muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/794, Karar No: 2024/6543, Tarih: 20.11.2024

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir 16.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/600, Karar No: 2016/6873, Tarih: 28.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/600 E.  ,  2016/6873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim hizmeti sözleşmesi nedeniyle ödediği ücretin davalının kusuru nedeniyle iadesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile 01.10.2013 tarihinde ingilizce eğitim alınması konusunda anlaşma yaptığını, bu anlaşma sırasında istediği saatte istediği öğretmenden ders alabileceğinin belirtildiğini ve eğitim zamanı başladığında kendisinin uygun saatlerini belirttiğinde davalının o saatlerde dolu olduğu gerekçesiyle eğitim verilmediğini ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile ödediği bedelin iadesini istemiş; mahkemece, davacının, kurs saatlerinin kendisinin istediği zamanlarda yapılacağına ilişkin iddiasını ispatlayamadığı, sözleşmenin feshi nedeni olarak gösterilen iddia ispatlanamadığından sözleşme bedelinin iadesi de mümkün olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin 56.maddesinde gösterilen hallerin varlığı halinde kurumdan ayrılanların ayrılış tarihinden sonraki günlere isabet eden ücretlerin kesinti yapılarak iade edilebileceği hükmedilmektedir. Anılan yönetmeliğin 56/3.maddesi “(3) Yukarıda belirtilen şartların dışında kurumlara (Mülga ibare:RG-12/4/2016-29682) (...) kaydolan öğrenci ve kursiyerlerden;

a)(Değişik:RG-21/7/2012-28360) Öğrenim ücretini yıllık olarak belirleyen okul öncesi eğitim kurumu, ilkokul, ortaokul, özel eğitim okulu, ortaöğretim okullarında ve öğrenci etüt eğitim merkezlerinde öğretim yılı başlamadan ayrılanlara yıllık ücretin yüzde onu dışındaki kısmı iade edilir.

Öğretim yılı başladıktan sonra ayrılanlara yıllık ücretin yüzde onu ile öğrenim gördüğü günlere göre hesaplanan miktarın dışındaki kısmı iade edilir.

b)Öğrenim ücretini ders saati ücreti olarak belirleyen kurumlarda dönem başlamadan ayrılanlara öğrenim ücretinin yüzde onu dışındaki kısmı iade edilir. Dönem başladıktan sonra ayrılanlara öğrenim ücretinin yüzde onu ile öğrenim gördüğü ders saati sayısına göre hesaplanan miktarın dışındaki kısmı iade edilir.

c) Öğretime başladıktan sonra ayrılan öğrenci veya kursiyerlerden alınacak ücret kurumun öğrenim ücretinden fazla olamaz.” hükmünü içermektedir.

Bu durumda, davacının hukuki durumunun yukarıda anılan yönetmelik kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5543, Karar No: 2024/8669, Tarih: 11.07.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/5543 E.  ,  2024/8669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 7. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2024 tarih ve 2024/112 Esas, 2024/161 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1919, Karar No: 2017/4928, Tarih: 14.09.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1919 E.  ,  2017/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında: 2911 sayılı Kanunun 19, 23. maddeleri delaletiyle 28. maddesi ve TCK'nın 62, 53, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

2-Sanık ... hakkında: 2911 sayılı Kanunun 19, 23. maddeleri delaletiyle 28. maddesi ve TCK'nın 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Dairemizin 08.05.2017 tarih ve 2017/1126 esas 2017/4023 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; 2911 sayılı Kanunun 28. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ''Kanuna aykırı toplantı veya gösteri yürüyüşü düzenlemek'' fiili; hazırlıklar da dahil olmak üzere toplantı veya yürüyüşün yapılabilmesi için gerekli her türlü işlemi yapmak; ''yasadışı toplantı ya da gösteri yürüyüşünü yönetmek'' fiili; topluluğun dağılmaması, amaçlanan doğrultuda devam etmesi için topluluğa ya da etkin bazı kişilere gerekli talimatları vermek, duruma göre, insiyatif geliştirmek, gerekli idare işlemlerini yapmak, topluluğu hareketlendirmek ve yönlendirmek; ''kanuna aykırı toplantı veya gösteri yürüyüşünü düzenleyen ve/veya yönetenlerin hareketlerine katılmak'' fiili ise bu toplantı veya yürüyüşü düzenleyen ve yönetenlerden olmamakla birlikte, bizzat toplantı ve yürüyüşte hazır bulunarak bu kişilerin hareketlerini paylaşmak anlamına gelmektedir (Anayasa Mahkemesinin 2011/39 esas, 2012/37 karar sayılı kararı; RG:13.10.2012, 28440; Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 22.06.2016, 2016/1725-4550 sayılı kararları).

