muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9089, Karar No: 2020/12699, Tarih: 16.09.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/9089 E.  ,  2020/12699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu ve sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek şikayetçi Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede,

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, önleme araması kararına istinaden durdurulan ... otobüs firmasına ait otobüsün bagajında içinde 50 karton kaçak sigara bulunan bir koli ele geçirildiği, bu kolinin üzerindeki etikette gönderenin adı soyadı ve 2 adet telefon numarası ile alıcının adı soyadı ve bir adet telefon numarası bilgilerinin yazılı olduğu,

Otobüsün muavini olan sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında, bahse konu koliyi tanımadığı bir şahsın Esenler Otogarında bir yakınının teslim alacağını söyleyerek bıraktığını, sigaralarla alakasının olmadığını beyan etmesi karşısında kolinin üzerinde yazılı bulunan isim ve telefon numaraları hiç araştırılmadan eksik araştırma ve sanığın savunmasına itibar edilmediği şeklindeki yetersiz gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve müşteki Tütün ve alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5796, Karar No: 2023/3491, Tarih: 20.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/5796 E.  ,  2023/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit harici bırakılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan, sınırlarını belirtmiş olduğu 13.160,54 m2 miktarlı ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın davacının 35 yılı aşkın bir zamandır nizasız, fasılasız ve malik sıfatıyla zilyet olduğunu ileri sürerek taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesince; davanın 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, davacı lehine zilyetlik koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, Büyükşehir Belediyesine husumet yöneltilemeyeceğini, taşınmaz üzerinde zilyetlikle edinim koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

3.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; söz konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu, davanın 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.07.2018 tarihli, 2018/59 Esas, 2018/213 Karar sayılı kararı ile iddianın ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne 08.05.2018 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 13.160,54 metrekarelik kısmın fıstıklık ve zeytinlik vasfıyla davacı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Maliye Hazinesi vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, bu tür yerlerin zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini, bilirkişi raporunun usulüne uygun hazırlanmadığını, taşınmazın tamamının Hazine adına tescil edilmesi gerektiğini,eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, taşınmaza ait hava fotoğraflarının celbedilmediğini, TMK’nın 713/4.maddesi gereğince yapılması gereken ilanların yapılmadığını bu nedenlerle kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 20.10.2020 tarihli ve 2019/666 E. 2020/901 K. sayılı kararıyla; çekişme konusu taşınmazın yörede 1955 tarihinde yapılan kadastro çalışmasında taşlık-kayalık vasfı ile tapulama harici bırakıldığı, taşınmazın bulunduğu yerde Büyükşehir Belediyesinin 2017 tarihli Meclis kararı ile onanan 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planında dikili tarım alanına denk geldiği, tüm raporlar dikkate alındığında taşınmazın orman sayılmadığı, taşınmaz üzerinde 35-40 yaşlarında 114 adet Antep fıstığı ağacı bulunduğu, buna göre taşınmazın imar ihya edildiği tarih ile dava tarihi arasında zilyetlikle kazanım koşullarının davacı lehine oluştuğu bu nedenlerle Mahkemece verilen kabul kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı Maliye Hazinesi vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Maliye Hazinesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili, istinaf talepli dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrarla kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerine dayalı tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

2. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

2. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir.” hükümlerini düzenlemiştir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. ... ili, ... ilçesi, ... Köyünde yaklaşık 13.160,54 m² yüz ölçümlü alan 1955 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşlık ve kayalık vasfı ile tescil harici bırakılmıştır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. SONUÇ:

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Hazineden 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2564, Karar No: 2014/8171, Tarih: 11.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/2564 E.  ,  2014/8171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, katılanın daha önce boşandığı eşi aleyhine açmış olduğu nafakanın artırılması davasında, mahkemenin, katılanın mali ve sosyal durumunun araştırılması için Emniyet Müdürlüğüne yazmış olduğu müzekkerenin görev yaptıkları birime gelmesi üzerine burada ihzar büro görevlisi olan polis memuru sanıklar tarafından gerekli araştırma yapılmadan, katılanın bir mali müşavirlik bürosunda çalıştığı yazılarak tutanağın mahkemeye gönderilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; katılanın mali ve sosyal durumunu araştırma hususunda gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek eksik ve hatalı işlem yaptıkları ve bu suretle ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri gözetilmeden yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde beraetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31945, Karar No: 2017/1109, Tarih: 06.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/31945 E.  ,  2017/1109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirketin Rusya'da bulunan şantiyesinde 23/09/2003 tarihinden itibaren topograf olarak çalışmaya başladığını ve 2009 yılına kadar kesintisiz çalıştığını, müvekkilinin aylık net 2.500 USD maaş aldığını, çalışılan süreçte müvekkiline yapılan değişken miktarlardaki aylık maaş avansı ödemeleri düşülerek, bakiye maaş ödemelerinin banka hesabına yatırıldığını, iş sözleşmesinin 2009 Ekim ayı sonunda haksız olarak feshedildiğini, ancak İş Kanunundan doğan alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; müvekkili ...İnşaat ve Mühendislik A.Ş.'nin eski ünvanının ... İnş. Tes. ve Tic. Ltd. Şti. olmadığını, davanın hatalı açıldığını, davacı işçinin müvekkili şirkette hiçbir zaman çalışmadığını, bu nedenle davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı HMK.’nın 124. maddesi uyarınca “Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde ... İnşaat Tesisat ve Ticaret Limited Şirketi'nin ünvan değiştirerek ... İnşaat ve Mühendislik A.Ş. olduğu iddiasıyla alacak isteminde bulunmuştur.

Dosya kapsamına göre, davacı işçinin çalıştığı ... İnşaat Tesisat ve Ticaret Ltd. Şti.'nin ünvan değiştirerek ... Mekanik Otomasyon İnşaat Enerji Mad. San.ve Tic. Ltd.. Şti. ünvanını aldığı anlaşılmaktadır. Davanın ... Otomasyon İnşaat Enerji Mad. San.ve Tic. Limited Şirketi'ne yöneltilmesi gerekirken davalıya yöneltilmesi HMK 124/4 maddesi uyarınca husumette yanılma kabul edilerek husumetin doğru şirkete tevcihi için davacıya süre verilip, dava dilekçesinin tebliği ile işin esasına girerek karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 06/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14213, Karar No: 2014/23303, Tarih: 03.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/14213 E.  ,  2014/23303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 9. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2011

NUMARASI : 2010/742-2011/1140

DAVA :Davacı, manevi tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin 2007 yılına kadar söz konusu şirkette şoför olarak çalıştığını, 2007 yılı mayıs ayında şirket merkezinin yemekhanesinde polislerce kelepçelenerek şirket çalışanlarının önünde göz altına alındığını, Şişli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma sonrasında müvekkili hakkında ek takipsizlik kararı verildiğini, davalı M.. G..'nün şirket yemekhanesinde ve imalathanesinde tüm çalışanlara müvekkiline yönelik " hırsızlar, sonları işte böyle olur" şeklinde ifadelerde bulunduğunu, soruşturma sırasında M.. G..'nün tanıdıkları ve çalışanlarına " ben onun suçsuz olduğunu biliyorum ama bir şey biliyorsa bana söylemediği için kızdım" şeklinde ifadeler kullandığını, çalışma süresince davacı ve şirket çalışanlarına karşı baskı ve küfür içeren " pezevenkler, hayvan herifler" gibi sözler sarf ettiğinin Mahkeme tutanaklarına geçtiğini, davacının eşi ve çocukları ile birlikte işyeri ile aynı semtte yaşadığını, haksız ithamlar nedeni ile müvekkilinin aile ve akrabaları ile komşuları karşısında oldukça güç duruma düştüğünü, davalıların tümünün Savcılıkça yürütülen soruşturma sırasında uydurma belgeler düzenleyerek birlikte hareket ettiklerini, davacının yaşadığı sıkıntılardan kurtulamadığını, uzun bir süre geçtikten sonra yeni bir işte çalışmaya başlayabildiğini, "hırsız" olarak tanımlanan suçlamadan yargı önünde aklanmış olsa da akraba ve çevresinde itibarının zedelendiğini iddia ederek uğradığı elem ve ızdırap nedeni ile 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar Mehmet S.. D.. ile Beraettin F.. G.. vekili; davacının manevi tazminat davasına esas tuttuğu olay ve iddialarının en yakınının dava tarihinden 1,5 sene öncesine dayandığını, zamanaşımı süresinin geçtiğini, iddiaları kabul etmediklerini, müvekkillerinin davacıya yönelik şahsiyet haklarına zarar verici herhangi bir eylemi olmadığını, istenilen tazminat miktarının fahiş olduğunu, işyerinde gerçekleşen gözaltının emniyet kuvvetlerinin inisiyatifi ile gerçekleştiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı M.. G.. vekili; müvekkilinin kendisine zarar verildiğine yönelik bilgiler alması karşısında bazı çalışanları hakkında aldığı duyumlar ve bilgiler ile Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunduğunu, bir takım çalışanlar hakkında kamu davası açıldığını, davacının soruşturmada ifadesinin şüpheli sıfatıyla alındığını, müvekkilinin olayı yetkili makamlara bildirmesi biçimdeki davranışının hak arama özgürlüğünün sınırları içinde kaldığını, davacı hakkında ek takipsizlik kararı verilmiş olsa bile şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların, delil ve ifadelerin varlığının haklılıklarını doğruladığını, şikayet dilekçesinde kullanılan sözcüklerle şikayet sınırının aşılmadığını, kişilik haklarına saldırının düşünülmediğini, onur kırıcı, incitici beyanda bulunulmadığını, dava dilekçesinde müvekkili tarafından söylendiği iddia olunan ifadelerin müvekkili tarafından söylenmediğini, işveren sıfatı ile olay sonrası yapılan söylemin eleştiri, öğüt, nasihat ve tavsiye niteliğinde olduğunu, müvekkilinin hiç kimsenin şahsına yönelik ve kişilik haklarını zedeleyecek beyanı olmadığını, kastı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı M.. G..’nün davacıya sarf ettiği sözler, BK 49. Madde anlamında kişilik haklarına saldırı niteliği taşımakta ve bu husus tanık anlatımlarından da anlaşılmaktadır. Dairemizin aynı nitelikteki 2011/20745 esas sayılı emsal dosyasında yerel mahkemece manevi tazminata hükmedilmiş, karar Dairemizce 26.06.2013 tarihinde onanarak kesinleşmiştir. Davacı lehine makul oranda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile talebin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2410, Karar No: 2025/773, Tarih: 11.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2410 E.  ,  2025/773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/108 Esas, 2024/301 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/625 E., 2020/150 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait 2014/96605 tescil numaralı markası veesas unsurlu 11 adet marka tescili bulunduğunu, markaların 03, 05, 29, 30, 32 ve 35. sınıflarda tescilli olduğunu, 2016 07139 numaralı ve Vitamin İçeren Takviye Edici Gıda" endüstriyel tasarımın da müvekkili adına tescil edildiğini, müvekkilinin bu marka ve endüstriyel tasarım ile uzun yıllardır hem üretim, hem de pazarlama faaliyetini sürdürmekte olduğunu, davalı şirketin 2017/18420 tescil numaralı markası ile 2017 yılı başlarında müvekkiline ait gerek markaya, gerekse endüstriyel tasarıma açıkça tecavüz teşkil eden ürünlerinin müvekkili ile aynı sektörde satış ve pazarlamasını yapmaya başladığını ileri sürerek marka ve tasarım haklarına tecavüzün tespitine ve menine, davalının markasının hükümsüzlüğüne, davalının cirosu üzerinden tespit edilecek şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın markasına yönelik bir tecavüzünün bulunmadığını, markaların benzerlik göstermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın markasına yönelik bir tecavüzünün bulunmadığını, markaların benzerlik göstermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı adına tescilli 2017/18420 başvuru nolu markasının davacıya ait markası ile işitsel, görsel ve anlamsal olarak benzer olmadığı, tarafların markalarının hitap ettiği ortalama tüketiciler tarafından markalar arasında doğrudan veya dolaylı bir karıştırılma ihtimali bulunmadığı, marka hükümsüzlüğü koşullarının oluşmadığı, davalının ürün ambalajlarında kullandığı etiket tasarımı ile davacının tescilli etiket tasarımı karşılaştırıldığında tüketiciler tarafından algılanan ana ögeler (dış kontür, arka fon rengi, logo ve içerik bölüm başlıkları ile bu ögelerin kullanım biçimleri ve konumları) açısından benzerlik gösterdikleri, etiket üzerindeki farklılıkların küçük ayrıntılar olduğu, tasarımlar arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde farklılıklar bulunmadığı, benzer olarak algılandıkları, bu nedenle davalının etiket kullanımının davacının tescilli tasarımından kaynaklanan haklarına tecavüz teşkil ettiği, davacının 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 150/1 hükmü uyarınca zararının giderilmesini talep edebileceği, davacının maddi tazminat talebini anılan Kanunun 151/2-b hükmünde belirlenen şekilde davalının elde ettiği gelire göre hesaplanmasını istediği, alınan bilirkişi raporu ile tecavüzün söz konusu olduğu dönemde davalının tecavüz teşkil eden etiket tasarımıyla sattığı ürünlerden 11.914,74 TL gelir elde ettiğinin tespit edildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davalının, davacının endüstriyel tasarım haklarına tecavüz ettiğinin tespitine, davalının endüstriyel tasarım haklarına tecavüz teşkil eden ürün etiketlerini kullanmaktan men edilmesine, 11.914,74 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının markasının hükümsüzlüğü talebi ile davacının markasına davalı tarafça tecavüz edildiğinin tespiti ve önlenmesi taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacıya ait tescilli marka ve endüstriyel tasarıma davalı tarafça tecavüz edildiği iddiasıyla açılan tecavüzün tespiti ve men'i, maddi tazminat ile davalıya ait 2017/18420 başvuru numaralı markasının davacıya ait markası ile benzer olduğu iddiasıyla açılan marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe