muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/562, Karar No: 2024/83, Tarih: 21.02.2024

e) İlk derece mahkemesinin kararında 289 uncu maddenin birinci fıkrasının (g) ve (h) bentleri hariç diğer bentlerinde belirtilen bir hukuka aykırılık nedeninin bulunması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

f) Soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin veya önödeme ve uzlaştırma usulünün uygulanmadığının anlaşılması ya da davanın ilk derece mahkemesinde görülmekte olan bir dava ile birlikte yürütülmesinin zorunlu olması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

g) Diğer hâllerde, gerekli tedbirleri aldıktan sonra davanın yeniden görülmesine ve duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına,

Karar verir.

(2) Duruşma sonunda bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddeder veya ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kurar.

(3) Birinci ve ikinci fıkra uyarınca verilen kararların sanık lehine olması hâlinde, bu hususların istinaf isteminde bulunmamış olan diğer sanıklara da uygulanma olanağı varsa bu sanıklar da istinaf isteminde bulunmuşçasına verilen kararlardan yararlanırlar." şeklindedir.

Görüldüğü üzere; CMK'nın 280. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında, bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin dosyayı ve dosyayla birlikte sunulmuş olan delilleri inceledikten sonra verebileceği kararlar; istinaf başvurusunun esastan reddine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, hükmün bozulmasına ve davanın yeniden görülmesine olarak sayılmış, davanın yeniden görülmesi kararını veren bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin duruşma sonunda ya istinaf başvurusunu esastan reddedeceği ya da ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kuracağı belirtilmiştir.

Hükümler ise CMK'nın 223. maddesinde; "beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi, davanın düşmesi kararı" olarak sınırlı şeklinde sayılmıştır. Buna göre; davanın yeniden görülmesi kararını veren bölge adliye mahkemesi ceza dairesince duruşma sonunda ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına karar verilmesi hâlinde anılan maddede sınırlı olarak sayılan hükümlerden birisinin kurulması gerekmektedir.

Hükümler ise CMK'nın 223. maddesinde; "beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi, davanın düşmesi kararı" olarak sınırlı şeklinde sayılmıştır. Buna göre; davanın yeniden görülmesi kararını veren bölge adliye mahkemesi ceza dairesince duruşma sonunda ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına karar verilmesi hâlinde anılan maddede sınırlı olarak sayılan hükümlerden birisinin kurulması gerekmektedir.

Öte yandan, CMK'nın "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir." şeklinde hüküm altına alınan 225. maddesi uyarınca, hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise, ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak bir karar verilebilecek, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil ya da olaydan dolayı yargılama yapılıp açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna açıkça aykırılık teşkil edecektir. İddianamede anlatılan aynı fiilin farklı hukuki nitelendirilmesi nedeniyle hem mahkûmiyet hem de beraat ya da ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi de usul ve kanuna aykırı olacaktır. Yine iddianamede iki ayrı suç şeklinde vasıflandırılan eylemlerin bir bütün olarak tek bir suçu oluşturduğunun kabulü hâlinde de iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail ile bağlı olmasına karşın hukuki nitelendirmeyle bağlı olmayan mahkemece CMK'nın 223. maddesinde sayılan ve yargılamayı sonlandıran hükümlerden birisi kurulacaktır.

2. Ön Soruna İlişkin Hukuki Nitelendirme

2. Ön Soruna İlişkin Hukuki Nitelendirme

Katılan ...'ye yönelik basit kasten yaralama suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerinin katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda 01.06.2018 tarih ve 648-983 sayı ile; katılan ...'ye yönelik basit kasten yaralama suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılmasına, anılan sanıklar hakkında; "...mağdur ...'ye karşı basit kasten yaralama eylemlerinin mahkûmiyet hükmü kurulan hürriyeti tahdit suçunun unsuru olduğu anlaşıldığından açılan bu davalar yönünden ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına," karar verildiği, hüküm kurulmasına yer olmadığı kararının katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 26.09.2022 tarih ve 16529-12956 sayı ile; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama eyleminden verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararın anılan sanıkların darp eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yanında ayrıca kasten yaralama suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin ise 15.02.2023 tarih ve 1179-261 sayı ile bozma kararına direndiği anlaşılan olayda;

Gerek ilk derece mahkemesi gerekse Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... tarafından katılan ...'ye yönelik gerçekleştirilen kasten yaralama eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsurunu oluşturduğunun kabul edildiği, bu kabul doğrultusunda da anılan her bir sanık hakkında sadece TCK'nın 109/2. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği, ancak usul ve kanuna aykırı olarak ilk derece mahkemesince fiil nitelik yönünden ikiye bölünüp aynı fiilden dolayı hem mahkûmiyet hem de beraat kararı verildiği, kaldı ki iddianamede katılan ...'ye yönelik olarak gerçekleştirildiği belirtilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama eylemlerinin iki ayrı suç olarak dahi nitelendirilmediği, söz konusu beraat kararlarının katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine de davanın yeniden görülmesi kararını veren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince söz konusu aykırılık nedeniyle kasten yaralama eyleminden ayrıca hüküm kurulmadığının belirtilmesi amacıyla; "...hüküm kurulmasına yer olmadığına" dair karar verildiği ve bu kararın da CMK'nın 223. maddesinde sayılan bir hüküm çeşidi olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında; "…mağdur ...'ye karşı basit kasten yaralama eylemlerinin mahkûmiyet hükmü kurulan hürriyeti tahdit suçunun unsuru olduğu anlaşıldığından açılan bu davalar yönünden ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına" şeklinde verilen kararın temyiz incelemesine konu edilemeyeceği kabul edilmelidir.

Ulaşılan sonuç itibarıyla sanıklar ... ve ... hakkında temyiz incelemesine konu olabilecek bir hüküm bulunmadığından inceleme, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmış, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararların temyiz incelemesine konu edilemeyeceği göz önüne alındığında da Özel Dairenin 26.09.2022 tarihli kararında yer alan sanıklar ..., ... ve ...'in katılan ...'ye yönelik darp eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olmadığına, bu suçun yanında ayrıca kasten yaralama suçunun oluştuğuna ilişkin bozma gerekçesinin anılan sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu kabul edilmiştir.

Bu aşamada bir kısım Ceza Genel Kurulu Üyelerince, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının tartışılması gerektiğinin ileri sürülmesi üzerine bu husus diğer uyuşmazlık konularından önce değerlendirilmiştir.

Bu aşamada bir kısım Ceza Genel Kurulu Üyelerince, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının tartışılması gerektiğinin ileri sürülmesi üzerine bu husus diğer uyuşmazlık konularından önce değerlendirilmiştir.

B- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı

1. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

TCK'da hâkim olan ilke gerçek içtima olduğundan, bunun sonucu olarak; kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus Adalet Komisyonu Raporu'nda da; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, 'Kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır.' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır." şeklinde ifade edilmiştir. Bu kuralın istisnalarına ise TCK’nın "Suçların içtimaı" bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44 (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

TCK'nın 43. maddesinin ilk fıkrasında; "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır." biçiminde zincirleme suç düzenlemesine yer verilmiş, ikinci fıkrasında; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır." denilmek suretiyle aynı neviden fikri içtima kurumu hüküm altına alınmış, üçüncü fıkrasında ise; "Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence, ... ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz." düzenlemesi ile zincirleme suç ve aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanamayacağı suçlar belirtilmiştir.

Bu aşamada uyuşmazlık konusu ile ilgisi bakımından öğretide aynı neviden fikri içtima olarak tanımlanan TCK'nın 43. maddesinin ikinci fıkrasının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Anılan fıkra; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da birinci fıkra hükmü uygulanır." hükmünü içermekte olup zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen bu durumda, fiil, yani hareket tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Burada, hareket tek olduğu için, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın birinci fıkraya göre artırılacağı öngörülmüştür.

Anılan fıkra; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da birinci fıkra hükmü uygulanır." hükmünü içermekte olup zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen bu durumda, fiil, yani hareket tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Burada, hareket tek olduğu için, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın birinci fıkraya göre artırılacağı öngörülmüştür.

Ancak burada kastedilen, fiil ya da hareketin doğal anlamda değil hukuki anlamda tekliğidir. Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı üzere, bir fiilin hukuki anlamda tekliği ile doğal anlamda tekliği kavramlarının aynı olmadığı göz ardı edilmemelidir. Doğal anlamda gerçekleştirilen her bedensel eylem ayrı bir hareketi oluşturmakta ise de hukuki manada hareketin tek olması ile ifade edilmek istenen husus, doğal anlamda birden fazla hareket bulunsa dahi, bu hareketlerin, hukuki nedenlerden dolayı değerlendirmede birlik oluşturması suretiyle tek hareket olarak kabulüdür. Bir kısım suçların işlenmesi sırasında doğal olarak birden fazla hareket yapılmakta ise de ortaya konulan bu davranışlar, suçun kanuni tanımında yer alan hukuki anlamdaki tek bir fiili oluşturmaktadır (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 9. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2016, s. 492). Örneğin; failin mağduru birden fazla yumruk ve tekme vurmak suretiyle yaralaması, yalan tanıklık yapan failin birden fazla beyanda bulunması, kasten öldürme fiilinin her biri tek başına öldürücü nitelikte beş bıçak darbesi ile işlenmesi vb. gibi.

TCK’da bazı suçlarda özel olarak aynı neviden fikri içtima hükmüne de yer verilmiştir. Örneğin; belirsiz sayıda kişilerin sağlığını bozmak amacıyla ve bu amacı gerçekleştirmeye elverişli olacak surette, radyasyona tabi tutulması hâlinde, radyasyon yayma suçunun temel şekline nazaran daha ağır ceza öngörülmüştür (TCK’nın 172/2. maddesi). Bu suçlar için özel bir aynı neviden fikri içtima kuralı öngörülmüş olduğundan, ayrıca TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca cezanın arttırılması yoluna gidilmeyecektir.

Aynı neviden fikri içtimadan söz edilebilmesi için;

1- Fiilin hukuki anlamda tek olması,

2- Birden fazla suçun işlenmiş olması,

3- İşlenen birden fazla suçun aynı suç olması,

4- Bu suçların mağdurlarının farklı olması gerekmektedir.

Bu dört şart birlikte gerçekleştiğinde, faile tek ceza verilecek, ancak bu ceza artırılacaktır. Örneğin; bir sözle birden çok kişiye karşı cinsel tacizde bulunulması, bir mektupla birden çok kişiye hakaret edilmesi, bir odada bulunan çok sayıda kişinin üzerine kapının kilitlenmesi suretiyle hürriyetlerinden yoksun kılınmaları, içerisinde beş kişiye ait cüzdanların bulunduğu çantanın çalınması hâllerinde aynı neviden fikri içtima söz konusu olup TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerekmektedir.

2. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

22.08.2015 tarihinde katılan ...'nın tanık ...'nın cep telefonunu tanışmak amacıyla aradığı, tanık ...'nın evli olduğunu belirtip tekrar aramamasını istediği hâlde katılan ...'nın bu konuda ısrarcı olduğu; "Evliysen bile konuşalım, beni kocandan daha çok seversin." şeklinde sözler söylediği, bu durumdan rahatsız olan tanık ...'nın olayı annesine ve sanık ...'e anlattığı, ayrıca annesinin sanık ...'a haber verdiği, sanık ...'in bilinmeyen numaralar servisinden yaptığı araştırma sonucunda arayan kişinin akrabaları olan katılan ... olduğunu öğrendiği, bunun üzerine sanık ...'ın olayı görüşmek için katılan ...'nın babası olan katılan ...'yi Niğde Merkezde bulunan dükkânına çağırdığı, aynı gün saat 15.00 sıralarında katılan ...'nin dükkânda inceleme dışı sanık ... de olduğu hâlde sanık ... ile görüştüğü, sanık ...'ın katılan ...'nın bizzat gelerek kendisinden özür dilemesini istediği, aynı gün saat 19.00 sıralarında katılan ... ile katılan ...'nın sanık ...'ın dükkânına gittikleri, o sırada inceleme dışı sanık ...'in de dükkânda bulunduğu, katılan ...'nın sanık ... ile inceleme dışı sanık ...'den özür dilediği, ancak sanık ...'ın katılan ...'dan sanıklar ... ve ...'ten de özür dilemesini istediği, katılan ...'nın bunu kabul etmesi üzerine sanık ...'ın kullandığı araçla katılanlar ... ve ... ile inceleme dışı sanık ...'in ... isimli şahsa ait olan, Eski Gümüş Mahallesi, Özyurt Caddesi, Göl Mevki, bila sayılı yerde bulunan, kilitli vaziyette olup bahçesinin ön cephesi dışında diğer cepleri açık olan bağ evine gittikleri, söz konusu bağ evinin bahçesinde o sırada sanıklar ..., ... ve ... ile inceleme dışı sanık ...'nin de bulunduğu, gelen kişilerin sanık ... tarafından karşılandıkları, katılan ...'nın sanık ...'ten özür dilediği, ancak sanık ...'in sinkaflı sözlerle söverek katılan ...'nın yüzüne kafası ile vurduğu, bu olay sonucunda katılan ...'nın hayat fonksiyonlarını 1. derecede etkileyen kemik kırığına sebep olacak şekilde burnundan yaralandığı, katılan ...'nin; "Neden vuruyorsunuz?" demesi üzerine sanık ...'ın onu tuttuğu, o sırada sanık ...'in katılan ...'ya sinkaflı sözlerle söverek yüzüne yumruk attığı, itiraz etmesi nedeniyle sanık ...'in katılan ...'ye sinkaflı sözlerle sövdüğü, sanık ...'in ise katılan ...'nin yüzüne yumruğu ile vurduğu, katılan ...'nin; "Biz özür dilemek için geldik, neden vuruyorsunuz." demesi üzerine sanık ...'in; "Ne yapacağımızı sandın." diye karşılık verip inceleme dışı sanık ...'den şişe getirmesini istediği, katılan ...'nin ne yapacaklarını sorması üzerine sanıklar ... ve ...'in katılan ...'yi kollarından tutarak bulundukları bağ evinin bahçesinde ıssız bir bölgeye götürdükleri, katılan ...'nin bulunduğu yerden katılan ...'yı göremediği ancak katılan ...'nın bulunduğu yerdeki konuşmaları duyabildiği, katılan ...'nin götürüldüğü yerde de ayrıca sanık ... tarafından darbedildiği, ardından sanıkların katılan ..

." diye karşılık verip inceleme dışı sanık ...'den şişe getirmesini istediği, katılan ...'nin ne yapacaklarını sorması üzerine sanıklar ... ve ...'in katılan ...'yi kollarından tutarak bulundukları bağ evinin bahçesinde ıssız bir bölgeye götürdükleri, katılan ...'nin bulunduğu yerden katılan ...'yı göremediği ancak katılan ...'nın bulunduğu yerdeki konuşmaları duyabildiği, katılan ...'nin götürüldüğü yerde de ayrıca sanık ... tarafından darbedildiği, ardından sanıkların katılan ...'nın kafasına niteliği tespit edilemeyen tabanca dayayıp soyunmasını ve getirdikleri şişeye oturmasını istedikleri, bu eylemleri yaparken de sinkaflı sözlerle hakaret ettikleri, katılan ...'nın pantolonunu ve iç çamaşırını ayaklarına kadar indirip şişenin kalçasına temas edeceği şekilde oturduğu, daha sonra inceleme dışı sanık ...'nin cep telefonu ile fotoğraf çekiyor gibi yapıp çektiği fotoğrafları internette yayınlayacağını söylediği, akabinde hakaret ederek katılan ...'dan elbisesini giyinmesini istedikleri, bu sırada katılan ...'yi katılan ...'nın yanına getiren sanıklar ve inceleme dışı sanıkların katılanlar ... ve ...'ya; "S..tir olun gidin!" diyerek söz konusu bağ evinden kovdukları, ardından katılanlar ... ve ...'nın yürüyerek Niğde il merkezine doğru gittikleri, bu olay sonucunda katılan ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;

Zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen TCK'nın 43. maddesinin ikinci fıkrasının uygulanabilmesi için fiilin yani hareketin tek olması ve bu fiille aynı suçun birden fazla kişiye karşı işlenmesi gerektiği cihetle, hile kullanılarak suça konu bağ evine getirilen katılanlar ... ve ...'nin darbedilmelerinden sonra katılan ...'nın çıplak fotoğraflarının çekileceğinden bahisle katılan ...'nin söz konusu bağ evinin bahçesinde ıssız bir bölgeye götürülüp katılan ...'dan ayrı bir yerde bir süre tutulması, bu yerde ayrıca sanık ... tarafından tekrar darbedilmesi, bu sırada da katılan ...'ya yönelik olarak ayrıca silah kullanılması fiillerinin gerek doğal anlamda gerekse hukuki anlamda tek olmadığı, dolayısıyla inceleme dışı sanıklar ... ve ... ile fikir ve eylem birliği içinde hareket eden sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, anılan sanıkların her bir katılana yönelik eylemleri nedeniyle ayrı ayrı cezalandırılmaları gerektiği kabul edilmelidir.

Ulaşılan sonuç karşısında katılanlar ... ve ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu tek bir fiil ile işledikleri kabul edilen ve haklarında TCK'nın 43/2. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanan sanıklar ..., ..., ... ve ...'e yönelik katılan ...'nin haksız tahrik oluşturacak herhangi bir eyleminin bulunmadığı anlaşılmakla, anılan sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirilmemiştir.

C- Sanıklar ..., ... ve ...’in katılan ...’ye yönelik kasten yaralama eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yanında ayrıca basit kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmadığı

1. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

TCK’nın "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" başlıklı 109. maddesi;

"(1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Bu suçun;

a) Silahla,

b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat arttırılır.

(4) Bu suçun mağdurun ekonomik bakımdan önemli bir kaybına neden olması halinde, ayrıca bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.