2911 sayılı Kanunun 28. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suç seçimlik hareketli bir suç olup, bu suçun oluşması için failin ''düzenlemek, yönetmek veya düzenleyen veya yönetenlerin hareketlerine katılmak'' fiillerinden birini işlemesi suçun oluşması için yeterlidir. Nitekim, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.06.1979 gün ve 232-303 sayılı kararında da; 2911 sayılı Kanunun 28/1. maddesinin suç tarihindeki karşılığını oluşturan 171 sayılı Kanunun 18/1. maddesindeki yazılı suçun, kanunsuz toplantı ve yürüyüşün ''tertip edilmesi'', ''idare edilmesi'' ve ''tertip ve idare edenlerin hareketlerine bilerek iştirak edilmesi, hareketlerinin paylaşılması'' durumunda oluşacağı ifade edilmiştir.

Ayrıca, Dairemizin 29.05.2017 tarih ve 2017/1255 esas 2017/4604 karar sayılı ilamında ifade edildiği üzere; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 34, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 20, Birleşmiş Milletler Medeni Siyasal Haklar Sözleşmesinin 21, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 11, Çocuk Hakları Sözleşmesinin 15 ve 2911 sayılı Kanunun 3. maddeleri ile teminat altına alınan ve istikrar kazanmış uygulamaya göre ifade özgürlüğü kapsamında ifadenin açıklanma yöntemlerinden biri olarak kabul edilen (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.2014 tarih, 147-376 sayılı ve 10.11.2015 tarih 2015/9-111-381 sayılı kararları v.b.) "silahsız ve saldırısız toplanma hakkı", demokratik toplumun gelişmesinde temel değerlerden biri ise de amacı suç teşkil eden bir toplantı ya da gösteri yürüyüşünün koruma alanı dışında kalacağında (2911 sayılı Kanunun 3. maddesi) ve nispi bir hak olması nedeniyle de zorunlu hale geldiğinde meşru amaçlar için (Anayasa madde 34/2, AİHS madde 11/2) müdahaleye tabi tutulacağında kuşku yoktur.

İfade Özgürlüğü kapsamında değerlendirilen toplantı ve gösteri hakkı sınırsız değildir. Avrupa Sözleşmesinin 10/2 maddesi gereğince; "görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerinin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli bazı formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir."

Aynı doğrultuda Anayasamızın 25 ve 26. maddelerinde de ifade özgürlüğüyle birlikte bu özgürlüklerin sınırlanma koşullarına yer verilmiştir.

Gerek uluslararası sözleşmelerde gerekse Anayasamızda, bu özgürlükler "başkalarının şöhret veya haklarının korunması", "yargı erkinin tarafsızlığının sağlanması" ve "kamu düzeninin korunması" amaçlarıyla demokratik toplumda gerekli olmak ve yasayla düzenleme koşuluyla sınırlandırılabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında;

Aynı doğrultuda Anayasamızın 25 ve 26. maddelerinde de ifade özgürlüğüyle birlikte bu özgürlüklerin sınırlanma koşullarına yer verilmiştir.

Gerek uluslararası sözleşmelerde gerekse Anayasamızda, bu özgürlükler "başkalarının şöhret veya haklarının korunması", "yargı erkinin tarafsızlığının sağlanması" ve "kamu düzeninin korunması" amaçlarıyla demokratik toplumda gerekli olmak ve yasayla düzenleme koşuluyla sınırlandırılabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında;

Dosya kapsamında bulunan olay, yakalama ve el koyma tutanağından sanıkların, 28.10.2012 tarihinde İzmir Konak Meydanında bulunan SGK İl Binası önünde, cezaevlerinde bulunan terör örgütü mensubu hükümlü ve tutukluların açlık grevlerine destek vermek amacıyla resmi mercilere bildirimde bulunmadan basın açıklaması ve oturma eylemi yaptıkları sırada; kolluk kuvvetlerince dağılmaları hususunda ihtar yapılmasına rağmen dağılmayarak, herhangi bir şiddet eylemine başvurmadan ve kolluk kuvvetlerince zor kullanılmadan gözaltına alındıklarının anlaşılması karşısında; basın açıklaması ve oturma eylemi yapma dışında başkaca eylemi bulunmayan sanıklara atılı 2911 sayılı Kanunun 28/1. maddesinde belirtilen şekilde kanuna aykırı olarak yapılan gösteriyi düzenlediği, yönettiği veya düzenleyen ve yöneten kişilerin fiillerine iştirak etme suçlarının unsurları itibarı ile oluşmadığı gözetilerek, sanıkların beraatleri yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10429, Karar No: 2019/3624, Tarih: 13.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/10429 E.  ,  2019/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "taşınmazın hükmen tesciline esas İliç Kadastro Mahkemesi’nin 2007/166 Esas, 2008/218 Karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde, eldeki dava dosyasında davacı olan ...'nin oğlu tarafından davalı Hazineye karşı, çekişmeli 215 ada 8 parsel sayılı taşınmazın babası tarafından kendisine bağışlandığı ve yaklaşık 40 yıldır da kendi zilyetliklerinde bulunduğu iddiasıyla açıldığı, karara esas alınan zirai bilirkişi raporunda ise taşınmazın yer yer kayalık yapıda, %40–50 civarında eğimli olduğu ve kısmen arsa, kısmen de tarla olarak kullanıldığının belirtildiği, mahkemece yapılan yargılama sonunda imar-ihyanın tamamlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ve hükmün Yargıtay denetiminden geçerek 01.12.2009 tarihinde kesinleştiği, sözü edilen ilamın, davacı ... taraf olmadığından kesin hüküm niteliği bulunmamakta ise de güçlü delil oluşturacağının kuşkusuz olduğunu, güçlü delilin aksinin de aynı nitelikte başka bir delille kanıtlanması gerekli olduğu halde kanıtlanamadığının anlaşıldığı açıklanarak zilyetlikle edinme koşullarının oluşmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken soyut nitelikteki yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına itibar edilerek davanın kabulüne dair hüküm kurulmasının isabetsizliğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23196, Karar No: 2012/21707, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/23196 E.  ,  2012/21707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13487, Karar No: 2012/30448, Tarih: 30.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/13487 E.  ,  2012/30448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun, Pendik İcra Dairelerinin yetkili olduğunu belirterek icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, dayanak senette Pendik İcra Dairelerinin yetkili olarak belirlendiği gerekçesi ile yetki itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile yürürlükten kalkan 1086 Sayılı HUMK.nun 22. maddesinde, tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmişti. Buna göre, tüzel kişilerin yanında gerçek kişiler de yetki sözleşmesi yapabilmekteydi.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki sözleşmesini düzenleyen 17.maddesinde ise, tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır, düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile getirilen yeniliklerden bir tanesi de yetki sözleşmelerine ilişkin olup, yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir.

Yetki sözleşmesine ilişkin olarak yapılan bu düzenlemede, tacirler veya kamu tüzel kişileri ile diğer kişiler, yetki sözleşmesi yapmak açısından birbirinden ayırt edilmiştir. Tacirler veya kamu tüzel kişileri kendi aralarındaki hukuki ilişkilerde her ikisi de hukuken eşit konumda sayılabilirler. Buna karşılık, tacirler veya kamu tüzel kişileri, gerçek kişiye göre, daha güçlü konumda bulunmaktadır. Daha zayıf konumda olan kimselerin daha güçlü olan tacir veya kamu tüzel kişilerine karşı korunma ihtiyacının ortaya çıkması nedeniyle kanun koyucu böyle bir düzenlemeye gitmiştir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, yeni düzenlemeye bakıldığında, tacirler veya kamu tüzel kişileri dışındaki diğer kimselerin, kendi aralarında yetki sözleşmesi yapmaları da kabul edilmemiştir.

Sözkonusu düzenleme ile ilgili olarak belirtilmesi gereken bir başka husus da, yetki sözleşmesi yapılmasında tarafların tacir veya kamu tüzel kişisi olması aranmıştır. Diğer bir anlatımla, maddedeki tacirden anlatılmak istenen, işin ticari nitelikte olması değil tarafların kanunlarda tacir olarak tanımlanan kişiler olmasıdır. Sözleşme konusunun ticari iş olması gerçek kişilere yetki sözleşmesi yapma imkanı vermemektedir.

Sözkonusu düzenleme ile ilgili olarak belirtilmesi gereken bir başka husus da, yetki sözleşmesi yapılmasında tarafların tacir veya kamu tüzel kişisi olması aranmıştır. Diğer bir anlatımla, maddedeki tacirden anlatılmak istenen, işin ticari nitelikte olması değil tarafların kanunlarda tacir olarak tanımlanan kişiler olmasıdır. Sözleşme konusunun ticari iş olması gerçek kişilere yetki sözleşmesi yapma imkanı vermemektedir.

Yine aynı maddenin son cümlesine göre, taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava (takip) sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde (icra dairelerinde) açılır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında;

HMK.nun 448.maddesi gereğince, bu kanun hükümlerinin tamamlanmış işleri etkilememek kaydıyla, derhal uygulanacağı dikkate alınarak takip tarihi itibariyle HMK.nun 17.maddesi yürürlükte olmadığından HUMK.nun 22.maddesi  muvacehesinde yetki itirazının değerlendirilmesi  gerekmektedir. Buna göre;

Bonoya dayalı olarak, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (takip tarihi itibariyle yürürlükte olan HUMK. 9.md.),  bonoda öngörülen ödeme yerinde ancak, 6102 sayılı TTK.nun 777/3. ( 6762 sayılı TTK'nun 689/3.) maddesine göre, açıklık bulunmadığı takdirde senedin düzenlendiği yerin, ödeme yeri ve aynı zamanda düzenleyenin yerleşim yeri olarak  kabulü gerekeceğinden, yine aynı maddenin son fıkrası gereğince düzenlendiği yer gösterilmeyen bir bono düzenleyenin adının yanında yazılı olan yerde düzenlenmiş sayılacağından bononun tanzim yerinde icra takibi yapılabilir.

İİK.nun 50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken  takip tarihi itibariyle yürürlükte bulunan HUMK.nun 22. maddesi gereğince kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşme ile belirleyebilirler. Ancak, burada hemen belirtmek gerekir ki, yetki sözleşmesi, belirli bir uyuşmazlık için yalnız yeni bir yetkili mahkeme (icra dairesini) tespit eder; bunun dışında, kanunen yetkili olan diğer (genel ve özel yetkili) mahkemelerin (icra dairelerinin) yetkisini kaldırmaz.

Somut olayda, takip dayanağı bononun tanzim yerinin ve itiraz eden borçlunun adresinin Maltepe/İstanbul olduğu, ödeme emrinin de bu adreste borçluya tebliğ edildiği görülmektedir. Takibe konu bonoda  Pendik icra dairelerinin yetkili olduğunun yazılması yetki sözleşmesi niteliğinde olup, alacaklı bonoda özel yetkili olarak gösterilen Pendik icra dairesinde takip yapabilir. Yukarıda açıklandığı üzere, yetki sözleşmesi diğer yetkili icra dairelerinin yetkisini ortadan kaldırmadığından alacaklının yetkili bu yerde takip yapmasına yasal engel yoktur. Diğer bir anlatımla, yetki sözleşmesinde belirlenen yerde takip hakkı olan alacaklının, takip tarihi itibariyle yürürlükte olan HUMK.nun 9. maddesi gereğince, tercihini,  genel yetkili (borçlunun ikametgahı) veya ödeme yeri icra dairesinde takibe başlamasında yasaya uymayan bir yön yoktur.

O halde, mahkemece, yetki şartının genel ve özel yetkili icra dairelerinin yetkisini ortadan kaldırmayacağı hususu dikkate alınarak yetki itirazının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü isabetsizdir.

Ayrıca, hüküm kısmında, infazda tereddüt yaratacak şekilde, itiraza konu icra müdürlüğü ve dosya numarasının yanlış gösterilmesi de doğru değildir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16218, Karar No: 2012/15570, Tarih: 26.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/16218 E.  ,  2012/15570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karış 5271 sayılı CYY'nın 231/12. maddesi uyarınca yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanık müdafıinin koşulları oluşmayan duruşmalı inceleme isteğinin CYY'nın 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalardaki, oturduğu apartmanın asansöründe ailesiyle birlikte mahsur kalması üzerine binanın müteahhitliğini yapan katılan ... ile asansördeki arızanın tamir meselesini konuştukları sırada adı geçenin kendisine "defol git, sen bana emir veremezsin"demesi nedeniyle başlayan tartışma sırasında, katılan ...'ın yakınları olan diğer katılanlarında evden çıkarak kendisine saldırıp tartakladıklarına ve bu sırada silahın yere düştüğüne, silahı tevcih etmediğine ilişkin savunması ve tanık ...'in aynı yöndeki anlatımları yöntemince irdelelenmeden suç vasfının tartışılmaması ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmamasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.