muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7505, Karar No: 2019/9123, Tarih: 13.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7505 E.  ,  2019/9123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit davasının kısmen kabulüne yönelik verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekili tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; yeni hastane binası için davalıya yaptığı abonelik başvurusu üzerine 24.05.2011 tarihinde enerji müsaadesi alındığını, 05.07.2011 tarihinde projenin onaylandığını, 06.01.2012 tarihinde de geçici kabulü yapılarak abonelik sözleşmesi imzalandığını, ancak abone işlerinin bürokratik süreci nedeni ile uzun bir süre devam ettiğinden hastanenin 11.11.2011 tarihinde açılması ile takılı sayaçtan elektrik geçirilerek ve bedeli ödenerek abonesiz tüketimle ihtiyaçların giderildiğini, davalı elektrik şirketinin abonelik sözleşmesi imzalanmasından 2 gün öncesinde kaçak elektrik tutanağı düzenlendiğini, yapılan kaçak tespit tutanağının uygun olmadığını, sayaca müdahalede bulunmadığını, elektriğin sayaçtan geçirilerek tüketildiği, kaçak olduğu kabul edilse bile hastanenin açılış tarihi olan 11.11.2011 tarihine kadar geriye dönük hesaplama yapılabileceğini, mevzuattaki karşılığının usülsüz enerji tüketimi olduğunu, bu nedenle 07.10.2011-04.01.2012 tarihleri arasında düzenlenen kaçak tahakkukunda bildirilen 253.000,79 TL yönünden borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davacının abonelik sözleşmesi imzalanmadan elektrik tükettiğini, müşteri hizmetleri yönetmeliğine göre kaçak tespit tutanağı düzenlenip kaçak tahakkuku yapıldığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; alınan raporlar neticesinde davacının abonelik işlemlerini tamamlamadan ancak davalının gayri resmi bilgisi ve izni ile elektrik kullanmasının Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 14.maddesi gereğince usulsüz elektrik enerjisi kullanımı olarak kabul edilmiş ve davanın kısmen kabulü ile, davacı ... Tıp Sağlık Hizmetleri Tic. Ltd. ŞTİ'nin 07/10/2011-04/01/2012 tarihleri için düzenlenen tahakkuk nedeniyle davalı ...'a 252.589,29 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafça istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, hükme esas alınan 14/08/2017 tarihli üç kişilik uzman bilirkişi kurulunca olayda kaçak kullanımın söz konusu olmadığının belirtildiği, önceki raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek şekilde düzenlenen raporun ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli, usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dava; kaçak elektrik tahakkuku nedeniyle menfi tespit istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemesince, hükme esas alınan 14/08/2017 tarihli üç kişilik uzman bilirkişi kurulunca olayda kaçak kullanımın söz konusu olmadığının belirtildiği, önceki raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek şekilde düzenlenen raporun ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli, usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dava; kaçak elektrik tahakkuku nedeniyle menfi tespit istemine ilişkindir.

Dava konusu kaçak elektrik tutanağının düzenlendiği tarihte yürürlükte olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanuna dayanılarak hazırlanan ve 25 Eylül 2002 günlü resmi gazetede yayınlanarak 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13.maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından, dağıtım sistemine veya sayaçlara veya ölçü sistemine ya da tesisata müdahale ederek, tüketimin doğru tespit edilmesini engellemek suretiyle, eksik veya hatalı ölçüm yapılması veya hiç ölçülmeden veya yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik enerjisi tüketmek; dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin ilgili mevzuata uygun olarak kestiği elektrik enerjisini, yükümlülüklerini yerine getirmeden dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin izni dışında açmak, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiştir.

