muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/594, Karar No: 2023/5364, Tarih: 29.05.2023

2. 694 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 136 ncı maddesi ile 5235 sayılı Kanun'a eklenen "Yargı çevresinin değişmesi" başlıklı Ek madde 1 şöyledir:

“Bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinin 25 inci madde uyarınca değişmesi halinde, bu değişikliğin uygulanması için Resmî Gazetede belirlenen tarihten önce ilk derece mahkemelerince verilen kararların istinaf incelemesinde, karar tarihi itibarıyla yetkili bölge adliye mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemez. Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan bölge adliye mahkemesince sonuçlandırılır.”

C. Değerlendirme

1. Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/1160 Esas sayılı dosyasında mahkemece 04.12.2017 tarihli ara karar ile davacı vekilinin ihtiyati haciz talebinin kabulü ile alacak miktarının %15'i oranında nakdi teminatın mahkeme veznesine depo edilmesi ya da teminat mektubu ibraz edilmesi halinde borçlunun taşınır ve taşınmaz malları ile üçüncü şahıslar üzerindeki hak ve alacaklarının borca yetecek miktarının ihtiyaten haczine karar verilmiş, bu karara karşı davalı-karşı davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine mahkemece 18.01.2018 tarihli ara karar ile davalı-karşı davacı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile 04.12.2017 tarihli ihtiyati haciz kararının kısmen iptaline ihtiyati haciz kararının taraflar arasındaki itilaf, dava konusu miktar ve karşılık dava gibi hususlar göz önünde bulundurularak sadece Döngel Mevkki 3245 sayılı parsel taşınmaz üzerinde devamına karar verilmiş, bu kararın davalı-karşı davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 15.05.2018 tarihli ve 2018/936 Esas, 2018/551 Karar sayılı kararıyla ihtiyati hacze yönelik davalı-karşı davacı vekilinin itirazının kabulü ile 18.01.2018 tarihli Döngel mevkii 3245 parsel üzerine konulan ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2. Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/1160 Esas sayılı dosyasında mahkemece 23.02.2018 tarihli ara karar ile davalı-karşı davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiş, bu kararın davalı-karşı davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 10.05.2018 tarihli ve 2018/1051 Esas, 2018/530 Karar sayılı kararıyla davalı-karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2. Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/1160 Esas sayılı dosyasında mahkemece 23.02.2018 tarihli ara karar ile davalı-karşı davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiş, bu kararın davalı-karşı davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 10.05.2018 tarihli ve 2018/1051 Esas, 2018/530 Karar sayılı kararıyla davalı-karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/659 Esas sayılı dosyasında mahkemece 28.11.2018 tarihli ara karar ile davalı-karşı davacı vekilinin ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiş, bu kararın davalı-karşı davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 08.03.2019 tarihli ve 2019/177 Esas, 2019/183 Karar sayılı kararıyla davalı-karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4. Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 15.01.2020 tarihli ve 2018/659 Esas 2020/20 Karar sayılı kararıyla iş bu dosyanın Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/1160 Esas sayılı dosyası ile taraflarının ve dava konularının aynı mahiyette olduğu, her iki dava arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğu gerekçesiyle iş bu dosyanın, Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/1160 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

5. Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 26.05.2021 tarihli ve 2017/1160 Esas ve 2021/346 Karar sayılı kararıyla asıl ve birleştirilen davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, kararın davalı-karşı davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince karşılıklı yetkisizlik kararı verilmiş, dosya yargı yerinin belirlenmesi için Dairemize gönderilmiştir.

