muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/36165, Karar No: 2015/15101, Tarih: 27.04.2015

Hasılata bağlı günlük yevmiyeli olarak çalışan işçilerin yevmiyelerinin miktarı günlük çalışma süresine bağlı olup, ne kadar çok çalışırsa yevmiye artacağından çalışılan tüm saatlerin normal ücreti yevmiye içerisinde alındığından fazla çalışma ücretinin zamsız tutarının yevmiyenin içinde ödendiği kabul edilerek fazla çalışma ücretinin sadece %50 zamlı kısmı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunun incelenmesinden davacı işçinin fazla çalışma ücret alacağı hesabının davacının haftalık çalışmasın 45 saati aşmadığı için fazla çalışmalarının zamsız kısmının ücreti içinde ödendiğinin kabul edileceği, sadece % 50 zamlı kısmının ödenmesi gerekeceği kabul edilmiş ise de bilirkişinin dayanak kıldığı Dairemiz kararı somut olayın özelliklerine uymadığı gibi davacının ücreti yanı sıra yaptığı iş karşılığı prim yada bahşiş alan ya da parça başı iş yapan bir işçi değildir. Dosyada mevcut bordroların incelenmesinden davacının ücretinin saat karşılığı olmadığı, her ay maktu ücret aldığı da tartışmasızdır. Davacının fazla çalışmasının zamsız kısmını aylık ücretinin içinde olduğuna dair tespit doğru olmamıştır. Davacının fazla çalışma alacaklarının % 150 zamlı hesaplama yöntemi ile belirlenmesi gerekirken yerinde tespitler içermeyen bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davacı işçinin davalıya ait işyerinde 24 saat çalışıp 72 saat dinlendiği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunun incelenmesinden davacı işçi için her hafta 6 saat fazla çalışma hesabı yapılmış ise de davacının çalışma düzenine göre her haftada iki kez 24 saatlik çalışma yapmadığı, ayın bir haftasında sadece bir kez 24 saatlik çalışma yaptığı anlaşılmaktadır. Buna göre; davacı için aylık periyotta ilk üç haftalık dönemde haftalık 6’şar saat fazla çalışmadan 18 saat, takip eden 4’üncü hafta için 3 saat fazla çalışma hesabı yapılması gerekirken yerinde tespitler içermeyen bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

4-Dosyanın incelenmesinden dava dosyasına işyerindeki çalışma düzeni veya sistemini gösteren belge sunulmadığı dikkate alındığında davacının fazla çalışmalarının yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanmadığı, takdiri delil niteliğindeki tanık beyanları ile ispat edildiği anlaşıldığından belirlenen fazla çalışma ücret alacağından uygun bir oranda takdiri indirim yapılmaması da ayrıca bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24271, Karar No: 2016/2713, Tarih: 08.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/24271 E.  ,  2016/2713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L Â M I

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 29.01.2015

Dava, rücûan tazminat tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın davalılar F.. S.., S.. K.., A.. S.., Z.. S.., Z.. Y.. yönünden kabulüne, ... Sigorta A.Ş. yönünden kısmen kabulüne, E.. T.. mirasçıları yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4494, Karar No: 2009/6365, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4494 E.  ,  2009/6365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 211 ada 1 parsel sayılı 2604.24 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliği ile belgesizden davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli parselin tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına göre; mahkemece yaptırılan keşifte görev alan orman bilirkişinin hükme dayanak alınan raporunda, davalı taşınmazın eğiminin %45 olduğu, üzerinde dağınık meşe ağaçlarının olduğu, bu ağaçların taşınmazın ... yıllar boş kalması nedeniyle, meşe tohumlarının çeşitli faktörler etkisiyle parsel üzerine taşınması suretiyle oluştuğu, orman sayılan yerlerden olmadığı bildirilmiştir. Ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın terk edilmiş boş arazi niteliğinde ve üzerinde dağınık halde meşe ağaçları olduğu, toprağının hiçbir zaman işlenmediği, eğiminin yüksek olması nedeniyle ... muhafaza karakteri taşıdığı bildirilmiştir. 6831 Sayılı yasanın 1/j maddesi, orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağının öngörmüştür. Bilimsel ve teknik olarak arazi eğiminin %12’ den fazla olması halinde o arazi kesimi erozyonla karşı karşıya kalacağından, ... muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmesi gerekir. Hal böyle olunca; taşınmazın saptanan bulgulara göre doğu ve kuzeyindeki ormanın devamı niteliğinde 6831 Sayılı yasanın 1/j maddesi kapsamı dışında olup, halen de eylemli olarak orman sayılan yer olduğu düşünülerek, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

Öte yandan Orman bilirkişinin taşınmaz üzerindeki dağınık halde bulunan meşe ağaçlarının tohumlama yolu ile etraftan geldiği şeklindeki açıklamalarına itibar edilemeyeceği zira, hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda da vurgulandığı üzere, davalı taşınmazın memleket haritasında yeşil alanlar içerisinde kaldığı, eğiminin % 35 olduğu ve üzerinde dağınık şekilde meşe ve gürgen ağaçlarının bulunduğu görülmektedir, Kaldı ki; meşe ağacı tohumunun, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olmadığı, yerleşik bilimsel görüşlerce tartışmasız kabul edildiği, dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ve gürgen ağaçlarının % 35'lik eğim ile birleştiğinde taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinde tanımı yapılan ve orman sayılan yerlerden olduğunun kabulü gerektiği, orman sayılan bu tür yerlerdeki meşelerin insan ... ile zaman zaman kesilip ortadan kaldırılması halinde dahi daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana gelmesinin bilimsel olarak mümkün olduğu, belirtilen bilimsel açıklamalar da nazara alındığında, mahkemece davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne, taşınmazın orman niteliği ile tescile karar verilmesi gerekirken, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek ham ... niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 13.04.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5211, Karar No: 2013/1042, Tarih: 17.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/5211 E.  ,  2013/1042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kaçağa konu eşyanın,gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kalacağı ve katılma hakkının da Gümrük İdaresine ait olacağı,

Bu açıklamalar ışığında,

Sanığa isnat edilen eylemin sübutu halinde 5607 sayılı yasaya muhalefet suçunu oluşturacağı, bu suçtan zarar görenin ise Gümrük idaresi olup Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun olmadığı, dolayısıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun kamu davasına katılmasına karar verilmesi de hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. Maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,17.01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12045, Karar No: 2015/13690, Tarih: 26.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/12045 E.  ,  2015/13690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evliliğin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Cumhuriyet Savcısı tarafından, akıl hastalığı sebebine dayalı olarak evlenmenin mutlak butlan sebebiyle iptali istemiyle açılmıştır. (TMK md. 146) Cumhuriyet Savcısı, kanunda açıkça öngörülen hallerde hukuk davası açar veya açılmış olan hukuk davasında taraf olarak yer alır (HMK. md. 70/1). Mutlak butlan davası açma Cumhuriyet savcısı için bir görev olduğundan (TMK.md. 146/1) duruşmalarda hazır bulunma da görevin doğal sonucu olarak bir zorunluluktur. Bu nedenle Cumhuriyet Başsavcılığının duruşmalara katılması sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.06.2015(Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2014/15521, Karar No: 2014/21181, Tarih: 28.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15521 E.  ,  2014/21181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 25.10.2007 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 10.09.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1791, Karar No: 2025/274, Tarih: 20.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1791 E.  ,  2025/274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2479 Esas, 2024/79 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/80 E., 2019/490 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan sözleşme gereğince "Kırkında Kırk Kadın" isimli eserin işletme, çoğaltma ve yayma hakkının 27.04.2014 tarihine kadar müvekkiline devredildiğini, sözleşmenin bitiminden sonra yeni baskı yapmamak şartı ile davacının elinde bulunan mevcut eserleri tükeninceye kadar piyasaya sunma hakkının bulunduğunu, buna rağmen davalının dava dışı A7 Yayınevi ile anlaşarak "Kırkında Kırk Kadın" isimli kitabının yeniden basımının yapılmasına sebebiyet verdiğini, müvekkili şirketin sözleşmeye uygun olarak, siparişler geldikçe elindeki kitapların satışını gerçekleştirdiğini, bu şekilde davalının müvekkili şirketin elde edeceği kazançtan yoksun kalarak, maddi zarara uğramasına neden olduğunu ileri sürerek, kitapların tümünün toplatılmasına, dava konusu kitabın basımı ve dağıtımının engellenmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin uğradığı maddi zararın tazmini amacıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin kitabın piyasaya çıkış tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 29.750,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı yasal süresi içerisinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşmenin imzalandığı tarihten itibaren geçen 7,5 yıllık süreçte 3000 adet kitabın 1250'sinin satılabildiği, bunun tanıtım ve pazarlama eksikliğinden kaynakladığı, bu kapsamda davacının, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 492. maddesindeki amir hükme aykırı davrandığı, davalı tarafından 2015 yılında çekilen ihtarnameye cevap vermediği, şu hale göre davalının bir başka kurum ile anlaşmasının sözleşmeye aykırılık teşkil etmeyeceği, sonuç olarak davacının aradan geçen süre ve sektör uygulamaları dikkate alındığında üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği, stokta kitap bulundurduğu ve davacının sözleşmeye aykırı hareket ettiği iddiasına dayalı dava açmasının dürüstlük kuralına aykırılık teşkil edeceği, bunun hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yayım sözleşmesine aykırılık iddiasına dayalı olarak davalıya ait kitabın basımının, yayımının, satışının durdurulması ve nüshalarının toplatılması ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20.01.2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20182, Karar No: 2017/7236, Tarih: 25.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/20182 E.  ,  2017/7236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fesih tazminatı, hisse senedi tazminatı ile fazla çalışma ücreti, izin ücreti ve prim alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25/04/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat Gönül Şanlı ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Şirketteki genel müdür yardımcısı görevinden 11.01.2012 tarihinde haksız olarak işine son verilerek ayrılmak mecburiyetinde bırakıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı ödenmediğini, fazla mesai ödemelerinin yapılmadığını, ilk işe giriş tarihi olan 01.10.2006 yılından itibaren işten çıkarılış tarihine kadar hiç yıllık izin kullanmadığını, diğer yıllarda kendisine ödenen fakat 2011 yılında ödenmeyen yıllık brüt maaşının %20 si tutarındaki 38.400,00 TL. prim alacağının ödenmediğini, davacı ile davalı Şirket arasında yapılan Service Agrement Sözleşmesi gereği (davalı şirket sözleşmeyi tek taraflı fesih eder, davacıyı işten çıkarırsa, ayrıca ek bir tazminat olarak her yıl için brüt maaşı üzerinden (l,5) maaş tutarında tazminat öder maddesi olmasına rağmen) 120.000,00 TL.’yi de müvekkiline ödemediğini, 18.08.2010 ve 25.08.2010 tarihli anlaşmalara göre davalı Şirketin 3500 hissesinin müvekkile verilmesi gerektiği halde verilmediğini, bununla ilgili tazminat tutarının 122.500,00 Euro olduğunu iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin, prim, ek tazminat, hisse tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, müvekkil Şirkette 05.01.2007- 12.01.2012 tarihleri arasında çalışmış olduğunu, son olarak Montajdan sorumlu genel müdür yardımcısı olarak çalıştığını ve son brüt ücretinin aylık 16.117,67 TL. olduğunu, iş akdinin 4857 sayılı kanunun 25/II. maddesi gereği 11.01.2012 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, 2011 yılı Kasım ayı içinde davalı şirket yöneticilerinden bazılarının görevini kötüye kullandığı ihbarı üzerine denetim raporu hazırlanmasına karar verildiğini, bu karar doğrultusunda ... Danışmanlık Hizmetleri Ltd. Şti. tarafından 10.01.2012 tarihli bağımsız denetim raporu hazırlandığını, hazırlanan bu rapor ve yapılan genel araştırmalar neticesinde davacı ile ilgili; birçok projede çelik sorumluluğu ve maliyeti müşteride olmasına rağmen ve bazı projelerde çelik malzeme kullanılmamış olmasına rağmen, davalı şirkete kesilen birçok yüksek meblağlı çelik faturasının davacı tarafından onaylandığı ve buna ilişkin ödemelerin yapıldığı, Şirketin davacıya olan güvenini ortadan kaldıran bu durumun davalı şirketten saklandığı, sadakat ve doğruluk borcunu ihlal ettiği, davacının Genel Müdür Yardımcısı sıfatı ve vasfı ile üstlendiği görev ve sorumluluklarını yerine getirmediği, ihlal ettiği tespitlerinde bulunulduğunu, Şirketin bu eylemler nedeniyle risk ve zarara uğradığını, davacının müvekkil şirketteki hizmet süresinin 05.01.2007-11.01.2012 tarihleri arasında olduğundan 5 yıllık kıdemi bulunduğunu, müvekkil Şirket bünyesinde çalıştığı süre boyunca hak ettiği tüm yıllık izinleri kullandığını, iddiaların aksine müvekkil Şirketten herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: