muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15353, Karar No: 2012/5660, Tarih: 09.04.2012

Dahili davalı vekili, müvekkilinin “Kalyon+Şekil” markasını, 05/09/2007 tarihinde davalıdan devraldığını, müvekkilinin kullandığı ismin “KALYON” olduğunu, müvekkili markası ile davacı markası arasında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının lisansörü olduğu Calgonit ibareli tescilli markanın kutu şekli tesciline uygun olarak deterjan ürününün ambalajlanıp satışının yapıldığı, davalının dava tarihi ve öncesinde adına tescilli "kalyon +şekil" ibareli markasında deterjan ambalaj kutusunun şeklinin tescilli olmadığı ve davacının marka tescilinden öncede bu şekilde ambalaj kullanımının olduğunu kanıtlayamadığı, davalının "kalyon" ibareli aynı ürünü içeren ambalaj kutusunda, gerek kutunun ön yüzünde ve gerekse zemindeki renk tonu kısmen farklı olsa da, mavi rengin kullanıldığı, "calgonit" ve "kalyon" ibarelerinin yazı karakterlerinin aynı olduğu ve yerleştirme yerinin de yıkanmış ve parlatılmış imajını uyandıran bardak üzerine yazıldığı, davalının aynı ürün bulunan "kalyon" markasının ürün ambalaj kutusu üzerinde orta düzeydeki tüketici nezdinde karışıklığa ve dolayısıyla iltibasa sebep olacak şekilde kısmen de olsa taklit etmek suretiyle kullanarak davacı markasına tecavüzde bulunduğu gerekçesiyle dahili davalı hakkındaki talebin reddine, davalı Kamer Temizlik Ürünleri San. Ve Tic. Ltd. Şti. hakkındaki davanın kabulüne, davacının tescilli "Calgonit" markasına davalının tecavüzde bulunduğunun tespiti ile önlenilmesine, davacının tescilli "Calgonit" markasını taşıyan deterjan ambalajına benzetilen davalının "Kalyon" ibaresini taşıyan toz deterjan ambalaj kutuların toplatılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10812, Karar No: 2025/1212, Tarih: 22.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10812 E.  ,  2025/1212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 27.09.2024 tarihli ve 2024/2002 Esas, 2024/1241 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14482, Karar No: 2015/527, Tarih: 26.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/14482 E.  ,  2015/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Artvin Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 28/05/2014

Numarası : 2013/20-2014/237

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalışırken askere gitmek üzere işyerinden ayrıldığını, askerlik dönüşünde, bu arada şirketin özelleştirilmiş olması nedeniyle, yeni şirkette işe başladığını ancak, iş şartlarının esaslı olarak değiştirilmesini nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğinden bahisle kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin kendisinin istifa ederek sonlandırıldığını ve son işveren kendisi olmadığı için sorumlu olmadığını, kendi yanında çalıştığı dönem yönünden tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki dava konusu kıdem tazminatına ilişkin ihtilafta ... ile ... arasında imzalanan 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi ile ...'ın sahip olduğu tüm hak ve yükümlülüklerin ...'a devir edildiği, yapılan bu devir işlemi ile davacının 24/07/2006 tarihinden itibaren ... bünyesinde çalışmaya devam ettiği, 24/07/2006 tarihinde davacı ile davalı şirketin iş ilişkisinin sona ermiş olması nedeni ile davalının kıdem tazminatı yönünden bir sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davalıya yönelik davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hislerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Belirtilen işlemde, işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmiş olmaktadır. Bununla birlikte tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri olarak değerlendirilmelidir.

Somut olayda, 2006 yılında sadece işletmenin devri olduğu, işyerinin aynı işyeri olması nedeniyle davalı ...’ın işçilik alacakları yönünden asıl işveren olarak sorumluluğunun devam ettiği, 2010 yılı sonrasında ise Kamuya ait hisselerin tamamımın devri şeklinde işyerinin özelleştirme sonucu başka bir işverene geçmesinin ise işyeri devri olarak değerlendirilmesi ve dava konusu işçilik alacaklarından sorumluluğun da işyeri devri kurallarına göre belirlenmesi gerekmektedir. Bu sebeple, davacının özelleştirme öncesi askere gitmesi nedeniyle işyerinden ayrıldığı dönem yönünden kıdem tazminatından davalı ...'ın ayrılış tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumlu olduğu, yıllık izin alacağının ise ikinci dönemle birlikte değerlendirilmesi gerektiği ve son işveren olarak dava dışı Aksa A.Ş.'nin sorumlu olduğu, devreden işveren ...'ın bir sorumluluğun bulunmadığı hususları gözönünde tutularak karar verilmesi gerekirken, 3. şahıslar yönünden verilmiş yargı kararlarına dayanarak hatalı değerlendirme ile davanın husumetten reddine karar verilmiş olması isabetsiz olup karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8423, Karar No: 2014/10255, Tarih: 26.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/8423 E.  ,  2014/10255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ... Sendikası Genel Yönetim Kurulu tarafından, ... (1) Nolu Şube Başkanlığının, 28.01.2009 tarihinde yapılan seçimli olağanüstü genel kurulu sonucunda, şube zorunlu organlarına (şube yönetim kurulu, şube denetim kurulu, şube disiplin kurulu üyeliklerine) seçilenlerin yerine görev yapmak üzere, atama yapılmasına ilişkin 27.01.2011 Tarih ve 45/1 sayılı kararı, 2821 sayılı Sendikalar Kanununa, davalı sendikanın Ana Tüzüğüne, sendika içi demokrasiye ve demokratik esaslara uygun olmadığından, öncelikle dava sonuçlanıncaya kadar uygulamasının ve yürütmesinin tedbiren durdurulmasına, dava konusu kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, bozmaya uyarak davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21883, Karar No: 2014/13435, Tarih: 02.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21883 E.  ,  2014/13435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/214235

Mahkemesi : Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 11/04/2013

Numarası : 2012/449 - 2013/391

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılan vekilinin kusura ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki şehir içi halk otobüsü ile, gündüz vakti,iki yönlü,9 metre genişlikteki yolda otobüs durağında durduğu, ölenin otobüsün ön kapısından indiği, yol içerisinde yürüdüğü sırada,sanığın idaresindeki otobüsle ölene yaya kaldırımına 50 cm lik mesafede çarpması sonucu ölenin yere düştüğü,otobüsün ölenin sağ ayağının üzerinden geçtiği, yaralı olarak hastaneye kaldırıldığı,ölenin tedavi gördüğü hastanelerce düzenlenen raporlarda özetle; Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nin 20.02.2012 tarih, 1001534 sayılı rapor da: Sağ bacakta diz altından başlayıp ayak plantar ve dorsal yüzü kapsayan ciddi doku defekti ve sağ fibulada kırık olduğu, safen vende kesi olduğu ve bağlandığı, plastik cerrahi servisinde yer olmadığı için dış merkeze yönlendirildiği, Gaziantep Avukat Cengiz Gökçek Devlet Hastanesi'nin 05.03.2012 tarihli, 439 sayılı epikrizinde: Sağ cruriste topuk bölgesini ve tüm crurisi içine alan 30cm.'lik dekole kesi olduğu, sağ ayakta topuk ve taban derisinin dekole olduğu, nekroze olan kısımların debride edildiği, daha sonra gelişen defekt sebebiyle Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi'ne sevk edildiği, Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi Plastik Cerrahi Servisi'nin 05.03.2012 tarih, 1001534 sayılı muayenesi ve 16.03.2012 tarihli operasyon sonucu değerlendirilmede: Sağ diz altında ayak 2. 5. parmaklar metakarpal ekleme kadar sirküler defekt olduğu, sağ ayak 1. parmağın ampute olduğu, tibialis anteriorve plantar kasların tendonlarının açıkta olduğu, her iki uyluktan alınan STDG ile defektlerin kapatıldığının belirtildiği,Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi Anabilim Dalının 26.03.2012 tarihinde 1001534 sayılı muayenesinde,her iki uyluk ön yüzlerde tama yakın greft donör alanlar olduğu, sağ ayak diz altından itibaren greftlendiği için net değerlendirilemediği, sağ diz altından itibaren 40cm. boyunca tama yakın doku kaybı olduğu sonuç olarak; Kişide "trafik kazası" nedeniyle oluştuğu bildirilen "sağ safen vende kesi, sağ diz altından itibaren cruris ve ayak dorsal yüzünde tama yakın doku kaybı, sağ ayak 1. parmak amputasyonu, sağ fıbula kırığı" arızalarının; yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı,vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi orta (3) derecede etkileyecek nitelikte olduğu,duyu veya organlardan birisinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi yönünden değerlendirilebilmesi için olay tarihinden 1 yıl sonra değerlendirileceğinin belirtildiği, ölenin taburcu olduktan yaklaşık 1 ay sonra 06/06/ 2012 tarihinde vefat ettiği, 06/06/2012 tarihinde yapılan ölü muayenesi sonucu Adli Tıp Uzmanı; Kesin ölüm sebebinin, kişinin uzun süre immobilizasyonuna bağlı derin baldır venlerinden kaynaklanan trambusun kalbe atılmasıyla (kalbe pıhtı atılmasıyla) gerçekleştiğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

Ölenin tedavi gördüğü tüm hastanelerden tıbbi evraklarının temin edilerek,maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkması için dosyanın Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek,kaza ile ölüm arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdir edilmesi gerektiği,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4 maddesinin gösterilmemesi, sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cesasına çevrilirken sonuç cezanın 18.200 TL olması gerekirken 18.000 TL olarak belirlenmek suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20387, Karar No: 2015/19236, Tarih: 17.02.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/20387 E.  ,  2015/19236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/285996

MAHKEMESİ : Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2013/12 (E) ve 2013/307 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Sanığın ve Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/350 esas sayılı dosyasında aynı eylemden yargılanıp beraat eden G.. S.. ile yine adı geçen dosyada tanık olarak dinlenen suç tarihinde katılanın eşi olan Ö. S.'in aşamalarda suça konu bononun hep birlikte iken sanık tarafindan düzenlenip katılan İ.. S.. tarafından imzalandığını beyan etmeleri, yargılama sırasında G.. S.. müdafii borçtan kurtulmak için katılanın farklı imzalar attığını savunması ve mahkemenin bu gerekçe ile beraat kararı vermesi, sanık Ş.. S.. hakkında Adli Tıp Kurumu'nda inceleme yapılmayıp ihtimale dayalı belirleme yapılmış olması, 29.04.2008 tarihli kriminal rapor ile yetinildiğinin anlaşılması karşısında; suça konu bonodaki imzanın sanığa aidiyeti ile yazı ve imzaların aynı zaman ve zeminde yazılıp yazılmadığı konularında Adli Tıp Kurumunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1554, Karar No: 2022/7094, Tarih: 22.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/1554 E.  ,  2022/7094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09/12/2014 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil veya tazminat talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/12/2019 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22/11/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... .... taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20516, Karar No: 2011/5142, Tarih: 23.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20516 E.  ,  2011/5142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9290, Karar No: 2023/158, Tarih: 30.01.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9290 E.  ,  2023/158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi.,

SUÇ : Eşi kasten öldürme

KARAR : Direnme

... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/151 Esas, 2021/16 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.02.2020 tarihli ve 2019/1325 Esas, 2020/675 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli ve 2014/473 Esas, 2015/323 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.02.2020 tarihli ve 2019/1325 Esas, 2020/675 Karar sayılı kararı ile olay yerinde keşif yapılması ve keşif sonrası Adli Tıp Kurumundan maktulün ölüm sebebini belirleyen rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/151 Esas, 2021/16 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında eşi kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma ilamına uyularak belirtilen eksiklikler giderildikten sonra sanığın hukuki durumu konusunda karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile maktulün evli oldukları, evlilikleri sürecinde kıskançlık ve maddi sorunlardan dolayı sık sık tartışma yaşandığı, olay günü yine sanık ile maktul arasında kıskançlık sebebiyle tartışma başladığı,