muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/21606, Karar No: 2019/9567, Tarih: 25.04.2019

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Karar, davacı ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayalı olarak feshedilip feshedilmediği noktasındadır.4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II. maddesinde, "Ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri: a) İş sözleşmesi yapıldığı sırada bu sözleşmenin esaslı noktalarından biri için gerekli vasıflar veya şartlar kendisinde bulunmadığı halde bunların kendisinde bulunduğunu ileri sürerek, yahut gerçeğe uygun olmayan bilgiler veya sözler söyleyerek işçinin işvereni yanıltması. b) İşçinin, işveren yahut bunların aile üyelerinden birinin şeref ve namusuna dokunacak sözler sarfetmesi veya davranışlarda bulunması, yahut işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnadlarda bulunması. c) İşçinin işverenin başka bir işçisine cinsel tacizde bulunması. d) İşçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması veya 84 üncü maddeye aykırı hareket etmesi. e)İşçinin, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması. f)İşçinin,işyerinde, yedi günden fazla hapisle cezalandırılan ve cezası ertelenmeyen bir suç işlemesi. g) İşçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi. h)İşçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi. ı)İşçinin kendi isteği veya savsaması yüzünden işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi, işyerinin malı olan veya malı olmayıp da eli altında bulunan makineleri, tesisatı veya başka eşya ve maddeleri otuz günlük ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasara ve kayba uğratması." hallerinde iş sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayalı olarak feshedilebileceği düzenlenmiştir.Somut olayda, davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, davacının çalıştığı projelerde farklı tarihlerde bayan mesai arkadaşlarına karşı iş ilişkisini aşan davranışlar sergilediği, uygunsuz saatlerde telefonla aradığı, mesaj atarak rahatsız ettiği, uygunsuz tekliflerde bulunduğu, diğer çalışanlara sinkaflı hakaret ettiği ve kendisine karşılık vermeyen bayan çalışanların vardiyalarını buna göre belirlediği gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-(c), (d) ve (e) hükümlerine dayanılarak feshedilmiştir

. Her ne kadar mahkemece davacıya isnat edilen eylemlerin bayan iş arkadaşlarına cinsel tacizde bulunma boyutunda olmadığı, herhangi bir cinsel ifade içermeyen mesaj gönderme şeklinde olduğu, tüm iddiaların soyut düzeyde kaldığı gibi bir değerlendirme yapılmışsa da; dosya içerisinde mesaj kayıtlarının bulunduğu, söz konusu mesajlarda davacının bayan iş arkadaşını evine çağırdığı, rahatsız ettiği ve taciz ettiğinin sabit olduğu, diğer bayan personelleri de taciz ettiğine dair duyumlar olduğu, taciz eyleminin gerçekleşmesi için açıkça cinsel ifadeler içermesinin gerekmediği, dolayısıyla davacının eylemlerinin haklı neden ağırlığında olduğu anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece davalı işverence yapılan feshin haklı olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/306, Karar No: 2012/763, Tarih: 01.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/306 E.  ,  2012/763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 143 ada 4 ve 6 parsel sayılı, 2891,57 m2 ve 4262,73 m2 yüzölçümlü taşınmazlar, meşelik niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, adına tespit edilen 143 ada 5 sayılı parseli, davalı 4 ve 6 sayılı parseller ile birlikte kullandığını belirterek zilyetlik iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 143 ada 6 sayılı parselin tespit gibi tesciline, 143 ada 4 parsel sayılı taşınmazın keşif fen bilirkişisi M....’in 30.10.2010 tarihli kroki ve raporundaki gibi ifraz edilerek (B) harfi ile işaretli 1922.99 m2 yüzölçümlü kısma en son parsel numarası verilmek suretiyle meyva bahçesi olarak ... oğlu 15.06.1948 D.lu. ... adına, (A) harfi ile gösterilen 520,33 m2'lik kısmın orman olarak en son parsel numarası verilmek suretiyle ... adına, (C) harfi ile gösterilen 414,59 m2'lik kısmın orman olarak 4 parsel altında ... adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1949 yılında 3116 sayılı Yasa gereğince orman tahdidi yapılmıştır.

1) Davacı ...’in temyiz itirazları yönünden;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu 143 ada 4 sayılı parselin (A) ve (C) işaretli bölümleri ile 143 ada 6 sayılı parselin orman sayılan yerlerden olduğu gibi, zilyetlik koşullarının da oluşmadığı anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

2) Hazinenin temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece, temyize konu 143 ada 4 sayılı parselin (B) işaretli bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı yararına zilyetlik koşullarının oluştuğu gerekçesiyle bu parsellerin davalı gerçek kişiler adına tesciline karar verilmişse de, mahkemenin kabulü dosyadaki bilgi ve belgelerle örtüşmemektedir. Hükme esas alınan orman bilirkişi raporuna ekli memleket haritasında, taşınmazın yeşil renkli alanda kaldığı görülmektedir. Her ne kadar orman bilirkişi yeşil rengi meyve ağaçları olarak açıklamış ise de, taşınmaz üzerinde gerek bugün ve gerekse geçmişte herhangi bir meyve ağacı bulunmadığı gibi, taşınmazın bitişiğinde bulunduğu orman parseli ile memleket haritasında aynı renk ve konumda olduğu, ormandan ayırt edici bir

unsurun bulunmadığı görülmektedir. Bu somut olgular karşısında memleket haritasının, dosyadaki bilgi ve belgeler ile taşınmazın zemindeki fiili durumuna aykırı yorumuna değer verilemez. Taşınmazın yanındaki orman parselinin devamı ve aynı şekilde memleket haritasında yeşil renkli ormanlık alanda kaldığının kabulü gerekir. Tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yer üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu göz önünde bulundurulmamıştır. Bu nedenle, dava dosyasının fen bilirkişiye verilerek, taşınmazların memleket haritasında yeşil alanda kalan bölümleri yönünden ifraz krokileri düzenlettirilerek ek rapor alındıktan sonra, bu bölümler yönünden orman yönetiminin davası kabul edilerek orman olarak tescil edilmeli, kalan bölümler yönünden ise aynı karar verilerek davalı gerçek kişiler adına tescil edilmelidir.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; davacı ...’in temyiz itirazlarının reddi ile davalı 143 ada 4 sayılı parselin (A) ve (C) bölümleri ile 143 ada 6 sayılı parsel yönünden hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ...'e yükletilmesine,

2) İkinci bentte açıklanan nedenlerle; Hazinenin 143 ada 4 sayılı parselin (B) işaretli bölümüne yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 01.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3726, Karar No: 2025/5588, Tarih: 29.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/3726 E.  ,  2025/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/379 E., 2025/242 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/338 E., 2023/440 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı kadın vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında, adli yardım talebinde bulunan tarafın kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı kadın vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3697, Karar No: 2006/5566, Tarih: 24.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/3697 E.  ,  2006/5566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada İstanbul Denizcilik İhtisas ile Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ... taşımacılığında sigorta edilen malların ödenen hasar bedelinin rücuan davalıdan alınması istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan ... hukukundan kaynaklandığı, davacı ... şirketinin T.T.Y.’nın 907. maddesine göre HALEFİYET yolu ile dava açtığı, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de ... hukukuna yönelik olduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/04/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3927, Karar No: 2024/3687, Tarih: 10.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3927 E.  ,  2024/3687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1331 E., 2023/1513 K.

DAVA TARİHİ : 19.11.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/287 E., 2023/9 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrmisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 10.09.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 5/6 hisse ile maliki olduğu taşınmazın Ankara Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tarafından alınan 07.12.2007 gün ve 2828 sayılı kurul kararıyla onaylanan proje uyarınca 2. sınıf tescilli korunacak yapı olduğunu, davalının korunacak tarihi eser niteliğinde bulunan bu yapıya projelere aykırı tadilatlar yaptığını, davalı tarafından 2010 yılından itibaren bedelsiz olarak Hanoğlu Konağı ismi ile işletildiğini, konakta pek çok düğün, nişan ve yemek organizasyonları yapıldığını belirterek el atmanın önlenmesini ve ecrimisil talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, davacının müvekkilin amcası olduğunu, taşınmazın 5/6’sının davacının, 1/6’sının müvekkilinin babası ...’nun mülkiyetinde olduğunu, ancak taşınmaz üzerindeki bu hisse durumu 26.07.2018 tarihinde yapılan intikaller ile ortaya çıktığını, davacının davasına konu ettiği 2010-26.07.2018 tarihleri arasında taşınmazın hakim ortağı müvekkilin babası ... olduğunu, müvekkil taşınmazda fuzuli şagil olmayıp taraflar arasında yapılan sözlü kira sözleşmesi gereği kullandığını, davaya bakmaya görevli ve yetkili mahkemenin sulh hukuk mahkemeleri olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kira sözleşmesinin düzenlendiği tarihte ... 1/18, ... 2/9, ... 2/9 ve tarafların babası ...'nun 1/2 pay sahibi (nüfus kaydının incelenmesinde kira sözleşmesinin düzenlendiği tarihte Kerep'in ölü olduğu ve sadece bu üç oğlunun mirasçı olduğu anlaşılmıştır) olduğu, bu haliyle kira sözleşmesinin düzenlendiği tarihte davacının imzası olmasa dahi pay ve paydaş çoğunluğu ile kira sözleşmesinin düzenlendiği, bu nedenle kira sözleşmesinin geçerli olduğu, davalının taşınmazı kullanmasının geçerli sebebi bulunduğu anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraflar arasında geçerli bir kira sözleşmesi olmadığını, davalının Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu kararına aykırı biçimde müvekkilinin rızası olmaksızın taşınmaz üzerinde geri dönülemez değişiklikler yaptığını, dava değerinin yanlış belirlendiği ve vekalet ücreti yanlış hesaplandığını, dava değeri 251.680,94 TL olduğu, nispi harcın ve buna bağlı olarak vekalet ücretinin buna göre hesaplanması gerektiğini, mahkemece eksik ve yetersiz incelmeyle karar verildiğini, yemin delilinin değerlendirilmediğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının kira sözleşme tarihi itibariyle taşınmazı pay ve paydaş çoğunluğunu sağlayan diğer paydaşlardan kiraladığı, ispat yükü kendisine düşen taraf iddia/savunmasını yasal delillerle kanıtladığı takdirde karşı tarafın yemin teklif hakkı bulunmadığı, 5 yıl olarak kararlaştırılan kira süresinin dava tarihinden önce 01.05.2019 tarihi itibariyle dolmakta ise de 6098 sayılı TBK’nin 347/1 nci maddesi uyarınca bir yıl uzatılmış sayılması nedeniyle dava tarihi itibariyle kira sözleşmesinin halen ayakta bulunduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili duruşmalı olarak temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebepleriyle hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

17.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18828, Karar No: 2014/14710, Tarih: 08.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/18828 E.  ,  2014/14710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/04/2014

NUMARASI : 2010/1222-2014/163

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında .... Mahallesi çalışma alanında bulunan dava konusu 28197 ada 3 parsel sayılı 760.66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve R.. D..'in fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak arsa vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı A.. U.., taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine, taşınmazın taşlık, çalılık, kayalık vasfında olup devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, kullanımın bulunmadığını kullanım şerhinin iptali gerektiğini iddia ederek davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının davasının reddine, müdahil Hazinenin davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazın ham toprak vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesine, taşınmazın 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve kullanımsız olduğu şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı R.. D.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Müdahil davacı Hazine, 20.2.2014 havale tarihli dilekçesi ile, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı ve davalının kullanımlarının bulunmadığını belirterek, kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhinin iptali istemiyle davaya katılmıştır. 26.04.2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 2. bendi, "Hazine tarafından kişiler aleyhine açılan davaların durdurulacağı" hükmünü içermektedir. Mahkemece anılan Yasa maddesi uyarınca işlem yapılmasının düşünülmemesi isabetsizdir. Hal böyle olunca mahkemece, müdahil Hazine'nin davasının durdurulmasına, taşınmazın mülkiyetine ilişkin bir dava bulunmadığından, çekişmeli taşınmazın davalı adına zilyetlik şerhi korunmak suretiyle tespit gibi Hazine adına tapuya tescili için kadastro tutanağının Tapu Müdürlüğüne gönderilmesine; tapu kaydına, taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde yer alan kullanıcı şerhine yönelik olarak Hazine tarafından açılmış bir dava bulunduğu ve bu davanın 6292 sayılı Yasa'nın 9. maddesi uyarınca durdurulduğu şerhinin yazılmasına karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan şekilde hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Davalı R.. D.. vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.