muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2620, Karar No: 2023/10030, Tarih: 20.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/2620 E.  ,  2023/10030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/140 E., 2016/115 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Koyulhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2015/140 Esas, 2016/115 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebi, verilen beraat kararlarının bozulmasına ve kaçak sigaralar hakkında müsadere kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, 28.01.2015 tarihinde Koyulhisar Sulh Ceza Hakimliğinin 2014/49 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden 71 EP 920 plakalı yolcu otobüsü durdurularak yapılan aramada, üzeri montla örtülü karton kutuda 605 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanıkların mahkeme huzurundaki savunmalarında, ele geçirilen kaçak sigaralarla ilgilerinin bulunmadığını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

3. Otobüs şoförü ... ve muavin ... hakkında 03.11.2015 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve 03.11.2015 tarihinde kararın kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

4.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

2.Sanıkların mahkeme huzurundaki savunmalarında, ele geçirilen kaçak sigaralarla ilgilerinin bulunmadığını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

3. Otobüs şoförü ... ve muavin ... hakkında 03.11.2015 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve 03.11.2015 tarihinde kararın kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

4.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde, 28.01.2015 tarihinde Koyulhisar Sulh Ceza Hakimliğinin 2014/49 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden 71 EP 920 plakalı yolcu otobüsü durdurularak yapılan aramada, üzeri montla örtülü karton kutuda 605 paket kaçak sigara ele geçirilen olayda, aynı olaya ilişkin otobüs şoförü ... ve muavin ... hakkında Koyulhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2015 tarihli ve 2015/83 soruşturma numaralı karar ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi karşısında, öncelikle kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın suçtan zarar gören Gümrük İdaresine tebliğ edilip edilmediği, kararın usulüne uygun kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak sonucuna göre dava açılması durumunda her iki dosyanın birleştirilmesi, dava açılmaması halinde ise soruşturma evraklarının dosya içine alınmasından sonra delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2.İddianamede müsaderesi talep edilen kaçak sigaralar hakkında mahkemece herhangi bir hüküm kurulmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Koyulhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2015/140 Esas, 2016/115 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10379, Karar No: 2025/244, Tarih: 06.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10379 E.  ,  2025/244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre yerinde görülmeyen İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2024 tarihli ve 2024/173 Esas, 2024/230 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2241, Karar No: 2018/7748, Tarih: 10.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2241 E.  ,  2018/7748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.01.2017 tarih ve 2016/788-2017/86 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının eczane olarak kullandığı taşınmazın bitişik dükkanında eczane olarak faaliyet gösterdiğini, davalı tarafın taşınmazın planına göre duvar olan yeri yıkmak sureti ile cephe boyunca cam vitrin yaptırdığını ve böylece hastaneden çıkan hastaları kendi eczanesine çekmeye çalıştığını, davalı tarafın davranışının Kat Mülkiyeti Kanunu 18. ve BK'nın 57. maddesine aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının haksız rekabet teşkil eden eyleminin sonlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, tadilatların eczanenin kullanım amacına uygun olarak yapıldığını, davacının müvekkilinin eczanesinin bitişiğine daha sonra gelip dükkan açtığını, zımmi kabul bulunduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının eczanesinin hastaneye bakan kısmına kapı açmasının serbest rekabet kapsamında olup dürüstlük kuralına aykırılık ve haksız rekabet teşkil etmediği, davacının davaya konu işyerini açtığında bu durumu bilerek işe başladığı, mevcut halin mimari projeye uygun olmamasının da haksız rekabetin şartlarının gerçekleştiğini göstermeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2889, Karar No: 2013/10517, Tarih: 05.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2889 E.  ,  2013/10517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm taraf vekillerince süresi içinde temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istemiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının 02.02.1998-24.05.2010 tarihleri arasında davalı şirkete bağlı üç bölgenin müdürü olarak çalıştığını, iş akdinin gerçek dışı ve soyut iddialar üzerine haksız ve tek taraflı olarak feshedildiğini, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, yıllık ücretli izinlerin kullandırılmadığını, fakat kullanılmış gibi imza attırıldığını, buna rağmen kullanılmayan ve imza atılmayan 74 günlük yıllık ücretli izin alacağının bulunduğunu, milli bayramlarda çalışıldığını, dini bayramlarda ise bir gün tatil yapıldığını kalan günlerde çalışmaya devam edildiğini, buna dair herhangi bir ücretin ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, çalıştığı sırada çalışan bayan personele karşı lafla tacizde bulunması sebebiyle iş akdinin sona erdirildiğini, bayan çalışanın işten ayrılmak istemesi sebebiyle konunun açığa çıktığını, konunun genel müdür ve insan kaynakları birimine intikal ettiğini, yapılan araştırmayla olayların tespit edildiğini, savunmasının istendiğini fakat herhangi bir savunmada bulunmadığını, davacının çalışanlara karşı farklı muamelelerde bulunduğunu, 16.05.2010 tarihinde işe geç gelen 5 kişiden 3'ü hakkında tutanak tuttururken diğer ikisi hakkında işlem yaptırmadığını, puantaj kayıtlarının değiştirilmesine göz yumduğunu, bir kısım alacaklarının zaman aşımına uğradığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, iş akdinin feshi sırasında 44 günlük izin hakkının bulunduğunu, buna dair ücretin mayıs 2010 maaşı içerisinde kendisine ödendiğini, bu sebeple yıllık ücretli izin alacak hakkının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışan bu işçiler yönünden prim ödemelerinin fazla çalışmayı karşılayıp karşılamadığı araştırılmalıdır. İşçiye ödenen satış priminin fazla çalışmaların karşılığında ödenmesi gereken ücretleri tam olarak karşılamaması halinde aradaki farkın işçiye ödenmesi gerekir.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Günlük çalışma süresinin onbir saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağı, zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir.

Somut olayda davacı, fazla çalışma yaptığını iddia ederek fazla çalışma alacağı talebinde bulunmuş davalı ise davacının işyerinde müdür konumunda olduğunu, çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini davacıya prim ödendiğini fazla çalışma alacağı talep edemeyeceğini savunmuştur. Mahkemece fazla çalışma alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında yapılan hizmet sözleşmesinde davacının çalışma saatlerinin işveren tarafından belirleneceği kararlaştırılmıştır. İşverence prim ödemesi yapılması halinde işçinin ayrıca fazla çalışması nedeniyle fazla çalışma ücreti talep etmesi hakkaniyetle bağdaşmaz. Bilirkişi raporunda işverence yapılan prim ödemesinden söz edilmekte, tazminat hesabına yansıtılan ücret ise ikramiye olarak gözükmektedir.

Yapılacak iş, davacıya düzenli bir prim ödemesi yapılıp yapılmadığı belirlemek, davacıya düzenli prim ödemesinin varlığı halinde bu prim ödemesinin fazla çalışma alacağını karşılaması halinde fazla çalışma alacağının reddine karar vermek karşılamıyor ise aradaki farka karar vermektir.

3-İşverence düzenlenen 2010 yılı izin kartında 44 günlük yıllık izin karşılığının 4.400,00 TL olarak Mayıs 2010 ücretinde ödendiği yazılmıştır. Davacıya ücreti banka kanalı ile ödeniyor ise ilgili bankadan hesap cetvelleri getirtilip bu ödemelerin yapılıp yapılmadığı belirlenip yıllık izin alacağının olup olmadığının buna göre belirlemesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13129, Karar No: 2013/15750, Tarih: 11.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/13129 E.  ,  2013/15750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm: Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın muhasebeci olarak çalıştığını iddia ettiği şirketin borçları nedeniyle haczedilen malların bir kısmının başka alacaklılar tarafından haczedilerek muhafaza edildiğini, bir kısmının ise akıbetini bilmediğini ve şirketin iflas etmesi nedeniyle buradan ayrılmak zoruda kaldığını beyan etmesi, 12.02.2007 tarihli haciz tutanağında ise sanığın borçlu olduğunun belirtilmesi karşısında sanığın borçlu şirketin yetkilisi olup olmadığının tespiti ile, şayet şirket yetkilisi ise haczedilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunması nedeniyle mahkumiyetine karar verilmesi, şirkette muhasebeci olarak çalıştığının tespiti halinde ise dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle mahcuzların kaybolmasına neden olduğu anlaşılan sanığın hukuki durumunun TCK'nın 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2651, Karar No: 2013/4178, Tarih: 04.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/2651 E.  ,  2013/4178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ikramiye, kömür yardımı ve fazla mesai ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın ... LTD. Şirketi yönünden husumetten reddine, ... şirketi yönünden ise kısmen kabülüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar vekilleri tarafından birlikte temyiz edilmiş olup, mahkemece davalı ... LTD. Şirket vekiline verilen kesin süre içinde ek temyiz gider ve harcını yatırmadığından ek karar ile temyizden vazgeçtiğine dair karar verilmiş ve dosya Dairemize bu şekilde gelmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... A.Ş. de çalışmakta iken, iş akdinin sonlandırıldığını, işyerinin el değiştirmesi ile birlikte ilk işverenin sorumluluğun ortadan kalkması amaçlanarak işçinin işten çıkışının yapıldığını, daha sonra işçinin diğer davalı ... şirketine girişinin yapıldığını, bu işverenin Nisan 2008 tarihine kadar işçilerin talep edilen haklarını ödemeyi sözlü olarak taahhüt ettiğini, ancak ödemediğini, daha sonra 1 yıl içinde 4 taksit olarak ödemeyi taahhüt ettiğini, fakat gerçek alacağının çok altında bir miktar teklif ettiğini, bunun da kabul edilmemesi üzerine ancak 12 taksitte ve briket olarak ödeyebileceğini bildirdiğini, bu teklifin kabul edilmemesi halinde ise işten çıkarılacakları ve alacaklarının hiç ödenmeyeceği tehdidinde bulunduklarını, davalılar arasında İş Kanunu 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin söz konusu olmadığını, ilk işveren ... A.Ş.nin işçinin çıkışını vererek tazminatlarını hesapladığını, ancak kendi ödeme gücü olmadığından işyerini kiraladığı 2 nolu davalı firmadan olan kira alacaklarından bu tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmesini istediğini, işyeri kayıtları incelendiğinde ... A.Ş.nin işçilere ödemesi gereken tazminat ve işçilik alacaklarının ... ŞİRKETİNİN borcundan mahsup edilmek suretiyle ... A.Ş nin işçilerin tazminat ve işçilik alacaklarını bu firmaya ödemiş olduğunun sabit olduğunu, bu nedenle alacaklarının tahsili için her iki davalı aleyhine dava açmak zorunda kaldıklarını, ayrıca ödenmeyen işçilik alacakları olduğunu belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ikramiye, kömür yardımı ve fazla mesai ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... şirket vekili, üçlü mutabakat gereği işyeri devri söz konusu olduğunu, işçinin çalışmasını devam ettirdiğini, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti talebinde bulunamayacağını, fazla mesai hakkının bulunmadığını, ikramiye ve kömür yardımına ilişkin bir uygulama olmadığını, sözleşmede hüküm bulunmadığını, ayrıca her alacak kalemi için zamanaşımı definde bulunduğunu beyan ederken, diğer davalı vekili ise davacı işçinin halen kendi işyerlerinde çalıştığını, dolayısıyla kendisinden ihbar, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti talep edemeyeceğini, fazla çalışma yapmadığını, kömür yardımı ikramiye alacağına ilişkin şirketle yapılan iş sözleşmesinde hüküm bulunmadığını, ayrıca önceki işverenle davalı şirket arasında yasanın tanımladığı anlamda bir işyeri devri söz konusu olmadığını, davacının şirket yanında 25.01.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, dava açıldığı tarih itibariyle dava konusu alacakların doğmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: