muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15460, Karar No: 2013/22114, Tarih: 05.12.2013

Davalı vekili, davanın 556 sayılı KHK'nın 70. maddesi delaleti ile BK'nın 60 ve TTK'nın 62. maddesi uyarınca zamanaşımına uğradığını, müvekkili şirketin markası olan aynı renk ve logoyla enerji piyasasında yaklaşık 7 yıldır faaliyet gösterdiğini, ürünün rengi ürünü tek başına nitelemeyeceği gibi hasren marka ve tescile konu yapılamaycağını, sarı-kırmızı renklerin enerji piyasasında hakim renkler olup kimsenin tekeline bırakılamaycağını, şirketlerine ait tescilli logonun güneş olup davacı şirkein ise istiridye kabuğu olduğunu ve aralarında benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin ürün ve tesislerde güneş logosunu tescilli energy kelimesi ile bir bütün olarak kullandığını, güneşi ve enerjiyi temsil eden renkler sarı kırmızı olduğundan müvekkilinin logosuna uygun ve bütünlük teşkil eden renkler olarak seçildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının tescilli renk markalarının hukukumuzda da korunması gerektiği, davacının akaryakıt servis istasyonlarında dünyada ve Türkiye'de ilk defa ve yaygın olarak ve tanınmış statüde sarı-kırmızı renk kombinasyonunu kullandığı, bu şekilde markalarına ayırt ediciliği sağladığı ve akaryakıt servis istasyonları yönünden belirtilen renklerin davacı ile özdeşleştiği, davalı taraf, akaryakıt servis istasyonlarında kendisi adına tescilli energy markasını veya güneş logosunu kullanmış olsun veya olmasın bu husus davacı ile yukarıda açıklandığı şekilde özdeşleşen tüketici nezdinde ayırt edicilik kazanan renk kombinasyonunu kullanma hakkını bahşetmeyeceği, davalının akaryakıt servis istasyonlarında, kurumsal kimlik uygulamasında sarı, kırmızı renkleri kullanması, davacının marka hakkına tecavüz oluşturduğu gibi davacının kurumsal kimlik uygulaması ile TTK'nın 56 vd. maddeleri uyarınca haksız rekabet oluşturur nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının ürün ve hizmetlerini sunduğu petrol servis istasyonlarında (kurumsal kimlik uygulaması servis istasyon görsel imaj konseptinde) davacının bilinirliği yüksek renk kompozisyonunun kullanılması, davacının shell marka görsel imaj kimliği ile iltibas, haksız rekabet oluşturduğunun tespit, men ve ref'ine, mahkeme kararı kesinleştiğinde, masrafı davalı taraftan karşılanmak üzere hükmün Türkiye genelinde yayınlanan bir gazetede bir defa ilanına dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.06.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1279, Karar No: 2015/46145, Tarih: 16.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/1279 E.  ,  2015/46145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2015/73956

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2014

NUMARASI : 2014/72 (E) ve 2014/276 (K)

SUÇ : Yağma, Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, Dolandırıcılık, İhaleye fesat karıştırma, Tehdit, Kasten yaralama, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Şantaj

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık S.. S.. savunmanları duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız, diğer sanık H.. Ç.. yönünden duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık B.. Y.., N.. D.., H.. K.. hakkında kurulan hükümler ile sanık H.. Ç.. hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan, hükmolunan cezaların süresine göre sanıklar savunmanlarının duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık H.. Ç.. hakkında yağma suçundan duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda; sanık S.. S.. ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak, yapılan incelemede;

I- Sanıklar M.. A.. ile Ş.. Y.. hakkında tehdit suçundan ve sanık M.. A.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi kapsamında verilen kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemece karar verildiği de anlaşılmakla dosyanın incelenmeden mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

II- Sanıklar K.. F.., S.. S.. ve M.. A.. hakkında mağdur G.. G..’a yönelik tehdit suçundan; sanıklar K.. F.., S.. S.. ve A.. F.. hakkında katılan K.. G..’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanıklar K.. F.., S.. S.., A.. F.., G.. I.., B.. Y.. ve M.. A.. hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar K.. F.., S.. S.. ve A.. F.. hakkında katılan K.. G..’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken, uygulama maddesinin “109/3-a-c” yerine “109/3-a-b” olarak gösterilmesi sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanıkların, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

2) Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık K.. F.. ve savunmanı, sanık S.. S.. ve savunmanları, sanık M.. A.. ve savunmanı, sanık A.. F.. savunmanı, sanık G.. I.. savunmanı ve sanık B.. Y.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, "Sanıkların, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına" cümlesi ile yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkartılarak yerine, “Sebebiyet verdikleri 3.803,21.- TL yargılama giderinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınarak Hazine’ye gelir kaydına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanıklar K.. F.., S.. S.., Ş.. T.. ve A.. F.. hakkında mağdur İ.. B..’e yönelik yağma; sanıklar K.. F.., S.. S.., B.. Y.., A.. F.. ve Ş.. T.. hakkında mağdur A.. Ş..’a yönelik yağma; sanıklar K.. F.., S.. S.., G.. I.. ve Ş.. T.. hakkında mağdur S.. U..’e yönelik yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanıklar K.. F.., S.. S.. ve Ş.. T.. hakkında mağdurlar Z.. A.. ve Ş.. Y..’a yönelik şantaj, mağdurlar Ö.. N.. ve M.. G..’ya yönelik yağma; sanıklar K.. F.., S.. S.., H.. K.. ve Ş.. T.. hakkında ihaleye fesat karıştırma; sanıklar K.. F.., S.. S.., Ş.. T.., İ.. F.. ve G.. I.. hakkında mağdur S.. K..’e yönelik yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanıklar K.. F.., S.. S.., Ş.. T.. ve M.. A.. hakkında mağdur Y.. G..’a ve sanık Ş.. T.. hakkında mağdur G.. G..’a yönelik tehdit; sanıklar K.. F..., S.. S.. ve A.. F.. hakkında katılan K.. G..’a yönelik yağma ile sanık Ş.. T.. hakkında katılan K.. G..’a yönelik yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanıklar K.. F.., S.. S.., N.. D.. ve Ş.. T.. hakkında mağdur K.. P..’a yönelik şantaj; sanıklar K.. F.., S.. S.., H.. Ç.. ve Ş.. T.. hakkında mağdur M.. B..’a yönelik yağma; sanıklar K.. F.., S.. S.., G.. I.. ve Ş.. T.. hakkında mağdur Ş.. S..’a yönelik yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanıklar K.. F.., S.. S.., G.. I.., A.. F.. ve Ş.. T.. hakkında mağdurlar O.. K.. ve İ.. S..’e yönelik dolandırıcılık; sanıklar Ş.. T.., N.. D.., H.. Ç.. ve İ.. F.. hakkıdan suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.12.2011 günlü iddianamesi ile sanıklar K.. F.., S.. S.. ve Ş.. T.. hakkında, mağdurlar Z.. A.. ve Ş... A..’a yönelik iki ayrı şantaj suçundan dava açılmasına karşın, tek şantaj suçundan hüküm kurulduğu; yine sanıklar K.. F.., S.. S.., G.. I.. ve Ş.. T.. hakkında mağdur S.. U..’e yönelik yağmaya kalkışma suçundan açılan davada hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında, zamanaşımı içerisinde karar alınması olanaklı kabul edilmiştir.

1-) Örgüt, soyut bir birleşme olmayıp, organik ve hiyerarşik bir ilişki hakimdir. Bu ilişki dolayısıyla örgüt mensupları üzerinde hakimiyet teşkil eden bir güç kaynağı niteliğini kazanmalıdır. Örgütün varlığı için suç işleme amacıyla etrafındaki fiili birleşme ve niteliği itibariyle devamlılık aranmalıdır. Üye sayısı ile araç ve gereç bakımından amaçlanan suçları işlemeye elverişli olmalıdır.

Bir suç örgütünün varlığında hiyerarşik ve komplike yapılanma içinde bulunan örgütten ayrılamama ve örgütün istediği şekilde hareket etme ve yaşama zorunluluğu tespit edilmelidir.

Tam bir işbirliği ve eylem paylaşımı anlayışı çerçevesinde en az üç kişi tarafından kurulan ve bünyesinde hiyerarşik ilişki taşıyan süreklilik ve devamlılık gösterecek şekilde yapılanan baskı, yıldırma, sindirme ve zorlama yöntemlerini kullanarak korkutucu topluluk olarak tanımlanabilir.

Bir suç örgütünün varlığında hiyerarşik ve komplike yapılanma içinde bulunan örgütten ayrılamama ve örgütün istediği şekilde hareket etme ve yaşama zorunluluğu tespit edilmelidir.

Tam bir işbirliği ve eylem paylaşımı anlayışı çerçevesinde en az üç kişi tarafından kurulan ve bünyesinde hiyerarşik ilişki taşıyan süreklilik ve devamlılık gösterecek şekilde yapılanan baskı, yıldırma, sindirme ve zorlama yöntemlerini kullanarak korkutucu topluluk olarak tanımlanabilir.

Suç örgütünün varlığının ispatı tartışmalı konudur. 220/1. maddesi suç örgütünün varlığı için aranan amaç suçlar ve elverişli vasıtaların tespiti yönünden yargılamanın geniş yapılacağı ileri sürülebilir. Suç örgütünün hiyerarşik yapısını çözmek ise hiyerarşik yapılanmayı gösteren emir komuta zinciri ile altlık-üstlük ilişkisinin bunun yanında suç işleme ilişkisinin devamlılığının ve bu konudaki kararlılığının anlaşılması yeterlidir.

Bir suç örgütünün varlığı için hiyerarşik yapılanmanın amaç suçları işlemede devamlılığını gösteren somut deliller örneğin emir-komuta zincirini ortaya koyan temel yapılanma buna ilişkin şüpheli sanık ve tanık beyanları ve/veya telefon, ortam dinleme kanıtları ile teknik araçlarla tespit edilen verilere ve net bulgulara ulaşılmalıdır. Yalnız yasal düzenlemeleri tekrar ve yorumu ile suç örgütü varlığı kabul edilemez.

Birkaç kişinin telefon konuşmalarında lakap, üstü kapalı ve/veya yüz yüze konuşma ve buluşma konuşmaları tek başına hiyerarşik yapıyı ortaya koymaz, çünkü suç örgütü basit bir yapılanma değildir.

Örgüt şemaları sadece iletişim tespit bilgileri, kimi ne kadar süre ve sıklıkla aradığı da yapılanmadaki hiyerarşik olguyu göstermez, bu bir şüphe ise kamu davası başlangıcına etkin olabilir. Ancak başlı başına örgütü göstermez. Mahkumiyet/suçsuzluk karnesi ve suç örgütü ile ilgili ispat yükü terse döner.

Suç örgütünün kurucusu, örgüt yöneticisi ve örgütün üyeleri net, tartışmasız belirlenip, yapılanmanın içinde ne şekilde yer aldığı, soyut değil, somut şekilde saptanmalıdır.

Ayrıca işlenen suç ve/veya suçların örgütün amaç ve faaliyetleri doğrultusunda ve/veya örgüt yönetici veya örgüt üyesi tarafından şahsi nedenle olsa bile suç örgütünün gücünden ve imkanlarından yararlanarak mı işlendiği belirlenmelidir.

Hal böyle olunca; suç örgütü kavramının ne olduğu unsurlarının ve tespiti önemli olduğu kadar hangi suçların suç örgütünün amacı ve faaliyeti kabul edileceği veya edilemeyeceğinin de belirlenmesi gerekir.

Ayrıca işlenen suç ve/veya suçların örgütün amaç ve faaliyetleri doğrultusunda ve/veya örgüt yönetici veya örgüt üyesi tarafından şahsi nedenle olsa bile suç örgütünün gücünden ve imkanlarından yararlanarak mı işlendiği belirlenmelidir.

Hal böyle olunca; suç örgütü kavramının ne olduğu unsurlarının ve tespiti önemli olduğu kadar hangi suçların suç örgütünün amacı ve faaliyeti kabul edileceği veya edilemeyeceğinin de belirlenmesi gerekir.

Suç örgütü ile iştirak halinde suç işleme durumları zaman zaman birbirine karıştırılmaktadır. Oysa kişilerin bir suç işlemek için bir araya gelmelerinde iştirak iradesinden bahsedilir. İştirak ilişkisinde suç ortakları nazarında suçun, konu veya mağduru bakımından somutlaşması gerekir. Suç örgütünde ise işlenmesi amaçlanan suçların konu veya mağduru itibariyle somutlaştırılması zorunlu değildir. Suç örgütü kurmak, yönetmek ile örgüte üye olmak veya alt grup suçları yönünden suç örgütünün işlemeyi amaçladığı suç ve suçların en azından hareketi ile ilgili ciddi bulgu, emare ve delillerin mevcut olması yeterlidir.

Suç örgütü kavramının klişe, basmakalıp ve soyut cümlelerle belirlenip, her eylemde uygulanması da isabetli olmaz.

Suç örgütü mensubunun ceza sorumluğunun belirlenmesinde elbette TCK.nın 220. maddesinde gösterilen sınırlar ve unsurlar üzerinden hareket edilmelidir ama suçlar bakımından anılan yasanın 37 ile 41. maddelerinde kurduğu sistemi tabiki gündeme gelecektir.

Suç örgütü yöneticisi bizzat veya bir başka örgüt mensubu ile müşterek fail olarak suç işlediğinde ya da bir örgüt mensubuna talimat vererek suç işlemeye azmettirerek örgüt yöneticisi olmanın sağladığı üstünlük nedeniyle azmettirici olmakla birlikte (fail) sayılıp cezalandırılması gerektiğinde örgüt yöneticisi TCK’nın 37 ve belki de azmettirici TCK’nın 38. maddesine göre ceza alacaktır. Bu durumda TCK.nun 220/5. maddesinin uygulama alanı bulunmayacaktır. Çünkü bir suçtan iki defa ceza verilmesi mümkün değildir.

Örgüt yöneticisi bizzat, azmettiren olarak katılmadığında örgüt mensuplarının örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen tüm suçlardan örgüt, yönetici örgüt ve örgüt mensupları üzerinde kurduğu hakimiyet, kontrol, talimat, hiyerarşi ve emir-komutanın bir sonucu olarak uygulanır. Bu hükümle farazi bir azmettirme düşünülmüştür. TCK’nın 220/5. maddesinin gerekçesi bu sorumluluğu açıklamaktadır. Elbette bu durumda örgüt yöneticisinin somut olayda örgüt üyesi ve işlenecek amaç suç üzerinde hakimiyet, kontrol, bilgi ve yönlendirme güç ve yetkisinin olması halinde uygulama alanı bulacaktır. Bu alanı daraltma değildir. En azından müdahale edip suçun işlenmesinin önüne geçebilecek bilgi ve etkisinin olmasının veya yönlendirebilme konusuna yeterli hakimiyeti bulunması ya da örgütün üzerinde genel bir etki gücünün ya da bölgesel de olsa (onay makamı) konumunun olması aranmalıdır. Bu da kanunun gerekçesinde açıkça vurgulanmıştır. (Suç örgütü) hiyerarşisi, devamlılığı, disiplini olan ve devlet içinde devlet olmayı hedefleyen toplumu etkileyen düzeni geniş çapta bozan suç işleyen kendine göre kurumsallaşmış karmaşık bir yapılanma ağını kapsar. Çete kavramı ise nispeten küçük, gevşek hiyerarşik yapılanma ve disiplini olan bir veya birkaç suç işlemeye niyetlenen ancak bu konuda profesyonel taktik ve yöntemler izlemeyen, aracılık yapan daha ziyade sokak yapılanması niteliği taşıyan devlet içinde devlet olmaya hareket etmeyen mahalli suçlar işleyen yapılanmalar için kullanılabilir. Çete bağımsız bir suç tipi değildir. Örgüt suçlarında, bir unsur fikir alış verişinde bulunup paylaştıkları, plan ve program yapıp eylem hazırlığı yaptıkları, zeminin de bu özelliği ile yerleri olmalıdır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 3.4.2007 gün, 2006/253, 2007/80 sayılı kararında bu husus vurgulanmaktadır.

Hal böyle olunca; her somut eylemin özellikleri birbirinden farklı olduğu ve ayrı değerlendirilmesi gerektiği gözden uzak tutulmamalıdır.

Zaman zaman iştirak halinde birliktelikleri suç örgütü sayılmaya çalışıldığında ve suç örgütü olup olmadığına bakılmaksızın ceza sorumluluk alanı genişletildiği de izlenmektedir.

Bu nedenle bir suç işlemek için iştirak ile suç örgütü arasındaki ayrım ise;

Suç örgütü ve/veya örgütlerin yapısı ve yapılanması netleştirilip, bu suç örgütü ve/veya örgütleri ile ilgili faillerin suçları örgüt ile ilgisi olmayan faillerin ve eylemlerin ayrımı ile olacaktır.

Bu husus etkin soruşturma ve/veya kovuşturma yapılarak saptanabilir. Hal böyle olunca, telafisi olanaksız hatalara düşülmemesi, insan hak ve hürriyetlerinin ihlalini önlemek için bir zorunluluk olduğu unutulmamalıdır.

Bir yargılamada suç örgütünden bahsedilebilmesi için örgütü kim veya kimlerin kurduğu, kuruluş süreci ve amacının, mensuplarının, hiyerarşik yapılanmasının netleştirilmesi gerekir.

Bu husus etkin soruşturma ve/veya kovuşturma yapılarak saptanabilir. Hal böyle olunca, telafisi olanaksız hatalara düşülmemesi, insan hak ve hürriyetlerinin ihlalini önlemek için bir zorunluluk olduğu unutulmamalıdır.

Bir yargılamada suç örgütünden bahsedilebilmesi için örgütü kim veya kimlerin kurduğu, kuruluş süreci ve amacının, mensuplarının, hiyerarşik yapılanmasının netleştirilmesi gerekir.

Ancak; uygulamada aynı soruşturma ve dava kapsamında aralarında paralel ilişki bulunduğu gerekçesiyle birden fazla suç örgütü iddia ve suçlaması gündeme getirildiği, farklı örgüt yapılanma ve faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçların birlikte değerlendirildiği izlenmektedir.

Bu bilgiler ışığında;

Sanık Ş.. T..’ın demircilik yaptığı dönemde sanıklar K.. F.. ve S.. S..’in onun yanında çalıştıkları ve arkadaş oldukları, işlediği bir kasten öldürme suçu nedeniyle cezaevine giren sanık K.. F..’nun cezaevinden çıktıktan sonra arkadaşları ve çevresi ile yeniden irtibat kurarak, “Çete” olarak nitelendirilebilecek bir örgütlenmeye gittiği, bu dönem içerisinde sanıklar K.. F.. ve S.. S..’in gevşek de olsa hiyerarşik bir bağ içerisinde oldukları ve adı geçen sanıkların çetesel faaliyetlerini Nisan-Mayıs 2011 döneminde sistematik bir hale getirip örgütsel boyuta taşıdıkları, zamanla çevrelerinde özellikle de Şuhut ilçesinde korku salıp güç kazanmaya başladıkları, bunun sonrasında da ekonomik gelir elde etme amaçlı olarak suç işlemeye başladıkları, A.. F.., G.. I.., B.. Y.. ve M.. A..’in de zamanla bu hiyerarşik ve sistematik yapılanma içerisinde diğer sanıklarla birlikte yer alarak suç işledikleri, sanık Kenan’ın örgütü yönettiği, sanık Serkan’ın örgütün her faaliyetine iştirak ettiği, adı geçen diğer sanıkların ise örgüt kapsamında hareket ettiklerinin anlaşılması karşısında;

a-) Sanıklar S.. S.. ve K.. F..’nun eski patronları olan ve “Dayı” diye hitap ettikleri Ş.. T..’ın, sanıklarla bir kaç telefon görüşmesi yapmasının onu örgüt lideri konumuna getirmeyeceği gözetilmeden ve sanığın örgüt yöneticisi olduğuna dair kesin ve inandırıcı deliller karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, 5237 sayılı TCK’nın 220/1. maddesinde düzenlenen suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan cezalandırılmasına ve aynı Yasanın 220/5. maddesi kapsamında örgütün tüm eylemlerinden lider pozisyonunda sorumlu tutularak, mağdurlar İ.. B.., A.. Ş.., Ö.. N.., M.. B.. ve M.. G..’ya yönelik yağma, mağdurlar S.. U.., Ş.. S.. ve S.. K.. ile katılan K.. G..’a yönelik yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mağdurlar Z.. A.. ve Ş.. Y.. ile mağdur K.. P..’a yönelik şantaj, mağdurlar G.. G.. ve Y.. G..’a yönelik tehdit, mağdurlar O.. K.. ve İ.. S..’e yönelik dolandırıcılık ile ihaleye fesat karıştırma suçlarından sorumlu tutulması,