muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1131, Karar No: 2014/809, Tarih: 22.10.2014

Davacı her ne kadar bir dönem siyaset yapmış ise de, halihazırda davacının siyasetçi olarak kabul edilmesini gerektirir elde veriler bulunmamaktadır. Sorunu davacının şöhret ve haklarının korunması kapsamında değerlendirmek gereklidir.

Yukarıda belirtilen çalıştaya davacının davet edilmesi üzerine bu durum davalıya sorulmuş, davalı tepki göstererek “bu durumun alevi toplumuna yapılan açık bir hakaret olduğunu, alevi toplumunun yas ayı olan Hz. Hüseyin’in Yezit tarafından katledildiği Muharrem ayının 1. gününe denk getirilen bu planın, Hüseyin ile Yezit’in aynı masaya çağırmaktan başka bir anlam taşımadığı” ifade edilmiş, davacı “yezit” ifadesinin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini iddia etmiştir.

Davalı, alevi sorunlarının tartışıldığı bir çalıştaya bir dönem hakkında kamu davası açılan davacının çağrılmasını tarihsel süreç içinde yer alan bir karakter ile eleştirmiştir. Dava konusu ifadelerin davacının kişiliğini hedef almaktan ziyade, böyle bir davetli listesi hazırlayanlara yönelik sitem şeklinde anlaşılması gerekli olup, ifade özgürlüğü hakkını kısıtlama ihtiyacının gerekliliğinin ikna edici bir biçimde ortaya konulması imkanı bulunmamaktadır. Bu nedenle, Daire bozma kararının davacının şöhret ve haklarının korunması meşru amacını izlediği konusunda da bir tereddüt bulunmamakta ise de, davalının ifadelerine müdahale edilmesi demokratik bir toplumda gerekli bir zorunluluk olmadığı kabul edilmiştir.

Görüşmeler sırasında bir kısım üyeler “yezit” ifadesinin ifade özgürlüğü kapsamında kalamayacağını, Anadolu’da “yezit” isminin çağrıştırdığı anlam itibari ile toplum tarafından isim olarak dahi kullanılmadığını, toplum içinde kabul edilen anlamı dikkate alındığında, kişilik hakkına saldırı oluşturacağını, mahkeme kararı ile beraat etmiş bir kişinin herkesin görüşlerini açıklamaya davet edildiği bir çalıştaya davet edilmesinin eleştirisinin davacının kişilik hakkına saldırılmadan da yapılabileceğini, bu nedenle davanın kişilik hakkına saldırıldığını savunmuşlar ise de, bu görüş kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22.10.2014 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1496, Karar No: 2024/8344, Tarih: 13.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/1496 E.  ,  2024/8344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Maktüller : ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...

Suçlar : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak, nitelikli kasten öldürmeye yardım etme, silahlı terör örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : I-) Sanık ... hakkında;

1.Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan; TCK'nın 302/1, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62/53, 58/9, 63 üncü maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

2.Nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan 7 kez; TCK'nın 82/1-a-g, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 39/2-c, 62/1, 53, 58/9 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

II-) Sanık ... hakkında;

1. Silahlı terör örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan; TCK'nın 314/3 ve 220/7 inci maddeleri 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 63 üncü maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

2.Nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan; CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin CMK'nın 299/1 inci maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

I-) Sanık ... hakkında silahlı terör örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan verilen mahkumiyet, nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan verilen beraat kararına ilişkin katılan ... ...'in temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Silahlı terör örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme ile maktül ... dışında kalan maktüllere yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçlarına katılma hakkının bulunmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 298 inci maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

II-)Sanık ... hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak ve nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık ... müdafinin;

Sanık ... hakkında maktül ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan verilen beraat kararına ilişkin katılan ... ...'in temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Temyiz taleplerinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık ... ve müdafine usulüne uygun tebliğ edilmiş olduğu halde sanık ve müdafinin herhangi bir temyiz istemlerinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Temyiz taleplerinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık ... ve müdafine usulüne uygun tebliğ edilmiş olduğu halde sanık ve müdafinin herhangi bir temyiz istemlerinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık ...'in üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden şekilde güvenlik güçlerine yönelik bombalı saldırı eylemi gerçekleştirdiği, sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, sanık ... hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma ve nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçlarını işlediği; sanık ...'nun yapılan yargılama sonunda yüklenen maktül ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; sanık ... müdafiinin ve katılan ... ...'in temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1 inci maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle mahkumiyete ve beraate ilişkin hükümlerin ayrı ayrı ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7956, Karar No: 2018/16829, Tarih: 04.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7956 E.  ,  2018/16829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı Kuruma ait çocuk evlerinde 2007-05.11.2014 tarihleri arasında bakım personeli olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek, kıdem tazminatı ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, ev tipi sosyal hizmet birimlerinin iş kanunu kapsamında bulunmadığını belirterek görev itirazında bulunmuştur.

Davalı şirkete dava dilekçesi tebliğ edilmiş ancak cevap verilmemiştir.

Mahkemece, davacının ev tipi sosyal hizmet birimlerinde çocuk bakıcısı olarak çalıştığı, bu birimlerin iş kanunu kapsamında bulunmadığı belirtilerek Asliye Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir. Karar, davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 04.01.2016 tarih, 2015/35539 esas- 2016/21 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, tüm çalışma dönemi bakımından İş Mahkemelerinin davaya bakmakla görevli olduğu kabul edilerek bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı ... davalılar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda İş Mahkemesinin görevi noktasındadır.

Dosya içeriğine göre Mahkemece hükmüne uyulan 04.01.2016 tarih, 2015/35539 esas- 2016/21 karar sayılı bozma ilamında, 2828 sayılı Kanun'un 3. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin onüç numaralı alt bendinde 06.02.2014 tarih ve 6518 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle "Koruma Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi" yerine Ev Tipi Sosyal Hizmet Birimleri" tanımlamasının getirildiği,davacının 19.02.2014 tarihinden önceki çalışmalarının İş Kanunu kapsamında olduğu belirtilmiştir.

Davacının,19.02.2014 tarihinden sonraki çalışmalarının ev tipi sosyal hizmet birimlerinde geçip geçmediği araştırılarak sonucuna göre anılan dönem çalışması yönünden İş Mahkemelerinin görevli olup olmadığının belirlenmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yapılan araştırma sonucunda davacının anılan dönemde önce Çocuk Evleri Koordinasyon Merkezi Müdürlüğünde, 19.06.2014 tarihinden sonra ise Deniz Çocuk Evinde çalıştığı bildirilmiştir. Mahkemece, bu çalışmaların ev tipi sosyal hizmet biriminde geçirilmediği kabul edilerek karar verilmiştir.

Yapılan araştırma sonucunda davacının anılan dönemde önce Çocuk Evleri Koordinasyon Merkezi Müdürlüğünde, 19.06.2014 tarihinden sonra ise Deniz Çocuk Evinde çalıştığı bildirilmiştir. Mahkemece, bu çalışmaların ev tipi sosyal hizmet biriminde geçirilmediği kabul edilerek karar verilmiştir.

Ancak yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır. Ev tipi sosyal hizmet birimlerinin özelliklerine ilişkin bilgi ve belgeler ilgili yerlerden getirtilmeli ve davacının uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı ... Çocuk Evi'nin bu tanımlama kapsamına girip girmediği denetime açık şekilde belirlenmelidir. Sonucuna göre davacının 19.06.2014 tarihi sonrasındaki çalışmalarının İş Kanunu kapsamına girip girmediği açıklığa kavuşturulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/268, Karar No: 2022/736, Tarih: 29.11.2022

**Ceza Genel Kurulu         2020/268 E.  ,  2022/736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 703-280

Sanık ...'in eşyayı gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın yurda sokma suçundan 5607 sayılı Kanun’un 3/1 ve 4/2 ile TCK’nın 43/1, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 23.400 TL adli para cezası, sanık ...’in ise aynı suçtan 5607 sayılı Kanun'un 3/1 ve 4/2 ile TCK'nın 43/1, 62, 52/2-4, 51/1-3 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay 25 gün hapis ve 1.860 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluğuna ve hapis cezasının ertelenmesine ilişkin İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22.05.2014 tarihli ve 703-280 sayılı hükümlerin, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 06.02.2020 tarih ve 5233-2055 sayı ile; sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına, sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün ise 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönüyle düzeltilerek onanmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi V. ...;“Sanık ...'in, gittigidiyor.com isimli internet sitesinde 'Teknozirve' ve 'Exoticbargain' kullanıcı adlarıyla satışa sunduğu elektronik eşya, kol saati, parfümeri ürünleri, giyim eşyaları ve gözlük gibi ürünleri ABD'den tedarik ederek alıcıların isim ve adreslerine kargo yolu ile gönderdiği, diğer sanıklar....ve ... ...'ın Türkiye'deki çalışanları oldukları ve satışa sunulan ürünler ile ilgili olarak müşterilerle temas kurdukları, alıcılara gönderilen ürünlerin değerlerinin 150,00 Euronun altında kalmaları nedeniyle, Gümrük Kanununun Bazı Maddelerinin Uygulanması Hakkındaki 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 45. maddesi uyarınca muafiyet kapsamında oldukları, gönderilen malların yurda girişinde muafiyet kapsamında olmalarından dolayı ilgili Gümrük İdareleri tarafından herhangi bir yasal müdahalede bulunulmadığı, ürünlerin yurt dışından her alıcı adına ve adresine tek olarak, ayrı ayrı kargolanması nedeniyle eşyanın ticari miktar ve mahiyet arz etmediğinin kabulünün gerektiği, bu itibarla her bir alıcı adına yurt dışından kargo yolu ile gönderilen ve değeri 150,00 Euronun altında kalıp yasal muafiyet kapsamında olan malların kaçak olduklarından söz edilemeyeceği, yurda kaçak olarak girmiş mal bulunmadığından kaçakçılık eyleminden de söz etmenin mümkün olmadığı anlaşıldığından, unsurları itibariyle oluşmayan suç nedeniyle sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekçesiyle bozulması gerektiği,'' düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 16.03.2020 tarih ve 286251 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 16.03.2020 tarih ve 286251 sayı ile;

"Sanık ...'in, gittigidiyor.com isimli internet sitesinde 'Teknozirve' ve 'Exoticbargain' kullanıcı adlarıyla satışa sunduğu digital fotograf makinesi, diğer elektronik eşya, kol saati, parfümeri ürünleri, giyim eşyaları ve gözlük gibi ürünleri ABD'den tedarik ederek alıcıların isim ve adreslerine kargo yolu ile gönderdiği, diğer sanıklar ... ve ...'in, gittigidiyor.com sitesindeki web sayfa tasarımını yapan ve ürün iadelerinde iadeyi alan sanık ...'ın Türkiye'deki çalışanları oldukları, alıcılara Amerika'dan gönderilen ürünlerin her birinin değerinin 150,00 Euro'nun altında kaldığı, Gümrük Kanunu'nun Bazı Maddelerinin Uygulanması Hakkındaki 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 45. maddesi uyarınca her bir gönderinin ayrı ayrı kişisel muafiyet kapsamında olduğu, gönderilen malların yurda girişinde muafiyet kapsamında olmalarından dolayı ilgili Gümrük İdareleri tarafından herhangi bir yasal müdahalede bulunulmadığı, ürünlerin yurt dışından her alıcı adına ve adresine tek olarak, ayrı ayrı kargolanması nedeniyle eşyanın ticari miktar ve mahiyet arz etmediğinin kabulünün gerektiği, bu itibarla her bir alıcı adına yurt dışından kargo yolu ile gönderilen ve değeri 150,00 ' altında kalıp yasal muafiyet kapsamında olan malların kaçak olduklarından söz edilemeyeceği açıktır. Yurda kaçak olarak girmiş mal bulunmadığından kaçakçılık eyleminden de söz etmenin mümkün olmadığı allaşılmaktadır

Ayrıca mahkûmiyet hükmünde TCK m. 43. uygulanmıştır. TCK m. 43. uygulamasına konu edilen her bir eylemin ayrı ayrı tek başına da suç oluşturması gerekir. Tek başına suç olmayan bir eylemin bir çok adedi de müteselsilliğe konu edilemez.

Bunun dışında Amerika'da yerleşik bir çok dijital firma, internet üzerinden Türkiye'deki müşterilerine satış yapmakta ve gönderilen eşya kişisel muafiyet kapsamında ise herhangi bir vergiye tabi olmaksızın sipariş eden kullanıcıya ulaşmaktadır. Benzer iştigalde bulunan yabancı firmalar açısından kaçakçılık suçunu oluşturmayan aynı faaliyetin sanık ... ve adı geçen sanıklar yönünden suç oluşturmasının yasal dayanağı yoktur. ...'ın Türk vatandaşı olması ve/veya Türkiye'de de ikamet adresinin olması eylemi kaçakçılık suçuna konu etmez, olsa olsa bir ekonomik faaliyetin nerede vergilendirileceğine dair vergi hukukunun konusunu oluşturabilir. Bu durumda araştırılması gereken konu ...ın Türkiye'de faaliyet gösteren ekonomik kazanç sayılıp sayılmayacağı ve buna göre Türk vergi hukukuna tabi olup olmayacağı tartışılır. Ancak hiç bir şekilde gümrükten girdiği anda Kaçakçılık Kanunu kapsamında kaçak mal sayılmayan eşya nedeniyle sanıklar hakkında Kaçakçılık Kanunu kapsamında mahkumiyet hükmükurulamaz.

