muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/173, Karar No: 2021/293, Tarih: 22.06.2021

Beyan etmişlerdir.

Sanık Mahkemede; Yalova... Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin yönetim kurulu başkanı olduğunu ancak 20.02.2012 tarihindeki genel kurul toplantısında görevinin sona erdiğini, Orman İdaresi’nden 1.000 metreküp odunu kesmek için ihale ile satın aldıklarını, bu ağaçların damgalama işleminin de yapıldığını, köylüyü teker teker bu alana gönderdiklerini, ağaçların usulünce kesildiğini, ancak damgaların bazı ağaçlarda üstten yapılıp kesim işleminin damganın altından yapılınca sanki damgasız ağaçların da kesilmiş gibi anlaşıldığını, aslında kesilen tüm ağaçların damgalı olduğunu, bu konuda özellikle de tembihte bulunduklarını, kesilmiş emvalin de rampada durduğunu, ormancının nezaretinde tek tek saydıklarını, damgası ile kesilmiş olanlarında tespit edildiğini, 27.09.2011 tarihinde 838.338 metreküp teslim aldığını, köylüyü çalıştırdığını, kendisinin bizzat kesim yapmadığını, ilk satışını 30.09.2011’de 250 metreküp satış yaptığını, 15.000 TL yatırdığını, bir ay sonra ikinci satışını yapıp 200 metreküp sattığını ve 12.000 TL yatırdığını, 25.11.2011 tarihinde üçüncü satışını yaptığını, 150 metreküp karşılığında 9.262 TL yatırdığını, Orman İdaresinin kendisini çağırdığını, bölge müdürlüğünden gelen müfettişlerce incelemeler yapıldığını, tutanağa bağlayarak usulsüzlük olmadığından işin devamını sağladıklarını, rampada 200 metreküp odununun mevcut olduğunu, usulsüzlük olmadığından sevke izin verdiklerini, son satış için yazılı dilekçe verdiğini, şef nezaretinde ormanın gezildiğini, tutanakların tutulduğunu ve vukuatsız olarak teslimatı yaptığını, 27.01.2012 tarihinde dördüncü satışını yaptığını, faturalarını alıp muhasebecisine teslim ettiğini, bu faturaların karşılaştırılarak herhangi bir usulsüzlük olmadığının tespitini istediğini, ayrıca 2012 yılı Şubat ayında da görevini bıraktığını, müfettişlerin raporlarında sadece 2 metreküp fark bulunduğunu, bu durumun da çok olağan olduğunu, sonraki olayların kendisiyle bir ilgisi olmadığını, herhangi bir usulsüzlük olmadığını, suçu kabul etmediğini savunmuştur.

Uyuşmazlık konularının isabetli bir biçimde çözümlenmesi için "ormandan ağaç kesme" suçuna ilişkin mevzuatın incelenmesinde fayda bulunmaktadır.

6831 sayılı Kanun’un suç tarihi itibarıyla ve hâlen yürürlükte olan 91. maddesi;

“14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleri ile yasak edilen fiillerden dikiliden ağaç kesenler, kökünden sökenler veya hayatiyetini sona erdirecek şekilde boğanlar, ağaçlardan yalamuk, pedavra, hartama çıkaranlar üç aydan beş yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır. Ancak suçun konusunun münhasıran yakacak nitelikte emval veren ağaç olması halinde, verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Suçun konusunun fidan olması halinde birinci fıkraya göre verilecek ceza bir kat artırılır.

Fidan ekim sahasını bozan kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılır.

Suçun konusunun fidan olması halinde birinci fıkraya göre verilecek ceza bir kat artırılır.

Fidan ekim sahasını bozan kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılır.

Birinci fıkradaki ağaç kesme ve sökme fiillerinin işlenmesinde motorlu araç ve gereçler kullanılması halinde verilecek ceza bir kat artırılır. Ancak, fidanlar hakkında bu hüküm uygulanmaz.

14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen ve yukarıdaki fıkralarda yazılı bulunmayan fiilleri işleyenlere, ikiyüzelli Türk Lirasından ikibin Türk Lirasına kadar idarî para cezası verilir. Bu fiillerin, 3 üncü madde gereğince orman rejimi altına alınan yerlerde veya 23 üncü, 24 üncü ve 25 inci maddeler gereğince muhafaza ormanı veya milli park olarak ayrılmış ormanlarda işlenmesi halinde verilecek idarî para cezası beşyüz Türk Lirasından az olamaz. Bu fiilin konusunu oluşturan veya işlenmesi suretiyle elde edilen eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine de karar verilir.

Bu Kanunun 14 üncü maddesinin (A) ve (B) bentlerine muhalif hareket edenler orman sahipleri ise iki seneye kadar hapis ve adlî para cezasıyla cezalandırılır. Ancak kendi arazisi üzerinde tohum ekmek veya fidan dikmek suretiyle yetiştirilecek ormanların sahipleri yukarıdaki fıkra hükmüne tabi değildir.”,

Aynı Kanun’un suç tarihi itibarıyla ve hâlen yürürlükte olan 14. maddesi ise;

“Devlet ormanlarında:

A) Yetişmiş veya yetiştirilmiş fidanları kesmek, sökmek, ekim sahalarını bozmak, yaş ağaçları boğmak, yaralamak, tepelerini veya dallarını kesmek veya koparmak veya ağaçlardan yalamuk, pedavra hartama çıkarmak;

B) Dikili yaş veya kuru ağaçları kesmek veya bunları kökünden sökmek veya bunlardan kabuk veya çıra veya katran veya sakız çıkarmak, yatık veya devrik ağaçları kesmek veya götürmek, kök sökmek, kömür yapmak;

C) Palamut, ıhlamur çiçeği, her çeşit orman örtüsü, mazı kozalağı tıbbi ve sınai nebatları veya orman tohumlarını toplayıp götürmek;

D) Ormanlardaki göl, gölet, baraj ve derelerde dinamit atmak veya zehir bırakmak suretiyle avlanmak;

E) Ticaret amacıyla olmaksızın kendi ihtiyacı için toprak, kum ve çakıl çıkarmak;

Yasaktır.”,

Şeklinde düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere, Devlet ormanlarında yapılması yasaklanan fiiller 6831 sayılı Kanun’un 14. maddesinde gösterilmiştir. Aynı Kanun’un 91. maddesinde ise 14. madde ile yasaklanan fiillere yaptırım öngörülmüştür. 6831 sayılı Kanun’un 91. maddesinin 1. fıkrasında; 14. maddenin (A) ve (B) bentlerinde sayılanlardan, dikili yaş veya kuru ağaçları kesmek, kökünden sökmek, boğmak, yalamuk, pedavra ve hartama çıkarmak şeklindeki fiiller suç olarak kabul edilmiş, geri kalan fiiller ise aynı Kanun’un 91/5. fıkrasında kabahat olarak kabul edilmiştir.

6831 sayılı Kanun’un 91. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde yapacak vasıflı ağaçlara karşı işlenen fiillerin yaptırımı belirlendikten sonra ikinci cümlesinde ise suçun konusu münhasıran yakacak emval veren ağaç olması hâlinde birinci cümleye göre verilecek ceza yarı oranında indirileceği belirtilmiştir. Suçun konusunun fidan olması hâlinde birinci fıkraya göre verilecek ceza bir kat artırılacaktır. Ayrıca birinci fıkradaki ağaç kesme ve sökme fiillerinin işlenmesinde motorlu araç ve gereçler kullanılması hâlinde de verilecek ceza bir kat artırılacaktır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yalova Orman İşletme Müdürlüğünce Yalova ili, ... köyü, ... mevkisi, 143 numaralı bölmede yer alan 4.333,79 metrekarelik koru ormanından 6.625 adet kayın, 3.328 adet meşe, 745 adet kestane, 369 adet ıhlamur olmak üzere toplamda 11.067 adet ağacın kesme, sürütme ve taşıma işlerinin SS... Tarımsal Kalkınma Kooperatifi’ne 27.09.2011 tarihinde satışının yapıldığı, bu ağaçların Orman İdaresince damgalanarak bölmenin kooperatife teslim edildiği, 02.02.2012 tarihinde 143 numaralı bölmede motorlu testere ile 384 adet münhasıran yapacak nitelikte emval veren meşe, kayın, ıhlamur ve kestane cinsi damgasız ağacın kesildiğinin tespit edildiği olayda;

Sanık tarafından imzalanan 27.09.2011 tarihli satış şartnamesine göre Orman İdaresince 11.067 adet ağacın kesme, sürütme ve taşıma işlerinin sanığın başkanı olduğu SS... Tarımsal Kalkınma Kooperatifi'ne verilmesi, şartname ile dikili satış için teslimi yapılan sahadaki ormanda meydana gelen usulsüzlüklerde suçlusu bulunamadığı takdirde bu bölmeyi teslim alanların müteselsilen sorumlu olacağının, damgasız ve usulsüz ağaç kesildiği takdirde 6831 sayılı Orman Kanunu hükümlerinin uygulanacağının belirlenmesi, her türlü usulsüzlüklerden kesme, sürütme ve taşıma işini yapanların sorumlu olacağı yönünde gerekli uyarılar yapılarak 27.09.2011 tarihli saha teslim tutanağı ile suça konu ormanlık alanın sanığa teslim edilmesi, damgasız kesilen ağaçların damgalanarak üretime katıldığı ve damgasız ağaçların kesilmesine göz yumulduğuna ilişkin şikâyetlerin bulunması, 19.12.2011 tarihli Orman İdaresi yetkililerince düzenlenen tutanağa göre 143 numaralı bölmede 21 adet damgasız ağaç kesildiği tespit edilerek üretimin durdurulmasına rağmen gerekli uyarılar yapılıp yeniden başlatılan üretim sonucunda damgasız ağaçların kesilmesine devam edilerek bu bölmede toplamda 384 adet damgasız ağacın kesildiğinin tespit edilmesi, sanığın savunmalarının dosya kapsamı ile uyumsuz şekilde damgasız ağaç kesilmediği yönünde olmasına rağmen haberi ve izni olmadan damgasız ağaçların kesildiğine ilişkin savunma yapmaması, bu hâliyle orman sahasının tesliminden işin bitimine kadar sanığın her aşamada damgasız ağaç kesilmesi şeklinde gerçekleşen eylemin içinde olması, orman bilirkişisinin raporunda; suça konu yerde yapılan inceleme ve İstihsal Yönetmeliği'ne göre kaçak kesilen ağaçların damgasız olduğu bilinerek kesildiğinin tespit edilmesi, damgasız kesilen ağaç sayısının fazla olması, Orman İdaresi'nden ağaç kesme, sürütme ve taşıma işini kooperatif adına alan, işi başından sonuna kadar organize eden, kesim yapan veya yaptıran, bunun için işçi temin eden sanığın çok fazla sayıda münhasıran yapacak nitelikte emval veren ağacın usulsüz şekilde kesildiğini bilmemesinin de hayatın olağan akışına aykırı olması, iş sahasında çalışan işçiler hakkında dava açılması sonucu yapılacak yargılamanın sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesine katkı sağlamayacak olması hususları bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde; sanık hakkında eksik araştırmayla hüküm kurulmadığı ve kooperatif başkanı sıfatıyla sanığa teslim edilen 143 numaralı bölmeden 384 adet ağacın damgasız şekilde kesilmesi sebebiyle sanığa atılı ormandan ağaç kesme suçunun sabit olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün direnme gerekçesinin isabetli olduğuna ve uygulamanın denetlenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Ceza Genel Kurul Üyesi; sanığa atılı ormandan ağaç kesme suçunun sübutu bakımından eksik araştırmayla hüküm kurulduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün direnme gerekçesinin isabetli olduğuna ve uygulamanın denetlenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Ceza Genel Kurul Üyesi; sanığa atılı ormandan ağaç kesme suçunun sübutu bakımından eksik araştırmayla hüküm kurulduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yalova 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli ve 440-283 sayılı kararında, sanığa atılı ormandan ağaç kesme suçunun sübutu bakımından eksik araştırmayla hüküm kurulmadığına ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı ile Yargıtay 19. Ceza Dairesinin kapatılması nedeniyle aynı karar uyarınca bu Daireye ait işlerin devredildiği Yargıtay 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 22.06.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/570, Karar No: 2018/11350, Tarih: 04.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/570 E.  ,  2018/11350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince; dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.Dava konusu ... İlçesi ... Köyü 478 parsel sayılı taşınmaz ... Barajı 1.derece mutlak koruma alanı olarak ayrılmıştır. Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün 20/02/2017 Tarih, 2016/529 Esas-2017/16 Karar sayılı emsal nitelikte ilamı göz önünde bulundurularak yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın mutlak koruma alanında kalması nedeniyle davacı tarafından fiilen kullanma imkanı kalmamıştır.Bu durum kamulaştırmasız el atma niteliğinde olup; adli yargıda bakılması gerekmektedir. Bu durumda işin esasına girilerek ve mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden, Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3926, Karar No: 2024/474, Tarih: 24.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3926 E.  ,  2024/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/77 E., 2023/300 K.

DAVA TARİHİ : 23.06.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/292 E., 2021/758 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; davalının, müvekkiline karşı ekonomik, sözlü ve cinsel şiddet uyguladığını, davalının kendi adına kayıtlı aracı müvekkilinin kullanmasına izin vermediğini, savurgan ve israfkar olduğunu, sorumluluklarını yerine getirmediğini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, ortak çocuk Gökdeniz'in velayetinin müvekkiline verilmesine, çocuk lehine aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili lehine aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 250.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıya isnat edilen kusurların ispatlanamadığından davanın reddine, ortak çocuk ile anne arasında kişisel ilişki tesisine, davacı lehine hüküm altına alınan aylık 800,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; hükmün tamamı yönünden

istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; hükmün tamamı yönünden

istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddialara ilişkin dinlenen bir kısım tanık beyanlarının soyut nitelikte, bir kısım beyanların ise davacıdan duyumlarına ilişkin olduğu, kusur belirlemesine ve hükme esas alınamayacağı, bu duruma göre taraflar arasındaki evlilik birliğinin devamı eşlerden beklenemeyecek derecede temelinden sarsıldığı ve yaşanan olaylarda davalının az da olsa kusurunun varlığının davacı tarafından dosyaya sunulan delillerle kanıtlanmadığı anlaşıldığından davanın reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının ispatlanıp ispatlanmadığı, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, davacı kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası miktarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3124, Karar No: 2024/8186, Tarih: 21.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/3124 E.  ,  2024/8186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2023/891 Esas, 2024/124 Karar

HÜKÜM : Ret

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı mirasçıları tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 211.792,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438 inci maddesi gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'nin miras bırakanı ...'ın ... A.Ş. Zeytinburnu Şubesine 21.807,49 USD yatırdığını, ... yönetimine el konulunca TMSF'ye devredildiğini, ...'ın önce ... ile ...'ın da ... ile birleşmesinin akabinde ... Bank A.Ş.'ye satıldığını, off shore mevduatlarının sigorta kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle mevduatın iade edilmediğini ileri sürerek 21.807,49 USD'nin hükmen tahsilini, 21.12.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un (3095 sayılı Kanun) 4/a maddesi uyarınca temerrüt faizi uygulanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; hisse devir sözleşmesi uyarınca TMSF'nin mali ve hukuki sorumluluğu üstlendiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımı süresi ile hak düşürücü sürenin geçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Feri müdahil TMSF vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı süresi ile hak düşürücü sürenin geçtiğini, davalı Bankaya husumet yöneltilemeyeceğini, dolandırmanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Feri müdahil OYAK vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin bir borç üstlenmesi olmadığını, davanın TMSF'ye tevcihinin gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacının bankaya 1999 yılında para yatırdığı ve aynı yıl paranın off-shore hesabına aktarıldığı, işbu davanın ise 2014 yılında 10 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı ...Ş.'nin külli halefi olduğu ... A.Ş.’de bulunan davacı mevduatının, davacının iradesi fesada uğratılarak off-shore hesabına gönderildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı ...Ş.'nin külli halefi olduğu ... A.Ş.’de bulunan davacı mevduatının, davacının iradesi fesada uğratılarak off-shore hesabına gönderildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41, 55, ve 60 ıncı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 321 inci ve 336 ncı maddeleri, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı mirasçıları vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V.SONUÇ: Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.