muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14881, Karar No: 2020/3898, Tarih: 09.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/14881 E.  ,  2020/3898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkil ile davalı şirket arasında 26/08/2013 başlangıç tarihli belirsiz süreli bir sözleşmesi akdedildiğini, bu sözleşmeye göre müvekkil davalı şirket bünyesinde genel müdür olarak çalışacağını ve aylık 4.500,00 TL net maaş alacağını, aylık maaş ödemeleri davalı şirket tarafından banka nezdinde müvekkil adına açılan hesaba yapılacağını ancak davalı şirket maaş ödemelerini daha ilk aydan sekteye uğrattığını ve ilk aydan eksik maaş ödemesi yaptığını, bu durumun sürekli olarak devam ettiğini, müvekkilinin hiçbir şekilde tam maaş alamadığını, bunun üzerine müvekkilinin iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı vekilinin müvekkil şirkette genel müdür olarak çalıştığı iddiasının yersiz olduğunu, müvekkili şirketin iki ortaklı olduğunu, ortaklardan Abdullah Kostak şirketin 20 yıl süreyle ticaret sicilinde tescilli müdür olduğunu, davacının 12/09/2013-13/04/2014 tarihleri arasında yaklaşık 7 ay süreyle pazarlama departmanında 3.000 TL karşılığında müşteri ilişkileri ve muhasebe kayıtlarının tutulması işlerinde çalıştığını, davacının sunduğu belirsiz süreli iş sözleşmesinde müvekkili şirketin imzası olmadığını, bu sebeple aylık 4.500 TL ücretle çalıştığı iddiaları haksız ve kötü niyetli olduğundan hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının ücretin eksik ödendiği iddialarına dair de banka dekontlarını delil olarak sunduklarını, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığı için ihbar tazminatı hakkı kazanamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ödenmemiş ücret alacakları sebebiyle eylemli olarak iş sözleşmesini kendisinin feshettiği, iş sözleşmesini haklı da olsa fesheden tarafın ihbar tazminatına hak kazanamayacağı, davacının aylık ücretinin net 3.500,00 TL olduğu ve davacının iddiasına konu dönemde usul ve yasaya uygun ve mahkememizce de kabul gören bilirkişi raporunda belirlenen ücretlerin tamamının ödendiğine dair davalı tarafça hukuken geçerli belge yada makbuz sunulmadığı, bu sebeple hesaplanan ücret miktarının davacıya ödendiği ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğinden; davanın itirazın iptali talebine ilişkin olduğu, taraflar arasında iş ilişkisi bulunduğu ve takip konusu alacakların da bu ilişkiden kaynaklı olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Mahkemece yargılamanın İş Mahkemesi sıfatıyla yapılıp sonuçlandırılması gerekirken Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yapılıp karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece alınacak bir ara kararı ile yargılama iş mahkemesi sıfatıyla yapılmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4, Karar No: 2022/2236, Tarih: 23.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/4 E.  ,  2022/2236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : TCK’nın 6352 sayılı Kanunun 80. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki 133/3, 62, 52/2, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, katılan vekilinin yüzüne karşı 02.03.2021 tarihinde verilen kararda, yasa yoluna ilişkin bildirimde, temyiz süresinin “tebliğ/tefhimden itibaren” başlayacağı belirtilmiş ise de, katılan vekilinin 31.05.2021 tarihli temyiz dilekçesinde, bu ifadenin kendisini temyiz süresinin başlangıcı konusunda yanılgıya düşürdüğüne ilişkin bir iddiası bulunmadığı gibi, temyiz süresinden sonra dilekçenin verilmesine ilişkin de herhangi bir açıklama yoktur. Kaldı ki, mesleği, kamu hizmeti niteliğindeki avukatlık olan ve bu bağlamda yeterli düzeyde hukuki bilgiye sahip olan katılan vekilinin, temyiz süresinin, kararın yüze karşı verildiği hallerde tefhimden itibaren işlemeye başlayacağını bilmemesi düşünülemeyeceğinden, yasa yolu bildirimindeki bu yanlışlık, vekil açısından bir yanılgı ve hakkın kullanılması yönünde bir engel oluşturmayacaktır. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.04.2013 tarihli ve 1533 - 113, 08.05.2012 tarihli ve 129 - 182 ile 27.12.2011 tarihli ve 377 - 301 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin yüzüne karşı 02.03.2021 tarihinde verilen hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 31.05.2021 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; aynı Kanunun 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE, 23.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13313, Karar No: 2024/3728, Tarih: 02.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13313 E.  ,  2024/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/60 E., 2016/746 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında 12.10.2015 tarihinde Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiştir. Sanığın denetim süresi içerisinde 28.11.2015 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğunun tespiti üzerine Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2016 tarihli iddianamesi ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 01.09.2015 tarihinde sokakta yürüyen sanığın hal ve hareketlerinden şüphelenen kolluk görevlilerinin sanığa üzerinde suç veya suç unsuru olup olmadığını sormaları üzerine sanığın avucunda bulunan uyuşturucu maddeyi kolluk görevlilerine verdiği, 28.11.2015 tarihinde hakkında tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilen sanığı sokak üzerinde gören ve davranışlarından şüphelenen kolluk görevlilerinin sanığa üzerinde suç veya suç unsuru bulunup bulunmadığını sormaları üzerine, sanığın, avucunun içerisinde bulunan uyuşturucu madde ve 1 adet sigara ucuna sarılı maddeyi kolluk görevlilerine teslim ettiği, bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanına, sanığın aşamalardaki savunmalarına, ekspertiz raporlarına, kolluk görevlileri tarafından tutulan tuanaklara ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz talebi reddedilmiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2016/60 Esas, 2016/746 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6422, Karar No: 2024/2222, Tarih: 01.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6422 E.  ,  2024/2222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/282 E., 2021/298 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Baykan Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2016 tarihli ve 2015/13 Esas, 2016/89 Karar sayılı kararının sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2020/4333 Esas, 2020/11659 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında yetersiz rapor ile suç vasfının belirlenmesi, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kısa süreli mahkumiyet hükmünün seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Baykan Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2021 tarihli ve 2020/282 Esas, 2021/298 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve son bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince kazanılmış hak nedeniyle 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 4.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine,

B. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Suça sürüklenen çocuk hakkında meşru savunma hükümlerinin ve haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine,

B. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Suça sürüklenen çocuk hakkında meşru savunma hükümlerinin ve haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde katılan ...'in yolcusunu karşılamak amacıyla yol üzerinde beklediği, bu sırada katılan ...'in de ...'in yanında bulunduğu, yolcunun bulunduğu şehirler arası otobüsü sanık ...'in kullandığı, aynı otobüste ...'in oğlu ...'ın da muavin olarak çalıştığı, otobüsün gelmesi üzerine katılan ... ile suça sürüklenen çocuk ... arasında bagaj sayısı hususunda tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanık ... ve hakkındaki mahkumiyet kararı kesinleşen ...'nin de olaya dahil olduğu ve ...'i yumruk ve tekmelerle darp ettikleri, bu sırada katılan ...'in kavgayı ayırmak istediği ancak ...'in, ...'e de yumruk attığı, daha sonra çevreden gelenlerin kavgayı ayırdığı, darbeler sonucunda ...'in burnunda hayat fonksiyonlarını orta derecede (2) etkileyecek düzeyde kemik kırığı oluştuğu, ...'in ise yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık ve suça sürüklenen çocuğun savunmaları, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, Adli Tıp Kurumu Siirt Şube Müdürlüğünden alınan 26/02/2021 tarihli adli muayene raporu, tutanaklar, doktor raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, somut olayda suça sürüklenen çocuk lehine meşru savunma koşullarının oluşmadığı, katılandan suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı anlaşıldığından, düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakka konu cezanın infazının belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

1. Suça Sürüklenen Çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

2. Mahkemece 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakka konu cezanın infazının belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

1. Suça Sürüklenen Çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünün (1.) paragrafında açıklanan nedenlerle; Baykan Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2021 tarihli ve 2020/282 Esas, 2021/298 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünün (2.) paragrafında açıklanan nedenle Baykan Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2021 tarihli ve 2020/282 Esas, 2021/298 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz sebebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümde kazanılmış hakkın korunmasına dair paragrafın karardan çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında hükmolunan 3 yıl hapis cezasının 4 ay hapis cezası üzerinden infazına ” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/818, Karar No: 2020/596, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/818 E.  ,  2020/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5382, Karar No: 2019/6689, Tarih: 07.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5382 E.  ,  2019/6689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan ... Lojistik Kargo Hizmetleri Ve Tic A.Ş. vekillerince duruşmalı, Kurum vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacının tüm, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, .... deposunda ... Lojistik Kargo Hizmetleri ve Tic. A.ş'nin yürüttüğü depo yönetim hizmetlerinde sezon boyunca günlük 10 saatten az olmamak şartıyla Cumartesi Pazar ve resmi tatiller dahil aralıksız 1987- 2010/ Ekim arasında çalıştığının tespiti istemine, ilişkindir.

Mahkeme; “1-Davalı ... Tarım San.ve Tic. Aş yönünden açılan hizmet tespiti davasının husumet nedeni ile reddine,

3-Davalı ... Lojistik Kargo Hizmetleri Ve Tic. Aş ile Sgk yönünden açılan hizmet tespiti davasının KISMEN KABULÜNE, davacının davalı ... iş yerinde , 01/01/1988 - 01/10/2010 tarihleri arasında geçen 2177 gün sigortasız çalışmalarının sigortalı sayılmasının tespitine, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE, ” karar vermiştir.

Hüküm, davacı, davalılar ... Lojistik Kargo Hizmetleri Ve Tic. Aş ve SGK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin “davanın kabulüne ” dair ilk kararının Dairemizce eksik araştırma yapıldığı gerekçesiyle bozulduğu, bozma sonrası keşif yapılıp tekrar tanık dinlendiği, ancak, eksikliklerin giderilemediği, çalışmanın mahiyetinin tam anlamıyla açığa kavuşturulmadığı, bozmaya uyulduğu halde, bozma gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının hizmet cetvelinde 4/a-b-c sigortalılığının yani tescil kaydının olmadığı, davalı işyerinden işe giriş bildirgesi ve bildirimi olmadığı, Mahkeme kararında Mahmut Şimşek dosyasının hizmet bilgilerine yer verildiği, tanık beyanlarının da anılan dosyadan kopyalandığı, tanıkların hizmet cetvellerinin dosyada olmadığı,(TC kimlik numarası olanlar için hizmet cetveli UYAP’tan bakıldı) ... sicilli İstanbul adresinde kurulu davalı ... Tarım San.ve Tic. Aş’nin kimyevi gübre, tohum ve fidan üretim ve ticaret işi ile uğraşan işyerinin, 1989/1.dönem ile 2010/10.ay arası dönem bordrolarının dosyada olduğu, 10172 sicil numaralı ...’da konumlu ... nak. Tic. Aş. nin 01/01/1988-19/10/2009 arası yasa kapsamında olduğu, davacının 01/01/1991-01/12/1992 arası askerlik yaptığı, askerliğe elverişli olmadığına dair raporla terhis edildiği, tespitine karar verilen sürelerle askerde olduğu sürelerin çakışıp çakışmadığının değerlendirilmediği, bordro tanıkları ..., ..., , ...’ün (HC lerine göre en erken 1997 de başlayan çalışmaları var.) “gübreleme döneminde 2-3 ay, 7-8 ay, 4-5 ay çalışırdı , hamalbaşı ile ton başına anlaşma yapılırdı. haftalık olarak ücretleri gider pusulası düzenlenerek hamalbaşına ödenirdi. Sürekli ve bağımlı çalışırdı yada kendi işini de yapardı” şeklinde çelişkili beyanlarda bulundukları, ... Nakliyat Yetkilisi ... ile ... Yetkilileri ... ve ... arasında yapılan sözleşmede; "1989 yılında alinan 1.000.000 TL ve 1992 yılında ahnan I.500.000TL olmak üzere teminatlar , oldugu belirtilerek, buna gore 25/01/1994 tarihinden 31/12/1994 tarihine kadar beher tonu 10.000,- TL uzerinden gübre indirme yukleme vb işlerinin yapılmasi için hamal temin edilmesi hususunda taahhüt ve mutabakat saglandığı” hususlarının kararlaştırıldığı, Mahkemece hükme dayanak alınan son bilirkişi raporunda; “tanık beyanları çelişkili olduğu için 4857 sayılı yasanın “çağrı üzerine çalışma” başlıklı 14. maddesine göre haftada 20 saat çalıştığı kanaatine varıldığı, tanık anlatımlarına göre, davacının 1987 yılında çalışmaya başladığı belirtilmekte ise de tarih tam olarak belirlenemediğinden, işyerinin yasa kapsamina alındığı 01.01.1988 itibariyle çalışmaya başladığının kabul edildiği, iş akdinin feshedildiği 02.10.2010 tarihine kadar, davalı ... A.Ş de mevsimlik olarak “çağrı üzerine çalışma” şeklinde, kısmi süreli hizmet sözleşmesi ile işverene bağımlı olarak 01.01.1988-01.10.2010 tarihleri arasında sürekli, 2177 gün çalıştığı” kanaatine varıldığı anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.