muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2049, Karar No: 2015/8616, Tarih: 23.06.2015

Yukarıda tarih ve numaraları verilen Dairemiz ve HGK kararlarında da davacı adına tescilli "S." ibaresinin cins adı haline gelmesine davacının davranışlarının neden olup olmadığı hususu tartışıldığından mahkemece bahsi geçen İstanbul 1. FSHHM'ndeki davanın neticesinin beklenmesi ve hasıl olacak sonuca göre davacının S. kelimesini 2. sınıf boya ürünleri için aynı ibareyi taşıyan markalarına ilaveten yeni bir marka olarak tescil ettirip ettiremeyeceğinin belirlenmesi gerekirken, sadece başvuru tarihi itibariyle "S." ibaresinin cins adı (jenerik) haline geldiğinden bahisle marka olarak tescil edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen reddi doğru görülmediğinden kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı TPE vekilinin tüm, davacı vekilinin sair itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü İle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 23/06/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1-Dava, marka başvurusunun, tescil kapsamındaki mallar yönünden ayırt ediciliğinin bulunmadığı ve tanımlayıcı olduğu gerekçesiyle 556 sayılı Kanunun 7/1 (a) ve (c) maddeleri uyarınca reddine dair davalı TPE YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2-Uyuşmazlık, davacının 2009/53058 sayılı ve “S.” ibareli marka başvurusunun, TPE Mal ve Hizmetler Sınıflandırma Tebliği’ince 2.sınıfta düzenlenen “B.” emtiası yönünden 556 sayılı Kanunun 7/1 (a) ve (c) maddeleri uyarınca marka olabilecek bir işaret olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Davacı vekili “S.” ibaresinin müvekkili adına daha önceden de 1998/107887 sayılı marka olarak tescilli olduğunu, markaya konu ibarenin boya emtiası yönünden tanımlayıcı olmadığını, müvekkilinin işareti uzun süredir marka olarak kullandığını ileri sürerek YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

3-TDK Sözlüğüne göre “S.” ibaresinin esas kelime anlamının parlak bir kumaş cinsini ifade ettiği bilinmektedir. Davacının 1998/107887 sayılı markanın süresi içerisinde yenilenmemiş olması nedeniyle dava tarihinden önce hükmünü yitirdiği anlaşılmakla birlikte, söz konusu marka varlığını sürdürürken bu markanın hükümsüzlüğü için İstanbul 1.FSHHM’de açılan 2002/509 E. Sayılı dava dosyasında alınan bilirkişi raporlarında, “S.” ibaresinin bir cins boyanın adı haline geldiğinin tespit olunduğu, ancak ibarenin türün adı haline gelmesinde davalının (bu dosya davacısı) kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda araştırma yapılması gerektiği yönünde yerel mahkeme kararının Dairemizce bozulduğu, ancak markanın yenilememe sebebiyle düşmüş olması sebebiyle anılan mahkemedeki davanın konusuz kaldığı ancak yargılamanın masraflar yönünden sürdüğü anlaşılmıştır. Her ne kadar davacı taraf önceki tarihli “S.” ibareli markaya dayanmış ise de söz konusu markanın, bu dosyada dava konusu marka başvuru tarihi itibariyle hükmünü yitirmiş olması nedeniyle tescilden doğan müktesep hakkını yitirdiği, İstanbul 1 FSHHM’deki dosyada hükümsüzlük için markanın türü adına gelmesinde davalının kusurunun bulunup bulunmadığı araştırmasının bu dosya yönünden anlamsız hale geldiği, bu nedenle sonucunun beklenilmesine gerek kalmadığı, işaretin serbest işaret haline geldiği, türün adı haline gelen tescilsiz bir işaret konumundaki “S.” ibaresinin davacı tarafça yoğun şekilde kullanılmış olmasının sonucu değiştirmeyeceği, başvuru tarihi itibariyle de boya emtiası yönünden ibarenin 556 sayılı KHK’nın 7/1(c) maddesi uyarınca tanımlayıcı olduğunun Dairemizce de kabul edilmiş olması karşısında yerel mahkemece boya emtiası yönünden YİDK kararının iptali isteminin reddine karar verilmiş olması yerinde olduğundan, İstanbul 1 FSHHM’nin dosyasındaki sonucun beklenmesi gerektiği gerekçesiyle yerel mahkeme kararının bozulmasına dair Dairemiz çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/15556, Karar No: 2024/4794, Tarih: 27.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/15556 E.  ,  2024/4794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1489 E., 2022/1456 K

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İstinaf başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94.maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/325 Esas, 2022/85 Karar sayılı kararı ile;

a.Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1,35,53. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1,35, 31/3. maddeleri uyarınca 7 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2022/1489 Esas, 2022/1456 Karar sayılı kararı ile sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303 .maddeleri uyarınca teşebbüsün derecesinin makul olması gerektiği ve yaş tespitinin ceza mahkemesince yapılması gerektiği nedenleri ile eleştirerek ve yargılama giderlerine ilişkin düzeltme yapılarak düzeltilerek esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

B.Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, suça sürüklenen çocuğun öldürme kastının olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, ceza miktarına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

B.Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, suça sürüklenen çocuğun öldürme kastının olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, ceza miktarına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Olaydan önceki tarihlerde suça sürüklenen çocuk ... ile mağdur ... arasında sözlü tartışmanın gerçekleştiği, aralarında husumet bulunduğu, olay günü saat 23.30 sıralarında Adalet'in mağduru arayarak nerede olduğunu sorup yanına geleceğini söylediği, bunun üzerine mağdurun dörtyol ekmek fırının orada olduğunu belirttiği, mağdurun yanında arkadaşları ..., ..., ..., ...'ın bulunduğu halde Adalet'in arkadaşları olan sanıklar ... ve ... ile birlikte transit marka araçla mağdur ve arkadaşlarının bulunduğu yere gittikleri, araçla mağdur ve arkadaşlarının önünü kestikleri, suça sürüklenen çocuk ile sanıkların birlikte araçtan iner inmez mağdura saldırdıkları, sanık ...'ın arabadan iner inmez bir şey söylemeksizin mağdurun burnuna yumrukla vurduğu, bunun üzerine mağdurun ... ile kavga etmeye başladığı, bu esnada sanık Fıratın elindeki ele geçmeyen ekmek bıçağını mağdurun karnının sol tarafına bir kez sapladığı, ardından da Adalet'in mağdurun sol dizinin arkasına ele geçmeyen tornavida ile bir kez vurduğu, olay yerinde bulunan tanıklar ..., ... , ... ve ...'ın müdahalesi, mağdurun karşı koyması üzerine bıçaklanan mağdurun olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, mağdurun arkadaşı tanık ...'in mağdurun arkasından gittiği, olay yerine yaklaşık 200-300 metre uzaklıkta arsa gibi bir yerde mağdur ile tanık ...'in saklandıkları, olay yerinde bulunan tanıkların müdahalesi, mağdurun olay yerinden kaçması üzerine sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun geldikleri araca binerek olay yerinden uzaklaştıkları, gerçekleşen bu olay nedeniyle mağdurun sol dizinde 1 cm kesi, batın solunda 3 cm genişlik ve 10 cm derinlikte kesi, burunda ekimoz

tespit edildiği, bıçaklanması nedeniyle batına nafiz mide yaralanması sonucu ameliyat edildiği, mide yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamsal tehlike oluşturacak nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

tespit edildiği, bıçaklanması nedeniyle batına nafiz mide yaralanması sonucu ameliyat edildiği, mide yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamsal tehlike oluşturacak nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Dosya kapsamına göre, suç tarihi olan 12.09.2016 tarihinden sonra suça sürüklenen çocuk ... hakkında soruşturma devam ettiği sırada 08.11.2017 tarihinde Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne yaş düzeltilmesi istemli dava açıldığı, soruşturma devam ederken nüfus kaydından anlaşılacağı üzere 10.05.1998 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun doğum tarihinin 30.12.2000 olarak düzeltildiği ve kesinleşme işlemlerinin iddianame tanzim tarihi olan 24.01.2019 tarihinde tamamlandığı, ancak kovuşturmanın devam ettiği ağır ceza mahkemesi tarafından suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydına dayanak oluşturan belgeler getirtilerek, gerekli film ve kemik grafileri de çektirilerek, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor aldırılması ve gerçek yaşının tespit edilmesi, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/637Esas, 2018/58 Karar sayılı dosyanın esas alınarak uygulama yapılması suretiyle yazılı şekilde CMK'nun 218/2. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

4.Oluş ve kabule göre, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, mağdur ...'un sol dizinde 1 cm kesi, batın solunda 3 cm genişlik ve 10 cm derinlikte kesi, burunda ekimoz tespit edildiği, bıçaklanması nedeniyle batına nafiz mide yaralanması sonucu ameliyat edildiği, mide yaralanmasının yaşamsal tehlike oluşturacak nitelikte olduğu, olayda; mağdur ...'da oluşan yaralanmaların niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle (9) yıldan (15) yıla hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında cezanın alt sınırdan makul oranda uzaklaşılmak suretiyle tayini yerine, (11) yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

A.Sanık ... Hakkında Mağdur ...'a Karşı Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (2) nolu paragrafta açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2022/1489 Esas, 2022/1456 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B.Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Mağdur ...'a Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (3-4) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri eksik inceleme ve teşebbüsün derecesi nedeni ile makul ceza tayini gerektiği yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2022/1489 Esas, 2022/1456 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ...'in kazanılmış haklarının saklı kalmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28416, Karar No: 2017/9325, Tarih: 30.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/28416 E.  ,  2017/9325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukat ile davalılardan Özel ... Eğitim Kurumları Ltd. Şti. ve ... avukatı tarafından temyiz edilmiş davalı Özel ... Eğitim Kurumları Ltd. Şti. ve ... tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin, doğum iznini kullandığı sırada haksız olarak feshedildiğini, SGK primlerinin eksik yatırıldığını ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek; kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile ücret ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalılar Vekili Cevabında Özetle:

Davalılar vekili; davacının iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, bu nedenle ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, iş sözleşmesinin her yıl yenilendiğini, davacının 04.11.2009-31.08.2013 tarihleri arasında çalıştığını, sözleşmenin belirli süreli olması nedeniyle ihbar ve kıdem tazminatı alacaklarının olmadığını, davacıya net 1.720,00 TL ücret ödendiğini, fazla çalışma alacağının olmadığını, ... ve ...'in davalı şirketin ortağı, kurucusu veya yöneticisi olsa da şahıslarına karşı dava açılamayacağını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı ve davalılar ... ile Özel ... Eğitim Kurumları Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalılar ... ile Özel ... Eğitim Kurumları Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı fazla çalışma yaptığını ve ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, alacak talebinde bulunmuştur. Davalılar ise, davacının fazla çalışmalarının bulunmadığını, bir kısım ödemelerin de yapıldığını savunmuştur.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalılar ... ile Özel ... Eğitim Kurumları Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı fazla çalışma yaptığını ve ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, alacak talebinde bulunmuştur. Davalılar ise, davacının fazla çalışmalarının bulunmadığını, bir kısım ödemelerin de yapıldığını savunmuştur.

Özel öğretim kurumlarında çalışan öğretmenlerin aylık ücreti karşılığı olan ders sayısından fazla derse girmeleri halinde fazla girdikleri ders ücretinin fazla mesai olarak değil ders ücreti olarak ödenmesi gerekir. Başka bir anlatımla özel öğretim kurumlarında aylık ücret karşılığı ders sayısından fazla derse girilmesi durumunda fazladan girilen dersin ücretine hak kazanılır. Buna göre özel öğretim kuramlarında görev yapan öğretmenlerin fazla mesai iddiaları ancak aylık ücretin karşılığından fazla derse girmeleri halinde girilen fazla derslerin ücretlerinin talep edilmesi durumunda söz konusu olabilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş sözleşmelerinde aylık ücreti karşılığı girmekle yükümlü olduğu ders saatleri gösterilmiştir. Hükme esas bilirkişi raporunda; tanık beyanları dikkate alınarak, davacının iş sözleşmelerinde belirtilenden fazla derse girdiği kabulü ile alacak hesaplanmıştır.

Özel eğitim kurumları T.C. Milli Eğitim Bakanlığı'nın denetimine tabi olup, davacının hizmet süresine ilişkin olarak, bağlı bulunan milli eğitim müdürlüğünden ve ayrıca davalı şirketten eğitim dönemlerine ait çalışma ve ders programlarına ilişkin çizelgelerin celbi ile davacının haftalık kaç saat derse girdiği somut olarak tespit edilmeli ve alacak buna göre hüküm altına alınmalıdır.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Davalılardan ... yönünden, davanın husumetten reddine hükmedilmesine karşın; kendisini vekil ile temsil ettiren bahsi geçen davalı lehine ayrıca vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalıdır.

4-İhbar tazminatı alacağı için yasal faize hükmedilmesi gerekirken, infazda tereddüte yol açacak şekilde yazılı şekilde faize hükmedilmesi de hatalı olup, ayrı bir bozma nedenidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 30.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21681, Karar No: 2012/24005, Tarih: 14.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/21681 E.  ,  2012/24005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet (Tüm sanıklar hakkında)

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Sanıklar..ve ...'nin işletme sahibi ve yetkili, diğer sanık ...'in ise işyeri sorumlusu olduğu firmada işçi olarak çalışan mağdurun, hava emiş ve su pompasını çalıştırdığı esnada, dengesini kaybederek pompanın üzerine düşmesi, pompanın üzerinde kaplini örten ters U şeklindeki bir koruyucu olmasına rağmen bu koruyucunun pompaya monte edilmemesinden dolayı kazağının kapline sıkışması üzerine kafasını çarparak yaralanması ile ile sonuçlanan olay sonrası 09.02.2006 tarihinde alınan beyanında kimseden şikayetçi olmadığını ifade ettiği, daha sonra soruşturma aşamasında vekili aracılığıyla sanıklardan şikayetçi olduğu, 15.05.2006 tarihli beyanında sanıklar hakkında şikayetçi olduğunu bildirdiği, eylemin bilinçli taksirle gerçekleştiği kabul edilerek sanıklar hakkında kamu davası açıldığı ve mağdurun yargılama aşamasında alınan beyanında da şikayetçi olduğunu yinelediği görülmüş ise de; olayın oluş şekli, iddianamedeki anlatım ve mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre eylemde bilinçli taksir unsurlarının baştan beri bulunmadığı, bu itibarla CMK'nın 158/6. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, şikayetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmaması nedeniyle mağdurun sonraki şikayetlerine itibar edilmesinin mümkün olmaması ve TCK'nın 73. CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince davanın düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nazara alınmaksızın, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiş olması,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,

aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanıklar hakkındaki davaların şikayet yokluğu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1457, Karar No: 2018/988, Tarih: 25.04.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1457 E.  ,  2018/988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 03.12.2013 gün ve 2013/131 E. 2013/547 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 19.02.2014 gün ve 2014/1883 E., 2014/2729 K. sayılı kararı ile,

(...Dava, kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kaleme aldığı Türkiye'de Öğretmen Örgütlenmesi adlı kitabında kendisi hakkında yazdıklarıyla kişilik haklarını ihlal ettiğini belirterek; manevi tazminat istemiştir.

Davalı, zamanaşımı def'inde bulunmuş; kitapta geçen ibarelerin davacının kişilik haklarını ihlal etmediğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, davanın zamanaşımından reddine karar vermiştir.

BK'nun 60/1 maddesi uyarınca, davacının saldırıyı ve failini öğrendiği andan itibaren 1 yıl içerisinde davayı açması gerekir. Yine, BK'nun 60/2 maddesi uyarınca, eğer dava konusu fiil aynı zamanda suç niteliğindeyse ceza kanunundaki zamanaşımı süresi, tazminat davasında da uygulanır.

Dosya kapsamından; davacı, kitabın 2008 yılında yapılmış 2. baskı bir nüshasını 2013 yılında tesadüfen okuduğunu ve kişilik haklarına saldırıldığından bu şekilde haberdar olduğunu iddia etmiş; davalı tarafından iddia edilen saldırıyı davacının daha önce öğrendiği ispatlanamamıştır. Davacı, öğrendiğini iddia ettiği tarihten itibaren bir sene içinde davayı açmıştır.

Kaldı ki, yasal unsurlarının oluşması halinde, davalının eylemi basın yoluyla hakaret suçunu oluşturacaktır. Suç tarihi olan 2008 yılı dikkate alındığında ceza zamanaşımı süresi de dolmamıştır. Şu durumda; mahkemece, süresinde açılmış davanın esasına girilerek bir karar verilmesi gerektiği ettiği halde, zamanaşımından reddine karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün, bu nedenle bozulması gerekmiştir.)

gerekçesiyle oy çokluğuyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.