muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10702, Karar No: 2014/13282, Tarih: 23.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/10702 E.  ,  2014/13282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2012

NUMARASI : 2009/518-2012/416

E.. S.. Yağ Gliserin Sanayi ve Ticaret A.Ş. ile Hazine, İstanbul Su ve Kanalizasyon Müdürlüğü ve İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve D.. M.. ve Şişli Belediye Başkanlığı aralarındaki tescil davasının kabulüne dair İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.09.2012 gün ve 518/416 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekilleri dava dilekçelerinde; davacı Şirketin kendisine ait ve nolu parsellerinin arasında kalan ancak henüz tapu kütüğünde kayıtlı olmayan ve dava dilekçesine eklenen krokide A ve B harfleriyle işaretlenen taşınmaz bölümlerinin önceki zilyetleri olan E.. A.. ve S.. A..’dan İstanbul 25. Noterliği'nin 16.10.1996 tarih ve yevmiye numaralı düzenleme şeklindeki satış vaadi senediyle satın aldıklarını, vekil edeni şirketin malik sıfatı ile zilyet olduğunu, TMK'nun 713. maddesinde açıklanan kazanmayı sağlayan zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına gerçekleştiğini, her ne kadar satış sözleşmesinde 9135 ve 5202 m2 olarak belirtilmiş ise de taşınmazların niteliği yeri ve sınırları ve yüzölçümünün Mahkemece görevlendirilecek teknik bilirkişiler aracılığıyla tespit edilmesi gerektiğini açıklayarak 30 yılı aşkın bir süreden beri vekil edeni ile önceki zilyetlerin tasarrufunda bulunan krokide A ve B harfleriyle işaretlenen taşınmaz bölümlerinin vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde, Kayıthane Deresi'nin ıslahı ve dere taşkın risk haritasının yeniden belirlenmesi çalışmalarının İSKİ tarafından yapılmakta olduğunu, dava konusu yerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden bulunduğunu, bu nedenle Hazine adına tescile karar verilmesi gerektiğini belirterek davacının davasının reddine, taşınmaz bölümlerinin Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Ş.. B.. vekili davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini istemiştir.

Dahili davalı DSİ vekili; Kağıthane Deresi'nin ıslahı ve dere taşkın risk haritasının yeniden belirlenmesi çalışmalarının yapılmakta olduğunu, 04.08.1975 tarih ve 7/10454 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile dava konusu yerin 4373 sayılı Taşkın Sulara ve Su Baskınlarına Karşı Korunma Kanunu kapsamına alınarak ilan edildiğini, uyuşmazlık konusu yapılan yerlerin taşkın alanı içinde bulunduğunu, İstanbul Kağıthane dere ıslah çalışmalarının 5216 sayılı Kanun kapsamında İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile İSKİ Genel Müdürlüğü'nce devam edildiğini, bu nedenle dava konusu yerin özel mülkiyete konu olacak yerlerden bulunmadığını belirtmek suretiyle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Dahili davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekili ile İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilleri Kağıthane Deresi'nin ıslah, temizlik ve işletmesinin İSKİ tarafından yapıldığını, Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın davada hasım durumunun olamayacağını, dava konusu edilen alanların kısmen dere yatağında kısmen planlanan ıslah güzergahında ve kısmen de dere koruma alanında kalmakta olduğunu, dere taşkın sınırlarını belirleninceye kadar dere duvarından itibaren derenin sağında ve solunda 25 ‘er metre olmak üzere toplam 50 m'lik alanın dere mutlak koruma bandı olarak değerlendirildiğinde, dere mutlak koruma bandı olarak belirlenen bu alanın imar planında dere ıslahı, servis yolları ve yeşil alan olarak mutlaka ayrılması gerektiğini, bölgenin imar plan çalışmalarının henüz tamamlanmamış olması nedeniyle söz konusu alanların taşkın riskine maruz olması bakımından dava konusu isteğin reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, “… kazanma koşulları ve süresinin davacı şirket yararına gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulü ile karara ekli krokide A1 harfiyle işaretlenen 2529, A 2 ile belirlenen 455 ve B harfiyle işaretlenen 5767 m2'lik yüzölçümlü taşınmaz bölümlerinin aynı adanın son parsel numaraları ile davacı şirket adına tapuya kayıt ve tesciline” karar verilmesi üzerine hüküm davalılardan Ş.. B.., İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı, İSKİ Genel Müdürlüğü, DSİ Genel Müdürlüğü ve Hazine vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, kadastroda tespit dışı bırakılan taşınmaz bölümlerinin kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TKM'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince açılan tescil davasıdır.

