muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8549, Karar No: 2017/996, Tarih: 07.03.2017

**16. Ceza Dairesi         2015/8549 E.  ,  2017/996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yapılan ihbar, arama, yakalama ve el koyma tutanakları, sanığın elinden çıktığı anlaşılan not kağıdı, başka dosya sanığı ...'in müdafii huzurunda alınan beyanında PKK terör örgütünün sözde gençlik yapılanması DYGM hakkındaki beyanları, sanık hakkında daha önce silahlı terör örgütüne üye olma suçundan etkin pişmanılık hükümlerinin uygulanması ve tüm dosya kapsamına göre; PKK/KCK terör örgütünün sözde anayasası niteliğinde olan KCK sözleşmesinin demokratik örgütlenme kapsamında oluşturulan Van Bölgesi DYG yapılanması içerisinde yer alan sanığın, silahlı terör örgütü üyesi olma suçunu işlediği gözetilmeden bu suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9249, Karar No: 2010/20434, Tarih: 02.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9249 E.  ,  2010/20434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve birleştirilen dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğünün 8 Mart 2006 gün ve 792 sayılı yazılarında "Ankara – İstanbul ve Ankara – Konya Rehabilitasyon Projesi kapsamındaki yeni demiryolu güzergahında demiryolu hat ekseninden itibaren 50 metrelik kesimin demiryolu güvenlik koridoru kabul edilerek bu koridorun dahilinde sabit yapılaşmaya müsaade edilmemesi" yönündeki yazısı dikkate alınarak, demiryolu güvenlik koridorunun 50 metre olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16150, Karar No: 2020/955, Tarih: 17.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/16150 E.  ,  2020/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... V.D.

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kök muris ...’a ait 1389 parsel sayılı taşınmazdaki 1/6 payın ölümü ile mirasçılarına intikal ettiğini, kendi mirasbırakanları ... de dahil mirasçıların davalı ...’i intikal işlemleri için vekil tayin ettiğini, anılan vekaletnameler ile ...’in taşınmazı eşi olan davalı ...’ye temlik ettiğini, dava dışı bir kısım mirasçılar tarafından açılan davanın kabul edildiğini ancak, infaz aşamasında ...’nin taşınmazı muvazaalı olarak davalı ...’ye temlik ettiğini, yine bir kısım mirasçıların ...’ye yapılan temlik için dava açtıklarını ve Ayhan dışındaki davacıların davalarının kabul edildiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ... ve ..., zamanaşımı süresinin geçtiğini, davacıların kök murisi ...'in mirasçılarından ..., ... ve ...'ın dava konusu taşınmazın borcu nedeniyle intikal işlemlerini yaptıramadıklarını söyleyip Veyis’den yardım istediklerini, taşınmazların borçlarını Veyis’in ödediğini ve alacağını güvence altına almak için taşınmazı eşi ...’ye temlik ettiğini, davalı ...’nin yanında çalışan personelin ağabeyi olduğunu ve çekişme konusu taşınmazın borçlarının ödenmesinde yardımcı olduğu için taşınmazı ona devrettiklerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, Pendik 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/389 Esas ve Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/173 Esas sayılı dosyalarında verilen kararların maddi vakıa olarak bağlayıcı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 5.129.75. TL bakiye onama harcının temyiz edenlerden payları oranında alınmasına, 17.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15387, Karar No: 2025/5223, Tarih: 08.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15387 E.  ,  2025/5223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/956 E., 2024/2355 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 41. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/134 E., 2023/39 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, asılın adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; (adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından), adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (11). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17179, Karar No: 2014/2697, Tarih: 10.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/17179 E.  ,  2014/2697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/443-2013/128

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilidolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Aynı kamulaştırma işlemi için aynı mahallede bulunan 1285 parsel numaralı taşınmaz için açılan davada Kartal 3.(İstanbul Anadolu 14.) Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/465 esas, 2012/699 sayılı kararıyla 2012 yılı Haziran ayı itibariyle 200,00-TL metrekare birim fiyatı belirlenmiş ve bu fiyatlar Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

Sözü edilen dosyada hükmedilen bedel kesin delil olmamakla birlikte kuvvetli delil niteliğinde kabul edilerek; öncelikle Dava konusu parsel ile kuvvetli delil dosyasındaki bu taşınmazın Şehir halihazır haritasında konumları işaretlettirelerek, hem birbirlerine ve hem de en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına, olan uzaklıkları belirlenip işaretlettirildikten sonra, numaraları belirtilen dosyadaki bedelden ayrılma nedenleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Bedeline hükmedilen taşınmaz yol durumuna dönüştüğünden TMK.nun 999. maddesi uyarınca tapudan davalı payı oranında terkini yerine, kamulaştırılan kısmın tüm tapusunun iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 06/10/2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8686, Karar No: 2014/208, Tarih: 28.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/8686 E.  ,  2014/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/323-2013/75

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden C.F..T.. geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “davacının, paydaşı bulunduğu taşınmazların imar şuyulandırılmasına tabi tutulması neticesinde oluşturulan imar parsellerinin ahara özgülendiğini ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat isteği ile eldeki davayı açtığı, imar şuyulandırılması işleminin iptal edilmesi üzerine ıslah ile davasını tebdil ederek iptal ve kadastral mülkiyet ve geometrik duruma dönülmesi, olmadığı takdirde tazminat isteğine dönüştürdüğü; gerçektende, davacının paydaşı olduğu kadastral parsellerin, imar uygulaması neticesinde oluşan imar parsellerine ilişkin idari işlemin iptal edildiği Adana 1. İdare Mahkemesi’nin 2002/737 Esas, 2003/921 Karar sayılı ilamı ile sabit olup, imar parsellerinin hukuki dayanağını ( illetini) teşkil eden idari işlemin iptal edilmesi sonucu, sicil kayıtlarının TMK'nın 1025. maddesi gereğince yolsuz tescil durumuna düşeceği, başka bir ifade ile iptali gereken sicil oluşturacağı; mahkemece de ıslah gözetilmek suretiyle bu yönde karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmadığı; ancak; bilindiği üzere, tapu iptal ve tescil (somut olayda ihya) istekli davaların kayıt maliklerine yöneltilmesi gerekeceği, ne var ki davada idari işlemi gerçekleştiren Y.. B..’na dava yönlendirilip, kayıt maliklerine yönelik bir dava açılmadığı; o halde, davacıya paydaşı olduğu kadastral parsellerin içinde kalan tüm imar parsel maliklerine husumeti tevcih etmesi suretiyle davada yer almalarını sağlaması için önel verilmesi, ondan sonra işin esası yönünden bir hüküm kurulması gerektiği” hususlarına değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda “davanın kabulü ile imarla oluşan sicil kayıtlarının iptali ile fen bilirkişisi M..V..'un 13.04.2011 tarihli ekli krokili raporunda turuncu kalemle sınırları belirtilen kısım üzerindeki sicil kayıtlarının iptali ile imar öncesi kadostral hak durumuna dönülerek A.. Y..K.. 1206 ada 83, 90, 102, 109 ve 146 sayılı kadastral parselinin ihyasına” karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, maddi ve manevi tazminat istemiyle açılmışsa da ilk bozma öncesi ıslah suretiyle kadastral mülkiyet durumunun ihyası, olmadığı takdirde tazminat istemine dönüştürülmüş olup; ilk bozma kararında “ıslah sebebiyle davacının harç ikmal etmesinin sağlanması ve ondan sonra tapu iptal ve tescil isteği bakımından değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi” gereğine değinilmiş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen kadastral parsellerin ihyasına yönelik kararın da bu kez “davacıya paydaşı olduğu kadastral parsellerin içinde kalan tüm imar parsel maliklerini husumeti tevcih etmesi suretiyle davada yer almalarını sağlaması için önel verilmesi, ondan sonra işin esası bakımından bir hüküm kurulması” gereğiyle bozulması üzerine mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilmiştir. Hemen belirtilmelidir ki; bozma ilamına uyulmuş olmakla, orada belirtilen hususların yerine getirilmesi ve o doğrultuda işlem yapılması zorunlu hale gelir. Anılan bu husus, usuli kazanılmış hakkın bir sonucudur. Ancak, mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen, bozma gereği yerine getirilmemiş; ihyası istenilen 1206 ada 83, 90, 102, 109 ve 146 parsel sayılı taşınmazların sınırları üzerlerinde oluşturulan imar parselleri tespit edilip, tapu kayıtları getirtilerek bu parsellerin kayıt malikleri belirlenmemiştir. Öte yandan; dosyaya davacı vekili imzasıyla 28.02.2013 tarihli ve hakim havalesiz ve de nihai karar öncesi mi yoksa sonrası mı verildiği anlaşılamayan “tapu iptali ve tescil davasını atiye terk, tazminat talebi hakkında karar verilmesi talepli” dilekçe sunulmuş olup, bu dilekçenin öncelikle değerlendirilmesi gerekeceği de kuşkusuzdur. Hal böyle olunca; ilk önce 28.02.2013 tarihli dilekçenin değerlendirilip, irdelenmesi; kabule göre de bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, anılan hususlar üzerinde durulmaksızın yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir. Tarafların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle, hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12714, Karar No: 2016/14985, Tarih: 24.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/12714 E.  ,  2016/14985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai, ilave tediye, izin yardımı, temizlik yardımı, 1 Mayıs ikramiyesi, giyim ve koruyucu eşya, bayram harçlığı, yakacak, aile, yemek yardımı, gece çalışma ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, fazla mesai ücreti, gece çalışma ücreti, hafta tatili çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücret, ilave tediye, izin yardımı, temizlik yardımı, 1 Mayıs ikramiyesi, giyim ve koruyucu eşya yardımı, bayram harçlığı, yakacak yardımı, aile yardımı, yemek yardımı, gece çalışma ücreti, hafta tatili çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ilave tediye alacağı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının daha önce talep etmediği 01.01.2009-30.03.2011 tarihleri arasında ödenmesi gereken ilave tediye ücretlerinin tamamı hesaplanmış ve mahkemece bu miktarlar hüküm altına alınmıştır. Ancak dairemiz incelemesinden geçen ......./....... esas sayılı ( İş Mahkemesi ......./....... esas) dosyası ekinde yer alan bordrolarda davacıya ait ücret bordrolarının da yer aldığı ve ilave tediye ücretine ilişkin tahakkukların bulunduğu görülmekle, söz konusu tahakkukların değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, imzalı bordrolarda yer alan tahakkukların ödendiği kabul edilmeli, imzasız bordrolar yönünden ise banka kayıtları incelenerek tahakkuklarda görünen miktarların ödenip ödenmediği denetlenmelidir.

Öte yandan; davalının cevap dilekçesindeki davacının alacağının bulunduğuna ilişkin kabul beyanının sözleşme ikramiye alacağını da içerdiği göz önünde bulundurulmalı. Gerekirse kabul edilen miktarın ne kadarının ilave tediye alacağına ilişkin olduğu davalı taraftan açıklattırılmalı, tüm dosya kapsamına göre bir karar verilmelidir. Eksik incelme ile hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23894, Karar No: 2023/1789, Tarih: 21.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/23894 E.  ,  2023/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/204 Esas, 2016/179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğuna, kanıtların takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, kanıtların mahkûmiyet kararı verilmesine elverişli olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağaza müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, güvenlik kamera kayıtlarına göre farklı tarihlerde, üretici markalar tarafından müşterilere dağıtılmak üzere ücretsiz verilen orjinal boy ürünlerinin bir bölümünü izinsiz olarak alıp mağazadan çıkararak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla işbu kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.

2. 02.03.2015 tarihli CD izleme tutanağına göre, sanığın ... yerinden üç ayrı tarihte çeşitli kozmetik ürünlerini çantasına koyarak çıkardığı tespit olunmuştur.

3. Tanık ... beyanında; mağazada müdür olarak görev yaptığını, mağazalarına gelen tester ürünlerinin barkotsuz ve mali değeri olmayan üzerinde de bedelsiz yazıları olan numuneler olduğunu, mağazada çalışan tüm elemanlara ve müşterilere verildiğini, sanığın kendisinin izni dışında herhangi bir tester ürünü almadığını, görüntüdeki testerların kendi izniyle sanık tarafından alındığını ifade etmiştir.

4. Tanık ... Uysal beyanında; mağazada satış elemanı olarak çalıştığını, orijinal boy ve miktarlardaki testerlar bittikçe ilgili firmadan istenmek suretiyle mağazaya getirildiğini, tester amaçlı orijinal boydaki parfümlerin barkotu olmadığını, cilt bakım ürünlerinde barkot olduğunu, bu tester ürünlerinden denetmek için mağaza müdür ve müdür yardımcısından izin aldıklarını, bazen de satış performansına göre bu testerlardan kendisine verildiğini ifade etmiştir.