana gelen olayda, alt düzeyde tali kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/2 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafi ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12818, Karar No: 2020/5194, Tarih: 30.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/12818 E.  ,  2020/5194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

1- Defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Defter ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu, 213 sayılı VUK’nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu, somut olayda da; varlığı noter tasdiki ve işletme defteri ile sabit olan 2008 yılına ait, defter ve belgelerin 25.01.2013 tarihli yazı ile istenildiği, sanığın işini 2009 yılında terk etmesi nedeniyle yazının 05.02.2013 tarihinde ev adresinde, aynı konutta birlikte oturan oğluna tebliğ edildiği, sanığın işletme defterini incelemeye sunduğu halde, kullandığı faturaların taşınma sırasında kaybolduğunu söyleyerek, ibrazından kaçındığının anlaşılması karşısında, yüklenen suçun tüm unsurları itibarıyla oluştuğu dikkate alınarak, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi yerine, eksik inceleme ile beraatine hükmolunması,

2- Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi: