muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12562, Karar No: 2023/919, Tarih: 09.03.2023

3. Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2021/32 Esas, 2021/673 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 24 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.11.2022 tarihli ve 2022/51575 sayılı, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri uyarınca hüküm kurulması gerektiğinden hükmün bozulması karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Adli Tıp 2. İhtisas Kurulundan alınan rapora yönelik beyanda bulunmak üzere süre verilmediğine,

2. Katılanın yaralanmasına ilişkin adli raporların çelişkili olduğuna,

3. Yargıtay ilamının sanık lehine bozulması nedeniyle fazla ceza tayin edilemeyeceğine,

4. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine,

5. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılanın ... süredir arkadaş oldukları, ancak sanığın, hakkında küçük yaşta cinsel istismara uğradığı yönünde laf yaydığını duyduğu, katılana karşı kin duymaya başladığı, olay günü motosikleti ile işten dönen sanığın, katılan ile olay yeri olan spor sahası yanında karşılaştığı, sanığın kullanmakta olduğu motosiklette bulunan ve adli emanete kayıtlı bulunan pompalı av tüfeğini eline alarak katılanın ayaklarına doğru önce bir el ateş ederek katılanı yaraladığı, akabinde yaklaşık 10-15 saniye kadar sonra üç el daha ateş etmek suretiyle katılanı yaraladığı, katılanın sol ve sağ uyluk ile sol ayak bileğinde yaralanmaların meydana geldiği, sol ayak bileğinde meydana gelen yaralanmanın hayati tehlikeye ve organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın aşamalardaki ikrara yönelik savunması, katılan ve tanık beyanları, katılanın yaralanmasına ilişkin Yargıtay bozma ilamı sonrası Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 23.08.2021 tarihli adli tıp raporu, ... Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğünce düzenlenen 26.12.2014 tarihli BRS-BLS-14-05052 ve BRS-KİM-14-05143 numaralı uzmanlık raporları, olay yeri inceleme raporu, CD çözüm tutanağı, diğer tutanaklar, sanığın adli sicil ve nüfus kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay ilâmı ile hükmün bozulmasının ardından bozma ilamı doğrultusunda Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 23.08.2021 tarihli adli tıp raporunda,

"Dava konusu olaya bağlı sol alt ekstremitedeki fonksiyonel kaybın organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde OLDUĞU"

Görüşüne yer verilmesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış olup Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Usule İlişkin Temyiz Yönünden

Sanık müdafince, katılanın yaralanmasına ilişkin Yargıtay bozma ilamı sonrası Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 23.08.2021 tarihli adli tıp raporuna yönelik beyanda bulunmak üzere süre talebinde buldukları ancak mahkemece taleplerinin reddedilerek adil yargılanma haklarının ihlal edildiği ileri sürülmüş ise de adli tıp raporunun Ulusal Yargı Ağı Projesine (UYAP) yüklendiği ve sanık müdafince talepte bulunulan duruşma tarihi olan 09.11.2021 tarihinden önce 08.11.2021 tarihinde okunmak sureti ile bilgi sahibi olunduğu anlaşılmış olup Mahkemece bu hususta süre verilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Adli Raporların Çelişkili Olduğu Yönünden

Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmında, katılanın yaralanmasına ilişkin Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesince düzenlenen adli raporların denetime olanak verecek açıklıkta olmadığı, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor aldırılması gerektiği

belirtilerek bu hususun bozma sebebi yapıldığı belirlenmiştir. Bozma ilâmına uyulmasına karar veren Mahkemece, katılanın yaralanmalarına ilişkin Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan rapor aldırıldığı, Kurulca düzenlenen 23.08.2021 tarihli adli tıp raporunun gerekli kriterleri içerip hüküm kurmaya yeterli olduğu, raporlar arasındaki çelişki durumunun aynı düzeydeki kurumlar tarafından tanzim olunan raporlar arasında aynı konuda farklı görüşler açıklanması durumunda söz konusu olacağı anlaşılmış olup hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Fazla Ceza Tayini Yönünden

Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2015/131 Esas, 2016/416 Karar sayılı kararının sanık aleyhine katılan vekili tarafından temyizi üzerine Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay ilâmı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, sanık aleyhine temyiz bulunması nedeniyle sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının söz konusu olmadığı ve yeni kurulan hükümde 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasından fazla cezaya hükmedilmesinin mümkün olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Haksız Tahrik Yönünden

4. Haksız Tahrik Yönünden

Sanığın, katılanın kendisi hakkında küçük yaşta cinsel istismara uğradığı yönünde laf yaydığına dair aksi ispatlanmayan sanık savunmaları karşısında sanığın eylemini, mağdurdan kaynaklanan haksız tahrikin altında gerçekleştirildiğinin kabulü ile sanık lehine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun kabulü ve Yargıtay Ceza Dairelerinin yerleşik ve süreklilik gösteren uygulamaları ile uyumlu şekilde asgarî oranda (1/4) haksız tahrik indirimi uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5. Vesaire Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca belirlenen 9 yıl 27 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/4) oranında haksız tahrik indirim uygulandığında belirlenmesi gereken ceza miktarı "7 yıl 17 ay 7 gün" hapis cezası iken hesap hatası neticesinde "6 yıl 29 ay 7 gün" hapis cezası olarak tespiti, bu miktar üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranında takdiri indirim nedenleri uygulandığında belirlenmesi gereken ceza miktarı "6 yıl 12 ay 10 gün" hapis cezası iken hesap hatası neticesinde "5 yıl 24 ay 10 gün" hapis cezası olarak tespiti suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi temyiz edenin sıfatı karşısında aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde

belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2021/32 Esas, 2021/673 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/426, Karar No: 2014/3059, Tarih: 13.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/426 E.  ,  2014/3059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, olası kastla yaralama.

HÜKÜM : 1- Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e, 62/1, 63 maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası, CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

2- Sanık ... için;

a-) Katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 21/2, 63 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası,

b-) Katılan ...'ya yönelik eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 29/1, 63 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında mağdur...’ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen hükme karşı CMK’nun 231/12 maddesi uyarınca itiraz yoluna başvurulup, .... Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2013 tarihli kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz talebinin değerlendirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüsü ile mağdur...’ye yönelik olası kastla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, suç vasfına, CMK’nun 231.maddesinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, katılan ... müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılan...’nin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

a) Sanık hakkında mağdur...’ye yönelik olası kastla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

b) Sanık hakkında mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

a) Sanık hakkında mağdur...’ye yönelik olası kastla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

b) Sanık hakkında mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; sanık ... ile mağdur ... arasında belirlenemeyen bir sebeple yol üzerinde çıkan tartışmada mağdur ...’in sanığın burnuna bira şişesi ile vurarak ... ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve sonrasında arkadaşı...’nin kullandığı araçla olay yerinden kaçtıkları, sanığın aracına binerek yaklaşık 300 metre takip ettikten sonra av tüfeği ile mağdurların bulunduğu aracın sol arka çapraz tarafından iki el ateş etmesi sonucu mağdur ...’in, sırt bölgesinden akciğerde kanamaya neden olup hayati tehlike oluşturacak şekilde yaralandığı, olay yeri inceleme raporunda saçma tanelerinin dağılımından aracın içinde yolcu koltuğunda oturan mağdur ...’in hedef alınarak ateş edildiğinin anlaşıldığı olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, suça teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK’nun 35.maddesinin uygulanması sırasında makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası tayin edilerek sanığa eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmekle, katılan ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 13/05/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17196, Karar No: 2014/19658, Tarih: 13.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/17196 E.  ,  2014/19658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2014/112-2014/538

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak %11,2 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, 14/09/2006 tarihinde artarak %32,2 oranına yükselmesi nedeniyle, % 21 oranındaki fark nedeniyle açılan maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6771, Karar No: 2012/11761, Tarih: 18.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6771 E.  ,  2012/11761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Şişli 1.ASCM)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan idare vekilinin 13.04.2011 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanığın temyizine hasren yapılan incelmede gereği görüşüldü;

Her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenlemek” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı, 28.04.2008 gün ve 2008/8174-6664 sayılı iddianame ile sanık hakkında 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlendiği iddiası ile üç ayrı yılla ilgili dava açıldığı halde hangi yıla ilişkin olduğu gösterilmeden tek suçtan ceza tayini suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 31.01.2004 tarihi itibariyle mükellefiyeti re'sen terkin ettirilen sanığın, KDV beyannamelerini 2002/1-12 ve 2003/1-09 dönemlerinde matrahlı, 2004/1-2 dönemlerinde ise matrahsız (boş) olarak verdiği, başkaca beyanname vermediği anlaşıldığından, suç tarihlerinin 2002 takvim yılı için Aralık 2002; 2003 takvim yılı için “Eylül 2003” ve 2004 yılı için “Şubat 2004” olarak kabulü gerektiğinden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının; suç tarihleri olan Aralık 2002, Eylül 2003 ve Şubat 2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5108, Karar No: 2024/2456, Tarih: 16.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/5108 E.  ,  2024/2456 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/393 E., 2023/101 K.

KATILANLAR : ..., ..., ..., ...

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiş, ilgili kararın sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2020/2161 Esas, 2022/5030 Karar sayılı ilâmıyla, bozma ilamı ekli duruşma davetiyesi tebliğine rağmen duruşmaya gelmeyen sanığın bozmaya karşı beyanının alınmayarak savunma hakkının kısıtlanmasının hukuka aykırı olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a, 52/4, 53/6 maddeleri uyarınca 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, müvekkilinin olayın meydana gelmesinde etken davranışının bulunmadığına ve katılanlar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna, katılanlar vekilinin temyiz isteği, sanığa hükmedilen ceza miktarının orantılılık ilkesine aykırı olduğuna, önceki bozma kapsamında olmayan hükmün kalan kısımlarının kesinleştiğinden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50.maddesinin uygulanmasının hukuka uygun olmadığına ve bir günlük takdir edilen ücretin miktarına yetersiz hükmedildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık idaresindeki otomobille, meskun mahal dışı, 5.40 metre genişliğinde, iki yönlü, asfalt kuru zeminli, far ışığı altında görüşü açık yolda, önündeki kamyonu sollamak istediği sırada karşı yönden gelmekte olan ve farları yanmayan sürücü ...'nın yönetimindeki motosiklete çarptığı ve sonrasında sanık ile aynı yönde arka tarafında seyretmekte olan sürücü...un yönetimindeki otomobil ile sanığın aracının çarpıştığı, motorsiklet sürücüsü ...'nın öldüğü ve motorsiklette yolcu olarak bulunan ...'nın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda, mahkemece sanığın sollama esnasında solladığı kamyon ile mesafesini gereğinden fazla açtığı, seyir mesafesini ve hızını tehlike anında derhal hız kesip yavaşlayarak sağ şerit içerisine geçecek şekilde ayarlamayarak tali kusurlu şekilde olaya sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;