muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5747, Karar No: 2018/4746, Tarih: 25.06.2018

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ..., ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/353, Karar No: 2020/1627, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/353 E.  ,  2020/1627 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/800, Karar No: 2015/3250, Tarih: 10.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/800 E.  ,  2015/3250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Yalova Sulh Hukuk Hakimliği

Tarihi :14.10.2014

Numarası :2014/548-1225

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İcra İflas Kanunu’nun 67. maddesi hükmüne dayalı olarak açılmış olup; icra takibine takip borçlusu davalının vâki itirazının iptaline, takibin devamına ve icra inkâr tazminatına karar verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Asıl olan yargılamanın sonlandırıldığı duruşmada tutanağa yazdırılıp taraflara tefhim edilen kısa karardır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün, 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı ilâmında kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın sadece bu nedenle bozulması gerektiği kabul edilmiştir.

Somut olayda 14/10/2014 tarihli kısa kararda %40 icra inkâr tazminatına ilişkin herhangi bir hüküm kurulmadığı halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde "4.464,05 TL asıl alacak üzerinden takip tarihi itibariyle %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine" hükmedilmiş olup, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmuştur.

Bu durumda anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre karar verebilmesini teminen hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5101, Karar No: 2010/9086, Tarih: 14.07.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5101 E.  ,  2010/9086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya 2.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :30.3.2010

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kiralanın tahliyesi istemine ilişkin olup mahkemece 2886 Sayılı Kanunun uygulanması gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de kiralananın 2886 Sayılı Kanuna göre ihale ile kiralanmasının İİK'nun tahliyeye ilişkin hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmediğine ne var ki kiralananın içindeki balık türleri ile gölet olarak kiraya verilmesi sebebiyle hasılat kirası hükümlerine tabi olmasına ve altmış günlük ödeme süresi verilmesi gerekirken otuz gün süre verilmesi nedeniyle temerrüt olgusu gerçekleşmediğinden davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi doğru değil ise de sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçesinin değiştirilerek düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş haliyle ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14938, Karar No: 2018/12206, Tarih: 12.09.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/14938 E.  ,  2018/12206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ..., 533 parsel sayılı taşınmaz maliklerinden Hana ... oğlu ...'in ... uyruklu olup Bakanlar Kurulunun 01.10.1966 tarih 6/7104 sayılı kararnamesi ile Suriye uyrukluların menkul ve gayrımenkul her türlü emvaline el konulması gerektiğinden taşınmaza hazinece el konulduğunu, ancak sahte veraset ilamları ile yapılan intikaller ve satışlar nedeniyle tapu kayıt malikleri aleyhine açılan tapu iptal ve tescil davasının kabul edilerek tapu kayıtlarının iptaline ve ... adına tesciline karar verilmesine rağmen paydaş olan ... ve ...'in paylarını davalılar ... ve ...’ya devretmesi nedeniyle kararın infaz edilemediğini ileri sürerek, davalıların paylarının iptali ile önceki malik Hana ...oğlu ... adına tesciline ve 1062 Sayılı Yasa gereğince anılan paya Hazinece el konulduğunun şerhine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., evlendiği günden beri dava konusu taşınmazda, daha öncesinde ise dava konusu taşınmaza 300-400 metre uzaklıktaki baba evinde oturduğunu, evlendikten sonra eşinin, dedesi ...’den çekişmeli yeri düğün hediyesi olarak satın aldığını, bu yere ev yaptıklarını, iyi niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... herhangi bir savunma getirmemiştir.

Davanın kabulüne dair verilen karar Dairece, “...davalı ...'nın taşınmazdaki payı dava dışı ...'den satış suretiyle devraldığı gözönüne alındığında iyiniyetli olup olmadığı yönünde bir araştırma yapılmasının zorunluluk arzettiği kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, davalı ...'nın iyiniyetli olup olmadığı yönünde taraf delillerinin toplanarak inceleme ve araştırma yapılması sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı ...’nın iyiniyetli olduğu gerekçesiyle onun yönünden davanın reddine, ilk kararı temyiz etmediği için hakkında kesinleştiği gerekçesiyle davalı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, bu kez Dairece, davacı ... lehinde önceden sonuçlanıp

dercaattan geçerek kesinleşen kararda husumet kendisine tevcih edilen ... eldeki davanın davalısı ...'nın eşinin dedesidir. O halde, ...'nin ... aleyhine açılan davayı TMK'nun 1024. maddesi hükmü uyarınca bilen ve bilmesi gerekli konumundaki kişi durumundadır. Öyle ise, bu husus bile başlı başına TMK'nun 1023.maddesinin koruyuculuğunda olmasına engel teşkil eder. Kaldı ki, ... ile ...'in ikametlerinde de komşu durumunda oldukları sabittir. Hal böyle olunca, bu davalı yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu ... hakkındaki davanın reddedilmiş olması isabetsizdir.Önceki bozma ilamına yanlış anlam verilerek kabul kapsamı dışındaki istekler bakımından hüküm kurulmasına yer olmadığına şeklinde karar verilmesi de doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı.Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalı ...'nin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 358.42.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5085, Karar No: 2022/6756, Tarih: 17.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/5085 E.  ,  2022/6756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasında yargılamanın iadesi talebinin reddine ilişkin verilen karar, talep eden davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, Gökçeada ilçesi, ... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 193 ada 163 parsel sayılı 9.587,87 m2 yüzölçümlü taşınmazın hali arazi vasfıyla hükmen Hazine adına tescil edildiğini, ancak davacının dava konusu taşınmazın bir kısmı ile başka bir taşınmazı 1985 yılında Anastaş Apistola'dan satın aldıktan sonra Hazineye tescil davası açıp kazandığını, bu tescil kararı sonucu oluşan tapu kayıtlarından bir tanesinin kadastro sırasında uygulanarak 193 ada 142 parsel olarak adına tescil edildiğini ancak, diğer tapu kaydının uygulanmaması nedeniyle açtığı tapu kaydının iptali ile tescil davsının reddine karar verildiğini, bu ret kararının Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, bu dosyada yeri bilmeyen bilirkişiler ile keşif yapılıp rapor alındığını, davacı tarafından Gökçeada Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/ 26 Değişik iş sayılı dosyada ehil ve yeri bilen bilirkişiler ile keşif yapılıp tapu kaydının uygulanabildiğini ve dava konusu taşınmaza uyduğunun belirlendiğini ileri sürerek sonradan elde edilen yeni belge ve delile dayanarak mahkemenin 2005/87 E. ,2006/47 K. sayılı kararı hakkında yargılamanın iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Gökçeada Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/03/2016 tarihli, 2016/17 Esas 2016/22 Karar sayılı kararıyla, davacı tarafından 07.10.2005 tarihinde Hazineye karşı açılan tapu iptali ve tescil davasının Gökçeada Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/87 E. 2006/47 K. Sayılı kararı ile reddedildiği ve davacı tarafın temyizi üzerine hükmün Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2006/3659 E. 2006/4456 K. sayılı kararı ile onanarak 02.02.2007 tarihinde kesinleştiği, yargılamanın iadesinin kesinleşmiş davalarda HMK'da sayılı sebeplerle sınırlı olmak kaydıyla yapılabileceği, davacının 04.11.2015 tarihinde delil tespiti istemiyle mahkemeye müracat ettiği ve davacının talebi doğrultusunda keşif yapılarak 06.11.2015 tarihinde bilirkişi raporu hazırlandığı, HMK'nın 379/1-c maddesi uyarınca yargılama sırasında ele geçirilememiş belge kavramının, yargılama yapıldığı esnada mevcut bir belgeye dayanılarak yapılabileceği, sonradan belli makamlara başvuru ile tanzim ettirilecek belgelerin bu nitelikte bulunmadığı, 02.02.2007 tarihinde kesinleşmiş kararın yeniden yargılamasının 06.11.2015 tarihinde tanzim edilmiş bilirkişi raporu ile yapılabilmesinin mümkün görülmediği gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, hükmen oluşan tapu kaydına dayanarak 1996 yılında yapılan kadastro çalışmalarında davacıya ait tapu kaydının uygulanmadığını, 193 ada 163 parsel sayılı taşınmazın hak sahiplerinin hak sahipliğini belgelendiremediği ve taşınmazın III. derece doğal sit alanında kaldığı belirtilerek Hazine adına tescil edildiğini, bu tescilin iptali için açtıkları Gökçeada Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/87 Esas, 2006/ 47 Karar sayılı kararında, davacı tarafın dayanak tapu kaydının mahalle mevkii olarak dava konusu taşınmaza uymakta ise de, mahalli bilirkişi ve tanıkların tapu kaydındaki hudutları zemin üzerinde gösterememeleri, mahalli bilirkişilerin anlatımını dosyadaki diğer kayıt ve belgelerin doğrulamadığını, keşif beyanları ile hükmen oluşan mahkeme kararındaki beyanların çeliştiğini, ayrıca taşınmazın bulunduğu yörede küçük küçük bir çok taşınmazın birleştirilerek tek parseller haline getirildiğini, taşınmazın uzun süredir kimse tarafından kullanılmaması nedeniyle doğal ve yapay sınırların dahi kaybolduğunu, kimin taşınmazın nerede kaldığının belirlemenin zor olduğunu, davacının dayanağı olan tapu kaydının dava konusu taşınmaza ait olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiğini ve bu kararın temyiz incelmesinden geçerek kesinleştiğini, yargılamada yöreyi iyi bilmeyen mahalli bilirkişi mağfireti ile keşif yapıldığını, bugün dahi sınırların korunduğunu, mahkeme tarafından dayanak tapu kaydı istendiğinde her seferinde kadastro sırasında davacı adına tescil edilen 6 nolu tapu kaydı ile buna ilişkin evrakların gönderildiğini, davacının dayanak 5 sıra nolu tapu kaydının gönderilemediğini, davacı tarafından delil tespiti talepli olarak açtıkları 2015/26 Değişik İş dosyasında alınan bilirkişi raporunda davacının tapu kaydının dava konusu ettiği 193 ada 163 parsel içerinde kaldığının belirlendiğini, yargılamanın iadesi taleplerinin reddine ilişkin kararın usule yasaya, adalete ve hakkaniyete aykırı olduğunu, tapu kayıtların doğru tutulmasından sorumlu alan Devletin bu sorumluluğunun göz ardı edildiğini belirterek mahkemenin ret kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

3.Gerekçe

3.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, HMK'nın 375. maddesi uyarınca yargılanmanın iadesi istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Hukuk Muhakemeleri Kanunu 375.maddesi

- (1) Aşağıdaki sebeplere dayanılarak yargılamanın iadesi talep edilebilir:

a) Mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması.

b) Davaya bakması yasak olan yahut hakkındaki ret talebi, merciince kesin olarak kabul edilen hâkimin karar vermiş veya karara katılmış bulunması.

c) Vekil veya temsilci olmayan kimselerin huzuruyla davanın görülmüş ve karara bağlanmış olması.

3.2. İlgili Hukuk

Hukuk Muhakemeleri Kanunu 375.maddesi

- (1) Aşağıdaki sebeplere dayanılarak yargılamanın iadesi talep edilebilir:

a) Mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması.

b) Davaya bakması yasak olan yahut hakkındaki ret talebi, merciince kesin olarak kabul edilen hâkimin karar vermiş veya karara katılmış bulunması.

c) Vekil veya temsilci olmayan kimselerin huzuruyla davanın görülmüş ve karara bağlanmış olması.

ç) Yargılama sırasında, aleyhine hüküm verilen tarafın elinde olmayan nedenlerle elde edilemeyen bir belgenin, kararın verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması.

d) Karara esas alınan senedin sahteliğine karar verilmiş veya senedin sahte olduğunun mahkeme veya resmî makam önünde ikrar edilmiş olması.

e) İfadesi karara esas alınan tanığın, karardan sonra yalan tanıklık yaptığının sabit olması.

f) Bilirkişi veya tercümanın, hükme esas alınan husus hakkında kasten gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunun sabit olması.

g) Lehine karar verilen tarafın, karara esas alınan yemini yalan yere ettiğinin, ikrar veya yazılı delille sabit olması.

ğ) Karara esas alınan bir hükmün, kesinleşmiş başka bir hükümle ortadan kalkmış olması.

h) Lehine karar verilen tarafın, karara tesir eden hileli bir davranışta bulunmuş olması.

ı) Bir dava sonunda verilen hükmün kesinleşmesinden sonra tarafları, konusu ve sebebi aynı olan ikinci davada, öncekine aykırı bir hüküm verilmiş ve bu hükmün de kesinleşmiş olması.

i) Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi.

(1) (2) Birinci fıkranın (e), (f) ve (g) bentlerindeki hâllerde yargılamanın iadesinin istenebilmesi, bu sebeplerin kesinleşmiş bir ceza mahkûmiyet kararı ile belirlenmiş olması şartına bağlıdır. Delil yokluğundan başka bir sebeple ceza kovuşturmasına başlanamamış veya mahkûmiyet kararı verilememiş ise ceza mahkemesi kararı aranmaz. Bu takdirde dayanılan yargılamanın iadesi sebebinin, yargılamanın iadesi davasında öncelikle ispat edilmesi gerekir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine toplanan delillere kararın dayandığı (IV.3) no.lu paragraftaki yasal ve hukuksal gerekçeye göre (III) no.lu paragrafta yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 26,30 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17/10/2022 tarihinde taşınmazın değeri itibariyle kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14578, Karar No: 2014/2129, Tarih: 19.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/14578 E.  ,  2014/2129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İslahiye Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2013

NUMARASI : 2007/50-2013/157

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.02.2007 gününde verilen dilekçe ile gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 01.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ile bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 17.09.1993 tarihli ve 10586 yevmiye numaralı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile 18.10.1993 tarihli ve 11927 yevmiye numaralı gayrimenkul satış vaadi sözleşmelerine dayalı tapu iptali ve tescil istemlerine ilişkindir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmü davacı ile bir kısım davalılar temyiz etmişlerdir.

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi 5578 sayılı Kanunla değiştirilerek;

Tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır.

Yapılan düzenleme ile, tarımsal arazinin bu niteliğinin tapu kütüğüne şerh edileceği,

Belirlenen parsel büyüklüğünün; mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamayacağı, tarım arazilerinin bu büyüklüklerin altında ifraz edilemeyeceği, bölünemeyeceği veya küçük parsellere ayrılamayacağı,

Ayrıca, Bakanlığın uygun görüşü ile kamu yatırımları için ihtiyaç duyulan yerler hariç olmak üzere tarım arazilerinin, belirlenen büyüklükteki parsellerden daha küçük parçalara bölünemeyeceği,

Bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların üçüncü şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği veya rehnedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Bölünemez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinde, satışa konu edilemeyen yerlerin, satış vaatlerine de konu olamayacağı kuşkusuzdur.

Bu nedenle; yukarıda belirtilen bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinde oluşmuş hisselerin üçüncü şahıslara satılması devredilmesi veya rehnedilmesi yasaklanmakta olup bölünemez büyüklüklerin üzerinde alana sahip parsellerdeki hisselerin üçüncü şahıslara satılmasında, devredilmesinde veya rehnedilmesinde bir sakınca bulunmamaktadır. Ancak ifraz yapılırken tarım arazilerinde bölünemez büyüklüklerin altında parsel oluşturulmaz.

Bu nedenle; yukarıda belirtilen bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinde oluşmuş hisselerin üçüncü şahıslara satılması devredilmesi veya rehnedilmesi yasaklanmakta olup bölünemez büyüklüklerin üzerinde alana sahip parsellerdeki hisselerin üçüncü şahıslara satılmasında, devredilmesinde veya rehnedilmesinde bir sakınca bulunmamaktadır. Ancak ifraz yapılırken tarım arazilerinde bölünemez büyüklüklerin altında parsel oluşturulmaz.

Bölünemez büyüklüğün üzerinde olan tarım arazileri yukarıda belirtilen miktarların altında ifraz edilmemek şartıyla oranına bakılmaksızın hisseli olarak satılabilir.

Bölünemez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinin, paydaşlarının veya iştirakçilerinin tamamının birlikte katılımı ile üçüncü kişiye satışı yapılabilir, devredilebilir veya bölünemez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazisinin tümü rehnedilebilir.

Tarım arazisinin hangi sınıfa girdiği, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarım İl veya İlçe Müdürlüklerine sorulmak suretiyle veya ilgilisi tarafından alınacak yazı ile belgelendirilmesi; eğer bölünemez büyüklükte tarım arazisi ise tescilli olduğu tapu kütük sayfasının beyanlar hanesine “5403 sayılı Kanunun 8. maddesine tabidir” şeklinde şerh verilmesi gerekmektedir.

Talep konusu parselin bulunduğu yerin imar planının olup olmadığı; planı varsa kullanım amacının (nazım, uygulama imar, v.b.) ne olduğu ilgili Belediyelerden veya Valiliklerden alınacak yazı ile belgelendirilmeli; bu planların kesinleşmesi ile plandaki kullanım amacına tabi olacağından, tarımsal alana tahsis edilmeyen yerler, bu kanun kapsamı dışında değerlendirilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olaya gelince; satış vaadi sözleşmesine konu taşınmazların belirlenen tarımsal niteliğinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İl veya İlçe Müdürlüğünden sorulup görüşü alındıktan sonra tescilin mümkün olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar

verilmesi gerekir. Satış vaadi sözleşmesine konu payın arazinin büyüklüğü itibariyle belirlenen tarımsal niteliğine göre satışının mümkün olmadığının anlaşılması halinde davanın reddi, aksi halde kabul kararı verilmesi gerekir.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ile bir kısım davalılarının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.