muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17071, Karar No: 2019/7619, Tarih: 17.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/17071 E.  ,  2019/7619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... Emeklilik A.Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının eşi ...'nin davalı bankadan kullandığı kredinin teminat altına alınması amacıyla davalı sigorta şirketi tarafından Hayat Sigorta Poliçesi düzenlendiğini, poliçe süresi içinde davacı yakınının öldüğünü, davalı sigorta tarafından ödeme yapılmadığı için davacının bakiye kredi borcu 14.598,84 TL'yi bankaya ödemek zorunda kaldığını belirterek davacının ödediği 14.598,84 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; 28.01.2016'da taleplerini 18.730,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, sigortalı murisin sağlık durumu hakkındaki beyan yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle zarardan sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davalı banka hakkında açılan davanın reddine; davalı sigorta şirketi hakkındaki davanın kabulü ile 18.730,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Emeklilik A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 73. ve 3/1. maddeleri gereği, Hayat Sigorta Sözleşmesi'ne dayalı tazminat istemli davada Tüketici Mahkemesi'nin görevli olmasına göre; davalı ... Emeklilik A.Ş. vekilinin, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı murisinin kullanmış olduğu banka kredisi nedeniyle, davalı sigorta şirketi tarafından 02.09.2010-02.09.2013 vadeli hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 07.06.2011 tarihinde davacının eşi olan sigortalı vefat etmiştir.

Poliçenin tanzim edildiği ve rizikonun gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun, sigorta sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğünü düzenleyen 1290. maddesi, her ne kadar mal sigortalarına ilişkin bulunmakta ise de, Dairemiz'in yerleşik kararları ile hayat sigortalarında da uygulanmaktadır.

Poliçenin tanzim edildiği ve rizikonun gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun, sigorta sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğünü düzenleyen 1290. maddesi, her ne kadar mal sigortalarına ilişkin bulunmakta ise de, Dairemiz'in yerleşik kararları ile hayat sigortalarında da uygulanmaktadır.

Gerek TTK'nun 1290. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C.2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya her hangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Poliçenin düzenlenmesi sırasında sigortalının, doğru beyan yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğinin ve sigortacının TTK'nun 1290. maddesine göre, sözleşmeden cayma hakkını kullanmasının haklı olduğunu kabul için ise, sigortalının gizlediği iddia olunan hastalık ile riziko (ölüm) arasında illiyet bağının bulunması gerekmektedir. Anılan bu tespit ve değerlendirmenin yapılması da, tıbbi ve teknik bilgiyi gerektiren bir iştir.

Somut olayda; davalı taraf, poliçe tanziminden önce muriste mevcut olan kronik kalp yetmezliği ve yüksek tansiyon hastalıklarının gizlenmesi nedeniyle, zarardan sorumlu olmadıklarını savunmuştur. Mahkeme ise, ölüm sebebi olan akut böbrek yetmezliği rahatsızlığına ilişkin olarak, poliçe tanziminden önce konulmuş teşhis bulunmadığı ve sigortalı murisin doğru beyan yükümlülüğünü ihlali bulunmadığı yönündeki bilirkişi görüşü doğrultusunda, davalı sigortacı yönünden davanın kabulüne karar vermiştir.

Mahkemenin hükme esas aldığı 23.06.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporunu düzenleyen heyette kardiyoloji uzmanının bulunmadığı ve doktor bilirkişinin adli tıp uzmanı olduğu görülmektedir. Anılan bu raporda; sigortalı murisin son epikriz raporuna göre ölüm sebebinin akut böbrek yetmezliği olduğu; poliçe tanziminden önce (2004 yılından beri) mevcut olan hastalığının ise kronik kalp yetmezliği olduğu; ölüm sebebi akut böbrek yetmezliği olduğu ve bu hastalık için daha önce konulmuş bir teşhis olmadığından, beyan yükümlülüğüne aykırılık bulunmadığı şeklinde görüş bildirilmiştir.

