muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/44745, Karar No: 2013/23360, Tarih: 23.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/44745 E.  ,  2013/23360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ...’ya yönelik açtığı davada, davalı ... yanında 01.10.2004 tarihinden itibaren fiilen, 22.12.2004 tarihinden itibaren ise ... giriş kaydı yapılmış olarak kesintisiz bir şekilde iş akdinin haksız olarak son bulduğu 21.12.2007 tarihine kadar çalıştığını, 21.12.2007 tarihinde davacının çalıştığı iş yeri dahil olmak üzere davalı şirketin ...’da bulunan 4 ayrı market iş yerinin kapatılarak iş akdine son verildiğini belirterek işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı ... ve ... San. Tic. A.Ş.’ye yönelik açtığı davada; ... ... tarafından 21.12.2007 tarihinde iş yerinin...’e devri nedeniyle, devreden işveren dönemi de dahil gerçekleşen tüm işçilik haklarından devralan yeni işverenden talep etmek zorunluluğunun doğduğunu iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, asgari geçim indirimi, fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Her iki dava dosyası birleştirilmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Şirketi, davacının işe başlama tarihi ile ... işe giriş tarihinin aynı olduğunu, aldığı ücretin aynen bordroya yansıtıldığını, işyerinin...e devredildiğini, çalışan işçilerinde devredildiğini, bunun kabul etmeyen işçilere de 2. Alternatif olarak davalı şirketin ...'da bulunan diğer mağazalarında çalışmaları teklif edildiğini, davacının öneriyi kabul etmediğini, istifa ederek işten ayrıldığını, işyerinde fazla mesai yapılmadığını 2 vardiya ile çalışıldığını, bayram çalışması yapılmadığını, ücret alacağının bulunmadığını, vergi iadesi alacağı olmadığını bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... ve ... Ürün San. A.Ş.; davacının 18.02.2008 tarihi itibariyle çalışmaya başladığını, 11.11.2009 tarihi itibariyle de iş akdinin sona erdiğini, bu nedenle ekim ve kasım ayı maaşı ile birlikte kıdem ve ihbar tazminatının kendisine ödendiğini, işyeri devrinin söz konusu olmadığını, sadece boş bulunan taşınmaz işyerlerinin dava dışı maliklerden kiralandığını bunun devir anlamına gelmeyeceğini bu nedenle davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Diğer davalı ... ve ... Ürün San. A.Ş.; davacının 18.02.2008 tarihi itibariyle çalışmaya başladığını, 11.11.2009 tarihi itibariyle de iş akdinin sona erdiğini, bu nedenle ekim ve kasım ayı maaşı ile birlikte kıdem ve ihbar tazminatının kendisine ödendiğini, işyeri devrinin söz konusu olmadığını, sadece boş bulunan taşınmaz işyerlerinin dava dışı maliklerden kiralandığını bunun devir anlamına gelmeyeceğini bu nedenle davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin sona eriş şeklinin ispat yükünün işverene ait olduğu, davalı işveren ... A.Ş. de işyerinin devredildiği, yeni iş önerildiği iddia edilmişse de kanıtlanamadığı, davacının iş akdinin davalı ... Şti.'nce işyerinin kapatılması nedeniyle haklı neden olmaksızın kıdem ve ihbar tazminatını hak edecek şekilde feshedildiği, davalılar arasında devir ilişkisi olduğu ileri sürülmüşse de, ispatlanamadığından birleşen dosya davalısı açısından davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde miras bırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde miras bırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır.... kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde ... Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya ... faaliyetleri askıya alınmaktadır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde ... Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya ... faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, dosyada yer alan bilgi ve belgelerden davalılar arasında iş yeri devri gerçekleştiği hususunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde açık olması karşısında yukarıda yazılı ilke kararları doğrultusunda her iki davalının birlikte sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17595, Karar No: 2014/6811, Tarih: 07.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17595 E.  ,  2014/6811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 35. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2012/138-2013/118

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 35. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.04.2013 tarih ve 2012/138-2013/118 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, şirket müdürü A. V. G.'in 3 yıllık görev süresinin dolmasına rağmen 09.03.2012 tarihli ortaklar kurulu toplantısı davetini müvekkiline gönderdiğini, çağrı usulüne uygun yapılmadığından bu toplantıda alınan kararların yok hükmünde olduğunu, aynı toplantıda bilanço ve gelir tablosunun sunulmadan onaylandığını, gönderilen gündeme de bilanço ve gelir tablosunun eklenmediğini, şirket hesaplarının müvekkilinden gizlendiğini, şirketin büyük ortak da olan müdür tarafından keyfi idare edildiğini, hesaplarla ilgili bilgi verilmeden zarar telafi fonuna tahsis yapılmasının hukuken mümkün olmadığını, şirket müdürünün kendi ibrasına dair kararda oy kullandığını, mali durum ile ilgili bilgi verilmeden, tasfiyeye ilişkin bir bilanço hazırlanmadan tasfiye kararı alındığını, müdürün kendi oyuyla tasfiye memuru olarak atandığını, kararlara müvekkilinin muhalif kaldığını ileri sürerek 09.03.2012 tarihli ortaklar kurulu toplantısında alınan 3, 4, 5 ve 7 sayılı kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının asgari sayıyı tamamlamak için ortak edildiğini, A. V. G.in müdür seçildiği ortaklar kurulu kararının 03.03.2009 tarihinde tescil edilip 09.03.2009 tarihinde ilan edildiğini, bu nedenle çağrının müdürlük süresi içinde yapıldığını, mevcut müdürün yeni müdür seçilene kadar ortaklar kurulunu toplantıya çağırma hakkının bulunduğunu, davetin usulüne uygun olduğu gibi 2 ortaklı şirkette tüm ortakların dava konusu toplantıya katıldığını, 2008-2009-2010-2011 yıllarına ait bilanço ve gelir tablolarının oylamaya sunulduğunu, defter ve belgelerin her zaman davacının incelenmesine hazır tutulduğunu, çoğunluk hisse sahibi olan şirket müdürünün kendi ibrasına katılamamasının azınlığın çoğunluğa tahakkümü anlamına geleceğini, hiç bir faaliyeti bulunmayan şirketin tasfiyesine karşı çıkılmasında hukuki menfaatin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şirket müdürünün seçimi ile ilgili kararın 2008 yılında alınmasına rağmen 03.03.2009 tarihinde tescil ve 09.03.2009 tarihinde ilan edildiği, bu nedenle toplantı çağrısının müdürün görev süresi dolmadan alındığının kabulü gerektiği, kaldı ki süresi dolan müdürün yenisi seçilene kadar görevinin devam edeceğinin de öğretide kabul edildiği, şirketin iki ortaklı olması nedeni ile ortakların her zaman şirket iş ve işlemleri hakkında bilgi alma olanağının bulunduğu, %95 hisseye sahip ortağın müdür sıfatı ile oylamaya katılmaması durumunda fiilen hiçbir şekilde ibra mümkün olmadığından bu ortağın katılımı ile ibra kararı alınmasında da fiili durum itibari ile bir zorunluluk bulunduğu, şirketin mali tablolarının bozuk olması, ticari geleceğinin bulunmaması nedeni ile alınan tasfiye kararının da usulüne uygun alındığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davalı şirketin 09.03.2012 tarihli ortaklar kurulu toplantısında alınan kararların iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, bilançonun borca batık olması ve şirketin ticari geleceğinin bulunmaması sebebiyle tasfiye kararının usulüne uygun olduğu ve %95 hisseye sahip olan ortağın müdür sıfatıyla ibrasında oylamaya katılmaması halinde fiilen ibranın mümkün olmadığı gerekçesiyle tasfiye ve ibraya yönelik ortaklar kurulu kararının iptali istemleri reddedilmiş ise de zaman itibariyle uygulanması gereken mülga 6762 sayılı TTK'nın 549'uncu maddesinin 2'nci bendinde mukavelede açık bir hüküm bulunmadıkça esas sermayenin dörtte üçüne sahip olan ortakların dörtte üçünü teşkil eden bir ekseriyet ile şirketin feshine karar verilebileceği düzenlenmiştir. Somut olayda davalı şirketin iki ortaklı olduğu, davacının tasfiyeye yönelik karara muhalefet ettiği ve tasfiye kararının diğer ortak tarafından alındığı anlaşılmaktadır. Bu durumda şirketin tasfiyesine ilişkin kararda yeterli nisabın oluştuğundan bahsedilemez.

