muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6169, Karar No: 2015/12432, Tarih: 01.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/6169 E.  ,  2015/12432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere, temyiz edenin sıfatı ve temyiz nedenlerine göre davalı şirketler vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, 29.05.2005 tarihili iş kazasında yaralanarak %9,20 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi ile istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, 24.461,56TL maddi, 10.000,00TL manevinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, 29.05.2005 tarihili zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğu, anılan kazanın meydana gelişinde %80 oranında davalılar, %20 oranında ise davacı kazalının kusurlu olduğu, yargılama konusu iş kazası sonrasında 10.11.2005 tarihli ibranamede davacının maddi ve manevi zararlarına karşılık 9.000,00TL aldığının belirtildiği anlaşılmıştır.

Birçok Yargıtay kararında vurgulandığı üzere, alacaklının alacak hakkından vazgeçmesini ve bu surette borçlunun borçtan kurtulmasını kapsayan akde "ibra" denir. İbra alacağın tasfiyesini içeren tasarrufi bir sözleşmedir. Konu ile ilgili doğrudan amir bir hüküm bulunmaması nedeniyle sorunun çözümlenmesinin ibranın doğruluk ve güven kuralına aykırı olmaması gereğine sıkı sıkıya sarılarak halledilmesinde yarar vardır.

Kural olarak işçiye veya hak sahiplerine yapılmış ödemenin bu miktar ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda ödemeden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur. Başka bir anlatımla ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlık bulunmaması koşuldur. Ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlığın bulunduğu

Durumlarda yapılan ödeme makbuz niteliğinde kabul edilebilir. Bu durumda ödemenin yapıldığı tarih göz önünde tutularak davacının karşılanmayan zararının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması böylece hesaplanacak miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması durumunda maddi tazminata ilişkin ödemeyi "kısmi ifayı içeren makbuz" niteliğinde kabul etmek gerekir. Açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde maddi tazminat talebinin tümden reddine karar vermek gerekir.

Bu açıklamalar kapsamında somut olayda davacının maddi tazminat istemi bakımından verilen kararda bir hata bulunmamaktadır. Fakat Mahkemece manevi tazminat davasının kısmen kabulü yönünde verilen karar için aynı şeyden bahsetme imkanı yoktur

Şöyle ki; hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler, o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir. Başka bir anlatımla üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle, manevi tazminatın bölünmesi, bir kısmının dava konusu yapılması kalanın saklı tutulması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay H.G.K'nın 25.9.1996 gün ve 1996/21-397-637 Karar'ı ile 13.10.1999 gün ve 1999/21-684-818 sayılı Kararı da bu doğrultudadır.

Hal böyle olunca davacı sigortalının manevi zararlarına karşılık olarak 2.000,00TL aldığının davaya konu ibranameden ve taraf beyanlarından anlaşılması karşısında manevi tazminatın bölünmezliği ilkesi göz ardı edilerek davacı sigortalı için manevi tazminat isteminin reddi yerine kısmen de olsa kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı şirketler vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 01/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7129, Karar No: 2018/4207, Tarih: 29.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/7129 E.  ,  2018/4207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur ...’nun, “29.04.2013 tarihinde ... ilçesi... (Havalimanı kavşağı) mevkiinde, ... yönüne giderken araç içinde, pencereden bir şahıs elini uzatarak elimdeki telefonu çalarak iki kişi birlikte kaçmıştır. Şahısların peşinden koşup yetişmeme rağmen şahısların bıçak çekmesi nedeniyle geri döndüm. Şahısları çevredeki herkes gördü. Orada bulunan bir tanık, şahısların ismini ve adresini bana vermiştir.” şeklinde anlatımı içeren 30.04.2013 tarihli dilekçeyi Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı’na vermesi üzerine soruşturmanın başlatıldığı;

Aynı gün Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan ifadesinde; ''Olay günü saat 20:45 sularında ... plaka sayılı aracıyla, ... mevkiinde, ağır seyreden trafikte ilerlemeye çalışıp, bir yandan da (içerisinde ... numaralı telefon hattının takılı bulunduğu,... ımeı numaralı Iphone 5 marka) cep telefonu ile meşgul olduğu sırada, yüzünü görse tanıyabileceği bir kişinin, aracın açık penceresinden uzanıp elindeki cep telefonunu alıp kaçmaya başladığını, bunun üzerine araçtan inip şahsı kovalamaya başladığını ancak, yine yüzünü gördüğü taktirde tanıyabileceği ve telefonu alan şahısla birlikte hareket eden diğer bir kişinin, kendisine bıçak tevcih edip,' birşey mi oldu' dediğini, bunun üzerine korkup geri dönüp aracına binerek oradan ayrıldığını, olayın meydana geldiği yerde bulunan ismini hatırlamadığı kıraathanede oturan bir şahsın, yanına gelip şahısları tanıdığını, birinin adının ... olduğunu, diğerinin de... adında birisi olduğunu, ...'ın, ...Caddesinde “... İletişim” isimli işyerinin sahibi olduğunu söylediğini...'' beyanla şikayetçi olduğu,

14.05.2013 tarihinde düzenlenen kolluk araştırma yazısında; ''yaşadığı mahalle halkının, ... isimli şahsa '...', ağabeyi olan ...’a ise '...' diye hitap ettiklerini mağdurun Cumhuriyet Başsavcılığı’ndaki ifadesinde belirttiği, ...Caddesinde faaliyet gösteren '... İletişim' isimli işyerinin de kardeş olan sanıklara ait olduğunun öğrenildiğinin'' belirtildiği,

16.05.2013 tarihinde polis merkezinde, 2 ve 4 numaralı ve suçlu etiketi bulunan sanıklara ait fotograflar yanında farklı iki şahsa ait etiketsiz fotograflar olmak üzere 4 adet fotograf kendisine gösterilmek suretiyle yaptırılan teşhis işlemine ilişkin tutanakta, mağdurun, olay günü telefonu alıp kaçan kişiyi sanık ..., kendisine bıçak çeken şahıs olarak ise ...’ı açık ve tereddütsüz bir şekilde teşhis ettiğinin belirtildiği,

16.05.2013 tarihinde polis merkezinde, 2 ve 4 numaralı ve suçlu etiketi bulunan sanıklara ait fotograflar yanında farklı iki şahsa ait etiketsiz fotograflar olmak üzere 4 adet fotograf kendisine gösterilmek suretiyle yaptırılan teşhis işlemine ilişkin tutanakta, mağdurun, olay günü telefonu alıp kaçan kişiyi sanık ..., kendisine bıçak çeken şahıs olarak ise ...’ı açık ve tereddütsüz bir şekilde teşhis ettiğinin belirtildiği,

Mağdurun, birleşen Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2013/227 Esas sayılı dava dosyasına sunduğu 22.10.2013 tarihli dilekçede, ''polis merkezinde kendisine teşhis yaptırıldığı sırada, fotograflardan benzeyen şahısları teşhis ettiğini, ancak şahısları canlı olarak görmek istediğini ve bu teşhisinin o taktirde anlamlı olabileceğini söylediğini, başkaca bir delil yoksa, sadece anılan teşhise dayanılarak sanıklar hakkında işlem yapılması gibi bir isteminin olmadığını, bu durumun kendisini rahatsız ettiğini ve sanıkları canlı görmek istediğini'' belirttiği,

30.10.2014 günlü oturumda, ''SEGBİS sistemi ile kendisine gösterilen sanık ...'a ilişkin olarak, net bir şey söyleyemeyeceğini, cep telefonunu alıp kaçan ve sonrasında bıçak çeken şahıslardan olup olmadığına dair net bir şey diyemeyeceğini, olay sırasında havanın ve bulunduğu yerin karanlık olduğunu, şüpheli şahısların ellerindeki parıltıyı görüp bıçak olduğunu düşünerek geriye doğru kaçtığını, emin olamadığı için sanıklardan şikayetçi olmadığını, polis merkezinde yaptırılan teşhis işleminde de, kendisine bir çok fotoğraf arasından sanıkların fotoğraflarını da gösterdiklerini, sadece benzettiğini kollukta söylemesine rağmen, tutanağın bu şekilde düzenlendiğini'' beyan ettiği,

Tamamı sözlü yargılamadan oluşan dosyada ortaya çıkan duraksamaların ortadan kaldırılabilmesi için, öncelikle mağdurun 30.04.2013 günü Cumhuriyet Başsavcılığında alınan ifadesinde adını bilmediğini belirttiği kıraathanenin neresi olduğu belirlenip, burada olayla ilgili bilgisi ve/veya mağdurun sözünü ettiği ismini vermek istemeyen tanığı tanıyan herhangi bir kişinin olup olmadığı re’sen araştırılıp, bulunması halinde antlı beyanı alınmak suretiyle, tüm duraksamalar giderildikten sonra, sonucuna göre delillerin bir bütün halinde takdiri gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yetinilip, mağdurun vaki iddia ve beyanlarına karşın, sanıkların savunmalarına ise hangi nedenlerle üstünlük tanındığı da denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yargılamaya devamla, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8030, Karar No: 2011/8508, Tarih: 20.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/8030 E.  ,  2011/8508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., hükümlü ...

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Hükümlü ... hakkında kurulan Gaziosmanpaşa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2004 gün ve 2002/780 Esas ve 2004/211 karar sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde yada resen uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... hakkında kurulan ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca iade edilmesi sonrasında dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ...’nın yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

Sanığın suç tarihinde arkadaşı ... ile birlikte yakınana ait aracın arka cam fitilini sökerek camı çıkartmak suretiyle içerde bulunan cep telefonunu alma şeklinde gerçekleştirdiği eylemin 765 sayılı TCK.nın 493/1.maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yapılan değişiklikler dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 20/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12305, Karar No: 2024/9623, Tarih: 14.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/12305 E.  ,  2024/9623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/667 D. İş, 2022/663 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü-İtirazın Kısmen Kabulü

