muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/99, Karar No: 2023/37, Tarih: 26.01.2023

Ceza sorumluluğunu ortadan kaldırabilmesi için rızanın, üzerinde serbestçe tasarruf edilebilir bir hukuki menfaate ilişkin olması, kişinin rıza açıklamasına ehil olması ve tasarrufun kanuna, adaba ve genel ahlaka aykırı şekilde yapılmamış olması gerekir. Bu noktada bir hakkın üzerinde serbestçe tasarruf edilip edilemeyeceği hukuk düzenine hâkim genel ilkelere göre belirlenecektir.

Kişinin rıza ehliyetinin varlığından söz edebilmek için o kişinin mutlaka reşit olması gerekmez. Ancak Kanunun özel olarak mağdurun yaşı konusunda belirlemeye gittiği durumlarda, mağdurun rızası failin ceza sorumluluğunu ortadan kaldırmayacaktır. Örneğin kişiler cinsel hakları üzerinde mutlak surette tasarruf hakkına sahip olsa da, Türk Ceza Kanunu 103 ve 104. maddelerinde çocukların bu konudaki rıza açıklamalarını kabul etmemiştir (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayınevi, ..., 2015, s. 279.).

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu düzenleyen TCK'nın 109. maddesinde ise mağdurun rıza açıklama ehliyetini belirleme noktasında bir yaş sınırı getirilmemiştir. Bu hâlde yaşı küçük mağdurun rızasının failin ceza sorumluluğunu ortadan kaldırıp kaldırmayacağı, failin amacının toplumda kabul gören bir davranış ya da genel ahlak kurallarına uygun olup olmadığı nazara alınarak belirlenmelidir. Bu anlamda küçük yaştaki çocuğun gideceği yere bırakılması ya da çocuğun ailesini evde bulamadığı için komşularına gitmesi örneklerinde olduğu gibi kişinin meşru amaçla hareket ettiği durumlarda yaşı küçük çocuğun rızası geçerli olacak, kişinin haksızlık bilinciyle hareket ettiği ve küçüğün rızasının kanuna, adaba veya genel ahlak kurallarına aykırı olduğu hâllerde ise yaşı küçük çocuğun rızası geçerli olmayacaktır. Bu sebeple yaşı küçük mağdurun rızasının failin ceza sorumluluğunu ortadan kaldırıp kaldırmayacağı her olayın özelliğine göre değerlendirilip belirlenmelidir.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış çok sayıda kararında da 15 yaşından küçük mağdurun hukuken geçerli sayılan rızası bulunmadan gerçekleşen alıkoyma eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu sonucuna varılmıştır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış çok sayıda kararında da 15 yaşından küçük mağdurun hukuken geçerli sayılan rızası bulunmadan gerçekleşen alıkoyma eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu sonucuna varılmıştır.

Öte yandan amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Suç tarihi itibarıyla mağdur ...’ın 14, sanık ...’nın ise 26 yaşında olduğu, mağdurun soruşturma evresinde; 16.03.2012 tarihinde okula gitmek için evden çıkarak yürüdüğü esnada arka sokaktan giderken karşısından sanığın geldiğini, sanığın yanına gelip "Ne yapıyorsun? Yürü gidiyoruz." dediğini, kendisinin "Hayır gelmeyeceğim, ben okula gidiyorum." şeklinde cevap verdiğini, sanığın kolundan çekiştirmeye başladığını, sanığa gelmek istemediğini söyleyip yürümeye başladığını, birlikte yürüdüklerini, sanığın kolundan çekiştirmeye devam ettiğini, çantasını aldığını, sanığın bir eliyle çantayı diğer eliyle ise kolunu tuttuğunu, kendisinin bağırdığını, bırakmasını söylediğini, sokak üzerinde kimse olmadığını, sanığın çantayla birlikte uzaklaştığını, çantayı almak için sanığın peşinden gittiğini, sanığın çantasını vermeyip zorla kendisini pencereden soktuğunu, sonra bir odaya götürdüğünü, kapıyı kilitlediğini, üstünü başını açmaya çalıştığını, pantolonunu indirdiğini, kazağını yukarıya doğru sıyırdığını, dudağından öpmeye başladığını, kalçasını ve göğüslerini ellediğini, "Seni burada döverim." şeklinde tehdit ettiğini, kendisinin bağırdığını, polislerin gelip sanığı yakaladığını, Mahkemede ise; olay günü saat 08.00-08.30 sıralarında okula yaya olarak giderken karşısına sanığın çıktığını, sanığın kendisine "Seninle biraz konuşalım." dediğini, kendisinin "Hayır ben okula gideceğim." diye cevap verdiğini, sanığın ısrarcı olup "Konuşacağız." diyerek sağ kolundan tutup çekiştirdiğini, "Bırak!" diye bağırdığını, omzundaki çantayı çekiştirip aldığını, metruk binaya doğru çantası elinde olduğu hâlde yürüyen sanığın peşinden "Çantamı ver." diyerek gittiğini, çantasıyla metruk binaya giren sanığın çantasını içeri koyup dışarı çıktığını, kolundan çekiştirerek zorla birinci katın ... ve çerçevesi olmayan penceresinden kucaklayıp kendisini içeri soktuğunu, elinden zorla çekiştirip ahşap merdivenlerden ikinci kata çıkardığını, tahta kapısı bulunan daireye kolundan çekerek götürdüğünü, sanığın kendisini odadaki mukavvanın üzerine ittirmesi üzerine yüzüstü düştüğünü, sanığın önce tişörtünü yukarıya sıyırdığını, sonra pantolonunu çıkardığını, kendisinin sanığa sürekli direndiğini, bırak diye bağırdığını, bu bağrışmaları üzerine bulundukları odaya girerken polislerin kapıyı çaldığını, sanığın kapıyı açtığını, polislerin sanığı yakaladığını beyan ettiği anlaşılan olayda;

Olay yerine giden polis memurlarının, mağdur ile sanığın yüksek sesle konuştuğunu beyan ettikleri ancak mağdurun "İmdat!" vb. şekilde yardım istediğine ilişkin bir tespitte bulunmamaları, mağdurun olay yerine giden polislere sanığın kendisine cinsel istismarda bulunduğunu söylememesi, mağdurun üzerindeki kıyafetlerin dağınık olmadığının belirlenmesi, mağdurun kolluktaki beyanından farklı şekilde kovuşturmada sanığın kendisini odadaki mukavvanın üzerine ittirmesi üzerine yüzüstü düştüğünü beyan etmesi, olayın gerçekleştiği yerin kapı ve pencereleri olmayan metruk bir bina olmasına rağmen mağdurun sanığın kendisini kucaklayarak pencereden içeri soktuğunu söylemesi, olayın gerçekleştiği zaman dilimi, güzergâhın ev ve ... yerlerinden oluşan hareketli bir alan olması, olayın başladığı iddia edilen yerle metruk bina arasındaki mesafe, mağdurun vücudunda darp ve cebir izine rastlanılmaması, sanığın mağdurun erkek arkadaşı ...isimli şahsa olan borcu sebebiyle mağdurun ...isimli şahsın kendisini aradığını söylediğini, mağdura ...'a metruk binaya gelmesini, orada bekleyeceğini söyleyip metruk binaya gittiğini, mağdurun peşinden metruk binaya geldiğini, mağdura cinsel bir eylemde bulunmadığını, mağdurun erkek arkadaşıyla arasındaki husumet sebebiyle kendisine iftira atıldığını savunması, tanık Bahar Özkaya'nın da mağdurun erkek arkadaşının sanıktan olan alacağını istemek için sanığın peşinden gittiğini beyan ederek sanık beyanını doğrulaması, mağdurun ileri sürdüğü cinsel istismara ilişkin olayı gören ve mağdur beyanlarını doğrulayan herhangi bir tanık bulunmaması, sanığın tüm aşamalarda suçlamaları inkar etmesi hususları birlikte dikkate alındığında; mağdurun belirsiz ve çelişkili olan, tanık anlatımları ve somut delillerle desteklenmeyen soyut beyanı dışında mağdur ile sanığın karşılaştığı yerden metruk binanın olduğu yere kadar mağdurun zorla götürülüp cinsel istismara uğradığını gösteren kesin ve inandırıcı kanıt bulunmayıp mağdurun iddiasının şüphede kalması ve bu şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerektiğinden, sanığa atılı teşebbüs aşamasında kalan çocuğun cinsel istismarı suçunun ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir, tehdit veya hile ile işlendiğinin sabit olmadığı,

Sanığın suç tarihi itibarıyla 14 yaşında olan mağdurla metruk bir binada bulunduğu hususu nazara alındığında; sanığın cinsel amaçla hareket ettiği hususu sabit olmasa da sanıkla mağdurun bulundukları yere göre, sanığın amacının toplumda kabul gören bir davranış ya da genel ahlak kurallarına uygun olmadığından yaşı küçük mağdurun rızasının failin ceza sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı, 15 yaşından küçük mağdurun hukuken geçerli sayılan rızası bulunmadan gerçekleşen alıkoyma eyleminin TCK'nın 109/1 ve 3-f maddesinde düzenlenen çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu,

Kabul edilmelidir.

Kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının çocukların cinsel istismarı suçu yönünden reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden ise değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmelidir.

Çocukların cinsel istismarı suçu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği görüşüyle,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın eyleminin TCK'nın 109. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle itirazın kabulüne, üç Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

A) Çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden REDDİNE,

B) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden ise DEĞİŞİK GEREKÇEYLE KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 03.03.2021 tarihli ve 10905-1801 sayılı bozma kararının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden KALDIRILMASINA,

3- ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2014 tarihli ve 150-41 sayılı kararının, sanığın eyleminin TCK'nın 109/1, 3-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 26.01.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4756, Karar No: 2018/9190, Tarih: 03.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/4756 E.  ,  2018/9190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı ... Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile ... Adliye Mahkemeleri'nin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'a paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7. maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri ... Adliye Mahkemeleri'nin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

Alacaklı tarafından, (1 adet) çeke dayalı olarak borçlu aleyhine başlatılan kambiyo senetlerine ... haciz yolu ile ilamsız takipte, borçlunun; mükerrer takip olduğu şikayeti ile anılan takibin iptalini talep ettiği, ... 8. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 19.01.2017 tarih ve 2016/147 Esas ve 2017/76 Karar sayılı ilamı ile; şikayetin kabulü ile takibin borçlu yönünden iptaline karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... ... Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 29.03.2017 tarih ve 2017/1167 Esas ile 2017/718 Karar sayılı ilamında, mahkemece, davacının borca itirazının kabulüne karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ancak hüküm kısmında şikayetin kabulü ile takibin iptali" ifadesinin doğru olmadığı gerekçesi ile davalı/alacaklı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b(2) maddesi uyarınca reddine karar verilip, anılan hükmün 2. ve 3. paragraflarında; ‘ ... 8. İcra Hukuk Mahkemesinin 19/01/2017 gün, 2016/147 E - 2017/76 K sayılı kararının hüküm fıkrasının ilk satırının çıkarılarak yerine "davacının borca itirazının kabulü ile ... 12. İcra Müdürlüğünün 2016/2496 sayılı dosyası üzerinden başlatılan takibin davacı yönünden durdurulmasına" yazılmasına ve kararın bu şekilde düzeltilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde, davanın esasıyla ilgili olarak; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği hükmü yer almaktadır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde, davanın esasıyla ilgili olarak; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği hükmü yer almaktadır.

... Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde hata edildiği tespit edildiği takdirde, HMK’nın 353/1-b-2. maddesi gereğince, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, istinaf isteminin kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmeden, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilmesi ve ilk derece mahkemesi kararının hüküm bölümünde yer alan takibin iptaline dair kısmın düzeltilmesine hükmolunması, ... Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: ... ... Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 29.03.2017 tarih ve 2017/1167 Esas ile 2017/718 sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren ... Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4230, Karar No: 2009/12263, Tarih: 08.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/4230 E.  ,  2009/12263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda, “22.12.2006 tarihli memurluk işlemine yönelik şikayetin yerinde görülmemesi sebebiyle reddine” karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda “tebliğin usulsüzlüğüne yönelik şikayetin kabulü ile 12.02.2007 tarihinin tebliğ tarihi sayılmasına” hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası, yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı, yargılama açık yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme  Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih 7/4. sayılı kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağının belirtilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş, önceki kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişikliği kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma sebebine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 08.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32943, Karar No: 2015/35896, Tarih: 24.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/32943 E.  ,  2015/35896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek, kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmaya uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğinden, mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce, özet olarak, “ 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... ili dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36 maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir. 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hâzineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4

. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hâzinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hâzinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun’un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir