muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15371, Karar No: 2015/12729, Tarih: 02.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/15371 E.  ,  2015/12729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık ... hakkında mühür bozma suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Diğer hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1) Sanıklar ... ve ... hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan kurulan beraate dair hükümlerin de usul ve kanuna uygun bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık ...'ye yükletilen imar kirliliğine neden olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

3194 sayılı İmar Kanununun 21/3. maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak İmar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

Dava konusu edilen binanın"zemin + batar kat + 5 katlı yapının zemin katta merdiveni kaldırılmış ve bağımsız bölümler birleştirilmiş, batar katta merdiven kaldırılmış, 1, 2, 3 ve 4. katlarda ara duvarlarda mekan bölünerek bağımsız bölüm sayısı değiştirilmiş, 5. katta teras kapatılmış ve bağımsız bölüm sayısı değiştirilmiş, terasa çelik konstrüksiyon üzeri eternit örtü yapma şeklinde 30.09.2011 tarihli tutanakta belirtilen tadilatların, mevcut bir binanın tadilat ve tamiratı niteliğinde mi, yoksa bina yapma veya tamamlamaya yönelik esaslı bir yapım faaliyeti mi olduğu ve bu işlerin yapılmasının ruhsata tabi olup olmadığı hususlarında mahallinde yapılacak keşif sonucu bilirkişi raporu alınıp, gerektiğinde tutanak düzenleyen görevliler de dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

3- Sanığın aşamalardaki savunmalarında, kiraladığı binanın denetim ve yapı tatil zaptında belirtilen aykırılıklarını kendisinin yapmadığını, binayı kiraladığı şekliyle kullandığını, binaya sadece dekorasyon amaçlı tadilatlar yaptığını belirtmesi karşısında, tutanakta yer alan aykırılıkların kim tarafından yapıldığının tereddüte mahal vermeyecek şekilde saptanması, bu imalatların başka biri tarafından yapıldığının anlaşılması halinde suç duyurusunda bulunulması, dava açılması durumunda, her iki davanın birleştirilip tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar
Yargıtay — Esas No: 2013/16933, Karar No: 2014/4883, Tarih: 24.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/16933 E.  ,  2014/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/284402

MAHKEMESİ : Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2009

NUMARASI : 2007/310 (E) ve 2009/174 (K)

SUÇLAR : Suç eşyasının satın alınması, kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanıklar M.. S.. ve M.. Ö..'in temyize gelmeyen sanıklar H.. S.. ve M.. S..'in beyanları ile de doğrulanan savunmalarına göre; sanık M.. T..'in kendilerine çıkma kamyon parçaları olduğunu ve almak isteyip istemediklerini sorması üzerine sanık M.. T..'in işyerine giderek suça konu parçaları almaları şeklinde gelişen olayda sanıkların kendilerine M.. T.. tarafından satılan parçaların konum ve iş hayatının gereği itibariyle hırsızlık malı olduğunu bildiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığı halde beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M.. S.. ve M.. Ö..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14565, Karar No: 2014/1361, Tarih: 04.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/14565 E.  ,  2014/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lüleburgaz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2013

NUMARASI : 2012/215-2013/266

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.06.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın davalı M.. Ş.. yönünden kabulüne dair verilen 10.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı M.. Ş.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 04.02.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı M.. Ş.. vekili Av. S.. Y.. ile karşı taraf davacı vekili Av. E.. A.. ve davalı Hazine vekili Av. U. S. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, davacının paydaşı bulunduğu .. ada ..parsel ve ... ada .. parsel numaralı taşınmazlar yararına geçit istemine ilişkindir.

Davalı Hazine vekili haklarındaki davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddini, diğer davalı M.. Ş.. vekili de davacının bugüne kadar dere kenarındaki yolu kullandığını, geçit kurulması için ihtiyacın bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının paydaşı bulunduğu .. ada ..parsel ile .. ada .. parsel yararına davalı M.. Ş..’e ait .. ada ..parsel üzerinden 27.03.2013 tarihli fen bilirkişi rapor eki krokisinde gösterilen kırmızı ile taralı 3 metre genişliğinde toplam 1.029,29 m2’lik kısımdan geçit tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı M.. Ş.. vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut olayda; mahkemece yapılan 04.03.2013 tarihli keşif sırasında dinlenilen davalı tanığının beyanı ile fen bilirkişi rapor ve krokisinden davacıya ait ... ada ... parselin batı kısmında L. Deresinin kenarında davacı tarafın yol olarak kullandığı bir yerin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; mahkemece yapılan 04.03.2013 tarihli keşif sırasında dinlenilen davalı tanığının beyanı ile fen bilirkişi rapor ve krokisinden davacıya ait ... ada ... parselin batı kısmında L. Deresinin kenarında davacı tarafın yol olarak kullandığı bir yerin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Ayrıca dosya içerisindeki zabıta memurlarınca düzenlenen 18.06.2012 tarihli tutanak ile eki krokisinde belirtilen davacıya ait taşınmazın dere yatağı kenarında D-100 Karayoluna bağlanan bir tali yolun bulunduğu belirtilmiş, ayrıca dosyaya davalı M.. Ş.. vekili tarafından delil listesi ekinde davacı tarafın fiilen yol olarak kullandığı yerlere ait olduğu belirtilen fotoğraflar da sunulmuştur.

Davalı tarafın iddia ettiği gibi davacının paydaşı bulunduğu taşınmazlar çevresindeki dere kenarının yol olarak kullanılıp kullanılmadığı veya yol olarak yararlanma imkanının mümkün olup olmadığı kesin bir şekilde tespit edilmeden hüküm tesisi doğru görülmemiştir. Zira, dere kenarının yol olarak kullanıldığı veya yol olarak yararlanma imkanı mümkün ise davacının zorunlu geçit ihtiyacından bir başka deyişle gerçek ve samimi bir yol ihtiyacından söz edilemez.

Hal böyle olunca, mahallinde yeniden keşif yapılarak açıklanan bu hususlar üzerinde durularak davacının taşınmazlarının çevresindeki dere kenarında bulunduğu belirtilen yolun ana yol ile bağlantısının olduğu, davacı tarafça da dere kenarının yol olarak kullanıldığı veya yol olarak yararlanma imkanının mümkün olduğu tespit edildiği takdirde davanın reddi, aksi halde davacı parselleri arasında da hükmen geçit irtifakı kurulmak suretiyle şimdiki gibi davalı M.. Ş..’e ait ... ada ... parsel üzerinden geçit tesisine karar verilmesi gerekir.

Bu hususlar yanında, geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda Dairemizin kararlılık kazanmış içtihatlarına göre; davanın niteliği gereği yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması ve vekili olsa bile yararına avukatlık ücreti verilmemesi gerekirken, davalı M.. Ş.. aleyhine ve davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

Belirtilen nedenlerle eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm tesisi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı M.. Ş.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı M.. Ş..’e verilmesine, 04.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3662, Karar No: 2012/11164, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3662 E.  ,  2012/11164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08/04/2012 tarih ve 2010/1142 - 4737 sayılı bozma kararında özetle " Burhan köyünde itiraza konu olan dava dilekçesine ekli krokide 3 numara ile gösterilen ve sonradan 320 ada 9 parsel numarası verilerek tutanak düzenlenen taşınmazın (a) bölümünün orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verildiği kalan bölümler hakkında hüküm kurulmadığı, Hazine ve köy tüzel kişiliği aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine karar verildiği, bunlar yasal hasım olduğundan husumetten red kararı verilemeyeceği ve tutanakların malik haneleri açık bulunduğundan orman sayılmayan bölümler hakkında da sicil oluşturulması gerektiği" açıklanmıştır.Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne a (2497 m2) ve Ab ( 2211 m2) işaretli taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına; b (4323 m2) ile işaretli taşınmazın davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine ve orman tahdidine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Bozma kararına uyulmakla birlikte, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; mahkemece, çekişmeli 320 ada 9 parselin (b) bölümünün davalı gerçek kişi adına tesciline karar verilmiştir. Ancak , bozma kararı üzerine yeniden keşif yapılmaksızın, bozma öncesinde rapor hazırlayan bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle karar verilmiştir. Oysa, bozma kararı öncesinde de (b) bölümünün dava konusu olmadığı düşünülerek bu bölüm hakkında inceleme yapılmamıştır. Dolayısıyla hükme esas alınan uzman bilirkişi raporuna ekli memleket haritasında, kısmen yeşil alanda kaldığı anlaşılan (b) işaretli bölümdeki yeşil rengin hangi bitkiyi ifade ettiği konusunda uzman bilirkişi tarafından yapılmış bir açıklama bulunmamaktadır.

3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4/3. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlar hakkında 3402 sayılı Yasanın 26/4. maddesi gereğince henüz olumlu tespit tutanağı ve haritası düzenlenmemiş olmakla birlikte, orman olmadığı konusunda "Olumsuz tutanak ve harita düzenlendiği" kabul edilip, 6831 sayılı Yasanın 11/1. maddesi gereğince Kadastro Mahkemesinin görevinin (yetkisi) başlayacağı , dava dilekçesinde niteliği bildirilen taşınmazların tespit tutanağının, malik hanesi açık bırakılmak

suretiyle düzenlenip gönderildiği ve kamu düzeni nedeniyle, kadastro hakimi düzenli sicil oluşturmakla görevli olduğundan, dava konusu taşınmazın tümü incelenerek, orman sayılmayan bölümler üzerinde kim ya da kimlerin ne zamandan beri zilyet ettiğinin, onlar yararına kazanma koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenerek karar verilmesi gerekmektedir.

