muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/90, Karar No: 2022/98, Tarih: 17.02.2022

İtiraz mercisi, sadece CMK’nın 231. maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği hususuyla sınırlı bir inceleme yapmayacaktır. İtiraz mercisi, bu inceleme kapsamında sübuta ilişkin değerlendirme de yapabilecektir. Örneğin sanığa yüklenen suçun oluşmaması sebebiyle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle itirazın kabulü yönünde karar, yani hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılması kararı, verilebilir. Keza, itiraz mercisi, vasıf değişikliği nedeniyle de hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verebilecektir. Örneğin kasten yaralama olarak nitelendirilen fiilden dolayı sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüyle ilgili olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi hâlinde; itiraz mercisi, sanığa yüklenen fiilin kasten yaralama suçunu değil de kasten öldürme suçuna teşebbüs olarak nitelendirmek suretiyle de itirazın kabulü yönünde karar verebilir. Yine, örneğin görevi kötüye kullanma suçundan dolayı sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüyle ilgili olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi hâlinde; itiraz mercisi, sanığa yüklenen fiilin görevi kötüye kullanma suçunu değil de, zimmet veya icbar suretiyle irtikap suçunu oluşturduğu gerekçesiyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verebilecektir (İzzet Özgenç, Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması, 3. Yılında Ceza ... Sistemi- Hukuk Devletinde Suç Yaratılmasının ve Suçun Aydınlatılmasının Sınırları Sempozyumu, ... Kültür Üniversitesi, Seçkin, 2008, s.54-55; Cumhur Şahin- Neslihan Göktürk, Ceza Muhakemesi Hukuku, ..., Seçkin, C.2, s.159-161, 203).

Bu konudaki yoğun eleştirilerden sonra Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarihli ve 534-15 sayılı kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan itirazın hem maddi olay hem de hukuki yönden itiraz mercisince incelenmesi gerektiği kabul edilmiştir.

İtiraz incelemesi sonucunda nasıl bir karar verileceği ve bu bağlamda CMK'nun 271/2. maddesinde yer alan; "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir" şeklindeki düzenlemenin nasıl anlaşılması gerektiği üzerinde de durulmalıdır.

İtiraz incelemesi sonucunda nasıl bir karar verileceği ve bu bağlamda CMK'nun 271/2. maddesinde yer alan; "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir" şeklindeki düzenlemenin nasıl anlaşılması gerektiği üzerinde de durulmalıdır.

CMK'nın 271/2. maddesindeki düzenlemeye göre, merci, itirazı yerinde görürse itirazın kabulüyle birlikte "itiraz konusu" hakkında da karar verecektir. Başka bir anlatımla merci, itirazı kabul ettiğinde, verilmesi ya da kaldırılması gereken bir karar varsa bunu kararı veren mahkemeye bırakmadan kendisi vermeli ya da kaldırmalıdır. Örneğin, görevsizlik kararına yönelik bir itirazı inceleyen merci, itirazı yerinde görürse aynı zamanda görevsizlik kararını da kaldırmalıdır. Dolayısıyla, kanunda yer alan "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir" hükmü, itirazı kabul eden mercinin sadece "itiraz konusu" hakkında karar vermesi şeklinde anlaşılmalıdır. Buna karşın bu hüküm itiraz konusu dışında dosyanın esası hakkında da yargılamayı sonuçlandıracak (Örneğin görevsizlik kararını kaldıran mercinin dosyanın esası hakkında karar vermesi ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararı kaldıran mercinin hükmü açıklaması gibi) bir karar vermesi gerektiği şeklinde yorumlanmamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında ikinci uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde ise;

Henüz hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları kesinleşmeden dava zamanaşımın gerçekleştiği ve diğer taraftan sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiğine yönelik sanıklar müdafisi tarafından yapılan itiraz başvurusu üzerine itiraz mercisince incelemeye öncelikle zamanaşımı hususunun değerlendirilmesiyle başlanması, zamanaşımının gerçekleşmediğinin anlaşılması hâlinde ise esas bakmından sanıklara atılı suçun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, ihtiyaç duyulan hususlarda gerekli araştırma ve incelemenin yapılması ya da bunların yapılmasının sağlanması ve bunun sonucunda da sanıkların eyleminin suç olup olmadığı, suç nitelendirmesinin doğru yapılıp yapılmadığı, mevcut delillerin mahkûmiyete yeterli nitelikte bulunup bulunmadığı, eksik inceleme sonucu karar verilip verilmediği, hükmedilen hapis ve/veya adli para cezası yanında, uygulanmasına karar verilen güvenlik tedbirleri, vekâlet ücreti vb. hususlarda Yerel Mahkeme kararının isabetli olup olmadığının karara bağlanması gerekmektedir.

