muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/980, Karar No: 2007/967, Tarih: 12.12.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/11-980 E.  ,  2007/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2007

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava rücuen tazminat (dava dışı sigortalıya ödenen sigorta tazminatının tahsili) istemine ilişkindir.

Davacı...Sigorta A.Ş. vekili, davalının maliki olduğu ... YSA 16 plakalı aracın, davacı şirketçe kasko sigorta poliçesiyle sigortalanmış olan ... EK 851 plaka sayılı araca 24.01.2003 tarihinde çarparak hasar verdiğini, davacı şirketin, ... EK 851 plakalı vasıtada bu çarpma nedeniyle oluşan hasardan dolayı sigortalıya 3.529.000.000 TL. tazminat ödediğini ileri sürerek, bu miktarın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ....İnşaat San.ve Tic.Ltd.Şti. vekili, sigortalı araç sürücüsünün olaydan sonra polis tarafından alınan ifadesinde, kullandığı araca çarpan ... YSA 16 plakalı aracın ...marka, krem renkli olduğuna dair beyanda bulunduğunu, oysa, davalıya ait aynı plakalı aracın ...marka ve gri renkli olduğunu, müvekkilinin ve aracı kullanan teknik müdürün böyle bir olaydan haberi bulunmadığını cevaben bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini cevaben bildirmiştir.

Yerel Mahkeme; sigortalı araç sürücüsünün olaydan sonra polise verdiği ifade içeriği ve davalı tarafın inkarı karşısında, davalı adına kayıtlı araç sürücüsünün trafik kazasını meydana getirdiği hususunun davacı tarafından ispat edilemediği; davalının davacıya gönderdiği 30.8.2003 günlü yazının da tevil yollu ikrar niteliğinde olmadığı; davalının bu cevabıyla sadece olayın varlığı halinde, aracın sigortalı olduğuna ve poliçe numaralarına dair bildirimde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiş; hüküm Özel Dairece metni yukarıda bulunan ilamla bozulmuş; Yerel Mahkeme, bozma ilamında sözü edilen 30.8.2003 günlü davalı yazısının önceki karar gerekçesinde tartışılıp, değerlendirilmiş olduğunu da belirtmek suretiyle, önceki kararında direnmiştir.

Bozma ve direnme kararlarının içerik ve kapsamlarına göre Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, davadan önce davalı tarafından davacıya gönderilen ve aynen “…17.7.2003 tarih ve R/280508 rücu numarası ile tarafımıza göndermiş olduğunuz yazıda, ...YSA 16 plakalı araca tazminat olarak ödediğinizi belirttiğiniz 3.529.000.000 TL.nin tarafımızdan ödenmesi talep edilmektedir. 24.1.2003 tarihli kazada ... YSA 16 plakalı aracımız ... Sigorta A.Ş.nin 6000445 nolu trafik poliçesi ve 9392 340 6000115 nolu kasko poliçesi ile sigortalıdır. Bu nedenle bu hasar bedelinin ödenmesi hususunu ... Sigorta A.Ş. ile görüşmenizi rica ederiz.”  İfadelerini taşıyan 30.8.2003 günlü yazı içeriğinin, Yerel Mahkemenin önceki kararında değerlendirilmiş olup, olmadığı noktasındadır.

Bozulan kararın gerekçesiyle ilgili olarak az yukarıda yapılan açıklamadan da anlaşılacağı üzere; bozma ilamında belirtilenin aksine, Yerel Mahkeme, anılan kararında davalının davacıya gönderdiği 30.8.2003 günlü yazı içeriğini değerlendirmiş, bu yazının tevil yollu ikrar mahiyetinde olmadığını benimsemek suretiyle hüküm kurmuş; direnme kararının gerekçesini de bu olguya (30.8.2003 günlü yazı içeriğinin önceki kararda değerlendirilmiş bulunmasına) dayandırmıştır.

Bu durumda, Yerel Mahkemenin direnme gerekçesi yerindedir.

Ne var ki, işin esası Özel Dairece incelenmediğinden, bu yönden inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 12.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15806, Karar No: 2020/1916, Tarih: 15.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15806 E.  ,  2020/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümünün adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 27.01.2016 tarihli teknik bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 1.215,96 metrekarelik taşınmaz bölümünün, yargılama sırasında vefat eden davacı ... mirasçıları ... ve ... adına son parsel numarası verilmek suretiyle tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddesine dayalı olarak açılan tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. Bu nitelikteki davalarda TMK'nın 713/4. ve 5. fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli yerel ve gazete ilanlarının yöntemine uygun bir biçimde yapılması, ilanın yapıldığı gazete ile ilan tutanaklarının dosya arasına konulması, yasal 3 aylık sürenin dolmasının beklenilmesi gerekir. Mahkemece yasal ilanlar yapılmadan yazılı olduğu şekilde davanın esası hakkında karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, dava konusu taşınmazın öncesinin ne olduğunu, niteliğini, toprak yapısını, taşınmazda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığını, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını ve taşınmazın kullanım durumunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı gerekçeli rapor alınmamış olması ve yine taşınmazın öncesi taşlık ve kayalık ise, yalnızca üzerine toprak dökülüp sera yapılmasının, imar-ihya sayılmasının mümkün bulunmadığının düşünülmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmemektedir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, yasa gereği yapılması zorunlu olan yerel ve gazete ilanları yapılmaksızın davanın esası hakkında karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8694, Karar No: 2015/18683, Tarih: 20.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/8694 E.  ,  2015/18683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erdemli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2012/403-2013/470

Hazine ile F.. B.. aralarındaki dava hakkında Erdemli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.11. 2013 tarih ve 403/470 sayılı hükmün Daire'nin 29.01.2015 gün ve 2014/5522-2015/1851 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Davacı Hazine vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili; dava konusu 114 ada 2 parsel sayılı taşınmazın aktif Lamas Çayı'nın taşkın kotunda yer almasına rağmen davalı adına tapuda kayıtlı olduğunu, Lamas Çayı'nın yüksek sarfiyatlı taşkın riski bulunduğunu, Başbakanlık Genelgeleri ve diğer mevzuatlar çerçevesinde dere yataklarının tespitinde DSİ'nin görüşünün alındığını ve DSİ'nin görüşünde dava konusu taşınmazın Lamas Çayı yatağında ve taşkın alanda olduğunun bildirildiğini açıklayarak, taşınmazın davalı adına olan tapusunun iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Fatma vekili, dava konusu taşınmazın su baskını altında bulunan yerlerden olduğuna dair bir ilanın yapılmadığını, bunun yanı sıra 4373 sayılı Kanun'un mülkiyet hakkını yasaklamadığını ve bu yönde yargı kararlarının mevcut olduğunu, taşınmazda kıyı kenar çizgisinin bulunmadığını, taşınmazın kadimden beri tarım arazisi olarak kullanıldığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 4373 sayılı Taşkın Sular ve Su Baskınlarına karşı Koruma Kanun'un mülkiyet hakkını sınırlamadığı, bahsi geçen Kanun'un 2. maddesinde taşkın alanda yer alan taşınmazların üzerinde bulunabilecek muhdesatlar için düzenleme getirildiği, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 4373 sayılı Kanun gereğince yapılması gerekli olan ilanların yapılmadığını, taşkın sularla ilgili bir tehlike oluştuğunda idare tarafından önlemler alınabileceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 29.01.2015 tarih 2014/5522 esas 2015/1851 karar sayılı ilamı ile 07.01.2013 tarihli ziraat ve jeoloji mühendisi bilirkişilerin verdikleri rapora ekli krokide B harfi ile gösterilen 911,20 m2 kısımla ilgili hüküm onanmış, aynı krokide A harfi ile gösterilen 110,37 m2 kısımla ilgili bozma sevkedilmiştir. Davacı Hazine vekili süresinde verdiği dilekçesinde bildirdiği gerekçelerle B harfi ile ilgili kısma yönelik karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Dairenin 29.01.2015 tarihli ilamında, 2004 yılında yapılan kadastro çalışmalarında; cennet meyvesi vasfı ile 1.021,57 m2 olarak davalı adına tespit ve tescil edilen dava konusu 114 ada 2 parsel sayılı taşınmazın, 07.01.2013 tarihli ziraat ve jeoloji bilirkişilerin birlikte vermiş oldukları bilirkişi raporunda, hali hazırda narenciye bahçesi olup, en az 35 yıl tarımsal amaçlı kullanıldığından, 911,20 m2'sinin tarım arazisi olup bu şekilde kullanılmasının sürdürülebilir olduğundan bahisle raporda B harfi ile belirtilen 911,20 m2'lik kısmın tarım arazisi niteliğinde ve özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olduğu kabul edilerek bu bölümle ilgili davanın reddine ilişkin hükme yönelen temyiz itirazları reddedilmiştir.

Ancak, Daire ilamında bahsi geçen ziraat ve jeoloji mühendisi bilirkişilerin birlikte sundukları 07.01.2013 tarihli raporda, dava konusu taşınmazın kuzey kısmında yer alan ve fen bilirkişi raporunda kırmızı renkle boyanarak A harfi ile belirtilen toplam 110,37 m2 alanın çay ile kod farkının çok az olması nedeni ile çay yatağına terkininin gerektiği açıklanmıştır. A harfi ile gösterilen bölüm ile B harfi ile gösterilen bölüm arasında aktif dere yatağı veya derenin etkisi alanında kalan yerler bakımından bir fark olup olmadığı açıklanmadığı gibi iki bölüm arasında ayırıcı bir sınır veya set olup olmadığı da belirlenmemiştir. Raporda B harfi ile gösterilen kısmın çay ile arasındaki kod farkından da bahsedilmemiştir. Dere ile doğal sınırı çizdiği söylenen 60-70 yaşlarındaki çınar ağaçları dere ile A harfiyle gösterilen bölüm arasında yer aldığından B harfi ile gösterilen bölümün tarım arazisi olduğunu tek başına açıklamayacağı, oldukça yüksek kod farkı şeklindeki denetime elverişli olmayan gerekçeye dayanılamayacağı gibi bu bölümün tarım arazisi olduğunun bilirkişiler tarafından belirtilmiş olması da aktif dere yatağı veya derenin etki alanında kalıp kalmadığını açıklamak bakımından yeterli sayılamaz.

