muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6436, Karar No: 2014/9612, Tarih: 12.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6436 E.  ,  2014/9612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davada Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı ve genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğinceTicaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3656, Karar No: 2010/5989, Tarih: 01.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/3656 E.  ,  2010/5989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2007/156237

MAHKEMESİ : Tuzluca Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2006

NUMARASI : 2006/106 Karar - 2006/13 Esas

SUÇ : Kasten Yaralama, Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)-Sanık S.. Ç.. hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık S.. Ç.. vekilinin bu sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE

2)-Sanık F.. Ç..’ın hakkında kurulan beraat hükümlerini temyiz etmekte hukuken bir yararı olmadığı gibi, hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz itirazı da bulunmadığından sanık F.. Ç.. müdafiinin bu sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin 1412 Sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE

3)-Duruşmalara katıldıkları halde 5271 sayılı CMK.nun 234. maddesindeki yasal hakları hatırlatılarak şikayetleri sorulmayan ve davaya katılma olanağı verilmeyen şikayetçiler S.. Ç.. ve F.. Ç..’ın sanıklar L.. D.. ve B.. D.. hakkında kurulan beraat hükümlerini temyize hakları bulunduğu belirlenerek şikayetçiler S.. Ç.. ve F.. Ç.. vekilinin sanıklar L.. D.. ve B.. D.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Şikayetçiler S.. Ç.. ve F.. Ç.. duruşmalara katıldıkları halde, 5271 sayılı CMK.nun 234. maddesindeki yasal hakları hatırlatılarak şikayetlerinin sorulmaması ve sanıklar L.. D.. ve B.. D.. hakkında açılan davaya katılma olanağı tanınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçiler S.. Ç.. ve F.. Ç.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17668, Karar No: 2015/13737, Tarih: 26.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17668 E.  ,  2015/13737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/1081-2014/591

Davacı A.. D.. vekili Avukat D..T.. tarafından, davalı B.. A.. aleyhine 16/12/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, C.. savcısı olarak görev yaptığını, davalının ise il emniyet müdürlüğünde 4. sınıf emniyet müdürü olduğunu, güvenlik sorunu nedeniyle davalınında aralarında bulunduğu birçok polisin görevi kötüye kullanma suçundan sanık olarak yargılandığını, davalının bu suçlamadan kurtulmak için resmi belgede sahtecilik yaptığı şüphesi ile S.. V.. soruşturma izni verilmesi için yapılan ön incelemede H..M..04/10/2013 tarihinde vermiş olduğu ifadede “.. ” demek suretiyle kendisine hakaret ettiğini iddia ederek manevi tazminat ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacıya hakaret ettiği kabul edilerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, 04/10/2013 günü davalının H.. M.. verdiği ifadede, davacı hakkında sinirli olduğu, C..savcısına yakışmayan ve sokak kabadayısı tavırları içerisinde olduğu biçiminde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

A..M.. 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru nolu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir.

Somut olaya gelince, davacının C..savcısı, davalının ise emniyet müdürü olduğu, davalının resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin yapılan ön inceleme soruşturmasında alınan ifadesinde davacı hakkında sarf ettiği düşüncelerinin yukarıda değinildiği gibi hoşa gitmeyen, sarsıcı hatta rahatsız edici olanları dahi A..S.. 10. maddesi, Anayasa 26. maddesi uyarınca ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında korunması gerektiği, kişisel değer yargısı niteliğindeki beyanların eleştiri sınırlarında kaldığının kabulü ile istemin tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/11/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 26/11/2015
Yargıtay — Esas No: 2013/19727, Karar No: 2014/8721, Tarih: 05.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19727 E.  ,  2014/8721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir

Sanığın, tanımadığı travesti şahıslarla kavga ettiği, o sırada olaya müdahale eden polis ekibinin sanığı yaralı vaziyette görüp, ekip aracına aldıkları ve karakola getirdikleri, ancak sanığın önceki olayın siniri ile karakolun giriş kapısının camına yumrukla vurup kırdığı ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık beyanı ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10228, Karar No: 2012/1790, Tarih: 13.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10228 E.  ,  2012/1790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/03/2010 tarih ve 2008/298-2010/99 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 41. sınıfta hizmetler yönünden “Fonepsi” markasını tescil ettirdiğini, bu marka ile kurduğu Fonepsi Kekeme Eğitim Merkezi’nde eğitim ve öğretim hizmeti verdiğini, “Fonepsi” adı altında eğitici CD setleri piyasaya çıkardığını, davalının bu cd setinden satın aldığını ve işlettiği “Duyum işitme, konuşma ve ses bozuklukları rehabilitasyon merkezi” tabelasında müvekkilinin izni olmadan “Fonepsi Kekeme Eğitimi” ibaresini kullanarak müvekkilinin şubesi izlenimi verdiğini ileri sürerek, marka ihlalinin ve haksız rekabetin men’ini, şimdilik 10.000 TL maddi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, fonepsi ibaresinin kekemelik tedavisinde kullanılan bir metot olduğunu, davacın metotla ilgili bir tescilinin olmadığını, müvekkiline ait iş yeri tabelasında kullanılan metotlar arasında sayılarak yer aldığını, cd üzerinde tescille ilgili bilgi olmadığını, ibareyi tabelalarından kaldırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının 41. sınıfta hizmetler yönünden “Fonepsi” ibareli markası olduğu, bu ibarenin kekemeliğin düzeltilmesi eğitimde kullanılan bir tedavi yöntemi olduğu, davalının işyeri tabelasında diğer hizmetlerinin yanında bu ibareyi hizmet türü olarak gösterdiği, markasal kullanımdan söz edilemeyeceği, hizmeti alan bilinçli tüketicinin fonepsinin bir tedavi yöntemi olduğunu anlayacak kişiler olduğu, 556 sayılı KHK’nın 12. maddesindeki dürüst kullanıma uygun kullanıldığı, hukuka uygunluk sebebi nedeniyle marka ihlali olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına,13/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6573, Karar No: 2013/11843, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/6573 E.  ,  2013/11843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme, Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Somut olayda; sanığın gece vakti ... Şefliğine ait Kandıra ilçesinin elektrik ihtiyacını karşılayan trafoya giderek üzerindeki kablo başlığı ve kabloları örten tavalar ve saçtan dış tava kapaklarını çaldığı ve trafoya zarar verdiği, daha sonra bakır kabloları da çalmak isterken elektrik akımına kapılarak yaralandığı sabit olmakla kamu malına zarar verme ve hırsızlık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hırsızlık suçundan belirlenen temel cezadan 5237 sayılı TCK'nın 62/1.maddesi uyarınca indirim yapılırken, sonuç cezanın "2 yıl 1 ay" hapis cezası olması gerektiği halde, "1 yıl 13 ay" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4086, Karar No: 2018/8291, Tarih: 11.06.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/4086 E.  ,  2018/8291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın sevk ve idaresinde bulunan plakalı ... model ... tipi otomobil ile 18.11.2012 tarihinde saat 17.34 de Cilvegözü ... Sahasından Suriye'den Türkiye'... giriş yaptığı esnada evraklarından şüphe edilmesi üzerine yapılan incelemede, aracın şasi numarasının ... olarak belirlendiği bilahere Kara Kapıları Taşıt Takip Programı Sorgulamasında aynı şase numarası ile ancak ... plaka ile sanık tarafından 18.11.2012 tarihinde saat 11.10 da Türkiye'den Suriye'... aynı ... kapısından çıkış yaptığı ve her iki plakalı araçın model ve şaşi numaralarının aynı olduğu ve keza sanık arabca yazılı ruhsatının tercümesinde aracın şaşe numarası ve model'inin aynı ve sanık adına düzenlenen mülkiyet tarihinin ise 19.07.2011 olduğu belirlenmiştir.

Sanık, aracı kardeşi ... vasıtasıyla Almanya'dan temin ettiğini, gemi ile Mersin Limanına getirildiğini, 14.11.2012 tarihinde Mersin Limanından teslim aldığını, Reyhan'lı da oturduğu için buraya getirdiğini ve bilahere aracın işlemleri yapıldığından Suriye'... gittiğini, belgeleri aldığını ve aynı gün belgeleri ile Türkiye'... giriş yaparken hakkında işlem yapıldığını, aracın plakasını hatırlamadığını ve belgelere bakmadığını savunmuştur.

... görevlileri tarafından düzenlenen tutanak da, aracın sanığın idaresinde 14.11.2012 tarihinde Mersin Yolcu Salonu ... Müdürlüğünden Türkiye'... giriş ve yukarıda belirtilen giriş ve çıkışlarının olduğu belirtilmiş ise de 14.11.2012 tarihli Türkiye'... girişine ilişkin giriş belgelerinin dosyaya alınmadığı,

Mercedes- Benz Türkiye Şubesi cevabi yazılarında belirtilen şaşi numarasının fabrika çıkış tarihi 11.10.2000, gümüş gri metalik boya, siyah deri döşeme ve motor numarası: ..., şanzıman numarası: ... CDI ve 10.05.2005/211687 km. olan araca ait olduğunu ancak şaşi numarasının bildirilmediği,

Almanya İnterpolün'den alınan cevabı yazıda bu şaşi numarasına ait aracın "ülkelerinde halen kaydının bulunduğu DaimlerChrysler 220 (S 320 CDI) tipi yolcu taşıma aracı olduğu, Kiel şehrinde oturan Heider ...-KATHEMİ isimli şahıs adına kayıtlı ve aracın ihraç için düzenlenen 01.11.2012 tarihinden 30.11.2012 tarihine kadar plakasının KI 514B ve ilk kaydının 17.10.2000 olduğu ancak ihraça ilişkin bilgilerin olmadığı görülmüştür.

Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laborutuvarları Daire Başkanlığı tarafından düzenlenen 18.01.2013 tarihli Ekspertiz raporunda "863902 plaka numaralı araca ait motorlu araç trafik ruhsatnamesinin sahte olarak düzenlendiği ve aldatma kabiyetine haiz olduğu bilgisi ile olay değerlendirildiğinde,

Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laborutuvarları Daire Başkanlığı tarafından düzenlenen 18.01.2013 tarihli Ekspertiz raporunda "863902 plaka numaralı araca ait motorlu araç trafik ruhsatnamesinin sahte olarak düzenlendiği ve aldatma kabiyetine haiz olduğu bilgisi ile olay değerlendirildiğinde,

Suça konu araç üzerinde keşif yapılarak, aracın motor, şaşi, şanzuman numaralarının, bu aksamların orijinal olup olmadıklarının ve aracın kaportası ile uyumlu olup olmadıkları model yılı, tipi, markası, rengi ve belirgin diğer özelliklerinin tespitinden sonra Almaya Mercedes firmasından ve Türkiye ana bayisinden bu özelliklerde aracın bulunup bulunmadığı, üretim ve fabrikadan çıkış tarihi ile aracın maliklerinin isimleri ile Almanya'dan ihraç edilmiş ise buna ilişkin tüm bilgilerin ve kişi listesinin temini, sanığın kendisi ve kardeşi tarafından satın alınıp alınmadığı, suça konu aracın Almanya'dan getirilen araç olup olmadığı belirlenmesi, keza 14.112012 tarihinde Mersin Limanından yurda girişine ilişkin tüm belgelerin getirtilmesi ile hangi rejim kapsamında yurda girdiğinin araştırılması, Mersin limanından sahte belgeler ile 14.11.2012 tarihinde yurda giriş yaptığının belirlenmesi halinde evrakta sahtecilik suçundan suç duyurusunda bulunulması, kamu davası açılması durumunda, sanık hakkındaki dava ile birleştirilmesi, kamu davasının açılmaması durumunda ise soruşturma evrakının celbi ile delillerin birlikte değerlendirilmesi yerine eksik incelemeye ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9387, Karar No: 2021/10761, Tarih: 08.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/9387 E.  ,  2021/10761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, yüzüne karşı tefhim edilen karara karşı hüküm veya kararda başvurulacak mercii ve kanun yolunun hiç bir tereddüte yer vermeyecek biçimde açıkça belirtilmediği gerekçesiyle eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu,

Sanığın yüzüne karşı verilen, kanun yollarına başvurma şekli ve süresi usulüne uygun olarak belirtilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 22.02.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 08/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1033, Karar No: 2007/5174, Tarih: 11.04.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/1033 E.  ,  2007/5174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı;10.8.1998 tarihinde ... A.Ş.den alıp kullandığı 2000 ytl limitli ticari krediden ... borcunu ödediğini,davalı bankanın 8.4.1999 tarihli valör ile tediye fişi olmaksızın ödeme yapılmış ve kredi borcu varmış gibi işlem yapıldığını, ayrıca 10.12.1998 tarihli hesap ekstresi ile de kredi kullanmış gibi işlem yapıldığını, kullanmadığı kredi borcunu ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek toplam 2463 ,00 YTL nin ödeme tarihlerinden faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 2463.00 YTL alacağın dava tarihinden faizi ile davalıdan tahsiline, 99,75 YTL karar ve ilam harcının davalıdan alınmasına karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davada, davalı ... A.Ş. nin külli halefi sıfatıyla husumet tevcih edilen Bayındırbank A.Ş.nin Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kuruluunun 9.7.2001 tarih ve 383 numaralı kararı ile yönetimi ve denetiminin tasarruf mevduatı Sigorta Fonuna devredildiği anlaşılmaktadır.Davanın karar başlığının Bayındırbank A.ş (TMSF) gösterilmesi gerekirken Etibank olarak gösterilmiş bulunmasının mahallinde düzeltilmesinin her zaman mümkün bulunmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4743 sayılı yasanın 6/B-4 maddesi ile 541 sayılı yasanın geçici 13. ve 140. maddeleri uyarınca davalı bankanın harçtan muaf olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece değinilen bu yön göz ardı edilerek harçtan muaf olan banka aleyhine karar ve ilam harcına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca mahkeme kararının hüküm bölümünün 3 numaralı bendinin bütünüyle karadan çıkartılarak, yerine aynen (davalı harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına, hükmün bu değiştirilmiş ve düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 11.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.