muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23535, Karar No: 2023/9073, Tarih: 06.03.2023

4. Suça sürü klenen çocuk, mağdura bıçak göstermediği halde 149/1 (a) bendinin uygulandığına,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve Ceza Hukuku ilkesi olan "şüpheden sanık yararlanır ilkesinin" ihlal edildiğine,

2. Lehe kanun hükümlerinin uygulanma talebinin değerlendirilmediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur, sabah saat 09.00 sıralarında okulun önünde beklediği sırada, suça sürüklenen çocukların mağdurun yanına geldikleri, birlikte mağduru darp ettikleri, suça sürüklenen ...'nın mağdura bıçak göstererek "benimle geleceksin" dediği, korkan mağdurun suça sürüklenen çocuklar ile bir başka okulun yakınına gitmek zorunda kaldığı, suça sürüklenen çocukların mağduru darp ettiği, suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdura "üzerindeki sarı yeleği bana vereceksin, ben de sana üzerimdeki lacivert yeleği vereceğim" dediği, mağdurun kabul etmemesi üzerine suça sürüklenen çocuk ...'nın mağdura yine bıçak gösterdiği bunun üzerine mağdurun korkarak yeleğini çıkartıp suça sürüklenen çocuk ...'a verdiği ve suça sürüklenen çocukların mağdurun gitmesine izin verdikleri, mağdurun ise vakit geçirmeden suça sürüklenen çocukları polise ihbar ettiği maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Mağdurun basit tıbbı müdahale ile giderilebilecek şekilde burnundan ve gözünden yaralandığına dair adli muayene raporu dosya arasındadır.

3. Suça sürüklenen çocukların mağdurdan yeleğini aldıkları ana ait CD çözümleme tutanağı dosya arasındadır.

4. Dosya arasında bulunan 09.04.2016 tarihli yakalama tutanağına göre suça sürüklenen çocuk ... yakalandığında üzerinde mağdura ait yelek ve bıçak bulunmuştur.

5. Suça sürüklenen çocuklar tevil yollu ikrarda bulunmuşlardır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanıklar Müdafilerinin Temyiz Taleplerinin İncelenmesinde;

A. Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine Ve Şüpheden Sanık Yararlanır İlkesine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Mağdurun beyanı, suça sürüklenen çocukların tevil yollu ikrarları, 09.04.2016 tarihli yakalama tutanağı, mağdurun adli muayene karşısında, suça sürüklenen çocukların eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Lehe Hükümlerin Uygulanmadığına İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

A. Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine Ve Şüpheden Sanık Yararlanır İlkesine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Mağdurun beyanı, suça sürüklenen çocukların tevil yollu ikrarları, 09.04.2016 tarihli yakalama tutanağı, mağdurun adli muayene karşısında, suça sürüklenen çocukların eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Lehe Hükümlerin Uygulanmadığına İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı, suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen netice ceza miktarının 5 yıl 10 ay hapis cezası olduğu, diğer lehe hükümlerin (5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca, sanığın suç tarihindeki yaşı da gözetilerek erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması) uygulanmasında, sonuç ceza miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149 uncu Maddesinin Birinci Fıkrasının (a) Bendinin Uygulanmaması gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Mağdur, suça sürüklenen çocukların atılı yağma suçunu işlemesi akabinde hemen polise ihbarda bulunmuştur. Suç tarihi olan 09.04.2016 tarihinde suça sürüklenen çocuk ... yakalandığında üstünden bıçak ve mağdura ait şişme yelek çıkmıştır. Mağdurun, sıcağı sıcağına verdiği soruşturma ifadesinde suça sürüklenen çocukların bıçak gösterdiklerini, sonra bir kere daha göstermelerinden korkarak montunu verdiğine dair beyanları karşısında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin uygulanması olaya uygun olduğundan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

D. Suça sürüklenen çocukların 09.04.2016 tarihinde mağdurun LCW marka şişme yeleğini bıçak ile tehdit etmek suretiyle aldıkları ve olayın hemen akabinde yakalanmaları şeklinde gerçekleşen somut olayda suça sürüklenen çocukların eylemi hakkında 5327 sayılı Kanun'un 149/1-a-c hükümleri kapsamında mahkûmiyet hükmü verilmiştir. Aynı Kanun'un 150/2 nci maddesinde düzenlenen malın değerinin azlığı hükümlerinin uygulanmama gerekçesi olarak da mağdurun yeleğinin alınmasını zaruri kılacak bir ortamın bulunmaması gösterilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2 nci maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2 nci maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 15.12.2009 tarihli, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Yasa'nın 145. (veya 150/2 nci) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

5237 sayılı Kanun'un 145 veya 150/2 nci maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını 5237 sayılı Yasanın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

5237 sayılı Kanun'un 145 ve 150/2 nci maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın (Anayasa) 141 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 34, 223, 230 ve 289 uncu maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, aynı Kanun'un 145 veya 150/2 nci maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay CGK'nın Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Açıklanan nedenlerle;

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Açıklanan nedenlerle;

Mağdura ait şişme yeleğin değer tespiti yapıldıktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 150/2 nci maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (D) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 08.03.2018 tarihli ve 2018/215 Esas, 2018/327 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevddine,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14383, Karar No: 2006/15130, Tarih: 18.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/14383 E.  ,  2006/15130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 6.4.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu kayıtlarında vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İdaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 6.4.2006 tarihli dilekçesi ile 4195, 4254, 4271 ve 4660 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında vakıf şerhinin terkinine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece kısa kararda dava konusu parseller hakkında davanın kabulüne karar verilmiş, gerekçeli kararda ise 2725, 3302, 2609 ve 2612 sayılı parseller yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu durumda dava konusu kısa kararda belirtilen parseller ile gerekçeli kararda belirtilen parseller arasında çelişki olduğu görülmüştür.

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

10.4.1992 tarih 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel Mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davalı ... idaresi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 18.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6362, Karar No: 2016/9303, Tarih: 07.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/6362 E.  ,  2016/9303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin eksik ödenen tedavi giderinin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla 1.000.00 TL faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, TC Sağlık Bakanlığı Devlet Hastanesi'nin günlü Sağlık Kurulu Raporu ile "sol yüksek uyluk travmatik ampütasyon" teşhisi konulan ve "konvansiyonel ayaklık, silikon soketli ve pin sistemli, elektronik eklemli çok kısa güdük modüler sistem dizüstü protezi" kullanması gerektiği yönünde görüş bildirilen davacının, bu cihazları satın almak için ödediği bedeli SGK'dan geri istediğinde, kurumca kendisine 2.309,95 TL ödeme yapıldığını, gerisinin ödenmediğini, kurumun haksız ve dayanaksız olarak fatura bedelinin tamamını ödemediğini, bu nedenle fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL sının yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden verilen karar hatalı olmuştur.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 26.05.2012 tarihinde öldüğü, davaya mirasçılarının devam ettiği, davacı ölmeden önce bozma ilamında da değinilen hastanede yatarak fiziki muayenelerinin yapılamadığı, evde keşif yapılamadığı,Üniversitesi fizik tedavi ve rehabilitasyon ana bilim dalı, ortopedi ve travmatoloji ana bilim dalı ile nöroloji ana bilim dalı başkanlığından oluşan bilirkişi heyeti tarafından ibraz edilen 06/04/2015 tarihli raporda ölü davacının diz altı ampitasyonu olduğu için diz üstü protezi raporunun uygun olmadığı, hastanın bir diz üstü protezi kullanmasının mümkün bulunmadığı, amputeye uygun bir diz altı protezinin yapılabileceği, mutlak surette proteze ihtiyacının olduğu, hastanın fiziksel durumu, zeka düzeyinin hastanın hayatta olmaması için değerlendirilemeyeceğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; yargılama sırasında ölen davacı için bozma ilamının da gereklerinin yerine getirilemediği anlaşılmakla, davacının fiziki muayenelerinin yapılamadan ölmesi aleyhe sonuç doğuramaz.

Yapılacak iş; "konvansiyonel ayaklık, silikon soketli ve pin sistemli, elektronik eklemli çok kısa güdük modüler sistem dizüstü protezi" için piyasa rayiç bedelini araştırarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozma nedenine göre davacının temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozma nedenine göre davacının temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 07.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

M.O
Yargıtay — Esas No: 2009/5021, Karar No: 2010/2198, Tarih: 02.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5021 E.  ,  2010/2198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ecza Deposu Tic.AŞ.vek.Av.... ile davalı ...-... Eczanesi vek.Av.... aralarındaki alacak davası hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden(Tic.Mah.sıfatıyla) verilen 20.01.2009 gün ve 80-9 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda incelendiği belirtilen, ancak dosyada rastlanılmayan 36 adet mal satışına ilişkin fatura örneğinin heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden dosyaya konulması ve bu şekilde noksanlığın giderilmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/430, Karar No: 2015/318, Tarih: 12.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/430 E.  ,  2015/318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine

21.03.2007 günlü ekspertiz raporunda muayene işlemindeki mühür ve hologramın sahte olup, yapılan sahteciliğin ilk bakışta dikkat çekmeyeceği cihetle iğfal kabiliyetinin bulunduğunun belirtilmesi, dosya içerisinde aslı mevcut trafik belgesi üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde de belgenin araç muayenesi kısmında yapılan sahteciliğin iğfal kabiliyetinin bulunduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10243, Karar No: 2019/1634, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10243 E.  ,  2019/1634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3865, Karar No: 2013/14524, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/3865 E.  ,  2013/14524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kira parasının uyarlanması

