muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7282, Karar No: 2014/6964, Tarih: 05.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/7282 E.  ,  2014/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2011/21-2012/409

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 03.10.2013 gün ve 4199 Esas, 6011 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı M.. S.. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalıların müvekkillerinin denetçisi olduğu kooperatifin yönetim kurulu üyeleri olduklarını, kooperatife ait süt nakliye aracının dava dışı sulama kooperatifine pazarlık usulü satılmış olmasına rağmen resmi satış işlemlerinin yapılmaması nedeniyle vergi dairesine toplam 8.549,10 TL ödeme yapmak zorunda kalındığını, ayrıca, kooperatifin ruhsatsız akaryakıt satışı yapması sonucu E.P.D.K. tarafından 67.705,10 TL idari para cezası uygulandığını, anılan bu zararlardan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan zararların davalılardan temerrüt faiziyle müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.. S.. vekili, davalılardan H.. I.., Y.. I.. ve S.. İ.., davanın reddini istemiş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın öğrenme tarihinden itibaren iki yıllık süre içerisinde açıldığı, bu nedenle de davalı vekilinin zamanaşımı def’inin yerinde olmadığı, davacı kooperatifin davalı yönetim kurulu üyelerinin hatalı işlemleri sonucu zarara uğradığı gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen karar, davalılardan M.. S.. vekili ile davalılar Y.. I.. ve H.. I..’ın temyiz istemi üzerine, Dairemizin 03.10.2013 tarih ve 4199 E., 6011 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı M.. S.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı M.. S.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31393, Karar No: 2019/1323, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/31393 E.  ,  2019/1323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11833, Karar No: 2014/35691, Tarih: 10.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/11833 E.  ,  2014/35691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/243865

MAHKEMESİ : Bakırköy(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2012

NUMARASI : 2010/3809 (E) ve 2012/2867 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, Dairemizde görülen 2014/24617 ve 2014/17526 esas sayılı dosyalarına, kendisi hakkında Adana Dr. E.. T.. Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 04/03/2014 tarihli rapor fotokopisi ibraz etmesi ve raporda "Sanrısal bozukluk, cezai ehliyeti yoktur, TCK'nın 32/1. maddesinden yararlanır" şeklinde görüş bildirilmesi karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık A.. Ç..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1137, Karar No: 2025/2282, Tarih: 26.02.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/1137 E.  ,  2025/2282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten öldürme suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2024 tarihli ve 2024/1749 Esas, 2024/1630 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12596, Karar No: 2012/14892, Tarih: 24.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/12596 E.  ,  2012/14892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzünde kurulan hükümde kararın tefhimden itibaren 7 gün içinde temyiz edebileceği belirtilmesi yerine, sanığın yüzünde tefhim veya tebliğden itibaren 7 gün içinde temyiz edilebileceği belirtilerek, temyiz süresiyle ilgili olarak sanığın yanıltıldığı ve bu nedenle temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa atılı elektrik enerjisi hırsızlığı suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerine göre hesaplanan yedi yıl altı aylık zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 24/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11665, Karar No: 2014/35693, Tarih: 10.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/11665 E.  ,  2014/35693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/145998

MAHKEMESİ : Erzurum(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2010/1840 (E) ve 2013/120 (K)

