muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12001, Karar No: 2019/12010, Tarih: 19.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/12001 E.  ,  2019/12010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar haklarında, TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii, sanık ... ve sanık ...’ın sair temyiz itirazlarının reddine,ancak

Olay tarihinde, ...’ın gündüz vakti idaresindeki arkasına römork takılı traktör ile köy yolunda seyir halinde iken yol üzerinde 50/30 cm ebabında ve 60 cm derinliğindeki çukurdan kaçmak isterken direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağ tarafındaki şarampole yuvarlanması sonucu öldüğü olayda, anılan köyün içme suyu şebekesi yapılması işini Muti Şirketi’nin aldığı, şirketin işin yapımı esnasında anılan çukuru vana döşemek için açtığı ancak açılan çukur ile ilgili gerekli önlem ve tedbirleri almadan açık bıraktığı, işin bitiminde de 08.09.2006 tarihinde içme suyu şebekesi projesinin geçici kabülünü İdare adına haklarında soruşturmaya izin verilen sanıkların yapmış olduğu, işi yapan şirket sahibinin yargılanarak mahkumiyetine hükmedildiği Orhaneli Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/8 esas 2011/53 karar sayılı dosyasında kaza mahallinde yapılan keşif sonucunda 28.11.2009 tarihinde düzenlenen üç kişilik bilirkişi heyeti raporunda, olaya neden çukurun proje kapsamında kaldığının tespit edildiğinin bildirilmesi ile Bursa Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Şebekeler Dairesi Başkanlığının 22.05.2015 havale tarihli yazında, sanıkların olaya konu mahalde sorumluklukları altında bulunan herhangi bir proje olmadığını, köselentala mevki isahale hattının proje kapsamında olmadığının belirtmesi karşısında, sanıkların sorumluluklarının tespiti açısından, Bursa Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Şebekeler Dairesi Başkanlığının 22.05.2015 havale tarihli yazısı ve ekleri arasında bulunan projeye ilişkin evrakın ayrıntılı olarak incelenip, olaya konu vana için açılan çukurun proje kapsamında yer alıp almadığının tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespiti için bu konuda uzman bilirkişi heyetinden rapor aldırıldıktan sonra, sanıkların hukuki durumlarının tayin ve tespiti yerine eksik incelme ile sanıklar hakkında hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii, sanık ... ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12511, Karar No: 2016/901, Tarih: 26.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/12511 E.  ,  2016/901 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Tekirdağ 2. İş ve Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yetim aylığı almakta iken muvazaalı boşanma gerekçesiyle davalının hak sahipliğinin sonlandırılması sonrasında haksız maaş nedeni ile oluşan borcun ödenmesi için başlatılan icra takibine davalının yaptığı itirazın kaldırılması istemine ilişkindir.

Tekirdağ 2. İş Mahkemesince, 5434 sayılı Kanun gereğince bağlanan aylığın kesilmesinin de yine 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu, sözkonusu Kanunun uygulanması ile ilgili uyuşmazlıklarda 506 sayılı Kanun ve 5510 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun uygulanacağına ilişkin herhangi bir hüküm bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın 5534 sayılı Kanun uyarınca bağlanan yetim aylığının 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca geri alınmasına yönelik olarak açılmış alacak davası olup davaya bakmakla görevli mahkemenin iş mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 106. maddesi ile mülga 1479 sayılı Kanunun 70. maddesinde ve 506 sayılı Kanunun 134. maddesinde, bu Kanunların uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanunun 101. maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, yetim maaşı almakta iken boşandığı eşi ile birlikte yaşaması nedeni ile 01/11/2008 tarihinden itibaren aylıkları kesilen davalının haksız maaş nedeni ile oluşan borcu ödemesi için başlatılan icra takibine yaptığı itirazın iptalinin talep edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56. maddesi olup aynı Kanunun 101. maddesinde "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür." hükmüne yer verilmiştir. Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; eldeki uyuşmazlığın iş mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Tekirdağ 2. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/01/2016 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/8258, Karar No: 2013/13112, Tarih: 31.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8258 E.  ,  2013/13112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 50, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Çalıştığı işyerinde bulunduğu sırada haciz işlemi yapılıp mallar kendisine teslim edildikten sonra haftalık ücretinin ödenmemesi nedeniyle haczin yapıldığı işyerinden ayrılarak memleketine döndüğünü iddia eden sanığın savunmasının doğruluğunun saptanması bakımından gerektiğinde borçlu... de dinlenilmek suretiyle gerekli araştırma yapılarak savunmanın doğru olduğu tespit edildiği ve malların mevcut olmadığı anlaşıldığı taktirde mahcuz mallar üzerinde fiili hakimiyetini bırakarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranan ve malların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden, eksik araştırma ve yazılı madde ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11157, Karar No: 2024/12644, Tarih: 26.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11157 E.  ,  2024/12644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/852 E., 2024/1571 K.

