muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5948, Karar No: 2024/13575, Tarih: 19.12.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/5948 E.  ,  2024/13575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2681 E., 2024/2935 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel saldırı

HÜKÜMLER : İstinaf isteminin esastan reddine ve düzeltilerek esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun reddi ve hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel saldırı suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. GEREKÇE

1.Mağdurun olayın sıcaklığı ile ve olayın gelişimi ile uyumlu beyanları, mağdurun iddialarını destekleyen yakalama tutanağı, sanığın savunması gibi deliller karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

Ancak;

2.Sanık polis tarafından bina içinde yakalandığında yapılan kaba üst aramasında suça konu paranın üzerinde, hoparlörün attığı yerde ele geçirilmiş olması, 28.08.2022 tarihli teslim tutanağında, 80.50 TL para ve hoparlörün ...'e kolluk tarafından teslim edildiğinin tespit edildiği, mağdur ...'nın 17.11.2022 tarihli celsede evden alınan her şeyi polislerin kendisine teslim ettiğini belirttiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 168 inci maddesinin üçüncü ve birinci fıkraları uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

3.Sanıkların mağdurdan zorla 80,00 TL, hoparlör ve ayakkabı alması karşısında, hoparlör ve ayakkabının değeri tespit edilerek suç tarihi itibarıyla paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirilip, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan hüküm kurulması sırasında değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası uygulanıp uygulanmayacağı gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

3.Sanıkların mağdurdan zorla 80,00 TL, hoparlör ve ayakkabı alması karşısında, hoparlör ve ayakkabının değeri tespit edilerek suç tarihi itibarıyla paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirilip, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan hüküm kurulması sırasında değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası uygulanıp uygulanmayacağı gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan kurum vekili, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 02.10.2024 tarihli ve 2024/2681 Esas, 2024/2935 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE, ,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4290, Karar No: 2025/2129, Tarih: 27.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/4290 E.  ,  2025/2129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/409 E., 2017/2099 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak sanığın mahkumiyetine kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile kararın kaldırılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6 maddeleri uyarınca 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği, kusur durumuna, sanık müdafiinin temyiz isteği, müvekkilinin kazanın gerçekleşmemesi için alabileceği önlem bulunmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın idaresindeki otomobille, alacakaranlık vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, meskun mahal dışında, iki yönlü asfalt kaplama karayolunda sağ şeritte seyrederken, aracının sağ ön tampon ve far kısımlarıyla, gidiş yönüne göre sağdan sola doğru kaplamaya giren 2010 doğumlu yayaya emniyet şeridine 2 metre mesafede çarpmasıyla, yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece kusuru bulunmadığından bahisle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsiz görülmüş, duruşma açılmış, dikkatsizce araç kullanan sanığın, aracının hızını yol, görüş, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmayarak tali kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsiz görülmüş, duruşma açılmış, dikkatsizce araç kullanan sanığın, aracının hızını yol, görüş, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmayarak tali kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Selendi Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24059, Karar No: 2009/5604, Tarih: 17.03.2009

12. Hukuk Dairesi 2008/24059 E., 2009/5604 K.

**12. Hukuk Dairesi 2008/24059 E., 2009/5604 K.**

**- ALACAK SENETLERİ

- İCRANIN GERİ BIRAKILMASI

- İLAMLI İCRA**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 72 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 33 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 366 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 38 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 41 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 237 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

- 1581 S. TARIM KREDİ KOOPERATİFLERİ VE BİRLİKLERİ KANUNU [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının ilamlı icra takibi yapabilmesi için eda hükmü içeren ilamın olması gerekir.

Mahkeme ilamından başka bazı belgeler ilam niteliğinde kabul edilmiştir. Bu belgeler ya İcra ve İflas Kanununun 38.maddesinde veya özel kanunlarda belirtilmiştir. Kanun koyucu ilam niteliğindeki belgeleri sadece icra edilebilirlik açısından ilamlarla aynı hukuki rejime tabi tutmuştur (Süha Tanrıver, İlamlı İcra Takibinin Dayanakları ve İcranın İadesi s.83). İlamların ilke olarak maddi anlamda kesin hüküm gücüne sahip olmasına karşılık, ilam niteliğindeki belgeler bu özellikten yoksundur.

İlamlı icra takibinde İİK'nun 33/4 fıkrasında borçlunun sadece istirdat davası açabileceği belirtilmiştir. Bu hükümden ilamlı icrada menfi tespit davası açılamayacağı sonucuna varılamaz. İİK'nun 41.maddesinin yollaması ile İİK'nun 72.maddesi ilamlı icra takiplerinde de uygulama alanı bulur. Ancak, ilama dayalı ilamlı icra takiplerinde borçlu, ilamın verildiği tarihten önceki dönemde borcun itfa edilmiş veya zamanaşımına uğramış olduğunu ileri sürerek istirdat veya menfi tespit davası açamaz. Aksi halin kabulü HUMK'nun 237.maddesinde belirtilen maddi anlamda kesin hükme aykırı düşer (Baki Kuru, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı s.817 ve 818).

Buna karşılık, ilam niteliğindeki belge, maddi anlamda kesin hüküm gücüne sahip olmadığından bu belge tarihinden önceki itfa ve zamanaşımı iddialarına dayalı istirdat veya menfi tespit davaları açılabilir.

Somut olayda, alacaklı kooperatif, 1581 sayılı Tarım ve Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanununun 12.maddesine göre ilam niteliğindeki belge sayılan senetlere dayalı olarak ilamlı icra takibi başlatarak borçluya örnek 4-5 icra emri göndermiştir. Borçlu vekili geçerli bir kefaletinin olmadığını iddia ederek icra mahkemesinden takibin ve icra emrinin iptalini talep etmiştir. Mahkemece 16.06.2008 tarihli duruşmada Meriç Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/18 esas sayılı dosyası incelenmiştir. Bu dosyadan borçlu E…

…. T…

…. T…

….'un alacaklı kooperatife karşı, itiraza konu Meriç İcra Müdürlüğünün 2008/206 esas sayılı dosyası ile takibe konu alacakla ilgili borcunun bulunmadığının tespitine ilişkin menfi tespit davasının açıldığı 16.06.2008 tarihinde davanın kabulüne karar verildiği, kararın henüz kesinleşmediği görülmüştür.

İİK'nun 72/5 fıkrası hükmüne göre menfi tespit ilamının kesinleşmesi üzerine münderecatına göre ve ayrıca hükme hacet kalmadan icra kısmen veya tamamen eski hale iade edilir.

Bu nedenle icra takibinin iptali için menfi tespit davasının kabul kararının kesinleşmesi gereklidir. Kesinleşmeyen menfi tespit ilamına dayalı olarak borçlu E…

…. T…

…. yönünden takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2916, Karar No: 2021/7534, Tarih: 29.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2916 E.  ,  2021/7534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hükmü temyiz eden davalı tarafından yasal süresi içerisinde verilen temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunulmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları alınmadan dosya dairemize gönderilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nın 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336/3. maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Adli yardım talebini içeren dilekçe ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Hükmü temyiz eden davalı tarafın adli yardım talebinin REDDİNE,

2- Kararın, adli yardım talebi reddedilen tarafa mahkemesince tebliğine,

3- Adli yardım talebi reddedilen tarafın HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edebileceğine,

4-Adli yardım talebinin reddi kararına karşı süresi içinde itiraz edilmesi halinde, dosyanın HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine,

5-Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın reddedilmesi halinde; HMUK’nın 434/3. Maddesi uyarıca, temyiz harçları ile posta giderlerinin yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirilmesine, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesine ve bu kararın temyiz edene tebliğ edilmesine,

6-Temyiz eden tarafından, verilen kesin süre içinde temyiz harçları ile posta giderlerinin tamamlanması veya temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilerek gerekli giderlerin yatırılması halinde, temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2016, Karar No: 2014/36915, Tarih: 24.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/2016 E.  ,  2014/36915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/172073

MAHKEMESİ : Yerköy(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2008

NUMARASI : 2008/121 (E) ve 2008/203 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, hükümden sonra ibraz ettiği Adana Dr. E.. T.. Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 04/03/2014 tarihli rapor fotokopisinde,sanık hakkında "sanrısal bozukluk, TCK'nın 32/1. maddesinden yararlanır, cezai ehliyeti yoktur" görüşünün yer alması karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık A.. Ç..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9099, Karar No: 2021/1665, Tarih: 20.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/9099 E.  ,  2021/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili, müvekkilinin 03/05/2011 tarihinden iş sözleşmesinin haksız ve hukuka aykırı bir şekilde feshedildiği 01/07/2016 tarihine kadar davalı firmada kaynak ustası olarak çalıştığını ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespitini, müvekkilin işe iadesini ve yasal sonuçlarına hükmedilmesini istemiştir.Davalı Cevabının Özeti:Davalı vekili, davacının hizmet akdinin 4857 sayılı İş Kanununun 25/II maddesi uyarınca 01/07/2016 tarihi itibariyle haklı nedenlerle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

İlk derece mahkemesince, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine bölge adliye mahkemesince, davalı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun HMK.nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin kararını davalı vekilinin yasal süresi içinde temyiz etmesi üzerine, Dairemizin 09.01.2019 tarih, 2018/4814 Esas, 2019/390 Karar sayılı kararı ile “..Dosya içeriğine göre, İstanbul Meslek Hastalıkları hastanesi raporunda davacıya “mesleki silikozis” tanısı konulduğu, yasaların öngördüğü ölçüde tozsuz ve dumansız bir ortamda çalışmasının önerildiği ve belden eğilmesini gerektirmeyen, ağır yük kaldırmayacağı, uzun süre ayakta kalmayacağı bir bölümde çalışması gerektiğinin belirtildiği görülmüştür. Davacının da imzasının bulunduğu rotasyon takip formlarına göre 2014/Mayıs ayından itibaren davacının yaptığı iş ve bölümünün kısa sürelerle değiştirildiği, en son imzası alınarak 01.06.2016 tarihinden itibaren pazarlama merkezi yedek parça bölümünde görevlendirildiği anlaşılmıştır. Mahkemece, gerekirse uzman bilirkişiler eşliğinde iş yerinde keşif de yapılarak rapor almak suretiyle yedek parça bölümündeki çalışma koşullarının davacı işçinin sağlığı açısından tehlike oluşturup oluşturmadığı tespit edilip sonucuna göre feshin haklı veya geçerli nedene dayanıp dayanmadığı belirlenerek bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile bozulmuştur. İlk derece mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:Bozmadan sonra verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz:Bozmadan sonra verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında mahkemece bozma ilamına uygun karar tesis edilip edilmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay’ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Bozma ilamına uyulduğunda, bozma kararı lehine olan taraf için usuli kazanılmış hak oluşturduğundan, mahkemece bozma gereklerinin yerine getirilerek karar verilmesi zorunludur. Somut olayda; İlk derece mahkemesi tarafından bozma sonrası yapılan yargılamada, davacı vekilinin talebi üzerine ... 25. İş Mahkemesinin 2014/490 E. Sayılı dosyası ile derdest olan meslek hastalıklarından kaynaklı tazminat davasına ait dava dosyası celbedilmiş ve bu dosyada keşif yapılmak suretiyle düzenlenen bilirkişi raporu ile yetinilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Söz konusu bilirkişi raporunda, İstanbul Meslek Hastalıkları hastanesi raporunda davacıya “mesleki silikozis” tanısı konulduğu, davalı işyerinde yapılan keşif sonucunda davacının silis tozlarına maruz kaldığının anlaşıldığı ve davalı işverenin tam kusurlu olduğu sonucuna varılmıştır. Ancak bilirkişi raporundan sadece silis tozları ve meslek hastalığı yönünden inceleme yapıldığı, yedek parça bölümündeki çalışma koşullarının Dairemiz bozma ilamında belirtildiği şekilde irdelenmediği anlaşılmaktadır.Mahkemece yapılması gereken, Dairemiz bozma ilamında belirtildiği şekilde gerekirse uzman bilirkişiler eşliğinde işyerinde keşif de yapılarak rapor almak suretiyle yedek parça bölümündeki çalışma koşullarının davacı işçinin sağlığı açısından tehlike oluşturup oluşturmadığı tespit edilip sonucuna göre karar vermektedir. Bozma ilamına uyma kararı verilmesine rağmen, bozma gereği yerine getirilmeksizin karar verilmesi isabetli olmamıştır.Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.