muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10691, Karar No: 2017/10372, Tarih: 11.12.2017

Kanun yolu incelemesinde, esas yönünden kanuna uygun görülen hüküm, tarafların kimliklerine ait yanlışlıklarla, yazı, hesap veya diğer açık ifade yanlışlıklarından dolayı bozulamaz; hüküm, bu maddî hatalar düzeltilmek suretiyle onanır (m. HMK 370/3; HUMK m. 438/8). Kural olarak, her mahkemenin kendi kararındaki maddî hataları düzeltmesi gerekir ise de, Yargıtay’ın temyiz incelemesi sonucunda karardaki maddî hataları düzelterek onama yetkisi de, “hükümlerin tashihi” kurumunun somut planda bir uygulanma şeklini oluşturmaktadır.

Dairemizin 28/06/2017 gün ve 2017/7339 - 2017/5937 E.K. sayılı kararında “...Somut olayda ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen görevsizlik kararı Yargıtay 17. Hukuk Dairesince onanmıştır. Bu durumda davaya bakma görevinin ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu özel dairenin kabulündedir. Özel dairenin onama kararının mahkemeleri bağlayıcılığı özelliği vardır.

O halde, uyuşmazlığın ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği...” gerekçesiyle ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Karardaki maddi hataların düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Dairemizin sözkonusu karardaki maddi hatanın düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Dairemizin 28/06/2017 gün ve 2017/7339 - 2017/5937 E.K. sayılı kararının 7. ve 8. parağrafında yer alan "...Bu durumda davaya bakma görevinin ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu özel dairenin kabulündedir. Özel Dairenin onama kararının mahkemeleri bağlayıcılığı özelliği vardır. O halde, uyuşmazlığın ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği..." cümleleri ile Kararın sonuç bölümünde yer alan “... 10. Asliye Hukuk” ibaresinin çıkartılarak yerine "... 11. Asliye Ticaret" ibaresi yazılmak suretiyle maddi hatanın düzeltilmesine 11/12/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1420, Karar No: 2013/18571, Tarih: 30.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/1420 E.  ,  2013/18571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 1.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : 142/-1b,35,145.maddeleri uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'nın itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2115, Karar No: 2024/2827, Tarih: 15.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/2115 E.  ,  2024/2827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/66 D.İş, 2024/73 Karar

KARAR : Saklanmasına

SAYISI : THK-SB.2024.11388

KARAR : İtirazın reddi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem komisyonu müdür yardımcısı ve itiraz yetkilisi tarafından verilen uyuşmazlık hakem kararının kesin olduğunu ve itirazının değerlendirilmeyeceğine karar verilmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem komisyon müdür yardımcısı ve itiraz yetkilisinin kesin karar nedeniyle ret kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dava, sigorta poliçesinden kaynaklı prim alacağı istemine ilişkindir. Sigorta Tahkim Komisyonu uyuşmazlık hakem heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalının tahkim komisyonu itiraz hakem nezdindeki itirazı ise, Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından komisyon müdür vekili ve itiraz yetkili ünvanlı kişilerin imzasını mündemiç karar ile uyuşmazlık hakem kararının kesin karar olması nedeniyle reddedilmiştir. Davalı vekili Sigorta Tahkim Komisyonunun iş bu kararını temyiz etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu ve sigorta tahkim yargılaması 5684 sayılı Sigortacılık Kanunun 30 uncu vd. hükümlerinde düzenlenmiş olup, Kanun'un 30/12 nci maddesinde; beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarının kesin olduğu, beş bin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı kararın Komisyonca ilgiliye bildiriminden itibaren on gün içinde bir defaya mahsus olmak üzere Komisyon nezdinde itiraz edilebileceği; beşbin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları aleyhine anılan madde uyarınca süresinde itiraz başvurusunda bulunulmaması hâlinde kararların kesinleşeceği, kırk bin Türk Lirasının üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen kararlar için temyiz kanun yoluna gidilebileceği belirtilmiştir.

