muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/35262, Karar No: 2022/6254, Tarih: 01.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/35262 E.  ,  2022/6254 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Hakaret suçundan sanıklar ... ve ...'in, TCK'nın 125/1-2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis ve 1.500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkındaki cezanın anılan Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine, sanık ... hakkındaki hükmün ise CMK'nın 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarihli ve ... sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ... gün ve ... sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"Dosya kapsamına göre,

Mağdur sanık ...'in ... tarihli oturumda katılan sanık ...'dan şikayetçi olmadığını beyan ettiği ve katılan sanık ...'in de şikayetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanın bulunmadığının anlaşılması karşısında, şikayetten vazgeçme nedeniyle katılan sanık ... hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre,

5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesinde yer alan, “Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir. Bu suçun, kasten yaralama suçuna tepki olarak işlenmesi halinde, kişiye ceza verilmez. Hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi halinde, olayın mahiyetine göre, taraflardan her ikisi veya biri hakkında verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir” şeklindeki hüküm ile hakaret suçu ile ilgili özel tahrik düzenlemesinin yapıldığı, mağdur sanık ...'in... tarihinde katılan sanık ...'ya hitaben "seni sinkaf edeceğim, acele etme bu lafları sana yediririm, bekle sen bekle..." şeklinde mesajlar yollayarak tehdit ve hakaret ettiği, katılan sanık ...'in ise yine aynı tarihte mağdur sanık ...'a hitaben "senden korkan senin gibi olsun, kahpe çocuğu olsun, avradın bilir, bende ki yarrağı, çok yedi, korku nedir yaşayacaksın, oğlum deyip belki uğrunda öleceğin oğlun için 200 bin lira karşılığında ölüsü gelecek, kimmişim göreceksiniz, aptal Yılmaz, azrailiniz benim oğlum, yarın sülalenin a...koyum, her gün sülalenin a.. koyum, kuduz itin oğlu, hoşt koduğum pişi, ancak konuşursun, kahpe" şeklinde karşılıklı tartıştıkları somut olayda, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının mümkün olup olmadığının gerekçeli kararda tartışılmamasında, isabet görülmemiştir" denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 131/1. maddesinde, “Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikâyetine bağlıdır." hükmüne yer verildiği,

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 131/1. maddesinde, “Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikâyetine bağlıdır." hükmüne yer verildiği,

Aynı Kanun'un 73. maddesinin 4. fıkrasında ise, “Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükümleri düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında da, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma yada kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır.

Kabule göre;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 14/11/1977 gün ve 3-2 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bu yasa yolunun olağanüstü bir yasa yolu olması nedeniyle, her türlü hukuka aykırılık iddiası, Yasa yararına bozma konusu yapılamayacak, bu kapsamda hâkimlerin takdir hakkı alanına giren ve suç işleyenler için bir hak teşkil etmeyen hususlar ile mahkemenin takdirine bağlı istekler ve uygulamadaki takdir yanılgıları veya takdirin yerinde olup olmadığının denetlenmesine ilişkin başvurular, temyiz yasa yolundan farklı olarak yasa yararına bozma konusu yapılamayacağından, bu yolla denetlenemeyecektir. (Ceza Genel Kurulu'nun 23/03/2010 tarih ve 2/29-56 sayılı kararı da bu doğrultudadır.)

İnceleme konusu somut olayda; mağdur ...’in, 20/10/2020 tarihli duruşmada şikayetten vazgeçtiği, sanığa ise şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulmadan TCK'nın 125/1-2, 62 maddeleri uyarınca sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/10/2020 tarih ve 2018/18-589 E, 2020/421 sayılı ilamında belirtildiği üzere, TCK’nın 73. maddesinin altıncı fıkrasına göre kanunda aksi yazılı olmadıkça şikâyetten vazgeçmenin bunu kabul etmeyen sanığı etkilemeyeceğinin düzenlenmiş olması ve anılan Kanun hükmünün amacının yargılama sonucunda beraat etme ihtimali bulunan sanık hakkında yargılamaya devam olunarak suçun sabit olmaması hâlinde sanığın beraatına, sabit olduğunun anlaşılması durumunda ise cezalandırma zorunluluğu ortadan kalktığı için davanın düşmesine karar verilmesini gerektirmesi karşısında, her ne kadar sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğine ilişkin bir beyanı yok ise de yargılama sonucu sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olması nedeniyle mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın kesinleşerek kanun yararına bozma talebiyle incelendiği dolayısıyla beraat etme ihtimalinin bulunmadığı, ancak TCK'nın 73. maddesinin dördüncü ve CMK'nın 223. maddesinin sekizinci fıkraları uyarınca, kovuşturma şartının ortadan kalkması ve bir düşme sebebi bulunduğundan davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği kabul edilmelidir.

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Haksız tahrik hükmünün uygulanmaması hakimin kanaat ve takdirine bağlı olmakla, hakimin kanaat ve takdirine ait fiili sorunlardan dolayı olağanüstü bir yasa yolu olan kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği, tebliğnamede ileri sürülen hususun da bu kapsamda olduğunun anlaşılması karşısında bu yöndeki kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden,

1- Kabule göre, TCK 129/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin talebiyle ilgili Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, 5271 CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Dosya kapsamına göre, hakaret suçundan sanık ... hakkında,... Asliye Ceza Mahkemesi'nin ... tarihli ve ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3- Aynı Kanunun 4-d fıkrası uyarınca karardaki hukuka aykırılık, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle; sanık ... hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının, TCK’nın 73/4. ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

4- Sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının düşmesi nedeniyle bu suç için yapılan yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34450, Karar No: 2016/2211, Tarih: 18.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/34450 E.  ,  2016/2211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılanın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II- Sanık ... Başer hakkında kurulan hükme yönelik incelemede ise;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5187 Sayılı Basın Kanunu'nun 14/6. maddesinin "Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına hakim tarafından karar verilmesi halinde, birinci fıkradaki süreler, sulh ceza hakiminin kararına itiraz edilmemişse kararın kesinleştiği tarihten, itiraz edilmişse yetkili makamın kararının tebliği tarihinden itibaren başlar." hükmü ile aynı Kanun'un 18/1. maddesinin "Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hâkim kararlarına uymayan sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili onmilyar liradan yüzellimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Ağır para cezası, bölgesel süreli yayınlarda yirmimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda ellimilyar liradan az olamaz." hükmü uyarınca, cevap ve düzeltme metninin yayımlanmaması suçu kesinleşmiş mahkeme (hakim) kararlarının yerine getirilmemesi ile oluşacak ve kesinleşmiş mahkeme kararının tebliğine rağmen 5187 sayılı Kanun'un 14/1. maddesinde belirtilen yasal süreler içinde cevap ve düzeltme metnini yayımlamayan gazete sorumlu müdürü ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili kişi sorumlu olacaktır.

Somut olayda, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 02/03/2010 tarih ve 2010/141 değişik iş sayılı kararı ile cevap ve düzeltme metninin yayımlanmasına karar verildiği, bu karara gazete sorumlu müdürü... vekili tarafından 31/03/2010 tarihinde yapılan itiraz üzerine mercii.... Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2010 tarih ve 2010/115 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği, mercii kararının ise itiraz eden...'na 29/04/2010 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 02/03/2010 tarih ve 2010/141 değişik iş sayılı kararı ile cevap ve düzeltme metninin yayımlanmasına karar verildiği, bu karara gazete sorumlu müdürü... vekili tarafından 31/03/2010 tarihinde yapılan itiraz üzerine mercii.... Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2010 tarih ve 2010/115 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği, mercii kararının ise itiraz eden...'na 29/04/2010 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

... Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2010 tarih ve 2010/115 değişik iş sayılı kararı her ne kadar.. adına tebligata gönderilmiş ise de; tebligatın gazete sorumlu yazı işleri müdürlüğü adresine çıkartılması, ekinde mercii kararı olduğunun belirtilmesi, 29/04/2010 tarihinde usulüne uygun olarak adreste tebliğ edilmiş olması ve sanığın da 26/02/2010 tarihinden itibaren sorumlu yazı işleri müdürü olarak görevlendirilmesi, mercii kararının tebliği tarihinde sorumlu müdür olan sanığın mahkeme kararının gereğini yerine getirmesinin gerekmesi, ayrıca sanık hakkında 05/07/2010 tarihli iddianameyle kamu davasının açılmasını müteakip mercii kararından haberdar olmasına rağmen mahkeme kararının gereğini yerine getirmeyerek cevap ve düzeltme metnini yayımlamama kastını açıkça ortaya koyması karşısında, cevap ve düzeltme metninin yayımlanmasına dair itiraz mercii kararının önceki sorumlu müdür adına çıkarıldığı ve tebliğ tarihinde sanığa yapılmış bir tebligat bulunmadığından bahisle sorumlu tutulamayacağının kabulü halinde cevap ve düzeltme metninin yayımlanmasına muhatap gazete sorumlu müdürlerinin herhangi bir sebeple görevlerinden ayrılıp yerlerine yeni bir sorumlu müdürün görevlendirilmesi ve tebliğin önceki sorumlu müdür adına çıkarılması halinde kesinleşmiş mahkeme kararlarının yerine getirilmesinin imkansız hale geleceği ve şeref ve haysiyeti ihlal edilen veya hakkında gerçeğe aykırı yayım yapılan kişilerin hakim kararına rağmen korumasız kalacakları gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4646, Karar No: 2016/1246, Tarih: 29.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4646 E.  ,  2016/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit, alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı, 1998 yılı genel kurul tutanağının 10 uncu maddesinde alınan kararın, 2001 yılı genel kurulunda 6. maddede alınan kararın Kooperatifler Kanunu ve anasözleşmeye aykırı olduğunu, bu kararların mutlak butlan ile sakat olduğunun tespitine ve iptaline kooperatif yönetiminin davacı adına kurada isabet eden evin kusurlu, ayıplı ve bakiye işlerin yapılarak ve konutu iskana elverişli hale getirilerek tapusunu yasalara uygun olarak temlik etmesi gerektiğine, 10.04.2005 tarihli genel kurulda 13. maddede alınan % 10 gecikme zammı kararının gündem maddesinde olmaması ve yasal faizin üstünde olması nedeniyle mutlak butlan ile sakat olduğunun tespitine ve iptaline, davalının taşınmaz temlik yükümlülüğü yerine getirmeden site gideri adı altında harcama yapamayacağının ve bu harcamadan ötürü kooperatife karşı borçlu tutulamayacağının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, asıl davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı, 20.04.2003 tarihli genel kurulda 11'nci maddede alınan erk ödemeye ilişkin kararın gereken çoğunlukla alınmadığını, 2002 yılı bilançosunun gelir yönünden anlaşılabilir iken gider yönünden ayrıştırılamayan nitelik gösterdiğini, giderlerin faaliyeti durmuş 46 konut için değil, kendi olanaklarıyla tamamlayan bazı üyelerin gereksinimlerine harcandığı izlenimi doğduğunu, böyle bir bilançonun tasdiki ile yönetim ve denetimin ibra edilmiş sayılamayacağını, ileri sürerek ek ödeme kararının Kooperatifler Kanunu' nun 52'nci maddesine aykırı olması nedeniyle mutlak butlan ile sakat olduğunun tespit ve iptaline, 46 konuttan oluşan sitenin işletme gelirlerini içeren site işletme defterinin bilirkikşiye inceletilerek bu gelire karşılık gelmeyen site giderlerinin bilanço üzerindeki etkisinin ayrıştırılıp, fazlasının mutlak butlan ile sakat olduğunun tespitine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili, birleşen davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, 11. Hukuk Dairesi'nin 2007/9893 E., 2008/13206 K. sayılı kararı ile asıl davada, genel kurul kararlarının iptali istemi dışında kalan "kooperatif yönetiminin davacı adına kurada isabet eden evin kusurlu, ayıplı ve bakiye işlerin yapılarak ve konutu iskana elverişli hale getirilerek tapusunun yasalara uygun olarak temlik etmesi gerektiğine karar verilmesi " istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiği, davacının birleşen davaya konu tasdik edilen bilançonun ve genel gider farkı hesaplarının oylama sonucuna

muhalefetini tutanağa geçirdiğinin gözden kaçırıldığı, bu istemin esasına girilmesi sonucuna göre karar verilmesi gerektiği, ayrıca "46 konuttan oluşan sitenin işletme giderlerini içeren site işletme defterinin bilirkişiye inceletilerek bu gelire karşılık gelmeyen site giderlerinin bilanço üzerinde etkisinin ayrıştırılıp, fazlasının mutlak butlan ile sakat olduğunun tespitine" ilişkin istem hakkında da olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, “kooperatif yönetiminin davacı adına kur'ada isabet eden evin kusurlu, ayıplı ve bakiye işlerin yapılarak ve konutun iskana elverişli hale getirilerek tapusunun yasalara uygun olarak temlik etmesi gerektiğine” ilişkin davacı istemi ile ilgili olarak; alınan değişik tarihli genel kurul kararlarında kooperatifin çoğunluk ortakları tarafından konutların kapı, pencere, konut içi merdivenlerinin ve diğer içişlerinin bizzat ortaklar tarafından yapılmasının benimsenmiş olduğu, 20.04.2005 tarihli genel kurulun 5. maddesine ilişkin olarak, yönetim ve denetim kurulları faaliyet raporlarının oybirliğiyle ibra edildiği, bilanço ve gelir gider hesaplarının açık, anlaşılabilir ve muhasebe tekniğine uygun hazırlandığı, site gelir ve giderlerinin açık olarak gösterildiği, aksi yönde somut delil sunulamadığı, 46 konuttan oluşan sitenin işletme giderlerini içeren site işletme defterinin bilirkişiye incelettirilerek bu gelirlere karşılık gelmeyen site giderlerinin bilanço üzerindeki etkisinin ayrıştırılarak fazlasının mutlak butlanla sakat olduğunun tesbitine ilişkin istemine ilişkin olarak ilgili tablolarda site faaliyetlerine ait gelirlerle site için yapılan ortak giderlerin ayrıca gösterilmiş bulunduğu bu konudaki isteğin de yerinde olmadığı gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Karar, asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9902, Karar No: 2010/955, Tarih: 26.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/9902 E.  ,  2010/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, ürün bedelinden yapılan tevkifat nedeniyle 2926 sayılı Kanun kapsamında .... sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının murisinin 01.08.1994 – 01.07.1999 tarihleri arasında ......sigortalısı olduğunun tespiti suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 2926 sayılı Kanunun 36. maddesine göre Bakanlar Kurulu kararı ile ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsil edilen primlere ve sürdürülen tarımsal faaliyete dayalı olarak murisi ve eşi...... ilk tevkifat tarihinden 01.07.1999 daki tesciline kadar zorunlu ....sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece, davacının murisinin 01.08.1994 – 01.07.1999 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından 2926 sayılı Kanunun 2. maddesine göre .....igortalısı sayılması koşulu 3. maddede belirtilen tarımsal faaliyetin kesintisiz sürdürülmesine bağlıdır. Bu bakımdan davacının murisinin dava edilen süreler itibariyle tarımsal faaliyetinin süregeldiği kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmelidir. Muristen pancar teslimi dolayısıyla 1996, 1997, 1999, 2000 ve 2001 yılları arasında prim tevkifatı yapılmıştır. Ancak davalı Kurumun intikal eden prim tevkifatlarına ilişkin listesinde, Recep Erkol adında davacının murisi dışında da sigortalılar bulunduğu ve mahkemece karara esas alınan 29.07.1994 intikal tarihli tevkifatın baba adı ve doğum yeri hanelerinin boş olduğunun anlaşılması karşısında; bu tevkifatın davacının murisine ait olup olmadığı ve tevkifatın bulunmadığı 1995 ve

./..

-2-

./..

-2-

1998 yıllarında yönünden tarımsal faaliyetin devam edip etmediği konusunda yeterli delil elde edilebilmiş değildir. Bu nedenle; öncelikle 29.07.1994 tarihinde davalı Kurum kayıtlarına intikal eden tevkifatla ilgili bilgiler getirtilerek davacının murisine ait olup olmadığı saptanmalı, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca adres bilgilerini saklamakla görevli ilgili Nüfus Müdürlüğü ve adres alt yapısından sorumlu il özel idaresi ve belediyeler ile adres değişikliğini bildirmekle yükümlü muhtarlıklardan da sorulmak suretiyle davacının murisinin 1994 - 1998 yılları arasında nerede oturduğu, ortaklık veya kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde tarımsal faaliyette bulunup bulunmadığı, varsa bu ortaklık veya kiralamaya ve arazi miktarına ait delillerinin neler olduğu, icar sözleşmesi bulunup bulunmadığı, tarımsal faaliyete ara verip vermediği, hangi tür ürünler ektiği, ne kadar ürün elde ederek nerelere sattığı, tarım kredi ile yağlı tohumlar veya ürettiği ürün çeşitlerine göre üyesi olma ihtimali bulunan diğer kooperatif kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri, ortalama gelirinin ne kadar olduğu ve geçimini sağlamaya yetip yetmeyeceği, doğrudan gelir desteği alıp almadığı, kooperatif ve bankalardan tarımsal amaçlı kredi kullanıp kullanmadığı, tohum veya gübre alımlarına ilişkin belgeleri bulunup bulunmadığı, müstahsil makbuzları ile özel şirketlere ürün teslim etti ise buna ilişkin belgeler celp edilmeli, ilgili kişi ve kurumlardan sorulmalı, tarım-kredi kaydı araştırılmalı, tarımsal faaliyetinin devamına ilişkin bilgisi olabilecek köy muhtarı ve ihtiyar heyeti azaları gibi kimseler dinlenmeli ve hâsıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....