Yine aynı Yönetmeliğin 14.maddesinde usulsüz elektrik enerji tüketimi sayılan halleri belirlenmiş olup bunlar; kendi adına sözleşme olmadan daha önceki müşteri adına düzenlenen ödeme bildirimlerini ödemek suretiyle elektrik enerjisi tüketmek; sayaç ve ölçü devreleri mühürsüz olduğu halde ilgili tüzel kişilere haber vermeden elektrik enerjisi elektrik enerjisi tüketmek; bağlantı işlemlerinin tamamlanmasını beklemeksizin, tüketimin doğru tespit edilmesini engellemeyecek şekilde bağlantı yapılması; ilgili tüzel kişilere yapılmış başvuru olmaksızın bulunduğu abone grubunun kapsamı dışında elektrik enerjisi tüketmek; güç trafosunu değiştirdiği halde durumu yazılı olarak bildirmemek; kesilen elektriği yükümlülüklerini yerine getirdikten sonra dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin izni dışında açmak şeklindedir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı tarafça davalı elektrik şirketinden 24.05.2011 tarihinde enerji müsadesi alındığı, abonelik sözleşmesinin ise 06.01.2012 tarihinde imzalandığı hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece üç adet rapor alınmış, 15.09.2014 tarihinde alınan raporda; usulüne uygun enerji temini için öncelikle, enerji müsadesinin alınması, proje düzenlenmesi, projenin uygun yapıldığına ilişkin geçici kabul ve ardından abonelik sözleşmesi imzalanarak en son sayacın gerekli kontrolleri yapılarak mühürleme işleminin yapıldığı, somut olayda ise geçici kabul olmaksızın elektrik enerjisi kullanımına başlandığı ayrıca sayacın kontrol edilerek mühürlenmemiş olmasından dolayı sayaca itibar edilmesinin mümkün olmayacağı, kaçak elektrik kullanımı olduğu belirtilmiştir. Alınan 01.09.2015 tarihli raporda; kullanımın kaçak elektrik kullanımı olduğu, ilk rapordan farklı olarak tüketilen enerjiden kayıtlı tüketimin tenzil edilmesi gerektiği belirtilmiştir. Alınan 14.08.2017 tarihli son raporda ise; izin verilen tesis incelendiğinde davalı elektrik şirketinin izni olmaksızın yüksek gerilim hatları ve kablolardan şebekeye dışarıdan müdahale ederek enerji bağlantısının yapılmasının kesinlikle mümkün olmadığı,davalı elektrik şirketinin gözetimi altında yapıldığının tanık beyanlarınca da doğrulandığı, bu nedenlerle kullanımın EPMHS'nin 14.maddesindeki sayaç ve ölçü devrelerinin mühürsüz olduğu halde ilgili tüzel kişiliğe haber vermeden kullanma hali olan usulsüz kullanım olduğu belirtmiştir. Mahkemece son rapor esas alınarak karar verilmiştir.

Somut olayda; dava konusu 04.01.2012 tarihli kaçak tespit tutanağı ile davacının abonesiz enerji kullandığı tespit edilmiştir. Kaçak elektrik tutanakları aksi sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olup tarafları bağlamaktadır. Davacı tarafından da abonelik sözleşmesinden önce elektrik kullanımına başlandığı kabul edilmekte olup kullanımın davalının izni dahilinde olduğu iddia edilmektedir. Ne var ki davacı, davalı kurumun bilgisi dahilinde elektrik kullanıldığını ispat edememiştir. Bu halde davacının eyleminin Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 13.maddesinde yer alan, yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik enerjisi tüketilmesi olup kullanımın kaçak elektrik enerjisi kullanımı kapsamında değerlendirilerek, elektrik enerjisi bedelinin Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve 622 sayılı Kurul Kararında açıklanan yöntemle hesaplanması gerektiği kuşkusuzdur.

