muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/31280, Karar No: 2014/29614, Tarih: 14.10.2014

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemesi ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece, davacının fazla çalışma alacağı ödendiği gerekçesiyle, genel tatil alacağı ise bu günlerde çalıştığını ispat edemediği gerekçesiyle reddedilmişse de bu kabul dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Bilirkişi raporunda bordrolarda fazla çalışma tahakkuklarının bulunduğu ve davacının imzasını içerdiği, banka ekstrelerine göre de bordrolardaki miktarların bankaya yatırıldığı, bu nedenle fazla çalışmaları ödendiği gerekçesiyle hesaplanmamışsa da , ilgili bordrolarda fazla mesai tahakkuklarının bulunmadığı görülmüştür. Y.. A.. şirketine bağlı geçen çalışmalara ilişkin bordrolar da dosyada bulunmamaktadır. Banka hesap ekstresi ise 2008 yılı açısından hiç bir hesap hareketi göstermemektedir. Yine tüm aylar için banka hesap hareketlerindeki tutarlar ile bordrolardaki tutarların birbiriyle örtüşmediği görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle bilirkişi tarafından hiç bir değerlendirmeye tabi tutulmayan araç takip formlarına göre davacının fazla çalışma alacağı ile varsa genel tatil günlerine denk gelen genel tatil çalışmaları tespit edilmeli, ödeme yapılıp yapılmadığı da araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.Eksik inceleme ile fazla çalışma ve genel tatil alacağı taleplerinin reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın , yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA , peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18027, Karar No: 2013/16655, Tarih: 30.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18027 E.  ,  2013/16655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Beldiye Başkanlığı aleyhine 21/07/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, fındık yetiştiriciliği yaptığı taşınmazın olay günü meydana gelen sel baskını sonucu zarar gördüğünü, taşınmazın zarar görmesinde; çöpleri kontrolsüz ve hukuka aykırı bir şekilde dere yatağına döken davalı ... ile dere ıslah çalışmalarını yapmayıp taşkın sulara karşı gerekli önlemi almayan ve çöplerin davalı ... tarafından dere içerisine dökülmesine karşı çıkmayan diğer davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü’nün kusuru olduğunu belirterek uğradığı zararın tazminini istemiştir.

Davalı ... ve Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü birer kamu tüzel kişisidir. Kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Davada ileri sürülüş ve olayın gerçekleşme biçimine göre, davanın anılan davalılara yöneltilmesinin nedeni de hizmet kusurudur. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m.2) Mahkemece, her iki davalı yönünden de yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan Bulancak Belediye Başkanlığından peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15667, Karar No: 2023/1254, Tarih: 13.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/15667 E.  ,  2023/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/357 E., 2015/952 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, suça konu eşyaların müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mut 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/357 Esas, 2015/952 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve aynı Kanun'un 51 nci maddesi uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça konu yerde bulunan meyve ağaçlarının yine anılan Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.01.2021 tarihli ve 2016/146606 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz Sebepleri;

1.Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenmemesi gerektiğine,

2.Eksik değerlendirme sonucu karar verildiğine,

3.Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.03.04.2015 tarihinde orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontroller esnasında orman arazisi içerisinde örtü temizliği yapılıp, 71 adet kayısı fidanı dikilerek fidanların dibine damlama hortumu çekildiği ve işgal edilen alanında tel çitle çevrildiği görülmüştür.

2.Sanık ...'nin aşamalardaki savunmasında, suça konu yerin atalarından kaldığını, 100 yıldan beri kullandıklarını, tarım arazisi olarak bildiğini, orman olmadığını, orman olarak bilseydi satın alıp kullanmayacağını beyan etmiştir.

3.Temyiz incelemesine konu dava dosyasında mahkemece 06.11.2015 tarihinde fen ve orman bilirkişileri marifetiyle mahallinde keşif yapıldığı, fen bilirkişi raporunda işgal edilen alanın 2.933 m2 olduğunun belirtildiği, orman bilirkişi raporunda da suça konu yerin 07.12.2009 tarihinde kesinleşmiş kadastrosunun bulunduğu ve orman sayılan yerlerden olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

4.Suça konu yerde yapılan ve tutanak tanığının da dinlenildiği keşif tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

4.Suça konu yerde yapılan ve tutanak tanığının da dinlenildiği keşif tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde; "sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması" ve (b) bendinde; "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması" koşulları getirilmiş olmakla, sabıkasız olan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinde

düzenlenen hapis cezasının ertelenmesi müessesesine objektif koşullar yönünden engel hallinin bulunmaması ve dosyaya yansıyan olumsuz bir kişiliği tespit edilememesi nedeniyle hapis cezasının ertelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mut 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/357 Esas, 2015/952 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1636, Karar No: 2007/1538, Tarih: 02.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1636 E.  ,  2007/1538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...'ın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/1. maddesi gereğince 10 gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair, Tekirdağ İcra Mahkemesinin 11.5.2006 tarihli ve 2006/1468-1798 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1- Dosya kapsamına göre, sanığa ödeme emrinin 24.5.2005 tarihinde tebliğini müteakip, suç tarihinin 1.6.2005 olup, müşteki vekilinin 27.7.2005 tarihinde haciz talebinde bulunduğu sırada suçun işlenmiş olduğunun öğrenilmesi karşısında, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun "şikayet süresi" başlıklı 347. maddesindeki "Bu bapta yer alan fiillerden dolayı şikayet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren 3 ay ve herhalde fiilin işlendiği tarihten itibaren 1 yıl geçmekle düşer" şeklindeki düzenlemeye nazaran, suçun işlendiğinin öğrenildiği 27.7.2005 tarihi ile şikayet dilekçesinin verildiği 27.2.2006 tarihi arasında 3 aydan fazla sürenin geçtiği cihetle, sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

2- 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337. maddesindeki yaptırım, disiplin hapsi olarak belirlenmiş isede, aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5349 sayılı Kanunla değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, "kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür" şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı Kanun'un 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 27.3.2007 gün ve 16794 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 10.4.2007 gün ve K.Y.B.2007/66735 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, borçlu sanık hakkında Tekirdağ İcra Müdürlüğünün 2005/5062 esas sayılı dosyası ile yapılan takipte ödeme emrinin 24.5.2005 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilip suçun 1.6.2005 tarihinde oluştuğu müştekinin icra dosyası üzerinden yaptığı 27.7.2005 tarihli haciz talebiyle suçu öğrenmesine karşın 27.2.2006 gününde şikayette bulunduğu anlaşılmıştır.

./..

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, borçlu sanık hakkında Tekirdağ İcra Müdürlüğünün 2005/5062 esas sayılı dosyası ile yapılan takipte ödeme emrinin 24.5.2005 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilip suçun 1.6.2005 tarihinde oluştuğu müştekinin icra dosyası üzerinden yaptığı 27.7.2005 tarihli haciz talebiyle suçu öğrenmesine karşın 27.2.2006 gününde şikayette bulunduğu anlaşılmıştır.

./..

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 5358 sayılı Kanun'la değişik 347. maddesinde şikayet hakkının fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşeceğinin öngörülmüş olması karşısında, suçun işlendiğinin öğrenildiği tarih ile şikayet tarihi arasında üç aylık sürenin geçmiş olduğu gözetilmeden İİK'nun 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Şikayet hakkının düşürülmesi kararı davayı esastan çözümleyen bir karar olması nedeniyle Tebliğnamenin (2) numarası altındaki istemin tartışılmasında hukuki yarar görülmemiştir.

Bu nedenle Yargıtay C. Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname kısmen yerinde görülmekle Tekirdağ İcra Mahkemesinin 11.5.2006 gün ve 2006/1468-1798 sayılı kararının, 5271 sayılı CMY'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY'nın 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ... hakkında açılan davada 5358 sayılı Kanun'la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesi uyarınca müştekinin şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE, hükümlü hakkındaki cezanın çektirilmemesine dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 2.5.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22400, Karar No: 2018/10006, Tarih: 27.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/22400 E.  ,  2018/10006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı ve Katılma Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde davalı adına edinilen taşınmazlar nedeniyle 5.000,00 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 12.02.2014 tarihli dilekçesi ile talep miktarını artırarak toplam 5.728,00 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kısa kararda; ''Davanın kabulü ile, 5000 TL'nin 15/07/2011 tarihinden itibaren 728,52 TL'nin 12/02/2014 tarihi itibariyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine''; hüküm fıkrasında ise "Davanın kabulü ile, 4686,02 TL'nin 15/07/2011 tarihinden itibaren 1042,50 TL'nin 25/03/2014 tarihi itibariyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine,'' şeklinde karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Görüldüğü üzere; kısa kararla gerekçeli karar arasında aykırılık oluşturulmuştur.

6100 sayılı HMK'nun 298/2. maddesine göre, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki uyumsuzluk mahkemelere olan güveni sarsar. Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karardır. Gerekçeli karar ile kısa kararın uyumlu olması gerekir. Bu konuya ilişkin 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; “1-Kısa kararla gerekçeli kararın aykırı olması bozma nedenidir. 2-Yerel mahkeme bozmadan sonra önceki kısa karara bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verebilir.” denilmiştir. Hüküm, bu nedenle HMK'nın 298/2. maddesine, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak tesis edilmiştir. Mahkemece yapılacak iş, HMK. 294, 297 ve 298. maddelerine uygun şekilde, yukarıda açıklanan uyumsuzluk ve çelişkiyi giderecek şekilde, davanın esası hakkında yeniden bir karar vermekten ibarettir. Hükmün açıklanan bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve HUMK'nın 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine peşin harcın istek halinde temyiz eden iadesine, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5081, Karar No: 2024/7483, Tarih: 23.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5081 E.  ,  2024/7483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/677 Esas, 2023/635 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/206 E., 2021/89 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin “x ...”, "...", "x ...", "x +şekil" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2019/47202 sayılı “X ...+şekil” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı Kuruma başvurduğunu, başvuruya müvekkilince yapılan itirazın davalı Kurum tarafından nihai olarak reddedildiğini, X harfinin tek başına herhangi bir anlam ifade etmeyen ve Türk Alfabesi’nde de mevcut olmayan bir harf olduğunu, kaldı ki müvekkili markalarının tanınmış olduklarını ve bu nedenle tüm sınıflarda korunmalarının gerektiğini, müvekkilinin ... markası adı altında kullandığı diğer logoları da gözetildiğinde davalı başvurusundaki kötü niyetinin açıkça görüleceğini, müvekkilinin kullandığı "X" şeklinin rengini dahi değiştirmeden tescil ettirmek isteyen davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek dava YİDK kararının iptaline ve markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, "x" harfinin herkesin kullanımına açık, tek başına ayırt edici niteliği bulunmayan, oldukça genel geçer ve sıradan bir ibare olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, başvuru kapsamındaki 25, 35. sınıftaki mal ve hizmetlerin itiraza dayanak markaların kapsamlarındaki mal ve hizmetlerle aynı/benzer oldukları, dava konusu başvuruda, davacının markalarındaki kırmızı, siyah ve turuncu renklerin tercih edildiği, davacıya ait markaların asli unsurunun dilimizde bulunmayan X harfi olduğu, markanın anlamsal, işitsel ve görsel incelemesi neticesinde davalının x-hall markasında da bulunan X harfi bakımından benzerlik bulunduğu, markalarda kullanılan renkler de dikkate alındığında siyah-kırmızı renk kombinasyonunun yüksek oranda benzerlik doğurduğu, markaların tüketici nezdinde davacı tarafından oluşturulan seri markalar izlenimi yaratabileceği, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu başvurunun beyaz zemin üzerine turuncu tonlarda yazılmış "x hall" ibareleri ile "hall" ibaresinin altına siyah renkle yazılan "collection" ibaresinden oluştuğu, davacının itirazına mesnet markaların ise "...", "X ..." ve "X" ibareli olduğu, taraf markalarında yalnızca "X" harfinin ortak olarak kullanıldığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 03.10.2019 tarih, 2018/1201 E., 2019/6166 K. sayılı ilamında da işaret edildiği üzere davacının anılan markaları ile dava konusu başvuru arasındaki benzerliğin "x" harfinden kaynaklandığı, harflerin ise kimsenin tekeline bırakılamayacağı ve esasen tek başına tescillerinin de mümkün olmadığı, ancak tescil öncesi yoğun kullanım ve tanıtım sonucu ayırt edici hale getirilmiş ya da bir takım renk ve şekil unsurları ile birlikte tek başına harflerin tescilinin mümkün bulunduğu, bu halde de harf markalarının ayırt edici niteliklerinin düşük olacağı ve başkalarının da aynı harfi değişik renk ve şekil unsurları ile birlikte marka olarak tescil ettirebilecekleri, somut olayda da taraf markalarında ortak olarak kullanılan "X" harflerinin düzenleme biçimlerinin, biçimlendirme, kaligrafi ve yönlendirme itibariyle tamamen farklı olduğu, dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, başvuru konusu ibare ile davacının itirazına mesnet markaları arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığı, işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsurun da dava konusu başvuruda yer almadığı, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava,YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 23.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.