muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/384, Karar No: 2023/9614, Tarih: 05.12.2023

2.5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların savunmaları olduğu ve sanıkların savunmalarının 24.03.2015 tarihinde alındığı, bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıkların katılan ...'u, katılan ...'nin jandarmayı araması, jandarmanın da sanıklara ulaşması üzerine bıraktıkları anlaşılmakla sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 110 uncu maddesi hükümleri gereğince indirim yapılmamasında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden tebliğnamedeki bozma istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamı, katılan ...'un aşamalardaki istikrarlı beyanları, olay ve olgular bölümünün ikinci bendinde belirtilen belge içeriği ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların davaya konu eylemi gerçekleştirdiklerine ilişkin İlk Derece Mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığına, katılanların her aşamada değişen beyanlarına göre haklarında mahkûmiyet hükümleri kurulduğuna, görgüye dayalı bilgileri olan bir kısım tanıkların beyanlarının dikkate alınmadığına, mahkûmiyetlere yeter delil bulunmadığına ve bu cihetle şüpheden sanığın yararlanacağına ilişkin evrensel hukuk ilkesinin bertaraf edildiğine yönelik temyiz talepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Tehdit suçundan kurulan hükümler bakımından;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yusufeli Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler bakımından;

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler bakımından;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yusufeli Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31441, Karar No: 2013/26263, Tarih: 12.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/31441 E.  ,  2013/26263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/228501

MAHKEMESİ : Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2012/624 (E) ve 2013/259 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurumun 23/03/2012 tarihli yazısına göre; kaçak elektrik bedelinin taksitlendirildiği ve ilk beş taksidin ödendiği, ödenen miktarın 2.395 TL olduğu ancak 14/04/2009 tarihli kaçak tüketim tahakkuku tutanağında enerji bedelinin 2.669,77 TL olarak belirtildiği ve sanık tarafından ödenen miktarın enerji bedelini karşılamadığı; bununla birlikte sanığın celse arasında 14/11/2012 tarihli dilekçe ekinde sunduğu ödeme makbuzu fotokopilerine göre kaçak elektrik bedelinin 9 taksidini ödediği ve makbuz fotokopilerine göre ödenen miktarın enerji bedelini karşıladığı anlaşılmakla, böyle bir ödemenin olup olmadığı katılan kurumdan sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17942, Karar No: 2011/1404, Tarih: 17.02.2011

**8. Ceza Dairesi         2008/17942 E.  ,  2011/1404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, suç tarihinde "basına ve kamuoyuna" başlıklı yazıda "... Kürt sorunun çözümü Türkiye ile Kürtlerin demokratik uygar diyaloglarından geçmektedir. Sayın ... üzerinde geliştirilmek istenen tecrit ve izolasyonun hiçbir zaman Türkiye'deki Kürt sorununun çözümüne yardımcı olmayacaktır. ...devlet terörü suçüstü yakalanmıştır..." ibareleri bulunan bildiriyi cadde üzerinde 20-25 kişilik bir gruba okumak suretiyle yasadışı PKK terör örgütü adına suç işleyen kişiye önderlik atfedip yücelttiği, bu itibarla suçu ve suçluyu övme suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 17.2.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D)

KARŞI DÜŞÜNCE: Suç oluşturduğu ileri sürülerek, iddianameye konu edilen sözlerin yer aldığı ve sanık tarafından açıklanan "basına ve kamuoyuna" başlıklı yazının tümüyle, ülkemizin bir bölümünde yaşanan siyasal sorunlara ve Devletçe uygulanan çözüm yollarına yönelik bir eleştiri niteliğinde olduğu, ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı ve bu sebeple de beraat kararının onanması gerektiği kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/4886, Karar No: 2012/1261, Tarih: 28.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/4886 E.  ,  2012/1261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Akmağara Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Bozova Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.02.2011 gün ve 105/45 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki nedenlerine dayanarak bir parça tapusuz taşınmazın müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Diğer davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi yargılama oturumlarına katılmadığı gibi davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüyle teknik bilirkişilerin 26/01/2011 tarihli krokilerinde A harfi ile gösterilen 100.000,00 m2’lik taşınmazın tarla niteliğiyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı üzere, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli değildir. Şöyle ki, dava konusu taşınmaz, 1976 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu gerekçesiyle tespit dışı bırakılan bir yerdir. Mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişilerin beyanlarından anlaşıldığı üzere nizalı yerin, genelde "taşlık" niteliğiyle gösterildiği anlaşılmaktadır. Böyle bir yerin emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli bir hale getirilmesine müteakip, kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi suretiyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri hükümlerine göre kazanılması mümkündür.

