muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/16578, Karar No: 2012/7989, Tarih: 13.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/16578 E.  ,  2012/7989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep ile bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair (İSTANBUL) 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.03.2008 gün ve 2007/323 esas, 2008/61 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 23.10.2009 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 312. maddesinde "tehlikeli olabilecek bir şekilde düşmanlığa ve kin beslemeye tahrik" aranmakta iken, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 216/1. maddesi ise "... tahrik eden kimse, bu nedenle .... açık ve yakın tehlikenin ortaya çıkması halinde .... cezalandırılır" şeklinde düzenlenmiştir.

765 sayılı Yasanın 312. maddesinde fiilin suç olması için sadece sanık tarafından söylenmesi ve yazılması yeterli görüldüğü halde, 5237 sayılı TCK.nda belirtilen hususlar yeterli görülmeyip "... bu nedenle açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması" unsuru aranır hale gelmiştir. Gerçekleşen fiilin dış dünyada meydana getirdiği etki ve tepki gözetilmekte, açık ve yakın tehlikenin ortaya çıkması "halinde" fiil suç sayılmaktadır. Yasanın gerekçesinde açıkça belirtildiği gibi buradaki tehlikenin "somut" tehlike olduğu yönünde bir kuşku bulunmamaktadır. Söz konusu suçun oluşması için kamu güvenliğinin bozulması tehlikesinin somut olgulara dayalı olarak ortaya çıkması gerekir. Her olayda, somut tehlikenin varlığı aranmalıdır.

Ayrıca, Anayasanın 25, 26 ve 90'ıncı maddeleri gereğince iç hukukumuzun bir parçası sayılan AİHS. 9 ve 10'uncu maddeleriyle güvence altına alınan düşünce ve ifade hürriyetinin sınırlarının aşılıp aşılmadığı yönünden de değerlendirme yapılmalıdır. T.C. Anayasasının 26 ve İHAS'nin 10. maddeleri, düşünce hürriyetinin resmi makamların müdahalesi olmadan haber veya bilgi almak veya vermek serbestliğini de kapsadığı gibi haber alma, öğrenme özgürlüğünün özel bir şekilde önemsendiğini hatırlatmaktadır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 10. maddede garanti altına alınan düşünceyi açıklama özgürlüğünü vurgulayan bir çok kararında hemen hemen ortak bir ifade kullanarak bu özgürlüğün demokratik toplumun başlıca temel taşlarından olup, kişinin ilerleyip gelişmesinin yasal koşullarından birini teşkil edeceğini ve bu özgürlüğün sadece zararsız sayılan haber yada fikirler bakımından değil, aynı zamanda, devlet yahut halkın bir bölümü için aykırı, kural dışı veya endişe verici cinsten olanları da içerebileceğini, demokratik toplumun vazgeçemeyeceği ve açık fikirliliğin gereği olduğunu kabul etmiştir.

Somut olayda davaya konu yazı bir bütün olarak ele alınıp değerlendirildiğinde, içeriği itibariyle toplumda hiç bir tepki meydana gelmediği, açık ve yakın bir tehlikenin mevcut olmadığı, bu nedenle ifade özgürlüğü kapsamında olup 5237 sayılı TCK.nun 216. maddesindeki tanımlanan suçun unsurlarının oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/910, Karar No: 2021/1754, Tarih: 12.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/910 E.  ,  2021/1754 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.03.2018 tarihinde verilen dilekçe ile sözleşmenin uyarlanması talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 18.03.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 12.10.2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ... karşı taraftan davalı ... AŞ. vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, 3.050,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 12/10/2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Taraflar arasındaki dava; daha önce imzalanmış olan ve vefa hakkı tanınarak davacı tarafından davalıya devredilen taşınmazlar için, sözleşmede belirlenen 18 aylık sürenin uyarlama yolu ile yeniden 18 ay süre ile uzatılmasına ilişkindir.

Gerek ilk derece mahkemesince ve gerekse istinaf tarafından yapılan değerlendirmelerde, TBK 138. maddesinde açıklanan şartların davacı lehine gerçekleşmediği açıklanarak talebin ve itirazın reddine karar verildiği açıktır.

Taraflar arasındaki dosyada örneği bulanan sözleşmelerin noterde düzenlenmediği ve tapu kayıtları itibariyle vefa hakkının açık bir şekilde belirlenemediği; bu durumda vefa hakkının esasen kanunun ve uygulamanın aradığı şekilde usulünce tesis edilip edilmediği dosyadaki belgelerden anlaşılamamaktadır. Teminat amaçlı vefalı satışlar için doktrinde tartışma kanusu olan ..yasağı yönünden de gerek tarafların açıklamalarının bulunmaması gerekse temyiz konusu yapılmaması sebebiyle vefa hakkının esası yönünden tartışma yapılamadığı açıktır.

Olayımız davacı asil için, çok sayıda şüphelinin bulunduğu İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/31667 sayılı soruşturma dosyasında, talep üzerine İstanbul 4. Sulh Ceza Hakimliği tarafından 04.08.2016 tarihinde taşınmaz tüm malvarlıklarına tedbir konulmuş, karar Tapu Sicil Müdürlüğüne bildirilmekle 10.01.2017 tarihinden itibaren uygulanmaya başlamış, beyanlar hanesine işlenmiştir.

Olayımız davacı asil için, çok sayıda şüphelinin bulunduğu İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/31667 sayılı soruşturma dosyasında, talep üzerine İstanbul 4. Sulh Ceza Hakimliği tarafından 04.08.2016 tarihinde taşınmaz tüm malvarlıklarına tedbir konulmuş, karar Tapu Sicil Müdürlüğüne bildirilmekle 10.01.2017 tarihinden itibaren uygulanmaya başlamış, beyanlar hanesine işlenmiştir.

Uygulanan tedbirin taraflar arasındaki tapu kaydının devri ve hatta protokol tarihinden sonra karar altına alındığı, bu durumun sözleşmenin öncesinde bilinmesi mümkün olmadığı gibi, sözleşme ile ilgisi olmadığı ve neticeden davacının vefa hakkını kullanmasına engel teşkil eden olağanüstü bir durum olduğu açıktır. Bu durumda T.B.K 736. maddesinde tanınan vefa hakkı yönünden taraflar arasında kararlaştırılan 18 aylık sürenin bitiminden önce, konulan tedbir ile hakkın fiilen kullanılamaz hale geldiği, zor duruma düşen davacının süre uzatım talebinin çok cüz'i bir kısmının kabulünün, T.B.K 138. maddesinde tanınan hakkın kullanımı yönünden amaca uygun bulunmadığı; esasen davacıya en azından tedbir kararının kaldırılmasından itibaren uygun bir sürenin verilmesi gerekirken, alınan 2. sürenin kanunun ruhuna aykırılık oluşturduğu açıktır.

Yukarıda açıklanan gerekçeler ışığında aşırı ifa güçlüğü ile karşılaşan davacının, vefa hakkına ilişkin sürenin uzatılmasına yönelik tespit talebinin makul bir süre olarak kabulü gerekirdi. Açıklanan nedenlerle davacının temyiz talebinin kabulü gerektiği düşüncesiyle aksi yönde tezahür eden sayın çoğunluk görüşüne iştirak edemiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/11301, Karar No: 2006/11814, Tarih: 18.09.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/11301 E.  ,  2006/11814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Soyadı Kullanma İzninin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacının tanığı davalının yeniden evlendiğini ifade etmiş, mahkemenin karar gerekçesinde de bu husus açıkça kabul edilmiştir. Taraflardan davalının yeniden evlendiğine ilişkin gerekli açıklamalar yaptırılıp, temin edilecek belgenin gönderilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 18.09.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/17544, Karar No: 2012/6711, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/17544 E.  ,  2012/6711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ....köyü 181 ada 56 parsel sayılı 2898,80 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptaline ve teknik bilirkişilerin raporunda belirtilen (A)= 392,67 m²'lik kısmın taşlık, kayalık niteliğiyle Hazine, (B)= 2506,13 m²'lik bölümün ise tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada taşınmazın temyize konu (B) bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8025, Karar No: 2012/9982, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8025 E.  ,  2012/9982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17245, Karar No: 2007/225, Tarih: 16.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/17245 E.  ,  2007/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin ihbarı sonucu vesayet altına alınmak istenilen ... ...'ın . ... ... Mahallesi, . Sok., ./... aderesinde ağabeyi ile birlikte kaldığı, nüfusa kayıtlı olduğu. Köyünden 10 yıl önce ayrıldığı anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/01/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13551, Karar No: 2010/7798, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13551 E.  ,  2010/7798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ... oğlu ...’in (...) bir kısım davalılar vekili olan Avukat ...’a verdiği vekaletname dosyada bulunmamaktadır. Varsa vekaletnamenin aslı veya onaylı bir örneğinin dosyaya konulması, yoksa gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin davalı ... oğlu ...’e (...) tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Dairece daha önceden incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/288 Esas-2005/173 Karar, Dairenin:2009/13429 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır. Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/233, Karar No: 2011/305, Tarih: 27.12.2011

