muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7535, Karar No: 2008/2874, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7535 E.  ,  2008/2874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin öğrenci olduğu 1996 yılında, davalı ve arkadaşları tarafından ikna edilerek “Bor Graveyard” isimli işletmenin, işletme ruhsatının müvekkili adına çıkartıldığını, vergi dairesine mükellef kaydı yapıldığını, ancak fiili işletmecinin davalı olduğu için 05.01.1996 tarihinde müvekkilince söz konusu işletmenin mali ve idari işlemlerinin yerine getirilmesi hususunda vekaletname ile davalıya yetki verildiğini, bilahare müvekkilinin 10.01.1996 tarihinde satış ve devir sözleşmesi ile işletmenin açma, işletme ve kullanma haklarını davalıya devrettiğini, bu tarihten sonra ticarethanenin vergi, ceza ve borçlarından davalının sorumlu alacağının kararlaştırıldığını, müvekkilinin Kıbrıs’a gittiğini, ancak işletmenin fiilen işletilmeye devam edildiğini, bir takım kişilerce müvekkilinin imzasının taklit edilerek vergi beyannameleri düzenlenerek müvekkili adına muhtelif vergiler ve cezalar tahakkuk ettirildiğini, dava konusu işletme için 1996 ile 2000 yılları arasında tahakkuk eden 2.810.720.000.-TL. için ödeme yaptığını, bu ödemenin 2.551.680.000.-TL.lik kısmı için makbuzlarının kendilerinde olduğunu, öte yandan müvekkilinin 15.01.2000 tarihinde vergi kaydının silindiğini, ancak 1996-2000 dönemi için Kavaklıdere Vergi Dairesi’nce 20.000.000.000.-TL.yi aşkın KDV., gelir stopajı, ağır kusur cezası ve gecikme faizi tahakkuk ettirildiğini, yurtdışı tahdidi nedeniyle müvekkilinin bu borcun 5.449.050.000.-TL.sini ödemek zorunda kaldığını, toplam 8.050.730.000.-TL.nin davalıdan tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının yurtdışına gidecek olması dolayısıyla söz konusu işletmenin kendi adına işletilmesi için 05.01.1996 tarihinde müvekkiline vekaletle yetki verdiğini, her ne kadar 10.01.1996 tarihinde devir sözleşmesi yapılmış ise de bu sözleşmenin hukuki anlamda hiçbir sonuç doğurmadığını, devir sözleşmesinden 20 gün sonra davacının dava konusu işletmeyi bizzat kiraladığını, ayrıca devirden on ay sonra müvekkiline mesul müdürlük belgesi verildiğini, bu durumun müvekkilinin davacı adına işlemler yaptığının göstergesi olduğunu, müvekkilinin davacının işçisi olarak çalıştığını, davacı yanca yapılan suç duyurusu üzerine başlatılan hazırlık soruşturması sonunda takipsizlik kararı verildiğini, müvekkilinin hiçbir zaman bu işletmenin sahibi olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi rapora göre, devir sözleşmesinden sonra imzalanan kira sözleşmesinin devir sözleşmesi ile üstlenilen yükümlülükleri ortadan kaldıracak nitelikte olmadığı, davalı yanca devir sözleşmesini hükümden düşürecek yazılı bir sözleşme sunulamadığı, bu itibarla davanın devir sözleşmesi uyarınca 8.000.35.-YTL. vergi borcundan sorumlu olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının asıl alacak 8.000.35.-YTL.ye takipten itibaren değişen oranlarda yıllık % 15’i geçmemek üzere yasal faiz uygulanmak suretiyle takibin devamına ve davalının % 40 oranında icra inkar tazminatıyla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12552, Karar No: 2014/13498, Tarih: 03.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/12552 E.  ,  2014/13498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TİCARİ İŞLETME KİRASI SÖZLEŞMESİNDEN KAYNAKLANAN

-KARAR-

Mahkeme Kararındaki nitelendirmeye göre dava; kira sözleşmesinden kaynaklı itirazın iptali isteğine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 29.01.2014 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 6.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 03.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9958, Karar No: 2013/8838, Tarih: 11.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/9958 E.  ,  2013/8838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

...Ecza Deposu İlaç ve Kim. Mad. Itr. İth. İhr. Ve Tic. ...nin iflas etmiş olduğu anlaşılmakla 2. alacaklılar toplantısının yapılıp yapılmadığının iflas idaresinden sorularak yapılmış ise toplantı tutanağının getirtilip evraka eklenmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 11.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21965, Karar No: 2015/30594, Tarih: 05.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/21965 E.  ,  2015/30594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2013/21965

Tebliğname No : 11 - 2012/207380

MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2012

NUMARASI : 2010/474 (E) ve 2012/672 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, mala zarar vermek, resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek

1-Sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin olunmuş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- “Mala zarar vermek” ve değişen suç vasfına göre “resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek” suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçu ile ilgili olarak sanığın, aracın plakasını değiştirmek için çalışmalar yaptığının iddia olunması, alınan bilirkişi raporundan şasi numarasının başka araçtan kesildikten sonra kaynakla monte edildiğinin

ancak “Kahverengi araca sonradan kaynakla monte edilen şasi numarasının bulunduğu bölümün etrafındaki kaynak izlerinin taşlanarak üzerine macun çekilmesi suretiyle gözükmez hale gelmesini müteakip aracın gövde rengine boyanması neticesinde yapılacak bu değişikliğin iğfal kabiliyetini haiz olacağı” kanaatine varıldığının açıklanması karşısında; sanığın kastının gerçek bir resmi belgeyi bozmak olmayıp, şasi değişikliği suretiyle belgenin içindeki gerçeği değiştirmek olduğu ve herhangi bir hakkın kullanılmasının engellenmemesi nedeniyle de TCK'nun 205. maddesindeki suçun unsurlarının oluşmadığı, 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesindeki resmi belgede sahtecilik suçunun oluşması için belgenin sahte olarak düzenlenmesi, başkasını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte olarak düzenlenen belgenin kullanılması eylemlerinden birisinin gerçekleştirilmesinin yanı sıra sahte belgenin hukuki sonuç doğurmaya elverişli olması da gerekeceğinden; sanığın suça konu araçlar üzerindeki motor ve şasi numaralarının silinmesi şeklindeki eyleminde, suçun konusunu oluşturan motor ve şasinin mevcut hali ile hukuki sonuç doğurmaya elverişli bir hale gelmediği, yüklenen eylemin resmi belgede sahtecilik suçunun hazırlık hareketleri niteliğinde kabul edilebileceği, bu itibarla yasada tanımını bulan seçimlik hareketlerin herhangi birisinin somut olayda gerçekleşmediği cihetle, unsurları itibariyle oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Mala zarar vermek suçundan kurulan hükümle ilgili olarak ise hırsızlık suçuna konu aracın alındıktan sonra parçalamak suretiyle zarar verme eyleminin suçtan sonra cezalandırılmayan hareket kapsamında kalması ve her iki suçun aynı konusu olması cihetiyle, sanığa yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine isabetsiz gerekçelerle mahkûmiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

05.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21152, Karar No: 2007/16201, Tarih: 02.10.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/21152 E.  ,  2007/16201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacı işçinin meslek hastalığı sonucu malul kalması nedeniyle uğradığı manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığının 15.05.2007 tarihli raporun göre dava kısmen  kabul edilmişse de bu sonuç usul ve yasaya aykırıdır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 109 maddesi prosedürüne göre S.S.Kurumu Sağlık Kurullarından verilen raporlara itiraz halinde sorunun S.S.Yüksek Sağlık kurumuna intikali zorunludur. Ancak bu kuruldan  verilen raporlara karşı herhangi bir itiraz olduğunda ise Adli Tıp Merci veya Tıp Fakültesi konseylerinden rapor alarak sonucu gidilir.

Somut olayda sigortalının maluliyet oranının Zonguldak Uzun Mehmet Görüs Hastalıkları Hastanesi raporuna göre % 17,2,   SSK Yüksek Sağlık Kurulunun 25.04.2006 tarihli raporuna göre ise  % 0 olarak belirlendiği itiraz sonucu  Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 22.01.2007 tarihli raporuna göre de % 0 olarak belirlenerek iki rapor arasındaki çelişkinin giderildiği görülmektedir. Mahkemece Adli Tıp Kurumu 3 İhtisas Dairesinin raporu ile yetinilerek sonuca gidilmesi gerekirken, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığından yeniden  rapor alınarak bu rapora göre karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre de, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu’nun “Adli Tıp Genel Kurulu’nun görevleri” başlıklı 15/f. maddesinde, Adli Tıp Genel Kurulu’nun, adli tıp ihtisas kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyeceği ve kesin karara bağlayacağı

belirtilmiştir. Hal böyle olunca, 28.06.1976 gün ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da belirtildiği üzere, 506 sayılı Yasa’nın 109. maddesindeki prosedür doğrultusunda, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’ndan görüş alınması gerekir. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığından rapor alınarak sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/685, Karar No: 2012/5782, Tarih: 06.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/685 E.  ,  2012/5782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 7.000 TL manevi taminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın yetkisizliği cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının savcı olarak görev yaptığı işlerle ilgili olarak davalının yazdığı kitapta bu konuların çarpıtılmak suretiyle mesleki başarı ve itibarının zedelendiğini belirterek 7.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevabında, süresinde yetki itirazında bulunarak davalıların (yazarın ve yayınevinin) ...’da oturduklarını, ...Mahkemelerinin yetkili olduğunu beyan etmiştir.Mahkemece; yetki itirazının kabulü ile davalıların yerleşim yeri ... olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.Davada, davalının yazdığı kitap nedeniyle yayın yoluyla kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiasına dayanılarak manevi tazminat talep edilmektedir.Dava açıldığı sırada, davacının ...’da ikamet ettiği, davalı yazarın ve diğer davalı yayınevinin ...’da ikamet ettikleri, davaya konu kitabın ise bütün Türkiye’de satıldığı sabittir.Yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle açılan manevi tazminat davalarında yetki yönünden davacının seçimlik hakkı vardır. İsterse HUMK.nun 9.maddesi gereğince davalının ikametgahında, isterse HUMK'nun 21.maddesine göre haksız fiilin vuku bulduğu yerde ve ayrıca manevi tazminat ile ilgili olarak TMK.nun 25/5.maddesi gereğince “Davacı, kişilik haklarının korunması için kendi yerleşim yeri…..mahkemesinde dava açabilir.” Haksız fiil hükümlerine göre açılan davada yetkili yerin, fiilin işlendiği veya haksız filin tamamlandığı, sonucunun meydana geldiği yer olarak kabulü gerekir. Haksız fiil, yayınlanan bir kitaptan kaynaklandığına göre kitabın satıldığı (dağıtıldığı) yerlerdeki mahkemeler, bu haksız fiilden doğan davalar için yetkilidir.Dava konusu kitabın, ...’da dağıtılmadığı ve okunmadığı savunulmadığına göre, davacının zarara uğradığı ve haksız eylemin orada gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Davacının yetkili mahkeme yönünden seçimlik hakkını yasal düzenlemeye uygun kullandığı ve buna göre yetkili mahkemede davanın açıldığı anlaşıldığından mahkemece, yetki itirazının reddi ile davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13650, Karar No: 2017/8149, Tarih: 28.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/13650 E.  ,  2017/8149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 253 ada 10 ve 11 parsel sayılı 1.401,79 ve 849,08 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar; kadastro tespiti esnasında sırasıyla hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... adına tespit edilen 253 ada 3 parsel ve aynı nedenle davacı ... adına tespit edilen 253 ada 4 parsel sayılı taşınmazlar içerisinde tespit edildikten sonra; dere yatağı kesiti olarak gösterilen sınır içerisinde kaldığı gerekçesiyle kadastro komisyon kararı ile anılan parsellerden ifraz edilerek dere yatağı vasfıyla Hazine adına tespit edilmişlerdir. Davacılar ... ve ..., çekişmeli 253 ada 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazların; kendi adlarına tespit edilen 253 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlar ile bir bütün olduğu ve dere yatağı vasfında bulunmadığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne; 253 ada 10 parsel sayılı taşınmazdan teknik bilirkişi ...'nun raporuna ekli 15.08.2014 havale tarihli krokide (10/A) harfi ile gösterilen 533,47 metrekarelik