muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8779, Karar No: 2014/11606, Tarih: 23.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/8779 E.  ,  2014/11606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Turz. ve Tic. AŞ. vek. Av. ... ile davalı ... İnş. Taah. San. ve Tic. AŞ. vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 16.07.2013 gün ve 2013/620 E. - 2013/843 K. sayılı daha önce dairemizce incelemesi yapılarak gönderilen dosyanın davacı vekilinin 14.04.2014 tarihli dilekçesi üzerine yeniden dairemize gönderilmesi üzerine yapılan inceleme sonucu gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Temyizine konu iş bu dosya mahkemece temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş ise de, dosyanın Dairemizin 13.02.2014 tarih, 2013/19047 Esas 2014/2938 Karar sayılı ilamı ile “Her ne kadar dava dosyası Yüksek 17. hukuk Dairesi'nin 25.11.2013 günlü görevsizlik kararıyla Dairemize gönderilmiş ise de, dosya içinde bulunan davacı vekilinin 19.07.2013 günlü dilekçesi incelendiğinden ortada temyiz iradesini yansıtan usulüne uygun bir başvuru bulmamaktadır. Bu itibarla dosyanın tetkiksiz olarak iadesine karar vermek gerekmiştir.” denilerek dosya yerel mahkemesine tetkiksiz olarak iade edilmiştir.

Dosya davacı vekilinin 14.04.2014 tarihli dilekçesi üzerine yeniden Dairemize gönderilmiş ise de, Dairemizin 2013/19047 E. 2014/2938 K. sayılı ilamı uyarınca yeniden yerel mahkemesine tetkiksiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine tetkiksiz İADESİNE, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5008, Karar No: 2018/439, Tarih: 15.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/5008 E.  ,  2018/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Olay tutanağı içeriğine, suç konusu uyuşturucu maddelerin ele geçiriliş biçimi, miktarı ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Soruşturma aşamasında tanık olarak dinlenen otobüs muavini...’in uyuşturucu maddenin sanık ...’in elinde bulunduğunu belirttiği ve sanık ...’un kendi adına düzenlenen 46 numaralı koltukta seyahat ettiği, sanık ...’un aleyhine yeterli delil bulunmadığı aşamada, Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgusu sırasında ikrarıyla kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardımda bulunduğu anlaşıldığından; sanık ... hakkında etkin pişmanlıkla ilgili TCK 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

15.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5306, Karar No: 2019/2920, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5306 E.  ,  2019/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13670, Karar No: 2023/8431, Tarih: 26.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13670 E.  ,  2023/8431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2020/481 Esas, 2021/966 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 ... maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2022/560 Esas, 2022/1172 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 51 ... maddesi uyarınca 1 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi; üst sınırdan ceza verilmesine, cezanın ertelenmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdurun, sanığın annesi olduğu, olay günü annesinin onun davranışlarına artık dayanamayıp hakkında şikâyetçi olmasından rahatsız olan sanığın annesine hitaben; "Sen beni şikâyet ettin kahpe!" dediği ve ona vurarak ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporda bildirildiği şekliyle mağduru burunda ve oksipital bölgede şişlik, sağ kolda ekimoz ve nazal kemikte oluşan fraktür nedeniyle basit tıbbî müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık, mağdur ... tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

2. Sanık, mağdur ... tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. ... Adlî Tıp Kurumunun, 14.09.2021 tarihli raporda; "Mağdurun yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, vücuttaki kemik kırık ve çıkıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi hafif (1), orta (2-3) ve ağır (4-5-6) olarak sınıflandırıldığında; şahısta saptanan burun kemiği kırığının, hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, yüzde sabit iz niteliğinde olmadığı, duyulardan veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflama/yitirilmesi niteliğinde olmadığı," belirtilmiştir.

4. Olay yeri krokisi, olay yeri inceleme raporu formu, kolluk tutanakları, uzmanlık raporları, adlî tıp raporları, sanığa ait nüfus ve adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Mağdurun, sanığın annesi olduğu, olay günü annesinin onun davranışlarına artık dayanamayıp hakkında şikâyetçi olmasından rahatsız olan sanığın annesine hitaben; "Sen beni şikâyet ettin kahpe!" dediği ve ona vurarak ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporda bildirildiği şekliyle mağduru burunda ve oksipital bölgede şişlik, sağ kolda ekimoz ve nazal kemikte oluşan fraktür nedeniyle basit tıbbî müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı, sanığın üzerine atılı mağduru kasten yaralama suçunun bu şekilde sübuta erdiği anlaşılmış, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması yoluna gidilmiş yaralanmanın niteliği ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile 5237 sayılı Kanun'un üçüncü maddesindeki orantılılık ilkesi birlikte

