muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/147, Karar No: 2020/2223, Tarih: 24.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/147 E.  ,  2020/2223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/07/2008 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/11/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kasten yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; olay günü müvekkilinin, dava dışı arkadaşı ... ile tartışması sırasında, davalının müdahale ederek müvekkilinin yüzüne yumrukla vurduğunu; müvekkilinin, burnunda birinci derece kemik kırığı oluşacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığını, kırık nedeniyle operasyon geçirdiğini, davalının kasten yaralamak suçundan cezalandırılmasına karar verildiğini belirterek, maddi ve manevi zararının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın reddine dair ilk kararın Dairemizin 2016/8161 esas, 2018/1089 karar sayılı ilamı ile "Davacının davalı tarafından yaralandığı yargısal denetimden geçerek kesinleşmiş ceza mahkemesi kararı ile sabit olup, bu olay nedeni ile oluşan maddi zararının kapsamı gerekirse bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle tespit edilerek maddi tazminata ve uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığı..” şeklinde gerekçe ile bozulmuş; mahkemece bozma ilamına uyularak, maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir; Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte olan BK’nın 47. maddesi hükmüne göre, hakimin manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. 22/06/1996 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi

Olay tarihinde yürürlükte olan BK’nın 47. maddesi hükmüne göre, hakimin manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. 22/06/1996 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi

tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Diğer yandan hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; olay tarihi, olayın gerçekleşme şekli, davacının yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30894, Karar No: 2021/388, Tarih: 18.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/30894 E.  ,  2021/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle; TCK.nın 158/1-k, 35/2, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs suçundan, Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 19/09/2008 tarih ve 2008/138-2008/269 E-K sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, söz konusu kararın 02/12/2008 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan dolayı Kastamonu 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/249-2013/275 sayılı ilâmı ile mahkumiyetine hükmedildiği ve bu hükmün 11/09/2013 tarihinde kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11 maddesi gereğince; hükmün açıklanmasına ilişkin Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 16/01/2014 tarih ve 2013/401 Esas, 2014/6 Karar kararı ile sanığın nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın babasına ait olan .... plakalı aracı kullanması için hakkında mahkumiyet hükmü kesinleşen ...’e verdiği, ...’in alkollü vaziyette seyir halinde iken söz konusu araçla kamyona arkadan çarpması neticesi hasar meydana geldiği, hasarı ödememek maksadıyla Kalecik Avşar Köyü yol ayrımında aracı yoldan çıkartarak ön camı ve ön sağ farı taş ile kırdığı, jandarmaya yaptığı ihbar sonucu aracın meydana gelen hasar ile bildirilen kazanın uyumlu olmadığı tespit edilerek, aracın sanık ...’a teslim edildiği, bunun üzerine sanık ...’un 06 Şubat 2008 tarihinde Ankara-Çankırı kara yolunda önünde giden bir araca çarptığını, plakasını alamadığını belirterek dilekçe yazdığı ve dilekçeyi faksladığı, kasko sigortasından faydalanması amacı ile servise götürülmesi üzerine, araca çarptığını belirtilerek sigorta şirketine faks çektiği, ancak daha önceki olay nedeni ile sigorta şirketince hasar bedelini alma talebinin reddediliği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, kaza tespit tutanağı, olay yeri görgü tespit tutanağı ve dosya kapsamına göre; sanığın nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Açıklanmasına karar verilen hükümde verilen 120 gün adli para cezasının aynen açıklanması yerine 5 gün adli para cezasına hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suç kastının bulunmadığı, suçu işlemediği ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3547, Karar No: 2012/12511, Tarih: 12.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/3547 E.  ,  2012/12511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan zarar gören şikayetçi vekilinin sanığın cezalandırılmasını talep edip süresinde verdiği temyiz dilekçesiyle katılma istediğini ortaya koyduğu anlaşılmakla şikayetçi ... Kimyevi Maddeler Ambalaj ve İmalat İthalat İhracat Pazarlama Ltd. Şti.'nin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Haczedilerek kendisine yediemin olarak teslim edilen malların sahipleri tarafından, sanığın dikkat ve özen yükülümlüğüne aykırı davranması sonucu kaçırılmak suretiyle kaybolmasına neden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4689, Karar No: 2010/8981, Tarih: 14.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4689 E.  ,  2010/8981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibariyle münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28536, Karar No: 2014/18076, Tarih: 17.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28536 E.  ,  2014/18076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay anında olay yeri kavşakta kırmızı ışıkta beklemekte olan araç sürücüleri tanıklar ... ve ...'ın kollukta, ölenin kırmızı ışık ihlali yaparak kavşağa girdiği şeklindeki beyanlarıyla da sanığın kendisine yeşil ışık yanarken geçtiği sırada kazanın gerçekleştiği anlaşılmakla, mahkemenin kabülünde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğine, sanığın kusurlu olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15938, Karar No: 2019/2082, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15938 E.  ,  2019/2082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14845, Karar No: 2013/19062, Tarih: 02.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/14845 E.  ,  2013/19062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Katılan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun kapsamında kalacağı ve katılma hakkının da Gümrük İdaresine ait olacağı kabul edilerek; sanığa isnat edilen eylemin sübutu halinde 5607 sayılı yasaya muhalefet suçunu oluşturacağı, bu suçtan zarar görenin ise Gümrük idaresi olup Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun olmadığı, dolayısıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun kamu davasına katılmasına karar verilmesi de hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II. Müşteki Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Sanığa atılı suçtan doğrudan zarar gören Gümrük İdaresinin CMK 233-237 maddeleri uyarınca davadan haberdar edilerek duruşmaya katılmasına olanak tanınmadan karar verilmiş olması,

Yasaya aykırı, müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA 02.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.

Ş. Ç.
Yargıtay — Esas No: 2023/4369, Karar No: 2024/5185, Tarih: 25.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4369 E.  ,  2024/5185 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1924 E., 2022/2331 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/159 E., 2020/292 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 nci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun'un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mâli durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın somut bir gerekçeye dayanmayan adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun'un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 7. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 344 ncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

B) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekir.

SONUÇ

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmek üzere dosyanın hükmü veren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6740, Karar No: 2013/12436, Tarih: 13.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6740 E.  ,  2013/12436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) ... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Müdürlüğünden ve imar planlarını yapan Belediyelerden sorulduktan,

2) Bir kısım davacılar murisi ...'a ait veraset ilamının ilgilisinden alınmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3165, Karar No: 2025/11249, Tarih: 18.06.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/3165 E.  ,  2025/11249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/1326 E., 2022/103 K.

SUÇ: Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.