muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9992, Karar No: 2024/2077, Tarih: 26.03.2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesi uyarınca pek kötü ve onur kırıcı davranış nedeniyle açılan davanın reddi, kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakaları ile tazminatların miktarları yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, kişisel ilişki, tazminatlar, taraflar arsındaki telefon ve sms görüşmelerinin tespitine yönelik delil toplanması taleplerinin toplanmaması nedeniyle eksik inceleme yapılması yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamına yansıyan hakaret, şiddet eylemlerinin sıklığı, içerikleri ve ağırlığı dikkate alındığında davalı erkeğin kadına pek fena muamele ve onur kırıcı davranışta bulunmadığı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları gereği kadın lehine takdir edilen tazminat miktarları ile çocuk lehine hükmedilen tedbir ve iştirak miktarlarının az olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle ortak çocuk yararına 1.500,00 TL tedbir ve 3.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 200.000,00 TL maddî ve 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, tarafların sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesi uyarınca pek kötü ve onur kırıcı davranış nedeniyle açılan davanın reddi, kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakaları ile tazminatların miktarları yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, kişisel ilişki, tazminatlar ve eksik inceleme yapılması yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2.Davalı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, kişisel ilişki, tazminatlar ve eksik inceleme yapılması yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulü, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar ile miktarları, kadının reddedilen boşanma davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, kişisel ilişki ve delillerin toplanmasında eksiklik bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu, 331 inci, 335 inci ve 336 ncı maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı, 194 üncü, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50, 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14663, Karar No: 2013/22309, Tarih: 06.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14663 E.  ,  2013/22309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar HukukMahkemesi’nce verilen 08/05/2012 gün ve 2007/87-2012/119 sayılı kararı onayan Daire’nin 30.05.2013 gün ve 2012/11322-2013/11306 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin konusunda uzmanlaşmış kitap yazarı ve fizik öğretmeni olduğunu, Zafer Eğitim ve Öğretim Limited Şirketi'ne ait Zafer Dershanesi'nde öğretmen olarak çalıştığı sırada diğer üç yazar ile birlikte "Konu Anlatımlı ve Örnek Çözümlü Üniversiteye Hazırlık ÖSS\_ÖYS Fizik Kitabı" yazdığını, 1996 yılındaki ilk baskısında müvekkilinin adının bulunduğunu, ancak dershaneden ayrıldıktan sonra 1997 yılında yapılan 2. baskısından itibaren kitap üzerinde isminin olmadığını, müvekkilinin yerine yeni alınan fizik öğretmeni kişilerin isminin yazıldığını, Ankara Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2004/649 Esas 2006/142 Karar sayılı kararıyla 31.10.2001 tarihine kadar gerçekleşen eylem nedeniyle tazminat taleplerinin kabul edildiğini; bu tarihten sonra da müvekkilinin maddi ve manevi haklarını ihlal etmeye devam ettiğini ve kitabını izinsiz olarak çoğaltıp satışa sunduğunu ileri sürerek, 20.000 TL manevi, FSEK 68. md uyarınca 10.000 TL maddi telif tazminatının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş 27.04.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile talep ettikleri telif tazminatını 36.092,40 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 30.05.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9038, Karar No: 2020/1001, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/9038 E.  ,  2020/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5573, Karar No: 2015/4248, Tarih: 14.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5573 E.  ,  2015/4248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

1956 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında tapulama harici bırakılan taşınmazların 3402 sayılı Kanunun Ek 8. maddesi gereğince yapılan kadastrosu sırasında ... köyü 102 ada 59 parsel sayılı, 10646,31 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle limon bahçesi niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı , taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve çalılık yerlerden olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın fen bilirkişi rapor ve eki krokisinde (B) harfi ile işaretli 3395,89 m2 ve (C) harfi ile işaretli 2937,02 m2 yüzölçümlü bölümlerinin, tarla niteliğiyle adına tapuya tesciline, (A) harfi ile işaretli 4313,40 m2 yüzölçümlü bölümünün kadastro tespitinin iptali ile tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1975 yılında orman kadastrosu yapılmıştır. 1986 yılında herhangi bir nedenle sınırlandırma dışı kalmış ormanların kadastrosu ile 2/B madde uygulaması ve aplikasyon yapılmış, 09/04/1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın bilirkişi rapor ve eki krokisinde (A) harfi ile gösterilen kısmının orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, adına tesciline karar verilen ve bilirkişi raporunda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen kısımlarda ise, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile taşınmaz edinme koşulları oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A madde gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı temyiz harcının istek halinde iadesine,...den harç alınmasına yer olmadığına 14/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2264, Karar No: 2012/7857, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2264 E.  ,  2012/7857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın, karıştığı kaza sonucu hafif şekilde hasarlandığını, tamir edilmek üzere davalının işlettiği oto servisine bırakıldığını, aracın davalının çalışanı olan sürücü belgesiz...tarafından işyerinden kaçırıldığını ve yaşanan kaza sonucu ağır şekilde hasarlandığını, sigortalı tarafından müvekkili şirkete yönelik hasar bedelinin tahsili için dava açıldığını, davanın kabulle sonuçlandığını ve ilamın icraya konulduğunu, müvekkili tarafından icra dosyasına 31.024 TL ödeme yapıldığını, davalının istihdam eden olarak hasarı tazmin yükümlülüğünün bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 30.000 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, kaza tespit tutanağı ve beyanlara göre, aracı kullanan kişinin davalı ... değil,... vey... olduğu, davalının taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan

onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 14.6.2012 gününde üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Somut uyuşmazlıkta, davacıya kasko sigortalı araç davalınının işlettiği iddia edilen oto tamir servisine tamir için bırakılmış,

İşyerindeki işçilerin araçla kaza yaparak hasara sebebiyet vermeleri üzerine araçtaki hasar bedeli davacı tarafından sigortalısına ödenerek hasar bedelinin BK.55 maddesi gereğince istihdam eden sıfatıyla davalıdan rücuen tahsili istemi ile eldeki dava açılmış,

Yargılama sonucunda mahkemece "davanın kazayı yapan işyerindeki isçiler ... veya... aleyhine açılması gerektiği, davalıya husumet tevcih edilemeyeceği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,

Davacının vaki temyizi üzerine yerel mahkeme kararı sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama görüşüne katılamamaktayım.

Zira dosya içeriğinde de görüldüğü üzere dava, davalıya karşı BK.55 maddesi gereğince istihdam eden sıfatıyla açılmıştır.

Yargılama sonucunda mahkemece "davanın kazayı yapan işyerindeki isçiler ... veya... aleyhine açılması gerektiği, davalıya husumet tevcih edilemeyeceği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,

Davacının vaki temyizi üzerine yerel mahkeme kararı sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama görüşüne katılamamaktayım.

Zira dosya içeriğinde de görüldüğü üzere dava, davalıya karşı BK.55 maddesi gereğince istihdam eden sıfatıyla açılmıştır.

Bu halde yerel mahkemece, davalının kazayı yapan işçilerin çalıştığı işletme sahibi olup olmadığı, işçilerin davalı tarafından istihdam edilip edilmediği, BK.55 maddesinde öngörülen koşulların davada gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmadan davayı yanlış temele oturtarak davalıyı haksız fiil faili kabul eden ve bu nedenle davayı red eden yerel mahkeme kararının bozulması gerekirken onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2012/395, Karar No: 2013/662, Tarih: 15.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/395 E.  ,  2013/662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/06/2010 tarih ve 2008/270-2010/344 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı bulunan işyerinin, davalının bakım ve kontrolle yükümlü olduğu ... Deresi'nin taşması sonucu hasar gördüğünü, hasar tutarının ödendiğini, rücu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, 11.015.00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili idarenin dereleri ıslah görevi bulunmadığını, derenin söz konusu işletmenin bulunduğu kısmında müvekkili idarece herhangi bir ıslah çalışmasının yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, meydana gelen hasarın dere yatağının ıslah edilmesi ve çarpık yapılaşmadan meydana geldiği, dere yatağı ıslahının ... Büyükşehir Belediyesi görevinde olduğu, bu hususta davalı idareye görev verildiğine dair belge olmadığı gibi davalının sigortalısı yapıyı projesine uygun olarak kullanmayıp, inşaatın ruhsatı ve yapı kullanma izninde bodrum katın yakıt deposu, kazan dairesi, sığınak, spor odası ve otopark olarak kullanılması gerekirken emtia deposu olarak kullanılmasında hasara neden olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesine dayalı tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir. 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 7-r maddesine göre, “Su ve kanalizasyon hizmetlerini yürütmek, bunun için gerekli baraj ve diğer tesisleri kurmak, kurdurmak ve işletmek; derelerin ıslahını yapmak; kaynak suyu veya arıtma sonunda üretilen suları pazarlamak”, büyükşehir belediyelerinin görevleri arasında sayılmıştır. Ancak aynı Kanunun 7/2. fıkrasında, “Büyükşehir belediyeleri birinci fıkranın (c) bendinde belirtilen yetkilerini, imar plânlarına uygun olarak kullanmak ve ilgili belediyeye bildirmek zorundadır. Büyükşehir belediyeleri bu görevlerden uygun gördüklerini belediye meclisi kararı ile ilçe ve ilk kademe belediyelerine devredebilir, birlikte yapabilirler” hükmünün bulunduğu anlaşılmıştır.

