muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2032, Karar No: 2020/9626, Tarih: 11.11.2020

HGK'nun 14.03.2001 tarih 2001/12-233 ve 20.06.2001 tarih, 2001/12-496 sayılı kararlarında da benimsendiği üzere, dayanak belgenin hangi ilişkinin teminatı olduğu senet üzerine yazılmak suretiyle ya da yazılı belge ile kanıtlanmalıdır. İİK'nun 169/a maddesi uyarınca, belgede, takip dayanağı senede açıkça atıf yapılması zorunlu olup, açıkça atıf yapıldığının kabulü için senedin, vade ve tanzim tarihleriyle miktarlarının belirtilmesi gereklidir.

Somut olayda, takip konusu senedin ön yüzünde, “İşbu senet 31.01.2014 tarihli hasılat/ürün kira sözleşmesi dışında kullanılamaz. Üçüncü şahıslara verilemez. Tarfların sözleşmeyi karşılıklı fesh etmesi durumunda iade edilecektir. Teminat senedidir. Ödemelerde kullanılmaz.” ibarelerinin bulunduduğu görülmektedir. Senet ön yüzünde yer alan bu beyan ve kayıtlara göre, veriliş nedeninin kira sözleşmesi olarak belirtilmiş olması karşısında, senedin, Türk Ticaret Kanunu'nun 776/1-b maddesine göre; "kayıtsız şartsız muayyen bir bedeli ödeme vaadi" unsurunu taşımadığı, kaydın, senedin kayıtsız şartsız borç ikrarına havi olması şartını ortadan kaldırdığı anlaşılmakla, senedin kambiyo vasfı taşımadığı, dolayısıyla alacağın varlığı ve miktarının yargılamayı gerektirdiği açıktır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, senedin ön yüzünde yer alan ibare nedeni ile TTK’nin 776/1-b maddesinde belirtilen kayıtsız şartsız ödeme vaadini içermeyen senede dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibin iptali gerektiğinden, gerekçesi yerinde olmayan ancak sonucu doğru ilk derece mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nin 26.12.2019 tarih ve 2019/738 E. - 2019/2382 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5079, Karar No: 2014/6056, Tarih: 27.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/5079 E.  ,  2014/6056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2012

NUMARASI : 2009/516-2012/1109

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 20/12/2007 ile 20/05/2008 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hizmet tespiti davasının kısmen kabulü ile davacının 20/12/2007 - 30/04/2008 döneminde davalı işveren yanında 2.648,10 TL prime esas kazanç ile çalıştığının tespitine, sigortalı gösterilen 2008 yılı Mayıs ayı 5 günlük süre için dava açmakta yarar bulunmadığından bu konuda hüküm tesisine yer olmadığına, fazla istemin reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 01/05/2008-05/05/2008 tarihleri arasında davalı şirkete ait ...... sicil numaralı işyerinden hizmet hizmet bildiriminin yapıldığı, davalı şirkete ait .....sicil numaralı işyerine ait dönem bordrolarının getirtildiği, davalı işveren tarafından dava konusu döneme ait imzasız ücret bordrolarının sunulduğu, ücret bordrolarının davacının Kuruma yapılan bildirimleri ile uyumlu olduğu, davacı ve davalı tanık beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, İlköğretim Müfettişi A..D... tarafından düzenlenen 20.04.2009 tarihli tutanakta L.. A..'ün tahmini 1,5 ay önce isminin sonradan S..E.. olduğunu öğrendiği kişinin alan araştırması yaptığını belirterek çalıştığı Özel Çatı Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezine kızı G.. N..A..ü kayıt etmek istediklerini belirtmesi üzerine davalı kuruma kızını kayıt ettirdiğini, Mayıs ayı gibi S.. E..in kurumdan ayrılacağını, kızının raporunu alıp kendisine vermesi halinde özel ders verebileceğini, yeni gireceği kuruma da araba alacaklarını ve kızını Devlet Hastanesine Fizik Tedaviye götürebileceklerini belirtmesi üzerine kızını kurumdan aldığını, S.. E..'in evde özel ders verdiğini, öğretmen olmadığını anlayınca, aldatıldığı inancıyla kurumu aradığını ve kurumun isteği doğrultusunda evde ders verirken davacıyı kameraya aldığını, sonrasında kurumun şikayeti üzerine olayla ilgili 90, Yıl Polis Merkezinde ifade verdiğini beyan ettiği, Müfettiş raporuna konu olayın 01/05/2008 tarihinde yaşandığı ve raporun sonuç kısmında davacının davalı işyerinde resmi olarak çalışmadığı anlaşıldığından disiplin yönünden yapılacak bir işlem olmadığının, adli yönden Cumhuriyet Savcılığına ihbarda bulunulması gerektiğinin bildirildiği anlaşıldığından söz konusu rapor sonucunda ne tür işlemler yapıldığını araştırmadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, davacının çalışmalarının tespiti yönünden araştırmayı genişletmek, İlköğretim Müfettişi A... D... tarafından düzenlenen rapor sonucunda Cumhuriyet Savcılığına ihbarda bulunulup bulunulmadığını araştırmak, ihbarda bulunulmuş ise soruşturma dosyasını getirtmek, dosyada davacının çalışmaları ile ilgili olarak herhangi bir kayıt, bilgi veya belge bulunup bulunmadığını tespit etmek, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden M.. Ş..'ye iadesine

