muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2903, Karar No: 2013/19457, Tarih: 01.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2903 E.  ,  2013/19457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31.10.2012 tarih ve 2010/751-2012/492 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının kendisine intikal etmiş olduğu Asya Katılım Bankası A.Ş. Yıldırım Şubesi'ne ait 30.10.2006 keşide tarihli, ...Hesap Nolu ... Ç.Nolu 8.900,00 TL tutarındaki ...tarafından keşide edilen çeki aldıktan sonra keşidecinin iş yerini terk ettiğini görünce çeki bankaya ibrazında bu çekin karşılığının olmadığını ve çek koçanının sahte kimlikle alındığını 28.11.2007 tarihinde öğrendiğini, çek bedelinin tahsil edilmemesi nedeniyle davacının zor durumda kaldığını davalı bankanın çek defteri verilmesi sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermediğini, sahte nüfus cüzdanı ile çek karnesi verdiğinden dolayı şikayetçi olduklarını, soruşturmanın halen devam ettiğini, bu nedenle bankaların çekle işleyecek hesap açarken ve çek karnesi verirken gerekli basiret ve itinayı göstermeye mecbur olduklarını, bu nedenle bu yükümlülüğü yerine getirmeyerek davacının zarara uğramasına sebebiyet veren bankanın meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 1.000,00 TL manevi tazminat ile 9.950,00 TL asıl alacaklarından 5.000,00 TL olmak üzere 6.000,00 TL tazminatın davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı bankanın çalışanının gördüğü işe uygun fikri, mesleki bilgi ve yeteneklere sahip olduğunu, kendisine ibraz edilen kimliğe itibar ederek ...adına banka hesabı açtığını ve bu hesaptan...’a çek defteri verildiğini, bu kişinin, ibraz ettiği kimlik ile yaşına uygun olduğunu, bu kimliğin sahteliğinin anlaşılabilmesinin mümkün olmadığını, bu nedenle davalı bankanın kusurlu olmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 28.06.2010 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda; davalı bankanın gerekli özen ve dikkati göstermeyerek hayali bir kişi adına hesap açarak çek karnesi verdiği için kusurlu olduğu, davacının ise çeki alırken keşidecinin ödeme gücü, ödeme alışkanlıkları, likiditesi ve ticari itibarı gibi hususları araştırarak mal vermesi gerektiği halde ihmal ettiği, bilirkişi raporundaki kusur oranları doğrultusunda davacının % 25, davalının ise %75 oranında kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.750,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istem ile manevi tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 200,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8881, Karar No: 2023/11157, Tarih: 13.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8881 E.  ,  2023/11157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/575 E., 2023/614 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 27. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/189 E., 2022/339 K.

Taraflar arasındaki vazife malüllü olduğu ve maluliyet aylığı bağlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin maluliyetinin tespitine, malulen emekliliğine ve malulen emeklilik maaşı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetki, derdestlik, husumet ve hak düşürücü süre gibi ilk itirazlar ile zamanaşımı defi yapılmış sayılarak haksız ve yersiz açılan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yerel Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin sağlıklı olarak gittiği askerlik vazifesinden malul olarak döndüğünü, malul edilmesine rağmen hiçbir sorumlu kişi, müvekkilin kanundan doğan hakkını kullanabilmesi için gerekli işlemleri yerine getirmeyerek, hiçbir şey yaşanmamış gibi askerliğe elverişsiz raporu vererek ömür boyu sürecek bir sağlık sorunu ile baş başa bırakıldığını, huzurdaki davanın idari yargının değil, adli yargının görev alanına girdiğini belirterek kararın kaldırılmasını, davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik davacının istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353-(1)-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik davacının istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353-(1)-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili dilekçesinde özetle; Yerel Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin sağlıklı olarak gittiği askerlik vazifesinden malul olarak döndüğünü, malul edilmesine rağmen hiçbir sorumlu kişi, müvekkilin kanundan doğan hakkını kullanabilmesi için gerekli işlemleri yerine getirmeyerek, hiçbir şey yaşanmamış gibi askerliğe elverişsiz raporu vererek ömür boyu sürecek bir sağlık sorunu ile baş başa bırakıldığını, huzurdaki davanın idari yargının değil, adli yargının görev alanına girdiğini belirterek kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vazife malüllü olduğu ve maluliyet aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 47 ve 6100 sayılı Kanun'un 114 üncü madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olup Kanun'un 101 inci maddesine göre bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür.

5510 sayılı Kanun'un "5434 sayılı Kanuna İlişkin Geçiş Hükümleri" başlıklı Geçici 4 üncü maddesinin 4 üncü fıkrasına göre "Bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde; iştirakçi iken, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır."

5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden önce memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmakta olanlar, evvelce olduğu gibi 5434 sayılı Kanun hükümlerine tâbi olacaklar ancak 5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden sonra memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmaya başlayanlar ise 5510 sayılı Kanun’un 4/c maddesi uyarınca, bu Kanun hükümlerine tâbi sigortalı sayılacak ve haklarında 5434 sayılı Kanun değil 5510 sayılı Kanun’un öngördüğü kural ve esaslar uygulanacak; ihtilaf halinde de adli yargı görevli bulunacaktır.

Davacının üniversite mezunu olduğu, bu nedenle askerlik görevini yedek subay olarak yapma hakkının bulunduğu, ancak askerlik görevine 6 aylık kısa dönem er olarak yapmak üzere 14.08.2013 tarihinde Kastamonu 5. İl Jandarma Alay Komutanlığında silah altına alındığı, askerlik görevine başladıktan 3 gün sonra 17.08.2013 tarihinde yaptırılan antrenman esnasında belinde ağrı başladığını belirterek revire başvurduğu ve kendisine enjeksiyon yapıldığı, yapılan enjeksiyonun ardından davacının sedyeden inmeye çalıştığı bacağında hissizlik olduğunu iddia etmesi üzerine tedavisine devam edildiği, davacıya 18.08.2013 tarihinde Dr. Münif İslamoğlu Kastamonu Devlet Hastanesinde uygulanan tedavi sonucunda ilaç ve 1 gün istirahat raporu verilerek birliğine gönderildiği, verilen ilaçlara rağmen ağrılarının devam ettiğini belirtmesi üzerine ... Beytepe Askeri Devlet Hastanesine sevk edildiği, sevk yapılan hastanede beyin cerrahi bölümü olmaması nedeni ile Etimesgut Asker Hastanesi Baştabipliğine gönderildiği, oradan da 26.08.2013 tarihinde ... Gülhane Askeri Tıp Akademisi Komutanlığına sevk edildiği, GATA'da 1 ay kadar ilaç tedavisi uygulanan davacının ilaç tedavisinin sonuç vermemesi üzerine siyatik sinir lezyonu tanısı ile 13.09.2013 tahinde ameliyat edildiği ve Gülhane Askeri Tıp Akademisi Komutanlığının 17.09.2013 tarihli raporu ile 1,5 ay hava değişim raporu verildiği, 28.10.2013 tarihinde ağrıları nedeni ile Kasımpaşa Asker Hastanesine başvuran davacının bu hastane tarafından yeniden GATA'ya sevk edildiği, 31.10.2013 tarihinde GATA fizik tedavi polikliniğinde muayene edildikten sonra TSK Rehabilitasyon Merkezine sevkine karar verildiği, Genel Kurmay Başkanlığı TSK Rehabilitasyon ve Bakım Merkezine giden davacıya çeşitli tedaviler uygulandığı ve yeniden hava değişimi raporları verildiği, 11.09.2014 tarihinde GATA Sağlık Kurulunun 10.09.2014 tarih ve 14920 sayılı raporu kararı ile davacının askerliğe elverişli olmadığına karar verilerek taburcu edildiği ve askerlikle ilişiğinin kesildiği görülmüştür.

Dosya kapsamından, davacının 01.04.2008 tarihinden itibaren 4/1-a sigortalı olduğu ve 5434 sayılı Kanun veya 5510 sayılı Kanun'un 4/c kapsamında sigortalı olmadığı, askerlik döneminin 01.10.2008 sonrası olduğu ve 5510 sayılı Kanun'un 47 nci maddesi kapsamında davanın değerlendirilmesi gerektiği gözetildiğinde 5510 sayılı Kanun'un 101 inci maddesi kapsamında iş mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7668, Karar No: 2021/8245, Tarih: 30.09.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/7668 E.  ,  2021/8245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi kararının dosyası Dairemize gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 04/02/2021 tarih, 2021/568 E. - 2021/1074 K. sayılı kararı ile davacının kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Davacı tarafından adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemiz kararına, süresi içinde itiraz edilmiştir.

HMK 337/2. maddesi gereğince adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir.

Dairemizce verilen karara ilişkin itirazı incelemeye yetkili merci Yargıtay 1. Hukuk Dairesi olup davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazını değerlendirmek üzere dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının Yargıtay 1. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 30/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6425, Karar No: 2008/10676, Tarih: 17.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6425 E.  ,  2008/10676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Yeniyurt Kasabası Köyü Say mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece çekişmeli taşınmazın yörede yapılan arazi kadastro çalışmasında taşlık, kayalık, çalılık olarak tescil harici bırakıldığı, resmi belgelerde çalılık alanda yer aldığı, etrafındaki tescil harici alan ile arasında ayırıcı unsur olmadığı, orman olarak tescil harici bırakıldığının kabulü gerektiği, yörede orman kadastro çalışması yapılmadığı, orman tahdidi yapılıp dışta bırakılıncaya kadar orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1963 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastro çalışmasının yapılmadığı, yörede 1963 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda çekişmeli taşınmazın fundalık, çalılık olarak tescil harici bırakıldığı, memleket haritasının uygulanmasında fundalık ve çalılık olan bu yerlerin orman niteliğinde arazi olarak gözüktüğü, münhanili haritalarda taşınmazların genel olarak eğimlerinin yüksek olduğu, bazı bölümlerde eğimin düşük olmasının sonucu değiştirmeyeceği, 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesinin karşı kavramından orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan bu yerlerin orman sayılacağı, orman kenarında bulunan çalılıkların ormanın devamı ve ayrılmaz parçası olduğu, zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı, kaldı ki; dosyada bulunan 19.06.2003 tarihli ecrimisil ihbarnamesinden davacının 01.01.1998 tarihinden itibaren Yeniyurt Kasabası Say mevkiindeki devletin hüküm ve tasarrufu altındaki 45.000 m2'lik taşınmazın sebze bahçesi ve tarla olarak kullanıldığı, davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı ile zilyetlik süresinin dolmadığı, 01.05.2003 tarihli Milli Emlak Memurları ... tarafından düzenlenen idari tahkikat tutanağında ise, 45.000 m2'lik alanın 20.000 m2'sinin fasulye ekili

olduğu, geriye kalan 25.000 m2'lik bölümün ise, 2002 yılında dozerle patlatıldığı, halen içinde çalı kökleri ve kayaların bulunduğunun belirtildiği ve ziraat arazisi olmadığı anlaşılmakla, mahkemece davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/07/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7136, Karar No: 2022/839, Tarih: 25.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/7136 E.  ,  2022/839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : CEYHAN 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz ... bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, birleşen dosya kapsamında verilen 01/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 15/08/2014 ve 09/02/2015 tarihli eylemlerini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 25/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/877, Karar No: 2019/2237, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/877 E.  ,  2019/2237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/130, Karar No: 2022/780, Tarih: 08.12.2022

**Ceza Genel Kurulu         2021/130 E.  ,  2022/780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ağır Ceza

Sanıklar ..., ... ve ...'in nitelikli kasten öldürme suçundan TCK'nın 82/1-h, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba ilişkin ... 7. Ağır Ceza Mahkemesince 16.04.2014 tarih ve 71-91 sayı ile kurulan ve resen temyize tabi olan hükümlerin sanıklar müdafileri, Cumhuriyet savcısı ve suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 23.05.2016 tarih ve 1571-2540 sayı ile hükmün Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının duruşmalardan haberdar edilmeksizin kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma uyan ... 7. Ağır Ceza Mahkemesince 09.05.2017 tarih ve 266-146 sayı ile önceki hükümler gibi sanıkların TCK’nın 82/1-h, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba dair verilen ve resen temyize tabi olan hükümlerin, sanıklar ve müdafileri ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 11.07.2018 tarih ve 1129-3386 sayı ile;

"(...) a-Gerekçede; '...Sanıklar ..., ... ve ...'in irade birliği yaparak mağdur ...'in evine giderek cebir, şiddet kullanarak, o sırada evde bulunan mağdurun eşi ...'in yüzüne sprey sıkıp etkisiz hale getirip odaya alarak boğarak maktulü bu şekilde öldürdükleri...' şeklindeki kabulle maktulenin sanıklar tarafından boğularak öldürüldüğü kabul edildikten sonra '...maktulün cesedi öldürüldüğü tarihten sonraki günlerde bulunduğu, çürüme nedeniyle vücudundaki yaralama, darp, cebir ya da boğularak öldürüldüğü yönündeki tespitlerin yapılamadığı, Adli Tıp Kurumu'nun yukarıda açıklanan raporuna göre maktulenin ölümünün zorlamalı ölüm olduğunun bildirildiği, muhtemelen maktuleyi boğmak sureti ile öldürdükleri...' şeklinde varsayıma dayalı olarak ölüm sebebinin kabul edildiğinin açıklanması, daha sonra '...ayrıca eve ilk girdikleri sırada ...'ın yüzüne sıkılan biber gazı ve darbelerin etkisi ile öldüğü...' şeklindeki kabulle bu kez maktulenin yüzüne sıkılan biber gazı ve darbelerin etkisi sonucu öldüğü kabul edilerek maktülenin ölüm sebebi ve şekli konusunda üç farklı kabul yapılarak hükmün karıştırılması,