muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4497, Karar No: 2025/3102, Tarih: 06.05.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının kitapların mali haklarını devraldığı sözleşme incelendiğinde manevi hakların davacıya devredildiğine dair bir düzenleme olmadığı, bu yönü ile öncelikle bu kitaplar yönünden davacının manevi hak yetkisini kullanamayacağının anlaşıldığı, mali hakların ihlal edilip edilmediği yönündeki incelemede ise, davacı tarafından, davalıya ait olduğu bildirilen internet siteleri konusunda uzman bilişim bilirkişisi tarafından incelendiğinde, burada numeroloji ile ilgili analiz ve açıklamalara yer verildiği, yine basında çıkan haberlere yer verildiği, isim ve soy isimlerinden yola çıkarak belirli tarihler arasında ... kişiler hakkında yorumlarda bulunulduğunun görüldüğü, mali hakları davacıya ait kitaplardan alıntı yapıldığına dair herhangi bir paylaşım olmadığı, sadece pin kod sisteminin 2011 yılında mali hakları davacıya ait olan kitapların yazarı dava dışı ... sayesinde keşfetmesi ile hayata ve insanlara farklı bir açıdan görmesini sağladığını beyan ettiği, belirtilen paylaşım ve açıklamaların davaya konu edilen mali hakların kullanıldığı kitapların ihlali niteliğinde paylaşımlar olmadığı, yine ceza mahkemesince davalı hakkında beraat kararı verildiği ve kararın kesinleştiği, davacı tarafından sunulan deliller incelendiğinde, davalıya ait olduğu bildirilen internet sitelerinin davalı adına tescilli olduğu hususunun ispatlanamadığı gibi kaldı ki davalı adına tescilli olsa dahi incelenen internet ve bağlantılı sosyal medya içeriklerinde dava konusu eserlerin mali haklarının ihlal edildiğine dair bir paylaşım tespit edilemediği, bu yönü ile davalının davacıya karşı haksız bir eylemde de bulunmadığının yukarıda bahsedilen ceza mahkemesi kararı ile de kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin tespiti ile maddi manevi tazminat istemine ilişkin olup; uyuşmazlık, davalının “insaninpinkodu.com.tr”, “insanınsifresi.com.tr” isimli internet sitelerinde ve sitelerle bağlantılı sosyal medya hesaplarında yaptığı paylaşımların ve kazanımlarının, “...” (İnsanın Pin Kodu), “... Relationships” (İlişkilerin Pin Kodu), “DNA Pin Code” (Kaderin Pin Kodu) isimli kitapların yayıncısı olan davacının haklarını ihlal edip etmediği, haksız rekabet ve FSEK'in 68. maddesi şartlarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/52, Karar No: 2024/628, Tarih: 08.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/52 E.  ,  2024/628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında Mersin Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı Hazine vekili ile davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

5602 sayılı Tapulama Kanunu'na (5602 sayılı Kanun) göre 1955 yılında yapılan arazi kadastro çalışmaları esnasında kadastro çalışma alanında bulunan dava konusu taşınmaz orman olduğu gerekçesi ile tespit harici bırakılmıştır.

1993 yılında 47 no.lu Orman Kadastro Komisyonu tarafından orman kadastrosu ve 2/B maddesi uygulama çalışmaları yapılarak (çalışma 02.12.1995 tarihinde kesinleşmiştir.) dava konusu taşınmaz "kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında" kalmıştır.

3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca 2015 yılında yapılan kadastro sırasında Mersin ili Erdemli ilçesi Çiriş Mahallesi çalışma alanında bulunan 105 ada 357 parsel sayılı 1864,08 metrekare yüzölçümüyle miras yoluyla intikal, taksim ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayalı olarak davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazın mevcut kullanım durumu ile ilgili mahallinde tespitinin yapıldığını, kadastro tespitine konu olan ve davalı adına işlem gören taşınmazın, evveliyatında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ve çalılık, taşlık durumunda olduğunu ileri sürerek, davalı adına yapılan tespitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazın mevcut kullanım durumu ile ilgili mahallinde tespitinin yapıldığını, kadastro tespitine konu olan ve davalı adına işlem gören taşınmazın, evveliyatında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ve çalılık, taşlık durumunda olduğunu ileri sürerek, davalı adına yapılan tespitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın evveliyatının davalı Ömer kızı ...'in eski eşinin dedesi Mehmet Çer'in iken sonrasında bunun oğlu Hüseyin Çer'e, bundan da davalının eşi Hüseyin oğlu Duran Çer'e intikal ettiği, davalı ve eşinin 1993 yılında boşanması üzerine taşınmazın davalıya verildiği ve o tarihten beri davalının nizasız, fasılasız ve malik sıfatıyla zilyet ve tasarrufunda olduğu, davalının dava konusu taşınmaz üzerindeki zilyetliğinin eklemeli zilyetlik ile birlikte 20-25 yılı aştığı yönlü tespit ve mahalli bilirkişilerin beyanları; taşınmazın öncesinin orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan makilik olduğunu içerir ormancı bilirkişi raporu; keşif sırasında mahkememizce yapılan gözlem ve taşınmazda 25 yıldan fazla bir zamandır tarım yapıldığı, imar - ihyanın tamamlandığı, tarım arazisi olduğu yönlü tespitlerini içerir ziraatçi bilirkişi raporu nazara alındığında, teknik bilirkişi raporlarıyla desteklenen mahalli bilirkişi beyanlarına itibar edilmiş, bu haliyle TMK. m.713 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunun 14 üncü maddesindeki taşınmazın zilyetlikle kazanımı koşullarının davalı açısından gerçekleştiği kanaatine varılarak davacı Hazinenin davasının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının kesin olduğu gerekçesi ile istinaf isteminin incelenmemesine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararı, kararın kesin olmadığı ve davacı Hazine vekilinin istinaf isteminin esastan incelenmesi gerekçesi ile Dairemizce bozulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "...çekişmeli taşınmazın eş yükselti eğrilerine göre doğal eğiminin %12'den az olduğu, 1960 tarihli memleket haritasında çalılık simgeli yeşile boyalı alanda gösterildiği, 1956 tarihli hava fotoğrafında üzerinde maki formasyonuna ait bitki örtüsünün bulunduğu, 1990 yılı memleket haritasında kısmen "çalılık" simgeli kısmen açıklık alanda kaldığı, 1990 yılı hava fotoğrafında kısmen topraklı alan olduğu bildirilmekte ise de devamında kısmen kayalık- makilik olduğunun rapor edildiği, 2004 yılı uydu fotoğrafında ve 2010 yılı ortoftodaki görüntüsünün 1990 yılı hava fotoğrafındaki konumu ile aynı olduğu, öncesinin eğiminin %12 den düşük olması nedeniyle muhafaza makiliği niteliğindeki orman sayılan yerlerden olmadığı, zilyetlikle iktisabının mümkün bulunan yerlerden olduğu, ancak taşınmazın 1990 yılı hava fotoğrafı ve 2004 tarihli uydu ve 2010 tarihli ortofoto görüntülerinde halen kayalık-makilik olan kısmı yönünden davalının vaki zilyetliğinin tesbit tarihi olan 14/10/2015 tarihinden öncesine doğru 20 yıla ulaşmadığının bilirkişi raporlar içeriklerinden anlaşıldığı, bu kapsamda Dairemiz'ce ek rapor aldırılarak taşınmazın maki-kayalık olan kısımlarının belirlendiği ve bu bölümlerin bilirkişi raporunda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen yerler olduğunun anlaşıldığı, hal böyle olunca ilk derece mahkemesince çekişmeli 105 ada 357 parsel sayılı taşınmazın ek raporla belirlenen (B) ve (C) bölümleri yönünden davanın kabulü yönünde hüküm kurulması gerekirken davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin istinaf isteminin HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile..." İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine dair kararı kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmuş ve "Davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 105 ada 357 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tespitinin iptaline, dava konusu Mersin İli, Erdemli İlçesi, Çiriş Mahallesi 105 ada 357 parsel sayılı taşınmazın 16/06/2022 tarihli ek fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 862,43 metrekare yüzölçümündeki bölümünün davalı ..., aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 894,44 ve (C) harfi ile gösterilen 107,21 metrekare yüzölçümündeki bölümlerinin ... adına tesbit ve tesciline, ..." karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kısmen kabul kararı davacı Hazine ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kısmen kabul kararı davacı Hazine ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; davaya konu taşınmazın evveliyatı ekonomik amaca uygun olarak kullanıma elverişli olmayan yerlerden olduğunu ve davalı açısından, dava konusu taşınmazın bir bölümünü de olsa zilyetlikle edinim koşulları gerçekleşmediği ileri sürülmüş; davalı vekili ise; davalının dava konusu taşınmaz üzerindeki zilyetliğinin eklemeli zilyetlik ile birlikte 1950'li yıllardan bu yana kullanıldığı, imar-ihyanın 25 yılı aşkın zamandır yapıldığı yönlü tespit mahalli bilirkişilerin beyanları, taşınmaz zemin özellikleri ve taşınmazın kadimini bilen diğer tanık beyanları ile sabit olduğunu, dosya kapsamında orman bilirkişisinin tanzim ettiği raporda da taşınmazın tamamı üzerinde zilyetliğin kadimden beri devam ettiği, imar-ihyanın 25 yılı aşkın süredir yapıldığı teknik hava fotoğrafları ve memleket haritasıyla incelemeler sonucu belirlendiği, dava konusu taşınmazın bölümlere ayrılmadan, tamamıyla davalı adına tespit ve tescili karar verilmesi gerektiği ileri sürülerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup taraflar arasındaki uyuşmazlık, 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında davalı ... adına tespit edilen taşınmazın davalı tarafından imar-ihya edilerek ve 20 yılı aşkın süre ile aralıksız, nizasız ve malik sıfatı ile zilyet olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371'inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15316, Karar No: 2020/8072, Tarih: 08.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15316 E.  ,  2020/8072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun diğer suça sürüklenen çocuklar ile birlikte tespit edilemeyen zaman diliminde 80. Yıl Çamlık İlköğretim Okulu'nun arka penceresinden gizlice okula girdikten sonra okulun müdür odası kapı kilidini kırmak suretiyle müdür odasına girdikleri ve sözü edilen yerde herhangi bir eşya almadan okulun 1/A sınıfına girdikleri ve sözü edilen yerde bulunan 1 adet BENQ marka projeksiyon aleti ve kablolarını çalması şeklinde gerçekleşen eylemde, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-a, 152/1-a, 31/2 maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 03/07/2015 tarihli mahkumiyet hükmünden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6168, Karar No: 2015/11340, Tarih: 18.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/6168 E.  ,  2015/11340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2014/1083-2014/399

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Uyuşmazlık; kaçak tüketime dayalı takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş; sözkonusu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve davalı asil tarafından da temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım kararı verilmesi istemli olarak temyiz edilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, davalı asilin temyiz harç ve giderleri ile ilgili adli yardım talebi bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda aynı yasanın 336/3. maddesi uyarınca davalı asilin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebi ile ilgili karar vermeye yetkili mercii temyiz incelemesi yapmakla görevli Dairemiz olduğundan, davalı asilin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK’nın konuya ilişkin ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, davalı asilin adli yardım talebine ilişkin dilekçesi ekinde fakirlik belgesi dışında talebini haklı gösterecek hiç bir bilgi ve belgeye yer verilmediği gibi davalı tarafından gerekçeli karar akabinde yatırılan karar ve ilam harcı miktarı da nazara alındığında , adli yardım talebinin makul ve inandırıcı olmadığı, kanısına varılmakla, davalı asilin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bu itibarla; davalı asilin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, 1086 sayılı HUMK’nın 434/3. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının yerel mahkemeye geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının adli yardım isteminin kesin olarak reddine, eksik harç ve masrafların tedariki için dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29252, Karar No: 2012/28841, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29252 E.  ,  2012/28841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11415, Karar No: 2012/35100, Tarih: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11415 E.  ,  2012/35100 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

İSTEM : Eşya müsaderesi

HÜKÜM : Müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2008 tarihli temyiz isteğinin reddine ilişkin kararı süresinde temyiz etmediği, ancak; Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2010 tarihli müsadereye ilişkin ek kararına yönelik temyiz incelemesinde,

Sanığa ait silahın müsaderesine ilişkin, CMK.nun 256 ve 257/1. maddeleri uyarınca duruşma açılarak sonuca bağlanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde dosya üzerinden karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7287, Karar No: 2018/2781, Tarih: 28.02.2018

**18. Ceza Dairesi         2017/7287 E.  ,  2018/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanık ...’ya yükletilen kasten yaralama suçundan zarar görüp CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca ...'in hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu belirlenen müşteki sanık ...’e davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı karşısında, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca ...'in davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-a) Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanıkların, birden fazla görevliye karşı birlikte direnmesine karşın, TCK’nın 265/3, 43. maddeleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Sanık ...’in adli sicil kaydında yer alan Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/11-75 E/K sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan 765 sayılı TCK’nın 456/2, 457/1. maddeleri gereğince verilen 3 yıl 4 ay hapis cezası tekerrüre esas olmasına rağmen, daha hafif nitelikte ve infazının üzerinden 3 yıl geçen ilam tekerrüre esas alınmış ise de, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın aleyhine değiştirmeme ilkesi nedeniyle, infaz aşamasında 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/219-2005/325 E/K sayılı ilamındaki 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan verilen adli para cezasının esas alınabileceği,

TCK’nın 53/1-b maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E-2015/85 K. sayılı iptal kararı doğrultusunda ve TCK’nın 53/1-c maddesinin Kanunda öngörülen biçimde infaz aşamasında re’sen uygulanabileceği,

b) Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat kararının da usul ve yasaya uygun olduğu

Anlaşıldığından, sanık ... ve katılan sanık ...’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,