muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2478, Karar No: 2019/1345, Tarih: 12.12.2019

Davacı vekili davalı şirket yönünden; markaya tecavüz oluşturan rakıların 74. Uluslararası İzmir Fuarına getirilmesi ve bu ürünlerin pazarlanması amacıyla kartvizitler dağıtılması nedeniyle ayrıca diğer davalılara ait iş yerlerinde ele geçirilen ürünlerin davalı şirket tarafından Türkiye’ye sokulduğundan bahisle fiili kayıp ve yoksun kaldığı kazanç için toplam 98.500,00TL maddi tazminat talep etmiştir. Yoksun kalınan kazancın hesaplanmasında ise 556 sayılı KHK’nın 66/2-c maddesinde belirtilen “marka hakkına tecavüz edenin, markayı bir lisans anlaşması ile hukuka uygun şekilde kullanmış olması hâlinde ödemesi gereken lisans bedeline göre” hesaplanmasını istemiştir. Ancak fiili kaybının nelerden oluştuğunu belirtmediği gibi örnek lisans sözleşmesini de dosyaya sunmamıştır.

Kural olarak 556 sayılı KHK gereğince fiili kayıbın ve yoksun kalınan kazancın talep edilebilmesi için tazminat hukukunun genel prensiplerinden olan zarar şartının gerçekleşmiş olması ve miktarının zarar gören tarafından ispatlanması gerekmektedir.

Davalı şirketin ürettiği ürünlerinde kendi markası haricinde davacının markası ile iltibas oluşturacak şekilde “MEY Tekirdağ RAKISI+Şekil” ibaresini kullanması ve bu ürünlerin 74. Uluslararası İzmir Fuarına getirilerek sergilenmesi, ayrıca ürünlerin pazarlanması amacıyla kartvizitler dağıtılması davacının marka hakkına tecavüz oluşturmaktadır. Bu husus yerel mahkeme ile Özel Daire arasında uyuşmazlık konusu değildir. Ancak davalı şirket 74. Uluslararası İzmir Fuarında hiçbir satış yapmamış, getirdiği ürünleri aynen ülkesine geri götürmüştür. Bu durumda davalı şirket tarafından üretilen “MEY Tekirdağ RAKISI+Şekil” ibareli ürünlerin ülkeye sokulduğu davacı tarafından ispatlanamadığı için davacının maddi bir zararının oluştuğundan da bahsedilemeyecektir.

Diğer yandan davalı gerçek kişilere ait iş yerlerinde ele geçirilen ve davalı şirket tarafından üretildiği sabit olan “MEY Tekirdağ RAKISI+Şekil” ibareli rakılar nedeniyle davalı gerçek kişiler aleyhine başlatılan ceza soruşturması neticesinde açılan ceza davasında verilen İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2007 tarihli ve 2007/330 E. 2007/575 K. sayılı kararı ile ele geçirilen ürünlerin ülkeye kaçak yollardan sokulduğu tespit edilmiş ve sanıkların 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefetten mahkumiyetine karar verilmiştir. Bu durumda dava konusu ürünlerin davalı şirket tarafından ülkeye sokulmadığının kabulü gerekmekte olup, ürünlerin ülkeye sokulmasında davalı şirkete kusur izafe edilemeyecektir.

O hâlde yukarıda açıklamalar karşısında davacının maddi zararının nasıl oluştuğu açıklığa kavuşturulmadan davalı şirket aleyhine maddi tazminata karar verilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca; yerel mahkemece Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

O hâlde yukarıda açıklamalar karşısında davacının maddi zararının nasıl oluştuğu açıklığa kavuşturulmadan davalı şirket aleyhine maddi tazminata karar verilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca; yerel mahkemece Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı ... Sanayi Ltd. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanun’un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5512, Karar No: 2019/1366, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5512 E.  ,  2019/1366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7616, Karar No: 2022/2183, Tarih: 22.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/7616 E.  ,  2022/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.04.2013 gününde verilen dilekçe ile miras taksim sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.05.2021 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22.03.2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı ... vekili Av. ... , davalı ... vekili Av. ... ve davalı ... vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3.815,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/03/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/4301, Karar No: 2011/14409, Tarih: 22.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/4301 E.  ,  2011/14409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 20.01.2011

No : 35-8

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ticari amaçla kullanılmak üzere davalıdan epilasyon cihazı satın aldığını, cihazın sürekli arıza yaptığını, müşterilerin cildinin bu cihazdan dolayı zarar gördüğünü, müvekkilinin prestij ve ticari itibarının zedelendiğini, defalarca servis gelmesine rağmen arızanın giderilmediğini ileri sürerek ayıplı cihaz için ödenen 39.713,01 TL. maddi 1000,00 TL. manevi 10.000 TL. olmak üzere 50.713,01 TL.'nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 37.713 TL.'ye satılan cihazın 01.12.2008 tarihinde davacıya teslim edildiğini, ayıp iddiasının doğru olmadığını, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, usulüne uygun ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmediğini, cihazın yanlış kullanımından kaynaklanan şikayetlerin olduğunu, gerekli servis hizmetlerinin sunulduğunu, cihazın halen çalıştığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde davacının ayıptan doğan haklarını kullanmak için ihbar külfeti ve zamanaşımı süresi açısından bir engelinin olmadığı, cihazın kullanıldığı süre boyunca ayıpların servis hizmeti yoluyla giderildiği hali hazırda cihazın ayıpsız olduğu, davacının ayıba ilişkin seçimlik haklarından onarım hakkını kullandığı, cihaz onarıldıktan sonra kullanmaya ve gelir elde etmeye devam ettiği, bu durumda davanın yerinde olmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18610, Karar No: 2014/10383, Tarih: 29.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18610 E.  ,  2014/10383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/12389

Mahkemesi : Ç.. M..

Tarihi : 25/09/2012

Numarası :2011/82 - 2012/83

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Sanıkların Ç.. İlçesi Ç.. bölgesinde yol çalışması yapan Y.. Yol Ltd. Şti'nin yetkilileri oldukları, yol çalışması nedeniyle dinamit patlatılması sonucu yolda bindiği minibüsün yanında beklemekte olan şikayetçi H.. D..'ın başına isabet eden taş parçası nedeniyle yaşamsal tehlike geçirip, hayat fonksiyonlarını 4. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, sanıklar hakkındaki bu davanın, adı geçen şirketin şantiye şefi O.. K.. ve ateşçisi M... B.. hakkındaki dava sırasında alınan bilirkişi roporunda kusurlu olduklarının bildirilmesi nedeniyle yapılan suç duyurusu sonrası açıldığı O.. K.. ve M.. B.. hakkındaki davanın akıbetinin belirlenmediği anlaşılmakla; söz konusu dava sonuçlandırılmamış ise her iki davanın birleştirilmesi, sonuçlandırılmış ise onaylı suretinin evrak içine alınması sonrası sanıkların hukuki durumunun tespit ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4441, Karar No: 2010/5295, Tarih: 06.05.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/4441 E.  ,  2010/5295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.03.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı veya tapu iptali ile yol olarak tescilini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; geçit hakkı isteminin kabulüne dair verilen 25.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacılar, 321, 322 ve 334 parsel sayılı taşınmazlarına ulaşmak için kadimden beri kullandıkları yolun, kadastro çalışması sırasında 323 parsel sayılı taşınmaza katıldığını ileri sürerek, davalıya ait tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesini veya davalı taşınmazından geçit hakkı kurulmasını istemişlerdir.

Davalı, davacılara ait taşınmazların yola cephesi bulunduğunu ve zemindeki yolu kendi ihtiyacı için açtığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 334 parsel sayılı taşınmazın yararına 323 parsel aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Somut olayda, davacılar, 321, 322 ve 334 parsel sayılı taşınmazlarının mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğunu ileri sürerek davalılara ait taşınmazlardan geçit kurulmasına istemişlerdir. Dosya içerisindeki pafta örneğinden, davacılara ait taşınmazların genel yola bağlantısı olmadığı, çıkmaz yola cephelerinin bulunduğundan mutlak geçit ihtiyacı içinde oldukları anlaşılmaktadır. Ayrıca, geçit ihtiyacı içerisindeki taşınmazın cephesindeki çıkmaz yol dışında, 324 ile 480 parsel sayılı taşınmazların kuzeyinden geçen, 323 parselin batı sınırından başlayan genel yolla bağlantısı bulunmayan başka bir yol bulunduğu da anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan 27.05.2007 tarihli fen bilirkişisi raporunda, geçit ihtiyacı içerisindeki 334 parsel sayılı taşınmazın genel ile bağlantısı, paftasında işaretlenmeyen, zeminde 486, 485, 487, 484 parsel sayılı taşınmazları iki kısma bölüp, 481 ile 482 parsel sayılı taşınmazların sınırından geçen fiili olarak kullanılan ve paftaya işaretli 480 ve 324 parsel sayılı taşınmazların kuzeyinden geçen çıkmaz yol ile mahkemece geçit ile yükümlendirilen 323 parsel sayılı taşınmaz ile sağlandığı görülmektedir. Geçit hakkıyla, genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısının sağlanması gerekir. Mahkemece, bu husus gözetilmeden davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4254, Karar No: 2016/3172, Tarih: 29.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4254 E.  ,  2016/3172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/3-4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen netice 1 yıl 8 ay hapis cezası adli para cezasına çevrilirken hesap hatası sonucu 12.100 TL yerine 12.000 TL'ye hükmedilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Aralarında daha önce arazi meselesinden husumet bulunan 1939 doğumlu ölen ile sanığın, olaydan bir gün önce, akşamleyin, hayvanlarını sulamak için çeşmeye götürdüğü sırada, çeşmenin suyunun boşaltılması ve hayvanların sulanamaması meselesinden sözlü olarak tartıştıkları, ertesi gün, sabahleyin, sanığın hayvanlarını sulamak için yeniden çeşmeye götürdüğü, ölenin de sanığın arkasından hayvanları ile çeşmenin yanına geldiği, sanığın hayvanlarını sulayıp, çeşmeden ayrıldığı sırada, ölenin sanığın yanına geldiği, aralarında bir gün önce yaşanan sözlü tartışmanın büyüdüğü, ölenin elinde bulunan sopa ile sanığın başına vurarak, alınan doktor raporuna göre, sanığın, saçlı deride, başın tam tepe noktasında 2X1 cm'lik 1,5 cm derinliğinde kesi ve 1,5 X0,5 cm'lik çizik oluşacak şekilde yaralandığı, sanık savunmasına ve tanık beyanlarına göre, ölende kalp hastalığı olduğunu bilmeyen sanığın, öleni engellemeye çalıştığı, öleni ittirdiği, sonrasında ölenin çeşmeye doğru yöneldiği ve çeşmenin başına düşerek öldüğü olayda, Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 06.03.2013 ve 26.06

. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 06.03.2013 ve 26.06.2013 tarihli raporlarına göre, ölenin otopsisinde haricen kafa ve yüz bölgesinde henüz akışkanlığı bozulmamış yoğun kan lekeleri olduğu, alın ortada 1x0,5 cm'lik etrafı ekimozlu ortasında küçük sıyrık bulunan kanamalı sıyrık, kafada sol paryetotemporal arkada 2x1 cm boyutunda yıldızvari şekilde olan raddi vasıflı etrafında 3x4 cm'lik alanda cilt altı hemaotumu bulunan laserasyon, sol üst göz kapağı rateralinde 2x0,5 cm'lik etrafı ekimozlu yüzeysel kanamalı sıyrık, sol göz medial alt kısımda 2x1 cm'lik kırmızı ekimozlu ve hafif sıyrıklı cildi lezyon, sol zygomalateralinde 1x0,5 cm'lik benze özellikte cildi lezyon, sağ göz lateralinde 1x0,5 cm'lik kırmızı renkli ekimoz, sol omuz üst dış yan arkada 3x3 cm'lik yüzeye sıyrık, sol diz kapağı alt önde 0,5 cm çaplı cildi sıyrık görüldüğü, iç muayenede, harici muayenede saçlı deri altında sol paryetotemporal arkada bölgede tanımlanan alanda 3x4 cm'lik kırmızı renkli ekimoz tanımlandığı, tespit edilen lezyonların lokalizasyon özellikleri, ağırlıkları ile kafasında kırık, beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, iç organ ve büyük damar yaralanması tespit edilmediği dikkate alındığında, kişide tespit edilen travmatik değişmelerin tek başına ölümü meydana getirebilecek nitelikte olmadığı, yaşamını tehlikeye sokan durum olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu, otopsisi sırasında alınan doku örneklerinin kimya ihtisas dairesince yapılan incelenmesinde, aranan toksik maddelerin bulunmadığı dikkate alındığında, kişinin zehirlenerek öldüğünün tıbbi delilleri bulunmadığı, otopsisinde iç muayenede myokard kesitlerinde nedbe alanları, yapılan histopatolojik tetkiklerinde myokardda konjesyon, infarktüs nedbeleri, fibrozis, hipertrofi tespit edildiği dikkate alındığında, kişinin ölümünün kalp hastalığı sonucunda meydana geldiği"nin bildirildiği olayda, her ne kadar sanık aşamalardaki savunmalarında, ölene vurmadığını, sadece elinden kurtulmak için kendisini engellemeye çalıştığını beyan etmiş ise de, adli tıp raporlarında, ölenin kafa, yüz, omuz ve diz bölgelerinden yaralandığı, sanık ve ölenin yaşı, aralarındaki husumet, tanık ... ve ...'ın beyanları karşısında, mahkemece sanığın taksirle öldürme suçunu işlediğinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile, eleştirilen husus dışında, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 29.02.2016 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Sanığın mahkumiyetine ilişkin yerel mahkeme hükmünün onanması yönündeki çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

Sanığın savunmalarında, ölene vurmadığını iddia etmesi, olayın görgü tanığı olan ve ölenin amcası olduğunu bildiren tanık Meliha Kaya'nın; sanığın ölene vurduğuna dair bir beyanda bulunmaması, ölenin oğlu olan tanık ...'ın "sanığın, eniştesini arayarak ...'ı öldürdüm" dediğine ilişkin duyumunu doğrulamaması, "sanığın eniştesi bizim evimizi arayarak amcamın pınarın başında düştüğünü söylemiş" demesi ve "5-10 dakika geçip de telefon üzerine çeşmeye gittiğimde müteveffayı çeşme oluğuna dayanmış vaziyette yarı oturur şekilde gördüm" şeklinde beyanda bulunması, sanığın ölene vurduğuna dair hiçbir görgü tanığı olmadan, ölenin yaralarının kalp krizi nedeniyle düşmesi sonucu da oluşabilme ihtimali karşısında; "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar veren yerel mahkeme kararının bozulması gerektiğini düşünmekteyim.
Yargıtay — Esas No: 2007/13571, Karar No: 2007/15780, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13571 E.  ,  2007/15780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Asıl dava; 6831 sayılı Yasanın madde 11 uyarınca aynı yasanın 2/B uygulaması sonucu Hazine adına tespiti yapılan taşınmaz kaydı üzerindeki tasarruf şerhine dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil, birleştirilen dava ise, tasarruf şerhinin terkini ile yeniden yazım istemlerine ilişkindir. Hüküm tasarruf şerhinin terkini ve yeniden yazım isteminde bulunan birleşen davanın davacısı tarafından temyiz edilmiş olduğundan, karara yönelik temyiz itirazları incelenmek üzere Yargıtay Yüksek 20. Hukuk Dairesi Başkanlığına Başkanlığına gönderilmesine, 10.12.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3665, Karar No: 2010/9722, Tarih: 31.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3665 E.  ,  2010/9722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra Gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6654, Karar No: 2020/1555, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/6654 E.  ,  2020/1555 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.