muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5793, Karar No: 2022/6467, Tarih: 25.05.2022

. Hukuk Dairesinin 14.12.2015 tarihli ve 2014/25501 Esas, 2015/35338 Karar sayılı; 23.06.2016 tarihli ve 2015/3981 Esas, 2016/15168 Karar sayılı; 28.12.2011 tarihli ve 2009/33377 Esas, 2011/50084 Karar sayılı ilâmları), hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışmaya yönelik yalnızca davalı tanığı beyanlarının esas alındığını, kendileri tarafından dinletilen tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, halbuki davalı tanıklarının hâlen daha davalı Şirkette bölge yöneticisi olarak yönetici pozisyonunda çalıştıklarından davalı Şirket yöneticilerinin beyanlarının Şirket aleyhine olmasının düşünülemeyeceğini, dinlenen davacı tanıklarının beyanlarıyla davacının fazla çalışma yaptığı ortadayken tanıklardan davalı lehine olanın beyanının esas alınması ve bu doğrultuda hüküm kurulmasının açıkça hukuka aykırı olduğunu, davalı tanıklarının dahi kendileri tarafından belirtilen doktor yemekleri düzenlendiği ve bu yemeklerin geç saatlere kadar devam ettiği hususlarını ikrar ettiklerini; ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu hususlar göz ardı edilerek yalnızca davacı aleyhine verilen beyanların dikkate alındığını, bilirkişi ve Mahkeme tarafından göz ardı edilen tanıklardan ...S.Ç. ve G.Y.'nin dava dilekçesinde belirtmiş oldukları cumartesi çalışması, acil servis çalışması ve nöbetçi eczane çalışması hakkında doğrudan görgüye dayalı bilgi sahibi olduklarını, görgüye dayalı bilgi ile davacının bu bahsi geçen çalışmaları yaptığı açıkça ortada olmasına rağmen hükme esas alınan raporda bilirkişi tarafından davacının fazla çalışma gerçekleştirdiğinin yeterli delille ispatlanamadığı gerekçesiyle hesaplama yapılmadığını, bu durumun açıkça hukuka aykırı ve gerçek dışı olduğunu, bu çalışmaların tamamının haftalık 45 saati aşan çalışmalar olduğunu ve karşılıklarının ödenmediğini, yine doktor yemeklerinin de bizzat yönetici konumdaki davalı tanıkları tarafından ikrar edildiğini, yılda 3-5 kez doktor yemekleri düzenlendiğini ve bu yemeklerin 22.00 ve 22.30 saatlerine kadar sürdüğünün tanık beyanlarıyla sabit olduğunu, her ne kadar bu yemeklere katılımın zorunlu olmadığı belirtilmişse de çalışılan doktorun yemeklere katılması hâlinde çalışanın katılmasının zorunlu olduğunun da beyanlarda belirtildiğini, davacının çalıştığı süre boyunca söz konusu doktor yemeklerine katıldığı ve saat 24.00 'e kadar süren yemeklerde fazla çalışma yaptığı ancak karşılığını alamadığını ileri sürerek Mahkeme kararının ortadan kaldırılmasını ve talepleri doğrultusunda yeniden yargılama yapılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"... İlk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki nitelendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gibi tıbbi satış temsilcisi olan davacının eczane ziyaret programı kapsamında sınırlı gün ve saatte ziyaret ettiği özel eczane sahibi davacı tanıkları dava dilekçesine konu davacının fazla çalışma yaptığını iddia ettiği cumartesi çalışmaları ile hastane acil servis ziyaretleri ve doktor tanıtımı ile tanıtım sonrası yemek organizasyonuna ilişkin doğrudan bilgi sahibi olmadıkları ve yine dinlenen davalı tanık beyanlarının da davacının iddiasını doğrular nitelikte olmadığı gözetildiğinde mevcut delil durumu itibariyle haftalık yasal çalışma süresini aşacak şekilde çalıştığını ispatlayamayan davacının davasının reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından davacının tüm istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.Davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

..." gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelerle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının kendi mesaisini kendisinin belirleyip belirlemediği ve buna göre fazla çalışma alacağının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Fazla çalışma yaptığına ilişkin ispat yükü kendisinde olan davacı, bu hususta tanık dinletmiştir. Tanık beyanlarının, genel geçer beyanlar olmakla davacının fazla çalışma yaptığını tam ve somut olarak ortaya koyacak mahiyette olmadığı anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12215, Karar No: 2014/23394, Tarih: 20.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12215 E.  ,  2014/23394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece; davalı kadın ağır kusurlu kabul edilmek suretiyle tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı kadının alkol alışkanlığının olduğu, evi sık sık terk ettiği, bu eylemleri sonucu eşini ve çocuklarını ağır surette ihmal ettiği, davacı (koca)'nın da eşine fiziki şiddet uyguladığı, sadakatsiz davranışlar içine girdiği ve ailesinin kadına yönelik hakaret ve tehditlerine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kocanın daha ağır, kadının ise az kusurlu olduğunun kabulu gerekir. Durum böyle olduğu halde, davalı kadının ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, az kusurlu olan kadının, boşanma davasına itirazının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu (TMK md 166/2), birliğin devamında taraflar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığı anlaşılmakla, boşanma davasının da kabulü sonucu itibariyle doğrudur. Açıklanan sebeple boşanma kararının kusura ilişkin gerekçesinin değiştirilerek onanmasına (HUMK md. 438/son) karar vermek gerekmiş ve davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir

2-Boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı kocanın yukarıda açıklanan sebeple ağır kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatlari zedelenen ve boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan davalı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, bu isteklerin reddi doğru bulunmamıştır.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle maddi ve manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden davalı (kadın) yararına BOZULMASINA, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.11.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/1017, Karar No: 2015/11762, Tarih: 16.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/1017 E.  ,  2015/11762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/234030

MAHKEMESİ : Sason Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.04.2012

NUMARASI : 2010/2 Esas, 2012/33 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanıklar N... ile S... haklarında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanıkların anılan hükümlere yönelik temyiz istemleri CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar merciince mahallinde verilmek üzere, incelemenin sanıklar S... ile N... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet ve sanıklar K... ile S... haklarında konut dokunulmazlığının ihlali, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat kararlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar N... ve S...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar S... ile N... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanıklar K... ile S... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen beraat kararlarının ONANMASINA, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4931, Karar No: 2010/4467, Tarih: 22.06.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4931 E.  ,  2010/4467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Tapu ve vergi kaydında yazılı dere ve yol hududunun adının bulunmadığı, adı yazılı olmayan dere ve yolun taşınmaza en yakın olanının sınır gösterildiğinin kabulü gerektiği, ... parsel sayılı taşınmazların doğusunda dere bulunup, tapu ve vergi kayıtlarının ... parsel sayılı taşınmazları kapsamasının mümkün olmadığı, tapu kaydının ise ... parsel sayılı taşınmaza revizyon gördüğünün anlaşıldığı, davalının belgesizden edindiği taşınmaz miktarı ile zilyetliğin başlangıç tarihi ve süresinin araştırılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli ... parsel sayılı taşınmazın eşit paylarla davalılar adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4491, Karar No: 2015/12421, Tarih: 23.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4491 E.  ,  2015/12421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2015

NUMARASI : 2013/16-2015/26

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Huku Mahkemesi’nce verilen 29/01/2015 tarih ve 2013/16-2015/26 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı R.. P.. ile birlikte “Physics 9” isimli İngilizce ders kitabı yazdığını, kitabın telif hakkının ..... Ltd. Şti. adına davalı R.. P..’a Mart 2008-Mart 2011 yılları arasında geçerli olmak üzere sözleşme yapılmak suretiyle devredildiğini, ancak sözleşme süresi dolduktan sonra bir yenileme olmadığı halde, davacı yazardan izin alınmadan, davalı şirket tarafından, müvekkiline ait metinler çıkartılmadan, yazar olarak sadece R.. P.. gösterilerek kitabın çoğaltılıp satıldığını, müvekkilinin telif hakkının ihlal edildiğini ileri sürerek, tecavüzün ref'ine, men'ine, FSEK 70. maddesine göre 10.000,00 TL manevi tazminata, FSEK 68. maddesine göre maddi tazminatın satış miktarı ve kazanç belirlendikten sonra üç katının faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini; ıslah dilekçesi ile maddi tazminatla ilgili olarak 8.100,00 TL'nin hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalılar vekili, sonradan yazılan eserin farklı bir kitap olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalıların, davacı ile davalı R.. P..'ın birlikte yazdıkları dava konusu “Physics 9” isimli İngilizce ders kitabını davacının adını çıkartmak suretiyle yayınladıkları, davacının mali haklarına tecavüzde bulundukları ve eseri üzerindeki manevi hakkını ihlal ettikleri gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalıların, davacının mali ve manevi haklarını ihlal ettiklerine, davacının telif hakkından haksız yararlandıklarından haksız çoğaltma ve yayma eyleminden sorumlu olduklarına ve "Physics 9" isimli lise 1. sınıf fizik ders kitabının çoğaltılıp yayınlanması suretiyle gerçekleşen tecavüzlerinin men edilmesine, tecavüz nedeniyle 10.000,00 TL manevi, 8.100,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 929,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15174, Karar No: 2006/14465, Tarih: 05.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/15174 E.  ,  2006/14465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  Çorum  İş Mahkemesi

Tarih                :  22.08.2006
Yargıtay — Esas No: 2013/12645, Karar No: 2014/13181, Tarih: 24.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/12645 E.  ,  2014/13181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı ... vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

