muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6667, Karar No: 2019/6015, Tarih: 20.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6667 E.  ,  2019/6015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı ile yangının örtü yangını şeklinde seyrettiği, yanan emvalin bulunmadığı tespit edilmiş olup 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ...... ve ......cıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ...... ve ......cıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerektiği anlaşılmakla toprakta verim kaybı ve orman emvali zararı bulunmadığı nazara alınıp CMK'nun 231/5 ve devamı maddelerinde yer alan subjektif şartlar değerlendirilerek karar verilmesi zararın giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

2- Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmiş olmasına göre 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26048, Karar No: 2012/24945, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/26048 E.  ,  2012/24945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 7.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13084, Karar No: 2017/1156, Tarih: 28.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13084 E.  ,  2017/1156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/05/2015 tarih ve 2014/113-2015/107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “AUTOLITE”, “FRAM”, “PRESTONE” ve “HOLTS” markaları altında motorlu taşıtlar için hava ve yağ filtresi/ buji, antifriz ürettiğini, şirket yapılarının değişmesine bağlı olarak 1936 yılından beri tescilli 337799 no’lu, “FRAM” markasının 2011 yılında müvekkili şirkete devredildiğini, anılan markanın Türkiye’de de 1989 yılından beri tescilli olarak sahibi olduğunu, davalının daha önce müvekkili ile ticari ilişki içerisinde bulunduğunu, bu ilişkinin sona ermesinden sonra müvekkili şirket markalarında değişiklikler yaparak oluşturduğu markaları ve endüstriyel tasarımları adına tescil ettirdiğini, davalının müvekkilinin eski ticaret unvanındaki “ALLIED” ibaresini de ekleyerek “ALLIEDFRAM” markasının tescilini sağladığını, aynı ibarenin pek çok kez tekrar edilmesi suretiyle oluşturulmuş bir ambalaj tasarımının tescili için de başvuruda bulunduğunu, tasarımın müvekkili markası kullanılarak oluşturulduğunu, davalının ürettiği filtreler üzerinde, kataloglarında müvekkiline ait “FRAM” markasını kullandığını, davalıya mütecaviz faaliyetlerine son vermesi ve tescillerini iptal ettirmesi için gönderilen ihtarın da sonuçsuz kaldığını, dava konusu marka ile müvekkili markası iltibas yaratacak derecede benzer olduğu gibi, kapsamlarındaki malların da aynı ya da çok benzer olduğunu, davalı adına tescilli 2009/02262-1 ve 2012/02571 sayılı endüstriyel tasarımların da yenilik ve ayırt edicilik vasfını taşımadığını, kötüniyetli olduğunu, davalı kullanımlarının haksız rekabete sebebiyet verdiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli 2008/59491 no’lu, “ALLIERFRAM” markası ile 2009/02262-1 ve 2012/02571 sayılı endüstriyel tasarımların hükümsüzlüğünü, müvekkilinin tescilli “FRAM” ve “F FRAM logo” markaları ve bu markaların üzerinde kullanıldığı ürünlere iltibas yaratan ürünler ile bunlara ilişkin tanıtım ve her türlü malzemenin kullanılması neticesinde ortaya çıkan marka tecavüzü ve haksız rekabetin tespiti, men’i, ref’i ile hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, “ALLIED” kelimesinin birleşik, müttefik anlamına geldiğini, “FRAM” ibaresinin bir kısaltma olarak marka içerisinde kullanıldığını, anılan ibarenin aynı zamanda otomobil filtresi ve geri dönüşümlü mekanik parçalarının genel ismi olduğunu, davacının “FRAM”, “ALLIED” veya “FRM” ibareli herhangi bir tasarım tescilinin bulunmadığını, müvekkilinin tescilli marka ve endüstriyel tasarımını kullanmasının hukuka aykırı olmadığını, turuncu renginin filtre ham maddesi olan poliüretanın rengi olduğundan seçildiğini, davacı ambalajları ile müvekkiline ait ambalajların benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı markalarının esas unsurunun “FRAM” ibaresi olduğu, anılan ibarenin bir anlamı bulunmadığı, tescil edildiği ürünlere tamamen yabancı, sonradan oluşturulmuş kelimelerin esas unsurunu oluşturduğu markaların güçlü markalar olarak nitelendirildiği ve koruma alanlarının geniş olduğu, davalı markasının “ALLIEDFRAM” ibaresinden oluştuğu, “ALLIED” kelimesinin İngilizce’de birleşik anlamına geldiği, davalının hiçbir anlamı olmayan ve sektörde tasviri bir kullanımı bulunmayan “FRAM” kelimesine markasında neden yer verdiğine ilişkin kabul edilebilir, geçerli bir açıklama getirmediği, sektörde uzun süredir var olan bir firmanın markası olan kelimenin, aynıyla başka bir kelime ile kullanılmasının iltibasa yol açacağının açık olduğu, ek olarak getirilen “ALLIED” ibaresinin, markanın kullanıldığı ürünün, davacı şirketin farklı bir ürünü olarak algılanmasına sebep olabileceği ancak, hiçbir şekilde markalar arasındaki iltibas ihtimalini ortadan kaldırmadığı, davalı marka kapsamındaki “motorlu kara taşıtları ve taşıtlar için motorlar, parçalar , motorsikletler, mopetler dahil deniz taşıtları ve parçaları, motorları hariç hava taşıtları ve parçaları motorları hariç” ürünlerinin davacı marka tescillerindeki ürünler ile benzer olup, diğer ürünler bakımından iltibasa sebep olabilecek bir benzerliğin bulunmadığı, davalının haksız yararlanma kastı olmaksızın, tamamen tesadüfi olarak davacı markasının benzerini, otomotiv ve makine sektörüne ait ürünlerde tescil ettirdiğini söylemek mümkün olmadığından tescilin kötüniyetli olduğu, davacı tarafından 24/07/2014 tarihinde gerçekleştirilen tedbir icrasına ilişkin görsellerde, davacı markasının ürün ambalajlarında kullanıldığının görüldüğü, davalının kendi tescilli markası dışında gerçekleştirdiği bu kullanımın, davacının marka tescilinden kaynaklanan hakkını ihlal ettiği ve haksız rekabete neden olduğu, davalının 2009 02262-1 tasarım tescilli ambalaj deseninde yazılı olan "FRAM" markasının, davacının ambalajlarında kullandığı "FRAM" markası ile aynı şekilde yazıldığı, görsel açıdan iki firmanın hem markası hem de markanın yazımının 2009 02262-1 tasarım tescilli ambalaj deseninde benzer olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davalının 2008/59491 no’lu, “ALLIEDFRAM” ibareli markası ile 2009/02262-1 no’lu ve 2012/02571-3 no’lu endüstriyel tasarımlarının hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine, davalının, davacıya ait tescilli 1995/86918 ve 1989/103026 no’lu markalara benzer ve karıştırma ihtimali yaratan işaretleri ürün ve ambalajlarında tescilli markası dışında kullanımı nedeniyle haksız rekabetinin ve marka hakkına tecavüzünün tespiti ve önlenmesine, hükmün kesinleşmesinini müteakip “FRAM” ve “F FRAM” ibarelerinin söz konusu ürün ve malzemelerden çıkarılması mümkün ise çıkarılmasına aksi takdirde imhasına ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece hükümsüz kılınan 2009/02262-1 sayılı tasarım üzerinde davacıya ait tescilli markayı oluşturan işaretin yer alması nedeniyle söz konusu tasarım davacının marka hakkına tecavüz niteliğinde olup, tecavüzün hukuki sonuçlarının ortadan kaldırılması bakımından tasarımın hükümsüzlüğe karar verilmesinde mahkemece ulaşılan netice itibariyle bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davalı adına tescilli tasarımların hükümsüzlüğü ile marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, men’i, ref’i ile hükmün ilanı istemlerine ilişkindir. Mahkemece dava konusu 2012/02571-3 no’lu tasarım yönünden de hükümsüzlük kararı verilmiş ise de, 6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine aykırı olarak gerekçe gösterilmeksizin hüküm tesisi doğru olmadığından, işbu tasarıma yönelik kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca, uyuşmazlık konusu 2012/02571-1 ve 2 no’lu tasarımlarda kullanılan desen dışındaki “A-FRM” harflerinden oluşan işaretlerin markasal unsur niteliğinde olduğu ve davacı adına tescilli “FRAM” markası ile iltibas oluşturduğu, bu suretle söz konusu tasarımların da tecavüz teşkil ettiği ileri sürüldüğüne göre, anılan tasarımların davacının tescilli marka hakkına tecavüz oluşturup oluşturmadığı hususu da tartışılarak hasıl olacak sonuç çerçevesinde hükümsüzlüklerine yönelik talebin değerlendirilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak anılan tasarımlara yönelik davanın reddine karar verilmesi de doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 28/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6283, Karar No: 2012/18547, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6283 E.  ,  2012/18547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 14.12.2007 tarihinde davalı şirketin ...'da faaliyet gösteren işyerinde çalışmaya başladığını, 04.10.2010 tarihinde haksız ve sebepsiz yere işten çıkartıldığını, işten çıkarılış sebebinin yazılı olarak müvekkili işçiye bildirilmediğini feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının gerek mevzuata ve gerekse tıp etiğine aykırı etik dışı olarak gerçekleştirmeye çalıştığı satış ve vaadlerin görev sınırları dışında bulunduğunu ve bu etik dışı taahhüdü yerine getirememesinin müvekkili şirketin tıp ve ecza endüstrisinde itibar kaybına sebep olduğunu, ayrıca davranışının haksız prim elde etmeye yönelik olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının söz konusu kampanya döneminde, davalı şirketin ürününü pazarlarken, şirket yararına olmak kastıyla daha fazla ürün pazarlama düşüncesiyle, vaat edilenin üzerinde bedelsiz ürün vaat etmesinin haklı ve geçerli fesih sebebi sayılamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, davacının davalı işyerinde 14.12.2007 ile 04.10.2010 tarihleri arasında tıbbi satış mümessili olarak çalıştığı, görev tanımına, şirket çalışma prensiplerine ve etiğine, doğruluk ve dürüstlük ilkelerine aykırı davranışları sebebiyle iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacı tanıtım faaliyetleri kapsamında yapmış olduğu eczane ziyaretinde eczacının, işyerine ait ilaçtan 200 adet sipariş vermesi durumunda kampanya kapsamında verilen 60 adet ilacın yanında kendisininde 40 adet ilaç vereceğini taahhüt ettiği, numune olarakta 100 adet ilaç bıraktığı, davacının taahhüdünü yerine getirmemesi üzerine eczane sahibinin bölge müdürünü arayarak durumu bildirdiği, bunun üzerine olaya ilişkin davacının savunmasının alındığı, davacı savunmasında kampanya kapsamında verilen 60 adet ilacın yanında başka eczaneden kendi parasıyla 40 adet ilaç alarak söz konusu eczaneye vermeyi taahhüt ettiğini, ayrıca numune olarakta eczaneye 100 adet ilaç verdiğini belirtmiştir. Davacının bu şekilde davranışlarda bulunmasının çalıştığı işyerinin piyasadaki güvenilirliğini olumsuz yönde etkileyeceği kaçınılmazdır. Dosya kapsamından anlaşılacağı üzere davacının taahhütünü yerine getirmemesi üzerine satış yaptığı eczane ilaçları iade etmiştir. Davacının şirket kurallarına aykırı satış yapması ve müşterinin davalı şirket ile güven ilişkisini bozacak davranışlarda bulunması fesih için geçerli sebeptir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 129,60 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 17.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3055, Karar No: 2013/6509, Tarih: 05.12.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/3055 E.  ,  2013/6509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .......Şti. ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı ... .... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 01.02.2013 gün ve 2010/553 Esas sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya, davalıların temyizi üzerine Dairemize gönderilmiş ve temyiz sırasını beklemektedir. Bu defa dava dışı .... şahıs ...... tarafından mahkemeye verilen 01.....2013 tarihli dilekçede ihtiyati tedbir kararının kaldırılması istenmiş, mahkemece dosyanın temyiz incelemesinde bulunduğundan bahisle dilekçe Dairemize gönderilmiştir. Dosyanın temyiz inceleme sırası henüz gelmediğinden ve 6100 Sayılı HMK’nın 394/.... maddesi uyarınca ihtiyati tedbir kararının uygulanması sebebiyle menfaati açıkça ihlâl edilen üçüncü kişilerin mahkemeye itiraz edebilecekleri hükmüne yer verildiğinden ve anılan dilekçede de dosyanın taraflarıyla ilgisi bulunmadığı halde haklarının ihlâl edildiğinden ihtiyati tedbire itiraz bulunduğundan itiraz hakkında bir karar verilmek, karar verildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden Dairemize iade edilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7239, Karar No: 2023/1372, Tarih: 07.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/7239 E.  ,  2023/1372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1733 Esas, 2021/912 Karar

DAVA TARİHİ : 30.09.2016

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/342 E., 2020/46 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurumu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalı şirket vekili tarafından ayrı ayrı istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili firmanın 1973 yılından bu yana hasat sonrası hububat, bakliyat, tohum ve yağlı tohum gıda işleme teknoloji sanayisi için makineler ürettiğini, müvekkilinin ticaret unvanının ayırt edici unsuru olan “...” ibaresini haiz markaları ile tanınan ve sektörün önde gelen firmalarından biri olduğunu,bu bakımdan ‘’...’’ ibaresinin nihai tüketici nezdinde meşhur ve maruf hale geldiğini, davalı şirketin daha önce müvekkili firma ortaklığında bulunmuş olan ... ile oğlu ve müvekkili firmanın eski çalışanı olan ... isimli şahıslar tarafından kurulduğunu, ...’in müvekkili şirkette bulunan hisselerini devrederek şirketten ayrıldığını, müvekkili firmanın tanınmışlığından haksız bir şekilde yararlanmak sureti müvekkilinin markalarına tecavüz teşkil eden kullanımlarda bulunduğunu, davalı şirket tarafından tescil başvurusu yapılan marka ile müvekkilinin markalarının aynı sınıfları kapsadığını, davalı yanın eylemli kullanımında AKY ibaresinin yanında kötü niyetle her zaman ... ibaresine de yer verdiğini, bu sebeple müvekkili markalarından ayırt edilmesinin mümkün olmadığını, görsellerden de anlaşılacağı üzere davalının müracaatına konu ettiği “AKY” ibareli markanın müvekkilinin markasında olduğu gibi siyah ve kırmızı renkler kullanılarak oluşturulduğunu, markanın altı çizilerek ön plana çıkarılmış “AKY” ibaresinden oluştuğunu, davalı ve davalı şirketin kurucu ortakları ile müvekkili arasında marka hukuku bakımından yaşanan tek hukuki ihtilafın huzurdaki dava olmadığını ve bu belgelerin dilekçe ekinde sunulduğunu, orta düzeydeki tüketicilerin dikkat ve özeni çerçevesinde markaların aynı anda göz önünde bulundurulamayacağı da dikkate alındığında tüketicilerce ayrıntılara ilişkin farklar üzerinde değil, bütüne ilişkin benzerlikler üzerinde durulacağını ileri sürerek YİDK kararının iptali ile dava konusu markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının işbu davada kötü niyetle hareket ederek yanlış bir algı oluşturmaya çalıştığını, müvekkilinin başvurusuna konu ibare ile davacının itirazına mesnet marka arasında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı marka başvurusunun kapsadığı 07 ve 09 uncu sınıflardaki malların tamamının davacının AKYUREK ibareli markaları kapsamında yer aldığı, davalı marka başvurusunun kapsadığı 07 ve 09 uncu sınıflardaki malların satışına ilişkin 35/05 alt grubundaki satış hizmetleri bakımından ise markaların emtia listeleri benzer mal ve hizmetlerden oluştuğu, davacının ... esas unsurlu markalarından haberdar olan ortalama bir tüketicinin, davalının “AKY” ibareli markasının farklı ve davacı ile ilişkisiz bir marka olduğunu kolaylıkla algılayabileceği, davacı markalarının bütününde, AKY kelimesinin vurgusunun tüketici algısında taraf markaları arasında bağlantı kurulmasına sebebiyet verecek düzeyde baskın ya da etkili olmadığı, telaffuzun farklı bulunduğu, ilişkilendirilebilecek bir görsellik içermediği, 2015/65282 sayılı “AKY” ibareli davalı markası ile davacının ... ibareli markaları arasında emtia listeleri 07 ve 09 uncu sınıflardaki mallar ile bu malların satışına ilişkin 35/05 alt grubundaki satış hizmetleri bakımından aynı veya aynı tür emtialardan oluşsa da işitsel, görsel, kavramsal ve genel izlenim itibarıyla bir benzerlik olmadığı, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında benzerlik ve bağlantı kurma ihtimali dahil iltibas tehlikesinin bulunmadığı, AKY markası ile birlikte ... ibaresini içeren işbu kullanımların, marka tecavüzü bağlamında farklı bir davanın konusu olduğu, dava konusu marka başvurusunun kötü niyetli bir başvuru olduğuna ilişkin delilin de dosyada olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri