muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16418, Karar No: 2023/2927, Tarih: 03.04.2023

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.06.2021 tarihli ve 2021/1067 Esas, 2021/1001

Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına “... geri kalan kısmın tamamen tahsil edileceği hususunun” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2950, Karar No: 2023/6163, Tarih: 13.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2950 E.  ,  2023/6163 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/278 E., 2023/247 K.

...

...

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/140 E., 2022/731 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava ve cevaba (karşı davaya) cevap dilekçesinde; tarafların evliliğinin 6 ay sürdüğünü, balayında kadının soğuk ve umursamaz davrandığını, erkeği sürekli tersleyerek telefonuyla meşgul olduğunu, bu tavrını erkeğin akrabalarının yanında da sürdürdüğünü, kadının ortak konuta erkeğin ailesinin gelmesini istemediğini, erkeğin ailesi evlilik süresince sadece iki defa tarafların evine gelebildiğini ve ikisinde de kadının erkeğin ailesine küfür ve hakaret içeren sözler söylediğini, tarafların bu nedenle tartıştığını, bu tartışmada kadının erkeğe tabak, bardak fırlattığını, eline bıçak alarak erkeği bıçaklamaya çalıştığını, bunun üzerine erkeğin kadının babasını çağırdığını, kadının babasının gelmesi üzerine kadının da polis çağırarak babası dahil erkek ve ailesinden şikayetçi olduğunu, erkek aleyhine bir ay uzaklaştırma kararı uygulandığını, kadının erkeği arayarak şikayetini geri çekmesi ile erkeğin eve dönebildiğini, kadının evlilik süresince hep soğuk, saygısız ve agresif tavırlar sergilediğini, erkeğe bir kere bile yemek hazırlamadığını, sürekli telefonu ile ilgilendiğini, bu nedenle erkeğin kadının kendisini aldattığından şüphelendiğini, 28.01.2021 tarihinde erkek gece vardiyasında çalışırken erkeğin abisinin ortak konuta yabancı bir erkeğin girdiğini haber verdiğini, erkeğin polis çağırdığını, eve geldiğinde kadını tanımadığı bir erkek ile ortak konutta gördüğünü ve şikayetçi olduğunu, kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, kadının daha sonra gönderdiği mesajlarda şeytana uyduğunu ve hata yaptığını belirttiğini, erkeğe "erkek olmadığını söyle de herkes bilsin" dediğini, ayrıca kadının erkeğin telefonuna program yükleyerek gizlice konuşmalarını dinlediğini söylediğini iddia ederek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; erkeğin evliliğin başından beri fiziksel, psikolojik ve sözel şiddette bulunduğunu, kadını birçok kez darp ettiğini, hakaret ve tehdit ettiğini, kadının çalışmaması nedeniyle küçük görüp aşağıladığını, kadının ailesine de sinkaflı sözler söylediğini, ortak konutun ihtiyaçlarını karşılamadığını, 17.12.2020 tarihinde taraflar arasında erkeğin annesinin takıları istemesi nedeniyle tartışma çıktığını, erkeğin kadına ve ailesine hakaretler edip kadını darp ettiğini, bu olaya ilişkin ceza davasının görülmekte olduğunu, bu olaydan 2-3 ay önce de kadının kardeşinin arkadaşını araması nedeniyle kıskançlık yaparak fiziksel şiddet uyguladığını, kıskançlık içeren davranışların artarak devam ettiğini, erkeğin annesinin taraflara yakın oturduğunu ve ortak yaşama müdahale ettiğini, erkeğin diğer aile bireylerinin de kadının üzerinde baskı kurduğunu, erkeğin kadının bakire olmadığı konusunda dedikodu çıkardığını, erkeğin cinsel yönden yeterli olmadığını ve normal olmayan isteklerde bulunduğunu, tarafların henüz bir aylık evli iken erkeğin yatağını ayırdığını, 28.01.2021 tarihli olayda kadın erkeğin ve ailesinin sürekli istediği altınları kuyumcuya emanet ettiğine dair kartviziti yerinde bulamayınca erkeğin altınları kuyumcudan alabileceğini düşünerek kuyumcuya mesaj attığını, altınların alınıp alınmadığını sorduğunu, alınmadığını bilgisine ulaşınca erkeğin vardiyalı çalışması nedeniyle gündüz evde olacağından çıkıp altınları almayacağını öngörerek kuyumcudan erkek evden gittikten sonra altınları eve bırakmasını istediğini, erkek evden çıktıktan sonra kuyumcunun altınları getirdiğini ve kadından bir bardak su istediğini, kadının da komşular yanlış anlamasın diye kuyumcuyu içeri aldığını, erkeğin aslında kadına bir plan uyguladığını, eve ses kayıt cihazı koyduğunu, kapıda bir gözcünün beklediğini, kuyumcu eve girdikten sonra bir süre konuşmaların dinlendiğini, daha sonra erkeğin polis çağırdığını, kadının bunun üzerine adli muayeneye dahi götürüldüğünü, cinsel ilişki yaşamadığına dair rapor alındığını, kadın ile kuyumcu arasında duygusal ve cinsel hiçbir ilişki yaşanmadığını, kadının erkeğe attığı mesajlarda kuyumcuyu içeri almasının hata olduğunu belirttiğini, başka bir imada bulunmadığını belirterek karşı davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 200.000,00 TL maddî ve 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının erkeğe ve ailesine soğuk davrandığı, sürekli telefonla ilgilendiği, ceza dosyası ile de sabit olduğu üzere erkek evde yokken gece vakti başka bir erkeği eve aldığı, güven sarsıcı davranışta bulunduğu, erkeğin erkekliğine laf söylediği, erkeğin ailesinin ortak konuta gelmesini istemediği; erkeğin ise kadına hakaret ettiği, ayrıca ceza dosyasından tarafların karşılıklı olarak birbirlerine fiziksel şiddet uygulayarak ceza aldıkları anlaşılmış olup kusur durumuna göre kadının ağır erkeğin ise az kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl ve karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 300,00 TL olarak belirlenen tedbir nafakasının 17.10.2022 tarihi itibariyle arttırılarak aylık 700,00 TL'ye çıkartılmasına, kadının yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, erkek yararına 12.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin iddialarının ispatlanamadığını, kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davranmadığını, yasa dışı ses kayıt cihazı ile elde edilen ses kaydına dayanılarak sadakatsizlik iddiasının ispatlanmayacağını, güven sarsıcı herhangi bir durumun yaşanmadığını, erkeğin daha fazla kusurlu olduğu ve bu nedenle kadının yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin kabulü gerektiği, erkeğin asıl davasının ise reddi gerektiğini belirtilerek asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatlar yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı-davacı kadın vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı-davacı kadın vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin iddialarının ispatlanamadığını, kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davranmadığını, yasa dışı ses kayıt cihazı ile elde edilen ses kaydına dayanılarak sadakatsizlik iddiasının ispatlanmayacağını, güven sarsıcı herhangi bir durumun yaşanmadığını, erkeğin daha fazla kusurlu olduğu ve bu nedenle kadının yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin kabulü gerektiği, erkeğin asıl davasının ise reddi gerektiği belirtilerek asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı olarak açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlikte taraflara yüklenen kusurların dosya kapsamına uygun olup olmadığı, kadının ağır kusurlu olup olmadığı ve kadının yoksulluk nafakası ve maddî manevî tazminat taleplerinin reddi ile erkeğin asıl davasının ve tazminat taleplerinin kabulünün dosya kapsamına uygun olup olmadığı, uygun ise miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci ve 176 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2015/18977, Karar No: 2015/24803, Tarih: 10.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/18977 E.  ,  2015/24803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, izin ücreti, yol ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Karar davacı ve davalılar aralarındaki dava hakkında ... ... İş Mahkemesinden verilen 05.06.2013 tarihli ve 2011/19 esas, 2013/245 sayılı kararı Dairenin 19.11.2013 tarihli ve 2013/27622 esas, 2013/25356 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir.

Davalı şirket avukatınca, işçilerin ihale süresinin bitiminden sonra ihaleyi alan firmada çalışmaya devam ettikleri bu sebeple feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacakları bulunmadığı, aynı nitelikteki dosyaların 9. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda belirtilen alacaklara ilişkin taleplerin kabulüne ilişkin kararın bozulduğu, itiraza konu dosyaların maddi hataya dayalı olarak onandığı belirtilerek bu yönden kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş, yapılan incelemede, mahkemece verilen hükmün gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan verildiği, bu hususun bozma sebebi yapılmamasının maddi hatadan kaynaklandığı anlaşıldığından Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen onama kararının ortadan kaldırılmasına karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin hiçbir gerekçe gösterilmeden işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yol ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı .... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili, davacı ile müvekkili arasında kurulmuş herhangi bir hizmet ilişkisi veya iş sözleşmesinin bulunmadığını, davacının, davalı idarenin işçisi olarak çalışmadığını, işverenin diğer davalı ... Temizlik şirketi olduğunu, bu davalı şirketin .... Genel Müdürlüğünce yapılan temizlik hizmetleri alım ihalesini kazandığını, bu şekilde garajın temizlik hizmetlerini üstlendiğini, söz konusu işle ilgili olarak her türlü istihdam, kontrol ve çalışanların özlük hakları gibi konuların davalı şirketin sorumluluğunda olduğunu, dolayısıyla davalı kurumun ihale makamı olduğunu, yeni ihaleyi kazanamayan davalı şirket ile aralarındaki hizmet ilişkisinin kendiliğinden sona erdiğini, davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik şirketi vekili, davalı .... tarafından açılan ihale sonunda ... Garajında temizlik işini aldığını, ihalenin son bulduğunu, daha sonra davalı ....'nin temizlik işi için yeniden ihale yaptığını, ihaleyi yeni bir şirketin aldığını, davacı ve diğer çalışanların iş ilişkilerinin davalı işverenlikle kesildiğini ve işçilerin tüm hak ve alacaklarıyla birlikte ihaleyi yeni alan şirkete devredildiğini, davacının ihaleyi alan şirkette aynı işi kesintisiz olarak devam ettirdiğini, iş yeri devrinden dolayı devreden şirket ile devralan şirketin sorumluluğunun bulunduğunu, devreden şirket olarak devir tarihinden itibaren iki yıllık süreyle sorumluğunun olduğunu, en son sözleşmenin yenilenmesinden önce davacı ve diğer işçilerin tüm hak ve alacaklarının kendilerine ödendiğinin noter vasıtasıyla tespit edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, iş yeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi iş yeri veya iş yerlerindeki hizmet sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İş yerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının, temizlik işini ihale ile alan dava dışı şirkette çalışmaya ara vermeden devam ettiği sabittir. Dolayısıyla, davacının iş sözleşmesi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden feshe bağlı işçilik alacakları olan kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Diğer işçilik alacaklarında ise, devreden işverenin devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sorumlu olduğu hususu değerlendirilmeksizin hüküm tesisi de isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1083, Karar No: 2024/5397, Tarih: 16.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/1083 E.  ,  2024/5397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1228 E., 2023/1339 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşyanın ve nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; hükmün lehine bozulması, aracın kendisine iade edilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Kolluk birimlerince, üzeri beyaz örtü ile örtülü karton koliler yüklü park halindeki araçtan şüphelenilmesi üzerine araca yaklaşılmakla, sanığın sürücüsü olduğu anlaşılan araçta ne yüklü olduğu sanığa sorulmakla kaçak sigara olduğunu beyan etmesi üzerine, önleme araması kararına istinaden araçta yapılan aramada, arka koltuk üzerinde ve bagaj bölümünde 398 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanığın savunmasında; oğlunun kendisini arayarak sigaraların yüklendiği zeytinliğe çağırdığını, arabaya ihtiyacı olduğunu söylediğini, arabanın başına gittikten sonra polislerin geldiğini, kendisinin polislere aracın içerisinde sigara olduğunu söylediğini, fakat sigaraların kendisine değil oğlu ...'e ait olduğunu beyan ettiği görülmüştür.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Olayın oluş şekli, sanığın aşamalardaki savunması, bozma ilâmları, ele geçen kaçak eşya miktarı ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yakalanan eşyanın değeri nazara alındığında, nakil vasıtasının müsadere edilebilmesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hakkaniyete aykırı olmayıp ele geçirilen kaçak eşya miktarının ağırlık ve hacim bakımından nakil aracının taşıma kapasitesinin ağırlıklı bölümünü teşkil etttiğinin anlaşılması karşısında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesindeki ve 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki şartların gerçekleştiği cihetle suçun işlenmesinde kullanılan ve sanığa ait olan nakil aracının müsaderesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.