muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17325, Karar No: 2015/2491, Tarih: 25.02.2015

dikkate alındığında, taraf markalarını gören ya da duyan ortalama tüketicinin, markaları karıştırması veya markalar veya üretici firmalar arasında bağlantı kurması olasılığı bulunduğu, taraf markalarının aynı/benzer nitelikte bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile ... ... kararının iptali ile davalı şirket adına tescilli "..." markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 25/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7894, Karar No: 2012/5174, Tarih: 04.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7894 E.  ,  2012/5174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Halil Kılıç ile Hazine ve Keberli Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.10.2011 gün ve 19/582 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle dava dilekçesinde mevki ve hudutlarını belirttiği, kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan 83.141 m2 yüzölçümlü taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir. 08.07.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile dava konusu taşınmazın yüzölçümünü 15.470 m2 artırarak 98.611 m2'nin tescilini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, tescil konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ve zilyetlik yoluyla iktisabının mümkün bulunmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı Köy Tüzel Kişiliğini temsilen köy muhtarı, dava konusu taşınmazların uzun yıllardır davacının zilyetliğinde bulunduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile teknik bilirkişilerin düzenlediği rapora ekli krokide A harfi ile gösterilen 98.611,65 m2'lik yüzölçüme sahip taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık konusu taşınmaz 1975 yılında yapılan tapulama çalışmaları sonucunda "taşlık" niteliğiyle tespit dışı bırakılan bir yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olan bu nitelikteki bir taşınmazın zilyetlik yoluyla kazanılabilmesi için emek ve masraf harcanmak suretiyle, imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesi, imar ihya işlemleri tamamlandıktan sonra kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesiyle iktisabı mümkün olup, bu zilyetliğin de ekonomik amaca uygun bir biçimde gerçekleşmesi gerekmektedir.

Mahallinde yapılan keşifte, yerel bilirkişi ve tanıklar davacı tarafından dava tarihinden 25-30 yıl evvel dava konusu taşınmazlardaki taşların toplanmak suretiyle imar ve ihya edilip tarla haline getirildiğini, halen de taşların toplanmaya devam edildiğini, bu şekilde 20 yılı aşkın süre ile arpa buğday ekmek suretiyle zilyet bulunduğunu ifade etmişler, aynı keşifte hazır bulunan Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Toprak Bölümü Öğretim üyesi Y.Doç.Dr ..., Jeoloji Mühendisi ve Orman Mühendisi Bilirkişiler dava konusu taşınmazın % 5-10 eğimli, toprak sığ derinlikte profilli (25-30 cm), üst ve alt toprak siltli tın bünyeli, %25-30 oranında taşlılık problemi bulunduğunu, tabanında kireç taşlarının yer aldığını, mevsimsel aşırı yağışların oluşması durumunda taşkınlara müsait ve üçüncü dereceden deprem bölgesinde bulunduğunu açıklayarak 6. Sınıf arazi olduğunu bildirmişlerdir. Az yukarıda değinildiği gibi dava konusu taşınmaz, taşlık niteliği ile tescil harici bırakılan yerlerden olup, anılan yerlerde, imar-ihyanın tamamlanmasından sonra ekonomik amaca uygun bir biçimde geçen kazanmayı sağlayan zilyetliğin bulunması halinde iktisap mümkündür. Davacının taşınmazı arpa, buğday ve benzeri hububat ekmek suretiyle tarım arazisi niteliği ile tasarruf ettiği, yerel bilirkişi ve tanıklarca bildirilmiş ayrıca, halen taşınmazda taşların ve kayaların toplanmaya devam edildiği de beyanlarında yer almıştır. Ziraatçı uzman bilirkişi tarafından dosyaya sunulan rapor kapsamı ile keşif sırasında çektirilen fotoğraflar ve yerel bilirkişi ile tanık beyanları, birlikte değerlendirildiğinde, taşınmazlarda imar-ihyanın tamamlanmadığı, taşlılığın hakim olduğu saptanmıştır. Bu nitelikteki bir yerde ekonomik amaçlı hububat tarımı yapılamaz.

Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan, bilirkişilerin vasıflandırdığı arazi yetenek sınıflandırmasına göre 6. Sınıf arazilerin zilyetlikle kazanılabilmesi için imar ve ihyası; uygun amenajman, gübreleme, yüzey akış kontrolü, tohum aşılaması yapılarak sağlanabilir ve ancak çayır ve mera olarak kullanılabilir (Prof Dr. Mahmut Yüksel, Toprak Etüt ve Haritalama, Ankara Üniv. Ziraat Fak. Yayınları). Bu belirlemeler karşısında davacı yararına kazanma koşulları oluşmadığı, imar ve ihyanın henüz tamamlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK.nun 297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2531, Karar No: 2018/11280, Tarih: 19.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/2531 E.  ,  2018/11280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İPTAL-TESCİL-ALACAK

Taraflar arasında görülen tapu iptali-tescil olmadığı takdirde alacak davası sonunda, yerel mahkemece görevsizliğe ilişkin olarak verilen karar ... Tic.ve San.Ltd.Şti. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil, olmadığı takdirde alacak isteklerine ilişkindir.

Davacı şirket, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazının cebri ihale yoluyla davalı şirket adına tescil edildiğini; ancak, ihaledeki usulsüzlükler nedeniyle tescilin yolsuz nitelik taşıdığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, tarafların tacir olmaları nedeniyle davaya Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Bilindiği üzere, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 6335 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesinde ticari davalar tanımlanmıştır. Buna göre, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile maddenin devamı fıkralarında belirtilen davalar ticari dava olarak nitelendirilmiştir. Yine aynı Kanunu'un 5/3. maddesinde “Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır” hükmüne yer verilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler karşısında, Asliye Ticaret Mahkemelerinin özel mahkeme niteliğinde bulunduğu, bu niteliği gereği görev alanının 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre belirleneceği ve genel mahkemeler ile arasındaki ilişkinin önceki kanunun aksine görev ilişkisi olduğu açıktır. Asliye Ticaret Mahkemelerinin çekişmeli yargıdaki görev alanının TTK’nda ve diğer özel kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen davalarla sınırlı olduğu kuşkusuzdur.

Öte yandan, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 6335 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesinde ticari davaların; mutlak ticari davalar ve nispi ticari davalar olarak iki gruba ayrıldığı anlaşılmaktadır. Mutlak ticari davalar, tarafların sıfatına veya bir ticari işletme ile ilgili olup olmamasına bakılmaksızın kanun gereği ticari sayılan davalar olup TTK’nun 4/1. maddesinin b, c, d, e, f fıkralarında ve özel kanunlarda düzenlenmiştir. Nispi ticari davalar ise, tarafların tacir sıfatını haiz olduğu ve her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili uyuşmazlıklardan doğan davalardır. Bir başka ifade ile, bu davalar ya bir ticari işletmeyi ilgilendirmeli ya da iki taraf için de ticari sayılan hususlardan doğmaları halinde ticari dava olarak nitelendirilebilirler.

Gerek mutlak ve gerekse nispi ticari davaların Asliye Ticaret Mahkemelerinde görüleceği açıktır.

Gerek mutlak ve gerekse nispi ticari davaların Asliye Ticaret Mahkemelerinde görüleceği açıktır.

Yukarıda değinilen hususlar çerçevesinde somut olaya bakıldığında; eldeki davadaki isteğin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) mülkiyet hakkıyla ilgili hükümlerine dayandırıldığı; her ne kadar taraflar tacir olsalar dahi, uyuşmazlığın tarafların ticari işletmesiyle ilgisinin bulunmadığı, esasen dava dilekçesinde de bu yönde bir iddiaya yer verilmediği, davanın bu özelliği itibariyle mutlak ve nispi ticari dava olarak nitelendirilemeyeceği ve TTK hükümlerinin veya özel kanun hükümlerinin uygulanmasını gerektirir ticari bir uyuşmazlıktan söz edilemeyeceği, uyuşmazlığın çözümünün genel mahkemelerin görev kapsamında kaldığı sonucuna ulaşılmaktadır. Aksi uygulama, Asliye Ticaret Mahkemelerinin kuruluş amacına ve niteliğine aykırı düşecektir.

Hâl böyle olunca; işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenle yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'un geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7676, Karar No: 2015/11354, Tarih: 02.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/7676 E.  ,  2015/11354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar S.. S.., Ş.. S.. ve B.. S.. ile davalı K.. M.. aralarındaki dava hakkında Van 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.06.2013 gün ve 2012/34-2013/285 sayılı hükmün Dairenin 16.02.2015 gün ve 2013/16730-2015/2825 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacılar tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davacılardan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/65489, Karar No: 2013/9447, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65489 E.  ,  2013/9447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; müştekinin arızalı olan güneş enerjisini tamir için sanığın işyerine gönderdiği, tekrar güneş enerjisini almak için gittiklerinde sanığın alacağı nedeniyle hapis hakkını kullandığı gerekçesi ile güneş enerjisini teslim etmemesi ve borcun ödenmesi halinde teslim edeceğini belirtmesi şeklinde gerçekleşen olayın hukuki mahiyette olduğu ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi,
Yargıtay — Esas No: 2016/1707, Karar No: 2016/3186, Tarih: 21.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/1707 E.  ,  2016/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması, resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Her üç sanık hakkında da; Resmi belgede sahtecilik suçundan beraat, Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nın 158/1-d-son, 35/2, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ve 37.500 TL adli para cezası, Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan ceza tayinine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ile katılanın,.... Araçlar ve Dış Tic. Ltd. Şti'nin ortakları oldukları, ticari ilişkilerinin bozulması nedeniyle katılanın yurtdışına giderken işyeri çalışanı tarafından gerektiğinde kullanılması için işyerine imzalı boş kağıtlar bıraktığı, bu kağıtların sanık ... tarafından ele geçirilerek bilgisayarda sahte senet haline getirildiği, senette alacaklının, sanık ...'nın kardeşi olan sanık ... olarak gösterildiği, sanık ...'in senedi ciro ederek diğer sanık ...'ya teslim ettiği, sanık ...'nın ise.... İcra Müdürlüğü'nün dosyası üzerinden icra takibi başlattığı, bu şekilde sanıkların kamu kurum ve kuruluşları aracı kılmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık, açığa imzanın kötüye kullanılması ve resmi belgede sahtecilik suçlarını iştirak halinde işledikleri iddia olunan olayda;

1- Resmi belgede sahtecilik suçlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Mahkeme tarafından, senet aslının ele geçirilememesi nedeniyle aldatma kabiliyetinin tespit edilemediği gerekçesiyle, sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Açığa imzanın kötüye kullanılması ve nitelikli dolandırıcılık suçlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Katılan vekilinin tüm; sanıklar müdafiilerinin ve Cumhuriyet savcısının ise sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;Senet hakkında resmi bilirkişi raporunun bulunmaması, sanık ...'in banka lehine ipotek tesis etmesi nedeniyle senetin kendisine verildiğini beyan etmesi ve...'nın sanık ...'in banka lehine ipotek tesis ettiğine dair cevabi yazısının sanığın beyanını doğrulaması, sanıkların beyanlarının aksine, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemememesi nedeniyle, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan ceza tayinine yer olmadığı, nitelikli dolandırıcılık suçundan ise mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2816, Karar No: 2025/1198, Tarih: 03.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/2816 E.  ,  2025/1198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/571 E., 2024/768 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/314 E., 2023/531 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin eksik yatırıldığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 336/3 hükmü uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalara göre; hükmü temyiz eden davacı vekilince UYAP sistemi üzerinden verdiği 29.05.2024 tarihli dilekçesinin ekinde davacının Afyon Kocatepe Üniversitesi'nde öğrenci olduğuna dair bilgisayar ekran görüntüsünün yer aldığı, müvekkilinin temyiz harcını karşılayabilecek durumda olmadığına dair mali durumunu gösterir herhangi bir belge sunulmadığı, adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2. hükmü uyarınca tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (8). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Adli yardım talebinin REDDİNE,

2.Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16100, Karar No: 2007/15480, Tarih: 10.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16100 E.  ,  2007/15480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13,10 YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 10.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6156, Karar No: 2013/10320, Tarih: 04.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/6156 E.  ,  2013/10320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ecza Tur. San. Ltd. Şti. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Konya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 06.09.2012 gün ve 2010/127 E. - 2012/1314 K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen Konya 8. İcra Müdürlüğü' nün 2009/10631 sayılı icra dosyasının eklenerek yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.