muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7820, Karar No: 2022/8704, Tarih: 01.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/7820 E.  ,  2022/8704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Tokat Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, .... İli Pazar İlçesi ....., Köyü çalışma alanında bulunan 122 ada 8 parsel sayılı 18.633,35 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak tarla vasfıyla davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, bölgede 766 sayılı Kanun'a göre yapılan kadastro çalışmaları sırasında orman olması nedeniyle taşınmazın tespit dışı bırakıldığını, 6831 sayılı Kanun'a göre yapılan orman tahdidinde taşınmaz her ne kadar orman sınırları dışında bırakılmışsa da bu tarihten önceki zilyetliğe değer verilemeyeceğini belirterek; Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hükme karşı, davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı Hazine vekilince Samsun Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davacı Hazine vekilinin 122 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 16.07.2021 tarihli bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 14.841,84 m2 yüzölçümündeki bölümüne yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davacı Hazine vekilinin 122 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 16.07.2021 tarihli bilirkişi raporunda (B) ile gösterilen 3791,50 m2 yüzölçümündeki bölümüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece taşınmaz başında yapılan keşif sonucunda Jeolog Bilirkişisi Cenk Özgümüş tarafından düzenlenen asıl ve ek raporda; taşınmazın güneyinde dere yatağının bulunduğu, taşınmazın önceden dere yatağı olan kısmını fen bilirkişisine göstermek suretiyle ölçüm yapıldığı, keşif gününde dere yatağı olan kısmın görülemediği, bunun davalının dolgu yaparak dere yatağını doldurması ve derenin üzerini kapatıp düzlemesinden kaynaklandığı bildirilmiştir.

Her ne kadar; anılan raporlarda bu derenin kuru dere niteliğinde olduğu bildirilmişse de raporun devamında yazın kuruyan, kışın ve baharda kar erimesi ve yağmurla birlikte akış özelliği gösterdiğinin belirtilmesi karşısında taşınmazın 16.07.2021 tarihli bilirkişi raporunda (B) ile gösterilen 3.791,50 m2 yüzölçümündeki bölümünün dere yatağı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Kural olarak dere yataklarının devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan yerlerden olduğu, dolgu yapılarak dere yatağının tarım alanına dönüştürülmesinin 3402 sayılı Kanun'un 17. maddesi anlamında imar-ihya sayılmayacağından zilyetlik yoluyla kazanılması hukuken mümkün değildir.

Diğer yandan; dava konusu taşınmazın batı sınırında bulunan komşu 122 ada 9 parsel sayılı taşınmaz hakkında da davacı Hazine tarafından aynı iddia ve sebeplere dayalı olarak dava açıldığı, aynı jeolog bilirkişisi tarafından verilen raporda 9 parselin bir kısmının dere yatağı içinde kaldığının bildirildiği ve İlk Derece Mahkemesince bu kısmın dere yatağı vasfıyla tescil harici bırakılmasına karar verdiği, hükmün davalı tarafça istinaf edilmeyip davacı Hazinenin istinaf talebinin ise Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine dair kararının, davacı Hazinenin temyizi üzerine Dairemizce eldeki dosya ile aynı gün yapılan temyiz incelemesiyle onandığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince eldeki davanın konusu olan 122 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 16.07.2021 tarihli bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 14.841,84 m2 yüzölçümündeki bölümü hakkındaki davanın reddi ile bu bölümün davalı adına tapuya tesciline, (B) ile gösterilen 3.791,50 m2 yüzölçümündeki bölümü hakkındaki davanın kabulü ile bu bölümün dere yatağı vasfıyla tescil harici bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, jeodezi raporuna yanlış anlam atfetmek ve komşu 122 ada 9 parsel sayılı taşınmaz hakkında verilen karar ile çelişki oluşturacak şekilde taşınmazın tamamı üzerinde davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın tümden reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığı anlaşıldığından davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin 122 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 16.07.2021 tarihli bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 14.841,84 m² yüzölçümündeki bölümüne yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin (B) ile gösterilen 3.791,50 m2 yüzölçümündeki bölümü temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 03.11.2020 tarihli ve 2020/1215 Esas, 2020/1267 Karar sayılı esastan ret kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesinin 122 ada 8 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki hükmünün yukarıda belirtilen nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5992, Karar No: 2019/3652, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5992 E.  ,  2019/3652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12044, Karar No: 2010/2588, Tarih: 04.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/12044 E.  ,  2010/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirkete ait mağazadan bir adet koltuk takımı beğendiğini, aynı model ancak farklı kumaştan takım almak üzere anlaştıklarını ve bedelini ödediğini ancak davalının bu takımdan elinde olmadığını bildirerek siparişle getirteceğini bildirdiğini ancak takımın büyük olduğunu anlayınca alışverişten vazgeçerek ödediği bedelin iadesini istediğini ancak ödenmediğini ileri sürerek 3.000 YTL.nin ödetilmesini istemiştir.