Her ne kadar, 24.7.2013 tarih ve 28717 E. sayılı Resmi Gazete ile değişiklik yapılan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik madde 16/A’da "İtirazın süresi içinde usulüne uygun yapılıp yapılmadığı itiraz yetkilisince incelenir. Yapılan incelemede, itirazın değerlendirmeye alınamayacağı anlaşılırsa durum ilgiliye bildirilir ve yatırılan ücretin yüzde doksanı iade edilir." denilmekte ise de, yukarıda anılan Yasa maddesindeki, itiraz hakem kararlarına karşı temyiz kanun yoluna başvurulabileceğini mümkün kılan açık yasa hükmü karşısında, mezkur yönetmeliğe dayalı inceleme üzerine verilen "itiraz yetkilisi" kararların temyiz incelemesinin yapılabilmesi mümkün değildir.

Bu durumda, davalı vekili Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına vaki itirazına ilişkin İtiraz Hakem Heyetince bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerektiğinden, ilgili prosedürün işletildikten sonra yeniden temyiz isteminde bulunulması halinde temyiz incelemesi yapılması için, dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonuna iadesi amacıyla mahkemeye geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda bentte açıklanan nedenlerle, dava dosyasının Sigorta Tahkim Komisyonuna iade edilmek üzere mahal Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4663, Karar No: 2021/12839, Tarih: 25.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/4663 E.  ,  2021/12839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptaliyle aylık bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) .... Hukuk Dairesi'nin bozma kararına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin/isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı ... İş Mahkemesinin 2014/394 esas sayılı dosyasından boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı iddiasıyla davalı kurumca tesis edilen işlemin iptaliyle kesilen aylığın yeniden bağlanması talepli dava açmış, Mahkemenin 2014/616 karar sayılı 18.9.2014 tarihli kararı ile davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay 21.Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesinde 26.01.2015 tarih ve 2014/23243 Esas, 2015/1180 Karar sayılı ilamla ilk derece mahkemesi kararı onanmış ve böylece karar kesinleşmiştir.

Davacı bu kez 08.04.2015 tarihinde davalı kuruma müracaatla boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşamadığını beyanla yeni bir talepte bulunmuş, fakat kurum tarafından herhangi bir değerlendirme yapılmadan talebin reddedilmesi üzerine işbu dava ikame edilmiştir.

Mahkemece; davalı Kurumun red işleminin iptali ile davacı ...‘un müteveffa annesi Mukaddes Obuz’dan dolayı 03/1288215 tahsis dosyasından yeniden yetim aylığı bağlanması gerektiği kanaati ile davanın kabulüne, davacının 08/04/2015 tarihli başvurusunun reddine ilişkin kurum işleminin iptali ile davacıya yeniden yetim aylığı bağlanmasına, karar verilerek dosya ... Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiştir.Kurum vekilinin istinaf başvurusu ilgili Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan reddedilmiş, karar davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 21. Hukuk Dairesi 2018/502 Esas, 2018/271 Karar sayılı, 22.3.2018 tarihli ilamıyla, “ Denetmen raporuna göre davacı ve eşinin birlikte yaşadığına ilişkin kuvvetli deliller bulunduğu, dosyada iki davacı tanığı dinlendiği, tutanak tanığının Mahkemede beyanına başvurulmadığı, mahkemece birlikte yaşama olgusunun irdelendiği ancak kesin kanıya varmak için yeterli olmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda; yukarıda izah edilen açıklamalar doğrultusunda; davacının eşinin kayıtlı olduğu adreslerdeki abonelikler araştırılmalı, komşu ve muhtar beyanları alınmalı, tutanak tanığı dinlenmeli, davacının Medula kayıtları dosya içinde olduğundan karşılaştırma için eşinin Medula kayıtları, getirtildikten, sonra sonuca göre karar verilmelidir.” denilerek huzurdaki davada talebin kurumun ilk işleminin iptaline ilişkin olduğu nitelemesiyle geçmişe dönük araştırma yapılması yönünde bozma kararı vermiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak geçmişe dönük olarak araştırma yapılmış ise de esasen değerlendirilmesi gereken husus 08.04.2015 tarihli davacı talebinden sonraki sürede davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşayıp yaşamadığıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11546, Karar No: 2014/413, Tarih: 09.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/11546 E.  ,  2014/413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/161178

MAHKEMESİ : Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2011

NUMARASI : 2009/215 (E) ve 2011/38 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında .. Köyü Köklü açma mevkiinde bulunan dere yata- ğına tecavüzden dava açıldıktan sonra 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa ile TCK.nun 154/1. maddesinde yapılan değişiklikle köylünün ortak kullanımında olmayan dere yatağına tecavüz atılı suç kapsamında değerlendirilemeyeceği gibi keşifte tesbit edilen köy yoluna tecavüzün de iddianameye konu olmadığı gözetilmeden CMK.- nun 225/1. madde ve fıkrasına aykırı olarak dava konusu olmayan köy yoluna tecavüz eyleminden ve mera, harmanyeri, yol ve sulak gibi köylünün ortak kullanımına bırakılmış yerlerden olup olmadığı belirlenmeden, dere yatağına tecavüz eyleminden eksik araş- tırmayla mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, C.savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21645, Karar No: 2014/20290, Tarih: 02.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21645 E.  ,  2014/20290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/10035

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2011

NUMARASI : 2010/591 (E) ve 2011/984 (K)

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Katılan vekilinin 09.09.2011 havale tarihli dilekçesinde, "Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz" isimli eserin hak sahibinin Yönetmen M.. K.. olduğunu belirttiği; dilekçe ekinde sunulan S.. S.. Yetki Belgesi örneği üzerinde eser sahibi/üye sıfatıyla imzası bulunan kişinin ise M.. S.. olduğu; S.. S.. Üye E.. B... Listesi örneğinde eser sahibi olarak yine M... K..'nın isim ve imzasının, diğer hak sahibi olarak da A.. İ..'ın isminin yer aldığı; Sinema E..Kayıt Tescil Belgesi örneğinde ise, bu kez yönetmenin E.. O.., eser sahibinin ... Film S.. Video International T.. O.., eser sahibi yapımcının .. Film ve Sanat Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti. olduğu yönünde bilgilerin yazılı olduğu anlaşılmakla;

Sunulan hak sahipliğine ilişkin belgeler kapsamına göre, anılan eser ile katılan meslek birliği arasında bağlantı kurulamamış, buna göre, yasal süre içerisinde hak sahipliği kanıtlanamamış olduğundan, sanığın sübut bulunan eyleminin 5846 sayılı Yasa'nın 81/4. maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilerek hüküm oluşturulması yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca cezada kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 02/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7161, Karar No: 2014/7392, Tarih: 08.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/7161 E.  ,  2014/7392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 34. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2012

NUMARASI : 2011/54-2012/202

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı .... Anonim Türk Sigorta Şirketi, davalı ...Ecza Deposu A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı tarafa ait araç sürücüsünün tam kusurlu hareketi ile kaza yapması neticesinde müvekkillerinin desteği İ.. Ş..ve Z..Ş.. hayatlarını kaybettiklerini açıklayıp, asıl davada eş ve çocuklar için toplam 30.000 TL maddi tazminat ile, 100.000'er TL manevi tazminatın, davacılar anne baba için 60.000'er TL, kardeşler için 40.000'er TL manevi tazminatın, birleştirilen davada eş ve çocuklar için 22.000 TL toplam maddi tazminat ile eş, çocuklar, anne, baba ve kardeşler için 760,000 TL toplam manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren ticari faiz ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı A.... Anonim Türk Sigorta Şirketi vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Ecza Deposu A.Ş. vekili, kusuru kabul etmediklerini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre Asıl davada Eş F.. Ş.. yönünden 145.345.,00 TL, murisin kızı D. Ş.. yönünden 26.761,01 TL, murisin oğlu Z.. Ş.. yönünden 21.898.60 TL maddi, eş F.. Ş..için 10.000,00 TL, murisin kızı D..Ş.. için 10.000,00 TL, oğlu Z.. Ş.. için 10.000,00 TL, murisin babası Z.. Ş.. icin 8.000,00 TL, murisin annesi H.. Ş.. için 8.000,00 TL, kardeşleri O.. Ş.., Z.. O.., G.. S.., H.. A.., S.. Ş.., H.. Ş.. için 7.000,00'er TL manevi tazminatın, birleştirilen davada eş H.. Ö..yönünden 122.645,55 TL, murisin oğlu B.. Ş... için 1.560,00 TL, murisin kızı B.. Ş...için 13.490,33 TL, murisin kızı B.. Ş.. için 35.377,85 TL maddi, eş H.. Ö.. ve çocuklar B.. Ş.., B.. Ş.. ve B.. Ş.. icin 10.000,00'er manevi tazminatın tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ... Anonim Türk Sigorta A.Ş, davalı ... Ecza Deposu A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı .... Ecza Deposu A.Ş'nin tüm, davalı .....Anonim Türk Sigorta A.Ş vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı .... Ecza Deposu A.Ş'nin tüm, davalı .....Anonim Türk Sigorta A.Ş vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, asıl davada ölenin eşi, çocukları ve anne-babası için, birleştirilen davada ölenin eş ve çocukları için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacılar vekili, asıl davada İshak'ın ölümü nedeni ile, birleştirilen davada Zabit'in Ölümü nedeni ile ölenin anne, babası ve kardeşleri için ayrı ayrı manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Anayasanın 141. maddesinde, mahkeme kararlarının gerekçeli olarak yazılması öngörülmüş bulunduğu gibi HUMK.nun 388/3.maddesinde de verilen hükümde, iddia ve savunma yönünden toplanan deliller, delillerin tartışması, varılan sonuçla ilgili hukuki nedenler, taraflara yüklenen borç ve sağlanan hakların kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça yazılması gerektiği belirtilmiştir. HUMK.nun 74. maddesine göre Kanunu Medeni ile muayyen hükümler mahfuz olmak üzere hakim her iki tarafın iddia ve müdafaalariyle mukayyet olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece davacı tarafından açılan davalar arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle birleştirilmesine karar verilmiş ve buna göre hüküm kurulmuş ise de birleştirilen davalar bağımsızlıklarını koruyacağından her davada talepler ayrı ayrı değerlendirilerek hüküm kurulması gerekir. Mahkemece, asıl davada ölenin anne, baba ve kardeşleri lehine manevi tazminata hükmedildiği gerekçesi ile birleştirilen davada bu davacıların manevi tazminat taleplerinin reddi ile hüküm kurulmamış olması doğru görülmemiştir.

4-Davacılar vekilince temerrüt faizi olarak ticari faiz istenilmiş, ancak mahkemece yasal faize hükmedilmiştir. Oysa zarara neden olan kamyonet ticari araç olup ticari faaliyet sırasında zarara neden olmuştur. Bu itibarla davada temerrüt faizi olarak ticari faize hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

5-Davalı sigorta şirketinin temyiz itirazlarına gelince;

4-Davacılar vekilince temerrüt faizi olarak ticari faiz istenilmiş, ancak mahkemece yasal faize hükmedilmiştir. Oysa zarara neden olan kamyonet ticari araç olup ticari faaliyet sırasında zarara neden olmuştur. Bu itibarla davada temerrüt faizi olarak ticari faize hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

5-Davalı sigorta şirketinin temyiz itirazlarına gelince;

2918 sayılı KTK.’nun 99/1. ve ZMSS Genel Şartları’nın B.2.b. maddesi uyarınca, sigorta şirketinin tazminatı ödeme yükümlülüğü kendisine riziko ihbarı yapıldıktan itibaren 8 işgünü sonunda başlar. Somut olayda, dosya kapsamından davalı ..... Anonim Türk Sigorta A.Ş.’ye bu yönde bir müracaat olup olmadığı belli değildir. O halde mahkemece, davacı vekilinden usulüne uygun olarak başvurusu olup olmadığının sorulması, başvuru mevcutsa başvurunun tebliğine ilişkin belgesi istenip, ibraz edildiğinde tespit edilecek tarihe 8 iş günü eklenmek suretiyle bulunacak tarihten itibaren davalı sigorta şirketinin faizden sorumlu tutulması, başvuru yoksa en erken dava tarihinde temerrüde düşürüldüğünün kabulü ile, dava tarihinden itibaren faizden sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde olay tarihinin esas alınması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

6- Davalı A.... Anonim Türk Sigorta A.Ş, kazaya neden olan aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olup, manevi tazminat teminat kapsamında değildir. Buna rağmen hükmedilen manevi tazminattan davalı sigorta şirketinin de sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

7-Davalı ... Anonim Türk Sigorta A.Ş., poliçe limiti dahilinde 80.000,00 TL tazminattan sorumlu tutulduğuna göre, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.2.b maddesi uyarınca, harç, yargılama gideri ve vekalet ücretinin de sorumlu olduğu tazminata oranlanarak hüküm altına alınması gerekirken, tamamından sorumluluğuna karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Anonim Türk Sigorta Şirketin sair, davalı ..... Ecza Deposu A.Ş.'nin vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2,3,4,5,6 ve 7 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin ve davalı .... Anonim Türk Sigorta A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 12.505,86 TL kalan harcın temyiz eden davalı ... Ecza Deposu A.Ş'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar, davalı .... Anonim Türk Sigorta A.Ş'ye geri verilmesine 8.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/588, Karar No: 2018/718, Tarih: 02.03.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/588 E.  ,  2018/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : 1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında ayrı ayrı: TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, 62, 53/1, 58/9. maddeleri ve

3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca mahkumiyet.

2-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında ayrı ayrı: TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, 62, 53/1, 58/9. maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca mahkumiyet.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii, hükmü 20.12.2012 tarihinde temyiz etmesine rağmen gerekçeli karar 12.11.2013 tarihinde tebliğ edildiğinden sanık ... müdafiinin temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi düşüncesine iştirak olunmamıştır.

1-Sanık ...'ın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli karar 11.11.2013 tarihinde Tebligat Kanununun 21. maddesine göre usulüne uygun olarak köy muhtarına tebliğ edildiği, sonradan ikinci kez gerekçeli kararın tebliğ edilmesi ilk tebligatla başlayan temyiz süresini kesmeyeceğinden, sanığın hükmü yasal süresinden sonra 21.01.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Genel Olarak;

Türk Ceza Hukukunda silahlı terör örgütlerine yardım suçu, aşağıdaki sistematik içinde düzenlenmiştir.

- 01.06.2005 tarihinden itibaren yürürlükte olan TCK'nın 314/3, 220/7, 314/2. maddelerinde düzenlenen silahlı terör örgütüne genel nitelikte yardım suçu,

- 01.06.2005 tarihinden itibaren yürürlükte olan TCK'nın 315. maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütüne silah sağlama suçu,

- 18.07.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5532 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen ve 16.02.2013 tarihine kadar yürürlükte kalan 3713 sayılı Kanunun 8. maddesinde yer alan ve 16.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6415 sayılı Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkında Kanunun 4. maddesinde düzenlenen terörizmin finansmanı suçu.

Bu çerçeve içerisinde, terör örgütlerine silah sağlamak veya finansman sağlamak suçunun, terör örgütlerine yardım suçunun özel bir düzenleniş şekli olduğu anlaşılmaktadır.

Silahlı terör örgütlerine yardım suçunda yardım fiili, örgütün bizzat kendisi veya mensupları lehine gerçekleştirilebilir. Ceza Genel Kurulunun 31.10.2012 tarih ve 2012/1234 Esas, 2012/1825 sayılı kararında da belirtildiği gibi, yardımın mutlaka örgüte ulaşması, sonuç vermesi gerekmez ve her bir fail, örgütçe verilen veya kendiliğinden üstlenilen görev kapsamında kendi fiilinin gerçekleştirilmesinden sorumlu olacaktır.