SUÇLAR : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, Dairemizde görülen 2014/24617 ve 2014/17526 esas sayılı dosyalarına, kendisi hakkında Adana Dr. E.. T..Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 04/03/2014 tarihli rapor fotokopisi ibraz etmesi ve raporda "Sanrısal bozukluk, cezai ehliyeti yoktur, TCK'nın 32/1. maddesinden yararlanır" şeklinde görüş bildirilmesi karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık A.. Ç..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14341, Karar No: 2020/21485, Tarih: 24.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/14341 E.  ,  2020/21485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 18/04/2015 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 118-35 Karar sayılı kararında; "doğal olmayan yol" ibaresi, Yasa maddesindeki düzenleme bir bütün olarak değerlendirilip korunmak istenen hukuki yarar da göz önüne alındığında, söz konusu davranışların şiddet kullanarak, hayvanlarla veya ölü insan bedeni üzerindeki cinsel davranışlar gibi tüm demokratik toplum düzenlerinde doğal olarak kabul edilmesi mümkün olmayan, demokratik bir toplumun ahlaki yapısı üzerinde olumsuz etkisi bulunan, hatta bizatihi kendisinin suç olarak kabul edildiği düzeye ulaşmış cinsel davranışları ifade etmekte olup öğretideki görüşler ve yargı kararları ile belirlenip anlam ve içerik kazanacağı belirtilmiştir.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25/06/2020 tarihli, 2018/18-461 esas ve 2020/323 sayılı kararında da belirtildiği üzere; cinselliğin hangi hâlinin doğal veya normal olduğu, zamana ve topluma hatta her toplum içerisindeki gruplara veya bireylere göre değişiklik gösterebilir. Bu bakımdan yalnızca bir erkek ile kadının vajinal yoldan cinsel ilişkiye girmelerinin doğal olduğunu söylemek bilimsel bir karşılık bulmayacağı gibi, bireylerin cinsel yaşamlarına ve eğilimlerine gereğinden fazla müdahaleyi de beraberinde getirecektir. Doğal olmayan yollardan gerçekleştirilen cinsel davranışların tayininde; değişik anlayışları aşağılayıp yok etme eğilimiyle, farklılıklara karşı katı bir hoşgörüsüzlükle veya aşırıya kaçan görüşlerle hareket edilmemeli, buna mukabil insan fıtratını zedeleyecek nitelikte aşağılayıcı boyutlara ulaşan eylemlere de müsamaha gösterilmeyerek genel adabın korunmasına çalışılmalıdır. Zira bireylerin davranışlarına, genel ahlaki değerlere zarar vereceği yönünde oluşan kaygıların ötesinde toplum açısından gerçek ve ciddi sakıncalar doğmadıkça karışılmaması esastır. Kaldı ki bir davranışın ahlaki ve psikolojik yönlerden sorgulanabilirliği onun suç olmasını gerektirmez. Öyleyse anal veya oral yollardan, eşcinsel ya da toplu hallerde gerçekleştirilen yahut cinsel haz alma duygusunu tatmine yönelik olarak üretilmiş çeşitli objelerle gerçekleştirilen cinsel ilişki veya davranışların sırf toplumun bir kısmı bakımından rahatsız edici olarak görülmesi nedeniyle bireylerin cinsel yaşam ve eğilimleri içerisinde yer almadığı ve dolayısıyla doğal olmadığı söylenemeyecektir. Ancak örneğin, ürofili, koprofili veya ensest gibi aşağılayıcı, bireylerin cinsel yaşamları içerisinde yer alması veya kimse tarafından onaylanması mümkün olmayan, ensest örneği özelinde insan türünün biyolojik devamlılığını tehlikeye sokan parafilik eylemlerin doğal olmayan yollardan yapılan cinsel davranışlar olduğu kabul edilmelidir.

Yapılan açıklamalar ışığında; TCK’nın 226. maddesinin dördüncü fıkrasındaki “Doğal olmayan yoldan yapılan” kavramının, insanları aşağılayıcı veya kimse tarafından, bireylerin cinsel yaşamları içerisinde yer almasının onaylanması mümkün olmayan ya da ensest örneğindeki gibi insan türünün biyolojik devamlılığını tehlikeye sokan cinsel davranışlara ilişkin parafilik eylemleri kapsaması ve sanıktan ele geçirilen suça konu ürünlerdeki görüntülerinin bu nitelikte olmaması karşısında, incelemeye konu müstehcen ürünlerin niteliği ile sanığın bu ürünleri satışına mahsus alış veriş yerleri dışında satmak veya satışa arz etmek amacıyla bulundurması nedeniyle eyleminin, TCK’nın 226/1-(d) bendi kapsamında kaldığı gözetilmeden, aynı Kanunun 226/4. maddesinden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2316, Karar No: 2021/3655, Tarih: 01.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2020/2316 E.  ,  2021/3655 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19/04/2013 gününde verilen dilekçe ile harici trampa sözleşmesinin feshi, tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25/10/2019 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 01/06/2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. .... ve davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece uyulan Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, Yargıtay duruşma vekalet ücreti 3.050,00TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9793, Karar No: 2014/992, Tarih: 28.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9793 E.  ,  2014/992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ... ve ..., beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından sanık ..., beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ..., çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ... ve fuhuş suçundan sanık ... Kayhüyük’ün yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar Osman ve Mehmet Ali'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ...'in eylemlerini zincirleme şekilde gerçekleştirdiğinin kabulüyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ...’in çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ...’nın çocuğun basit cinsel istismarı, sanık ...’nın fuhuş ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetlerine dair Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.03.2013 gün ve 2011/318 Esas, 2013/135 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmolunan cezaların miktarına göre sanıklar Bekir, Mehmet Ali ve Osman müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi de gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğinden katılan Hatice'nin 13.09.2012 tarihinde evlenerek reşit olması üzerine hakkındaki koruma kararının kalktığı ve aynı tarihte Konya Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezinden kaydı silinerek ayrıldığının anlaşılması karşısında, hüküm tarihi itibariyle davaya katılmasına ilişkin karar geçerliliğini yitirmiş bulunan ...lehine vekâlet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan ...lehine sanıklar aleyhine vekâlet ücretine hükmolunmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21794, Karar No: 2014/34511, Tarih: 05.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/21794 E.  ,  2014/34511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/1240-2013/1069