Mahkemece, kazanma koşullarının davacı şirket yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi taşınmazın özel mülkiyete konu olacak yerlerden olup olmadığı bakımından da duraksama söz konusudur. Taşınmazın niteliğinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde araştırılıp belirlenmesi zorunludur. TMK'nun 713/1 fıkrasına dayalı olarak açılan davalar kamu düzeni ağırlıklı davalar olduğundan bir bakıma mahkemece her türlü araştırma ve incelemenin kendiliğinden yapılması zorunludur.

Taşınmaz bölümlerine komşu tapulamanın ve sayılı parsellerinin tespitleri 1969 yılında yapılmış olup, bu tarihten kabulüne karar verilen taşınmaz bölümlerinin tapulama sırasında tespit dışı bırakıldığı anlaşılmaktadır. Ne var ki söz konusu taşınmaz bölümlerinin ne niteliğiyle tespit dışı bırakıldığı Mahkemece Kadastro Müdürlüğü'nden sorulmamış ve bu konu üzerinde durulmamıştır. Bu nedenle teknik bilirkişiler O.. Ş.., N.. P.., R.. E.. ve N.. Ş..’ün rapor ve ekindeki krokinin onaylı örnekleri eklenmek suretiyle ½ ölçekli krokide sarıya taralı A1, A2 ve B harfleriyle işaretlenen taşınmaz bölümlerinin hangi tarihte ve ne niteliğiyle kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakıldığının ilgili kadastro müdürlüğünden sorulması, yazı cevabının dosyaya eklenmesi, bundan ayrı taşınmazlara komşu 3 pafta ve sayılı parsellere kadastro çalışmaları sırasıyla revizyon gören 22.12.1966 tarih ve yine 22.12.1966 tarih sıra nolu tapu kayıtlarının ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm geldi ve gittileriyle kayıt maliklerini ve pay oranlarını, iktisap sebeplerini gösterir biçimde ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması, öncesinin Osmanlıca olup Türkçeye çevrilmemiş ise bunların Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığı'ndan istenmesi, davacı şirketin kazanmayı sağlayan zilyetlikle taşınmaz edinme olanağının olup olmadığının saptanması açısından Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlanan şirket ana sözleşmesinin ilgili ticaret sicil memurluğundan getirtilerek dosya ile birleştirilmesi, bundan ayrı 06.11.2009 tarihinde davanın açıldığı gözetilerek bu tarihten geriye doğru en az 20 yıl öncesine ait (1979-1989 arası) iki ayrı zamanda çekilmiş yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığı'ndan, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise ilgili kadastro müdürlüğünden getirtilerek dosyaya eklenmesi, konunun uzmanı jeodezi ve fotogrametri uzmanı 3 harita mühendisi ile yerel bilirkişiler ve tanıklar aracılığıyla komşu parsellere ait tapu kayıtları, hava fotoğrafları ve kadastro müdürlüğünden istenen haritalar, uygulanmak suretiyle taşınmaz bölümlerinin hava fotoğraflarının çekildikleri ve kadastro paftalarının düzenlendikleri tarihlere göre kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı, imar ve ihyasının tamamlanıp tamamlanmadığı ya da hangi nitelikte bulundukları konularında uzman harita mühendislerinden gerekçeli denetime açık ve önceki raporları eleştirir biçimde rapor istenmesi, komşu parsellere tapu kayıtlarının taşınmazı yönünü ne gösterdikleri üzerinde durulması, teknik bilirkişilere krokileri üzerinde işaret ettirilmesinin sağlanması, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14/1

. maddesi gereğince zilyetlik maddi olaylardan olup, yerel bilirkişi, tanık ve her türlü delille kanıtlanmasının mümkün olduğu sadece davacı tarafın gösterdiği 2 tanığın yetersiz beyanlarına dayanılarak ve mahkemece yerel bilirkişi seçilmesi yoluna gidilmeyerek davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gözetilerek yerel bilirkişi ve tanıkların HMK’nun 243 ve 244. maddeleri gereğince davetiye ile keşif yerine çağrılmaları, uyuşmazlığın taşınmazlara ilişkin bulunması nedeniyle keşif yerinde dinlenilmeleri (HMK.m.259) beyanlar arasında çelişki bulunduğu takdirde HMK'nun 261. maddesi gereğince yüzleştirilmek suretiyle beyanlar arasındaki aykırılığın giderilmesi gerekmektedir.

Bundan ayrı, konunun uzmanı jeoloji biliminin değişik dallarından seçilecek 3 jeoloji mühendisi aracılığıyla keşif yerinde inceleme yaptırılması, dahili davalı DSİ vekilinin cevap dilekçesine ekli Çevre ve Orman Bakanlığı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 14. Bölge Müdürlüğü'nün acele ve günlüdür başlıklı 20.01.2010 tarih 120/6426 sayılı taşkından koruma ve kontrol konulu yazı cevapları ekindeki Bakanlar Kurulu'nun 04.08.1975 tarih ve 7/10454 sayılı kararının kapsamı ve bu karara ekli İstanbul-Kağıthane deresi taşkın sahasını gösterir vaziyet planı (kroki) aynı yazıya ve Bakanlar kurulu Kararına ekli paftanın jeoloji mühendisleri ile harita mühendisleri tarafından birlikte zemine uygulanması, DSİ vekili ile dahili davalı İski vekilinin cevap dilekçelerinde açıkladıkları hususlar ve savunmaları ile derenin her tarafından 25’er m2 lik dere mutlak koruma bandı ve benzeri hususlarda göz önünde bulundurularak dava konusu ve kabulüne karar verilen taşınmaz bölümlerinin derenin aktif yatağında, taşkın alanında ya da koruma bandı kapsamında kalıp kalmadığı, TMK'nun 715, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddesi kapsamında Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve TMK'nun 999. maddesi gereğince özel mülkiyete konu yapılabilecek yerlerden olup olmadığı dere ya da derelerin kar ve yağmur sularını taşıyan, taşkınlıkları ve sel felaketlerini önleyen doğal bir görevlerinin bulunup bulunmadığı hususlarında anılan bilirkişilerden gerekçeli, denetime açık ve taşınmazın niteliğini belirleyen hususlarda rapor alınması, TMK'nun 715, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C ve TMK'nun 999. maddeleri kapsamında kalan yerlerin kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinilmelerinin mümkün olmadığının düşünülmesi, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar 20 yıllık kazanma süresinin dolup dolmadığının hesaplanması dava konusu taşınmaz bölümlerinin kenarında bulunduğu dereler açısından ıslah çalışmalarının yapılıp yapılmadığının sedde çekilip çekilmediğini, seddelerin hangi tarihte ve hangi kurum ya da kurumlar tarafından yapıldığının bu seddelerin hangi tarihte tamamlandığını aynı zamanda ilgili kurumlardan sorularak yazı cevaplarının dosyaya eklenmesi, uyuşmazlığın çözümünde bu hususların gözönünde bulundurulması gerekir.

Öte yandan, davacı şirketin belgesizden taşınmaz edinip edinmediğini kadastro ve tapu müdürlüğü ile zilyetliğe dayalı tescil davası açıp açmadıkları hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulması, belgesizden edinilen taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile tapu kayıtlarının tapu sicil müdürlüğünden zilyetliğe dayalı olarak açılan tescil davaların ise bulundukları mahkemelerden getirtilerek dosyayla birleştirilmesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunun'un 14. maddesinde yer alan sınırlamalar bakımından değerlendirmeye alınması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken taşınmazın niteliği gözardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalılar Ş.. B.., İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı, İSKİ Genel Müdürlüğü, DSİ Genel Müdürlüğü ve Hazine vekillerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılardan Ş.. B..na, İSKİ Genel Müdürlüğü'ne, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na ve DSİ'ye ayrı ayrı iadelerine, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2045, Karar No: 2017/3614, Tarih: 31.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/2045 E.  ,  2017/3614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, kasten yaralama

HÜKÜM : TCK.nun 116/4, 119/1-a, 54, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası,

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 52/2, 53, 54. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezası,

TCK.nun 86/2, 86/3-c, 35, 53. maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası,

TCK.nun 106/2-a, 53, 54. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'ye yönelik eylemi ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutu sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A)- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkmesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine” şeklinde, değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B)- Sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs, silahla tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü sanığın alkollü olarak mağdur ...'a ait, mağdur ...'nin çalıştığı otele geldiği, otelin arka kapısını çalıp ...'in açmasını sağladığı, kapı açılınca ...'e silah tevcih ettiği ve ön kapıyı kilitlemesini istediği, ön kapıya yönelen mağdura doğru tabancayla bir el ateş ettiği, mağdurun isabet almadığı, bilahare olay yerine polis ekibinin gelmesiyle eylemine son verip kaçtığı anlaşılan olayda;

ba)- Sanığın mağdur ...'e yönelik eyleminin bir bütün halinde silahla tehdit suçunu oluşturduğu ve bu suçtan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, hem silahla tehdit hem de kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,

ba)- Sanığın mağdur ...'e yönelik eyleminin bir bütün halinde silahla tehdit suçunu oluşturduğu ve bu suçtan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, hem silahla tehdit hem de kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,

bb) Sanığın, açık bir rızaya gerek duyulmadan girilmesi mutad yerlerden olan ve TCK'nun 116/2. maddesi kapsamında bulunmayan otel lobisine girmekten ibaret eyleminin, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarını barındırmadığı nazara alınarak, unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

bc)- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3015, Karar No: 2006/5702, Tarih: 20.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/3015 E.  ,  2006/5702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 06.12.2005 tarih, 19833/24148 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), 20.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9766, Karar No: 2013/1265, Tarih: 30.01.2013

**6. Hukuk Dairesi         2012/9766 E.  ,  2013/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve %40 icra tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 29/06/2009 tarihli takip talebinde, 2008 yılı kasım ayı için bakiye 150 TL 2008 yılı Aralık ayından 2010 yılı Mayıs dahil 11.370 TL kira bedelini talep etmiş , 2008 yılı Aralık ayı kirasının 550 TL 2009 yılı kirasının da 660 TL olduğunu bildirmiş, dava dilekçesinde ise davalının, 2008 yılı Kasım ayından 2009 yılı Mayıs ayına kadar olan kira bedellerini ödemediği için aleyhine icra takibi başlattıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek takibe yapılan haksız itirazın iptalini ve takibin devamını istemiştir. Davalı kira borcunun bulunmadığını, taşınmazı Mart 2009 ayında tahliye ederek anahtarı apartman yöneticisine teslim ettiklerini, davacı yurtdışında bulunduğundan bazı ay kira paralarını banka havalesi ile bazı ayları da elden ödediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında, davada dayanılan ve hükme esas alınan 10/06/2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık yoktur. Davalı taraf kira bedellerini ödediğini ve Mart 2009 ayında tahliye ettiğini savunarak davacı asile yemin teklif etmiş, davacı yeminli beyanında; davalı tarafından 2008 yılı Kasım ayı kirası için 400 TL ödeme yapıldığını bunun dışında takibe konu aylar için elden ya da banka havalesiyle ödeme yapılmadığını bildirmiştir. Mahkemece takiple talep edilen 11.370 TL kira bedelinden, davacının yeminli beyanında bildirdiği 2008 yılı Kasım ayı kirası için yapılan 400 TL'lik ödeme düşülerek 10.970 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili dilekçesinde 2008 yılı kasım ayından 2009 yılı mayıs ayına kadar olan kira bedellerinin ödemediğini beyan ederek itirazın iptalini talep ettiği ve sözleşmede muacceliyet şartı bulunmadığı halde mahkemece talep aşılarak 2010 yılı Mayıs ayı dahil tüm takip tutarına yapılan itirazın iptaline ve bu alacak tutarı üzerinden faize karar verilmesi yerinde olmadığı gibi davacı alacaklı tarafından takip talebinde 2008 yılı Kasım ayı kira parası için yapılan 400 TL lik ödeme düşülerek 150 TL talep edildiği halde takip talebi dikkate alınmadan takip miktarından 400 TL'lik ödeme mükerrer olacak şekilde düşülmesi doğru değildir. Kabule göre de, talep edilen alacak hesap edilebilir likit bir alacak olduğu halde davacı lehine icra inkar tazminatına karar verilmemesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32805, Karar No: 2015/35900, Tarih: 24.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/32805 E.  ,  2015/35900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek, kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmaya uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe: