muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6297, Karar No: 2012/19470, Tarih: 25.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/6297 E.  ,  2012/19470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük ve Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle, temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk etmiş bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, zaptedilen dava konusu bandrolsüz kitap kapağı ve kitapların hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunun 138. maddesiyle değişik 71. maddesinin 1. fıkrasının 1. bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu kitapların 5846 sayılı kanunun 71/1. maddesi delaletiyle TCK 54/4. maddesi uyarınca ZORALIMINA, 25.06..2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11879, Karar No: 2011/4502, Tarih: 18.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11879 E.  ,  2011/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07.05.2009 tarih ve 2009/66 - 2009/122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı ...Ş. vekili ve davalı TPE Başkanlığı vekili tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tüm dünya çapında tanınmış SURPRISE markasının sahibi olduğunu, markanın KINDER markası ile yada tek başına muhtelif tescillerle korunduğunu, SURPRISE markasının dünya çapında 50’den fazla ülkede, KINDER SURPRISE markasının 100’den fazla ülkede tescilli olduğunu, davalı ...Ş.'nin 24.5.2004 gün ve 2004/14863 sayı ile ÜLKER GOLF SÜRPRİZ OYUNCAKLI DONDURMA şekil ibaresi için diğer davalı Enstitüye müracaat ettiğini, müvekkilinin itirazının Markalar Dairesi Başkanlığınca başvurunun itiraza gerekçe olarak gösterilen markalar ile aynı yada benzer olmadığı ve karıştırılma ihtimalinin de bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiğini, bu karara karşı YİDK nezdinde yapılan itirazında reddedildiğini, oysa markadaki temel unsurun SURPRISE ibaresi olduğunu, bu ibare dışındaki unsurların ayniyet ve iltibası önlemeye yetmediğini, davacının daha öncede tescil için yaptığı müracaatların mahkeme aracılıyla iptal edildiğini, davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK'nun 21.3.2005 gün ve 2005-M-687 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescil edilen ÜLKER GOLF OYUNCAKLI DONDURMA şekil markasının tümüyle hükümsüzlüğüne veya tescilden SÜRPRİZ ibaresinin çıkarılmasına, bu talepler uygun görülmez ise, 556 sayılı KHK'nin 5/2.maddesi uyarınca, davalının SÜRPRİZ ibaresi üzerinde inhisari hak sahibi olmadığına dair tescil belgesi üzerine şerh verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İşbu dava dosyası ile birleşen Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2005/961-2006/1 sayılı dava dosyasında, davacı vekili, davalının 28.sınıf yönünden tescili ile ilgili olarak açılan davanın derdest olduğu ayrıca 30.sınıf emtialar yönünde aynı markanın ilan edildiğini, TPE nezdinde yapılan itiraz başvurularının redle sonuçlandığını ileri sürerek, asıl davada ileri sürülen nedenlerle YİDK'nun 29.11.2005 gün ve 2005-O-269085 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescil edilen ÜLKER GOLF OYUNCAKLI DONDURMA şekil markasının tümüyle hükümsüzlüğüne veya tescilden SÜRPRİZ ibaresinin çıkarılmasına, bu talepler uygun görülmez ise, 556 sayılı KHK'nin 5/2.maddesi uyarınca, davalının SÜRPRİZ ibaresi üzerinde inhisari hak sahibi olmadığına dair tescil belgesi üzerine şerh verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının markasını Türkiye’de 13.10.1989 tarihinde, müvekkilinin de 10.8.1989 tarihinde tescil ettirdiği, bu şekilde müvekkilinin üstün hak sahibi olduğunu, davacı ile aralarında kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiş, karşı dava olarak da, davacının SURPRISE markasının tanınmış marka olduğuna dair davalı nezdinde verilen karar ve yapılan işlemlerin tek taraflı olması nedeniyle, ...adına TPE nezdinde kayıtlı SURPRISE unsurlu markaların tamamının veya herhangi birinin Tanınmış marka olarak kayıt ve kabul olunması yolunda TPE tarafından tesis ve tescil edilmiş işlemlerin hukuka aykırı olması nedeniyle iptallerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, davacının asıl ve birleşen davaların kabulü ile, TPE YİDK’nun 2005/M-687 ve 2005/M-4543 sayılı kararlarının iptali ile davalı ... adına tescilli 2004/14863 sayılı markanın “ her türlü malzemeden yapılmış oyuncaklar” emtiaları yönünden, 2004/14863 sayılı markanın “dondurmalar, buz kremler ve yenilebilir buzlar” emtiaları yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, karşı dava hakkında verilen hüküm, davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddedilmesi nedeniyle kesinleştiğinden yeniden hüküm kurmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı ...vekili ile davalı TPE vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı-karşı davacı ...Ş. vekili ile davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davacı ...vekili ile davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 18.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13712, Karar No: 2011/316, Tarih: 19.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/13712 E.  ,  2011/316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2009 yılında yapılan kadastro sırasında, ... 134 ada 3 parsel sayılı 9.666,79 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham toprak niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

102 ada 1 parsel sayılı 593 Hektar 7.638,81 m2 yüzölçümündeki taşınmaz orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiş, itirazsız 11.07.2008 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı ...; ırsen intikal, paylaşım ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak 134 ada 3 parsel sayılı taşınmazın adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Taşınmaz başında yapılan keşif sonucu davacının 134 ada 3 parselin tamamını ve 102 ada 1 parselin bir kesimini dava ettiği tespit edilmiştir.

Mahkemece, davacının dava dilekçesinde 102 ada 1 parseli dava etmediğinden bu parsel hakkında hüküm kurulmadığı, davaya konu 134 ada 3 parselin ise tarıma elverişli olmadığı, davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine, 134 ada 3 parselin tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından 134 ada 3 parsel yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro komisyon kararına itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye özellikle keşifteki hakim gözlemi ve ziraat bilirkişi raporuyla çekişmeli 134 ada 3 parselin tarıma elverişsiz, engebeli ve kayalık olduğu, ham toprak niteliğinde bulunduğunun anlaşıldığına, davacı yararına 3402 Sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerinde düzenlenen imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınma edinme koşullarının oluşmadığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/01/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16833, Karar No: 2014/21806, Tarih: 25.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/16833 E.  ,  2014/21806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/04/2012

NUMARASI : 2009/828-2012/143

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, fazla mesai ücreti, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, işyerinin dava dışı Ahmet Kendirkıran’a devredildiğini, davacının iş akdinin feshedilmediğini, işyerini devralan işverenlikte kesintisiz olarak çalışmasına devam ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerini miras yoluyla intikali de, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 599. maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen hükümde mirasçıların mirasbırakanın ölümü ile mirasa bir bütün olarak hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi halinde, bu işlem de bir tür işyeri devridir. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/21645 K.).

Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da imkan dahilindedir.

Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

Banka veya borsa aracı kurulu işyerlerine Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun el koyması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Gerçekten bu halde işyeri devredilmemekte sadece yönetime müdahale edilmektedir.

Özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Belirtilen işlemde, işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmiş olmaktadır. Bununla birlikte tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri olarak değerlendirilmelidir ( Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz, işyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir ( Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/ 28944 K.).

Genel olarak yapılan bu açıklamaların ardından İş Hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı yasanın 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut olayda; davalı işverene ait işyerinin başka bir kişiye devredildiği ve davacının devralan işveren nezdinde çalıştığı görülmüş, bilirkişinin de bunu tespit ettiği anlaşılmıştır. Mahkemece işyeri devri karşısında gerekli araştırma yapılarak dava tarihi itibarıyla davacının devralan işverenlikte çalıştığını sürdürdüğünün saptanması halinde davacının iş akdinin davalı işverenlikçe feshedilmediği ve devir olgusunun işçiye haklı fesih imkanı vermediği göz önüne alınarak, feshe bağlı haklara ilişkin değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1619, Karar No: 2019/2350, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1619 E.  ,  2019/2350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13621, Karar No: 2023/60, Tarih: 10.01.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/13621 E.  ,  2023/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Ret, Kısmen Kabul

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, İlk Derece Mahkemesinin 22.05.2019 tarihli ek kararı ile; "davacının temyiz talebine ilişkin harç ve bir kısım giderleri ödediği gibi kendisini vekille temsil ettirdiği" gerekçesiyle davacı ... vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verildiği; İlk Derece Mahkemesinin 18.10.2019 tarihli ek kararı ile; "HMK'nin 337/2 inci maddesi gereğince adli yardım talebinde bulunan kişinin iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorunda olduğu, adli yardım talebinin bu hususları içermediği" gerekçesiyle davacı ... vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verildiği; yine İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli ek kararı ile; "mirasçı ... ve arkadaşları vekili Av. ...'e dosyadaki taraf sayısı, Yargıtayda duruşma talep etmesi, dosyanın Yargıtaya gidiş geliş ücreti nazara alınarak 7.500.00 TL. ek gider avansının yatırılması için 22.05.2019 tarihli muhtıra gönderildiği, muhtıranın 08.10.2019 tarihinde tebliği halde süresi içerisinde yatırmadığı" gerekçesiyle davacı ... ve arkadaşları vekilinin temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı ... ve arkadaşları vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir. Öte yandan İlk Derece Mahkemesi kararının birden fazla kişi tarafından temyiz edildiği ve temyiz giderlerinin temyiz edenlerden eşit şekilde tahsili yoluna gidilmesi gerektiği halde, sadece davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından tahsiline yönelik muhtıra gönderilmesinin de yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesinin 22.05.2019 ve 18.10.2019 tarihli adli yardım taleplerinin reddine dair ek kararlarının ve temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına dair 12.12.2019 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA karar verilmiştir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında hükmü temyiz eden davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından, adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunulmuş ise de, davacıların temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olmadıklarını gösteren mali ve sosyal durumlarına ilişkin belgeleri dilekçesi ekinde ibraz etmemiş olması nedeniyle, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (9). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Dosya içinde, gerekçeli kararın bir kısım davalılar ve asli müdahiller ... ve arkadaşlarına tebliğine ilişkin tebligat evraklarının incelenmesinde, adı geçenler davada vekille temsil edildikleri halde gerekçeli kararın vekilleri yerine asillere tebliğ edildiği anlaşılmış olup, Tebligat Kanunu'nun 11inci maddesine göre; vekil ile takip edilen işlerde tebliğin vekile yapılması zorunlu olduğundan, yapılan tebligatların usulüne uygun bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle gerekçeli kararın anılan bir kısım davalılar ve asli müdahiller vekili Av. ...'ya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi; temyiz süresi geçtikten sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20144, Karar No: 2011/6550, Tarih: 13.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20144 E.  ,  2011/6550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 65 olarak alınması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.