muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/37659, Karar No: 2024/13514, Tarih: 30.10.2024

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif.” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz. (Eon/ Fransa, 26118/10, 14/03/2013)

Yargılamaya konu somut olayda; sanıkların, katılana söylediği iddia ve kabul edilen sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığından sanıklar hakkında atılı suçtan beraat hükümleri kurulmasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnebolu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4608, Karar No: 2010/10933, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4608 E.  ,  2010/10933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19107, Karar No: 2015/6348, Tarih: 10.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/19107 E.  ,  2015/6348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/308821

MAHKEMESİ : Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2010

NUMARASI : 2009/1416 (E) ve 2010/598 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A- Sanık müdafiiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 21/09/2010 tarihinde verilen mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 30/09/2010 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B- O yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesi kapsamı ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık M.. A..'nın inşaat işçisi olarak çalışan katılanlara ortak tanıdıkları vasıtasıyla ulaşarak yurtdışındaki bir fabrikada işçi ihtiyacı olduğunu, burada çalışmak isteyenler ile ilgili gerekli işlemleri halledebileceğini söyleyerek katılanlardan fotoğraf, nüfus cüzdanı örneği gibi bir takım belgelerle birlikte her birinden muhtelif miktarlarda para alarak dolandırıcılık suçunu işlediği; sanık Mürsel'in eşi olan sanık Serpil'in kızlık soyadı ile açılan hesaba yatan bir kısım parayı çekerek sanık Mürsel'e vermek suretiyle suça yardım eden sıfatıyla iştirak ettiği iddia edilen olayda;

1) Sanık S.. A.. hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında hesabına gelen paraların kimden ve ne amaçla gönderildiğini bilmediğini, çekip eşi olan diğer sanığa verdiğini savunduğu, sanık Mürsel'in benzer beyanlarda bulunduğu, katılanların beyanları ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık M.. A..'nın katılanlar O.. D.., S.. M.., Y.. Ş.., Y.. S.., H.. Ö.., C.. Ç.., A.. G.. ve B.. A.. ile şikayetçiler K.. K.., R.. S.., S.. P.., A.. T.., K.. S.., T.. T.., T.. T.. ve Y.. M..'e yönelik dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmüne ilişkin incelemede;

Katılanların ve şikayetçilerin aşamalardaki beyanları, sanığın ikrar içeren savunması, para transferine ilişkin belge örnekleri ve diğer deliller nazara alındığında sanığın katılan C.. Ç.. vasıtasıyla tanıştığı diğer katılan ve şikayetçilerden farklı zamanlarda yurt dışına işçi olarak götüreceği vaadiyle para aldığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Katılanların ve şikayetçilerin aşamalardaki beyanları, sanığın ikrar içeren savunması, para transferine ilişkin belge örnekleri ve diğer deliller nazara alındığında sanığın katılan C.. Ç.. vasıtasıyla tanıştığı diğer katılan ve şikayetçilerden farklı zamanlarda yurt dışına işçi olarak götüreceği vaadiyle para aldığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın katılan C.. Ç.. vasıtasıyla iletişim kurduğu katılan ve şikayetçilerden farklı zamanlarda posta havalesi yoluyla para almış olması karşısında hakkında TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın

infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık M.. A..'nın katılanlar U.. S.., O.. S.. ile şikayetçi V.. S..'a yönelik dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;

Katılanların ve şikayetçinin aşamalardaki beyanları, sanığın ikrar içeren savunması, para transferine ilişkin belge örnekleri ve diğer deliller nazara alındığında sanığın yurt dışına işçi olarak götüreceği vaadiyle katılanlardan ve şikayetçiden para aldığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4) Sanık M.. A..'nın katılanlar E.. K.. ve E.. O.. ile şikayetçiler H.. O.., S.. D.., S.. S.., K.. Ö.., A.. T.. ve S.. D..'e yönelik dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmüne ilişkin incelemede;

Katılanların ve şikayetçilerin aşamalardaki beyanları, sanığın ikrar içeren savunması, para transferine ilişkin belge örnekleri ve diğer deliller nazara alındığında sanığın yurt dışına işçi olarak götüreceği vaadiyle katılanlardan ve şikayetçilerden para alarak haksız menfaat temin ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık Mürsel'in katılan E.. O..'ı arayıp yurtdışında çalıştırılmak üzere on işçiye ihtiyacı olduğunu söyleyerek önce S. S., K.. Ö.., A.. T.., S.. D.. ve E.. O..'ın aralarında topladığı 400 TL'yi alması; sonrasında katılan Erdoğan'ı yeniden arayarak üç dört işçiye daha ihtiyacı olduğunu söyleyerek onun vasıtasıyla H.. O.., E.. K.. ve S.. D..'den posta havalesi yoluyla para alması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5881, Karar No: 2024/7770, Tarih: 06.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5881 E.  ,  2024/7770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1322 Esas, 2023/1214 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/54 E., 2020/61 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının "... IZGARA" markası üzerine öncelik ve üstün hak sahibi olduğunu, müvekkilinin ... Izgara markasını 1965'ten beri etkin ve yoğun bir şekilde 43. sınıfta restorant hizmetlerinde kullandığını ve aynı zamanda ticaret unvanı olarak tescil ettirdiğini, anılan markayı Türkiye'de ve yurt dışında yoğun kullanımla maruf marka haline getirdiğini, bu markaya 1965-2017 yıllarında toplam 52 yıl boyunca muazzam bir yatırım yaptığını, davalının sadece İnegöl'de müvekkilden yıllar sonra işlettiği firmasıyla tüm bu yatırımlardan haksız nemalandığını, davalının müvekkilinin 43. sınıfta ... Izgara markasını etkin kullandığını bilmemesinin mümkün olmadığını ileri sürerek davalı adına 43. sınıfta yiyecek ve içecek sağlanması hizmetlerinde tescilli 2012/53445 sayılı "... IZGARA" markasının hükümsüzlüğüne, maddi ve manevi tazminat haklarını mahfuz tutarak haksız rekabetin tespitine, men'ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, hükümsüzlüğü talep edilen 2012/53445 sayılı markanın davalı tarafından 30 yılı aşkın süre boyunca kullanıldığı, davacının, davalının 30 yılı aşkın süre boyunca kullanımlarına, bu sürede markaya yatırım yapmasına, piyasada kendisine yer edinmesine ve belirli bir müşteri kitlesi oluşturmasına ve davalının önceki tescillerine sessiz kalınması karşısında sessiz kalma yoluyla hak kaybı koşullarının oluştuğu, davacı tarafın kötü niyet iddialarını da ispatlayıcı nitelikte delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli 2012/53445 sayılı "... IZGARA" markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 25 inci maddesi.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli 2012/53445 sayılı "... IZGARA" markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 25 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4364, Karar No: 2007/4918, Tarih: 04.12.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4364 E.  ,  2007/4918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanıklar ... ve ...'nun ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına, 11.7.2005 tarihli mal beyanı dilekçesini borçlu sanıkların vekili tarafından verildiği, vekilin beyanından dolayı asil cezalandırılamayacağına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA 4.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/593, Karar No: 2025/1518, Tarih: 13.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/593 E.  ,  2025/1518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/4-1a, 52/2-4 ve 53/6. maddeleri uyarınca 30375 TL adli para ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; kusura ve eksik incelemeye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olay tarihinde saat 20.00 sıralarında yol çalışması nedeniyle trafik akışının yolun tek platformu üzerinden iki yönlü olarak sağlandığı karayolu üzerinde Erzurum’dan Pasinler istikametine seyir halinde olan katılan sanık ... sevk ve idaresindeki 27 ... 69 plaka sayılı otomobilin gidiş istikametine göre sol tarafından Kevenlik Köyü istikametinden kendisine hitap eden dur işaret levhasına uymaksızın gelen sanık ... sevk ve idaresindeki 25 ... 854 plaka sayılı kamyonetle çarpışması sonucu katılan sanık ...’ın otomobilinde yolcu olarak bulunan babası ...’in öldüğü, Volkan'ın hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde ve otomobildeki yolcu annesi ...’in hayati tehlike geçirecek ve ağır 4 kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre; sanık, olay yerinde seyri sırasında mahalde bulunan levhalara gereken dikkatini vermesi, kavşağa giriş yapmadan önce yolu kontrol ederek ana yol üzerinde seyreden araçlara ilk geçiş hakkını vermesi gerekirken yolu yeterince kontrol etmeyip ana yol üzerinde sağ tarafından gelen otomobile ilk geçiş hakkını vermeden kavşağa girip sevk ve idaresindeki kamyonetin sağ tarafından gelen otomobille çarpıştığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmekle asli kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/2. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi arafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafnin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7194, Karar No: 2019/1427, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7194 E.  ,  2019/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.