muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11953, Karar No: 2023/11512, Tarih: 20.12.2023

5. Bilirkişi raporu ile ele geçen kitapların üzerinde bulunması zorunlu olan bandrollerin bulunmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması sırasında 5 gün karşılığı adlî para cezasının günlüğü 20,00 TL den paraya çevrilmesi sırasında 100,00 TL yerine 80,00 TL adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2."Olay ve Olgular" bölümünde ayrıntılarına yer verildiği üzere, sanıktan 339 adet bandrolsüz kitap ele geçirilen olayda, olayın diğer sanığı ... ile tanık ...'ın beyanları, olay tutanağı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek Dairemizin bozma ilâmının gereği de yerine getirilmek suretiyle 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrasının Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş olması nedeniyle aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2022/144 Esas, 2022/373 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7041, Karar No: 2008/9330, Tarih: 15.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/7041 E.  ,  2008/9330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.11.2005 gününde verilen dilekçe ile hasılat kirası nedeniyle alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalılara ait 931,932, 984, 1007, 1010 ve 1011 parsel sayılı taşınmazları 2004 tarihli sözleşme ile kiraladığını, davalıların 2005 yılında bu taşınmazların ekimine engel olduklarını ileri sürerek , yoksun kaldığı 12.758.00 YTL’nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davacının taşınmazları 2005 yılında ekmeyeceğini bildirmesi ve çeltik ekim izni almaması nedeniyle kendileri tarafından ekildiğini, taşınmazların paylı mülkiyet hükümlerine tabi olduğunu ve tüm paydaşlar tarafından kiralanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu, 931 , 932, 984 parsel sayılı taşınmazları davalı ..., 1007, 1010, 1011 parsel sayılı taşınmazları ise Davalı ... kendi adına asaleten , ... ve ...’e vekaleten kiralamıştır. Anılan kira sözleşmeleri ile , kira ücreti olarak her yıl için 200 kg. çeltik verileceği kararlaştırılmıştır.

Taraflar arasındaki sözleşme ,tarla kirasına ilişkin olup, hasılat ( ürün ) kirası niteliğindedir.

Dosya içinde bulunan tapu kayıtlarının incelenmesinden, kira sözleşmesine konu 932 ve 1010 parsel sayılı taşınmazlarda kiraya verenlerin müşterek malik oldukları, 931, 1011, 1007 ve 984 parsel sayılı taşınmazların ise üçüncü kişilere ait olduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanunun paylı mülkiyette önemli yönetim işlerini düzenleyen 692. maddesi uyarınca taşınmazın kiraya verilerek kullanımında paydaşların oy birliği şartı aranır. Çekişme konusu 932 ve 1010 parsel paydaşlarından bir kısmı ile davacı arasında yapılan kira sözleşmesi hüküm ve sonuç meydana getirmez. Gerçekten , yasa hükmünü birden çok kişinin paydaş olduğu taşınmazda bir paydaşlardan bir kısmının kendi payları için yabancı kişilerle yapacağı kira sözleşmesinin geçersiz bulunduğuna ilişkin 27.11.1946 tarih ve 28/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da doğrulamaktadır. Öte yandan, 931, 1011, 1007, 984 parsel sayılı taşınmaz malikleri ile kiraya veren arasındaki ilişki de araştırılmamıştır.

