muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11187, Karar No: 2024/5657, Tarih: 06.05.2024

4. Tanıklar İ.Ş. ve A.K.D.'nin beyanlarının dosya içerisinde mevcut olduğu görülmüştür.

5. Mağdur ...'deki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğine dair adli rapor dosya içerisinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuklar Müdafiilerinin Temyiz İstemi Yönünden

Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma, başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır. 5237 sayılı Kanun'un 148 nci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçunun ... şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 149 ncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Zilyedin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla olduğu yerden alınması hırsızlık suçunu oluşturur.

Yağma suçu, hırsızlığın zor kullanılmak suretiyle gerçekleştirilme halidir.

Cebir veya tehdit, ''yaşam ..., vücut dokunulmazlığı, cinsel dokunulmazlık ve malvarlığı ...'' şeklindeki hukuki değerlere yönelik olmalıdır.

Yağma icrai kuvvetle işlenebilen bir suç tipidir. Kullanılan cebir ve tehdidin, kişinin malı teslim etmeye veya alınmasına ses çıkarmamasına elverişli olması gerekir.

Cebir-şiddet, mağduru, men ederek ve zorlayarak, failin istediği davranışa sokacak fiillerdir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Mağdurların aşamalardaki tutarlı beyanı, tanık beyanı, adli rapor ve suça sürüklenen çocukların kısmi ikrarı karşısında, suçun kesin delillerle suça sürüklenen çocuklar tarafından Olay ve Olgular bölümünün 1 numaralı paragrafında belirtildiği şekilde işlendiğinin saptandığı, nitelikli yağmaya teşebbüs suçunun unsurlarının oluştuğu belirlendiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Ancak;

Suça sürüklenen çocukların mağdur ...'in cüzdanını çekip aldıktan hemen sonra mağdurun direnerek cüzdanını geri aldığı, bu sırada elinden yaralandığı, mağdurun direncinin kırılmadığı ve kesintinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; yağma eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, tamamlanmış olduğu kabul edilerek suça sürüklenen çocuklar hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

B. Ancak;

Suça sürüklenen çocukların mağdur ...'in cüzdanını çekip aldıktan hemen sonra mağdurun direnerek cüzdanını geri aldığı, bu sırada elinden yaralandığı, mağdurun direncinin kırılmadığı ve kesintinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; yağma eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, tamamlanmış olduğu kabul edilerek suça sürüklenen çocuklar hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2020/234 Esas, 2021/760 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma kararının, diğer suça sürüklenen çocuklar ... ... ... ve ...'e 5271 sayılı Kanun'un 306/1 inci maddesi uyarınca sirayetine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17049, Karar No: 2018/9618, Tarih: 25.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17049 E.  ,  2018/9618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların oğlu destek yaya ... davalıların sürücü ve işleteni olduğu aracın asli ve ağır kusurlu olarak neden olduğu trafik kazası neticesinde 05.10.2011 tarihinde vefat ettiğini, davacıların oğullarının ölümüyle büyük bir manevi yıkım yaşadıklarını, ölenin desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi tazminatın ve her bir davacı için 25.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 788,64 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 05/10/2011 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ... yönünden daha önce ödeme yapıldığından maddi tazminat talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-)6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2015 yılı için 2.080,00 TL'dir.

Temyize konu davacı ... için 788,64 TL olarak kabul edilen karar, kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalıların davacı ... lehine hükmedilen maddi tazminata dair temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Davalı ... Topçu vasisinin temyiz itirazlarının incelmesine gelince;

a)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... Topçu vasisinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

b)Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm sebebi ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-)Davalı ... Topçu vasisinin temyiz itirazlarının incelmesine gelince;

a)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... Topçu vasisinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

b)Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm sebebi ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Hakim, manevi tazminata TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesi hükmüne göre, özel durumları göz önünde tutarak adalete uygun olarak hükmeder. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Bu durumda hükmedilen manevi tazminat miktarı, somut olayın özellikleri, kaza tarihi, tarafların kusur durumu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olayın meydana gelmesindeki etkiler gibi hususlar birlikte değerlendirilerek belirlenmelidir. Somut olayda; olayın oluş şekli, kaza tarihi, kusur durumu bir arada değerlendirildiğinde davacılar için hükmedilen manevi tazminat bir miktar fazladır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların davacı ... lehine hükmedilen maddi tazminata dair temyiz dilekçesinin mahkeme hükmünün miktar

