muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1429, Karar No: 2019/530, Tarih: 12.09.2019

Suçun konusunu oluşturan orman ürünlerinin değerinin azlığı göz önünde bulundurularak verilecek cezalar yarısına kadar indirilebilir.

Bu Kanunda yazılı suça konu olan her türlü orman emvali, nakil vasıtaları ve suç aletleri Türk Ceza Kanunu hükümlerine göre müsadere edilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere, Devlet ormanlarında yapılması yasaklanan fiiller 6831 sayılı Kanun’un 14. maddesinde gösterilmiştir. Aynı Kanun’un 91. maddesinde ise 14. madde ile yasaklanan fiillere yaptırım öngörülmüştür. 6831 sayılı Kanun’un 91. maddesinin 1. fıkrasında; 14. maddenin (A) ve (B) bentlerinde sayılanlardan, dikili yaş veya kuru ağaçları kesmek, kökünden sökmek, boğmak, yalamuk, pedavra ve hartama çıkarmak şeklindeki fiiller suç olarak kabul edilmiş, geri kalan fiiller ise aynı Kanun’un suç tarihinden sonra 14.04.2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 11. maddesi ile değişik 91. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kabahat olarak düzenlenmiştir.

6831 sayılı Kanun’un 91. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde yapacak vasıflı ağaçlara karşı işlenen fiillerin yaptırımı belirlendikten sonra ikinci cümlesinde ise suçun konusu münhasıran yakacak emval veren ağaç olması hâlinde birinci cümleye göre verilecek ceza yarı oranında indirileceği belirtilmiştir. Suçun konusunun fidan olması hâlinde birinci fıkraya göre verilecek ceza bir kat artırılacaktır. Ayrıca birinci fıkradaki ağaç kesme ve sökme fiillerinin işlenmesinde motorlu araç ve gereçler kullanılması hâlinde de verilecek ceza bir kat artırılacaktır.

Orman mallarının bu Kanun hükümlerine aykırı olarak kesildiğini, taşındığını veya toplandığını bildiği hâlde; taşıyanlar, biçenler, işleyenler, kabul edenler, kullananlar, satanlar, satın alanlar veya bulunduranlar hakkında 6831 sayılı Kanun’un 108/1. maddesi hükümleri uygulanır. Ormandan izinsiz olarak kestiği emvali taşıyan, biçen, işleyen, kabul eden, kullanan, satan, satın alan veya bulunduran kişi hakkında ise TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince sadece en ağır cezayı içeren 6831 sayılı Kanun'un 91. maddesinde düzenlenen ormandan ağaç kesme suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...'ın yetkilisi olduğu Yaylak Petrol ve Kerestecilik San. Tic. Ltd. Şti. tarafından Kumru ilçesindeki Devlet ormanının 197 no'lu bölmesinde 144 adet ve 177/A no'lu bölmesinde 60 adet dikili kayın ağacının kesme, sürütme ve taşıma işinin 18.03.2009 ve 12.05.2009 tarihlerinde ihale yoluyla alınmasından sonra 24.11.2009 tarihinde Ünye Orman İşletme Müdürlüğü yetkilileri tarafından ormanlık alana 5 dakika mesafede durdurulan ...ve... plakalı kamyonlardaki emvalin damgasız ve nakliye tezkeresiz olduğunun tespit edilmesi üzerine 197 ve 177/A no'lu bölmelerde yapılan inceleme ve keşif sonucunda toplamda 388 adet damgasız ağacın usulsüz şekilde kesildiği anlaşılan olayda;

Ünye Orman İşletme Müdürlüğü yetkilileri tarafından durdurulan... ve ...plakalı kamyon sürücüleri ... ve ...'un yetkililere emvalleri 197 no'lu açık artırmalı dikili satış üretim bölmesinden getirdiklerini beyan etmeleri,

04.06.2009 tarihli tutanağa göre, 197 no'lu bölmede ihalede belirtilen toplam ağaç miktarı olan 144 adet kayın ağacının, 22.10.2009 tarihli tutanağa göre ise 177/A no'lu bölmede ihalede belirtilen toplam ağaç miktarı olan 60 adet kayın ağacının tamamının kesilmiş olduğu ve 197 no'lu bölmenin 09.04.2009, 177/A no'lu bölmenin ise 04.06.2009 tarihlerinde sanığa teslim edilmesine rağmen müşteri bulunamaması ve nakliyat işlerinin tamamlanamaması gerekçesiyle sanık tarafından son olarak 26.10.2009 tarihinde ek süre talebinde bulunulduğu, 177/A no'lu bölme için 01.12.2009, 197 no'lu bölme için 05.12.2009 tarihine kadar ormanlık sahada çalışmak için ek süre alındığı hususları dikkate alındığında; 197 no'lu bölme için 04.06.2009, 177/A no'lu bölme için ise 22.10.2009 tarihinde ihalede belirtilen tüm ağaçların kesilmesine rağmen sanık tarafından 26.10.2009 tarihinde ek süre talebinde bulunularak 25.11.2009 tarihli arazi inceleme tutanağı ile 03.12.2009 tarihli arazi inceleme raporu ve usulsüz kesim tespit tutanaklarına göre 10-15 gün önce kesim yapıldığının belirlenmesi, böylece sanığın kesim işlemini bitirmesine rağmen süre talep ederek ihale yoluyla kesim işini aldığı ormanlık alanda Kasım ayının ortalarına kadar usulsüz kesim yaptırmaya devam etmesi,

İlgili orman bölmelerinde usulsüz kesim yapıldığının tespit edildiği sırada izin verilen damgalı ağaçlara veya parçalarına herhangi bir yerde rastlanılmaması,

Açık artırmalı dikili satış şartnamesinde damgasız ve usulsüz ağaç kesildiği takdirde 6831 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağı ve teslim alınan alandaki usulsüzlüklerin faili bulunamadığında bu bölmeyi teslim alanların müteselsil sorumlu olacaklarının belirtilmesi,

Protokolle ağaçların kesilmesi, sürütmesi ve nakliyesi işlerini sanığın ...'a yaptırmasına rağmen kesilen orman emvalinin sanığa ait iş yerine teslim edilecek olması,

Açık artırmalı dikili satış şartnamesinde damgasız ve usulsüz ağaç kesildiği takdirde 6831 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağı ve teslim alınan alandaki usulsüzlüklerin faili bulunamadığında bu bölmeyi teslim alanların müteselsil sorumlu olacaklarının belirtilmesi,

Protokolle ağaçların kesilmesi, sürütmesi ve nakliyesi işlerini sanığın ...'a yaptırmasına rağmen kesilen orman emvalinin sanığa ait iş yerine teslim edilecek olması,

Sanığın; 24.11.2009 tarihinde yakalanan kamyonlarda bulunan tomrukların kesim bölmesinde geriye kalan orman emvalinden olduğunu, kamyonların yakalanmasından bir gün önce ... ile görüştüğünü ve 60 metreküp ağacı olduğunu söylediğini, iki kamyonun kendisinden habersiz olarak yüklendiğini, aynı bölgeden geçen üçüncü kamyonun nakliye tezkereli geldiği ve kendilerine ait olduğu hususlarının doğru olmadığı yönündeki beyanı dikkate alındığında, ele geçirilen iki kamyon içerisindeki emvalin kendisine ait olduğunu kabul ettiğinin anlaşılması,

Kamyon sürücüleri olan inceleme dışı sanıklar ... ve ...'un yaklaşık 25-30 kamyon ağacı sanığın atölyesine teslim ettiklerini, sanığın ağaçları bizzat kontrol ederek teslim aldığını, inceleme dışı sanık ...'un protokolle kesim işinin işçiliğini üstlendiğini ve sanığın işçisi olarak çalıştığını, inceleme dışı sanık ...'un ise sanığın kendilerinden nakliye işini yapmalarını istediğini beyan etmeleri,

Nakliye döküm listelerine göre sanığın ihale ile aldığı bölmelerdeki emvali nakletmek için ele geçirilen iki kamyonun bir çok kez kullanılması,

Kaçak orman emvallerini Ünye Orman İşletme Müdürlüğünden teslim alan Kumru Orman İşletme Şefliğinde görevli orman muhafaza memuru ... hakkında teslim aldığı damgasız emvalleri damgalaması sebebiyle suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan kamu davası açıldığı ve yargılama sonucunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması,

Üretim ve nakliye memuru ...'ın 20 günden fazla bir süredir rampaya gelmediğini ve denetim yapmadığını beyan etmesi ile çalışma programı ve koruma faaliyetleri kayıt-takip cetvellerine göre 177/A no'lu bölmenin 28.10.2009, 197 no'lu bölmenin ise 03.11.2009 tarihlerinde kontrol edilmesi ve 02.12.2009 tarihine kadar herhangi bir denetimin yapılmaması,

29.02.2012 tarihli bilirkişi raporunda araçlarda yakalanan emval ile olay yerinde tespit edilen usulsüz kesimlere ait dikili miktarın uyum sağladığının ve şartnamenin 31. maddesi gereği usulsüz kesilen ağaçlardan alıcı ve çalıştırdığı kişilerin sorumlu olduğunun belirtilmesi,

Kesim yapılmasına izin verilen orman emvalinin kaç metreküp olduğunun şartnamede belirlenmiş olması ve kaçak olarak kesimi yapılan orman emvalinin sanık tarafından protokolde belirtilen Çamsan isimli şirkete satılması zorunlu olmadığı gibi satılsa dahi kaçak kesim yapılan orman emvalinin kayıtlara geçirilmesinin de hayatın olağan akışına aykırı bulunması sebebiyle itirazda belirtilen eksik hususların araştırılmasına gerek olmaması,

Kesim yapılmasına izin verilen orman emvalinin kaç metreküp olduğunun şartnamede belirlenmiş olması ve kaçak olarak kesimi yapılan orman emvalinin sanık tarafından protokolde belirtilen Çamsan isimli şirkete satılması zorunlu olmadığı gibi satılsa dahi kaçak kesim yapılan orman emvalinin kayıtlara geçirilmesinin de hayatın olağan akışına aykırı bulunması sebebiyle itirazda belirtilen eksik hususların araştırılmasına gerek olmaması,

Tüm hususlar göz önüne alındığında; ihalede belirtilen miktardaki ağaçların kesilmesine rağmen sanığın bir çok defa 30 günlük ek süre talep ederek kaçak orman emvalinin yakalandığı tarihten 10-15 gün öncesinde 388 adet izinsiz ve damgasız ağacın kesilmesine iştirak ettiği ve kesim işini yapan inceleme dışı sanıklar ... ve ... ile nakliye işini yapan ... ve ... ile birlikte hareket ettiğinin anlaşılması karşısında, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; "itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 12.09.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13001, Karar No: 2015/14662, Tarih: 09.07.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/13001 E.  ,  2015/14662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kira sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali ile icra inkar tazminatı isteğine ilişkindir. Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (6.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 09.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4071, Karar No: 2013/26481, Tarih: 14.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/4071 E.  ,  2013/26481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma” güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeyerek, sanıkların alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde koşullu salıverme tarihine kadar bu güvenlik tedbirini kullanmaktan mahrum bırakılması,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesi uygulanırken tekerrüre esas alınan ve sanığın adli sicil kaydına konu olan ilamda hırsızlık suçundan tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı maddenin son fıkrası gereğince tekerrüre esas olmayacağı, sanığın adli sicil kaydında yazılı Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2008 tarih ve 2007/348-2008/419 sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu gözetilmeden, kesin olması nedeniyle tekerrüre esas olmayan ilam tekerrüre esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesi uyarınca hükmolunan sanıkların kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık hakkını kullanmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin koşullu salıverme tarihine kadar, kendi alt soyu dışındaki kişiler için ise bu güvenlik tedbirinin cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesi uygulanırken Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2008 tarih ve 2007/348-2008/419 sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına, ancak tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın hesabında mahkemenin tekerrüre esas aldığı Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/1105 Esas, 2007/378 Karar sayılı mahkumiyet kararındaki ceza miktarı olan 1740 TL adli para cezasının esas alınmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7407, Karar No: 2021/8566, Tarih: 07.10.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/7407 E.  ,  2021/8566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi kararının dosyası Dairemize gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 19/11/2020 tarih, 2020/7604 E. - 2020/10023 K. sayılı kararı ile davacının kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Davacı tarafından adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemiz kararına, süresi içinde itiraz edilmiştir.

HMK 337/2. maddesi gereğince adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir.

Dairemizce verilen karara ilişkin itirazı incelemeye yetkili merci Yargıtay 1. Hukuk Dairesi olup davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazını değerlendirmek üzere dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’ne GÖNDERİLMESİNE, 07/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9836, Karar No: 2012/29960, Tarih: 28.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/9836 E.  ,  2012/29960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, maaş farkı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, emekli öğretmen olduğunu, davalıya ait engelliler özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi işyerinde müdür olarak aylık 2.000,00 TL ücret karşılığı çalışmak üzere davalı ile aralarında sözlü olarak anlaşıp 13.....2006 tarihinde de işe başladığını, 05.11.2007 tarihine kadar davalı işyerinde aralıksız olarak çalıştığını, davalı işverenin aylık ücretlerini asgari ücret oranında ödediğini ve talep etmesine rağmen ücret farklarını ödemediğini belirterek, maaş farkı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve zamanında ödenmeyen ücretlerinin geçen her gün için %1 fazlası ile ödenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 05.10.2006-01.09.2007 tarihleri arasında işyerinde çalıştığını, davacının ücret farkı alacağının bulunmadığı gibi aralarında bu yönde bir anlaşmanın da yapılmadığını, davacının ücret bordrolarını çekincesiz imzalayarak ödemeleri nakten aldığını, talep edilen %1’lik farkın hukuki dayanağının ise olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti isteminin reddine, diğer alacakların ise kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

... sözleşmesinin tarafları, asgari ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. ... sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması taraflar arasında ... sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunu'nun 323. maddesinin 2. fıkrasına göre tespit olunmalıdır. ... sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, ... sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

Somut olayda, dosya arasındaki taraflarca imzalanan ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücret olarak belirlendiği ve ilgili Milli Eğitim Müdürlüğüne de bu şekilde bildirildiği görülmektedir. Davacı, aylık 2.000,00 TL ücret karşılığı işyerinde çalışmak üzere davalı ile aralarında sözlü olarak anlaştıklarını iddia etmiştir. Davalı taraf, davacının asgari ücret ile çalıştığını savunmuştur. Davacı, asgari ücret üzerinde ücret ile çalıştığını ispatlayamadığından davanın reddi yerine, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler Odası'nın bildirdiği emsal ücret esas alınarak yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12632, Karar No: 2012/2921, Tarih: 01.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12632 E.  ,  2012/2921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.12.2009 tarih ve 2009/450 - 2009/247 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28.02.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av.... Batıkaya ile davalılar vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “FEB Fen Bilimleri Merkezi" markasının sahibi olduğunu, bu markanın kullanımını Dershane Devir ve İsim Kullandırma Sözleşmesi ile davalı ...’a teslim ettiğini, kullanımın Sinanpaşa İş Merkezi 4 ve 5.katlara ait olduğunu, taşınmazı ve içindeki menkulleri kiralayan davalı ...’nin 30.6.2008 tarihinde tahliye ettiğini, tahliye ile devir edilen tüm hakların bedelsiz olarak taşınmaz maiki müvekkiline geçtiğini, ancak müvekkiline iade edilmesi gereken dershanenin müvekkiline iade edilmediğini ve isminin değiştirildiğini, oysa ortada tek dershanenin bulunduğunu ileri sürerek halen Özel Fen Bilimleri Dershanesi adı ile davalılar tarafından işletilen dershanenin müvekkiline ait Özel FEB Fen Bilimleri Dershanesi ile aynı dershane olduğunun tesbitine, işbu dershanenin tüm hakları ile müvekkiline devrine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşınmaza dair açılan tahliye davasının kabul edilerek 30.06.2008 tarihinde taşınmazın tahliye edildiğini, dershanenin ise dershanecilik hakkı ve ruhsatnamesi ile birlikte 01.07.1997 tarihinden itibaren müvekkiline devir edildiğini, dershanenin adının 30.06.2008 tarihinde Özel Arıkanlar Fen Bilimleri Dershanesi Merkez Şubesi olarak değiştirildiğini, dershane devir sözleşmesinde dershanecilik hakkı ve ruhsatnamesinin devri için 500.000.000.-TL ödendiğini, Milli Eğitim nezdinde müvekkiline devir edildiğini, bu hakların davaha sonra diğer davalı şirkete devir edildiğini, müvekkilinin 3 ve 5. katlarda faaliyetine devam ettiğini savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dershane devir sözleşmesi ile 01.07.1997 tarihinden itibaren dershanenin davalıya devir edildiği,

taşınmazın 4 ve 5. katlarındaki dershanenin davadan önce boşaltıldığı, 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 9.maddesinin yürürlükten kalkmış olduğu, aynı yapının içinde 2 ayrı kuruma ait aynı veya farklı nitelikteki okul bulunmasını önleyen bir durum kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

taşınmazın 4 ve 5. katlarındaki dershanenin davadan önce boşaltıldığı, 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 9.maddesinin yürürlükten kalkmış olduğu, aynı yapının içinde 2 ayrı kuruma ait aynı veya farklı nitelikteki okul bulunmasını önleyen bir durum kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, dava tesbit davası olduğundan davalı yararına karar tarihinde geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 575,00 TL ücreti vekalete karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de; yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK'nun 438/7. maddesi hükmü uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan "5.700,00 TL" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine "575,00 TL" ibaresinin konulmasına, hükmün düzeltilen işbu hali ile ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.