muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/964, Karar No: 2020/447, Tarih: 05.11.2020

Sanığın tüm aşamalarda istikrarlı bir biçimde; madde bağımlısı olduğunu, suç konusu uyuşturucu maddeyi kullanmak amacıyla satın aldığını savunması, ele geçirilen net 59,5 gram esrarın miktar itibarıyla kişisel kullanım sınırları içinde kalması, suç konusu uyuşturucu maddenin aracın görünür yerinde ve poşet içerisinde tek parça hâlinde ele geçirilmiş olması, uyuşturucu maddenin yanında bir miktar koparılmış kitap sayfaları ile toplam 20 adet tütün sarma kâğıdı ele geçirilmiş olmasının, sanığın suç konusu esrarı satmak ya da başkasına vermek amacıyla bulundurduğuna, diğer bir ifadeyle uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin tek başına yeterli delil sayılmasının mümkün olmaması, sanığın savunmalarını doğrular şekilde idrar ve kan örneklerinde esrar etken maddesinin tespit edilmesi ve bu bağlamda sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı bir soruşturma yürütülerek Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığınca 24.02.2015 tarih ve 1034-90 sayı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesi, 06.01.2015 tarihli üst ve güvenlik arama tutanağına göre; sanığın üzerinden yalnızca bir adet çakmak, bir adet ip, bir adet bıçak ve bir paket sigara ele geçirildiğinin anlaşılmasına karşın, Yerel Mahkemenin “...Sanığın üzerinde uyuşturucudan elde edildiği değerlendirilen çeşitli banknotlar halinde ele geçirilen 2 adet 20 TL, 3 adet 10 TL ve 2 adet 5 TL olmak üzere toplam 80 TL ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde...” şeklindeki, dosyadaki mevcut bilgi ve belgelerle çelişen, somut olaya ilişkin hiçbir tutanakta yer almayan, gerçekleşmemiş bir tespite dayanması ve bu hususu da suçun sübutuna esas alması, yine başka tarihlerde ele geçirilen uyuşturucu maddeler nedeniyle sanık hakkında Ceyhan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin farklı esaslarına açılan ve Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) üzerinden yapılan incelemeye göre de; hâlen Özel Daire arşivinde bulunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin derdest dava dosyalarının, “...Sanık hakkında defaten atılı suçla ilgili soruşturma işlemi yapıldığı...” şeklindeki gerekçeyle Yerel Mahkemece atılı suçun sübutu bakımından mevcut kanıtlar arasında sayılmasının, suçluluğunun ispatı için maddi bir bulgu olarak kabul edilmesinin ve sanığın atılı suçu işleyip işlemediğinin değerlendirilmesinde esas alınmasının, ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri olan, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kurala aykırı olması karşısında; soyut nitelikte olan ve kim tarafından yapıldığı belli olmayan ihbar dışında, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin savunmasının aksine, suç konusu uyuşturucu maddeyi ticari bir amaçla bulundurduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Ceyhan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 tarihli ve 61-95 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 05.11.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15867, Karar No: 2013/14355, Tarih: 25.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15867 E.  ,  2013/14355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk ve Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, nüfusta anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davanın nesebin düzeltilmesi talebini içerdiği ve yargılama görevinin Aile Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, davanın gerçek durumu göstermeyen yanlış nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacılar, davalıların müşterek çocuklara olan "Burak'ın" kendi çocuklarıymış gibi kaydedildiğini bildirerek, nüfus kaydındaki anne ve baba adının davalılar olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin l/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının ilgili asliye hukuk mahkemesinde açılacağı açıkça hükme bağlanmıştır. Bu nedenle anılan madde uyarınca davanın Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından görülüp, sonuçlandırılmadı gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.'nın 21.; ve 22. maddeleri gereğince Tekirdağ 2 Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21073, Karar No: 2017/1021, Tarih: 06.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/21073 E.  ,  2017/1021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava dilekçesi davalı kadına 15.07.2013 tarihinde tebliğ olmuş, davalı kadın davaya cevap verme süresi geçtikten sonra ilk defa 04.03.2014 tarihinde sunduğu dilekçesinde maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) ile yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davalı kadının dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında yer almayan maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası istekleri, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Bu durumda davacı erkeğin açık rızası bulunmadığına ve ıslah da söz konusu olmadığına göre, davalı kadının bu talepleri artık incelenemez. O halde, kadının maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.02.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/21133, Karar No: 2012/6169, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/21133 E.  ,  2012/6169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı ... ...'e ait tekstil fabrikasını 12.08.2004 tarihli sözleşme ile kiraladığını, 15.10.2004 tarihinde de alt kira sözleşmesi ile dava dışı ... ...'e kiraya verdiğini, ... ...'in taşınmazdan tahliye edildiğini, taşınmazı halen kendisinin kullandığını, ... ...'in borçları nedeniyle elektriğin kesildiğini belirterek; muarazanın meni ile öncelikle 10000003520 abone numarası ile davalı kuruma abone olan taşınmaza yeniden elektrik bağlanmasını, bu mümkün olmazsa adına yeni abonelik tesisine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı ile davalı arasındaki muarazanın men'ine, ... İli Merkez ...Köyü'nde bulunan 593 nolu davacının kiracısı olduğu taşınmaza yeniden elektrik verilmesi veya yeniden elektrik verilmesi mümkün değil ise davacı adına yeniden elektrik aboneliği tesisine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 1. maddesinde, yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “bu kanun 1.maddesinde belirtilen amaçlara mal ve hizmet piyasasında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. 3. maddesinde mal alışverişine konu olan taşınır eşyayı konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere 2011/21133-2012/6169