Mahallinde yapılan keşifte hazır bulunan jeoloji mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişileri birlikte hazırladıkları raporlarında, dava konusu taşınmazın 6. sınıf arazi olduğunu,toprak örtüsünün 35-40 cm kalınlığında ve % 6-7 eğimli olduğunu, % 10-15 arasında taşlılık problemi bulunduğunu açıkladıktan sonra bu yeri tarım arazisi olarak nitelendirmişlerdir. Bu şekilde jeoloji ve ziraat mühendislerinin raporları kendi içinde çelişkilidir. Çünkü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve bilirkişilerin vasıflandırdığı sınıflandırılmaya göre 6. sınıf arazilerin, taşlılık niteliği ağır basmakta olup, bu tür yerlerin zilyetlikle kazanılabilmesi için imar ihyası; uygun amenajman, gübreleme, yüzey akış kontrolü, tohum aşılaması yapılarak sağlanabilir ve ancak çayır ve mera olarak kullanılabilirler. (Prof. Dr. ..., Toprak Etüd ve Haritalama, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları). Bundan ayrı, davacının davada imar-ihya hukuksal nedenine dayandığı gözönüne alındığında, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları soyut nitelikte olup, olaylara dayalı olarak imar-ihya hususunu açıklamaktan uzaktır.

Her ne kadar kadastro teknisyeni Recep Sürücü ve harita mühendisi ...26.01.2011, jeoloji mühendisi ...ve ziraat mühendisi ... 05.02.2011 tarihli raporlarında dava konusu taşınmaz bölümünün 7195-7196 numaralı 1985 tarihli hava fotoğrafında sınırları oluşmuş tarım arazisi niteliğinde olduğunu bildirmişlerse de, her iki bilirkişinin raporu karar vermeye yeterli görülmemiştir.

Her ne kadar kadastro teknisyeni Recep Sürücü ve harita mühendisi ...26.01.2011, jeoloji mühendisi ...ve ziraat mühendisi ... 05.02.2011 tarihli raporlarında dava konusu taşınmaz bölümünün 7195-7196 numaralı 1985 tarihli hava fotoğrafında sınırları oluşmuş tarım arazisi niteliğinde olduğunu bildirmişlerse de, her iki bilirkişinin raporu karar vermeye yeterli görülmemiştir.

Bu durumda,mahkemece yapılacak iş; dava tarihi olan 2010 tarihine göre 20-30 yıl (1980-1990) öncesine ait iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının bulunup bulunmadığının usulüne uygun ve tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Komutanlığından sorularak getirtilmesi, yapılacak keşifte üniversite öğretim görevlileri arasından 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişisi, kadastro fen bilirkişisi, jeodezi ve fotoğrametri uzmanı harita mühendisinden oluşacak uzman bilirkişi kurulu marifetiyle stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, maddi bulgular ve bilimsel gerekçeler ile taşınmazın sınıfı ve niteliği ile kullanım süresinin, ne zaman kullanmaya başladığının belirlenmesine çalışılması ve belirlenen yerel bilirkişi listesinde yer alan kişiler ile taraf tanıklarının HMK.nun 240, 243 ve 259. (HUMK. m. 258) maddeleri uyarınca davetiye ile keşif yerine çağrılarak, aynı Kanunun 259/2 ve 290/2. (HUMK 259) maddeleri hükümleri uyarınca ve mümkün olduğunca taşınmaz başında yapılacak keşifte dinlenilerek imar-ihyanın başlangıç tarihi, sürdürülüş şekli ve bitiriliş tarihinin sorulup belirlenmesi, beyanları arasında aykırılık çıktığı takdirde aynı Kanunun 261/1. (HUMK 265) maddesi hükmü gözönünde tutularak çelişkinin giderilmesine çalışılması, bundan ayrı nizalı yere komşu 57, 262 ve 263 parsellere revizyon gören sırasıyla Temmuz/1969 tarih, Sıra:6 Cilt:36 Sayfa:89 ve Kasım/1967 tarih, Sıra:1 Cilt:35 Sayfa:36 sayılı tapu kayıtlarının geldi ve gittileri birlikte bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, yukarıda açıklandığı biçimde teknik, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla zemine uygulanması, komşu kayıt ve belgelerin dava konusu tescili istenen yeri ne gösterdikleri üzerinde durulması, teknik bilirkişiye krokisi üzerinde işaret ettirilmesinin sağlanması, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekir. Bu açıklamalar kapsamında değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bunlardan başka, kabule göre de; kural olarak, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14/1. maddesine göre; zilyetliğin bu kanunda yazılı belgelerden birisiyle ispatı yoluna gidilmemesi halinde aynı çalışma alanında zilyetlikle kazanılabilecek miktar sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönümü geçemeyeceği, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu, 5403 sayılı Kanunun 26. maddesi ile Değişik 14/2. maddesi uyarınca sulu ve kuru arazi ayrımının Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununa göre yapılacağı ve bu kapsamda dava dilekçesinde açıkça tescile konu nizalı yerin sulandığının bildirildiği halde, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesine aykırı olarak 40 dönümden fazla yerin davacının adına tesciline karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2768, Karar No: 2024/3555, Tarih: 17.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2768 E.  ,  2024/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/471 E., 2022/359 K.

KARAR DÜZELTME İSTEYEN: Bir Kısım Davalılar vekilleri

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan asıl ve birleşen dosyada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshi ve davacı adına tescili davası sonucunda mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2023/668 Esas, 2024/1483 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı bir kısım davalılar vekillerince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’un 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davalılar harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

alınması gereken karar düzeltme harçları peşin olarak yatırıldığından bır kısım davalılardan yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 2.320,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen bir kısım davalılardan ayrı ayrı alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 17.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14786, Karar No: 2021/10203, Tarih: 07.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/14786 E.  ,  2021/10203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacı ...’nin davasının kabulüne, davacı ... ve arkadaşlarının davasının reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Öncelikle dava konusu taşınmaza komşu 102, 103, 104, 107, 54, 56, 71 ve 72 parsel sayılı taşınmazların onaylı tutanak örnekleri ile varsa dayanağı tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, vergi kayıtlarının Özel İdare Müdürlüğünden, başka davanın konusu olmaları halinde dava dosyalarının ilgili mahkemesinden getirtilmesi, daha sonra yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsel tutanakları ile denetlenmesi, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınması, tespit gününde zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi hükmünde öngörülen kısıtlamalar da dikkate alınarak taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı ...’nin davasının kabulüne, davacı ... ve arkadaşlarının davasının reddine, çekişmeli 168 ada 105 parsel sayılı taşınmazın 08.01.2016 havale tarihli bilirkişi raporunda temyize konu A1(B, C, D, E) harfi ile gösterilen kısmının taşlık-kayalık vasfı ile davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 31,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 27,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 07.10. 2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/696, Karar No: 2016/2223, Tarih: 18.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/696 E.  ,  2016/2223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 16.04.2015

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Gerekçeli karar başlığının, HMK'nın 297. maddesinin b bendinde tanımlanan unsurları taşıması ve “tarafların ve davaya katılanların kimlikleri” yönündeki hükümlerinin kararın yazımında dikkate alınması gerekir. Mahkemece, yargılama aşamasında ölerek kişiliği sona eren sigortalı S.. A..'in karar başlığında davacılar arasında gösterilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Kararın başlığında davacı olarak yazılı ''S.. A..'' sözcüklerinden sonra gelmek üzere “mirasçıları” sözcüğünün yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan E.. S.. ve İ.. S..'den alınmasına, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8717, Karar No: 2023/9522, Tarih: 11.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8717 E.  ,  2023/9522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/52 E., 2023/181 K.

DAVA TARİHİ : 10.08.2018

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 10. Hukuk Dairesince Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 15.06.2010-15.07.2013 döneminde davalıya ait ... plakalı ticari takside şoför olarak çalıştığını, sigorta primlerinin yatırılmadığını, ücretin aylık 2.000 TL olduğunu belirterek bu dönem hizmetin tespitini primlerin davalı tarafça yatırılmasını istemiştir.

II. CEVAP

1-Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacı ile aralarında iş akdi bulunmadığını davacının davalıya ait araçta belirsiz süreli ve haftalık ödemeler şeklinde kiracı olduğunu, TBK kira hükümlerinin uygulanması gerektiğini 2011 yılı ortalarından 2012 yılı başlarına kadar 8-9 ay hasılat kiracısı olarak aracı kiraladığını hizmet akdi olsa bile hak düşürücü sürenin dolduğunu, aracın bağlı olduğu taksi durağından başka araçları da kiraladığını bu sebeple tanıştıklarını, davacının kiraladığı taksilerde geçici olduğunu, gündüz için de araç kiralamak istediğini söylediğini, bu şekilde anlaştıklarını, haftalık 400 TL karşılığı anlaşıldığını, davacının davalının emir ve talimatlarına bağlı olmadığını, gündüz aracı kullandığında gece , gece kiracısına bıraktığını ardından başka bir yerde iş bulduğunu belirterek ilişkiyi sonlandırdığını, 1,5-2 yıl sonra tekrar gelip günün belli saatleri için kiralamak istediğini söylediğini, davacının kendi aracını vermediğini, babası ile görüştüğünü ve onun aracını kiralamasına aracılık ettiğini, daha sonra ilişkinin yine sona erdiğini, hizmet akdinin unsurlarının olayda bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2-Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde; yetki süre husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI