muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12568, Karar No: 2024/22856, Tarih: 24.09.2024

b) Tekrarlanan veya birbirini izleyen doğal anlamda birden fazla hareket bulunması,

Aynı nitelikte tekrarlanan hareketler, suç tipi karşısında ortak bir hukuki değerlendirmeye tabi tutulmak suretiyle tek bir fiil bulunduğu sonucuna ulaşılır. Suç tipinin gerçekleştirilebilmesi için tek bir hareketin yeterli olmasına rağmen aynı nitelikteki hareketlerin tekrarlanması hukuki anlamda tek bir fiil olarak değerlendirildiği için, suçların içtimasından söz edilemez. Tek fiil ile aynı suç tipinin birden fazla ihlal edilmesi nedeniyle aynı neviden fikri içtima söz konusu olmayıp; tek fiil ve tek suç vardır.

c) Yer ve zaman bakımından sıkı bağlantı bulunması,

Fiil tekliğinden söz edebilmek için yer ve zaman bakımından sıkı bağlantı bulunması aranacaktır. Ancak hareketler arasındaki zaman aralığının ne olması gerektiği konusunda kesin bir kriter ortaya koymak mümkün olmayıp, her somut olay bakımından ayrıca değerlendirme yapılmalıdır.

d) Tarafsız gözlemci nazarında hareketlerin tek bir fiil olarak görülmesi,

Aralarında yer ve zaman bakımından sıkı bağlantı bulunan, tekrarlanan veya ardışık hareketlerin tarafsız bir gözlemci nazarında doğal bakış açısı esas alınmak suretiyle bir bütün olarak tek fiil şeklinde değerlendirilebilir olması en önemli unsurlardan birisidir.

Tartışmanın temelini oluşturan “tek fiil” veya “bir fiil”den ne anlaşılması gerektiği konusunda çıkarım yapacak olursak; doğal anlamda fiilin tek olduğu her hâlde hukuki anlamda da fiilin tek olduğu söylenebilirse de doğal anlamda fiilin çok olduğu her hâlde hukuki anlamda da fiilin çok olduğu her zaman söylenemeyecektir. Bazen bir hareketler kümesi, hukuki açıdan tek bir fiil olarak kabul edilecektir. Bu hâlde suç tipinin birden fazla hareketle ihlal edilebilir olması hareketin hukuken tekliğini etkilemeyecek, doğal hareketler hukuken tek kabul edilecektir. Fikri içtimada da, fiil ya da hareketin tekliği, doğal anlamda değil hukuki anlamda tek olmayı ifade etmektedir. Bir kısım suçların işlenmesi sırasında doğal olarak birden fazla hareket yapılmakta ise de, ortaya konulan bu davranışlar suçun kanuni tanımında yer alan hukuksal anlamdaki “tek bir fiili” oluşturmaktadır.

Uyuşmazlığın konusu bakımından sanığın işlediği suçlardan kısaca bahsetmek gerekecektir.

2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun, esrar elde etmek amacıyla kenevir ekmeyi yasaklamıştır. Kenevir ekme suçunun konusu olan kenevir bitkisi hiçbir işleme tabi tutulmasa bile uyuşturucu ve uyarıcı maddelerden esrarın etken maddesi olan THC (Tetrahidrocannabinol) içermektedir. Kenevir bitkisi, bütünüyle ya da kısmen söküldüğü veya koparıldığı andan itibaren esrar olarak kullanılabilecektir.

2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun, esrar elde etmek amacıyla kenevir ekmeyi yasaklamıştır. Kenevir ekme suçunun konusu olan kenevir bitkisi hiçbir işleme tabi tutulmasa bile uyuşturucu ve uyarıcı maddelerden esrarın etken maddesi olan THC (Tetrahidrocannabinol) içermektedir. Kenevir bitkisi, bütünüyle ya da kısmen söküldüğü veya koparıldığı andan itibaren esrar olarak kullanılabilecektir.

