muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8386, Karar No: 2013/11604, Tarih: 03.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8386 E.  ,  2013/11604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1) Başka bir kamulaştırma işlemi için aynı mahallede bulunan 267 parsel numaralı taşınmaz için açılan davada ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/230 esas, 2007/105 sayılı kararıyla 2006 yılı Temmuz ayı itibariyle 170,00-TL; 322 parsel numaralı taşınmaz için açılan davada ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/220 esas, 2007/103 sayılı kararıyla 2006 yılı Temmuz ayı itibariyle 150,00-TL metrekare birim fiyatı belirlenmiş ve bu fiyatlar Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

Sözü edilen dosyada hükmedilen bedel kesin delil olmamakla birlikte kuvvetli delil niteliğinde kabul edilerek; öncelikle Dava konusu 137 nolu parsel ile kuvvetli delil dosyalarındaki bu taşınmazların Şehir halihazır haritasında konumları işaretlettirelerek, hem birbirlerine ve hem de en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına, olan uzaklıkları belirlenip işaretlettirildikten sonra, numaraları belirtilen dosyalardaki bedelden ayrılma nedenleri hususunda raporları hükme esas alınan bilirkişi kurullarından ek rapor alınıp hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline 06.05.2011 tarihinden karar tarihine kadar faiz yürütülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle ....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacının temyiz harcı harcı ile tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12920, Karar No: 2013/12210, Tarih: 13.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12920 E.  ,  2013/12210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasında İstanbul 10. İş Mahkemesi ve Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesince; talebin 5510 sayılı Kanunun 96. ve 103. maddelerinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 10. İş Mahkemesi ise; talebin idare ile kişi arasında yapılan özel hukuk ilişkisinden kaynaklandığından bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5521 s. İş Mahkemeleri Kanununun 5.maddesinde; "İş Mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz." hükmü getirilmiştir. Yine, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 15. Maddesinde " Bu Kanunda sarahat bulunmıyan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümleri uygulanır." düzenlemesi uyarınca yetki konusunun 6100 sayılı Kanunun 6 ve 14. (1086 sayılı Kanun 9 ve 17.) maddeleri uyarınca çözümlenmesi gerekmektedir. Bu durumda yetkili mahkeme, ...' nın bulunduğu Ankara İş Mahkemeleri veya işlemleri yürüten şubenin bulunduğu yer mahkemeleridir.

Somut olayda uyuşmazlık; İstanbul SGK İL Müdürlüğünce davacı aleyhine faturada gösterilen tedavi hizmetlerinin

2013/12920

2013/12210

yapılmadığı iddiasıyla uygulanan cezai şart nedeniyle menfi tespit istemine ilişkindir. SGK Başkent ve taşra teşkilatı olarak il müdürlükleri şeklinde örgütlenmekte olup buna göre davada İstanbul İl Müdürlüğünün bulunduğu yer yetkili olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın İstanbul 10. İş Mahkemesince çözümlenmesi gerekmketedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, HMK’nun 21., 22. ve 23.maddeleri gereğince İstanbul 10. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8154, Karar No: 2025/235, Tarih: 09.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/8154 E.  ,  2025/235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/59 E., 2016/77 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Beraat