**Ceza Genel Kurulu         2011/9-233 E.  ,  2011/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2011/125199

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Mahkemesi : ERZURUM 2. Asliye Ceza

Sanık B..S.. hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda hırsızlık eylemi iki ayrı suç kabul edilerek;

Şikayetçi kurum olan okula karşı eylemi nedeniyle sanığın 5237 sayılı TCY'nın 142/2-f 143, 35/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 12 ay hapis, şikayetçi A...A..'a karşı eylemi nedeniyle ise aynı Yasanın 142/2-f, 143, 168/4 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve anılan Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin, Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.01.2011 gün ve 543-1 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 04.07.2011 gün ve 5962-8533 sayı ile;

Kantinden gerçekleştirildiği kabul olunan hırsızlık suçundan dolayı kurulan hükmün onanmasına, şikayetçi kurum olan okula karşı eylem nedeniyle kurulan hükmün ise;

“Sanığın olay tarihinde okul binasına girerek kantinden 3 adet çakmak ve bozuk paraları almaktan ibaret eyleminin tamamlanmış tek bir hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden ayrıca hırsızlığa teşebbüs suçundan da ceza tayin edilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 19.08.2011 gün ve 125199 sayı ile;

“Sanık Bekir Sarıusta, 03.10.2010 tarihinde ve gece sayılan zaman diliminde, Celal Akın İlköğretim Okulu'na hırsızlık amacıyla girmiş, mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, okulun tuvalet kapısı, müdür ve müdür yardımcısı odası kapısını zorlamış, daha soma kantin odasının kapı kilidini kırarak bir miktar bozuk para ve çakmakları almış, sanık hakkında, yöneltilen tüm fiiller için 20.10.2010 tarihinde kabul edilen iddianame ile, hırsızlık fiili tek olarak kabul edilmiş ve buna göre cezalandırma istenilmiş, ancak mahkemece, sanığın fiilleri, teşebbüs aşamasında kalanlar bir bütün olarak ayrılarak farklı fiil olarak değerlendirilmiş, hüküm karıştırılmıştır. Halbuki, tüm fiiller tek olmakla, bu fiil için temyiz incelemesi yapılmalı ve bu tek fiil için bozma kararı verilerek mahkemesince hukuki yanlışlık düzeltilmelidir. Yargıtay, her iki fiil için de bozma kararı vermeli, böylece hükmün karıştırılmasının önüne geçmelidir” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak, Özel Dairenin hırsızlık suçu yönünden verdiği onama ve bozma kararlarının kaldırılarak, yerel mahkeme hükmünün hırsızlık suçları yönünden bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme, sanık hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme, sanık hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin tek hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü halinde, bu eylemle ilgili olarak hem onama hem de bozma kararı verilmesinin isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; sanık hakkında kantinden bir miktar para ve çakmak almak eylemi dışında başka bir hırsızlık suçundan usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunup bulunmadığı hususu öncelikle değerlendirilecektir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Erzurum C.Başsavcılığının 18.10.2010 günlü iddianamesi ile; “Şüpheli B. S..nın suç tarihi olan 03.10.2010 tarihinde gece saat 03.20 sıralarında Gez Mahallesi Celal Akın İlkokuluna girdiği, burada okulun tuvalet kapısını, müdür odası kapısını, müdür yardımcısı odasının kapısı ve kantinin kapısını kırdığı, kantinde bulunan bir miktar parayı aldığı, şüphelinin alınan beyanında suç tarihinde suça konu okula girdiğini, kapıları kırdığını ve kantinde bulunan bozuk paraları aldığını ikrar ettiği” şeklindeki anlatım ve 5237 sayılı TCY'nın 142/1, a-b olarak gösterilen sevk maddesi ile tek bir hırsızlık suçundan dava açıldığı, yerel mahkemece 11.11.2010 ve 06.01.2011 günlü duruşmalarda sanığın eyleminin sübutu halinde iki ayrı hırsızlık suçunu oluşturacağından bahisle ek savunma hakkı verildiği ve şikayetçi kurum olan okula ve kantinci A.'a karşı olmak üzere iki ayrı hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CYUY'nın 150. maddesine paralel bir düzenleme içeren 5271 sayılı CYY'nın “hükmün konusu ve suçu değerlendirmede mahkemenin yetkisi” başlıklı 225. maddesinde;

“(1) Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.

(2) Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir” hükmü yer almaktadır.

Anılan maddenin özenle seçtiği anlatım biçiminden de anlaşıldığı üzere, hükmün konusu iddianamede gösterilen eylemdir. İddianamede anlatılan fiilin dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan bir eylem nedeniyle yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması yasaya aykırıdır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

(2) Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir” hükmü yer almaktadır.

Anılan maddenin özenle seçtiği anlatım biçiminden de anlaşıldığı üzere, hükmün konusu iddianamede gösterilen eylemdir. İddianamede anlatılan fiilin dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan bir eylem nedeniyle yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması yasaya aykırıdır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Erzurum C.Başsavcılığının 18.10.2010 günlü iddianamesinde anlatılan ve dava konusu yapılan eylem "kantinde bulunan bozuk paraların alınması” eylemidir. Görüldüğü üzere sanık hakkında düzenlenen iddianamede sadece kantinde bulunan bozuk paraların alınması eyleminden bahsedilmiş, müdür ve müdür yardımcısı odalarına girilip bir şey alınmaya çalışıldığından bahisle dava açılmamıştır. “Duruşma sırasında sanığın yeni bir suçunun ortaya çıkması” başlığı ile; “Sanığın, iddianamede yazılı suçtan başka bir suç işlemiş olduğu duruşma sırasında ortaya çıkarsa, Cumhuriyet savcısının talebi ve sanığın muvafakatiyle her ikisi birlikte hükmolunmak üzere bu suç, duruşması yapılmakta olan işle birleştirilebilir.

Yeni suç mahkemenin yetkisi haricinde olur veya kendisine göre daha üst bir mahkemenin görevine dahil bulunursa yukarıdaki fıkra hükmü uygulanmaz” şeklinde kaleme alınmış olan 1412 sayılı CYUY'nın 259. maddesinde düzenlenen sözlü davaya 5271 sayılı CYY'nda yer verilmediği hususu da göz önünde bulundurulduğunda, dava konusu yapılmayan bu eylemden dolayı yargılama yapılması ve ek savunma hakkı tanındığından bahisle mahkûmiyet hükmü kurulması isabetsizdir.

Bu itibarla Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne, Özel Dairenin hırsızlık suçundan vermiş olduğu onama ve bozma kararlarının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün hırsızlık suçuna ilişkin olarak bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04.07.2011 gün ve 5962-8533 sayılı kararının hırsızlık suçuna ilişkin olan onama ve bozma kısmının KALDIRILMASINA,

3- Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2011 gün ve 543-1 sayılı hükmünün hırsızlık suçları yönünden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2011 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.