muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2541, Karar No: 2012/271, Tarih: 23.01.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/2541 E.  ,  2012/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 298 ada 7 ve 8 parsel sayılı sırasıyla 797.83 m2 ve 851.69 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar 4753 sayılı Yasa uyarınca oluşturulan Toprak Tevzi Komisyonun 68 nolu paftasında taşlık niteliği ile belirtildiği gerekçesiyle ve davacılardan ... tarafından tarla olarak kullanıldığı açıklanmak suretiyle tarla niteliği ile, dava konusu 303 ada 4 parsel sayılı 1697.37 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise 4753 sayılı Yasa uyarınca oluşturulan tapu kaydına dayanılarak davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ..., ... miras yoluyla gelen hakka, imar ihyaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların 1/2'şer paylı olarak davacılar ..., ... adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 298 ada 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazların taşlık kayalık olmadığı, bu taşınmazlar üzerinde tespit gününde adına tescil kararı verilen zilyet davacılar ..., ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, ayrıca 3402 sayılı Kadastro Kanununun 46/1. maddesi hükmünce koşullarının varlığı halinde bu nitelikteki taşınmazın zilyedi adına tespit ve tescil edileceğinin belirtildiği, buna göre dava konusu 303 ada 4 parsel sayılı taşınmazın Hazine'ye ait 03.06.1959 tarih ve 48 sayılı tapu kaydının kapsamı içinde kaldığı, ancak tapu kaydının oluşturulduğu güne kadar zilyet davacılar ..., ... yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz

2011/2541-2012/271 S.2

edinme koşullarının gerçekleştiği, dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera ve kanunları uyarınca Hazine'ye intikal eden yerlerden olmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 23.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1651, Karar No: 2022/6473, Tarih: 01.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/1651 E.  ,  2022/6473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26/07/1982, 16/07/1992 ve 12/06/2014 günlerinde verilen dilekçelerle yaylanın aidiyetinin tespiti talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; asıl ve birleştirilen davanın kabulüne dair verilen 02/11/2021 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili ve davalı ... temsilcisi tarafından istenilmekle, tayin olunan 01/11/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... .... Başkaca gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4122, Karar No: 2015/5677, Tarih: 19.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/4122 E.  ,  2015/5677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/76399

MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2010

NUMARASI : 2006/670 (E) ve 2010/850 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanıklar M.. A.. ve S.. T.. hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıkların hırsızlık suçları tamamlandığı halde teşebbüs hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini ve sanıkların işyeri dokunulmazlığını birlikte ihlal ettiklerinin anlaşıması karşısında; haklarında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M.. A.. ve S.. T.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “sanıkların TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına,” cümlesinin

yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanıklar T.. T.. ve E.. K.. hakkında hırsızılık,mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları ile sanıklar M.. A.. ve S.. T.. hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamı itibariyle diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık T.. T..'nin 30/10/2008 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Dosya kapsamı itibariyle diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık T.. T..'nin 30/10/2008 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Müştekinin 12/07/2006 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihi itibariyle şikayete tabi olan mala zarar verme suçu açısından sanıklar M.. A.. ve S.. T.. hakkında düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık E.. K..'ın kullandığı aracın olay yerine yakın bir yerde durduğu ve farının kapalı olduğunun tutanak mümzi tanıklar tarafından beyan edildiği, sanık M.. A.. ve diğer sanıkların aşamalarda işlenen suçtan sanık Ergün'ün haberi olmadığını beyan etttikleri, sanığın da üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın suçunun yakalandığı yer ile hırsızlık suçunun işlendiği işyerinin ve diğer sanıkların yakalandığı yerlerin mesafelerinin belirlenerek, sanığın suçlara iştirak etttiğine ilişkin delillerin karar yerinde şüpheye yer vermeyecek şekilde tartışılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Sanıklar S.. T.., M.. A.. ve E.. K..'ın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar T.. T.., M.. A.. ve E.. K.. müdafii ile sanık S.. T..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, sanıkların kazanılmış haklarının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince korunması, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1089, Karar No: 2025/793, Tarih: 12.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1089 E.  ,  2025/793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2011/114 E., 2013/356 K.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; tarafların aralarında devam eden iş yeri kira ilişkisini 08.02.2009 tarihinde anlaşarak sona erdirdiklerini, davacının davalıya depozito bedeli olarak 15.05.2008 keşide tarihli 21.000,00 TL bedelli, 10.06.2008 keşide tarihli 32.500,00 TL bedelli, 10.07.2008 keşide tarihli 32.500,00 TL bedelli ve 10.08.2008 keşide tarihli 32.500,00 TL bedelli olmak üzere toplam 118.500,00 TL bedelli çek verdiğini, davacının davalıya 2008 yılı Ağustos ayı ile 2009 yılı Ocak ayları arasındaki döneme ilişkin için aylık 24.000,00 TL olmak üzere olmak üzere toplam 6 aylık 144.000,00 TL civarında kira borcu olduğunu, davalının ödenen çek bedelinin toplam borçtan düşülerek kalan borç için ödeme planı yapılması teklifini kabul etmediğini, 31.03.2009 keşide tarihli ve 100.000,00 TL bedelli ve 10.11.2008 keşide tarihli 53.750,00 TL bedelli teminat çeklerinin iki farklı dosyada takibe konu edildiğini, takibe konu edilen bedelin toplam borcun üzerinde olduğunu ileri sürerek; fazlaya dair haklar saklı kalmak üzere, takibe konu edilen çekler bedelsiz olduğundan, takiplerin borcu aşan miktar oranında iptaline, ödeme yapıldığı takdirde istirdatına ve davalının tazminat ödemesine karar verilmesi istenmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının kira sözleşmesine aykırı davranarak kira, elektrik, su, telefon, internet, reklam katılım payı sorumluluğunu yerine getirmediğini, sözleşmeyi haksız ve tek taraflı olarak fesih ederek mecuru tahliye edeceklerini bildirdiğini, kabul edilmeyen fesih konusunda mutabakata varılamadığını, davacının 08.02.2009 tarihinde mecuru terk etmek ve eşyalarını boşaltmak için AVM yönetiminden izin istediğini, iznin sözleşmeden kaynaklı hak ve alacaklar saklı tutulmak kaydı ile verildiğini ve bu şartla mecurun anahtarlarının teslim alındığını, anahtar teslim tutanağına bu yönde ihtirazi kayıt konulduğunu, kiralananın hala kiraya verilmediğini, sözleşmede kiralananın süresinden önce tahliyesi hali için dönem sonuna kadar işleyecek kira bedelleri ile birlikte 500.000 Euro cezai şart ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, çeklerin teminat çeki olmadığı gibi karşılıksız çıktığını, davacının erken tahliye cezai şart bedeli 500.000 Euro, 6 aylık kiralananın boş kalma süresi kira bedeli 116.119,08 Euro ile ortak gider payı, elektrik, su, telefon ve internet borcu 15.069,76 Euro borcu bulunduğunu, davanın zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında inşa edilmekte olan alışveriş merkezinde yer alacak bağımsız bölümünün kiralanması hususunda imzalanan 28.04.2008 tarihli 10 yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğu, kiracı davacının kiralananı 08.02.2009 tarihinde boşalttığı ve anahtarı teslim ettiği, davacının tahliyenin haklı sebebe dayandığını ispat edemediği, 2008 yılı Mayıs ayından tahliye tarihine kadar işleyen dönem kira bedeli ve sözleşme ile hükme bağlanmış gerçekleşen genel giderler, taşınmazın yeniden kiraya verebileceği makul süre olarak bilirkişi heyetince belirlenen 3 aylık süre kira bedelinden ve sözleşmenin (7.4.) maddesi uyarınca sorumlu olduğu kararlaştırılan şantiye kirası ve reklam katılım payı bedeli 211.791,58 TL olduğu, toplam borç tutarı itibariyle davacının takip konusu çek bedellerinden sorumlu bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalının kötü niyetle takip başlattığını, bilirkişi raporlarının hatalı olduğunu ve birbirleriyle çeliştiğini, şantiye kirası ve reklam katılım payından davacı kiracının sorumlu olduğuna dair hükmün 10 yıl süre ile devam edeceği mantığı ile sözleşmeye eklendiği, davacı kiracının taşınmazda kaldığı kira süresine orantılı olarak şantiye kirası ve reklam katılım payı sorumlu tutulması gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, menfi tespit ve takibin iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda; taraflar arasında geçerli olan 28.04.2008 tarihli ve 10 yıl süreli iş yeri kira sözleşmesinin davacı kiracı tarafından süresinden önce feshedildiği, kira ilişkisinin 08.02.2009 tarihinde tahliye ile son bulduğu, davacının feshin haklı olduğunu ispatlayamadığı, davacının tahliye tarihine kadar işlemiş ve ödenmemiş kira bedeli ile kiralananın yeniden kiraya verilebileceği makul süre olarak belirlenen 3 aylık kira bedeli ve sözleşme ile üstlendiği yan giderlerden sorumlu olduğu, "şantiye kirası" adıyla sözleşmenin başında ödeneceği kararlaştırılan bedelinin kira süresinin tamamına ilişkin olduğu, kalan süre ile orantılı olarak bu bedelin mahsubu gerektiği değerlendirilmekle birlikte neticeten davacının borcunun takip konusu tutarı aştığı davacının borcu ödediğini yahut başka bir şekilde borcun sona erdiğini ispat edemediği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süresi içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6261, Karar No: 2019/4141, Tarih: 27.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6261 E.  ,  2019/4141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın seyir yönüne hitaben, taşıt giremez, sağa dönülemez, dikkat levhalarının bulunmasına rağmen dönmenin yasak olduğu yerden dönüş yapmak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminde bilinçli taksir koşullarının bulunduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerinde görülerek, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1865, Karar No: 2020/4668, Tarih: 15.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/1865 E.  ,  2020/4668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Olay günü saat 18:45 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile Eynal istikametinden Simav istikametine doğru seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybetmek suretiyle sağa yönelmesi ve önce sağ tarafta kaplama dışında park halinde bulunan otomobilin sol ön çamurluk kısımlarına, sonra da araca malzeme yüklemek üzere yine kaplama dışında beklemekte olan yayalar ..., ... ile ...’ye çarparak; ... ile ...’nın vücutlarında kemik kırıkları meydana gelecek şekilde yaralanmaları ile ...’nin ölümü ile neticelenen olayda, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; mahalli Cumhuriyet savcısının ve katılanlar vekilinin bilinçli taksir uygulanması gerektiği ile sanık müdafiinin kusur durumuna ve sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/36085, Karar No: 2010/7166, Tarih: 18.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/36085 E.  ,  2010/7166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ikramiye, fazla mesai, hafta tatili,

genel tatil ücreti, giyim yardımı, yıllık izin ücreti, kömür yardımı alacaklarının ödetilmesine

Karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Davacı, işyerinde uzun süredir ikramiye ve sosyal yardımların ödenmediğini, borçlarını ödemekte zorlandığını, psikolojik bunalıma girerek tedavi gördüğünü, mazeretsiz devamsızlığının söz konusu olmadığını, rahatsızlığı ve işyerindeki olumsuzluklardan dolayı işe gidemediğini, sözleşmesinin işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini belirterek işçilik haklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacının geçmişte de disiplinsiz davranışları bulunduğunu, en son da 4857 sayılı yasanın 25/ll-g maddesi gereği, mazeretsiz devamsızlığı yüzünden iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece, işçinin 6.11.2005 tarihinden itibaren mazeretsiz ve izinsiz olarak işe gelmemesi nedeniyle sözleşmenin işverence haklı nedenle feshedildiği belirtilerek kıdem tazminatı isteği reddedilmiş, koşulları oluştuğu gerekçisiyle ihbar tazminatı ise hüküm altına alınmıştır.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin işveren tarafından feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesinin I. bendinin (a) alt bendinde, “işçinin kendi kastından veya derli toplu olmayan yaşayışından yahut içkiye düşkünlüğünden doğacak bir hastalığa veya sakatlığa uğraması halinde, bu sebeple doğacak devamsızlığın ardı ardına üç iş günü veya bir ayda beş iş gününden fazla sürmesi” hali ve (b) alt bendinde

ise, “işçinin tutulduğu hastalığın tedavi edilemeyecek nitelikte olduğu ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunduğunun Sağlık Kurulunca saptanması” durumunda işverenin derhal fesih hakkının olduğu açıklanmıştır.

İşçinin hastalık veya sakatlığa yol açan olayı bilerek ve isteyerek gerçekleştirmesi gerekir. İşçinin derli toplu olmayan yaşantısı ile içkiye düşkünlüğü de başlı başına fesih nedeni olmayıp, bu durumların, işçiyi hastalığa veya sakatlığa yöneltmesi gerekir.

İşçinin sözü edilen nedenlere dayanan hastalık ya da sakatlığının ardı ardına 3 gün ya da bir ay içinde 5 iş günü aşması halinde işverenin derhal fesih hakkı doğar. Maddede geçen “bir ay” takvim ayı olmayıp, işçinin kusura dayanan hastalık veya sakatlık ya da derli toplu olmayan yaşantısı sebebiyle işe gidemediği ilk günü takip eden bir aylık süredir.

İşçinin sözü edilen nedenlere dayanan hastalık ya da sakatlığının ardı ardına 3 gün ya da bir ay içinde 5 iş günü aşması halinde işverenin derhal fesih hakkı doğar. Maddede geçen “bir ay” takvim ayı olmayıp, işçinin kusura dayanan hastalık veya sakatlık ya da derli toplu olmayan yaşantısı sebebiyle işe gidemediği ilk günü takip eden bir aylık süredir.

İşverenin İş Kanununun 25/I-a bendi uyarınca derhal feshi, aynı maddenin (g) bendinde geçen devamsızlık nedeniyle fesih hakkından bağımsızdır. Anılan maddenin (g) fıkrasında işçinin izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi hali söz konusudur ve anılan nedenle işverenin haklı fesih imkanı vardır. Bu durumda işverenin tazminat ödeme yükümlülüğü doğmadığı halde, 4857 sayılı İş Kanununun 25/ I-a bendine göre işverenin derhal fesih imkanı vardır.

1475 sayılı İş Kanununun 17/I-b bendinde “işçinin bulaşıcı veya işi ile bağdaşmayacak derecede tiksinti verici bir hastalığa tutulması” hali derhal fesih nedeni olarak sayılmışken, 4857 sayılı İş Kanununda bu hükme yer verilmemiştir. Bunun yerine işçinin tedavisi imkansız bir hastalığa tutulması hali düzenlenmiştir. İşçinin tutulduğu hastalığın tedavisinin bulunmaması yanında işyerinde çalışmasının sakıncalı olması da sağlık kurulunca belirlenmelidir. 4857 sayılı İş Kanununu da 25/I-b bendindeki bu düzenlemeye göre her iki şartın da bir arada bulunması gerekir(Yargıtay 9.HD. 10.11.2008 gün 2008/ 5816 E, 2008/ 30572 K.).

İşverenin İş Kanununun 25. maddesinin (a) ve (b) bentleri yönünden feshi haklı fesih olmayıp, işveren yürürlükte olan İş Kanunu hükümlerine göre kıdem tazminatı ödemekle yükümlüdür. Yasa, işverene derhal fesih hakkı tanımakla bu hak, işverenin bildirim sürelerine uyma ve ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğünü ortadan kaldırır.

Somut olayda, davalı işveren fesihte mazeretsiz devamsızlık nedenine dayanmış, işçi ise devamsızlığının rahatsızlığından kaynaklandığını ifade etmiştir.

Yargılama sırasında davacının alkol tedavisi gördüğüne, ruhsal bunalım nedeniyle de çeşitli tedaviler aldığına ilişkin hastane raporları dosyaya sunulmuştur.

Davacının içkiye düşkünlüğü ve ruh hastalığından dolayı 4857 sayılı yasanın 25/l.maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği uzman doktorlardan oluşan bir heyet raporu ile açıklığa kavuşturulmalı, ardından feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı değerlendirilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3) Diğer taraftan, ihbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.