Ne var ki; sigortalı murisin ölümünden 4 gün önce halsizlik ve bilinçte bulanıklık şikayetleriyle hastaneye başvurusu üzerine yapılan tetkiklerinde, akut böbrek yetmezliği tespit edilip diyalize alındığı ve kalp krizi sonucu öldüğünün tıbbi belgelerde yer aldığı; düzenlenen ölüm belgesinde de ölüm nedeni olarak 7 yıldır mevcut olan kalp yetmezliği ve by-pass'a bağlı olarak solunum yetmezliğinin belirtildiği görülmektedir. Diğer taraftan; poliçe tanzimi sırasında sigortalı muris tarafından imzalanan bilgilendirme formunda, "bilgim dahilinde olan mevcut ya da önceki rahatsızlıklarımdan kaynaklanan tazminatların ödenmeyeceğini kabul ediyorum" ifadeleri yer almıştır. Tüm bu hususlar karşısında, mahkemenin benimsediği bilirkişi heyeti raporu, yeterli bir rapor değildir.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; kardiyoloji uzmanı ve nefroloji uzmanı doktor bilirkişilerin de bulunduğu başka bir bilirkişi heyetinden, sigorta ilişkisinin kurulmasından önce sigortalı muriste bulunan ve sigortacıya bildirilmeyen kronik kalp yetmezliği- yüksek tansiyon rahatsızlıkları ile ölüm arasında illiyet olup olmadığı, önceki rahatsızlıkların akut böbrek yetmezliğinin ortaya çıkmasına etkisi olup olmadığı hususlarının tıbbi verilerle açıklanması hususlarında, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alındıktan sonra, sigortalı muris tarafından imzalanan bilgilendirme formundaki beyan ve kabul ile TTK'nun 1290. ve HSGŞ'nın C.2.2. maddesi kapsamında davalı sigortacının hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Emeklilik A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Emeklilik A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Emeklilik A.Ş.'ne geri verilmesine 17/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4208, Karar No: 2016/6464, Tarih: 08.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4208 E.  ,  2016/6464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Ticaret ve ... ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

... Asliye Ticaret Mahkemesince davalının kefalet sözleşmesini gerçek kişi olarak imzalaması nedeni ile ticari işletmesi varsa bile ona ilişkin sorumluluğunun doğmayacağı, davalının tacir olup olmadığının bile belli olmadığı, davanın her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili husustan doğmaması nedeni ile nispi ticari dava olarak da kabul edilemeyeceği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

... ... Asliye Hukuk Mahkemesi ise davalının dava dışı şirketin yönetim kurulu başkanı olduğunu, tacirin borcuna müşterek ve müteselsil kefil olduğunu, davanın ticari işletmeden ve ticari işten kaynaklandığını belirterek karşı görevsizlik kararı vermiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer yasalarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Somut olayda davacı vekili, müvekkili şirket ile borçlu ... Akaryakıt arasında 11.11.2010 tarihli ikmal anlaşması akdedildiğini, bu anlaşmanın eki niteliğindeki protokol ve taahhütnamelerden doğmuş ve doğacak borçların teminatını teşkil etmesi amacıyla davalıdan 04.06.2012 tarihli kefaletname alındığını ve davalı - kefilin sözkonusu borçların 25.000.000.-USD'sine kadar olan kısım için müteselsil kefil olduğunu, borçlu şirketin ürün bedellerinden kaynaklanan 9.485.099,01.-TL tutarında cari hesap borcunu ödememesi, ihtarnamelerin de sonuçsuz kalması karşısında alacağın tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını, davalının borca haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Buna göre asıl borçlu dava dışı .... ile davacı arasındaki sözleşmenin bayilik sözleşmesi olduğu, asıl borçlu tacir olup davalının da asıl borçlu şirketin yöneticisi olduğu, tacirin borcuna müşterek ve müteselsil kefil olduğu, davanın ticari işletmeden ve ticari işten kaynaklandığı anlaşılmakla TTK'nın 4. ve 5. maddeleri uyarınca iş bu davaya bakma görevi asliye ticaret mahkemelerine aittir.

