muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12373, Karar No: 2021/14865, Tarih: 10.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/12373 E.  ,  2021/14865 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Tekirdağ 2 Nolu T Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'na hediye olarak gönderilen 5 kalem süreli yayının hükümlüye verilmesinin uygun olmadığına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Eğitim Kurulu Başkanlığının 29/12/2020 tarihli ve 2020/163 sayılı kararına yönelik başvurunun reddine ilişkin Tekirdağ 2. İnfaz Hâkimliğinin 12/01/2021 tarihli ve 2020/2389 Esas, 2021/108 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile infaz hâkimliği kararının kaldırılmasına dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2021 tarihli ve 2021/151 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 13/10/2011 tarihli ve 2011/6749 Esas, 2011/27945 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmeliğin "Dışarıdan gönderilen hediyeleri kabul etme hakkı" başlıklı 77. maddesinde yer alan, "Kapalı kurumlardaki hükümlü, mensup olduğu dini ... günlerinde, yılbaşında ve nüfus kaydında belirtilen doğum günlerinde dışardan gönderilen ve kurum güvenliği için tehlikeli olmayan hediyeyi, aşağıda belirtilen esaslar dahilinde kabul etme hakkına sahiptir: a) Hükümlü, hediye olarak ancak kitap veya giyim eşyası kabul edebilir...." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, hükümlünün kitap ve giyim eşyası dışında hediye kabul etmesinin mümkün bulunmadığı, süreli yayınların 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 62. maddesinde belirlenen usul çerçevesinde satın alma yoluyla temin edilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın reddine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26/07/2021 gün ve 94660652-105-59-7998-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2021 tarihli ve 2021/151 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13225, Karar No: 2015/12848, Tarih: 07.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/13225 E.  ,  2015/12848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş ve çalışma hürriyetinin ihlali

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanıkların kendilerine söz verilen evlerin ne zaman teslim edileceğini öğrenmek için bir yetkiliyle görüşebilmek amacıyla yolda beklemekten ibaret eylemlerinde, iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçunun “cebir, tehdit veya başka bir hukuka aykırı davranışla işlenme” unsurunun bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek,

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 07/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7140, Karar No: 2012/8153, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7140 E.  ,  2012/8153 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11313, Karar No: 2020/10357, Tarih: 17.09.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/11313 E.  ,  2020/10357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, yapılan incelmede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret eylemlerinden verilen beraat kararlarına ilişkin yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA

2-Sanık ...'a yükletilen silahla tehdit ve hakaret eylemlerinden verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin ise;

Sanığa yükletilen silahla tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/450 esas, 2009/751 karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan TCK’nın 86/2. maddesi gereğince verilen 4 ay hapis cezası yerine, suç tarihinden sonra 26.05.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılan Uşak 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/823 esas, 2011/747 karar sayılı ilamı uyarınca TCK madde 125/2. uyarınca hakaret suçundan verilen 1 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tekerrür uygulamasına ilişkin hükmün çıkarılarak yerine ''Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/450 esas, 2009/751 karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan TCK’nın 86/2. maddesi gereğince verilen 4 ay hapis cezasından mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına " ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 17/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3582, Karar No: 2013/9445, Tarih: 13.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3582 E.  ,  2013/9445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Genel Müdürlüğü İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6870, Karar No: 2019/3640, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6870 E.  ,  2019/3640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1002, Karar No: 2020/3560, Tarih: 09.07.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/1002 E.  ,  2020/3560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 53, 58/7-9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanunun 210. maddesinin (1) numaralı fıkrasına göre de olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez. Yargılama konusu olayla ilgili sadece bir tanığın beyanından başka bir delilin bulunmadığı hallerde bu tanığın duruşmada mutlaka dinlenilmesi gerektiği ifade edilerek doğrudan doğruyalık ilkesine açık bir vurgu yapılmıştır. Dolayısıyla, olayın tek delilinin bir tanığın açıklamalarından ibaret olması halinde, 5271 sayılı Kanunun 211. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca, bu tanığın duruşmada dinlenmesi yerine önceki beyanlarının okunması ile yetinilebilmesi mümkün değildir.

Yine aynı Kanunun 181/1 maddesinde; “tanık veya bilirkişilerin dinlenmesi için belirlenen günün, Cumhuriyet savcısına, suçtan zarar görene, vekiline, sanığa ve müdafiine bildirileceği” açıkça düzenlenmiştir.

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde;

Sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan mahkumiyetine esas alınan ...’in beyanlarının tek ve belirleyici delil satüsünde olması, kovuşturma aşamasında talimatla dinlendiği Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesindeki duruşma gün ve saatinin de sanık ve müdafine bildirmediği nazara alındığında; CMK'nın 210. maddesinin 1. fıkrasında olayın delilinin bir tanığın açıklamalarından ibaret olması durumunda bu tanığın duruşmada mutlaka dinlenmesi gerektiğinin, aynı Kanunun 188. maddesinin 1. fıkrasında ise tanık dinlenmesi için belirlenen günün, sanık veya müdafine bildirileceğinin belirtilmesi karşısında; her aşamada suçlamayı reddeden sanığın beyanına karşılık, tek delil statüsünde bulunan tanığın, duruşmada SEGBİS aracılığıyla mutlaka dinlenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye talebinin reddine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12856, Karar No: 2018/10560, Tarih: 03.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12856 E.  ,  2018/10560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğinden davacı tarafça da 28.07.2017 tarihli dilekçe verilerek kararın temyiz edildiği anlaşılmakla birlikte temyiz harçlarına ilişkin makbuzlara dosyada ve UYAP sisteminde rastlanılmamıştır.

Yukarıda belirtilen sebeple;

Şayet davacı tarafça temyiz harçları yatırılmış ise makbuzları eklendikten, yatırılmamış ise davacı tarafın dava ve harç türlerine de dikkat edilerek temyiz yoluna ilişkin harçları usulünce yatırması için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434. maddesi uyarınca gerekli işlemler yerine getirilerek eksiklik giderildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13830, Karar No: 2012/6552, Tarih: 06.04.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/13830 E.  ,  2012/6552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini Istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... arafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının vardiya amiri ve iş arkadaşı olan işyerindeki diğer işçi ile çalışma arkadaşlarının önünde tartışması ve kavga etmesi durumunun şirket yetkililerine yansıtılması üzerine tahkikat yapılarak ifadelerin alındığını ve davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacının sendika üyesi olduğu, işyerinde 2008-2010 dönemini kapsayan Toplu İş sözleşmesi hükümleri bulunduğu, ... adlı işçi ile tartışması ve kavga etmesi ile ilgili tahkikat, değerlendirmenin taraf sendikanın işyerinde çalışan üyelerinin bulunduğu disiplin kurulunda yapılmadığından feshin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (d) alt bendinde, işçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması davranışlarının da işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

Somut olayda; 30.10.2007- 26.04.2010 tarihleri arasında kalorifer ve klima hattı test bankosunda işçi olarak çalışmıştır. Davacının iş sözleşmesi yaptığı yanlış işlem sonrası hatasını vardiya amirine bildiren vardiya sorumlusu ... ile tartışarak fiili saldırıda bulunması, işyeri disiplin ve ahenginin bozulması sebebi ile 4857 sayılı Kanun'un

Somut olayda; 30.10.2007- 26.04.2010 tarihleri arasında kalorifer ve klima hattı test bankosunda işçi olarak çalışmıştır. Davacının iş sözleşmesi yaptığı yanlış işlem sonrası hatasını vardiya amirine bildiren vardiya sorumlusu ... ile tartışarak fiili saldırıda bulunması, işyeri disiplin ve ahenginin bozulması sebebi ile 4857 sayılı Kanun'un

25/II- d bendi ile TİS'in ilgili maddeleri gereğince davalı vekili tarafından temyiz dilekçe ekinde sunulan Disiplin Kurul Kararı ile feshedilmiştir. Davacının malzemeleri yanlış kod ile hatalı test etmesi üzerine vardiya sorumlusu ... adlı işçinin durumu vardiya amirlerine ilettiği, davacının cihazı yeniden test ederken ...'in yanından geçtiği sırada davacı ile arasında tartışma yaşandığı ve davacının vardiya sorumlusunun burnuna vurmak sureti ile yaralanmasına neden olduğu dosya kapsamı ile sabittir. Davacının fesih sebebi yapılan davranışı sataşma niteliğindedir. İşyeri düzen ve disiplinine aykırılık oluşturmaktadır. Fesih haklı sebebe dayandığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 06.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3423, Karar No: 2007/2002, Tarih: 18.01.2007

8. Ceza Dairesi 2006/3423 E., 2007/2002 K.

**8. Ceza Dairesi 2006/3423 E., 2007/2002 K.**

**- CEZADAN MAHSUP

- DAVA VE CEZANIN SUKÜTU

- EŞYA MÜSADERESİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 54 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 63 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 40 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 101 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Göçmen kaçakçılığı suçundan sanıklar Ümit, Ayar Hamit, Mustafa, Salah Herki, Salim, Rahim ve Osman 'ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; hükümlülüklerine ve zoralıma dair Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 1.12.2005 gün ve 367 esas, 434 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafiileri ve katılan vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 20.4.2006 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak,

Cezanın tayininde 765 sayılı TCK.nun 201/a-2. madde ve fıkrasının uygulanmış bulunmasına göre, müsadereye ve mahsuba da yine aynı Yasanın 201/a-2 ve 40. maddeleri gereğince karar verilmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK.nun 54. ve 63. maddelerine dayanılması suretiyle karma uygulama yapılması,

Yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 54. ve 63. maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısımlar çıkartılarak, 765 sayılı TCK.nun 201/a-2. ve 40. maddelerinin yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/107, Karar No: 2020/3181, Tarih: 01.10.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/107 E.  ,  2020/3181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25/11/2019 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...’a karşı tehdit, hakaret ve hürriyeti tahdit suçlarından düzenlenen Seydişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2013 gün 2013/173 sayılı iddianame anlatımına göre, sanıklar ... ve ...’in yakınan Abdullah’ı olay günü durdurup alacaklarını tahsil etme amacıyla yakınana silah tevcih edip "Seni öldüreceğim, sabahdan beri peşindeyiz paramı öde, yanındaki arkadaşların olmasaydı seni şurda öldürecektim" şeklinde sözlerle tehdit ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... mirasçıları vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 01/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.