muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5677, Karar No: 2012/7132, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5677 E.  ,  2012/7132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eczane ile SGK arasındaki tip sözleşmeden kaynaklanmakta olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26796, Karar No: 2017/19709, Tarih: 09.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/26796 E.  ,  2017/19709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 158/1-f-son, 52, 53. maddeleri gereği mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün, Segbis sistemi yolu ile duruşmaya katılımı sağlanan sanığın yüzüne karşı 03/03/2015 tarihinde açıklandığı, sanığın yüze karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1 maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 01/04/2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23859, Karar No: 2024/2594, Tarih: 28.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/23859 E.  ,  2024/2594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/84 E., 2016/102 K.

SUÇLAR : İş ve çalışma hürriyetinin ihlali, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda esas ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;

1. Sanık hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 3 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2021 tarih ve 2016/241166 sayılı Tebliğnamesiyle hükümlerin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin; üzerine atılı suçları işlemediği halde 8 yaşındaki tanık beyanıyla mahkumiyetine karar verildiği, kendisinin mağdur olduğu, savunmasının dikkate alınmadığı, bu nedenlerle mahkumiyet hükümlerinin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanık ile katılanın fırıncılık işiyle uğraştıkları, olay günü ekmek dağıtıcısı olarak çalışan katılanın araçla seyir halindeyken, aynı mahallede bulunan başka bir fırını işleten sanığın kullanmakta olduğu minibüsle katılanın önünü kestiği, katılanın yanına giderek "Senin a...na koyarım." diyerek hakaret ettiği ve katılanın ekmek dağıtmasını engellemek amacıyla da "Girmeyeceksin bu köylere, senin ağzını burnunu kırarım, Türkeli'ye geldiğinde seninle görüşeceğiz." diyerek iş ve çalışma hürriyetini ihlal ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı iş ve çalışma hürriyetinin ihlali ile hakaret suçlarından ayrı ayrı mahkumiyeti yönünde hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalardaki samimi ve istikrarlı anlatımları ile Mahkemece dinlenildiği tarihte 11 yaşını tamamlamış olan tanık S.S.'nin beyanının, katılanın anlatımıyla uyumlu olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı mahkumiyetine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Hususlar Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek, tekerrüre esas sabıkası bulunduğu gerekçesiyle seçenek yaptırım içeren her iki suç yönünden hapis cezasının belirlenmesi ve bu cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi nedeniyle hükümler hukuka aykırı bulunmuş ve yukarıda açıklanan nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1144, Karar No: 2020/2698, Tarih: 17.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1144 E.  ,  2020/2698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adet ve tahsisleri gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e ve 39/1. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Biga Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2013 tarihli ve 2011/356 esas, 2013/112 sayılı kararının Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21/11/2013 tarihli ve 2013/25069 esas, 2013/27349 karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip yeniden yapılan yargılama sonunda, sanığın gece vakti adet ve tahsisleri gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143/1, 39/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/4. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Biga Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2014 tarihli ve 2013/521 esas, 2014/367 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19.12.2019 gün ve 14826 - 2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2020 gün ve 2019/136175 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, mağdurun işyerinin önüne açığa park ettiği ve mağdurun 23/06/2011 tarihli ifadesine göre kontak anahtarı üzerinde bulunan kamyonunu bulunduğu yerden diğer sanık ...'in alması, sanık ...'un da asıl fail Recep'e yardım etmesi şeklinde gerçekleşen olay nedeniyle verilen kararın, diğer sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 17/10/2016 tarihli ve 2016/4902 esas, 2016/13813 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, sanık ...'un asıl failin suç işlemek kararını kuvvetlendirmek suretiyle işlenmesine yardım ettiği atılı suçun; kapıları açık, kontak anahtarı üzerinde bulunan ve açıkta bırakılan aracın hırsızlanması şeklinde gerçekleştiğinden basit hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya içeriğine, toplanan delillere ve oluşa göre; mağdurun iş yerinin önüne açığa park ettiği ve 23.06.2011 tarihli mağdur ifadesine göre kontak anahtarı üzerinde bulunan kamyonunu çalan diğer sanık ...’in, suç işleme kararını kuvvetlendirmek suretiyle atılı suça yardım eden sanık ...’in eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 141/1, 143/1, 39/1-2(a) maddelerine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden; sanık ... hakkında, yazılı şekilde TCK’nın 142/1-e, 143/1, 39/1. maddeleri uyarınca hüküm kurulması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (BİGA) Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 18.07.2014 tarihli ve 2013/521 E., 2014/367 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 17/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6610, Karar No: 2010/9897, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/6610 E.  ,  2010/9897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 19.01.2006 gün ve 2005/7825-2006/153 sayılı bozma kararında özetle: "Dava konusu taşınmazın hangi nedenle tespit dışı bırakıldığı araştırılarak, paftanın getirtilerek usulüne uygun orman araşştırması yapılması, eski ve ... tarihli ... fotoğraflarından kulllanım durumunun saptanması, Kadastro Yasasının 14. ve 17. maddelerindeki zilyetlikle taşınmaz edinme koşalları da araştırarak sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, 05.11.2008 tarihli krokide (M)=5790.75 m2 ve (N)=10798.38 m2 kısımlarının davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. Maddesi hükmü uyarınca tapusuz taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu İmamoğlu Köyünde dava tarihinden önce 1744 Sayılı Yasaya göre 03.04.1979 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. Madde uygulaması bulunmaktadır. Daha sonra 14.12.1987 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu ise 1981 yılında 766 Sayılı Yasaya göre yapılmış ve 05.08.1981'de kesinleşmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, dava konusu taşınmazın bulunduğu İmamuşağı Köyünde 1979 yılında 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan orman sınırlandırmasında, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin kısmen orman sınırları dışında bırakıldığı, taşınmazlardan (N) harfi ile gösterilen bölümün 1958 tarihli memleket haritasında orman sayılan yeşil alanda kaldığı, (M) harfli bölümün ise açık alanda kaldığı, eğiminlerin yüksek olduğu, 1981 yılında yapılan arazi kadastrosunda ise paftasına orman yazılarak tapulama harici bırakıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılan tahdit uygulaması yetersiz ise de; dava konusu taşınmazların keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde; üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri ile 40-50 yaşlı meşe ağaçlarının bulunduğu, genel görünüm itibarıyla taşlık ve ... olup zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğu anlaşıldığından bu durum sonuca etkili görülmemiştir.

