muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3491, Karar No: 2010/5372, Tarih: 04.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/3491 E.  ,  2010/5372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av.... ve davacı vekili Av.... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve kira alacağının tahsiline ilişkindir Mahkemece davanın kısmen kabulü ile temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine ve 27.865 TL kira alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yönünden ;

Davacı vekili, dava dilekçesinde davalının kiralananda 1.2.2008 başlangıç tarihli sözleşme ile aylık 25.263 TL bedelle kiracı olduğunu, Ocak-Şubat ve Mart 2009 ayları kirasını ödememesi üzerine kendisine ayrı ayrı temerrüt ihtarnameleri gönderildiğini, davalının ödemede bulunmaması üzerine son olarak 23.3.2009 tarihinde ihtarname gönderilerek birikmiş üç aylık kira parası 80.993 TL’nin ödenmesinin istendiğini, buna rağmen davalının ödemede bulunmayarak temerrüde düştüğünü, ihtarname sonrasında Nisan 2009 ayı kirası 27.865 TL’nin de ödenmediğini belirterek, davalının kiralanandan tahliyesini ve kira alacaklarının temerrüt tarihlerinden itibaren temerrüt faizleriyle tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin temerrüdünün söz konusu olmadığını, davanın dayanaksız açıldığını, sözleşme gereğince davalının kiralananın sadece iç kısımlarını değil, dış cam cephelerini de kiraladığını, dış cam cephelerini üçüncü kişilere kiralayabilmesi için belediyeden izin alınması gerektiğini, belediyenin ise bu izni vermek için kiralayanın muvafakatini aradığını, davacının bu onayı vermemesi nedeniyle davalının yasal izini alamadığını, bu nedenle yapmış olduğu reklam anlaşmalarının iptal olduğunu ve maddi zararlara uğradığını, sözleşmenin 9. maddesine göre dış cephenin reklam amaçlı kullanılamaması halinde kira bedelinde indirime gidileceğini, ancak davacının bu madde hükmünün uygulanmasına da yanaşmadığını, davalının dış cepheleri kullanamamasına karşın 2008 yılı kirasını peşin ödediğini, bu durum karşısında davalının borçlu değil alacaklı olduğunu, 2009 yılı kirasının da hangi bedel üzerinden ödeneceğinin belirsizliğini koruduğunu, davalının temerrüde düşmediğini, 23.3.2009 tarihli ihtarnameden de haberdar olmadığını, diğer yandan davacı hakkında kira bedelinin tenzili, 2008 yılında fazla ödenen kira parasının iadesi ve zararlarının tazmini için dava açıldığını, davanın halen derdest olup sonucunun beklenmesini, kötü niyetle açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Borçlar Kanunu’nun 260. maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilebilmesi için istenen kira parasının muaccel olması, bu kira bedelinin ihtarname ile verilen otuz günlük süre içinde ödenmemiş bulunmaması ve ihtarnamede verilen süre içinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.2.2008 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira parası 25.263 TL olarak belirtilmiş, özel şartlar 4. maddesinde de kira döneminin her bir yıllık kısmının sonunda DİE’ce yayınlanan TÜFE yıllık artış oranına göre artış yapılacağı kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Buna göre Şubat 2009 ayında başlayan ikinci kira döneminde aylık kira parası 27.865 TL olmaktadır. Davacı, davada dayanılan ihtarnameden önce Ocak 2009 ayı kirası için 13.1.2009 tarihinde, Şubat 2009 ayı kirası için 5.2.2009 tarihinde ve Mart 2009 ayı kirası için de 12.3.2009 tarihinde ihtarnameler göndermiş ise de son olarak 23.3.2009 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile her üç ayın kirasının otuz günlük yasal süresi içinde ödenmemesi halinde akdin feshi ve temerrüt nedeniyle davası açılacağını bildirmiştir. Bu şekilde daha önce de ihtarnamelere konu edilen aylar kirası yönünden davalıya yeni bir süre tanımıştır. Ne var ki söz konusu ihtarname 25.3.2009 tarihinde şirket daimi çalışanı ...’a tebliğ edilmiştir. Tüzel kişilere tebligatı düzenleyen 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 12/1. maddesinde “hükmi şahıslara tebliğ, selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır” hükmü yer almaktadır. Aynı yasanın 13. maddesine göre de “hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğ orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır”. Tebligat tüzüğünün 18. maddesi ise yetkili kimselerin bulunmama sebebinin tebliğ mazbatasında tespit edilmek koşulu ile tebligatın o yerdeki memur veya müstahdeme yapılacağını belirtmektedir. Davalı şirket adına çıkarılan temerrüt ihtarnamesi daimi çalışan imzasına tebliğ edilmiş ise de şirket çalışanı temsilci durumunda olmadığından ve temsilcinin hangi nedenle tebligat yapıldığı sırada bulunmadığı ya da tebligatı alamayacak durumda olduğu tebliğ mazbatasında gösterilmediğinden temerrüt ihtarnamesinin yöntemine uygun şekilde tebliğ edildiğinden söz edilemez. Usulsüz tebliğ edilen ihtarname hukuki sonuç doğuramayacağından mahkemece tahliye isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde kiralananın tahliyesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Davalı vekilinin kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

2-Davalı vekilinin kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Taraflar arasında düzenlenmiş 1.2.2008 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesinin özel şartlar 1. maddesinde bu kira akdi ile kiralananın sadece iç kısmının değil, dış cam cephelerinin de kiralandığı, kiracının kiralananın dış cam cephe kısmını kısmen ya da tamamen kiraya verebileceği, alt kira sözleşmeleri yapabileceği, devir ve temlik edebileceği, 9.maddesinde de kiralananın dış cam cephesinde reklam görsellerinin teşhirinin belediye ya da herhangi bir resmi kurum ya da kuruluş tarafından yasaklanması, izin verilmemesi ya da iznin kaldırılması, ruhsatın iptal edilmesi, reklam yapma hakkının engellenmesi durumlarında akit tarafların bir araya gelerek bu gelişen durumun sözleşmeye etkileri üzerinde müzakereler yaparak kira bedelinde uygun görülecek indirimler yapmak suretiyle sözleşmeye devam edebilecekleri kararlaştırılmıştır. Bu şekilde sözleşmeyle kiralananın iç kısımlarının yanı sıra dış cam cephelerinin de kiralandığı, bununla birlikte tek bir kira parasının belirlendiği anlaşılmaktadır. Ne var ki kiralananın dış cam cephesine alınacak reklamlar konusunda davacı kiralayanın muvafakat vermemesi nedeniyle belediyece reklam konulmasına izin verilmemesi üzerine kira bedeli konusunda taraflar arasında anlaşma da sağlanamadığından davalı kiracı tarafından davacı kiralayan aleyhine ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2009 / 279 sayılı dosyasında reklam alanlarının kiraya verilmemesinden doğan zararın tazmini, 2008 yılında peşin ödenen kira parasının bir kısmının

iadesi ve kira parasının tenzili için dava açılmış olup, dava halen derdesttir. Sözleşmede reklam alanlarının kullanılamaması durumunda kira bedelinde indirim yapılması hususu kararlaştırıldığından davaya konu edilen Ocak-Şubat ve Mart 2009 aylarında ödenecek olan kira miktarının belirlenmesi konusunda görülmekte olan kira parasının tenzili davası önem arz etmektedir. Bu durumda mahkemece anılan dava dosyası bekletici mesele yapılarak o davanın sonucuna göre kira parasının belirlenmesinden sonra kira alacağı konusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenrle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir edilen 750 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 4.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/375, Karar No: 2013/502, Tarih: 04.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/375 E.  ,  2013/502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Karakaya Köyü çalışma alanında bulunan 105 ada 1 parsel sayılı 158,83 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, kargir ahır ve arsası olarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın bir bölümünün kadim yol olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine, 06.05.2011 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen taşınmaz bölümünün yol, aynı raporda (A) harfiyle gösterilen taşınmaz bölümünün ise; devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 105 ada 1 parsel sayılı taşınmazın müdahil Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın kayalık niteliğinde bulunduğu ve özel mülkiyete konu olamayacağı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Mahkemece mahallinde yapılan keşif ve uygulama ile dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarından dava konusu taşınmazın doğu sınırında dizili taşların bulunduğu bölümün öncesinin “yol” olduğu, bu bölümün dışında kalan kısmının ise 1970 yılından beri ahır ve arsa olarak davacı tarafça kullanıldığı ve bu bölüm üzerinde tespit tarihi olan 03.12.2007 gününe kadar davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, mahallinde yerel bilirkişi, tanıklar ve fen bilirkişinin huzuru ile yeniden keşif yapılarak dava konusu taşınmazın doğu sınırında dizili taşların bulunduğu ve yol olarak kullanılan bölümün belirlenip fen bilirkişisi rapor ve haritasında gösterilmesi ve bundan sonra çekişmeli taşınmazın yol olan bölümün ifrazı ile haritasında yol olarak gösterilmesine, kalan bölümünün ise tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmek gerekirken; dosya kapsamına uygun düşmeyen şekilde çekişmeli taşınmazın tümünün Hazine adına tesciline karar verilmesi isabetsizdir. Davalının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının davalıya iadesine, 04.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14766, Karar No: 2012/2675, Tarih: 23.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/14766 E.  ,  2012/2675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibarıyla temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dosya kapsamına göre izinsiz çoğaltıldığı anlaşılan dava konusu kitaplar, hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunun 138.maddesiyle değişik 71.maddesinin 1.fıkrasının 1.bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu kitapların 5846 sayılı kanun, 5237 sayılı TCK.nun 54/4.maddesi uyarınca müsaderesine, bilirkişi raporunda yasal bandrolü bulunduğu belirtilen bir adet kitabın sanığa iadesine, 23/02/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/335, Karar No: 2023/9615, Tarih: 05.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/335 E.  ,  2023/9615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/160 E. 2016/605 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ilgın Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ayrıca sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme ve katılanlar ... ile ...'e yönelik yaralama suçlarından cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır.

2. Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli kararı ile sanıkların atılı tüm suçlardan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz istemi; bir sebebe dayanmamaktadır.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlenmediğine, sanıklar arasında iştirak iradesinin olmadığına ve suça yönelik bir eylemin varlığı kabul edilse dahi bu eylemin olsa olsa yaralama suçuna vücut vereceğine yöneliktir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; eksik inceleme yapıldığına, sanığın diğer sanıkların eylemine iştirak etmediğine bu hususun tanık K.'nin beyanıyla da sabit olduğuna, mahkeme kabulünün hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, kabul anlamına gelmemekle birlikte sanıkların cinsel amaçla hareket etmediklerine ve katılan hakkında aldırılan doktor raporu ile beyanlar arasında çelişki olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıklardan ...'ın katılan ... ile olaydan önce nişanlı olup nişanı bozdukları, olay tarihinde fikir ve eylem birlikteliği altında hareket eden sanıkların hep birlikte Antalya'dan katılanların ikamet ettikleri Ilgın'a geldikleri, sanıklardan ...'in katılanların ikametinin kapısını çaldığı, katılan ...'nın kapıyı aralaması üzerine sanık ...'in katılanı ittirip cebir kullanmak suretiyle ikamete girdiği, akabinde diğer sanıkların da katılanların rızası hilafına ikamete girdikleri, sanık ...'ın katılan Yasemini darp edip saçından sürüyerek ikametten dışarı çıkarmaya çalıştığı, diğer sanıkların da demir bastonla katılan ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, elleriyle katılan ...'yı ise burnunda kırık oluşacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladıkları sesleri duyan komşuların olay mahalline gelmeleri üzerine sanıkların kaçtıkları bu suretle sanıkların fikir ve eylem birlikteliği altında katılanlar ... ve ...'ya yönelik konut dokunulmazlığı ihlal etme, katılan ...'e yönelik teşebbüs aşamasında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, katılan ... ve ...'ya yönelik olarak da yaralama suçlarını işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Katılan ... hakkında aldırılan 23.01.2023 tarihli adli tıp uzman raporunda; burun sırtında 0.5 cm'lik çizik, yanak ve omuzlarda ekimoz olduğu, burunda lineer kırık tespit edildiği yaralamanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği ve kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin hafif 1/6 derecede olduğu belirtilmiştir.

3. Katılan ... hakkında aldırılan 23.01.2023 tarihli adli tıp uzman raporunda; saçlı deride yaklaşık 2 cm şişlik, üst dudak iç yüzde ise çizik olduğu ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiştir.

4. Katılan ... hakkında aldırılan 06.01.2014 tarihli genel adli muayene raporunda; sağ ayak bileğinde ödem ve ekimoz olduğu ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiştir.

5. Tanık K.D. aşamalardaki beyanlarında; katılanların komşusu olduğunu, katılanların ikametinden bağırma seslerinin geldiğini duyması üzerine olay mahalline gittiğini, tanımadığı iki kişinin katılan ...' nın ikametinden çıktığını ve Yasin'i yaralı vaziyette gördüğünü, şahısların bir araca binerek olay yerinden ayrıldıklarını belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan ilamdaki mahkumiyet, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 151 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen mala zarar verme suçuna ilişkindir.

Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, mala zarar verme suçu uzlaştırma kapsamına alınmıştır. Sanığın söz konusu ilam dışında tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığı anlaşıldığından, bahse konu suçtan mahkumiyeti içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya kapsamı, katılanların birbirleri ile uyumlu beyanları, olay ve olgular bölümünün dördüncü ve beşinci bentlerinde belirtilen belgelerin içeriği ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'in bir sebebe dayanmayan, sanık ... müdafiinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlenmediğine, sanıklar arasında iştirak iradesinin olmadığına ve suça yönelik bir eylemin varlığı kabul edilse dahi bu eylemin olsa olsa yaralama suçuna vücut vereceğine yönelik, sanık ... müdafiinin ise eksik inceleme yapıldığına, sanığın diğer sanıkların eylemine iştirak etmediğine bu hususun tanık Kerim'in beyanıyla da sabit olduğuna, mahkeme kabulünün hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, kabul anlamına gelmemekle birlikte sanıkların cinsel amaçla hareket etmediklerine ve katılan hakkında aldırılan doktor raporu ile beyanlar arasında çelişki olduğuna yönelik temyiz talepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli kararında sanık ... ve sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... ve sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11066, Karar No: 2013/16857, Tarih: 03.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11066 E.  ,  2013/16857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz üzerinden enerji nakil hattı geçtiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığından; bakım, onarım ve dağıtım hat ve sorumluluğu olan idare aleyhine irtifak hakkından dolayı açılan davanın kabulü yerine, reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13116, Karar No: 2022/5634, Tarih: 28.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13116 E.  ,  2022/5634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ek kararının Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiş, mahkemece temyiz posta masrafı yatırılmadığı için bir kısım davalılar vekiline muhtıra tebliğ edilmiş, süresi içinde masraf yatırılmadığı gerekçesiyle 21.01.2020 tarihli karar ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmiş, bu karar da bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

HUMK'un 434. maddesinin 3. fıkrasında; "temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432'inci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır." hükmü yer almaktadır.

Dosya içindeki delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre bir kısım davalılar vekilinin temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan ek kararın ONANMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.