Davalı, duruşmaya gelmemiş, cevap da vermemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki ilişkinin hazır olan ürünün aynen satın alınması şeklinde değil, aynı model ve farklı kumaştan hazırlanıp davacıya teslim edilmesi şeklinde nitelendirilen eser sözleşmesi niteliğinde olup eser sözleşmesinden doğan uyuşmazlıklarda genel mahkemenin görevli olduğu gerekçesiyle dava değerine göre dava dosyasının Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin , koltuk takımının satışına ilişkin olduğu, davacının koltuğun rengini seçmesi, sözleşmenin ve hukuki ilişkinin niteliğini eser sözleşmesine dönüştürmez. Bu nedenle, uyuşmazlığın 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı ve Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin , koltuk takımının satışına ilişkin olduğu, davacının koltuğun rengini seçmesi, sözleşmenin ve hukuki ilişkinin niteliğini eser sözleşmesine dönüştürmez. Bu nedenle, uyuşmazlığın 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı ve Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu Kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. O halde Mahkemece, işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6394, Karar No: 2023/7016, Tarih: 04.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/6394 E.  ,  2023/7016 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/779 Esas, 2023/1066 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/547 E., 2022/283 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 ... maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre ... kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan ... kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa "6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1095, Karar No: 2025/548, Tarih: 03.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1095 E.  ,  2025/548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/569 E., 2023/2358 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili eczacı ile davalı Kurum arasında 2012 yılı Eczane Protokolü imzalandığını, 10.03.2012, 21.01.2013 ve 21.01.2013 tarihli üç adet reçete ve bu reçetelerdeki ilaç küpürlerinin sahte olduğu gerekçesiyle 10.03.2014 tarihli müfettiş raporuna istinaden 2012 yılı Eczane Protokolünün (5.3.10.) maddesi uyarınca 48.132,52 TL meblağlı reçete bedelinin 10 katı olan 481.325,52 TL tutarında cezai şart uygulandığını belirterek, 48.132,52 TL reçete tutarı ve 481.325,52 TL cezai şart tutarı olmak üzere toplam 529.458,04 TL borçlu olmadığının tespitini ve ve cezanın iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 18.12.2016 tarihli kararıyla; davanın kabulü ile 15.05.2014 tarihli ve 481.325,52 TL'lik cezai şart uygulanmasına ve 48.132,52 TL'lik kesinti işlemine yönelik davalı Kurumun yapmış olduğu işlemin iptaline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemenin 18.12.2016 tarihli kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 18.12.2019 tarihli ilamıyla; soruşturma dosyasının sonucu beklenerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemenin 18.12.2016 tarihli kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 18.12.2019 tarihli ilamıyla; soruşturma dosyasının sonucu beklenerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

2. Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozmaya uyularak Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/12769 sayılı soruşturma dosyasının örneği UYAP sisteminden dosya kapsamına alındığı, davacının dolandırıcılık suçundan hakkında kamu adına kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, somut olayda davacının sahibi olduğu eczanenin reçete tarihlerinde eczacılar odasının sıralı dağıtım listesinde bulunduğu, davaya konu reçetelerin eczacılar odasının oluşturduğu bu sıraya göre ve eczacılar odasının yönlendirmesi üzerine davacının sahibi olduğu eczane tarafından reçetelerle aynı tarihte ecza deposuna verilen siparişle ilaçların temin edilerek hastalara imza karşılığı teslim edildiği, hasta ve hasta yakınlarının sonradan verdikleri ifadelerinde de reçeteye konu ilaçları aldıklarını belirttikleri, hastaların hastalığının gerçek olduğu gibi düzenlenen reçetelerin de hastalıklarıyla ilgili olduğu, davacının hastaların bilgisi dahilinde olduğu anlaşılan ve onlara ulaştırılan ilaçlar yönünden hileli hareketinin bulunmadığı, bunun yanı sıra davacının eczacılar odasının onayı üzerine dava konusu reçeteleri Kuruma fatura ettiği, davacı tarafından yapılan işlemlerde usulsüzlük ve protokol hükümlerine aykırılık olmadığı gibi davacının reçeteyi düzenleyen doktor ve adına reçete düzenlenen hastalarla birlikte hareket ettiğine dair bir delilin de dosyada yer almadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş; karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; kararda davacı ile müvekkil Kurum arasında akdedilen protokol hükümlerinin gözetilmediğini, müvekkili Kurumun yürüttüğü soruşturma raporunun dikkate alınmadığını, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, düzenlenen sahte reçetelerde hastanın kendisinin veya birinci derece yakınının hüviyetinden tespiti ile ilaç temini gerekirken belirtilen hususlara riayet edilmediğini, davacı eczacının açık bir şekilde kast ile hareket ettiğini savunarak, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından 2012 yılı Eczane Protokolünün (5.3.10.) maddesi uyarınca davacı hakkında uygulanan cezai şart bedeli ile reçete bedelinin tahsili yönündeki işlemin iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından 2012 yılı Eczane Protokolünün (5.3.10.) maddesi uyarınca davacı hakkında uygulanan cezai şart bedeli ile reçete bedelinin tahsili yönündeki işlemin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak karar verildiği, özellikle düzenlenen reçetelerin teşhis ile uyumlu olduğu, hastalara ulaştırılan ilaçlar yönünden hileli hareketin bulunmadığı, davacı tarafından yapılan işlemlerde usulsüzlük ve protokol hükümlerine aykırılık olmadığı gibi davacının reçeteyi düzenleyen doktor ve adına reçete düzenlenen hastalarla birlikte hareket ettiğine dair bir delilin de dosyada yer almadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8574, Karar No: 2023/6628, Tarih: 23.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8574 E.  ,  2023/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/206 E., 2015/143 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî iade, kısmî onama

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, aynı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca itirazı kâbil kararlardan olup inceleme nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten kurulan hükümle sınırlı yapılmıştır

Sanık müdafiinin 10.07.2013 olan öğrenme tarihinden itibaren kanuni süresi içinde 13.07.2013 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2013 tarihli ve 2013/8911 soruşturma numaralı iddianamesiyle sanık hakkında cinsel saldırı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2015 tarihli ve 2013/206 Esas, 2015/143 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.03.2019 tarihli ve 14-2015/318433 sayılı, nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmaması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR