muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16654, Karar No: 2020/1489, Tarih: 18.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16654 E.  ,  2020/1489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, katılan tarafından açığa imzalanarak kendisine teminat için verilen boş senedi, aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurup kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sonradan boş kısımların doldurulması eyleminin belgede sahtecilik suçunu oluşturmayacağı, senedin aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak sonradan doldurulması şeklindeki eylemin “açığa imzanın kötüye kullanılması’’ suçunu meydana getireceği ancak Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 24/03/1989 tarihli 1988/1-1989/2 sayılı ilamında açıklandığı üzere; senedin anlaşmaya aykırı kullanıldığının yazılı delille ispatı zorunlu olup, Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (Hukuk Muhakemeleri Kanunu) cevaz verdiği haller dışında iddianın yazılı delille ispatı gerekeceği ve somut olayda sanığın savunmasında atılı suçu kabul etmemesi karşısında; senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğuna veya bedelsiz kaldığına ilişkin yazılı delil sunulmadığı gibi yazılı delil başlangıcı kabul edilebilecek bir delil de mevcut bulunmadığı gözetilmeden, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2383, Karar No: 2015/2287, Tarih: 10.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/2383 E.  ,  2015/2287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/239407

MAHKEMESİ : Gemerek Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2012

NUMARASI : 2011/53 (E) ve 2012/26 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı Yasa'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın temyiz dilekçesine ekli 22/12/2003 tarihli sağlık kurulu raporuna göre; sanığın sürekli olduğu belirtilen kronik psikoz hastalığı olduğu anlaşılmakla 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alınması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4593, Karar No: 2020/4317, Tarih: 28.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/4593 E.  ,  2020/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 01/07/2020 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarihli ve 2015/939 esas ve 2016/772 sayılı kararı ile aynı Mahkemenin 16/11/2016 tarihli ve 2016/594 esas ve 2016/1146 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 10/07/2020 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 08/04/2015 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, erteleme kararına itiraz hakkı gösterildiği ve tebliğ edildiği,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarihli ve 2015/939 esas ve 2016/772 sayılı kararıyla "… sanık hakkında üzerine atılı suç nedeniyle açılan kamu davasında kovuşturma şartının gerçekleşmediği…" gerekçesiyle, “kamu davasının düşürülmesine” ve “karar kesinleştiğinde tedavi ve denetimli serbestlik kararının aynen infazına devam edilmesine” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

4- Ancak, Uşak Cumhuriyet Başsavcılığınca “ısrar şartının gerçekleştiği” gerekçesiyle sanık hakkında 26/07/2016 tarihli iddianameyle tekrar kamu davası açıldığı,

5- Yapılan yargılama sonucunda, Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/11/2016 tarihli ve 2016/594 esas ve 2016/1146 sayılı kararıyla "… sanık hakkında üzerine atılı suç nedeniyle açılan kamu davasında kovuşturma şartının gerçekleşmediği…" gerekçesiyle, tekrar “kamu davasının düşürülmesine” ve “karar kesinleştiğinde tedavi ve denetimli serbestlik kararının aynen infazına devam edilmesine” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1) Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarihli ve 2015/939 esas ve 2016/772 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1) Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarihli ve 2015/939 esas ve 2016/772 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Somut olayda, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ile birlikte denetimli serbestlik tedbirine karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/4. maddesinde "kovuşturma şartı" olarak düzenlenen "çağrı yazısının usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen şüphelinin denetimli serbestlik hükümlerine uymadığı" gerekçesiyle kamu davası açıldığı, ancak yapılan yargılama esnasında sanığın "...02/06/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak tebliğinin ardından ... yeni bir tali karar fişinin düzenlenmediği ve yeni bir infaz sürecinin başlatılmaması sebebiyle... usulüne uygun infaz sırasında kesinleşmiş kararın ihlal edilmesi şeklindeki kovuşturma şartının... dava konusu olayımızda gerçekleşmediğinden..." bahisle düşme kararı verildiği anlaşılmış ise de,

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında ise, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hükümlere yer verildiği,

Bu haliyle, Mahkemesince, açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında müracaat etmesi halinde denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde ikinci kez“kamu davasının düşürülmesi” kararı verilmesinde,

2)Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/11/2016 tarihli ve 2016/594 esas ve 2016/1146 sayılı kararı bakımından yapılan incelemede ise;

2)Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/11/2016 tarihli ve 2016/594 esas ve 2016/1146 sayılı kararı bakımından yapılan incelemede ise;

Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarihli ve 2015/939 esas ve 2016/772 sayılı kararı düşme kararının yukarıda açıklanan gerekçe doğrultusunda durma kararı kabul edilerek sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin devam etmesi halinde Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/11/2016 tarihli kararına konu suçun devam etmesi gereken tedbir kararının ihlali niteliğinde olacağı anlaşıldığından, Mahkemesince Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarihli kararının bozulması talebiyle ihbarda bulunması gerektiği ve ihbar sonrası yapılacak işlemlerin sonucunun beklenerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarihli ve 2015/939 esas ve 2016/772 sayılı kararı ile aynı Mahkemenin 16/11/2016 tarihli ve 2016/594 esas ve 2016/1146 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

1) Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarihli ve 2015/939 esas ve 2016/772 sayılı kararının incelenmesinde:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Bu nedenle, dosya kapsamında mevcut delil durumu ve Mahkemenin takdirine göre, TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” karar verilmesi gerekirken, “davanın düşmesine” karar verilmesi yasaya aykırı olduğu gibi, CMK’nın 223. maddesinde sayılıp davanın esasını çözen karar türlerinden “düşme” kararı ile yargılamanın sonlandırıldığı ve "düşme” kararının sonucu olarak sanığın bütün yükümlülüklerinin ortadan kalkması gerektiği halde, "düşme" kararı verildikten sonra ayrıca “sanık hakkındaki tedbirin infazının devamına” karar verilerek hüküm karıştırıldığından, kararın infaz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “kamu davasının düşmesine” karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “sanık hakkındaki tedbirin infazının devamına” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde Mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebi bu yönüyle ve değişik gerekçeyle kabul edilmiştir.

Ayrıca soruşturma aşamasında sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karara sanığın 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğu halde, kararda ve tebliğ evrakında, itiraz süresinin 7 gün olarak gösterildiği anlaşılmış olup, yukarıda belirtilen bozma nedenine göre sanık hakkında Mahkemece durma kararı verildikten sonra tedbirin infazına devam edileceği aşamada sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu hususunun tebligat evrakına şerh yapılmak suretiyle kararın yeniden tebliğ edilmesi mümkün görülmüştür.

2) Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/11/2016 tarihli ve 2016/594 esas ve 2016/1146 sayılı kararına yönelik talebin incelenmesinde:

Sanık hakkında verilmiş olan 05/05/2016 tarihli ilk düşme kararının yukarıda belirtilen nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, bu ilk karardan sonra aynı eyleme ilişkin olarak düzenlenmiş olan 26/07/2016 tarihli iddianameyle açılan ikinci kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda verilmiş olan Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/11/2016 tarihli ikinci düşme kararının hukukî dayanağı kalmadığından, bu karar inceleme dışı tutulmuştur.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre;

1- Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/11/2016 tarihli ve 2016/594 esas ve 2016/1146 sayılı kararının incelenmesine yer olmadığına,

2- Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarihli ve 2015/939 esas ve 2016/772 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

28.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16589, Karar No: 2014/2000, Tarih: 27.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/16589 E.  ,  2014/2000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacının ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, bozmaya uyarak isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine, yerel mahkemece kararın Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin uyulan bozma kararına uygun olarak verilmesine ve karara uyulmasının kaçınılmaz doğal sonucuna göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 27.01.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili, “ hizmet alımının muvazaalı olduğu, davacının davalı ... Başkanlığının işçisi olduğu “ iddiasıyla davacının ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının tahsiline karar verilmesi amacı ile ... aleyhine dava açmış,

Mahkemece ihalenin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş,

Mahkeme kararı davalı ... vekilinin temyizi üzerine 22. HD. sinin 28.01.2013 tarihli ilamı ile özet olarak “Dosya kapsamından davacının davalı ...' den temizlik, park ve bahçe tanzim ve düzenlenmesi, ilaçlama ve parke taşı ve boru imalatı işlerinde ihale alan şirketlerde çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple davanın fesih tarihi itibariyle ihaleyi alan şirkete yöneltilerek davada taraf olarak yer alması sağlanmalıdır.

Açıklanan biçimde taraf teşkili sağlandıktan, tarafların delilleri ve davacının işyeri şahsi sicil dosyası dosya arasına getirtildikten sonra tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının talepleri hususunda karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalıdır “ gerekçesi ile bozulmuş,

Mahkemece 22. HD. sinin 28.01.2013 tarihli bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bozma sonrası verilen kararı hem davalı ... vekili, hem de bozma kararı üzerine davaya dahil edilen Şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda bozma üzerine verilen kararın onanmasına karar verilmiştir.

Aşağıda açıklanan sebeplerle Y. 22. HD. sinin bozma kararının usule aykırı olması ve buna bağlı olarak Dairemizin onama kararının yerinde olmadığı gerekçesi ile onama kararına usul açısından katılmamaktayım.

Dosyada öncelikli sorun Mahkemece bozma kararına uyulması sonucu usulü kazanılmış hak oluşup, oluşmadığıdır.

Usulü kazanılmış hak ilkesi usül yasalarında düzenlenmemekle birlikte, hukukta istikrarı sağlamak amacıyla Yargıtay kararları ile ortaya konulmuş ve içtihadı birleştirme kararları ile bağlayıcı biçimde hukuk düzenine girmiştir.

Dosyada öncelikli sorun Mahkemece bozma kararına uyulması sonucu usulü kazanılmış hak oluşup, oluşmadığıdır.

Usulü kazanılmış hak ilkesi usül yasalarında düzenlenmemekle birlikte, hukukta istikrarı sağlamak amacıyla Yargıtay kararları ile ortaya konulmuş ve içtihadı birleştirme kararları ile bağlayıcı biçimde hukuk düzenine girmiştir.

Usulü kazanılmış hak ilkesi gereğince bozma kararına uyulmakla bozma kararı hem mahkeme, hem de davanın taraflarını bağlayıcı hale gelir. Bu husus tarafımızca da kabul edilmektedir.

Ancak somut olayda usuli kazanılmış haktan söz edilemez. Çünkü bozma kararları her mahkeme kararı gibi ( yasa gereği bağlayıcı olan, ör. Görev-yetki gibi haller hariç ) sadece davanın tarafları açısından sonuç doğurur.

Davanın tarafı olmayan bir gerçek yada tüzel kişi açısından ne Mahkeme kararı, ne de Yargıtay ilamı bağlayıcı olmayıp, sonuç doğurmaz.

Kaldı ki Y. 22 HD. sinin bozma kararı usule ilişkin olup, hakkında dava açılmayan alt işverenin davaya dahil edilmesine yöneliktir.

Usül yasalarında davanın nasıl açılacağı açık bir şekilde düzenlenmiş, uygulamada kural olarak dahili dava şeklinde adlandırılan müesseseye yer verilmemiştir.

Uygulamada zorunlu dava arkadaşlığı ve davanın kamusal niteliği varsa aleyhine dava açılmayan gerçek yada tüzel kişilerin davaya dahil edilmesi kabul edilmektedir.

Yargıtay’ ın bütün Dairelerinde ve HGK. uygulamasında alacak davalarında dahili dava yöntemi kabul edilmemektedir. Ayrıca “ kimse dava açmaya zorlanamaz “ görüşü Yargıtay uygulamasına yerleşmiştir.

Bu düşüncelerle, Yargıtay 22. HD. sinin “hakkında dava açılmayan alt işverenin davaya dahil edilmesine “ şeklindeki bozma kararının davada taraf olmayan alt işveren şirket aleyhine usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı, alt işverenin aleyhine usulüne uygun açılmış bir dava olmadığından alt işveren şirket aleyhine karar verilemeyeceği düşüncesi ile Dairemizin onama kararına katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2012/15128, Karar No: 2013/5104, Tarih: 06.05.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/15128 E.  ,  2013/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 243 parsel sayılı, 6032,19 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup; taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesine göre yapılan orman tahdidi, eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında, çalılık göründüğü ve 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluşmadığı belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden, karar harcının davalıya yükletilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün 2. bendinin çıkartılarak, yerine; ''3402 sayılı Kanunun 6099 sayılı Kanun ile değişik 36/ A maddesi ile geçici 11. maddesi gereğince davalıdan karar harcı alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 06/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30654, Karar No: 2019/1286, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/30654 E.  ,  2019/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.