Hükme dayanak yapılan jeolog ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda çekişmeli taşınmazın öncesinin keletelik arazi olduğu, keşifteki bulgu ve incelemelere taşınmazın genel görünümü itibarıyla taşlık ve ... olduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve ... alanların temizlenmediği, dar kelete alanlarından açığa çıkan ... parçalarının bir kısmının kenarlara atılması ve üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığı açıklanmıştır. Bu tür yerlerde 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığı, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, dava tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık, ... ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu M.Y.'nın 715/2. ve 3402 Sayılı Yasanın 16/C maddeleri gereğince Devletin hüküm ve tasarrufu altında ... olup, tescil ve sınırlandırmaya ve hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Öte yandan, dava konusu taşınmazın üzerinde 40-50 yaşlı meşe ağaçları bulunduğu tespit edilmiştir. Dairemizde temyiz incelemesi yapılan dosyalarda raporları hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, “meşe ağacı tohumunun, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmediği, dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ağaçlarının daha önceki yıllarda tahrip edildiği, daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ağaçlarının meydana geldiği" şeklindeki bilimsel açıklamalar da nazara alındığında, taşınmazların öncesinin orman olduğu anlaşıldığından, mahkemece davacı gerçek kişilerin davasının reddine karar verilmesi gerekirken, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı gerçek kişiler yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek, taşınmazın krokide (M) ve (N) harfleri ile gösterilen bölümlerinin davacı gerçek kişiler adlarına tapuya tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 12/07/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13916, Karar No: 2013/14873, Tarih: 29.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/13916 E.  ,  2013/14873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.03.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacılar, 10312 parsel sayılı taşınmaz yararına, davalılara ait 5842 ve 6977 parsel sayılı taşınmazlar ile dere yatağı üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir. Davalının temyizi üzerine karar Dairemizin 28.03.2012 tarihli ilamıyla ve ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, geçit hakkı tesis edilebilecek tüm alternatiflerin Menderes dere yatağı içinde kalması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilirkişi rapor ve krokisine göre davacıların mutlak geçit ihtiyacı içinde oldukları, bozma ilamı doğrultusunda uzman bilirkişilerden alınan ek rapora göre tüm alternatiflerin araştırılmasına karşılık dava konusu taşınmazdan kadastral yola ulaşılabilmesi için dere yatağından geçilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, dere yatağından köprü kurulmak suretiyle geçit hakkı tesisinin mümkün olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2416, Karar No: 2019/5544, Tarih: 16.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2416 E.  ,  2019/5544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 14/11/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, tedavi ve denetimli serbestlik işleminin kaldığı yerden devamına ilişkin... 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2017 tarihli ve 2017/476 esas, 2017/1724 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2017 tarihli ve 2017/948 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 21/11/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 08/01/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin infazı aşamasında, şüphelinin yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda,... 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2017 tarihli ve 2017/476 esas, 2017/1724 sayılı kararı ile “sanığa yeniden tebligat yapılması ve bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında dava açılması gerektiği” şeklindeki gerekçeye dayanılarak kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle “denetimli serbestlik kararının kaldığı yerden devamına” karar verildiği,

4- Sanığın bu karara karşı itiraz etmesi üzerine... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2017 tarihli ve 2017/948 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda

mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen tedavi ve denetimli serbestlik işleminin infazının kaldığı yerden devamına dair karar verilmesi karşısında, itirazın bu yönden kabulüne karar verilmesi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek,... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2017 tarihli ve 2017/948 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada, "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, sonucu bakımından aynı amaca yönelik olsa da CMK’nın 223. maddesinde karar ve hüküm türleri arasında sayılmayan “denetimli serbestlik kararının kaldığı yerden devamına” dair karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan itirazın bu nedenle kabulü yerine reddine karar verilmesi yasaya aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

D) Karar : Açıklanan nedenlere göre; tedavi ve denetimli serbestlik işleminin kaldığı yerden devamına ilişkin... 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2017 tarihli ve 2017/476 esas, 2017/1724 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2017 tarihli ve 2017/948 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 16.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29319, Karar No: 2011/26942, Tarih: 06.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/29319 E.  ,  2011/26942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dosya incelemesinde, kararı temyiz eden davacı vekili Avukat Neşe Kumru'nun vekaletnamesinin bulunmadığı görülmüştür. Adı geçen avukatın vekaletnamesinin ilgilisinden temin edilerek birlikte gönderilmesi için  dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.