Bilindiği üzere; aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerdir. Ancak, aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan ve dolgu yapılmayan bir yerin koşulları mevcut olduğu takdirde özel mülkiyete konu olması olanaklıdır. Hal böyle olunca, uzman jeolog bilirkişi dinlenilmek suretiyle dava konusu taşınmazın A harfi ile belirtilen bölümü yanında B ile ilgili bölümü bakımından da aktif dere yatağı veya derenin etkisi altında bulunup bulunmadığının,Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, A ile B bölümü arasındaki ayırıcı unsurun ve kod farkının denetime elverişli şekilde tespit edilmesi, dere ile doğal sınırı çizdiği söylenen çınar ağaçlarının A ile B bölümü arasında yer alıp almadığının belirlenmesi gerekmektedir. Tüm bu yönler gözönünde tutularak, yerinde yeniden keşif yapılması, taşınmazın A ve B harfli bölümler bakımından aktif dere yatağı veya derenin etkisi altında bulunup bulunmadığının jeolog bilirkişi aracılığı ile açıklamalar doğrultusunda tam olarak belirlenmesi, jeolog bilirkişiden taşınmazın önceki ve şu anki niteliğini kesin olarak belirleyen gerekçeli, karşılaştırmalı ve Yargıtay denetimine açık bilimsel içerikli rapor alınması, ondan sonra karar verilmesi gerekirken, açıklanan bu hususlar yerine getirilmeden eksik araştırma ile yazılı biçimde fen bilirkişi raporunda A harfi ile belirtilen kısım yanında B harfi ile gösterilen kısım yönünden de davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Her ne kadar Dairenin temyiz incelemesi sırasında B harfi ile ilgili bölüm bakımından da açıklandığı şekilde inceleme ve araştırma yapılmak üzere bozma sevk edilmesi gerekirken B harfi ile gösterilen bölümle ilgili davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddedilmesi, yalnızca A harfi ile gösterilen bölüme yönelik bozma sevkedilmiş olması hatalı ve iş yoğunluğundan kaynaklanan maddi yanılgıya dayalıdır. Davacı Hazine vekilinin B harfi ile gösterilen bölüme yönelen karar düzeltme isteği bu yönden yerindedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı üzere Yerel mahkeme hükmünün gerek A gerek B ile ilgili bölümleri kapsayacak şekilde tümü ile bozulması gerekirken B harfi ile gösterilen bölümle ilgili temyiz itirazlarının reddine karar verildiği A harfi ile gösterilen bölümle ilgili bozulduğu anlaşılmakla, davacı Hazine vekilinin B harfi ile gösterilen bölüme yönelen karar düzeltme isteği yerinde olduğundan KABULÜ ile Dairenin hataya dayalı 29.01.2015 tarih ve 2014/5522 Esas, 2015/1851 Karar sayılı kısmen onama kısmen bozmayı içeren ilamının ortadan kaldırılmasına, Mahalli mahkeme hükmünün A ve B harfi ile gösterilen bölümleri kapsayacak şekilde tümü ile 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yasa gereğince aynı mahkeme ilamı ile ilgili bir defadan fazla karar düzeltme isteğinde bulunulamayacağından ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5090, Karar No: 2015/19020, Tarih: 21.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5090 E.  ,  2015/19020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı cevap dilekçesinde yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat istememiştir. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise, ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK. md. 141/1). Davalı, ön inceleme duruşmasından sonra 10.12.2014 tarihli son celsede daha önce kabul edilen nafaka davasında hükmedilen tedbir nafkasının yoksulluk nafakası olarak devam etmesini ve tazminat taleplerinin saklı tutulmasını talep etmiş, davacı tarafın bu talebe açık bir muvafakati olmamıştır. Bu talep savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davalının yoksulluk nafakası (TMK md. 175), maddi ve manevi tazminat talepleri (TMK. md. 174/1-2) hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde, kesin hüküm oluşturacak şekilde reddine karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.10.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/791, Karar No: 2018/2843, Tarih: 29.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/791 E.  ,  2018/2843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- ... Özel Rehabilitasyon Merkezi'nde görev yapan sanık ...'in Atatürk Üniversitesi Rektörlüğü'nden almış olduğu 28/06/2000 tarihli geçici mezuniyet belgesinin sahte olduğundan bahisle açılan davada, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olması karşısında; suça konu geçici mezuniyet belgesinin ıslak imza ve mühür bulunan noter onaylı suret aslının celb edilerek incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması ve aldatıcılık niteliklerinin bulunup bulunmadığının belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- UYAP ortamında yapılan araştırmada sanığın benzer nitelikteki fiilleri nedeniyle derdest davaların bulunduğu anlaşılmakla; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarih ve 2013/11-397-2014/202 sayılı kararında da açıklandığı üzere, belgelerde sahtecilik suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu ve fiil tarihleri de dikkate alınarak, sanığın fiillerinin her biri yenilenen kararla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlenen zincirleme suç mu oluşturduğunun değerlendirilmesi açısından, UYAP ortamından ve sair surette tespit edilebilecek benzer suçlara ilişkin davalar araştırılarak, mümkünse mevcut dava ile birleştirilmesi, aksi halde özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya konulması, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

a)Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin dikkate alınmaması,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/409, Karar No: 2018/4725, Tarih: 29.03.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/409 E.  ,  2018/4725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde gece vakti kalorifer dairesinin korkuluk kısmını kırarak Fatih Sultan Mehmet İlköğretim Okuluna giren suça sürüklenen çocuklar ... ile ...’nın okula ait kazma, çekiç, tornavida gibi malzemeleri kullanarak okulun ana sınıfı, kantini, müdür odası, müdür yardımcısı odası, kütüphanesi ve bazı sınıflarının kapı ve pencerelerini kırıp girerek hırsızlık yapan suça sürüklenen çocukların eylemlerinin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 55/3 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,143, 31/3. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 152/1-a, 31/3. maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçların da oluşturması karşısında, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa değerlendirmesi yapılmasında zorunluluk bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yapılacak uygulamaya göre 765 sayılı TCK'nın her halukarda lehe olduğu anlaşılmakla, anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29/03/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26133, Karar No: 2014/3337, Tarih: 13.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26133 E.  ,  2014/3337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2012/348-2012/367

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Enerji nakil hattının taşınmazın değerine olan olumsuz etkisinin kaçınılmaz olduğu düşünülmeden, bozma sonrası alınan bilirkişi kurulu ek raporunda, dava konusu taşınmazdan geçen eski enerji nakil hatının dava konusu taşınmazın değerine etkisi olmadığı belirtilmiştir.

Enerji nakil hatı nedeniyle taşınmazın değerinde meydana gelen azalmanın tespit edilerek kamulaştırma bedelinden indirilmesi bakımından bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K' nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.