1-Temyiz eden davalı, aleyhinde pek çok icra takibinin mevcut olduğunu, emekli maaşında haciz bulunduğunu, ekonomik yönden acziyet içinde olması nedeniyle temyiz harç ve giderlerini karşılayamayacağını ileri sürerek adli yardım talebinde bulunmuştur. Mahkemece, 05.12.2012 tarihinde adli yardım talebinin reddine karar verilmiş; temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için davalıya gönderilen muhtıraya rağmen yasal süre içerisinde eksiklik tamamlanmadığından 22.01.2013 tarihinde ise HMK’nun 334/1 maddesi gereğince davalının temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334/3 maddesinde kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtay’a yapılacağı hükmü mevcut olduğundan davalının temyiz aşamasındaki adli yardım talebinin Yargıtayca değerlendirilmesi gerekmektedir. Açıklanan nedenlerle, mahkemenin yukarıda bahsedilen adli yardım talebinin reddi ile davalının temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına dair kararları yok hükmünde bulunduğundan anılan kararların kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Davalının adli yardım talebinin incelenmesinde; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334. maddesinde, “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki 2013/12645 2014/13181

Davalının adli yardım talebinin incelenmesinde; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334. maddesinde, “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki 2013/12645 2014/13181

korunma taleplerinde ve icra takibinde, haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş, takip eden maddelerde, adli yardımlara dair esaslar ele alınmıştır. Somut olayda; temyize konu miktar ile bu miktar üzerinden hesaplanacak temyiz harcı miktarı dikkate alındığında, adli yardım talebinin kabulü halinde, devletin mahkeme harcı almaktaki menfaati ile başvuranın mahkemeler vasıtasıyla hakkını korumaktaki çıkarları arasında adil dengenin sarsılacağı, yine temyiz eden davalıyı temyiz harcı ödemekle yükümlü tutmanın kendisine aşırı bir yük getirmeyeceği kaldı ki davalının serbest eczacı olup, ...'dan almış olduğu emekli ikramiyesinin ölçü olamayacağı hakkında yapılan takiplerin ve tapuda alınan yazıların adli yardım istemine dayanak oluşturmadığı, bu nedenle adli yardım talebinin koşulları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, adli yardım talebinin itiraz yolu açık olmak üzere reddine karar vermek gerekmiştir.

HMK.nun 337. maddesi 11.4.2013 gün ve 6459 sayılı yasanın değiştirilmiş 30.4.2013 tarihli resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. HMK.nun değişik 337. maddesi uyarınca, Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edebilir." düzenlemesi uyarınca, davacının (1) haftalık itiraz süresinde Adli Yardım talebinin reddine dair karara itiraz hakkı bulunmaktadır. Bu nedenle mahkemece dairemizin red kararının davalı tarafa tebliği gerekmektedir. Temyiz eden davalı işbu karara itiraz ederse dosyasın itirazı incelemeye yetkili daireye gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi gerekir. Temyiz eden davalı Adli yardım talebinin reddine dair kararla itiraz etmez ise, HMK’nun 344-346 maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4141, Karar No: 2020/1354, Tarih: 13.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/4141 E.  ,  2020/1354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 18/02/2016 gün ve 2014/94 - 2016/112 sayılı kararı onayan Daire'nin 16/05/2018 gün ve 2016/10744 - 2018/3613 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin ortağı olduğunu, şirketin diğer ortağı davalı şahsın TTK 613. maddesinde düzenlenen bağlılık borcuna ve sırları koruma yükümlülüğüne aykırı davrandığını, gizli sözleşmeler imzaladığını, ...Teknik Danışmanlık ve Enerji Hizmetleri Ltd. Şti. adında aynı sektörde yeni bir şirket kurduğunu, bunun sözleşmenin münhasırlık başlıklı 3.5. madde hükmüne aykırılık teşkil ettiğini, ortaklık ilişkisinin müvekkilleri hakkında çekilmez hale geldiğini, şirketin faaliyetinin durduğunu ve zarar ettiğini, davalı şirket müdürü olan ... görevinden istifa ettikten sonra şirketin müdürünün bulunmadığını, şirketin feshi için TTK 636/3 fıkrası anlamında haklı sebeplerin oluştuğunu, ayrıca TTK 636/2 fıkra hükmüne göre davalı şirkete müdür seçmesi için süre verilerek müdür seçilemediği takdirde organ eksikliği nedeniyle şirketin feshi gerektiğini ileri sürerek; davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirkete temsil kayyımı atandığı, organ eksikliğinin giderilmesi için kayyıma süre verildiği, müdür seçimi için olağan üstü genel kurulun toplantıya çağırıldığı, tüm paydaşların toplantıda temsil edildiği ancak oyların eşit çıkması nedeniyle şirket müdürünün seçilemediği, TTK 530. ve TTK 636/2. maddelerinde organ eksikliğinin giderilememesinin müeyyidesinin açıkça şirketin feshi olarak düzenlendiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile ...nin TTK 530 ve TTK 636/2 maddesine göre fesih ve tasfiyesine dair verilen kararın davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili ve davalı ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekili ve davalı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacılar vekili ve davalı ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekili ve davalı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekili ve davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılar ve davalı ...'den ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.