27/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8350, Karar No: 2019/3333, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8350 E.  ,  2019/3333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1941, Karar No: 2020/9758, Tarih: 29.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/1941 E.  ,  2020/9758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 21.02.2006 tarihinden itibaren asıl işveren konumunda olan ... biriminde şoför olarak çalışmaya başladığını, alt işverenlerde sigortalı olarak gösterildiğini, en son alt işveren davalı ... İnşaat Ltd. Şti.'nde çalıştığını, müvekkilinin üzerine düşen tüm sorumlulukları eksiksiz olarak yerine getirmesine karşın davalının herhangi haklı bir gerekçe sunmadan davacıyı 15.05.2013 tarihinde işten çıkarttığını, tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ve ücret alacağını talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili, her bir alacak kalemi için zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının müvekkili idarede işçi, memur veya sözleşmeli personel olarak çalışmadığını, davacı ile müvekkili idare arasında akdedilen bir sözleşmenin olmadığını, davacının işe alınmasında, çalıştırılmasında çalışmanın karşılığı olarak hak ettiği yasal haklarının ödenmesinde, mazeret veya izin işlerinin takibinde ve işten çıkartılmasında müvekkili idarenin dolaylı veya dolaysız hiç bir etkisi bulunmadığını, ... sahibi veya ihale makamı olan müvekkili idareye husumet tevcih edilmesinin usule, yasal düzenlenmelere ve emsal kararlara aykırı olduğunu, müvekkili idarenin asıl işveren olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İn.San ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının müvekkili şirketin çalışanı olmadığını, sadece asıl işverenin isteği üzerine kısa bir süre için müvekkili şirketin yanında çalıştığını, husumet itirazında bulunduklarını, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, müvekkili şirkette 1 yıllık çalışması olmamasından ötürü kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, davacıya yıllık izinlerinin tam olarak kullandırıldığını, davacının talep ettiği 2011 ve 2012 yıllarına ilişkin maaşların eksik yatırıldığına ilişkin beyanların kabul edilemeyeceğini, müvekkili şirketin yanında söz konusu yıllarda çalışmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalılar vekillerinin temyizi üzerine dairemizin 03.10.2018 tarih ve 2015/21753 esas, 2018/17326 karar sayılı ilamı ile; ıslah dilekçesinin ve bilirkişi raporunun ... Genel Müdürlüğü'ne tebliğ edilmemesinin hukuki dinlenilme hakkının ihlali olduğu, bu konuda usuli işlemlerin tamamlanması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının talep etmiş olduğu ve bilirkişi tarafından doğru şekilde 3.684,88 TL olarak hesaplanan, kararın gerekçesinde de aynı miktar olarak belirtilen asgari geçim indirimi alacağı, mahkemece hüküm altına alınırken gerekçe ile çelişki oluşturacak şekilde; 400,00 TL'si için dava tarihinden itibaren faize hükmedildikten sonra bakiyesi olarak 3.284,88 TL'nin hüküm altına alınması gerekirken bakiye miktarın anlaşılamayan bir sebeple 2.237,70 TL olarak belirlenmesi hatalıdır.

