muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16650, Karar No: 2015/33197, Tarih: 23.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16650 E.  ,  2015/33197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/384785

MAHKEMESİ : Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2014/262 (E) ve 2014/153 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu Harput Devlet Hastanesince tanzim olunan 09.04.2014 tarihli Sağlık Kurulu raporunda sanıkta anksiyete bozukluğu bulunduğunun teşhis edilmesi karşısında sanıktan önceki tedavilerine ait bilgiler alınıp ilgili sağlık kuruluşlarından teşhis ve tedaviyi gösterir tüm tedavi belgeleri celb edilip bu belgeler ve dosya fotokopisi ile tam teşeküllü bir sağlık kuruluşuna veya ruh ve sinir hastalıkları hastanesine sevk edilerek suç tarihi itibariyle sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesinden yaralanıp yararlanamayacağına dair sağlık kurulu raporu alındıktan sonra sanığın hukuki durumun tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı hüküm tesisi,

2) 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3.maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından infaz tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesince BOZULMASINA, 23.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/5160, Karar No: 2013/15471, Tarih: 02.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/5160 E.  ,  2013/15471 K.**

**"İçtihat Metni"**

4857 sayılı İş Kanunu'na aykırılıktan Şiteks Şimanlar Tekstil San. Tic. A.Ş. hakkında anılan Kanun'un 105/c maddesi uyarınca Tekirdağ Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 09/04/2012 tarihli ve 99973 sayılı yazısı ile uygulanan 1.250,00 Türk Lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair, TEKİRDAĞ 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 17.10.2012 tarihli ve 2012/68 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21.02.2013 gün ve 12304 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2013 gün ve KYB. 2013-77095 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

4857 sayılı İş Kanunu'nun "İş verenlerin ve işçilerin yükümlülükleri" kenar başlıklı 77/3.maddesindeki "İşverenler işyerlerinde meydana gelen iş kazasını ve tespit edilecek meslek hastalığını en geç iki iş günü içinde yazı ile ilgili bölge müdürlüğüne bildirmek zorundadırlar." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, yapılacak bildirimin yazılı olması gerektiği, ancak hangi vasıtalarla yapılacağına dair bir şekil şartı bulunmadığı, 02.04.2012 tarihinde çalışan Emine Yıldız'ın geçirmiş olduğu iş kazası ile ilgili yazılı bildirimin anılan şirket tarafından PTT vasıtasıyla 04.02.2012 tarihinde ilgili bölge müdürlüğüne gönderildiği, yapılan bildirimin 4857 sayılı Kanun'un 77/3.maddesine uygun olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Tekirdağ 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 17.10.2012 tarihli ve 2012/68 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 02.07.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5544, Karar No: 2024/1150, Tarih: 22.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/5544 E.  ,  2024/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/260 E., 2021/137 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İş yeri dokunulmazlığını ihlâli suçundan hüküm kurulduğu, ancak uygulama maddesinin yanlış yazıldığı belirlenerek yapılan incelemede;

Cumhuriyet savcısının duruşmaya katıldığı ve hükmün yüzüne karşı verildiği durumlarda temyiz süresinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bir hafta olduğu bu nedenle somut olayda yüzüne karşı 26.02.2021 tarihinde tefhim edilen hükmü 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 23.03.2021 tarihinde temyiz eden O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17898, Karar No: 2019/31874, Tarih: 22.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/17898 E.  ,  2019/31874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamından, sanıkların davaya konu sigaraların ele geçtiği yolcu otobüsünün şoför ve muavini olduğu, aşamalarda değişmeyen savunmalarında, otobüsün bagajında bulunan sigaralardan bilgilerinin bulunmadığını, sigaraların ... firmasında emanetçi olarak çalışan ... tarafından yüklenmiş olduğunu beyan etmeleri karşısında, ifadelerde ismi geçen ...'un dinlenilmesinden sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayalı dayalı olarak hüküm tesisi,

Kabule göre;

1. Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Suçtan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4967, Karar No: 2018/6429, Tarih: 16.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4967 E.  ,  2018/6429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hükmü temyiz eden davalı vekilinin adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 22/05/2018 gün ve 2018/1576 -2018/2873 E.K. sayılı adli yardım isteminin reddine dair verdiği karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme hükmünün davalı ... (...) vekilince adli yardım talebli olarak temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 22/05/2018 gün ve 2018/1576 -2018/2873 E.K. sayılı kararı ile adli yardım talebinin reddine ve temyiz harç ve başvuru harcı ile giderlerinin tamamlanması için geri çevrilmesine ilişkin karar verilmiş, bu karara davalı vekilinin yaptığı itiraz üzerine, dosya HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli olan Dairemize gönderilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334 ve devamı maddeleri uyarınca adli yardım talebinde bulunan kimse, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmek (yoksulluk şartı) ve davada veya talepte haklı olduğu yolunda kanaat uyandırmak zorundadır (haklı olma şartı). Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişi, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; adli yardım istemine dair dilekçenin ekinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından davalı vekilinin itirazının HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin itirazının 6100 sayılı HMK'nın 337. maddesinin, 11.04.2013 kabul tarihli, 30.04.2013 tarih ve 28633 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 6459 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik ikinci fıkrası uyarınca kesin olarak REDDİNE 16/10/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1692, Karar No: 2022/2376, Tarih: 29.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/1692 E.  ,  2022/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.10.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkında dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 30.06.2020 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29.03.2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3.815,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

29/03/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/2499, Karar No: 2019/7032, Tarih: 11.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2499 E.  ,  2019/7032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18/02/2016 gün ve 2011/489 - 2016/137 sayılı kararı onayan Daire'nin 22/01/2018 gün ve 2016/6814 - 2018/475 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin vefat eden babası ...'nın terekesinin temsilcisi olarak atandığını, murisin kurucusu ve sahibi bulunduğu Özel Yeni Umut Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Kursu'ndaki hisselerinin tamamını 05.02.2003 tarihinde devredip işletmeyle bir ilgisinin kalmadığını, davalı ...'nun noter işlemi ile 15.12.2003 tarihinde işletmenin her türlü borç, vergi ve yükümlülüklerini ödemeyi taahhüt ettiğini, yine davalı şirket yetkilisi davalı ...’nun noterde düzenlenen 14.08.2006 tarihli işletme hakkı devir senedi ile işletmenin her türlü borç ve sorumluluklarını devraldığını, ancak devralanların resmi mercilerde gerekli işlemleri yapmadıklarından vergi borçlarının muris ...'ya çıkarıldığını, işletmeye ait vergi ve SGK borçların ödenmediğini, müvekkili tarafından icra tehdidi altında borçların yapılandırılıp ödenmeye başlandığını ileri sürerek şimdilik 20.000 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini 174.654,77 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket aleyhine açılan davanın reddine, 174.654,77 TL'nin davalı ...'dan tahsiline dair verilen kararın davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ...'dan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/560, Karar No: 2013/1260, Tarih: 21.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/560 E.  ,  2013/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.09.2011 tarih ve 2009/304-2011/244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile "..." adlı eser sahibi olan davalılardan ... arasında noterde yapılan 31/12/1984 tarihli "telif hakkı satış sözleşmesi" ile davalıya her bir baskı için 2.000.000 TL ödenmesinin kararlaştırıldığını, 1987 yılında 1. baskı olarak 4500 adet Türkçe, 4500 adet de İngilizce basıldığını, bunlardan 1461 adet Türkçe, 3654 adet de İngilizce eserin halen müvekkilin satış noktalarında beklediğini, sözleşme koşullarına göre eser mali haklarının devredilmiş olmasına rağmen davalı şirketin eserin İngilizce ve Türkçesinin birarada olacak şekilde basım yapıp cüzi fiyatla piyasaya sunduğunu, müvekkilin elinde bulunan nüshaların satılma olanağının kalmadığını, müvekkilinin mali haklarının ihlal edildiğini, elinde kalan Türçe eserlerin beher bedelinin 45,00 TL, İngilizce eserin de beher bedelinin 60,00 TL olduğunu ileri sürürek müvekkilin elinde kalan kitapların davalılara verilerek kitapların toplam bedeli olan 50 bin TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının dayanmış olduğu sözleşmenin esaslı unsurları ihtiva etmediğinden geçersiz olduğunu, müvekkilinin de eser sahibi diğer davalı ... ile eserin mali haklarının devrine ilişkin 2004 tarihinde sözleşme imzaladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının sözleşmeden doğan vecibelerini yerine getirmediğini, üçten fazla baskı yaptığı halde müvekkiline ödeme yapmadığını, iyi niyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı uyarınca yayıncı olan davacının eser sahibi davalılardan ... ile 1984 yılında yapmış oldukları telif hakkının satışına ilişkin sözleşmede basılacak nüsha sayısını belirleme hususunda yeterli araştırmayı yapmadığı, kitabın satışını attırmak için gerekli olan tanıtım faaliyetlerini yerine getirmediği, basımını yapmış olduğu kitap nüshalarının tamamının satılmasından bizzat davacının kusurlu olduğu, ayrıca elinde kalan kitapların davalılara tazminat bedeli karşılığı teslim edilmesine ilişkin talebin hukuki dayanağın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9522, Karar No: 2019/14481, Tarih: 09.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9522 E.  ,  2019/14481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında:

a) Fortis Bank’a yönelik eylemi nedeniyle TCK'nın 158/1-j son, 62/1, 52/2-4, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

b) Halk Bank’a yönelik eylemi nedeniyle TCK’nın 158/1-f son, 35/2, 62/1, 52/2-4, 53/1-3 ve CMK’nın 231 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

c) resmi belgede sahtecilik suçu nedeniyle TCK’nın 204/1, 62/1, 53/1-3 ve CMK’nın 231 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ise katılan vekili ile sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iddianame ile dava açılmış olmasına rağmen, “Ayvalık ilçesi Halk Bankası Şubesi'ne ibraz edilen ve sahte olduğu ileri sürülen 3863341 ve 387495 numaralı çeklerle ilgili olarak çek hesaplarının sahiplerinin iddianamede mağdur olarak gösterilmemiş olması, dosya kapsamında bu çeklerin sahteliğine dair yapılmış kriminal inceleme, alınan mağdur beyanlarının bulunmaması nedeniyle bu çeklerden dolayı açılmış kamu davasının bulunmadığı” gerekçesi ile yargılama yapılıp karar verilmeksizin tekrar suç duyurusunda bulunulmuş ise de; TCK’nın 158/1-f ve 158/1-j maddelerinde belirtilen dolandırıcılık suçlarının niteliği gereği çek hesap sahiplerine yönelik gerçekleşmemesi nedeniyle çek sahiplerinin katılan sıfatını alamayacakları, çeklerin sahteliğine dair incelemenin ve mağdur beyanlarının alınmasının yargılamayı yapan mahkeme tarafından temin edilmesi gerektiği, dosya kapsamında; TCK’nın 43. maddesinin uygulama alanı olup olmadığına yönelik değerlendirme gereken konulardan bir kısmı hakkında suç duyurusunda bulunduğu, bir kısmı hakkında ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla, bu hususlar temyiz kapsamı dışında olmakla bozma nedeni yapılamamıştır.

Sanığın, keşidecisi katılan ...’un yetkilisi olduğu ... PVC Limited Şirketi olan ve çalınması nedeniyle haklarında ödemeden men talimatı bulunan çekleri ele geçirip, iki tanesinin 19.000 TL ve 29.250 TL olarak tanzim edilmesini sağladıktan sonra Fortis Bank’a ciro ederek 60.000 TL kredi kullandığı, bunun dışında ele geçirdiği bir çek yaprağını ise 16.250 TL bedelli olarak tanzim ederek Halk Bankasına ibraz ederek tahsil etmeye çalıştığı, bu suretle sanığın bankalara karşı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1- Sanık hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak katılan vekilinin temyiz talebi ile sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına ilişkin olarak sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde,

1- Sanık hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak katılan vekilinin temyiz talebi ile sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına ilişkin olarak sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanığın üzerine atılı suçlardan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi ...’un kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükümleri temyiz etme yetkisi vermeyeceği, ayrıca 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yapılan itiraz üzerine, Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda verilen ret kararı ile verilen hükümlerin kesinleştiği anlaşılmakla, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık hakkında Fortis Bank’a yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanığın ifadesinde, biber tohumu sattığı Ahmet ya da Ali isimli kişiden suça konu çekleri aldığını, çekleri Fortis Bank’a vererek karşılığında 60.000 TL kredi kullandığını beyan ettiği ancak ticari ilişkiye dair belge ve fatura sunamadığı gibi çekleri teslim aldığı kişinin kimlik bilgilerini de açıklayamadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun sabit olduğuna yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün miktarının, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenmesi gerektiği, bu kapsamda, toplam çek miktarının 48.250 TL olması nedeniyle gün para cezasının 4825 gün olarak belirlenerek artırma veya eksiltmeler bu miktar üzerinden yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak aynı Kanunun 52. maddesi gereğince 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “1000 gün”, “833 gün” ve “83.300 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla “4825 gün”, “4020 gün” ve “20 TL ile çarpılarak 80.400 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.