muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6834, Karar No: 2020/694, Tarih: 10.02.2020

Mahkemenin 21/03/2019 tarihli kararında, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan raporda davacının 14.01.2012 tarih ve 28173 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek ... Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre kişinin engellilik oranının Balthazard formülüne göre %79 olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın Kabulüne, davacının %79 oranında çalışma gücünü kaybettiğinin tespitine karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesinin Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi raporunda belirtildiği üzere ... Prof. ... Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 02/08/2012 tarih 4297 sayılı ... kurulu raporunda davacının çalışma gücü kayıp oranının %70, 20/08/2013 tarihli raporunda %70, 22/11/2015 tarihli raporunda %80 olarak belirlendiği, en son Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporunda ise çalışma gücü kayıp oranının %79 olarak tespit edildiği; davacı ile ilgili düzenlenen tüm ... kurulu raporundaki malüliyet oranının %60’ın altına düşmediği, davanın 5510 sayılı Yasa'nın 34/1-b-2 maddesi kapsamında kaldığının tespitine yönelik olması karşısında, dava sonucuna etkili giderilmesi gerekli bir çelişki olmadığı, istinaf kanun yoluna başvuranın sıfatı istinafın kapsam ve nedenlerine göre davalı kurum vekilinin "avukatlık ücretine yönelik" itirazı dışındaki sair istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı değerlendirilerek, davacının vekille temsil edilmediği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerle duruşma zabıtlarının incelenmesinden anlaşıldığından davacı yararına avukatlık ücretine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, davalı Kurum vekilinin bu yöne ilişkin istinafının kabulüne, HMK'nun 353/1-b/2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı ... aleyhine vekalet ücreti verilmek suretiyle yapılan yanlışlık düzeltilmek suretiyle aynı hükmün kurulmasına ve davanın kabülune, davacının %79 oranında çalışma gücünü kaybettiğinin Tespitine karar verilmiştir.

E) Temyiz Talepleri :

Davalı Kurum vekili, 5510 sayılı Yasa’nın 32. 34. ve 25. maddeleri kapsamında davacı talebinin Kurum tarafından reddedildiğini, karara esas teşkil eden Adli Tıp raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, raporlar arası çelişki olması halinde Adli Tıp Genel Kurulu'ndan rapor alınması gerektiğini, kararın usul ve yasaya olduğunu, dava açılmasına Kurumun sebebiyet vermediğini, kurum aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilemeyeceğini, aksine lehe vekalet ücreti ve yargılama gideri verilmesi gerektiğini savunmuştur.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

0l/10/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 25. maddesinde, 4. maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya ... kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60'ını kaybettiği Kurum ... Kurulunca tespit edilen sigortalının malul sayılacağı, ancak sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce çalışma gücünün %60'ını kaybettiği önceden veya sonradan tespit edilen sigortalının bu hastalık veya özrü sebebiyle malullük aylığından yararlanamayacağı düzenlenmiştir.

Bu yönüyle davanın Yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici ... göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile ... kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek ... kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili ... hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan ... kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen ... hizmet sunucusuna iade ederek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun ... kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, (Ek ibare: 17/04/2008-5754 S.K./66. mad) vazife malûllük derecesini ... kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş ... kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek ... Kurulunca karara bağlanır."

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, ... Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir." Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 55. maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen ... sunucularının ... kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum ... Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) ... Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda ... Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum ... Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek ... Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel ... Sigortası Kanunu' nun 58'inci ve 95’inci maddesinde malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre kurum ... tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek ... Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde, Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden alınacak rapora göre karar verilmeli; Yüksek ... Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi raporu arasında çelişki bulunması halinde ise Adli Tıp Kanunu'nun 15. maddesi gereği Adli Tıp Üst Kurullarınca giderilmesi gereklidir. Çelişkinin Yüksek ... Kurulu ile Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalından alınan ... kurulu arasında çıkması halinde de, amacın uyuşmazlığı en geniş katılımlı bir kurul kararı ile sona erdirmek, yeni çelişkilerin ortaya çıkıp uyuşmazlığı çözümsüzlüğe itmeyi engellemek olduğu dikkate alındığında, ilgili Adli Tıp Üst Kuruluna başvurulmalı ve alınacak raporla uyuşmazlık sona erdirilmelidir.

Sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11/10/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği 01/09/2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Kural olarak Yüksek ... Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek ... Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek ... Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek ... Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, Sosyal Güvenlik Kurulu’nun 04/10/2013 tarihli Maluliyet Raporunda davacıdaki meslekte kazanma güç kayıp oranının en az %60 olmadığı yönünde tespitin yapıldığı; ... Prof. ... Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 02/08/2012 tarihli ... kurulu raporunda davacıdaki çalışma gücü kayıp oranının %70, 20/08/2013 tarihli raporunda %70, 22/11/2015 tarihli raporunda ise %80 olarak belirlendiği; yargılama aşamasında alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporunda ise çalışma gücü kayıp oranının %79 olarak tespit edildiği; Mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, malüliyet oranının %60’ın altına düşmediği değerlendirmesi ile davanın kabulüne karar verildiği; Sosyal Sigortalar Yüksek ... Kurumu raporunun dosyada bulunmadığı ve yargılama aşamasında değerlendirmeye alınmadığı anlaşılmakla, yukarıdaki mevzuat ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı doğrultusunda Sosyal Sigortalar Yüksek ... Kurulundan rapor alınması, Yüksek ... Kurul raporu ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurul raporu arasında çelişki bulunması halinde bu çelişkinin giderilmesi amaccıyla Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulundan rapor alınarak alınacak bu rapora göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı SGK vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesinin hükmü bozulmalıdır.

G) Sonuç :

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 10/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36882, Karar No: 2012/41239, Tarih: 04.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/36882 E.  ,  2012/41239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilmiş olması karşısında, TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin ve TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunlukalrının uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1.f maddesi uyarınca 'kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına' çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde 'büro hizmetleri işlerinde çalıştırılmasına' şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından TCK'nin 53. ve 58. maddelerinin uygulandığı kısımların çıkarılması, 50/1-f maddesinin uygulanmasına ilişki kısımdan ise ''büro hizmetleri'' ibaresinin çıkararak düzeltilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12364, Karar No: 2023/4506, Tarih: 21.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/12364 E.  ,  2023/4506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/382 Esas, 2015/485 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.02.2020 tarihli ve 14-2016/60277 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin eylem anlatımına ve tehdide dair beyanlarının çelişkili olduğuna, tıbbi raporlarda bulgu olmadığına, tanık dinlenmediğine, iddianamede düzenlenmeyen basit istismardan ceza verildiğine ve zincirleme suç hükümleri uygulandığına, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının haksız uygulandığına ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Sarkıntılık suretiyle cinsel istismar suçundan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, eylemin nitelikli cinsel istismar kapsamında kaldığına, mağdure hakkında ruh sağlığı raporu alınmadığına, iyi hal indirimi uygulanmasına ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Mağdurenin ayrıntılı anlatımda bulunmadığından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin tatbikinin şüpheli hale geldiğine, mağdurenin soruşturmadaki beyanı yerine duruşmada genişlettiği anlatımları üstünlük tanınarak 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının tatbik edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Mağdurenin ayrıntılı anlatımda bulunmadığından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin tatbikinin şüpheli hale geldiğine, mağdurenin soruşturmadaki beyanı yerine duruşmada genişlettiği anlatımları üstünlük tanınarak 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının tatbik edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuğun savunması, mağdure ve katılan beyanı, doktor raporu, Adli Tıp Kurumu raporu ve sosyal inceleme raporu ile dosyadaki tüm bilgi ve belgeler hep birlikte değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuğun mağdurenin dayısının oğlu olduğu, mağdurenin suç tarihinde ve halen on yaşında bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun mağdureyle akraba olmaları nedeniyle aynı ev ortamlarında bulundukları, mağdure 4. sınıfa giderken anneannesinin evinde suça sürüklenen çocuğun cinsel organını poposuna sürttüğü, canı yanmasın diye poposuna krem veya su sürdüğü, suça sürüklenen çocuğun mağdureye "Eğer birine anlatırsan sana daha kötüsünü yaparım" diyerek tehdit ettiği, mağdurenin bu tehdit altında birden çok kez suça sürüklenen çocuğun cinsel istismar eylemlerini yapmasına göz yumduğu, suça sürüklenen çocuğun kendisine zarar vereceği korkusuyla yapılanları kimseye anlatamadığı, en son istismar olayının mağdurenin 5. sınıfa gittiği 21.06.2015 tarihinde mağdurenin annannesinin evinde gerçekleştikten sonra geceleyin yatarken ağlamaya başlayan ve korktuğunu söyleyen mağdurenin annesi ile birlikte o gece uyudukları, durumdan şüphelenen mağdurenin annesinin sabahleyin kızı ile konuşması üzerine başından geçenleri annesine anlattığı, mağdurenin soruşturma ve yargılama aşamasındaki beyanlarının tutarlı, samimi ve oluşa uygun bulunduğu, mağdurenin olay sonrası yaşadığı travma ve duruşmadaki hali de dikkate alındığında suça sürüklenen çocuğun akraba olmalarının verdiği kolaylıkla mağdureye değişik tarihlerde birden fazla ve tehdit ederek cinsel istismar eyleminde bulunduğu, organ sokmanın tıbbi delilleri bulunmadığından eylemin basit cinsel istismar kapsamında kaldığı vicdani kanısına varılarak suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir'' şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu gözetildiğinde, Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 30.06.2015 tarihli iddianame ile kamu davası açılıp müsnet suçun zincirleme şekilde işlendiğine dair herhangi bir anlatımda bulunulmadığı halde suç duyurusunda bulunup yeni dava açılmasından sonra karar zincirleme suç hükümlerinin tatbiki gerekirken İlk Derece Mahkemesince sanığa ek savunma hakkı verilerek 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile artırım yapılması neticesinde fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/382 Esas, 2015/485 sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9779, Karar No: 2016/2087, Tarih: 25.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9779 E.  ,  2016/2087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/02/2015 tarih ve 2013/195-2015/73 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 23/02/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında yapılan anlaşma uyarınca davalının müvekkilinin Şti'deki hissesini 150.000 EURO karşılığında satın almayı, hisselerin toplam 150.000 EURO karşılığında devredilmesi halinde müvekkilinin kendi adına kuracağı yeni bir firmaya bayilik vermeyi, şirketin ürettiği ve müvekkilinin kuracağı yeni şirket üzerinden yapılan satışlar için müvekkilinin yeni firmasına satış komisyon bedelleri ödemeyi kabul ettiğini, böylece bu ön protokol ile hem bayilik, hem satış komisyon alacağı ve oranları hem de hisse devri ve bedeli konularında anlaştıklarını, davalının taahhüt ettiği edimleri yerine getireceği inancıyla müvekkilinin hiçbir bedel almadan 31/01/2012 tarihinde sahibi bulunduğu şirket hissesini davalıya devrederek ortaklıktan ayrıldığını, noterde hisse devrinin gerçekleşmesinden sonra protokolde kararlaştırıldığı üzere müvekkili adına kurulan şirkete bayiliğin verildiğini, bir süre satış komisyon bedelinin ödendiğini, fakat sonrasında davalının müvekkiline ödemesi gereken komisyon bedelleri ve hisse devir bedelini ödemediğini, davalı aleyhine girişilen takibe itiraz edildiğiniileri sürerek, davalının icra takibine itirazının iptali ile %40 oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya hissesinin karşılığında nakit olarak 50.000,00 TL ödeme yapıldığını, bu nedenle ön protokolün geçersiz hale geldiğini, protokolde belirlenen edimlerin davalı tarafça yerine getirilemeyeceğini, yapılan işlemlerde herhangi bir muvazaa bulunmadığını, taraflar arasındaki ön protokolün tarihsiz olduğunu, daha sonra revize edilmek üzere hazırlanmış bir taslak olduğunu, davacının şirkete olan borçlarının ödememesi ve şirket aleyhine işlem yapması sonucunda gerçek bir sözleşme haline dönüştürülemediğini, davacının müvekkilinden ya da şirketten hiçbir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne, davalının takip dosyasına, 183.047,70 TL alacağa yönelik haksız itirazının iptali ile asıl alacağa takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak suretiyle devamına, alacağın likit olduğu anlaşılmakla davalının 2004 sayılı İİK'nın 67/2. maddesi uyarınca takibe itiraz tarihi de dikkate alınarak asıl alacağın %20'si (36.609,54 TL) oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki ..numaralı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının, davalı vekilinin ise aşağıdaki (3) numaralı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.