muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5649, Karar No: 2022/1528, Tarih: 23.02.2022

Davacı vekilince karara karşı istinaf yoluna başvurulmuş; ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince; "öncesi senetsizden gelen taşınmazda davalı yararına olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı, taşınmazın halen aktif dere yatağında bulunduğu ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu, buna göre Hazinenin davasının reddinin doğru olmadığı" gerekçesiyle davacının istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacı ... vekilinin davasının kabulüne, 150 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile paftasında "Dere Yatağı" olarak gösterilmesine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi, davalının anılan karara yönelik temyiz istemini HMK'nin 362/1-a maddesinde kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle HMK'nin 366 yollamasıyla 346/1 maddelerine göre reddetmiştir. Temyiz başvurusunun reddine dair verilen 03.09.2018 tarihli ek kararla birlikte hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 14.01.2020 tarihli ek kararla davalının temyiz başvurusunun reddine karar verilmiş ise de Anayasa'nın 36. maddesinin 1. fıkrası uyarınca herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ... davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu,mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkının adil yargılanma hakkı kapsamında olduğu, 28.07.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun’un 53.maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesi ile "Kadastro Mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar ve değere bakılmaksızın 12.1.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir." hükmü getirildiği, bu kapsamda somut uyuşmazlıkta ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yolu, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf incelemesi sonucu vereceği karara karşı da temyiz kanun yolu açık olduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin kesinlik nedeniyle temyiz isteminin reddine dair ek kararı usul ve yasaya aykırı olup 03.09.2018 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek temyiz itirazları doğrultusunda hükmün esası incelenmiştir.

Dava konusu taşınmazın dere yatağı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belge incelendiğinde bu hususta konusunda uzman teknik bilrikişi raporu aldırılmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, yeniden keşif yapılıp hava fotoğraflarından da yararlanmak suretiyle jeolog bilirkişiden çekişmeli taşınmazın dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığı, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli, denetlenebilir rapor alınıp sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle davalı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK'nin 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18744, Karar No: 2007/21484, Tarih: 19.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18744 E.  ,  2007/21484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lüleburgaz İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı N. M. vekili tarafından borçlular S. M. Ve İ. Y. haklarında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine geçilmiştir. Borçlulara gönderilen örnek 163 numaralı ödeme emrinin 09.12.2004 tarihinde S. M.'in (bizzat kendisine) tebliğ edildiği ve adı geçenin 06.12.2004 tarihinde İcra Müdürlüğüne başvurarak mal beyanında bulunduğu tespit edilmiştir. Bu dilekçede borçlu, kendi adını (F. M.) olarak yazmış ve takip talebi ve ödeme emrinde yer alan S. M.'in kendisi olmadığı biçiminde şikayette bulunmadan ve hakkındaki takibi benimseyerek bu takipte haczedilen mallar yönünden satışın durdurulmasını istemiştir.

Borçlunun gerek mal beyanı dilekçesinde, gerekse İcra Mahkemesine verdiği 04.07.2007 tarihli dava dilekçesinde S. M. 'in kendisi olmadığı ve farklı kişi hakkında takip yapıldığı yönünde bir şikayeti yoktur. Bu durumda alacaklı vekilinin 17.1.2005 tarihinde icra dosyasında talep açarak F. M. yerine borçlunun adının sehven S. M. şeklinde yazıldığı yönündeki beyanının kabulü gerekir. Anılan maddi hatanın her zaman düzeltilmesi mümkündür. Aksinin kabulü haczin kaldırılması ve diğer alacaklıların öne geçmesi ..v.s. gibi hak kaybına neden olur.

O halde, Mahkemece işin esası incelenerek satışın durdurulması istemi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/11/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/246, Karar No: 2020/20217, Tarih: 23.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/246 E.  ,  2020/20217 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Saray (Tekirdağ) Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/11/2017 tarihli ve 2016/1308 soruşturma, 2017/859 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, talep üzerine adlî emanetin 2016/120 sırasında kayıtlı bulunan av tüfeğinin müsaderesine dair Saray (Tekirdağ) Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/354 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, şüpheliden ele geçirilen adli emanetin 2016/120 sırasında kayıtlı ve suç tarihinde taşınması ve bulundurulması tek başına suç teşkil etmeyen ruhsatsız av tüfeği ve fişeklerle ile ilgili 2521 sayılı Avda ve Sporda Kullanılan Tüfekler, Nişan Tabancaları ve Av Bıçaklarının Yapımı, Alımı, Satımı ve Bulundurulmasına Dair Kanun gereğince işlem yapılmak üzere idareye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.12.2019 gün ve 13269 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.01.2020 gün ve KYB/2019-134565 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 377. maddesi ile 2521 sayılı yasanın 13. maddesinde değişikliğe göre mülkiyeti kendisine ait olup olmadığına bakılmaksızın; yivsiz tüfek ruhsatnamesi olmadan yivsiz av tüfeğin bulunduran kişiye elli Türk Lirası idari para cezası verileceği, ruhsatname işlemleri tamamlanıncaya kadar da tüfeğin muhafaza altına alınacağı, muhafaza altına alındıktan itibaren bir ay içinde ruhsatname işlemlerinin tamamlanmaması veya menşeini ispata yarar belge ibraz edilmemesi halinde, tüfeğin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verileceğinin öngörüldüğü, ayrıca idari para cezasına ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine karar vermeye mahalli mülki amirin yetkili olduğu gözetilmeden görevsizlik kararı verilerek dosyanın ilgili mülki amirliğe gönderilmesi gerektirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Adalet Bakanlığı'nın Kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Saray(Tekirdağ) Sulh Ceza Hakimliğ’nin 05.12.2017 tarihli ve 2017/354 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kararının CMK.nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 23.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9611, Karar No: 2015/8154, Tarih: 11.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/9611 E.  ,  2015/8154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2012/125-2014/23

