muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14048, Karar No: 2016/2505, Tarih: 17.03.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/14048 E.  ,  2016/2505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : .... Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya Dairemizin 2015/8894 esas sırasında kayıtlı bulunan .... Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/107 esas, 2011/232 karar sayılı dosyası ile birlikte incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezaların süresine göre şartları bulunmayan sanıklar .... ve .... müdafilerinin duruşmalı inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelmede:

A)Sanık .... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ve ..... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

1- Anayasanın 141. maddesinin 3. fıkrası ve CMK'nın 230. maddesinin 1. fıkrası uyarınca hükmün gerekçe bölümünde, sanıkların lehindeki ve aleyhindeki delillerin belirtilmesi, bu kapsamda sanıkların hangi tarihte kiminle ne şekilde telefon konuşması yaptığının ve bu konuşmaların gerçekleşen somut olgularla bağlantısının gösterilmesi, tüm delillerin ayrı ayrı tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilenlerin belirlenmesi ve ulaşılan kanıya göre sanıkların sabit kabul edilen fiilleri açıklanarak bunun nitelendirilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının saptanması gerektiği gözetilmeden, yetersiz ve soyut gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre; incelenen dosya içeriklerine göre; ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen 2010/1122 sayılı soruşturma kapsamında uyuşturucu madde ticareti yaptığından bahisle sanık ... yakalanması amacıyla 15.03.2011 tarihinde yapılan operasyonda tanık Kevser Onat'a ait ikamette sanıklar ..... ile sanık ..., yakalandıkları, söz konusu ikamette yapılan aramada evin değişik yerlerinde suça konu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği; yine 11.03.2011 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma açılan ... 2 paketcik içinde esrar sattığı ve evinde yapılan aramada da 22 paketcik içinde esrar ele geçirildiğinden bahisle hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dava açılan ...., söz konusu maddeleri sanık ... aldığını beyan ederek, sanığı fotoğrafından teşhis ettiği; sanık .... hakkında 11.03.2011 tarihli olayla ilgili olarak 15.04.2011 tarihinde; 15.03.2011 tarihli olayla ilgili olarak da 17.05.2011 tarihinde ayrı ayrı dava açıldığı anlaşılmakla; her iki davanın birleştirilerek, sanığın fiillerinin tek veya iki ayrı suç oluşturup oluşturmadığının ya da sanığın bu suçları bir suç işleme kararının icrası kapsmında işleyip işlemediğinin ve buna bağlı olarak hakkında zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması, sonucuna göre sanık ... hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ... temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19639, Karar No: 2015/34923, Tarih: 07.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19639 E.  ,  2015/34923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/384036

MAHKEMESİ : Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2013

NUMARASI : 2013/114 (E) ve 2013/443 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Katılanın 02/04/2013 ve 05/09/2013 tarihli Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen adli raporlarında; “01/04/2013 tarihinde Şube Müdürlüğümüzde yapılan muayenesinde; sağ kaş üst iç uçta 0,8 cm ve sağ nazolabial oluk üst kısmında 1 cm uzunluğunda ciltten çökük ve cilt renginden koyu renkli iki adet nedbe tespit edildi. Ancak olay tarihli tıbbi belgelerde bu nedbelere ait yaralanmalar tarif edilmediği için olay ile illiyeti kurulamadığı, mahkemece illiyetinin bulunduğunun kabulü halinde; yaralanmanın sabit iz niteliğinde olduğu”nun belirtilmesi karşısında; katılanın olay tarihinden önce ve sonra çekilen fotoğraflarının temin edilmesi, katılanın 23/02/2013 tarihli adli raporunu düzenleyen hekimin ve yakınlarının konu ile ilgili tanık olarak beyanlarının alınmasının ardından; katılandaki sabit ize neden olan yaralanma ile sanığın eylemi arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığının belirlenmesi için; katılanın İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek yeniden adli raporunun aldırılmasının ardından sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) Sanığın eşini yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralama eylemi dolayısıyla; sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-a, 87/1-c maddelerine göre belirlenecek hapis cezasının 5 yılın altında kalması halinde TCK'nin 87/1-son maddesine göre 5 yıla çıkarılması gerekirken yazılı şekilde eksik cezaya hükmedilmesi,

b) Yaralama eyleminin katılanda TCK’nin 87. maddesi kapsamında birden fazla sonucu aynı anda oluşturması durumunda TCK'nin 44. maddesi gereğince sanığa 87. maddeye göre en ağırından ceza verilmesi gerekeceği gözetilmeden,

TCK'nin 86/1, 86/3-a, 87/1-c-son maddelerine göre uygulama yapıldıktan sonra 87/3. maddesi uyarınca cezanın tekrar arttırılması,

c) 5237 sayılı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yasaklamanın aynı yasanın 53/3. maddesine göre kendi alt soyu dışındakileri bakımından infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3183, Karar No: 2010/3199, Tarih: 03.06.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3183 E.  ,  2010/3199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre Pendik 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 03.03.2010 tarih 2009/134 E.-2010/116 K. sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının ONANMASINA, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2855, Karar No: 2016/17388, Tarih: 12.10.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/2855 E.  ,  2016/17388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Mağdur ... hakkında ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalınca 01.12.2008 tarihinde düzenlenen raporda; sağ bacak diz üstünde iki adet, diz arkada bir adet cilt, kas kesisi, sol el bileğinde 2 adet, cilt, kas, sinir, tendon kesisi nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi açısından iyileştikten sonra yeniden değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiş olmasına karşın, mağdurun duyu veya organ zaafiyeti açısından kesin raporu alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere BOZULMASINA, 12.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4167, Karar No: 2024/5368, Tarih: 08.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/4167 E.  ,  2024/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.02.2024 tarih ve 2024/227 Esas, 2024/212 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17321, Karar No: 2023/10490, Tarih: 10.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/17321 E.  ,  2023/10490 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/167 - 2020/503 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulüne - Davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İzmir 2.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2013/194 Esas-2019/24 Karar

Taraflar arasındaki hayat sigortası kapsamındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Turuncu Elma Hayat Sigortası poliçesi ile hayat sigortası yaptırdığını ve geçirdiği ameliyat neticesinde yüksek dozda ilaç kullandığını, Özel Bayındır Hastanesinden aldığı raporda her ne kadar malign tümörleri içinde olmamakla birlikte dense de hastanın yakın takibi gereklidir ibaresinin mevcut olduğunu, daha sonra kesit patoloji kurumundan aldığı raporda ise tanı olarak papiller karsinoma teşhisi konulduğunu, sigorta kapsamında bulunan kritik hastalıklar teminatının ödenmesi konusunda vermiş olduğu dilekçesine kötü huylu kanser tespit edilemediğinden bahisle olumsuz yanıt verildiğini, gönderdiği ihtarnameye şirketçe olumsuz yanıt verildiğini belirterek sigorta kapsamında bulunan hastalığı sebebiyle ödemiş olduğu primler neticesinde sigortanın ödemekle yükümlü olduğu 53.000 USD karşılığı 95.294,00 TL'nin talep tarihleri olan 15.05.2012 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Turuncu Elma Hayat Sigortası poliçesinin Özel Şartlar 2., 3. ve 1. maddesinde kanser tanımının "kötü huylu hücrelerin kontrol edilmeyen büyümesi, yayılması ve dokuyu istila etmesiyle kendini gösteren habis bir tümörün varlığı ile ortaya çıkan hastalıktır. Tanısı bir uzman tarafından onaylanmalı ve kesin histolojisi kanıtlanmalıdır" şeklinde düzenlendiğini, ayrıca yine aynı maddenin devamında kapsam dışı durumların sıralanmış olup "premalign tümörler"in bu kısımda yer aldığını, davacının dosyaya sunduğu raporlarda belirtilen tanı ve teşhislere göre, sigorta poliçesinin özel şartlarında düzenlenmiş kanser tanımına giren hiçbir bilgi, bulgu ve raporun mevcut olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının poliçede kendi edimi olan prim ödeme borcunu ve doğru beyanda bulunma yükümlülüklerini yerine getirdiği, poliçe süresi içerisinde davacıda kanser hastalığı oluştuğu, bu hastalığın poliçe ile teminat altına alınan kanser türlerinden biri olduğu, oluşan rizikonun teminat kapsamında olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 95.294,00 TL nin 26.05.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının tazminat talebine konu hastalığının, poliçenin Özel Şartlarının 2.3. maddesindeki teminat kapsamındaki kritik hastalıkların tanımları kapsamında olmadığından başvurunun 31.05.2011 tarihinde reddedildiğini, davacının aradan 1 yıl gibi bir süre geçtikten sonra şirketlerine başvurarak 15.05.2012 tarihinde ikinci kez tazminat talebinde bulunduğunu, bu kez başvurusuna 09.05.2012 tarihli kesit patolojisi raporunu da eklediğini ve talep üçüncü kez değerlendirmeye alındığını, davacının yeni bir tıbbi değerlendirme raporu almadığını, aynı bilgiler ve belgeler ile ikinci kez farklı bir laboratuvardan rapor alındığını, şirketleri tarafından dördüncü kez yapılan değerlendirmeler ve araştırmalar sonucunda farklı bir bulgu/teşhise rastlanmadığından, davacının bu talebinin de 22.05.2012 tarihli yazı ile reddedildiğini, tazminata konu ettiği hastalığının poliçedeki kritik hastalıklar arasında sayılmadığından ilgili tazminat talebinin şirketleri tarafından reddedildiğini, tazminat başvuru sürecinde şirketlerine sunulan evraklar arasındaki çelişkinin şirketleri için önem taşıdığını, yerel mahkeme kararının esasına yön veren bilirkişi raporları ve Adli Tıp Kurumu raporunun hukuka uygun hazırlanmadığını, 23.03.2015 tarihli raporda bilirkişinin sigortacılık ve ilgili mevzuatlarda bir yükümlülük olarak görülen bilgilendirmenin şirketleri tarafından yerine getirilmediğinin ifade edildiğini, sigortalının başvuru formunun sadece son sayfasında imzası olduğu ve poliçede kapsam dışında kalan hastalıklardan premaligne tömürü açıklanmadığının ifade edildiğini, başvuru formunun her sayfasının imzalanması gibi bir zorunluluğun sigortacılık mevzuatında öngörülmediğini, hayat sigortası başvuru ve bilgilendirme formunun matbu bir form olmadığını, şirketlerince davacının tazminatının hukuka uygun şekilde reddedildiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesince düzenlenen raporda ve kesit patolojide 09.05.2012 tarihinde değerlendirilen preparatları papiller karsinom olarak raporlandığı, 19.11.2012 tarihli Gülhane Askeri Tıp Akademisinde değerlendirilen preparatları ise hurtle hücreli karsinom olarak raporlandığı, 22.01.2013 tarihinde Özel Ankara Güven Hastanesinde değerlendirilen preparatları Foliküler Karsinom olarak raporlandığı, mevcut 3 raporda Tiroid Malign Neoplazmı (kanser) ile uyumlu olduğu rapor edilmiş, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporunda davacının hastalığının tiroid kanseri olduğu ve sigorta poliçesinde tanımlanan 17 hastalıktan biri olduğu bildirildiği, alınan raporlar uyarınca davacının kanser hastası olduğu ve bu hastalığının sigorta poliçesi uyarınca teminat kapsamında olduğu gerekesiyle davalının, İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 10.01.2019 tarih ve 2013/194 Esas - 2019/24 Karar sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun, HMK'nin 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı sigorta şirketi tarafından düzenlenen hayat sigorta poliçesi kapsamında yer alan kritik hastalıklar tazminatının ödenmesi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 1487 vd. maddeleri, Hayat Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme:

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, Adli Tıp Kurumunca düzenlenen rapora göre davacının hastalığının poliçe kapsamında sayılan hastalıklar arasında olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine Gönderilmesine, 10.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4676, Karar No: 2017/8162, Tarih: 11.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/4676 E.  ,  2017/8162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/09/2012 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama ve mala zarar verme eylemi nedeniyle haksız eylem nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi ve manevi tazminat davalarının kısmen kabulü ile fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen 14/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kasten yaralama ve mala zarar verme eylemleri nedeniyle maddi ve manevi zararların giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, boşandığı eşinin davalı ile birlikte yaşadığını ve kendisini sık sık rahatsız ettiğini, olay tarihinde aracıyla seyir halindeyken, davalı tarafından yolunun kesildiğini, elindeki sopayla aracının önce camlarını kırdığını, olay yerine davalının kardeşlerinin de geldiğini, aracın camlarında, farlarında, motor kaputunda, bagaj kapağı ve kapılarında göçükler meydana getirdiklerini, aracın içinde sopa ve yumruk darbeleriyle darp edildiğini, davalının ceza mahkemesinde yargılanarak ceza aldığını belirterek maddi ve manevi zararlarının giderilmesini istemiştir.

Davalı, kendisine ait evin önünde davacının aracı ile dolaştığını, davacıdan boşanan eski eşini ve kendisini sürekli olarak rahatsız ettiğini, davacının eline geçirdiği ve aracından çıkarttığı sopayla kendisini darp etmeye başladığını, sopayı davacının elinden alarak savunmaya geçtiğini, olayda aracın iki camını istemeden kırdığını belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının boşandığı eşi ile davalının birlikte yaşaması ve evlenmek üzere olmaları nedeniyle davacı ile davalı arasında husumet oluştuğu, davacının dava konusu olayda haksız tahriki bulunduğu, Türk Borçlar Kanunu'nun 52. maddesi "Zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir." hükmü gereğince maddi tazminatı yarı oranında indirilmesinin uygun olacağı gerekçesiyle maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin ise; hukuka aykırılığın meydana geliş şekli, davacının da olaya sebebiyet vermiş olması gerekçesiyle kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, davada kendisini vekille temsil ettirmediği halde davalı yararına vekalet ücreti verilmesine dair karar usul ve yasaya uygun düşmediğinden bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan HMUK'un 438. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri gereğince manevi tazminat talebinin reddedilen kısmı üzerinden 1.000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine," cümlesinin çıkarılmasına, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.