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/501 E., 2024/158 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz başvurusu değerlendirme kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5666, Karar No: 2013/8594, Tarih: 02.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5666 E.  ,  2013/8594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 06.12.2012 gün ve 2012/16939 Esas - 2012/25462 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R –

... Genel Müdürlüğü İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2333, Karar No: 2018/6942, Tarih: 17.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2333 E.  ,  2018/6942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan ... hakkında düzenlenen, İzmir Adli Tıp Şubesi'nin 23/03/2006 tarihli raporunda; '' çene mentum gölgesi ortasından sağa aşağıya doğru seyreden 7 cm.lik ciltten hafif (0,1 cm) çöküklük gösteren lineer uzanan ten ile aynı renkte kesici alet yarası izi skarı olduğu, diyolog mesafesinden yapılan kontrolde estetik kusur olmadığı, cilt teni aynı renkte yara izi olduğu, yaranın hafif çukurluk gösterdiği '' yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde sayılmayacağının belirtildiği, ancak Ege Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı'nın düzenlediği 07/11/2007 tarihli raporda; yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde sayılacağının belirtilmesi kaşısında; raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için katılana ait tüm film, grafi, hastane evrakları ve tüm tedavi evraklarıyla birlikte katılanın Adli Tıp İlgili İhtisas Dairesine gönderilerek mevcut yaralanmanın ''yüzde sabit iz oluşturup oluşturmadığının'' tespiti yönünde aldırılacak raporun sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 17.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5383, Karar No: 2013/11048, Tarih: 11.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5383 E.  ,  2013/11048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Borcundan dolayı yapılan haciz işleminde sanığa yediemin olarak teslim edilen mallardan Samsung bilgisayar ve Arçelik 51 ekran televizyon dışındaki malların Küçükçekmece 4. İcra Müdürlüğünün 2010/12032 esas sayılı dosyasından haczedilerek götürüldüğünün anlaşılması ve sanığın yukarıda adı geçen hacizli malları istenildiğinde teslim edebileceğini beyan etmesi karşısında; bilgisayar ve televizyonun suç tarihinde mevcut olup olmadığı, sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18925, Karar No: 2014/20526, Tarih: 07.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/18925 E.  ,  2014/20526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2011/264-2013/94

G.. H.. ile M.. T.. aralarındaki mal rejiminden kaynaklanan alacak davasının reddine dair Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.03.2013 gün ve 264/94 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde tarafların 02.01.1976 tarihinde evlendiklerini, Ankara 3. Aile Mahkemesi'nin 2009/1386 Esas, 2011/534 Karar sayılı boşanma kararı ile boşandıklarını, kararın 26.05.2011 tarihinde kesinleştiğini, davalıdan evliliğin ikinci ayında ankilozan spondilit hastalığı olduğunun öğrenildiğini, evliliğin ilk yılında davalının durumunun ağırlaştığını, maddi ve manevi yönden evin yükünün davacıda kaldığını, vekil edeninin babası tarafından kızının işe rahat gidip gelmesi için ikinci el araba aldığını, davalı kısa süre sonra eşler arasında mal ayrımı olmaz diyerek arabayı sattığını yeni araba aldığını, bütün arabalar ile taşınmazların davalı adına kayıtlı bulunduğunu, davalının eczane çalıştırdığını ve eczacı olduğunu 1980 yılında İstanbul'dan Safranbolu'ya taşındıklarını 1981 yılında da bir eczaneye ortak olduklarını, eczane davalı adına olmasına karşın öğleden sonraları 1-2 saat eczaneye uğradığını, kasa hesabı yaptığını, eczanenin sabahları davacı tarafından açıldığını, bütün gün eczanede davacının çalıştığını, evlilik birliği içerisinde .. ada ... parselde kayıtlı evi aldıklarını, S.. A.. Cad. K.. Çarşısı Safranbolu adresindeki eczane ile bir aracın edinildiğini, açıklayarak değer tespiti yapılacak malların evlilik süresince alınan mallar olması ve davacının katkı payı, katılma payı ve değer artış payı alacağı olması nedeniyle yüzde elli payın davacıya parasal değerinin ödenmesine ve bu paydan şimdilik 5.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı erkek eş vekili cevap dilekçesinde vekil edeninin eczacı olduğunu fakülteyi bitirdikten sonra eczacılık mesleğini icra etmeye başladığını, önceleri tam gün çalıştığını, romatizmal bir hastalığın eczacılık mesleğini icra etmeye engel olmadığını, 1977-1979 yılları arasında davalının part time ingilizce öğretmenliği yaptığını, aldığı düşük ücret ile sadece yol parasını karşıladığını, 1950 yılında 74 model Murat ... marka aracın 1978 yılında davacının babası tarafından emaneten kızına verildiğini, davacının işten ayrılması üzerine bu aracı elden çıkardığını, bu aracın satışında başka bir araçta edinilmediğini, 1994 model .... plakalı Reno Brodway aracın vekil edeninin parasıyla davacı eşi adına alındığını oğulları,

kaza yapınca bu aracın davacı tarafından satıldığını daha sonra 1999 yılında .... plakalı polo marka aracın davacı adına alındığını, anne ve müşterek çocukları tarafından satıldığını ve bu araçtan gelen paranın müşterek çocukları tarafından harcandığını, daha sonra davalı tarafından .... plakalı aracın davacı adına satın alındığıını boşanma davası devam ederken davacı tarafından satıldığını, davacının eczanede hiç çalışmadığını, davacının ailesinin de bir yardımının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların evlilik birliği içerisinde edindikleri taşınmaz, araç ve aracın hangi tarihte alındığı belirlenemediği gibi eczanenin de hangi tarihte açıldığı, halen çalışan bir eczane olup olmadığı, kapatılmış ise hangi tarihte kapatıldığı konularında dosya kapsamında herhangi bir belgeye rastlanılmadığından davanın katkı payı alacağı, katılma alacağı ya da değer artış payı alacağı davası olup olmadığı hususunda şu aşamada bir nitelendirme yapma olanağı bulunmamaktadır.

Davacının eczanede iddia edildiği gibi sürekli çalışıp çalışmadığı sigortasının bulunup bulunmadığı, sigortalı çalışmış ise hangi iş yerinde sigortalı olarak çalıştığı hususunda SGK'dan buna ilişkin belgelerin getirtilmediği görülmüştür. Dava dilekçesi gerçekten Mahkeme'nin de değindiği gibi çok açıklayıcı olmadığı gibi tam olarak ne istenildiği de dilekçe kapsamından anlaşılamamaktadır. Sadece genel terimerlerden ibaret isteklerden söz edilmiştir. Bu şekildeki bir dilekçeyle de uyuşmazlığın çözümlenmesi oldukça güç görünmektedir. Her ne kadar davacı tarafında da davalıya yemin teklif edilmiş ve davalının yaptığı yemin üzerine de kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de mevcut ve bilinen deliller tam olarak toplatılmadan istekler ayrı ayrı nitelendirilmeden ve hukuki nitelendirme yapılmadan yemin teklifi ve kabulüyle oluşan sonuca göre karar verilmesi doğru değildir. Yemin; olayın çözümü için dayanılacak herhangi bir delilin elde edilemediği durumlarda son çare olarak başvurulabilen bir yasal delildir.