6. Dosya kapsamından, istinaf incelemesine konu kararın Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 26.05.2021 tarihli ve 2017/1160 Esas, 2021/346 Karar sayılı kararı olduğu, bu dosyada mahkemece daha önce verilen 18.01.2018 ve 23.02.2018 tarihli ara kararlara ilişkin istinaf incelemesinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince yapıldığı anlaşılmaktadır. Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyaların, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan bölge adliye mahkemesince sonuçlandırılacağından uyuşmazlığın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4064, Karar No: 2013/10058, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4064 E.  ,  2013/10058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.10.2012 gün ve 2009/127 Esas, 2012/320 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece, suç tarihinde 16 yaş içerisinde bulunan mağdurenin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen ...tarihli raporda sınır düzeyde mental retardasyon olan mağdurenin olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabileceği, fiile ruhsal yönden mukvemete muktedir olacağı oyçokluğu ile bildirilmesine rağmen, raporda karşı görüş sahibi iki ruh sağlığı uzmanı doktorun ve daha önce ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce 1 adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen ve mağdurenin kollukta verdiği ikinci ifade sırasında hazır bulunan uzmanın o andaki saptamaları gerekçe gösterilerek mağdurenin olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmayacağı sonucuna varılarak sanığın cezalandırılmasına karar verildiği; Dosya içeriğine göre, suç tarihi olan ...tarihinde lise 1. sınıf öğrencisi olan mağdurenin, kırtasiyeye gitmek için evden ayrılarak aralarında gönül bağı bulunan ve babasının işyerinin hemen yanında dövme işi yapan sanık ile buluşarak rızasıyla kaçtığı ve ilişkiye girdiği de gözönüde bulundurulup, raporlar arasında ortaya çıkan bu çelişkinin üzerinde durulup, çelişkinin giderilmesi amacıyla mağdurenin suç tarihinde olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı, fiile ruhsal yönden mukvemete muktedir olup olmadığı zeka geriliği ve akıl hastalığı var ise bunun muhatap olduğu kişilerce anlaşılıp anlaşılamayacağı, yönünde Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan mütalaa alınmasından sonra sanığında bu durumu bilip bilmediği konusu da araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ... tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3074, Karar No: 2012/9991, Tarih: 17.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/3074 E.  ,  2012/9991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evliliğin Mutlak Butlan ile İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Karar Cumhuriyet Savcılığına tebliğ edilmemiştir. Kararın teblig edilerek tebligat belgesinin eklenmesinden sonra dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.17.04.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/8564, Karar No: 2010/10195, Tarih: 11.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8564 E.  ,  2010/10195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/10/2008

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, miras bırakan H. K.çekişme konusu taşınmazlarını bağış ve satış şeklinde davalı oğlu S. temlik ettiğini, Sabahattin'in de muvazaalı olarak davalılara devrettiğini, tüm yapılan işlemlerin kız çocuklarından mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, payları oranında iptal ve tescil olmazsa tenkis veya tazminat isteğiyle eldeki davayı açmışlar, davalılar ise davanın reddini savunmuş olup, davacılar yargılama sırasında 223 ada 8 parsel sayılı taşınmazın bağışa konu 1/3 payı yönündeki tenkis talebinden feragat etmişlerdir. Ayrıca yargılama sırasında davacılar A.F. ve Ümmühani'nin davadan feragat ettikleri anlaşılmaktadır.

Mahkemece, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 06.04.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat B. G.ile temyiz edilen vekili Avukat A. T.geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve birleşen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal, tescil, tazminat ve tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp,tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Mahkemece, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp,tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır. İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek;

1- Gerekçeli kararın 2 nolu bendinde birleşen dava yönünden davalı S.K. yönünden davanın husumetten reddine karar verilerek kısa kararda bu yönden hüküm tesis edilmemesi,

2-Gerekçeli kararın 1 nolu bendinin 2. fıkrasında asıl dava yönünden 43 ada 95 parsele ilişkin davanın husumet yönünden reddine karar verilmişken kısa kararda bu yönden hüküm tesis edilmemiş olması,

3- Gerekçeli kararda 43 ada 96 parsel yönünden hüküm kurularak kısa kararda bu parsel yönünden hüküm tesis edilmemiş olması,

4- Gerekçeli kararda 223 ada 8 nolu parselde 2’şer payın tesciline karar verilmişken kısa kararda anılan parsel yönünden 3’er payın tesciline karar verilmesi,

5- Gerekçeli kararın 1 nolu bendinin 7.fıkrasında davalılar H.B.R. C.A.K. M. S. M. T. yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilerek kısa kararda bu yönden hüküm kurulmamak suretiyle kısa karar-gerekçeli karar çelişkisi yaratılmıştır. O halde, kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, hükmün 10.4.1992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13461, Karar No: 2015/9039, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13461 E.  ,  2015/9039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2723, Karar No: 2006/3833, Tarih: 08.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2723 E.  ,  2006/3833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde projeye aykırılıkların giderilmesine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekilleri dava dilekçesinde, davalılar ... ile ... 'un anataşınmazın üstüne projeye aykırı olarak bağımsız bölüm ilave ettiklerini ve 3, 4, 6 nolu bağımsız bölümlerin önündeki kaldırımı işgal ederek bağımsız bölümlerine kattıklarını ileri sürerek projeye aykırı olarak ilave edilen katların ve 3, 4, 6 nolu bağımsız bölümlerin önündeki kaldırımın üzerindeki darabalı kısmın kaldırılıp eski hale getirilmesini istemişlerdir.

Mahkemece dava konusu l parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 3, 4 ve 6 nolu dükkanlar üzerine davalılarca yapılan ilavelerin kendi mülkiyetlerinde kaldığı, bunların yaya geçidini engellemediği, dükkanların üzerindeki kat ilavesinin projesinin ve kullanma izin belgesinin alındığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın üzerinde kat mülkiyetinin kurulmuş olduğu, tapu kaydına göre 3 nolu bağımsız bölümün Oto Fil Otomotiv Yedek Parça Oto Alım Satım Hay. Yem. San. ve Tic. Ltd. Şti., 4 nolu bağımsız bölümün ..., 6 nolu bağımsız bölümün ... adlarına kayıtlı bulunduğu her üç bağımsız bölümün atölye niteliğinde olduğu, yerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda 3, 4 ve 6 nolu bağımsız bölümlerden her birinin mevcut kolonları devam ettirilerek ve araları duvar örülerek çatı kısmı çelik konstrüksiyondan yapılmış bir ilave kat inşa edildiği, 3 ve 6 nolu bağımsız bölümlerin batı tarafından geçen yaya yoluna cephe bölümlerine ve herbir dükkan önünde bulunan kısımlara çelik konstrüksiyondan oluşan etrafı açık üstü basit örtü ile kaplı bölüm yapıldığı bunların anataşınmazın onaylı mimari projesine aykırı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesi hükmüne göre kat malikleri anataşınmazın mimari durumunu titizlikle korumaya zorunlu oldukları gibi kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklikler yaptıramaz. Yine Yasanın 44.maddesi hükmüne göre de anataşınmazın üstüne kat ilavesi için buna kat malikleri kurulunun oybirliği ile karar vermesi gerekir. Somut olayda davalılarca 3, 4 ve 6 nolu bağımsız bölümlerin önündeki ortak yerlerde gerçekleştirdikleri ileri sürülen değişikliklerin ve bu bağımsız bölümlerin üstüne yapılan ilavelerin mimari projeye aykırı olduğu ve buraların ortak yer niteliğinde bulunduğu kuşkusuzdur. Dosyaya konulan "muvafakatname" başlıklı olup davacı ...'ın da imzasını taşıyan günsüz yazıda anataşınmazdaki gerek kendisinin binasında ve gerekse sosyal tesislerde ve ortak yerlerde her türlü tadilat ve ilaveler yapması için muvafakat edilmiş ise de bu muvafakat doğrudan site yönetim kuruluna verilmiş bulunduğundan bunun davalılarca yapıldığı ileri sürülen değişiklikleri kapsamayacağı ve onlara verilmiş bir muvafakat olarak nitelendirilmeyeceğinden davacının böyle bir davayı davalılara yöneltmiş olması kötüniyetli olduğu anlamına gelmez. Bu durum karşısında davalıların maliki bulundukları 4 ve 6 nolu bağımsız bölümlerin ve kiracı olarak kullandıkları ileri sürülen 3 nolu bağımsız bölümün önüne projeye aykırı olarak ve tüm kat maliklerinin rızası olmaksızın yaptıkları değişikliklerin eski hale getirilmesi gerekir. Öte yandan sözü edilen bağımsız bölümlerin üstüne ilave katların yapılması konusunda da Kat Mülkiyeti Yasasının 44.maddesi hükmü uyarınca kat malikleri kurulunca oybirliği ile alınmış bir karar bulunmadığına göre Belediyece değişiklik projesinin onaylanması ve yapı kullanma izin belgesinin alınmış olması durumu değiştirmeyeceğinden bunların da kaldırılıp eski hale getirilmesine karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar ve değinilen yasa maddeleri hükümleri gözönünde bulundurularak ve gerektiğinde davalıların yanında 3 nolu bağımsız bölüm malikinin de yöntemince davaya katılması sağlanarak oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23865, Karar No: 2014/27830, Tarih: 09.07.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/23865 E.  ,  2014/27830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 03.02.2011 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 18.04.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK' nun 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12708, Karar No: 2014/17705, Tarih: 02.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/12708 E.  ,  2014/17705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 16. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/01/2012

NUMARASI : 2011/102-2012/48

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi ve teknik personel olarak çalışırken emeklilik sebebiyle akdi feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. S.. B.. vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

Davalı Mustafa Köksal vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde on bir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, yukarıda bahsedilen 63 üncü madde hükmü gereğince, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle, bu çalışma sisteminde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden hafta ise (4x3=) 12 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.