muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13327, Karar No: 2018/2930, Tarih: 05.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13327 E.  ,  2018/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenilen "eşine cinsel şiddet uyguladığı ve sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği " vakıalarına davacı kadının dayanmadığı, bu nedenle erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, ancak mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre, erkeğin boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmakla davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı (kadın) dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasından sonra 25.11.2015 tarihli dilekçe ile maddi ve manevi tazminat isteğinde bulunmuştur. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde iddia ve savunmanın hangi aşamaya kadar genişletilebileceği yahut değiştirilebileceği hüküm altına alınmıştır. Taraflar dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması dışında ancak karşı tarafın "açık muvafakati" ile iddia ve savunmalarını genişletip yahut değiştirebileceğine göre (HMK m. 141/1) açık muvafakatin yokluğu halinde iddia ve savunmalarını genişletemeyeceği kanunun emredici hükmüdür. Davalının "açık muvafakati" olmadığı konusunda ise bir duraksama yoktur. Davacı tarafından usulüne uygun şekilde ıslah da yapılmamıştır. O halde davacının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) istekleri hakkında süresinden sonra talep edildiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.03.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/16055, Karar No: 2009/17899, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16055 E.  ,  2009/17899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 297 ada 31 parsel sayılı 5028,03 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın ham ... ve taşlık niteliği ile devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin ham ... niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından çekişmeli taşınmazın eğiminin % 10-12 olduğu, üzerinde halen ... ağaçları ile çalıların bulunduğu, kayalıkların yer aldığı, kısmen sürülü olduğu ancak tarımsal faaliyetin son 1 yıldır yapıldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı ile zilyetlik koşullarının bulunmadığı, 1965 tarihli memleket haritasında açıklık alanda kaldığı saptanarak mahkemece davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; çekişmeli taşınmazın halen üzerinde orman ağaçlarından olan ... ağaçlarının, çalıların bulunması ve güney yönden orman tahdit sınırları içindeki ormanlık alana bitişik halde bulunması taşınmazın eylemli durumda orman vasfını taşıdığını ve güneydeki ormanlık alanın devamı niteliğinde olduğunu göstermektedir. Mahkemece taşınmazın vasfının "orman" olarak kabul edilmesi gerekirken "hamtoprak" olarak kabul edilmesi doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün 1.fıkrası 3. satırındaki "hamtoprak" kelimesinin hükümden çıkartılarak bunun yerine "orman" kelimesinin eklenmesi sureti ile düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03.12.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21398, Karar No: 2014/22139, Tarih: 25.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/21398 E.  ,  2014/22139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Resmi nikahla evli olan ve birlikte hareket eden sanıkların, kendileri ve müşterek çocukları için 05/05/2007 tarihinde düzenlenmiş görünen temin ettikleri ve fakat ele geçmeyen-usulsüz tanzim edilmiş olduğu ileri sürülen yeşil kartları kullanıp (... 53 TL eczane gideri, 62 TL hastane gideri ; ... 2 TL eczane gideri; ... 46 TL eczane gideri, 875 TL hastane gideri) haksız yarar sağlamaları eylemlerinin “nitelikli dolandırıcılık” suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

I)“Nitelikli dolandırıcılık” suçundan sanık ... hakkında verilen “beraat” hükmüne yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

II) “Nitelikli dolandırıcılık” suçundan sanık ... hakkında verilen “beraat” hükmüne yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

II) “Nitelikli dolandırıcılık” suçundan sanık ... hakkında verilen “beraat” hükmüne yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi amacına yönelik olarak ; 02/12/2011 tarihli İl Sağlık Müdürlüğü'nün suç duyurusunda bahsi geçen Sağlık Bakanlığı Müfettişinin soruşturma-inceleme raporunun sanıkla ilgili olan bölümünün onaylı fotokopisinin getirtilmesi, sanığın ve çocuklarının haksız yarara konu edilen ilaç alımlarının hangi reçetelere bağlı olduğunun ve ilgili sağlık kuruluşlarına müracaatların “acil” nitelik taşıyıp taşımadığının araştırılması, katılan vekilinin temyiz dilekçesinde adı geçen ... ile sanığın bağlantısının ortaya konulması, ...hakkında adli-idari soruşturmalar yapılıp yapılmadığının öğrenilmesi yapılmış ise akıbetinin sorulması, dava açılmış ise dosyasının getirtilip incelenmesi ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi -belgelerin onaylı fotokopilerinin intikal ettirilmesi, toplanan deliler birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21286, Karar No: 2011/7017, Tarih: 20.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21286 E.  ,  2011/7017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10795, Karar No: 2023/7314, Tarih: 07.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/10795 E.  ,  2023/7314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/189 E. 2015/288 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Katılan vekilinin kanunen talepte bulunma hakkı bulunmadığından, vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli, 2015/189 Esas, 2015/288 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.07.2019 tarihli ve 14-2016/8765 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurenin tutarlı beyanının bu tip suçlarda mahkumiyet açısından yeterli olduğu, aldırılan sosyal inceleme raporunun içeriğinin de beyanları teyit ettiği, mağdurenin Almanya'da da tedavi gördüğü, buna ilişkin belge içeriklerinden de istismar olayının gerçekleştiğinin anlaşıldığı, mağdurenin olayın gerçekleştiği zamandaki yaşı nedeniyle olayları idrak etmede güçlük yaşayabileceği ancak olayın anlatım şekli de dikkate alındığında mahkumiyete yeterli olduğu, mağdurenin annesinin olayı öğrendikten sonra yetkili mahkamlara başvurduğu ancak buna ilişkin belgelerin dosya arasına istenilmediği, her iki tarafta husumet bulunmadığı ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurenin 2008 yılının yaz aylarında, annesi, ablası ve sanık dayısı ile birlikte Balıkesir Altınoluk İlçesi'ndeki yazlığa tatil amaçlı gittikleri, olay tarihinde mağdurenin annesinin dışarıya çıktığı kendisi ve sanığın evde yalnız kaldıkları, denize gireceklerinden mayolarını giydikleri ve sanığın kendisine krem sürme bahanesi ile cinsel istismarda bulunduğu, mağdurenin cinsel organını ve bacaklarını okşadığı, mağdurenin kaçmaya çalıştığı ancak sanığın ise kendisine engel olduğu ve cinsel organını yaladığı, bu esnada da sanık dayısının cinsel organının giymiş olduğu silipten çıktığı, kendisi de bu esnada koşarak ablasının odasına gittiği ve odanın kapısını kilitlediği iddia edilen olayda, sanığın suçu inkara yönelik savunması, tanıkların olaya ilişkin kesin ve net beyanlarının bulunmaması, daha sonraki yıllarda da Türkiye' ye tatil amaçlı gelmelerine rağmen olaydan uzun süre (yaklaşık 7 yıl) geçtikten sonra katılan ve katılan mağdurenin müracaatta bulunarak şikayette bulunmaları, iddia edilen olay tarihinden sonraki günlerde de sanık ile katılan ve mağdurenin plajda karşılaştıkları ancak herhangi bir olumsuz tavrın bulunmadığının tanık beyanları ile sabit olduğu birlikte değerlendirildiğinde katılan ve katılan mağdurenin soyut iddiasından başka sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, kurulanlar hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Onama gerekçesi doğrultusunda Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli, 2015/189 Esas, 2015/288 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3422, Karar No: 2018/7502, Tarih: 04.07.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/3422 E.  ,  2018/7502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Karar Tarihi : 14/09/2017

Taksirle yaralama suçundan şüpheli ... hakkında yürütülen soruşturma evresi sonucunda Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/08/2017 tarihli ve 2017/53963 soruşturma, 2017/30222 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair mercii Adana 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/09/2017 tarihli ve 2017/5257 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, dosya kapsamına göre, somut olayda şüphelinin sevk ve idaresinde bulunan araç ile seyir halindeyken karşıdan karşıya geçmekte olan mağdura çarparak yaralanmasına neden olduğu, müştekinin olay nedeniyle şikayetçi olduğu, aynı gün düzenlenen kaza tespit tutanağına göre meydana gelen olay nedeniyle araç sürücüsünün herhangi bir kural ihlali yapmadığının tespit edildiği, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca, söz konusu rapora göre şüphelinin kusurunun bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 05/09/2013 tarihli ve 2012/19402, esas, 2013/19286 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesi ancak mahkeme hakimi tarafından yapılabileceği, kusurun belirlenmesi normatif bir değerlendirmeyle mümkün olmakla birlikte, konunun teknik bilgiyi gerektirmesi, hakimin hukuk bilgisiyle sorunu çözemeyeceği durumlarda, bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğinde dahi, bilirkişinin inceleme yetkisi kusurlulukla ilgili olmayıp, işin tekniği ve norma aykırı davranışın belirlenmesi ile sınırlı olacağı, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerekçelerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hakkına haiz bulunduğu, bilirkişi tarafından münhasıran hakimin yetkisinde bulunan kusurluluk konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmaması gerekmekle birlikte, bu yöndeki bir değerlendirmenin de hakimi bağlayıcı bir yönünün bulunmadığı, meydana gelen olay nedeniyle keşif yapılarak bilirkişi raporu aldırılması ve soruşturmanın buna göre sonuçlandırılması gerektiği gözetilemeden, yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü, yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 15/03/2018 gün ve 94660652-105-01-13667-2017-Kyb sayılı yazılı istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/03/2018 gün ve 2018/23654 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü sanığın sevk ve idaresindeki otomobille meskun mahalde, bölünmüş asfalt kaplama caddede seyri sırasında, yolun karşısına yatay bir şekilde geçmek isteyen müştekiye aracının sağ ön köşe ve far kısımları ile çarpması sonucu müştekinin kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; aynı gün düzenlenen kaza tespit tutanağında şüphelinin kusursuz olduğu yönünde yapılan tespite göre Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca takipsizlik kararı verildiği, müşteki tarafından takipsizlik kararına itiraz edildiği, itirazı inceleyen Adana 6. Sulh Ceza Hakimliği tarafından kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın usule uygun olduğu kabul edilerek itirazın reddine karar verilmiş ise de, şüpheli beyanında, müştekinin koşarak karşıya geçmek istediğini, müştekiyi fark ettiğinde frene bastığını ancak müştekinin aniden yola çıkması nedeniyle müştekiye çarptığını belirttiği anlaşılmakla; şüphelinin kusur durumunun her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı biçimde tespit edilmesi bakımından olay yerinde keşif yapılarak, tarafların kusur durumuna ilişkin teknik bilirkişi raporu alınmasından sonra şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yönelik itirazın kabulü yerine, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Adana 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/09/2017 tarihli ve 2017/5257 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 04.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18450, Karar No: 2015/41237, Tarih: 08.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/18450 E.  ,  2015/41237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/315952

MAHKEMESİ : Ünye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2011

NUMARASI : 2011/59 (E) ve 2011/123 (K)

SUÇ : Yağma, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Katılan sanık S.. Ç.. hakkında, katılan sanıklar İ.. S.. ve E.. K..'na yönelik hakaret suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Katılan sanık hakkında hükmolunan doğrudan para cezasının miktarı bakımından, 14/04/2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca üç bin liraya kadar olan mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle katılan sanık S.. Ç.. savunmanının temyiz isteğinin CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

II-Katılan sanık S.. Ç.. hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, O yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan sanık S.. Ç.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.