muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3725, Karar No: 2021/2040, Tarih: 10.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/3725 E.  ,  2021/2040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Nüfus kaydına göre suça sürüklenen çocuğun 08.03.1999 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle,07/09/2015 tarihli duruşmanın kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılanın aracın sol arka kapısının kilidi bozuk olduğundan kapının sürekli açık kaldığını belirtmesi karşısında; sanık ve suça sürüklenen çocuğun bu araçtan teyp çalarak gerçekleştirdikleri eylemlerinin TCK’nun 141/1. ve 143. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeksizin TCK’nun 142/1-e bendi uyarınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin, CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında mahkemece sanığı savunmak üzere müdafiin görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, (1) nolu bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...’ye SİRAYETİNE, 10/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/391, Karar No: 2024/2358, Tarih: 03.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/391 E.  ,  2024/2358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2593 E., 2023/2535 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/1035 E., 2023/606 K.

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam nafaka miktarı 150.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı erkek vekilinin tedbir nafakası davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı kadın vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlilik dışı ilişkisinden ortak çocuk ...'nın dünyaya geldiğini,çocuğun otizm hastalığının olduğunu, annenin çocuğa bakmak için çalışamadığını belirterek aylık 50.000,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınıp davacıya verilmesine nafakanın TEFE-TÜFE oranında artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; annenin çocuk adına bu davayı açamayacağını, kayyım tayinin gerektiğini, henüz babalık davasının kesinleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların evlilik dışı birlikteliğinden 29.06.2019 doğumlu ... isminde bir ortak çocuklarının bulunduğu, ... 3. Aile Mahkemesinin 2021/469 Esas, 2022/619 Karar sayılı kararı ile davalı ...'ın küçük ...'ın babası olduğunun tespitine karar verildiği ve kararın 12.12.2022 tarihinde kesinleştiği, ortak çocuk ...'ın dava tarihi itibariyle 3 buçuk yaşında olduğu ve otizm rahatsızlığının bulunduğu, yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmalarına göre davacı annenin ev hanımı olduğu, ... Valiliği Aile ve Sosyal Hizmet İl Müdürlüğü tarafından mahkememize gönderilen yazı cevabına göre ortak çocuk ...'ya baktığı için 21.09.2021 tarihinden itibaren 2023 yılının birinci 6 ayı itibariyle aylık 4.336,84 TL evde bakım yardımı ödemesi aldığı, ikamet ettiği evin kendisine ait olduğu, kira giderinin bulunmadığı, ... isimli bir çocuğunun daha kendisi ile birlikte yaşadığı, davacının adına kayıtlı bir adet mesken niteliğinde taşınmazının olduğu, ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü tarafından mahkememize gönderilen yazı cevabına göre ortak çocuk ...'ın 04.04.2023 tarihinden itibaren haftada 4 seanslık eğitim programından faydalandığı, bu programın seans ücretinin 380,00 TL olduğu, ortak çocuğun bir ay boyunca aldığı 8 seanslık eğitim ücretinin İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından karşılandığı, kalan seansların ödemesinin davacı anne tarafından yapıldığı, ortak çocuğun 2023 yılının Nisan ayında aldığı eğitimlerin karşılığı olarak 3.420,00 TL ödemenin davacı tarafından yapıldığı, ... Derin Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü tarafından mahkememize gönderilen yazı cevabına göre ortak çocuk ...'ın 01.07.2021 tarihinden itibaren eğitim programlarından faydalandığı, müzekkere tarihi itibari ile haftada 1 seans floortime eğitimi aldığı, bu eğitimin seans ücretinin 450,00 TL olduğu, ortak çocuğun 2023 yılının Mayıs ayında aldığı eğitimlerin karşılığı olarak davacı tarafından 3.150,00 TL ödeme yapıldığı, davalı babanın ise ekmek fırını işlettiği, evli olduğu, eşinin ev hanımı olduğu, ortak çocuk dışında dört reşit çocuğunun daha bulunduğu, oturduğu evin kendisine ait olduğu, kira giderinin bulunmadığı, adına kayıtlı çok sayıda arsa, dükkan, dubleks mesken vb. niteliğinde taşınmazların bulunduğu, ekonomik koşullarına göre davacı anne ile davalı babanın ortak çocuğun bakım ve eğitim giderlerine güçleri oranında katkıda bulunmaları gerektiği anlaşılmış, tarafların sosyal ve ekonomik durumları arasındaki denge, ortak çocuğun yaşı, sağlık durumu, ihtiyaçları ve ülkenin içinde bulunduğu ekonomik durum dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne ortak çocuk ile davalı baba arasında soybağının kurulduğu tarih olan 12.12.2022 tarihinden itibaren başlamak üzere aylık 12

.12.2022 tarihinden itibaren başlamak üzere aylık 12.500,00 TL iştirak nafakasının her ay davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, takdir olunan nafakanın takip eden yıllarda her yıl bir önceki yılın TÜFE oranında artırılarak devamına, ortak çocuğun sağlık durumu dikkate alınarak takdir olunan nafakanın karar kesinleşinceye kadar tedbiren davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde ;nafaka miktarı yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı vekili; davanın kabulü yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; velâyet hakkı annede olan ortak çocuğun 2019 doğumlu olduğu, davacı kadının çalışmadığı gelirinin bulunmadığı, adına kayıtlı bir evinin olduğu, ortak çocuğun otizmli olduğu, çocuğun bakımı için 4.336,84 TL evde bakım maaşı aldığı, erkeğin ticaret ile iştigal ettiği, adına kayıtlı gıda sektöründe 2 şirketinin olduğu 1 tarla, 5 arsa, 2 dubleks ev, 4 dükkan 1 depolu fırınının bulunduğu, tarafların gerçekleşen sosyal-ekonomik durumları, nafakanın niteliği, ortak çocuğun yaşı, ihtiyaçları, davalı babanın geliri, ekonomik sosyal düzeyi, davalı babanın da ortak çocuğun bakım masraflarına katılma yükümlülüğünün bulunması nazara alındığında İlk derece mahkemesince hükmedilen nafakanın makul olduğu anlaşılmakla tarafların istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; nafaka miktarının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili; annenin dava açma hakkı olmadığı, kayyım atanması gerektiği, mıktarın fahiş olduğu, davanın kabulünün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuk için hükmedilen nafaka miktarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 182 nci ve 330 uncu maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk için takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı erkek vekilinin kabul edilen nafakaya yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Davacı kadın vekilinin temyiz itirazının incelenmesine gelince

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının nafakanın miktarı yönünden davacı kadın yararına BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı erkek vekilinin kabul edilen nafakaya yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Davacı kadın vekilinin temyiz itirazının incelenmesine gelince

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının nafakanın miktarı yönünden davacı kadın yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/4048, Karar No: 2023/3379, Tarih: 12.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/4048 E.  ,  2023/3379 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/278 E., 2022/387 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

aleyhine)/Sanık/Sanıklar/ve/müdafii/müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞ : Onama/Düzeltilerek onama/Bozma/Ret/İade

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde

olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2015 tarihli ve 2013/400 Esas, 2015/58 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına uygulanmasına karar verilmiştir.

B. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanıklar ve sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.03.2022 tarihli ve 2019/5540 Esas, 2022/2728 Karar sayılı kararı ile;

"Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;

Suç tarihinde, sanık ...'ın üzerinde ve ağabeyine ait ikamette bulunan uyuşturucu maddeleri diğer sanık ...'la birlikte aldıklarını beyan etmesi suretiyle suçla ilgisinin bilinmediği aşamada Ceyhun'un suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiğinin, sanık ...'un da İlyas'ın soyut beyanı dışında aleyhine mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı aşamada ele geçirilen maddeleri birlikte satın aldıklarını beyan etmesi ile kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi 22.09.2022 tarihli ve 2022/278 Esas, 2022/387 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 2 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafii ile sanıkların temyiz sebepleri özetle;

1. Suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2. Sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin yeterli delil bulunmadığına,

3. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanması şartlarının oluşmadığına,

4. Hükmün sair yönlerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay öncesi kolluk görevlilerin aldığı duyumlara, ele geçirilen uyuşturcu maddelerin nevi, miktarı, satışa hazır paketler halinde ele geçirilmesi ve sanıkların ikrarlarına göre, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işledikleri sabit görülerek mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından sanıklar ve sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2022/278 Esas, 2022/387 Karar sayılı sayılı kararında sanıklar ve sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık

görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/41239, Karar No: 2013/27453, Tarih: 30.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/41239 E.  ,  2013/27453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ (... 1.İŞ)

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, resmi bayram tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren ile tartışması neticesinde işinden ayrılmak zorunda kaldığını, işçilik alacaklarının kendisine ödenmediğini iddia ederek davalı yandan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, açılan davayı kabul etmediklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davacının alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, dava dilekçesinde 2007 yılında 15 günlük süre hariç yıllık izinlerini kullanmadığını ve kurban bayramlarının ilk günü hariç çalıştığını açıklamış olup yerel mahkemece talep aşılarak tüm çalışma döneminde izin kullanılmadığı esasıyla hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi hatalıdır.

3- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, yukarıda bahsedilen 63 üncü madde hükmü gereğince, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle, bu çalışma sisteminde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden hafta ise (4x3=) 12 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.Çalışma şeklinin 24 saat mesai 48 saat dinlenme şeklinde olduğu durumlarda ise, işçi birinci hafta 3 gün ikinci ve üçüncü haftalar 2 gün dördüncü hafta yine 3 gün çalışacağından, ilk hafta (3x3=) 9 saat, ikinci ve üçüncü haftalarda (2x3=) 6 saat, dördüncü hafta ise yine (3x3=) 9 saat fazla çalışmış sayılacaktır.1475 sayılı önceki İş Yasasında günlük 11 saati aşan çalışmaların fazla çalışma sayılacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığından, söz konusu Yasanın yürürlükte olduğu dönemde gerçekleşen, 24 saat çalışıp 48 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, haftalık 45 saatlik normal çalışma süresinden fazla çalışma yapılması mümkün olmadığından, işçinin fazla çalışma yaptığının kabulü mümkün değildir. Ancak değinilen Yasa döneminde gerçekleşen 24 saat mesai 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, 4 gün çalışılan haftalarda (4x14=) 56 saat çalışma yapılacağından, sadece bu haftalarda işçinin haftalık (56‑45=) 11 saat fazla çalışma yaptığının kabulü gerekir.Sağlık Bakanlığı nezdinde Türkiye'deki hastanelerde statü hukuku dışında hemşire, ebe, doktor, eczacı, anestezi uzmanı vs. olarak çalışanlar, haftalık normal mesailerinde fazla çalışma yapmadıklarından, sadece tuttukları nöbetlerle sınırlı olarak fazla çalışma yapmış olmaktadırlar. Nöbet çizelgeleri ile belirlenen bu tür çalışmalar hafta içi ve hafta sonu olarak gerçekleşmektedir. Hafta içi nöbetler 17:00-08:00 saatleri arasında 15 saat olarak yapılmaktadır. İşçinin yaptığı işin niteliğine göre zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle 3 saat ara dinlenmesi indirilerek hafta içi nöbette 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmektedir

. Nöbet çizelgeleri ile belirlenen bu tür çalışmalar hafta içi ve hafta sonu olarak gerçekleşmektedir. Hafta içi nöbetler 17:00-08:00 saatleri arasında 15 saat olarak yapılmaktadır. İşçinin yaptığı işin niteliğine göre zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle 3 saat ara dinlenmesi indirilerek hafta içi nöbette 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmektedir. Hafta sonu nöbetler 24 saat sürmekte, işin niteliğine göre zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle 4 saat ara dinlenme indirildiğinde 20 saat fazla çalışma yapılmış olmaktadır. Ancak, bu durumlarda fazla çalışmalar, tutulan hafta içi ve sonu nöbet sayısına göre denetlemeye elverişli bilirkişi raporu ile belirlenmelidir. Nöbet tutan çalışanın çoğunlukla ertesi gün nöbet izni kullanarak çalışma yapmaması nedeniyle, normal mesai devam çizelgeleri de mutlaka getirtilmelidir. İşçi, nöbetin ertesi günü nöbet izni kullandığında, ertesi gün (8 saat normal mesai süresi kadar) çalışmadığından hafta içi nöbette (12-8=) 4 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır. Hafta sonu nöbette ise, Cumartesi ve Pazar günü normal tatil olduğundan Cuma ve Cumartesi gecesi tutulan nöbetlerden, ertesi gün çalışılmadığı gerekçesi ile indirim yapılma olanağı yoktur. Öte yandan genel tatile denk gelen nöbet günlerinde de ayrıca genel tatil ücreti verildiğinden yukarıda anlatılan şekilde indirim yapılmalıdır. Dairemizin kökleşmiş uygulaması da bu doğrultudadır (Yargıtay 9. H.D. 2007/40834 E, 2009/7566 K sayılı ilamı).4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3)