muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14254, Karar No: 2016/6955, Tarih: 07.06.2016

Dava TBK'nun 19 maddesi gereğince muvazaa hukuksal nedenine dayalı iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı tarafından muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir.

Dava konusu taşınmaz davacı banka tarafından üretilen ve satışı yapılan ... projesi kapsamında yer alan taşınmaz olup dava konusu muvazaalı olduğu iddia edilen 7.5.1998 tarihli devir ve temlik protokolü davacı bankanın onayı ile yapılmış ve devir komisyon ücreti davacı banka tarafından tahsil edilmiştir. Yine davacı bankanın davalı 3.kişi ...'ya gönderdiği 3.5.2004 tarihli yazı içeriğinden adına tapu tescil işlemlerinin tamamlanması için gerekli olan vekaletname, nüfus cüzdan fotokopisi, vergi kimlik kartı ve iki resimle ivedi olarak başvurmasının istendiği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamı ve mevcut delillerden dava konusu tasarrufun davacı bankanın katılımı ve onayı ile yapıldığı dolayısıyla hiç kimse kendi muvazaasına dayalı olarak hak elde edemeyeceğinden eldeki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

Kaldıki dosya kapsamından dava konusu taşınmazın devir protokolündeki bedeli ile bilirkişi tarafından belirlenen rayiç değeri arasında misli fark bulunmadığı,davalı 3.kişi ...'nın satış bedeli ve devir komisyon ücretini banka havalesi ile ödediği,davalılar arasındaki kefalet ilişkisinin (araç alımına ilişkin)dava konusu tasarruftan sonra yapıldığı, SGK kayıtlarından davalı 3.kişinin borçlunun ve ortağı olduğu şirketin çalışanı olmadığı,bu yöndeki belgelerin davacı bankadaki işlemlerin daha rahat yapılması amacıyla davacı bankanın talebi üzerine düzenlendiğinin sabit olduğu, davalılar arasında yazlık komşusu olmak dışında herhangibir hukuki ve organik bağ bulunmadığı,dolayısıyla davacı tarafından muvazaa iddiasının da ispatlanamaması nedeniyle davanın esastan da reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 07/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10180, Karar No: 2013/9957, Tarih: 28.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/10180 E.  ,  2013/9957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “davacı Köy Tüzel Kişiliği dayanağı 1937 tarih, 210 tahrir numaralı vergi kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediğinin araştırılması, revizyon görmediğinin saptanması halinde yöntemince kapsamının belirlenmesi, davacı Köy Tüzel Kişiliği adına aynı çalışma alanı içerisinde toplamda 175520,29 metrekare yüzölçümünde taşınmazın belgesizden tespit ve tescil edildiği göz önünde bulundurularak, sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda temyize konu 101 ada 40 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı İğdir Köyü Tüzel Kişiliği adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı dayanağı vergi kaydının çekişmeli taşınmazın tamamını kapsadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan değerlendirme ve varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı dayanağı vergi kaydının miktarı 40 Ar olup, sınırları dere, Halil, dere ve yol okumaktadır. Keşif sırasında alınan mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre komşu taşınmazlarda Halil isimli malik ve zilyet bulunmamakta, taşınmazın sınırlarında ise dere yer almamaktadır. Dere ile taşınmaz arasında şahıs arazileri olduğundan dayanak vergi kaydının sabit sınırlı olduğunun kabulü mümkün değildir. Bu nedenle vergi kaydı 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/C maddesi kapsamında değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınır niteliğinde olduğundan miktarı ile geçerlidir. Hal böyle olunca çekişmeli taşınmazdan (davacı köy tüzel kişiliği temsilcisinin tercihi doğrultusunda) vergi kayıt miktarı kadar bölümün ifraz edilerek tapu kaydının iptali ile bu bölümün davacı Köy Tüzel Kişiliği adına tapuya tesciline, kalan bölüme yönelik davanın reddine karar vermek gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz, davalı Hazinenin temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6250, Karar No: 2012/7160, Tarih: 01.06.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/6250 E.  ,  2012/7160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Antalya 4.Sulh Hukuk ve Manisa 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, kısıtlı adayı ...'nin .... adresinin yatılı olarak tedavi gördüğü Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi olduğu,adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri olan ... adresinin ise hastaneye yatmadan önceki yerleşim yeri olduğu, Sağlık Bakanlığı Antalya Atatürk Devlet Hastanesinin 18.01.2012 tarihli raporundan anlaşılmıştır.

Bu durumda,Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre , uyuşmazlığın Antalya 4.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Antalya 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3065, Karar No: 2015/5583, Tarih: 22.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3065 E.  ,  2015/5583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında 1999-2007 tarihleri arası şeklinde gösterilmesi gereken suç tarihinin 2010 yılı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde görülmüştür.

Suç tarihinde ... Hastanesinde mesul müdür, hastane müdürü ve mesul müdür yardımcısı olarak görev yapan sanıkların bu görevleri yerine getirdikleri dönemde sorumlusu bulundukları hastanede tedavi gören hastalara miadı dolmuş ilaç ve tıbbi malzemeleri kullandıkları ve bunların bedellerini katılan kurumdan tahsil etmek suretiyle üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği somut olayda;

Sanık savunmalarına, 27/10/2010 tarihli bilirkişi inceleme tutanağına, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı inceleme raporu ile bu inceleme raporuna istinaden yapılan suç duyurusu içeriğine, katılan kurum zararının giderildiğine ilişkin cevabi yazı ile tüm dosya kapsamına göre; sanıkların suç tarihinde suça konu hastanede idari görevlerde rol aldıklarının, söz konusu miadı dolmuş ilaçların sanıklar tarafından değil söz konusu ilaç ve tıbbi müdahalenin gerçekleştirildiği Kardiyoloji ve Kardiyovasküler Cerrahi Polikliniklerinde görev yapan hekimler tarafından kullanıldığının anlaşılmış olması ve yine dosyada mevcut bilirkişi inceleme tutanağında; bu tür malzemelerin kullanılması nedeniyle suça konu hastanenin maddi olarak kazanç elde ettiğinden bahsedilemeyeceğinin belirtilmiş olması karşısında sanıkların üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatlerine yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6210, Karar No: 2020/4727, Tarih: 01.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6210 E.  ,  2020/4727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararları ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının içeriğinde, sanığın bu kararlara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 19/01/2015 ve 19/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararlarının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararlarına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararların yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararların infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9067, Karar No: 2024/2820, Tarih: 18.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/9067 E.  ,  2024/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/986 E., 2022/1047 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Şikâyetçi Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyiz isteği yönünden; açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmediği ve davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın temyiz isteği yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın gıyabında verilen kararın Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak tebliğ olmadığı cihetle öğrenme üzerine yapılan temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kitapları alırken bandrollerini kontrol etme imkânının olmadığına, hakkında verilen cezanın ertelenmesi veya paraya çevrilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Kültür ve Turizm Bakanlığı Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığa ait tezgâhta satışa sunulan korsan basım 50 adet sahte bandrollü, 9 adet başka eserlere ait bandrol taşıyan ve 1 adet bandrolsüz kitap ele geçirilmiş olup, sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 71 inci maddesinin birinci fıkrası ve 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça konu kitaplar hakkında düzenlenen bilirkişi raporunun dosya arasında mevcut olduğu anlaşılmıştır.

Sanık savunmalarında, kitapların kendisine ait olduğunu, toptancılardan satın aldığını, hepsinin bandrollü olduğunu beyan etmiştir.

