muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6828, Karar No: 2020/12608, Tarih: 05.10.2020

3) Sanıklar ... ve ... haklarında mağdurlar ... ile ...’yı ve müşteki ...’ı kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a) Sanıkların yargılama konusu eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçlarına ilişkin olduğu, bahse konu eylemler yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d maddesi ile “01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, 19.08.2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de, CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da, iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – GC), No: 126/05, 22 Mayıs 2012) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Kanunsuz ceza olmaz” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7 ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Kabule göre, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinde; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Kabule göre, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinde; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 05.10.2020 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanıklar hakkında mağdurlar ... ile ...’yı ve müştekiler ... ile ...’yı kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde;

Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas - 2020/33 Karar sayılı kararıyla;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinin ‘‘01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda… basit yargılama usulü uygulanmaz’’ bölümünün ‘‘…kovuşturma evresine geçilmiş…’’ ibaresinin aynı bentte yer alan ‘‘…basit yargılama usulü’’ yönünden Anayasa'ya aykırı olduğundan iptaline karar verilmiştir.

İptal kararından sonra sözü edilen geçici 5 inci maddenin (d) bendi ‘‘01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz’’ şeklindedir.

Görüldüğü gibi, açık-seçik, somut anlatımlı, somut bir gerçeğe dayalı, yorum gerektirmeyen, iptal edilmediği sürece uyulması gereken bir hükümdür.

Bu nedenle, incelenen dosyada hüküm tarihi 10.03.2016 olduğundan basit yargılama usulünün uygulanmayacağı düşüncesiyle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2010/1023, Karar No: 2010/4602, Tarih: 18.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/1023 E.  ,  2010/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.513,50 liralık takibe itirazın iptali ve %40 tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın husumet nedeni ile (pasif husumet yokluğundan) reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, davalı ile düzenlenen güvenlik sözleşmesi gereğince 8 ... hizmet verildiğini ancak fatura bedelinin ödenmediğini ... sürerek ödenmeyen 4.513,50-TL. İçin yapılan takibe vaki itirazın iptali ile %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, Okul Aile Birliğinin tüzel kişiliği bulunmadığını, davanın öncelikle husumet ehliyeti yokluğundan reddi gerektiğini belirterek savunmada bulunmuştur.

Mahkemece, davanın, davalının tüzel kişiliği bulunmaması nedeniyle pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı okul aile birliği 14.....1973 günlü 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Yasasının 5257 sayılı yasa ile değişik 16.maddesine göre düzenlenen Milli Eğitim Bakanlığı yönetmeliğine göre kurulmuştur.

Bu nedenle davalı okul aile birliğinin tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Tüzel kişiliği bulunmayan okul aile birliğinin yasal temsilcisi Milli Eğitim Bakanlığıdır. Her ne kadar dava dilekçesi davalı okul aile birliğine tebliğ edilmiş ve onun tayin ettiği vekil huzuru ile dava görülüp sonuçlandırılmış ise de gerçek hasım olan Milli Eğitim Bakanlığına husumet tevcih edilerek tebligat yapılmasından sonra taraf teşkili sağlanarak davaya devam edilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olupbozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1428, Karar No: 2019/5127, Tarih: 07.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/1428 E.  ,  2019/5127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/10/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/07/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava; taksirle yaralama eylemi nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının sevk ve idaresindeki 07 S 0172 plakalı kamyoneti ile stabilize yoldan müvekkil ...'un sevk ve idaresindeki 07 BLD 37 plakalı motosikletin seyir yolu olan ana yola kontrolsüz çıktığını, müvekkilinin davalının sevk ve idaresindeki kamyonete çarpmamak için fren yapması akabinde motosikleti ile devrildiğini ve yaralandığını, uzun süre tedavi gördüğünü, bu süreçte müvekkilinin bedensel ve ruhsal açıdan yıprandığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; olayda davalının kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacının manevi zarar gördüğünün sabit olması, olay tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve manevi tazminatın niteliği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi’nden alınan 23/03/2016 tarihli raporda özetle; davalı sürücü ...'in yönetimindeki kamyonet ile olay mahallinde bulunan stabilize alandan taşıt trafiğini kontrol etmeksizin hatalı ve tehlike tevlit eder tarzda yola çıkış yaparak motosiklet sürücüsü davacının seyir durumunu tehlikeye düşürdüğü, dikkatsiz, özensiz ve nizamlara aykırı hareket etmiş olduğu gerekçesiyle %70 oranında asli kusurlu olduğu, davacı sürücü ...'un ise, yönetimindeki motosiklet ile yola gereken dikkati vermemiş, hızını ve seyir durumunu mahal şartları ve yol durumuna göre ayarlamayıp dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmış olmakla %30 oranında tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Şu halde; olayın meydana gelmesinde tarafların kusur durumu, olay tarihi ve diğer ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat fazla olup, mahkemece kabul edilen manevi tazminat yönünden matematiksel olmamak üzere uygun bir miktar indirim yapılması gerekirken bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış ve bu durum bozmayı gerektirmiştir.

Şu halde; olayın meydana gelmesinde tarafların kusur durumu, olay tarihi ve diğer ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat fazla olup, mahkemece kabul edilen manevi tazminat yönünden matematiksel olmamak üzere uygun bir miktar indirim yapılması gerekirken bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış ve bu durum bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen sebeplerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8806, Karar No: 2023/3783, Tarih: 13.04.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/8806 E.  ,  2023/3783 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/204 E., 2015/354 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/204 Esas, 2015/354 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 53

üncü maddesi, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği 3 yıl hapis ve 140,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz sebebi; mahkûmiyet kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde okul taşıtı görünümlü otobüsle kaçak içki getirildiği şeklindeki duyumlar üzerine cadde üzerinde park halinde bir servis otobüsü görülmesi, uzaktan gözetlediğinde içinde kaçak içki olduğundan emin olunması üzerine araç yanına gelen sanıklara araçta ne olduğu sorulduğunda kaçak içki olduğunu söyleyerek rızaen teslim etmeleri şeklinde gerçekleşen olayda 47 adet kaçak içki ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2. Dava dosyası içinde mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Dava dosyası içinde mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmadığı anlaşılmıştır.

3.Sanık ...'in tüm aşamalarda kolilerde kaçak içki olduğundan haberi olmadığını, kendisinin sadece diğer sanık ... ile servis hizmeti yapmak üzere anlaştığını beyan ettiği belirlenmiştir. Sanık ... kolluk aşamasında, düğün için servise ihtiyacı olması nedeniyle ... ile anlaştıklarını, kaçak içki alıp servise koyduğunu, ...'in kaçak içkilerden haberdar olmadığını, savunmasında ise olay günü ismini hatırlamadığı bir arkadaşının kendisini içinde ...'in de bulunduğu servis ile almaya geldiğini, ... ile o anda tanıştığını, ismini hatırlayamadığı arkadaşının dükkanlardan birine koli götürdüğü esnada polislerin geldiğini, kendisinin kolileri görmediğini, olayla ilgisi olmadığını beyan ettiği belirlenmiştir. Sanık ...'ın kolluk aşamasında ifadesi alınırken müdafii talep etmediği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay tarihinde okul taşıtı görünümlü otobüsle kaçak içki getirildiği şeklindeki duyumlar üzerine cadde üzerinde park halinde bir servis otobüsü görülmesi, uzaktan gözetlediğinde içinde kaçak içki olduğundan emin olunması üzerine araç yanına gelen sanıklara araçta ne olduğu sorulduğunda kaçak içki olduğunu söyleyerek rızaen teslim etmeleri şeklinde gerçekleşen olayda; kaçak içkilerin ele geçirildiği araçta arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, sanıkların kaçak içkileri ticari amaçla bulundurduğuna dair ikrarının da olmadığı cihetle, Anayasa'nın 38 ... maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun'un 217 nci maddesinin ikinci fıkrası ve yine aynı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/204 Esas, 2015/354 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5369, Karar No: 2019/2949, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5369 E.  ,  2019/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7947, Karar No: 2023/416, Tarih: 09.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7947 E.  ,  2023/416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/16 Esas, 2016/317 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143, 58 ve 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; dosyasının temyiz edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/16 Esas, 2016/317 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143, 58 ve 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; dosyasının temyiz edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ...'ın 09.12.2015 tarihinde ... plaka sayılı kamyonunu akşam saat 17.00-18.00 sıralarında ... Mahallesi, ... Caddesi üzerine deposu dolu olarak park ettiği, 10.12.2015 günü saat 04:50 sıralarında ... İlçe Emniyet Müdürlüğü bağlı kolluk görevlilerinin önleyici kolluk görevi ifa ettiği sırada haber merkezinden ... Mahallesi, ... Caddesi ... Cami yanında tırdan mazot çalındığı anons edilmesi üzerine belirtilen adrese gidildiği ... plakalı beyaz kamyonda yapılan incelemelerde beyaz cargo kamyonun mazot deposununun kapağının açık vaziyette olduğu ayrıca yerde mazot döküntüleri olduğunun tespit edildiği, (mazot deposunun kapağının kilitli bir kapak olmayıp, çevirerek açılabilen bir kapak olduğu anlaşılmıştır) ve beyaz bir aracın hızla olay yerinden kaçtığının bildirildiği, ... plaka sayılı araç sahibi katılana ulaşıldığı, araç deposundan mazot çalındığının tespit edildiği, kolluk görevlileri tarafından civarda yapılan araştırmada yaklaşık olarak suça konu aracın bulunduğu yere 500 metre uzaklıkta ... sokak içerisinde ... ... marka beyaz renkli araç tespit edildiği, aracın farlarının aniden söndürüldüğü, kolluk görevlileri tarafından ... plaka sayılı araca yaklaşıldığında araç içerisindeki sanığın şoför koltuğunda kendini yan koltuğa doğru gizlemeye çalıştığı, aracın şoför koltuğununun yanındaki koltuğun ön kısmında yerde yaklaşık olarak 10 litre boş su damacanası ve bu damacanaya bağlı şeffaf renkli bir hortum düzeneği olduğu ayrıca damacananın, sanığın üzerindeki kıyafetlerin ve sanığın ellerinin mazot koktuğunun tespit edildiği katılanın beyanına göre mazot deposunun kapağının kilitli olmayıp çevrilerek açılabilen bir kapak olduğu ve 10.12.2015 tarihli ayrıntılı kolluk tutanağı tanzim edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/16 Esas, 2016/317 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.