Dairemize gelen emsal uyuşmazlıklarda, ... İli içinde dere ıslahı çalışmalarının ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından yapıldığı ancak ... Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 11.10.2004 tarih ve 817 sayılı kararı ile dere ıslahları yetki ve görevinin ...'ne devredildiği anlaşılmıştır.

Dairemize gelen emsal uyuşmazlıklarda, ... İli içinde dere ıslahı çalışmalarının ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından yapıldığı ancak ... Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 11.10.2004 tarih ve 817 sayılı kararı ile dere ıslahları yetki ve görevinin ...'ne devredildiği anlaşılmıştır.

Davacı taraf, davalının dere ıslah çalışması sırasında kusurlu davranması sonucunda zarar meydana geldiğini ve bu zararın sigortalıya tazmin edildiğini belirtmek suretiyle, kusur sorumlusu bulunan davalıya husumet yöneltmiştir. Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin aynı olayla ilgili 02.11.2010 tarihli kararında da davalı ..., bölgede bulunan belediyelere ait su ve kanalizasyon ile ilgili hizmetleri yürütme görevini üstlenmiş bulunduğundan, bu görevin ifası sırasında meydana gelen zararlardan ancak kusursuz olduğunun anlaşılması halinde sorumlu tutulamaz. Somut olayda, mücbir sebebin var olduğu kanıtlanamadığına göre, söz konusu derenin taşarak üçüncü kişilere zarar vermemesi için gerekli önlemleri alma durumunda bulunan anılan davalının, bu önlemleri hiç ya da gereği gibi almaması kendisi yönünden kusur teşkil edecektir. Zararlandırıcı olayın meydana gelmemesi için gerekli önlemlerin alınmasının yüksek maliyetli olması veya yağışın fazla olması kendisini sorumluluktan kurtarmaz. Dosya içerisinde bulunan, aynı olayla ilgili emsal raporlarda davalı ...'nin ıslah çalışmalarının projelendirilmesindeki ve projenin uygulanmasındaki hatalarından dolayı sorumlu olduğu yolunda görüş bildirilmiş ve Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesi de, davaya konu zararın dere ıslahı çalışmaları sırasında meydana geldiği dikkate alındığında, hasardan davalı ...'nin sorumlu tutulması gerektiği, derenin taşmaması için gerekli önlemleri almanın ...'nin görevi kapsamında olduğu ve ...'nin bu görevini yerine getirmediği, derenin ıslahının zamanında yapılmış olması halinde söz konusu hasarın meydana gelmeyeceği gerekçesiyle, davalının olayda kusuru bulunduğunu içtihat etmiştir. Her ne kadar davaların, davacıları farklı ise de, aynı davada, davalı sıfatı bulunan iş bu dosyanın davalısı bakımından güçlü delil oluşturacağının kabulü gerekir. Davalının da zemin katı depo olarak kullanması nedeniyle hasarın meydana gelmesinde kusurlu bulunduğu kabul edilmiş ise de, dava dışı sigortalının maliki bulunduğu bu yeri kullanma şekli nedeniyle zararlandırıcı olayda kusurlu bulunduğunun kabulü doğru değildir. Bu itibarla, mahkemece davalının kusurlu olduğu kabul edilerek neticesine göre bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16244, Karar No: 2011/15378, Tarih: 09.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/16244 E.  ,  2011/15378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen beraat hük- münün suçtan zarar görme olasılığı bulunan Gürlek Köyü Tüzel Kişilik temsilcisine tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından usulünce tebligat yapılarak alındı belgesi ile temyiz edilmesi halinde ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 09.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.