muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7900, Karar No: 2013/22071, Tarih: 04.12.2013

kazandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne ile davalının itirazının iptaline, takibin devamına, asıl alacağın (53.400,00 TL'nin) % 40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, televizyon dizisinin teknik yönetmenliğinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olup, yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacı taraf, dava dilekçesinde ve yargılama sırasındaki beyanlarında, davalının davacıya elden 53.400,00 TL ödeme yaptığını ve karşılığında 4 adet makbuz düzenlendiğini, kanun gereği 8.000,00 TL üzerindeki ödemelerin ancak banka yoluyla ödenmesi zorunluluğu bulunduğundan ödemelerin davacı defterlerine alındığı gibi işlenmediğini, yapılan ödemelerin deftere usulüne uygun işlenmesi için toplam değeri 53.400,00 TL olan iki adet çek fotokopisinin davalı tarafça faks yoluyla davacının muhasebecisine gönderildiğini ve muhasebecinin çekleri elden alınan 53.400,00 TL ödemeye karşılık muavin defterine kaydettiğini, ancak davalı tarafın muavin defterine hem elden yapılan ödemeleri hem de iki adet çeki kaydettiğini, bu şekilde davalı ticari defterlerine toplamda 53.400,00 TL değerindeki ödemenin iki kez kaydedildiğini, çeklerin hiçbir şekilde davacının eline ulaşmadığını, çeklerin altında düzenleyen şirketin yetkilisinin imzasının olmadığını, bedellerinin tahsil edilmediğini iddia etmiştir. Ancak, bu iddiasını ispatlayacak herhangi bir belge veya delil ibraz edememiştir.

Dava tarihinde yürülükte bulunan Borçlar Kanunu'nun 88. maddesine göre “....Senet borçluya iade edildikte borç sakıt olmuş sayılır.” Somut olayda ise davalı tarafından keşide edilen çekler davalının elinde olduğuna göre bu borcun ödendiği karine olarak kabul edilmeli, aksi; iddia eden davacı tarafından kanıtlanmalıdır. Buna rağmen, bilirkişi raporunda açıklanan gerekçe benimsenerek çek bedelinin ödendiğine dair ödeme fişi bulunmaması nedeniyle ödeme yapılmadığı sonucuna varılması doğru değildir. Salt bu fişin alınmaması, yukarıda anılan maddede öngörülen yasal karinenin aksinin kanıtlandığı sonucunu doğurmaz. Bu sebeplerle yazılı gerekçeyle davanın kabulü doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12192, Karar No: 2012/44180, Tarih: 18.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/12192 E.  ,  2012/44180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, katılanın kendisine hakaret edip ayağına tekme ile vurması üzerine eylemini gerçekleştirdiğini savunmasına, sanığın aldırılan adli raporunda sol ayağında yaralanma bulgusunun tespit edilmesine, katılanın 18.09.2007 tarihli celsede, kavga olayını kimsenin görmediğini belirtmesine, katılan tarafından gösterilen tanıkların kavganın başlangıcına ilişkin bir bilgilerinin olmadığının anlaşılmasına ve tüm dosya kapsamına göre sanık lehine tahrik hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14984, Karar No: 2013/5813, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14984 E.  ,  2013/5813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 103 ada 752 parsel sayılı, 3422,69 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kargir ev ve narenciye bahçesi niteliği ile davalı adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup; taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesine göre yapılan orman tahdidi, eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de, öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında, çalılık göründüğü ve 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluşmadığı belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden, karar harcının davalıya yükletilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün 2. bendinin çıkartılarak yerine; ''3402 sayılı Kanunun 6099 sayılı Kanun ile değişik 36/ A maddesi ile geçici 11. maddesi gereğince davalıdan karar harcı alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 20/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40419, Karar No: 2018/3696, Tarih: 29.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/40419 E.  ,  2018/3696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve .... Tic. Ltd. Şti. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirketin işlettiği kuaföre müracaatı ile diğer davalı tarafından saçlarına bio keratin bakımı yapıldığını, 3 günlük bakım maliyeti olarak 300,00 TL. ödeme yaptığını, ancak saçlarının yandığını ve kesilmek zorunda kalındığını, bunun üzerine davalı tarafından yapılan kaynağın da alllerji yaptığını ileri sürerek, fazla hakları saklı kalarak 1.000,00 TL. maddi ve 10.000,00 TL. manevi tazminatın faizi ile ödetilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalılar, usulüne uygun tebliğe rağmen duruşmaya gelmemiş, cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 6.300,00 TL. maddi ve 3.700,00 TL. manevi tazminatın olay tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, usulüne uygun tebliğe rağmen duruşmaya gelmemiş, cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 6.300,00 TL. maddi ve 3.700,00 TL. manevi tazminatın olay tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı kuaföre saçlarına yaptırdığı işlemler nedeni ile zarar gördüğünden bahisle maddi ve manevi tazminat isteğine ilişkin eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, hükme esas alınan kuaför ve hukukçudan oluşan 5.2.2014 havale tarihli raporda; davacının saçlarının yanmasının davalının işini fen ve sanat kurallarına uygun yapmamasından kaynaklandığı ve saçlara bakım yapılarak eski haline dönmesinin 3 yıllık süreyi gerektirdiği açıklanmış ve maddi tazminat olarak bakım bedelinin tahsiline karar verilmiştir. Davacı tarafından yaptırılan tesbitte alınan 15.7.2011 tarihli kuaför bilirkişi raporunda da; yapılan işlemin brezilya fönü olup, saçların yandığı ve 1 yılda ancak eski haline ulaşacağı, yapılan kaynağın da hatalı olup, saç köklerinin zarara uğradığı açıklanmıştır. Her iki bilirkişi raporunda saçın eski haline gelmesi açısından gerekli süre açısından çelişki bulunduğu gibi, saçların diplerinin ne şekilde zarar gördüğü, allerji durumunun oluşup oluşmadığı ve uygulanacak bakım ya da tedavinin ne şekilde olacağına ilişkin ayrıntılı ve yeterli bir görüş bildirilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu raporlar arasındaki çelişki giderilmeden ve gerekçeleri de izah edilmeden bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Açıklanan nedenlerle, mahkemece davalının eylemi ile meydana gelen hasar arasındaki illiyet bağının tespiti noktasında mevcut raporlar arasında çelişkiyi giderecek ve davalı savunmalarını da karşılayacak şekilde konusunda uzman bir cildiye doktorunun da bulunduğu bilirkişi kurulundan ayrıntılı, açıklayıcı bilirkişi incelemesi yaptırılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirdiği gibi, kabule göre, infazda tereddüt yaratacak şekilde hangi davalı hakkında hüküm kurulduğunun açıkca hüküm fıkrasında yazılmaması da usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 170,80 TL harcın istek halinde davalı ... ve .... Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/298, Karar No: 2010/280, Tarih: 02.06.2010

Hukuk Genel Kurulu 2010/10-298 E., 2010/280 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2010/10-298 E., 2010/280 K.**

**- İKİ TARAF VEKİLLERİ**- 5502 S. SOSYAL GÜVENLİK KURUMU KANUNU [ Geçici Madde 1 ]

- 5502 S. SOSYAL GÜVENLİK KURUMU KANUNU [ Geçici Madde 2 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 67 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Mersin 1.İş Mahkemesince talebin kabulüne dair verilen 17.11.2006 gün ve 2006/449 E.-951 K. sayılı kararın incelenmesinin davalı SGKB. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 31.01.2008 gün ve 2008/5680 E.- 802 K. sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, Sigortalının bakmakla yükümlü olduğu kişiye yaptığı tedavi, eğitim ve rehabilitasyon giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Sosyal Sigortalar Kurumu (SSK) ile Esnaf ve Sanatkârlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu (Bağ-Kur), 20 Mayıs 2006 gün ve 26173 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 16.04.2006 tarih ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun Geçici 1 ve 2. maddeleri uyarınca Sosyal Güvenlik Kurumuna devredilmiştir.

Yargılama aşamasında devredilen SSK ve Bağ-Kur Kurumlarının yönetim kurullarının görevleri ve tüzel kişilikleri 24.11.2006 tarihinde sona ermiş olmakla davada yasal hasım Sosyal Güvenlik Kurumu'dur.

Devredilen kurumların leh ve aleyhine açılmış davalar, icra takipleri Kurum tarafından yürütülür ve bütün hak, yetki, yükümlülük, alacak ve borçlarıyla birlikte Kuruma geçer (5502 sayılı Kanun Geçici m. 1/3).

Dava ikamesine ehil olan her şahıs davasını bizzat veya atayacağı vekil vasıtasıyla ikame ve takip edebilir (HUMK m. 59), vekâletnamenin aslını veya örneğini vermeyen vekil yargılama ile ilgili hiç hiçbir görev yapamaz (HUMK m.67).

Hukuk Genel Kurulu'nun 27.01.2009 gün ve 2009/10-19 E- 2009/34 K. Sayılı ilamıyla açıklanan hususlara işaret edilerek "SSK ve Bağ-Kur Genel Müdürlüğünün, Sosyal Güvenlik Kurumuna devredilerek tüzel kişiliklerinin sona ermiş olmasına rağmen, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından verilmiş vekâletnamenin aslı veya örneğinin dosya içinde bulunmadığı, direnme kararının Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına tebliğ edilmediği, öncelikle direnme kararının Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına tebliğ edilmesi, ayrıca SGK adına direnme kararını temyiz eden Av. Yeşim Ersayın Antmen'den SGK tarafından verilmiş vekâletname de istenerek dosya içine alınması için dosya mahkemesine iade edilmiştir.

Mahkemece, vekaletname eksiği giderilmişse de gerekçeli karar tebliği Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına yapılması gerekirken yine SSK Genel Müdürlüğüne yapılmış; geri çevirme kararında işaret edilen bu husus eksik bırakılmıştır.

Mahkemece, vekaletname eksiği giderilmişse de gerekçeli karar tebliği Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına yapılması gerekirken yine SSK Genel Müdürlüğüne yapılmış; geri çevirme kararında işaret edilen bu husus eksik bırakılmıştır.

Mahkemelerce, yargılamanın usul hükümlerine uygun ve gecikmeksizin sonuçlandırılması, her aşamada gösterilmesi gereken özen ve dikkatle mümkündür.

Mahkemece geri çevirme kararının içeriğine uygun işlem yapılmayarak dosyanın aynı eksiklerle temyiz incelemesine gönderilmiş olması beklenen özen ve dikkate uygun bir davranış değildir. Tekrarlanması halinde sorumluları hakkında yasal işlem yoluna gidileceği bilinmelidir.

Açıklanan nedenlerle; önceki geri çevirme kararında da belirtildiği şekilde direnme kararının Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına (vekaletnamesi ibraz edilen vekiline) tebliğ edilmesi hususunun yerine getirilmesi ve bu eksiklik giderildikten sonra Yargıtay'a temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekir.

S O N U Ç : Açıklanan nedenlerle yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, gerekli özen ve dikkat gösterilmediği takdirde sorumlular hakkında işlem yapılması yoluna gidileceğinin ihtarına, 02.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10559, Karar No: 2011/3274, Tarih: 04.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10559 E.  ,  2011/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığın katılanla birlikte arabayı servise götürmek üzere anlaştıkları, ancak abisinin gelmesini beklemek için kafede oturdukları sırada sanığın lavaboya gidiyorum diyerek masanın üzerinde bulunan arabanın anahtarını da haksız bir şekilde elde ederek kafeden ayrılıp arabayı alması karşısında eylem hırsızlık suçunu oluşturmakla mahkemenin bu yöndeki kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamedeki görüşe katılınmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine. ancak;

5237 Sayılı Yasanın 53. maddesi 1.fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiş olup hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat bu durum aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümdeki 5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulamasıyla ilgili paragrafın 5237 Sayılı Yasanın 53. maddesi 1.fıkrasının a.b.d bendinde yer alan hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı fıkranın c bendinde yer alan "hakları kullanmaktan ise koşullu salıvermeye kadar yoksun bırakılmasına" cümlesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usül ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.10.2011 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1491, Karar No: 2018/1438, Tarih: 16.10.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1491 E.  ,  2018/1438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.12.2011 tarihli ve 2010/466 E. 2011/418 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 18.02.2013 tarihli ve 2012/4091 E., 2013/2741 K. sayılı kararı ile,

(...Dava basın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 43 yıl TSK'da görev yapmış emekli bir general olduğunu, davalının 21/09/2010 tarihinde Habertürk gazetesinde yayımlanan söyleşisinde kendisi hakkında iftira niteliğinde, gerçeğe aykırı beyanlarda bulunduğunu, söz konusu söyleşide davalının, kendisinin Merhum Cumhurbaşkanı .....'a yapılan suikastın arkasındaki isimlerden biri olduğu ve suikastın soruşturmasını yapan savcıya "konunun üzerine fazla gitme" diyerek soruşturmayı engellediği suçlamasını yönelttiğini ve bu şekilde kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu belirterek 50.000 TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı yapmış olduğu söyleşide babasından ve.....'ten almış olduğu duyumlarını aktardığını, kendisi ile yapılan söyleşi dışında bu konu ile ilgili birçok haber ve yazı yayınlandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalının, dava konusu röportajda, davacıyı Cumhurbaşkanı'na yapılan suikastın arkasındaki isim olmakla ve soruşturma yapan savcıyı yönlendirmekle suçladığını, bu şekilde davacının kişilik haklarının tecavüze uğradığını belirterek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalının 20/09/2010 tarihli Habertürk gazetesinde yayımlanan söyleşisinde babası olan Merhum Cumhurbaşkanı .....'ın ölümü ve uğramış olduğu suikast ile ilgili görüşlerini açıkladığı, babasından ve o dönem soruşturmayı yürüttüğünü belirttiği Cumhuriyet Savcısı.....'ten duyduğu bazı hususları ifade ettiği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamından ise; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma kapsamında tanık sıfatıyla ifadesine başvurulan.....'ün suikastten sonra ..... ile ve bu konuyla ilgili birkaç defa davalı ile görüştüğünü, dönemin MGK Genel Sekreteri olan davacının 3 tane adam göndererek bu soruşturmayı bırakması hususunda kendisini tehdit ettiğini ifade ettiği, davalının söyleşisinde.....'ten duyduğunu ifade ettiği hususların..... tarafından doğrulandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda söz konusu söyleşinin hukuka aykırılığından ve davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığından bahsedilemez. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkilinin Türk Silahlı Kuvvetleri'nden orgeneral rütbesiyle emekli olan onurlu bir general olduğunu, eski Cumhurbaşkanlarından .....'ın oğlu olan davalının babasına yapılan suikast girişiminden 22 yıl sonra yaptığı konuşmalar ve söyleşilerde müvekkili dahil pek çok kişiyi itham ederek zan altında bıraktığını, davalının özellikle 21.09.2010 tarihli Habertürk Gazetesi'nde yayımlanan “Suikastın Ardında Yirmibeşoğlu Vardı” başlıklı söyleşisinde, müvekkilinin Cumhurbaşkanı Özal’a yapılan suikastın arkasındaki isimlerden birisi olduğunu ve suikast soruşturmasını yapan savcıya "konunun üzerine fazla gitme" diyerek engellediğini söylediğini, ayrıca müvekkilinin JİTEM’le ilişkisi bulunduğu, hatta bu oluşumun başkanı olduğu, bu nedenle terfi ettirilmediği ve emekliye sevk edildiği gibi iddialarda bulunduğunu, iddiaların tamamen asılsız olduğunu, eleştiri ve düşünce özgürlüğü sınırlarını aştığını, müvekkilinin kişilik haklarını ağır şekilde ihlal ettiğini ileri sürerek 50.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin, babasının görevi icabı o tarihlerde babası ile birlikte Başbakanlık konutunda ve Cumhurbaşkanlığı Köşkünde birçok sohbete katıldığı gibi babası ile güncel konularda devamlı konuşması ve bilgi alışverişinde bulunması nedeniyle kamuoyuna yansımayan birçok bilgiyi bizzat babasından duymasının ve öğrenmesinin doğal olduğunu, yapmış olduğu söyleşide bizzat babasından duyduklarını dile getirdiğini, konu ile ilgili beyanlarının tamamen duyum olduğunu da dava konusu söyleşide açıkça beyan ettiğini, müvekkilinin babasına yapılan suikastin ortaya çıkarılmasını istemesi ve bu konuda başlatılan soruşturmalarda çağrı üzerine ifade vermesi ve bu ifadeler üzerine yapılan söyleşilere katılmasında herhangi bir kötü niyetin bulunmadığını, savcılık ifadesinde davacıyı doğrudan suçlamasının söz konusu olmadığını, söyleşinin suikast olayı ile ilgili gerçeklerin ortaya çıkması amacına yönelik olup davacının kişilik haklarına saldırı kastı taşımadığını, kendisi ile yapılan söyleşi dışında bu konu ile ilgili birçok haber ve yazı yayınlandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.