kısmın ifrazı ile ... adına; (10/B) harfi ile gösterilen 868,32 metrekarelik geriye kalan kısmın tespit gibi dereyatağı vasfında Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 253 ada 11 parsel sayılı taşınmazdan teknik bilirkişi ...'nun raporuna ekli 15.08.2014 havale tarihli krokide (11/A) harfi ile gösterilen 602,31 metrekarelik kısmın ifrazı ile ... adına; aynı raporda (11/B) harfi ile gösterilen 246,77 metrekarelik kısmının ise tespit gibi dereyatağı vasfında Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece temyize konu (10/A) ve (11/A) harfleri ile gösterilen kısımların dere ıslah plan ve projesi dışında kaldığı ve bu kısımların aktif dere yatağı kapsamında olmadıkları, davacılar ve babaları tarafından taşınmazların bu kısmı üzerinde sürdürülen zilyetliğin 3402 sayılı Yasa'nın 14. ve 17. maddelerindeki koşulları taşıdığı ve taşınmazların tarla vasfında oldukları gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Dava konusu taşınmaz bölümleri kadastro komisyon kararı ile dere yatağı vasfıyla sınırlandırılmış olup keşifte bilgisine başvurulan mahalli bilirkişi, tutanak tanıkları ve davacı tanığı, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin davacıların babaları ve sonrasında davacılar tarafından önce tarla olarak, sonra ise sera yapılmak suretiyle kullanıldığını, taşınmazların bitişiğinde bulunan Boğluca Deresi'nin 2006 yılında taşması sonucu tüm köylünün ve taşınmazlarının zarar gördüğünü, seraların yıkıldığını; bunun üzerine DSİ'ye yapılan müracaat sonucu ... Deresi'nin etrafına set duvar yapıldığını, bu set duvar yapılmadan önce ise derenin hep taştığını ve etrafındaki taşınmazların zarar gördüğünü beyan etmişlerdir. Alınan bu beyanlar ve taşınmazların dere yatağı vasfıyla tespit edilmeleri karşısında; böyle bir arazinin niteliğini, kullanım süresini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğrafları olduğu halde yöntemince hava fotoğrafı incelemesi yapılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, tespit tarihi olan 2007 yılından geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğrafları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, jeolog bilirkişi ve 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulu katılımı ile keşif yapılmalıdır. Taşınmazların başında yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, taşınmazların geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, sedde yapılmadan önce ne durumda bulundukları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı,beyanlar arasında çelişki bulunması halinde aykırılık giderilmeye çalışılmalı, 3 kişilik zirai bilirkişi kurulundan taşınmazların toprak yapısı ve niteliğini, jeolog bilirkişiden ise taşınmazların dere yatağı olup olmadığı ya da dereden kazanılıp kazanılmadığını, derenin etki alanında kalıp kalmadığı; DSİ tarafından Sedde çalışmaları yapılmadan önceki niteliği ile tespit tarihindeki niteliğini belirten ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve varsa dayanaklarıyla denetlenmeli, jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazların sınırlarını ve niteliğini,dere yatağı olarak gözüküp gözükmediğini; komşusu durumunda bulunan davacılar adına tespit gören 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlar ile bütünlük arz edip etmediklerini; taşınmazlar üzerinde imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarihi belirtir şekilde rapor alınmalı; taşınmazları tüm yönlerinden gösterir fotoğrafları çektirilmeli fen bilirkişiye keşfi takibe imkan verir ve denetime elverişli kroki ve ayrıntılı rapor düzenlettirilmeli ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 28.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11777, Karar No: 2024/9371, Tarih: 02.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/11777 E.  ,  2024/9371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/504 E., 2024/960 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 55. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/429 E., 2024/5 K.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin 16.05.2024 tarih ve 2024/504 E., 2024/960 K. sayılı kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan değerlendirmede "...davacının temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı ..." gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nın 337 nci maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmış olup, düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1).

Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olayda adli yardım talebine ilişkin temyiz dilekçesi dikkate alındığında; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmamıştır.

Açıklanan nedenle Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davacı vekilinin yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nın 337/2. maddesi gereğince REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,