muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8990, Karar No: 2009/10717, Tarih: 25.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/8990 E.  ,  2009/10717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : ... VE ARK.

DAVALILAR : HAZİNE-ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişiler ayrı ayrı dosyalarda ... Köyünde 5304 Sayılı Yasa gereğince yapılan orman kadastro çalışmasında 101 ada 1 parsel sayılı 119 hektar 5777,60 m2 yüzölçümünde orman niteliği ile hazine adına sınırlandırılan ve daha sonra da kadastro tespit tutanağı düzenlenen taşınmazın değişik bölümlerine ilişkin olarak zilyetliğe dayalı olarak orman tahditine itiraz ederek adlarına tescilini talep etmişlerdir.Mahkemece dava konusu olan (A), (B), (C) ve (D) harfli 7523.20 m2, 4110.15 m2, 2484.69 m2 ve 2926.56 m2’lik taşınmazların ayrı ayrı olarak davacılar adlarına tapuya tescillerine, geriye kalan (E) harfli 1178733 m2’lik taşınmazın ise orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava hem orman kadastro çalışmasına itiraz hem de kadastro tespitine itiraz davası niteliğindedir.

Mahkemece kurulan hüküm doğru değildir. Şöyle ki, hükme esas alınan uzman orman bilirkişi raporlarında dava konusu edilen taşınmazların eski tarihli resmi belgelerde açıklık alanda kaldıkları ve orman sayılmayan yerlerden oldukları açıklanmış ve taşınmazların memleket haritasındaki konumları işaretlenmiştir. Ancak uzman ziraat raporlarında 101 ada 1 parselin dava konusu edilen bölümlerinin bazı yerde %5-10 meyilli, bazı yerde ise % 25-30 meyilli olduğu,üzerinde tarımsal faaliyetin bulunmadığı,bazılarının hiç ... arazisi olarak kullanılmadığı, bazılarının ise 10-15 yıldan beri işlenmediği, ana kayanın çıkmış olduğu, halen üzerlerinde ..., meşe ağaçları ile maki türü bitki örtüsünün bulunduğu açıklanmaktadır. UZman fenni bilirkişi raporu gözönüne alındığında dava konusu edilen bölümlerin 101 ada 1 nolu geniş orman parseli içinde kaldıkları, dava konusu edilen bölümlerin üzerinde ve etraflarında meşe ... ağaçlarının bulunduğu, tüm yönlerden ormanlık alan ile çevrili oldukları, mülkiyet belgesinin olmadığı, 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi gereğince orman içi açıklık olarak değerlendirilmeleri gerektiği anlaşılmaktadır.

Ayrıca Dairemizin 2008/5389 sayılı dosyasında “ormancı bilirkişiler ... ..., ...... ile jeolog bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 02.02.2007 tarihli raporun 1. bölümünde taşınmazın üzerinde 05-06 kapalılıkta meşe türü ağacının bulunduğu, alt tabakada çeşitli türde ... ve meşe sürgünlerinin mevcut olduğu, toprağının orman toprağı niteliğinde olduğu açıklandıktan sonra raporun 10. bölümünde aynen "Davalı taşınmazın memleket haritasındaki rumuzlara göre çalılık alanlar içerisinde kaldığı görülmekte ise de taşınmaz üzerinde bulunan meşe ağaçlarının mevcudiyeti, harita tanzimine müstenit olan ... fotoğrafının çekimi sırasında bu ağaçların kesilmiş olduğu sadece çalılık örtünün kaldığı kanaati uyanmıştır. Şöyle ki; meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşenin daha önceki yıllarda tahrip edilmiş olduğu, ... fotoğraflarının bu senelerde çekilmiş olduğu, fakat daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği bilimsel bir gerçektir." şeklinde bilimsel açıklamalarda bulunulduğu” gözönüne alındığında dava konusu edilen taşınmazların üzerinde halen meşe ve ... ağaçlarının bulunmaları nedeni ile eylemli durumda da halen orman vasfında olduklarının kabulünün gerektiği anlaşılmaktadır.

6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde olduğu, gerek 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse 25.06.1970 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra no'lu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesinde "... 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaçcık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağı" öngörülmüştür.

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda ... ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (03/07/2004 gün ve 5112 Sayılı Yasa ile değişik hali).

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ..., inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle ... açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR]. Bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılması gerekir.

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ... ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dönüşüp, ... ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve

1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan ... kazanmasını sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca; orman içi açıklık ve boşluklar ile orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar, yasa gereği orman sayıldığı için, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması öngörülmüştür. Bu tür yerler zilyetlik yolu ile kazanılamaz ve özel mülk olarak tescil edilemez.

Mahkemece değinilen yönler gözetilerek .davacı gerçek kişilerin davasının reddi ile çekişmeli taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, dava konusu taşınmazın özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde davanın kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 25/06/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9035, Karar No: 2012/12825, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9035 E.  ,  2012/12825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... İlçesi ... Köyü 247 ada 13 parsel sayılı 661,81 m² yüzölçümündeki taşınmaz, taşlık ve çalılık niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle belgesizden davalılar adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, davalılar yararına imar, ihya ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığını iddia ederek, tesbitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, çekişmeli taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle edinme koşullarının oluştuğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, ulaşılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Şöyle ki; raporu hükme dayanak alınan orman bilirkişi kurul raporunda çekişmeli taşınmazın kayalık ve çalık niteliğinde olduğu, üzerinde gürgen fidanları ile orman alt florasına ait bitkilerin bulunduğu bildirilmiştir. Çekişmeli taşınmazın keşif günü çekilen ve dosyada bulunan fotoğrafından da taşınmazın taşlık olup orman bitki örtüsü ile kaplı olduğu ve üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetliğin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacı Hazine davasının kabulüne karar vermek gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 15/11/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15362, Karar No: 2017/2944, Tarih: 06.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/15362 E.  ,  2017/2944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde .... ilçesi, ... köyü, ... mevkiinde, doğusu dere, batısı ..., kuzeyi ....., güneyi dere ile çevrili bulunan üç dönüm miktarındaki tarlayı 11/01/1978 senesinde ... köyünden ... oğlu ...'den satın aldığını, yine ... ilçesi, .. köyü, ... mevkinde kain doğusu dere, batısı ...., kuzeyi dere, güneyi ... tarlaları ile çevrili bulunan on dönüm miktarındaki tarlayı da 15/04/1987 senesinde ...köyünden ... kızı ....den satın aldığını, o zamandan beri tasarrufu altında bulunan ve kendisinden başka hiç bir kimsenin hak ve alakasının olmadığı bu arazilerin tarım arazisi olarak kullanıldığını, ayrıca bu arazileri satın aldığı kişilerin atalarının da bu arazileri tarım arazisi olarak kullandıklarını,böyle olduğu halde bir hata sonucu bu iki parça tarlasının tamamının 106 ada 1 parsel sayısıyla davalılar adına tapuya tespitinin yapıldığını, yapılmış olan tespitin hatalı ve gerçek dışı olduğu için davalılar adına yapılmış olan 106 ada 1 parsel sayılı tespitin iptali ile kendisine ait olan kısımların adına tapuya tesciline karar verilmesini, mahkeme masraflarının da davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu, davadan feragat nedeni ile reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Hüküm davalı ... Yönetimi tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, ortak nedenle davanın reddedildiği gözetilerek tek vekalet ücreti takdir edilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalı ... Yönetimine yükletilmesine 06/04/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29619, Karar No: 2015/4729, Tarih: 10.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/29619 E.  ,  2015/4729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/43690

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2011/541 (E) ve 2012/714 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Adli tıp kriterlerine göre yüzde sabit iz yönünden değerlendirmenin olaydan 6 ay sonra yapılması gerektiği, katılan hakkında Osmaniye Devlet hastanesince düzenlenen 01/04/2011 tarihli raporda yüzde sabit izden bahsedildiği halde, Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 07/11/2012 tarihli raporda yüzde sabit iz yönünden görüş bildirilmediği anlaşılmakla, katılanın tüm tıbbi tedavi evraklarıyla beraber en yakın Adli Tıp Kurumuna sevki sağlanarak yaralanmalarının yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı hüküm tesisi,

2) İlk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği halde bu hususun karar yerinde tartışılmaması,

3) Sanığın, katılanı yaşamı tehlikeye sokan ve kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralama eyleminde, sanık hakkındaki temel cezanın aynı olayda iki nitelikli halin TCK 86/1 ve 87/3. maddelerinin birleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi,

4) 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde tüm kişiler için velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK’un 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 10/02/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17948, Karar No: 2013/4069, Tarih: 28.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/17948 E.  ,  2013/4069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluş ve dosya içeriğine göre sanığın Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Kardiyolojisi bölümünde sıra beklemekte olan yakınana ait çantayı bank üzerinden çalması biçimindeki eylemin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-a maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması ve adli sicil kaydında Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2001/1252-598 sayılı ilamıyla 17.05.2005 tarihinde kesinleşen 9 ay 10 gün hapis cezası bulunan sanık hakkında anılan ilam getirtilerek 5237 sayılı TCK.nun 58/6-7. fıkralarının uygulanması gerekip gerekmediğinin araştırılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2240, Karar No: 2017/21812, Tarih: 19.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/2240 E.  ,  2017/21812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile kötüniyet tazminatı ve sözleşmesel tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19/12/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 14/04/1997 tarihinde başladığı görevine davalı Şirket bünyesinde genel müdür olarak 12/01/2012 tarihine kadar devam ettiğini, müvekkilinin savunması alınmadan ve de feshe dayanak yapılan raporun bir kopyası kendisine verilmeden 15 yıllık hizmeti hiçe sayılarak muğlak ifadelerle haklı sebebin varlığından bahisle işine son verildiğini, davalı firmanın yüksek olan fesih bedelinden kaçınmak için bu yolu seçmiş bulunduğunu, şirket bünyesinde genel müdür olarak görev yaptığı dönemde uluslararası denetim firması olan ... Şirketince faaliyetlerinin daha önce de denetlendiğini, raporlar hazırlandığını, söz konusu raporlar temel alınarak her yıl yapılan davalı şirket genel kurallarında müvekkilinin aklanarak ibra edildiğini, müvekkilinin yaptığı işlemlerde herhangi bir eksikliğinin ve kusurunun olmadığını, çalışmaları sonucu davalı firmanın Türkiye'nin ikinci büyük asansör firması haline geldiğini, fesih esnasında müvekkiline sözleşmeden ve kanundan kaynaklanan herhangi bir ödemenin yapılmadığını, firma bünyesindeki çalışmasının 14.04.1997-28.02.2002 tarihleri arasında yazılı iş sözleşmesi olmadan devam ettiğini, 2007 yılında ise müvekkiline sunulan iş sözleşmesini müzakere etmesine imkan tanınmadan kabul etmek zorunda bırakıldığını iddia ederek kıdem, ihbar, kötüniyet ve sözleşmesel tazminat alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının tüm alacak ve tazminat taleplerinin zaman aşımına uğradığını, haksız ve mesnetsiz davanın husumet yönünden de reddini gerektiğini, müvekkili şirkete ilk olarak 14.04.1997 tarihinde işe girdiğini, 28/02/2002 tarihinde de emeklilik nedeni ile hizmet sözleşmesinin sona erdiğini, davacının tekrar 15/03/2002 tarihinde işe girdiğini ve iş sözleşmesinin 12/01/2012 tarihinde İş Kanunu'nun 25/II. maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini, müvekkili şirkette 14.04.1997-12.01.2012 tarihleri arasındaki çalışmasının kesintili olduğunu, davacının son olarak genel müdür konumunda bulunduğunu ve son brüt 25.071,93 TL aylık ücret aldığını, iş akdinin bağımsız denetim şirketince yapılan denetim sonucu haklı nedenle feshedildiğini, davacının doğruluk ve sadakat borcunu ihlal ederek, çıkar çatışması yarattığını, şirketin güvenini kötüye kullandığını, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatı talep etmesinin mümkün olmadığını, sözleşmesel tazminat taleplerinin de yerinde olmadığını, davaya konu olay bakımından kötü niyet tazminatı şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak akdin tazminat gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin ispat yükü üzerinde olan davalı işverenlikçe hükme esas alınan bu raporlarda ayrıntılı olarak izah edildiği gibi akdin haklı nedenle fesh olunduğunun ispat edilemediği, bu tespitlere ilave olarak davalı tanığı ...'un "... ben şirkette genel müdür olarak başlayacaktım fakat planlanan davacı ile 3 ay beraber çalışacaktık, davacı zaten emekli olacaktı, böyle bir planlama yapıldı, ben işe başladıktan 40-45 gün sonra davacının hizmet akdi sona erdirildi, şirkete ihbar gelmiş, uluslararası bir denetim firmasından araştırma istendi, bu araştırmada davacının uygun olmayan işlemleri tespit edildi, bu nedenle iş akdinin feshi istendi.." şeklindeki yeminli beyanı ile feshe gerekçe yapılan raporu yazan bağımsız denetim şirketinin davacıya hitaben yazdığı 14.04.2014 tarihli "Raporumuzu ekte sunarken, iş bu raporun ... firmasının talebi üzerine ve bu firmaya hitaben 07.12.2011 tarihli sözleşmede yer alan kapsamla sınırlı kalmak üzere hazırlandığını, dolayısıyla raporumuzun bahsi geçen davaya konu olan hususlara yönelik hazırlanmadığını hatırlatmak isteriz... " şeklindeki cevabi yazı davacının davalı yanın kendisine feshe bağlı alacaklarını ödememek için bu yola girdiği, istifa etmeyi kabul etmeyince bu şekilde akdin feshedildiği iddiasını doğrular mahiyette görüldüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.