muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10714, Karar No: 2016/18519, Tarih: 25.05.2016

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarih ve 2007/1-28 E, 2007/34 K. sayılı kararında da; 5187 sayılı Basın Kanunu kapsamındaki cevap ve düzeltme istemleri hususunda yapılan değerlendirmede; “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır.

Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir.” denilmektedir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Kanun yararına bozma istemine konu somut olayda... Gazetesi’nin 02/04/2014 tarihli nüshasının 15. sayfasında “Paralel Yapının Kariyer Zıplayışı” başlığı ile yayımlanan “PARALEL YAPININ KARİYER ZIPLAYIŞI-Üniversitelerarası Kurul (ÜAK), geriye dönük 10 yıllık doçentlik dosyalarıyla ilgili tek tek inceleme başlattı. Birbirinden farklı dallarla doçent olan bir öğretim üyesi "bu kadarı da olmaz" dedirtiyor. Devletin üst düzey stratejik birimlerinde kadrolaşmak için üniversiteleri kullanan paralel yapının akademik kariyer için üniversitelerde mevzuatı da hiçe saydığı ortaya çıktı. Usulsüz yöntemlerle, hızla, doktor ve doçent olan paralel yapı üyelerinin 10 yıllık dosyalarını incelemeye alan Üniversiteler Arası Kurul'un (ÜAK) belirlediği bir akademisyenin dikey sıçrayışı "bu kadar olmaz, pes" dedirtti. FARKLI DALLARDA/Gazi Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi'nden 1998'de mezun olan ..., yüksek lisansını ...Üniversitesi'nde alanıyla hiçbir ilgisi olmayan Makine Anabilim Dalı'nda yaptı.

Doktorasını aynı üniversitenin Sosyal Bilimler Enstitüsüne bağlı İşletme Anabilim Dalı'nda gerçekleştiren Küçüksille, doçentliğini ise Fen Bilimleri Enstitüsü'ne bağlı Bilgisayar Mühendisliği'nden alarak, YÖK tarihinde bir ilke imza attı. Küçüksille doçent olurken, jüride yer alan 5 üyeden 2'si "adayın eğitiminin bilgisayar mühendisliğinde doçent olmak için hem yeterli olmadığını hem de mevzuata uygun olmadığını" bildirerek reddetti. Ancak ÜAK'nin imamı ile birlikte, imamın belirlediği ... ve... üniversitelerinden 3 üye dosyayı kabul etti. BÖYLESİ GÖRÜLMEDİ/Paralel yapılanmanın merkezi olarak bilinen ...'tan teşvik ödülleri de alan Doç. Dr. ... Üniversitesi'nde Telekomünikasyon Anabilim Dalı Başkanlığı ve Bilgisayar Mühendisliği Başkan Yardımcılığı görevlerinde bulunuyor. YÖK yetkilileri, adayın durumunu, Tıp Fakültesi'nden mezun birinin Hukuk Fakültesi'nden doçentlik alması kadar imkânsız olduğunu belirterek, "Dünyanın hiçbir yerinde böyle bir akademik kariyer mümkün değil" dedi. Küçüksille ile birlikte son 10 yılda paralel yapı aracılığıyla akademisyen olanların dosyaları ve verilen izinler incelenerek, usulsüz işlemlerle ilgili soruşturma başlatılacak. YÖK yetkilileri, incelemenin hem akademisyenler hem de onayların altında imzası bulunan ÜAK yetkililerini de kapsayacağını kaydetti. Doç. Dr. ... ise hakkındaki iddiaların gerçek dışı olduğunu söyledi " yönündeki habere ilişkin yazı nedeniyle ilgilisi ... vekilleri Avukat... ve...'in vaki düzeltme ve cevap isteminin kabulüne ilişkin mahkeme kararına itiraz istemine yönelik olarak itiraz merciince ilgilinin kişilik haklarının ihlal edilip edilmediği hususunda yukarıda anılan kararlardaki kriterlere uygun değerlendirme yapılmayıp, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1 maddesi kapsamında “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapıldığı” kabul edilerek olaya ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmasına ilişkin karara yapılan itirazın reddine karar vermiştir.

Açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden ...Asliye Ceza Mahkemesinin 03/06/2014 tarihli ve 2014/96 değişik iş sayılı kararının CMK’ nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cevap ve düzeltme yazısının yayımlanmamasına, 25/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4749, Karar No: 2019/2372, Tarih: 29.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4749 E.  ,  2019/2372 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Terör örgütü propagandası yapmak suçundan Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2017 tarihli ve 2017/109 esas, 2017/208 sayılı kararı ile 1 yıl 12 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’a 6291 sayılı Kanun’la eklenen Geçici 3/2. maddesi uyarınca kalan cezanın denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazı talebinin reddine dair Siverek İnfaz Hâkimliğinin 06/03/2018 tarihli ve 2018/298 esas, 2018/296 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile hükümlünün cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına dair Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin 21/03/2018 tarihli ve 2018/170 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/09/2007 tarih ve 214-181 sayılı ve 17/04/2004 tarih ve 32-97 sayılı kararlarında belirtildiği gibi infaza ilişkin hususların kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek yapılan incelemede,

Her ne kadar hükümlü tarafından denetimli serbestlik kanunundan faydalanma talebinde bulunulması üzerine, merci Siverek Ağır Ceza Mahkemesince, hükümlünün talebine ilişkin hukuki değerlendirmenin 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 105/A maddesine göre yapılması gerektiğinden bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2017 tarihli ve 2017/109 esas, 2017/208 sayılı kararı ile terör örgütü propagandası yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1 ve 3713 sayılı Kanun'un 7/2 ve 7/2-2. cümlesi gereğince 1 yıl 12 ay hapis cezasına mahkum edilen terör suçlusu olan hükümlünün anılan cezanın infazı kapsamında ceza infaz kurumuna 13/07/2017 tarihinde girdiği ve bu kapsamda koşullu salıverilme tarihinin de 08/11/2018 olarak tespit edildiği,

3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 2. maddesinde "Birinci maddede belirlenen amaçlara ulaşmak için meydana getirilmiş örgütlerin mensubu olup da, bu amaçlar doğrultusunda diğerleri ile beraber veya tek başına suç işleyen veya amaçlanan suçu işlemese dahi örgütlerin mensubu olan kişi terör suçlusudur.

Terör örgütüne mensup olmasa dahi örgüt adına suç işleyenler de terör suçlusu sayılır.

Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-ç. maddesinde "Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartı aranır.",

Terör örgütüne mensup olmasa dahi örgüt adına suç işleyenler de terör suçlusu sayılır.

Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-ç. maddesinde "Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartı aranır.",

5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinde "(1) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla; a) Açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren, b) Çocuk eğitimevinde toplam cezasının beşte birini tamamlayan, koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebilir. (2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması durumunda, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler....",

6291 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 3/1-2. maddesinde "(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla koşullu salıverilmelerine bir yıldan az süre kalan; a) Açık ceza infaz kurumunda bulunan, b) Kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşıyan, iyi hâlli hükümlülerin talepleri hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilir. (2) Koşullu salıverilmelerine bir yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını kazanan hükümlüler, bu infaz usulünden en fazla altı ay süreyle yararlanırlar." ile

6655 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 6411 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 4. maddesinde yer alan "(1) Bu Kanunun 105/A maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ve ikinci fıkrasında belirtilen altı aylık süre şartı ile birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen cezanın belirli bir süre infaz edilmesine ilişkin şart 31/12/2020 tarihine kadar uygulanmaz" şeklindeki düzenlemeler bir bütün halinde değerlendirildiğinde,

6655 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 6411 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 4. maddesinde yer alan "(1) Bu Kanunun 105/A maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ve ikinci fıkrasında belirtilen altı aylık süre şartı ile birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen cezanın belirli bir süre infaz edilmesine ilişkin şart 31/12/2020 tarihine kadar uygulanmaz" şeklindeki düzenlemeler bir bütün halinde değerlendirildiğinde,

6291 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 3/2. maddesinde yer alan hükmün, yürürlük tarihi olan 11/04/2012 tarihi itibariyle anılan madde ile getirilen düzenlemeden istifade edebilecek olan hükümlülerin durumunu belirlediğinden olayda uygulama olanağı bulunmadığı, ancak belirtilen yasal düzenlemeden sonra yürürlüğe giren 6655 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 6411 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 4. maddesi gereğince, 5275 sayılı Kanun'un 105/A-1-a ve 105/A-2 madde ve bentlerinde yer alan 6 aylık süre şartı 31/12/2020 tarihine kadar uygulanmayacak olması ve hükümlünün de bu düzenlemeden istifade ettiği anlaşılmakla birlikte, hükümlü hakkında örgütle bağlantısının kesildiğine ilişkin delil bulunmadığı ve... Tipi Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığı'nın 10/11/2017 tarihli ve 2017/4766 sayılı İyi Hal Tespiti Görüş Bildirme Kararı Değerlendirme Raporunda, mensup olduğu örgütten ayrıldığına dair bir tespit yapılmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 02/10/2018 gün ve 94660652-105-63-5463-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Terör örgütü propagandası yapmak suçundan Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2017 tarihli ve 2017/109 esas, 2017/208 sayılı kararı ile 1 yıl 12 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, 08.08.2017 tarihli müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 08.11.2018, bihakkın tahliye tarihinin ise 08.07.2019 olarak belirlendiği, 13.07.2017 tarihinde kapalı ceza infaz kurumunda cezasının infazına başlanan hükümlünün 02.03.2018 tarihinde açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına karar verildiği,

Terör örgütü propagandası yapmak suçundan Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2017 tarihli ve 2017/109 esas, 2017/208 sayılı kararı ile 1 yıl 12 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, 08.08.2017 tarihli müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 08.11.2018, bihakkın tahliye tarihinin ise 08.07.2019 olarak belirlendiği, 13.07.2017 tarihinde kapalı ceza infaz kurumunda cezasının infazına başlanan hükümlünün 02.03.2018 tarihinde açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına karar verildiği,

Dosya içerisinde ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 06.03.2018 tarihli ve 2018/132 sayılı iyi hal tespiti görüş bildirme, 05.03.2018 tarihli bila sıyılı hükümlü değerlendirme raporu bulunmasına rağmen kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına karar verilen hükümlünün 02.03.2018 tarihli ve 2017/3321 sayılı cezaevine nakil talebi onay yazısında bahsedilen ve ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce düzenlendiği anlaşılan iyi hal idare ve gözlem ve sınıflandırma formunun bulunmadığı anlaşılmakla;

Hükümlünün kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkının bulunup bulunmadığı konusunda değerlendirme yapılabilmesi açısından gerekli olan ve dosya içeriğine göre... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce düzenlendiği anlaşılan iyi hal idare ve gözlem ve sınıflandırma formunun dosya içerisine alınmasından sonra kanun yararına bozma istemi konusunda karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1986, Karar No: 2019/5296, Tarih: 09.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/1986 E.  ,  2019/5296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 18/04/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair...12. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2017 tarihli ve 2015/369 esas, 2017/205 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 03/05/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 15/09/2014 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2- Tedbirin infazı sırasında sanığın tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle erteleme kararı kaldırılarak dava açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda,...12. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2017 tarihli ve 2015/369 esas, 2017/205 sayılı kararıyla "...sanığın ilk çağrı kağıdı tebliğine rağmen kuruma başvurmadığından dosyasının iade edildiği, bu hali ile ısrar şartının gerçekleşmediği..." gerekçesiyle, “kamu davasının düşürülmesine” ve “karar kesinleştiğinde sanık hakkındaki denetimin devam edip etmeyeceği hususunda gereğinin takdiri ve ifası için...C.Başsavcılığına müzekkere yazılmasına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/1717 esas, 2015/33429 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar edeceği nazara alındığında, somut olayda, sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, 191/3. maddesi gereğince bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, erteleme kararını müteakip denetimli serbestlik müdürlüğünce çağrı yazısının 09/04/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın denetimli serbestlik müdürlüğüne yasal süre içinde başvurmaması üzerine, ihtarlı uyarı yazısının 05/05/2015 tarihinde bilinen son adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanun'un 21/2 maddesi gereğince tebliğ yapıldığı, ancak ihtarlı uyarı yazısının ilk olarak şüphelinin bilinen son adresine tebliğ edilmesi, tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde ise anılan Kanun'un 21/2. maddesi gereğince tebliğ ./..

işlemlerinin yapılması gerektiği, sanığın bilinen son adresinde anılan Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun’un 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek,...12. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2017 tarihli ve 2015/369 esas, 2017/205 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Bu nedenle, dosya kapsamında mevcut delil durumu ve Mahkemenin takdirine göre, TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” karar verilmesi gerekirken, “davanın düşmesine” karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu gibi, CMK’nın 223. maddesinde sayılıp davanın esasını çözen karar türlerinden “düşme” kararı ile yargılama sonlandırıldığı ve "düşme” kararının sonucu olarak sanığın bütün yükümlülüklerinin ortadan kalkması gerektiği halde, "düşme" kararı verildikten sonra ayrıca “sanık hakkındaki tedbirin infazının devamına” karar verilerek hüküm karıştırıldığından, kararın infaz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “kamu davasının düşmesine” karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “sanık hakkındaki tedbirin infazının devamına” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde Mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebi bu yönüyle ve değişik gerekçeyle kabul edilmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasının düşürülmesine ilişkin...12. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2017 tarihli ve 2015/369 esas, 2017/205 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 09.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14067, Karar No: 2014/139, Tarih: 08.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/14067 E.  ,  2014/139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2007/181742

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2007

NUMARASI : 2006/580 Esas, 2007/169 Karar

SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin aşamalarda verdiği ifadelerde sanığın, kendisine kazanç elde etmek için ödünç para verdiğini ısrarla iddia etmesi karşısında, UYAP sisteminden tespit edilen Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/619 Esas ve 2008/397 Karar sayılı dava dosyası getirtilerek incelendikten ayrıca, sanığın tefecilik yapıp yapmadığına dair ayrıntılı kolluk araştırması yaptırıldıktan sonra, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.