muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4597, Karar No: 2025/846, Tarih: 22.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/4597 E.  ,  2025/846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/3163 E., 2017/3652 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafinin süresinde yaptığı duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1ve 63/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba; sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1ve 63/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerine ilişkin hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; kusur tespitine, suçun gerçek faili ve kazaya sebebiyet veren asli eylemi yapan sanık ... dahi müvekkilinden daha az ceza almış olup, yapılan yargılama tamamının hatalı olduğuna, müvekkili hakkında kazada hiçbir kusuru bulunmamasına rağmen alt sınırdan uzaklaşılmak sureti ile ceza verilmiş olmasının hatalı olduğuna, müvekkilinin hız sınırlarının oldukça altında seyir halinde olup, motosiklet sürücüsünü ezmemek için refleks olarak direksiyonu kırmış ve karşı şeride geçmiş olduğuna, müvekkilinin burada hiçbir kusuru bulunmadığına, kusur durumuna ilişkin raporların üstün körü hazırlanmış olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, müvekkilinin halk otobüsü şoförü olması nedeni ile her zaman kusurlu görülmekte olup, kamera kayıtları ile kazanın oluşumu açıkça ortada olmasına rağmen, müvekkile yönelik verilen hatalı kararın onanması itibari ile Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının hatalı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; kusur tespitine, eksik inceleme ile karar verildiğine, mahallinde keşif yapılması gerektiğine, otobüs sürücüsünün tamamen kusurlu olduğuna, mahkemece hükme esas alınan raporların ehil kişilerce hazırlanmadığına, ATK raporunda sanığın tali kusurlu olduğuna yönelik tespite neden itibar edilmediğinin kararda açıklanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; kusur tespitine, eksik inceleme ile karar verildiğine, mahallinde keşif yapılması gerektiğine, otobüs sürücüsünün tamamen kusurlu olduğuna, mahkemece hükme esas alınan raporların ehil kişilerce hazırlanmadığına, ATK raporunda sanığın tali kusurlu olduğuna yönelik tespite neden itibar edilmediğinin kararda açıklanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...'nın sevk ve idaresindeki araç ile Beşiktaş istikametinden Dolmabahçe caddesini takiben Karaköy yönüne seyrettiği esnada, trafik ışıkları olan Askeri İnzibat Komutanlığı giriş çıkışının bulunduğu giriş-çıkış yoluna girip aracından indiği, cep telefonu ile konuştuğu, akabinde aracına binip İnzibat Bölük Komutanlığı'nın çıkışında yola aniden giriş yaptığı esnada, katılan ...'in sevk ve idaresindeki motosikletin yavaşlamasına sebep olduğu, bu nedenle motosikletin arka kısımlarına, motosikletin gerisinden gelmekte olan sanık sürücü ...'un sevk ve idaresindeki otobüsün, katılan ...'in idaresindeki motora arkadan çarptıktan sonra sanık ...'in otobüs direksiyonunu sola manevra yapması sonucu, yolun karşı istikametine geçerek, Karaköy yönünden Ortaköy istikametine giden ölen sürücü ...'nin sevk ve idaresindeki araca çarpması sonucu sürücü ... ile aynı araçta yolcu olarak bulunan ... ve ...'ın öldüğü, sadece sanık ...'dan şikayeti bulunan katılan sürücü ...'in ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaralandığı olayda; mahkemece hükme esas alınan soruşturma aşamasında alınan 16/09/2015 tarihli bilirkişi raporu ile yargılama aşamasında alınan 12/01/2016 tarihli bilirkişi heyet raporu ile 21/03/2016 tarihli ek raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde her iki sanığın da asli kusurlu olduğu kabul edilerek haklarında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanıklar müdafilerinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/4.maddesinde taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği; dosya içeriğine göre; haklarında takdiri indirim uygulanan, sabıkası bulunmayan ve lehe hükümlerin uygulanması yönünde talepte bulunan sanıklar hakkında, paraya çevirme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak sanık ... yönünden kusur takdiri bakımından da kararın bozulması gerektiğine dair üye ...'ün ilave ayrık görüşü ile nihai kararın, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.

DEĞİŞİK GEREKÇE

Sanık ...’in kullandığı araçtan elde edilen kamera görüntüleri incelendiğinde;

Özel Halk Otobüs şöförü olan sanık ...’in dikkatini bütünüyle yola ve trafiğe vermediği, seyir esnasında telefon görüşmesi yaptığı, davaya konu kaza anı öncesinde de yine dikkatinin olması gerektiği gibi yolda ve trafikte olmadığı, aracının torpidosunda ön sol tarafta bir şeyle ilgilendiği, bu sırada diğer sanık ...’un aracıyla bahse konu cep bölümünden ana yola bir miktar girişinin bulunduğu, bunu gören motosiklet sürücüsünün trafik seyrine uygun şekilde yavaşladığı, sanık ...’in ise aracının torpido kısmında bir şeyle ilgilendiğinden dikkatinin bütünüyle yolda ve trafikte olmaması sebebiyle ve belki muhtemelen araç içinde yer alan yolcu veya yolcuların uyarısı üzerine motosikleti fark ettiği, fark ettiği anda sola manevra yapmak isterken önce motosiklete sonra diğer araçlara çarptığı, yolun gidişe göre iki şeritli olduğu, sanığın dikkatini yola vermiş olması halinde önünde yavaşlayan motosikleti zamanında fark ederek etkili fren ve şerit değiştirme manevrasını yapabileceği, bu haliyle buna uymayan sanığın kazanın oluşumunda asli ve tam kusurlu olduğunun kabulü gerektiği,

Sanık ...’un ise, kameraya yansıyan görüntüsü ve konumu itibariyle yola bir miktar girdiği belli ise de, bu aracı gören motosiklet sürücüsünün uygun mesafede yavaşladığı, arkadan gelen otobüs şöförünün dikkatinin trafikte ve yolda olmuş olması halinde etkili fren veya şerit değiştirme manevrası yaparak kazayı önleyebileceği, buna riayet etmediğinden takip mesafesini de ihlal ederek önce motosiklete çarparak kazaya sebebiyet verdiği, sanık ...’un bu durumda kusursuz veya en azından tali kusurlu sayılması gerektiği, anlatılan oluş ve sebebiyet verilen durum dikkate alındığında her iki araç sürücüsü sanığa hemen hemen aynı miktarda ceza tayininin hakkaniyete uygun düşmeyeceği sanık ... hakkındaki kararın kusur takdiri yönünden bozulması gerektiği kanaat ve değerlendirmesi ile sayın Daire çoğunluğunun görüşüne izah edilen gerekçe ile katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/2265, Karar No: 2024/8319, Tarih: 05.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/2265 E.  ,  2024/8319 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/221 E., 2023/30 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/1217 E., 2021/1627 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olup; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 05.11.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı ... ile vekili Avukat ... ve karşı taraf davacı ... ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; erkeğin, kadına küfür ve hakaret ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, hastalığı ile ilgilenmediğini, evden kovduğunu belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ...’in velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı kadın vekili 08.08.2019 tariihli ıslah dilekçesiyle; çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, talep edilen tazminatlara faiz uygulanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; iddia edilen kusurları kabul etmediklerini, kadının, erkeği ve ailesini hor görüp küçümsediğini, erkeğin ailesinin ortak konuta gelmesini istemediğini, hakaret ettiğini, agresif tutum ve davranışlar sergilediğini, erkeği istemediğini belirterek davanın reddine, olmadığı takdirde erkek lehine 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata, ortak çocuk ...’in velâyetinin babaya verilmesine, çocuk için aylık 700,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin, eşine fiziki şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, ailesinin tarafların evliliğine müdahale ettikleri, erkeğin ailesinin lafı ile hareket ettiği; kadının ise ikinci evi aldıktan sonra eşinin ailesine karşı tavrının değiştiği ve surat astığı, eşinin annesine "Sen köylüsün seni eve almak istemiyorum" dediği, eşini beğenmediği ve sürekli eleştirdiği, eşine hakaret ettiği, tarafların tartışma sırasında birbirlerine bağırıp çağırdıkları, uzun süredir fiilen ayrı yaşadıkları, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, üstün menfaati gereği ortak çocuk ...'in velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk ... için aylık 300,00 TL tedbir ve aylık 500,00 TL iştirak nafakasına, yasal koşulları oluştuğundan kadın lehine aylık 400,00 TL tedbir ve aylık 700,00 TL yoksulluk nafakasına, yasal faiziyle birlikte 12.000,00 TL maddî ve 12.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, nafakalar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle erkeğin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; boşanma davasında davalı erkeğin kusurlu olup olmadığı, velâyet, nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Yapılan incelemede, davacı kadın vekili tarafından 16.02.2023 tarihli dilekçe ile müvekkilinin 24.01.2023 tarihi itibarıyla çalışmaya başladığı, çalışmaya başladığı tarih itibarıyla nafaka talebi bulunmadığı şeklindeki beyanı dikkate alınarak tedbir nafakasının davacı kadının işe başladığı 24.01.2023 tarihine kadar devamına, fazlaya ilişkin tedbir nafakası ile yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının bu yönlerden ortadan kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalı vekilinin temyiz itirazının "tedbir ve yoksulluk nafakası" yönünden kabulü ile bu yönlerden Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 4 üncü bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine 4 üncü bent olarak; "Davacı kadın yararına dava tarihinden itibaren hükmedilen aylık 400,00 TL tedbir nafakasının (Mahkememizin 18/10/2019 tarihli ara kararı ile bağlanan nafaka ile mükerrer olmamak kaydıyla) kadının çalışmaya başladığı 24.01.2023 tarihine kadar devamına, 24.01.2023 tarihi itibarıyla çalışmaya başladığı için davacı kadının fazlaya ilişkin tedbir nafakası ile yoksulluk nafakası taleplerinin ayrı ayrı reddine" bendinin yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 28.000,00 TL'lik vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13683, Karar No: 2007/17311, Tarih: 28.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/13683 E.  ,  2007/17311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yerolmadığına, 28.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/16149, Karar No: 2016/605, Tarih: 27.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/16149 E.  ,  2016/605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/174135

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/645 (E) ve 2013/52 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanık R.. S..'in yokluğunda verilen hükmün tebliğ işleminin usulsüz ve hukuken geçersiz olduğu anlaşılmakla,19.07.2013 günlü temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanık R.. S..'in yokluğunda verilen hükmün tebliğ işleminin usulsüz ve hukuken geçersiz olduğu anlaşılmakla,19.07.2013 günlü temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Sanıklar R.. S.. ve Z.. P..'in suça konu iki adet çalıntı çeki hakkında beraat hükmü kurulan H.. C..'a vermek suretiyle kullanarak resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık R.. S..'in soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki anlatımlarında,hakkında beraat hükmü kurulan H.. C..'un mallarının pazarlamacılığını yaptığını ve sanık Z.. P..'e sattığı mal karşılığında suça konu çekleri Z.. P..'in işyerinde bulunmadığı sırada telefonla verdiği talimat üzerine çalışanı E... isimli şahıstan alarak ciro edip H.. C..'a verdiğini savunması, H.. C..'un ise sanıklar R.. S.. ile Z.. P..'in ortak mobilya mağazası işlettiklerini,bu şahıslara sattığı mobilya karşılığında her iki sanığın da hazır bulunduğu ortamda sanık R.. S..'in suça konu çekleri ciro ederek kendisine verdiğini savunması, sanık Z.. P..'in sanık R.. S..'in H.. C..'un elemanı olduğunu, kendisi ile herhangi bir ortaklığının bulunmadığını savunarak suçlamayı kabul etmemesine karşın, yargılama aşamasındaki savunmalarında ve temyiz dilekçesinde, suça konu çekler dışında aynı şahsa ait iki adet çekin daha kendisinde bulunduğunu bu çekleri M.K. isimli şahıstan aldığını ve suça konu olanları M.... K...'in kendi yanında R.. S..'e verdiğini savunması, suça konu çekler üzerinde R.. S..'e ilişkin herhangi bir bilirkişi incelemesi yapılmamış olması ve R.. S..'in başkaca bir çalıntı çeke ilişkin Yargıtay 21. Ceza Dairesi'nin 2015/5153 esasında kayıtlı Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/12/2011 gün ve 2011/171 E. 2011/666 K. sayılı dava dosyasında da söz konusu davaya konu çeki Z.. P..'den aldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, savunmalarda adları geçen M... K.... ile E... isimli şahısların açık kimlik bilgi ve adreslerinin sanıklardan sorularak tespitleri halinde tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, sanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, çeklerdeki ön yüzdeki yazı, rakam ve imzalar ile arka yüzdeki birinci ciranta olarak görünen açık kimliği ve adresi belirlenemeyen A..... A.... isim yazısı ile imzanın sanık R.. S..'e ait olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğinin gözetilmemesi, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu belge asıllarının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, denetime imkan verecek şekilde asıllarının dosya içine konulması, aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması sonucuna göre, sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.