muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6104, Karar No: 2023/585, Tarih: 27.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/6104 E.  ,  2023/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle;

Davanın niteliğine göre, davacılar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 10.05.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacı ...'ın mağduru olduğu soruşturma dosyasında Cumhuriyet Savcılığınca eylemin cinsel istismar suçu olmasına rağmen cinsel taciz olarak değerlendirildiği, şüphelinin tutuklanması gerekirken adli kontrol tedbiri ile serbest kaldığını, olay nedeniyle davacıların zarara uğradığı gerekçesiyle 1.000.000.00 TL tazminatın davalı hazineden alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir

2. Davalı vekili 13.06.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının 5271 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı, hâkim ve savcılara ilişkin olarak özel kanun hükümleri mevcut olup tahdidi olarak sayılan haller dışındaki hâkim ve savcı işlemleri sebebiyle devlet aleyhine tazminat davası açılamayacağını, soruşturma dosyasının derdest olması sebebiyle davanın süresinde açılmadığını, yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu, talep edilen miktarın fahiş olduğunu, davanın reddine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2018 tarihli ve 2018/333 Esas, 2018/356 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.10.2018 tarihli ve 2018/2723 Esas, 2018/1546 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.09.2021 tarihli, davacılar vekilinin temyiz talebinin reddi ile hükmün onanmasını görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacılar vekilinin temyiz sebebi

Cumhuriyet savcısının görevini ihmal ettiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.09.2021 tarihli, davacılar vekilinin temyiz talebinin reddi ile hükmün onanmasını görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacılar vekilinin temyiz sebebi

Cumhuriyet savcısının görevini ihmal ettiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

... Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/3748 nolu soruşturmasının şüphelisinin K. Ç. olduğu, suçun şikayetçilerin ..., ..., ... olduğu, 22.02.2018 tarihinde şikayetçilerin beyanlarının alındığı, aynı tarihte şüphelinin de beyanının alındığı, gözaltı işlemlerinden sonra 22.02.2018 tarihinde sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan nöbetçi Sulh Ceza Hâkimliğine adli kontrol için sevk edildiği, 22.02.2018 tarihinde ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğince şüpheli hakkında adli kontrol kararı verildiği, 27.02.2018 tarihinde şikayetçi ...'nın bu hususa itiraz ettiği, 28.02.2018 tarihinde ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 2018/641 D.... sayılı dosyası ile usulden itiraz hakkı bulunmadığı için talebin reddedildiği, şüphelinin HTS kayıtlarının incelenmek için istendiği, 04.04.2018 tarihinde şikayetçi ...'nın şüpheli K. Ç.'nin kendisiyle gönül ilişkisi olduğunu bahsetmesi üzerine yeniden beyanda bulunması için çağırıldığında 22.02.2018 tarihli ifadesinde K. Ç.' den şikayetçi olduğunu, bu şikayetleri esnasında kendisiyle ilgili sağda solda laf yaptığı için kocasından korktuğu için kendisine yönelik tehdit ve hakaretleri söyleyemediğini beyan ettiği, bununla ilgili dilekçe verdiği, 18.04.2018 tarihinde şikayetçiler vekili tarafından yapılan itirazın ... 2. Sulh Ceza Hâkimliğince reddedildiği, 12.07.2018 tarihinde BTK'ya HTS ile ilgili yazının yazıldığı, dosyadaki en son soruşturma işleminin bu işlem olduğu, adli raporların incelenmesinde, şikayetçi ...'nın 22.02.2018 tarihinde alınan adli raporunda ruh sağlığının bozulduğu şeklinde rapor alındığı, şikayetçinin rapor içeriğindeki eylem anlatımının evde gördüğü kişinin kendisine sarılması ve küfretmesi olduğu, şikayetçinin darp, cebir raporunun olmadığı, şikayetçinin beyanlarını destekler olay yeri görüntü, tanık beyanlarının olmadığı tespit edilmiştir.

Soruşturma dosyasında olayın olduğu yerin köy yeri olduğu, şikayetçi ...'nın 2003 doğumlu olduğu, eylemin gece vakti ev avlusu içinde olduğu, şüphelinin suçlamayı kabul etmediği, nöbetçi Cumhuriyet Savcısının 22.02.2018 tarihinde ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinden adli kontrol kararı talep etmesi üzerine ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğince 5271 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca haftada bir imza atma şeklinde adli kontrol kararı verildiği, şikayetçilerce şüphelinin tutuklanması için karara itiraz edildiği, soruşturmanın halen sürdüğü gözetildiğinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun soruşturma dosyasına konu eylemlerle ilgili maddi yaptırım düzenlemeleri ile soruşturmadaki mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda soruşturma süresince tutuksuz olarak soruşturmaya devam edildiği, 5271 sayılı Kanun'un 100 ve devamı maddeleri uyarınca tutuklamanın kuvvetli suç şüphesinin varlığı ve katolog tabir edilen suçlarda uygulanabilecek özgürlüğü kısıtlayıcı sonuçlar doğuran hukuki işlem olup mevcut dosya içeriğine göre soruşturmada yetkili Cumhuriyet Savcılığı makamınca bu tedbirin gerekli görülmediği, Avrupa İnsan Hakları sözleşmesinin 5. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 17. ve 19. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 100 ve devamındaki maddeler bir arada değerlendirildiğinde, kişisel kusur bulunmadığı, soruşturmanın 22.02.2018 tarihinde başlandıktan sonra çeşitli deliller toplanıp son olarak şüphelinin iletişim kayıtlarının istendiği, henüz dosya içerisine bu kayıtların gelmediği, soruşturmanın süresi ve yapılan işlemler bir arada değerlendirildiğinde makul sürede yargılanma hakkının aşıldığına dair bir kanaat oluşmadığı, soruşturma aşamasında görev yapan Hâkim ve Cumhuriyet Savcılarının kişisel kusur, haksız fiil veya tazmini gerektirir sorumluluk halleri olduğuna dair mahkemece kanaat oluşmadığından davacıların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/3748 soruşturma numaralı ceza dosyasından davacıların müşteki olduğu, hüküm tarihinde soruşturmanın halen devam ettiği, davacıların talebinin 5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında olduğu anlaşılmıştır.

Davacılar vekilinin Cumhuriyet savcısının görevini ihmal ettiğine ilişkin temyiz sebebi yününden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşıldığından, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşıldığından, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.10.2018 tarihli ve 2018/2723 Esas, 2018/1546 Karar sayılı kararında davacılar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1228, Karar No: 2014/2305, Tarih: 10.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1228 E.  ,  2014/2305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2012/490-2013/540

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında D. Mahallesi çalışma alanında bulunan ... ada ... parsel sayılı 417,46 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve N.. U..'nun kullanımında olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı M.. T.., lehine zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmış, Hazine dava konusu taşınmazın çalılık ve kayalık vasfında olduğunu belirtip taşınmazdaki kullanıcı şerhinin iptalini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının davasının reddine, Hazinenin davasının kabulüne, dava konusu taşınmazın kullanıcı şerhinin ve tarla vasfının iptaline, taşınmazın çalılık ve taşlık vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı M.. T.. ve davalı N.. U.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir. Yargılama sırasında 07.11.2013 tarihli celsede Hazine davaya müdahale talebinde bulunmuş, mahkemece de aynı celse Hazinenin müdahilliğine karar verilmiştir. 6292 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 2. bendi, "Hazine tarafından kişiler aleyhine açılan davaların durdurulacağı" hükmünü içermektedir. Hal böyle olunca mahkemece müdahil Hazinenin davasının durdurulmasına, taşınmazın mülkiyetine ilişkin bir dava bulunmadığından, çekişmeli taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya tescili için kadastro tutanağının Tapu Müdürlüğüne gönderilmesine; tapu kaydına, taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde yer alan kullanıcı şerhine yönelik olarak Hazine tarafından açılmış bir dava bulunduğu ve bu davanın 6292 sayılı Yasa'nın 9. maddesi uyarınca durdurulduğu şerhinin yazılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 10.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5866, Karar No: 2016/6833, Tarih: 23.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/5866 E.  ,  2016/6833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

..

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar... ve diğerleri aleyhine 22/10/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat, kınama ve yayımın kaldırılmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların ... adresli web sayfasında günlük yerel gazetede yaptıkları 03/10/2012 tarihli yayında “...'lı ünlü avukata hapis şoku” başlığı ile resminin de kullanıldığı haber ile 15/06/2012 tarihinde “Avukat ... Tutuklandı” başlıklı haber ve yayınlarının altında yer alan yorum sayfasındaki yorum nedeniyle hakkında kesinleşen bir mahkumiyet kararı bulunmamasına karşın suçlu gibi gösterilerek kişilik haklarına, mesleki kariyer ve şöhretine saldırıda bulunulduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesini, haksız saldırının kınanmasını, kararın yayınlanmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, 03/10/2012 tarihli internet sayfasında açıkça davacının resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık yaparak müvekkillerini kendisine borçlandırdığı cümleleri ile başlayan yayının yapıldığı, söz konusu tarihte davacı ile ilgili verilmiş bir mahkumiyet kararının bulunmadığı, bu sebeple söz konusu yayının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle bu haber yönünden davanın kısmen kabulüne; 15/06/2012 tarihli günlük gazetenin davalı şirket tarafından çıkartılmadığı ve internet ortamında yapılan yayının ise hukuka aykırı olmadığından tüm davalıların aleyhine açılan davanın reddedilmesi gerektiği gerekçesiyle bu yayın yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

AİHM 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru no'lu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir. Mahkeme aynı ifadeleri 69698/01 başvuru no'lu ve 16354/06 başvuru no'lu kararlarında da tekrar etmiştir.

Dava konusu haberlerin yayın tarihinde, davacı hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/416 esas, 2012/311 sayılı dosyasında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, nitelikli dolandırıcılık ve sair suçlardan dolayı cezalandırıldığı dava konusu yazının haber değeri taşıdığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, dava konusu haberin güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, adli bir olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek nitelikte aktarıldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı, bu kapsamda haber altında yapılan yorumların da değer yargısı niteliğinde olguya dayalı yorum olduğu sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4999, Karar No: 2019/2828, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4999 E.  ,  2019/2828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3191, Karar No: 2020/4466, Tarih: 10.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/3191 E.  ,  2020/4466 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21293, Karar No: 2012/25222, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21293 E.  ,  2012/25222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazların nitelikleri, geometrik durumları, yüzölçümleri ve enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin; 206 ada 12 numaralı parselde yüzde beşi, 199 ada 12 ve 13 numaralı parsellerde yüzde biri, 206 ada 17 numaralı parselde ise yüzde birini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranlarda değer düşüklükleri tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedellerinin fazla tesbiti,

2-Taşınmazlardaki pilon alanlarının bedeline ayrıca hükmedildiğinden, irtifak hakkı karşılığı hesaplanırken pilon alanının taşınmazın toplam yüzölçümünden düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23199, Karar No: 2017/12810, Tarih: 08.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23199 E.  ,  2017/12810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bozma ilamı ile önceki hüküm ortadan kalktığından, bozma sonrası tescil hususunda yeniden karar verilmesi gerekirken, bu hususta yeniden hüküm kurulmaması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dava konusu Kurtalan ilçesi Çeltikbaşı köyü 395 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.