muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/35983, Karar No: 2019/8807, Tarih: 24.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/35983 E.  ,  2019/8807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, iftira

HÜKÜM : 1-TCK'nın 157/1, 62, 50/1-a, 52, 61/8 maddeleri gereğince mahkumiyet

2-TCK’nın 267/1, 62, 50/1-a, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve iftira suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün, duruşmaya katılan sanığın yüzüne karşı 03/12/2014 tarihinde açıklandığı, sanığın yüze karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1 maddesinde belirtilen 1 haftalık süre geçtikten sonra 11/12/2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca, temyiz talebinin süre yönünden; REDDİNE, 24/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17170, Karar No: 2012/25092, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/17170 E.  ,  2012/25092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Bakanlık, teftiş kurulu başkanlığı tarafından... Özel Sevgi Dünyası Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen 03.04.2009 tarihli soruşturma raporuna göre, kurumun programında olmamasına rağmen 6 öğrenciye, raporunda yazan program dışında Ekim 2007-Mayıs 2008 tarihleri arasında özel eğitim verildiği tespit edildiğini ve tahakkuk eden 8.318,16 TL nın fazladan alındığının anlaşıldığını, ayrıca Özel Eğitim Kurumları Kanunu'nun 13/3. maddesine aykırı olarak 2007 Aralık, 2008 Ocak, Şubat, Nisan ve Mayıs ayları arasında öğrenci sayısının % 3'ünden az olmamak üzere ücretsiz öğrenci okutma yükümlülüğüne de uymadığını ve böylelikle 5 öğrenci karşılığı 1.563,84 TL nın da fazladan alındığının tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalının haksız yere aldığı 9.807,89 TL nın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, tarafların kamu hizmeti yürütmekle yükümlü bulunan kuruluşlar olduğu, davalının öğrenci okutma şartlarına uyup uymadığı, kamu hizmetinin yöntemine uygun yürütülüp yürütülmediği hususuyla ilgili tayin ve tespitlerin idari yargı yerlerine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Bakanlık, davalının programında olmamasına rağmen 6 öğrenciye, raporunda yazan program dışında eğitim verildiğinin tespit edildiğini ve Özel Eğitim Kurumları

Kanunu'nun 13/3. maddesine aykırı olarak 2007 Aralık, 2008 Ocak, Şubat, Nisan ve Mayıs ayları arasında öğrenci sayısının % 3'ünden az olmamak üzere ücretsiz öğrenci okutma yükümlülüğüne uymadığını ileri sürerek davalı tarafından fazladan tahsil edilen paranın iadesi için eldeki davayı açmıştır. Davayı ... Bakanlığı açtığına göre, idari yargıda kişi aleyhine dava açılması mümkün olmadığından mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle davanın görev yönünden reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 7.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4696, Karar No: 2024/9213, Tarih: 09.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4696 E.  ,  2024/9213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2022/362 E., 2023/324 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2015 tarihli ve 2014/194 Esas, 2015/160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkumiyet kararları verilmiştir.

2.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 09.05.2022 tarihli ve 2018/1902 Esas, 2022/7636 Karar sayılı kararı ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2022/362 Esas, 2023/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi, eksik incelme ile hüküm kurulduğuna, zamanaşımı süresinin dolmadığına, sanığın temyiz istemi, atılı suçun oluşmadığına, mağdur olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçu Yönünden

Sanığa yüklenen sahte fatura düzenleme suçu için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin b fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinden hüküm tarihine kadar zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

B. 2011 Ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçları Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin b bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve kesen son sebep olan 10.04.2015 tarihli mahkumiyet kararından hüküm tarihine kadar gerçekleştiği, bu nedenle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

A. 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2022/362 Esas, 2023/324 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. 2011 Ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçları Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2022/362 Esas, 2023/324 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19957, Karar No: 2016/2441, Tarih: 17.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/19957 E.  ,  2016/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin 22.11.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Katılanın sanıktan 1989 yılında aldığı 19.000 TL borcuna karşılık olarak imzalayarak verdiği açık senedin sanık tarafından aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak 126.000.000 eski Türk lirası bedelli olarak doldurulup icraya verildiği bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen kamu davasında, sanığın savunmalarında, suça konu senedi katılandan 1989 yılında aralarındaki borç ilişkisi nedeniyle aldığını, senedin üzerini kendisinin doldurduğunu, asıl alacağının 19.000 TL olduğunu ve senedi neden 126.000.000 TL olarak doldurduğunu bilmediğini beyan ettiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın üzerine atılı açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu işlediği kendi ikrarı ile sabit olmasına karşın, mahkumiyeti yerine yazılı delil bulunmadığı gerekçesi ile beraatine karar verilmesi

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/519, Karar No: 2014/24460, Tarih: 02.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/519 E.  ,  2014/24460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 50/4-1a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, anılan hükmün uygulanması konusundaki takdirin mahkemeye ait olması karşısında, tebliğnamedeki bozma nedenine iştirak edilmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23593, Karar No: 2014/19720, Tarih: 29.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/23593 E.  ,  2014/19720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30346, Karar No: 2017/3042, Tarih: 15.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/30346 E.  ,  2017/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Suça sürüklenen çocuk için 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu olarak görevlendirilen müdafii, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan hüküm kurularak aynı Kanun'un 188/1. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Dosya arasına alınan sosyal inceleme raporunda, suça sürüklenen çocuk hakkında Kocaeli Devlet Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu'nun 14.05.2009 tarih ve 1136 sayılı raporunun bulunduğu ve bu rapora göre, suça sürüklenen çocukta, hafif düzeyde mental retardasyon olduğu ve özür durumuna göre vücut fonksiyonunda kayıp oranının % 50 olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alındıktan sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15373, Karar No: 2019/2025, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15373 E.  ,  2019/2025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8207, Karar No: 2019/12599, Tarih: 21.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/8207 E.  ,  2019/12599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanıklar ..., ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, TCK'nın 158/1-j,son,62 ve 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet (ayrıca sanıklar ... ile ... hakkında TCK'nın 43.maddesinin tatbiki)

2-Sanıklar ...,... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan,TCK'nun 207/1, 43/1, 62 ve 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet

Sanıklar ..., ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümleri, katılan vekili, sanık ... ile müdafisi, sanık ... müdafisi, sanık ... ile müdafisi tarafından; sanıklar ... ve ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümleri katılan vekili, sanık ... ile müdafisi ve sanık ... ile müdafisi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 29/05/2012 gün ve 2012/Bşk-28 Esas ve 2012/28 Karar sayılı kararında da belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” hükmüne yer verilmiştir.

Sanıklardan ...'in katılan bankanın ... Şubesi'nde görev yaptığı, söz konusu şubede bir kısım kredilerin usulsüz olarak kullandırıldığına ilişkin alınan duyumlar üzerine 25/05/2007 tarihli müfettiş raporunda, bireysel kredi sözleşmesi düzenlemesinden borçlu ve kefil imzalarının atılmasından sorumlu sanık ...'in, müşteki Arzu'nun gerçekte kullanmadığı halde sanıklar ... ve ... ile birlikte diğer sanık ... Horoz'a banka dışında kredi başvurusuna dair belgelerin düzenlettirilerek, diğer sanıkların hazırlamış olduğu sahte imzalı kredi sözleşmesini kabul etmek suretiyle 4.000,00 TL'lik kredi açılıp kullandırıldığı; yine müşteki ...'ın gerçekte kullanmadığı halde sanık ...'nın kredi başvurusuna dair belgeleri düzenleyerek bu kişi adına sahte imza attırılmak suretiyle sanık ...'in sorumlu olduğu krediler bölümünden 4.000,00.TL'lik kredinin kullandırıldığı, daha sonra sanıklardan ...'ın kullandığı 15/03/2006 tarihli ve 3.500,00 TL bedelli kredi tesisine ilişkin sözleşmede şikayetçiler ... ve ...'un gerçekte kefil olmadıkları halde yine sanık ...'un yardımı ve yönlendirmesiyle belgelerin hazırlanıp şikayetçiler adına sahte imza attırılmak suretiyle, kredi kullanıldığı, böylece sahte imzalarla tahsis edilmemesi gereken kredilerin tahsis edilmesinin sağlandığı ve bankanın zararına kendi yararlarına haksız menfaat temin ettikleri şeklinde sübutu kabul edilen eylemlerinin, 5411 sayılı Kanun'un 160. maddesinde düzenlenen zimmet suçu kapsamında kalacağı anlaşılmakla,

İddianame ve mahkeme gerekçesindeki anlatım ve nitelendirme, tavsifin ağırlığı ve Yargıtay Kanunu'nun değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (7.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye GÖNDERİLMESİNE, 21/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3252, Karar No: 2022/10054, Tarih: 02.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3252 E.  ,  2022/10054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce davacı idarenin talebi yönünden yapılan inceleme ile 2020/2386 Esas 2021/2658 Karar sayılı 20.10.2021 tarihli kararında ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin 26.10.2021 tarihli dilekçesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce bir kısım davalılar vekilinin istinaf talebinin sehven incelenmediğinden bahisle 6100 sayılı HMK'nın 305/A gereğince tarafların tüm istinaf taleplerini kapsar şekilde yeniden incelenerek 12.11.2021 tarihli ek karar ile davacı idare ile bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden bir karar verilmek üzere mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz talebi yönünden 25/01/2022 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettikleri ve dosya içerisinde bulunan vekaletname içeriklerinden vekilin temyizden feragat etmeye yetkili olduğu anlaşıldığından, vaki feragat nedeniyle bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine,

Davacı idare vekilinin temyiz talebi yönünde ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 20.10.2021 tarihli kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği, tarafların istinafının değerlendirildiği 12.11.2021 tarihli ek kararın da dosyanın ilk derece mahkemesine yeniden değerlendirilmek üzere gönderme kararı verildiğinden dosyanın ilk derece mahkemesine İADESİNE, 02/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4129, Karar No: 2018/617, Tarih: 07.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/4129 E.  ,  2018/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... (... İletişim Yayıncılık A.Ş.) aleyhine 05/01/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dosya içeriğinden, davalının adının cevap dilekçesine göre gerekçeli kararda eksik yazılmış olduğu anlaşılmakla birlikte, bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı şirkete ait... adlı internet sitesinin 09/12/2011 tarihli yayınında yer alan “7 Kişilik ‘Yardım’ Şebekesi Çökertildi” başlıklı haberin gerçeği yansıtmadığını, asılsız ve hukuka aykırı olduğunu ve davacının kişilik haklarına saldırı içerdiğini belirterek, oluşan manevi zararının davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; haberin kaynağının ... Haber Ajansı olduğunu, ajansa abone olan tüm basın yayın organlarına servis edildiğini, haberin güncel ve görünür gerçeğe uygun olduğunu belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.Mahkemece; dava konusu haber başlığının değer yargısını aşan ve suç ithamı içeren bir ifade olduğu, habere konu edilen kişiler hakkında henüz suçu işlediklerine dair bir yargı kararı olmadığı ve basının eleştiri özgürlüğü sınırlarını aşarak somut suç ithamı içeren bir şekilde haberi yayınladığı, somut olayda üstün tutulması gereken değerin davacının özel hayata saygı ve kişilik haklarının korunması ilkeleri olduğu ve yayın nedeniyle davacının kişilik haklarının zarar gördüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. Maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence