muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10773, Karar No: 2012/17425, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/10773 E.  ,  2012/17425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki motorlu aracın hükmen devir ve tescili ile alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkile ait... Pamuklu Sanayi İşletmesinin Özelleştirme Yüksek kurulunun kararına istinaden 08.02.1996 tarihinde varlık satış sözleşmesi hükümleri kapsamında davalıya satıldığını, 10.03.1996'da düzenlenen devir teslim tutanağıyla da arasında bir adet kamyonetin de yer aldığı demirbaş eşyadan davalıya devir ve teslim edilmiş ise de davalının resmi devri üzerine almadığını, resen adlarına yapılan tescil işlemi üzerine davalı yanın idare mahkemesinde açtığı dava sonucunda tescil işleminin iptal edildiğini ve Müvekkilinin üzerine tekrar tescil olunan araç nedeniyle biriken motorlu taşıtlar vergisinin de müvekkilince ödendiğini belirterek davaya konu kamyonetin davalı adına hükmün devir ve tesciliyle toplam 1.857,81 TL motorlu taşıtlar vergisinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; somut olayda 08.02.1996 tarihli varlık satış sözleşmesinin ve 10.03.1996 tarihli devir teslim protokolün üzerinden yaklaşık on dört yıl geçtikten sonra dava açılmış olup, dava tarihine kadar on yıllık zamanlaşımı süresinin fazlasıyla geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/423, Karar No: 2009/463, Tarih: 09.07.2009

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2009/423 E.  ,  2009/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Bodrum 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 17.03.2009 gün, 2009/2895-3468 sayılı,11.Hukuk Dairesinin 06.06.2009 gün, 2009/3476-4055 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, hasılat kirası hükümlerine tabi ticari işletme kiralanmasından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle,hükmün temyiz inceleme görevi 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın bu Daireye gönderilmesine 9.7.2009 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1709, Karar No: 2012/8485, Tarih: 21.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1709 E.  ,  2012/8485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.10.2010 tarih ve 2008/1-2010/243 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ile 2, 3, 4 ve 5. sınıflar için Türkçe Yardımcı Ders Kitabı isimli kitabın basıma hazırlanması, basımı ve tanıtımı için sözleşme imzaladığını, sözleşme uyarınca müvekkilinin üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirerek eserleri davalıya teslim ettiğini, davalının sorumluluklarını yerine getirmediğini ve müvekkiline yapması gereken ödemelerden 1.500 TL'lik kısmı ödemediğini ileri sürerek bu miktarın tahsilini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının işi süresinde teslim etmediğini, eserlerin hatasız olarak teslim edilmesi gerekmesine rağmen, basımdan sonra okuyuculardan şikayetler geldiğini, bunun üzerine kitapların piyasadan toplatıldığını, maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek asıl davanın reddi ile, 4.600 TL maddi ve 1.000 TL manevi tazminatın davacıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, sözleşme çerçevesinde davacıya toplam 6.000 TL ödenmesi gerektiği halde 4.500 TL ödendiği, davacının iki kez düzeltme yapıp son teslimatı en geç Eylül/Ekim 2005'te gerçekleştirdiği, tanık beyanlarından bu hususun anlaşıldığı, düzeltmelerin sözleşmeye göre eserin tesliminden sonra makul bir süre içinde yapıldığı, davalı tarafın eserlerdeki hatalar nedeniyle kitapların satılamadığı ve dolayısıyla zarara uğranıldığı iddiasının açılan asıl davaya kadar davacıya ihtar edilip herhangi bir hukuki talepte bulunulmadığı, BK'nın 359, 360. maddelerine göre derhal bildirimde bulunulması gerektiği, karşı davanın açılış tarihinin 13.02.2007 olduğu, kitapların teslim ve yayınından yaklaşık bir yıl üç ayı aşkın bir süre geçtikten sonra, eserlerin hatalı basımını gerekçe kılarak kalan bir kısım bedelin ödenmemesinin kabul edilemeyeceği, davalı yayıncının makul sürede ve imkanını bulduğu halde bildirmediği kusurlara dayalı olarak akdin feshi ve ödenen ücreti,ortaya çıktığı iddia olunan zararı isteyemeyeceği, bu nedenle karşı davanın reddi gerektiği kanaatiyle asıl davanın kabulüne, 1.500 TL'nin davalıya yapılan ihtar tarihi olan 05.05.2006 tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsiline, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/486, Karar No: 2014/3887, Tarih: 10.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/486 E.  ,  2014/3887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/360802

MAHKEMESİ : Aşkale Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2011

NUMARASI : 2009/118 (E) ve 2011/47 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre 10/05/2010 tarihli celsede sanık D.. Ş..'den şikayetçi olduğunu belirten müşteki O.. S..'na davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulmamış olması (katılana haklarının hatırlatılmamış olması) nedeniyle adı geçenin hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunduğu kabul edilip 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi gereğince suçtan zarar gören müşteki O.. S..'nun davaya katılmasına karar verilerek ve sanık O.. S.. hakkında kurulan hükümde takdiri indirim maddesinin 62 yerine 59/2 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilerek dosya görüşüldü:

1-Niteliğine göre, sanık D.. Ş.. hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan O.. S.. vekilinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık O.. S.. hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Adli sicil kaydından hapis cezasına dair mahkumiyetinin olmadığı anlaşılan sanık hakkında hükmolunan 30 günün altındaki hapis cezasının TCK'nın 50/1. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmeyerek, aynı Kanunun 50/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık O.. S.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2229, Karar No: 2017/4795, Tarih: 20.09.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/2229 E.  ,  2017/4795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 09/07/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 06/02/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın husumetten reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında yapılan yargılamanın son oturumunda, hüküm fıkrası olarak, "Davacının davasının kabulüne” karar verilmiş, sonra yazılan gerekçeli kararda ise, ''Davacının davasının yargıtay bozma ilamında da görüldüğü gibi bozmaya uyulduğundan, husumet yokluğundan davacının davasının reddine'' şeklinde hüküm fıkrası oluşturulmuş, böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3391, Karar No: 2006/6203, Tarih: 04.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/3391 E.  ,  2006/6203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 135 ada 172 parsel sayılı 4521.67 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Hükme esas alınan uzman orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın % 5-10 eğimli olduğu, içinde ... ve ... ağaçlarının bulunduğu, 1959 tarihli memleket haritasında ... ve geniş yapraklı ağaç işaretli alanda kaldığı, bu ağaçların taşınmaz üzerindeki ... ve ... ağaçlarını gösterdiği ve orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmış ve resmi belgelerdeki konumu işaretlenmiştir. Mahkemece aynı gerekçelerle taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve incelme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; uzman bilirkişi, çekişmeli taşınmazın konumunu memleket haritasının siyah-beyaz fotokopisi üzerinde boyama yaparak işaretlemiştir. Bu hali ile rapor hüküm kurmaya ve taşınmazın niteliğini belirlemeye yeterli değildir.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 04/05/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7304, Karar No: 2018/6230, Tarih: 16.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/7304 E.  ,  2018/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/03/2015 gününde verilen dilekçe ile hakaret nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/11/2015 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; hakaret nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin Cumhuriyet Savcısı olarak görev yaptığını ve yürütmekte olduğu bir soruşturma ile ilgili olarak yasaların kendisine yüklediği görev gereği idianame düzenlendiğini, yargılamanın başlatıldığını ve halen derdest olduğunu, ilgili davanın duruşmasının çıkışında Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) genel başkan yardımcısı olan davalı tarafından basın açıklaması yapıldığını, açıklamada müvekkiline yönelik hakaret içeren söylemlerde bulunulduğunu ve kişilik haklarına zarar verildiğini belirterek manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; açılan davanın haksız ve kötüniyetli olduğunu, müvekkilinin kamuoyunu aydınlatmasının asli ve anayasal görevi olduğunu, davacının kamuyu yakından ilgilendiren iddianamesinin, anayasal ifade hürriyeti ve muhalefet sorumluluğu kapsamında eleştirilmesinin doğal bir durum olduğunu, yapılan değerlendirmenin tümü ile eleştiri sınırları içerisinde ve doğru veriler kapsamında yapıldığını, davacıya yönelik bir değerlendirmenin söz konusu olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalı tarafından davacıya yönelik kullanılan ifadelerin eleştiri sınırlarını aştığı, davacının kişiliğini ve saygınlığını hedef alan küçültücü ifadeler olduğu, somut bir delile dayanmadığı ve kişilik değerlerine aykırı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İfade özgürlüğü demokratik bir toplumun en önemli temellerinden birisi olup, toplumsal ilerlemenin ve her kişinin gelişiminin başlıca koşullarından birini teşkil etmektedir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. maddesinin ikinci fıkrası saklı kalmak koşuluyla, ifade özgürlüğü yalnızca iyi karşılanan ya da zararsız veya önemsiz olduğu düşünülen değil, aynı zamanda kırıcı, hoş karşılanmayan ya da kaygı uyandıran “bilgiler” ya da “düşünceler” için de geçerlidir, çoğulculuk, hoşgörü ve açık düşünce bunu gerektirir ve bunlar olmaksızın “demokratik bir toplum” olamaz. 10. maddede benimsenen ifade özgürlüğü bu şekilde ./..

olmakla birlikte, yine de bu dar bir yorum gerektiren istisnalar içermektedir ve bu hakkı kısıtlama ihtiyacının ikna edici bir biçimde ortaya konması gerekmektedir (Pakdemirli/Türkiye kararı, başvuru no: 35839/97, 22 Şubat 2005).

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; CHP genel başkan yardımcısı olan davacı tarafından partisinin miting komitesi aleyhine kamu davası açan, davacı Cumhuriyet savcısı hakkında adliye binası önünde basın açıklaması yaptığı anlaşılmakla; davalı tarafından sarf edilen söz ve ifadeler, davacı kamu görevlisi Cumhuriyet savcısının görevi nedeni ile yapılan sert eleştiriler olup ifade özgürlüğü kapsamında kalmaktadır. Bu söz ve cümlelerin bütün olarak ve olayın bağlamı içinde değerlendirilmesi sonucunda davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde kabul edilmesi doğru değildir.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilerek istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11162, Karar No: 2016/21217, Tarih: 10.10.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/11162 E.  ,  2016/21217 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Gazetesinin 24/01/2015 tarihli nüshasında “iş adamlarına ahlaksız tuzak” başlıklı haber ve bu haberin devamı niteliğinde 12. sayfada bulunan habere ilişkin tekzip talebinin kabulüne, cevap ve düzeltme metninin yayımlanmasına dair.... 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/02/2015 tarihli ve 2015/657 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin... 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/03/2015 tarihli ve 2015/320 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 12/08/2015 gün ve 52985 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/09/2015 gün ve KYB...... sayılı ihbarnamesi ile dairemize sunulmuştur.

Anılan İhbarnamede;

Dosya kapsamına göre; ... Gazetesinin bir tüzel kişi olduğu, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12/1. maddesine göre, “Hükmi şahıslara tebliğ, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır”. Aynı Kanun’un Hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler her hangi bir sebeple mutat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır." kuralına aykırı olarak ve cevap ve düzeltme metninin, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca, adı geçen gazetenin sorumlu müdürüne gönderilmesi yerine, tebliğ evrakının sorumlu kişiye yapıldığını gösterir şekilde tebliğ mazbatası düzenlenmediği ve usulüne uygun tebliğ koşulu yerine getirilmediği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmiş olunmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmuştur.

Dairemizin 24.03.2016 tarih ve 2015/16506 Esas, 2016/13853 sayılı kararıyla;