itibariyle kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vasisinin sair temyiz itirazlarının reddine,(2-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vasisinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 25/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4978, Karar No: 2024/5281, Tarih: 03.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/4978 E.  ,  2024/5281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/652 E., 2024/655 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzincan Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/1178 E., 2023/1230 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında davacının ekonomik ve sosyal durumuna ait dosyaya yansıyan bilgiler, davacının adli yardım talebin İlk Derece Mahkemesince reddedilmesi, istinaf harcının davacı tarafından yatırılması ile davacının ekonomik ve sosyal durumunda yaşanılan bir değişikliğinde yaşanmaması birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4421, Karar No: 2012/7411, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/4421 E.  ,  2012/7411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması - Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılmış olan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı alacaklı İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasını, kiralananın tahliyesini ve inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, kararın dayandığı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince; Borçlar Kanununun 260.maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilebilmesi için istenen kira parasının muaccel (istenebilir) olması ve bu kira bedelinin verilen otuz (30) günlük sürede ödenmemiş bulunması ve ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kira parası götürülüp ödenmesi gereken borçlardan olduğundan kiralayana götürülüp elden ödenmesi veya gideri kiracıya ait olmak koşuluyla konutta ödemeli olarak PTT kanalıyla gönderilmesi gerekir. Bundan ayrı, sözleşmede özel bir koşul kabul edilmişse bu hususta gözönünde tutulmalıdır. Açıklanan şekilde yapılmayan ödemeler yasal ödeme olarak kabul edilemez. Ancak teamül haline gelmiş bir ödeme şekli varsa bu şekilde yapılan ödemede geçerlidir.