Dosya kapsamındaki bilgilere göre davacı 1977-1979 yılları arasında çalışmış olup, bunun dışında bir çalışmasına rastlanılmamıştır. Davacı tarafta bu yönde iddiasını kanıtlayan bilgi ve belgeyi dosyaya sunmamıştır. Evlilik birliği içerisinde edinilen 427 ada 5 sayılı parseldeki taşınmaz ise 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilmiştir. Mal ayrılığı döneminde edinilen mallardan kaynaklanan katkı payı alacağının hüküm altına alınabilinilmesi için davacı eşin edinilen taşınmaza ya da mala para veya para ile ölçülebilen bir katkısının olduğunu, kanıtlaması gerekmektedir. Taşınmaz anlatıldığı biçimde yapılan bir katkı kanıtlanamamıştır.

Öte yandan davacı vekili dava dilekçesinde bir araçtan söz etmekte ise de plakasını vermediği gibi bu araca ait Trafik Şube Müdürlüğü'nden alınma tescil belgeleri dosya arasında bulunmamaktadır. Söz konusu aracın mal ayrılığı döneminde mi yoksa 01.01.2002 sonrası geçerli olan edinilmiş mallara katılma rejimi dönemde mi alındığı anlaşılamamaktadır. Dolayısıyla aracın kaydı getirtilmeden bu yönde bir nitelendirmenin yapılması olanaksızdır. Öncelikle nitelendirmenin yapılması açısından aracın plakası davacı taraftan sorularak öğrenilmesi, bu araca ait trafik kaydının devirler görmüş ise bunlarla birlikte getirtilerek dosyaya eklenmesi ve ondan sonra araç konusunda bir hüküm kurulması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bundan ayrı Safranbolu da bulunan eczanenin ilk defa hangi tarihte açıldığı ve halen faal durumda bulunup bulunmadığı, eczanenin bağlı bulunduğu ecza odasında ya da Türkiye Eczacılar Birliği'nden sorularak gerekli belgelerin getirtilip dosya arasına konulması, davacının söz konusu eczanede çalıştığına ilişkin taraflar arasında görülen Ankara 3. Aile

Mahkemesi'nin 2009/1386 Esas ve 2011/534 Karar sayılı dosyasında tanık olarak dinlenen ve Safranbolu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 08.10.2010 tarihinde dinlenen müşterek çocukları C.. İ.. T..'ın alınan beyanına göre davacının 1988 yılından 1992 yılına kadar söz konusu eczanede babası ile birlikte çalıştığını açıkladığı, aynı gün ve aynı mahkemede dinlenen Tanık M.. A..'ında aynı yönde beyanda buluduğu gözetilerek davacı kadının söz konusu eczanede çalışıp çalışmadığı yönünde yeniden her iki dava dosyasında dinlenen tanıkların beyanlarına başvurulması beyanlar arasındaki çelişkinin HMK'nın 261. maddesi gereğince yüzleştirilerek giderilmesi gerekmektedir.

Söz konusu eczane 01.01.2002 tarihinden sonra faal olup işlev görmekte ise, bu tarihten sonraki eczanenin net gelir üzerinden davacının katılma alacağı hakkının olduğunun düşünülmesi ve buna göre hesaplamanın yapılması gerekir. Şayet böyle bir somut olgu söz konusu ise eczanenin 01.01.2002 sonrası muhasebe kayıtları gözönünde bulundurularak edinilmiş mallara katılma rejimi konusunda uzmanlığı bilinen hukukçu bir bilirkişi ile bir mali müşavire dosya ve eczaneye ait 01.01.2002 sonrası yıllara ilişkin (01.01.2002'den boşanma davasının açıldığı ve eşler arasında mal rejiminin sona erdiği 16.10.2009 tarihine kadar ki eczane kayıtları üzerinde inceleme yapılacak) kayıtlar üzerinde inceleme yapılmak suretiyle saptanacak eczanenin net kârı üzerinden TMK'nun 219., 231. ve 236. maddeleri gereğince katılma alacağının hesabına ilişkin rapor alınması eczanenin mülkiyetinin davalıda olup olmadığının saptanması bakımından eczane yerine ait tapu kaydının ilk oluştuğu günden itibaren getirtilerek katılma alacağı yönünden değerlendirilmesi, ondan sonra katkı ve katılma alacağı konusunda olumlu veya olumsuz karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.