Açıklanan nedenlerle adı geçen sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerekirken onanmasına dair yüksek Daire ilamı usul ve yasalara aykırıdır." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

Açıklanan nedenlerle adı geçen sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerekirken onanmasına dair yüksek Daire ilamı usul ve yasalara aykırıdır." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 7. Ceza Dairesince 18.06.2020 tarih ve 968-9594 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklara atılı eşyayı gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın yurda sokma suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Bir elektronik eşya mağazasının Türkiye distribütörü olan firmada çalışan ve kimliği tespit edilemeyen bir kişi tarafından Gittigidiyor Bilgi Teknolojileri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketine ait “www.gittigidiyor.com” isimli internet sitesi üzerinden “dropshipping” olarak adlandırılan yöntemle yurt dışından getirilen elektronik eşyanın, gümrük vergileri ödenmeden bu sitede sanal mağaza açan satıcılar tarafından satıldığının elektronik posta yoluyla Kocaeli Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Müdürlüğüne ihbar edilmesi üzerine yapılan araştırmada, adı geçen internet sitesine “Teknozirve” ve “Exoticbargain” kullanıcı adıyla üye olan sanık ...’in yurt dışından tedarik ettiği ürünleri Türkiye’de ikamet eden inceleme dışı sanıklar ..., ..., ..., ... ve sanık ... ile birlikte “gittigidiyor” isimli internet sitesindeki profilinde yayınlayarak satışa sunduğu, Türkiye’de yaşayan alıcılar tarafından ürün satın alındıktan sonra satış bedelinin anılan internet sitesinin banka hesabına yatırıldığı ve yurt dışındaki tedarikçi firma tarafından ürünlerin sanık ... aracılığıyla alıcı kişilerin adına ve adresine posta veya hızlı kargo taşımacılığı yoluyla 150 Avro'nun altında bir değerle gönderildiği, ürünün alıcıya ulaşmasıyla “gittigidiyor” firmasına ait banka hesabında depolanan bedelin şirket tarafından komisyon alındıktan sonra kalan miktarının sanık ...'a ait hesaba yatırıldığı tespitlerine yer verildiği,

"Gittigidiyor" adlı siteden temin edilen belgelere göre; sanık ...'in anılan internet sitesi üzerinden 2008-2009-2010 ve 2011 yıllarında “Teknozirve” kullanıcı adıyla değişik marka ve modellerde 27.983 adet dijital fotoğraf makinesi, 228 adet "Ipone Apple Touch" marka ve modelde cep telefonu sattığı ve bu satışlardan 5.838.633.30 TL gelir elde ettiği, “Exoticbargain” kullanıcı adıyla ise değişik marka ve modellerde 3.130 adet dijital fotoğraf makinesi, 6102 adet elektronik cihaz, tekstil eşyası, parfümeri ürünü, kol saati ve gözlük sattığı, bu satışlardan da 1.335.833,28 TL gelir elde ettiği,

22.11.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda özetle; posta ve hızlı kargo taşımacılığı yoluyla yurt dışından gönderilen ürünlerin ilgili gümrük idaresi tarafından 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 173 ve 174. maddeleri uyarınca kontrol edilmesi gerektiği, göndericisi tek, alıcısı birden fazla olan gönderilerin hızlı posta taşıma belgesi ve üzeri beyan ile bu belgeye eklenmiş fatura üzerindeki eşya tanımı ve değeri ile bir kap içerisindeki eşyanın marka, cins ve değerine göre listelenmesinin de göndericisinin ticari faaliyette bulunduğunu düşündürmesi gerektiği, sanıklara atılı eşyayı gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın yurda sokma suçunun unsurları itibarıyla oluştuğu kanaatine varıldığı,

24.04.2014 havale tarihli vergi müfettişi tarafından düzenlenen raporda özetle; sanık tarafından “gittigidiyor” internet sitesi vasıtasıyla yapılan işlemler, ticari faaliyet sayılması için gereken sermaye, devamlılık, organizasyon, işlem hacmi ve gelir elde etme kastı unsurlarını ihtiva ettiğinden, bunların ticari kazanç olarak kabul edilmesi ve vergilendirilmesi gerektiğinin belirtildiği,

Sanık tarafından satışı yapılan ürünlerin Türkiye’deki distribütör firmalarından yapılan fiyat araştırmasında; sanığın satmış olduğu ürünlerin fiyatının satış tarihinde ilgili ürünün fabrika üretim maliyeti fiyatına denk geldiğinin tespit edildiği,

Anlaşılmaktadır.

Soruşturma evresinde bilgi sahibi sıfatıyla beyanları alınan ...., .... ... ..., İçten; "www.gittigidiyor.com" adlı internet sitesi üzerinden "exoticbargain" ve "teknozirve" kullanıcı isimleri ile satış yapan kişiden satın aldıkları ürünlerin yurt dışından posta yoluyla gönderildiğini bildiklerini, ürünlerin internet sitesi üzerinde reklamı yapılırken yenilenmiş ürün olduklarının açıklama kısmında belirtildiğini, eşya ellerine ulaştığında paketin içinde garanti belgesi ve fatura olmadığını, piyasa fiyatının çok altında bir fiyata ürünleri satın aldıklarını ifade etmişlerdir.