muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13291, Karar No: 2017/5472, Tarih: 30.11.2017

Bu aşamadan sonra ve yargılamanın hiçbir safhasında müşteki ve sanığın aynı duruşmada birarada bulunmadığı ve/veya usulüne uygun olarak başkaca bir teşhis ve tanıma işleminin de yapılmadığı;

Mahkemeninde; mağdurun olay akabinde verdiği sanığın eşgal bilgilerine göre bir gözlemi de duruşma tutanaklarına yansıtılmadığı,

07.03.2013 tarihli oturumda tanık olarak ifadesi alınan ...'ın sanık ile yüzyüze yapılan teşhis işleminde olay günü müştekinin evinden çıkan arkadan gördüğü kişilere göre sanığın daha kısa boylu olduğunu, evden gidenlerin daha uzun olduğunu beyan ettiği,

Sanık ise tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca;

Görgü tanığı bulunmayan olayda, mağdur ...'tan olay günü içinde bulunduğu fizik ve psikolojik koşullar altında suçun faili olarak sanığı teşhis ve tanımasına etkin olan unsurlar belirlenmesi için mahkeme huzurunda beyanı alınıp,

usulüne uygun olarak sanığın teşhis ettirilmesi de sağlandıktan ve mağdurun olayın akabinde verdiği eşgal bilgileri ile sanığın fiziki görünümünün ne şekilde bir benzerlik taşıyıp taşımadığı mahkemece de gözlenip, mağdurun 06.09.2013 günlü beyanı doğrultusunda gereğinde sanığın annesinin beyanı da alındıktan, mağdurdan zorla alındığı belirtilen cep telefonu numarası saptanıp bundan cep telefonunun IMEI nosuna ulaşılıp olay sonrası kullanımının olup olmadığı ve sanık ile irtibatı da araştırıldıktan sonra sonucuna göre delillerin bütün halinde takdiri gerektiği düşünülmeden eksik soruşturma ile yetinilip duruşmaya devamla yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3332, Karar No: 2018/6297, Tarih: 17.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/3332 E.  ,  2018/6297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 23/11/2016 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem sebebiyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 12/09/2017 günlü karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ve ...2. Asliye Hukuk Mahkamesinin 12/09/2017 tarih ve 2016/1565-2017/690 sayılı kararının 1-a bendinin davalılar ..., ... ve ... yönünden husumet yokluğu sebebiyle HMK 114/1-d ve 115/1,2 maddeleri uyarınca usulden reddine şeklinde düzeltilmesine dair verilen 30/03/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların yapmış olduğu ameliyat neticesinde bir bacağını kaybettiğini, yapılan operasyonda davalıların dikkatsizlik, tedbirsizlik ve meslekte acemilik sebebiyle kişisel sorumluluklarının olduğunu belirterek müvekkilinin uğramış olduğu maddi ve manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalılar ..., ... ve ... bakımından idari yargının; davalı ... bakımından tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir. Hükme karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi gereği esastan reddine ve ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 12/09/2017 tarih 2016/1565-2017/690 sayılı kararının hüküm fıkrasının 1-a bendinin kaldırılarak, yerine “1-a)Davanın, davalılar ..., ... ve ... yönünden, davalıların taraf sıfatları bulunmaması(husumet yokluğu) nedeniyle HMK’nın 114/1-d ve 115/1,2 maddeleri uyarınca usulden reddine” ibaresinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve hükmün düzeltilen kısmı dışında kalan kısımların aynen muhafazasına karar verilmiş, hüküm; davacı vekili tarafından temyiz edilmiş

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2 maddesinde; “Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında karar verilir” denilmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2 maddesinde; “Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında karar verilir” denilmektedir.

Bu maddeden anlaşılacağı üzere; bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının yeniden yargılama yapılmadan düzeltilebileceğinin değerlendirildiği durumlarda sadece yanlış olan kısmın düzeltilmesi ile yetinilemeyecek ilk derece mahkemesince verilen karar kaldırılarak hüküm yeniden tesis edilecektir. Zira, kanun koyucu burada 370/2 den farklı olarak bilinçli bir şekilde "düzelterek onama" veya "düzelterek esastan red" kavramlarını tercih etmemiş "yeniden esastan karar verilir" demek suretiyle hükmün yeniden oluşturulmasını amaçlamıştır.

Somut olayda: bölge adliye mahkemesince kararın 1. bendinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine denildikten sonra 2. bendinde ilk derece mahkemesi kararının düzeltilmesi yönünde hüküm tesis edilmiş olması yukarıda bahsi geçen kanun maddesi uyarınca öngörülen usule aykırı olduğu gibi 353/1-b,2 madde ve bendi gereğince hükmün düzeltilmesinin ancak istinaf başvurusunun kabulü halinde mümkün olacağı gözardı edilerek kendi içinde çelişki meydana getirecek şekilde karar verilmiş olması da usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenlerle bölge adliye mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17240, Karar No: 2008/20896, Tarih: 25.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/17240 E.  ,  2008/20896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında daha önce İzmir 12.İcra Müdürlüğünün 2008/4755 esas sayılı icra takip dosyasından yapılan icra takibi nedeniyle ödeme emri tebliğ edilen adrese şikayete konu aynı icra müdürlüğünün 2008/7261 esas sayılı icra takip dosyasından ödeme emrinin tebliğe gönderildiği, iade edilmesi üzerine aynı adreste 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35.maddesine göre tebliğ işleminin tamamlandığı görülmüştür.

7201 sayılı Tebligat Kanununun 35.maddesine göre; “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır.Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.” Buna göre kendisine tebliğ yapılmış olan kimse adres değişikliğini tebliği yaptıran mercie bildirmek zorundadır. İcra takip dosyaları bir birinden bağımsız olup, anılan maddedeki adres değişikliliğinin bildirilmesi zorunluluğu her bir takip dosyası için ayrı ayrı değerlendirilmelidir. Dolayısıyla, daha önce farklı bir icra takip dosyasından tebligat yapılan adres değişikliliğinin bildirilmemesi yalnızca bu dosya açısından 7201 sayılı Kanununun 35.maddesine göre eski adrese tebligatı geçerli kılar.

Kaldı ki 2008/4755 esas sayılı icra takip dosyası 13.05.2008 tarihinde infazen işlemden kaldırılmış olup, şikayete konu tebliğ işleminin yapıldığı 2008/7261 esas sayılı icra takibi bu tarihten daha sonra 03.06.2008 tarihinde yapılmıştır.

Somut olayda borçluya ödeme emri tebliğ edilen adrese daha önce bu takip dosyasından yapılmış usulüne uygun bir tebligat bulunmadığına göre aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35.maddesine göre  yapılan tebliğ işlemi usulsüzdür.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 32. maddesi gereğince tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi olarak kabul edilir.

Somut olayda borçluya ödeme emri tebliğ edilen adrese daha önce bu takip dosyasından yapılmış usulüne uygun bir tebligat bulunmadığına göre aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35.maddesine göre  yapılan tebliğ işlemi usulsüzdür.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 32. maddesi gereğince tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi olarak kabul edilir.

Öte yandan borçlunun tebligattan haberdar olduğu tarihten itibaren  takibin şekline göre yasal sürede icra dairesine itiraz etmemiş olması tebligatın usulsüzlüğüne ilişkin şikayetin incelenmesine engel teşkil etmez. Tebligatın usulsüzlüğünün tespiti halinde tebliğ tarihinin düzeltilmesi durumunda haciz uygulamasına başlanacağı tarih, mal beyanında bulunma tarihi veya varsa kesinleşmeden önce konulan hacizlerin kaldırılabileceği nedeniyle borçlunun şikayette hukuki yararı vardır (HGK'nun 27.06.2001 tarih ve 2001/12-543 E. 2001/560 K.).

O halde Mahkemece şikayetin kabul edilerek 7201 sayılı Kanunu’nun 32. maddesi uyarınca ödeme emri tebliğ tarihinin borçlunun öğrendiği tarih olarak düzeltilmesi yerine yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4588, Karar No: 2008/7083, Tarih: 07.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/4588 E.  ,  2008/7083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00'er YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 07.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/215, Karar No: 2015/41722, Tarih: 17.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/215 E.  ,  2015/41722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/53189

MAHKEMESİ : Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/293 (E) ve 2013/457 (K)

SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar H.. S.. ve O.. İ.. savunmanı Av. M.. G.. tarafından yağma suçu yönünden duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda, sanıklar H.. S.. ve O.. İ.. yönünden yağma suçundan duruşmalı, sanık N.. A.. yönünden duruşmasız olarak incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanıklar H.. S.. ve O.. İ.. hakkında yağma suçlarından kurulan hüküm yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen dava konusu yağma eyleminin yasada öngörülen suç tipine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçların sanıklar tarafından işlendiği,

Soruşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal arttırıcı nedenlerin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca, cezaların doğru olarak belirlendiği,

Anlaşıldığından, sanık N.. A.., H.. S.. ve O.. İ.. savunmanlarının temyiz dilekçelerindeki itirazları ve sanıklar H.. S.. ve O.. İ.. savunmanı Av. M.. G..'nin yağma suçu yönünden duruşmada ileri sürdüğü tüm itiraz ve savunmaları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 17.06.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .. ..'ın katıldığı oturumda, sanıklar savunmanı Av.M.. A.. G..'nin yüzüne karşı açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/17192, Karar No: 2014/16944, Tarih: 25.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17192 E.  ,  2014/16944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında ... 4. Asliye Ticaret ve... 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi,gereği düşünüldü:

K A R A R-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi'nce, uyuşmazlığın kredi kartı sözleşmesinden kaynaklanmakta olup 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 44/2. maddesi uyarınca kartı çıkaran kurum tarafından kart hamiline karşı açılacak davalarda HMK'nın görev hususundaki kurallarının uygulanacağı ve HMK'nın 2. maddesine göre Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar Verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/932, Karar No: 2017/3099, Tarih: 21.09.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/932 E.  ,  2017/3099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı ve davalılar ..., ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş

olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve karşı dava eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı- karşı davalı ile davalılar ... Köyü Kalkınma Kooperatifi, ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında Orman İşletme Müdürlüğü ... Orman İşletme Şefliği'nde yapılan rehabilitasyon çalışmaları sırasında müfettiş raporuna göre yapılan usulsüzlükler sonucunda idarenin 141.75,10 TL zarara uğradığının belirlendiğini açıklayarak bu zararın davalı idare elemanları olan ...,..., ..., ... ile yüklenici ... ve kooperatif yetkilileri ..., ...’dan tahsiline, ayrıca kooperatifin emanet hesabında bulunan 24.000,00 TL istihkakına el konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı kooperatif savunmasında davacının kendi elemanlarının düzenlediği rapora göre dava açtığını raporların gerçeği yansıtmadığını, ölçüm esnasında kooperatif yetkililerinden hiç kimsenin bulunmadığını, işin yapıldığı zaman ile dayanak yapılan ölçüm zamanı arasında 6 ay gibi bir süre geçtiğini, orman işletmesinin yaptırmış olduğu işin arazi, toprak işi olup yapıldığı zaman ölçüldüğünde standartlara uygunluğunun tespit edileceğini her yağış anında özelliğinin kaybolacağını, 2006 yılı sonbaharında davaya konu alanda yakın tarihte görülmediği kadar şiddetli yağışların olduğunu bu nedenle bazı yolların bozulduğunu yaptıkları imalâtların bedellerinin ödenmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, karşı davasında ise fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL ile irat kaydedilen 24.000,00 TL alacakları ile toplam 25.000,00 TL'nin davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, diğer davalılar davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre çalışmaların gayesine ulaştığı ve bu nedenle idare zararı bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine karşı davanın ise bloke edilen 24.000,00 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre çalışmaların gayesine ulaştığı ve bu nedenle idare zararı bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine karşı davanın ise bloke edilen 24.000,00 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından idare elemanı olan davalılar ..., ..., ..., ... hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/167 Esas sayılı dosyasında görevi kötüye kullanma iddiasıyla ceza davası açıldığı, yargılama sonucu sanıkların mahkumiyetine dair verilen kararın Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 2012/28409 Esas ve 2014/18913 Karar sayılı ilamı ile "yüklenen eylemler nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesinde öngörülen kişi mağduriyetine veya kamu zararına neden olma ya da kişilere haksız bir menfaat sağlama unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması gerekçesi ile bozulması kararı verildiği, ceza davasının henüz sonuçlanmadığı, eldeki dosyada mahkemece ceza davasının sonucunun beklenilmesine karar verildiği ancak daha sonra bu karardan dönülerek esas hakkında karar verildiği anlaşılmaktadır.

Olay tarihi itibariyle yürürlükte olan 818. sayılı BK'nın 53. maddesi hükmüne göre hukuk hakimi kusur olup olmadığına yahut haksız fiil failinin temyiz kudretini haiz olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun mesuliyete dair ahkamıyla bağlı olmadığı gibi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile de bağlı değil ise de, ceza mahkemesinin mahkumiyet ve maddi vakıaların sübutuna dair kabulü hukuk mahkemesini bağlar. Bu durumda davacı idare görevlileri hakkında suçun sübutu halinde verilen ceza mahkemesinin maddi vakıaların sübutuna ilişkin kararı hukuk hakimini bağlayacağından ceza davası sonucunun ve verilen kararın kesinleşmesinin 6100 sayılı HMK'nın 165. maddesi hükmü gereğince beklenilerek davanın sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı ve davalılar ... ile ...'ın yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı ve davalılar ... ile ...'ın sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı ve davalılar ... ile ...'a geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4039, Karar No: 2021/5717, Tarih: 26.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/4039 E.  ,  2021/5717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(KABAHAT) : 5941 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : İdari Yaptırım Kararının Kaldırılmasına Yer Olmadığı

Yerel Mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, açılan davanın tüm sonuçlarıyla birlikte düşmesine karar verilmesi gerekirken idari yaptırım kararının kaldırılması talebinin reddine karar verilmesinin temyizen bozma nedeni olduğu yönündeki düşünceye; mahkemece verilen ek karara temyiz yolunun değil itiraz yolunun açık olması nedeniyle iştirak edilmemiştir.

Sanığın yetkilisi olduğu şirket adına düzenlenen çekin, 11.12.2009 tarihinde bankaya ibrazında karşılıksız çıkması nedeniyle, sanık hakkında, 23.12.2011 tarihinde, eylem tarihinde yürürlükte bulunan 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereği, "sanığın neticeten 24.500 TL adli para cezasına, çek düzenleme ve çek hesabı açmaktan yasaklanmasına" karar verildiği, 03.02.2012 tarihinde 6273 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesiyle dosyanın re'sen ele alınarak, 16.02.2012 tarihinde, eylemin kabahate dönüşmesi nedeniyle sanık hakkıdaki adli para cezası hükmünün iptaline ve sanık hakkında "10 yıl boyunca çek düzenleme ve çek hesabı açmaktan yasaklanmasına" dair karar verildiği, idari yaptırım kararının itiraz edilmeksizin kesinleştiği, katılan vekili tarafından aynı dosyaya yaklaşık 4 yıl geçtikten sonra 27.04.2016 tarihli dilekçede; çek bedelinin tüm faizleriyle ve icra dosyası masrafları ile birlikte tamamen ödenmiş olduğu gerekçesiyle şikayetten vazgeçildiğinin ve sanık hakkındaki hükmün tüm sonuçlarıyla birlikte ortadan kaldırılmasının talep edildiği, bunun üzerine, yerel mahkemece 5941 sayılı Kanun ve 5326 sayılı Kanun'da, kabahatlerde şikayetten vazgeçmeye dair bir hüküm bulunmadığından bahisle talebin, Yargıtay'da temyiz yolu açık olmak üzere, reddedildiği anlaşılmakla,

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan idari yaptırım kararına dair hükmün kesinleştiği, 5941 sayılı Kanun'un 6/1. maddesine göre, çek bedelinin tamamen ödenip ödenmediğinin mahkemece araştırılıp buna göre kesinleşen hükmün, 5941 sayılı Kanun gereği tüm sonuçlarıyla birlikte ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, talebin reddedildiği, ancak 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesinde düzenlenen hüküm türlerinden biri olmayan bu ek karara karşı, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. ve 6/3. maddeleri uyarınca ancak itiraz yolunun açık olduğu gözetilmeksizin, karara karşı temyiz yolunun açık olduğunun gösterilmesi karşısında;

Yerel mahkemece verilen karara karşı itiraz kanun yolu açık olmakla, sanık müdafiince sunulan temyiz dilekçesinin, CMK'nin 264. maddesi uyarınca itiraz mahiyetinde kabul edilmek suretiyle, karar tarihinde (13.05.2016) İİK'da düzenlenen suçlar için de öngörülen başvuru yolunu düzenleyen 2004 sayılı İİK 353/2. maddesi göndermesiyle CMK'nin 268/(3)-c maddesi uyarınca belirlenecek itiraz merciince dosyanın esastan incelenmesi amacıyla, dosyanın ... Anadolu İlgili Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.