Buna göre asıl borçlu dava dışı .... ile davacı arasındaki sözleşmenin bayilik sözleşmesi olduğu, asıl borçlu tacir olup davalının da asıl borçlu şirketin yöneticisi olduğu, tacirin borcuna müşterek ve müteselsil kefil olduğu, davanın ticari işletmeden ve ticari işten kaynaklandığı anlaşılmakla TTK'nın 4. ve 5. maddeleri uyarınca iş bu davaya bakma görevi asliye ticaret mahkemelerine aittir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/131, Karar No: 2013/11992, Tarih: 10.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/131 E.  ,  2013/11992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.03.2012 tarih ve ... sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalılardan ...’den olan alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin kesinleştiğini ve davalının, diğer davalı şirketlerdeki hisselerine haciz konulduğunu, hacze konu hisseler yönünden yapılan kıymet takdirinin kesinleştiğini, İcra Mahkemesi’nce kıymet takdiri yapılan hisselerin izale-i şüyu yoluyla açık artırma suretiyle satışı ve iştirak halinden müşterek mülkiyete çevrilmesi hususunda dava açmak üzere kendilerine yetki verildiğini ileri sürerek, hacze konu hisselerin izale-i şuyu yoluyla açık artırma suretiyle satışı ve iştirak halinden müşterek mülkiyete çevrilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında, iştirak halinden müşterek mülkiyete çevrilmesi talebinden vazgeçerek hacze konu hisselerin açık arttırma yoluyla satışına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2008/27983 sayılı dosyasında borçlu ...'in hissedarı olduğu ....'ndeki 25,00 TL nominal değerdeki bir adet, ... ... İnşaat ve Yatırım Ltd. Şti.'ndeki 25,00 TL nominal değerdeki bir adet ve ... ... Ticaret Yatırım Ltd. Şti.'ndeki 25,00 TL nominal değerdeki bir adet hisselerin açık arttırma yolu ile satışına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

1- Dava, borçlu ortağın kişisel borcundan dolayı davalı şirketlerdeki payının tasfiyesine ilişkindir.

Davalı şirket ortağının davacıya olan borçlarından dolayı başlatılan icra takibinde anılan borçlunun davalı şirketlerdeki hisselerine haciz konulmasının ardından şirkete ve tüm ortaklara işbu davanın açılmış olduğu hususlarında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu tür uyuşmazlıklarda davanın 6762 Sayılı TTK’nın 522. ve 523. maddeleri uyarınca görülüp sonucuna göre karar verilmesi gerekmekte olup mahkemece yanılgılı değerlendirme ile davanın ortaklığın giderilmesi davası olarak görülmek suretiyle yazılı gerekçeyle davalı borçlu ...’in davalı şirketlerdeki hisselerinin açık artırma yoluyla satışına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, mümeyyiz davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, mümeyyiz davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...'e iadesine, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14341, Karar No: 2023/2363, Tarih: 04.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/14341 E.  ,  2023/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2014/323 Esas, 2014/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın dosya kapsamı ile sabit olan üzerine atılı suçlardan cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Erdemli İlçesi, Dağlı Köyü İlkokulunda müdür olarak görev yapan sanığın, devam/devamsızlık defterini içerik itibarıyla sahte olarak düzenlediği, okula gelmediği toplam 36 gün için her gün 4 saat olmak üzere toplam 144 saat karşılığı ek ders çizelgesi hazırlayıp Milli Eğitim Müdürlüğüne gönderdiği, bu şekilde adına haksız yere ek ders ücreti tahakkuk ettirilmesini sağladığı iddiası ile hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalardaki savunmalarında, belirtilen tarihlerde okul dışındaki işleri takip etmek amacıyla okul dışında olduğunu, ek ders puantajlarını müdür yardımcısı ... 'un düzenlediğini, kendisinin de onayladığını, o tarihlerde de görevini yaptığı için ek ders çizelgesini onayladığını, köyde çalıştığı için her zaman köye gelip gitme imkanı olmadığını, ilçede bir işi olduğu zaman o işlemleri hallettikten sonra saat 15.00-16.00'ya kadar minibüs ya da servis gitmediği için köye gidemediğini, müdür yardımcısının acil ve günlü evrakı akşam evinde hazırladığını, okul öğretmeni ...'un eşinin iş yerine bıraktığını, kendisinin de oradan aldığı evrakı onaylayıp ilgili kurumlara götürdüğünü, haliyle o gün okulda bulunamadığını beyan etmiştir.

3. Sanığın müdür olarak görev yaptığı okulda olay tarihlerinde öğretmen olarak görev yapan tanıklar ....'nin kovuşturma aşamasındaki beyanları, görevleri gereği okul müdürünün okula ne zaman gelip gittiğini inceleme ya da araştırma konusunda yetki ya da sorumlulukları olmadığına, sanığın hangi nedenle okula gelmediği konusunda bilgi sahibi olmadıklarına ilişkindir.

4. Yapılan yargılama sonunda, sanığın müdür olarak görev yaptığı Dağlı Köyü ile Erdemli İlçesi'nin arasının 17 kilometre olduğu, köy okullarına ulaşım zorluğunun ülkemizin bir gerçeği olup bu tür yerlerde çalışan öğretmenlerin zamanının çoğunu okul ihtiyaçlarını karşılamak için ilçelerde ve il merkezinde geçirebilmekte olduğu, ayrıca yeterli ulaşım vasıtaları olmadığı için düzenli olarak istendiği saatte okula gidip gelmenin mümkün olmadığı, sanığın haksız yere aldığı iddia edilen ek ders ücretlerini de iade ederek kurum zararını giderdiği, sanığın inkara yönelik savunmaları ile iddia edilen tarihlerde okul dışındaki işlerini takip ettiğine yönelik beyanları, köyde çalıştığı için her zaman köye gidip gelme imkanı olmadığına, ilçede bir işi olduğu zaman o işlemleri hallettikten sonra saat 15:00 - 16:00'ya kadar köye minibüs ya da servis gitmediği için köye gidilemediğine yönelik beyanları ile çalıştığı köy okulunda giriş çıkış saatlerine ilişkin objektif bir kontrol mekanizmasının olmaması, devam çizelgesinin gelen tüm öğretmenler tarafından imzalanmasının kurala bağlanmış olması durumunda sanığın mesaiye devam edip etmediği ve hangi tarihlerde işe gelip gelmediğinin tartışmaya yer vermeyecek şekilde tespit edilebileceği, dosya içeriğindeki devam çizelgesinin kim tarafından hangi yasal dayanakla, neye göre doldurulduğunun ve eksiksiz bir şekilde tutulup tutulmadığının şüpheli olması, dinlenen tanık beyanlarının da sanığın bazen okula gelmediği yönünde olması karşısında tanık beyanlarının objektif, tartışmasız ve nesnel delillerle desteklenmediği, bu tür subjektif kriterlere dayanılarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinin haksız isnatlara yol açabileceği gerekçeleri ile sanığın dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı, kaldı ki iddia edilen kurum zararının giderildiği ve ortada bir kurum zararının da bulunmadığı, çok fazla sayılamayacak bir miktar için bir öğretmenin yüz kızartıcı bir suçtan cezalandırılmasının hakkaniyete de aykırı olacağı kabulü ile temyiz incelemesine konu hüküm verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2014/323 Esas, 2014/410 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7895, Karar No: 2009/10465, Tarih: 28.09.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/7895 E.  ,  2009/10465 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Ecza Dep Tic. Şti. Vekili avukat ... ... ile .. Rek. Vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 4.3.2008 gün ve 137-105 sayılı hükmün Dairemizin 26.3.2009 tarih ve 13952-4076 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 28.9.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3320, Karar No: 2024/208, Tarih: 10.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/3320 E.  ,  2024/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/155 E., 2022/266 K.

SUÇ : 2313 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/155 Esas, 2022/266 Karar sayılı kararı ile sanığın 2313 sayılı Kanun'a muhalefet nedeniyle, anılan Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının 2 nci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sonuç ceza yönünden kazanılmış hakların gözetilmesine, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz sebepleri özetle; dosya kapsamında cezalandırılmasına yeterli delil bulunmamasına rağmen mahkûmiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamına girdiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR