muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2357, Karar No: 2024/233, Tarih: 17.01.2024

II. CEVAP

1. Davalı Mersin ......, vekili; davacının isteminin zamanaşımına uğradığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını, tespite dayanarak açılan davada rakamsal hesaplamaların farazi olduğunu, davaya konu fidelerin tamamının sipariş verilen cinsten olduğunu, aynı dönemde bir çok tarlaya aynı tohumdan yetiştirilen fideler ekildiği halde sıkıntı yaşanmadığını, siparişi verilen tohumların el değmeden yetiştirildiğini, Tarım Müdürlüğünün tüm fideleri kontrol ettiğini ve kontrol sonrası uygunluk raporu verdiğini, sipariş üzerine üretilen fidelerin sağlam ve eksiksiz teslim edildiğini, açık arazide yapılan üretimde şartları doğanın belirleyeceğini, oluşabilecek hastalık, zarar ve meyvedeki bozuklukların fideyle bir ilgisinin bulunmadığını, karpuz ekim alanında bazı tespitler yapıldığı belirtilmiş ise de bu tespitlerin hasat döneminde yapıldığını ve sağlıklı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; müvekkilinin diğer davalı Mersin ........,şirketi tarafından üretilen aşılı karpuz fidelerini davacıya sattığını, davacının satış bedelini henüz ödemediğini, satış bedelinin ödenmesi ile ilgili dava haklarını saklı tuttuklarını, yokluklarında yapılan delil tespiti raporunu kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; her ne kadar ayıplı fide satımına dayalı işbu dava açılmışsa da birbiriyle örtüşen bilirkişi raporlarına göre; bitkilerde oluşan zararda, hastalıklı ve sağlıksız fide yanında sonradan birçok faktörün de çok etkili olabileceği, Bakanlığın ilgili elemanlarınca fidelerin makro kontrolleri yapılarak sağlıklı ve normal olduğuna dair sevk belgesi verildiği, sağlam ve sağlıklı teslim edildiği anlaşılan fidelerin kusurlu olduğu konusunun netlik kazanmadığı, bahsedilen olumsuz meyve özelliklerinin stresten ve sulama dengesizliğinden de kaynaklanmış olabileceğinin belirtildiği, raporların hükme esas almaya uygun ve yeterli olduğu, davacı tarafından karpuz fidelerinin ayıplı olduğunun ispatlanamadığı belirtilerek, davanın reddine, davalılar kendisini vekille temsil ettirdiğinden; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 2019 yılı Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi hükümleri gereğince hesap edilen 2.725,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı ve davalı Mersin .......,Üretim Pazarlama ve Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı ve davalı Mersin .......,Üretim Pazarlama ve Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; müvekkilinin ürün elde edememe sebebinin davalılardan satın alınan fidelerden kaynaklandığını ve ürün elde edilememesi sebebiyle uğradığı zararın 764.664,43 TL olduğunun tespit edildiğini, buna ilişkin raporun dosyada mevcut olduğunu, kendisine satılan fidelerin anlaştıkları katalogda belirtilen fidelerden farklı olduğunu, bu durumun bilirkişi raporu ile sabit olduğunu, fidelerin kusurlu olması sebebiyle ürünlerin hiçbir ticari değerinin bulunmadığını, yargılama devam ederken alınan bilirkişi raporlarının kusurlu olduğunu, kendisinin aldığı rapor ile bu raporlar arasında çelişki bulunduğunu, bilirkişi raporlarına yapılan itirazların değerlendirilmediğini, bu nedenle kararın kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini belirterek, istinaf isteminde bulunmuştur.

2. Davalı Mersin Fide vekili; dava değerinin 764.664,63 TL olduğunu, 2019 yılı AAÜT uyarınca asgari vekalet ücretinin 44.536,56 TL olduğunu, Mahkemece verilen ilamın 5 no'lu hükmünün vekalet ücreti yönünden kaldırılarak 44.536,56 TL olarak düzeltilmesi gerektiğini belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı Mersin Fide vekili; dava değerinin 764.664,63 TL olduğunu, 2019 yılı AAÜT uyarınca asgari vekalet ücretinin 44.536,56 TL olduğunu, Mahkemece verilen ilamın 5 no'lu hükmünün vekalet ücreti yönünden kaldırılarak 44.536,56 TL olarak düzeltilmesi gerektiğini belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/117 D. İş sayılı dosyasından yaptırılan delil tespiti incelemesinin ve raporun karşı tarafın yokluğunda ve tek taraflı yaptırıldığı, ayrıca tespit raporuna karşı yasal süresi içerisinde karşı tarafça itirazların yöneltildiği, tek taraflı yaptırılan ve itiraza vaki olmuş tespit raporunun tek başına hükme esas alınamayacağı gibi, esas davada Mahkemesince yargılama esnasında aldırılan iki ayrı heyet raporunun da birbirini doğruladığı, buna göre bitkilerde oluşan zararların ayıplı fide haricinde başkaca sebeplerden de oluşabileceğinin belirtildiği, ayıplı fide olgusunun netleştirilemediği, en sağlıklı ve bilimsel yöntem olan DNA analizlerinin yapılmaması nedeniyle fidelerin ayıplı olduğunun ispatının mümkün olmadığının anlaşıldığı, iki ayrı teknik heyetten alınan raporların denetime elverişli ve bilimsel veriler ışığında hazırlandığı kanaatine varılmakla Yerel Mahkemece hükme esas alınmasında isabetsizlik görülmediği, davalı Mersin ...Ltd. Şti. vekilinin istinaf sebebine gelince; karar tarihi 2019 olup, sonraki yıllarda getirilen maddi tazminata dair AAÜT'nin 13 üncü maddesinin 4 üncü fıkrası henüz yürürlükte olmadığından, Mahkemece reddolunan 764.664,63 TL üzerinden hesap olunacak nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden davalı vekilinin istinaf başvurusunun bu nedenle kabulü ile yanlışlık yeniden yargılama gerektirmediğinden aşağıdaki şekilde vekalet ücreti yönünden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm verilmesi gerektiği belirtilerek, davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 inci maddesi uyarınca esastan reddine, davalı Mersin ...Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.03.2019 tarihli, 2016/871 E., 2019/180 K. sayılı kararının kaldırılmasına, HMK'nın 353/1-b-2 nci maddesi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın reddine, davalı Mersin Fide...Ltd. Şti. kendisini vekille temsil ettirdiğinden 44.536,56 TL (davalı ... istinaf kanun yoluna başvurmadığından İlk Derece Mahkemesi tarafından hükmolunan miktarın 2.725,00 TL'si kadarıyla sınırlı olmak üzere) vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, tamamen varsayımsal olarak davalarının reddedildiğini, Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/117 D.İş sayılı dosyası ile alınan 05.09.2016 tarihli bilirkişi raporunun taraflara tebliğ edildiğini, yasal itiraz süresinde bilirkişi raporuna itiraz edilmediğinden bilirkişi raporunun kesinleşerek tarafları başlayıcı nitelik kazandığını, bahsi geçen rapora rağmen istinafta bu durumun gözetilmediğini, aynı konuda açılan ve davacı lehine sonuçlanan emsal nitelikteki davada, Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 03.12.2013 günlü, 2011/421 E. ve 2013/457 K. sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verildiğini, Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar dava dosyasına gelen raporlarla, Değişik İş dosyasında gelen rapor arasında çelişki olduğu söylenmişse de bu çelişkinin giderilmesinin yargılamanın hiçbir aşamasında istenmediğini, ayrıca vekalet ücreti yönünden kurulan hükmün de doğru olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; ayıplı fide iddiasına dayalı olarak uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "İspat yükü" başlıklı 6 ncı maddesi.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) ''İspat yükü'' başlıklı 190 ıncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru şekilde tespit edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında belirlendiği ve yargılama sırasında alınan her iki bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli, yeterli olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17430, Karar No: 2014/6399, Tarih: 01.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17430 E.  ,  2014/6399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/08/2013

