muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20289, Karar No: 2016/9488, Tarih: 30.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/20289 E.  ,  2016/9488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı 3.kişi vekili, müvekkilinin, davalı borçlunun sahip olduğu marketin devredilmesi üzerine borçlunun mallarını müvekkili şirkete devrettiğini; bu mallara karşılık müvekkili şirket yetkilisi tarafından davalıya çek verildiğini ve bu çeklerin zamanı geldikçe ödendiğini, kira sözleşmesinin devirden sonra feshedilerek müvekkili şirket tarafından yeniden kira sözleşmesi hazırlandığını, muvazaalı bir devir işlemi olmadığını, buna rağmen borçlunun borcu nedeniyle müvekkilinin iş yerinde haciz yapıldığını ileri sürerek davanın kabulü ile dava konusu mahcuzlar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı ile borçlu arasında muvazaalı bir satış işlemi gerçekleştirildiğini, devir işleminin bir gecede tamamlandığını, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre borç doğumundan sonra gerçekleştirilen satış işleminin muvazaalı kabul edileceğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, sunulan belgelere göre devir tarihi 29/07/2013 ve 16/08/2013 tarihleri olması ve takip tarihinden sonra olması, Yargıtay'ın yerleşik içtihatları gereğince borç doğumundan ve özellikle de takipten sonra gerçekleştirilen satış ve devir işlemlerinin muvazaalı olduğunun kabul edilmesi, İİK'nun 280/3 maddesine göre ticari işletmenin ve iş yerindeki mevcut ticari emtianın tamamını veya önemli bir kısmını devir veya satın alan ya da bir kısmını iktisatla beraber iş yerini sonradan işgal eden şahsın borçlunun alacaklarını ızrar kastını bildiği ve borçlunun da bu hallerde ızrar kastı ile hareket ettiğinin kabul edilmesi, bu karine ancak iptal davasını açan alacaklıya devir, satış veya terk tarihinden en az 3 ay önce keyfiyetin yazılı olarak bildirildiği veya ticari işletmenin bulunduğu yerde görülebilir levhaları asmakla beraber ticaret sicil gazetesi ile, bu mümkün olmadığı takdirde bütün alacaklıların öğrenmesini temin edecek şekilde uygun vasıtalarla ilan olunmakla ispatının mümkün olması, dosyada da bu hususların yerine getirildiğine ilişkin herhangi bir delil bulunmaması dikkate alındığında devir işleminin muvazaalı olduğu gerekçesiyle istihkak davasının reddine; takibin durdurulmasına karar verilmediği için davalı lehine tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı istihkak davası niteliğindedir.

Hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı istihkak davası niteliğindedir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Öncelikle davacı 3.kişi şirket ile davalı borçlu şirkete ilişkin haczin yapıldığı şubeye dair vergi ve ticaret sicil kayıtları getirtilmeli, varsa ödemeye ilişkin banka kayıtları istenilmeli, sonrasında mahcuz malların satışına ilişkin sunulan faturalar da göz önünde bulundurularak, dosya tüm haliyle mali müşavir ve bankacı bilirkişiye tevdii edilip borçlu şirket tarafından davacı 3.kişi şirkete yapılan satışların gerçek olup olmadığı, ödeme kayıtlarının tarih ve şekli de dikkate alınarak rapor aldırılması, bu rapor ve dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, belirtilen hususlar dikkate alınmadan eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı biçimde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3353, Karar No: 2011/7219, Tarih: 14.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3353 E.  ,  2011/7219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava, davacı bankanın Malazgirt şübesi müdür yardımcısı olarak görev yaptığı sırada bankayı zarara uğrattığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, 2797 sayılı Yargıtay Yasa’sının 14. maddesi uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’ne ait bulunduğundan, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığı’na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 14.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10186, Karar No: 2019/2838, Tarih: 27.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/10186 E.  ,  2019/2838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosyada mevcut Çanakkale Devlet hastanesinin 13/05/2015 tarihli raporunda suça sürüklenen çocuğun fiilin hukuki anlam ve sonucunu anlama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmediğinin belirtilmiş olması, Çanakkale Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 03.10.2012 tarihli raporunda suça sürüklenen çocuğun fiilin hukuki anlam ve sonucunu algılayabildiği, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun belirtilmiş olması, Bakıköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 06.08.2015 tarihli raporunda 06.07.2015 tarihinde işlediği hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı, TCK’nın 32. maddesine tabi tutulmasına gerek olmadığının bildirilmiş olması karşısında suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususlarında dosyada mevcut belirtilen tüm raporlar irdelenerek çelişki giderilmek suretiyle Adli Tıp İhtisas Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/4 maddesi gereğince suç tarihinde henüz 18 yaşını ikmal etmeyen suça sürüklenen çocuk hakkında aynı maddede yazılı hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13454, Karar No: 2015/9032, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13454 E.  ,  2015/9032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14244, Karar No: 2023/2803, Tarih: 04.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14244 E.  ,  2023/2803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nevşehir 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2020 Tarihli ve 2019/334 Esas, 2020/49 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında

a) Cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.06.2020 tarihli ve 2020/382 Esas, 2020/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliyesi 7. Ceza Dairesi kararının katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 03.03.2022 tarihli ve 2021/15237 Esas, 2022/1927 Karar sayılı kararı ile özetle "cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün onanmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin sair reddine, ancak ilk derece mahkemesince olay günü sanığın kıyafet vereceğini söyleyerek mağduru evine götürmesi eyleminde 5237 sayılı TCK'nın 109/2 maddesinde düzenlenen hile unsurunun gerçekleşmediği gözetilerek sübuta eren alıkoyma eyleminden dolayı aynı Kanunun 109/1, 109/3-f, 109/5 maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Nevşehir 1.Ağır Ceza Mahkemesi 07.07.2022 tarihli ve 2022/196 Esas, 2022/224 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın üst sınırdan cezalandırılması ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın atılı suçu işlemediğine, mağduru tanımadığı ve zeka özürlü olduğunu bilmediğine, mağdurun sanığın evine kendi rızasıyla geldiğine ve hareket serbestisinin kısıtlanmadığına, mağdur hakkında alınan raporların yetersiz olduğuna, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Mahkemece; tüm dosya kapsamına göre sanık ile mağdurun merkezi küçük olan ... ilçesinde yaşadıkları, adli tıp kurumu raporuna göre mağdurun hafif-orta derecede zeka geriliği bulunduğu, zeka geriliğinin mağduru bulunduğu fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmasına mani olacak mahiyet ve derecede olduğu, kendisinde mevcut olan zeka geriliğinin hekim olmayanlarca ilk bakışta anlaşılamayabileceği ancak yakın çevresinde yaşayanlarca ve tekrarlayan görüşmelerle anlaşılabileceği, beyanlarına ana hatları ile itibar edilebileceğinin belirlendiği, sanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarına göre mağdurdaki zeka geriliği olduğunu bildiği, olay tarihinde saat 20:00 sıralarında sanığın sokakta mağduru yanına çağırıp sana çamaşır vereyim diyerek evine götürdüğü, evde sanığın mağdura "üzerini çıkar seni sinkaf edeyim" dediği, mağdurun da eşofmanını ve altındaki kilotunu çıkardığı, sanığın mağdurun anal bölgesine krem sürerek cinsel organını mağdurun anal bölgesine soktuğu ve ilişki sonrası mağdura para vererek evden gönderdiği şeklinde kabul edilen olayda; mağdur beyanı, savunma, tanık ifadeleri, mağdurun fiili livataya uğradığını ve iç çamaşırında sanığın DNA'sını tespit eden adli tıp raporları da dikkate alınarak sanığın organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismar ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmış.

2. Bozma öncesi yargılamada sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen mahkumiyet kararı istinaf ve temyiz aşamalarından geçerek kesinleşmiş, bozma ilamına uyularak mağdurun aşamalardaki beyanı, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında olay günü sanığın kıyafet vereceğini söyleyerek mağduru evine götürmesi eyleminde hile unsurunun gerçekleşmediği anlaşılarak 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrasınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

2. Bozma öncesi yargılamada sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen mahkumiyet kararı istinaf ve temyiz aşamalarından geçerek kesinleşmiş, bozma ilamına uyularak mağdurun aşamalardaki beyanı, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında olay günü sanığın kıyafet vereceğini söyleyerek mağduru evine götürmesi eyleminde hile unsurunun gerçekleşmediği anlaşılarak 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrasınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırı bulunmamış, katılan Bakanlık vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2022 tarihli ve 2022/196 Esas, 2022/224 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle hükmün ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3393, Karar No: 2019/690, Tarih: 22.01.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/3393 E.  ,  2019/690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 03.07.2015 havale tarihli temyiz süre tutum dilekçesi verdiği, bu nedenle temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Müşteki ... hakkında Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp uzmanları ile Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon uzmanlarınca tanzim edilen 24.04.2015 tarihli adli raporda; “Müştekinin sağ kolunda meydana gelen kırığa bağlı oluşan sekellerin (fonksiyon kayıplarının) 01.04.2015 tarihli muayene bulgularına göre sağ üst ekstremite işlevlerinin sürekli kaybına neden olduğu tıbbi kanaatine varıldığı” tespiti yapılmasına rağmen, İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 03.06.2015 tarihli adli raporunda; “Sağ distal humerus kırığı sonrası oluşan hareket kısıtlılığının; şahsın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu” belirtildiğinden, müşteki hakkında verilen adli raporların çelişkili olup, denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunmadığının anlaşılması karşısında, tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafilerinin temin edilerek Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek, yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması yada yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddesindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre,

2) Müştekide sağ distal humerus kırığı nedeniyle organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olur ve kırığın hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkiler nitelikteki yaralanma oluştuğundan, birden fazla nitelikli hal ihlal ederek yaralama eylemini gerçekleştiren sanığın TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel cezası belirlenirken, sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği halde asgari hadden ceza verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

3) Sanığa TCK'nin 86/1, 86/3-a ve 87/1-a maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 12 ay hapis cezasının, TCK'nin 87/1-son fıkrası uygulanarak 5 yıl hapis cezasına çıkartılması gerekirken, TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezasına karar verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

4) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede yazılı bulunmayan cezayı artıran TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

3) Sanığa TCK'nin 86/1, 86/3-a ve 87/1-a maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 12 ay hapis cezasının, TCK'nin 87/1-son fıkrası uygulanarak 5 yıl hapis cezasına çıkartılması gerekirken, TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezasına karar verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

4) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede yazılı bulunmayan cezayı artıran TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5754, Karar No: 2015/8027, Tarih: 03.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5754 E.  ,  2015/8027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/159840

MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2011/5 (E) ve 2012/94 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanıktan ele geçirilen ve alınan bilirkişi raporuna göre, orijinal ve bandrollü olduğu anlaşılan kitapların sanığa iadesine karar verilmesi gerekirken, adli emanete kayıtlı ürünlerin tamamının müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, TCK'nın 54. maddesi uygulamasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılarak yerine “Bilirkişi raporunda belirtilen orijinal ve bandrollü olduğu anlaşılan kitapların sanığa iadesine, diğer kitapların TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine ” yazılmak suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.