muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/185, Karar No: 2024/3, Tarih: 17.01.2024

İnceleme dışı sanık ... soruşturmada; kömür işi yapması nedeniyle sanıklardan sadece ...'yi tanıdığını, hırsızlık olayı ile bir ilgisinin bulunmadığını,

Kovuşturmada; sanık ... ile Keşan'dan kömür alıp İstanbul'da sattıklarını, başka bir olay nedeniyle yakalandıkları tarihte sanık ... ile Tekirdağ'da ormanlık bir alanda piknik yaptıklarını, burada gördükleri sahipsiz hayvanları kamyona yüklediklerini, kendisinin binek araçta, diğer sanıkların kamyonda olduğunu, kamyonda ele geçirilen zehirli maddeden haberinin olmadığını, kömür almaya genelde gece saatlerinde gittiğini, olay tarihinde geceleyin yol boyunca birileriyle konuşmuş olabileceğini, sanık ...'i tanımadığını, sanık ...’nin bu şahıs ile görüşüp görüşmediğini bilmediğini, Remzi isimli şahsı da tanımadığını ancak sanık ...’nin bu kişi ile bağlantısı olduğunu,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... soruşturmada; diğer sanıkları tanımadığını, atılı suçlamayı kabul etmediğini,

Kovuşturmada; kamyonculuk yaptığını, un ticareti ile uğraşması ve memleketi olan Turgutlu’da daha önceden oturması nedeniyle sadece sanık ...'yi tanıdığını, hırsızlık suçunun işlendiği 21.11.2012 tarihinde Silivri Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğunu, 535 9\*\*\*\*\*\* numaralı telefonu kullandığını, olay tarihinde telefonunun suç yerine yakın baz istasyonundan nasıl sinyal aldığını anlayamadığını,

Sanık ... soruşturmada; Keşan bölgesinden kömür toplayarak geçimini sağladığını, inceleme dışı sanık ...'i de kömür işi yapması nedeniyle tanıdığını, 29.11.2012 tarihinde kamyonetinde yakalanan hayvanların inceleme dışı sanık ...'e ait olduğunu düşünerek aracına aldığını, çalıntı olduklarını bilmediğini, 534 5\*\*\*\*\*\* numaralı telefonun kendisine ait olduğunu, Yayla Köyü'ne gitmediğini, olay tarihinde nerede olduğunu hatırlamadığını, sanık ...'i tanımadığını, Remzi'yi ise İstanbul’da bir süre pazarcılık yapması nedeniyle bildiğini,

Kovuşturmada; sanıklardan Tekin'i İstanbul’da hamallık yapması nedeniyle tanıdığını, inceleme dışı sanık ...’i ise tanımadığını, atılı suçları kabul etmediğini,

Savunmuşlardır.

V. GEREKÇE

Sanıkların 21.11.2012 tarihinde katılanın ağılına hırsızlık amacıyla gelerek iki çoban köpeğini zehirlemek suretiyle öldürüp 49 adet küçükbaş hayvanını çaldıklarının iddia ve kabul edildiği olayda;

Sanıkların savunmalarında atılı suçlamaları kabul etmedikleri, hırsızlık anına ilişkin kamera görüntüsü, tanık beyanı gibi bir delil bulunmadığı, olay yerinden elde edilen bulguların sanıklarla irtibatının tespit edilemediği anlaşılmakla birlikte,

Katılanın 20.11.2012 tarihinde gece saat 23.30-00.00 arasında Malkara ilçesi Yayla Köyü'nde bulunan ağılındaki küçükbaş hayvanlarını kontrol ederek evine döndüğü, ertesi sabah saat 06.30 sıralarında ağıla gittiğinde iki adet köpeğinin zehirlenerek öldürüldüğünü ve ağılında bulunan 130 kadar keçisinden 49 adedinin çalındığını tespit ederek şikâyette bulunduğu, olay yerinde yapılan incelemede, ağıl ve çevresinde yere atılı hâlde et parçalarının görüldüğü, uzmanlık raporunda et parçalarının böcek öldürücü etkisi olan methomyl içerdiğinin bildirildiği, olayla ilgili tahkikat devam ederken 29.11.2012 tarihinde saat 02.00 sıralarında Marmara Ereğlisi Sultanköy Beldesi karayolu üzerinde yapılan yol kontrolü sırasında 34 VA \*\*\*\* plaka sayılı binek araç ile 77 DC \*\*\* plaka sayılı kamyonun şüphe üzerine durduruldukları, yapılan incelemede kamyonda 35 adet küçükbaş hayvanın ele geçirildiği, hayvanların Tekirdağ merkez ilçesi Küpdeviren Mevkiinden çalıntı olduklarının öğrenilerek araçlardan inen sanık ..., inceleme dışı sanık ..., ... ... ve ...’un yakalandıkları, kamyonun bagaj kısmında Lannatte 90 (çok zehirli) ibareli methomyl içeren tarım ilacının ele geçirildiği, katılana ait köpeklerin zehirlenmesinde kullanılan et parçaları üzerinde de aynı etken maddenin bulunması nedeniyle soruşturmanın genişletildiği, bu kapsamda, 77 DC \*\*\* plaka sayılı kamyonun sanık ... adına kayıtlı olup 34 VA \*\*\*\* plaka sayılı aracın da aynı sanık tarafından 20.11.2012 tarihli araç kiralama sözleşmesi ile on günlüğüne kiralandığının; MOBESE kayıtlarından, 20.11.2012 tarihinde saat 17.14’te 34 VA \*\*\*\* plaka sayılı; aynı tarihte saat 17.38’de 77 DC \*\*\* plaka sayılı araçların suç yeri olan Malkara ilçesine girdiklerinin, 21.11.2012 tarihinde saat 03.48’de ise 34 VA \*\*\*\* plaka sayılı aracın ilçeden çıkış yaptığının tespit edildiği, İstanbul-Edirne otobanına ait kamera görüntülerine göre de, aynı gece saat 04.35’te 34 VA \*\*\*\*; saat 04.36’da 77 DC \*\*\* plaka sayılı araçların Kınalı gişesini kullanarak otobana giriş yaptığının, 34 VA \*\*\*\* plaka sayılı aracın saat 05.07’de; 77 DC \*\*\* plaka sayılı aracın ise saat 05.10'da Ispartakule gişesinden çıkış yaparak İstanbul iline giriş yönünde ilerlediklerinin görüldüğü, HTS kayıtlarından, 21.11.2012 tarihinde Malkara ilçesinde sanık ... ile sanık ... arasında 13 görüşme kaydının bulunup aynı tarihte saat 03.16.42’de suç yeri olan Yayla Köyü'ne 3 km mesafede bulunan Okan Petrol baz istasyonu üzerinden telefonlarının sinyal aldığının anlaşılması karşısında, sanıkların soruşturmada birbirlerini tanımadıkları, kovuşturmada sanık ...'in, un ticareti ile uğraşması ve memleketi olan Turgutlu’da daha önceden oturması nedeniyle sadece sanık ...'yi tanıdığı; sanık ...'nin ise sanık ...'i İstanbul’da hamallık yapması nedeniyle bildiği yönünde tutarsız beyanlarda bulunmaları, sanık ...’in olay tarihinde cezaevinde bulunduğunu ileri sürmesine rağmen incelemeye konu olaydan sonra 22.11.2012 tarihinde saat 14

...'in, un ticareti ile uğraşması ve memleketi olan Turgutlu’da daha önceden oturması nedeniyle sadece sanık ...'yi tanıdığı; sanık ...'nin ise sanık ...'i İstanbul’da hamallık yapması nedeniyle bildiği yönünde tutarsız beyanlarda bulunmaları, sanık ...’in olay tarihinde cezaevinde bulunduğunu ileri sürmesine rağmen incelemeye konu olaydan sonra 22.11.2012 tarihinde saat 14.50 sıralarında güvenlik güçlerince yakalanarak Silivri Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne teslim edilmesi , sanıkların suç tarihinde katılanın ağılına 3 km mesafedeki baz istasyonunu kullanarak yaptıkları görüşmeleri açıklayamadıkları gibi kömür ticareti ile uğraştığını söyleyen sanık ...'nin gece saatlerinde kömür almak amacıyla suç yeri civarında bulunmuş olmasının hayatın olağan akışına uygun düşmediği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların kendilerini suçtan kurtarmaya yönelik savunmalarına itibar edilemeyeceği, atılı suçların sabit olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 24.11.2021 tarihli ve 2543-18150 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Uygulamanın denetlenmesi amacıyla dosyanın Özel Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14090, Karar No: 2017/17067, Tarih: 18.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/14090 E.  ,  2017/17067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptal ve Tescil

KARAR

Dosyada yer alan dava dilekçesi, 07.10.2013 havale tarihli ıslah dilekçesi ve fen bilirkişisi tarafından hazırlanan 20.07.2010 ve 03.09.2014 havale tarihli raporlar eklenmek suretiyle yeniden Tapu Sicil Müdürlüğüne müzekkere yazılarak dava konusu 66 ve 48 parsellerin tapu kayıtlarının istenilmesi ve gelen tüm kayıtlar eksiksiz olarak dosyaya eklendikten sonra yeniden temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29538, Karar No: 2012/29608, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29538 E.  ,  2012/29608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34057, Karar No: 2015/28053, Tarih: 30.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/34057 E.  ,  2015/28053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu,8.08.2012 tarihli davalı kurumun yazısı ile sahte rapora dayalı reçetelerin ve hasta ve hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait fiyat küpürlerinin yer aldığı reçetelerin kuruma fatura edildiğinden bahisle 2009 eczane protokolünün 6.3.10 maddeleri uyarınca 59.909,64 TL cezai işlem uygulandığını, sağlık raporlarının sahte olduğunun tespitinin mümkün olmadığını belirterek uygulanan cezai işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü için mahkemece 1.12.2013 tarihinde aldırılan 1.Bilirkişi raporunda “ huzurda görülen davada hasta ve hasta yakınlarının reçetelerinin arkasındaki imza, yazı, telefon numarası veya adreslerin kendilerine ait olmadığı sübut bulduğundan....Eczanesi hakkında 2009 yılı Eczane Protokolünün 6.3.10 maddesi gereği 49.924,70 TL cezai şart ve aynı maddi gereği 1.kez yazılı uyarı işlemi ile 4.3.6 maddesi gereği 9984,94 TL nin ödeme tarihleri itibariyle hesaplanacak yasal faizi ile birlikte tahsilinin 2009 yılı Eczane Protokolüne uygun olduğu kanaatindeyiz"görüşü belirtilmiştir.Davacının itirazı üzerine alınan 16.04.2014 tarihli bilirkişi ek raporunda ".....Protokolün 6.3.10 maddesi gereği cezai şart ve 1 kez uyarı uygulanması ile 4.3.6 maddesi gereği 9984,94 TL nin ödeme tarihleri itibariyle hesaplanacak yasal faizi ile birlikte tahsili talebinin uygun olmadığı kanaatini taşımaktayız"görüşü belirtilmiştir.. Görüldüğü üzere, yargılama sırasında alınan raporlar arasında değerlendirmeler ve varılan sonuçlar açısından tam bir çelişki bulunmaktadır Hal böyle olunca eldeki dosyada aldırılan 1.bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesis edilemez. O halde mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin niteliği gözetilerek, konusunda uzman bilirkişinin de yer aldığı  yeni bir bilirkişi kurulu oluşturulmak suretiyle  taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olacak ve bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilecek şekilde rapor hazırlanması sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeye  dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı   yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 30/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9708, Karar No: 2015/2868, Tarih: 24.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9708 E.  ,  2015/2868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 33. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/44-2013/77

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı elektrik şirketi tarafından, dönem faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedeli olarak ödedikleri 16.225.00 TL'nin, ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kayıp-kaçak, bedellerinin elektrik satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, söz konusu bu bedellerin kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından belirlendiği, bu bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları, Elektrik Piyasası Kanununun 12. maddesi ile Kurul kararlarının Danıştay'da iptali istenebileceğinin düzenlenmiş olması nedeniyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davalı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak bedeli isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Bu itibarla Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu, kanunla verilen yetkiye dayanarak; 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede; “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”, “Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ” ve “Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği” ni yayımlamış, sonrasında ise yönetmeliklerin uygulanması için çıkardığı kurul kararları, tebliğ ve ikincil mevzuat uyarınca lisans sahibi şirketler elektriği kullananlardan davaya konu edilen bedelleri tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklanan mevzuatın dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Ancak, yukarıda açıklanan mevzuatın dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik dağıtım şirketlerinin; EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiği izahtan varestedir. Oysaki; Türkiye Cumuriyeti Anayasasının 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı da ortadadır. Nitekim, elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payıda kanunla getirilmiş ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir.

Elektrik Piyasası Kanununun verdiği yetki uyarınca çıkarılan EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairecede benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da söylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davacı dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaflık bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Ne var ki, davaya konu bedelle ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda anılan ilkeler ve Hukuk Genel Kurulunun kararı gözetilerek, davalının kayıp-kaçak bedeli tahakkuku uygulamasının yerinde olmadığı nazara alınmalı, dava konusu kayıp-kaçak bedeli hakkında inceleme ve araştırma yapılıp, davacının talebine konu kayıp-kaçak bedeli miktarı bilirkişiye hesaplattırılmalı ve sonucu dairesinde bir hüküm kurulmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5763, Karar No: 2021/2803, Tarih: 24.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5763 E.  ,  2021/2803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03.12.2019 tarih ve 2019/197- 2019/509 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “PARLIAMENT” markasının TPMK nezdinde tescili olduğunu, mavi renk tonu ile özdeşleşmiş markasının TPMK tarafından tanınmış marka olarak kabul edildiğini, davalı tarafın ''MONTE CARLO NIGHT BLUE" ve ''MONTE CARLO NIGHT BLUE AMERİCAN BLEND'' markalarının müvekkillin “PARLIAMENT NIGHT BLUE” ve diğer marka örnekleri ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, bu durumun iltibasa ve haksız rekabete yol açtığını, mavi rengin tütün ürünleri ile alakalı herhangi jenerik veya tamamlayıcı özelliğinin olmadığını, dava konusu markaların varlığının müvekkilinin tanınmış ve ayırt ediciliği yüksek markalarının ayırt edici karakterini zedelediğini ve markaya zarar verdiğini iddia ederek davalı adına tescilli 2010/07419 numaralı "MONTE CARLO NIGHT BLUE" markası ile 2011/64754 numaralı "MONTE CARLO NİGHT BLUE AMERICAN BLEND" markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markaları ile davacı tarafın markaları arasında bir benzerlik bulunmadığını, “NIGHT BLUE” ibarelerinin tali tamamlayıcı özellikte olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı adına tescilli 2004/07196 sayılı ve "PARLİAMENT NİGHT BLUE" ibareli markanın ayırt edici unsurlarından birisinin "NİGHT BLUE" ibaresi olduğu, davalı şirketin sonradan tescil ettirdiği dava konusu 2010/07419 ve 2011/64754 sayılı markalarda bu ibarenin aynen kullanıldığı, markaların tescil kapsamlarının da aynı olması nedeniyle 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi gereğince karıştırılma tehlikesinin bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne 2010/07419 ve 2011/64754 sayıllı markaların hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13056, Karar No: 2013/1527, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13056 E.  ,  2013/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanıklar ... ve ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair ... 2. Asliye Mahkemesinden verilen 07.12.2010 gün ve 2009/350 Esas, 2010/891 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. maddesinde öngörülen ifade özgürlüğü, kamu makamlarının bir müdahalesi ile karşılaşmadan kişilerin düşünce ve eserlerinin başkalarına ulaştırılmasını kapsar ise de, bu maddenin 2. fıkrası özgürlüklerin kullanılması sırasında bir sorumluluk duygusuyla hareket edilmesinin gereğini ve suçun ya da düzensizliğin önlenmesi ile genel sağlık ve ahlakın korunması amacıyla hukukun öngördüğü yasak ve yaptırımlara tâbi tutulabileceğini belirtmektedir.

TCK.nın 226/3-4 madde ve fıkralarındaki hükümlerle, müstehcen görüntü, yazı veya sözleri içeren ürünlerin üretiminde çocukların kullanılması yasaklanmış, hayvanlarla ya da doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlar içeren yazılı, görsel ve sesli ürünlerin üretimi, satışa arzedilmesi, nakledilmesi, depolanması ve bulundurulması da yaptırıma bağlanmıştır.

Yargılamaya konu edilen kitapta hiçbir olay örgüsüne yer verilmeden sadece cinsel dürtüleri harekete geçirmeye yönelik basit, sıradan ifadelerle ters lezbiyen, doğal olmayan ve hayvanlarla yapılan cinsel ilişkilerin, çocuklar kullanılmak suretiyle bayağı bir dil kullanılarak anlatılması, ifadelerin toplumun ar ve haya duygularını incitici, cinsel arzuları tahrik ve istismar edecek şekilde, aynı zamanda kişilerin dışkılamaları dahi tiksinti verecek şekilde ifade edilmek suretiyle hiçbir sanatsal ve edebi değer katılmadan kurgulanmıştır.

Anneye, teyzeye, kardeşe, aynı cinse, hayvanlara yönelik cinsel sapkınlık düzeyine varan ifadeler içeren kitabın fransızcadan tercümesi ve yayınlanmasının demokratik bir toplumda çoğulculuğun, hoşgörünün, açık fikirliliğin gereği olan ifade özgürlüğü kapsamında kalan eylemler olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

AİHM’nin 07.12.1976 tarih ve 25 sıra nolu Hanyside-Birleşik Krallık kararında da müstehcenlik ve pornografik ifadeler içeren yayın sınırlarının nereye kadar uzanabileceği ve demokratik bir toplumda, genel ahlakın ve sağlığın korunmasına, suçların ve düzensizliğin önlenmesine ilişkin meşru bir amaca yönelik olarak yaptırımlarla kısıtlanabileceği ve bu kısıtlamanın AİHS’nin 10. maddesinde öngörülen ifade özgürlüğünün ihlali anlamına gelmeyeceğinin açıkça belirtilmesi karşısında;