O halde; mahkemece, ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir harita - kadastro (Jeodezi ve Fotogrametri) mühendisi ile bir yüksek orman mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ve orjinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp , hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar steoroskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü belirlenmeli, eylemli durumu keşif sırasında zapta geçirilerek fotoğrafları da dosyaya konulmalı, 6831 sayılı Yasanın 1. maddesine göre taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, orman olmadığı anlaşıldığı takdirde, yerel bilirkişilerden ve taraf tanıklarından öncesinin ne olduğu, kim tarafından ne zamandan beri zilyed edildiği, ekonomik amacına uygun kullanılıp kullanılmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak sorulup saptanmalı, bu konuda tespit bilirkişilerinin de bilgisine başvurulmalı, ziraat uzmanından bu konularda bilimsel verilere dayalı, doyurucu rapor alınmalı, komşu parsel kayıtlarından da yararlanılarak taşınmazın zilyedlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı konusunda toplanacak deliller çerçevesinde karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 320 ada 9 parselin (b) bölümüne yönelik olarak BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 03.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10309, Karar No: 2019/5227, Tarih: 17.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10309 E.  ,  2019/5227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 32/1. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair.

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında soruşturma aşamasında alınan 01/12/2014 tarihli tek kişilik adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen raporda "taksirle yaralama fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiği kanaatinin" bildirildiği, yargılama aşamasında alınan 04/06/2015 tarihli Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görevli üç kişilik çocuk psikiyatrisi uzmanı tarafından düzenlenen raporda ise "işlediği iddia olunan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmemiş olduğunun" bildirildiği olayda, raporlar arasında meydana gelen çelişki gözetilerek, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tereddüte yer kalmayacak şekilde belirlenmesi amacıyla, fiili işlediği sırada 12-15 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine sevki sağlanarak, suç tarihi ve suç açıkça belirtilmek suretiyle TCK'nın 31. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığının belirlenmesinden sonra, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre ise, Suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamaması veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümde, uygulama maddesinin "TCK'nın 31/2 ve CMK'nın 223/3-a maddeleri" olarak gösterilmesi gerekirken, akıl hastalığına ilişkin "TCK'nın 32/1. maddesi" olarak gösterilmesi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nın 31/2. maddesinin ikinci cümlesi gereği çocuklara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3004, Karar No: 2018/9236, Tarih: 10.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/3004 E.  ,  2018/9236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK'nın 158/1-f-son, 52/2-4, 53, 58 maddeleri

2- TCK'nın 204/1, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müşteki .... 'un elinden rızası dışında çıkan çeki 6.300 TL bedelli yazıp, sahte olarak tanzim ettikten sonra bir ticari ilişki karşılığında katılan ...'e vermek suretiyle üzerine atılı suçları işlediği anlaşılmakla, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında; çeki ismini hatırlayamadığı sondaj işini yaptığı bir şahıstan aldığını, bu şahsın çeki ciro ettiğini, daha sonra bu çeki dalgıç pompa aldığım katılan ...’e ödeme vasıtası olarak ciro ettikten sonra verdiğini, çekin sahteliğinden haberdar olmadığını belirtmesine rağmen, çeki aldığını iddia ettiği bu kişiye ait kimlik ve adres bilgilerinin tespitine yarar her hangi bir somut bilgi veremediği, çeki hangi hukuki ilişki karşılığında aldığını açıklayamadığı ve bununla ilgili her hangi bir fatura, irsaliye veya belge sunamadığı, Adli Tıp Kurumu’ndan alınan 29.12.2010 tarihli raporda; çek üzerindeki keşideci imzasının ...'na ait olmadığı, ekspertiz raporunda suça konu çekin ön yüzündeki tanzimle ilgili el yazıları ile arka yüzündeki.... ibareli 1. cirantacı yazıları ve yine arka yüzündeki 2. cirantacı yazı ve imzasının sanık ... eli ürünü olduğu, imzalara ilişkin yapılan incelemede ise çekin ön yüzünde bulunan keşideci imzası ile 1. cirantacı imzasının yine sanık ... eli ürünü olduğu, arka yüzünde bulunan ... cirosu ve imzasının ise katılan ... eli ürünü olduğu yönünde görüş ve kanaatlerinin bildirildiği, katılan ...’in çeki aralarındaki ticari ilişki nedeniyle 20.08.2008 tarihinde sanıktan aldığını, sanığın çeki yanında ciro ederek kendisine verdiğini ifade ederek, aralarında gerçekleşen ticari ilişkiye dair faturayı dosyaya ibraz ettiği, mahkeme gözlemi ile çekin yasal unsurlarının tam ve iğfal kabiliyetini haiz olduğunun saptandığı anlaşıldığından, sanığın katılan ...’den satın aldığı ürünler karşılığında aldatıcılık kabiliyetini haiz, unsurları tamam olan çalıntı ve sahte olarak tanzim edilen çeki vererek çek bedeli kadar haksız yarar sağlamak şeklindeki eylemi nedeniyle, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarının sübut bulduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken,adli para cezasının önce 50 gün belirlenip, TCK’nın 52/2 maddesi gereği 1.000 TL. olarak hesaplandıktan sonra; haksız menfaat miktarının 2 katı olan 12.600 TL. adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle temel gün adli para cezasının eksik tayin edilmesi, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suç kastının bulunmadığı ve eksik araştırma ile hükümlerin verildiği gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 10/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.