muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5941, Karar No: 2023/8828, Tarih: 12.07.2023

Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen 18.03.2022 tarihli maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata uygun olarak arasında cildiye uzmanının bulunduğu heyet tarafından düzenlenmediği anlaşılmaktadır. İtiraz Hakem Heyetince bu eksiklik nedeniyle başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

2918 ... Karayolları Trafik Kanunu'nun 97 nci maddesi ile zorunlu mali sorumluk sigortasından faydalanmak isteyen hak sahiplerinin dava yoluna gitmeden önce sigortacıya yazılı başvuru yapması gerektiği düzenlenmiş olmakla birlikte başvurunun yapıldığı ancak eksik ya da usule uygun olmayan belge ile başvurulduğu hâllerde bu eksikliğin tamamlanabileceği açıktır.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince; davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan sağlık kurulu raporları da irdelenmek ve bizzat muayene edilmek suretiyle kaza tarihinde yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden (özellikle cildiye uzmanı) kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,

12.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/1423, Karar No: 2011/16884, Tarih: 24.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/1423 E.  ,  2011/16884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Balıkesir 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.10.2010
Yargıtay — Esas No: 2015/2282, Karar No: 2015/10091, Tarih: 02.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/2282 E.  ,  2015/10091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2014/358-2014/854

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde;tarafların Adana 4.Aile Mahkemesi'nin 15.02.2011 tarih 2009/1145 E. 2011/192 K. sayılı kararı ile boşandıklarını, davalı lehine boşanma neticesinde aylık 1.000 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, ancak davalının F..A... Rehabilitasyon Özel Eğitim ve Fizik Tedavi Hizmetleri Ltd. Şti'nde % 50 hissesi olup aynı zamanda şirketin müdürü de olduğunu, davalının şirketteki hissesinin bir kısmını abisi M... D...'e 22.10.2013 tarihinde devrettiğini belirterek davalının yoksulluk nafakasına ihtiyacı olmadığından bahisle davalı lehine hükmedilen aylık 1.000 TL'lik yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının abisi ve şirket ortağı olarak belirtilen M... D...'in şirketin sahibi olup ortağı da olduğunu,abisinin davalıyı psikolojik çöküntü yaşaması nedeniyle şirkete ortak yaptığını, davalının abisi ve diğer ortağının avukat olmaları nedeniyle Avukatlık Kanunu'na göre yetkili müdür olamayacakları için davalıyı şirkete müdür yaptıklarını, davalının şirkete abisi tarafından göstermelik olarak ortak edildiğini, davalının şirket ortaklığı ile gelir elde etmediğini, ekonomik durumunda değişiklik olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece,tanık beyanlarına göre davalının abisi ve ortağının kurduğu şirkette %2 hisse sahibi olmasına karşın göstermelik olarak hissedar yapıldığı,gerçekte davalının çalışmadığından bahisle davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK nun 176. maddesine göre; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.

Yargıtay HGK.nun 07.10.1998 tarih ve 2-656-688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir. HGK.nun yerleşik kararlarında "asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması," yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu kabul edilmemiştir. (HGK. 7.10.1998 gün 1998/2-656 E.,1998/688 K. 26.12.2001 gün 2001/2-1158-1185 sayılı ve 01.05.2002 gün 2002/2-397-339 sayılı kararları).

Somut olayda; dosyada mevcut davalıya ait sosyal ekonomik durum araştırma sonucuna göre davalının asgari ücretle çalıştığı tespit edilmiştir. Davalının dosyada mevcut olan ve davacı vekili tarafından dosyaya ibraz edilen gazete röportajında şirketin müdürü olarak beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır. Ancak dosyada bulunan davalıya ait SGK kaydın incelendiğinde ise, davalı çalışmıyor görünmektedir. Dosyadaki bu deliller birbiriyle çelişmekte olup, davalının çalışıp çalışmadığı, çalışıyor ise sürekli geliri olup olmadığı, gelir elde ediyorsa gelirinin miktarı belirlenerek yukarıdaki ilkeler doğrultusunda elde ettiği gelirin yoksulluğu ortadan kaldıracak düzeyde olup olmadığı araştırılarak karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesisi yerinde görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1098, Karar No: 2013/6436, Tarih: 10.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1098 E.  ,  2013/6436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 738 parsel sayılı, 2363,31 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup; taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesine göre yapılan orman tahdidi, eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de, öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında, çalılık göründüğü ve 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluşmadığı belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince, davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden, karar harcının davalıya yükletilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün 2. bendinin çıkartılarak yerine; ''3402 sayılı Kanunun 6099 sayılı Kanun ile değişik 36/A maddesi ile geçici 11. maddesi gereğince davalıdan karar harcı alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 10/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5720, Karar No: 2008/6793, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5720 E.  ,  2008/6793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.01.2007 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan çekişmenin giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 27.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan çekişmenin giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilerek "05.11.2007 günlü bilirkişi raporunda belirtilen Dikili İlçesi, Salimbey Mah. 2054 ada 11 parselde bulunan 1 nolu bağımsız bölümün panjurların üst bitim noktasından itibaren yapılmış pergole saçakların ve zemin katta binanın arka tarafında bulunan 4.50m.x1.50m. ebatlarında PVC doğrama ve cam ile kapatılmış sabit yapının kaldırılmasına, aykırılığın giderilebilmesi için davalı tarafa 30 gün süre verilmesine, hareketli panjurlara ilişkin talebin reddine" şeklinde hüküm kurulmuştur.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mülkiyet hakkı sahibinin yetkilerini düzenleyen Türk Medeni Kanunun 683 maddesine, anılan yasanın komşu hakkı başlıklı 737 maddesi ile sınırlama getirilmiş ve bu hükümle taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkilerin kullanılması sırasında komşuları olumsuz etkileyecek ... kullanma menedilmiştir. ... kullanmadan amaç, komşuluğun olağan hoşgörü sınırlarını aşan, komşunun kendisi ve ailesiyle, taşınmazı zararına aşırı derecede etkili olabilecek iş ve eylemlerdir. Bu eylemlerin saptanması için de

taşınmazın bulunduğu yere, kullanma amacına, niteliğine ve mahalli örf ve adetlere bakmak gerekir. Kuşkusuz bu gibi uyuşmazlıklarda keşif suretiyle yapılacak inceleme, uzman olan bilirkişiden alınacak bilirkişi oy ve görüşü önemli bir delildir. Taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkiler kullanılırken komşular olumsuz şekilde etkilenmişse, zarara uğrayanlar bunun tazminini,

eski halin yeniden tesisini talep edebileceği gibi, zarar tehlikesi varsa bunun da önlenmesini isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 730. maddesi mülkiyet hakkı sınırlarını aşarak başkalarına zarar veren veya zarar tehlikesi yaratan taşınmaz malikinin sorumluluğunu düzenlemiştir. Buradaki malikin sorumluluğu, yasaların emrettiği özen gösterme borcunun ihlaline dayanan bir kusursuz sorumluluktur. Çünkü, yasa, malikin taşınmazını aşırı kullanıp başkasına zarar vermesini yasaklamıştır. Orta yerde aşırı kullanımın varlığı ve bir zarar unsuru bulunmakta, ayrıca zararla aşırı kullanım arasında illiyet bağı kurulmakta ise, taşınmaz malikini zarardan sorumlu tutmak ve aşırı kullanımın önüne geçmek gerekir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya dönüldüğünde;

Bu açıklamalardan sonra somut olaya dönüldüğünde;

Davacı, 2054 ada 11 parsel sayılı arsa üzerinde davalı ile eşit paylarla mülkiyet hakkı sahibi olduklarını, her ikisinin de arsa üzerinde müstakil yazlık dublekslerinin bulunduğunu, davalının bütün balkonları aleminyum doğrama ile kapatıp, binanın giriş kapısı ve balkon görüşlerinin üzerine yarım çatı yaparak plan ve projeye aykırı davranıp, kendi kullanım alanını genişlettiğini belirterek, yapılan imalatların sökülerek kal'ini ve muarazanın men'ini istemiştir.

Mahkemece, mahallinde 16.05.2007 ve 31.10.2007 tarihlerinde iki kez keşif yapılmış, keşifler neticesi inşaat mühendisi bilirkişilerin tanzim etmiş olduğu raporlardan; "2054 ada 11 parselde bulunan davalıya ait 1 nolu bağımsız bölümün dış cephesinde yapılan imalatlardan balkonlarda yapılmış olan panjur örtü sisteminin sabit bir yapı olmayıp, iklim ve ... muhalefetinden korunmak amacını güttüğü, bu haliyle kaldırılmasının gerekmediği, panjurların üst bitim noktasından itibaren yapılan pergole ile zemin katta binanın arka tarafında bulunan balkonun PVC doğrama ile kapatılması eylemlerinin projeye açıkça aykırı olup, imalatların sabit yapı niteliğine haiz olduğu, bu nedenle de kaldırılmaları gerektiği" anlaşılmıştır.

Az yukarıda değinilen ve hükme esas alınan inşaat mühendisi bilirkişilerin raporlarında; davalı tarafın evine yapmış olduğu eklentilerin komşuları olumsuz etkileyecek ... kullanma sayılıp sayılamayacağı, komşuluğun olağan hoşgörü sınırlarını aşan, komşunun kendisi ve ailesi ile taşınmazı zararına aşırı derecede etkili olabilecek iş ve eylemler olup

olmadığı, aşırı kullanmayla zarar arasında illiyetin mevcut olup olmadığı, zarar var ise bu zararın ne şekilde giderilebileceği hususları üzerinde durulmamış, yapılan imalatların salt sabit yapı olup olmamasına göre bir ayrıma gidilmiştir.

Mahkemece yapılması gereken iş; yeniden uzman bilirkişi marifetiyle binaların yazlık amaçlı kullanılan meskenler olması hususu da gözönünde bulundurularak, yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda keşif yapmak, keşif neticesi tanzim olunan oluşa uygun uzman bilirkişi raporuna göre karar vermek olmalıdır. Değinilen bütün bu yönler bir yana bırakılarak, somut olaya uymayan bilirkişi raporlarına dayalı olarak bazı gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28705, Karar No: 2015/10265, Tarih: 07.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28705 E.  ,  2015/10265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağrı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2014/250-2014/550

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan incelemede;

Dava konusu taşınmaz üzerinden geçirilen enerji nakil hattı ile pilon yerinin bakım ve sorumluluğunun ARAŞ EDAŞ'a ait olması nedeniyle ilgili kurum davaya dahil ettirilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle sair hususlar incelenmeksizin H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8535, Karar No: 2021/10396, Tarih: 27.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8535 E.  ,  2021/10396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Ortaklığın giderilmesi istemine ilişkin olarak açılan davada, İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesi ile Balıkesir 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Taraflar arasındaki, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkin davadan dolayı İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesi ile Balıkesir 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi üzerine, Balıkesir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine dair Dairece verilen 30/11/2020 gün ve 2020/9947 Esas 2021/10458 Karar sayılı ilamda maddi hata bulunduğu ve bu maddi hatanın düzeltilmesi için dosyanın yerel mahkemeden gönderilmesi istenmiş olmakla ilamdaki maddi hatanın düzeltilmesi gerekmiştir.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir (HMK m. 304/1). HMK m. 304/1 hükmü, 1086 sayılı Kanunun 459. maddesinin “İki tarafın isim ve sıfat ve neticei iddialarına mütaallik hatalar ve esas hükümdeki hesap hataları kendilerinin istimaından sonra mahkeme tarafından tashih olunur” şeklindeki birinci cümlesindeki düzenlemeye karşılık gelmekte olup, bu düzenlemeyle, karardaki açık hataların mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine tashih edilebileceği esası getirilmiştir.

