muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12390, Karar No: 2024/12954, Tarih: 03.10.2024

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13062, Karar No: 2016/9065, Tarih: 29.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/13062 E.  ,  2016/9065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık, kamu malına zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : 1-TCK' nın 142/1-a, 143, 31/3 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK'nın 152/1-a, 31/3, 50/1-a, 52/4, maddeleri gereğince mahkumiyet

3- TCK' nın 116/4, 31/3, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelik hırsızlık, kamu malına zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çoucuğun mahkumiyetine ilişkin hükümler suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun ... Ana Okulu'na 07/09/2012 gecesi belirlenemeyen bir saatte hırsızlık amacıyla, okulun bina girişindeki demir kapının camını kırarak girdiği, müdür odasının kapısını kırarak zarar verdiği ve müdür yardımcılarının odalarındaki bilgisayarlardan iki adet harddisk aldığının iddia edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin eksik inceleme ile karar verildiğine, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Katılanın okulda yaşanan hırsızlık eylemini suç tarihinden bir gün sonra okula giden ve dosyada tanık olarak dinlenen müdür yardımcısı olan ...'ın kendisini araması üzerine öğrendiğini beyan etmesi,suça sürüklenen çocuğun ise bu hususta belirli bir saat dilimi bildirmediği gibi dosya içeriğinde de suç saatine ilişkin herhangi bir tespit bulunmadığının anlaşılması karşısında; hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışmadan sanık hakkında TCK'nın 143 ve 116/4 maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmenliğinin 20/1-7 maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca; fiili işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği takdirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından hükmedilen ve ödenmeyen adli para cezalarının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından hükmedilen ve ödenmeyen adli para cezalarının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA 29/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10998, Karar No: 2022/878, Tarih: 07.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/10998 E.  ,  2022/878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten Öldürme

HÜKÜMLER : A) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/09/2020

tarih ve 2019/205 Esas, 2020/192 Karar sayılı kararı

ile;

1) Sanık ... hakkında kasten öldürme

suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 37, 81, 29, 62, 53.

maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile

cezalandırılmasına,

2) Sanık ... hakkında kasten

öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 37, 81, 62,

53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile

cezalandırılmasına,

B) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza

Dairesinin 02/03/2021 tarih ve 2021/144 Esas,

2021/306 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı

CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca "istinaf

başvurusunun esastan reddine", dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafii, sanık ...

Pehlivan müdafii, katılan ... vekili,

müşteki ... vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/03/2021 tarih ve 2021/144 Esas, 2021/306 Karar sayılı kararının, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, katılan ... vekili ve müşteki ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca sanıklar ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/03/2021 tarih ve 2021/144 Esas, 2021/306 Karar sayılı kararının 18.03.2021 tarihinde katılan ... vekiline usulüne uygun olarak tebliği üzerine, katılan vekilinin 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal temyiz süresinden sonra 12.04.2021 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE karar verilmiştir.

Maktulün kardeşi olan ve kovuşturma evresine katılarak sanıklarından şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini söyleyen ...'nın gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yasal süresi içinde bulunduğu temyiz istemiyle birlikte davaya katılma talebinde bulunduğu görülmekle; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.03.2007 tarih ve 31/56 sayılı ve Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 tarih ve 2010/149-205 sayılı kararları uyarınca, ilk derece mahkemesince karara bağlanmayan veya reddedilen katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında karara bağlanması mümkün görüldüğünden; müşteki ...'nın 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca, kamu davasına katılan olarak kabulü ile;

Sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan açılan kamu davalarında hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan açılan kamu davalarında hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafileri, katılan ... vekili ve müşteki ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile yapılan inceleme neticesinde; "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/03/2021 tarih ve 2021/144 Esas, 2021/306 Karar sayılı kararında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafinin; TCK’nin 29. maddesi uyarınca yapılan indirimin az olduğuna, sanık ... müdafiinin; eksik incelemeye, katılanların çelişkili beyanları ile karar verildiğine, katılan ...’ın; sanıklar hakkında tasarlayarak öldürme suçundan ceza verilmesi gerektiğine, takdiri indirim ve tahrik indiriminin uygulanmasının hatalı olduğuna, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

Oluşa göre;

Oluşa göre;

Sanık ...'ın eşi ile boşanma aşamasında olduğu, ortak çocuklarının tedavisi için hastaneye gittikleri, olay tarihine yakın bir zamanda resmi nikahlı eşi kendisine daha önce yaşadığı bir sıkıntılı olayı anlatacağını söylediği, bu sıkıntılı olayın ne olduğu hususunda sanık ...'un ısrar etmesi üzerine eşinin beş yıl kadar önce sanığın ablasına misafir olarak gittiklerinde ablasının eşi olan maktul ...'in kendisine salonda tek kaldıkları sırada kolundan tutarak kendisine doğru çektiği ve dudaklarından öptüğünü, kalçalarını sıktığını bu olay üzerine eşinin ...'yi itekleyerek ağlayarak evine döndüğünü anlattığı, sanığın eşine geçen zamana rağmen neden bu olayı bu güne kadar anlatmadığını sorması üzerine ailevi bir sıkıntı yaşanmaması için anlatmadığını bildirdiği; ancak bu olayın sanık ...'un üzülmesine canının sıkılmasına sebebiyet verdiği, bu olayı yeğeni olan diğer sanık ... ile paylaşarak konuştukları, sıkıntılarını anlattığı bu konuşmadan sonra sanıkların olayın gerçekliğini öğrenmek için maktulü telefon ile aradıkları, sanık ...'un eşi ile boşanma aşamasında olduğunu bu konu ile ilgili konuşmak istediğini maktul ...'ye söylediği, maktulün buluşmayı kabul etmesi üzerine her iki sanığın binmiş olduğu ... plaka sayılı BMW marka araç ile maktulü evin önünden aldıkları, bu aşamada maktulün ve sanık ...'in alkollü oldukları, hep beraber ... ...’da bulunan vericiler olarak bilinen tepeye gittikleri, burada durarak sigara içmek istedikleri ve bu aşamada sanık ...'un maktule "sen neden benim eşime bu şekilde tacizde bulundun" şeklinde soru sorduğu, maktulün tacizi inkar ettiği bu nedenle ...'un telefon ile eşini arayıp hoparlörünü açarak olayı teyit etmek amacıyla tekrar eşine olayı sorduğu, eşinin olayı doğrulamasına rağmen maktulün olayı yalanladığı bu aşamada her iki sanığın maktule tekme ve yumruk ile vurmaya başladıkları, maktulün yere düşmesine rağmen her iki sanığın maktule vurmaya devam ettikleri, maktulün bu darbeler neticesinde yüzünden ve burnundan kan geldiği, sanıkların yerde uzanan maktulün hareket etmediğini görünce durumundan şüphe ettikleri, maktulün tepkisiz duruşundan korkarak panikledikleri maktulün oğlu sanık ...'un yeğeni olan doktorluk görevini ifa eden müşteki ...'ı cep telefonundan arayarak olay yerine acilen gelmesi gerektiğini söyledikleri, konum attıkları, bu konumu bir süre sonra tekrar attıkları, müşteki ...'ın olay yerine gittiği sırada aracının çamura saplandığı, daha sonra sanık ...'un...a giderek burada müşteki ... ile buluştukları ve buradan birlikte olay yerine gittikleri maktulün olay yerinde bütün müdahalelere rağmen vefat ettiği olayda;

Sanıkların öldürme kastıyla hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, eylemlerine uyan kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK'nin 87/4. maddesi 1. cümlesi uyarınca üst sınırdan ceza tayini suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürme suçundan ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanıklar müdafilerinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/03/2021 tarih ve 2021/144 Esas, 2021/306 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/02/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16908, Karar No: 2015/8597, Tarih: 25.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16908 E.  ,  2015/8597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 15/05/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların sahibi olduğu www.gazete5.com isimli internet sitesinde 12/06/2012 gününde yayınlanan “Müvekkillerini dolandıran avukat gözaltında” başlıklı haber içeriği ile hakkında kesinleşen bir mahkumiyet kararı bulunmamasına karşın suçlu gibi gösterilerek kişilik haklarına, mesleki kariyer ve şöhretine saldırıda bulunulduğunu iddia ederek gerçeğe aykırı mahiyette olan haber nedeni ile manevi tazminat ödetilmesini, haksız saldırının kınanmasını, kararın yayınlanmasını istemiştir.

Davalılar, dava konusu haberin gerçek ve güncel olduğunu, toplumsal ilgiye haiz olup yayınlanmasında kamu yararı bulunduğunu, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığını davacının kişilik haklarına saldırı içermediğinden davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberin veriliş şekli ve başlığındaki ifade birlikte değerlendirildiğinde davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu kabul edilerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

AİHM'nin 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru nolu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir. Mahkeme aynı ifadeleri 69698/01 başvuru nolu ve 16354/06 başvuru nolu kararlarında da tekrar etmiştir.

Dava konusu haberde anlatılan olaylar, adli nitelikte belgelerden elde edilmiş bilgilerden ibarettir. Esasen taraflar arasında bu konuda ihtilaf bulunmamakta olup davacıda habere konu edilen soruşturma dosyasını ve içeriğini inkar etmemiştir. Ancak davacı, soruşturmanın gizli olduğunu, masumiyet karinesini ihlal eder nitelikte yayın yapılarak kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu iddia etmiştir.

Dava konusu yayın tarihinde, davacı hakkında Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/120 esas sayılı dosyasına konu soruşturma derdest olup toplumun ilgisini çekecek niteliktedir. Soruşturma sonunda davacı hakkında özel belgede sahtecilik, resmi belgede sahtecilik, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve sair suçlamalar ile yukarıda anılan mahkemede kamu davası açılmıştır. Sonuç olarak dava konusu yazının haber değeri taşıdığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu yayın tarihinde, davacı hakkında Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/120 esas sayılı dosyasına konu soruşturma derdest olup toplumun ilgisini çekecek niteliktedir. Soruşturma sonunda davacı hakkında özel belgede sahtecilik, resmi belgede sahtecilik, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve sair suçlamalar ile yukarıda anılan mahkemede kamu davası açılmıştır. Sonuç olarak dava konusu yazının haber değeri taşıdığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, dava konusu haberin güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, adli bir olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek nitelikte aktarıldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22216, Karar No: 2022/17179, Tarih: 08.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/22216 E.  ,  2022/17179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve 6136 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Yeniden karar verilmesine yer olmadığına şeklinde düzeltilerek esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ikinci kez hükmün açıklanması ile kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 14.01.2021 tarihli, 2019/1787(E), 2021/31(K) sayılı kararı ile, “.... Her ne kadar ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2018 gün ve 2017/1873 esas, 2018/871 karar sayılı ilamı ile HAGB kararı ile ilgili sanık hakkında bildirimde bulunulmuş ise de; sanık hakkındaki HAGB kararı ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2018 gün ve 2018/613 esas, 2018/1082 karar sayılı ilamı ile açıklandığı ve karar 21/11/2018 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiğinden bu hususta YENİDEN KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA," şeklinde DÜZELTİLEREK İSTİNAF TALEBİNİN ESASTAN REDDİNE, ...” karar verildiğinin anlaşılması karşısında; yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair kararın CMK 223. maddesi anlamında hüküm olmadığı ve kararın temyizi kabil bulunmadığı anlaşılarak sanığın temyiz isteminin REDDİNE, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine, 08.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7950, Karar No: 2019/3520, Tarih: 13.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7950 E.  ,  2019/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-d, 51/1-3-6-7-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile cadde üzerinde seyrettiği sırada yolun sağ kısmında park halinde bulunan kamyonete çarpması neticesinde meydana gelen maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazasında sanığın aracında bulunan mağdur ...'ın adli raporda belirtildiği şekilde yaralandığı, Adli Tıp Kurumu Sincan Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 12/09/2013 tarih ve 2013/2485 sayılı raporunda mağdur ...'ın olay tarihinden 6 ay sonra yüzde sabit iz yönünden muayenesinin yapılmasının gerektiğinin belirtildiği, Yozgat Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 08/05/2014 tarih ve 630 sayılı raporda mağdurun yüzündeki izlerin kalıcı olarak değerlendirildiği ve hastanın yüzünde değişiklikler olduğunun belirtildiği; fakat alınan sağlık raporunda mağdurun yaralanmasının TCK’nın 89/1, 2d kapsamında olup olmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu Başkanlığından rapor alınması ile neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, sanık hakkında Yozgat Devlet Hastanesi Plastik Cerrahi Polikliniği’nden tek bir plastik cerrah tarafından düzenlenen, herhangi bir gerekçe ve değerlendirme içermeyen yetersiz rapor dayanak alınarak yazılı şekilde eksik inceleme hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.