hazırlanan yazılım, ses görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı, konu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunun gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiye ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

hazırlanan yazılım, ses görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı, konu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunun gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiye ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayıl yasa kapsamında kaldığının kabulü için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut olayda uyuşmazlık tekstil fabrikasında alt kiracının elektrik borcunu ödememesi nedeniyle kesilen elektriğin yineden bağlanması veya yeniden işyeri aboneliği kurulması talebine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık 4077 sayılı yasa kapsamında değildir. Bu durumda davaya bakmaya genel mahkemeler görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi, yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde tüketici mahkemesi sıfatıyla hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte gösterilen nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 2.bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan 5,55 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 13.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3012, Karar No: 2019/2682, Tarih: 13.05.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/3012 E.  ,  2019/2682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye azmettirme, kasten öldürmeye yardım, yardım ve bildirim yükümlülüğünü ihlal, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; kasten öldürme suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

2- Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye azmettirme suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

3-Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye azmettirme suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

4-Sanık ... hakkında; Yardım ve bildirim yükümlülüğünü ihlal suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-b maddesi uyarınca beraat,

Kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

5-Sanık ... hakkında; Kasten öldürmeye yardım etme suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

6-Sanık ... hakkında; Kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nin 62, 52/2, 53, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis, 1000TL adli para cezası,

7-Sanık ... hakkında; Kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nin 81/1, 39/2-c, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında yardım ve bildirim yükümlülüğünün ihlali suçundan mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, yetkisinin bulunmaması nedeniyle CMUK’un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’nu kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık, sanık ... hakkında maktul ...’nun öldürülmesine yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet, sanıklar ... ve ... hakkında maktulü öldürmeye azmettirme, sanık ... hakkında maktulü kasten öldürme, sanıklar ... ve ... hakkında maktülün öldürülmesine yardım etme, sanık ... hakkında yardım ve bildirim yükümlülüğünün ihlali suçlarından kurulan beraat kararlarının incelenmesinde,

1) Sanık ...’in maktule yönelik eyleminden TCK’nin 37/1, 81, 29. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, esas hakkındaki mütalaada da aynı maddeler uyarınca cezalandırılması talep edildiği halde ek savunma hakkı tanınmadan aynı Kanunun 29. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle,

2) Sanık ...’nin maktule yönelik eyleminden TCK’nin 37/1, 81, 29. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, esas hakkındaki mütalaada ise CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraati talep edildiği halde ek savunma hakkı tanınmadan aynı Kanunun 81, 39. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ... ve ... müdafileriyle Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle sair cihetleri incelenmeyen, sanık ... hakkında maktul ...’nu kasten öldürme ve sanık ... hakkında maktul Murat Sinan

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ... ve ... müdafileriyle Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle sair cihetleri incelenmeyen, sanık ... hakkında maktul ...’nu kasten öldürme ve sanık ... hakkında maktul Murat Sinan

’nun öldürülmesine yardım etme suçlarından kurulan hükümlerin bu nedenlerle, diğer hükümlerin ise irtibat nedeniyle, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/05/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

13/05/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Orhan Uzun'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yüzüne karşı 16/05/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2007/2287, Karar No: 2007/3607, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2287 E.  ,  2007/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mal satım işinden kaynaklanan alacak için yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 07.04.2004 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/03/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9311, Karar No: 2019/1574, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/9311 E.  ,  2019/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1291, Karar No: 2014/21113, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1291 E.  ,  2014/21113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar davalılar vekillerine yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçaları eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davalılar vekillerine, davalı ... Rehabilitasyon Ve Eğitim Merkezi vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacı vekiline HUMK‘un 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35912, Karar No: 2013/22149, Tarih: 30.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/35912 E.  ,  2013/22149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü

I-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından; suça sürüklenen çocuk Yasin hakkında kasten yaralama suçundan; sanık ... hakkında yakınan ...'e yönelik kasten yaralama suçu hariç olmak üzere diğer yakınan sanıklara yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan düşme hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında, yakınan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan düşme hükmünün temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Dosya içeriğine göre, yakınan sanıklar ..., ... ve ...' ün soruşturma aşamasındaki ifadelerinde, sanık ...' ın, yakınan ...' in başına taş atarak yaraladığını beyan ettikleri, dosyada mevcut Niğde Devlet Hastanesinin 06/05/2009 ... ve 784 sayılı raporunda yakınan ...' in Kulak burun boğaz uzmanı muayenesinde, yüzde ... ize neden olmayacağının, vücudunda kemik kırılması bulunduğunun, basit tıbbi müdahale ile iyileşmeyeceğinin belirtildiği, aynı hastane tarafından düzenlenen 27/05/2009 tarihli raporda ise, yüzde ... izin beş ay sonra değerlendirilmesi gerektiğinin, vücudunda kemik kırılması bulunmadığının, basit tıbbi müdahale ile iyileşeceğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında; her iki rapor arasında çelişki olduğu dikkate alınarak, yakınan ...' in tüm tedavi evrakları ile Adli Tıp Kurumundan yüzde ... iz bulunup bulunmadığı, vücudunda kemik kırığı bulunup bulunmadığı ve mevcut yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilmediği hususunu da kapsar şekilde raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun ve mahkemenin görevli olup olmadığının da belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/09/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.