Kira sözleşmesinin 931 ve 1010 parsel sayılı taşınmazlar yönünden geçersiz olduğu gözetilmeden, diğer taşınmazlar yönünden ise yukarıda açıklanan ilke uyarınca kira sözleşmesinin geçerli olup olmadığı araştırılmadan yazılı gerekçe ile istemin hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Kira sözleşmesinin 931 ve 1010 parsel sayılı taşınmazlar yönünden geçersiz olduğu gözetilmeden, diğer taşınmazlar yönünden ise yukarıda açıklanan ilke uyarınca kira sözleşmesinin geçerli olup olmadığı araştırılmadan yazılı gerekçe ile istemin hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz itirazlarının yukarıda yazılı nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 15.07.2008 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6190, Karar No: 2022/7592, Tarih: 31.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/6190 E.  ,  2022/7592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 27.05.2021 tarih ve 2021/777 E.- 2021/779 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; menfi tespit davasına konu Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3122 Esas sayılı icra takip dosyasının dava dosyası içerisinde bulunmadığı anlaşılmış olmakla, Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3122 Esas sayılı icra takip dosyasının temin edildikten sonra davacı vekilinin temyiz itirazları incelenmek üzere tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle eksik hususun tamamlanması için dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/43282, Karar No: 2012/4440, Tarih: 16.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/43282 E.  ,  2012/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01.03.2006-01.07.2007 arası davalı dershanede çalışıp iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini, sigortasının yapılmasını isteyince işten çıkarıldığını ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının davalıya ait işyerinde her hangi bir çalışmasının bulunmadığını, davalının Yeni Yüzyıl Dershanesini işletirken 03.10.2006 tarihinde dershanecilik işini terk ettiğini ve... Dershanesinin bu tarihten sonraki kiracısı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 01.03.2006 tarihinden devir tarihi olan 26.09.2006 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığının kanıtlanamadığı, kanıtlansa dahi devreden işverenin devir tarihindeki süreye kadar sorumlu olacağı için bir yıllık sürede dolmadığından kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretini isteyemeyeceği, aksi kanıtlansa bile sözleşme devir nedeniyle feshedilmediği için izin ücretinin istenemeyeceği ve ihbar tazminatından devralan işveren sorumlu olacağı için talepte bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının davalı yanında çalışıp çalışmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı davalıya ait dershanede sekreter olarak çalıştığını ileri sürmüş , davalı dershanesini 26.09.2006 tarihinde dava dışı ...Özel Eğitim ve Tic. Ltd. şirketine devrettiğini ve devir sırasında adının Özel ... Ufuk Dersanesi Güzelyalı Şubesi olarak değiştirildiğini savunmuş, davalının savunmasını İl Milli Eğitim Müdürlüğünün yazısı da doğrulamıştır.

Yargılama sırasında davacının ... 5. İş Mahkemesinin 2009/366 Esas sayılı dosyası ile davalı ...Özel Eğitim Ve Tic Ltd Şti aleyhine ... 1. İş Mahkemesinde davalı ... hakkındaki dava devam ederken şirketin ad değiştirdiği ve devir gördüğünü öğrendikleri bu nedenle 01.03.2006-1.7.2007 tarihleri arasındaki çalışması için tazminat ve işçilik alacakları isteğinde bulundukları gerekçesiyle dava açtığı anlaşılmıştır.

Yargılama sırasında davacının ... 5. İş Mahkemesinin 2009/366 Esas sayılı dosyası ile davalı ...Özel Eğitim Ve Tic Ltd Şti aleyhine ... 1. İş Mahkemesinde davalı ... hakkındaki dava devam ederken şirketin ad değiştirdiği ve devir gördüğünü öğrendikleri bu nedenle 01.03.2006-1.7.2007 tarihleri arasındaki çalışması için tazminat ve işçilik alacakları isteğinde bulundukları gerekçesiyle dava açtığı anlaşılmıştır.

Yerel mahkemenin dosyası ile ... 5. İş Mahkemesinin dosyası arasında hukuki ve fiili irtibat vardır. Dosya içeriğinden devir olgusu izlemini doğmaktadır. Devir olgusunun varlığı halinde hukuki durum değişeceğinden davaların birleştirilerek tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4249, Karar No: 2013/3880, Tarih: 04.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4249 E.  ,  2013/3880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/12/2011 tarih ve 2008/217-2011/274 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, uzun yıllardan beri özellikle dershanecilik, eğitim-öğretim hizmetleri ve yayıncılık alanında faaliyet gösteren bir firma olduğunu, ....07.2001 tarihinde, "..." ibaresini marka olarak 2001/14565 numara ile tescil ettirdiğini, bu markayı üretmiş olduğu dergi ve sair dokümanlarda, dershanelerinde, işyerlerinde, reklâm panolarında, tabela ve reklâm vasıtalarında kullanmakta olduğunu, davalının aynı sektörde dershane olarak faaliyet göstermekte olduğunu, "..." ibaresini reklâm panolarında, kitap, dergi ve sair doküman ürünlerinde, aynı isimle açmış olduğu "www.cozum-dershanesi.com" internet web sayfasında haksız olarak kullandığını, davalının iltibasa yol açabilecek derecede benzer ve aynı hizmete ilişkin olarak müvekkilin tescilli markasını kullanması sonucu müvekkilin markası ve tanınmışlık düzeyinin haksız olarak ihlal edilip, ayırt edicilik özelliğinin zedelendiğini, davalı şirketin ticari faaliyetlerinde ticaret unvanından farklı olarak kullanmış olduğu ... Eğitim Kurumlan ibaresinin müvekkilin tescilli markası ile iltibasa yol açabilecek nitelikte olduğunu, davalı şirketin ticaret unvanını aldığı şekliyle kullanmamasının, müvekkilin tescilli markasının ana unsuru olan “...” sözcüğünü öne çıkmasının 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 9. maddesi gereğince iltibasa yol açtığını ileri sürerek, müvekkilinin tescilli markasına tecavüzün tespitine, durdurulmasına, giderilmesine, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, 1.000,00 YTL maddi ve ....000,00 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin, ... Eğitim Kurumları Dershanesi adı altında 1997 yılından bu yana faaliyet gösterdiğini, 1997 yılında ve o tarihte yürürlükte bulunan 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında ve Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü tarafından kendisine verilen öğretime başlama ve devam etme izni, ... Eğitim Kurumları Dershanesi isminin kabulü ve akabinde tüm bunların ... Valilik Makamı tarafından onayı ve bu onayın müvekkil lehine ruhsata bağlanması neticesinde eğitim sektörüne dahil olduğunu, bu sektörde faaliyet göstermeye başladığını, davacının, dava konusu markayı 2001 yılında tescil ettirmiş ve dolayısıyla müvekkilden çok sonra bakanlık izin ve valilik ruhsatını almış bulunduğunu, burada mağdur olanın müvekkili olduğunu, davacının marka olarak kullandığı ... ibaresinin rengi, yazı tipi vs.nin tamamıyla farklı olduğunu; müvekkilin iltibasa yol açmasının söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

Mahkemece, davacı markasında kullanılan şeklin çalışkanlığı ifade eden doğada var olan bir canlı olan karıncaya ait bir figür olduğu, davalının kullandığı figürün ise yine karıncaya benzetilen ve doğada var olan canlının başka bir figürü olduğu, söz konusu şekillerin konumlarının farklı olduğu, bu şekillerin doğada var olan bir canlının farklı figürleri olduğu, birbirine benzemediği ayrıca davacının dava dilekçesinde tecavüzün "..." kelimesini kullanımının tecavüz olduğunu bildirerek "..." kelimesini kullanımının engellenmesini istediği, şekil unsurundan ve bunun tecavüz yarattığından bahsetmediği ve şekil unsurunun tecavüz yarattığından bahisle buna ilişkin bir talebin olmadığı, marka ve ticaret ünvanında asıl unsurun "..." ibaresi olduğu gözönünde bulundurulduğunda, markaya tecavüz veya haksiz rekabet yaratacak nitelikte bir kullanımın olmadığı ve tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/846, Karar No: 2014/3355, Tarih: 24.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/846 E.  ,  2014/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/74039

Mahkemesi : Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11.12.2012

Numarası : 2010/1079 - 2012/1302

Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aynı yargı çevresindeki cezaevinde başka suçtan hükümlü olup, duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulması hususunda karar verilmemiş olan sanığın duruşmada hazır bulundurlması sağlanmadan, yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hüküm öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/380, Karar No: 2018/10381, Tarih: 12.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/380 E.  ,  2018/10381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın, davacıların eşi/ babası ...'e çarpmasıyla ölümlü kaza meydana geldiğini, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldığını ve davalının zarardan sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 47.250,00 TL. maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 05.05.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle, toplam taleplerini 70.236,36 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, poliçe limitiyle sınırlı biçimde ve sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında zarardan sorumlu olduklarını, kusur ve zarar konularında yetkili kurullardan rapor alınması ile ... tarafından yapılmış rücuya tabi ödemelerin tazminattan düşülmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacı ...'ın kaza tarihindeki yaşına

öre destekten yararlanma şartları bulunmadığı anlaşıldığından, bu davacının tazminat isteminin reddine; diğer davacıların tazminat isteminin kısmen kabulü ile ... için 24.107,26 TL, ... için 7.896,54 TL, ... için 5.899,51 TL, ... için 3.516,90 TL. ve ... için 1.026,49 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davacılar desteğinin kazancının ... hizmet dökümüne göre asgari ücret düzeyinde olduğu ve resmi belge ile kazancı belirlenen desteğin gelirinin daha ... olduğunun yazılı belgelerle ispat edilemediği dikkate alındığında, tazminat hesabına esas gelire ilişkin mahkeme kabulünün yerinde bulunmasına göre; davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA;

aşağıda dökümü yazılı 2.174,53 TL fazla alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 12/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/794, Karar No: 2014/2278, Tarih: 24.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/794 E.  ,  2014/2278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri Bağdere Köyü, Şartarla Mevkiinde bulunan taşınmazın, tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adlarına tescili istemiyle dava açmıştır.

... ve arkadaşları, taşınmazın 10.000 m2 kısmının kendilerine ait olduğunu, adlarına tescili iddiasıyla davaya katılmışlardır.

Mahkemece müdahil davacıların davasının reddine, davacıların davasının kabulüne, krokide (A) harfi ile gösterilen 20089,16 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 27/02/2012 tarih ve 2011/14285 - 2692 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde, içinde halen akan dere olduğu ve paftasının incelenmesinde ise, fotoğraflarda görülen derenin kuzey ve güney yönlerden devam ettiği ve paftada dere olarak bırakıldığı görülmektedir. Taşınmazın tescile karar verilen bölümü dereyi kesmekte olup, aktif dere yatağının bir kısmı tescil edilen taşınmaz içine alınmış, böylece kuzeyde 381 parsel ile 631 parsel arasında, güneyde ise 635 sayılı parsel ile 23 sayılı parsel arasındaki bölümde dere kesilmiş, devamı sağlanacak şekilde bırakılmamıştır. Öte yandan, 20 ve 23 nolu kadastro parselleri hükmen tescil edilmiş olup, dava dosyaları aslı ve krokileri getirtilerek, taşınmaz yönünü ilgilendiren bir karar verilip verilmediği araştırılmamıştır.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi gereğince deniz, göl, nehir gibi genel sular sınırlamaya tabi olmayıp, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Derenin akışını engelleyecek şekilde aktif dere yatağındaki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine konu olamaz. Bu nedenle; mahkemece, mahalli bilirkişi, fen ve jeolog bilirkişi yardımıyla yeniden yapılacak keşifte, kışın ve bahar aylarında akan derenin aktif yatağının tespit edilerek, paftasına göre öncesi ve sonrası ile devamını sağlayacak şekilde, dava konusu edilen taşınmazın bu kısmı dere olarak ayrılmalı, bu kısım çıktıktan sonra kalan bölüm var ise davacılar adına tescil edilmesine karar verilmeli, 20 ve 23 parsel dava dosyası ve krokileri incelenip, zeminde uygulanarak taşınmaz yönünü ne olarak gösterdiği araştırılmalı ve oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra müdahillerin davalarının feragat nedeniyle reddine, davacıların davasının kısmen kabulü ile (A) harfi ile işaretli 17000 m2 yüzölçümlü bölümün payları oranında davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1979 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 24/02/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.