muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10407, Karar No: 2015/8840, Tarih: 13.10.2015

Hükmü, davacılar H.. S... ve N... S.. vekili temyiz etmiştir.

1-Asıl ve birleştirilen dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil; birleştirilen diğer davalar ise satış vaadi sözleşmesinin iptali istemlerine ilişkindir.

Kaynağını Borçlar Kanununun 22. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Borçlar Kanununun 213. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı H...S...’nun dayandığı C... Noterliği’nin 31.08.1961 tarihli satış vaadi sözleşmesinde davalıların murisi H.. S.., murisi A.. A..’dan intikal eden tüm taşınmazlardaki payının satışını vaat etmiştir. Davacı N...S.’nun dayandığı 31.10.1980 günü Y.. Noterliği’nde düzenlenen satış vaadi sözleşmesi uyarınca da A... A.. vekili H..'in A..’ye murisi Ahmet'ten intikal eden 162 ve 168 sayılı parsellerdeki payının ve H..’in C.. Noterliği’nin 31.08.1961 günlü satış vaadi sözleşmesi ile edindiği payların satışı vaat edilmiştir. Mahkemece, ekonomik sıkıntı içinde olduğu iddia edilen Ayşe’nin 1961 yılında davacı Halil’e verdiği vekaletnameye dayanılarak 19 yıl sonra 1980 yılında satış vaadi sözleşmesinin düzenlenmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı gibi doğrudan tapu kaydının satış yoluyla devredilmesinde bir sakınca bulunmadığı halde 19 yıl beklenilmesinin muvazaanın kanıtı olduğundan 31.10.1980 günü Yumurtalık Noterliği’nde düzenlenen satış vaadi sözleşmenin iptaline karar verilmiştir. Bunun yanında, Hatice’nin satmayı vaat ettiği taşınmazların zilyetliğini devretmediğinden 162 parsel yönünden istemin zamanaşımı nedeniyle, 168 parsel yönünden ise TMK’nın 713/2 madde koşulları oluşmadığı ayrıca, taşınmazların elbirliği mülkiyetinde bulunup sözleşmenin henüz ifa olanağı bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.

Çekişme konusu, 168 sayılı parsel tam pay olarak muris A.. A.. adına 16.04.2001 günü; 162 sayılı parsel ise, davalılar adına paylı olarak 30.11.1993 tarihinde tescil edilmiştir. Dava konusu 168 sayılı parselin maliki Ahmet’in mirasçıları ve 162 sayılı parselin paydaşları arasında davacı N.. S... da bulunmaktadır. Öncelikle, satış vaadi sözleşmesinde zamanaşımından sözedebilmek için sözleşmenin ifa olanağının doğmasından itibaren 10 yıl geçmiş olması gerekir. Ayrıca, mirasçılar arasında zamanaşımı süresi de işlemez.

Satış vaadi sözleşmeleri bizzat veya vekil eliyle yapılabilir. Vekaletname vekilin belirlenen bir sürede işin yapması başka bir deyişle süreli olarak ya da bir süreye bağlı kalmaksızın düzenlenebilir. 6098 sayılı Borçlar Kanununun 502/1. maddesinde vekaletname, “Vekilin vekalet verenin bir işini görmeyi veya işlemini yapmayı üstlendiği sözleşmedir” şeklinde tanımlanmıştır. Aynı yasanın 513. maddesinde de vekaletnamenin ancak sözleşmeden veya işin niteliğinden aksi anlaşılmadıkça vekilin veya vekalet verenin ölümü, ehliyetini kaybetmesi ya da iflas ile kendiliğinden son bulacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, vekil eden A..A.., C.. Noterliği’nde 16.09.1961 günü düzenlediği vekaletnameyle vekili Halil Savcıoğlu'nu bir süreye bağlı kalmaksızın vekaletnamedeki işleri yapmak için yetkilendirmiştir. Vekil de bu yetkiye dayanarak vekil edeni Ayşe'nin sağlığında Ayşe’ye murisinden intikal eden payların satışını davacı Ayşe’nin mirasçıları arasında yeralan N.. S..'na vaat etmiştir. Ayşe tarafından düzenlenen vekaletname süreye bağlı olmaması nedeniyle vekaletnamenin tanziminden 19 yıl sonra işlem yapılması işlemin muvazaalı olarak yapıldığını kanıtlamaya tek başına yeterli değildir. Satış vaadi sözleşmesinin iptalini isteyen davacılar sözleşmenin muvazaalı olarak düzenlendiğine ilişkin delil bildirmemişlerdir. Bu nedenle, davacı Nazmiye’nin dayandığı 31.10.1980 günü Y.. Noterliği’nde düzenlenen satış vaadi sözleşmesinin muvazaa nedeniyle iptaline karar verilmesi doğru değildir.

Davacı H.. S.., C...Noterliği’nin 31.08.1961 günlü satış vaadi sözleşmesi ile edindiği taşınmazlardaki payı Y... Noterliği’nde 31.10.1980 tarihinde düzenlenen satış vaadi sözleşmesi ile 168 parsel sayılı taşınmaz maliki A.. A..’ın mirasçısı ve 162 parselin de paydaşı N.. S..'na temlik etmiştir. Davacı Nazmiye, 168 parselde mirasçı 162 parselin de paydaşı olduğundan sözleşmenin ifa kabiliyeti bulunması nedeniyle ifa olanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi doğru bulunmamıştır.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Davacı H.. A..., dava konusu taşınmazlarda satış vaadi sözleşmesi ile edindiği payı Y.. Noterliği’nde düzenlenen satış vaadi sözleşmesiyle davacı N... S..'na temlik etmekle aktif dava ehliyetini yitirmiştir. Dolayısıyla, taşınmazlardaki payın adına tescili gerektiği gerekçesiyle hükmü temyiz etmekte hukuki bir yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle, davacı Halil’in temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı H.. A..., dava konusu taşınmazlarda satış vaadi sözleşmesi ile edindiği payı Y.. Noterliği’nde düzenlenen satış vaadi sözleşmesiyle davacı N... S..'na temlik etmekle aktif dava ehliyetini yitirmiştir. Dolayısıyla, taşınmazlardaki payın adına tescili gerektiği gerekçesiyle hükmü temyiz etmekte hukuki bir yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle, davacı Halil’in temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı Nazmiye vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı H.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı N.. S.. ve 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacı Halil’den alınarak davalılara verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10584, Karar No: 2023/11503, Tarih: 21.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/10584 E.  ,  2023/11503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/187 E., 2022/277 K.

SUÇ :4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (mülga) muhalefet, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Zamanaşımı nedeniyle düşme, araçlar üzerindeki tedbir

şerhlerinin kadırılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri, sanıklar hakkında kurulan düşme hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

II.GEREKÇE

A.Sanıklar ..., ..., ..., ... Hakkında Kurulan Düşme Hükümleri ve Araçlar Üzerindeki Tedbir Şerhlerinin Kadırılması Hükmü Yönünden

1.Sanıkların yargılama konusu resmi belgede sahtecilik eylemleri için, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinden karar tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Sanıkların yargılama konusu 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (mülga) muhalefet şeklindeki eylemleri için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci ve 104 üncü maddeleri gereği 5 yıllık olağan ve 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörülmesine karşın, suç tarihinden karar tarihine kadar 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Suça konu araçlar bakımından yapılan yurt dışı araştırması sonucunda talep edilen belgelerin temin edilemeyeceği, bu suretle araç üreticileri tarafından somut satış bedellerinin beyan edilemeyeceği, ayrıca yedek donanımların geniş yelpazesi sebebiyle muazzam fiyat farklılıkları oluşabileceği bildirildiğinden, araçlar hakkında kurulan üzerlerindeki tedbir şerhlerini kaldırılması yönündeki hüküm yönünden bir isabetsizlik görülmemiştir.

B.Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Düşme Hükümleri Yönünden

B.Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Düşme Hükümleri Yönünden

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'in hüküm tarihinden önce 01.11.2012 tarihinde, sanık ...'nun ise hükümden önce 25.12.2016 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davasının düşürülmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III.KARAR

A.Sanıklar ..., ..., ..., ... Hakkında Kurulan Düşme Hükümleri ve Araçlar Üzerindeki Tedbir Şerhlerinin Kaldırılması Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2022 tarihli 2016/187 Esas, 2022/277 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz nedenleri ve dikkate alınan sair husular yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Düşme Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2022 tarihli 2016/187 Esas, 2022/277 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/777, Karar No: 2015/20773, Tarih: 22.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/777 E.  ,  2015/20773 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 38. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2011/372-2013/221

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili davacı ile davalı arasında "ses hizmeti abonelik sözleşmesi" yapıldığını, bu sözleşmeye göre müvekkilinin davalıya güvenli bir hat üzerinden ses iletim hizmeti sağladığını ancak davalı tarafın aldığı hizmet karşılığı düzenlenen fatura borcunu ödememesi üzerine hakkında İstanbul 12. İcra Müdürlüğü'nün 2010/17715 Esas ve 2010/18987 Esas sayılı dosyaları ile icra takibi yapıldığını ve davalının itirazı üzerine bu takiplerin durduğunu belirterek; davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve takip konusu alacağın %40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili hakkında yapılan iki farklı icra takibine karşı açılan bu tek dava ile itirazın iptalinin istenemeyeceğini ve bu nedenle öncelikle davanın usulden reddi gerektiğini, esasa ilişkin olarak ise, müvekkili şirketin ticari faaliyetleri gereği yurt dışı bağlantıları bulunduğundan, yurt dışı görüşmeleri ile ilgili olarak "ses hizmetleri alımı" konusunda davacı şirket ile sözleşme akdettiğini ve yurt dışı telefon görüşmelerini, davacı tarafça şifrelenerek güvenliği sağlanan hat üzerinden gerçekleştirdiğini, bu görüşmeler karşılığı aylık olağan fatura bedelinin 377,72 TL tutarında olduğunu ancak 2010 yılı Temmuz ayında davacı şirket tarafından müvekkiline gönderilen mail ile olağan görüşme trafiğinin çok üzerinde görüşmeler kaydına rastlandığının bildirildiğini, bunun üzerine müvekkili şirket yetkililerinin, bu aramaların kendileri ile ilgili olmadığını gecikmeksizin davacı şirkete bildirdikleri, yapılan görüşmelerde "fraud şüphesi" olduğunun davacı şirket maillerinde yer aldığı, davacının bu hattın güvenliğini sağlamakla yükümlü olduğunu, sistemin güvenliği aşılarak 3. kişiler tarafından yapılan görüşme bedellerinden, müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; alınan ikinci bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu ses görüşmeleri ile buna göre düzenlenen fatura bedellerinin dışarıdan yapılan müdahale sonucu oluştuğu, ses hizmetleri ile ilgili hizmetlerin güvenli çalışması için gereken tedbirleri hizmeti sunan davacı tarafça alınması gerektiği ve davacının sorumluluğunda olduğu, kaçak görüşmelerin davacı tarafın sistemler üzerine geçerek yapıldığının anlaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; taraflar arasında "ses hizmeti abonelik sözleşmesi" imzalandığı ve bu sözleşmeye istinaden davacının davalıya yüksek güvenlik ve performans seviyesinde telekomünikasyon Kurumu'nca da benimsenen standartlarda ses hizmeti sağlama hizmeti karşılığında davalının hizmet ücreti ödeyeceği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı tarafça davalının kullanımına sunulan hattın güvenliğinin sağlanmasından kimin sorumlu olacağı ve bu kapsamda davacı tarafça icra takibine konu edilen 2010 yılı Temmuz ve Ağustos ayı fatura bedellerinden davalı tarafın sorumlu tutulup tutulmayacağı noktasında toplanmaktadır.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. HMK’nın 281.maddesinde; tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkemece, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için mahkemenin, gerekli görürse yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bu bağlamda hâkim, bilirkişi raporunu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasında çelişki varsa, çelişki giderilmeden karar verilemez.

Somut olayda uyuşmazlığın çözümünün, özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği ve bilirkişinin görüşünün alınmasının gerekli olduğu açıktır.

Ancak, dosya kapsamında düzenlenen 08.04.2013 tarihli ilk bilirkişi kurulu (iki kişiden oluşan) raporunda, dosyada mevcut davacı tarafça delil olarak sunulan CD'nin incelenmesinde; davalı taraf sunulan hizmetin 3. Kişi veya kişiler tarafından hacking ya da kullanıcı adı/şifre elde etme yolu ile, normal kullanım dışında yurt dışı aramaları yapmak için kullanıldığı ve bunun sonucunda yüksek bir iletişim trafiği oluştuğu ve bu görüşmeler üzerinden faturalandırılma yapıldığının söylendiği, 27.07.2010 tarihi itibari ile "PREFIXI BLOKLANDI" aktivasyonu ile kaydedilen bir e-posta bulunduğu, bu tarihte davacı şirketin "fraud" şüphesinin kaydetmesinden sonra yurt dışı arama işlemlerinin 31.07.2010 tarihine kadar devam ettiği, bu kapsamda sözleşme gereği davalı aboneye tahsis edilen kullanıcı adı/şifre gibi bilgileri korumak ve yine davalı tarafın hizmet almak için kullandığı, davacı tarafça tahsisi edilen sunucuya yapılan hacking ya da benzeri bir işlemi engellemek ve önlem almak yükümlülüğünün aslen davalı şirkette olduğu, buna karşın sözleşme konusu hizmetin

karmaşık yapısı ve çalınma olayının fark edilmesinin yüksek seviyede teknik yeterlilik gerektiren bir işlem olması ve yukarıda açıklandığı şekilde fraud şüphesini farkettikten sonra hizmet vermeye devam etmesi sebebi ile davacı şirketin de ikincil olarak kusurlu bulunduğu, taraflar arasındaki kusur oranının %50 olarak dağıtılması gerektiği görüş ve kanaati bildirilmiştir.

Tarafların itirazı üzerine bu kez farklı bilirkişilerden alınan 29/08/2013 tarihli bilirkişi kurulu (üç kişiden oluşan) raporunda; dosyada mevcut görülme kayıtlarının içerir CD ile diğer delillerin incelmesinde dava konusu ihtilaflı görüşmelerin üçüncü şahıslar tarafından sisteme sızma yolu ile yapıldığının belirlendiği, sisteme dışarıdan müdahalenin ise ne şekilde yapıldığının tespitinin bu aşamada mümkün olmadığını, güvenli ses hizmetleri sunan davacının bu sistemin güvenli çalışması için gereken tedbirleri almakla yükümlü olduğu, davacının tahsis ettiği hat üzerinden kaçak yapılan bu görüşmelerden davalının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı belirtilmiştir. Mahkemece ikinci bilirkişi raporu esas alınmak sureti ile hüküm kurulmuştur. Oysa bu haliyle bilirkişi raporları arasında fahiş fark ve açık çelişki bulunmaktadır.

Kural olarak, bilirkişi raporları arasında çelişki varsa hakim çelişkiyi gidermeden karar veremez. (HMK 266.md vd.)

Somut olayda; mahkemece raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; bilişim ve telekomünikasyon konusunda uzman bilirkişilerden oluşturulan üç kişilik bilirkişi kurulundan, tarafların iddia ve savunmaları doğrultunda, önceki bilirkişi raporları arasındaki çelişkileri de giderecek nitelikte rapor alıp, hasıl olacak sonuca göre hüküm tesis etmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9462, Karar No: 2013/23499, Tarih: 25.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9462 E.  ,  2013/23499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2013 tarih ve 2011/751-2013/111 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından teminat altına alınan tekstil emtiasının Erenko teks.A.Ş.ne gönderilmek üzere davalının malik ve sürücüsü olduğu 51 DP 754 plaka sayılı araca yüklenerek sevk edildiği sırada davalıyı arayarak acil ihtiyaçları olduğu için araç göndererek emtiayı teslim alacaklarını bildiren şahıslara 1965,80 kg emtianın 34 BE 4158 plaka sayılı araca yüklenmesi ile teslim edilerek emtianın dolandırılmak sureti ile çalındığını, TTKM 781 ve TTK m 1301 gereği eksper tarafından tespit edilerek sigortalıya ödenen 21.403,61 TL zararın 03/05/2011 ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, olayda kusuru olmadığını, dolandırıldığını, konuya ilişkin soruşturmanın devam ettiğini, kusursuzluğunun ispatı ile sorumluluktan kurtulacağını, ceza davası neticesinin bekletici sorun yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, somut olayda davalının bir tacir olarak basiretli davranmayarak eşyayı teslim aldığı kişiyi dahi aramadan dolayısıyla da gerekli dikkat ve özeni göstermeden gönderilen şahıs olduğunu ileri süren ve muhtemelen dolandırma saikiyle hareket eden kişinin yönlendirdiği araca emtiayı teslim ettiği dolayısıyla da taşıyıcının her türlü dikkat ve özeni gösterdiğini kanıtlayamadığı, bu itibarla kastı araştıran ceza yargılamasının davaya etkisi olmayacağı ve ceza dosyasının bekletici mesele yapılmasının gerekmediği, bununla beraber somut taşımayı konu edinen münferit poliçenin varlığı bulunmadığı gibi davacı şirket tarafından 25/01/2013 tarihli somut taşımayı konu edinen spesifik poliçe ibraz edilmiş ise de; davacı tarafça ibraz edilen spesifik poliçenin taşımadan sonra tanzim edilmiş olması nedeniyle hükme esas alınmadığı; ancak Yargıtay 11 Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın 14/02/2005 tarih 2004/4694 esas 2005/1115 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, dosya içerisinde mevcut davacı ... ile Doğanlar Tekstil AŞ yetkilisi arasında imzalanan ibraname başlıklı belgede zarar gören Doğanlar Tekstil AŞ'ye ödenen 21.403,61 TL yönünden TTK.nun 1301 maddesi gereğince Doğanlar Tekstil AŞ'nin somut olaydaki alacağını davacı ... şirketine temlik ettiği, davacının sigorta ilişkisi dışında alacağın temliki hükümlerine göre de talep ve dava hakkı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.097,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.