muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/595, Karar No: 2020/378, Tarih: 24.09.2020

Bu itibarla birinci uyuşmazlık konusu bakımından haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı;

"Sanık ...’in soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki savunmalarında 2009 yılında, Tekirdağ ilinin Saray ilçesinde öğrenci olması nedeniyle bulunduğunu belirttiği, müdafisinin ise 13.12.2012 tarihli duruşmada ...’in olay tarihinde yurtta kaldığına dair belgeyi sunduğunu beyan ettiği ancak dosyada bu hususta herhangi bir belgenin bulunmadığı ve duruşma tutanaklarında belgenin içeriğinin yazılı olmadığı hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde söz konusu belgenin içeriğinin net olarak tespit edilmediği, yurtta kamera kayıtlarının bulunup bulunmadığı konusunda dosyada bir bilginin yer almadığı, yurtta kamera bulunduğu takdirde dosyada yer almayan belgenin içeriğinin bu doğrultuda düzenlenmiş olması ihtimalinin bulunduğu, bu nedenle söz konusu belgenin içeriği tartışmaya ve şüpheye yer bırakmayacak şekilde araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında mağdur ...’e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarının sabit olup olmadığına karar verilmesi gerekirken, eksik araştırmayla karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla birinci uyuşmazlık konusu bakımından haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir." düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi de; eksik araştırmayla karar verildiği gerekçeleriyle karşı oy kullanmışlardır.

2- Birinci uyuşmazlık konusunda ulaşılan bu sonuç karşısında, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığı;

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi de; eksik araştırmayla karar verildiği gerekçeleriyle karşı oy kullanmışlardır.

2- Birinci uyuşmazlık konusunda ulaşılan bu sonuç karşısında, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığı;

Yukarıda ayrıntılarıyla belirtildiği şekilde gerçekleşen olayda; mağdur ...'ın soruşturma aşamasında sanık ... ve onun yanında bulunan üç kişinin mağdur ...'ı bıçak zoruyla yaklaşık iki yüz metre ileride bulunan kafeye götürdüklerini, kimsenin zorlaması olmaksızın kendisinin onları takip ettiğini, kafenin içeriden kilitlenen kapısına defalarca vurmasına rağmen içeride bulunan kişilerin kapıyı açmadıklarını, beş dakika sonra ise kapının açıldığını ve o anda gelen iri yapılı bir kişiyle kendisinin içeri alındığını, orada bulunanlara mağdur ...'ı bırakmaları için yalvardığını, yine kendi iddiasına göre orada bulunan kişilerce mağdur ...'ın evinden kimliğini almaya gönderildiğini beyan etmesi, mağdur ...'ın soruşturma aşamasında kendisinin Hanedan kafe isimli iş yerinde darbedilmesi esnasında mağdur ...'ın yürüyerek içeri girdiğini ifade etmesi hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, gerçekleştiği iddia edilen olayla ilgili olarak mağdur ...'ın kolluk beyanında sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in kendisinin özgürlüğünün kısıtlanması sonucunu doğuran bir eylemden bahsetmemesi, zorla alıkonulduğuna dair beyanda bulunmaması, sanıkların mağdur ...'ı hürriyetinden yoksun bırakmaya yönelik kanıtlanmış bir hareketin olmaması, mağdurun bir yere gitmek veya bir yerde kalmak zorunda bırakılmış olmaması, kendi iradesiyle sanıkları ve mağdur ...'ı takip ettiğini belirtmesi, nedenleriyle somut olayda mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla ikinci uyuşmazlık konusu bakımından haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

3- Birinci uyuşmazlık konusunda ulaşılan bu sonuç karşısında, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçlarının sabit olup olmadığı;

Bu itibarla ikinci uyuşmazlık konusu bakımından haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

3- Birinci uyuşmazlık konusunda ulaşılan bu sonuç karşısında, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçlarının sabit olup olmadığı;

Soruşturma aşamasında alınan beyanlarda tanıklar ... ve ...’in yemek yedikleri esnada sanık ...'ın gelerek mağdur ...'ı dışarı götürdüğünü ifade etmeleri, mağdur ...’ın, sanık ... ve onun yanında bulunan üç kişinin mağdur ...'ı bıçak zoruyla yaklaşık iki yüz metre ileride bulunan kafeye götürdüklerini, kendisinin ilk başta kafeye alınmadığını ancak beş dakika sonra içeri girdiğinde mağdur ...'ın orada zorla tutularak darbedildiğini beyan etmesi, mağdur ...'ın, sanıklar ... ve ... tarafından kafeye götürüldüğünü, orada bulunan sanıklar ..., ... ve ... ile daha sonra gelen sanık ...'ın kendisini yaklaşık on dakika boyunca darbettiklerini söylemesi, tanık ...'nın olay akşamı mağdur ...'la görüştüklerinde yüzünde şişlikler olduğunu, gözlerinin altının morardığını belirtmesi, tanık ...'in, olay akşamı sanıklar ... ve ... ile tanımadığı birkaç kişinin eve gelerek gözdağı verir gibi konuştuklarını, polise şikâyette bulunmaması konusunda uyardıklarını ifade etmesi, 12.11.2009 tarihli adli raporda mağdur ...'ın burun kemiği kırığı şüphesiyle ilgili uzmana sevk edildiğinin, 04.04.2011 tarihli raporda ise mağdur ...'ın burnundaki kemik kırığının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin mütalaa edilmesi, mağdurların olayın adli makamlara geç intikal ettirilmesi hususunda dosya içeriğine uygun ve makul açıklamada bulunmaları, olayın oluş şekline ilişkin mağdur ...'ın beyanlarının tanık beyanlarıyla ve doktor raporlarıyla örtüşmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarının sabit olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla üçüncü uyuşmazlık konusu bakımından haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı;

Bu itibarla üçüncü uyuşmazlık konusu bakımından haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı;

"Sanıklar müdafisinin 11.10.2011 tarihli duruşmada tanık ifadelerinin nasıl alındığının tanıklardan sorulmasını talep etmesi üzerine Yerel Mahkemece tekrar huzura alınan tanıklar Sercan ve Şentürk’ün, kollukta hazırlanan ifade tutanaklarının üzerine polis memurlarının ellerini koyduğunu, acele etmelerini söylediklerini, tutanakları bu şekilde imzaladıklarını belirtmeleri, mağdur ...’ın 12.11.2009 tarihinde tedavisinin yapıldığı Muratlı Devlet Hastanesinde merdivenden düştüğünü ifade etmesi, bu tarihten yaklaşık 1 yıl 6 ay sonra, 31.03.2011 tarihinde ise emniyet amirliğine giderek sanıklar..., ..., tarafından zorla alıkonulduğunu ve darbedildiğini belirtmesi, mağdur ...’nin mağdur ...’in zorla Hanedan isimli kafeye götürülürken kendisinin 5 dakika boyunca içeri alınmadığını, içeri girdikten sonra ...’in yüzünün tanınmaz hâlde olduğunu, sanıkların kendisini eve göndererek ...’in kimliğini getirttiklerini ileri sürmesi, olay tarihinde 18 yaşında olup meslek yüksek okulunda öğrenci olan mağdur ...’nin iddia ettiği kişiyi hüriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama gibi ciddi suçların yaşanması karşısında durumu derhal koluk görevlilerine bildirmemesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması, gerçekleştiği iddia edilen olay ve şikâyet tarihi arasında yaklaşık 1 yıl 6 ay gibi makul bir zaman aralığının üzerinde vakit geçmiş olması ve mağdurların soyut kalan iddiaları dışında gerçekleştiği iddia edilen olaya ilişkin bir görgü tanığının bulunmaması ve sanıkların tüm aşamalarda suçlamaları kesin olarak kabul etmemeleri hususları birlikte göz önüne alındığında sanıkların mağdur ...’e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarına ilişkin mahkûmiyete yeterli nitelikte delil olmadığı, bu bağlamda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarının sabit olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla üçüncü uyuşmazlık konusu bakımından haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir." düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

4- Sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçunda TCK’nın 37/1. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının ve bu bağlamda her bir sanığın ayrı ayrı cezai sorumluluklarının belirlenmesi bakımından eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığı;

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

4- Sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçunda TCK’nın 37/1. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının ve bu bağlamda her bir sanığın ayrı ayrı cezai sorumluluklarının belirlenmesi bakımından eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığı;

Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın mağdur ...’ı darbederek hayat fonksiyonlarını hafif derecede (birinci derecede) etkileyecek ve burnunda kemik kırığına neden olacak şekilde kasten yaraladıkları iddiasında, olaya birden fazla sanığın katıldığının ileri sürülmesi, sanık sayısının fazlalılığının tüm sanıklar yönünden mağdurun direncini kırıp lehlerine üstünlük sağlayan bir durum oluşturması, olay üzerinde birlikte hâkimiyet kurarak kasten yaralama suçuna TCK'nın 37. maddesinin birinci fıkrası kapsamında iştirak eden müşterek faillerden her birinin suçun nitelikli hâlleri ile ağırlaştırıcı sebeplerinden de sorumlu olacaklarına ilişkin yerleşik uygulamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, TCK’nın 37. maddesinin birinci fıkrasının uygulanma koşullarının oluşması nedeniyle eksik araştırmanın bulunmadığı, her bir sanığın ayrı ayrı cezai sorumluluklarının belirlenmesi bakımından ise; mağdurun burnunda kemik kırığına neden olan darbeyi sanıklardan hangisinin gerçekleştirdiğinin hukuken bir öneminin olmaması, sanıkta basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek bir yaralanmaya sebep olan sanığın dahi TCK’nın 37. maddesinin birinci fıkrasının kapsamında iştirak ettiği suçun nitelikli hâlleri ile ağırlaştırıcı sebeplerinin gerçekleşmesi hâlinde, bu nitelikli hâl ve ağırlaştırıcı sebeplerden sorumlu olacağı hususları göz önüne alındığında, her bir sanığın tek tek eylemlerinin belirlenmesine gerek bulunmadığından ve cezai sorumluluğunun tayini bakımdan eksik araştırma mevcut olmadığından dördüncü uyuşmazlık konusu yönünden haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının ikinci uyuşmazlık yönünden KABULÜNE,

2- Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 15.01.2018 tarihli ve 12335-272 sayılı, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden kurulan mahkûmiyet hükümlerinin onanmasına ilişkin kararının KALDIRILMASINA,

3- Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2012 tarihli ve 112-240 sayılı hükümlerinin, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının birinci, üçüncü ve dördüncü uyuşmazlıklar yönünden REDDİNE,

3- Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2012 tarihli ve 112-240 sayılı hükümlerinin, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının birinci, üçüncü ve dördüncü uyuşmazlıklar yönünden REDDİNE,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 24.09.2020 tarihinde birinci ve üçüncü uyuşmazlıklar yönünden oy çokluğuyla, ikinci ve dördüncü uyuşmazlıklar yönünden ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11139, Karar No: 2014/10801, Tarih: 28.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/11139 E.  ,  2014/10801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/20143

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2011

NUMARASI : 2010/341 (E) ve 2011/288 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıktan ele geçen ve üzerinde A.. yazan iki adet kredi kartının manyetik bandı ve kart üzerindeki hesap numaralarının C.. S.. D.. N.A. isimli Amerikan bankasına ait olduğu, A.. T.A.Ş'nin 13.04.2006 tarihli yazısında belirtildiği üzere suça konu ..............59 numaralı kredi kartının suç tarihinde başka bir işyerinde, dava konusu olmayan diğer kartın da suç tarihinden önce başka işyerlerinde kullanıldığının ve soruşturmayı başlatan Şişli Cumhu- riyet Başsavcılığınca suça konu kredi kartlarıyla yapılan her işlem için tefrik kararı verildiğinin anlaşılması, sanığın aynı eylemden dolayı Şişli 11, Kartal 4, Kadıköy 1. ve Sarıyer 2. Asliye Ceza Mahkemelerinden mahkumiyet aldığını savunması ve temyiz dilekçesinde de bu hususu belirtmesi karşısında; suç mağdurunun kredi kartı üretilen "banka" olacağı, aynı bankaya ait kopyalanmış kartların manyetik şerit numaralarının farklı olması ve bu kartlarla birden fazla işyerinde alışveriş yapılması durumunda da "zincirleme suç" hükmünün değerlendirilmesi gerekeceği nazara alınarak mükerrer cezalan- dırmanın önlenmesi bakımından tefrik edilen soruşturma dosyalarının akibeti araştırılarak ve sanığın savunmasında bildirdiği davalara ilişkin dosyalar getirtilerek, mümkün olduğunda davaların birleştirilmesi, aksi takdirde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı ör- nekleri dosyaya eklenerek, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3112, Karar No: 2024/7840, Tarih: 27.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/3112 E.  ,  2024/7840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1 E., 2024/439 K.

SUÇ : Olası kastla öldürme

KARAR : Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 1. Ceza Dairesinin 07.02.2024 tarihli ve 2024/1 Esas, 2024/439 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.11.2023 tarihli ve 2023/425 Esas, 2023/6788 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307. maddesi, 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;

Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.02.2024 tarihli ve 2024/1 Esas, 2024/439 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 06.11.2023 tarihli ve 2023/425 Esas, 2023/6788 Karar sayılı ilamı ile ''Dosya içeriğine göre sanığın suç tarihinde maktulü öldürmeye elverişli nitelikte hafif ticari araç kullanması, olay anındaki hızı ve çarpmanın şiddeti, sanığın fiilinin maktulün vücudunda ve kullandığı motosiklet üzerinde meydana getirdiği etki, sanığın olay öncesinde maktulü bir süre takip ederek doğrudan kastla eylemini gerçekleştirdiğinin kamera görüntüleri ile sabit olması, sanığın maktulün arkasından gelerek maktulü net şekilde gördüğü halde maktule çarpması, anılan tüm eylemleri iradi olarak yapması karşısında; olayın oluş şekline göre maktulün düşerek hayatını kaybetmesinin mutlak ve kaçınılmaz olduğu, sanığın mutlak ve kaçınılmaz olan neticeyi bilerek ve isteyerek eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, maktüle yönelik 5237 sayılı Kanun'un 21. maddesinin birinci fıkrası uyarınca doğrudan kastla öldürme suçundan cezalandırılması yerine, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulmasının hukuka aykırı bulunması'' nedenini içeren bozma ilamına direnilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 21/2, 29, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 13 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Özetle; eksik incelemeye, usule, hatalı kabul ve delil değerlendirmesine, eylem taksirle gerçekleştiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine, müsadere kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Özetle; eksik incelemeye, usule, hatalı kabul ve delil değerlendirmesine, eylem taksirle gerçekleştiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine, müsadere kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B.Katılanlar ... ve ... Vekilinin Temyiz İstemleri Özetle; eylem kasten öldürme suçunu oluşturduğundan suç vasfının ve delillerin hatalı değerlendirildiğine, şartları oluşmayan takdiri indirim nedenleri ve haksız tahrik hükümlerinin somut olaya tatbik edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın olay öncesinde münakaşa yaşadığı maktule motorsiklet ile seyir halinde olduğu esnada öldürmeye elverişli nitelikte hafif ticari araç kullanarak çarpması, elde edilen kamera görüntülerine göre sanığın bir müddet takipte olduğu maktulün arkasından gelerek maktule çarpması, olayın seyri ve gelişimi gözetildiğinde maktulün düşerek hayatını kaybetmesinin mutlak ve kaçınılmaz olduğu, sanığın mutlak ve kaçınılmaz olan neticeyi bilerek ve isteyerek eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; Mahkemenin suçun olası kastla işlendiğine ilişkin direnme kararı, yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.11.2023 tarihli ve 2023/425 Esas, 2023/6788 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

27.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23297, Karar No: 2016/5976, Tarih: 23.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23297 E.  ,  2016/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2015

NUMARASI : 2014/1308-2015/436

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı idare, taşınmazda, kadastro tespitinden önce kamulaştırma yapıldığını iddia ettiğinden, dosya içinde bulunan belgeler haricinde varsa kamulaştırma evrakı ve projesi davalı idareden getirtilip mahallinde yeniden keşif yapılarak, alınacak fen bilirkişisi raporu ile dava konusu enerji nakil hattının kamulaştırma kapsamında kaldığının belirlenmesi durumunda, taşınmazın kamulaştırma tarihindeki zilyetlerine yapılan tebligatlara ilişkin belgeler davalı idareden; dava konusu taşınmazın kadastro tespit tutanağı ve dayanak belgeler de Tapu Müdürlüğünden istendikten sonra kesinleşmiş bir kamulaştırma bulunup bulunmadığı, varsa davacı ile zilyet arasında halef-selef ilişkisinin olup olmadığı hususlarında inceleme yapılması; iki farklı enerji nakil hattı olduğunun tespiti halinde ise tapuda mevcut olan eski irtifak hakkı nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü de hesaplamada dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan açıklanan nedenlerle hükmün, H.U.M.K 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.