muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6514, Karar No: 2015/5664, Tarih: 26.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/6514 E.  ,  2015/5664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın şirket ortağı, sanık ...’in fabrikada çalışan tekstil mühendisi, diğer sanık ...’in ise ön muhasebe çalışanı olarak görev yaptığı, sanıkların katılanların da ortağı olduğu tekstil şirketinde üretilen malları birlikte kayıt dışı satarak elde edilen gelirle kendi adlarına taşınmaz mallar aldıkları; ayrıca, sanık ...’in ortağı olduğu ... adlı işyerinden, şirkete herhangi bir gıda ve kırtasiye ürünü satmadığı halde bu ürünler teslim edilmiş gibi fatura düzenleyip kendi şirketine ödeme yaptırmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;

ve sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...’ın, taşınmazların katılanların bilgisi dâhilinde yıllar önce alındığını, ortaklara yıllarca kar dağıtmak yerine örtülü biçimde elden verilen paralarla taşınmaz alındığını, aynı şekilde katılanların da örtülü biçimde şirketten çektikleri paralarla taşınmaz edindiklerini, para çıkışını açık çek ve şirket çalışanları üzerinden yaptıklarını, nitekim şirket çalışanı ... tarafından gönderilen belgeler ve listelerde, faturasız veya eksik fatura ile satılan malların bedellerinin açık çek denilen herhangi bir fatura karşılığı olmadan dışarıdan temin edilen çekler ile kullanılmak suretiyle tahsil edildiğinin belirtildiğini, bizzat şirket kayıtlarında böyle verilen çeklere ait kayıtlar bulunduğu ve katılanların bu tür işlemleri yapmaları nedeniyle vergi kaçakçılığı suçundan yargılanıp hapis cezaları aldıklarını; kayıt dışı satılan malların bir kısmının bedellerinin şirket çalışanları ..., ... ve ...’nın banka hesapları üzerinden şirket ortağı olan katılanlara aktarıldığını, kısaca, şirketin bu ortaklara dağıtılacak karları ve vergi dışı kazançlarının açık çekler ve çalışanların hesapları üzerinden şirket ortaklarına aktarıldığını, şirketteki iddia edilen stok açığının –gerçekten varsa- tüm tekstil sektöründe var olduğunu, çünkü işlenecek pamuğun kilogram bazında alınıp metretül birimiyle kumaş haline getirildiğini ve ölçü birimlerinin farklılığı nedeniyle her zaman stok açıkları oluştuğunu, bunun da yıl sonunda muhasebe kayıtlarında düzeltildiğini, kaldı ki, bizzat tarafından tanık gösterilen şirketin yeminli mali müşaviri tanık ...’in bilgisi dâhilinde yıllar boyunca ve sürekli biçimde bu tür stok açıklarının meydana geldiğini ve bu konunun, yeminli mali müşavir tanık ... tarafından da duruşmadaki ifadesinde açıkça dile getirildiğini, vergi dairesinden gelen yazıdan da anlaşılacağı üzere şirketin daha önceki yıllarda bu nedenle stok affından yararlanıldığının belirtildiğini savunması, sanık ...’in, diğer sanık ...’ın İstanbul’da bulunduğu zaman suça konu bir adet taşınmazı geçici olarak kendi üzerine almasını ve dört beş gün sonra döndüğünde malı kendisinden devralacağını söylediğini, bu malın bizzat sanık ...’ın şahsına alındığını sandığını, çünkü bizzat sanık ...’ın şahsi çekleriyle ödeme yapıldığını, kaldı ki, husumetli olduğu katılanların avukatı tanık Muhammet’in bile bu hususu tüm aşamalarda dile getirdiğini, sanık ...’ın da savunmasını bu biçimde doğruladığını; sanık ...’ın birkaç gün sonra diğer ortaklar olan katılanlarla arasının ticari ve mali konular nedeniyle bozulduğunu ve daha sonra ortakların kendi aralarındaki anlaştıkları biçimde malın devrini istediklerini kendisinin de bunun üzerine malı devrettiğini, o ana dek katılanların kendisini hiçbir nedenle suçlamadığını ancak katılanlara karşı ödenmeyen maaşlar ve tazminatlar nedeniyle açtığı ve daha sonra kazandığı iş davası yüzünden kendisini bu suçlamaya dâhil ettiklerini savunması, bu malın daha sonra tarafından devralındığının dosya kapsamındaki belgelerle anlaşılması; sanık ..

