muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5504, Karar No: 2022/6669, Tarih: 26.05.2022

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulan bozma kararı sonrasında bozma kararında belirtilen gerekçelerle “...Davanın KABULÜ ile; 27.07.2019 tarihli Genel Kurulun tüm sonuçları ile birlikte iptaline...” karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle sunulan üyelik formu ile Sendika Genel Kurul delege listesinden de görüleceği üzere davacının sendika üyesi olmakla beraber Genel Kurul delegesi olmadığını, müvekkili Sendikanın ülke genelinde yetkili, sağlık hizmet kolunda faaliyet gösteren Kamu Görevlileri Sendikası olduğunu, bu büyüklükte ve yetkili olan bir sendikanın, kanunun ve kendi tüzüğünün belirttiği sayılara ve usullere itibar etmeden karar aldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, 4688 sayılı Kanun ile Sendika Tüzüğünde çelişen bir madde bulunmadığını, Sendika Tüzüğü'nün 15 inci maddesinin ikinci fıkrasında genel kurula çağrı usulünün belirlendiğini, hükümde “Genel Kurula çağrı, Genel Yönetim Kurulu tarafından yapılır. Genel Kurul toplantı tarihinden en az on beş (15) gün önce toplantının günü, saati, yeri ve gündemi internet sitesinde ilan edilir”denildiğini, 27.07.2019 tarihinde gerçekleştirilen Genel Kurul için müvekkili Sendika Genel Merkez Yönetim Kurulunun Sendika Tüzüğüne uygun şekilde karar aldığını, yine süresi içinde ilan yoluyla bildirimde bulunduğunu, dava konusu Genel Kurula ilişkin duyurunun Sendika Tüzüğüne uygun olarak internet sitesinden de duyurulduğunu, Mahkemenin uyma kararı vererek davanın kabulüne karar verdiğini, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin ilâmı sonucunda Türkiye Cumhuriyeti'nde kurulan tüm siyasi parti, sendika, üretici ve ıslah birlikleri, dernekler ile kooperatiflerin genel kurullarının tamamının usulsüz yapılmış olması nedeniyle hükümsüzlüğünün gerekeceğini, hem Yargıtayın hem de Mahkemenin müvekkili Sendikanın Tüzüğünü ve Tüzükte belirlenen düzenlemeleri yok saydığını, Sendika Genel Kurulunun 312 delegesi olduğunu, 4688 sayılı Kanun’a göre 15 günlük ilan süresi içerisinde işbu delegelere tebliğ yapmak, tebligatın parçasını beklemenin mümkün olmadığını, Türkiye Cumhuriyeti'nde kanun koyucunun Türkiye Büyük Millet Meclisi olduğunu, Yargıtayın vermiş olduğu bu karar ile Kanuna aykırı olarak hukuk yarattığını, Mahkemenin bu usul ve kanuna aykırı kararının taraflarınca T.C Cumhurbaşkanlığına, TBMM'ne, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına, Adalet Bakanlığına üst yazı ile gönderilerek Tüzükte düzenlenen çağrı hükümlerinin Yargıtay tarafından hükümsüz sayıldığını ve dolayısıyla aynı durumda olan tüm siyasi parti, sendika, üretici ve ıslah birlikleri, dernekler ile kooperatiflerin genel kurullarının tamamının hükümsüzlüğüne ilişkin inceleme yapılması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, sendika genel kurulunun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4688 sayılı Kanun’un 10 ve 43 üncü maddesi.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 77 inci maddesi.

3. 31.03.2005 tarihli ve 25772 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Dernekler Yönetmeliği'nin 14 üncü maddesi.

4. Sendika Özgürlüğüne ve Örgütlenme Hakkının Korunmasına İlişkin 87 sayılı ILO Sözleşmesinin 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Somut uyuşmazlıkta davalı Sendika Genel Yönetim Kurulunun 17.06.2019 tarihli kararı ile Tüzük tadilatının gerçekleştirilmesi için Sendika Genel Merkez Genel Kurulunun ilk toplantısının 20.07.2019 tarihinde, gerekli çoğunluğun sağlanamaması durumunda ikinci toplantısının ise 27.07.2019 tarihinde icra edilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

2. Dosya içeriğine göre toplam delege sayısının 304 olduğu, ilk toplantıda gerekli çoğunluk sağlanamadığı için Genel Kurulun 27.07.2019 tarihinde 66 delege ile toplanmak suretiyle icra edildiği görülmektedir.

3. Bozma ilâmında, sadece web sitesinde duyuru yapılması suretiyle genel kurulun toplanmasının hukuka aykırı olduğu hususu belirtilmiştir.

4. 4688 sayılı Kanun’un “Genel kurulların toplantı zamanı ve karar yeter sayısı” başlıklı 10 uncu maddesinin beşinci fıkrasında yer alan düzenleme “Genel kurula çağrı yönetim kurulu tarafından yapılır” şeklindedir.

5. 4688 sayılı Kanun’un “Diğer kanunların uygulanması” başlıklı 43 üncü maddesine göre de “Bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde 2821 sayılı Sendikalar Kanunu, 2908 sayılı Dernekler Kanunu, 743 sayılı Türk Medeni Kanunu ile sendika ve konfederasyonlarda görev alacaklar hakkında kamu görevlilerinin tabi oldukları personel kanunlarının ilgili hükümleri uygulanır.”

6. Bu noktada belirtmek gerekir ki, genel kurula çağrının yöntemine ilişkin 4688 sayılı Kanun ve 6356 sayılı Kanun’da bir düzenleme bulunmadığından atıf yapılan diğer mevzuat dikkate alınmalıdır.

7. 4688 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi atfı ile somut olayda uygulanması gereken 4721 sayılı Kanun’un dernek genel kuruluna dair hükümlerin yer aldığı ikinci kısmının ikinci bölümünün (II) numaralı ayrımında yer alan “Toplantıya çağrı” başlıklı 77 nci maddesi “Genel kurul, yönetim kurulunca, en az onbeş gün önceden toplantıya çağrılır. Bu amaçla toplantının günü, saati, yeri ve gündemi, (...) üyelere (...) bildirilir. Toplantıya çağrı usulü ve toplantının ertelenmesine ilişkin konular, yönetmelikle düzenlenir.” şeklindedir.

8. Görüldüğü üzere 4721 sayılı Kanun’un 77 nci maddesinde de açık bir şekilde genel kurul toplantısının “günü, saati, yeri ve gündemi”nin toplantıya katılacaklara bildirilmesi gerektiği belirtilmiş, konunun yönetmelik ile düzenleneceği ifade edilmiştir.

8. Görüldüğü üzere 4721 sayılı Kanun’un 77 nci maddesinde de açık bir şekilde genel kurul toplantısının “günü, saati, yeri ve gündemi”nin toplantıya katılacaklara bildirilmesi gerektiği belirtilmiş, konunun yönetmelik ile düzenleneceği ifade edilmiştir.

9. Konuya ilişkin ayrıntılı düzenleme Dernekler Yönetmeliği’nde “Genel Kurul Toplantıları”na ilişkin üçüncü bölümde yer alan “Çağrı usulü” başlıklı 14 üncü maddede düzenlenmiştir. Söz konusu hükmün birinci fıkrası “Yönetim kurulu, dernek tüzüğüne göre genel kurula katılma hakkı bulunan üyelerin listesini düzenler. Genel kurula katılma hakkı bulunan üyeler; en az onbeş gün önceden, toplantının günü, saati, yeri ve gündemi en az bir gazetede veya derneğin internet sayfasında ilan edilmek, yazılı olarak bildirilmek, üyenin bildirdiği elektronik posta adresine ya da iletişim numarasına mesaj gönderilmek veya mahalli yayın araçları kullanılmak suretiyle toplantıya çağrılır...” şeklindedir.

10. Açıklanan düzenlemeler karşısında, genel kurul toplantısının günü, saati, yeri ve gündeminin toplantıya katılma hakkı bulunan üyelere bildirilmesi gerektiği tartışmasızdır.

11. Diğer taraftan, sendikaların yönetim ve işleyişlerinin demokrasi esaslarına aykırı olamayacağı gözetildiğinde, yukarıda ayrıntılı şekilde açıklanan mevzuatta açıkça düzenlenen bildirim şartının, sendika tüzüğünde yapılacak düzenleme ile kaldırılması ve değiştirilmesi de olanaklı değildir.