NUMARASI : 2005/716-2013/602

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/08/2013 tarih ve 2005/716-2013/602 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin un üretimi için “O.” markasını ilk defa 14.12.1984 tarihinde tescil ettirdiğini, ayrıca müvekkilinin “O.Ç.”, “O. Ç. A.”, “O. . G.”, “O. B.”, “O.T.G., “O. .”, “O. O. Y.”, “O. 1”, “O. O.İ.”, “O. 1” markalarının da tescilli sahibi olduğunu, davalının müvekkili markasının altına “Ş. 60” ilave ederek, "her türlü un, irmik, nişasta, pudingler, krem şantiler” de dahil başka mamülleri de kapsayacak şekilde markasını tescil ettirdiğini, bu durumun 556 sayılı KHK'nın 7/b ve f fıkraları ile 8/b maddesine aykırı olduğunu, bu durumun haksız rekabet yarattığını ileri sürerek haksız rekabetin men’ini ve davalı adına tescilli “O.Ş. 60” markasının müvekkili adına tescilli markasına benzerlik nedeniyle kullanılmasının men’i ve sicil kaydının silinmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin 1994 yılında Akova isimli şirketi kurduğunu, bu tarihten sonra “O.” markalı ürünleri piyasaya sürdüğünü, 2002 yılında da bu marka ile ilgili olarak ilk tescilini yaptırdığını, müvekkilinin “O.” markasını davacının markasından farklı ürünlerde 1994 yılından beri kullandığını, davacının 14 yıllık bir zaman sürecinde müvekkilinin bu markayı kullanmasına itirazda bulunmadığını, bu durumun MK'nın 2. maddesine aykırı olduğunu, davacı markalarının sadece un için kullanıldığını, müvekkilinin ise farklı emtialar için tescili olduğunu, davacının markaları ile müvekkilinin markalarının benzer olmadığını, marka siciline tescil edilmiş bir marka ile ilgili olarak haksız rekabet ve kullanım iddiasında bulunulamayacağını savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkeme iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; bilirkişi raporunun aksine aynı tür emtia için 30. sınıfta yer alan "un, irmik, nişasta" emtiasıyla sınırlı olarak haksız rekabetin söz konusu olacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile bu ürünler için haksız rekabet oluşturduğunun tespitiyle, davalı müdahalesinin önlenmesine, davalı adına tescilli “O. Ş. 60” markasının bu ürünlerle sınırlı olmak kaydıyla TPE’deki sicilden terkinine, yine aynı nitelikteki davalı ürünlerinin toplatılmasına karar vermiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki (2) ve (3) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece "O." ibaresinin 30. sınıfta yer alan her türlü un, irmik ve nişasta emtiası üzerinde davalı tarafça kullanımının haksız rekabet oluşturduğundan bahisle müdahalenin önlenmesine karar verilmiş ise de, davalı adına tescilli 2004/01702 nolu marka söz konusu emtialar için de tescillidir. O halde, davalı markasının hükümsüz kılınmadığı müddetçe anılan ürünler bakımından kullanımı yasal kullanım niteliğinde olduğundan davalı eyleminin haksız rekabet oluşturmayacağı gözetilmeksizin kısmen kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin (2) ve (3) nolu bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 01/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12891, Karar No: 2012/18711, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/12891 E.  ,  2012/18711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı . Demir San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi . ile davalı . Finans Kurumu A.Ş. vek. Av. ... aralarındaki tazminat davası hakkında ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 04.04.2012 gün ve 160-144 sayılı hükmün davacı yetkilisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dava, .Demir San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından davalı . Finans Kurumu A.Ş aleyhine açılan tazminat davası olup, davacı dava dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, mahkemece adli yardım talebinin reddine karar verilmiş ve davacı yanca eksik harcın yatırılması için mehil verilmiş, verilen bu sürede eksik harç tamamlanmadığından dosyanın işlemden kaldırılmasına 23.06.2010 tarihli karar ile karar verilmiş, bu tarihten itibaren 3 aylık sürede yenileme işlemi yapılmadığından 04.04.2012 günlü karar ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bu karar, davacı şirket yetkilisince yeniden adli yardım talep edilerek temyiz edilmiş, mahkemece 11.06.2012 tarihli karar ile adli yardım talebinin reddine karar verilmiş ve davacı tarafa temyiz harcı ve masraflarının yatırılması için muhtıra çıkarılmış, bu muhtıra üzerine davacı şirket yetkilisi söz konusu karardan rücu edilmesi talebinde bulunmuş, 03.07.2012 tarihli karar ile bu taleplerinin reddine ve temyiz yoluna başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, bu karara karşı da davacı şirket yetkilisi 12.07.2012 tarihli dilekçesi ile temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım kararı verilmesi talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sy. HMK'nun 334-340. maddesinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir (HMK. m.336/3). Davacı şirket yetkilisinin adli yardım talebini içeren dilekçe ekinde talebini destekler belgeler ibraz edilmemiş olduğundan davacının adli yardım talebinin reddine ile HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapılması için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine, karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı şirket temsilcisinin HMK 330/2. maddesine dayalı Yargıtay'dan talep edilen adli yardım talebinin reddine, hükmü temyiz eden davacı temsilcisi tarafından temyiz yoluna başvurma harcı ile nisbi temyiz harcı yatırılmadıkça müteakip işlem olan temyiz incelemesi yapılamayacağından, HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29762, Karar No: 2012/29631, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29762 E.  ,  2012/29631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1382, Karar No: 2012/7688, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/1382 E.  ,  2012/7688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... Ecza Deposu İth. ve İhr. A.Ş. vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 01.11.2011 gün ve ... sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen; dava konusu senedin önlü arkalı tasdikli örneğinin eklenmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2058, Karar No: 2019/2380, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2058 E.  ,  2019/2380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2033, Karar No: 2024/12813, Tarih: 03.12.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/2033 E.  ,  2024/12813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/114 E., 2020/705 K.

SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun)

288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğu, sanığın ölümle tehdit edilmesi nedeniyle temyiz dışı sanıkları taksisi ile taşımak zorunda kaldığı, dosyada sanığın cezalandırılmasına yeterli somut delil bulunmadığı, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

1- Ticari taksici olan sanık ...'ün olay tarihinde gece saat 03.00 sıralarında kendisini telefonla arayan temyiz dışı sanık ... ile taksiyle dört saat kadar gezdirmesi için 250,00 TL karşılığında anlaştıkları, haklarında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan mahkûmiyet kararları kesinleşen temyiz dışı sanıklar ... , ... , ... ... ve ... 'in yönlendirmelerine uygun olarak önce bir saat kadar sanık ...'ın taksisiyle gezdikleri, bu sırada temyiz dışı sanıklardan birinin araç içerisinden dışarı tüfekle ateş ettiği, olay yeri olan akaryakıt istasyonunun yakınına geldiklerinde temyiz dışı sanıkların sanık ...'a beklemesini, aracın farlarını kapatmasını söyledikleri, temyiz dışı sanıklar ... ve ...'ın "buradan kaçarsan senin için de bir mermimiz var" şeklinde sanık ...'ı tehdit ettikleri, temyiz dışı sanıkların araçtan ayrılmalarından birkaç dakika sonra gelen silah seslerinin ardından tekrar taksiye binip olay yerinden ayrıldıkları olayda;

Sanık ...'ın ticari taksici olup gece saatinde de çalıştığı, temyiz dışı sanıkların gezme isteklerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunun kabul edilemeyeceği, sanık ...'ın temyiz dışı sanıkların silahlı olup kendisini de tehdit etmeleri sebebiyle olay yerinde bulunup olay yerinden ayrılamadığı, bu durumu akrabası olan tanık ...'e de bildirdiği, temyiz dışı sanıkların sanık ...'a ücretini de tam olarak ödemedikleri, sanık ...'ın olaydan sonra kendi başının belaya gireceği korkusu ile kolluğa başvurmayışının oluşa göre mazur kabul edilebileceği, sanık ...'ın olaydan sonra diğer sanıkların tespiti konusunda kolluğa yardım ettiği, temyiz dışı sanıkların sanık ...'ın suça katıldığına ilişkin beyanda bulunmadıkları, sanık ...'ın hür iradesiyle hareket ettiğine dair dosyada somut delil bulunmadığı nazara alındığında sanık ...'ın yüklenen suçu temyiz dışı sanıkların tehdidinin zorlaması altında işlediği anlaşılmakla sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/3-b maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; sanık ...'ın olaya iştirak ettiğinin kabulü halinde belirtilen oluşa göre sanık ...'ın temyiz dışı sanıklardan ayrı bir konumda olduğu, araçtan çıkmadığı, eylem sırasında olay yerinde yer almadığı gibi fiili hakimiyetinin de bulunmadığı, temyiz dışı sanıklara ancak olay sonrası yardım ettiğinin kabul edilebileceği anlaşılmakla; sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 39 uncu maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dosyanın gereğinin ifası için 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.12.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.