muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20896, Karar No: 2013/18643, Tarih: 09.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/20896 E.  ,  2013/18643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

Takip hukuku açısından incelenmesine gerek duyulan, davaya dayanak yapılan ve dosya içerisindeki sureti okunaklı olmayan ... 26. İcra Müdürlüğü'nün 2010/13551 Esas sayılı icra takip dosyasında borçlular ... Grup Mağazacılık ve ... ... hakkında ... 100.Yıl Çarşısı 2. Kat adresinde yapılan 16.09.2011 tarihli haciz işlemine ilişkin haciz tutanağı üzerinde yazılı dükkan numarası kısmında karalama bulunduğundan söz konusu haczin 216 veya 217 nolu işyerlerinden hangisinde yapıldığının, haczi yapan memura sorularak alınacak cevabi yazının dosya içerisine konulmasına ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için yerel mahkemeye iade kararı yazılmasına rağmen, haczi uygulayan İcra Müdür Yardımcısı ... halen yıllık izinde olduğu belirtilerek “... gerek haciz sırasında ibraz edilen belgelerden ve gerekse haciz tutanağındaki düzeltmeden anlaşılacağı üzere haczin 217 nolu işyerinde yapılmış olduğu tespit edilmiştir.” cevabını içeren müdürlük yazısı İcra Müdürü ... tarafından yazılıp temyiz incelemesi için dairemize gönderilmiştir. Ancak, mahkeme kararı gerekçesinde yazılı olan yer ile haciz yapılan işyeri numarasında bir karışıklık olduğundan söz konusu haczin 216 veya 217 nolu işyerlerinden hangisinde yapıldığının haczi tatbik eden icra müdür yardımcısı 39867 sicil numaralı ...'den bizzat sorularak, gerekirse haciz yerinde işyeri numarası incelemesi yapılarak ve mahkeme hakimi tarafından denetlenerek, cevabi yazının dosyasına konulmasına, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine İADESİNE, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/6768, Karar No: 2022/14989, Tarih: 31.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6768 E.  ,  2022/14989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECEMAHKEMESİ : Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 648 ada 25 ve 29 parsel (eski 342 ve 337 parsel) sayılı taşınmazlara net geliri esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca 2018 yılı resmi verileri esas alınarak yeniden net gelir hesaplanması ve eski 337 parsel sayılı taşınmazdan arta kalan alana değer azalışı uygulanmaması suretiyle yeniden bedel tespiti ile faiz, vekalet ücreti ve ödeme hususlarında yeniden hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/629, Karar No: 2013/13548, Tarih: 07.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/629 E.  ,  2013/13548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1. cümle, 62, 50/1-a, 52/2-4.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkla birlikte oturmadıkları anlaşılan yeğeni ...'ın borcundan dolayı yeğeninin adresinde çilingir marifetiyle kapı açtırılmak suretiyle haczedilerek borçlunun adresinde sanığa yediemin olarak teslim edilen menkul malların sanığın bilgisi dışında borçlu ... tarafından taasarruf edildiğinin anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan muhafaza edilmek üzere resmen teslim olunan malın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması sonucu kaybolmasına neden olma suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden TCK'nın 289/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7897, Karar No: 2012/9468, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7897 E.  ,  2012/9468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21509, Karar No: 2012/16424, Tarih: 29.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/21509 E.  ,  2012/16424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK 89/1, 89/2-b, 52/2, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkümiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın savunması ve katılan mağdurun iddiaları dikkate alındığında sanığın, otomobil kullanırken yolun kenarındaki yayaların her an yola çıkabileceğini gözeterek yolun yayalara uzak kesiminden gitmek yerine yol iç kenar kesiminden giderek orada beklemekte olan mağdurun ayağının üzerinden geçip yaralanmasına neden olduğu şeklinde gelişen olay nedeniyle sanığın kusurlu olduğunu kabul eden Mahkemenin takdirinde isabetsizlik görmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin keşif yapılmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına dayanan ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 29.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1992, Karar No: 2021/3677, Tarih: 18.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1992 E.  ,  2021/3677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk ve Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının mernis adresinin “Aşıkpaşa Mah. ... Cad. No:12 İç Kapı No:10 Merkez/Kırşehir” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “Yeni Mah. ... Sok. No:7 İç Kapı No:4 Pendik/İstanbul” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Kırşehir İl Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “Yeni Mah. ... Sok. No:7 İç Kapı No:4 Pendik/İstanbul” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/453, Karar No: 2014/3548, Tarih: 08.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/453 E.  ,  2014/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2013/61-2013/152

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu olan müvekkili hakkında başlatılan takip kapsamında düzenlenen sıra cetvelinde, şikayet olunan alacaklı A.. T.. tarafından sunulan 15.02.2012 tarihli temlikname ile temlike konu alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin düştüğünü, Bartın Vergi Dairesi'nin alacağının garameye girmesi gerekirken bu konuda değerlendirme yapılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; Bartın 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/268 E. sayılı dosyasında 11.04.2013 tarihinde sıra cetveli tanzim edildiği, sıra cetvelinin şikayetçi vekiline 09.05.2013 tarihinde, şikayetçi asıla ise 22.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği, buna göre şikayetin 7 günlük yasal süresi içerisinde yapılmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 118/1. maddesi " Dava, dava dilekçesinin kaydedildiği tarihte açılmış sayılır. Dava dilekçesine davalı sayısı kadar örnek eklenir." hükmünü içermektedir.

Öte yandan, İİK'nın 142. maddesinde, cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklının takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebileceği düzenlenmiş olup, bu madde hükmü ile sıra cetveline itiraz hakkı takip borçlusunun alacaklılarına tanınmıştır. Sıra cetveline yönelik şikâyette bulunma yetkisi, bu şikâyet üzerine düzenlenecek yeni sıra cetveline girme hakkı bulunan alacaklılara tanınmıştır. Bir diğer ifade ile bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi ya da rehni bulunan alacaklının, sıra cetvelinin iptalini istemekte de hukuki yararı vardır. Borçlunun hakları ihlâl edilmiş olmadıkça kural olarak sıra cetveline itiraz hakkı bulunmamaktadır. Diğer yandan, anılan hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, kural olarak borçluyu değil, şikayet eden alacaklıdan sıra itibariyle önce olan alacaklıları ifade eder. Şikayet, kural olarak şikayet edene göre sıra cetvelinde öncelikli olan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara yöneltilmelidir.Sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve şikayet sonucundan etkilenecek olan alacaklılar da yargılamaya dahil edilmeli, onlar hakkında da hüküm kurulmalıdır. Şikayette hasım gösterilmemesi ya da eksik veya yanlış

kişiye husumet tevcih edilmesi talebin reddini gerektirmez. Bu durumda mahkemece şikayetçiye sıra cetvelinde kendisinden önce gelen alacaklılara husumet tevcihi yönünde HMK'nın 119/2. maddesi uyarınca kesin süre verilip bu alacaklıların da davaya dahil edilmesi, şikayet dilekçesinin tebliğ edilerek, taraf teşkilinin sağlanması, varsa savunma ve delilleri değerlendirilerek şikayetin incelenmesi gerekir.

Dosya kapsamından, şikayet dilekçesinin, Gediz İcra Hukuk Mahkemesi aracılığıyla gönderildiği ve bu mahkemeye başvuru tarihi olan 15.05.2013'de başvuru ve peşin harcın yatırıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda, şikayetin, yukarıda anılan Kanun hükümleri kapsamında 7 günlük yasal süresinde yapılmış olduğu sabittir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında; şikayetçi borçlunun sıra cetvelinin birinci sırasındaki alacaklı A.. T.. ve davada taraf olmayan ve 6. sırada yer alan Bartın Vergi Dairesi alacağı ile ilgili şikayetleri hakkında değerlendirme yapılması gerektiğinden, Bartın Vergi Dairesinin de HMK'nın 119/2. maddesi uyarınca davaya dahil edilmesi için şikayetçiye süre verilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması, şikayetçi borçlunun haklarının ihlâl edilip edilmediği, buna göre şikayet hakkının bulunup bulunmadığı tartışılıp, şikayet hakkının bulunduğu sonucuna varılması halinde şikayetin esasının çözümlenmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeye dayalı olarak, şikayetin süresinde yapılmadığının kabulü doğru olmamıştır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6875, Karar No: 2015/1106, Tarih: 16.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6875 E.  ,  2015/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin olaydan hemen sonra evlerine gittiğini beyan ettiği tanık ... annesi olan ... dinlenilmesi ve sanığa ait evden alınan kadife örtü üzerinde bulunan kan örneğinin mağdureye ait olup olmadığının da araştırılmasından sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9682, Karar No: 2006/12299, Tarih: 08.06.2006

12. Hukuk Dairesi 2006/9682 E., 2006/12299 K.

**12. Hukuk Dairesi 2006/9682 E., 2006/12299 K.**

**- KEŞİDE YERİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 13 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 389 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 390 ]

- 1136 S. AVUKATLIK KANUNU [ Madde 163 ]

- 1136 S. AVUKATLIK KANUNU [ Madde 174 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilen kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu iş ile ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra takibinin dayanağı olan 15.10.2003 vade tarihli ve 15.700.000.000 TL. bedeli bonoda tanzim yerinin (Yeni Bosna - İST) olarak gösterildiği bono aslının incelenmesinden anlaşılmıştır.

14.12.1992 tarih ve 1991/1 E, 1992/5 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da açıklandığı üzere kısaltılmış olarak yazılan keşide yerinin kabul edilebilmesi için bunun belirgin ve duraksamaya mahal bırakmayacak bir yeri göstermesi gereklidir.

Somut olayda dayanak bonoda (İST) olarak belirtilen keşide yerinin (İSTANBULLU ifade ettiği ve TTK.nun 688/6. maddesinde öngörülen koşulun oluştuğu sonucuna varılmalıdır.

Bu durumda mahkemece borçlunun sair itiraz nedenleri incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsizdir.

Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/753, Karar No: 2021/3598, Tarih: 14.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/753 E.  ,  2021/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 00:15 sıralarında sanık ... yönetimindeki otomobil ile meskun mahalde yer alan bölünmüş yolda seyir halinde iken, otomobilinin sağ ön far ve tampon kısımları ile kendi ile aynı istikamette 105 promil alkollü halde seyretmekte olan sanık ... ‘ın idaresindeki kamyonetin sol ön köşe kısımlarına çarpması neticesinde, sanık ...’ın idaresindeki kamyonetin kasa kısmında bulunan yolcunun öldüğü, beş kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları olayda, sanık sürücü ...’in idaresindeki araç ile seyrini sürdürürken yola gereken dikkatini vermemesi nedeniyle asli kusur ile bir kişinin ölümünden ve beş kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasından sorumlu olduğu, sanık ...’ın ise idaresindeki kamyonetin kasasına yolcu alarak kurallara aykırı hareketi ile tali kusuru ile bir kişinin ölümünden sorumlu olduğu anlaşılmakla,

1- Sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin sanık tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesinin, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde uygulanamayacağı gözetilmeden sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, cezanın üst hadden tayin edildiğine, kusurunun olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin katılanlar vekilinin ve sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

A-Yukarıda izah edilen olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, somut olayda, bir kişinin ölümüne ve beş kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına asli kusuru ile neden olan sanık hakkında alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi,

B- Her ne kadar mahkemece sanık hakkında, akollü ve sürücü belgesi olmadığı halde araç kullandığı gerekçesi ile sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulamış ise de, sanığın olay anında yasal sınır üzerinde alkollü olduğuna dair herhangi bir tespitin dosya içerisinde bulunmaması ile sürücü belgesiz sanığın araç kullanmayı bilmediğine ilişkin bir delil ve iddianın bulunmadığı da gözetildiğinde sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezada arttırım yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.04.2021 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/254, Karar No: 2018/1104, Tarih: 19.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/254 E.  ,  2018/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Aleyhine hüküm kurulan; davalıya ait tekstil işyerinde kumlama yöntemiyle kot taşlama işçisi olarak çalışan sigortalının mesleki pnömokonyoz hastalığına yakalanarak %20.2 oranında sürekli iş göremez duruma girmesi şeklinde gelişen zararlandırıcı sigorta olayında, mahkeme tarafından alınan hükme esas alınan kusur raporunda; işveren davalının hastalığın oluşmaması için gerekli sağlık ve güvenlik önlemini almadığı için olayda %80 oranında kusurlu olduğu, olayda %20 oranında kaçınılmazlık olduğunun belirtildiği, davacı Kurum 07.08.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile kurum zararının % 80'nin talep edildiği, mahkemece ıslah talebi dikkate alınmaksızın karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı; 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, bu tür davalar kusur sorumluluğu esasına dayanmaktadır. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir.“Kaçınılmazlık sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…”(Prof.Dr. A. Can Tuncay, Kurumun işverene Rücu - Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, sayı 4, s. 185) olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof.Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, sayı 4, s. 139)