12. Sendika Özgürlüğüne ve Örgütlenme Hakkının Korunmasına İlişkin 87 sayılı ILO Sözleşmesi’nin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Çalışanların ve işverenlerin örgütleri tüzük ve iç yönetmeliklerini düzenlemek, temsilcilerini serbestçe seçmek, yönetim ve etkinliklerini düzenlemek ve iş programlarını belirlemek hakkına sahiptirler” düzenlemesi mevcut ise de, niteliği gereği demokratik kuruluş olması gereken sendikaların, kendi iradeleri ile tüzük ve iç yönetmeliklerini belirleme hakkı da, özgür ve serbest bir şekilde faaliyet yürütmelerinin ön koşulu olan sendika içi demokrasi ilkesi ile sınırlıdır.

13. Uluslararası sözleşmeler, hukukun genel ilkeleri ve demokratik hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmayan düzenlemelerin, sendika içi demokrasiye zarar verecek olması nedeniyle, çağcıl hukuk düzenince korunması düşünülemez. Nitekim 87 sayılı ILO sözleşmesinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında da, sendikaların tüzüklerini düzenleme hakkının, kanuna uygun şekilde kullanılması gerektiği ifade edilmiştir.

14. Diğer taraftan sendikanın en üst karar organı olan, sendikanın feshine dahi karar vermeye yetkili olan genel kurulun demokratik ilkeler çerçevesinde toplanması, genel kurulu oluşturan üye yahut delegelerin toplantıya katılma haklarını kullanabilmelerinin temini bakımından son derece önemlidir.

14. Diğer taraftan sendikanın en üst karar organı olan, sendikanın feshine dahi karar vermeye yetkili olan genel kurulun demokratik ilkeler çerçevesinde toplanması, genel kurulu oluşturan üye yahut delegelerin toplantıya katılma haklarını kullanabilmelerinin temini bakımından son derece önemlidir.

15. Genel kurul toplantısına ilişkin duyurunun sadece web sitesinde yapılması, delegelerin genel kurul toplantısından haberdar olmasının tesadüfe bağlı olması sonucunu doğuracaktır ki, demokratik bir işleyiş ve yürürlükte olan mevzuat bakımından bu durumun kabulü mümkün değildir.

16. Son olarak belirtmek gerekir ki, Yargıtayın kökleşmiş içtihadı doğrultusunda genel kurulun iptali talebi bakımından dava açılmasındaki hukuki yarar sadece delegelere ait olmayıp her bir sendika üyesinin de bu davayı açmakta hukuki yararı mevcut olduğundan, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

17. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgulara göre Mahkemece uyulan bozma ilâmı doğrultusunda, yukarıda yapılan açıklamalara uygun şekilde hüküm kurulduğu, bozma gereklerinin de yerine getirildiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmamasına göre yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın yukarıda açıklanan ilâve gerekçelerle ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45070, Karar No: 2015/25137, Tarih: 25.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/45070 E.  ,  2015/25137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Baştabipliği tarafından düzenlenen 10.06.2009 tarihli ve 1271 sayılı raporda, hafif derecede mental retardasyon, davranış bozukluğu bulunduğunun belirtilerek TCK'nın 32. maddesinden faydalanması gerektiğinin açıklandığı, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 28.10.2011 tarihli ve 3584 karar nolu raporunda ise cezai sorumluluğunun tam olduğunun belirtildiği anlaşılmakla; sanık hakkında düzenlenen raporlar arasındaki çelişkinin giderilebilmesi amacıyla, sanığın dava dosyası ve tüm tedavi evrakı ile birlikte Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na sevk edilerek, Adli Tıp Genel Kurulunda muayenesi yapıldıktan sonra suçu işlediği sırada ve şimdiki hali itibariyle akli durumu ve ceza ehliyeti ile ilgili olarak TCK'nın 32/1-2. maddesi kapsamında rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de,

TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4219, Karar No: 2025/3990, Tarih: 17.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/4219 E.  ,  2025/3990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/407E. - 2022/2442K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Silifke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2021 tarihli ve 2019/379 E., 2021/649K. sayılı ilamıyla sanık hakkında 2863 sayılı Kanununa aykırılık suçundan yürütülen yargılama neticesinde sanığın atılı suçu işleme kastıyla hareket etmediği anlaşılmakla 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmiş, karara karşı o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nin 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının kaldırılması ile;