Dairemizin bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığın temyiz talebi üzerine bozulan evvelki hükümde;

1.Sanık hakkında hükmolunan 8.100,00 TL adlî para cezasının sanık lehine cezada kazanılmış hak oluşturacağı gözetilerek hükmolunan hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca 8.100,00 TL olarak infaz edilmesine karar verilmemesi,

2.Vekâlet ücretine ilişkin hüküm fıkrasında katılanın adının yazılmaması,

3.Suça konu kitaplardan orijinal ve bandrollü olan 175 adedinin sanığa iadesine, geri kalan kitapların ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesi yerine aynı maddenin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi, isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

A. Şikâyetçi Kültür ve Turizm Bakanlığı Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinden sonra gelmek üzere " 1412 sayılı Kanun'un 326 ıncı maddesinin son cümlesi uyarınca, sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek hükmolunan hapis cezasının 8.100,00 TL adlî para cezası olarak infazına" ibaresinin eklenmesi; müsadereye ilişkin (7) numaralı bendin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak yerine "Suça konu kitaplardan orijinal ve bandrollü olan 175 adedinin sanığa iadesine, geri kalan kitapların ise 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine" ibaresinin yazılması; vekâlet ücretine ilişkin (8) numaralı bendinde yer alan "katılan" ibaresinden sonra gelen "taraf" ibaresi çıkartılarak yerine "Yayıncılar Meslek Birliği" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

18.03.2024 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/10811, Karar No: 2025/1211, Tarih: 22.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10811 E.  ,  2025/1211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğerleri hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 13.09.2024 tarihli ve 2024/1939 Esas, 2024/1115 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11983, Karar No: 2015/2683, Tarih: 24.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/11983 E.  ,  2015/2683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 15.524,20 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Mahkeme kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı ... .... tebliğine dair belge dosya içerisinde bulunmamaktadır. Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin dosya içerisine konulması ya da kayıtlara göre saptanan tebliğ gününün bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise usule uygun şekilde tebliği ile yasal süreler de beklendikten,

2-Anayasa Mahkemesi tarafından kapatılan Demokratik Toplum Partisi (DTP) nin,

a-Tüzüğünün,

b-Kapatma tarihi olan 11.12.2009 tarihinde Konya İl Teşkilatı yönetim kurulu üyelerine ait listesinin,

c-Tasfiye kurulunun 08.03.2010 tarihli inceleme raporunun aslı veya onaylı ve okunaklı sureti ile bu raporun Hazine adına Konya Defterdarlığına ne zaman teslim edildiği, bu rapor üzerine ne gibi işlemlerin yapıldığını gösteren belgeler ile tasfiye kurulunun diğer iş ve işlemlerine ilişkin bilgi ve belgelerin,

Getirtilip bu dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21426, Karar No: 2015/27626, Tarih: 08.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/21426 E.  ,  2015/27626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2015

NUMARASI : 2015/23-2015/253

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının istemi:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalının cevabı:

Davalı cevabında, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple sona erdirildiğini diğer alcak isteklerinin yerinde olmadığını ileri sürerek davanın redine karar verilmesini istemiştir.

Karar:

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı temyizi üzerine Dairemizce yapılan incelmesinde; dosya kapsamına göre hafta tatilinin ayda bir gün, fazla çalışma ücretinin ise haftada iki gün 08:00-17:00 saatleri arası, haftada üç günde 08:00-20:00 saatleri arası kabul edilerek yeniden hesaplanması gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur

Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 esas, 2007/611 karar,).

Somut olayda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi bağlamında bozma dışında kalan haklar dahil tüm istekler hakkında hüküm kurulması gerekirken, bozma kararı dışında kalan taleplerin bozma öncesi kararda yer alması sebebiyle hükümde fıkrasında yer verilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozmadan önce hafta tatil ücreti üzerinden mahkemece 1/3 oranında takdiri indirim yapılmasına karar verildiği halde bozmaya uyularak yeniden belirlenen hafta tatil ücreti üzerinden aynı oranda indirim yapılmaması davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı olmuştur.

4-Bozmaya uyularak fazla çalışma ücreti bilirkişinin ek rapor ile bürüt 9.337,66 TL olarak belirlenmiştir. Mahkemece, hesaplanan bu ücretten 1/3 oranında takdiri indirim uygulanması gerekeceği kabul edildiği halde, hüküm altına alınması gereken 6.225,11 TL den daha fazlasına karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir

Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.