...’in, şirketten para çıkışı yapma, şirket adına bankalardan para çekme ve benzeri hiçbir yetkisi olmadığını, yalnızca ön muhasebe elemanı olarak çalıştığını, tüm belgelerin şirketin asıl muhasebecisi ...’ın denetiminden geçtiğini, o dönem şirkette kendisi dışında diğer ön muhasebe çalışanları ..., ... ve ...’ ın da işlemlerin gecikmemesi için sanık ...’ın bilgisi dâhilinde faturalara imza attığını, bunun rutin bir uygulama olduğunu, bu kişilerin dinlenmediğini ve bu kişilerin de imzalarının bulunduğu faturaların getirilip incelenmediğini; ayrıca, 1-1,5 yıl boyunca şirketin gıda ve kırtasiye ihtiyacının, katılanların bilgisi ve oluru dâhilinde, kendisinin de ortağı olduğu ... adlı işyerinden 117 adet fatura ile karşılandığını, suça konu 13 adet faturadaki tüm malların diğer faturalarda olduğu gibi teslim edildiğini, nitekim, malların teslim edildiğine ilişkin işaretler konulduğunu ve kime teslim edildiğinin ilgili mal kaleminin sonuna yazıldığını, malları şirket adına teslim alıp dağıtımını yapan şirket çalışanı ...’ün bu hususta dinlenmediğini savunması; dosya kapsamındaki delil tespiti kapsamında düzenlenen tek kişilik bilirkişi raporunda, bağımsız bilirkişilerce herhangi bir fiili mal sayımı yapılmadığı, daha önce delil tespiti talebinde bulunan tarafından yapılan mal sayım verilerine göre hesaplama yapıldığı, daha sonra vergi uzmanı tarafından sunulan vergi denetim raporunda, şirket defterlerinin vergi denetimine olanak tanımayacak biçimde tutulduğu, ayrıca, şirkette faturasız satışlar yapıldığı tespit edilerek şirkete vergi cezası kesildiği; kovuşturma evresinde aldırılan ve daha önceki raporları da değerlendirmeye alan yeminli mali müşavir bilirkişi raporunda, delil tespiti için gidildiğinde bağımsız bilirkişilerce herhangi bir fiili mal sayımı yapılmadığı, daha önce sanıklarla husumetli olan tarafından yapılan mal sayım verilerine göre hesaplama yapılması sonucu bulunan stok açığının şüpheli bulunduğunu, ilgili döneme ilişkin defterlerin yöntemine uygun biçimde tutulmadığı, aynı döneme ilişkin defterler üzerindeki verilere dayanarak yapılan üç farklı stok hesaplaması ve miktarı olduğu, farklı hesaplama ve miktarlar nedeniyle yapılan hesaplamaların şüpheli olduğu ve bu haliyle gerçeği yansıtmadığının belirtilmesi karşısında,

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle suç işlendiğinin belirtildiği döneme ilişkin katılanların şirketi ile ... adlı işyerine ait bilgisayar, muhasebe ve diğer tüm kayıtları, tüm defterler, faturalar ve belgelerin asılları, şirket bünyesinde açık çekle işlem yapıldığına ilişkin listeler, diğer şirket çalışanlarının banka hesaplarındaki ilgili döneme ilişkin hesap hareketleri getirtilerek tüm iddia ve savunmalar ile daha önceki bilirkişi raporları dikkate alınarak şirkette tam ve kesin olarak bir stok açığı olup olmadığı, stok açığı belirlenmesi durumunda bunun yıllara yaygın biçimde şirket politikası olarak sürdürülüp sürdürülmediği, katılanların benzer eylemleri yapıp yapmadıkları ve bu nedenle ceza alıp almadıkları; yine, sanıklar ... ve ...’in katılanların ortağı olduğu şirkete karşı iş dava dosyalarının getirtilerek incelenmesi, belirtilen tüm tanıkların yöntemince çağrılıp dinlenmesi, tüm defterler, faturalar ve belge asılları temin edildikten ve tanıklar dinlendikten sonra konusunda uzman serbest muhasebeci, mali müşavir, Sayıştay denetçisi, şirketler hukuku ve gayrimenkul hukuku ile tekstil uzmanının bulunduğu bilirkişi kurulundan tüm iddia ve savunmaları karşılayacak ve çelişkileri giderecek biçimde kapsamlı raporlar ve gerekmesi halinde ek raporlar ile farklı bilirkişilerden raporlar aldırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, sanıkların nasıl birlikte hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri yöntemince tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3870, Karar No: 2020/657, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/3870 E.  ,  2020/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3145, Karar No: 2017/10261, Tarih: 06.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3145 E.  ,  2017/10261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ... ili, ... ilçesi, ... köyü 8186 ada 13 sayılı parseldeki taşınmazın tapu maliki olduğunu, ... mahallesi, 82003 sokak, ... Villaları No 5 site içindeki villasının, sitenin mimari proje ve vaziyet planında yaya ve otolar için yol olarak gösterilen ve kullanılan yola davalı tarafından el konularak, yaya ve araç trafiğine kapatıldığını, kendisinin evine yeşil alan yaptığını, sitenin güvenliğinin bozulduğunu, bu nedenlerle davalı tarafın ortak kullanım alanına yaptığı müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre; dava konusu parselde yapılan incelemede, parselin güney cephesinde ana giriş kapısının dışında davalı tarafından kendisine ait 4 nolu bölüm önüne araç giriş çıkışının sağlanması için proje dışı kapı yapıldığı ve yine proje dışı yapılmış zemin kotta 2 adet merdivenin yapılmış olduğu, mimari proje dışı yapılan değişikliklerin yönetim planı ve 634 sayılı Kanun gereğince ortak alan olan yerlerde yapılmış olduğu, kat maliklerinden 3'ünün 09/02/2014 tarihli toplantıda davalının yapmış olduğu değişikliklere izin verilmesi hususunda karar aldığını, ancak 634 sayılı Kanunun 19. madddesinde aranan çoğunluğunun sağlanamadığı, mimari proje dışı 2. site giriş kapısının ise davalıya ait 4 nolu bağımsız bölüm önünde olduğu, davalı tarafından sonradan proje dışı olarak yapılmış olan araç giriş ve çıkış için yapılan 4 nolu bağımsız bölüm önündeki kapının projedeki konumuna getirilmesine ve davalı tarafından sonradan proje dışı yapılmış olan zemin kotuna yapılan 2 adet merdivenin de iptal edilerek projedeki konumuna getirilmesine ve davalı tarafa yaptığı değişiklikleri mimari projeye uygun eski hale getirmesi için 1 ay süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, projeye aykırılıkların giderilmesi ve müdahalenin men'i istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre dava müdahalenin men'i ve eski hale getirme istemine ilişkin olup, Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesi gereği kat maliklerinin ana gayrimenkulün mimari durumunu korumak zorunda oldukları gözetilerek mahkemece davalının projeye aykırı yapılan müdahalesinin men'ine ve eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûle ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/12/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1203, Karar No: 2010/8101, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1203 E.  ,  2010/8101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6379, Karar No: 2017/249, Tarih: 19.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/6379 E.  ,  2017/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca temyiz başvurusu sırasında adli yardım talebinin incelenmesi görevi Dairemize ait olmakla, öncelikle davacı vekilinin adli yardım talebi incelenmesi gerekmiştir. Temyiz eden davalı ... vekili her ne kadar adli yardım talepli temyiz talebinde bulunmuş ise de; HMK 336/2. maddesi gereği iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorunda olduğundan ve temyiz dilekçesi ekinde mağduriyetini yeterince belgelendirmediğinden, davalı vekilinin sunduğu belgenin ikametgah belgesi olduğu anlaşıldığından davalı ... vekilinin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ... vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle 6459 sayılı Yasa ile değişik 6100 sayılı HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca adli yardım talebinin reddine dair kararın davalı vekiline tebliği ile bir hafta içinde davalı vekilinin karara itirazı halinde itirazın incelenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay 18. Hukuk Dairesine gönderilmesi, davalı vekilince itiraz yoluna başvurulmaması halinde 1086 sayılı HUMK'un 434/son maddesi uyarınca davalı vekiline peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay'a sevk giderinin ikmali için muhtıra çıkarılması muhtıra gereğinin yerine getirilmesi halinde dava dosyasının Dairemize iadesi için gerekli işlemler yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemeye geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle tebliğinden itibaren bir hafta içinde itirazı kabil olmak üzere davalı vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE 19/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3746, Karar No: 2024/6438, Tarih: 17.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3746 E.  ,  2024/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI :2020/1474 Esas, 2023/517 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2011/140 E., 2018/1106 K.

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Türkiye Kalkınma Bankasından kullandıkları krediler karşılığında davalı şirketin %51 hissesinin 1997 yılında Türkiye Kalkınma Bankasına devredildiğini, 1998 yılında ise bankanın kendi hisselerini satışa çıkarması üzerine hisseler ... tarafından satın alındığını, bu satış ile birlikte bankanın şirketin yönetim kurulunda bulunan üyelerinin istifası üzerine şirketin yönetim kurulunun aile bireylerine geçtiğini, 1998 yılında yapılan satışı müteakiben ... ve ailesi ile Türkiye Kalkınma Bankası arasında başlayan ihtilafların 2004 yılına kadar devam ettiğini, 2004 yılında taraflar arasındaki mevcut ihtilafları sona erdirmek amacıyla sulhen bir anlaşma yapıldığını ve şirkete atanan kayyımın daveti üzerine 22.12.2004 tarihli genel kurul ile şirketin yeni yönetim denetim kurulu üyelerinin belirlendiğini, bu yönetim kuruluna bankayı temsilen iki üye, özel hissedarları temsilen ise bir üye seçildiğini, zaman içerisinde banka adına yönetim kurulunda görev alanların görevden alınarak yerlerine yeni iki üyenin seçimle değil atama yoluyla görev aldıklarını, bu tarihten itibaren yeni seçilen yönetim kurulu üyelerinin tüm imza yetkilerini kendi uhdelerinde topladıklarını ve tüm kararların muhalefet şerhli olarak alınmaya başladığını, bankanın sermaye artırma kararının 19.03.2007 tarihinde yapılan genel kurul toplantısıyla yürürlüğe sokulduğunu, bu nedenle İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/286 E. sayılı dosyasında genel kurul kararının iptali için dava açıldığını, mahkemece verilen kararın henüz kesinleşmediğini, her iki dava konusu aynı olup sadece sermaye artışı yapılan dönemlerin farklı olduğunu, her iki genel kurulda bankanın üç temsilcisinin yönetim kuruluna seçildiğini, bu seçimin küçük hissedar olarak kendilerine zarar verme gayesiyle yapıldığını, yine 2007 ve 2009 tarihli genel kurullarda sermaye artışına gidildiğini, oybirliği gereken bu kararın geçersiz olduğunu, sermaye artış kararlarıyla müvekkillerinin paylarının neredeyse yok edildiğini, yine yönetim ve denetçi raporları ile ticari defterlerin uyumsuzluk gösterdiğini, bilançonun doğruluk esasları ile ekonomik gereklere ve yasa hükümlerine, standart bilanço tipine, tek düzen hesap planına, muhasebe usullerine uyum göstermemesi sebebi ile yönetim kurulu ve denetçi raporlarının görüşülmesine ilişkin gündem maddesinin de iptalinin gerektiğini, 2009 yılı genel kurulunun 4 üncü maddesinde yer alan yönetim kurulu faaliyet raporu, denetçi raporu, bilanço ve kar ve zarar hesabının oylamaya sunulması hakkındaki gündem maddesine ilişkin muhalefet şerhlerinin bulunduğunu, söz konusu raporların kendilerine gönderilmediğini belirterek, davalı şirketin 02.07.2009 tarihli genel kurul toplantısının ret oyu kullanıp muhalefet şerhi işlettikleri tüm genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin hisselerinin büyük çoğunluğunun Türkiye Kalkınma Bankası A.Ş.'ye ait olduğunu, başlangıçta sermayesinin tamamına davacı ... ve ailesinin sahip olduğu şirketin Türkiye Kalkınma Bankasından kredi kullandığını, bankanın yönetim kurulunun 16.02.1990 tarihli kararı ile şirkete yatırım kredisi kullandırılmasına, 08.03.1990 tarihli kararı ile de şirketin arttırılacak sermayesinde bankanın %51 oranında pay sahibi olmasına karar verilerek bankanın iştirakinin gerçekleştiğini, bu kararlardan sonra üç kişiden oluşan davalı şirket yönetim kurulunun iki üyesi ile bir kişiden oluşan denetim kurulunun banka mensuplarından seçilmesinin benimsendiğini, 1997 yılında bankanın %51 hissesinin ihale ile ...'a satışına karar verildiğini ancak ...'ın yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle sözleşmenin yürürlük kazanamadığını, bankanın başvurusu ile şirkete atanan kayyımın çağrısıyla yapılan 21.12.2004 tarihli genel kurulda 3 kişiden oluşan yönetim kuruluna bankadan 2 üye, bir kişiden oluşan denetim kurluna da bankayı temsilen 1 kişinin seçildiğini, banka tarafından açılan davada şirketin 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003 ve 05.07.2009 tarihli genel kurul kararlarının yoklukla malul olduğuna karar verildiğini, şirketin 25.07.2005 tarihli genel kurulunda bankayı temsilen bir yönetim kurulu üyesi ile bir denetim kurulu üyesinin seçildiğini, şirket ana sözleşmesinde ve kanunda tüzel kişi olan banknaın ancak bir temsilci ile temsil edilebileceğine dair bir hüküm bulunmadığını, seçimsiz bir görevlendirmenin söz konusu olmadığını, 02.07.2009 tarihli genel kurul kararlarının mevzuata uygun olduğunu, bilanço ve faaliyet raporlarının şirket merkezinde ortakların incelmesine hazır bulundurulduğunu, toplantı ve karar nisaplarının kanuna uygun olduğunu, kanunda sermaye artışının oy birliği ile karara bağlanacağı konusunda bir hüküm bulunmadığını, şirket sermayesinin yarısının hazır bulunması gerekmekte olup kararın da mevcut oyların çoğunluğu ile alınabileceğini, şirkete ait ticari defterlerde eksiklikler olmakla birlikte, bu eksikliklerin bizzat davacıların şirketi idare ettikleri döneme ait olduğunu, nitekim o dönemdeki tüm genel kurul kararlarının batıl olduğunun kabul edildiğini, söz konusu eksiklikteki sorumluluğun davacılara ait olduğunu, bu sebeplerle bilanço ve defterlerde müvekkilinin yönetiminden kaynaklanan bir uyumsuzluğun bulunmadığını, sermaye artışının ayni olarak ödenmesinde hukuken bir engel bulunmamakla birlikte, şirketin içinde bulunduğu durumun nakdi sermaye artışını zorunlu kıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI