muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4723, Karar No: 2023/6056, Tarih: 29.05.2023

Davalı/birleşen dava davacısı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; başlatılan icra takibindeki borca ilişkin olarak, davacı/birleşen dava davalısı 3811317553 tahsis numarası ile aylık almakta iken, 9/90323 numaralı Kurum dosyasından aylık bağlanması nedeniyle 4958 sayılı Kanunla 506 sayılı Kanun'un 24 ve 69 uncu maddelerinde yapılan değişiklikle 06.08.2003 (dahil) tarihi itibariyle ölen sigortalının ana ve babasına gelir bağlanması, bunların 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylıklar hariç olmak üzere Sosyal Güvenlik Kuruluşlarına tabi çalışmaması ve bu kuruluşlardan gelir veya aylık almamaları şartına bağlandığını, bu kanuna istinaden 3/1317553 numaralı Kurum dosyasından almış olduğu aylıklarının kesildiğini, 01.09.2008-19.09.2014 tarihleri arasında kendisine ödenen aylıkların tahsili için de 5510 sayılı Kanun gereği işlem yapıldığını, mahkemece dosya üzerinde eksik yapılan inceleme ile mezkur şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Anadolu 19. İş Mahkemesinin 18.11.2021 tarih, 2019/286 Esas- 2021/436 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı vekili ve davalı ... vekili vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 inci maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı/birleşen dava davalısı ... vekili, istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelmeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı/birleşen dava davacısı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelmeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada davacıya vefat eden oğlundan iş kazası kolundan ölüm geliri bağlanması üzerine ölüm aylığının kesilerek borç çıkarılması işleminin iptaline, birleşen davada ise itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Anne ve babaya gelir bağlanmasını düzenleyen ve davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesine göre, ölen sigortalının ana ve babasına gelir bağlanması için, ana ve babanın geçiminin sigortalı tarafından sağlanması gerekir. Anılan maddede, 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile yapılan değişiklik sonucu, “geçiminin sigortalı tarafından sağlanması” koşulu kaldırılarak, “sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi çalışmayan veya 2022 sayılı Kanun'a göre bağlanan aylık hariç olmak üzere buralardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almayan anne ve babaya gelir bağlanacağı” belirtilmiştir.

3. 506 sayılı Kanun'un 92 nci maddesinde ise; "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." hükmü mevcuttur.

4. Diğer taraftan 5510 sayılı Kanun'un 96’ncı maddesi; “Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler;

a)Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

b)Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren yirmidört ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, yirmidört aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise, bu süre sonundan itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır…” hükmünü içermektedir.

3. Değerlendirme

1.Dosya kapsamı incelendiğinde; 19.08.2008 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat eden sigortalı Murat Oygur’un hak sahibi annesi ...’a 29.12.2008 tarihli tahsis talebine istinaden 01.09.2008 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlandığı, bu defa sigortalı Murat Oygur'un vefatı ile sonuçlanan olay hakkında yapılan tahkikat neticesinde düzenlenen 23.09.2009 tarih ve 93240/İNC/33 sayılı İnceleme Raporu ile olayın iş kazası olduğunun değerlendirildiği, davacı/birleşen dava davalısının Kurumdan iş kazası sebebiyle ölüm geliri talebi ise Pendik Sosyal Güvenlik Merkezinin 02.12.2009 tarihli yazısı ile, davacıya daha önce 3811317553 tahsis numarası ile ölüm aylığı bağlandığından 5510 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin (d) fıkrası gereğince ölüm geliri bağlanamayacağı bildirilerek reddedilmiştir.

2. Davacı/birleşen dava davalısının devam eden tazminat davası nedeniyle 19.06.2014 tarihinde davalı Kuruma müracaat ederek, iş kazası sebebiyle vefat eden sigortalı oğlundan dolayı yeniden ölüm geliri talebinde bulunduğu, Kurum tarafından davacı/birleşen dava davalısının talebi kabul edilerek kendisine 20.08.2008 (vefat tarihi) tarihinden geçerli olmak üzere 12.08.2014 tarihinde ölüm geliri bağlanmasına karar verildiği, 20.08.2008-19.09.2014 tarihleri arasında birikmiş ölüm gelirinin 20.741,87 TL olarak hesaplanarak, davacı/birleşen dava davalısına banka aracılığıyla ödendiği ve birikmiş ölüm gelirleri davacı/birleşen dava davalısı tarafından 21.01.2015 tarihinde tahsil edildiği anlaşılmıştır. Davalı ... tarafından 05.12.2014 tarihli yazısı ile, davacıya ölüm geliri bağlandığı gerekçesiyle 3811317553 tahsis numarası ile daha önce bağlanan ölüm aylığının 01.09.2008 tarihi itibariyle kesilerek, 01.09.2008-19.09.2014 tarihleri arasında ödenen ölüm aylıkları sebebiyle davacıya 48.131,22-TL. yersiz ödeme borcu çıkarıldığı ve söz konusu Kurum alacağının 5510 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin 1 inci fıkrasının (b) bendi gereğince takip ve tahsiline karar verildiği, davacı/birleşen dava davalısının 17.12.2014 tarihinde yaptığı itirazının ise davalı Kurumca kabul edilmediği görülmüştür.

3. Asıl davada davacı tarafça ölüm aylığının kesilerek kendisine borç çıkarılması yönündeki Kurum işleminin iptali isteminde bulunulmuş, birleşen dava ise davalı ... tarafından davacıya ödenen ölüm aylıkları sebebiyle çıkarılan yersiz ödemenin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemenin asıl dava ve birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulüne ilişkin yaptığı değerlendirme, eksik incelemeye dayanmakta olup hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir.

4. Zira yukarıda değinilen maddi ve hukuki bilgiler dahilinde, asıl dava yönünden 506 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesine göre, ölen sigortalının ana ve babasına gelir bağlanması için, sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi çalışmama ve buralardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almama koşulu bulunduğundan, aynı Kanun'un 92 nci maddesi kapsamında davacı/birleşen dava davalısına vefat eden oğlundan dolayı, uzun vadeli sigorta kollarından ölüm aylığı bağlandığından ayrıca gelir bağlanması istenemez, dolayısıyla davalı Kurumun ölüm aylığını kesmesi yönündeki işlemi isabetsiz olup, bu yönde Kurum işleminin iptaline ve buna bağlı olarak ölüm aylığından dolayı borç çıkarılması işleminin iptaline karar verilmesi gerekir.

5. Birleşen dava yönünden ise, davacı/birleşen dava davalısına ölüm aylığı alması sebebiyle iş kazasına bağlı olarak yukarıda açıklanan yasal hükümler uyarınca gelir bağlanamayacağı anlaşıldığından davalı ... tarafından kendisine ödenen ölüm aylıkları sebebiyle borç çıkarılması işlemi hatalı olup, davalı ... tarafından ancak davacı/birleşen dava davalısına bağladığı gelirler 5510 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin 1 inci fıkrasının (b) bendi kapsamında kaldığından 20.08.2008 tarihinden itibaren iş kazası kolundan bağlanan ölüm gelirleri istenebilir.

6. Asıl ve birleşen davanın yukarıdaki bentlerde açıklanan kapsamda değerlendirilmesi gerekirken, mahkemece hatalı değerlendirme ile davacı/birleşen dava davalısına bağlanan ölüm aylığının kesilerek borç çıkarılması ve kendisine iş kazasından dolayı gelir bağlanmasına yönelik işlemleri usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3659, Karar No: 2016/2700, Tarih: 02.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/3659 E.  ,  2016/2700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 30/12/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı,..... ....nin 30/09/2013 tarihli nüshasının 1. ve 6. ve 7. sayfalarında ''Varan 1,... Genel Başkan Yardımcısı ...' başlığı ile yer alan haber nedeniyle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, davaya konu haberin belgelere ve gerçek olgulara dayandığını, güncel bir haber olduğunu, haberin yayınlanmasında kamu yararı ve toplumsal ilgi mevcut olduğunu belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu haber içeriğinin 5 yıl önceki işlemlere ilişkin olup, güncel olmadığı, haberde kullanılan ifadeler ve haberin veriliş tarzı dikkate alındığında eleştiri sınırlarının aşıldığı gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanun'un 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması,genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

2015/3659-2016/2700

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

2015/3659-2016/2700

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 10. maddesi bakımından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yerleşik içtihatlarıyla oluşturulan ilkelerden biri de ifade özgürlüğüne ilişkindir. Buna göre; ifade özgürlüğü, demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve her bir bireyin gelişimi için temel koşullardan birini oluşturur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber“ ve “düşünceler“ için değil, aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Sözleşmenin 10. maddesinde belirtildiği üzere bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalı ve bir kısıtlama ihtiyacının bulunduğu inandırıcı bir şekilde ortaya konmalıdır (Prof.Dr.Osman Doğru-Dr.Atilla Nalbant;İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt:2, s.365, Nilsen ve Johnsen [BD] 43). Bir siyasetçiye yönelik eleştirilerin kabul edilebilir sınırları, özel bir şahsa yönelik eleştirinin sınırlarına göre daha geniştir. Bir siyasetçi özel şahıstan farklı olarak, her sözünü ve eylemini bilerek ve kaçınılmaz bir biçimde, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açar;bu nedenle daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadır. (... ve ... davası). İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

Dava dosyasının incelenmesinde; davacının Nisan 2004-2009 tarihleri arasında... Büyükşehir Belediye Başkanı olarak görev yaptığı ve bu döneme ilişkin iş ve eylemlerin habere konu edildiği, davacının da kabulünde olduğu üzere, başkanlık yaptığı dönemde yapılan ihalelerin usulüne uygun yapılmadığı gerekçesiyle kendisi ve bir kısım belediye görevlileri hakkında soruşturma açıldığı, dosya arasında bulunan Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün davacının da yöneticisi olduğu... Kültür ve Sanat Vakfı'nın 2007-2009 yılları arası iş ve işlemlerinin denetimine ilişkin hazırlamış olduğu müfettiş raporunda, Belediyenin yükümü altındaki faturaların Vakıftan ödenmesi nedeni ile vakfın zor durumda kaldığı, dönemin Vakıf Yöneticileri davacı ve diğer görevlilerin bu durumdan sorumlu oldukları, kamu kurum ve kuruluşlarından transfer edilen yüksek meblağların genel olarak israf boyutunda harcandığı, 2007-2008 yılları festival sürecinde çalışılan çeşitli firmaların Vakıftan olan alacakları sebebiyle banka hesaplarına bloke koydurdukları veya icrai işlem başlattıkları, 2008 ve 2009 yılları festival giderleri karşılaştırıldığında 2008 yılında raporda örnekleri verilen harcamaların rahatsız edici olduğu tespitlerinin yapıldığı, yerel yönetim adaylarının ve haberin yayın tarihinde... Milletvekili olan davacının... Büyükşehir Belediye Başkan adaylığının açıklanması sürecinde davacı ile ilgili iddiaların yeniden gündeme geldiği ve bu iddiaların habere konu edildiği anlaşılmaktadır.

2015/3659-2016/2700

Dava konusu haber bir bütün olarak ele alındığında güncel hale gelen haberin eleştiri sınırları içerisinde kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, davaya konu olayın özelliği de nazara alındığında, haber başlığının toplumun ilgisini çekmek için çarpıcı nitelikte verilebileceği, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, basın özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı ve davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulü usul ve yasa aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8369, Karar No: 2019/16150, Tarih: 17.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/8369 E.  ,  2019/16150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, mağdur hakkında yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 11.08.2015 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden müştekinin yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, muayene süresi yönünden adli tıp kriterlerine uygun olmayan rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Sanığın yüzde sabit ize neden olacak şekilde kasten yaralama suçunu işlediği olayda, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-c maddeleri gereğince belirlenen cezanın 3 yıldan az olması halinde, TCK'nin 87/1-c-son maddesi gereğince cezanın 3 yıla çıkartılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik ceza tayini,

3) Sanık savunması, dosya kapsamın ve kabule göre; haksız tahrik oluşturan eylemin mağdurun sanığa hakaret etmesinden ibaret olduğunun anlaşılması karşısında TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi gözetilerek sanığa verilen cezadan TCK'nin 29. maddesine gereğince asgari oranda (1/4) indirime gidilmesi yerine yazılı şekilde (3/4) oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 17.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/891, Karar No: 2018/2173, Tarih: 08.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/891 E.  ,  2018/2173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, akdi ilave tediye farkı, yasal ilave tediye farkı ile yıpranma prim farkı, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının mülga köy hizmetleri genel müdürlüğüne bağlı ... Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünde işe başladığı tarihten itibaren emekli olduğu tarihe kadar... İş Sendikasına üye olduğunu kadrolu işçi statüsüne geçirildiği 2001 yılına kadar geçici/mevsimlik işçi statüsünde çalıştırıldığını bu dönemde her yıl yeni bir geçici iş sözleşmesi ile işe başladığını ve yıl sonunda işten ayrıldığını 2001 yılında aynı müdürlükte daimi/kadrolu işçi statüsüne geçirildiğini ancak kadrolu işçi statüsüne alındığında geçici mevsimlik işçilikte geçen sürelerinin kıdem hesabında dikkate alınmadığını sanki işe yeni başlamış bir işçi gibi başlangıç derece ve kademesinden işe başlatıldığını,2001 yılından önceki mevsimlik iş sözleşmelerinin belirsiz süreli iş sözleşmesi niteliği kazandığını, 2005 yılında köy hizmetleri müdürlüğünün lağvedilmesi ile tüm hak ve alacakları ile beraber il özel idaresine devredildiğini, aynı işverene bağlı hizmetlerinin kıdem süresinde birleştirilmediğini iddia ederek; müvekkilinin intibakının yanlış olduğunun ve .... Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünde geçmiş tüm hizmet süresinin hesaplanarak yeni derece ve kademesinin tespitine, belirlenecek derece ve kademelerine göre 2001 yılından itibaren yanlış intibak nedeniyle eksik ödenen ücret farkı , yıpranma farkı, yasal ilave tediye farkı, akdi ilave tediye farkı, kıdem tazminatı farkı ve özel olurlarla farklı işlerde çalıştırılması nedeniyle kıdem ve derecesine yansımayan alacaklarının davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: