muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16618, Karar No: 2019/2359, Tarih: 15.04.2019

4)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5)Hükmedilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi karşısında ... Sayılı TCK’nın 52/2. maddesi yerine TCK’nın 52. maddesinin yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

6) Tebliğnamede, Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10.11.2011 tarih ve 2012/22-262 E-K sayılı ilamın tekerrüre esas alınmadığı gerektiği belirtilmişse de, söz konusu ilamın Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2016 tarih ve 2012/22 esas ve 2012/262 karar sayılı ek kararı ile infazın durdurulmasına karar verildiğinden tebliğnamedeki görüş benimsenmemiştir.

... sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca; önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi gerektiğinden, sanık ...’in adli sicil kaydında yer alan Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/1 Esas- 2012/312 Karar sayılı ilamı ile nitelikli hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-e , 62 maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasını içeren ilamı yerine suç tarihinden sonra 14.11.2012 tarihinde kesinleşen Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/1167 – 1021 E-K sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

7) Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşyanın TCK’nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek TCK’nın 54/1-4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

8) Mersin 3. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 18.09.2012 tarih ve 2012/1719 d.iş sayılı önleme arama kararının aslı veya onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınmaması,

9) Sanıklar müdafilerinin, sanıklar hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebinin, TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının taksitlendirmesini de kapsadığı gözetilmeden, bu hususta olumlu veya olumsuz karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,15/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16336, Karar No: 2016/7189, Tarih: 30.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16336 E.  ,  2016/7189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/12/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, .. öğrenci olduğunu, 2013-2014 eğitim öğretim döneminde 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu kapsamında davalıya ait eğitim kurumunda staj gördüğünü, asgari ücretin %30'undan aşağı olmamak üzere ücrete hak kazandığından, .. esas sayılı dosyası ile başlatılan icra takibine davalının itirazı ile takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, yasal olarak ödemenin yapılmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile .. esas sayılı takibine davalının itirazının kısmen iptali ile, ... TL üzerinden takibin devamına, icra inkar tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

a) 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun “ .. ” başlıklı 25. maddesinin “Aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar; aday çırak veya çırağın velisi veya vasisi veya kişi reşit ise kendisi; öğrenciler için okul müdürlüğü ile iş yeri sahibi arasında Bakanlıkça belirlenen esaslara göre düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. (Değişik son cümle: 13/2/2011-6111/64 md.) Ancak, işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, asgari ücretin net tutarının yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 30’undan, yirmiden  az personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 15’inden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde 30’undan aşağı ücret ödenemez.” şeklinde olduğu, yine aynı kanunun “ ..” başlıklı 24. maddesinin son bendinde “....Bu sayının tespitinde görev ve çalışma statüsüne bakılmaksızın iş yerinde 1475 sayılı İş Kanununa tabi olarak çalıştırılan personel sayısı dikkate alınır.” denilmektedir.

Dosya içerisindeki belgelerden, davacının davalı ... bağlı .. tarihli sözleşme ile staja başladığı, yaklaşık 8 ay süre ile staj eğitimi gördüğü, 3308 sayılı Kanunun 25. maddesinde işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde asgari ücretin net tutarının, yüzde 30’undan, yirmiden az personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 15’inden az ücret ödemesinin olamayacağının açıkça düzenlenmiş olduğu, buna göre iş yerinde çalışan personel sayısının belirlenerek hesaplama yapılması gerekirken, ilçede bulunan davalı ... bağlı tüm okullardaki personel sayısı esas alınarak hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

b) 3308 sayılı Kanun'un 26. maddesi ve dosyada yer alan sözleşmenin 21. maddesi uyarınca mesleki eğitim gören davacının staj gördüğü sürede izinli veya çalışamadığı sürelerin de araştırılarak, yapılacak hesap ve kararda bu hususun da dikkate alınması gerekirken, fasılasız çalıştığının kabulü ile hüküm kurulması nedeni ile de karar bozulmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan sebeplerle reddine 30/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34901, Karar No: 2021/8615, Tarih: 18.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/34901 E.  ,  2021/8615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.04.2021 tarih ve 2021/2807 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.05.2021 tarih ve KYB-2021/48876 sayılı ihbarname ile;

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26.07.2019 tarihli ve 2019/56641 soruşturma, 2019/39978 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30.01.2020 tarihli ve 2019/4023 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müştekinin ... plakalı aracın tescilini 17.07.2019 tarihinde ... 10. Noterliğinde şüpheliye devrettiği, şüphelinin ödemeyi sonradan yapacağını beyan ettiği ancak ödemenin yapılmadığı, şüphelinin şikayeti üzerine dolandırıcılık suçundan soruşturmaya başlanıldığı, şüphelinin müştekiyi yanıltmasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157. maddesinin aradığı ağırlıktaki hile koşulunu oluşturmayacağı, eylemin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, şüphelinin sabıka kaydında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sabıkasının bulunduğu, müştekinin 27.08.2019 tarihli itiraz dilekçesinde şüphelinin benzer nitelikte 16 adet dosyasının olduğundan bahsedildiği, şüphelinin benzeri eylemleri farklı şahıslara karşı da gerçekleştirdiği iddia olunmakla, şüphelinin ifadesine başvurularak, atılı suçlar kapsamında yer alan dosyalarının bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa tanıkların dinlenmesi ile ... plakalı aracın hurdaya ayrılıp ayrılmadığı iddiasının şüpheliden sorulması sonucuna göre şüphelinin hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, şüphelinin ifadesi dahi alınmadan ve herhangi bir soruşturma işlemi yapılmaksızın, eksik soruşturma ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Müştekinin şikayet dilekçesinde; aracını noterde şüpheliye devrettiğini ancak parasını almayarak alacağı bedel için rehin alan sıfatıyla aynı gün noterde kamyona ilişkin müşteki lehine rehin sözleşmesi yapıldığını ve bu şekilde şüpheliye parayı ödeyeceği konusunda güvendiği halde, sonraki zamanlarda şüpheliye ulaşamadığını ve şüphelinin aracı hurdaya verip parçalattığına dair duyumlar aldığını ve bu tip eylemleri meslek haline getirdiğini öğrendiğini, icra takibi başlatsa da şüphelinin sürekli adres değiştirmesinden dolayı bunun sonuçsuz kaldığını belirttiği anlaşılmış olup her ne kadar hileye varan bir eylem olmadığı ve hukuki ihtilaf olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; şüphelinin davet edilerek olaya ilişkin beyanının alınması, aracın akıbetinin sorulması ve araştırılması, olaya dair tanıklar var ise tespit edilerek tanıkların dinlenilmesi, icra takip dosyasının onaylı örneğinin dosya içerisine alınması ve tüm bu araştırmaların sonucuna göre şüphelinin en baştan itibaren atılı suçu işleme kastı ile hareket edip etmediğinin değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmakla, ... 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30.01.2020 tarihli ve 2019/4023 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 18.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7858, Karar No: 2017/13481, Tarih: 28.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/7858 E.  ,  2017/13481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi, nafaka miktarı ile yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davalı kadın süresinden sonra sunduğu 19.10.2015 tarihli cevap dilekçesi ile manevi tazminat isteğinde bulunmuş, mahkemece boşanmaya sebep olan olayların davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği gerekçesiyle manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde iddia ve savunmanın hangi aşamaya kadar genişletilebileceği yahut değiştirilebileceği hüküm altına alınmıştır. Taraflar dilekçeler aşaması dışında ancak "ıslah" yahut karşı tarafın "açık muvafakati" ile iddia ve savunmalarını genişletip, değiştirebileceklardir (HMK m. 141). Islah veya açık muvafakatin yokluğu halinde iddia ve savunmanın genişletilemeyeceği kanunun emredici hükmüdür. Somut olayda davacının "açık muvafakati" olmadığı gibi davalı tarafından usulünce yapılmış bir "ıslah" işlemi de bulunmamaktadır. O halde davalı kadının bu davada, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde gösterilen süreden sonra manevi tazminat (TMK m. 174/2) talep edemeyeceği gözetilerek davalının manevi tazminat isteği hakkında süresinden sonra talep edildiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde red hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2013/3523, Karar No: 2013/5651, Tarih: 13.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/3523 E.  ,  2013/5651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, manevi tazminat, bakiye ücreti, hafta tatili ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmiş, davacı aleyhine nisbi harca hükmedilmiştir.

Kararı davacı vekili, davanın feragat nedeni ile reddi halinde maktu harç alınması gerektiği belirtilerek temyiz etmiştir.

Davanın feragat nedeni ile reddedildiği tartışmasızdır.

Dosyada sorun davanın feragat nedeni ile reddi halinde harcın maktu mu, yoksa nisbi mi olacağıdır.

Yargı harçları 492 sayılı Harçlar Kanunu' nda düzenlenmiştir.

Harç alma ölçüleri 492 sayılı Harçlar Kanunu' nun 15. maddesinde belirtilmiştir.

15. maddeye göre yargı harçları (1) sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nispi esas üzerinden, işlemin nev'i ve mahiyetine göre maktü esas üzerinden alınır.

Yasa' nın 21. maddesi yargı harçlarının (1) sayılı tarifede yazılı nispetler üzerinden alınacağını hükmetmiştir.

22. madde ise davadan feragat veya davayı kabul veya sulh, muhakemenin ilk celsesinde vuku bulursa, karar ve ilam harcının üçte biri, daha sonra olursa üçte ikisi alınır hükmünü getirmiştir.

Karar tarihindeki (1) sayılı tarifenin III- numaralı Karar-ilam harcını düzenlemiş, III/2. Madde de ise hangi kararlardan maktu harç alınacağı açıklanmıştır. Bu maddeye göre davanın reddi halinde alınacak harç maktu olup, karar tarihi itibarı ile 21,25 TL. dir.

Yargıtay HGK. nun bir çok kararında da ( Ör. HGK. 25.01.1984 4/57-29 E.K.) belirtildiği üzere davanın reddi halinde alınacak harç maktudur.

22. maddede belirtilen hal ise alınacak maktu harcın nisbetine ilişkindir.

Somut olayda davadan ilk celseden sonra feragat edildiğinden alınması gereken harç 21,15 TL. maktu harcın 2/3' ü olan 14,10 TL. dir. Bu nedenle Mahkemece maktu harcın 2/3' üne hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile nisbi harcın 2/3' üne hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç;

Hüküm fıkrasının harca ilişkin 3 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak, yerine;

Sonuç;

Hüküm fıkrasının harca ilişkin 3 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak, yerine;

“ 3- Davadan ilk oturumdan sonra feragat edildiğinden, 492 sayılı Harçlar Yasası' nın 22 ve 1 sayılı tarifenin III/2. Maddesi uyarınca alınması gereken 14,10 TL. karar harcının 21.05.2007 tarihli makbuz ile alınan peşin harçdan mahsubu ile fazla yatırılan 123,60 TL. ile 02.02.2009 tarihli makbuz ile yatırılan 274,40 TL. ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine, “ yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalının 17.11.2009 tarihli makbuz ile yatırdığı 177,60 TL. harcın istek halinde Mahkemesince davalıya iadesine, 24,30 TL. onama harcının mahsubu ile fazla yatırılan 123,20 TL. nisbi temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, 13.02.2013 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5423, Karar No: 2019/838, Tarih: 30.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/5423 E.  ,  2019/838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, prostat şikayetiyle davalı şirkete bağlı özel hastaneye gittiğini, burada kendisine teşhis konulduktan sonra hastaneye yatışının yapıldığını, tedavi sırasında baş ağrısı şikayeti üzerine hemşirelerin sol kalçasından iğne yaptığını ve zor günlerin bu iğne ile başladığını, bu hatalı iğne nedeniyle sol ayağında uyuşma oluşup ve bu uyuşmanın devamlı bir hal aldığını, şimdiye kadar ortopedik bir rahatsızlığı bulunmadığı halde hastanenin gerekli özen ve dikkati göstermemesi üzerine engelli bir birey haline dönüştüğünü, kişisel ihtiyaçlarını sürekli olarak başkalarının yardımı ile giderdiğini, dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmeyen davalı kurumun eylemi sonucu vücut bütünlüğünü, çalışma gücünü ve çalışma imkanını kaybettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla alacağın tamamı belirsiz halde olduğundan kazanç kaybı, çalışma gücünün yitirilmesi nedeni ile uğranılan bedensel zarar toplamından 10.000,00 TL maddi ve 40.000,00TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 15.06.2015 tarihli dilekçesi ile, maddi tazminat yönünden talebini 47.172,46 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, iddia edilen ayaktaki uyuşmanın tedavi veya iğneyle bir ilgisinin olup olmadığının bilinmediğini, şayet iğneden oluşmuş olsa dahi bunun tıbbi bir komplikasyon olduğunu; %37 özür durumunu kabul etmediklerini, davacının yaşı 69 olmakla birlikte hali hazırda emekli olduğunu ve bu durumda da iş gücü kaybının söz konusu olmadığını, maddi tazminat isteminin reddinin gerektiğini, ayrıca talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat talebinin kabulüne, 47.172,46 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne, 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı hastanede sol kalçasından yapılan iğne sonucu bacağında oluşan uyuşma nedeniyle duyduğu elem ve uğradığı zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Mahkemece, her ne kadar 18.04.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda, enjekte edilen ilacın oluşturduğu komplikasyonun, bir kusur ve ihmalden kaynaklanmadığı, enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanan bölgenin uyumsuzluğu yönünden de bir delil tanımlanmadığı ve tüm bulgular kapsamında da enjeksiyonu uygulayan sağlık personeline herhangi bir kusur izafe edilemediği mütalaa edilmiş ise de; bu durumun hastanenin kusursuz sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı, yapılan tedavi sırasında ilgili sağlık yönetmeliği çerçevesinde gerekli tıbbi özenin gösterildiği, hastanın muhtemel komplikasyonlar hususunda bilgilendirildiği hususunda herhangi bir delil sunulmadığı kabul edilerek maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde davalı hastanede dava dışı hemşire tarafından yapılan iğne sonucu sol bacağında uyuşma oluştuğunu, vücut bütünlüğünün bozulduğunu, davalı hastanenin dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmediğini ileri sürmüştür. Mahkemece, alınan Adli Tıp Kurumu raporunda “enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceklerinin tıbben bilindiği, bu durumun enjeksiyonların tekniğine uygun yapılması durumunda da daha önceden öngörülemeyecek ve önlenemeyecek arazlara sebep olabildiği, bu durumun her türlü özene rağmen oluşabilecek herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirildiği, enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanan bölgenin uyumsuzluğu yönünden tıbbi bir delil de tanımlanmadığından, tüm bulgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde, enjeksiyonu uygulayan sağlık personeline herhangi bir kusur izafe edilemediği” belirtilmiştir. Davacı 19.8.2014 havale tarihli Adli tıp Kurumu raporuna karşı, beyan dilekçesinde davalı hastanede uygulanan iğne sonucunda oluşabilecek komplikasyonlar konusunda bilgilendirilmediğini ileri sürmüştür.

HMK'nun 141. maddesinde, tarafların, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebileceği yahut değiştirebileceği, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise iddia veya savunmanın genişletilemeyeceği yahut değiştirilemeyeceği, ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümlerinin saklı olduğu öngörülmüştür. Davacı, dava dilekçesi ile davalı hastane tarafından uygulanan iğne nedeniyle oluşabilecek komplikasyonlar hususunda bilgilendirilmediğini iddia etmemiştir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonraki bir aşamada bu iddiayı ileri sürmesi HMK'nun 141. maddesi uyarınca iddianın genişletilmesi kapsamında olup, davalı tarafından da iddianın genişletilmesine açıkça muvafakat edilmediği gibi, ayrıca davacı tarafından ıslah da yapılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, davacının 19.08.2014 havale tarihli dilekçesinde ileri sürdüğü hususların HMK'nun 141. maddesi kapsamında iddianın genişletilmesi niteliğinde olduğu gözetilerek davacının maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.