muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1235, Karar No: 2013/22, Tarih: 22.01.2013

Sonucun gerçekleşmesinde, mağdurun taksirli davranışının da etkisinin bulunması halinde, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum failin taksirli sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi, taksirin niteliğini de değiştirmez. 5237 sayılı TCK’nda kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hal ancak temel cezanın tayininde dikkate alınabilir.

5237 sayılı TCK’da taksir; basit taksir ve bilinçli taksir şeklinde ayrıma tabi tutulmuş, kanunun 22/3. fıkrasında bilinçli taksir; “kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi” şeklinde tanımlanmış, bu halde taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar arttırılacağı öngörülmüştür.

Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt; taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörememesi, bilinçli taksir halinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin hali ile bir tutulamaz. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık Salih 'in 15.07.2005 günü, saat 23.00 sıralarında sevk ve idaresindeki 54 ……..8 plakalı Renault Brodway marka otomobil ile Sakarya istikametinden Karasu istikametine seyir halinde iken, kaza mahalli olan Karasu Liman Yolu Mevkine geldiğinde, geliş istikametine göre karşıda bulunan P…….. Petrol isimli akaryakıt istasyonuna girmek için sola sinyal verip yol üzerinde beklemeye başladığı, aynı şeritte arkasından gelen ve tanık anlatımına göre kamyon olduğu anlaşılan aracın geçişini takiben şeridi kontrol etmeden karşı şeride geçiş yaptığı, bu sırada Karasu istikametinden gelen sanık Metin 'in sevk ve idaresindeki 54 ……..1 plakalı Skoda Octavia marka otomobille çarpıştığı olayda, Salih 'in olay sırasında kendi şeridinden karşı şeride geçmek için trafik kurallarına uygun şekilde sinyal verdiği, bu anlamda karşı şeride geçme iradesini ortaya koyduğu, kendi şeridindeki trafik yoğunluğundan dolayı mağdur Mustafa 'nın de uyarısı üzerine aynı şeritte ve arkasından gelen kamyonun güvenli şekilde geçişini beklediği, dikkatini arkasından gelen aracın geçişine yoğunlaştıran sanığın bu geçiş tamamladıktan sonra karşı şeritten araç gelip gelmediğini kontrol etmeden aracını hareket ettirerek karşı şeride girerek kazanın meydana gelmesine kusuruyla neden olduğu, ancak dosya kapsamına göre sanığın meydana gelen neticeyi öngörmediği anlaşıldığından sanık Salih bakımından bilinçli taksirin şartları oluşmamıştır.

Diğer sanık Metin 'in ise; yönetimindeki araçla kendi şeridinde aksi ispatlanamayan savunmasına göre 80 km hızla seyir halinde iken, sanık Salih'in kullandığı aracın karşı şeritten sanık Metin'in şeridine girmesi üzerine kendi şeridinde bu araca çarptığı, sanığın karşı şeritten akan yoğun trafik içinden her zaman bir aracın yol kenarındaki akaryakıt istasyonuna giriş yapabileceği hususunu gözardı ederek yola dikkatini vermediği, aracının hızını yol ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmadığı, bu suretle kazanın meydana gelmesine kusuruyla neden olduğu, ancak dosya kapsamına göre sanığın meydana gelen neticeyi öngörmediği anlaşıldığından, bu sanık bakımından da bilinçli taksirin şartlarının oluşmadığının kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, isabetsiz olan yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Sanık Salih yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan üç Genel Kurul Üyesi ile Sanık Metin yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan on Genel Kurulu Üyesi; "sanıkların eylemlerinin bilinçli taksirle ölüme ve yaralamaya neden olma suçunu oluşturacağı, bu nedenle yerel mahkeme direnme gerekçesinin isabetli olduğu" görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2008 gün ve 279-30 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, sanık Salih yönünden 15.01.2013 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla, sanık Metin yönünden ise 15.01.2013 günü yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 22.01.2013 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15458, Karar No: 2015/13571, Tarih: 17.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/15458 E.  ,  2015/13571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2015

NUMARASI : 2012/397-2015/270

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Dağbeli/Cumhuriyet Mahallesi çalışma alanında bulunan 335 ada 3 parsel sayılı 478,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1999 tarihinden itibaren M.. K..'un fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı H.. O.., taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine, çekişmeli taşınmazın taşlık ve kayalık vasfında kullanımsız olduğunu ileri sürmek suretiyle tutanağın beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhinin iptali istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı H.. O.. davasının reddine, katılan Hazinenin davasının 6292 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesi uyarınca durdurulmasına, taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde yazılı zilyetlik şerhi korunmak suretiyle tespit gibi tarla niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili için tutanağın Tapu Müdürlüğü'ne gönderilmesine, taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde yer alan kullanıcı şerhine yönelik Hazine tarafından açılmış bir dava bulunduğu ve bu davanın 6292 sayılı Yasa'nın 9. maddesi uyarınca durdurulduğu şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı H.. O.. vekili ile katılan Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 17.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5903, Karar No: 2015/1324, Tarih: 10.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5903 E.  ,  2015/1324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanığın, 14.02.1992 tarihinde işlediği kasten öldürme suçundan yargılandığı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 1992/6 esas, 1993/34 karar sayılı dosyasındaki Adli Tıp Genel Kurulunun 15.04.1993 tarih ve 29 karar numaralı raporunda şizofreni tanısı ile suç tarihinde işlediği suça karşı ceza ehliyetinin bulunmadığına ilişkin rapor ile sanığın koruma ve tedavi altına alındığı Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin düzenlenen rapor ve belgeleri Adli Tıp Gözlem İhtisas Dairesi ve 4. İhtisas Kurulu tarafından incelenip değerlendirilerek sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna oybirliği ile karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın cezai ehliyeti konusunda Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınması gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'ın maktül ..’i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 10.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20485, Karar No: 2015/31969, Tarih: 17.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/20485 E.  ,  2015/31969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/349453

MAHKEMESİ : Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2011

NUMARASI : 2010/180 (E) ve 2011/218 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

1- Sanık hakkında, "nitelikli dolandırıcılık" suçundan verilen karara yönelik müdafiinin, temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında ''resmi belgede sahtecilik'' suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik müdafiinin temyiz istemi üzerine yapılan incelemede ise ;

14.02.2007 gün ve 26434 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve iddianamenin düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 9/son maddesindeki "Kurumlarda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler, görevleri sırasında suç işlemeleri veya görevleri nedeniyle kendilerine karşı işlenen suçlardan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun uygulanması ve ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayılır.” amir hükmü uyarınca özel eğitim ve rehabilitasyon kurumlarında yönetici olarak görev yapan sanık hakkında anılan Yasanın 9. maddesinin 5. fıkrasının b bendi gereğince 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca soruşturma izni alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2426, Karar No: 2019/11070, Tarih: 25.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/2426 E.  ,  2019/11070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Tekstil Turizm İnş. Enerji San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R-

Davacı vekili, borçlu ... Elektrik Mekanik İnş. Taahhüt San. ve Tic. A.Ş. aleyhine takipler yaptıklarını, takiplerin semeresiz kaldığını, borçlu şirketin alacaklıdan mal kaçırma amacı ile dava konusu taşınmazlarını diğer davalı şirkete devrettiklerini belirterek, tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Tekstil Turizm İnş. Enerji San. ve Tic. A.Ş. vekili, borçlu şirket hakkındaki takiplerin kesinleşmediğini, taşınmazların rayiç bedelden alındığını ve ödemelerin banka aracılığı ile yapıldığını, satışın gerçek olduğunu ve mala kaçırma amaçlarının olmadığından haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Elektrik Mekanik İnş. Taahhüt San. ve Tic. A.Ş. vekili, dava konusu taşınmazların ivazlı olarak satıldığını ve müvekkili şirketin mal kaçırma amacının olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, borçlu ve üçüncü kişi şirketlerin ticaret sicil kayıtlarından borçlu şirketin hakim ortağı ve icra dosyalarının müteselsil kefili İbrahim ... ile davalı ... Tekstil Şti.'nin ortaklarının dava dışı ... Elektrik Üretim A.Ş ile birlikte ortak olmaları nedeniyle davalı ... Şti.nin borçlu şirketin borçlu olduğunu bilmesi gerektiği davalı şirketlerin birbirlerinin ekonomik durumlarını bilebilecek durumda oldukları, ayrıca borçlu şirkete ait fabrikanın diğer davalı şirkete devredilmiş olması nedeniyle İİK.'nın 280/3. maddesi gereğince işyerini devir alan ... Şirketinin borçlunun alacaklarını ızrar kastını bildiği ve borçlunun da bu hallerde ızrar kasdıyla hareket ettiğinin kabul edilmesi gerektiği, bu karinenin davalı şirketlerce devir işlemine ilişkin keyfiyetin İİK.nun 280/3. maddesinde belirtildiği şekilde ilan edilmemesi nedeniyle çürütülmediğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı ... Tekstil Turizm İnş. Enerji San. ve Tic. A.Ş., vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve borçlunun taşınır ve taşınmaz malları üzerinde var olan hacizleri nedeni ile aciz halinin sabit olmasına göre davalı ... Tekstil Turizm İnş. Enerji San. ve Tic. A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 212.581,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Tekstil Turizm İnş. Enerji San. ve Tic. A.Ş.'den alınmasına, 25/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10940, Karar No: 2015/7567, Tarih: 23.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10940 E.  ,  2015/7567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/335785

MAHKEMESİ : Kapatılan Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi(İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 17.10.2011

NUMARASI : 2009/59 Esas, 2011/29 Karar

SUÇ : Cinsel taciz

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9347, Karar No: 2025/68, Tarih: 06.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/9347 E.  ,  2025/68 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bodrum Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bodrum Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2024 tarihli ve 2024/316 Esas, 2024/84 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11184, Karar No: 2025/4480, Tarih: 10.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/11184 E.  ,  2025/4480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/138 E., 2020/73 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince karar kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uygulanmak suretiyle mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın paylaşımlarının ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına ve zincirleme suç hükümleri uygulanırken orantılılık ilkesine aykırı davranıldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın 12/10/2015 tarihli paylaşımının AKP yönetimine yönelik olduğu, Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı, paylaşımın 5237 sayılı Kanun'un 301. maddesi kapsamında kaldığı ve bu suçtan Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/628 Esas, 2018/1030 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinin gözetilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı kapsamı dışında kalan 16/07/2016, 10/01/2016, 22/07/2015 ve 01/07/2015 tarihli paylaşımlarının, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu ve dolayısıyla bu paylaşımlar yönünden Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca takdiren Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,10.03.2025 tarihinde karar verildi.