İtiraz mercisince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nın 231. maddenin 6. fıkrasında yer alan suça ve sanığa ilişkin objektif uygulama koşullarının var olup olmadığı ile sınırlı olarak yapılması durumunda hak arama özgürlüğü ile AİHS'nin 13. maddesindeki etkili başvuru hakkının ihlal edilebileceği ve ayrıca ceza muhakemesi hukukunun maddi gerçeğe ulaşma amacıyla da bağdaşmayan sonuçlara neden olabileceği göz önüne alındığında itiraz mercisinin CMK’nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığına dair yapılacak şekli denetim dışında esas bakımından da (suçun sübutu, nitelendirilmesi vb. konularda) değerlendirme yapması ve açıklanmayan hükmün içeriğindeki hukuka aykırılıkları denetlemesi, bu bağlamda Özel Dairece, kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına, merci kararının CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kanun yararına bozulmasına, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.03.2018 tarihli ve 2815-2553 sayılı red kararının KALDIRILMASINA,

3- ... Bakanlığının kanun yararına bozma isteminin kabulü ile; ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.09.2017 tarihli ve 304 değişik ... sayılı kararının, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yapılan itiraz üzerine mercisince, CMK’nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığına dair yapılacak şekli denetim dışında öncelikle zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun değerlendirilmesi, zamanaşımının gerçekleşmediğinin anlaşılması hâlinde ise esas bakımından (suçun sübutu, nitelendirilmesi vb. konularda) değerlendirme yapılması, bu bağlamda açıklanmayan hükümlerin içeriğindeki hukuka aykırılıkların denetlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 17.02.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11535, Karar No: 2019/3482, Tarih: 15.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/11535 E.  ,  2019/3482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, geçirdiği kaza sebebiyle felç kalan sigortalının hayatını devam ettirebilmek için gerekli olan minder, tuvalet banyo sandalyesi, tekerlekli sandalye ve motorlu merdiven inme çıkma cihaz bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, mahkemenin aşağıdaki yazılı hususlar dışındaki kabul kararı isabetli olup taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, geçirdiği kaza sonrası belden aşağısının felç olduğunu, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 03.06.2010 tarihli ve 458 sayılı raporundaki görüş uyarınca “merdiven inme çıkma aparatif (lift barlı) cihaz” bedeli olan 8.580,00 TL.'nı ödeyerek satın aldığını, cihaz bedeli olan 8.580,00 TL. nin davalı kurumdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; merdiven inme çıkma aparatif (lift barlı) cihazın zorunlu bir gereksinim olup olmadığıyla ilgili bilirkişi raporu alınmadan karar verilmiştir.

Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 03.06.2010 tarihli ve 458 sayılı raporunda “Hastanın merdiven inme çıkma aparatif (lift barlı) cihaz kullanması uygundur” şeklinde rapor verilmiştir.

Bu nedenle; ortopedi ve travmatoloji, fiziksel tıp ve rehabilitasyon, erişkin nörolojisi uzmanından oluşturulacak bilirkişi kurulundan, hastanın özür durumuna göre, merdiven inme çıkma aparatif (lift barlı) cihazla ilgili gereksinimi konusunda, cihazı kullanması zorunluluğunun bulunup bulunmadığını bilimsel dayanaklarıyla ortaya koyan bir rapor alınmalıdır.

Yapılan inceleme sonucunda, merdiven inme çıkma aparatif (lift barlı) cihazı kullanımı gereğinin tespitine karşın, davaya konu özelliklerde cihaz kullanımını gerektirir tıbbi zorunluluk ortaya konulamadığı takdirde, özelliği olmayan motorsuz merdiven inme çıkma cihazı esas alınarak Kurum tarafından karşılanacak bedelin belirlenmesi gerekir.

Yapılan inceleme sonucunda, merdiven inme çıkma aparatif (lift barlı) cihazı kullanımı gereğinin tespitine karşın, davaya konu özelliklerde cihaz kullanımını gerektirir tıbbi zorunluluk ortaya konulamadığı takdirde, özelliği olmayan motorsuz merdiven inme çıkma cihazı esas alınarak Kurum tarafından karşılanacak bedelin belirlenmesi gerekir.

Bu yola gidilmesi halinde ise; 20.01.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan ve Tedavi Yardımına İlişkin Uygulama Tebliğinde değişiklik öngören düzenleme de gözetilerek; bedeli dava konusu edilen cihazın, davalı Kurum yönünden bağlayıcı fiyat tarifesinin bulunup bulunmadığı araştırılarak, böylesi bir fiyatın bulunmadığı sonucuna varıldığı takdirde; davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dâhilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince; aynı amacı sağlayan muadil cihazlar olup olmadığı, varsa muadil cihazların veya aynı cihazın ithalatını yapan başkaca firma kayıtlarının araştırılması, aynı vasıflarda değişik üreticilere ait cihazların özellik ve fiyatlarını karşılaştırabilecek, konusunda uzman bilirkişiden görüş de alınmak suretiyle rayiç belirlenmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7101, Karar No: 2022/18, Tarih: 10.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/7101 E.  ,  2022/18 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DİNAR Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet (erteli)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 04/06/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 10/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1907, Karar No: 2018/12225, Tarih: 17.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/1907 E.  ,  2018/12225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sıva işçisi olan katılan ...'in olay tarihinde Siirt ili, Kooperatif Mahallesi, ... Caddesi, No: 64 adresinde bulunan bina inşaatının 3 metre yüksekliğindeki asma katında, zemindeki kum ve inşaat artıklarının temizliğini yaparken, merdiven olarak planmış boşluğa düşerek hayati tehlike geçirecek ve santral sinir sistemi işlevlerinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı olayda; sanığın olaya konu inşaatın yapı denetim işini üstlenen Naz Yapı Denetim Firmasının sahibi ve yetkilisi olduğu, soruşturma aşamasında iş güvenliği uzmanı bilirkişiden alınan 05/11/2013 tarihli rapora göre sanığın olayda asli kusurlu olduğunun tespitinin ardından kovuşturma aşamasında mahkemece dosyanın bilirkişiye gönderilmesine karar verilmesine rağmen bir sonraki celse bu karardan vazgeçildiği ve hüküm kurulduğu anlaşılmakla, sanığın kusur durumunun mahkemece tespit edilebilmesi amacıyla dosyanın teknik üniversitelerin inşaat mühendisliği bölümünde görevli öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetine tevdii edilerek yeniden rapor alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tespit ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup; mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13307, Karar No: 2022/17843, Tarih: 08.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/13307 E.  ,  2022/17843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/413-2022/755

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.09.2020 Tarihli ve 2020/1183 Esas, 2020/1143 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki adresinin..... Küçükçekmece/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Küçükçekmece 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.12.2020 Tarihli ve 2020/1139 Esas, 2020/1893 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin..../Tekirdağ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.02.2022 Tarihli ve 2022/181 Esas, 2022/476 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ..../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. Havza Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.09.2022 Tarihli ve 2022/413 Esas, 2022/755 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin.....Tekirdağ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ..../Tekirdağ olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,08.12.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17129, Karar No: 2020/12486, Tarih: 19.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17129 E.  ,  2020/12486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde yaklaşık 6 yıldır çalışıp, son 6 ayında ustabaşı olarak görev yaptığını, iş akdini haklı nedenlerle feshettiğini, davalı tarafın ihtarnameye süresi içinde herhangi bir cevap vermediğini, çalışma süresi boyunca asgari ücretin üzerinde ücret almasına rağmen Sosyal Güvenlik Kurumu'na yaptığı başvuru sonucunda 2014 yılının Mart ayına kadar sigorta primlerinin eksik yatırıldığını öğrendiğini, haftada 15 saate yakın fazla çalışması olmasına rağmen bu çalışmalarının karşılığının kendisine ödenmediğini, çalıştığı son dönemde ustabaşı olarak görev yapmasına rağmen kendisine herhangi bir zam yapılmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, karşılığının ödenmediğini, çalıştığı süre boyunca yıllık izin kullanmadığını, çalıştığı son dönemde yaklaşık 6 aylık yol ücretlerini ve çalıştığı son ay ücretini almadığını belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram-genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının üzerindeki ustaların işten çıkarılmasından dolayı kendisinin usta olduğunu, hemen aylığının arttırılmasını istediğini ve aylığının arttırıldığını, ancak devamlı aylık artırımı ve kıdem tazminatının ödenmesini istediğini, verilmeyince de ücretin eksik bildirilmesi ve haftada 10-15 saat fazla mesai yapılması gibi gerekçelerle iş akdini haklı feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı talebinde bulunduğunu, esas niyetinin işyerinden kıdemini alıp kendi işini kurmak olduğunu, kıdem tazminatımı verin gideyim şeklinde defalarca müracaatı olduğunu, verilmeyince de sık sık devamsızlık yaptığını, dışarıda iş yaptığına ilişkin duyumlar alındığını, davacının her ay sürekli devamsızlık yaptığını, mazeret izinleri aldığından hiçbir hafta 45 saat dahi çalışmadığını, dava dilekçesinde belirtilen saatlerde dahi fazla mesainin yok gibi

olduğunu, davacının yıllık izinlerini kullandığını, yıllık ücretli izin alacağı akdin feshinde muaccel olacağından zaten işçi açısından haklı fesih sebebi yapılamayacağını, arz edilen nedenlerle haklı fesih nedeni olmadığından davacıya kıdem tazminatı ödenmesinin de mümkün olmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı lehine kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarına karar verilmiştir.

Temyiz:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı lehine kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarına karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı , dava dilekçesinde hafta içi 08.30-18.30 saatleri arasında , cumartesi günü ise 08.30-12.00 saatleri arasında çalıştığını beyan ederek fazla mesai talebinde bulunmuştur. Dinlenen davacı tanıkları ise mahkemede verdikleri beyanlarda hafta içi 08.30-18.30 arası, cumartesi ise 08.30-14.00 saatleri arası çalışıldığını beyan etmişlerdir. Hükme esas alınan raporda davacı tanıkları beyanları dikkate alınarak çalışma saatleri hafta içi 08.30-18.30, cumartesi ise 08.30-14.00 saatleri arası kabulü ile fazla mesai ücreti hesaplanmıştır.

Davacının, cumartesi çalışma saatinin 08.30-14.00 arası olduğuna dair iddia ve talebi olmadığı halde, tanık beyanlarına göre davacının cumartesi çalışma saatlerinin 08.30-14.00 arası kabul edilmesi talep aşımı mahiyetinde olup hatalıdır.

3- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 90 gün izin hakkı olduğu, dosyaya ibraz edilen bordrolarda kullanıldığı anlaşılan 31 gün izin süresinin mahsubu ile 59 gün izin süresinin kaldığı belirtilerek hesaplama yapılmıştır.

Dosyanın incelenmesinde imzalı bordrolarda görünen izin sürelerinin mahsup edildiği anlaşılmaktadır. Ancak yine imzasız bordrolarda görünen örneğin 2013 yılı Temmuz ayında 14 gün, 2013 yılı Eylül ayında 7 gün, 2014 yılı Ekim ayında 14 gün, 2014 yılı Kasım ayında 14 gün izin kullanıldığının görüldüğü ve bordrolar ile banka kayıtlarının uyumlu olduğu anlaşılmaktadır. İmzasız bordrolarının mahsububun yapılmadığı anlaşılmakla, taraflara bu dönemlerde davacının izin kullanıp kullanmadığı husunun sorulması, davacının bu tarihlerde izin kullandığı sonuca varılması halinde ise gerekirse ek rapor alınarak izin ücretinin hesaplanması yoluna gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.