muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6176, Karar No: 2011/5313, Tarih: 18.11.2011

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı, davacının altı aylık kıdeminin bulunup bulunmadığı ve dolayısıyla iş güvencesi hükümleri kapsamına girip girmediği ve asıl işveren  Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM-' nün davaya dahil edilmesi gerekip gerekmediği   hususları  uyuşmazlık konusudur.

1-Alt işveren işçisi tarafından, feshin geçersizliğine karar verilmesi istemiyle yalnızca alt işveren hakkında veya geçersizlik yahut muvazaa iddiasıyla sadece asıl işveren aleyhine açılan davalarda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayandığının belirlenmesine bağlı olarak, davalı olarak gösterilen kişinin işçinin gerçek işvereni olmadığının belirlenmesi halinde taraf sıfatı sorunu ortaya çıkmaktadır. Davanın taraf sıfatı yokluğu nedeni ile reddedilmesi halinde, gerçek işverene karşı açılacak davada işçi, çoğunlukla, işe iade davaları için öngörülen bir aylık dava açma süresini kaçırma tehlikesi ile karşılaşmaktadır. Böyle bir sonuç işçiyi mağdur edeceği gibi, bir aylık süre geçmemişse yeni bir dava açılmasını gerektirmesi nedeni ile usul ekonomisine de uygun düşmez. Gerek daha önce işe iade davalarına bakan Yargıtay 9. Hukuk Dairesince ve gerek Dairemiz tarafından davacının temsilcide yanıldığı veya taraf sıfatında maddi hataya düştüğü kabul edilmek suretiyle taraf değişikliği konusunda mülga 1086 sayılı HMK’nun katı kuralları aşılarak sorun çözülmeye çalışılmıştır.

Ne var ki, işe iade davası asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açıldığında asıl işveren hakkında taraf sıfatı yokluğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmezken, sadece asıl işveren hakkında dava açılmışsa taraf sıfatının bulunmadığı ve taraf sıfatında yanılgı olduğunun kabulüne karar verilmesi sözü edilen çözümün çelişkisi olarak dikkat çekmiştir.

Öte yandan, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanunun 124. maddesinde kabul edilebilir yanılgıya dayanan iradi taraf değişikliği taleplerinin mahkemece kabul edilmesi yönünde düzenleme yapılmıştır. Ancak sözü edilen düzenlemede taraf değişikliğinin talep şartına bağlanması karşısında, hâkim tarafından bu hususta taraflara hatırlatmada bulunulması mümkün değildir. Bu nedenle talep olmadığı halde, taraf sıfatında maddi hataya düşüldüğünden söz edilmek suretiyle mahkeme kararının bozulmasına yönelik uygulamaya devam edilmesinin, kanunun belirtilen açık düzenlemesi karşısında, mümkün olmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, Dairemizde yukarıda belirtilen içtihadın yeniden gözden geçirilerek değerlendirilmesi ihtiyacı doğmuştur.

Hal böyle olunca, Dairemizde yukarıda belirtilen içtihadın yeniden gözden geçirilerek değerlendirilmesi ihtiyacı doğmuştur.

Mahkemece verilecek hükmün etkisi bakımından mecburi dava arkadaşlığı, maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ve şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı olarak ikiye ayrılmaktadır. Maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı, maddi hukuka göre bir hakkın birden fazla kimse tarafından birlikte kullanılması veya birden fazla kimseye karşı birlikte ileri sürülmesi ve tamamı hakkında tek hüküm verilmesi zorunlu hallerde söz konusu olur (6100 sayılı HMK.m.59). Şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ise, kanunun özel hükümleri ve davanın niteliğinden kaynaklanan, birden fazla kişiye karşı dava açılmasının ve yürütülmesinin zorunlu olduğu hallerde oluşan dava arkadaşlığına denir. (PEKCANITEZ Hakan/ATALAY Oğuz/ÖZEKES Muhammet, Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, Ankara 2011, s.223). Şekli dava arkadaşlığı, gerçeğin tam olarak ortaya çıkarılması ve taraflar arasındaki ilişkinin doğru karara bağlanmasını sağlamak için kabul edilmiştir. Bu durumda, dava konusu hukuki ilişki hakkında bütün dava arkadaşlarına yönelik tek ve aynı doğrultuda bir karar verme zorunluluğu yoktur. Ayrıca dava arkadaşlarının yaptıkları usulî işlemler birbirinden bağımsızdır.

4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarına göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olup olmadığı veya muvazaaya dayanıp dayanmadığına yönelik re’sen yapılması gereken yargısal denetim, ilişkinin taraflarının, yani asıl işveren ve alt işverenin davada yer almalarını ve kendi hukuklarını koruyacak açıklama ve ispat haklarını zorunlu kılmaktadır. Aksince bir düşünce Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesinde öngörülen hukuki dinlenilme hakkına aykırılık teşkil eder. Buna göre, işe iade davalarına özgü olarak, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin söz konusu olduğu davalarda, davalı taraf yönünden bir çeşit şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığının mevcut olduğu kabul edilmelidir.

Görüldüğü üzere, bu çözüm tarzı hem işçi hem de işveren yönünde hukuka uygun maddî ve usûlî bakımdan her iki tarafın haklarını korumasını sağlayan bir çözümdür.

Böyle olunca, işe iade davasının yalnızca asıl işveren Veya alt işveren aleyhine açılması durumunda, mahkemece, dava hemen reddedilmemeli, davalı olarak gösterilmeyen asıl işveren veya alt işverene davanın teşmili için davacı tarafa süre verilmeli, verilen süre içinde, diğer dava arkadaşına teşmil edilirse davaya devam edilmeli, aksi halde dava sıfat yokluğundan reddedilmelidir.

Böyle olunca, işe iade davasının yalnızca asıl işveren Veya alt işveren aleyhine açılması durumunda, mahkemece, dava hemen reddedilmemeli, davalı olarak gösterilmeyen asıl işveren veya alt işverene davanın teşmili için davacı tarafa süre verilmeli, verilen süre içinde, diğer dava arkadaşına teşmil edilirse davaya devam edilmeli, aksi halde dava sıfat yokluğundan reddedilmelidir.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına yönelik olarak yapılacak inceleme sonucunda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayanması nedeni ile feshin geçersizliğine yönelik karar gerçek işveren hakkında kurulmalı, geçersiz veya muvazaaya dayalı ilişkinin diğer tarafı hakkında sıfat yokluğu davanın reddine karar verilmelidir. Ancak, HMK’nın 327.maddesinin ikinci fıkrası uyarınca taraf sıfatı olmadığı halde, davacıyı, davalı sıfatı kendisine aitmiş gibi yanıltarak kendisine karşı dava açılmasına sebebiyet verdiği için, davanın sıfat yokluğu nedeni ile hakkındaki davanın reddine karar verilen taraf lehine vekâlet ücreti takdir edilmemelidir.

Somut olayda davalı işveren ile dava dışı Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM- arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisinin mevcut olduğu ileri sürüldüğüne göre davalı olarak gösterilmeyen Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM-'e davanın teşmil edilmesi için davacıya süre verilerek, verilen süre içinde davacı tarafından bu dava arkadaşına davanın teşmil edilmesi halinde işin esasına yönelik inceleme yapılması, davanın bu dava arkadaşına teşmil edilmemesi halinde ise davanın sıfat yokluğundan reddine karar verilmesi gerekir yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümleri kapsamına girmek için en az altı aylık kıdeme sahip olmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre altı aylık süre aynı işverenin bir veya değişik işyerlerinde geçen süre birleştirilerek hesaplanır. Sözü edilen maddenin ikinci fıkrasına göre altı aylık kıdemin hesaplanmasında aynı Kanunun 66’ncı maddesindeki süreler dikkate alınır. Altı aylık kıdem şartını öngören hüküm nispi emredici olduğundan, daha az kıdem şartını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Altı aylık kıdem işçinin fiilen çalışmaya başladığı tarih ile fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih arasında geçen süreye göre belirlenir.

Altı aylık kıdem işçinin fiilen çalışmaya başladığı tarih ile fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih arasında geçen süreye göre belirlenir.

Somut olayda, davacının 03.06.2010-30.11.2010 tarihleri arasında davalı işverenin işçisi olarak çalıştığı çalışma süresinin halihazırda altı aydan az olduğu, altı aylık kıdem şartının oluşup oluşmadığı yönünden fesih bildiriminin davacıya hangi tarihte tebliğ edildiğinin ve  davacının Sosyal Güvenlik Kurumu Hizmet cetvelinde  görülen  02.06.2010 tarihinde biten başka işyeri çalışmasının, davalı işverene ait  işyerinde veya üst işveren Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM'e ait işyerinde veya Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM-'e ait işlerle ilgili  ihale alan başka bir işverene ait işyerinde geçip geçmediğinin araştırılmadığı anlaşılmış olup eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına 18.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3290, Karar No: 2013/4565, Tarih: 01.07.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3290 E.  ,  2013/4565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı kooperatif üyesi bulunan dava dışı... isimli kişinin noterde düzenlenen devir sözleşmesiyle davalı kooperatifteki ortaklık payını satarak müvekkiline devrettiğini, bu devrin kooperatife bildirilerek müvekkilinin ortaklığa kabulünün yapılmasının talep edildiğini, fakat yönetim kurulu başkanın mevzuata aykırı bir şekilde ....000,00 TL bağış yapılması gerektiğinin söylenmesi üzerine noterden ihtar çekilerek ortaklık işlemlerini yapılmasının istendiğini, bunu üzerine bağış istemi ....000,00 TL’ye çıkartılarak ortaklığa kabulden kaçınıldığını ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunun tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere mahrum kalınan kazanç için ....000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talebin ıslahla artırılan kısmının zamanaşımına uğradığını, müvekkili kooperatifin anasözleşmesinin .... maddesinde üyelik için öngörülen şartlara davacının haiz olmadığını, özellikle davacının taşımacılığa uygun aracının olmadığı gibi taşımacılık işiyle iştigal etmediği, talebin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, talebin ıslahla artırılan kısmının zamanaşımına uğradığını, müvekkili kooperatifin anasözleşmesinin .... maddesinde üyelik için öngörülen şartlara davacının haiz olmadığını, özellikle davacının taşımacılığa uygun aracının olmadığı gibi taşımacılık işiyle iştigal etmediği, talebin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; davacının kooperatif ortağı dava dışı ...’dan ....102001 tarihinde ortaklık hakkını devir aldığı ve ........2001 tarihli ihtarnameyi göndererek kooperatife ortak olarak kabulünü talep ettiği, 818 sayılı BK’nın 126/.... maddesi uyarınca kooperatif ile ortaklığı arasındaki uyuşmazlıkların bu maddede öngörülen ... yıllık zaman aşımına tabii olduğu, dava tarihi itibariyle ... yıllık zaman aşımının dolduğu gerekçesiyle, davanın zaman aşımı nedeniyle reddine karar dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ... Yüksek .... Hukuk Dairesi’nin 2009/3901 Esas, 2010/9985 Karar sayılı ve ........2010 tarihli ilamıyla, somut olayda davacının, ........2001 tarihinde düzenlenen noter devir senedi ile kooperatif ortaklığını devir aldığını ileri sürerek ortak olduğunun tespitine karar verilmesini istediği, bu durumda davacının istemi mülkiyet hakkına dayalı olup, tespit talebi açısından zamanaşımı süresinin işletilmesinin mümkün olmadığı devir işleminin kooperatif tarafından benimsenmemiş olması da zamanaşımı süresinin başlatılması sonucunu doğurmayacağı gibi devir olgusunun kooperatife bildirilmesi için de 818 sayılı BK’nun 126/.... maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin işletilmesi doğru olmadığı, ayrıca, davacının tazminat isteminin dava tarihinden geriye dönük olarak beş yıllık süre için zamanaşımına uğramayacağının da tabii olduğu, bu nedenle davalının zamanaşımı def’i ret edilerek uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddinin doğru olmadığı, bu durumda mahkemece, davacının tazminat istemine ve üyeliğin tespitine ilişkin delilleri toplanıp gerekli inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği belirtilerek karar bozulmuş; bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının taleplerinde haklı olduğu gerekçesiyle, davacının kooperatif ortağı olduğunun tespitine, maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile ....796,48TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

