muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7743, Karar No: 2022/8502, Tarih: 29.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7743 E.  ,  2022/8502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1.Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca imkân bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Somut uyuşmazlıkta, davacı davasını ...Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesine yöneltmiş olduğundan Sağlık Bakanlığına husumetin tevcihi gerektiği ve taraf teşkili sağlanmadan sonuca gidilmesinin hatalı olduğu belirtilerek bu hususu bozma sebebi yapılmıştır. Mahkemece bozma ilâmı gereğinin yerine yerine getirilip usulüne uygun olarak taraf teşkili sağlanılmasına rağmen, karar başlığında ... İl Sağlık Müdürlüğünün de davalı olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilerek bozma gerekçesi yapılmamıştır.

3. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmesi karşısında, kendisini vekille temsil ettiren her iki davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hüküm fıkrasının bu hususta infazda tereddüt yaratır mahiyette olduğu anlaşılmaktadır. Bu husus bozma sebebi ise de, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432 ncı maddesinin altıncı fıkrası ve 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Açıklanan sebeple; temyiz olunan Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (7) nci bendinin de hükümden tamamen çıkartılarak yerine " Hakkında kısmen kabul kararı verilen, davalı şirket ve davalı ... kendilerini vekille temsil ettirdiğinden, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi' nin 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, davanın red edilen kısmına göre takdir edilen, 547,93 TL vekâlet ücretinin, davacıdan alınarak davalılara verilmesine," ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35629, Karar No: 2015/1884, Tarih: 02.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/35629 E.  ,  2015/1884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

AVUKAT İ...

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Davacı ile davalı arasındaki dava hakkında...İş Mahkemesinden verilen 14.03.2013 tarihli ve 2011/920 esas, 2013/113 karar sayılı kararın davalı avukatınca temyizi üzerine Dairemizce 04.10.2013 tarihli ve ... sayılı ilamı ile hükmün ONANMASINA karar verilmiş, davalı vekili kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması isteğinde bulunmuştur.

Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 gün ve ... sayılı kararında belirtildiği üzere Yargıtay'ca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve ..., ve 09.05.1960 gün ve ... sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Davacının ... ülkesine çalışmak üzere işe alındığı ve yurt dışı giriş çıkış kayıtlarına göre... olduğu sürelerin de çalışma süresinden sayıldığı, ancak ....'de geçen dönem yönünden araştırma yapılmadığı anlaşıldığından Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararın maddi hataya dayanması sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili, eksik ve hiç ödenmeyen ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

./..

-2-

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının hizmet süresi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının hizmet süresi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı işçi ile davalı işveren arasında düzenlenen iş sözleşmesinde işyerinin, “İşverenin ... Devleti sınırları içerisinde kurulmuş olan veya ileride kurulacak muhtelif şantiyeleri ile bu şantiyelerin ek, eklenti ve tüm teferruatı bu sözleşme kapsamında işyeri olarak değerlendirilecektir.” şeklinde tanımlandığı ve davacının bu kapsamda davalı işveren işyerinde çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, iş sözleşmesinin imzalandığı tarihle uyumlu olarak davacının yurt dışına çıkış tarihi işe başlama tarihi ve en son yurda giriş tarihi de işten ayrılma tarihi olarak kabul edilmiş ve bu iki tarih arasındaki dönemde kesintisiz çalışma yapılmış gibi hesaplama yapılmıştır. Dosyadaki davacıya ait yurt dışı giriş çıkış kayıtlarının incelmesinde; ilk tarih ve son tarih arasında giriş çıkışlar olduğu, bazı giriş çıkışlarda...de kalınan sürenin uzun olduğu görülmüş olup; mahkemece davacının ...de olduğu dönemlerde davalıya ait bir işyerinde çalışıp çalışmadığı, çalışmamış ise bu dönemde işverence ücretinin ödenmeye devam edilip edilmediği hususları yeterince aydınlatılmamıştır. Giriş çıkış kayıtlarına göre ....'de olunan dönemler yönünden; davacının, davalının ...'deki başka bir işyerinde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli, çalışmanın tespiti halinde şimdiki gibi karar verilmeli, çalışmamış ise bu sürede ücretinin ödenip ödenmediği hususları araştırılmalı; bu dönemlerde ücretin ödendiğinin anlaşılması halinde ücretli izinde kabul edilmeli, ücretin ödenmediğinin anlaşılması halinde ise ...'de olunan dönemler hizmet süresinden dışlanmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/8558, Karar No: 2016/4154, Tarih: 14.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8558 E.  ,  2016/4154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.02.2015 tarih ve 2014/540-2015/117 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12.04.2016 günü hazır bulunan asıl davada davalı ve birleşen davada davacı vekili Av. ... ile asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davalı Şirket Yönetim Kurulu'nun 11.06.2012 tarih 2012/02 nolu kararı ile müvekkiline ait payların, şirketin büyük ortağı ...'a devredilmesine ve pay defterine tesciline karar verilmiş olduğunu, bu durumun 29/06/2012 tarihinde yapılan genel kurulda farkına varılarak, pay sahipleri cetveline ve toplantı tutanağına itiraz şerhi düşüldüğünü, söz konusu kararın TTK'nın 391'inci maddesine aykırı olup mutlak butlan ile batıl olduğunu ileri sürerek, 11/06/2012 tarih 2012/02 nolu yönetim kurulu kararının mutlak butlan ile batıl olduğunun tespitine ve müvekkiline ait şirket paylarının şirket pay defterine eski hali ile tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davada davacı vekili, dava dışı ... . nezdinde sahibi olduğu 28/11/2007 tarihi itibarı ile 2.200.000,00 TL'lik sermayede 3.202,106 adede tekabül eden hisselerin devrinin yapılmadığını, devir bedelinin ödenmediğini, şirket nezdinde sehven davalı yan adına kayıtlı hisselerinin şirket kayıtlarının düzeltilmesi için dava açıldığını, davalının devir aldığı izlenimi yarattığı hisselerin devri için herhangi bir devir sözleşmesi bulunmadığını, devir için şirkete müracaat edilmediğini, devir bedellerinin ödenmediğini iddia ederek, 3.302,106 adet payın devrine ilişkin devir sözleşmesi bulunmadığının ve devir bedellerinin ödenmediğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın zamanaşımı, usul ve esas yönünden reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın zamanaşımı, usul ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, ticari şirketlerde çıplak payın devrinin alacağın temliki hükümlerine ve yazılı şekle tabi olduğu, davacı ...'nin aldığı 3.302,106 adet pay için yazılı bir devir yapılmadığı, 23/06/2006 tarihli ...'nun hisselerini ...'a devrinde pay defterine geçerli bir pay devri sözleşmesine göre kayıt yapılmadığı, ...'da bu kişiden pay aldığı, sözlü olarak devrin kararlaştırıldığı, yönetim kurulu kararı alınmadan devirler pay defterine işlendiği, birleşen davanın davacısı olan ...'ın 3.302,106 adet payla ilgili 28/11/2007 tarihinden 15/05/2012 tarihine kadar alınan bir çok kararda sükut ettiği, tespit davasın da hukuki yararının bulunmadığı, davalı ... yönünden pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı vekili, birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davalı ile birleşen davada davacıdan alınarak asıl davada davacı-birleşen davada davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davalı-birleşen davada davacıdan ayrı ayrı alınmasına, 14.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5438, Karar No: 2023/8994, Tarih: 01.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/5438 E.  ,  2023/8994 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/41488 soruşturma numaralı iddianamesi ile; suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama ve güveni kötüye kullanma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 155/1, 31/3, 63. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Çocuk Mahkemesinin, 09.09.2015 tarihli ve 2014/260 Esas, 2015/642 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 86/2, 31/3, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca 1.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 141/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.... 2. Çocuk Mahkemesinin, 09.09.2015 tarihli ve 2014/260 Esas, 2015/642 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 13.02.2020 tarihli ve 2019/13795 Esas, 2020/211 Karar sayılı kararı ile;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten basit yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, basit yaralama suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Katılan ...’in aşamalarda alınan beyanlarında özetle; suça sürüklenen çocuğun kendisinden cep telefonunu konuşmak için istediğini, kendisine ait SİM kartını çıkararak, telefonu suça sürüklenen çocuğa verdiğini, telefonu alan suça sürüklenen çocuğun yürümeye başladığını, kendisinin de onun peşinden gittiğini, bütün uyarılara rağmen telefonun kendisine iade edilmediğini, birlikte tren istasyonuna kadar yürüdüklerini, tekrar telefonunu istediğini, bunun üzerine aralarında arbede çıktığını, bu arbedede çenesi ve burnunda sıyrıklar oluştuğunu, suça sürüklenen çocuğun yumruk attığını, kendisinin de bu şahsa yumruk attığını beyan etmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin bu anlatım doğrultusunda, TCK'nun 149/1-c maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği halde, yazılı biçimde davaya devamla üzerine atılı hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 2. Çocuk Mahkemesinin, 23.09.2020 tarihli ve 2020/213 Esas, 2020/220 Karar sayılı kararı ile

görevsizlik kararı verilmiştir.

5. ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2020/328 Esas, 2021/290 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 149/1-c, 31/3, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak aleyhe temyiz olmadığından ve kazanılmış hak teşkil ettiğinden neticeden 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.06.2022 tarihli 2022/16724 sayılı, hükmün onanması, görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiğine,

2. Yağma suçunun unsurları oluşmadığı gözetilerek suça sürüklenen çocuğun güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılması gerektiğine,

3. Suça sürüklenen çocuğun yapmış olduğu davranışların neden ve sonuçlarını hukuken anlama ve bu yönde hareket etme yeteneği suçu işlediği tarihte yaş küçüklüğü sebebiyle kısıtlı olduğuna,

4. Vesaire,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan, başka bir dava dosyası kapsamında farklı eylem sebebiyle alınan raporla yetinilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur ve Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

IV. KARAR

4. Vesaire,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan, başka bir dava dosyası kapsamında farklı eylem sebebiyle alınan raporla yetinilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur ve Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2020/328 Esas, 2021/290 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8400, Karar No: 2018/451, Tarih: 22.01.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/8400 E.  ,  2018/451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, muris kocası...'dan kendisine ve çocuklarına intikal eden ... ... Müngen içi mevkii 829 parselde kayıtlı bulunan 7.000 m2 lik elma bahçesi, ... ... Kurbalık mevkii 533 parselde bulunan 3.775. m2 lik tarla, ... ... Kurbalık mevkii 167 parselde bulunan 2690 m2 lik sulak tarla, ... mevkii 286 parselde bulunan 3800 m2 lik tarla, ... mevkii 287 parselde bulunan 9900 m2 lik taşınmazların tarımsal amaçlı olarak kullanılması ve ürünlerin yarı yarıya paylaşılması hususunda kayınpederi ...'a sözlü olarak kiraladığını, kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin 01.01.2010 olmak üzere on yıl süreli olduğunu, anlaşma doğrultusunda ... Ziraat Odası ve ... Tarım İlçe Müdürlüğü'nden devlet destekleme yardımı almak amacıyla da 23.03.2010 tarihinde ortaklık sözleşmesinin imzalandığını, davalının dava konusu tarlaları kullanmasına rağmen kira bedellerini ödemediğini belirterek 18.12.2014 tebliğ tarihli ihtarname ile 2010-2011-2012-2013-2014 yıllarına ait dönemsel kira bedellerinin ödenmesi aksi halde sözleşmenin feshedileceği ve tahliye davası açılacağı hususunun ihtar edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile tahkikat sonucunda işin uzmanı bilirkişilerce tam ve kesin olarak tespit edilecek kira alacağından şimdilik 10.000.-TL'nin 01.01.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalının temerrüt nedeni ile kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, aralarındaki sözleşmenin kira sözleşmesi değil ortaklık sözleşmesi olduğunu, 01.01.2010 tarihinde imzalanan ortaklık sözleşmesinin davacının isteği ile 2011 yılında sona erdiğini, 2011 yılından beri dava konusu tarlaların ortaklığını da yapmadığını, 2010 ve 2011 yılında ürünlerden elde ettiği kadarıyla davacının payına karşılık ödemeleri yaptığını, halen dava konusu tarlaların davacının çocukları tarafından kullanıldığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından kira sözleşmesinin sözlü olarak yapıldığının belirtildiğini, dinlenen davacı tanıklarının taraflar arasında kira sözleşmesi olup olmadığını bilmediklerini beyan ettiklerini, 23.03.2010 tarihli ortaklık sözleşmesinin ise tarımsal destekten faydalanabilmek amacıyla imzalanması nedeniyle göstermelik bir sözleşme olduğunu, davacı ve davalının eski gelin- kayınpeder olduğunu, bunun dışında aralarında sözlü kira sözleşmesinin bulunduğunun ispat edilemediğini belirterek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

TBK' nun 357. maddesinde" Ürün kirası kiraya verenin, kiracıya, ürün veren bir şeyin veya hakkın kullanılmasını ve ürünlerin devşirilmesini bedel karşılığında bırakmayı üstlendiği sözleşmedir. Ürüne katılmalı kira, kira bedelinin devşirilecek ürünün belli bir oranı olarak kararlaştırıldığı ürün kirasıdır. Bu oran sözleşmeyle kararlaştırılmamışsa, yerel âdete göre belirlenir " hükmü bulunmaktadır.

Olayımıza gelince; Dava dosyasında bulunan her iki tarafın imzasını taşıyan 23.03.2010 tarihli "...arazilerin 01.01.2001 tarihinde 31.12.2020 tarihine kadar tarımsal amaçlı olarak kullanılmak üzere ürünler yarı yarıya olmak üzere iş bu ortaklık sözleşmesi taraflarca kabul edilerek imzalamıştır." şeklinde yapılan yazılı ortaklık sözleşmesinin 6098 sayılı TBK 'nun 357/2. maddesindeki ürün kirası hükümlerine tabii olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bu ortaklık sözleşmesi üzerinde durulup sözleşmesel ilişkinin ne zaman sona erdiği de tespit edilip tahliye ve alacak talebi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma, inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.