Davacının asgari geçim indirimi alacağının tam kabul ile hüküm altına alınması gerekirken yapılan hataya bağlı olarak bu alacak talebinin kısmi kabule dönüştürülmesi ve red sebebiyle karşı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 29.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13344, Karar No: 2015/8922, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13344 E.  ,  2015/8922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2840, Karar No: 2011/7118, Tarih: 13.06.2011

18. Hukuk Dairesi 2011/2840 E., 2011/7118 K.

**18. Hukuk Dairesi 2011/2840 E., 2011/7118 K.**

**- YURTDIŞINDA EĞİTİM MASRAFLARI

- ZORUNLU HİZMET KARŞILIĞI OLAN KURUM ALACAĞI**- 5535 S. BAZI KAMU ALACAKLARININ TAHSİL VE TERKİNİNE İLİ... [ Madde 2 ]

- 6111 S. BAZI ALACAKLARIN YENİDEN YAPILANDIRILMASI İLE S... [ Geçici Madde 4 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

- 2547 S. YÜKSEKÖĞRETİM KANUNU [ Geçici Madde 53 ]

- 2547 S. YÜKSEKÖĞRETİM KANUNU [ Madde 33 ]

**"İçtihat Metni"**

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan R... E...'ın 2547 sayılı Yasa'nın 33.maddesi uyarınca lisansüstü eğitim için İngiltere'ye gönderildiğini, daha sonra doktorasını tamamlamadan geri çağrıldığını, davalının doktora eğitimini tamamlaması için tekrar yurtdışına gönderilmesi isteminde bulunması üzerine Yükseköğretim Kurulunun 09.05.2000 günlü toplantısında davalının yurt dışına gönderilmesine karar verildiğini, ancak; davalının 05.05.2000 günlü dilekçesiyle yurtdışına gönderilme kararının iptalini istediğini, arkasından davalının tekrar yurt dışında eğitim yapmak istemesine karşın bu isteminin reddedildiğini belirterek, davalıya eğitimi boyunca yapılan 48.151 İngiliz Sterlini masrafın iki katı olan 96.302 İngiliz Sterlini alacağın faiziyle tahsilini istemiş, mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava, zorunlu hizmet karşılığı olan kurum alacağının tahsili istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 08.07.2006 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 5535 Sayılı "Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin Yasa"nın 2. maddesi ve 2547 Sayılı Yüksek Öğretim Yasasına eklenen Geçici 53. madde hükmü ile 25.02.2011 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 6111 sayılı "Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun"un Geçici 4. maddesi hükümlerinin somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14991, Karar No: 2017/4756, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14991 E.  ,  2017/4756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10337, Karar No: 2015/22806, Tarih: 01.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/10337 E.  ,  2015/22806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2014

NUMARASI : 2014/657-2014/1136

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01.12.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı N.. K.. geldi. Karşı taraf davalı O.. A.. ve vekilleri ile diğer davalı Y.. K.. gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu olduğu iddia edilen taşınmazın, malik olmayan eşin rızası alınmadan satıldığından bahisle Türk Medeni Kanununun 194. maddesi gereğince, davalı O... adına olan tapu kaydının iptaline ve yeniden davalı eş Y... adına tcscili ile taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre,

"Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.” Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi konulmuş olmasa da eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, emredici niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak "belirli olan” bir işlem için verilebilir.

Türk Medeni Kanununun 193. maddesi ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanununun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı oduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, "aile birliğinin” korunması amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.

Hukuk Genel Kurulunca da, eşlerden birinin diğer eşin açık rızası bulunmadıkça aile konutunun devredilemeyeceği ve aile konutu üzerindeki hakların sınırlandırılamayacağı benimsenmiştir( HGK. 15.4.2015 gün, 2013/2-2056 esas, 2015/1201 karar).