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/02/2014 tarih ve 2012/125-2014/23 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/06/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. D.. Ç.. ile davalı vekili Av. N.. D.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bilinen bir mimar- mühendis olduğunu, pek çok ünlü projeye imza attığını, Dünya’da takdir edilen kubbesi ile ünlü E.. Ü.. B. Kampüsü'ndeki kapalı olimpik yüzme havuzunu yapmış olduğunu, müvekkilinin proje müellifi olduğu estetik değeri olan eserde davalı üniversite tarafından müvekkilinden izin alınmaksızın dava dışı bir şirkete ihale yapılarak değiştirildiğini, bozulduğunu, böylelikle müvekkilinin eserinden doğan haklarının ihlal edildiğini, kubbenin sökülüp yerine yenisinin yapılmasını farklı bir dış görünüş yarattığını, gün ışığından yararlanmayı azalttığını, müvekkilinin projesine aykırı tamamen ayrı bir kubbe yapıldığını, sağlamlığının tartışma yarattığını, müvekkilinin manevi olarak etkilendiğini, üzüldüğünü, plan ve projeye aykırı imalatlar yapıldığını, FSEK’den doğan hakların ihlal edildiğini, müvekkili mimarın oluru, onayı alınmadan tadilat yapılamayacağını, projenin kullanılamayacağını ileri sürerek, değişikliklerin eski haline getirilmesini, FSEK'nın 68. maddesi uyarınca sözleşme yapılmış olması halinde isteyebileceği bedelin 3 katına hükmedilmesini, FSEK'nın 70, 16 maddeleri uyarınca 1.800.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zaman aşımı, usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Davalı vekili, zaman aşımı, usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, yapının güzel sanat eseri niteliğinde olduğu, gerek proje, gerekse mimari yapının, FSEK kapsamında korunmaya layık olduğu mimari yapının hususiyetini olumsuz yönde etkilemeyen değişiklikler yönünden eser sahibinin izninin gerekmediği, bu kapsamda yapı sahibinin zorunlu olarak yapması gereken bakım, onarım gibi amaçlar kapsamındaki müdahalelerinin de eser sahibinin iznini gerektirmeyen nitelikte bulunduğu, havuz suyunda meydana gelen aşırı buharlaşmanın oluşturduğu nem ve korozyonun önlenmesi, fazla nemin bina dışına atılabilmesi için başlangıçta ön görülmeyen özelliklerin bilahare kaçınılmaz bir ihtiyaç haline geldiği, bu bakımdan kubbeyi oluşturan çelik kafes sisteminin galvanizli çelik malzeme ile değiştirildiği, bunun bir zorunluluktan kaynaklandığı, çelik malzemeli çatı strüktürü, malzemesi orijinal projesine tam anlamıyla uygun şekilde inşa edildiği, profil boyutları, birleşim tarzı, boya rengi dahi projeye uygun yenilendiği, yapının betonarme karkas taşıyıcı sisteminde bir değişiklik yapılmadığı, yapılan değişikliklerin zorunluluktan kaynaklandığı, FSEK'nın 16/2. maddesi gereğince mimar eser sahibinin iznine ihtiyaç bulunmadığı, fiilen yapılan tüm tadilatların binanın ana projesini etkilemediği, mimarın adının binanın cephesinde, ana giriş kapısı civarında görülebilir bir yere asılmasının bir gereklilik ve mimarın talep edebileceği isim hakkı olduğu, bu anlamda davacının isim hakkının ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise zamanaşımına ilişen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, mimarın eser sahipliğinden doğan mali ve manevi haklarının ihlali iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminatın tahsili,eski hale iade istemine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçelerle davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, mimarın eser sahipliğinden doğan mali ve manevi haklarının ihlali iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminatın tahsili,eski hale iade istemine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçelerle davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Oysa, dava dilekçesinde davacı vekilince dava konusu eserde müvekkiline ait plaketin de sökülerek yere atıldığını, böylelikle davacı ile eser arasındaki ilişkinin ilanının engellendiğini ileri sürerek manevi tazminat talep edilmiş, davalı vekilince proje müellifi olan davacının dava konusu yapıda bulunan plaketin ilk günden beri konulduğu yerde bulunduğu savunulmuş olup, davacının adının yazılı olduğu tabelanın bina girişine göre yüzme faaliyetinin gerçekleştirdildiği trübünlerin altındaki soyunma odalarına geçişi sağlayan koridorun yan duvarında olduğu da bilirkişi kurulunca saptanmıştır. Bu bağlamda, davacı tarafından 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun 15/4. maddesi hükmünce yazılı bir istemde bulunulduğu da iddia edilip kanıtlanmadığına göre karar yerindeki gerekçelerle manevi hak ihlalinin gerçekleştiğinin kabulüne olanak bulunmamaktadır.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davacı tarafın manevi tazminat isteme koşullarının oluşmadığının ilke olarak kabulü ile bu kalem istemin de reddi gerekirken isabetli olmayan yazılı gerekçelerle kabulü doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

Öte yandan, 2547 sayılı Kanun'un 56/b maddesi uyarınca davalı harçtan muaf olmasına rağmen, yazılı şekilde aleyhine karar ve ilam harcına hükmedilmesi de kabul şekli bakımından dahi doğru bulunmamıştır.

3-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle,davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin zamanaşımına ilişen temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün,davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13265, Karar No: 2023/1937, Tarih: 01.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13265 E.  ,  2023/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

KARAR : Usulden Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince süresinde yapılmayan istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davacılar vekili ile davacı ... tarafından temyiz edilmekle; süre, kesinlik, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

İlk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın, aleyhine durum oluşmadıkça kararı temyiz hakkı bulunmadığından davacı ...’ın temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bir kısım davacılar vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, bir kısım davacılar vekilinin istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 345 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, bir kısım davacılar vekili Av. ...’a 11.04.2021 tarihinde tebliğ edilmiş; istinaf dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 27.04.2021 tarihinde verilmiştir.

İstinaf dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz itirazlarının reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davacı ... Temyizi Yönünden;

1. Davacı ...’ın temyiz dilekçesinin REDDİNE,

B. Bir Kısım Davacılar Vekilinin Temyizi Yönünden;

Bir kısım davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı ... vd.'den peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine, davacı ...'dan peşin alınan temyiz karar harçlarının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1162, Karar No: 2012/2335, Tarih: 27.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1162 E.  ,  2012/2335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin ortağı olduklarını, 130 civarında ortağı olan kooperatifin 12.03.2008 tarihinde yedi ortakla olağanüstü genel kurul toplantısının yapıldığını, üyelere haber verilmeden ve çağrılmadan olağanüstü genel kurulun toplandığını ve taşınmazların satışına karar verildiğini, bu nedenlerle alınan kararların mutlak butlanla batıl olduğunu ileri sürerek, 12.03.2008 tarihli genel kurulda alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacılardan bir kısmının hiç üye olmadığını, diğerlerinin de istifa ederek üyelikten ayrıldıklarını, dava açma haklarının bulunmadığını, ayrıca üç aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra davanın açıldığını, alınan kararların yasaya, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olmadığı, tasfiyenin tamamlanabilmesi için arsaların satılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ...'ın üyeliğinin devam ettiği, dava hakkının bulunduğu, üyeler toplantıya çağrılmadan olağanüstü genel kurulun toplandığı, davacının toplantıya katılmadığı bu nedenle toplantının 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 47.ve anasözleşmenin 44.maddesine aykırı olduğu, alınan kararların mutlak butlanla batıl olduğu gerekçesi ile davacı ... yönünden davanın kabulü ile genel kurulda alınan kararların iptaline, diğer davacıların ise üye olmadıkları, dava haklarının bulunmadığı gerekçesi ile de davalarının husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5099, Karar No: 2019/14889, Tarih: 27.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5099 E.  ,  2019/14889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve yaralama suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdurun kolluk tarafından alınan beyanında “Araca malzeme yükleyen iki erkek şahıs araca binerek ... istikametine kaçmaya başladı. Ben aracın önüne atladım. Aracın ön tekeri sol ayağımın üzerinden geçti” dediği, sanığın kollukta alınan beyanında “İşçilerden biri aracın önüne geçti ancak çarpıp çarpmadığımı bilmiyorum” dediği, tanık ...nın 09/07/2014 tarihli beyanında “Onları durdurmak için arkalarından koştuk hatta sanıkların kullandıkları araç ...’un ayağının üzerinden geçti” dediği, sanık ...’un talimat mahkemesince alınan “Bariyerleri arabaya yükledik, 100 metre ilerledikten sonra inşaat şantiyesinde çalışan şahıslar bizi gördü ve bize taş attılar, arabaya bindik kapıyı kilitledik onlar gelip arabaya yumruk attılar diğer sanık direksiyonun başındaydı o da korktuğundan dolayı arabayı hareket ettirdi ve bir kişinin ayağı aracın altında kaldı” dediği anlaşılmakla, sanığın eylemlerinin bir bütün olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 148. maddesine konu yağma suçunu oluşturup oluşturmadığının takdirinin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12. maddesine göre üst dereceli olan Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla sanık hakkında hırsızlık ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 27.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.