muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19489, Karar No: 2015/15871, Tarih: 15.10.2015

Ancak, yukarıda açıklanan mevzuatın dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik dağıtım şirketlerinin; EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiği izahtan varestedir. Oysaki; Türkiye Cumuriyeti Anayasasının 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı da ortadadır. Nitekim, elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payıda kanunla getirilmiş ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir.

Elektrik Piyasası Kanununun verdiği yetki uyarınca çıkarılan EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairecede benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da söylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davacı dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaflık hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davacının alacağının belirlenmesi konusunda bilirkişi raporu alınarak hesaplanan bedel doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43313, Karar No: 2024/6681, Tarih: 15.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/43313 E.  ,  2024/6681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/97 E., 2021/331 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın taksitlendirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suça konu yapının yıkıldığı ekli fotoğraflardan sabit olmasına ve buna dair tanık beyanları mevcut olmasına rağmen eksik inceleme sonucu karar verildiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, suça konu parsel içerisine çelik konstrüksiyondan yapılmış olan ve inşaat malzemesi deposu olarak kullanılan zemin katlı yapı inşa ettiği, yapının inşaat çelik iskele ve direk malzemelerinin deposu olarak kullanılmakta olup, sac çatı örtüsü ile kapatıldığı, zeminin toprak dolgu üzerine stabilize malzeme ile kaplandığı, karayolu tarafına yakın kısımda ağır vasıta araçlarının girebilecek şekilde demir sürgülü kapı yapıldığı, bahse konu bu yapının yüksekliğinin dört metre olup etrafı yukarıdan bir metre boşluk bırakılmak sureti ile dört tarafının sac örtü ile kapatıldığı, yapının çelik kolonları çok sığ beton temeller üzerine oturtulduğu, sanığın yaptığı yapının bina niteliğinde olduğu, sanığın üzerine atılı imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran." kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup 3194 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinde "Bina, kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme ve dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanmıştır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran." kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup 3194 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinde "Bina, kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme ve dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanmıştır.

Yapı tatil tutanağı ile kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporu ve ekindeki fotoğraftan anlaşılacağı üzere, toprak dolgu üzerine stabilize malzeme ile kaplanmış, çelik konstrüksiyondan, üzeri ve yanları saç örtü ile kapatılarak yapılan ve depo olarak kullanılan tek katlı yapının bina niteliğinde olup olmadığı konusunda yeniden bilirkişi raporu alınması ayrıca temyiz dilekçesinde eski hale getirdiği savunmasının da araştırılması sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tesbiti yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14733, Karar No: 2015/28513, Tarih: 07.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/14733 E.  ,  2015/28513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/174165

MAHKEMESİ : Mut(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2010

NUMARASI : 2009/502 (E) ve 2010/471 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin tehdit suçundan kurulan hükme yönelik olduğu görülmekle dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İddianamede, sanık M.. D..'ın, olay günü aracından ele geçirilemeyen tüfeği çıkararak müşteki N.. K..'ya tevcih ettiğinin belirtilmesi karşısında, sanığa yüklenen eylemin TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen “silahlı tehdit” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları değerlendirilme ve suçu niteleme görevinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, 5235 sayılı Kanunun 11 ve CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın CMK'nın 7. maddesinde gözetilerek sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın CMUK'nın 323. maddesi uyarınca görevli O Yer Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3319, Karar No: 2010/1651, Tarih: 10.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2009/3319 E.  ,  2010/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

1- "8.11.2002" olan suç tarihinin karar başlığında, "20.9.2002" olarak yanlış yazılması ve suçun işlendiği yerin yazılmaması suretiyle CMK.nun 232/2-c. madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

2- OIuşa, dosya kapsamına ve göçmen sayısına göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 3/1. madde ve fıkrası hükmü uyarınca fiilin ağırlığıyla orantılı olarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerekirken, hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden yazılı biçimde eksik ceza tayini,

3- Yasadışı yollardan Yunanistan'a geçmek isteyen "24" yabancı uyruklu göçmeni, haklarındaki soruşturma evrakı ayrılan diğer sanıklarla birlikte Dikili ilçesinden Midilli adasına götürmek üzere teknelere bindiren, ancak teknelerin kayalıklara çarparak batması ve göçmenlerin yüzerek kıyıya geri çıkması nedeniyle eylemini tamamlayamayan sanığın kanıtlanan bu eyleminin göçmenlerin yurt dışına çıkmalarına imkan sağlamaya teşebbüs suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

4- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken, maddenin 1. fıkrasındaki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının "hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar" sürmesine karar verilerek, aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış haklar saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 10.2.2010 gününde (3) nolu bozma yönünden oyçokluğu, diğer hususlarda oybirliğiyle karar verildi.

(K.K.D) (K.K.D)

KISMEN KARŞI DÜŞÜNCE : Mahkemenin oluşa uygun kabulünün doğru olduğu düşüncesiyle (3) nolu bozma nedenine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/5850, Karar No: 2024/7234, Tarih: 09.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5850 E.  ,  2024/7234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1078 Esas, 2023/1161 Karar

HÜKÜM : Davanın feragat nedeniyle reddi(Esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/120 E., 2023/136 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava dışı ... Elektrik Kablo ve Motorları Makine İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adlı işyerinde ortak dışı şirket müdürü olarak çalışmaya başladığını, bu durumun Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nin 09.12.2009 tarih ve 7454 sayısı ile ilan edildiğini, ticaret sicilindeki ilanın detaylarında, müvekkilin 5 yıl süre ile ortak dışı şirket müdürü olarak atandığı, şirket kaşesi altında atacağı münferit imzası ile kamu kurum ve kuruluşları, özel ve tüzel kişiler ile bankalar ve tüm resmi kuruluşlar nezdinde şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığının belirtildiğini, müvekkilinin tescil ve ilan edilen müdürlük süresi sona erdikten sonra da normal bir çalışan olarak çalışmalarına devam ettiğini, şirket ile ilgili hiçbir iş ve işlemde yetkili müdür olarak imzası bulunmadığını, müvekkilinin müdürlük süresi sona erdikten sonra şirketi Kemal Portakal ile Umut Portakal'ın müdür olarak temsil etmeye devam ettiğini, dava dışı şirket faaliyetlerine devam ederken bir takım mali sıkıntıların içerisine düştüğünü ve borçlarını ödeyemez hale geldiğini, bunun neticesinde de prim borçlarının ödenmesi amacıyla ... Başkanlığı tarafından icra takibine geçildiğini, müvekkili ...'ün görev süresinin sona erdiği 03.12.2014 tarihinden sonra söz konusu şirkette yetkili müdür olarak çalışmadığını, hal böyle iken sanki 2014 ila 2019 tarihleri arasında yetkili müdür kabul edilerek müvekkilinin şirket borçlarından sorumlu tutulduğunu ileri sürerek müvekkilinin ... Elektrik Kablo ve Motorları Makine İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adlı işyerinde, 03.12.2014 ila 02.08.2019 tarihleri arasında yetkili müdür olarak şirketi temsil ve ilzama yetkili olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ... Elektrik Kablo ve Motorları Makina İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nde müdür olduğunu, şirketin aile şirketi olduğunu, davacının yetki bitişinin TTSG'de 02.08.2019 tarihinde ilan edildiğini, bu nedenle davacının borçtan sorumluluk süresinin 09.12.2009-02.08.2019 tarihleri arası için kabul edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ... Elektrik Kablo ve Motorları Makina İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nde müdür olduğunu, şirketin aile şirketi olduğunu, davacının yetki bitişinin TTSG'de 02.08.2019 tarihinde ilan edildiğini, bu nedenle davacının borçtan sorumluluk süresinin 09.12.2009-02.08.2019 tarihleri arası için kabul edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın dava dilekçesi ve dava dilekçesini açıklar dilekçeden talebinin davacının, dava dışı ... Elektrik Kablo ve Motorları Makina İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nde müdür olmadığının tespiti istemine ilişkin olduğu, davacının bu talebinin yanında SGK'ya borçlu olmadığının tespiti ile ödeme emrinin iptali talebinin bulunmadığı, işbu sebeple bu davanın davalı SGK'ya karşı açılamayacağı, davacının müdürü olarak gözüktüğü şirkete karşı açılması gerektiği, SGK'nın bu talep yönünden pasif husumetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiş, dosya istinaf aşamasındayken davacı vekili 12.06.2023 tarihli dilekçesiyle istinaftan ve davadan feragat ettiklerini belirtmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri nitelikte olan davada istinaf aşamasında sunulan davadan feragat dilekçesi dikkate alınarak davanın reddinin ve kaldırma kararının sebep ve şekline göre istinaf isteminden feragate ilişkin bu aşamada bir karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla davanın feragat nedeniyle reddine, davalı vekilinin yargılama gideri ve vekâlet ücreti talebi bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, kaldırma kararının sebep ve şekline göre davacı vekilinin istinaf başvurusundan feragat istemi hakkında bu aşamada bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık gelinen noktada feragat nedeniyle davanın reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararında davalı taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin yerindeliğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 307, 312, 323, 326 ve 332 nci maddeleri ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2022-2023 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT).

3. Değerlendirme

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık gelinen noktada feragat nedeniyle davanın reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararında davalı taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin yerindeliğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 307, 312, 323, 326 ve 332 nci maddeleri ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2022-2023 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT).

3. Değerlendirme

1.İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.6100 sayılı Kanun'un 312 nci maddesinin birinci fıkrasında feragat veya kabul beyanında bulunan tarafın davada aleyhine hüküm verilmiş gibi yargılama giderlerini ödemeye mahkûm edileceği; aynı Kanun'un 323 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendinde ise vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücretinin yargılama giderlerinden olduğu; yine aynı Kanun'un 332 nci maddesinin birinci fıkrasında ise yargılama giderlerine mahkemece re'sen hükmedileceği düzenlenmiştir.

Öte yandan karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 6 ncı maddesinde anlaşmazlığın davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilmesi halinde Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilmesi halinde ise tamamına hükmolunacağına yer verilmiştir.

Şu hâlde Bölge Adliye Mahkemesince, dosya muhteviyatında davalı vekilinin yargılama gideri ve vekalet ücreti taleplerinin olmadığına dair açıkça bir beyanı olmadığı gözetilip bu durumda feragat nedeniyle sonlanan davada davalı taraf lehine re'sen vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği değerlendirilmeksizin, yazılı şekilde davalı vekilinin yargılama gideri ve vekâlet ücreti talebi bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bend uyarınca davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin 3 üncü paragrafında yer alan "Davalı vekilinin yargılama gideri ve vekâlet ücreti talebi bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına" ibaresinin çıkartılarak yerine “Davalı vekili kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca belirlenen 9.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan tahsiliyle davalıya verilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10881, Karar No: 2019/1670, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10881 E.  ,  2019/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.