muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6522, Karar No: 2020/1436, Tarih: 01.06.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2017/6522 E.  ,  2020/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Keklikpınar köyünde 1991 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında 137 ada 14 ve 15 parsel sayılı sırasıyla 46550,00 m² ve 42200 m² yüzölçümündeki bahçe niteliğindeki taşınmazlar 137 ada 1 ilâ 21 (16, 17 ve 18 parsel hariç) ve 134 ada 1 sayılı parsellerin tamamı tek parça halinde 1937 tarih ve 229 numaralı vergi ve 1963 tarih ve 14 numaralı tapu kaydı ile Hazine adına kayıtlı olup, uygulanan her iki kaydın da hudut ve mevki itibariyle zemine uyup kuzey hududunda okuduğu şahıs ... ’in zeminde mevcut olup adı geçen şahsında 1937 tarihli vergi kaydını Hazineye ait olan yeri hudut olarak mera okuduğu, ancak tapunun içinde bulunan parsellerin aralıklarla taksime uğrayıp adı geçen şahıslarca kullanıldığı (14 parsel ... , 15 parsel ...) belirtilerek anılan parsellerin tamamı Hazine adına; aynı yer 137 ada 16 parsel sayılı 17900 m² yüzölçümündeki taşınmaz ise üzerinde meşe ağaçlarının bulunduğu kimsenin kullanımında olmadığı açıklanmak suretiyle orman niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... 137 ada 14 ve 16 sayılı parselleri; davacı ... ise 137 ada 15 parsel sayılı taşınmazı ... isimli kişiden 27/03/1972 tarih 283 yevmiye numaralı noter satışı ile satın aldıkları iddiasıyla kadastro tespitine itiraz ederek taşınmazların adlarına tescilini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece dava dosyaları birleştirildikten ve 16 parsel sayılı taşınmazla ilgili dosya eldeki dosyadan tefrik edildikten sonra 11/12/1993 gün ve 1992/15-98 sayılı kararla; davacı ... tarafından açılan davanın reddine, 137 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline, davacı ... tarafından açılan davanın kısmen kabulüne, 137 ada 14 numaralı parselin (A) harfiyle işaretli 2200 m²'lik bölümü çıktıktan sonra geriye kalan 40.000 m²'lik bölümün 14 parsel numarası altında davacı ..., (A) harfiyle işaretli 2200 m²'lik bölümün Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 29/03/1994 tarih ve 1994/1395-3378 E.K. sayılı ilâmıyla bozulmuştur.

Bozma ilâmında; “tespite dayanak yapılan tapu ve vergi kayıtlarının başka parsellere de uygulandığı, bu parsellere yönelik açılmış davalar var ise birleştirilmesi bundan sonra Hazineye ait tapu ve vergi kaydının yöntemince uygulanması, tapu ve vergi kayıtlarında yazılı İbrahim yerinin dava dışı 22, 23 ve 24 sayılı parseller olduğu ve İbrahim adına olan 111 nolu vergi kaydının dört sınırını mera okuduğu göz önünde bulundurularak yerel bilirkişilerin komşu köyden dinlenmesi usûlüne uygun mera araştırması yapılması, tapunun dayanağı 19/07/1963

tarihli tutanakta yazılı bilirkişi, muhtar ve üyeler ile yerel bilirkişiler ve taraf tanıklara taşınmazın öncesinin ne olduğu, kimden kime kaldığı, kimler tarafından nasıl zilyet olunduğu, olaylara dayalı olarak sorulmalı, tapu kaydının tesisinden sonraki zilyetliği değer verilemeyeceği düşünülmeli, ziraat bilirkişinden taşınmazların toprak yapısı, bitki örtüsü, kullanım biçimi ve süresi konusunda teknik verilere dayalı geçerli rapor alınması gerektiği” belirtilerek ...'un 14 parselin (A), ...’nin 15 sayılı parsele yönelik temyiz itirazları kabul edilmiş, bozma kararından sonra Hazinenin vermiş olduğu temyiz dilekçesi Yargıtay 17. Hukuk Dairesince karar düzeltme dilekçesi kabul edilerek, karar düzeltme talebi reddedilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına uyulup 16 sayılı parselle ilgili dava eldeki dosya ile birleştirildikten sonra 17/11/1997 gün ve 1994/17 - 86 karar sayılı ilâm ile davacıların davasının reddine, çekişmeli 137 ada 14, 15 ve 16 parsel sayılı taşınmazların mer’a niteliğiyle sınırlandırılmasına karar verilmiş, hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15/02/2000 tarih ve 2000/586-1349 E.K. sayılı ilâmıyla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle usûlden bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilâmına uyulduktan sonra; davacıların davasının kabulüyle ... ilçesi, ... köyü 137 ada 14 ve 16 sayılı parsellerin davacı ..., 137 ada 15 sayılı parselin davacı ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22/12/2015 tarih 2015/13184 - 2015/12961 E.K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “Mahkemece çekişmeli taşınmazların tamamı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de ulaşılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki, davacılar 27/03/1972 tarih ve 283 yevmiye numaralı noter satışı ile önceki zilyetten 40 teneke tohum ekilen taşınmazı satın almışlardır. Ziraat mühendisi ... 29.11.1993 havale tarihli ek raporunda; yöre şartlarında ve dava konusu taşınmazların toprak yapısı ve özelliğinde susuz arazide 40 teneke tohumla 40 dönüm alanın ekildiğini açıklanmış olması ve Ziraat Odası Başkanlığının ise 40 teneke buğday ile suluda 35, susuzda 40 dönüm buğday ekildiğini bildirmiş olması karşısında davacıların 40 dönüm taşınmaz satın aldıklarının kabulü gerekmektedir.

Ayrıca çekişmeli taşınmazların Hazine adına idari yoldan oluşan tapu kaydı kapsamı dışında kaldığı kabul edilse dahi davacıların taşınmazları satın aldıkları 27/03/1972 tarihi ile taşınmazların tespit tarihi olan 12/09/1991 tarihi arasında 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde öngörülen 20 yıllık süre dolmadığından miktar fazlası yönünden davacılar yararına edinme koşulları oluşmamıştır.

Ayrıca çekişmeli taşınmazların Hazine adına idari yoldan oluşan tapu kaydı kapsamı dışında kaldığı kabul edilse dahi davacıların taşınmazları satın aldıkları 27/03/1972 tarihi ile taşınmazların tespit tarihi olan 12/09/1991 tarihi arasında 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde öngörülen 20 yıllık süre dolmadığından miktar fazlası yönünden davacılar yararına edinme koşulları oluşmamıştır.

Bunlardan ayrı mahkemenin 11/12/1993 gün ve 1992/15-98 sayılı kararıyla; davacı ... tarafından açılan davanın reddine, 137 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline, davacı ... tarafından açılan davanın kısmen kabulüne, 137 ada 14 numaralı parselin (A) harfiyle işaretli 2200 m²'lik bölümü çıktıktan sonra geriye kalan 40.000 m²'lik bölümün 14 parsel numarası altında davacı ..., (A) harfiyle işaretli 2200 m²'lik bölümün Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş hükmün davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmesi üzerinde Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 29/03/1994 gün 1994/1395-3378 sayılı ilâmıyla bozulmuştur. Bu kararın sadece davacılar tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle 137 ada 14 sayılı parselin 40.000 m²'lik bölümünün ... adına tesciline ilişkin hüküm kesinleşmiş, 27/03/1972 tarih 283 yevmiye numaralı noter satışında belirtilen miktar kadar yer, kişi adına tespit edilmiş olup mahkemece 11/12/1993 gün ve 1992/15-98 sayılı kararla 137 ada 14 parselin kişi adına tesciline karar verilen 40 dönümlük bölümü dışında kalan 2200 m²'lik bölümü ile 137 ada 15 ve 16 sayılı parsellere ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, tamamı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

Davalı ... Yönetimi tarafından tüm parseller yönünden hüküm temyiz edilmiş ise de çekişmeli taşınmazlardan sadece 157 ada 16 sayılı parselin orman niteliğiyle Hazine adına tespit edildiği, diğer parsellerde Orman Yönetiminin davalı sıfatının bulunmadığı gibi bu parsellere

yönelik usûlünce açılmış bir davası bulunmadığından 16 sayılı parsel dışındaki parsellere yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.” gereğine değinilerek Orman Yönetiminin 157 ada 14 ve 15 sayılı parsellere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, davalı ... Yönetiminin 157 ada 16, Hazinenin ise tüm parsellere yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu mahkemece Akçadağ ilçesi, Keklikpınarı köyü 137 ada 14 sayılı parselin (A) harfiyle işaretli 2200 m²'lik bölümü çıktıktan sonra geriye kalan 40.000 m²'lik bölümün 14 parsel numarası altında davacı ... adına tapuya tesciline, (A) harfiyle işaretli 2200 m²'lik bölümün aynı ada son parsel numarası verilmek suretiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, Akçadağ ilçesi, Keklikpınarı köyü 2137 ada 15 ve 16 sayılı parsellere ilişkin davanın reddine ve bu taşınmazların kadastro tespiti gibi tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden ve Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 01/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7864, Karar No: 2024/9807, Tarih: 06.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/7864 E.  ,  2024/9807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/16 E., 2022/319 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında düşme, sanıklar ..., ...ve ... hakkında mahkûmiyet, .... plaka

sayılı nakil aracının müsaderesi, ...plaka sayılı nakil aracının

müsaderesine yer olmadığı, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanıkların eylemlerinin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun (4733 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de ... (Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu) olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi vekilinin hükümleri temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir

durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

A.Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanıkların eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 4733 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de ... olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden

I.GEREKÇE

A.Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanıkların eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 4733 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de ... olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden

1.Olay tutanakları ve dosya kapsamına göre, 14.11.2012 tarihinde kolluk görevlilerince kaçakçılık olaylarının engellenmesi için yapılan uygulamada sürücülüğünü dosyanın temyiz dışı sanığı ...'ın yaptığı, sanık ...'ın yolcu olarak bulunduğu.... plaka sayılı araç durdurulmuş, Kızıltepe Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/1247 Değişik İş no' lu kararına istinaden yapılan aramada 792 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiş, sanıklar hakkında 23.11.2012 tarihli ve 2012/2251 Esas sayılı iddianame ile kamu davası açılmıştır. Aynı olaya ilişkin olarak yürütülen soruşturma kapsamında iletişimin tespiti tedbirinden elde edilen bilgilere istinaden dosyanın temyiz dışı sanıkları ... ve sanık ... ile sanık ... hakkında 13.06.2013 tarihli ve 2013/673 Esas sayılı iddianame ile kamu davası açılmış, anılan davaların birleştirilmesine karar verilmiştir. 22.11.2012 günü kolluk görevlilerince dosyanın temyiz dışı sanıkları ...'nın sevk ve idaresinde, yanında ...'in yolcu olarak bulunduğu .... plaka sayılı araçta gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamındaki arama kararına istinaden yapılan aramada; aracın ön farları içerisinde, benzin deposunun üstündeki saçların vidası sökülerek kapak açıldığında benzin deposunu iptal etmek suretiyle oluşturulan bölümde toplam 130 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık ... aşamalardaki savunmasında sigaralarla bir ilgisinin bulunmadığını, yolda araç beklerken dosyanın temyiz dışı sanığı ...'ın aracına tesadüfen bindiğini, araçta sigara olduğunu bilmediğini, atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Sanığa 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının ihtar edildiği, sanığın maddi durumu iyi olmadığı için ödeme yapamayacağını söylediği anlaşılmıştır.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

5.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, "Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" ve "Dava konusu gümrük kaçağı eşyanın tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesi" yerine "imha edilenler

yönünden müsadere kararı verilmesine yer olmadığına karar verilmesi" ile "Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmolunması" dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

A.Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B-5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2021/16 Esas, 2022/319 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından "5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesi gereğince, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına" dair ifadenin çıkartılarak yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkralarının (53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi hariç) tatbikine, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlık yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresi ve hükmün eşya müsaderesine ilişkin bendinin çıkartılarak yerine "Dava konusu gümrük kaçağı eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi ile hükmün vekalet ücretine ilişkin bölümünden "...Gümrük İdaresi.." ibaresinin çıkartılarak yerine "........" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17629, Karar No: 2015/22001, Tarih: 17.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/17629 E.  ,  2015/22001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/68756

MAHKEMESİ : Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2012/225 (E) ve 2012/860 (K)

SUÇ : 5015 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-)E.. K.. vekilinin sanık C.. Ö.. hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazı üzerine yapılan incelemede ise;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan E.. K.. vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-)Sanık S.. S..'in hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik ve katılan E.. K.. vekilinin sanık S.. S.. hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Adli sicil kaydı bulunmayan sanık alınan savunmalarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiş olup talimat ekinde KEMT bulunmadığı bu nedenle kamu zararından haberdar olmadığı anlaşılmakla, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına engel hali bulunmayan sanığa, davaya konu eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı 10.367,22 TL kamu zararı olduğundan, bu miktar ihtar edilerek sonucuna göre gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken kurum zararı giderilmediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık S.. S.. ve katılan E.. K.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, 17.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6385, Karar No: 2010/6223, Tarih: 20.12.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/6385 E.  ,  2010/6223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

..., dahili davacılar ... ve ... ile Hazine ve Günece Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının reddine dair Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.07.2009 gün ve 93/429 sayılı hükmün Yarıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak, kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan ve dava dilekçesine ekli olarak sunulan krokide A harfi ile gösterilen taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden bulunduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Köy tüzel kişiliği temsilcisi yargılama oturumlarına katılmamış, cevap da vermemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda imar-ihyanın henüz tamamlanmadığı, bu bakımdan davacı yararına kazanma koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri uyarınca açılan tescil isteğine ilişkindir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, taşınmaz üzerinde imar-ihya çalışmalarına yeni başlanması, 1999 yılı hava fotoğrafından herhangi bir tarım faaliyeti ve imar-ihyanın bulunmadığının belirlenmesi, taşınmazın yetersiz toprak derinliğine sahip olması, taşınmazın tarla olma vasfına ve tarımla ilgili amaçlarda kullanılmasına engel olacak düzeyde kalker ve kayalık yapıda bulunduğunun jeoloji mühendisi ile ziraat mühendisi bilirkişiler tarafından açıklanmış olması, dosya arasında bulunan taşınmazı gösterir fotoğrafların da bu açıklamaları doğrulamaları karşısında mahkemece, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı davacıya ait 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 20.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3723, Karar No: 2013/18981, Tarih: 28.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3723 E.  ,  2013/18981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/12/2012 tarih ve 2010/117-2012/229 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "İl Özel İdaresi Mevzuatı" isimli eserin sahibi olduğunu, anılan eserin kitap olarak İç işleri Bakanlığı Mahalli İdareler Kontrolörleri Derneği tarafından yayımlandığını, davalı ...'in yazarı, diğer davalı derneğin yayıncısı olduğu Ankara 2009 tarihli ''Belediye Yönetimi'' isimli kitaba müvekkiline ait eserden aynen ve ufak tefek kelime değişiklikleri yapılarak yolsuz iktibasta bulunulduğunu ileri sürerek, 10.000.TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın müştereken ve müteselsilen davalı kitabın yayınlandığı 01.04.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, tecavüzün ref’ine, davalı kitabının basım ve dağıtımının yasaklanmasına ve piyasada ki kitapların toplatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve dernek vekilleri, davacının iddia ettiği sayfalarda davacı eserinden izinsiz alıntı yapıldığı iddiasının doğru olmadığını, zira ifadelerin tamamen farklı olduğunu, esas itibariyle anlatımların yasa maddelerinin tekrarından ibaret bulunduğunu, davacının izinsiz alıntı olduğunu iddia ettiği kısımların müvekkilinin Ankara 2006 tarihli bir başka eserinde de bulunduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı eserinde alıntı olduğu iddiasına konu kısımlar için herhangi bir kaynak gösterme zorunluluğunun olmadığı ve davacının eserden doğan haklarına herhangi bir tecavüzde bulunulmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlığın konusu eserlerde yer alan ifadelerin FSEK 1-b, 2/1 ve 35. madde kapsamında mukayesesinin yapılmasının hakimin hukuki bilgisi kapsamında bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.