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 04.06.2024 tarihli ve 2021/14483 Esas, 2024/5522 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 14-2016/161955 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 30/1. maddesinde belirtilen kanuni süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçu sübut bulduğundan onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04.06.2024 tarihli ve 2021/14483 Esas, 2024/5522 Karar sayılı onama ilamı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ sayın üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğu ile REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 04.06.2024 tarihli ve 2021/14483 Esas, 2024/5522 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ sayın üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğu ile REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 04.06.2024 tarihli ve 2021/14483 Esas, 2024/5522 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın mağdurenin amcası olduğu, arada bir Nevşehir'e geldiği ve bu sırada da mağdurenin evlerinde kaldığı, olay tarihinde de Kurban bayramı olması sebebiyle sanığın mağdurenin evinde bulunduğu, sanığın, mağdurenin ikametinde kendisinden bir ay büyük halası tanık... ile yatmakta olduğu odaya gece 01.00 sıralarında alkollü vaziyette geldiği, sanığın alkollü olduğunun, mağdurenin sanığın ağzının alkol koktuğuna ve sanığın da alkollü olduğunu ancak sarhoş olmadığını beyan etmeleri nedeniyle sabit olduğu, sanığın mağdurenin yattığı çekyata oturup eli ile mağdurenin kot pantolonunu üzerinden dokunup fermuarını açmaya çalıştığı sırada mağdure fark ederek uyanıp kalktığı ve salonda dolaştığı, tekrar odasına geri döndüğü ve yatağına yatarak uyuyormuş gibi yaptığı,bunun üzerine sanığın tekrar pantolonunun içine elini sokmaya çalıştığı, dudağından öpüp sarılarak üzerine çıktığı,mağdure "ne yapıyorsun sabah kalktığında pişman olacağın şeyler yapma" şeklinde tepki vermesi üzerine bu kez yanına yattığı ve battaniyeyi üzerine çekerek bu olanların ikisi arasında kalacağını belirtip,mağdure tekrar yapmaması çok korktuğunu belirtmesi üzerine sakin olmasını söylediği, bu sesler üzerine tanık...'ın uyandığı ve uyarı mahiyetinde yastığa ayağı ile vurması üzerine mağdure sanığa tanığın uyandığını söyleyerek ağlamaya başladığı, sanığın eylemlerine benzer şekilde devam etmesi üzerine tanık... kalkıp abisi olan sanığa ne yaptığını, pişman olacağı şeyler yapmamasını,bir daha mağdureye dokunması halinde kendisine abi demeyeceği ve yüzüne bakmayacağı şeklinde tepki gösterip mağdureyi alarak başka odaya götürdüğü,mağdure o geceyi gittiği odada uyuyarak geçirdiği şeklinde iddia edilen olayda;

1. Mağdure yaklaşık 2 ay sonra şikayete yönelmekle alınan ilk ifadesinde, tanık .... tutarlı iddialarla şikayetçi olduğu, şikayetindeki bu gecikmeyi korkması nedeniyle söyleyemediğini, anne ve babasının bu olayı öğrenmesi üzerine köyde laf söz olacağından bahisle jandarmayı aratmadığını, olaydan sonra intihara teşebbüs ettiğini ancak o olaya ilişkin ifadede anne babasının bu olaydan bahsetmemesini ve sevgilisi yüzünden intihara teşebbüs ettiğini söylemesini istediğini,uzun zamandır bu olayı ihbar etmek istediği ancak psikolojik sıkıntılar yaşadığı ve tedavi olduğu, olayı bildirdiği tarihte ise jandarma ile telefonla görüşürken diğer amcası...'ın telefonunu alıp kırdığını beyan ettiği, bu hususların dosya içerisinde bulunan soruşturma evraklarıyla sabit olduğu,

2. Mağdurenin yaşadığı cinsel istismar olayını telefonla kolluk kuvvetlerine ihbar etmek istediği sırada amcası Yasin'in telefonunu alıp kırdığı ve tanık...'ın da aynı olayda mağdure ile benzer beyanlarla bulunduğu ve mağdurenin 156 ihbar hattından yaptığı görüşmede de telefonda tartışma seslerinin duyulduğu, mağdurenin "Yasin bak, ver şu telefonu, telefon açık şuan bizi dinliyor abiler, buraya gelecekler" dediğinin duyulduğu, sonrasında ise bir erkek şahsın "Bak Kiraz acımayacağım" dediği, bir süre anlaşılmaz tartışma seslerinin geldiği ve sonrasında telefonun kesildiği şeklindeki 08.01.2016 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağı ile olayın savcılığa intikal ettiği,

3. Şikayetçi ...'in kollukta alınan ilk ifadesinde, mağdurenin yaşadığı olayları 1 ay kadar önce öğrendiği ancak inanamadığı, mağdurenin 5 yada 6 ay kadar öncesinde davranışlarının değişmeye başladığı, tanık...'ın durumu anlatması üzerine kızındaki değişikliklerin sebebini anlayabildiği, psikolojik durumunun düzelmesi için doktoralara götürdükleri ancak fayda sağlamadığı şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklana nedenlerle mağdure ve tanık...'ın beyanları değişmiş ise de sanık tutuklandıktan sonra savcılıkta verdikleri ifade ile beyanlarından döndüklerinin anlaşıldığı, mağdurenin ilk ifadesinde belirttiği korkuları gözetildiğinde olayın aile içinde kalıp kapanması için korumaya matuf olduğu ve vekili huzurundaki ilk beyanların sıhhatli olduğu değerlendirilip, tanığın da aynı şekilde abisi olan sanığa karşı tutuklama tedbiri sonrası koruma içgüdüsü ile beyanından döndüğü, mağdurenin iffet ve namus hususunda amcasına bu derece ciddi suç atması için hiçbir nedeni olmayışı ve tanık ...'ın tutarlı ilk beyanları, sanığın olay anında mağdurenin odasında oluşu yönünde çekişme de bulunmadığından ve mezkur konuşmayı gecenin o saatinde yapması hayatın olağan akışına da uygun görülmediğinden savunmasının ve mağdure ile tanık...'ın sonradan değişen beyanlarının sanığı suçtan ve cezadan kurtarmaya yönelik olduğu değerlendirildiğinde, beraat hükmünün onanması yönündeki çoğunluğun görüşü yerinde olmayıp Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararının bozularak sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği kanaatinde olduğumdan itirazın reddine yönelik sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/20991, Karar No: 2012/26346, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/20991 E.  ,  2012/26346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, hizmet alım sözleşmesi gereğince ... Fizik ve Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesinin güvenlik hizmetini yürüttüğünü, davalı tarafından hakedişlerinden 5510 s.k çerçevesinde hazine tarafından karşılanması gereken %5 puanlık sigorta prim teşviğinin kesildiğini ileri sürerek haksız kesinti nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.502,57TL nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, özel sektör işverenlerini teşvik amacıyla hazinece karşılanması gereken sigorta primlerinin %5 inin işverenin hakedişinden haksız kesildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... harçtan muaf olmasına rağmen davanın kabulüne ilişkin kararında bakiye harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMUK’un 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açılanan nedenle, kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin 3.bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Davalı harçtan muaf olduğunan bakiye harç yönünden karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/472, Karar No: 2020/680, Tarih: 29.09.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2020/472 E.  ,  2020/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 12. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, Yargıtay 12. Hukuk Dairesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2. Kararın davacı tarafından temyizi üzerine Özel Dairece ek karar ile, davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı 05.07.2019 havale tarihli ve adli yardım talepli dava dilekçesinde; Edirne İcra (Hukuk) Mahkemesince verilen kararların İcra İflas Kanunu (İİK) ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na (HMK) aykırı olup kanuni haklarının tespit ve tesliminin resen kamu düzeni ve kanun gereği olduğunu, kanunun emredici hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, dava ve şikâyetlere neden olunduğunu, açmak zorunda kaldığı davalarda taleplerinin gereğinin yapılmamasının mevcut borçlarının ödenememesine ve borçlanarak yaşamasına sebep olduğunu, kanuna aykırılıkların ve uğradığı zararların tespit ve karşılanması ile eksik kalan hususların vekil atandıktan sonra belirlenmesi taleplerinin bulunduğunu ileri sürerek davaya esas dosyada kabul edilmiş adli yardım kararına istinaden HMK’nın 335/3. maddesi gereğince adli yardım talebinin kabulü ile 2.000.000,00TL maddi ve maddi zararın üç katı manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

5. Davalı Türkiye Cumhuriyeti Devletine izafeten Maliye Hazinesine ve ihbar olunana dava dilekçesi tebliğ edilmemiş ve dosya üzerinden karar verilmiştir.

Özel Daire Kararı:

6. Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 25.11.2019 tarihli ve 2019/8 E., 2019/11 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı, dava dilekçesinde özetle;

Edirne İcra Hukuk Mahkemesi Hakimi...’ün (211242) 2017/381 Esas sayılı kararı üzerine, kanunun emredici hükümlerinin uygulanmamasından dolayı uğradığı zararın tahsili için dilekçesinde belirtilen tazminatın hazineden alınarak kendisine verilmesini talep etmiştir.

Davacı davasını açarken adli yardım talebinde bulunmuş, Dairemizce adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, karara itirazı üzerine, adli yardım talebinin reddine ilişkin karar Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 18.10.2019 tarih ve 2019/5 D.İş sayılı kararı ile kesin olarak reddedilmiştir.

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesi kapsamında, hâkimin kararından dolayı hazine aleyhine açılan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, HMK’nun 120. maddesi gereği dava açarken yatırması gereken harç ve gider avansını yatırmamış olup, bu nedenle davacıya, başvurma harcı, nispi harç ve tarifede belirlenen gider avansını yatırması için HMK’nun 120. maddesi uyarınca iki haftalık kesin süre verilmiş, davacı verilen kesin süre içerisinde harç ve gider avansını yatırmamıştır.

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesi kapsamında, hâkimin kararından dolayı hazine aleyhine açılan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, HMK’nun 120. maddesi gereği dava açarken yatırması gereken harç ve gider avansını yatırmamış olup, bu nedenle davacıya, başvurma harcı, nispi harç ve tarifede belirlenen gider avansını yatırması için HMK’nun 120. maddesi uyarınca iki haftalık kesin süre verilmiş, davacı verilen kesin süre içerisinde harç ve gider avansını yatırmamıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2011/3-629 Esas, 2011/613 Karar sayılı kararında da; “Yargı harçlarından muaf olduğu ya da işleminin müstesna olduğuna ilişkin düzenleme yapılmamış olan herkes, yargı harçları ödemekle yükümlüdür. .…yargı harçlarının konusunu oluşturan harçların ilki mahkemelerde ödenecek harçlar olup, bunlar başvurma harcı, celse harcı ve karar ve ilam harcıdır.…mahkemece, dava açılırken usulünce yatırılmış yargı harcı olmadan yargılamaya devamla hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Mahkemece yapılacak iş, davacıya anılan yargı harçlarını ödemesi konusunda usulünce önel verilerek, sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır” şeklindeki saptama ile harç konusu vurgulanmıştır.

Somut olayda, davacı, HMK’nun 120.maddesi uyarınca, kendisine verilen (2) haftalık kesin süre içinde harç ve gider avansını yatırmamıştır.

Bu durumda, davanın ön inceleme duruşması yapılmaksızın dosya üzerinden HMK’nun 114/g ve 115/2.maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar vermek gerekmiş, usulden ret halinde HMK’nun 49.maddesinde öngörülmediğinden disiplin para cezasına hükmedilmemiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlere, kararın dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, dosyadaki kanıtlara ve heyetin takdirine göre;

1-Davanın usulden REDDİNE,

2-...nun 49. maddesi uyarınca, davanın usulden reddedilmesi nedeniyle disiplin para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına,

3-492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince tahsili gereken 68,20 TL başvurma harcı ve 92,50 TL maktu karar ve ilam harcının davacıdan tahsiline…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Kararın süresi içinde davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 13.01.2020 tarihli ve 2019/8 E., 2019/11 K. sayılı ek kararı ile “6100 sayılı HMK’nun 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre; davacı, adli yardım talebini mali durumunu göstermeye yeterli önceki aşamalardan farklı somut bir belgeye dayandırmadığından ve yargılama safahatında adli yardım talebi kesin olarak reddedildiğinden, temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin reddine” karar verilerek temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davacıya 13.01.2020 tarihli ve kesin süreli muhtıra gönderilmiştir. Muhtıra davacıya 04.02.2020 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen temyiz yoluna başvurma ve temyiz karar harçları yatırılmamıştır.

8. Bunun üzerine Özel Dairenin 17.02.2020 tarihli ve 2019/8 E., 2019/11 K. sayılı ek kararı ile “Mahkememizden verilen yukarıda numarası yazılı 25.11.2019 tarihli karar davacı tarafından temyiz edilmiş olup, temyiz harcının ve gider avansının yatırılması konusunda 04.02.2020 tarihinde tebliğ olunan muhtıraya rağmen yasal süre içerisinde yatırılmadığından, HMK’nın 366. maddesi atfıyla HMK’nın 344. maddesi gereğince davacı tarafın temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına,” karar verilmiştir.

9. Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen 17.02.2020 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunulmuştur.

II. ÖN SORUN

10. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında öncelikle; davacının, Özel Daire kararını adli yardım talepli olarak temyiz etmesi karşısında, HMK’nın 336/3. maddesi gereğince kanun yoluna başvuru sırasında yapılan adli yardım talebinin Hukuk Genel Kurulunca mı yoksa Yargıtay 12. Hukuk Dairesince mi inceleneceği, adli yardım talebinin Hukuk Genel Kurulunca inceleneceği sonucuna varılması durumunda, davacının kanun yoluna başvuru sırasındaki adli yardım talebinin yerinde olup olmadığı hususları ön sorun olarak tartışılmış ve değerlendirilmiştir.

III. GEREKÇE

11. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar HMK’nın 334 ilâ 340. maddelerinde düzenlenmiş olup, anılan Kanunun 336/3. maddesine göre “Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır.”

12. Mahkeme kararını adli yardım talepli olarak temyiz eden taraf, adli yardımı Yargıtaydan talep etmelidir. Yargıtay tarafından öncelikle adli yardım talebi incelenir. Bu kapsamda davacının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan Hukuk Genel Kuruludur.