Olayımıza gelince; davacı alacaklı tarafından 25.02.2011 tarihinde başlatılan icra takibi ile aylık 4000 TL den 2011 yılı Mart ve Nisan ayı kirasının tahsili istenmiştir. Ödeme emri, davalıya 02.05.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı, Mart ayı kirasını 04.03.2011 tarihinde Nisan kirasını ise 05.04.2011 tarihinde PTT aracılığı ile göndermiş, Mart kirası 13.05.2011, Nisan kirası ise 10.05.2011 tarihinde 30 günlük ödeme süresi içinde davacı alacaklı tarafından tahsil edilmiştir. Bu durumda temerrüt koşulları oluşmadığından tahliye talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle kararın alacağa ilişkin kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenle kararın tahliyeye ilişkin kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 17.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2491, Karar No: 2015/1815, Tarih: 09.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/2491 E.  ,  2015/1815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ...; ... ve ..... Köyü Tüzel Kişiliğine husumet yönelterek tapu kaydında davalıdır şerhi yazılı ve malik hanesi açık eski 56 (yeni 146 ada 9) parsel sayılı 2.537,49 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Davalı ... çekişmeli taşınmazın malik hanesinin açık olduğunu adına tescil edilmek suretiyle malik hanesinin doldurulması isteminde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın HMK'nın 114/1-g maddesi uyarınca dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafından gider avansı yatırılmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dava, malik hanesi açık olan eski 56 (yeni 146 ada 9) parsel sayılı taşınmazın, zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak zilyet adına tapuya tescili istemine yöneliktir. Dairemizin geri çevirme kararı üzerine yapılan araştırmada çekişmeli taşınmaza ait kadastro tutanak örneği ile 21.05.1965 tarihli komisyon kararı bulunamamış ayrıca taşınmazın hangi mahkemenin hangi esas sayılı dosyasında davalı olduğu belirlenememiş sadece davalı olması nedeniyle tapu kaydının malik hanesinin açık bırakıldığı bildirilmiştir. Dava konusu taşınmaz hakkında tapu kaydı oluşmamış ve halen malik hanesi açık bulunmaktadır. 3402 sayılı Kanun'un 27/1. maddesi hükmüne göre, “mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevi sona erer ve davalara ait dosyalar Kadastro Mahkemesine re’sen devrolunur.” Aynı Kanun'un 26/son maddesi hükmüne göre de; “Kadastro Mahkemesi'nin yetkisi her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlar.” Dava konusu parselin halen malik hanesi boş olup taşınmaz hakkında sicil oluşmadığına, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddesi uyarınca gerçek maliki belirleme görevi ile malik hanesindeki boşluğu doldurma görevi Kadastro Mahkemesine ait olduğuna göre, uyuşmazlık hakkında görevsizlik kararı verilmek suretiyle dava dosyasının görevli ve yetkili Kadastro Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 09.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22974, Karar No: 2013/11309, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22974 E.  ,  2013/11309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ... 'nın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.03.2010 gün ve 2009/20 Esas, 2010/73 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin, sanığa tayin olunan cezanın miktarı nazara alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin olayın üzerinden bir yıl geçmeden alınan, mağdurenin reşit olduğu gözetilerek konusunun uzmanı yetişkin ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı da bulunmayıp, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın evlilik süresinde yaşadığı sıkıntılı durumdan mı yoksa sanığın yargılama konusu eyleminden mi kaynaklandığı hususunu açıkca belirtmeyen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 17.08.2009 tarihli raporuna dayanılarak yazılı şekilde sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6302, Karar No: 2008/6264, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6302 E.  ,  2008/6264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... İlaç Ecza Deposu Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 03.04.2008 gün ve 255-106 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık satım sözleşmesinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17325, Karar No: 2015/2491, Tarih: 25.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17325 E.  ,  2015/2491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/02/2014 tarih ve 2012/98-2014/31 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin davalı ... nezdinde “...” ibareli marka başvurusuna, davacının "Pınar" ibareli tanınmış markasıyla benzer olduğu ve iltibas tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle yaptıkların itirazın nihai olarak ... ... tarafından markaların benzer olmadığı gerekçesiyle reddedildiğini, oysa markaların benzer olup davalının amacının davacı markaların tanınmışlığından haksız kazanç sağlamak olduğunu ileri sürerek ... ... kararının iptali ile markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının itirazına dayanak markalarının "..." ibareli markalar olduğu, ... ibaresinin markaların esas unsuru niteliğini taşıdığı, davalı şirketin markasının ise, "..." ibaresinden oluştuğu, davalı markasındaki "..." ve "..." kelimesinin ürünü nitelediği, ... kelimesinin ise, ... ve ...'in kaynağını belirttiği, ancak, bu kaynak gerçek bir kaynak olmayıp, bolluk, süreklilik, saflık ve doğallık göstergesi olarak fantezi bir kavram olarak kullanıldığı, davalı markasında ... kavramı öne çıkan ve üzerine vurgu yapılan temel kavram olduğu, ... ve ... kavramlarının, markanın ilişkin olduğu ürünlerden uzak ve marka olarak kuvvetli ayırt edici niteliğe sahip kelimeler olmadığı gibi, sözü edilen kelimelerin, marka bütünündeki "..." kavramı üzerindeki vurgu ve dikkat çekiciliği azaltan ya da farklılaştıran kelimeler olmadığı, ayrıca davacının "..." ibareli markasının tanınmış marka olduğu bu nedenle ayırt ediciliği ve tüketici zihnindeki izinin de kuvvetli olduğu, dolayısıyla, tüketicinin önceden markasal olarak bildiği ve tanıdığı "..." ibaresini gördüğünde, bunu davacı markası ile ilişkilendirmesi ve iltibas ihtimalinin de arttığı, 30. sınıfta yer alan gıda ürünlerinin tüketicilerinin toplumun her kesiminden kişiler olduğu da

dikkate alındığında, taraf markalarını gören ya da duyan ortalama tüketicinin, markaları karıştırması veya markalar veya üretici firmalar arasında bağlantı kurması olasılığı bulunduğu, taraf markalarının aynı/benzer nitelikte bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile ... ... kararının iptali ile davalı şirket adına tescilli "..." markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.