muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/217, Karar No: 2005/15, Tarih: 01.03.2005

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Üyesi E.S.Yalçın ise; "Madde tayini suretiyle hakaret suçlarında, belli bir olayın yüklenmesi, zaman, yer ve kişi gösterilmesinin gerekli olduğunu, ancak bu hallerin tamamının bir arada bulunmasının gerekmediğini, somut olayda sanık tarafından yakınana belli bir olay yüklendiğini, bunun da yakınanı, halkın hakaret ve husumetine maruz kılacak nitelikte bir eylem olduğundan, Yerel Mahkemece sanık hakkında TCY.nın 480/1. maddesinin uygulanması isabetlidir." görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Üçüncü uyuşmazlık nedeninin incelenmesinde; yakınan ile sanığın şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşandıkları ve kesinleşmiş bir mahkeme ilamıyla yakınanın, evlilik birliğinin gerektirdiği sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığının kabul edildiği anlaşılmaktadır. Sanığın söylediği tahkir edici sözleri, yakınanın neden olduğu haksız bu hareket nedeniyle gerçekleştirdiği nazara alındığında, sanık hakkında TCY.nın 485. maddesinin uygulanması gerekmektedir. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçlarına özgü tahrik maddesinin uygulanmaması, dosya kapsamına ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle Y..gıtay C.Başsavcılığının üçüncü itiraz nedeni kabul edilmeli ve Yerel Mahkeme hükmünün bu nedenle de bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle Y..gıtay C.Başsavcılığının;

1- Soruşturmanın genişletilmesi gerektiğine ilişkin itirazının REDDİNE, (oybirliğiyle),

2- Suç niteliğine ilişkin itirazının REDDİNE, (oyçokluğuyla),

3-Sanık hakkında tahrik nedeniyle TCY.nın 485. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin itirazının KABULÜNE,

Divriği Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2001 gün ve 98-53 sayılı hükmünün, sanık hakkında TCY.nın 485. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği nedeniyle de BOZULMASINA,

Y..gıtay 4. Ceza Dairesinin 26.10.2004 gün ve 8048-10510 sayılı kararına bu bozma nedeninin de eklenmesine, (oybirliğiyle),

4- Dosyanın yerine gönderilmek üzere Y..gıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 01.03.2005 tarihinde birinci ve üçüncü nedenlerde oybirliğiyle, ikinci nedende ise oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16358, Karar No: 2011/9824, Tarih: 22.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/16358 E.  ,  2011/9824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalı...Sağ. Hiz. Ltd. Şti avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, oğulları...'ın 20.10.2000'de davalı belediyeye ait davalı...Ltd. Şt. tarafından işletilen hastanede doğduğunu, 4.900 gr ağırlığındaki bir çocuğun doğumunun sezaryenle yapılması gerekirken davalı doktorun normal doğum yaptırarak, çocuğun doğum kanalında fazla kalması nedeniyle doğum esnasındaki zorlama sonucu boyun sinirlerinin ezildiğini ve sağ kolunda ağır hasar meydana geldiğini, yıllarca fizik tedavi yaptırmalarına rağmen sağ kolun işlevsiz kaldığını ve ömür boyu özürlü kalacağını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı küçük... için 4.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi; davacı ... için tedavi ve yol giderleri ile ... ve gücünden kalması nedeniyle 1.000,00 maddi, 30.000,00 manevi; davacı ... için 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı ... yönünden husumet yokluğundan davanın reddine; davalı doktor ...yönünden zamanaşımı def'inin kabulü ile davanın bu nedenle reddine; davalı şirket yönünden davacı... için talep edilen maluliyete bağlı maddi tazminat davasının kabulü ile 4.000,00 TL nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacı ... yönünden açılan maddi tazminat davasının reddine, bütün davacılar yönünden talep edilen manevi tazminat talebinin kabulü ile, ...., için 40.000,00 TL,

......için 30.000,00 TL, ..., için 30.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı Akasya ... Hizmetleri Ltd. Şt. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının davalı Belediyeye yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekir.

......için 30.000,00 TL, ..., için 30.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı Akasya ... Hizmetleri Ltd. Şt. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının davalı Belediyeye yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-20.10.2000 tarihinde davalı şirket tarafından işletilen hastanede diğer davalı doktor tarafından normal doğum yoluyla doğumunun gerçekleştirildiği ve doğum sırasında davacı küçüğün boyun sinirlerinin ezilerek sağ kolunun işlevsiz kaldığı hususu taraflar arasında ihtilafsız olup, davalı doktorun olayda kusursuz olduğu, ancak muhalefet şerhinde doğumun hatalı ve gelişi güzel yapıldığı da alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu raporundan anlaşılmaktadır. Davalı doktor yönünden zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de, hemen belirtmek gerekir ki davacılar ile davalı arasındaki ilişki vekalet hukuki ilişkisi olup, BK'nun 126.maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. Zararın öğrenildiği tarih ile dava tarihi arasında 5 yıllık zamanaşımı süresi henüz dolmadığından mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ve Genel Kurul kararındaki muhalefet şerhli azınlık görüşü benimsenerek karar verilmiş ise de, uyuşmazlık teknik incelemeyi gerektirdiğinden üniversiteden konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak, bilirkişi heyetinden kusur durumu ve uyuşmazlığın nedenleri açıklayıcı, taraf, hakim ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak belirlenmelidir. Şayet bilirkişi heyetinden davalıların kusuru bulunmadığına dair bir rapor verilirse, muhalefet şerhine itibar edilerek karar verilemez. Mahkemece açıklanan hususlar ve HUMK.nun 275. Maddesi gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

4-Bozma nedenine göre davacı ve davalı ...., Hizmetleri Ltd. Şt.nin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bent uyarınca; davacının Darıca Belediyesine yönelik temyiz itirazının reddine, ikinci bentde açıklanan nedenle davacı yararına ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, dördüncü bent uyarınca, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 1.544,40 TL.temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12789, Karar No: 2012/18562, Tarih: 10.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12789 E.  ,  2012/18562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Birgül Küliğ vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.12.2010 tarih ve 183-410 sayılı hükmün Dairenin 17.1.2012 tarih ve 3905-370 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 203.00 (ikiyüzüç) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 10.9.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Davacı, davalının gayrıresmi eşi olduğu, kendisine vekaleten 26 parselde kayıtlı taşınmazı 08.11.1999 tarihinde, 3748 parselde kayıtlı taşınmazı da 18.5 2000 tarihinde tapuda düşük bedel göstermek suretiyle üçüncü şahıslara sattığını, satış bedellerini de kendisine ödemediğini ileri sürerek her iki taşınmazın dava tarihindeki raiç değerlerinin tespiti ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

2012/12789-18562

Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davaya konu edilen her iki taşınmazında davacıya vekaleten davalı tarafından üçüncü kişilere 1999 tarihi itibariyle BK 126/4 maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçe gösterilmek suretiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine Karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarı da kısaca özetlendiği gibi dava, vekilin özen görevine ve hesap verme yükümlülüğüne ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, vekili olan davalının davacıya vekaleten 6.3.1999 ve 8.11.1999 tarihinde sattığı iki ayrı taşınmaz yönünden sorumlu olup olmayacağı ve zamanaşımı süresinin hangi tarihte başlayacağı noktasında toplanmaktadır.

Yukarı da kısaca özetlendiği gibi dava, vekilin özen görevine ve hesap verme yükümlülüğüne ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, vekili olan davalının davacıya vekaleten 6.3.1999 ve 8.11.1999 tarihinde sattığı iki ayrı taşınmaz yönünden sorumlu olup olmayacağı ve zamanaşımı süresinin hangi tarihte başlayacağı noktasında toplanmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, sözleşmeden doğan alacaklarda zamanaşımının alacağın muaccel olduğu tarihten başlayacağı tartışmasızdır. BK.nun 74.maddesi gereğince, borcun yerine getirilmesi bir süreye bağlanmamışsa, borcun doğumu ile alacak muaccel olur, yine BK.nun 128.maddesi gereğince de zamanaşımı alacağın muaccel olduğu tarihte başlar. Ne var ki, vadeye tabi olmayan iade borçlarında (vedia, vekalet gibi) borcun ne zaman doğacağı ihtilaflıdır. Bu konuda gerek yargı, gerekse doktrinde görüş birliği yoktur. Bir görüşe göre gerek vedia da ve gerekse vekalette zamanaşımı tevdi tarihinden başlar. Bir diğer görüşe göre ise, vekalet ilişkisinin sona erdiği tarihten başlamalıdır. (Turgut Uygur Açıklamalı İçtihatlı Borçlar Kanunu 4.cilt Sh.4157) Turgut Uygur sözü edilen eserinde 30.4.1940 gün, 31/47 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına da atıfta bulunarak ikinci görüşü yani zamanaşımının vekalet ilişkisinin sona erdiği tarihten başlaması gerektiğini belirtmiştir. Eraslan Özkaya tarafından da, zamanaşımı başlangıç tarihinin vekalet sözleşmesinin son bulma tarihin olduğu hususunda baskın görüş bulunduğu kabul edilmiştir. (Eraslan Özkaya Vekalet Sözleşmesi ve Kötüye Kullanılması Sh. 543). Diğer taraftan Prof. Dr. Haluk Tandoğan Borçlar Hukuku (Özel Borç İlişkileri) isimli kitabının II. Cildinin 508. Sayfasında İsviçre Fedaral Mahkemesi kararına da atıfta bulunmak suretiyle vekalet sözleşmelerinde taraflar arasında vekalet ilişkisi devam ettiği sürece vekilin kendisine tevdi edilen kıymetleri saklamak ve idare etmek yükümlülüğü bulunduğundan zamanaşımı süresinin işlemesinden söz edilemeyeceğine vurgu yapmıştır. Yine sayın çoğunluk tarafından, vekilin temsil ettiği paraya tahsil tarihinden itibaren faiz yürütüldüğüne göre, zamanaşımı başlangıcının da işlem tarihi olması gerektiği sonucuna varılmış ise de, vekilin bir yükümlülüğü de derhal hesap verme borcu olup, vekil derhal hesap verme borcu ve sorumluluğu nedeni ile tahsil ettiği tarih itibariyle temerrüt halindedir. Bu nedenledir ki, vekilin üzerinde kalan parasını müvekkiline faizi ile geri verme borcu, para borçlarına sözleşmesiz faiz yürütülmeyeceği kuralının bir istisnasıdır. (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 20.3.1962 tarih ve 1961/7258 E., 2904 K. Sayılı kararı)

Taraflar arasındaki ilişkinin vekalet sözleşmesine dayandığı açıktır. Vekalet sözleşmesinin en önemli unsurları arasında; vekilin talimata uygun hareket etme borcu, özen borcu ve hesap verme borcu gelmektedir. BK.nun 392.maddesi hükmü gereğince, vekil, 2012/12789-18562

Taraflar arasındaki ilişkinin vekalet sözleşmesine dayandığı açıktır. Vekalet sözleşmesinin en önemli unsurları arasında; vekilin talimata uygun hareket etme borcu, özen borcu ve hesap verme borcu gelmektedir. BK.nun 392.maddesi hükmü gereğince, vekil, 2012/12789-18562

talep üzerine yaptığı işin hesabını vermeye ve müvekkili nam ve hesabına edindiği herşeyi iade etmeye, iade edinceye kadarda almış olduğu şeyleri saklamaya zorunludur. Bu nedenle de vekilin aldıklarını geri verme borcunda zamanaşımı vekalet sözleşmesi sürdükçe işlemez. Bir başka deyişle iade borcunda muacceliyet vekilin hesap vermesi ile veya sözleşme ilişkisinin bitmesi ile başlar. Bu ilkeler Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 11.6.2009 tarih ve 2009/7997/10103 sayılı kararında da aynen benimsenmiştir. Yine, Yargıtay 15. Hukuk dairesinin yerleşik içtihatlarında da (15. H.D. 17.3.1976 tarih E.5464 K.1210, 1.12.1977 tarih, E.1984 K.2162) yüklenicinin sorumluluğunda zamanaşımı başlangıcının eserin teslim alma tarihi olduğu benimsenmiştir.

Gerçekten de, vekalet ilişkisi aynı zamanda aşırı güvene dayalı bir sözleşme ilişkisi olup, müvekkil vekiline güven duymak zorundadır. Vekilden ikide bir hesap istenmesi gayriresmi eş olan taraflar arasındaki güven ilişkisini zedeler. Şunu da belirtmek gerekir ki, zamanaşımı borcu söndüren bir savunma değil bir ödemezlik def'idir. Tereddüt olduğu hallerde zamanaşımı kurallarının daima müvekkil lehine yorumlanması gerekir. Aksinin kabulü hesap vermekten kaçınan kötü niyetli vekilleri ödüllendirmesi sonucunu doğurur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkemece davanın süresinde açıldığı kabul edilerek işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozma nedeni olup, aksi yöndeki sayın çoğunluk kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/9702, Karar No: 2016/5315, Tarih: 11.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9702 E.  ,  2016/5315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 19/02/2015

NUMARASI : 2012/518-2015/75

Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/02/2015 tarih ve 2012/518-2015/75 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin temizlik mamulleri de dahil olmak üzere her türlü bakım tüketim mallarının üretim ve satışı ile iştigal ettiğini, ..... markalı bulaşık deterjanını özel bir tasarımla ürettiği plastik şişeler içinde gerek Türkiye'de ve gerekse dünyada piyasaya arz ettiğini, yapılan reklam tanıtımları ile de tanınan bir marka olduğunu, ..... markasının 29.06.1943 tarihinde muteber olmak ve yenilenmek üzere 78642, 98256 ve 137628 numaraları ile ..... markası 16.10.2009 tarihinden muteber olmak ve yenilenmek üzere 2009 54736 numara ile tescilli olduğunu, ..... markasının üzerinde kullandığı ambalaj/şişenin özgün ve orjinal bir tasarım olup piyasadaki diğer ürünlerden ayırt edilmesini sağladığını, ..... markası ile özdeşleşen beyaz renkli plastik şişe tasarımının da yoğum reklam ve tanıtımlarla ayırt edicilik sağlayarak ürünü piyasadaki rakiplerinin ürünlerinden/iş mahsullerinden ayırdığını, ...... markası ile satışa sunulan bulaşık deterjanları ile özdeşleşen ve ayırt edicilik sağlayan şişe şeklini de içeren bir markanın tescili için Türk Patent Enstitüsüne başvuru yapıldığını ve işlemlerinin devam ettiğini, davalının ...... markalı bulaşık deterjanlarının plastik şişeleri ile birebir aynısını üreterek piyasaya sunduğunu, marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek davalı şirket tarafından üretilerek Türkiye'nin değişik yerlerinde satışa arz edilen beyaz renkli şişelerin üretim ve satışa sunulmasının önlenmesi, bulundukları yerlerden toplatılması ve davalı fiilinin haksız olduğunun hükmen tespitine, aynen taklit ederek üretim ve satış yapmak suretiyle vaki haksız rekabetlerinin ayrı ayrı men'ine, markaya tecavüzlerinin 556 sayılı KHK hükümleri uyarınca ref ve men'ine, faydalanma haklarına vaki tecavüzleri nedeni ile 15.000 TL manevi tazminatın davalıdan dava tarihinden itibaren banka reeskont faizi ile birlikte tahsiline, mahkeme kararının Türkiye Ticaret Kanun'un 59. maddesi ve 556 sayılı KHK'nın 72. maddesi hükümlerine ayrı ayrı istinaden kesinleşmesinden sonra hükmün ilanına, her türlü talep ve dava hakları saklı kalmak üzere karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkili şirketin plastik ambalaj üreticisi olduğunu, sipariş üzerine imalat yaptığını, üretilen ambalajlar üzerinde herhangi bir logo ve isim bulunmadığını, müvekkili tarafından üretilen ambalaja sipariş eden firma tarafından isim, kapak, çizgi ve çerçeve biçimi ile markalar bakımından benzerlik oluşturabilecek etiket yapıştırılıp yapıştırılmadığı hususunun müvekkilini ilgilendirmediğini, dava konusu emtia grubunda beyaz rengin yaygın bir şekilde kullanıldığını, ürünün hitap ettiği alıcı kitlesinde markaya bakmaksızın sadece ambalaj nedeniyle salt bir iltibasın ve karıştırma olasılığının olmasının sözkonusu olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait markanın 2014 yılında tescil edildiği ve başvuru tarihi itibariyle koruma sağladığından dava tarihinde markanın Marka Hukuku kapsamında koruma altında olduğu, markanın ve plastik şişelerin genel karakteristikleri arasında ancak konunun uzmanının ilk bakışta ayırt edebileceği kadar küçük farklılıklar bulunduğundan davalı şirketin plastik şişesinin davacı firmanın plastik şişesine göre ayniyete yakın benzerlik derecesinde üretildiği, genel izlenim ve vasat tüketici yönünden ayırt edilemeyecek ve karışıklığa neden olabilecek derecede benzerliğe sahip olduğu yönündeki son bilirkişi raporuna itibar edilerek dava konusu manevi tazminat talebi için takdiren % 10 + maktu harca tabi talepler için takdiren 15.000,00 TL teminat karşılığında davalı şirket tarafından Türkiyede satışa arz edilen beyaz renkli fairy marka bulaşık deterjanlarının plastik şişeleri ile ayırt edilemeyecek ve karışıklığa sebebiyet verecek kadar benzer plastik şişelerin üretime ve satışa sunulmasının tedbiren önlenmesine, mevcut plastik şişelerin davalıya ait imalat yerleri, depoları ve sevkiyat için bulundurdukları yerlerden ve satışa sunulan yerlerden toplanarak bir yedi emine tedbiren teslimine ve haksız rekabetin tespiti ile bunun önlenmesine, refine, 556 sayılı KHK'nın 42. maddesi hükmüne istinaden davalı tarafından aynen veya cüzi değişiklikler ile de olsa beyaz renkli özgün ve orjinal plastik şişelerin imalatının ve satışlarının önlenmesine, davalı tarafından imal ve satışa arz edilen bu özelliklerdeki plastik şişelerin ticari gaye ile bulundukları her yerden toplatılmasına, manevi tazminatın kısmen kabulü ile 8.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, her ne kadar dava tarihinde davacının 2012/36615 sayılı “....” markası için tescil başvurusu yapılıp henüz 556 sayılı KHK'nin 9/son bendi uyarınca söz konusu başvuru Bültende yayınlanmamış ve davacı tarafça yaptırılan delil tespiti ile belirlenen davalı eylemleri de marka başvurusunun Bültende ilanından önceki faaliyetlerine ilişkin ise de; yargılama esnasında marka başvurusunun Bültende ilan edilmesi nedeniyle dava şartı bakımından 6100 sayılı HMK'nın 115/3. bendi koşulunun gerçekleşmiş olmasına, yargılama aşamasında da davalı tarafça davaya karşı çıkılmış bulunmasına ve mahkemece de marka başvurusu işlemleri tamamlanıp markanın davacı adına tescil edilmesinden sonra hüküm tesis edilmiş olmasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 409,48 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/797, Karar No: 2020/4639, Tarih: 23.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/797 E.  ,  2020/4639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ....Köyü çalışma alanında bulunan 119 ada 1 parsel sayılı 13.685,83 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, çekişmeli taşınmazın bir kısmına yönelik olarak, tapu kaydının iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 119 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.970,93 metrekarelik kısmının davacı ... adına tapuya tesciline, aynı fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 11.714,9 metrekarelik kısmının ise davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... vekili ve davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan 25.05.2015 tarihli teknik bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü yönünden tespit tarihi olan 2009 yılından önce davacı yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermek için yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, hükme esas alınan ziraat bilirkişisi raporunda çekişmeli taşınmazın önceki niteliği, zilyetlik durumu, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, imar-ihyasının tamamlanıp tamamlanmadığı ve tamamlandıysa sonrasındaki kullanım süresi belirlenmemiş, taşınmazın değer hesabı ve güncel durumunun değerlendirilmesi ile yetinilmiştir. Öte yandan bir arazinin niteliğini, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarının incelenmesi olduğundan, tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesi döneme ilişkin farklı evrelerde çekilmiş en az 3 adet hava fotoğraf inceleme yaptırılması gerektiği halde 20 yıllık zilyetlik süresinin belirlenmesi hususunda kanaat edinmeye elverişli döneme ait tek (1987 tarihli) fotoğrafının incelenmesiyle yetinildiği gibi, taşınmazın sınırında Uluçay Çayı bulunduğu halde taşınmaz bölümünün dere yatağı niteliğinde olup olmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı ve derenin aktif etkisi altında kalıp kalmadığı hususlarında jeolog bilirkişiden rapor da alınmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.