HMK m. 304’e göre düzeltilebilecek “yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar”, olayın gelişinden ve dosyanın incelenmesinden bir maddî hata olduğu kolayca anlaşılabilen ad veya soyaddaki harf hataları, rakamlardaki eksik yazımlar vs. hatalardır. Başka bir değişle, hükümlerin tashihi yoluna, tarafların kimlik bilgilerindeki hatalarla, yazı, hesap ve diğer açık ifade hatalarının mevcudiyeti hâlinde başvurulabilir.

Tashihin nasıl yapılacağı ise, HMK m. 304/2’de belirtilmiştir. Buna göre, tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesi, hükmün icrasına (yerine getirilmesine) kadar istenebilir.

Tashihin nasıl yapılacağı ise, HMK m. 304/2’de belirtilmiştir. Buna göre, tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesi, hükmün icrasına (yerine getirilmesine) kadar istenebilir.

HMK m. 304’de söz konusu olan düzeltme (tashih), hüküm verildikten sonraki dönemde, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesidir. Hükümden önceki dönemde maddî hataların düzeltilmesi, HMK m. 183 hükmü uyarınca yapılır. Buna göre, hükümden önceki dönemde, tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir. Taraflardan birinin yazı veya hesap hatasını düzeltmesi sonucu yargılama uzamışsa, yargılama giderlerinin belirlenmesinde bu durum da dikkate alınır.

Kanun yolu incelemesinde, esas yönünden kanuna uygun görülen hüküm, tarafların kimliklerine ait yanlışlıklarla, yazı, hesap veya diğer açık ifade yanlışlıklarından dolayı bozulamaz; hüküm, bu maddî hatalar düzeltilmek suretiyle onanır (m. HMK 370/3; HUMK m. 438/8). Kural olarak, her mahkemenin kendi kararındaki maddî hataları düzeltmesi gerekir ise de, Yargıtay’ın temyiz incelemesi sonucunda karardaki maddî hataları düzelterek onama yetkisi de, “hükümlerin tashihi” kurumunun somut planda bir uygulanma şeklini oluşturmaktadır.

Dairemizin 30/11/2020 gün ve 2020/9947 Esas 2021/10458 Karar sayılı kararı ile “Dosya kapsamından, dava konusu ... ada, ... parsel, ... ada, ... parsel, ... ada, ... parsel, ... ada, ... parsel, ... ada, ... parsel, ... ada, ... parsel, ... ada, ... parselde kayıtlı taşınmazların Balıkesir İli, ... İlçesinde bulunduğunun anlaşıldığı” gerekçesiyle Balıkesir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verildiği ancak bu defa yapılan incelemede taşınmazın aynına ilişkin davada dava konusu taşınmazların Balya ilçesinde bulunduğu ve Balya ilçesinin İvrindi ilçesine bağlandığı anlaşılmaktadır. Karardaki maddi hataların düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Dairemizin sözkonusu karardaki maddi hatanın düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Dairemizin 30/11/2020 gün ve 2020/9947 Esas 2021/10458 Karar sayılı ilamının 5. paragrafında yer alan “uyuşmazlığın Balıkesir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.” cümlesinin çıkartılarak yerine “İvrindi Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiş bir yetkisizlik kararı yoksa da İzmir 11. Sulh Hukuk ve Balıkesir 3. Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektikleri ve işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla ortaklığın giderilmesi niteliğindeki talep ile ilgili karar vermekte İvrindi Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir." cümlesinin yazılarak, yine sonuç bölümünde yer alan "Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Balıkesir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine" cümlesinin çıkartılıp yerine "Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İvrindi Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE," yazılmak suretiyle maddi hatanın düzeltilmesine, 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.