muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1586, Karar No: 2024/2933, Tarih: 17.04.2024

2. Davacı ......Ltd. Şti. vekili birleşen davaya ilişkin dava dilekçesinde; davalı adına tescilli 2006/05269 ve 2008/02337 numaralı tasarımların yenilik ve ayırt edicilik vasfının bulunmadığını ileri sürerek 2006/05269 tasarım tescilinde yer alan (6) ve (9) numaralı, 2008/023337 sayılı tasarım tescilinde yer alan (5), (6) ve (7) numaralı tasarımların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili asıl davaya ilişkin cevap dilekçesinde; tasarımların sadece davacı ... adına tescilli olduğunu, bu nedenle diğer davacı bakımından aktif husumet ehliyetinin olmadığını, davaya dayanak yapılan tasarımların yenilik ve ayırt edicilik vasıflarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı vekili birleşen davaya ilişkin cevap dilekçesinde; müvekkilinin tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik vasfının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin Dairemiz bozma ilamına uyarak verdiği 13.12.2018 tarih, 2017/476 E. ve 2018/403 K. sayılı kararı ile asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne, davalı ... adına TÜRKPATENT nezdinde tescilli bulunan 2006/5296 sayılı endüstriyel tasarım tescil belgesinin (6) ve (9) numaralı tasarımlarının, 2008/02337 sayılı endüstriyel tasarım tescil belgesinin (5), (6) ve (7) numaralı tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik vasfını taşımaması nedeniyle hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm, asıl davanın davacıları birleşen davanın davalısı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

B. Bozma Kararı

Dairemizin 18.12.2019 tarih, 2019/1081 E. ve 2019/8290 K. sayılı kararı ile "asıl davada davacı, birleşen davada davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, asıl davada davacı şirket vekilince, davalının, dava dışı şirkete ait Assist Çağrı Merkezine müvekkili şirket tarafından kurulan mobilya ve panelleri fotoğraflayarak kendi iş mahsülüymüş gibi reklamda kullanıldığını ileri sürdüğü, reklamda kullanılan iş yerindeki mobilya ve panellerin davacı şirket tarafından imal edildiğinin ispatlanması halinde davalının, anılan iş mahsülünü herhangi bir maliyete ve zahmete katlanılmaksızın reklamında kullanması fiilinin, reklamın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) 57 nci maddesi hükmüne göre haksız rekabet teşkil edeceği, bu hale göre Mahkemece, dava dosyasındaki deliller değerlendirilerek ve gerekirse dava dışı şirketten bu hususta bilgi ve belge istenilerek ve yine gerekmesi halinde keşif ve bilirkişi incelemesi de yapılmak suretiyle davalı reklamında yer alan iş yerinin dava dışı şirkete ait çağrı merkezi olup olmadığının ve reklamda yer alan mobilya ve panellerin davacı şirket tarafından imal edilip edilmediğinin belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak karar verilmesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile birleşen davaya ilişkin olarak evvelce verilen hükmün kesinleştiği, asıl davadaki tasarıma tecavüz iddiasına dayanak yapılan tasarımların hükümsüzlüğüne karar verildiği, kararın, Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, hükümsüzlük kararının geçmişe etkili olduğu, bu nedenle belirtilen talebin reddi gerektiği, haksız rekabet iddiası bakımından, davacı şirketin, davalının, dava dışı bir şirkete ait iş yerine kendisi tarafından kurulan çağrı merkezini fotoğraflayarak sektör dergisinde yayınlanan reklamında aynen kullandığını ileri sürdüğü, reklamda kullanılan mobilya ve panellerin davacı şirket tarafından üretildiğini ispat külfetinin davacı şirkette olduğu, davacı yanın dayandığı tüm delillerin toplandığı, uyulan bozma ilamı doğrultusunda dava dışı Assist A.Ş.'ye müzekkere yazılarak tüm kayıt ve belgelerinin dosyaya kazandırıldığı ve keşif yapılmasına karar verildiği ancak davacının keşif masrafını yatırmadığı ve 13.07.2021 tarihli dilekçesiyle keşif taleplerinin olmadığını bildirdiği bu nedenle keşif yapılmadığı, haksız rekabet iddiaları yönünden toplanan tüm deliller ışığında yapılan bilirkişi incelemesi ile de davacı şirket ile dava dışı Assist A.Ş. arasında ticari ilişki tespit edilmekle birlikte, Assist Çağrı Merkezinde bulunan mobilya ve panellerin davacı iş ürünü olup olmadıklarının ticari defterler ile cari hesaplardan tespiti mümkün olamadığı, bu itibarla, davacının haksız rekabet iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen dava bakımından ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davanın davacıları birleşen davanın davalısı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 31.10.2023 tarih, 2022/6226 E. ve 2023/6336 K. sayılı kararıyla Mahkeme kararı onanmıştır.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davanın davacıları birleşen davanın davalısı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 31.10.2023 tarih, 2022/6226 E. ve 2023/6336 K. sayılı kararıyla Mahkeme kararı onanmıştır.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Asıl davada davacılar vekili, hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik incelmeye dayalı olduğunu, raporda, sundukları delillerin değerlendirilmediğini, sundukları oldukları delillerle, davalıya ait reklamda kullanılan mobilya ve panellerin müvekkili şirket tarafından üretildiğini ispatladıkları gibi reklamdaki iş yerinin dava dışı Assist şirketine ait çağrı merkezi olduğunu da ispatladıklarını, yargılama sürecinde alınan bilirkişi raporlarıyla da davalının müvekkiline ait görselleri aynen kendi reklamında kullandığının belirlendiğini, dosyadaki belgelerden ve tasarım teknik incelemesinden anlaşılacağı üzere Assist Çağrı Merkezinde bulunan davalının kataloğunda kullanılan mobilyaların müvekkilinin iş ürünü olduğunu, 18.12.2020 tarihli müzekkereye verdikleri cevapta yer alan 2009 yılına ait faturaların davacı müvekkilinin ...’ya yapmış olduğu satışları gösterdiği ve bu faturaların satış tarihlerinin, ürünlerin adedin ve cinsinin, montaj hizmetinin verildiğini aydınlatmaya yetecek nitelikte olduğunu, Assistt bünyesinde bulunan cari hesap kaydının, davalı ve anılan firma arasındaki ilişkiyi açıklamaya yetecek nitelikte olduğunu, davalının kendi dergisinde yayımladığı üzere Assitt bünyesinde call center kurduğu, yani Assistt’in kendi müşterilerinden olduğu ve aralarında ticari ilişki bulunduğunun da sabit olduğunu, Mahkemece, tüm bunlara rağmen haksız rekabet iddialarının ispatlanamadığından bahisle davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının ürünlerinin reklamına ilişkin görselde yer alan çağrı merkezinin ve yine bu görselde yer alan mobilya ve panellerinin davacı şirketin iş ürünü olup olmadığı ve dosya kapsamındaki delillerin belirtilen hususları ispat bakımından yeterli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri, 6762 sayılı Kanun'un 57 nci ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davacılar vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl davada davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davacılar vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl davada davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26576, Karar No: 2017/13500, Tarih: 08.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/26576 E.  ,  2017/13500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir suça sürüklenen çocuğun sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müştereken” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, bu dava sebebiyle yapılan toplam 32,00TL yargılama giderinden her bir suça sürüklenen çocuğun payına düşen miktarın 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin bölümün hükümden çıkartılması ile yerine yerine "suça sürüklenen çocuğun payına düşen 16,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

1-Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından doktor raporu aldırılmaması,

1-Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından doktor raporu aldırılmaması,

2-Dosyada mevcut 16.12.2012 tarihli tutanağa göre, suça sürüklenen çocuğun hurdacılık yaparak geçimini sağladığı,günlük ortalama 15-20 TL kazandığı, yeşil kartının bulunduğunun belirtilmiş olması karşısında suça sürüklenen çocuğun hükmedilen adli para cezalarını ödeyecek durumunun olmadığı, ceza hukukunun amaçlarından birisinin suçluların ıslahı ve rehabilitasyonu yolu ile topluma kazandırılmalarını sağlamak ve suç işlenmesini önlemek olduğu, verilen cezanın paraya veya tedbire çevrilmesi ya da ertelenmesi suretiyle suça sürüklenen çocuğun kişiliğine uygun hale getirilmesi gerektiği, mahkemenin bu hususta takdir hakkı olduğu ve dosyadaki bilgi ve belgeler ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda ekonomik durumu para cezasını ödemeye uygun olmayan suça sürüklenen çocuk hakkında para cezasının aleyhe sonuçlar doğuracağı koşulları eğitim veya çalışma tedbirine uygun ve kendisine daha önce eğitim seçenek yaptırımı verilmemiş çocuk hakkında neden para cezası tercih edildiği gerekçelendirilmeden hüküm kurulması,

3-Yargılama giderlerinin her bir suça sürüklenen çocuğun sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müştereken” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, bu dava sebebiyle yapılan toplam 32,00 TL yargılama giderinden her bir suça sürüklenen çocuğun payına düşen miktarın 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/763, Karar No: 2013/6989, Tarih: 20.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/763 E.  ,  2013/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Beldesinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacının davasının reddine, Hazinenin tescil talebinin kabulü ile bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen 882,858 m2 ve (E) harfi ile gösterilen 95,328 m2'lik taşınmazların ham toprak niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1953 yılında 3116 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu yapılıp kesinleşmiştir. Daha sonra 1978 - 79 yıllarında aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulamaları yapılmış, ancak komisyona yapılan itirazlar incelenerek karara bağlanmamış ve kesinleştirilmemiştir. 1989 yılında evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması ile herhangi bir nedenle sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu yapılmış, bu çalışmanın sonuçları 19/03/1991 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

Genel arazi kadastrosu işlemi 1972 yılında yapılmış ve 16/03/1974 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. 2011 yılında ise 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi hükmüne göre çalışmalar yapılmış, 09/05/2011 - 07/06/2011 tarihleri arasında ilân edilen bu çalışma da dava tarihinden önce kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, toplanan delillere, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın imar planına alındığı 1994 yılına kadar 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/06/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11847, Karar No: 2012/18622, Tarih: 19.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11847 E.  ,  2012/18622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/03/2011 tarih ve 2010/258-2011/92 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Hizmet Gaz A.Ş. ve Ve Gaz Petrol Ür. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sıvılaştırılmış petrol gazı alanında faaliyet gösteren ve yurt içinde bu alanda en büyük kuruluş ve pazar payı en yüksek tevzi firması olan Aygaz A.Ş.'nin bir kuruluşu ve ulusal bir firma olan ...Mogaz ile Lipetgaz markaları ile Gümüş Rengi Alüminyum ve boya ibareleri ile tanıtma vasıtalarını LPG tüpleri ile birlikte usulüne uygun şekilde marka olarak tescil ettirdiğini, davalılar aleyhine yapılan tespitte davacı firmanın markasını taşıyan tüpler ile birlikte diğer dokuz LPG dağıtım firmasına ait markalı ve Hizmetgaz markasını taşıyan LPG tüpleri arasına karışık olarak istiflenmiş halde 7 adet dolu fason kapaklı lipetgaz ile 10 adet dolu fason kapaklı Mogaz markalı LPG tüpü tespit edildiğini iddia ederek, davalıların eyleminin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, davalının adının Ticaret ve Sanayi Odası'nda bulunan kara listeye kaydedilmesine ve 20.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. ve Ve-Gaz Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti vekili bahsi geçen olayın müvekkili şirketlerle hiçbir ilgisinin bulunmadığını, bahse konu tüplerin davacı şirketin bayisinden ... tarafından satın alınmış tüpler olduğunun öğrenildiğini, bu tüplerin şirketle hiçbir alakası bulunmayıp yükleme esnasında ...'ün bulunmadığı bir zamanda sehven araca yüklenilmiş olduğunun öğrenildiğini, istenen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ..., taraflarına çıkarılan usulüne uygun davetiyeye rağmen duruşmalara gelmemiş herhangi bir şekilde cevap vermemişlerdir.

Davalılar ... ve ..., taraflarına çıkarılan usulüne uygun davetiyeye rağmen duruşmalara gelmemiş herhangi bir şekilde cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ...'in Hizmetgaz A.Ş. bayisi olduğu, ancak dosya kapsamında kendisine teslim edilmiş ve tespit edilmiş davaya konu dolu tüpler bulunmadığı; Ve-Gaz A.Ş. aleyhine de dosya kapsamında bir tespite rastlanmadığı, ...'ın HizmetGaz A.Ş.'nin şoförü olması ve olaydaki fiili pozisyonu (aracı kullanması ve tüplerin markası ve dolu olup olmadığı hususunda bilgi sahibi olmasının beklenemeyeceği) dolayısıyla bu davalılara bir sorumluluk tevcih edilemeyeceği gerekçesiyle, davalı ... Güler, ..., Ve-Gaz A.Ş hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalı ...Ş.'nin fiilinin davacı firmanın bayisi olmadığı halde sadece Mogaz Markasının haklı şöhretinden yararlanarak haksız kazanç temin etmek maksadıyla Aygaz Markalı LPG tüplerini, kanunlara ve tebliğlere aykırı olarak dolum yapıp, pazara sunmasının Ticari Gaye ile nakletmesinin sirkülasyondan çekmesinin davacının işbu tüpleri Ticari Gayesi'ne uygun olarak kullanmasına engel olmasının haksızlığı ve haksız rekabet olduğu, 556 sayılı KHK'nin 61/l-(a) maddesi anlamında marka hakkına tecavüz fiili oluşturduğu ve TTK'nun 58/c maddesinde haksız rekabet nedeniyle BK'nun 49 maddesindeki şartlar mevcut ise zarar görenin manevi tazminat isteyebileceği gerekçesiyle,davalı ...hakkındaki davanın kısmen kabulü ile; davalının eyleminin haksız rekabet olduğunun tespitine, 19.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...den alınarak davacıya ödenmesine, davalının adının Ticaret ve Sanayi Odasında bulunan kara listeye kaydına karar verilmiştir.

Karar, davalı Hizmet Gaz A.Ş. ve Ve-Gaz Ltd. Şti vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ...Ş. aleyhinde markaya tecvüz yoluyla haksız rekabet yapıldığının tespitine, manevi tazminat ve davalının adının ''Ticaret ve Sanayi Odasında bulunan kara listeye kaydına'' karar verilmiştir. 556 sayılı KHK'nin 62. maddesinde marka hakkı tecavüze uğrayan marka sahibinin neleri talep edebileceği belirtilmiş olup; bunların arasında kara listeye kayıt bulunmamaktadır. Kaldı ki dava dilekçesinde bu talebin dayanağı olarak belirtilen 1705 sayılı Yasa'nın 7. maddesi, 23/01/2008 tarih 5728 sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırılmıştır. Bu nedenle yasal dayanağı olmayan ''Davalının adının Ticaret ve Sanayi Odasında bulunan kara listeye kaydına'' dair hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Davalı Ve-Gaz A.Ş.'nin temyizine gelince, mahkeme kararında davalı ...Ş. hakkındaki davanın manevi tazminat tutarı bakımından kısmen kabulüne davalı Ve-Gaz A.Ş. bakımından ise husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.Buna rağmen mahkemece her iki davalı lehine tek vekalet ücretine hükmedilmiştir. Davalı -Ve-Gaz A.Ş. bakımından dava farklı bir sebeple reddedilmiş olduğundan bu davalı yararına ayrıca vekalet ücretine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş,adı geçen davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı ...Ş. yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Ve-Gaz A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı Ve-Gaz A.Ş. yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlerden davalı Hizmet Gaz A.Ş.'ne ve Ve-Gaz Petrol Ür. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 19/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.