Ayrıca, mülga TTK'nın 537/son maddesi uyarınca limited şirketlerde hakkında ibra kararı verilecek ortağın bu kararın ittihazında oy hakkı bulunmadığı ve diğer ortağın şirket müdürü ortak hakkındaki ibra kararına muhalefet ettiği gözetilerek ortaklar kurulunda alınan şirket müdürü olan ortağın ibrasına ilişkin kararın iptaline hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, mülga TTK'nın 537/son maddesi uyarınca limited şirketlerde hakkında ibra kararı verilecek ortağın bu kararın ittihazında oy hakkı bulunmadığı ve diğer ortağın şirket müdürü ortak hakkındaki ibra kararına muhalefet ettiği gözetilerek ortaklar kurulunda alınan şirket müdürü olan ortağın ibrasına ilişkin kararın iptaline hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3156, Karar No: 2011/7107, Tarih: 15.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/3156 E.  ,  2011/7107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 28.02.2011 gün ve 86/18 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, vekil edenine ait 144 ada 4 ve 143 ada 1 nolu parseller arasında kalan her iki taşınmazla birlikte bir bütün olarak zilyed ve tasarruf ettiği 100 m2 lik taşınmazın dere olarak tespit edildiği, taşınmazın vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi ile davalı ... temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, teknik bilirkişiler ... ve ...tarafından düzenlenen 19.01.2011 tarihli rapor ve krokilerinde A harfiyle gösterilen 253.76 m2'lik davacıya ait 144 ada 4 ve 143 ada 1 nolu parseller arasında kalan yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Davacının tescil talep ettiği yerin 2005 yılında yapılan kadastro çalışmalarında dere yatağı olarak tespit harici kaldığı anlaşılmaktadır. 144 ada 4 ve 143 ada 1 sayılı parseller kadastro çalışmaları sırasında 09.06.2005 tarihinde ...adına tespit ve tescil edilmiş, davacı da bu taşınmazları 19.06.2006 tarihinde satın almıştır. Bitişikte bulunan dere yatağı olarak ölçülen ve krokide A harfiyle gösterilen taşınmaz bölümlerinin de 09.06.2005 tarihinde dere yatağı olarak tespit dışı bırakıldığının kabulü gerekir. Kadastro tespitleri yapılmakla kadastrodan önceki zilyetlik süresi kesintiye uğrar. Paftada dere yatağı olarak gösterilen taşınmaz bölümleri üzerindeki davacının zilyetliği kendisine ait parsellerin tespitinin yapıldığı 09.06.2005 tarihinden itibaren yeniden 20 yılık sürenin geçmesiyle ancak zilyetliğe dayalı olarak taşınmaz edinebilir. Dava 06.12.2010 tarihinde açılmıştır. Paftasında dere yatağı olarak gösterildiği 09.06.2005 tarihinden davanın açıldığı, 06.12.2010 tarihine kadar davacının kazanmayı sağlayan 20 yılık zilyetlik süresinin geçmediği anlaşılmıştır. Daire uygulaması gereğince tespitten itibaren makul süre içerisinde davanın açıldığının kabulüne de olanak bulunmamaktadır. 20 yıllık kazanma süresinin geçmediği ve davanın makul süre içerisinde açılmadığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulüyle eksik incelemeye dayalı usul ve kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK. nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1253, Karar No: 2021/6446, Tarih: 04.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/1253 E.  ,  2021/6446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinden verilen 11/12/2020 tarihli ve 2018/1758 - 2020/1514 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte ( imar, ifraz, tapu kütük suretleri, resmi senet, her bir paydaşa geçişini gösterir ve temlikler silsilesi birbirini takip edecek, denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde) tapu kayıt örneğinin ilgili Tapu Müdürlüğünden temini ile ( taraflara ve ilgili Tapu Müdürlüğüne sorulmak suretiyle saptanarak) evrakına eklenmesi, geri çevirmeye konu hususun yerine getirilip getirilmediğinin mahkeme hakimince bizzat denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.