muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/15845, Karar No: 2024/2948, Tarih: 02.04.2024

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 09.01.2024 tarihli, 2023/1196 Esas, 2024/7 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri; eksik değerlendirme ile karar verildiğine, sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, ceza tayininde gereksiz olarak alt sınırdan uzaklaşıldığına, takdiri indirim uygulanması gerektiğine, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, yüzde sabit izin nasıl oluştuğunun yargılamada hiç araştırılmadığına, 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanamayacağına, kasten yaralama suçunda silahtan sayılan cam parçalarının kullanılmadığına, yüzde sabit izin müştekinin balkondan atlaması nedeniyle meydana geldiğine, bu hususta keşif yapılabileceğine, müştekinin yüzündeki iz ile burnundaki kırığın olaydan önce varolduğuna, re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay, sanığın, imam nikahlı eşi olan mağdur ... ile suç tarihinde müşterek ikametlerinde bulundukları sırada aralarında çıkan kavgada, mağdurun vücudunun muhtelif bölgelerine vurmak, kırık cam parçalarını koluna batırmak suretiyle mağduru basit tıbbi müdahaleyle giderilemez, yüzde sabit ize ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı ve ardından evden ayrılan sanığın ikamet kapısını kilitleyerek mağdurun ikametten çıkmasını engelleyerek hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince; "...Mağdur ... ile sanık ...'in imam nikahlı eş oldukları, suç tarihinde saat 05.00 sıralarında müşterek ikametlerinde bulundukları sırada aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın mağduru vücudunun muhtelif bölgelerine vurmak ve kırık cam parçalarını koluna batırmak suretiyle adli muayene raporlarında belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilemez, yüzde sabit ize ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı, devamında evden ayrılan sanığın ikamet kapısını kilitleyerek mağdurun ikametten çıkmasını engellediği, daha sonra balkondan atlayarak ikametten ayrılan mağdurun kolluğa müracaat ederek şikayetçi olduğu,sanığın bu şekilde üzerine atılı silahla yüzde sabit ize ve kemik kırığına neden olacak şekilde kasten yaralama ve cebir ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği,..." kabul edilerek sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli kasten yaralama suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dava dosyası içeriği, mağdurenin soruşturma aşamasında alınan beyanları, mağdurenin beyanlarını doğrulayan adli raporu, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın davaya konu eylemleri gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin gerekçesi isabetli bulunmakla, sanık müdafiilerinin, eksik değerlendirme ile karar verildiğine, sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, yüzde sabit izin nasıl oluştuğunun yargılamada hiç araştırılmadığına, 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanamayacağına, kasten yaralama suçunda silahtan sayılan cam parçalarının kullanılmadığına, yüzde sabit izin müştekinin balkondan atlaması nedeniyle meydana geldiğine, bu hususta keşif yapılabileceğine, müştekinin yüzündeki iz ile burnundaki kırığın olaydan önce varolduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilerek, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Mahkemesince gerekçesi gösterilmek suretiyle temel hapis cezasında teşdit uygulandığı anlaşılmakla, hükümde bu hususta hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık müdafiinin, takdiri indirim uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz isteği yönünden; 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinde belirtilen hususlar gözönünde bulundurularak sanık hakkında takdiri indirim uygulanmadığı anlaşılmakla hükümde bu hususta hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Sanığa verilen hapis cezasının süresi gözetilerek, lehe hükümlerin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 09.01.2024 tarih ve 2023/1196 Esas, 2024/7 Karar sayılı kararında sanık müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/310, Karar No: 2012/1228, Tarih: 14.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/310 E.  ,  2012/1228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyiz istemine konu 153 ada 7 parsel sayılı 38.639,34 m2 yüzölçümündeki taşınmaz mera vasfı ile orta malı olarak sınırlandırılmıştır. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli parselin fen bilirkişi raporunda (A), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümlerinin davacı adına tesciline, (B) harfi ile gösterilen bölümünün ise tescil harici bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillere, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Hazinenin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak Hazine, davada “davalı” sıfatıyla taraf olup bağımsız hak talebiyle bir davası bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, davasının reddine karar verilen çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen bölümünün tespit gibi sınırlandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde tescil harici bırakılmasına karar verilmesi isabetsiz ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmemektedir. Bu nedenle kararın hüküm fıkrasının 4. paragrafında yer alan “taşlık ve kayalık olduğu anlaşıldığından tescil harici bırakılmasına” sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “tespit gibi mera vasfıyla sınırlandırılmasına” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14525, Karar No: 2012/5133, Tarih: 02.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14525 E.  ,  2012/5133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/05/2010 tarih ve 2006/600-2010/101 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.01.2000 tarihinden itibaren ...mirasçıları ile yapılan sözleşme ile "Mai ve Siyah" ve "Aşk-ı Memnu" adlı kitapların basım, dağıtım ve satışını kapsayan çoğaltma ve yayma hakkını devraldığını, bu tarihten önce davalı şirket tarafından kitapların basıldığını, ancak ...mirasçılarının 25.01.1999 tarihli ihtarname ile davalı ile aralarındaki sözleşmeyi feshettiklerini, davalının bu tarihten sonra izinsiz olarak bu kitapların basımını yaptığını, müvekkilinin haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, "Mai ve Siyah" adlı eser için 1.500,00 TL, "Aşk-ı Memnu" adlı eser için 1.500,00 TL olmak üzere 3.000,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın 26.06.2000 tespit tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini, kitapların yayınının durdurularak tecavüzün ref'ini talep ve dava etmiş, 04.03.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile "Mai ve Siyah" adlı eser için maddi tazminat miktarını 5.499,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin izinsiz ve korsan baskı yapmadığını, 2000 yılı içinde mirasçılara telif bedeli gönderildiğini, feshin geçersiz olduğunu, 27.04.2000 tarihinde "Mai ve Siyah" adlı eserden 3000 adet basıldığını, "Aşk-ı Memnu" adlı eserden izinsiz baskı yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı ile ...mirasçıları arasındaki 13.05.1985 tarihli yayın sözleşmesinin mirasçılar tarafından 15.01.1999 tarihinde feshedildiği, eser sahibinin mirasçıları ile davacı arasında 01.01.2000 tarihinde yayın sözleşmesi imzalandığı, davalının bu tarihten sonra "Mai ve Siyah" adlı eserden baskı yaptığı bu şekilde davacının eserden kaynaklanan mali haklarına tecavüzde bulunduğu, "Aşk-ı Memnu" adlı eserin davacının eser sahibinin mirasçıları ile sözleşme imzalanmasından sonra basıldığının ispatlanamadığı, dosyaya sunulan kitabın baskı tarihinin bulunmadığı gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulüne, davaya konu "Mai ve Siyah" isimli kitap için takdiren 5.499,00 TL maddi tazminatın 1.500,00 TL'sinin 26.06.2000 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 04.03.2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini, "Aşk-ı Memnu" isimli kitap için istenilen maddi taminat talebi ile manevi tazminat taleplerinin ve tecavüzün ref'ine yönelik taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 60,55 TL harcın temyiz edene iadesine, 02/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4097, Karar No: 2016/6467, Tarih: 08.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4097 E.  ,  2016/6467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İstanbul 4. Asliye Ticaret ve İstanbul 18. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sözleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi adi ortaklığın feshi ve tasfiyesi sonucunu doğuracak iş bu davaya bakma görevinin genel mahkeme olan asliye hukuk mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

İstanbul 18. Asliye Hukuk Mahkemesince ise her iki tarafın tacir olması nedeniyle Asliye Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın kanun gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Bir davanın, nisbi ticari dava kabul edilebilmesi için davanın her iki tarafının tacir olması ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunması zorunludur.

Somut olayda, davanın tarafları tacir ve uyuşmazlık da ticari işletmeleri ile ilgili bulunmakla; TTK'nın 4/1. maddesi uyarınca nispi ticari dava niteliğinde bulunan uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2234, Karar No: 2013/7038, Tarih: 11.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2234 E.  ,  2013/7038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının 8 bendinde "derelerin iki tarafından kadastral sınırından itibaren 100 metrelik yapı yaklaşma mesafesi bırakılır." hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik bakım ve onarımların yapılabilmesi maksadıyla imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ile dere işletme bantları idarece kamulaştırılır." hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değişmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ilgili ... ve imar planlarını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.04.2013gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/10240, Karar No: 2023/7909, Tarih: 14.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10240 E.  ,  2023/7909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3032 E., 2020/2487 K.

SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında saat 01.30'da işlediği neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hükmolunan 1 yıl 20 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında saat 10.54'te işlediği kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2019 tarihli ve 2018/433 Esas, 2019/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama (saat 10.54'te işlenen) suçundan, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2019/3032 Esas, 2020/2487 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile mağdurun suç tarihinde resmi nikahlı evli oldukları, olay günü gece 01.30 sıralarında aralarında yaşanan tartışma akabinde sanığın mağduru sopa ile darp etmek suretiyle hafif (1) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı, mağdurun bu yaralanma nedeniyle hastanede tedavi gördüğü saat 10.54 sıralarında sanığın hastaneye gelerek mağdurun burnuna yumruk attığı ve mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, iki olay arasında makul ve ... sayılabilecek zaman aralığının bulunmaması ve bu anlamda sanığın somut olaydaki kastının yenilenmemiş olduğu kabul edilerek, sanığın aynı günlü eylemlerinin bir bütün halinde değerlendirildiği, sanığın 01.30'da gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle mahkumiyetine karar verildiği ancak saat 10.54'teki eylemi hakkında ayrıca karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdur beyanı, tanık anlatımları, kamera kayıtları, soruşturma aşamasında düzenlenen tutanaklar, sanığın nüfus kayıt örneği ve adli sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ile mağdurun olay tarihinde evli oldukları, olay günü gece saat 01.30 sıralarında birlikte düğünden geldikleri, elektrik süpürgesinin ortaya bırakılmış olması nedeniyle sanığın ayağının takılarak düşme tehlikesi yaşadığı ve bu nedenle eşi olan mağdur ile aralarında tartışma çıktığı, çıkan tartışmada sanığın mağdureyi silahtan sayılan sopayla hayati tehlike geçirmeyecek, basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek, hayat fonksiyonlarını 1. derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı ile yaraladığı, aynı gün saat 10.54'te mağdurun Özel İzan Sağlık Hastanesine gittiği, saat 10.54.48'de sanığın mağdura Esas No : 2022/10240

yumruk attığı, mağdurun da burnunu tutarak ayağa kalktığının güvenlik kamera görüntüleri ile kayıt altına alındığı, sanığın hastanede eşini hayati tehlike geçirmeyecek, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, İlk Derece Mahkemesince sanığın 10.54'teki eylemi nedeniyle mahkûmiyeti yerine karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karara karşı o yer Cumhuriyet savcısının istinaf nedenleri yerinde görülmekle İlk Derece Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası gereğince kaldırılmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar vermek gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun beyanı ve kamera görüntüleri uyarınca eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2019/3032 Esas, 2020/2487 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.