muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10077, Karar No: 2014/15988, Tarih: 17.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10077 E.  ,  2014/15988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/269832

MAHKEMESİ : Pazar(Rize) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2012

NUMARASI : 2008/52 (E) ve 2012/440 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 18/06/2008 tarihli celsesinde, katılan idarenin müdahale talebiyle ilgili karar verilmiş olduğu anlaşılmakla tebliğnamede yazılı düşünceye iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi raporunda, dava konusu yerin arazi kadastrosu sonucu şahıs adına tespit edilen 103 ada 1 nolu parselde kaldığı belirtilmiş ise de tapu kaydının 1/6/2009 tarihli olup suç tarihinden sonra tesis edildiğinin anlaşılmasına ; orman mühendisi bilirkişi raporunda, memleket haritasında beyaz renge boyalı alanda kaldığını bildirilmiş ise de amenajman haritasına göre 60 nolu bölmede KnKz sembolü ile gösterilen yerde kaldığının ifade edilmesine ; sahadan 11 adet orman ağacı olan meşe ile 1 adet kestane ağacı ve orman güllerin kesilerek diri örtü temizliği yapıldığının; yerin kuzeyinde 101 ada 1 nolu orman parselinin yer aldığının belirtilmesine göre öncelikle dava konusu yerde orman tahdidi yapılıp yapılmadığının, yapılmışsa kesinleşme tarihinin tespit edilip varsa tahdit haritasının uygulanması,tahdit yapılmamışsa dava konusu yere ait hava fotoğraflarının da celbedilerek en eski tarihli memleket ve amenajman haritaları ile hava fotoğraflarının, mahallinde zabıt mümziinin yer gösterimi suretiyle ve farklı bilirkişilerden oluşturulacak bir bilirkişi heyeti vasıtasıyla yapılacak keşifte zemine uygulanarak tüm teknik ve idari özellikleri irdelenerek, dava konusu yerin suç tarihi itibariyle orman sayılan yerlerden olup olmadığının; halihazırdaki durumu itibariyle orman vasfında olmamakla birlikte geçmiş zaman içinde ormandan kazanılıp kazanılmadığının , salt toprağının dahi orman olarak kabulü gerekeceği de dikkate alınarak yerin vasfının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespitinden; bilirkişi raporunda tespit edilen bölme numarası ile suç tutanağında yazılı bölme numarası arasındaki farklılığın sebebi de araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Keşfe iştirak eden zabıt mümzii ve mahalli bilirkişiye yeminlerinin verdirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/433, Karar No: 2010/6116, Tarih: 28.09.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/433 E.  ,  2010/6116 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/292894

MAHKEMESİ :(BARTIN) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :03.02.2009 gün ve 145/11

SUÇ :Kasten öldürme

M.. U..'u kasten öldürmekten sanık İ.. Y.., işbu suça yardımdan sanıklar A.. K.., S.. C.. ve H.. A.., N.. Y..'ı taksirle öldürmekten sanık M.. U..'nin bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, A.. K..'nın beraatine ilişkin (BARTIN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.02.2009 gün ve 145/11 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar Suna, Can, Metin ve İbrahim müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık İbrahim'in duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle, diğer sanıkların temyizi hakkında da kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak ve müdahillerin temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar Suna ve Metin hakkında hükmolunan cezaların miktarlarına göre, sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Kasten insan öldürme suçundan sanık İbrahim'in, kasten insan öldürmeye yardım etme suçundan sanıklar Suna ve Hasan'ın ve taksirle öldürme suçundan sanık Metin'in cezalandırılmalarına, kasten insan öldürme suçundan sanık Ahmet'in beraatine ilişkin hükümlerin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242, 08.06.2010 gün ve 2010/1-35/140 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; birlikte suç işledikleri iddia edilen sanıklar İbrahim ve Suna arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. Maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanıklar İbrahim, Suna ve Metin müdafii, sanık Hasan müdafii ve katılanlar Hasan ve Rafet vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, sanıklar İbrahim ve Suna hakkındaki kısmen resen de temziye tabi bulunan hükümlerin öncelikle bu nedenle, sanıklar Hasan ve Metin'in cezalandırılmalarına ve sanık Ahmet'in beraatine ilişkin hükümlerin ise irtibat nedeniyle CMUK.nun 321. Maddesi uyarınca değişik gerekçeyle kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 28.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14296, Karar No: 2015/17351, Tarih: 20.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/14296 E.  ,  2015/17351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı şirket avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dilekçesinde; işveren ....'nin 2008 yılında fesh edilerek, işyeri aynı kalmak suretiyle ve bu şirkette çalışan işçilerin davalı bülbüloğlu ....'e devredildiğinden bahisle; husumet devralan ...'e yöneltilmiştir.

Mahkemece, kaza tarihi itibariyle işveren sıfatının kime ait olduğu ve davacı vekilinin iddia ettiği gibi bir devir olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenmemiştir.

Dosya kapsamına göre; kaza nedeniyle olayı soruşturan sigorta müfettişi ve iş müfettişlerinin işveren olarak dava dışı limited şirketi belirledikleri; sigortalının açtığı tazminat davasında, husumetin dava dışı limited şirkete yöneltildiği ve ...İş Mahkemesi'nin 2008/205 esas ve 2012/870 karar sayılı dava dosyasında limited şirket hakkında verilen kararın 21. HD'nin 28.01.2013 tarih ve 2012/23977 esas ve 2013/1251 karar sayılı ilamı ile onandığı, dava dışı limited şirkete ait kayıtların ilgili ticaret sicil memurluğundan gönderildiği ve dava dışı limited şirketin ünvan değiştirerek .... olduğu anlaşılmıştır.

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 179. maddesi de, bir mameleki veya bir işletmeyi aktif ve pasifleriyle birlikte devralan kimsenin, bunu alacaklılara ihbar veya gazetelerde ilan ettiği tarihten itibaren onlara karşı mamelekin veya işletmenin borçlarından mesul olacağını, iki yıl süreyle evvelki borçlunun da devralanla birlikte müteselsilen sorumlu olacağını öngörmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.11.2001 tarihli, 2001/21-1030 Esas ve 2001/1077 Karar sayılı ilamında ayrıntıları açıklandığı üzere; Borçlar Kanunu'nun 179. maddesinin içinde "müteselsil bir borç" vardır. Devir alan şirket devir eden şirketin borçlarından ötürü sorumlu olduğu gibi, iki yıl müddetle evvelki borçlu (devreden) dahi, yenisi (devralan) ile birlikte müteselsilen sorumlu olur. Borçlar Kanununun müteselsil borçlara ilişkin 141. maddesine göre teselsülün kanun hükmünden doğduğu hallerde

kamu düzeni söz konusu olacağından tarafların iradeleriyle teselsülün ortadan kaldırılması hükümsüzdür. (Dr. H. Öser / W. Scöhe-nenberger Borçlar Hukuku Ankara 1950 sh. 905-906) O nedenle, bu müteselsil borç kanun hükmünden (B.K. 179'dan) doğduğundan; teselsülden kaynaklanan sorumluluğun dışlanması geçersizdir ve hukuki sonuç doğurmaz.Sorumluluğun zamanı "Devir anıdır." Devrin fiilen gerçekleştiği tarihte doğmuş ve nedeni vücut bulmuş borçlar bu sorumluluğun kapsamında kalmaktadır. İşletmenin devirden önceki borcunun nakli kural olarak alacaklıya karşı hüküm ifade etmesi B.K. 173 ve 174. maddeleri gereğince alacaklının onamına bağlı ise de, 179. madde bu kurala bir istisna getirmiş alacaklının rızasına gerek görülmeksizin borcun devir alana intikal ettiği kabul edilmiştir.

Müteselsil borcun özelliği alacaklının müteselsil borçlulardan hepsinden veya birinden alacağın tamamını veya bir kısmını istemekte serbest oluşudur. (A. Von Tuhr, Borçlar Hukuku, İstanbul 1953, s 845 vd.) Sözü edilen hukuki esaslara göre eski ve yeni borçlunun müteselsil sorumluluğu iki yıllık bir devre için kabul edilmiş olup, bu iki yıl, (muaccel borçlar için) devrin, alacaklının ihbarı ya da gazetelerde ilan tarihinden itibaren başlar.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; kaza tarihinde işveren sıfatının kime ait olduğu ve işletmenin devir olgusu ve devir sözleşmesi araştırılarak, devir sözleşmesi hükümleri anılan madde kapsamında irdelenerek, ayrıca, sigortalının açtığı tazminat davasında iş göremezlik oranı % 42,2 iken % 37,20 olarak belirlenmiş olup, o davada kurum taraf olmayıp, ihbar yoluna da gidilmediğinden, 506 sayılı Yasa'nın 109. maddesinde öngörülen prosedür gereğince iş göremezlik oranı ve ilk peşin değere etkisi üzerinde durulması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalı avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1079, Karar No: 2020/3298, Tarih: 05.10.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/1079 E.  ,  2020/3298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yağma suçunun yol kesmek suretiyle işlendiğinin kabulü için eylemin yalnızca yol üzerinde gerçekleşmiş bulunması yeterli olmayıp, suçun mağdurunun yoldan geçmesini beklemek suretiyle önceden tasarlayıp, maddi engeller koymak veya tehditle geçişi engellemek ve/veya tertibat alarak yolun kesilmiş olması gerektiği gözetilmeden, yol kesmenin koşulları oluşmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nin 149/1.maddesinin uygulama koşulları oluşmayan (d) bendi ile de hüküm kurulması, kanuna aykırı ise de; temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında, sonuç cezaya etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13025, Karar No: 2024/2309, Tarih: 03.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/13025 E.  ,  2024/2309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1066 E., 2022/988 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gebze 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2021 tarihli ve 2019/182 Esas, 2021/196 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılanlar ... ve ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/1066 Esas, 2022/988 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına, sanık hakkında;

a) Katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

b) Katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Cahit Bilici'nin temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün yeterli gerekçeden yoksun olduğuna, asıl mağdur olanın kendisi olduğuna, tehdit ve hakaret eylemlerine maruz kaldığına, hükmün adalete ve hakkaniyete aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Cahit Bilici'nin temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün yeterli gerekçeden yoksun olduğuna, asıl mağdur olanın kendisi olduğuna, tehdit ve hakaret eylemlerine maruz kaldığına, hükmün adalete ve hakkaniyete aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Temyiz dışı sanık ...'nun ... ilçesinde yönetimindeki araç ile gitmekte iken önünde aracı ile seyir halinde olan katılan ...'ın trafiği tehlikeye soktuğu iddiası ile sellektör yapmak ve korna çalmak suretiyle ...'ı durdurduğu, burada araçtan inerek ...'ın yanına gittiğinde aralarında tartıştıkları, sonrasında temyiz dışı sanık ...'in ...'ı arayarak yerini sorup sanık ... ile birlikte buluşma yerine geldiği, katılan ...'ın da yanına ... olduğu halde olay yerine geldikleri ve tartışmaya başladıkları, bir süre sonra tartışmanın kavgaya döndüğü, bu esnada yakında bulunan ...'ın abisi ...'ın da olay mahalline geldiği, temyiz dışı sanık ...'in çıkardığı bıçak ile ... a vurmak suretiyle yaraladığı, olayda ...'in ...'a kafa atmak suretiyle burnunda kırık meydana getirdiği, katılan ...'ın da aldırılan doktor raporuna göre "vücutta kemik kırığı oluşturacak, yaşamını tehlikeye sokmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde" yaralandığı, katılan ...'ın aldırılan doktor raporuna göre "vücutta kesiler mevcut olup, yaşamını tehlikeye sokmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde" yaralandığı, anlaşılmıştır.

Her ne kadar sanık ... hakkında katılanlar ... ve ... 'ya karşı kasten yaralama suçlarından kamu davası açılmış ise de; katılanların beyanlarının aşamalarda değiştiği, sadece şüphe

üzerine sanığa ceza verilemeyeceği, ceza muhakemesinin temel prensibi olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi doğrultusunda mahkememizde oluşan şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi zorunluluğu dikkate alınarak, sanığın inkara yönelik savunması karşısında mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanığın müsnet suçları işlediğinin sübuta ermemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. Katılan ... hakkında Adli Tıp Kurumu Kocaeli Şube Müdürlüğünce düzenlenen 02.10.2019 tarihli raporda: Gebze Devlet Hastanesinin 25.09.2017 tarih, 12942300 sayılı raporunun tetkikinde; sol gluteal bölgede lomber bölgeye yakın 2x2 cm ebatında cit ciltaltı kas dokuya giren, batına nafiz olmayan yara mevcut, takip edildiği, sonuç olarak yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif omadığı, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olmadığı, yüzünde sabit ize veya yüzün sürekli değişikliğine neden olmadığı, vücudunda kemik kırık ve çıkığına neden olmadığı, kanaati belirtilmiştir.

Katılan ... hakkında Gebze Fatih Devlet Hastanesince düzenlenen 25.09.2017 tarihli raporda: vücutta kemik kırılmasına neden olduğu, yaralanmanın etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilemez olduğu belirtilmiştir.

3. Sanık savunmaları, katılanların beyanları, tanık anlatımları, katılan ... hakkında Adli Tıp Kurumu Kocaeli Şube Müdürlüğünce düzenlenen 02.10.2019 tarihli rapor, katılan ... hakkında Gebze Fatih Devlet Hastanesince düzenlenen 25.09.2017 tarihli rapor, sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde temyiz dışı sanık ...'nun ... ilçesinde sevk ve idaresindeki araç ile trafikte yol alırken katılan ...'ın trafiği tehlikeye soktuğu iddiası ile sellektör yapmak ve korna çalmak suretiyle ...'ı durdurduğu, burada araçtan inerek ...'ın yanında gittiğinde aralarında tartışma çıktığı, araya girenlerin tartışmayı sonlandırması üzerine tarafların olay yerinden ayrıldıkları, sonrasında temyiz dışı sanık ...'nun katılan ...'ı arayarak Menderes Caddesine gelmesini söylediği, temyiz dışı sanık ...'nun buluşma yerine arkadaşı olan sanık ... ile buluşma yerine gittiği, katılan ...'ın da buluşma yerine giderken yanında kardeşi olan katılan ...'ı da alıp olay yerine gittiklerinde aralarında trafik nedeniyle çıkan tartışmayı konuşurlarken yeniden tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında temyiz dışı sanık ...'nun yanında getirdiği arkadaşı olan sanık ... ile fikir ve eylem birlikteliği içerisinde hareket ederek katılan ...'a yumruk vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez ikinci derecede burun kırığı oluşacak şekilde kasten yaraladıkları, yine temyiz dışı sanık ... ile sanık ...'nin eylem ve fikir birlikteliği içerisinde hareket ederek katılan ...'a silahtan sayılan bıçakla saldırarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladıkları, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılan beyanları, sanık savunmaları, doktor raporları ve tüm dosya kapsamıyla saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, anlaşıldığından sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/1066 Esas, 2022/988 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gebze 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10326, Karar No: 2018/1192, Tarih: 20.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/10326 E.  ,  2018/1192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.02.2018 tarihinde üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Olay tarihinde 17 yaşında olan mağdurenin aşamalardaki uyumlu beyanlarına, onu doğrulayan müşteki annesinin anlatımlarına, sanığın ikrarına ve dosya kapsamına göre, mağdurenin lise öğrencisi olduğu, kırk üç yaşındaki sanığın ise mağdurenin okula gidip gelirken geçtiği cadde üzerinde elektrik malzemeleri satan iş yerinin bulunduğu, daha önceki geçişleri sırasında mağdureyi gözleriyle süzüp baktığı, mağdurenin bundan rahatsız olmasına rağmen annesini üzmemek ve babasının sanığı tanıması nedeniyle kötü niyeti olmama ihtimalini de düşünerek durumu ailesine bildirmediği, en son 09.05.2012 günü ise yine iş yerinin önünde geçmekte olan mağdureye bakar mısın dediği, mağdurenin durup efendim diye sorduğunda ise önce gittiği okulu ve sınıfını sorduğu, devamında içeri çağırıp "sen buradan hep gelip geçiyorsun, ben seni çok beğeniyorum, dikkatimi çekiyorsun, gözlerinin rengi yeşil, çok güzel, okulun bittikten sonra benimle evlenir misin, ben seninle evlenmek istiyorum" dediği, sanığın açıklamalarına şaşırıp rahatsız olan mağdurenin hemen dışarı çıktığı, sanığın arkasından seslenerek "tamam teşekkür ederim, bu olaylar aramızda kalsın" dediği, mağdurenin durumu annesine hemen telefonla ilettiği ve müteakiben polise müracaat ederek şikayetçi oldukları, sanığın ise aşamalarda özetle "mağdureyi tanıdığını, olaydan yaklaşık bir ay önce babasını telefonla arayarak kızını sevdiğini, izni olursa evlenmek istediğini bildirdiğini, babasının ise kızının okula gittiğini, şu an bunun mümkün olmadığını, okul bittikten sonra gerekirse tekrar görüşebileceklerini belirtiğini, olay günü ise iş yerine çağırıp onu beğendiğini ve evlenmek istediğini söylediğini " savunduğu anlaşılmış, yerel mahkemece açıklanan eylemin suç oluşturmayacağından bahisle sanığın beraatine hükmedilmiş, sayın çoğunluk tarafından da bu hüküm usul ve yasaya uygun görülerek onanmasına karar verilmiştir. Sabit görülen fiilin cinsel taciz suçunu oluşturduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun düşüncesine iştirak edilmemiştir. Uyuşmazlık eylemin suç oluşturup oluşturmadığının belirlenmesi konusundadır. Şöyle ki;

Sanığın fiilinin cinsel taciz suçunu oluşturup oluşturmadığının doğru belirlenebilmesi için anılan suçun unsurlarının ortaya konup eyleme uygulanması gerekir.

Türk Ceza Kanununun "cinsel taciz" başlıklı 105. maddesi;