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 18.02.2020 tarihinde davacının yolcu olduğu araç ile plakası tespit edileyen aracın karıştığı çift taraflı trafik kazasında davacının yaralandığını ve malul kaldığını, davalı kuruma zararın tazmini için yapılan başvuruya olumlu yanıt verilmediğini iddia ederek, fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydı ile, 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 1.000,00 TL geçici bakıcı giderinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 178.818,20 TL'ye, geçici bakıcı gideri talebini 6.974,10 TL' ye ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Sigorta Tahkim Komisyonuna başvuru şartının gerçekleşmediğini, talebin dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, sunulan maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmediğini, mevzuata uygun rapor sunulmasının istendiğini talebin reddedilmediğini, bakım giderinden davalı kurumun sorumluluğu bulunmadığını, maluliyet raporunun hükme esas alınamayacağını, iyileşme süresi geçmeden düzenlendiğini, davacının iddialarının ispatlanması gerektiğini, kusur raporu alınması gerektiğini, tazminat hesabının TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, hesaplanan tazminattan %20 müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, temerrüdün gerçekleşmediğini, vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi' ne (AAÜT) göre belirlenen rakamın 1/5'i oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların iddia ve savunmaları, sunulan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne, 178.818,20 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 6.974,10 TL geçici bakıcı gideri toplam 185.792,30 tazminatın 22.09.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; Sigorta Tahkim Komisyonu’na başvuru şartının gerçekleşmediğini, başvurunun dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, müvekkili Kurum tarafından sevk edilen sağlık kuruluşundan mevzuata uygun sağlık kurulu raporu alınmamış, müvekkilinin eksik evrak taleplerinin gereği yerine getirilmeden doğrudan başvuru yoluna gidildiğini, temerrüdün gerçekleşmediğini, başvuru sahibinin bunun aksine; Yönetmelik’te açıklanan, Sağlık Bakanlığı tarafından yetkili kılınmış sağlık kurum ve kuruluşlarının sağlık kurulları tarafından düzenlenmiş bir rapor olmayan Balıkesir Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi (Hastanesi) tarafından düzenlenen raporu sunduğunu, tespit edilemeyen aracın karıştığı belirtilen kazadaki kusur durumunun evrak üzerinden alınan bilirkişi raporu ile belirlenmesinin hatalı olduğunu, başvuru sahibinin kalıcı engel oranının, engelin kaza ile arasındaki illiyetin varlığının ancak güncel muayene sağlanarak yetkili sağlık kuruluşu heyeti tarafından tespit edilmesi gerektiğini, yargılama sırasında alınan raporun özel medikal firma raporu ile çeliştiğini, tazminat hesaplamasının TRH-2010 Yaşam Tablosu ve % 1,65 teknik faiz dikkate alınarak yapılması gerektiğini, başvuru sahibinin askerlikte geçireceği sürenin dikkate alınması gerektiğini, bakıcı gideri tazminatından müvekkili Kurum’un sorumluluğunun bulunmadığını, hiçbir şekilde kabul anlamına gelmemekle beraber, fiilen bakıcı tutulduğu ispatlanmadıkça brüt asgari ücret üzerinden hesaplama yapılamayacağını, hesaplanan tazminattan en az %20 müterafik kusur indirimine gidilmesi gerektiğini, ebeveynlerin bakım ve gözetim yükümlülüklerini ihlal etmiş olması nedeniyle müterafik kusur indirimi uygulanması gerektiğini, aleyhe hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi’nde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olması gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı sigorta şirketine gerekli evraklar ile başvuru yapıldığını, hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan yönetmeliğe, Yargıtay içtihatlarına uygun olarak düzenlendiğini, hesaplamada hata bulunmadığını, kaza tespit tutanağı ve Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan kusur raporunun birbirleriyle ve olayın oluş şekli ile uyumlu olduğunu, emniyet kemerinin kaza tespit tutanağında belirsiz olması ve müterafik kusura yönelik bir ispat bulunmaması karşısında müterafik kusur indirimi yapılmamasının yerinde olduğunu, bakıcı giderinden sigorta şirketinin sorumlu olduğunu ve hesaplamanın sigorta şirketince belirtilen şekilde net asgari ücret üzerinden yapıldığını belirterek bu yönlere ilişkin itirazların reddine, vekalet ücretine yönelik itirazlarının ise kabulüne, vekalet ücretinin AAÜT'ne göre belirlenen rakamın maktu vekalet ücretinin altında kalmayacak şekilde 1/5 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; komisyona usulüne uygun başvuru yapılmadığını, eksik evrakın tamamlanmasının istendiğini, evrak tamamlanmadan yapılan başvurunun geçerli olmadığını, talebin davalı kurumca reddedilmediğini, davacının sağlık kuruluşuna yönlendirildiğini, bu şekilde fahiş nitelikte tazminat ödenmesinin önüne geçildiğini, davacının bu sağlık kurulu raporunu almadan başvuruyu yapmasının yerinde olmadığını, başvuru şartının gerçekleşmediğini talebin dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, kusur incelemesinin yeterli olmadığını, tek bilirkişi tarafından evrak üzerinden hazırlanan raporu kabul etmediklerini, iyileşme süresi beklenmeden alınan kalıcı maluliyeti tespit edici nitelikte olmayan maluliyet raporu ile karar verilmesinin hatalı olduğunu, heyette cildiye uzmanı bulunmadığını, alınan medikal firma raporu ile çeliştiğini, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, askerlikte geçecek sürelerin düşülmesi gerektiğini, bakıcı giderinden davalı kurumun sorumluluğu bulunmadığını, ebeveynlerin denetim görevi yapmaması sebebiyle %20 müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, davacı çocuğun çocuk koltuğunda oturması gerektiğini, temerrüdün gerçekleşmediğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; plakası tespit edilemeyen aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; plakası tespit edilemeyen aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; davalı kuruma usulüne uygun başvuru yapılmış olmasına, kusur raporunun gerekçeli ve karara esas almaya uygun, denetime elverişli bulunmasına, maluliyet raporunun kaza tarihi itibariyle yürürlükte bulunan maluliyet yönetmeliğine uygun olarak hazırlanmış olmasına, hesaplama yönteminde hata bulunmamasına, müterafik kusur indirimi yapılmamasının yerinde olmasına göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7652, Karar No: 2013/1087, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7652 E.  ,  2013/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında, ... Köyü 101 ada 282 parsel sayılı, 4662,50 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, zeytinlik ve harnupluk niteliği ile davalı adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek taşlık çalılık niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.