muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1666, Karar No: 2024/2689, Tarih: 13.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1666 E.  ,  2024/2689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1371 E., 2023/2661 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/278 E., 2022/30 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı, davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalı şirket nezdinde 24 Eylül 2018 tarihinden itibaren kesintisiz ve aralıksız "Grup Öğretmeni" olarak görev yaptığını, Sosyal Güvenlik Kurumuna işe başlama tarihi olarak 2019 yılı Eylül ayı bildirildiğini öğrendikten sonra 04.11.2019 tarihinde Ankara 39. Noterliğinin 22939 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini, davacının 24.09.2018-04.11.2019 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili, cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

2. Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davanın kısmen kabulüne, davacının davalı ... Görüş'in 1155161 sicil numaralı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi işyerinde Kuruma bildirilen çalışmalarının dışında 24.09.2018-18.06.2019 tarihleri arasında 265 gün asgari ücretle çalışmasının olduğunun tespitine, fazla istemin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

3.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

2. Feri müdahil Kurum vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5632, Karar No: 2009/6638, Tarih: 03.06.2009

9. Ceza Dairesi 2009/5632 E., 2009/6638 K.

**9. Ceza Dairesi 2009/5632 E., 2009/6638 K.**

**- HAPİS CEZASI

- HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

- KANUN YARARINA BOZMA

- TAKSİR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 85 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

**"İçtihat Metni"**

Taksirle birden fazla kişinin ölümüne neden olmak suçundan sanıklar M.. S.. ve R.. B..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85/2, 62/1. maddeleri uyarınca 2'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar hakkındaki hapis cezalarının aynı Kanun'un 52/2-4. maddesi gereğince ayrı ayrı 18.200,00 yeni Türk lirası adli para cezasına çevrilmesine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/07/2008 tarihli ve 2007/89 esas, 2008/189 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Tüm dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/7. maddesinde yer alan, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümdeki mahkum olunan hapis cezası ertelenemeyeceği ve kısa süreli olması halinde seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceğine ilişkin düzenleme karşısında, sanıklar hakkında verilen 2'şer yıl 6'şar ay hapis cezasının ayrı ayrı 18.200,00 yeni Türk lirası adli para cezasına çevrilmesini müteakip hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 03.02.2009 gün ve 4046 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2009 gün ve 038511 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.07.2008 tarih ve 2007/89-2008/189 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak koşulu ile BOZULMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17260, Karar No: 2013/18110, Tarih: 12.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/17260 E.  ,  2013/18110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Prof Dr. ...Ruh Ve Sinir Hastanesi'ne İzafeten T.C. Sağlık Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Dündar tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. Sağlık Bakanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davalı Bakanlığın harçdan muaf olduğu gözetilmeden diğer davalı ile birlikte harçlardan sorumlu tutulması hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının “3.” Numaralı bendinde yer alan “davalılardan müştereken ve müteselsilen” ifadesinin silinerek yerine “davalı Sağlık Bakanlığı harçtan muaf olmakla, diğer davalı ... Sosyal ve Sağlık Hizm. Bilgi İşlem Otomasyon İnş San ve Tic Ltd Şti’nden “ ifadesinin yazılmasına, yargılama giderlerine ilişkin “4.” numaralı bendinde yer alan “davalılardan müşterek ve müteselsilen” ifadesinin silinerek yerine “214,00 TL sinin davalılardan müşterek ve müteselsilen, harca ilişkin bakiye 102,60 TL sinin davalılardan Sağlık Bakanlığı harçtan muaf olmakla diğer davalı ... Sosyal ve Sağlık Hizm. Bilgi İşlem Otomasyon İnş San ve Tic Ltd Şti’nden” ifadesinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1215, Karar No: 2008/7324, Tarih: 27.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/1215 E.  ,  2008/7324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalının açtığı ihaleden mazot almaya hak kazandığını, bedelini yatırmasına rağmen eksik mal tesim edildiğini iddia ederek 2478 litre mazotun aynen, olmaz ise bedelinin faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı eksik teslim işleminden Petrol Ofisinin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece verilen kısa kararda, hükmedilen alacağın faizsiz tahsiline, gerekçeli kararda ise yasal faizi ile tahsiline karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. HUMK.nun 382-388 ve 389 maddeleri gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durumda, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerekir.

2-Bozma şekil ve sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 27.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1798, Karar No: 2023/2217, Tarih: 11.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/1798 E.  ,  2023/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında iftira suçundan dava açılmıştır.

2. Antalya 26.Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/5 Esas, 2016/381 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 32 inci maddesinin birinci fıkrası ve 57 nci maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, tanık ifadeleri arasındaki çelişkinin gözden kaçırıldığı, hukuka aykırı, eksik inceleme ile karar verildiği ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık katılanın kendisine cinsel saldırıda bulunduğundan bahisle polis merkezine müracaatçı olması üzerine başlatılan soruşturmada dinlenen tanık beyanı ve alınan uzmanlık raporu ile katılanın atılı suçu işlemediği gerekçesiyle hakkında cinsel saldırı suçundan kovuşturmaya yer olamadığına karar verildiği, böylece sanığın iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı 10.10.2014 tarihli uzmanlık raporunda, mağdurdan alınan genital svap örneği ve mağdureden alınan iç çamaşırı üzerinde kan ve meni örneği bulunamadığı, bulunan vücut sıvısı örneğinin ise, sanıktan alınan kuru kan örneğinden farklı olup, bayan genotipik özellikte olduğu tespit edilmiştir.

3. Akdeniz Üniversitesi Adli Tıp Anabilimdalı Başkanlığı 13.04.2016 tarihli rapor, şahısta duygulanımda sığlık, düşünce içeriğinde fakirleşme, hesap kabiliyetinde ve soyutlama yeteneğinde zayıflık gözlendiği, kişide hafif derecede zeka geriliği (IQ50) saptandığı, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azaldığı, 5237 sayılı Kanun'un 32 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında olduğu, beyanlarına itibar edilebileceği kanaatine varıldığı bildirilmiştir.

4. Tanık M.T., torunuyla veya yalnız olarak evden hiç ayrılmadığını, bakkala gitmediğini, eşinin yalnız kalmadığını, M.F. ise, sanığın eşi Veysel ile eve döndükten 15 dk kadar sonra katılanın eve geldiğini, birlikte yemek yediklerini, ellerini yıkamak ve üstünü değiştirmek üzere yanlarından ayrılması dışında sürekli yanlarında olduğunu, sanık ...'un rahatsız veya huzursuz bir halini sezinlemediğini, tanık V.Ş. ise, katılanın üvey oğlu tanık M.T. ile karakola gitmek üzere evden ayrıldıkları, döndüklerinde katılan ...'nün eve geldiğini gördüğünü, eşi sanık ...'un renginin solmuş, tir tir titrediğini, ne oldu sorduğunda cevap veremediğini, katılan ve eşinin tavırlarından şüphelendiğini, ikametlerindeyken eşine sorduğunda titremeye başladığı, M.T.'nin kocası katılan ...'nün mutfaga geldiğini eliyle vücuduna orasına burasına dokunduğunu, sonra salona geçtiklerini hanımının ne yaptıysa kendisini bayılttığını ayıldığında iç çamaşırını çıkmış olduğunu gördüğünü kendisine anlattığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.Bu itibarla; sanığın cinsel saldırı olayına ilişkin beyanlarında kısmı çelişkiler bulunsa da katılan lehine ifade veren eşi tanık M.T., üvey oğlu M.F. ve katılan beyanlarının da çelişkili olması, sanığın aşamalarda olayı doğrulaması ve mahkemede olayı tekrar anlatırken zorlandığının duruşma tutanağında yer alması, sanığın mevcut zeka geriliği gözetildiğinde olay akışında yanılgıya düşmesinin olağan karşılanabileceği, sanığın tanık olarak dinlenen eşi V.Ş.'nin evden ayrılması ile sanık ile tanık M.T.'nin evde yalnız kaldıkları, katılan ...'nün de sonradan eve geldiği, olay sonrası eve geldiğinde ise sanığı etkilenmiş halde gördüğünü aşamalarda beyan etmesi, sanığın iç çamaşırında herhangi bir kan ve meni örneğine rastlanmamasının tek başına atılı suçun işlenmediği kanaati oluşturmayacağı hususları dikkate alındığında eyleminin, suç işlemediğini bildiği kimselere suç isnadı biçiminde olmayıp, Anayasanın 74. maddesinde düzenlenen anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığı ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

2. Kabule göre ise, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

4.Bozma kararı içeriğine göre tebliğnamedeki 1 nolu bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 26.Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/5 Esas, 2016/381 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1864, Karar No: 2024/2428, Tarih: 04.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1864 E.  ,  2024/2428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/22 E., 2023/482 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki katkı payı ve katılma alacağı davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı kadın vekili ve davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; davalının evlendikten sonra 1973 yılında çalışmak üzere Almanya'ya işçi olarak gittiğini, ailece birlikte yapmış oldukları tasarrufların büyük bir kısmının Mark olarak, daha sonra Euro olarak birikim yaparak Türkiye'de iki adet Euro hesabı, bir adet TL hesabı açtırarak davalı adına bankaya yatırıldığını, bu hesaplarda bu güne kadar Euro olarak toplam tahmini 350.000,00 Euro ile 50.000,00 TL nakit paranın bulunduğunu belirterek; evlilik birliği içinde davalı adına edinilen banka hesaplarında bulunan bedellerin 1/2'si olan tahmini 300.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini; yine evlilik birliği içinde davalı adına edinilen 2647 ada 4 parsel sayılı arsa, 1103 ada 1 parsel sayılı dükkan, 205 ada 11 parsel sayılı evin tapu kayıtlarının 1/2'sinin iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımının dolduğunu, belirtilen miktarda banka hesaplarında para olmadığı, edinilen mallara davacının katkısı olmadığını belirterek; davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.05.2012 tarih ve 2010/476 Esas, 2012/276 Karar sayılı kararı ile, davacının evlilik birliği devam ederken sürekli, düzenli çalıştığı ve gelirinin bulunduğunun ispatlanamadığı, davacıya yemin delilinin hatırlatıldığı, davacının yemin deliline de dayanmadığı, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 04.07.2013 tarih ve 2013/7256 Esas, 2013/10494 Karar sayılı kararı ile, davacının taşınmazlar bakımından sadece tapu iptali ve tescil, bankalarda bulunan hesaplar nedeniyle alacak isteğinde bulunduğu; mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan hak ayın değil alacak hakkı olduğu, tapu iptali ve tescil davasının reddedilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığı; davalı adına 5 adet hesabının bulunduğu, bir kısım hesabın Euro bir kısım hesabın da TL hesabı olduğu, hesapların açılış tarihlerinin 04.07.2002, 12.10.2001, 03.08.1998, 02.09.2005 tarihleri olduğu, 01.01.2002 tarihinden önce açılan hesaplarda bulunan paraların kural olarak kişisel mal olduğu, ancak, bu tür paraların 01.01.2002 tarihinden sonraki getirilerinin edinilmiş mal olduğu, 01.01.2002 tarihinden sonra açılan hesaplarda bulunan paraların da kural olarak edinilmiş mal olduğu; banka kayıtları üzerinde gerekli inceleme yapılarak davacının gerek 01.01.2002 öncesi paralardan gelen faiz getirilerinden ve gerekse 01.01.2002 sonrası açılan hesaplara yatırılan paralar yönünden katılma alacağı niteliğinde bir alacağın bulunup bulunmadığının belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek; hükmün tapu iptali ve tescil talebi yönünden onanmasına, banka hesabı yönünden de hükmün sadece bankadaki hesaplarda bulunan davacının katılma alacağı yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 29.12.2020 tarih ve 2016/327 Esas, 2020/901 Karar sayılı karar ile, banka hesaplarının evlilik birliği içinde edinilmesi nedeniyle aldırılan bilirkişi raporlarında 38950103/5001 nolu hesap bakımından davacının 8,42 Euro, 38951405/5001 nolu hesap bakımından 14.373,95 TL, 38944972/5001 nolu hesap bakımından da 12.608,39 Euro olmak üzere toplam 12.616,81 Euro ve 14.373,95 TL katılma alacağı olduğu gerekçesiyle; davanın kabulü ile, toplam 12.616,81 Euro ve 14.373,95 TL katılma alacağının tahsiline; 03.03.2021 tarihli ek karar ile de alacağa karar tarihinden itibaren faiz işletilmesine yönelik verilen karara karşı, süresi içinde davalı erkek vekili ve katılma yoluyla davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.