muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7494, Karar No: 2025/2476, Tarih: 13.02.2025

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı tarafından kaleme alınan 18.12.2014, 15.11.2016, 22.03.2017 ve 17.05.2017 tarihli yazılarda kullanılan söz ve ifadelerle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat, hukuka aykırılığın tespiti ve kararın yayınlanması istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu yazılarda ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırlarının aşılmadığının; davalı tarafından kaba, incitici ve kışkırtıcı birtakım söz ve ifadeler kullanılmış ise de değer yargılarından oluşan bu ifadelerin davacıya yönelik sert eleştiri niteliğinde olduğunun, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiğinin, tüm bu açıklamalar ışığında köşe yazılarında geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağının, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığının anlaşılmasına göre temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4987, Karar No: 2013/6329, Tarih: 18.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/4987 E.  ,  2013/6329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı yasaya

aykırılık, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜM : ..., ...: Beraat, ...:

1- TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53/1 maddelerince 4 sene 2 ay hapis cezası-...'a yönelik olarak-,

2- 6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK.nun 62, 52, 53/1, 54 maddelerince 5 ay hapis ve 400 TL adli para cezası,

...:

1- TCK.nun 106/2-a, 62, CMK.nun 231/5 maddelerince 1 sene 8 ay hapis ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına-...'a yönelik olarak-,

2- TCK.nun 86/2, 86/3-e, 62, CMK.nun 231/5 maddelerince 5 ay hapis cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına-...'a yönelik olarak-

Şut müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Mağdur ...'i kasten yaralama ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında

verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyizi olanaklı olmadığından bu hususta mahallince değerlendirme yapılması mümkün görülmüş ve söz konusu hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

2) Katılan ...'in, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasa aykırılık suçundan açılan kamu davasına katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisi olmadığından, katılan vekilinin sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3) Sanık ...'in adli sicil kaydına ve dosyaya getirtilen onaylı ilam örneğine göre, sanığa ... 2.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13.06.2007 tarih ve 261/548 karar sayılı ilamı ile verilen 6 ay hapis cezasının, 20.07.2007 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde, TCK 58. madde hükmünün uygulanmaması aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4) Temyiz kapsamına göre sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’i kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelmesinde;

4) Temyiz kapsamına göre sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’i kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve kasten öldürmeye teşebbüs suçunda tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan-sanık ... müdafiinin suç vasfına, teşebbüs nedeniyle cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, sanıklar ... ve ...'ün cezalandırılmaları gerektiğine, katılan ... vekilinin haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; sanık ... hakkında kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde tekerrüre esas sabıka kaydı bulunduğu halde, TCK 58. madde hükmünün uygulanmaması yasaya aykırı ise de, katılan ... vekilinin aleyhe temyiz isteminde bulunması da dikkate alındığında bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; kasten insan öldürmeye

teşebbüs suçundan kurulan hüküm fıkrasının mahsus bölümüne “Sanık ...'e, .... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13.06.2007 tarih ve 261/548 karar sayılı ilamı 5237 sayılı TCK.nun 106/1 maddesi gereğince verilen 6 ay hapis cezasının 20.07.2007 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 58/1-6 maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet ve sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 18/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18602, Karar No: 2021/15028, Tarih: 22.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/18602 E.  ,  2021/15028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bandrolsüz ve izinsiz çoğaltılmış kitap satmak suretiyle mali haklara tecavüz, sahte bandrol kullanmak ve farklı bir esere ait bandrolü tatbik etmek suçlarından sanık ...'nin anılan Kanunun 71/1, 81/13, 81/9, 81/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 (3 kez) ve 52/2. (2 kez) maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis, 2 yıl 6 ay hapis, 10 ay hapis ve 1.000,00 Türk lirası (2 kez) adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2014 tarihli ve 2013/338 esas, 2014/48 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 11.02.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2021 tarihli ve KYB. 2021/24793 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 27/02/2019 tarihli ve 2015/34767 esas, 2019/4977 karar sayılı ilamında, '' 48 adet sahte bandrollü, 250 adet bandrolsüz, 39 adet de başka bir esere ait bandrol yapıştılmış kitap sattığı tespit edilen sanığın eyleminin TCK'nun 44. maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 71/1, 81/13, 81/9, 81/10 maddeleri uyarınca üç kez ayrı ayrı cezaya hükmolunması hususunda mahallinde kanun yararına bozma yoluna gidilmesi'' şeklinde belirtildiği üzere, sanık tarafından bandrolsüz veya sahte bandrollü kitap satıldığının anlaşıldığı somut olayda, tek fiil ile bandrolsüz ve izinsiz çoğaltılmış kitap satmak suretiyle mali haklara tecavüz, sahte bandrol kullanmak ve farklı bir esere ait bandrolü tatbik etmek suçlarının birlikte oluşması nedeniyle, 5237 sayılı Kanunun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince sanığın bunlardan en ağır cezayı gerektiren ve meydana gelen suçların en ağırı olan sahte bandrol kullanmak suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, ayrıca bandrolsüz ve izinsiz çoğaltılmış kitap satmak suretiyle mali haklara tecavüz ve farklı bir esere ait bandrolü tatbik etmek suçlarından da mahkumiyet hükmü kurulmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2014 tarihli, 2013/338 Esas, 2014/48 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4.maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi gözetilerek müteakip işlemlerinin mahallinde yapılmasına, 22/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1457, Karar No: 2007/4248, Tarih: 08.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/1457 E.  ,  2007/4248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun İcra Mahkemesine verdiği itiraz dilekçesinde, (borçlu şirketin temsil ve ilzamı için iki imzanın gerekli bulunmasına rağmen M. S.'nun senetteki imzasının, şirket adına değil kendi adına olduğunun) ikinci bir şirket temsilcisi imzanın bulunmadığını açıkca ifade etmiştir.

Takip konusu bonoda keşideci bölümde ...... Gıda Ltd. Şti, M. S. ve F.  Ç. isimlerinin bulunduğu ve bono üzerinde 4 adet imza olduğu görülmüştür.

Alacaklı lehtar ifadesinde bu dört imzanın M. S.'na ait olduğunu belirtmiştir.

Borçlu keşideci şirketin 10.02.2006 tarihli T.Sicil Gazetesinde yayımlanan, ortaklar kurul kararına göre, şirket müdürlüğüne 5 yıl süre ile M. S. Ve C. K. 'ın seçildiğini ve M. S., C. K.'ın şirket ünvanı altına atacakları müşterek imzaları ile şirketi temsil ve ilzama yetkili oldukları oybirliği ile karar altına alındığı görülmüştür.

Bu durumda, borçlu konumunda olan keşideci şirketin temsil ve ilzam yetkisinin iki imza ile olacağı öngörülmesine rağmen bononun sadece bir temsilci olan M. S. tarafından imzalandığı taraflar arasında tartışmasızdır.

Bu durumda, sözü edilen bonodan dolayı şirket sorumlu olamayacağından, bu borçlu şirket yönünden takibin iptaline karar verilmesi gerekirken bonoların düzenlendiği tarih itibariyle ibraz edilen 02.05.2006 tarihli sözleşmeye göre hissesini devreden C. K.'ın kendi lehine bono düzenlenemeyeceğinden bahisle takibin iptaline karar verilmesi isabetsiz olup mahkeme kararının bozulması gerekir ise de sonuçta takip iptal edildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir

SONUÇ  : Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu bakımından doğru kararın  İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), peşin alınan 12,20 YTL onama harcının mahsubuna bakiye 0,90 YTL harcın temyiz edenlerden alınmasına, 08.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4975, Karar No: 2019/2812, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4975 E.  ,  2019/2812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11243, Karar No: 2013/12925, Tarih: 10.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11243 E.  ,  2013/12925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin 03/03/2010 tarih ve 2009/408 Esas, 2010/121 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve verilen hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelendiği, sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi üzerine ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/01/2012 gün ve 2011/924 E, 2012/47 K sayılı ilamı ile güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü nedeniyle yeniden yargılama yapılıp, 21/12/2012 tarih ve 2012/396 Esas, 2012/659 Karar sayılı ilam ile sanığın cezasının aynen infazına karar verildiği, erteleme süresi içerisinde sanığın yeniden suç işlemesi nedeniyle erteli cezanın infazına ilişkin kararın infaza ilişkin olması nedeni ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ve devamı maddeleri uyarınca itiraza tabi olduğu, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01/02/2013 tarih ve 2013/60 Değişik ... sayılı itirazın reddine dair kararının ise kesin olup, bu karara yönelik temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 10.09.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5348, Karar No: 2018/5169, Tarih: 09.07.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/5348 E.  ,  2018/5169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ... iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahalline iadeye ilişkin önceki kararımızda ... kayıt malikleri ..., ..., , ..., ..., ...’in mirasçılarını gösteren mirasçılık belgeleri istenilmiş ise de, adı geçenlerin değil kök mirasbırakanların mirasçılarını gösterir mirasçılık belgesinin gönderildiği, bunlardan ...’in sağ olduğuna dikkat çekilerek nüfus kayıt örneğinin eklendiği görülmüştür.

Dairemizin 05.06.2017 tarihli mahalline iade kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşıldığından, bu defa mahalline iade kararımız daha dikkatlice okunarak ve yeni bir yazışmaya sebebiyet verilmeksizin en kısa zamanda yerine getirilerek;

... kayıt maliki olup ölü olan ...’in ... TC kimlik No’lu olduğu gözönünde bulundurularak, adı geçenle birlikte, diğer ... malikleri ..., ... (TC:...), ..., ..., ...’in mirasçılarını -müstakilen- gösteren mirasçılık belgelerinin temin edilmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 09.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16774, Karar No: 2018/3796, Tarih: 04.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16774 E.  ,  2018/3796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin, davalılardan ...'dan olan alacağını alamaması üzerine ... 4. ... Dairesi'nin 2011/10185 ve 2011/10186 sayılı dosyaları ile ... takibi yaptığını, borçluya tebligat yapılmasına rağmen borçlu tarafından süresinde itiraz yapılmayarak takiplerin kesinleştiğini, ... takibi devam ederken borçlunun adres araştırması yapılırken borçlunun ikamet ettiği evi sattığı yönünde duyumlar aldıklarını, borçlunun ... Mahallesi, ... Ada, ... Parsel sayılı taşınmazı 01.06.2010 tarih ve 4663 yevmiye nolu resmi senet ile yakın akrabası davalı ...'a sattığını tespit ettiklerini, taşınmazın, borcun doğumundan sonra alacaklıdan mal kaçırmak kastıyla elden çıkarıldığından iptale tabi olduğunu ve taşınmazın satımına ilişkin tasarrufun batıl olduğunu, bu nedenlerle başkaca her türlü dava, şikayet ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla aciz halindeki borçlunun alacaklılardan mal kaçırmak maksadıyla yaptığı satış işlemlerine yönelik tasarrufların iptaline, müvekkili lehine cebri ... yolu ile satış yetkisi verilmesine, taşınmaza ilişkin yapılan devir sözleşmesinden kaynaklanan tasarruf işleminin taşınmazın elden çıkarılması halinde dava bedel davasına dönüşeceğinden hükmedilecek bedele dava tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalılara tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıların duruşmaya gelmedikleri gibi esasa cevap da vermedikleri görülmüştür.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, tasarrufun 01.06.2010 tarihinde yapıldığı,davanın 20.05.2013 tarihinde açıldığı, ... takip dosyalarında borçlunun mallarının haczinin yapılmadığı, haciz tutanaklarının mevcut olmadığı, Yasada belirtilen sürenin başlangıç tarihinden geriye doğru iki yıl içinde yapılan bağışlamaların iptal davasına konu olup iki yıldan daha eski bağışlamalar iptal davasına konu yapılamayacağından davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'ın 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Bu tür davalar, elinde geçici (İİK.m.105) veya kat'i (İİK.m.143) aciz belgesi bulunan alacaklılar tarafından açılabilir. Bu husus davanın görülebilme koşulu olmakla birlikte aciz belgesinin dava açılmadan, dava açıldıktan sonra veya temyiz aşamasında ve hatta hükmün Yargıtay'ca onanmasından (veya bozulmasından) sonra bile sunulma olanağı vardır.

Somut olayda davacının geçerli bir aciz vesikası ibraz edemediği anlaşılmıştır.

Somut olayda davacının geçerli bir aciz vesikası ibraz edemediği anlaşılmıştır.

Bu durumda, davanın aciz hali ispatlanmamış olduğundan davanın ön koşul yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi, doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi, yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden ve hüküm sonucu itibari ile doğru olduğundan davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6847, Karar No: 2022/951, Tarih: 10.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/6847 E.  ,  2022/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde izinsiz kazı yapıldığı ihbarı üzerine, kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, Müze Müdürlüğü raporuna göre, sit alanı veya 2863 sayılı Kanun kapsamında kalmayan alandaki kayalık tepe üzerinde derin taş çatlağının içerisinde sanık ...’in görüldüğü, içeride bir arkadaşının daha olduğunu beyan etmesi üzerine kolluk ekiplerince çıkmasının istenildiği, ...’in tekrar içeriye girdiği ve üzerinde düğümler bulunan ipi beline bağlayarak diğer sanık ...’i dışarıya çıkardığı,...’in cebinde fotoğraf makinesi olduğu, ipin uç kısmında da keser ve koli bandı bağlı olduğu, kolluk tarafından ne amaçla orada oldukları sorulduğunda define olup olmadığına bakmak için içeri girdiklerini beyan ettikleri, şahısların götürülmesi esnasında temyiz dışı sanık İbrahim ile karşılaştıkları, sanıkların kollukta verdikleri birbiri ile benzer ifadelerinde, olay günü define olup olmadığına bakmak amacıyla birlikte olay mahalline gittiklerini, ... ve ....’in çatlaktan içeriye girdiğini, İbrahim’in de gözcülük yaptığını beyan ettikleri anlaşılmakla, her ne kadar sanıklar define olup olmadığına bakmak amacında olduklarını beyan etmiş iseler de; dosya kapsamındaki belgeler, olay yeri tespit tutanağı, tutanak mümzilerinin beyanları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sanıklardan ele geçirilen malzemelerden keserin, kazı yapmak amacıyla kullanıldığına ve olay yerinde kazı yapıldığına dair herhangi bir tespitte bulunulmadığı, aynı zamanda ip, fotoğraf makinesi, koli bandından oluşan diğer malzemelerin de define araştırma suçunun icrasına elverişli vasıta niteliğinde olmadığı, ceza hukukunda gerçekleştirilen eylemden dolayı failin sorumlu tutulabilmesi için işlemeyi kastettiği suçun icrai hareketlerine elverişli vasıtalar ile başlamış olmasının gerektiği, somut durumda, sanıklar tarafından yakalandıkları esnada, üzerlerine atılı suçun icrasına elverişli nitelikte eylemde bulunulmamış olduğu anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15625, Karar No: 2014/34652, Tarih: 30.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15625 E.  ,  2014/34652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/271246

MAHKEMESİ : Erzurum Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2012

NUMARASI : 2010/201 (E) ve 2012/398 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur Fırat hakkında tanzim olunan Erzurum Adli Tıp Kurumu Şubesinin 17.05.2011 tarihli raporunda "üst dudak solundaki oblik seyirli 1 cm yara izinin yüzde sabit iz oluşturduğunun" belirtildiği, Atatürk Üniversitesi Adli Tıp Anabilimdalı kurulu tarafından tanzim olunan 21.06.2012 tarihli raporda ise "sol üst dudak lateralindeki 1,5 cm yara izinin yüzde sabit ize neden olmadığının" belirtilmesi karşısında raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de mağdurdaki kesici aletle yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralama eyleminden hüküm kurulurken nitelikli yaralanmanın basit tıbbi tedavi gerektirmeyeceği kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine göre TCK'nin 86/1. maddesinden temel hapis cezası tayin ve takdir olunması gerekirken TCK'nin 86/2. maddesi uygulanarak temel cezanın belirlenmesi, TCK'nin 87/1-c maddesi yerine uygulama maddesinin TCK'nin 86/1-2-6 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.