2313 sayılı Kanun’un 23. maddesi kenevir ekiminin izne bağlı olduğunu belirtmiş, izin belgesi almadan ya da izin belgesi almasına rağmen bilerek belgesinde belirtilen alandan fazla yerde veya izin belgesinde kayıtlı yerden başka yerde kenevir ekimi yapan kişilerin adlî para cezası ile cezalandırılacağı hüküm altına almıştır.

Anılan Kanun'un 23. maddesinin 5 .fıkrası; “ (Ek fıkra: 23/1/2008-5728/77 md.; Değişik birinci cümle: 18.06.2014-6545/1 md.) Esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapan kişi dört yıldan on iki yıla kadar hapis ve beşyüz günden onbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. (Ek cümle:

18.06.2014-6545/1 md.) Münhasıran kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu madde kapsamında ekim yapma ibaresinden, tohumun toprağa ekilmesinden ürünün hasadına kadarki süreç anlaşılır.” şeklindeki düzenlemesi ile esrar elde etmek amacıyla kenevir ekmeyi yaptırıma bağlamıştır.

Kanunun bu fıkrası 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önce sadece münhasıran esrar elde etmek için kenevir ekmeyi yaptırıma bağlamışken bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren esrar elde etmek için kenevir ekmeyi iki farklı suç olarak düzenlemiştir. Mevcut haliyle 23. maddenin 5. fıkrasının son cümlesi kendi kullanımı için esrar elde etmek amacıyla kenevir ekmeyi, aynı madde ve fıkranın ilk cümlesi bu amaç dışında dolayısıyla ticaret amacıyla esrar elde etmek için kenevir ekmeyi suç olarak kabul etmiştir.

Birbirinden farklı yaptırımlara tabi olan eylemlerin tespiti yani hangi amaçla kenevir ekimi yapıldığını belirlemek için de failin uyuşturucu madde ticareti yapmaya yönelik icra hareketleri içerisinde olup olmadığı, ektiği kenevirin kök sayısı, kenevirden elde edilebilecek esrar miktarı, ekili kenevir yanında hasadı yapılmış kenevir bulunup bulunmadığı ve bunların esrar edilebilecek miktarı gibi olayın bütünlüğü içerisinde değerlendirmeler yapılacaktır.

Kanun koyucu, kenevir ekimi yapan failin söküm yapılıncaya kadar tespit edildiği takdirde 2313 sayılı Kanun’a göre sorumlu tutulmasını hüküm altına almıştır. Kenevirden elde edilen esrar bulunduğu takdirde failin TCK’nın 188. maddesi veya 191. maddelerine göre sorumluluğu başlayacaktır.

Kanun koyucu, kenevir ekimi yapan failin söküm yapılıncaya kadar tespit edildiği takdirde 2313 sayılı Kanun’a göre sorumlu tutulmasını hüküm altına almıştır. Kenevirden elde edilen esrar bulunduğu takdirde failin TCK’nın 188. maddesi veya 191. maddelerine göre sorumluluğu başlayacaktır.

5237 sayılı Kanun’un “Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti” başlıklı 188. maddesinin 3. fıkrasında yazılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ülke içerisinde ruhsatsız olarak uyuşturucu veya uyarıcı maddeyi satmak, satışa arz etmek, başkalarına vermek, sevk etmek, nakletmek, depolamak, satın almak, kabul etmek ve bulundurma hallerinden birinin gerçekleşmesi ile oluşacaktır. Bu fıkrada düzenlenen suçta sayılan seçimlik hareketlerin birinin yapılması suçun oluşması için yeterli olmaktadır.

İzinsiz kenevir ekimi eylemi ile birlikte uyuşturucu maddelerden esrar bulundurma eylemlerinde çoğu zaman mahkemece delil değerlendirilmesi yapılırken, kurutulmaya bırakılmış esrarın ticaret amacıyla mı yoksa kullanım amacıyla mı bulundurulup bulundurulmadığı dikili halde bulunan kenevir bitkisinin sayısı ve bundan elde edilebilecek esrar miktarı ile belirlenmekte, diğer taraftan dikili vaziyette bulunan kenevirin hangi amaçla ekildiğinin belirlenmesi yanında ele geçirilen esrar miktarı da gözetilmektedir. Bu bile eyleme bütünsel olarak bakmayı gerektirmektedir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olayımızda olduğu gibi dikili vaziyette ele geçirilen hint kenevirinin bulunduğu ev, bahçe ve tarla gibi mekanların yanında kenevirden tamamen veya kısmen sökülmüş veyahut koparılmış halde esrar bulunduğu hallerde failin fiilinin, bir bütün halinde ve hukuki anlamda tek fiil olarak “uyuşturucu madde bulundurma” olduğunu kabul etmek gerekmektedir.

Esrar elde etmek kararıyla baştan beri aynı irade ile hareket eden, ektiği kenevir ile bu kenevirden elde ettiği esrarı aynı yer sayılabilecek alanda bulunduran failin eylemine bütünsel açıdan tarafsız bir gözle bakıldığında ticaret veya kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğunu kabul etmemek imkansızdır.

Buna göre;

a) Tek bir iradi karar bulunması, (Esrar elde etmek),

b) Esrarın etken maddesi olan THC içeren keneviri ekmek, sökmek gibi, bulundurmak gibi amaca uygun birden fazla doğal anlamda hareket edilmesi,

c) Kenevirin ekildiği ve söküldüğü yerin aynı olması,

d) Uyuşturucu ticareti yaptığına ilişkin başkaca icrai harekete bulunmayan failin eyleminin objektif bakışla uyuşturucu madde bulundurulması şeklinde olması,

Doğal anlamda tek fiil bulunma şartlarının gerçekleştiğini ve hukuki açıdan tek fiilde bulunduğunu söyleme sonucunu doğuracaktır.

Bu açıklamalar gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde;

c) Kenevirin ekildiği ve söküldüğü yerin aynı olması,

d) Uyuşturucu ticareti yaptığına ilişkin başkaca icrai harekete bulunmayan failin eyleminin objektif bakışla uyuşturucu madde bulundurulması şeklinde olması,

Doğal anlamda tek fiil bulunma şartlarının gerçekleştiğini ve hukuki açıdan tek fiilde bulunduğunu söyleme sonucunu doğuracaktır.

Bu açıklamalar gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde;

Esrar elde etme iradesiyle hareket eden sanığın zaman ve mekân birliği içerisinde evinde ve müştemilatında ekili halde 48 kök kenevir bitkisi ile sökülmüş 85 kök ve kurutulmaya bırakılmış olmak üzere net 128,4 gram esrar bulundurma şeklindeki 2313 sayılı Kanun’un 23/5. maddesi ve TCK’nun 188/3. maddesine aykırılık oluşturan eylemlerinin suçların niteliği gereği birbiri ile bağlantılı birden fazla hareket ile kendi içerisinde bir bütün oluşturduğu, bu anlamda hukuki anlamda tek fiille birden fazla suçun oluşmasına sebebiyet veren sanık hakkında TCK’nın 44. maddesi gereğince fikri içtima hükümleri uygulanarak en ağır cezayı gerektiren TCK’nın 188/3. maddesince hüküm kurulması, kusurunu aşan biçimde ceza almamasını diğer taraftan da hak etmediği bir yarar sağlamaması da gözetilerek hüküm kurulurken aynı Kanun’un 61. maddesi uyarınca suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın, kastının ağırlığı ve güttüğü amaç gözetilerek cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi, diğer taraftan 2313 sayılı Kanun’un 23/5. maddesi uyarınca hükmedilen ve temyiz denetimine tabi olmayan mahkûmiyetinin

bu cezasından mahsubuna karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan kararın bu gerekçelerle bozulması düşüncesiyle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne iştirak edilmemiştir. 24.09.2024
Yargıtay — Esas No: 2012/7357, Karar No: 2012/9587, Tarih: 19.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7357 E.  ,  2012/9587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava önceki günlü mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ...'un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 19.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13458, Karar No: 2014/2109, Tarih: 06.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13458 E.  ,  2014/2109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/221695

MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2011

NUMARASI : 2010/360 (E) ve 2011/177 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun tutuklu olarak bulunduğu Manisa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Rehabilitasyon Bölümü'nün 13 nolu odasının banyosundaki iki adet musluğu 10.04.2010 tarihinde, odada bulunan iki adet küçük dolap, masa ve banyo bataryasını ise 12.04.2010 günü saat 14.30 sıralarında kırdığı, aynı gün saat 16.45 sıralarında da kaldığı odanın pencere çerçevesi ile camını kırdığı somut olayda kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kez kaldığı bölümdeki kamu mallarına zarar vermesine rağmen hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5395 sayılı Kanun'un 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması,

1- 5395 sayılı Kanun'un 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması,

2- Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğinin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 20.01.1993 doğumlu olan suça sürüklenen çocuk, yargılama sırasında 18 yaşını doldurduğu halde, 24.03.2011 tarihli oturumun açık yerine kapalı yapılması ve hükmün gizli tefhim edilmesi suretiyle CMK'nın 182. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15134, Karar No: 2017/6403, Tarih: 11.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/15134 E.  ,  2017/6403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ....Mahallesi çalışma alanında bulunan (eski 51 ada 1) 369 ada 41 parsel sayılı taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık ve yüzölçüm hanesi boş bırakılmak suretiyle tespit edilmiş, daha sonra imar uygulaması nedeniyle ifrazı ile 625 ada 9 parsel sayılı 155 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz oluşmuştur. Davacılar ... ve.... (....) vekili, taşınmazın malik hanesinin açık bırakıldığı ve davacıların 50 yılı aşkın zilyedliğinin bulunduğunu ileri sürerek, taşınmazın açık olan malik hanesinin davacılar adına doldurulması istemiyle dava açmıştır. Kadastro Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda davalı Hazineye açılan davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine, davalı Vakıf hakkında açılan davanın reddine, dava konusu 155 metrekare yüzölçümlü, 625 ada 9 parsel sayılı taşınmazın açık olan malik hanesinin ... Vakfı adına tespit ve tesciline, fundalık niteliğinin “arsa” olarak düzeltilmesine, tapu kaydının beyanlar hanesindeki “...’e ait ev” belirtmesinin kaldırılarak, yerine “Üzerinde... ve....’e ait ev bulunmaktadır.” belirtmesinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmaz hakkında genel mahkemede görülen davanın işlemden kaldırılmış olması nedeniyle, kadastro tespitinin ... Vakfı adına yapılmış olduğu göz önünde bulundurularak yazılı şekilde karar verilmiştir. Ne var ki; ek beyanname ile 27.12.1958 tarihinde taşınmaz... Vakfı adına tespit edilmiş ise de daha sonra Komisyonca verilen 21.12.1959 tarihli kararla, tespitten önce Asliye Hukuk Mahkemesinde davacı İbrahim ... ile davalılar Vakıf İdaresi ve Hazine arasında görülmekte olan tescil davasına konu olduğu belirtilerek, taşınmazın malik ve yüzölçüm hanelerinin açık bırakılmasına karar verilmiştir. Taşınmazın ... Vakfı adına tespitine ilişkin Komisyon kararı tarihinde Asliye Hukuk Mahkemesindeki dava derdest olduğuna göre, sonradan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi ve işlemden kaldırılması malik hanesinin re'sen mahkemece belirlenmesi gerektiği hususunu ortadan kaldırmaz. Hal böyle olunca malik hanesi açık olan taşınmazın kimin adına tescil edileceğinin 3402 sayılı Yasa 30. madde uyarınca mahkemece re'sen araştırma yapılarak belirlenmesi zorunludur.

Açıklanan nedenle mahkemece öncelikle, malik hanesinin açık bırakılmasına neden olan davanın davacısı....'ın, ölmüş ise mirasçılarının da davadan haberdar edilmesi suretiyle taraf koşulu sağlanmalı, bundan sonra aynı kadastro parselinden imar suretiyle ifraz edilen ve farklı dosyalarda malik hanesinin doldurulması istemiyle davalı olan 614 ada 3 ila 10, 622 ada 5, 6, 625 ada 5 ila 8, 10, 11, 628 ada 1 ila 9, 13, 14, 15, 639 ada 24 parsel sayılı taşınmazların aynı kadastral parselin bölümleri olduğu göz önüne alınarak bu parseller ve varsa aynı parselden yukarıdaki şekilde ifraz ile oluşan taşınmazlara ait dava dosyalarının tümü 369 ada 41 sayılı taşınmazın tutanak aslının bulunduğu 2011/108 Esas sayılı dosyada birleştirilerek taşınmazın tamamı, yani 369 ada 41 kadastro parseli yönünden gerçek hak sahibinin kim olduğu hususunda tarafların iddia ve savunmaları, sözü edilen işlemden kaldırma kararına konu davanın davacıları tarafından ileri sürülecek deliller de tartışılıp değerlendirilerek ve re'sen araştırma yapılmak suretiyle taşınmazların malik haneleri doldurulmalı ve yüzölçümleri belirtilerek tescile karar verilmelidir. Yapılacak araştırma sonunda davacı ... ve .... (....)'in ileri sürdüğü zilyetliğin kadastro tespitinden öncesine mi ilişkin olduğu, yoksa kadastro tespitinden sonraki bir tarihte mi başladığı açıkça belirlenerek kadastro tespitinden sonra doğan haklar yönünden Kadastro Mahkemesinin görevli olmayacağı göz önüne alınıp, kadastro tespit tarihi itibariyle gerçek hak sahibi adına tescile karar verilmesi ve sonraya ilişkin hak talep edenler yönünden ise mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi gerektiği nazara alınmalıdır.

Mahkemece belirtilen hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 11.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4678, Karar No: 2018/9723, Tarih: 02.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4678 E.  ,  2018/9723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Önödeme Nedeniyle Düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen şikayetçi Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Tekirdağ Ticaret İl Müdürlüğü vekilinin 09.04.2018 tarihli dilekçesinde davaya katılmak istediğini belirtmesine karşın, ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış ise de, 11.06.2018 tarihli temyiz dilekçesinin kapsamı ve içeriği gözetilerek, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören - şikayetçi Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Tekirdağ Ticaret İl Müdürlüğünün davaya katılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Öndeme nedeniyle düşme kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 02/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3408, Karar No: 2025/1547, Tarih: 05.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3408 E.  ,  2025/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/410 Esas, 2024/512 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/42 E., 2023/6 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Müzik firması ile yaptığı ve bilahare Universal Müz. A.Ş.'ye ondan da davalı ...'e devir olan sözleşmeden cayan davalının cayma ihtarının haksız olduğunu, ihtara caymayı kabul etmediklerine ilişkin cevap verdiklerini ileri sürerek caymanın geçersiz olduğuna karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının hukuka aykırı biçimde hak kullandığını, mobil ve dijital ortamda yayma yetkisi olmadığı halde buna aykırı hareket ettiğini, sözleşme gereği ödemesi gereken %33'lük pursantajları ödemediğini, kaldı ki ... ile yaptıkları sözleşmede devir yetkisi vermediklerini, davacıya ihtarname göndererek borçları olan devirden sonraki işlemiş pursantajlarını talep ettiklerini, sözleşme dışı mali kullanımlara (mobil ve dijital) son vermesini istediklerini, davacının zaten usulüne uygun bir iktisabı olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI