muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12112, Karar No: 2023/11923, Tarih: 27.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12112 E.  ,  2023/11923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/517 E., 2023/25 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5539, Karar No: 2019/3012, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5539 E.  ,  2019/3012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10551, Karar No: 2024/12045, Tarih: 18.11.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/10551 E.  ,  2024/12045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1897 E., 2019/74 K.

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; sanık ile katılan ...'nın İnstagram isimli dgital platform vasıtasıyla tanışıp bir süre arkadaşlık yaptıkları, katılan ...'nın 2017 Haziran ayında sanıkla olan arkadaşlığını bitirdiği, sanığın arayarak yeniden bir araya gelme teklifinde bulunduğu, katılan ...'nın kabul etmemesi üzerine, sanığın elinde birlikte olduklarını gösterir uygunsuz fotoğraflarının bulunduğunu ileri sürerek ailesine durumu ileteceğini söylediği, daha sonra bir şekilde katılan ...'nın babası olan diğer katılan ...'e telefondan mesaj atarak "ben kızınızla cinsel olarak birliktelik yaşadım, bakire değil, onu seviyorum" şeklinde ibareler kullandığı, katılan ...'ın polise şikayet edeceğini söylemesi üzerine, sanığın "görüşürüz o zaman, bakalım kızının gerçek yüzünü öğrenince ne olacak, polis kendisi söyler zaten, kızın suçlumu değilmi ortaya çıkar, sana ne diyorum ben yalan konuşmuyorum sen laf anlamıyon mu, gönderdiklerim fotoshop değil, kim yalan konuşuyor o zaman görürüz, sabrımı taşırmayın doğruları söylerken yalancı ben mi oluyorum" şeklinde sözler söylediği ve katılan ...'ya ait 9 adet uygunsuz fotoğrafları katılan ...'a telefon üzerinden ilettiği ve bu şekilde sanığın şantaj suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; katılan ...'nın hazırlık ifadesinde "Haziran 2017 tarihinde ben ...'tan ayrıldım. Ayrıldıktan sonra ... kabullenemedi, beni devamlı aradı. Bana ulaşamayınca ailemi ve beni arayarak rahatsız etti... eğitim görmüş olduğum Sosyal Bilimler Lisesine Ekim ayı içerisinde gelmiş, ben görmedim. Okul idaresi ailemi aramış, ailem bana söyledi.... Bugün 10.11.2017 günü Babamın kullanmış olduğu WhatsApp'a benim uygunsuz olan fotoğraflarımı göndermiş" şeklinde beyanda bulunurken katılan ...'ın hazırlık ifadesinde "yaklaşık 1 ay kadar önce benim .... numaralı telefonuma numaralı telefondan bana kızımın arkadaşı olan ismini ... olarak belirten şahıs bana mesaj atarak ben kızınızla cinsel olarak birliktelik yaşadım. Kızınız bakire değil ben onu seviyorum şeklinde mesajlar attı. Ancak ben polise vereceğimi söyleyince tekrar mesaj atarak yalan söylediğini, böyle bir olayın olmadığını, bir daha yapmayacağını, şikayet etmememizi söyledi. Olay kapanmıştı. Bugün yani 10.11.2017 günü ben kızımın İnstagram hesabını kontrol ettiğimde, ... isimli kişinin tekrar kızıma mesaj attığını gördüm... Telefon numarasını istedim....arayarak kendisiyle görüştüm. Ayrıca da mesaj attı ve WhatsApp hesabı üzerinden de mesajlaştık ve bana kızımın çıplak fotoğraflarını attı" şeklinde beyanda bulunarak sanık ile mesajlaşma kayıtlarını dosyaya sunduğu, dosyaya sunulan mesaj içeriklerinde sanığın katılan ...'nın babası olduğunu bildiği kişiyle yaptığı mesajlaşmalarda katılan ...'ya ait görüntülerin olduğunu ifade ettiği ve sonunda katılan ...'ya ait uygunsuz 9 adet fotoğrafı mesaj olarak katılana gönderdiği, katılan ..

