muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6387, Karar No: 2014/8165, Tarih: 16.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6387 E.  ,  2014/8165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2010/11-2013/669

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 10.04.2014 gün ve 412 Esas, 2779 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, dava dışı S. Gıda Temizlik Ltd. Şti.'nin davalı şirketten olan 41.678,68 TL tutarındaki alacağının müvekkili tarafından 03.04.2009 tarihli noter işlemi ile temlik alındığını, borcun ödenmesi hususunda davalıya ihtarname keşide edildiğini, ancak bedelin ödenmemesi üzerine girişilen takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL'nin ihtar tarihinden itibaren ticari faizi ile tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah ile talebini 41.678,68 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekili, müvekkili şirketin Edirne Selimiye Devlet Hastanesi yemek tedariki hizmetlerini ihale sonucu aldığını, bu çerçevede bir kısım mutfak ve gıda mallarının satın alınması hususunda temlik eden S. Gıda Ltd. Şti. ile anlaşma yapıldığını, ancak temlikname içeriğinde belirtilen 9 fatura karşılığı gıda ürünlerinin T. G. K. ile Gıda Maddeleri Tüzüğüne aykırı olduğunu, kalite yönünden düşük, bir kısmının son kullanma tarihleri yaklaşan ürünler olduğunun tesbit edilmesi üzerine adı geçen hastanenin mutfak sorumluları tarafından temlik eden şirket yetkilisine 01.04.2009 tarihli tutanakla teslim edildiğini ve iade faturaları düzenlendiğini, bu işlemden iki gün sonra 03.04.2009 tarihinde S. Ltd. Şti.'nin davacıya aslında var olmayan alacağını temlik ettiğini, davacı ile S. Ltd. Şti. yetkilileri arasında akrabalık ilişkisinin olduğunu, temlik işleminin muvazaalı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının dava dışı S. Gıda Ltd. Şti.'den bu şirketin davalıdan olan alacağını 03.04.2009 tarihli noter belgesi ile temlik aldığı ve temliknamenin konusunu oluşturan alacağın tahsili için bu davayı açtığı, dosyaya sunulan 01.04.2009 tarihli mal iade tutanağında dava dışı S. Gıda Ltd. Şti. tarafından Edirne Selimiye Devlet Hastanesine teslim edilen 11 adet faturaya konu gıda maddesinin hastane mutfak sorumluları tarafından dava dışı S.Gıda Ltd. Şti. adına T. Çakıcı isimli kişiye teslim edildiği, bu kişinin SGK kayıtlarına göre davalı şirket elemanı olarak görünmesine rağmen kendi beyanı ve diğer delillerden bu kişinin gerçekte S. Gıda Ltd. Şti.'nin elemanı olduğunun anlaşıldığı, S. Gıda Ltd. Şti.'nin yetkilileri ile davacının akraba oldukları, temlik tarihi itibari ile dava dışı S. Gıda Ltd. Şti.'nin davalı şirket nezdinde bir alacağının olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 10.04.2014 tarih ve 412 E., 2779 K. sayılı ilamıyla, temlike konu satılan gıda maddelerinin bozuk olduğunun tespit edilmiş olduğu belirtilerek onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7300, Karar No: 2024/4759, Tarih: 25.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7300 E.  ,  2024/4759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/824 E., 2023/977 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çankırı 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/515 E., 2022/126 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, erkeğin tüm, kadının diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davalı erkeğin ... isimli kadınla evlilik hayatı yaşadığını, bu birlikteliğinden iki çocuğu bulunduğunu, erkeğin 2019 yılı Ramazan bayramında bu kadınla ilişkisinin bittiğini söyleyerek müvekkili ile barıştıktan sonra, erkeğin, kadına, ... isimli kadınla birlikte yaşamalarını teklif ettiğini, kadının bu teklifi kabul etmemesi üzerine erkeğin kadını tehdit ettiğini ve aşağıladığını, kadına hakaret ettiğini, evlilik birliğinin üzerine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediğini, kadına fiziksel, ekonomik ve psikolojik şiddet uyguladığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin annesine verilmesine, çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak, davacı kadın yararına aylık 10.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakalarına, yasal faizleriyle birlikte 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; davacı kadının, erkek ile cinsel birliktelikten kaçınarak erkeği başka bir kadınla birlikteliğe teşvik etmesi üzerine erkeğin ... isimli kadınla birliktelik yaşadığını, kadının da bu ilişkiye muvafakati olduğunu, erkeğin 2019 yılı Ramazan ayında evlilik dışı ilişkisine son verdiğini, ancak kadının, ... isimli kadından olan erkeğin diğer çocukları ile görüşmesine de karşı çıkarak evi terk ettiğini, erkeğin borçlarını ödemesi için evini satmasına kadının karşı çıktığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların 2019 yılı Ramazan Bayramı sonrası tarafların barışarak 3 ay birlikte yaşadıkları, bu nedenle bu tarihten öncesine ilişkin hususlar kusur değerlendirmesi sırasında dikkate alınmadığı, bu tarih sonrasında da erkeğin başka bir kadınla olan ilişkisini sürdürerek sadakatsiz ve güven sarsıcı hal ve davranışları olduğu, bu kadınla birlikte yaşamaya zorlandığı, “siz ermenisiniz, gavursunuz, lafımı dinlemiyorsunuz, sizi dağa çıkarıp kesmek lazım,”, “seni bu zamana kadar kandırdım, seni sevmiyorum, sana dönmem yalandı, sen yaşlılığımda bana bakarsın, ... bana bakmaz, ...’la da ayrılsam ben yine başka birini bulurum, seninle bir ömür geçirmem, analık suratlı, şerefsiz” şeklinde hakaret ve tehdit ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, Elmadağ'daki eve ... isimli kadının gelmesi sebebiyle davacı kadının evi terk ettiği, evi terk etme sebebinin eve ... isimli kadının gelmesi ile gerçekleştiği, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının kusursuz olduğu, davalı erkeğin ise tam kusurlu olduğu, evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylara tazminat isteyen davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların onun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddi desteğini yitirdiği, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, boşanma davası açılınca hakimin davanın devamı süresince, özellikle eşlerin barınmasına, geçimine, eşlerin mallarının yönetimine ve çocukların bakım ve korunmasına ilişkin geçici önlemleri re'sen alması gerektiği, boşanmakla yoksulluğa düşen kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi uyarınca boşanmalarına, kadın yararına hükmedilen aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren aylık 1.250,00 TL'ye artırılarak kararın kesinleşmesini takiben yoksulluk nafakası olarak devamına, kadın yararına 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; nafaka ve tazminatların miktarları yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur, tazminatlar ve nafakalar yönleriden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; nafaka ve tazminatların miktarları yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur, tazminatlar ve nafakalar yönleriden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının diğer yönlerden usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle, kadın yararına aylık 10.000,00 TL yoksulluk nafakasına, 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tüm, kadının diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı kadın vekili; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; nafaka ve tazminatların miktarları yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur, tazminatlar ve nafakalar yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, boşanma davası olup, uyuşmazlık taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına tazminat ile nafakaya hükmedilmesinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığı ve miktarlarının dosya kapsamına, hakkaniyete, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1554, Karar No: 2013/7218, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/1554 E.  ,  2013/7218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmasız davalı ... vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil ... ile davalılar vek. Av. ... 'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan davacı asil ve davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili müvekkilinin inşaat işi ile iştigal ettiğini ve davalılardan ... ile 4 adet taşınmazın satışı konusunda sözleşme imzalandığını taşınmazların tapuda devrinin tamamlandığını, davalı ...'in borcuna karşılık verdiği çeklerin ödenmemesi üzerine yerine diğer davalının da kefil olduğu iki adet bono alındığını, bonoların vadesinde ödenmediğini, icra takiine başlandığını bu arada davalı ...'in satın aldığı taşınmazları ve kendi mallarını 3. kişilere devir ettiğini ve alacağın tahsilini geciktirdiğini, 15.01.2007 tarihinde alacağı tahsil edebildiklerini 06.03.2000 tarihli satış sözleşmesi ile kararlaştırılan ödeme tarihlerinden tahsil tarihine kadar geçen süre içinde, alacakları ödenmediği için iştigal konusunu oluşturan inşaatlarda parayı kullanamadıklarını, yeni taşınmaz alımı fırsatları çıkmasına rağmen değerlendiremediklerini munzam zarar talep haklarının bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000 TL munzam zararın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, şirketin satış akdinde taraf olmadığını ve husumet tevcih edilemeyeceğini öte yandan satım bedeli olarak verilen çek ve bonoların faizleri ile birlikte ödendiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının satış sözleşmesinden doğan edimlerini yerine getirdiği, davalı ...'in ödemede geciktiği ve benimsenen bilirkişi raporuna göre munzam zararın varlığının davacı yanca kanıtlandığı ancak davalı ...Ltd. Şti.'nin akitte taraf olmadığı gerekçesiyle davanın davalı ... yönünden kabulüne, davalı ...Ltd. Şti. yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harclarının temyiz edenlerden alınmasına, 22.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27916, Karar No: 2020/12255, Tarih: 19.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/27916 E.  ,  2020/12255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı iş yerinde 31.01.2011 - 06.08.2014 tarihleri arasında dikiş makinecisi olarak hafta içi 08:00-20:00, cumartesi ise 08:00-13:50 saatleri arasında çalıştığını, iş yerinde bir öğün yemek verildiğini, en son net 1.500 TL ücret aldığını, ücretinin asgari ücret olarak bildirildiğini, iş akdinin haksız feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, asgari geçim indirimi ve fazla mesai alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar vekili; davalı ... 'nın davacının çalıştığı şirketin ortağı olduğunu, bu nedenle davanın ...yönünden husumetten reddi gerektiğini, davacının 06.08.2014 tarihinde iş yerinde bulunan diğer işçilerle tartıştıktan sonra işyerini terk ettiğini, davacının işe davet edildiğini fakat geri dönmediğini, gelmediği günlere ilişkin tutanak tutulduğunu, işe gelmeyen işçinin 25.08.2014 tarihinde çıkış işlemlerinin yapıldığını, davacının haftalık yasal çalışma süresi aşmayacak şekilde asgari ücretle çalıştığını, fazla mesai yapmadığını, zorunluluk arz eden hallerde yaptığı fazla çalışmanın ücretlerinin ödendiğini, dini ve resmi bayramlarda, genel tatil günlerinde çalışma olmadığını, hak etmiş olduğu tüm yıllık izinlerinin davacı tarafından kullanıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, asgari geçim indirimi ve fazla mesai alacaklarının davalılardan tahsiline hükmedilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şirketin tüm, davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şirketin tüm, davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.