O halde mahkemece, öncelikle dosyanın önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi, bilirkişi heyetinden davalının davacı taraftan isteyebileceği kaçak kullanım bedelinin tutanak tarihindeki yönetmelik hükümleri ve kurul kararına göre hesaplanması konusunda denetime elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan 6100 sayılı HMK' nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 13.11.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8129, Karar No: 2013/7477, Tarih: 08.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/8129 E.  ,  2013/7477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen "açığa imzanın kötüye kullanılması" suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi Maliye Hazinesinin, kamu davasına katılmasına dair verilen karar hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 08.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

S.T.
Yargıtay — Esas No: 2012/11551, Karar No: 2012/24456, Tarih: 04.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/11551 E.  ,  2012/24456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Uyarlama duruşmasında, 765 ve 5237 sayılı TCK hükümleri ile değerlendirme yapılıp sonuçlarının karşılaştırılması, 5237 sayılı Yasanın lehe olması halinde yeniden inşai hüküm kurulması, aleyhe çıkması halinde ise red kararı ile önceki ilamın infazına karar verilmesi gerekirken, yeniden önceki yasayla hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

765 sayılı TCK'nın 59/2.maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu fazla hapis cezasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde 765 sayılı TCK'nın 495/1, 80, 59/2. maddeleri uyarınca hükmolunan sonuç hapis cezalarının 9 yıl 8 ay 25 günden, 9 yıl 8 ay 20 güne indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/362, Karar No: 2015/5323, Tarih: 15.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/362 E.  ,  2015/5323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 15. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/06/2014 tarih ve 2010/619-2014/179 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında yapılan 11/12/2009 günlü hisse devir sözleşmesi ile müvekkilinin davalının ... Ticaret Ltd Şti'de bulunan hissesini, şirketin işlettiği kırtasiye dükkanında bulunan malzemeler ile birlikte devir aldığını, hisse devir sözleşmesine istinaden hisselerin tamamının bedelinin 55.000 TL olup, sözleşmenin yapıldığı sırada müvekkilinin 20.000 TL parayı peşin olarak ödediğini, bakiye kalan 35.000 TL'nin ise, 30/10/2010 tarihinde 10.000 TL, 30/11/2010 tarihinde 10.000 TL, 30/12/2010 tarihinde 15.000 TL olmak üzere üç adet ... Bankası ... Şubesi'ne ait çek ile ödenmesinin kararlaştırıldığını, kira ile tutulan ve şirket tarafından işletilen dükkanın vakıflara ait olup davalı ile vakıflar arasında tahliye hususunda ihtilaf bulunduğuna ilişkin durumun müvekkilinden gizlendiğini, davalının hisse devri nedeniyle taşınmazın kiralayanı ile bir problem çıkmayacağını yapılan sözleşme ile taahhüt ettiğini; ancak iş yerini devir alan müvekkilinin çok kısa zaman sonra ... Genel Müdürlüğü'nce tahliyesine karar verildiğini, müvekkilinin mağdur durumda kaldığını, müvekkili tarafından ... 21.Noterliğince tanzim edilen 23 Şubat 2010 tarih ve 02087 yevmiye nolu ihtarnameyi keşide ederek durumu izah edip çeklerin kendisine iadesinin istendiğini, davalının üzerine düşen mükellefiyeti yerine getirmediğini ileri sürerek davacının davalıya hisse devri nedeniyle verdiği çek bedelleri kadar borçlu bulunmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı, iş yerinin vakıflara ait olduğunun doğru olduğunu, bu durumu davacıdan saklamadığını, iş yerinin kira kontratının değiştirilmesi için davacı ile birlikte vakıflara gidip kira kontratının değiştirilmesi talebinde bulunduğunu, davacı ...'in kendisi ile vakıflara gelmediğini, iş yerinin mülkünün vakıflara ait olduğundan taşınmazın kendisinin mülkü olmadığından taşınmazın satışı diye bir işlem yapılmadığını, şirketin o dönem faal durumda olduğunu ve malzemelerin eksiksiz davacı ...'e verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında düzenlenen hisse devir sözleşmesine göre ücret ve ödeme koşullarının belirlendiği, şirket işyeri ve merkezi olan ve vakıflardan kiralanan yerin fiilen davacıya teslim edildiği ve 4. maddeye göre satıcının hisse devrinden dolayı vakıflar ile sorun çıkmamasını sağlamayı taahhüt ettiği, ... Genel Müdürlüğü ... 1. Bölge Müdürlüğü'nden gönderilen 23/01/2012 tarihli yazı eklerine göre işyerinin 07/12/2010 tarihinde tahliye edildiği, davalının hisse devrinden sonra işyerini fiilen davacıya devir ve teslim ettiğini, ... Genel Müdürlüğü'nün bu yer ile ilgili kat karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle tahliye istemine bağlı olarak davalı yanca şirket adına ... 10. İdare Mahkemesi'ne yürütmeyi durdurma davası açıldığı ve davanın reddine karar verildiği, sözleşme içeriğine göre davalının Vakıflarla ilgili sorunun çözümü için hukuksal yükümlülüğünü yerine getirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesi nedeniyle verilen çek bedelleri kadar borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Somut olayda; davacı taraf, davalının hisse devir sözleşmesi ile fiilen davacıya teslim edilen kırtasiye dükkanının mülk sahibi olan ... Genel Müdürlüğü'nce taşınmazın tahliyesi için dava açılacağını bile bile kötü niyetli olarak söz konusu hisseyi devrettiğini iddia etmekte, davalı ise bu durumun doğru olmadığını savunmaktadır. Bu durumda mahkemece, hisse devir sözleşmesine konu kırtasiye dükkanının tahliyesine ilişkin dosyanın ... Genel Müdürlüğü'nden getirtilerek, hisse devrini yapan davalıya, devirden önce tahliye durumunun ihtar edilip edilmediği, davalının devri yaparken bu durumu bilip bilmediği, hisse devri konusunda davacının esaslı hatası ve davalının ayıplı devri olup olmadığı husularındaki taraf iddia ve savunmaları araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/519, Karar No: 2021/3494, Tarih: 24.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/519 E.  ,  2021/3494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa ait Ada Kitapevi isimli işyerinde 14/09/2012- 25/09/2012- 04/10/2012 tarihlerinde yapılan aramada bandrolsüz kitapların ele geçirildiği olayda; Sulh Ceza Mahkemesinin kararına binaen yapılan aramanın CMK'nın 119/4. maddesine aykırı olarak yapıldığından bahisle ele geçen delillerin hukuka aykırı olduğu kabul edilerek mahkemece sanığın beraatine kararı verilmiş ise de sanığın arama esnasında iş yerinde olduğu ve arama kararına itiraz etmediği ayrıca ele geçen kitapların da kendisine ait olduğunu ancak bandrolsüz olduklarını bilmediğini beyan ederek kitapların zilyetliğinin kendisine ait olduğunu kabul ettiği dikkate alındığında sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13605, Karar No: 2014/34718, Tarih: 02.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/13605 E.  ,  2014/34718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/160824