değerlendirilerek temel ceza asgarî miktardan tayin edilmiş, eylemini annesine karşı gerçekleştirdiği anlaşılan sanık için 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca yarı oranında artırım uygulanmış, kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etki derecesine göre 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ile sanığın cezasından 1/12 oranında arttırım yapılmış, mağdurdan sanığa yönelmiş haksız bir davranış bulunmadığından ve koşulları oluşmadığından sanık lehine haksız tahrike ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi tatbik edilmemiş, annesine kahpe diyerek küfür ederek onun burnunu kıran sanık için fiil sonrası ve yargılama sürecindeki davranışları, verilen cezanın sanık üzerindeki olası etkileri de dikkate alınarak uygulama koşulları bulunmadığından 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesindeki takdîri indirim hükümleri uygulanmamıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, yaralama suçundan tayin olunan cezanın yasal bağlamda gerekçesi gösterilerek belirlendiği, lehe hükümlerin takdîr yetkisi kapsamında uygulandığı, mahkemenin kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2022/560 Esas, 2022/1172 Karar sayılı kararında katılan ... vekili öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 32. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18422, Karar No: 2012/20030, Tarih: 22.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/18422 E.  ,  2012/20030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak ve tazminat

HÜKÜM : Sanığın beraatine ve tazminat talebinin reddine dair

I- İİK'nun 338. maddesindeki gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan verilen hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

26/04/2011 tarihinde yüzlerine karşı tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 310/1. maddesinde düzenlenen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra şikayetçi vekilinin 04.05.2011 havale tarihli, sanık müdafiinin ise bu suça yönelik vekalet ücretine hasren 30.05.2011 havale tarihli dilekçeleriyle temyiz ettikleri anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Şikayetçi vekilinin 26/04/2011 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan hükmü 04.05.2011 havale tarihli dilekçeyle İİK'nun 89/4. maddesindeki tazminata ilişkin olarak verilen hükme yönelik olarak temyiz ettiği, tazminat istemiyle açılan davada temyiz süresinin aynı Kanunun 364. maddesi gereğince on beş gün olması nedeniyle tazminat yönünden temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

26/04/2011 tarihinde şikayetçi vekili ve sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen kısa kararda, “Müşteki yanın İİK'nun 89/4. madde kapsamında kalan tazminat isteminin REDDİNE” karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda bu konuda karar verilmeyerek çelişkili şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1152, Karar No: 2019/4773, Tarih: 24.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1152 E.  ,  2019/4773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Tüketici Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 15/11/2018 tarih ve 2016/917-2018/969 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Bankada müdür olarak çalışan ...'in müvekkiline "Opsiyon (nakavt) adı verilen bir özel bankacılık türev işleminden bahsettiğini, işlemde hiç bir riskin bulunmadığını, kârlılık yüzdesinin fazla olduğunu, müvekkilinin asla zarara uğramayacağını, ana paranın korunacağını söylediğini, müvekkilini tamamen yanlış yönlendirdiğini, risk bildirimini, gerekli uyarıları yapmadan müvekkilini bu işleme dahil olmaya mecbur bıraktığını, müvekkilinin de tamamen güvene dayalı olarak tek sayfalık ve üzerinde hiç bir risk bildirimi olmayan 30.05.2013 tarihli formu imzaladığını, baştaki prosedürel eksikliğin sonradan banka müdürü tarafından verilen yazılı evrakla giderilmeye çalışıldığını, bu gelişmelerden sonra müvekkilinin 320.502,11 TL tutarındaki parasına banka tarafından el koyulduğunu, bu tutumun Tüketici Kanununda yer verilen sözleşme öncesi bilgilendirme yükümü ilkesine aykırılık taşıdığını, sırf mevduat toplama adına müvekkilinin aldatıldığını, ayrıca duyumlarına göre davalının bu türev/opsiyon işlemleri esnasında SPK tarafından henüz yetki belgesi de almadığını ileri sürerek 320.502,11 TL'nin reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusunun ticari nitelikte olması nedeniyle dosyanın asliye ticaret mahkemesine gönderilmesi gerektiğini, işlemlerin davacının bilgisi ve kabulü ile gerçekleştirildiğini, yapılan işlemlerde müvekkili bankanın herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın opsiyonlu döviz mevduatı ve opsiyon işlemleri çerçeve sözleşmesi, özel bankacılık hizmet ve genel kredi sözleşmelerinden kaynaklandığı, taraflar arasında düzenlenen sözleşmelerde davacının tüketici konumunun bulunmadığı, davacının amacının parasını değerlendirmek suretiyle ticari olduğu, taraflar arasında TTK'dan kaynaklanan uyuşmazlıkların TTK'nın 4. ve 5. maddeleri gereğince ticaret mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 6502 sayılı Yasa'nın 73/2. maddesi gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan davacıdan alınan temyiz başvuru harcı ile temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya iadesine, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18594, Karar No: 2015/9495, Tarih: 28.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/18594 E.  ,  2015/9495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/22294

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2014

NUMARASI : 2014/1602 (E) ve 2014/1602 (K)

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama ve hükümlü veya tutuklunun kaçması

Silahla tehdit, kasten yaralama ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarında hükümlü M..D..'ın hakkındaki hapis cezaları Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2013 günü ve 2013/129 değişik iş sayılı kararıyla içtima edilerek infaz edilmesi sırasında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçu nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilen hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle tahliyesine ilişkin Tekirdağ 1. İnfaz Hakimliğinin 20.10.2014 gün ve 2014/1627-1790 esas sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2014 gün ve 2014/1602 değişik iş sayılı kararın Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/01/2015 gün ve 22294 sayılı kanun yararına bozulması istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği ile Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 14. ve eklenen geçici 13. maddeleri uyarınca; kanun yararına bozma istemine konu infaz edilmekte olan muhtelif mahkumiyet hükümlerine ilişkin incelemenin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 22.01.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararın Ceza Daireleri İşbölümü ortak hükmünün 3. fıkrası gereğince, mahkumiyet hükümlerinden en ağırını incelemeye yetkili Daireye ait bulunduğundan, kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 28/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/620, Karar No: 2024/267, Tarih: 22.05.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2023/620 E.  ,  2024/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/260 E., 2022/215 K.

KARAR : Davanın reddine

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 19.12.2019 tarihli ve

2016/22637 Esas, 2019/12907 Karar sayılı BOZMA kararı

1. Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı vekili, müvekkili eczacı ile davalı Kurum arasındaki sözleşmenin Kurumun 22.09.2004 tarihli yazısı ile sahte reçetelerin fatura edildiği gerekçesiyle haksız şekilde yedi yıl süreyle feshedildiğini ileri sürerek işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalı vekili, Kurum müfettişleri tarafından yapılan soruşturma neticesinde, sahte sağlık kurulu raporlarına dayanılarak reçeteler düzenlendiğinin, reçete muhteviyatındaki bir kısım ilaçların hastalara teslim edilmediğinin, davacı eczacının yanında çalıştırdığı ... tarafından dava dışı bir kısım hastaların sağlık karneleri alıkonularak bilgileri olmaksızın sağlık kurulu raporu alındığının ve reçeteler düzenlendiğinin, bu reçetelerin de Kuruma fatura edildiğinin tespit edilmesi üzerine tesis edilen fesih işleminde hukuka aykırılık olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı

6. İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.05.2015 tarihli ve 2004/467 Esas, 2015/174 Karar sayılı kararı ile; bilirkişi raporuna göre eczane çalışanı ...'in işbirliği ile sahte rapor ve reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin anlaşıldığı ve davacı eczacının bu durumdan sorumluluğu nedeniyle feshin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı :

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı :

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 19.12.2019 tarihli ve 2016/22637 Esas, 2019/12907 Karar sayılı kararı ile; "...Dava, davacı tarafından kuruma sahte rapor ve reçete fatura edilmiş olması nedeniyle 2004 Yılı Eczane Protokolü gereğince yedi yıl süreyle sözleşmesinin feshi kararının iptaline ilişkindir. Somut uyuşmazlıkta davacı eczacı ...'in yanında çalıştırdığı ... tarafından sağlık kurulu raporu alındığını ve reçeteler düzenlendiğini, düzenlenen reçetelerin davalı kuruma fatura edilerek bedellerinin yersiz olarak tahsil edildiği kanaatiyle davalı kurum tarafından eczanenin sözleşmesi feshedilmiştir. Dava konusu reçete sahipleri beyanlarında kendileri rapor almadıkları gibi reçete de yazdırmadıklarını, davacının kalfası Ayten’in yazdırdığını beyan etmiş, bir tanesi ilaçları hiç kullanmadığını, diğerleri de reçetede yazılı olan miktar kadar ilaç almadığını söylemişlerdir. Bu durumda, davacı eczacının ve çalışanının sahte rapor ve reçete düzenlenmesinden sorumlu olup olmadıkları ayrı ayrı değerlendirilmeli, sorumlu oldukları kanaatine varılması halinde gerekirse uzman bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak daha sonraki tarihlerde taraflar arasında imzalanan protokol hükümleri dava konusu uyuşmazlığa uygulanarak davacının lehine olan hükümlere göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı

9. İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2021/260 Esas, 2022/215 Karar sayılı kararı ile; önceki karar gerekçesi yanında, davacının sahibi ve sorumlu müdürü olduğu eczaneden bir kısım hastaların reçetelerinin ve raporlarının dava dışı eczacı kalfası ... tarafından sahte olarak Kuruma fatura edildiği, bu hususun Özel Dairenin de kabulünde olduğu, davacı eczacının çalışanı tarafından yapılan eylemlerden sorumlu olması nedeniyle davacı ile çalışanının sorumluluklarının ayrı ayrı belirlenmesine gerek bulunmadığı, sözleşmenin feshi yerinde olduğundan hukukî yorum gerektiren protokol hükümlerinin uyuşmazlığa uygulanması konusunda bilirkişi incelemesi yapılmasının usulen uygun olmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK