muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1948, Karar No: 2019/3450, Tarih: 06.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1948 E.  ,  2019/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 10/10/2017 tarih ve 2015/877-2017/791 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı Kuveyt Türk Katılım Bankası A.Ş. vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin keşideci olduğu dava konusu 10.000.- TL bedelli, hamiline çeki dava dışı İbrahim ... isimli kişiye teslim ettiğini, bir süre sonra İbrahim ...'ın çeki verdiği Hasan... isimli şahısla gelerek çekin kaybolduğunu söylediğini ve çek bedelinin haricen ödenmesini istediğini, müvekkilinin çekin ibraz süresinin geçmesini bekledikten sonra çekin bedelini haricen ödediğini, bir müddet sonra davalının müvekkilini arayarak çekin hesabından takas yoluyla tahsil edildiğini bildirdiğini, müvekkilinin bankaya gittiğinde çekin tarihiyle belirgin şekilde oynanarak çekin süresinde ibraz edilmiş hale getirildiğini, davalının dikkat ve özen borcunu yerine getirmeyerek keşide tarihinde tahrifat yapılmış olan çek için ödeme yaptığını, bu şekilde müvekkilinin mükerrer ödeme yapmasına ve zararına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, çek bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin süresinde ibraz edilen çeki ödediğini ve mükerrer ödemeden sorumlu olmadığını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davalı bankanın takas suretiyle ibraz edilen çek üzerindeki keşide tarihinin ay bölümünde yapılan tahrifatı dikkatten kaçırarak, davacının hesabından, ibraz süresi geçmiş olan çek yaprağına ilişkin ödeme yapmak suretiyle kusurlu olduğu, davaya konu çekin takas yoluyla ödenmiş olması ve dolayısıyla davalının, keşide tarihindeki tahrifatı takas odası ile irtibata geçerek denetleyebilecek iken denetlememiş olmasının davalının sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı, davacı çekin hamili olmadığından, kaybolan çekin iptalini talep hakkının mevcut olmadığı ve müterafik kusurunu gerektirecek başkaca bir hususun da mevcut olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 10.000.- TL çek bedelinin ödeme tarihi olan 18.08.2013 tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 512,35 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı bankadan alınmasına, 06/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23023, Karar No: 2018/18789, Tarih: 24.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/23023 E.  ,  2018/18789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın yeri irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın yeri irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davalarında 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/ son maddesi uyarnınca irtifak hakkı karşılıkları, bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek olan değer kaybıdır. Bu tibarla, dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hatları ve güzergahları, açıkça tespit edildikten sonra, taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki değerinin tespit edilmesi ve bundan sonra, enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu, irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekir.

Bu itibarla değer düşüklüğü oranına göre irtifak hakkı karşılığı bedeline hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde irtifak alanının mülkiyet bedeli ile değer kaybı bedeli hesaplayan rapor esas alınarak hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13637, Karar No: 2014/4259, Tarih: 18.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/13637 E.  ,  2014/4259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yakalama tutanağına göre, suça sürüklenen çocukların, 18.03.2011 günü, sabah saat 09:15 sıralarında, Göllüce Mahallesi 58 sokakta beklemekte olan araç içerisinde şüphe üzerine yakalanmaları, aracın bagajında ise Türk Telekom'a ait olup iletişimde kullanılan, serbest piyasada bulunmayan, yakınan tarafından da kendilerine ait olduğu teşhis edilen 50 kg ağırlığındaki kablonun yakılarak bakırı çıkartılmış olarak ele geçmesi, Türk Telekom İl Müdürlüğünce düzenlenen hasar tespit tutanağına göre, aynı gün telefonların arızalandığı yönünde saat 11:00 sıralarında gelen ihbar üzerine olay yerine saat 12:00 civarı gidildiğinde, aynı mahalledeki 55. Sokakta bulunan telefon kablolarının kesilerek çalındığının anlaşılması karşısında, oluşa, dosya içeriğine ve delillere uygun olan mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştIr.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1627, Karar No: 2019/4661, Tarih: 21.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/1627 E.  ,  2019/4661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

25.02.2014 tarihli bilirkişi raporu uyarınca 2 adet kitabın bandrol yükümlülüğüne uygun olduğunun belirtilmesine karşın, Adli Emanetin 2013/334 sırasında kayıtlı diğer emanet eşyalar ile birlikte anılan kitapların da müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükümden müsadereye ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''Adli Emanetin 2013/334 sırasında kayıtlı eşyalardan; bandrol yükümlülüğüne uygun olan iki adet kitabın sahibine iadesine, diğer kitapların TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine'' ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7395, Karar No: 2024/7542, Tarih: 12.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/7395 E.  ,  2024/7542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1209 - 2021/2067

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 74/1-son, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, sanıkların istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a, 303/1-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılması ile sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, eksik inceleme ile verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü saat 16.00 sıralarında Söğütlü İlçe Jandarma Komutanlığının sorumluluk sahasında yer alan Karateke Orta Mahallesi ormanlık alanında kaçak kazı yapıldığı ihbarının alınması üzerine kolluk kuvvetlerince ihbara konu yere gidildiğinde dere yatağından jeneratör ve kazı malzemelerini çıkarmaya çalışan sanıkların görüldüğü, sanıkların dere yatağındaki kayalık alanda hilti ile çalışma yaptıklarının, çalıştıkları yere 20 - 30 metre aralıklarla daha önce kazılmış 1-1,5 metre derinliğinde dört nokta olduğunun tespit edildiği, sanıkların aşamalarda değişmeyen ve birbiriyle uyumlu tüm savunmalarında, daha önceden keşfini yaptıkları yere kazı yapmak için geldiklerini ancak kayanın üzerinde su olduğunu görünce kazı yapmaktan vazgeçtiklerini, kazı yapmadan döndükleri sırada yakalandıklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, bilirkişi raporları, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanıkların define bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptıkları değerlendirilerek atılı suçtan mahkumiyetlerine dair hüküm tesis edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, bilirkişi raporları, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanıkların define bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptıkları değerlendirilerek atılı suçtan mahkumiyetlerine dair hüküm tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, sanıkların kayalık üzerinde henüz herhangi bir kazı faaliyeti yapmadıklarının sabit olması karşısında eylemin hazırlık hareketi aşamasında kaldığı, olay yerine yakın dört noktada yapılan kazının olay yeri görgü tespit tutanağında da belirtildiği üzere daha önceden yapıldığının tespit edildiği, sanıkların istikrarlı beyanlarında söz konusu kazıyı kendilerinin yapmadığını beyan ettikleri, bu haliyle olay yeri tespit tutanağının sanıkların savunmalarını doğrular nitelikte olduğu, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut bir delil bulunmadığı gerekçesi ile sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.05.2023 tarihli, 2022/7-315 Esas, 2023/322 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, dosyaya yeni bir delil ikame etme yoluna gitmemesi, İlk Derece Mahkemesinin dosyada mevcut delilleri takdir etmek suretiyle ulaştığı sonucu isabetli bulmayarak aynı delilleri yeniden değerlendirip suçun unsuru bakımından farklı bir sonuca ulaşması, 7035 sayılı Kanun'un gerekçesinde de belirtildiği üzere değişiklikle amaçlanan hususlardan birinin Bölge Adliye Mahkemelerinin daha etkin ve verimli bir şekilde çalışmalarının sağlanması olması hususları birlikte gözetildiğinde; Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmaksızın dosya üzerinden yaptığı inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyetine hükmedilen ve eylemi sabit görülen sanıkların, atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut bir delil bulunmadığı gerekçesi ile beraatlerine karar verebileceğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamede bu hususta bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sakarya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Ceza Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/434, Karar No: 2013/18952, Tarih: 03.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/434 E.  ,  2013/18952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar .......... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/.../2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen .../.../2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, ..... Gazetesi 02/.../2011 tarihli nüshasında yayınlanan ...... Defteri adlı köşe yazısında davalının "....... ... .... ..... hegomanyasından kurtulması gerekir...caminin din görevlileri ile bazı esnaf, diyanet teşkilatı mensupları işbirliği içerisine girmişler, tayin, atama, terfi, umreye adam götürmeye kadar…...... Camii şebekesinin en büyük müritlerinden birinin ... olduğu söyleniyor, şayet söylenenler doğru ise bu şebekeye müracaat etmeyi düşünüyorum, bu sayede hem dünyada hem ahirette rahat ederim...“ biçimindeki sözlerin kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davaya konu yayın ve haberlerin gerçek olduğunu, haberin basın özgürlüğü kapsamında kaldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, yayının içerik olarak davacıların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi .... maddesi bakımından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yerleşik içtihatlarıyla oluşturulan ilkelerden biri de ifade özgürlüğüne ilişkindir. Buna göre; ifade özgürlüğü, demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve herbir bireyin gelişimi için temel koşullardan birini oluşturur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber“ ve “düşünceler“ için değil, aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Sözleşmenin .... maddesinde belirtildiği üzere bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalı ve bir kısıtlama ihtiyacının bulunduğu inandırıcı bir şekilde ortaya konmalıdır (.... ... .... - .... ....; İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt:..., s.365, .... ve ..... [BD] 43).

İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

Gerek Dairemizin, gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamalarında kamu görevlilerinin kendileri tarafından bir tartışmaya neden olunması halinde kendilerine yönelik sert ve ağır eleştirilere katlanması gerektiği kabul edilmiştir. Davalı, ilde müftü ve imam kaynaklı olan bazı uygulamaları eleştirmektedir. Din (İslam) merkezli uygulamaların her kesimi kucaklayıcı olması gerektiğine göre davalının eleştirileri saldırı sınırına ulaşmamaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, açıklamaların tümü itibari ile eleştiri sınırları içinde kaldığı, davacıların kişilik haklarına yönelik bir saldırı bulunmadığı gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32762, Karar No: 2014/1709, Tarih: 03.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/32762 E.  ,  2014/1709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan, müvekkili sanık hakkında yüklenen suçtan verilen 14.06.2012 tarihli "beraat" kararı sonrası "beraat nedeniyle maktu vekalet ücretinin ek kararla verilmesi" istemli 25.06.2012 havale tarihli dilekçesinin " temyiz " mahiyetinde olduğu, bu istem üzerine mahkemece hükmolunan 25.06.2012 tarihli "reddine ilişkin ek kararın" hukuken yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin, yüzüne karşı tefhim olunan 14.06.2012 tarihli beraat hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 25.06.2012 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20942, Karar No: 2013/25470, Tarih: 06.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/20942 E.  ,  2013/25470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması - Aile Konutunun Tespiti

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 09.07.2013 gün ve 14216-19485 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 219.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 50.45 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi. 06.11.2013 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Aile konutu üzerinde tasarruf işleminde bulunan eş,diğer eşin açık rızasını almak zorundadır (TMK md.194/1). Açık rıza yazılı veya sözlü olarak verilebilir. Örtülü yeterli kabul edilemez. Açık rızanın varlığını ispat yükü; tasarruf işleminini yapanların üzerindedir. Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesindeki kısıtlama; evlilik biriliği ve çocukların korunmasını amaçlayan, bir kamusal menfaatin gereği olarak; “kanundan doğan bir kısıtlama”dır. Taşınmazın işlem tarihinde aile konutu olması koşuluyla, aile konutu olma durumu tapu kaydına şerh konulmuş veya konulmamış olsun; kanundan doğan bu kısıtlama mevcut sayılır. Kanımca; Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesindeki düzenleme, emredici nitelikte olmakla birlikte; mutlak emredici nitelikte olmayıp, nispi emredici niteliktedir.