MAHKEMESİ : Söğüt(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2011

NUMARASI : 2010/90 (E) ve 2011/24 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Anayasanın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddelerine göre Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerekirken, sanığa yüklenen ve sabit olduğu kabul edilen hakaret suçunun nerede, hangi sözlerle ve kime karşı işlendiği, aleniyet ve ihtilat öğelerinin ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, CMK'nın 34, 230. maddelerine aykırı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında Eskişehir Devlet Hastanesinde görevli ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 24.03.2010 tarihli raporda, “psikotik özellikler saptandığı ve kişinin olayla ilgili hukuki sorumluluğunun kısmen azalmış olduğu”nun belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre "sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı" hususunda Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu veya bir üniversite araştırma hastanesinin psikiyatri ana bilim dalı başkanlığından cezai ehliyeti ile ilgili rapor aldırılıp, 5237 sayılı Kanunun 32/2 ve 57. maddeleri de nazara alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve tek uzman hekimin düzenlediği yetersiz rapora dayanılarak karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık N.. K.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7422, Karar No: 2021/4936, Tarih: 27.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/7422 E.  ,  2021/4936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Tekzibe konu haberin sayfanın üst kısmında ve yarısını kaplayacak şekilde yayımlanmış olmasına rağmen düzeltme ve cevap metninin sayfanın en altında daha az dikkat çekecek şekilde yayımlanmış olması karşısında sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.