muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13771, Karar No: 2013/20539, Tarih: 28.11.2013

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı tanığı ... ile davalı tanığı ...'in beyanlarından davacı ve ...'in birlikte çalıştıkları akşam vardiyasının sonunda yaptıkları hesapta 55,00 TL açık çıktığı, ertesi gün bölge sorumlusunun mağazaya geldiği ve onun yaptığı hesapta da aynı açık çıkınca davacı ve ...'in suçlandığı, davacı tanığının beyanına göre davacı ve ...'e "hırsız" yakıştırması yapıldığı, sonradan hesapta açık olmadığının tespit edildiği, davalı tarafça ibraz edilen 2008 yılı Mayıs-2012 yılı Ocak dönemine ait puantaj kayıtlarında davacının da imzasının bulunduğu, davacı bu belgeleri ihtirazi kayıt koymadan imzaladığından bu dönemde fazla çalışmasının olmadığı, ancak davacının işe girdiği 12/07/2007 tarihiyle 2008 yılı Nisan ayı arasındaki dönemde, davacı ve davalı tanıklarının anlatımına göre, günlük ortalama 1,42 saat fazla çalışma yaptığı, bu çalışmaların karşılığının ödendiğine dair dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı, kasa açığı nedeniyle suçlanan ve bir kısım fazla çalışma ücretleri (geniş anlamda ücret alacağı) ödenmeyen davacının feshinin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ihtilaflıdır. Davacı davalı işyerinde 2 ayrı yerde çalışmıştır. Daha önceki tarihlerde Mayıs 2008 tarihine kadar Merkez depoda çalıştığı, daha sonra mağaza işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Mağaza işyerinde çalışırken sunulan puantajlardan davacının fazla çalışma yapmadığı Mahkemenin de kabulündedir. Ancak tanık beyanları davacının mağazadaki çalışma şartlarını anlatmış olduğundan depoda olan çalışmalara teşmil edilemez. Bu nedenle davacı depo bölümünde çalıştığında fazla çalışma yaptığını ispatlayamamıştır. Fazla çalışma isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

2-Davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshedip feshetmediği konusu da ihtilaflıdır. Davacının ödenmeyen fazla çalışma alacağının bulunduğu ispatlanamadığına göre fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği gerekçesiyle davacının yapmış olduğu fesih de haklı değildir. Davacının 2.fesih sebebi olarak kendisine haksız suçlamalar yapıldığı iddiası da davalı tanık beyanlarına göre akşam kasa kapatma işlemi sırasında 55,00 TL acık çıktığı, hesaplamayı sabah tekrar yapmak üzere kasayı kapattıkları, sabah geldiklerinde bölge sorumlusunun da şubede olması nedeni ile tekrar sayım yaptıkları, yapılan sayımda yine 55,00 TL açığın tespit edildiği, açığın nereden kaynaklandığı araştırılınca hesaplama hatasından kaynaklandığı, kasada açık bulunmadığının tespit edildiği, bu nedenle de bu konu ile ilgili herhangi bir işlem yapılmadığı sabittir. Böyle bir durumda davacı kendisine haksız ithamlar yapıldığını ispat edememiştir. Kıdem tazminatı talebinin de reddine karar vermek gerekirken kabulü isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2979, Karar No: 2013/11893, Tarih: 08.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2979 E.  ,  2013/11893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya soğan tohumu sattığını, ürünleri teslim ettiğini fakat davalının ürünlerin bedelini ödemediği gibi takibe de haksız itiraz ettiğini belirterek, davalı borçlunun haksız olarak Gölhisar 1.İcra Müdürlüğünün 2012/342 esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına, %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıdan soğan fidesi satın almadığını savunarak davanın reddine ve davacı aleyhine kötü niyet tazminatına karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine, davacının haksız olarak icra takibine girişmiş olması nedeniyle Gölhisar İcra Müdürlüğünün 2012/342 esas sayılı esas sayılı icra takip dosyasında asıl alacak miktarı olan 6.400,00 TL alacak bedelinin %20 oranına tekabül eden 1.280,00 TL kötü niyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK.'nun 67/2 maddesi uyarınca alacaklı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilebilmesi için icra takibinin haksız olmasının yanı sıra, alacaklı davacının ayrıca kötü niyetli olması da gerekir. Başka bir deyişle, davacı alacaklı icra takibi yapmakta kötü niyetli değilse aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilemez. Dava konusu olayda, davacının kötü niyetli olduğu davalı tarafından ispat edilmediği gibi bu hususta dosyada herhangi bir delil de bulunmamaktadır. Bu durumda davacı aleyhine kötü niyet tazminatı şartlarının oluştuğu kabul edilemez. Mahkemece değinilen bu yön göz ardı edilerek davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle; mahkeme kararının hüküm bölümünde yer alan (Davacı tarafın haksız olarak icra takibine girişmiş olması nedeniyle Gölhisar İcra Müdürlüğünün 2012/342 esas sayılı esas sayılı icra takip dosyasında asıl alacak miktarı olan 6.400,00 TL alacak bedelinin %20 oranına tekabül eden 1.280,00 TL kötü niyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine) sözlerinin karardan çıkartılarak yerine aynen (Koşulları oluşmadığından davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine) sözlerinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 8.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7106, Karar No: 2012/8148, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7106 E.  ,  2012/8148 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13259, Karar No: 2007/11704, Tarih: 03.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13259 E.  ,  2007/11704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Anamur Asliye Hukuk ile Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiye satışa izin verilmesi istemine ilişkindir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 Sayılı Yasa’nın 20.04.2004 günü yürürlüğe giren 14.04.2004 gün ve 5133 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi ile “22.01.2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Yasaya göre aile hukukundan ... dava ve işler”in aile mahkemelerinde görüleceği, yine 5133 Sayılı Yasanın Geçici 2. Maddesi ile de “Bu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihte aile mahkemelerinde görülmekte olan ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan konularla ilgili dava ve işler yetkili ve görevli mahkemesine devredilir.” hükümleri getirilmiştir.

Medeni Yasanın sözü edilen İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında vesayet, kayyımlık ve yasal danışmanlıkla ilgili hükümler bulunmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yeralan 397. maddesinin 2. fıkrası gereğince “vesayet makamı, sulh hukuk mahkemesi; denetim makamı, asliye hukuk mahkemesidir.”

O halde, konusu Medeni Yasanın 2. Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan davaya sulh hukuk mahkemesi bakmakla görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Anamur Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5221, Karar No: 2015/408, Tarih: 07.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/5221 E.  ,  2015/408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/9854

MAHKEMESİ : Korgan(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2010

NUMARASI : 2008/166 (E) ve 2010/82 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın iddiası ile tanıklar E.. G.. ve A.. Y..’in tüm aşamalardaki ifadelerine göre sanığın atılı suçu işlediğinin anlaşılması ve sanığın, "Sinir krizi geçirdim" şeklindeki savunması karşısında; TCK'nın 32/2. maddesi uyarınca sanığın ceza sorumluluğunu kısmen ya da tamamen ortadan kaldıracak bir durumunun bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra hüküm kurulması gerekirken, dosya içeriğine uymayan gerekçelerle ve eksik kovuşturmayla beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4715, Karar No: 2022/8506, Tarih: 26.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/4715 E.  ,  2022/8506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar süresi içinde davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar dava dilekçesinde özetle, Cide ilçesi .... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sonucu adlarına tescil edilen 103 ada 79 parsel sayılı taşınmaz ile bitişikte bulunan ve davalı .....adına tescil edilen 103 ada 68 parsel sayılı taşınmazın doğu hududundaki sınırın hatalı tespit edildiğini, kadastrodan önce bu iki parsel malikleri ile arasında müşterek sınır noktasında ihtilaf çıktığını ve Cide Sulh Hukuk Mahkemesinin 1991/110 Esas sayılı dosyası ile sınır tespit edilmesine rağmen kadastro sırasında kesin hükme aykırı davranıldığını, 79 nolu parselin devamı olan ve zilyetliklerinde bulunan bir kısım taşınmazın 103 ada 68 parsel içerisinde bırakıldığını ileri sürerek tapu kaydının bu kısmının iptali ile davacılar adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, kadastroda yapılan tespitin doğru olduğunu, davacıların yerine müdahale etmediğini, dava konusu yerin evinin saçağı olduğunu, davanın haksız ve yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Cide Sulh Hukuk Mahkemesinin 22/05/2015 tarihli ve 2006/10 Esas, 2015/152 Karar sayılı kararıyla, davanın kısmen kabulüne, 103 ada 68 parsel no'lu taşınmazın tapu kaydının iptaliyle; 23/03/2015 tarihli krokide A ile belirtilen 63,49 m2'lik kısmın çıkartılarak 495,66 m2 olarak davalılar adına tapuya kayıt ve tesciline, davacılar adına kayıtlı olan 103 ada 79 parsel nolu taşınmazın tapu kaydının iptaliyle; 23/03/2015 tarihli krokide A ile belirtilen 63,49 m2'lik kısmın ve krokide B olarak belirtilen 10,61 m2'lik kısmın ilave edilerek 1061,45 m2 olarak davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ... temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ... temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle, davacı tarafından dava dilekçesinde kuzeyden 40 cm, güneyden 50 cm kadar 68 parselin, 79 parsele girerek genişlediği ileri sürülmüş olmasına rağmen mahkemece talepten fazlasına hüküm kurulduğunu, ayrıca davacı tarafın 2014 tarihinde verdiği dilekçe ile dava dilekçesinden farklı bir talep ileri sürerek HMK 141. maddesinde belirtilen iddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi yasağı ilkesinin ihlal edildiğini, keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre iki taşınmaz arasındaki sınırın nereden geçtiği, kimin taşınmazının diğerine ne kadar tecavüzde olduğunun tespitinin mümkün olmadığını, zeminde de sınırı belirleyen herhangi bir sabit tel ya da duvarın olmadığını, mahkemece sırf davacının beyanları doğrultusunda fen bilirkişisinden ek rapor aldırılarak karar verildiğini, incelemenin eksik ve yetersiz olduğunu belirterek ve resen görülecek nedenlerle Mahkemenin kısmen kabul kararının bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK’nın 190/1. maddesi “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.”

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi "Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüz ölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir."

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir." hükümlerini içermektedir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir." hükümlerini içermektedir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanların, davada taraf ehliyetine de sahip olacağı hüküm altına alınmıştır. Yasa hükmünde belirtildiği üzere taraf ehliyeti, medeni hukuktaki hak ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şeklidir. Maddede, gerçek ve tüzel kişi ayırımı yapılmaksızın, medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanların davada taraf ehliyetine de sahip olacağı; 4721 sayılı TMK'nın 28. maddesinde ise, gerçek kişinin ölümüyle medeni haklardan yararlanma ehliyeti ve buna bağlı olarak da taraf ehliyetinin sona ereceği belirtilmiştir. 6100 sayılı HMK’nın 114/1-d maddesinde de tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartları olarak düzenlenmiştir. Aynı Kanunun “dava şartlarının incelenmesi” başlıklı 115/2. maddesinde yer alan düzenlemede de “dava şartı noksanlığını tespit eden mahkemenin davanın usulden reddine karar vereceği, ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verip bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedeceği hükmüne yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Kastamonu ili Cide ilçesi .... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda 103 ada 68 parsel sayılı 626,00 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz belgesizden kargir ev ve arsası vasfıyla ... adına, 103 ada 79 parsel sayılı 988,00 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz belgesizden üç katlı kargir ev ve arsası vasfıyla ½ şer pay şeklinde ... ve ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Daha sonra yörede 2011 yılında yapılan uygulama kadastro çalışmaları sonucu 68 parsel sayılı taşınmazın yüz ölçümü 559,15 metrekare, 79 parsel sayılı taşınmazın yüz ölçümü 987,35 metrekare olarak tescil edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazların kadastro tutanaklarının edinme sebebinde 68 ile 79 parsel sayılı taşınmazın Cide Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.04.1993 tarihli ve 1991/110 Esas 1993/43 Karar sayılı kararının Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 1993/9098 Esas 1994/4190 Karar sayılı onama ilamı ile kesinleşen mahkeme kararı olduğu, kararın ve krokinin aynen uygulanarak iki taşınmaz arasındaki mülkiyet sınırının belirlendiği belirtilmiştir.

Çekişmeli taşınmazların kadastro tutanaklarının edinme sebebinde 68 ile 79 parsel sayılı taşınmazın Cide Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.04.1993 tarihli ve 1991/110 Esas 1993/43 Karar sayılı kararının Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 1993/9098 Esas 1994/4190 Karar sayılı onama ilamı ile kesinleşen mahkeme kararı olduğu, kararın ve krokinin aynen uygulanarak iki taşınmaz arasındaki mülkiyet sınırının belirlendiği belirtilmiştir.

Mahkemece; tanıklarca çekişmeli taşınmazların evveliyatı itibarıyla bir bütün olarak kullanıldığı, daha sonrasında tam ortadan düz bir çizgi çekilmek suretiyle ikiye bölündüğünün beyan edildiği, yapılan keşifte bu hususların tespit edildiği, 23/03/2015 tarihli bilirkişi raporunda yapılan ölçümler neticesinde rapor ekindeki krokide A harfi ile belirtilen 63,49 m2'lik kısmın ve B harfi ile belirtilen 10,61 m2'lik kısmın davacı taşınmaz aleyhine davalı taşınmaz sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleriyle gösterilen taşınmaz bölümlerine yönelik yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmadığı gibi, davacılardan ... yargılama sırasında 29.04.2008 tarihinde ölmesine rağmen mirasçıları yöntemince araştırılmadan ve bu kişilerin kimlik bilgileri dahi belirlenmeden infazı kabil olmayacak şekilde ve ölü ... adına tescil kararı verilmiş olması da usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Davacılar dava dilekçesinde; çekişmeli taşınmazların hududu konusunda kadastrodan önce taraflar arasında çekişme çıktığını Cide Sulh Hukuk Mahkemesinin 1991/110 Esas sayılı dosyasında dava görüldüğünü, kesinleşen kararla sınır belirlenmesine rağmen yörede yapılan kadastro çalışmasında kesin hükme aykırı olarak sınırın hatalı tespit ve tescil edildiğini, davalının taşınmazının güney hududunda 12 metre eninde kendi taşınmazlarının 11 metre eninde olduğunu, kuzeye doğru davalının evinin güney köşesinde 50 cm'lik bir çıkıntı yaptıktan sonra ileride ....’un ahırının köşesinden 40 cm içeride kalmak üzere yerinin bittiğini, 16.07.1992 tarihli krokide gösterildiği üzere başlangıçta 1 numarada bitişik olan sınır, davalının evinin köşesine geldiğinde 50 cm genişleyerek bir üçgen oluşturduğunu, bundan sonra tekrar daralarak ...’un ahırın köşesinden 40 cm içerisinde kalacak şekilde bir üçgen daha oluşturduğunu, taşınmazlarının eninin 10,40 metreye düşürüldüğünü ve üçgen yaptırılmayarak dümdüz devam ettirilip ...’un odunluğunun köşesinde sıfırlandığını, Mahkemece araya çakılan kazıkların söküldüğünü, tel avlunun kaldırdığını, zemine beton döküldüğünü belirtmiş olmasına rağmen davacılardan Azize 08.04.2014 havale tarihli dilekçesinde, dava dilekçesinde davalının yeri 12 metre bizlerinki 11 metre enindedir şeklindeki ifadesinin mevcut olan ve itiraz edilen hususu vurgulamak amacıyla kullandığını, malik olduğu 79 parsel sayılı taşınmazın kuzeyinde de, güneyinde de eski sınır taşlarına uygun ölçüm yapıldığında taşınmazın eninin 12.60 metre olduğunu, eski sınırın girinti çıkıntı olmaksızın düzgün bir çizgi oluşturduğunu, davalılara ait 68 parsel sayılı taşınmazın kuzey ve güneyde 10,60 metrelik bir genişliğe sahip olduğunu, ancak mahallinde görüleceği üzere girinti çıkıntılarla düz olması gereken sınır çizgisinin üçgenler oluşturduğunu, mevcut durumda taşınmazın kuzeyinde 12,60 metre olan genişliğin güneyde 10.40 metreye düştüğünü, dikkat edilmesi gereken bir hususunda güneydeki 17 ve 18 numaralı parsellerin sınır taşının aynı zamanda 68 ve 79 parsellerin de sınırını oluşturduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ...; çekişmeli taşınmazlar arasındaki sınırın zeminde gösterdiği taştan başlayarak dümdüz devam ettiğini, mahalli bilirkişi...; taşınmazlar arasındaki sınırı tam olarak bilmediğini, ama yıllar önce taraflar arasında bu sınırla ilgili husumet çıktığını, davalı ...'ın da bu iki taşınmaz arasındaki sınırı temel alarak ev yaptığını, evin temelini tam sınıra yaptığını, halen yıkık olan evin temelinin gözüktüğünü, tespit bilirkişisi; taşınmazlar arasındaki sınırın neresi olduğunu tam bilmediğini, davacı tanığı; dava konusu iki taşınmazın önceden bir bütün olarak 103 ada 27 parsel sayılı taşınmazın bahçe duvarı ile 103 ada 19 parsel sayılı taşınmazın bahçe duvarı olduğunu, daha sonra ikiye bölündüğünü, yarısını davacının babasının kullandığını diğer yarısını kendisi ve ...'un birlikte kullandığını, sınırın bahçe duvarları arasındaki taşınmazın tam ortasından geçtiğini, davalı tanığı; sınırın nereden geçtiğini tam olarak bilmediğini ancak sınırın düz devam ettiğini, arada girinti çıkıntı olmadığını beyan etmiş olmalarına ve zeminde sınırı göstermiş olmalarına rağmen, fen bilirkişisi tarafından zemindeki bu sınırlar krokide gösterilmemiş, ayrıca taşınmazların fotoğrafı çekilip dosyaya eklenmemiştir. Yine davacı tarafın delil olarak dayandığı ve tespite esas dava dosyası getirtilerek varsa krokisi haritası yöntemince uygulanmadığı gibi, fen bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen kısmın önceden 68 nolu parsele ait iken uygulama kadastrosu ile yola terk ediliği yazılmış ise de Dairenin geri çevirme kararı ile getirtilen uygulama kadastrosuna ait pafta ve krokiye göre davacı tarafın dava konusu ettiği B harfi ile gösterilen kısmın yolda kalıp kalmadığı hususu açıklığa kavuşturulmamıştır. Öte yandan, davacılar davasını 103 ada 68 parsel sayılı taşınmaza karşı açmış olmasına rağmen Mahkemece talep aşılarak yolda kalıp kalmadığı saptanmadan B harfi ile gösterilen kısım hakkında da kabul kararı verilmiştir. Bunların yanında fen bilirkişi raporunda kadastroda belirlenen sınır ile davacı tarafın gösterdiği sınır gösterilmiş ve bu iki sınırında davacı tarafın iddiasına aykırı olacak şekilde düz olacak şekilde gösterilmiş olmasından ve mevcut zemin durumu krokide gösterilmediğinden bu haliyle taraflar arasındaki ortak sınır doğru ve sağlıklı bir şekilde belirlenmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma, inceleme ve uygulamaya dayalı olarak karar verilemez.