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Ü.. İlçesi, Çakmak Mahallesi, .. pafta, .. ada, ... parsel üzerinde inşa edilen Palmiye Evleri isimli projeden, A.. blok ...kat .. numaralı bağımsız bölümü 31.7.2007 tarihinde dava dışı 3. şahıstan satın aldığını, konutu satın almasında geniş yeşil alanı, otoparkı, havuzu, oyun alanları, sosyal tesisleri kapsamakta oluşunun etkili olduğunu, site ortak alanları olarak bilinen ve tüm giderleri site sakinleri tarafından karşılanan alanların mülkiyetinin daire sahiplerine ait olmadığının, aksine Ümraniye Belediyesine ait olduğu duyumlarının alındığını, site yönetimi tarafından yapılan araştırmada konut satın alanların yanıltıldığının anlaşıldığını, davalı şirketin Ümraniye Belediyesine ait olan alanları kendisine aitmiş gibi göstererek konutları pazarladığını ileri sürerek, tüm reklam, maket ve tanıtım materyallerine aykırı imalat nedeniyle uğranılan zararın tespitini, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000.00.TL' nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacıya daire satmadığını, davacı ile arasında akdi ilişki bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı ile davalı arasında akdi ilişki bulunmadığından davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davacıya daire satmadığını, davacı ile arasında akdi ilişki bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı ile davalı arasında akdi ilişki bulunmadığından davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satın alınan dairede ayıp ve eksik bulunduğu iddiasıyla 4077 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince açılan bedel indirimine ilişkindir. Davacının dava konusu daireyi dava dışı şirketten tapuda devraldığı anlaşılmaktadır. Davacı ile davalı arasında sözleşme ilişkisi mevcut olmamakla birlikte davacı 4077 Sayılı Yasada düzenlenen davalının imalatçı-üretici sıfatı ile sorumluluğuna bir başka ifade ile yasal sorumluluğuna dayanmıştır. 4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 4. maddesinin 3. fıkrasında, “İmalatçı-üretici, satıcı, bayi, acente, ithalatçı ve......kredi veren ayıplı maldan ve tüketicinin bu maddede yer alan seçimlik haklarından dolayı müteselsilen sorumludur. Ayıplı malın neden olduğu zarardan dolayı birden fazla kişi sorumlu olduğu takdirde bunlar müteselsilen sorumludurlar.” denilmektedir. Davalının, dava konusu taşınmazın imalatçı-üreticisi olduğu dosya kapsamından anlaşılmakta olup esasen davalının bu konuda bir itirazı da bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle davacının davalıya karşı aktif husumet ehliyeti vardır. Mahkemece işin esasına girilerek taraf delilleri toplanıp değerlendirildikten sonra hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 5.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/295, Karar No: 2012/5166, Tarih: 04.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/295 E.  ,  2012/5166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine, Sarışıh Köyü Tüzel Kişiliği ve feri müdahil İl Özel İdaresi aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ....Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.07.2011 gün ve 517/673 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı Hazine vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle kadastroca tespit dışı bırakılan, dava dilekçesinde mevki ve sınırlarını belirttiği taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir. 16.8.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile tescil konusu taşınmazın davadan sonra 10.4.2006 tarihinde 510 parsel olarak ihdasen Hazine adına tescil edildiğini açıklayarak, dava edilen bölümlerin tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tescilini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, tescil konusu taşınmazın kazanılamayacak Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden iken idari yoldan Hazine adına tapuya tescil edildiğini, kazanma koşullarının oluşmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı Köy temsilcisi, yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, hükmüne uyulan Dairenin dosyada mevcut bozmasından sonra yapılan araştırma sonucunda davacı yararına kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile teknik bilirkişinin 19.1.2009 tarihli krokisinde D harfi ile gösterilen 68.520,85 m2 ile aynı raporda E harfi ile işaretlenen 31.478,77 m2 yüzölçümlü taşınmazların tapu kayıtlarının davalı Hazine adına kayıtlı 510 parselden iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm esası bakımından davalı Hazine vekili, yargılama giderleri, harç ve avukatlık ücreti bakımından davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık konusu taşınmazlar 1969 yılında yapılan tapulama çalışmaları sonucunda 766 sayılı Yasanın 2. maddesine göre taşlık niteliğiyle tespit dışı bırakılmış, dava açılmasından sonra 10.4.2006 tarihinde taşlık tarla niteliğiyle, idari yoldan Hazine adına 510 parsel olarak tescil edilmiştir. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olan bu nitelikteki taşınmazların zilyetlik yoluyla kazanılabilmesi için emek ve masraf harcanmak suretiyle, imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesi, imar-ihya işlemleri tamamlandıktan sonra tapunun oluştuğu tarihe kadar kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesiyle iktisabı mümkün olup, bu zilyetliğin de ekonomik amaca uygun bir biçimde gerçekleşmesi gerekmektedir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin ilk hükmün temyizi üzerine Dairece 22.3.2007 günlü 1053-1770 Esas ve Kararda; özetle, imar-ihya olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi, nitelik ve zilyetlik süresinin belirlenebilmesi için hava fotoğraflarının uygulanması gereğine işaret edilerek bozma sevk edilmiştir.