....arayarak kendisiyle görüştüm. Ayrıca da mesaj attı ve WhatsApp hesabı üzerinden de mesajlaştık ve bana kızımın çıplak fotoğraflarını attı" şeklinde beyanda bulunarak sanık ile mesajlaşma kayıtlarını dosyaya sunduğu, dosyaya sunulan mesaj içeriklerinde sanığın katılan ...'nın babası olduğunu bildiği kişiyle yaptığı mesajlaşmalarda katılan ...'ya ait görüntülerin olduğunu ifade ettiği ve sonunda katılan ...'ya ait uygunsuz 9 adet fotoğrafı mesaj olarak katılana gönderdiği, katılan ...'nın kovuşturma aşamasındaki beyanında, sanığın kendisine ait uygunsuz fotoğrafları ailesine göndermekle tehdit ederek şantajda bulunduğunu beyan ettiği anlaşılmakla; sanığın katılan ... ile ilişkisini devam ettirmek amacıyla katılan ...'ya ait görüntüleri ailesine göndermekle tehdit ettiği ve devamında bu görüntüleri katılan ...'nın babası olduğunu bildiği katılan ...'ın görmesi için mesaj yoluyla ilettiği, her ne kadar sanık savunmasında katılan ...'nın görüşmeye devam etmek istediğini, babası olan katılan ...'ın kendisinin ...'nın peşini bırakmadığını zannettiğini, tehdit ve hakaret içerikli mesajlar attığını, bunu üzerine kendisinin ...'nın kendisine fotoğraflar attığını söylediğini, bunu üzerine ...'nın babası katılan ...'ın fotoğrafları kendisine göndermesini istediğini ve kendisinin de bunun üzerine fotoğrafları göndermesini istediğini iddia etmiş ise de gerek katılan ... tarafından dosyaya sunulan mesajlaşma kayıtlarında gerekse sanık tarafından dosyaya sunulan mesajlaşma kayıtlarında sanığın savunmasını doğrular nitelikte bir mesajın bulunmadığı, buna karşın sanığın katılan ...'ya ait uygunsuz görüntüleri katılan ...'nın babasına gönderme eyleminin, katılan ...'nın sanığın kendisini uygunsuz görüntüleri ailesine göndermekle tehdit ederek şantajda bulunduğuna yönelik beyanını desteklediği, anlaşılmakla; sanığın şantaj suçundan 5237 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 107 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde sanığın şantaj suçundan beraatine karar verilmesi hukuka aykırılık bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 09.01.2019 tarihli ve 2018/1897 Esas, 2019/74 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11423, Karar No: 2013/31128, Tarih: 11.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/11423 E.  ,  2013/31128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı hakkında ...müfettişlerince yapılan incelemeler sonucunda davalı kurumun, rehber Öğretmen ... ...' nun kursiyerlerin eğitiminde ders vermesi nedeniyle 68.648.16.TL, davalı kurumun okula giden öğrencilere grup eğitimi vermesi nedeniyle 28.512.00.TL, aday öğretmenlerin temel ve hazırlayıcı eğitimlerini tamamlamadan ders vermeleri nedeniyle 2.733.26.TL, ücretsiz %3 öğrenci okutma zorunluğunu yerine getirmemesi nedeniyle 9.331.20.TL olmak üzere toplam 109.224.62.TL kamu zararının oluşmasına yol açtığının tespit edildiğini ileri sürerek bu zararın tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, %3 oranında öğrencinin ücretsiz okutulması gerektiği halde bu zorunluluğun yerine getirilmediğini ileri sürerek oluşan kamu zararının tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davalı, yapılan işlemlerin yasalara uygun olduğunu ve kamu zararının olmadığını savunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

5580 sayılı Kanun ile %3 ücretsiz öğrenci okutmak koşulu getirilmiş fakat 6.8.2008 tarihinde değiştirilen 3797 sayılı yasanın ek-3 maddesi gereğince özel eğitim kurumlarında eğitim öğrenim gören tüm özürlü öğrencilerin giderlerinin Devlet tarafından karşılanacağına ilişkin yasal düzenleme yapılmıştır. Ek 3’üncü maddesinde ”görme, ortopedik, dil ve konuşma, ses bozukluğu, zihinsel ve ruhsal özürlü çocuklardan özel eğitim değerlendirme kurulları tarafından özel eğitim ve iyileştirme merkezlerine devam etmeleri uygun görülenlerin eğitim giderlerinin her yıl bütçe uygulama talimatında belirtilen miktarı ...

bütçesinde konulacak ödenekten karşılanır” hükmü gereği bakanlık tarafından özürlülerin eğitim giderlerinin eğitimi veren özel eğitim okulu veya kurumlarına ödenmesi gerektiği ifade edilmiştir.

bütçesinde konulacak ödenekten karşılanır” hükmü gereği bakanlık tarafından özürlülerin eğitim giderlerinin eğitimi veren özel eğitim okulu veya kurumlarına ödenmesi gerektiği ifade edilmiştir.

5580 sayılı Özel Eğitim Kurumları Kanununun 13.maddesine göre özetle, kurumların öğrenim gören öğrenci sayısının yüzde üçünden az olmamak üzere ücretsiz öğrenci okutmakla yükümlü olduğu, öğrencilerin yüzdesi, seçimleri ve kurumlara kabul şartlarına ilişkin usul ve esasların yönetmelikle belirleneceği şeklinde düzenlenmiş, bu maddeye ilişkin olarak çıkarılan yönetmeliğin 5.maddesinde, kurumların öğrenci sayısının %3 ünden az olmamak üzere ücretsiz öğrenci okutmakla yükümlü oldukları, şehit, malul ve gazi çocuklarına öncelik verileceği, 7. maddesinde ücretsiz okuyacak öğrenciler için başvuru mecburiyeti ve şartları, 8.maddesinde kayıt sırasında ücretsiz okumak isteyenlerin form dolduracağı, 9.maddesinde ücretsiz okumak için başvuran öğrencileri değerlendirecek komisyon kurulacağı şeklinde düzenlenmiştir. 1.7.2005 kabul tarihli, 5378 sayılı Özürlüler ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 35.maddesi ile ve 24.7.2008 tarihli 5793 sayılı kanunun 25. Maddesi ile değiştirilen 3797 sayılı Milli Eğitim Bakanlğının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanuna eklenen ek 3.madde ile özel eğitim değerlendirme kurulları tarafından özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerine devam etmesi uygun görülenlerin eğitim giderlerinin, her yıl bütçe uygulama talimatı ile belirlenen ... bütçesine konulacak ödenekten karşılanacağı şeklinde düzenlenmiştir.

Bu yasal düzenlemeler ve kanunların kabul sırası da gözetildiğinde, davacı tarafından özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerine devam etmesi uygun görülen çocukların eğitim ücretlerinin devletçe karşılanacağı, ancak özel eğitim kurumlarının da ücretsiz okuyacak öğrencilerin başvurusu üzerine, öğrenci sayısının %3'ü oranında öğrenciyi ücretsiz okutacağının öngörüldüğü şeklinde yorumlanması gerekir. O halde, mahkemece kanunların kabul sırası ve kanun koyucunun amacı, davacı isteğinin Temmuz 2007 –Mart 2008 dönemine ilişkin bulunması, ancak yukarıda açıklandığı üzere ücretlerin devletçe karşılanacağına ilişkin mevzuat değişikliğinin daha sonraki tarihlerde yapılmış olması gözetilerek davacının davasının bu kısmının kabulüne karar verilmesi gerekirken mahkemece yanlış gerekçe ile bu yöndeki talebinde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. bent gereğince hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10028, Karar No: 2017/4490, Tarih: 12.04.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/10028 E.  ,  2017/4490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

1) Dosya içerisinde mevcut bulunan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ... Şube Müdürlüğünün 24/04/2010 gün ve 2419 sayılı raporunda mağdur ...’un yüzünde meydana gelen yaralanmanın yüzde sabit iz açısından değerlendirilmesi için 6 ay sonra muayeneye gönderilmesi gerektiği şeklinde rapor düzenlendiğinin anlaşılmış olması karşısında, mağdurun yaralanmasının yüzde sabit iz meydana getirip getirmediği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

2) 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesi gereğince terkin tutarı altında kalan yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve üst C.savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 12.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7941, Karar No: 2011/6215, Tarih: 20.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7941 E.  ,  2011/6215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “eksik inceleme sonucu verilen hükmün isabetsiz olduğu belirtilerek taşınmazın dere yatağına sınır olması nedeni mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, taraf tanıkları, daha önce dinlenmeyen tespit bilirkişileri, ziraat mühendisi ve jeolog bilirkişi huzuru ile yeniden keşif yapılarak taşınmazın öncesinin ne olduğu, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, hangi tarihten beri ve ne şekilde, kim veya kimler tarafından kullanıldığı, kullanmanın ekonomik amacına uygun olup olmadığı, zilyetliğin nasıl intikal ettiği hususlarının belirlenmesi, ziraatçi bilirkişiden ve jeolog bilirkişiden taşınmazın eğimi, toprak yapısı, bitki örtüsü, kullanım durumu, çekişmeli taşınmazın dere yatağında kalıp kalmadığı, dere yatağının etkisinde bulunup bulunmadığı ve taşkın tehlikesinin olup olmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli raporlar alınarak, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın miras payları oranında ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş, hüküm; davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4846, Karar No: 2025/10917, Tarih: 16.06.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/4846 E.  ,  2025/10917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/486 E., 2021/1230 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; cezanın hatalı hesaplandığına, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığına, paylaşımın katılanın kişiliğine değil, iş ve eylemlerine yönelik olup ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç tarihinin suça konu paylaşım tarihi olan 15.03.2019 yerine 10.06.2019 olarak hatalı gösterilmesi,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.