muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4271, Karar No: 2015/12121, Tarih: 12.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4271 E.  ,  2015/12121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Görele Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2014

NUMARASI : 2012/254-2014/427

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S.. S.. vekili ve davalı M.. C.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ......plaka sayılı aracın müvekkiline ait olduğunu, . plaka sayılı aracın sahibinin davalı S...., sürücüsünün ise diğer davalı M.. C.. olduğunu, 22/06/2012 tarihinde G. İlçesi, hastane altı kavşağında davalıya ait aracın kontrolsüz bir şekilde girerek, T. İlçesinden G. İlçesi yönünde seyreden müvekkiline ait araca çarptığını, davalı tarafın olayda kusurlu olduğunun kaza tespit tutanakları ile sabit olduğunu, ayrıca aracın trafik sigortasının ve şoförün ehliyetinin bulunmadığını, müvekkilinin aracında meydana gelen hasarın Ankara 24.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/41 D.İş sayılı dosyası ile tespit yaptırdığını, müvekkilinin zararının 39.847,60 TL. olarak belirlendiğini, bu nedenlerle belirlenen zararın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

Davalı S.. S.. vekili; kazaya karışan ..........plaka sayılı aracı müvekkilinin çok uzun bir zaman önce satarak elinden çıkarttığını, bu nedenle müvekkili hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, ayrıca davacı tarafın aracında meydana gelen zararın çok fahiş olarak tespit edildiğini, kusur durumunun da kabul edilmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Davalı M.. C..; 22/06/2012 tarihinde kaza yaptığı ve ehliyetinin olmadığının doğru olduğunu, ancak olayda asıl kusurlu olanın davacı taraf olduğunu, olay anında davacı tarafın aşırı süratli olduğunu, olay mahallinde fren izlerinin dahi bulunmadığını bu nedenle davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 20.625,00 TL Maddi tazminatın kaza tarihi olan 22/06/2012 tarihinden geçerli olmak üzere yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş ve hüküm süresi içerisinde davalı S.. S.. vekili ve davalı M.. C.. tarfından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 704,39 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17668, Karar No: 2019/10506, Tarih: 16.09.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/17668 E.  ,  2019/10506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

UYAP sistemi üzerinden yapılan kontrolde sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılarak yapılan incelemede,

Sanığın işlediği mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının olay tarihi itibariyle hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin varlığı konusunda alınan raporun, gözlem altına alınmadan tek hekim ile verildiği anlaşılmakla, TCK.nın 32. maddesi gereğince sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda tam teşekküllü üniversite veya devlet hastanesi uzman ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi ya da Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden tek hekim raporuyla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14091, Karar No: 2023/2392, Tarih: 20.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/14091 E.  ,  2023/2392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.08.2020 tarihli ve 2020/155 Esas, 2020/216 Karar sayılı kararı ile Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/103 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Elazığ 1. Ağır Ceza

Mahkemesinin 2020/103 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2020 tarihli ve 2020/103 Esas, 2020/233 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2020/1864 Esas, 2021/267 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü Elazığ Emniyet Müdürlüğüne, sanık ...'in Hicret Mahallesinde bulunan evinin mutfağında poşet içerisinde uyuşturucu madde bulundurduğu ve Elazığ içerisinde satışını yaptığının ihbarı üzerine gecikmesinde sakınca bulunan acil hal nedeniyle sanığın ikametinde 19.02.2020 tarihinde yapılan aramada; alınan kriminal rapora göre; safi ağırlığı 255 gr olan 850 adet yeşil renkli tabletin 65 gr "3,4-METİLEN DİOKSİ-N-METİL AMFETAMİN" etken maddesini ihtiva ettiğinin safi ağırlığı 38 gr olan 127 adet sarı renkli tabletin 11 gr "3,4-METİLEN DİOKSİ-N-METİL AMFETAMİN" etken maddesini ihtiva ettiğinin, safi ağırlığı 100 gr olan 333 adet mavi renkli tabletin 24 gr "3,4-METİLEN DİOKSİ-N-METİL AMFETAMİN" etken maddesini ihtiva ettiğinin, safi ağırlığı 234 gr olan 586 adet

açık mavi renkli tabletin 73 gr "3,4-METİLEN DİOKSİ-N-METİL AMFETAMİN" etken maddesini ihtiva ettiğinin, safi ağırlığı 3,015 gr olan topak ve parçacıklar halindeki beyaz renkli maddenin safi ağırlığı 2,660 gr olan kısmının "KOKAİN" olduğunun, ayrıca "FENASETİN", ''LİDOKAİN'' ve ''LEVAMİSOL'' etken maddelerini de ihtiva ettiğinin, safi ağırlığı 3,950 gr olan tomurcuklu tepe ve tohum ihtiva eden yeşil renkli bitkisel maddenin "KENEVİR BİTKİSİ" olduğunun, bu miktar 3,950 gr kenevir bitkisinden elenmek suretiyle safi ağırlığı 1,620 gr olan "TOZ ESRAR" elde edilebileceğinin" bildirildiği maddelerin ele geçirildiği, ayrıca sanığın yapılan üst aramasında da kot pantolonunun iç kısmında gazete kağıdı parçası içerisinde kubar esrar maddesi olabileceği değerlendirilen maddenin ele geçirildiği, her ne kadar sanık savunmalarında asıl suçlu kişinin temyiz dışı beraat eden sanık ... olduğunu, ele geçirilen kokain maddesini içmek için...'dan aldığını beyan etmiş ise de Savcılık aşamasındaki ifadesinde hassas terazi ve üzerinde çıkan esrar maddesinin kendisine ait olduğunu exctacy hapları ve kokainin sanık ...'ye ait olduğunu, ...'ye borçlandığından dolayı borcunu ödeyemeyince exctacy hapları evine saklaması için kendisine ...'nin verdiğini, ... için sakladığını beyan etmiş olması, sanık ...'nin olay öncesinde sanık ...'den iki defa içmek için kokain satın aldığını, kendisi aleyhine olan diğer sanık ...'in beyanlarını kabul etmediğini Hüseyin'in uyuşturucu satıcısı olduğunu beyan etmiş olması, ele geçirilen uyuşturucu maddeleriyle ilgili olarak sanık ...'nin herhangi bir parmak izinin çıkmadığının anlaşılmış olması, kriminal raporlar ve tutanaklar karşısında sanık ...'in uyuşturucu ticareti yapmadığına yönelik savunmasının tamamen suçtan ve cezasından kurtulmaya yönelik beyanlar olduğu, dosyadaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği sabit görüldüğünden cezalandırılması gerektiği hususunda her türlü kuşkudan uzak, kesin ve mutlak vicdani kanaate varıldığı; her ne kadar sanık ... müdafiince müvekkili hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması talebine dayanak olarak sanık ...'in diğer sanıkla iki telefon görüşmesi yaptığının HTS kayıtlarıyla örtüştüğünden ve teşhisde bulunduğundan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 192 inci maddesinin üçüncü fıkrasında indirim yapılması talep edilmiş ise de sanık ...'in, sanık ...'la 14.02.2020 tarihinde bir telefon görüşmesi yaptığının haricinde ...'nin olaya iştirakinin bulunduğuna dair herhangi bir durumun söz konusu olmayışı ve sanık ... tarafından sanık ...'in aleyhe anlatımlarının kabul edilmeyişi gözönüne alındığında sanık ... yönünden yasanın aradığı manada etkin pişmanlık hükümlerinin gerçekleşmediği değerlendirilerek sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın numarasının yanlış yazılmış olması nedeniyle oluşan hukuka

aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delil değerlendirmesinin doğru yapıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2020/1864 Esas, 2021/267 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elazığ 1 Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6, Karar No: 2020/4374, Tarih: 16.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/6 E.  ,  2020/4374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan 121 ada 3 parsel sayılı 8263,73 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın bir bölümünün devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak, bu bölüme ilişkin tapu kaydının iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1590,24 metrekare yüzölçümündeki bölümünün Hazine adına tesciline, üzerinde bulunan ağaçların ...’na ait olduğunun tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine, geri kalan bölümün tespit malikleri adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümünün dere yatağı vasfında olmadığı, davalı taraf yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; tek jeolog bilirkişi tarafından düzenlenen raporda taşınmaz bölümünün dere yatağı niteliğinde olup olmadığı yönünde ayrıntılı bir değerlendirme yer almadığı halde bu rapora itibar edilmiş, denetime elverişli olmayan gerekçesiz ve soyut nitelikteki zirai bilirkişi raporu hükme esas alınmış, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin kim tarafından, ne zamandan beri ve ne şekilde sürdürüldüğü belirlenmemiş ve bu husus dinlenen mahalli bilirkişi tarafından da açıklığa kavuşturulmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; sağlıklı sonuca varılabilmesi için Mahkemece öncelikle, taşınmaza komşu 121 ada 2 ve 5 parsel sayılı taşınmazlara ait kesinleşen dava dosyaları bulunduğu yerden getirtilerek dosya ikmal edilmeli, bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile 2 jeoloji mühendisi 1 ziraat mühendisi ve fen bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif icra edilmeli ve yapılacak bu keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan; dava konusu taşınmaz bölümünün geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın ne zaman başlayıp bitirildiği, taşınmazın dere yatağı olup olmadığı ve derenin yatak değiştirip değiştirmediği hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli; dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkiler giderilmeye çalışılmalı; ziraat mühendisi ve jeolog bilirkişi kurulundan, taşınmazın toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmazın hangi bölümünde hangi bitki örtüsünün hakim olduğunu, taşınmazın imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi, taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini, dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyorsa derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını bildirir ve eldeki dosyada (A) harfi ile gösterilen bölüm ile komşu 2 ve 5 sayılı parseller hakkındaki kesinleşen dava dosyalarında bulunan fen bilirkişi raporlarında (A) harfi ile gösterilen bölüme ilişkin karşılaştırmalı değerlendirmeyi içeren, taşınmazın her yönünden çekilen fotoğraflarla desteklenmiş, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisine, keşfi takibe ve denetlemeye imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümüne ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Mahkemece, taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümü yönünden, davanın kabulü ile bu bölümün davacı Hazine adına tesciline ve taşınmaz bölümünde bulunan söğüt ve ceviz ağaçlarının davalı lehine muhdesat olarak gösterilmesine karar verilmiş olup, hüküm, davacı Hazine vekilince yalnızca muhdesat yönünden temyiz edilmiştir. Taşınmazın üzerinde bulunan söğüt ağaçlarının arazide kendiliğinden yetişen ve bir emek gerektirmeden büyüyen ağaçlar olduğu dikkate alınmadan, söğüt ağaçlarının davalılardan Necati Demir’e ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, fen bilirkişisinden taşınmaz üzerinde bulunan ceviz ağaçlarının dağılımının krokide işaretlenmesi istenmeli ve yalnızca ceviz ağaçları yönünden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca ait olduğu kişi lehine muhdesat olarak kütüğün beyanlar hanesine şerh verilmelidir. Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.10.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26142, Karar No: 2014/28970, Tarih: 23.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/26142 E.  ,  2014/28970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2012/325-2014/162

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin jeotermal enerjiye dayalı üretim santralinde alt işveren nezdinde çalıştığını, 31.08.2008 tarihinde işletim hakkının sona ermesi ve A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin özelleştirilmesi kapsamında 01.09.2008 tarihinde dava dışı Z.. D.. elektrik A.Ş.'ye otuz yıllığına devredildiğini, iş sözleşmesinin bu tarihte haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, özelleştirme kapsamında santralin 01.09.2008 tarihi itibariyle dava dışı Z.. D.. Elektirik A.Ş.'ye işletme hakkı devir sözleşmesi ile otuz yıllığına devredildiğini, davacının bu tarihten itibaren Z.. D.. Elektirik A.Ş.'de çalıştığını, işine son verilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, jeotermal santralin dava dışı Z.. D.. Elektirik A.Ş.'ye devredildiği ancak bu devrin sadece işyerini kapsadığı, taşeron firmalar bünyesinde çalışan işçilerin ve buna paralel olarak davalının devrini sağlamadığı, tam manasıyla işyeri ve işçilerin devri olmadığından davalının Z.. D.. Elektirik A.Ş. önceki çalışmalarını isteyebileceği, bu kapsamda davalının alt işverenlerle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki iş sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Somut olayda davacının, davalı A..D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin hizmet alımı yaptığı alt işverenler nezdinde 31.08.2008 tarihine kadar aynı işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. 01.09.2008 tarihinde ise işletme hakkı devir sözleşmesi ile jeotermal santralin 30 yıllığına devredildiği dava dışı Z.. D.. Elektrik A.Ş.'de çalışmaya ara vermeden devam ettiği hizmet cetveline göre sabittir. Dosya içeriğine göre iş sözleşmesinin feshedildiğine ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Davalı şirketten çıkışı bildirilen ve ertesi gün dava dışı Z.. D.. Elektrik A.Ş.'nin alt işvereni tarafından aynı işyeri için işe girişi bildirilen davacının iş sözleşmesinin davalı işverence feshedilmediği, olayda işyeri devrinin bulunduğu anlaşıldığından feshe bağlı hakları istemesi mümün değildir. Hal böyle iken kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.