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira parasının uyarlanması davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasının uyarlanması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait 65.000 Dönüm Zeytinlik ve Narenciye bahçesinin 09.05.2005 başlangıç tarihli 31.12.2014 bitim tarihli kira sözleşmesi ile kiraladığını ilk yıl kira parasının 17.100,00 TL olarak kararlaştırıldığını, sonra ki yıllar kira parasının ise DİE tarafından belirlenecek ÜFE oranında arttırılmasının kararlaştırıldığını, narenciye ve zeytinlerin bir arada dikilmesi nedeniyle sorunlar yaşadığını, bu sorunu müvekkilinin bilemeyeceğini, zeytin ve narenciye tarımının bir arada uygun olmadığını bu nedenle zeytin veriminin düştüğünü, davalıya bu nedenle müracaatı neticesinde kiralananda bulunan narenciyelerin yerlerine 200 adet zeytin fidanı dikilmesi karşılığında sökülmesine izin verildiğini, sonrasında 2008 yılı kirasının ÜFE artışları neticesinde 22.340,00 TL olarak talep edildiğini, bunun üzerine kira parasının uyarlanması için açılan dava neticesinde ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/577 Esas, 2010/140 Karar sayılı ilamı ile kira parasının 2008 yılı için 13.116,28 TL olarak uyarladığını, söz konusu kararın Yargıtay incelmesinden geçerek kesinleştiğini, 2009, 2010 ve 2011 yılları kira parasını da uyarlanan bedel üzerinden ödenmesi için davalıya müracaat ettiği, davalının kira parasının sözleşmedeki hükümler gereğince ödenmesini talep ettiğini, kira parasının sırf zeytin mahsülü nazara alınarak ihale ile belirlendiğini, yıllar içinde zeytin yağı fiyatlarında artış olmadığı gibi aksine 2004 yılındaki fiyatların altında kaldığını, edimler arasındaki dengenin kiracı aleyhine bozulduğunu, hasılat kiracısı olan müvekkilinin kar etmesinin mümkün olmayacağını belirterek, 2009, 2010 ve 2011 yılı kira paralarının müvekkili lehine uyarlanmasını istemiştir. Davalı dava konusu edilen yıllarda kuraklık ve doğal afet olmadığını, davacının kiralananın durumunu bilerek kiraladığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Bilirkişi kiralananın taşınmazın dekarının 2009 yılında 200,00 TL ye, 2010 yılında 220,00 TL ye, 2011 yılında ise 100,00 TL den kiraya verilebileceğini, buna göre 2009 yılı kirasının 13,116,28 TL, 2010 yılı kirasının 14.427,91 TL, 2011 yılı kirasının 6.558,14 TL olacağını belirtmesi üzerine, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda 2009 yılı kirasının 13,116,28 TL, 2010 yılı kirasının 14.427,91 TL, 2011 yılı kirasının 6.558,14 TL olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 09.05.2005 başlangıç tarihli 31.12.2014 bitim tarihli kira sözleşmesine ilişkin uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, zeytinlik ve narenciye bahçesi olarak kiraya verilen taşınmazda bulunan narenciye ağaçlarının köklenmesinden sonra 2008 yılı kira parasının uyarlanması istemiyle ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesine açılan ve mahkemenin 2008/577 Esas, 2010/140 Karar sayılı 29.12.2010 tarihli kararının takip eden dönemlerde uygulanıp uygulanmayacağı, davacının 2009, 2010 ve 2011 yılları içinde uyarlama talep edilip edilmeyeceğine ilişkindir.

Davacı tarafından 2008 yılı kirasına yönelik olarak ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesine açtığı davada, mahkemece hasılat kirası olarak kiraya verilen taşınmazda bulunan narenciye ağaçlarının sözleşmeden sonra ekonomik değerinin kalmaması nedeniyle sökülmesine izin verilmesi ve son yıllarda yaşanan kuraklık gibi olumsuz koşullar nedeniyle uyarlama isteğinin yerinde olduğundan bahisle, davanın kabulü ile 2008 yılı kirasının 13.116,28 TL olarak belirlenmesine karar verilmiş, mahkemenin 2008/577 Esas, 2010/140 Karar sayılı 29/04/2010 tarihli kararı Yargıtay incelemesinden de geçerek kesinleşmiştir. Mahkemece, 2008 yılı için belirlenen bedelin belirlenmesinde sözleşmeden sonra ekonomik değeri olmadığından bahisle, narenciye ağaçlarının köklenmesi de nazara alınmış olup, bu nedenle mahkemece kira parasının uyarlandığının kabulü zorunludur. Kira parasının uyarlanması halinde devam eden yıllar kira parasının da uyarlanan bedel üzerine, sözleşmedeki artış hükmü uygulanarak kira parası belirlenmelidir. Davacı tarafından 2009 ve devamı eden yıllarda 2008 yılında belirlenen kiranın yeniden indirilmesini gerektirecek, devam eden fevkalade hallerin varlığı kanıtlanamamıştır. Sırf üretimin beklenenden az olması fevkalade hallerin varlığını kanıtlamayacağından, uyarlanan kira bedelinden bu nedene dayanılarak indirim talep edilemez.

Buna göre mahkemece, davacı ile davalı arasında davaya konu yıllara ilişkin kira parasının belirlenmesinde, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince belirlenen 2008 yılı kira parasının devam eden yıllarda nazara alınıp alınmayacağına ilişkin uyuşmazlık olması da nazara alınarak, 2008 yılında uyarlanarak kesinleşmiş kira parasının, yıllara göre sözleşmedeki artış hükümleri uygulayarak kira parasının belirlenmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde her yıl için hasılat miktarına göre kira parasının belirlenmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.