muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13974, Karar No: 2018/5713, Tarih: 26.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13974 E.  ,  2018/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/04/2016 tarih ve 2015/159-2016/295 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 11.03.2011 tarihinde hisselerini ... ve ....’a devretmeden önce davacı şirketin %50 ortağı ve sorumlu müdürü olduğunu, yapılan vergi incelemesinde davalının ortak ve sorumlu müdür olduğu tarihlerde haksız KDV indirimi yapıldığının tespit edildiğini, vergi inceleme raporlarına istinaden şirket aleyhine 75.442,50 TL KDV ve gecikme faizi ve 6.000,00 TL tutarında özel usulsüzlük cezasının tahakkuk ettiğini, şirketin uğramış olduğu bu zarardan şirket ortağı davalının payına isabet eden 40.721,... TL’nin davalıdan tazmini talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili, bir sermaye şirketi türü olan limited şirketlerde ortaklar açısından sınırlı sorumluluk ilkesinin geçerli olduğunu, ortağın asıl borcunun taahhüt ettiği sermayeyi ödemek olduğunu, sermaye borcunu tam olarak yerine getiren ortağın sorumluluğunun sona erdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalının şirketin kuruluşunun tescil edildiği 05/09/2007 ile hisse devir tarihi olan .../03/2011 tarihleri arasında şirkette % 50 oranında hisseye sahip olduğu ve müdür sıfatını haiz bulunduğu, diğer hissedar dava dışı ...'ın da şirkette % 50 oranında hisseye sahip olduğu ve müdür sıfatını haiz olduğu, davacı şirkete ait 2009 yılında kayıt ve beyanlara intikal ettirilen sahte faturalar ile haksız olarak indirim konusu yapılan vergi ve cezalar nedeniyle 45.000,00 TL KDV, 30.442,50 TL gecikme faizi, 6.000,00 TL özel usulsüzlük cezası olmak üzere toplam 81.442,50 TL'nin şirket tarafından ödendiği, şirket müdürlerinin kanunen tutulması gereken defterlerin intizamsız bir surette tutulması nedeniyle kanunun ve esas sözleşmenin ./..

kendilerine yüklediği görevlerin kasten veya ihmal sonucu olarak yapılmaması nedeniyle şirketi zarara uğrattıkları, oluşan zarardan müteselsilen sorumlu bulundukları gerekçesiyle davanın kabulü ile 40.721,... TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket müdürü olarak görev yapan davalının görev yaptığı süreçte şirketi zarara uğrattığı iddiasına dayalı olarak açılmış bulunan sorumluluk davası niteliğinde olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket müdürü olarak görev yapan davalının görev yaptığı süreçte şirketi zarara uğrattığı iddiasına dayalı olarak açılmış bulunan sorumluluk davası niteliğinde olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, mülga 6762 sayılı ...'nın 556. maddesinde şirket yöneticilerinin sorumlulukları hakkında anonim şirketin bu hususlara ilişkin hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüş olup, bu yollama ile aynı Yasa'nın 341. maddesi uygulama alanı bulmaktadır. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu uygulaması da aynı yöndedir. ( m. 618/son ) Bu maddeye göre sorumluluk davasının açılabilmesi için, bu yönde alınmış bir ortaklar kurulu kararı bulunması gerekmekte olup bu husus dava şartıdır. Dava konusu olayda sorumluluk davası açılması için alınmış bir ortaklar kurulu kararı bulunmadığından dava açma koşulu oluşmamış ise de bu husus yargılama sırasında tamamlanabilir. Bu durumda mahkemece açıklanan usulü eksikliğin giderilmesi için davacı tarafa mehil ve gerektiğinde kesin mehil verildikten sonra sonucuna göre bir hüküm tesisi gerekirken bu eksiklik giderilmeden davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın re'sen bozulması gerekmiştir.

...- Bozma neden ve şekline göre davalı vekillinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün re’sen BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, .../09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/893, Karar No: 2011/23128, Tarih: 22.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/893 E.  ,  2011/23128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ahlat Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :20.10.2010
Yargıtay — Esas No: 2016/22828, Karar No: 2019/6481, Tarih: 21.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/22828 E.  ,  2019/6481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile tasfiye memuru vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, müvekkilinin ordudan emekli olduktan sonra deniz nakliyat işi yapan çeşitli şirketlerde çalıştığını, son olarak da davalı şirketlerde 02/02/2005- 21/09/2006 tarihleri arasında 4500 TL net maaşla çalıştığını, davalı şirkete ait gemiyi yurt dışından getirip bakım ve onarımına nezaret ettiğini, işinin de yurtdışından gemi alınıp işletilmesi olduğunu, davalıların 21 aylık maaşını ödemediklerini, 21/09/2006 tarihinde de davalılar tarafından iş akdinin fesih edildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Orsasea Taşımacılık ve Ticaret AŞ vekili özetle; davacının işe giriş tarihinin 09/05/2005 olduğunu, kendisinin başka bir şirket kurarak onlarda çalıştığını, müvekkilini yanıltıp uygun olmayan gemi raporu verdiğini, bu yüzden geminin çalıştırılmadığını, arızalı olduğunu, işletme müdürü sıfatıyla işini yapamadığını, bu sebeple geminin 01/05/2006 tarihinde sefere çıkamadığını, alkole düşkün olduğunu, öğlen 12.00 den önce işe gelmediğini, kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Orsa Makine Enerji Hizmetleri Sanayi ve Ticaret AŞ’ne usulünce davetiye tebliğ edilmesine rağmen, bu şirket tarafından cevap dilekçesi sunulmamış, yargılamaya iştirak edilmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; sadece maaş alacağından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna, diğer alacakların OrsaSea Taşımacılık ve Ticaret Anonim Şirketinden alınarak davacıya verilmesine, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve Orsasea Taşımacılık ve Ticaret AŞ ‘nin tasfiye memuru temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; sadece maaş alacağından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna, diğer alacakların OrsaSea Taşımacılık ve Ticaret Anonim Şirketinden alınarak davacıya verilmesine, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve Orsasea Taşımacılık ve Ticaret AŞ ‘nin tasfiye memuru temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta; davacı davalı Orsasea Taşımacılık ve Ticaret Anonim şirketi’nin tasfiye ve terkinden önce doğan işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Şirketin ticaret sicilinden silinmesi işlemi kurucu değil, açıklayıcı nitelik taşır. Dosyadaki İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü kayıtlarına göre, davalı Orsasea Taşımacılık ve Ticaret Anonim şirketi’nin 21/11/2011 tarihinde tasfiyesine karar verildiği, 02/12/2011 tarihinde tescil, tasfiyesinin sona erdiği ise 10/04/2013 tarihinde tescil edildiğinden sicil kaydı terkin edilmiştir. Bu nedenle davacıya şirketin tüzelkişiliğinin yeniden ihyası haklarında tasfiye memuru ile ticaret sicil memurluğuna husumet tevcihi suretiyle dava açması imkanının tanınması bunun için süre verilmesi, dava açıldığı takdirde de bu davanın sonucunun beklenmesi gerekir.

Mahkemece yukarıda açıklandığı şekilde, davacıya davalı Orsasea Taşımacılık ve Ticaret AŞ hakkında ihya davası açması için süre verilmeden, bu yöndeki usulü işlemler tamamlanmadan davanın esasına girilerek, tüzelkişiliği ve taraf sıfatı sona eren davalı şirket hakkında hüküm kurulması hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35767, Karar No: 2018/9299, Tarih: 24.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/35767 E.  ,  2018/9299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-TCK 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının taksit sayısı dörtten az olamayacağı halde cezanın iki taksite bölünmesi ,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen emval değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sonuç cezanın taksitlendirmeye ilişkin kısmında taksit sayısının dört olarak düzeltilmesine, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına" ibaresi yazılmasına ve hüküm fıkrasında yer alan "750 TL nisbi vekalet ücretinin" ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-İşgal ve faydalanma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında açma faaliyetinde bulunduğu gerekçesi ile kurulan mahkumiyet hükmüne göre sanığın ağaç kesme şeklindeki eyleminin toprağın verim gücünden yararlanma amacı taşıyıp taşımadığı, toprağın diri örtü temizliği ve bakımı ile traşlama şeklinde kesim yapılıp yapılmadığı, ağaçların emval temini için kesilip kesilmediği hususlarında ek rapor alınarak sanığın hukuki durumunun tayinini gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15604, Karar No: 2017/4779, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15604 E.  ,  2017/4779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16635, Karar No: 2023/8584, Tarih: 07.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/16635 E.  ,  2023/8584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/12 E., 2016/454 K.

SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzelterek Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2016 tarihli kararı ile sanıkların atılı suçtan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafinin temyiz isteği, mahkumiyete yeterli somut delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanık ...'ın azmettirmesiyle, sanıklar ... ve ...'nin, evrak işlerini bahane edip, hile ile araca bindirdikleri mağduru, sanık ...'ın araçta darp ettiği, araca sonradan binen sanık ... ile birlikte, sanık ... ile mağdurun ortağı olduğu işyerinin arka tarafına götürdükleri, çamaşır ipi ile el ve ayaklarını bağladıkları mağdurun ayaklarına, adli emanetteki sopa ile vurup, su döktükleri, ailesine ve kendisine zarar vereceklerine dair tehdit ettikleri, sanıklar ... ve ... tarafından işyerinin yazıhane kısmına getirilen mağdurun, işyerindeki telefonla emniyetten yardım istemesi üzerine kurtulması suretiyle, cebir ile hürriyetinden yoksun kıldıkları iddiasına ilişkindir.

2.16.07.2015 tarihli tutanakta, ihbar üzerine intikal edildiğinde, karanlık ara bir yerden kısık sesle görevlilere titrek şekilde seslenen mağdurun ayaklarının çıplak vaziyette ve çamurlu olduğu, mağdurun görevlilere, hesaptan çektiği paraya kızan ortaklarının, işlerini bahane edip kandırarak kendisini işyerine getirdiklerini, el ve ayaklarını bağlayıp falakaya yatırdıklarını, kendisini tutanlardan birinin de göstermiş olduğu araçta olduğunu beyan ettiği, araçtan indirilen kişinin sanık ... olduğu, mağdurun olay yerinden kaçtığını söylediği kişilerin yakalanmalarına yönelik araştırmalarda, boş arazide üzerinde beyaz atlet bulunan sanık ...'in bulunduğu yazılıdır.

3.16.07.2015 tarihli tutanakta, sanık ...'ın "olay sırasında kamera ile görüntü almadım" dediği, aynı tarihli diğer tutanaklarda, sanıklar ...'ın mağdurun kaldığı hastanede mağdurun başında, diğer sanık ...'ın da hastane bahçesinde olduğunun tespit edildiği görülmüştür.

4.Olay yerinden 3 adet naylon çamaşır ipi, bir adet plastik boru ve sigara izmaritleri elde edildiğine dair 16.07.2015 tarihli olay yeri inceleme raporu ve ekli kroki dosyada mevcuttur.

3.16.07.2015 tarihli tutanakta, sanık ...'ın "olay sırasında kamera ile görüntü almadım" dediği, aynı tarihli diğer tutanaklarda, sanıklar ...'ın mağdurun kaldığı hastanede mağdurun başında, diğer sanık ...'ın da hastane bahçesinde olduğunun tespit edildiği görülmüştür.

4.Olay yerinden 3 adet naylon çamaşır ipi, bir adet plastik boru ve sigara izmaritleri elde edildiğine dair 16.07.2015 tarihli olay yeri inceleme raporu ve ekli kroki dosyada mevcuttur.

5.Ankara Kriminal Polis Laboratuvarının 16.10.2015 ve 11.11.2015 tarihli raporlarına göre, olay yerinden elde edilen sigara izmaritleri üzerinden, sanık ...'e ait genotiple uyumlu örnekler elde edildiği belirlenmiştir.

6.Mağdura ait 16.07.2015 ve 06.08.2015 tarihli raporlarda, mağdurun kafa, dudak, sırt bölgesi, bacak alt kısım, iki ayak altı ve sol ayak üstünde, ödem, ekimoz ve hassasiyet tarifi ile, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı bildirilmiştir. Sanıklara ait 16.07.2015 tarihli raporlarda, herhangi bir darp-cebir izine rastlanılmamıştır.

7.Sanık ... savunmasında, şirket işleri nedeniyle, mağdur hesabına yatırılan 3.500,00 TL paranın mağdur tarafından bilgisi dışında çekilmesi nedeniyle, sanıklar ... ve ...'ı saat 03:00 sıralarında mağdurun evine gönderdiğini, sanıkların mağduru alıp, saat 04:00 sıralarında işyerine getirdiklerini, mağdurun kız arkadaşı için vakit geçirmek için para çektiğine dair çelişkili cevapları üzerine, ensesine ve yüzüne vurup, içerde yatmasını söylediğini beyan etmiştir.

8.Sanıklar ... ve ..., olayla alakalarının olmadığını beyan etmiştir.

9.Sanık ..., sanık ... ile mağdurun birbirlerine vurduklarını ve ikisini ayırdığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan hükümler yönünden

1.Sanık ... hakkında cezası daha ağır olan İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/320 Esas, 2007/514 Karar sayılı ilamı yerine, Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/321 Esas, 2011/37 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması hususunun, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Mağdur kovuşturma aşamasında, işyerine sanık ... ile birlikte gittiklerini, hesaplarda açık çıkmasına kızan sanık ...'in kendisine tokat attığını, yere düştüğünü ve sanık ...'in kavgayı ayırdığını beyan etmiş ise de, olayın hemen akabindeki ifadesinin oluşa ve elde edilen delillere uygun olması nedeniyle, mağdurun sonraki beyanına itibar edilmemiştir.