muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7666, Karar No: 2018/1010, Tarih: 13.02.2018

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1..... yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Gerek mülga 1086 sayılı HUMK 382 ve devamı maddelerinde gerekse yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nin 294 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır ve şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil olarak kurulması ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun bulunması gerekir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına duyulan güven sarsılmış olacaktır. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki olmaması gerektiği gibi gerekçe ile hüküm fıkrası arasında da çelişki bulunmaması yasal bir zorunluluk olup, HMK'nin 298/2. maddesinde gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Kararların bu hususlara aykırı oluşturulması mahkeme kararlarına duyulan güveni sarsacağı gibi verilen kararların hukuki denetiminin yapılmasını da olanaksız kılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece verilen kısa kararda “husumet sebebiyle davanın reddine” dair hüküm kurulmuş iken gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, “husumet sebebiyle davanın reddine, davalı ....dışındaki davalılar hakkındaki davanın atiye bırakılmasına” karar verilmiş ve gerekçe bölümünde “..davacının diğer davalılara karşı açtığı davaya devam etmeyeceğini bildirmesi sebebiyle davanın atiye bırakılmasına.. denilmek suretiyle hüküm fıkrasının ikinci bendindeki kısmın açıklaması yapılmıştır. Buna göre, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılmadığı, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış olduğu anlaşılmakla, bu yönden hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

30.03.2018 M/A
Yargıtay — Esas No: 2012/8004, Karar No: 2012/9971, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8004 E.  ,  2012/9971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1639, Karar No: 2021/1095, Tarih: 04.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1639 E.  ,  2021/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.12.2009 tarihinden sonra deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 16.02.2012 tarihinde yeniden sürenin işlemeye başladığı, birlikte hareket ederek sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen ve suçun iştirakçisi olan temyiz dışı sanık İbrahim Çoban hakkında 11.07.2013 ve 02.02.2017 tarihlerinde verilen mahkûmiyet hükümleri nedeniyle sanık hakkında işleyen zamanaşımı süresinin kesildiği anlaşılmakla; hüküm tarihine kadar 8 yıllık asli zamanaşımı süresi dolmadığından tebliğnamedeki bu düşünceye iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 28.02.2006 olan suç tarihinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.12.2009 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.12.2009 tarihinden itibaren, deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 16.02.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun, suç tarihi itibarıyla Kanun’da öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 04.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25642, Karar No: 2018/12024, Tarih: 25.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/25642 E.  ,  2018/12024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadın usulüne uygun tebligata rağmen süresinde cevap dilekçesi sunmamış, katıldığı ön inceleme duruşmasında maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK m. 141). Davacı erkeğin bu talebe açık muvafakati olmayıp, davalı tarafça usulüne uygun ıslah da yapılmamıştır. Bu halde, davalı kadının süresinden sonra talep ettiği maddi ve manevi tazminat talebi ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.10.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2007/5221, Karar No: 2007/4944, Tarih: 04.12.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5221 E.  ,  2007/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara uğratmak için mevcudunu eksiltmek suçundan sanık ... hakkında açılan davanın iddianame ile açılması gerekirken dilekçe ile dava açılması mümkün olmadığından gereğinin takdir ve ifası için dosyanın C.Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde yerel C.Savcısı tarafından temyiz edildiğinden, dosya Yargıtay C.Başsavcılığı tarafından, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nun 223/8.maddesine göre “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.” hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, CMK’nun 267-271.maddeleri uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 4.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12716, Karar No: 2016/14987, Tarih: 24.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/12716 E.  ,  2016/14987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai, ilave tediye, izin yardımı, temizlik yardımı, 1 Mayıs ikramiyesi, giyim ve koruyucu eşya, bayram harçlığı, yakacak, aile, yemek yardımı, gece çalışma ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, fazla mesai ücreti, gece çalışma ücreti, hafta tatili çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücret, ilave tediye, izin yardımı, temizlik yardımı, 1 Mayıs ikramiyesi, giyim ve koruyucu eşya yardımı, bayram harçlığı, yakacak yardımı, aile yardımı, yemek yardımı, gece çalışma ücreti, hafta tatili çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ilave tediye alacağı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının daha önce talep etmediği 01.01.2009-30.03.2011 tarihleri arasında ödenmesi gereken ilave tediye ücretlerinin tamamı hesaplanmış ve mahkemece bu miktarlar hüküm altına alınmıştır. Ancak dairemiz incelemesinden geçen ......./...... esas sayılı ( İş Mahkemesi ......./....... esas) dosyası ekinde yer alan bordrolarda davacıya ait ücret bordrolarının da yer aldığı ve ilave tediye ücretine ilişkin tahakkukların bulunduğu görülmekle, söz konusu tahakkukların değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, imzalı bordrolarda yer alan tahakkukların ödendiği kabul edilmeli, imzasız bordrolar yönünden ise banka kayıtları incelenerek tahakkuklarda görünen miktarların ödenip ödenmediği denetlenmelidir.

Öte yandan; davalının cevap dilekçesindeki davacının alacağının bulunduğuna ilişkin kabul beyanının sözleşme ikramiye alacağını da içerdiği göz önünde bulundurulmalı. Gerekirse kabul edilen miktarın ne kadarının ilave tediye alacağına ilişkin olduğu davalı taraftan açıklattırılmalı, tüm dosya kapsamına göre bir karar verilmelidir. Eksik incelme ile hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6365, Karar No: 2018/236, Tarih: 15.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6365 E.  ,  2018/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/03/2016 tarih ve 2014/586-2016/188 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin davalı şirketin ortağı olup, davalı ...'in de usulsüz işlem ile kendini 2021 yılına kadar münferit yetkili müdür olarak seçtirdiğini, davalı ...’in yetkili olduğu günden bu yana usulsüz işlemler yaparak şirketin tek malvarlığı olan fabrikanın demirbaşlarını sattığını, fabrika binasına ait kiraları usulsüz şekilde harcadığını, peşin kira bedeli için çek alıp kırdırarak şirketi ve ortakları zarara uğrattığını, hileli işlemler ile şirketteki ortakların paylarını kendisine ve kardeşine devrederek şirkette hakim olmaya çalıştığını, bu eylemleri ile özen ve bağlılık yükümünü ihlal ettiğini, davalı ...’in şirkette yetkili müdür olarak kalmasının müvekkilleri açısından çekilmez bir hal aldığını ileri sürerek davalı ...’in davalı şirketin müdürlüğünden azline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davacı iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ...’in şirkete ait defterleri mahkemeye sunmadığı, ...’ın 82. maddesine uygun şekilde defterlerin zayi olduğu konusunda talepte bulunmadığı ayrıca davalı şirket müdürünün azli için haklı nedenlerin oluştuğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı ...’in şirket müdürlüğü görevinden azline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, haklı nedenlerle limited şirket müdürünün azli istemine ilişkindir. Şirket müdürünün azli davalarında husumetin azli istenen müdüre yöneltilmesi gerekli ve yeterli olup, ayrıca limited şirketin dava edilmesi zorunlu değildir. Bu durum karşısında, davalı şirket hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davalı şirket aleyhine hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

1- Dava, haklı nedenlerle limited şirket müdürünün azli istemine ilişkindir. Şirket müdürünün azli davalarında husumetin azli istenen müdüre yöneltilmesi gerekli ve yeterli olup, ayrıca limited şirketin dava edilmesi zorunlu değildir. Bu durum karşısında, davalı şirket hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davalı şirket aleyhine hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Ayrıca, tarafların davalı şirketin ortakları oldukları, davalı ...’in bu şirketin müdürü olduğu ve halen görevine devam ettiği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, müdür olan davalı ...’in bu görevinden azlini gerektirir haklı nedenin var olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 6102 sayılı ...'nın 630/2. maddesi uyarınca her ortak, haklı nedenlerin varlığı halinde limited şirket yöneticilerinin yönetim hakkının ve temsil yetkilerinin kaldırılmasını mahkemeden talep edebilirler. Anılan maddenin sonraki fıkrasında ise; yöneticinin, özen ve bağlılık yükümü ile diğer kanunlardan ve şirket sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini ağır bir şekilde ihlal etmesinin veya şirketin iyi yönetimi için gerekli yeteneği kaybetmesinin haklı sebep olarak kabul olunacağı düzenlenmiştir. Bu durumda, davacıların, öncelikle şirket müdürünün azli veya temsil yetkisinin sınırlandırılmasını gerektiren haklı sebeplerin varlığını ispat etmesi gerekmektedir. Oysa mahkemece, yazılı şekilde, anılan hususlar gözetilmeden ve davacılar tarafından ileri sürülen hangi fiillerin haklı sebep olduğu belirtilmeden sadece davalı ...’in müdür olmadığı döneme ait defterleri mahkemeye sunmadığı gerekçesiyle davalının şirket müdürlüğünden azline karar verilmiştir. Her ne kadar, mahkemece, tanık dinlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan inceleme karar vermeye yeterli değildir. Bu itibarla, mahkemece, davacılar tarafından ileri sürülen iddiaların ispat yükünün davacılar üzerinde olduğu gözetilerek, belirtilen iddialar üzerinde durulmak, şirket kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak ve sonuçta davalının görevini yerine getirmesinde haklı sebeplerin gerçekleşip gerçekleşmediği tespit edilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmek gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde davalının şirket müdürü olmadığı ve sorumlu bulunmadığı döneme ilişkin defterleri sunmadığı gerekçesiyle hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9071, Karar No: 2016/17839, Tarih: 06.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/9071 E.  ,  2016/17839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava konusu taşınmazının tamamına davalı ...Ş.'nin üreticisi, diğer davalının satıcısı olduğu "..." isimli buğday tohumu ektiğini, ekmiş olduğu buğdayın hastalanması üzerine İlçe .... Müdürlüğüne müracaat etmesi sonucu buğdayın pas hastalığına yakalandığının belirtildiğini, bunun üzerine ....Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/40 D.iş sayılı tespit dosyası ile tespit yaptırdığını ve alınan bilirkişi raporunda ektiği buğday çeşidinin pas hastalığına dayanaklı olmadığının ifade edildiğini, oysa davalı ...Ş'nin internet sitesinde buğdayın pas hastalığına dayanıklı olduğunun belirtildiğini ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL ürün zararı, 500,00 TL prim desteklemesi olmak üzere toplam 8.500,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, bilahare talebini 11.660,00 TL üzerinden ıslah etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 5.414,61 TL ürün zararı ve 36,00 TL prim destekleme zararı olmak üzere toplam 5.450,61 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 8.500,00 TL talepli olarak dava açmış olup yargılama sırasında davasını 11.660,00 TL olarak ıslah etmiştir. Yapılan yargılama sonucunda mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 5.450,61 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. O halde Mahkemece, reddedilen 6.209,39 TL üzerinden, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12/2. maddesi gereğince davalılar için 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, mahkemece her bir davalı yararına 745,13 TL olarak eksik vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının beşinci bendinde yer alan “.....745,13 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...Ş.'ye verilmesine” cümlesinin hükümden çıkarılarak yerine “....1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...Ş.'ye verilmesine” söz ve rakamlarının yazılmasına, kararın değiştirilen ve düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın davalılara iadesine, 06/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5869, Karar No: 2013/10720, Tarih: 27.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5869 E.  ,  2013/10720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- ... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

2- Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan13.04.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

Sonra alınacak cevaplarla birlikte GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.