"Sanık hakkında 2863 sayılı yasaya muhalefet suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 Sayılı CMK'nın 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına," ibareleri eklenmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karara karşı katılan vekilinin temyiz başvurusunda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın her sene tarımsal faaliyet yaptığına suç tutanağının 2018 yılındaki faaliyete ilişkin olduğuna, sanığın ecrimisil ödemesinin doğal sit alanında izinsiz tarımsal faaliyet yapmasını haklı çıkarmayacağına, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın her sene tarımsal faaliyet yaptığına suç tutanağının 2018 yılındaki faaliyete ilişkin olduğuna, sanığın ecrimisil ödemesinin doğal sit alanında izinsiz tarımsal faaliyet yapmasını haklı çıkarmayacağına, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamından 25.09.2018 tarihli tutanak ile sanığın Hazineye ait 1.derece doğal sit sınırları içerisinde doğal karakteri korunacak alan içerisinde kalan 209 nolu parselde sanık tarafından izinsiz olarak çeltik ekimi yaptığının tespiti üzerine sanık hakkında başlatılan soruşturma işlemleri kapsamında, taşınmaza ait tapu kaydında 18.04.1996 tarihli ve 1419 yevmiye nolu 1. derece doğal sit alanında kaldığına dair şerhin bulunduğu, sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde 1977 yılından beri araziyi tarım amaçlı kullandığını, ecrimisil bedellerini ödediğini arazide tarımsal faaliyetin yasak olduğunu bilmediğini beyan ettiği, yürütülen soruşturma neticesinde sanığın izinsiz olarak doğal sit alanında çeltik ekimi yaparak izinsiz fiziki müdahalede bulunma suçunu işlediğinden bahisle 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece 13.11.2019 tarihinde icra edilen keşif üzerine dosyaya sunulan 22.11.2019 tarihli arkeolog bilirkişi raporuna göre; dava konusu 209 nolu parselin de içinde bulunduğu alanın; Mülga Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 31.07.2007 tarih ve 2926 sayılı kararı ile 1. derece ve 2. derece doğal sit alanı olarak ilan edilen yerde kaldığı, tarımsal faaliyette bulunarak izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunulduğunun belirtildiği, 17.12.2019 tarihli ziraat bilirkişi raporuna göre,taşınmaz üzerinde zirai faaliyet (sürüm, ekim v.b) için 30-40 cm derinliğe inilerek toprak işlemesi yapıldığı, bu alanda (pulluk, dip kazan) tarım aletlerinin traktöre takılarak sürme, yırtma, karıştırma ve devirme işlemi ile tohum yatağı hazırlanarak hububat tarımı yapılarak toprak yapısı ve bitki örtüsünün bozulduğu, 1. derece doğal sit alanının tarımsal faaliyet nedeniyle zarar gördüğünün tespit edildiği, anlaşılmıştır.

Sanığın Yerel Mahkemece alınan savunmasında 1977 yılından beri suçlamaya konu alanda tarımsal faaliyetler yaptığını ve ecrimisil ödediğini kendisine herhangi bir bildirim yapılmadığını suç işleme kastı olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Sanığın Yerel Mahkemece alınan savunmasında 1977 yılından beri suçlamaya konu alanda tarımsal faaliyetler yaptığını ve ecrimisil ödediğini kendisine herhangi bir bildirim yapılmadığını suç işleme kastı olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde;"Tüm dosya kapsamı incelendiğinde her ne kadar sanık hakkında 2863 sayılı kanuna muhalefet suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de dosya içerisinde bulunan 18/11/2019 tarihli fen bilirkişisi raporuna göre sanığın çeltik ekimi yaptığı Kurtuluş Mahallesi 209 nolu parselin 18/04/1996 tarih ve 1419 Yevmiye No 1. dereceden sit şerhi bulunduğu, ayrıca söz konusu parsel üzerinde 3083 Sayılı Kanun'un 13. maddesi gereğince kısıtlı olduğuna dair 28/07/2007 tarih ve 709..Yevmiye No ile beyan bulunduğunun belirtildiği, sanık savunmasında söz konusu araziyi 35-40 yıl gibi uzun bir süredir kullandığını fakat son üç dört yıl içerisinde sit alanı ilan edilen kısmı kullanmadığını, beyan ettiği, ayrıca söz konusu araziyi kullanması sebebiyle ecrimisil ödediğini beyan ettiği, Mahkememizce Milli Emlak Şefliğine müzekkere yazılarak sanığın ecrimisil ödeyip ödemediğinin sorulduğu, 30/09/2019 tarihli Milli Emlak Şefliği'nin cevabi yazısında sanığın kullanmış olduğu Kurtuluş Mahallesi 209 nolu parsel için 01/01/1985-31/12/1986, 01/01/1987-31/12/1988, 01/01/1989-31/12/1989, 01/01/1990-31/12/1991, 01/01/1997-31/12/1999, 01/01/2000-22/07/2004, 23/07/2004-21/07/2008, 22/07/2008-07/10/2011, 08/10/2011-10/02/2015 dönemleri için ecrimisil bedeli ödendiğinin belirtildiği, ecrimisil ödemelerinden de anlaşılacağı üzere sanığın söz konusu Kurtuluş Mahallesi 209 nolu parselin sit alanı olmadan önce kullandığının anlaşıldığı, sit alanı ilan edildikten sonra da söz konusu parsele ilişkin ecrimisil ödemelerinin yapıldığı, sanığın yaptığı ecrimisil ödemelerinin ilgili kurum tarafından alındığı, sanığın söz konusu araziyi kullanabileceği düşüncesinin kendisinde oluşabileceği gözetilerek " gerekçeleriyle sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediği kanaatiyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince müsnet suçtan beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde,"Sanığın aşamalardaki savunmalarında; birinci derece sit alanı içerisinde kalan taşınmazı 1977 yılından beri tarımsal amaçlı olarak kullandığını beyan etmesi, Silifke Kaymakamlığı Milli Emlak Şeflinin 30/09/2019 tarihli cevabı yazılarında işgal ve tasarrufun başladığı tarihin 01/01/1985 olarak gösterilmesi karşısında Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2016/12694 Esas - 2019/5257 Karar ve 2020/10864 Esas - 2021/5111 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere 2863 Sayılı Kanununa aykırılık suçu açısından suç tarihinin işgal ve tasarruf eyleminin başladığı 1985 yılı Ocak Ayı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 1985 yılından itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla" gerekçeleriyle beraat hükmünün kaldırılarak kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine şeklinde hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince örnek gösterilen Dairemiz ilamı incelendiğinde, örnek alınan ilam içeriğinden sanığın 2001 yılı Mayıs ayında taşınmazı devraldığında suça konu süs bitkilerini diktiğini beyan ettiği, dosya kapsamındaki bilirkişi raporuna göre suçlamaya konu alandaki süs bitkilerinin yaşlarının sanık savunmasını doğrular şekilde tespit edildiği, dolayısıyla sanığın ecrimisil ihbarnamesinde işgal ve faydalanmanın başladığı tarih olan 01.01.2001 tarihinden sonra herhangi bir fiziki müdahalesinin tespit edilmediği, incelemeye konu dosyada ise sanığın 25.09.2018 tarihli tutanak ile çeltik ekimi yaptığının tespit edildiği, sanığın savunmasında 1977 yılından beri tarlada ecrimisil ödeyerek tarımsal faaliyet yaptığını ikrar ettiği de dikkate alındığında sanığın fiziki müdahale teşkil eden eylemlerine devam ettiği ve suç tarihinin tespit yapılan 25.09.2018 olarak kabulünde zorunluluk gerektiği, değerlendirilerek yapılan inceleme neticesinde;

Tüm dosya kapsamından 25.09.2018 tarihinde yerinde yapılan incelemede 1. derece doğal sit alanı içerisinde kalan Hazineye ait taşınmaz üzerinde sanık tarafından izinsiz olarak tarımsal faaliyet (çeltik ekimi) yapıldığına dair tutanak tanzim edildiği, sanığın aşamalardaki savunmasında davaya konu taşınmaz üzerinde 1977 yılından beri ecrimisil ödeyerek tarımsal faaliyette bulunduğunu kabul ettiği, Yerel Mahkemece icra edilen keşif üzerine dosyaya sunulan 17.12.2019 tarihli ziraat bilirkişi raporuna göre, tarımsal faaliyet nedeniyle 1. derece doğal sit alanının zarar gördüğü tespitlerine yer verildiği, davaya konu alanın Hazineye ait olduğu ve tapuda sit şerhi bulunduğu da dikkate alındığında sanığın davaya konu taşınmazın sit alanında kaldığını bilmediğine dair savunmasına iştirak edilemeyeceği, ecrimisil ödemesi yapılmasının, taşınmazlar üzerinde dilendiği şekilde tasarrufta bulunulabileceği anlamına gelmediği, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi yerine hatalı değerlendirme ile zamanaşımı dolduğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararının açıklanan nedenlerle 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2 maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2025 tarihinde karar verildi.