...) Dava, davacının davalı motorlu taşıyıcılar kooperatifinin ortağı olduğunun tespiti ve ortaklık haklarının kullandırılmaması nedeniyle mahrum kalınan kazancın tazmini istemlerine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

...) Dava, davacının davalı motorlu taşıyıcılar kooperatifinin ortağı olduğunun tespiti ve ortaklık haklarının kullandırılmaması nedeniyle mahrum kalınan kazancın tazmini istemlerine ilişkindir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun .... maddesinde kooperatiflerin "değişir ortaklı ve değişir sermayeli teşekküller" olduğu belirtilmiş olmakla, Türk hukuku açısından kooperatiflerde "açık kapı ilkesi" benimsenmiş bulunmaktadır. Kooperatif anasözleşmelerinde üye olacak gerçek veya tüzel kişiler için özel nitelikte koşullar konulabilir, kooperatif yetkili organlarının anasözleşmede yer alan koşulları gerçekleştirmeyen kimselerin; kooperatife alınmasında kişisel ve objektif nitelikte haklı nedenlerle, sakıncalı gördükleri kişileri üyeliğe kabul etmemek yetkisi vardır. Mahkemece davacının anasözleşmenin .... maddesindeki şartları haiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan inceleme hükmü kurmaya yeterli değildir. Mahkemece davacının davalı kooperatif anasözleşmesinin .... maddesinde; "altı bent" halinde öngörülmüş ortaklık koşullarını taşıyıp taşımadığı, ilgili resmi makamlardan ve zabıta aracılığıyla araştırılmalı, yapılacak bilirkişi incelmesiyle tespit edilmelidir.

Davacının, tazminat taleplerinin incelenebilmesi için de, kooperatifçe belirlenen şartlara uygun aracının bulunması ve çalıştırılmadığı süre içerisinde başka bir işte çalışmayarak zarara uğradığı iddiasının ispatlanması gerekir.

Bu durumda mahkemece, yukarıdaki üyelikle ilgili ilkeler de gözetilerek davacının kendine ait aracının bulunup bulunmadığı hususu araştırılarak, taşıma konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla, davalı kooperatifin kayıtları üzerinde inceleme yapılıp, kooperatif hattında çalışan bir ortağın ortalama kazancının belirlenmesi, belirlenen miktardan masrafların ve amortisman giderlerinin düşülmesi, davacının çalışmadığını iddia ettiği süre içinde başka bir işte çalışarak elde etmesi muhtemel gelirlerin gözetilmesi yoluyla yapılacak inceleme ve araştırma sonucunda, gelirin somut verilerle belirlenememesi halinde 818 sayılı BK’nun 42 vd. ( 6100 sayılı TBK’nın 50 vd. ) maddelerinden yararlanılarak davacının gerçek zararının belirlenmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca dava dilekçesi ile talep edilmiş ....000,00 TL’yi aşan ve hüküm altına alınan kısım için bir önceki bozma ilamında belirtildiği üzere ... yıllık zamanaşımı hususunda hesap bilirkişisinden ek rapor alınması, belirtilen kısmın zamanaşımına uğramadığı tespit edilirse bu kısma ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır.

...) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Ayrıca dava dilekçesi ile talep edilmiş ....000,00 TL’yi aşan ve hüküm altına alınan kısım için bir önceki bozma ilamında belirtildiği üzere ... yıllık zamanaşımı hususunda hesap bilirkişisinden ek rapor alınması, belirtilen kısmın zamanaşımına uğramadığı tespit edilirse bu kısma ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır.

...) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20892, Karar No: 2014/12957, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20892 E.  ,  2014/12957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/72-2013/600

Davacı, Kurumun 21/10/2008-20/11/2010 ve 19/10/2008-18/11/2010 tarihleri arasında ödenen aylıkların iptaline ve yersiz karne kullanımı sebebi ile oluşan tedavi giderlerinin iadesine ilişkin Kurum zararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile davacının davalı kuruma ödenen aylıklar ve tedavi giderleri nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, 19/02/2000 kesinleşme tarihli ilam ile eski eşinden boşandığı, 29/09/2010 tarihinde ise boşandığı eşi ile yeniden evlendiği, davacıya boşanma sonrası yaptığı başvuru sonucunda davalı kurum tarafından ölen anne ve babasından dolayı ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmış, davalı Kurum tarafından davacının eski eşi ile yeniden evlenmesi üzerine re'sen başlatılan tahkikat sonucu düzenlenen 20/01/2012 tarihli kontrol memuru raporuna göre, davacının ve yeniden evlendiği eşinin kayıtlardaki yerleşim yeri olan O.Mah. O.Cad. No:8-96/20 B. İzmir adresinde yapılan araştırmada, davacının alınan beyanında, eski eşinden 2001 yılında boşandığını, 2010 yılından yeniden evlendiklerini, boşanma sonrası kendisinin Menemen'e oturan kız kardeşinin yanına yerleştiğini, ancak ara sıra eve giderek çocuklarının yemekleri ve temizlikleri ile ilgilendiğini, akşamları bu evde hiç kalmadığını, 2-3 sene önce eski eşinin içkiyi bırakması üzerine yeniden evlendiklerini, ayrıldıklarını komşulara hiç söylemediklerini bildirmiş; davacının yeniden evlendiği eşi Savaş de benzer şekilde beyanda bulunmuş olup,

komşu S. B.'ın, eşinin iki yıldır belirtilen adreste apartman yöneticisi olduğunu, davacı ve eşinin 5 yıldır 20 numaralı yan dairede iki çocukları ile birlikte ikamet ettiklerini; aynı apartmanda 17 nolu dairede oturan A.. A..'un ise 20-22 yıldır bu adreste oturduğunu, davacı ve eşinin 10 yıldan fazla süredir 20 numaralı dairede birlikte yaşadıklarını beyan ettikleri görülmüş, medulla sisteminde yapılan incelemede, davacı ve eşinin boşandıkları dönemde 2009 yılı 3 ve 4. aylarında hizmet aldıkları sağlık birimlerinin çakıştığı tespit edilmiştir. Mahkeme huzurunda dinlenen davacı tanığı S. Beyazıt haklı nedene dayanmaksızın beyanını değiştirerek, davacı ve boşandığı eşinin boşanma sonrası birlikte yaşadıklarını görmediğini bildirmiş olup; davacı tanığı A.. A.. ise tevilli beyanında, davacı ve eşinin 20 nolu daireye birlikte girip çıktıklarını, davacının bu adresten başka adrese gittiğini görmediğini ifade etmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, kontrol memuru raporunda beyanına başvurulan kişilerin davacı ve eşinin boşanıp yeniden evlendiklerinden haberdar olmamaları, komşular A.. A.. ve S. B.'ın açıkça davacı ve eşinin uzun süredir belirtilen adreste çocukları ile birlikte yaşadıklarını beyan etmeleri, medulla sisteminde davacı ve eski eşinin boşandıkları dönemde 2009 yılı 3 ve 4. aylarında aynı sağlık birimlerinden hizmet aldıklarının tespit edilmesi, tanık S.B.ın haklı nedene dayanmaksızın değiştirdiği anlaşılan beyanının hükme esas alınamayacağı hususları ile davacı ve eski eşinin yeniden evlenmelerinin fiilen birlikte yaşamın varlığına ilişkin kuvvetli delil niteliğinde olması hususu birlikte göz önüne alındığında; davacı ve eski eşinin, boşanma sonrasında da birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup, 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddi gerekirken mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.