muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7551, Karar No: 2018/350, Tarih: 11.01.2018

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; sanığa tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için tebligat yapılması, uymaması halinde "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında dava açılması gerekir.

Somut olayda, mahkemece "Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce çıkartılan davet yazısına 10 günlük süre içerisinde icabet etmemesinin tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği" gerekçesiyle, “kamu davasının düşmesine” karar verilerek, CMK’nın 223. maddesinde sayılıp davanın esasını çözen karar türlerinden “düşme” kararı ile yargılama sonlandırıldığı ve "düşme” kararının sonucu olarak sanığın bütün yükümlülüklerinin ortadan kalkması gerektiği halde, "düşme" kararı verildikten sonra ayrıca “hakkında daha önce dava açılmasının ertelenmesine karar verilen sanıkla ilgili gereğinin takdir ve ifası için kararın kesinleştiğinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilerek hüküm karıştırıldığından, kararın infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyanın infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “kamu davasının düşmesine” karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “hakkında daha önce dava açılmasının ertelenmesine karar verilen sanıkla ilgili gereğinin takdir ve ifası için kararın kesinleştiğinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebi bu değişik gerekçe ile kabul edilmiştir.

D) Karar :

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; İstanbul Anadolu 51. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/02/2017 tarihli ve 2015/87 esas, 2017/103 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 11.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13200, Karar No: 2012/15439, Tarih: 18.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/13200 E.  ,  2012/15439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :20-367

Dava, 01.02.1998-24.07.2006 tarihleri arasında yersiz ödenen aylıkların tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali, takibin devamı, icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Önceki bozma kararımız da belirtildiği üzere davalı ...’nun, davanın açılmasından sonra ancak karardan önce, bir başka ifade ile yargılama aşamasında vefat etmesi, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 50 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 28.maddeleri kapsamından “kişiliğin ölüm ile sona eriyor” olması hükmü gözetilerek, adı geçen davalının mirasçılarına yöntemince husumet tevcih edilerek, yargılamanın sürdürülmüş olması karşısında; karar başlığında ölü ...davalı olarak gösterilmek suretiyle, ölü kişi hakkında yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Gerekçeli karar başlığında davalı hanesinde yer alan “...” ibaresinden sonra gelmek üzere “mirasçıları ..., ..., ..., ...” ibaresinin yazılmasına, ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12900, Karar No: 2019/8659, Tarih: 21.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/12900 E.  ,  2019/8659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı ve mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre sanığın orman kadastrosu kesinleşmiş alanda 340 m² lik alanda diri örtü temizliği yapıp ceviz ve elma ağacı dikme suretiyle işgal ve faydalanmada bulunulduğunun tespit edilmesi, sanığın suça konu yeri kendi tapulu arazisi olduğunu, kadastro sınırlarını bilmediği için kullandığını ifade etmesi ve kesinleşen orman kadastrosunun herkes tarafından bilinmesi gerekmesi karşısında sanığın 6831 sayılı Kanun'un 93/1-2 maddeleri uyarınca mahkumiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatıne karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11312, Karar No: 2012/242, Tarih: 19.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/11312 E.  ,  2012/242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliye nedeni ile mahrum kalınan kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere, mevcut deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin kira alacağı ve makul sürenin hesaplanmasına ilişkin temyiz itirazına gelince

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının müvekkiline ait taşınmazda kiracı olarak bulunduğunu, kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshedip kiralananı 2009 Şubat ayı kirasını ödeyerek Mart 2009 ayında erken tahliye ettiğini ve kiralananı Ekim 2009 tarihinde sattığını belirterek Mart 2009 tarihinden satış tarihine kadar mahrum kaldığı 13552.-TL kira bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı vekili davacının aynı koşullarda yeniden kiraya verilebilecek makul süre kadar kira bedeli isteyebileceğini savunmuştur.

Davada dayanılan yapılan ve hükme esas alınan 1/11/2006 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalının kiralananı tahliye ederek anahtarını usulüne uygun olarak teslim ettiği tarihi kanıtlaması gerekir. Davacı anahtarın 2009 yılı Mart ayı içinde teslim edildiğini belirtmiş, davalı buna karşı çıkmamıştır. Davalı kiracı, kira süresi sona ermeden, kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshederek, kiralananı tahliye ettiğinden, kural olarak kira süresinin sonuna kadar olan kira parasından sorumludur. Buna karşın davacının da, kendi üzerine düşen görevi yapması, kiralananın yeniden kiraya verilebilmesi için gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi, Borçlar Kanunu’nun 98. maddesinin yollaması ile aynı kanunun 44. maddesi hükmü gereğidir. Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden itibaren kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Mahkemece, mahallinde keşif yapılıp, uzman bilirkişi aracılığıyla, kiralananın cinsi, özellikleri, konumu, bu nitelikte bir taşınmaza o bölgede duyulan ihtiyacın derecesi ve somut olaya özgü başka diğer özellikler çerçevesinde, kiralayanın gereken çabayı göstermesi halinde kiralananı aynı koşullarla yeniden hangi süre içerisinde kiraya verebileceği, eş söyleyişle, aynı koşullarla yeniden kiralama için gereken makul sürenin ne olduğu, Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla saptanmalıdır. Bu hususta mahallinde keşif yapılmış ve bilirkişiden rapor alınmış ise de alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Mahkemece bilirkişiden yeniden rapor alınarak HUMK.nun 74. maddesi hükmü gereğince davacının talebi de gözönünde bulundurularak, bilirkişi tarafından bulunan makul sürenin anahtar teslim tarihine eklenmesiyle ulaşılacak tarihe kadar kiracının makul süre kira parasından sorumlu tutulması gerektiği kabul edilerek, bu çerçevede davalı kiracının sorumluluğunu belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde talebin tamamı üzerinden karar verilmesi doğru değildir

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda, (2) No’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün kira alacağına ilişkin olarak BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.1.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5142, Karar No: 2014/7076, Tarih: 27.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5142 E.  ,  2014/7076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEMALİYE KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2008/260-2013/90

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ç.. Köyü çalışma alanında bulunan 106 ada 316 parsel sayılı 50.707,95 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, miras yoluyla gelen hak, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/5 paylarla davalılar F.. K.., A.. K.., C..l K.., B.. K.. ve M... K.. adlarına tespit edilmiştir. Davacı A.. T.., tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmış, davacı A.. T.. ise davasından feragat etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın A.. T.. yönünden reddine, Hazine yönünden kabulüne ve çekişmeli taşınmazın hali arazi niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar F.. K.. ve A.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan hali arazi niteliğindeki yerlerden olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece mahallinde yapılan keşif sırasında bilgisine başvurulan yerel bilirkişi ve davalı tanıkları çekişme konusu taşınmazın davalılar tarafından kullanıldığını bildirirken, davacı tanıkları taşınmazın kimse tarafından kullanılmadığını, davacı A.. T..'ın dedesinin yerleri olduğunu beyan etmişlerdir. Ancak alınan bu beyanlar soyut içerikli olduğu gibi, beyanlar arasındaki çelişki giderilmemiş, taşınmazın önceki niteliğinin belirlenmesi ve yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenebilmesi için yöreye ait hava fotoğrafları getirtilerek inceleme yapılmamış ve tespite aykırı sonuca ulaşıldığı halde tespit bilirkişileri dinlenmeksizin karar verilmiştir. Bu tür eksik ve yetersiz araştırmaya dayanılarak karar verilemez. Hal böyle olunca doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle; tespit tarihi olan 2007 yılından geriye doğru 15, 20 ve 25 yıl öncesine ve iktisap evresine ilişkin üç ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları ile çekişme konusu taşınmazın tüm komşu parsel tutanakları dayanak belgeleri ile birlikte getirilip dosya keşfe hazır hale getirilmelidir. Bundan sonra mahallinde harita, jeodezi ya da fotogrametri uzmanı fen bilirkişi, önceki bilirkişiler dışında üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu, üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Bundan sonra mahallinde harita, jeodezi ya da fotogrametri uzmanı fen bilirkişi, önceki bilirkişiler dışında üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu, üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından; çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmazın tamamının ya da bir kısmının ilk kez hangi tarihte kullanılmaya başlandığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, kim ya da kimler tarafından ne şekilde kullanıla geldiği, önceden var olan zilyetliğin terkedilip terkedilmediği, zilyetlik terkedilmişse hangi tarihte ve ne sebeple terkedildiği hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında çelişki doğduğunda yüzleştirme yapılarak çelişkinin giderilmesine çalışılmalı, komşu taşınmazların varsa dayanak belgeleri ile denetlenmeli, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri dinlenmeli, komşu taşınmazlarla mukayeseli mahkeme gözlemi tutanağa geçirilmeli, ziraatçi bilirkişi kurulundan; çekişmeli taşınmazın öncesinin ve hali hazır durumunun ne olduğu, fiilen tarım arazisi niteliğinde olup olmadığı, tarım arazisi ise ne zamandan beri bu nitelikte kullanıldığı, taşınmazın doğal ya da yapay sınırlar ihtiva edip etmediği, taşınmazın tamamının mı yoksa bir kısmının mı taşlık, kayalık olduğu, bir kısmı taşlık kayalıksa hangi bölümlerinin bu nitelikte olduğu, taşınmaz içerisinde insan eliyle toplanmış taş öbeklerinin olup olmadığı, var ise hangi tarihte toplandığı, taşınmazın toprak yapısı, eğimi ve bitki örtüsü komşu taşınmazlarla mukayese edilmek suretiyle değerlendirilerek bilimsel verilerle desteklenmiş, denetime elverişli rapor istenmeli, çekişmeli taşınmazın farklı yön ve açılardan fotoğrafları çektirilerek çekişmeli taşınmazın sınırları işaretlenmeli, uzman fen bilirkişisinden; keşfi izlemeye elverişli harita ve rapor düzenlemesi ve getirtilen hava fotoğraflarını stereoskop aleti ile inceleyerek fotoğraflardaki niteliğinin ne olduğu, hususunda ayrıntılı rapor vermesi istenmeli, temin edilebilen uydu fotoğraflarındaki durumu değerlendirilmeli ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalılar F.. K.. ve A.. K..'nın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17306, Karar No: 2017/5741, Tarih: 10.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/17306 E.  ,  2017/5741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten 30/07/2010 tarihinde satın aldığı Peugeot marka aracın 28/10/2010 tarihinde stop halindeyken sileceklerin kendi kendine çalışması ve farlarının yanması nedeniyle servise başvurduğunu, arızanın tespit edilmeden gönderildiğini, aynı arızanın tekrarlanması sonucu 04/06/2011 tarihinde servise başvurması neticesinde araçta bulunan sigortaların değiştirildiğini, 02/08/2011 tarihinde tekrar servise giderek aracı 7-8 gün serviste bıraktığını, servis tarafından hatanın giderilmediğini ileri sürerek, ayıplı aracın yenisi ile değiştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda araçtan yararlanmamanın süreklilik arz etmediğinin belirlenmesi ve ayıbı gidermek için temin edilen parçanın servise ulaştığında yapılan davete rağmen davacının davalı servise gitmediği anlaşılmış olduğu gerekçesiyle davanın reddine yönelik verilen karar Dairemizce, yapılan incelemede, davacı aracın yenisi ile değiştirilmesini talep etmiş olup, davaya konu arıza nazara alındığında aracın değişimini gerektiren bir husus olmasa da çoğun içinde azı da vardır kuralı gereğince davacının ücretsiz onarım hakkının ve bedel indirim hakkının olduğunun da kabulü gerektiğinden mahkemece davacının ücretsiz onarım hakkının olduğu, mümkün olmadığı takdirde bedel indirimine karar vermesi gerekirken davanın tümden reddine karar verilmiş olması nedeniyle bozulmuş, bu kez mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın kabulüne, davacı aracının davalı tarafından ücretsiz onarımı, aracın onarım kabul etmemesi halinde 3.351,25TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava konusu aracın gizli ayıplı olduğunun anlaşılması halinde, 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı yasanın 13. maddesi ve ... Belgesi Uygulama Esaslarına Dair Yönetmeliğin 14. maddesi gereğince, davacının yine 4077 sayılı yasanın 4. maddesine göre aracın ücretsiz değiştirilmesini, bedel iadesini veya ayıp oranında bedel indirimini, ücretsiz tamirini talep hakkı doğar. 4077 sayılı yasanın 4. maddesinde tüketiciye tanınan seçimlik haklar yenilik doğurucu bir haktır. Anılan bu yasa maddesi hükmünden de açıkça anlaşılacağı gibi tüketici, kendisine tanınan seçimlik haklardan sadece birini kullanabilecek, başka bir anlatımla terditli olarak talepte bulunamayacaktır. Dosyanın incelenmesinden davacı, 05.11.2013 tarihli duruşmada bedelde indirim seçimlik hakkını kullanmak istediğini ifade etmiştir. Hal böyle olunca davacının talebinin bedelde indirim olduğu da gözetilerek, yapılan tercihe göre, sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu hususlar gözetilmeden infazda tereddüt uyandıracak şekilde terditli olarak karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/946, Karar No: 2008/8716, Tarih: 23.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/946 E.  ,  2008/8716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 15/05/2007

Nosu :2006/279-2007/205

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili davalının abonesi olan müvekkilinin sayacını elektronik sayaçla değiştirdiğini, buna karşın davalının çok zamanlı tarifeden gece dönemini uygulamadığını, ayrıca reaktif enerji bedelinin bir defaya mahsus olmak üzere faturalamada dikkate alınmaması talebini de reddettiğini, müvekkilinin davalıya 9.348.60 YTL’lik fatura bedelini ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek bu miktarın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacının tarife değişikliği talebinde bulunmadığını, arıza sonucu ihlalin yılda bir kez olması halinde reaktif enerji bedelinin alınmayacağını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda 2.717.59 YTL’lik reaktif enerji bedelinin ne şekilde bulunarak faturaya yansıtıldığının bilinmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya fazladan ödemiş olduğu 2.717.59 YTL’ nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan istirdatına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporuyla ilk bilirkişi raporu arasında özellikle reaktif enerji bedeli yönünden açık bir çelişki bulunmaktadır. Mahkemece bilirkişi raporları arasında bu çelişki giderilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8533, Karar No: 2013/6167, Tarih: 06.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/8533 E.  ,  2013/6167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve yasal koşulları bulunmayan duruşma isteminin reddiyle yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık müdafiinin 21/07/2010 havale tarihli dilekçesi ekinde gönderilen, Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu raporunda, sanığın rahatsızlığı nedeniyle, işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak algılayamadığı, bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu ve TCK'nın 32/1 maddesi kapsamında olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Kabule göre de;

Mükerrir olmayan sanık hakkında uygulanma olanağı bulunmayan 5275 sayılı Kanunun 108/4 maddesi uyarınca, 2 yıl denetim süresi belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.