muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2652, Karar No: 2013/4179, Tarih: 04.02.2013

c) Devir anındaki işletmenin gayri maddi varlığını oluşturan aktifin değeri

d) Personelin devralınıp alınmadığı,

e) Müşteri çevresinin devredilip edilmediği, değişip değişmediği,

f) Devirden önce ve sonra işyeri ya da işletmede icra edilen faaliyetin benzerlik gösterip göstermediği,

g) Bu faaliyetlerin icra edilmesinde kesintinin süresi, gibi kriterler önem kazanır. Bunların bir veya birkaçı faaliyetin türü, üretim ve işletme metotlarına göre farklı ağırlıkta önemli olabilir.

İşletmenin maddi ve gayri maddi malvarlığı unsurlarının devri, işletmenin devrinin kabulü için önem teşkil edecektir. Ancak bu unsurların devir kapsamında yer almaması, işletme devrinin reddi sonucuna götürmemelidir. Ağırlıklı olarak işgücünün önem arzettiği bazı hizmetlerde, işçilerin tamamı ekonomik bütünlüğü oluşturabilir. Bu tür bir faaliyette yeni işletme sahibi, hem selefinin icra ettiği faaliyetlerin aynısını sürdürüyor, hem de önceki işverenin ilgili faaliyeti için kullandığı işçilerin sayı ve uzmanlık yönü itibari ile önemli sayılabilecek bir kısmını da devralarak çalıştırmaya devam ediyorsa, devralınan ekonomik bütünlüğün kimliğini koruduğu söylenebilecektir. Adalet Divanı işyeri veya işyerinin bir bölümü kavramını tarif etmeyerek, onun yerine ekonomik bütünlük kavramını merkez olarak kabul etmektedir. Ekonomik bütünlük, mal veya hizmet yönetimine teknik amacın izlendiği fonksiyon görebilen bir organizasyon bütünlüğüdür.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Dosya içeriğine göre davalılar arasında 16.01.2008 tarihli devri sözleşmesi imzalamışlardır. Anılan sözleşme ile “sözleşmeye ekli tapu ve haritalarda belirtilmiş mülkiyeti veya kullanım hakkı ...'a ait alanlar ile araçlar, iş makineleri ve tesisler işletilmek üzere ... Ltd. Şti'ne kiralanmış, sözleşmenin 14. Maddesinde "işbu sözleşmenin ekinde yer alan işçi listesinde belirtilen elemanların ... firmasına sözleşme tarihi itibariyle devirlerinin yapılacağı ve bu tarihten önceki özlük hakları ...'ın uhdesinde kalmak şartıyla ... firması her kişi ile sözleşme imzalayacağı" hükmüne yer verilmiş, aynı maddede sözleşme tarihinden geçerli olmak üzere işçilerin tüm hak ve sorumluluklarının ... firmasına ait olacağı belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davalılar arasında işyerinin maddi varlığını oluşturan bina ve menkul gibi araçları ile devredildiği, müşteri çevresinin değişmediği ve iş gücünü oluşturan personelinde sözleşme kapsamında yer aldığı anlaşılmaktadır. Devir ile işletme veya işyerinin ekonomik bütünlüğünü oluşturan kimliğini koruduğu anlaşılmaktadır. Teknik ve hukuki anlamda davalılara arasında bir işyeri devri sözkonusudur. Sözleşmede, devredilen işçilerin devir tarihindeki kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izinlerinin bilançoya bağlanması, devralan tarafından kıdemlerinin sıfırlanarak ödenmesinin öngörülmesi, devralan tarafından bazı işçilere bu haklarının ödenmesi ve ücretleri düşürülerek yeni iş sözleşmesi imzalanması, devir olgusunu ortadan kaldırmaz. Bu nedenle mahkemenin aksi yöndeki gerekçesi isabetli değildir. Davacının feshe bağlı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının, devir tarihi itibari ile fesih gerçekleşmediğinden bu tarih itibari ile hüküm altına alınması olanağı yoktur. Kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarını talep koşulları oluşmadığından, reddi yerine yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı neden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10235, Karar No: 2013/12336, Tarih: 03.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/10235 E.  ,  2013/12336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl davada davacı Kurum, sigortalıya yersiz ödediği cihaz bedelinin iadesine ve cihaz bedeli için katkı payı tutarının davalıdan tahsiline karar verilmesini, birleşen davada ise, davacı, “Ayakta Dik Pozisyonlandırma Cihazı” bedelinin ödenmeyen tutarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı-davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Mahkemece alınan 21.01.2010 tarihli ... Üniversitesi ... Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı raporunda; “Ayakta Dik Pozisyonlandırma Cihazı”nın hayati tehlike arz eden komplikasyonların hastada ortaya çıkmasına engellemeye yardımcı olarak hastanın sağlığının korunmasına katkı sağlayacağı gibi kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini arttırıp, tıbbi durumunun elverdiği en yüksek kapasiteye ulaşabilmesine de katkı sağlaması açısından gerekli olduğu belirtilmiş olup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 04.03.2009 tarih, 2009/10-34 Esas, 2009/104 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, sigortalı tarafından kullanılması uygun bulunan cihazın sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırmaya katkıda bulunacağına ilişkin Mahkemenin kabulünde isabetsizlik yok ise de; bedelinin tahsili istenen cihaz değerinin tespiti hususunda medikal fizik uzmanı, elektronik mühendisi ve biyomedikal mühendisi bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan 31.01.2013 tarihli raporda, bedeli dava konusu edilen cihaz ile aynı amacı sağlayan muadil cihazın fatura tarihi itibariyle fiyatının 15.023,00 TL. olduğunun bildirilmesi karşısında, bu tutar esas alınarak, davalı-davacıya Kurumca ödenmesi gereken bedel tespit edilerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, dava konusu olan cihazın fatura bedeli gözetilerek hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı-davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11003, Karar No: 2016/5892, Tarih: 30.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11003 E.  ,  2016/5892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/11/2014 tarih ve 2012/241-2014/267 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin şair ...'ın yasal mirasçısı ile yapmış olduğu sözleşme uyarınca ...'ın tüm eserlerinin işleme hakkı da dahil olmak üzere mali haklarını devraldığını, aynı şekilde ... ve ... ile yapılan sözleşme uyarınca “...” adlı eserin de mali haklarını devraldığını, davalılar tarafından hazırlanıp müvekkilin mali hak sahibi olduğu eserlerden ve maksadın haklı göstereceği sınırlar aşılmak suretiyle oluşturulan Dünyam ... adlı eserin işlenip halka arz olunduğunu, bu durumun müvekkilinin mali haklarına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek müvekkilinin mali hak sahibi bulunduğu eserlere vaki tecavüzün men'ine fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla FSEK'nin 68. maddesi uyarınca 1.000,00 TL maddi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş 27.10.2014 havale tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 1.406,25 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili ile dava dışı ... arasında ...'ın ölüm yıl dönümü vesilesiyle bir kitap hazırlanması için sözleşme imzalandığını, sözleşme uyarınca eserin hazırlanmasına ve gerekli izinlerin alınmasına ilişkin yükümlülüğün dava dışı şirkete ait olduğunu, bu nedenle ortaya çıkacak ihlal nedeniyle müvekkilin sorumluluğunun bulunmadığını, dava dışı şirketin kitabı diğer davalıya hazırlattığını ve kitabın tüm haklarının diğer davalıya ait olduğunu, müvekkilince bu kitabın 500 adet bastırıldığını ve düzenlenen organizasyonda katılımcılara ücretsiz dağıtıldığını, eserin iltibas serbestisi dahilinde hazırlandığını, davacının haklarına bir tecavüzün söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin daha öncesinde ...'a ilişkin çalışmalarının bulunduğunu, bu nedenle konunun uzmanı olarak ...'ın ölümünün 50. yıl dönümünde bir kitap hazırlaması için dava dışı şirket ile anlaşma imzalandığını, söz konusu kitabın iltibas ve işleme serbestisi sınırları dahilinde hazırlandığını, davacının haklarına vaki tecavüzün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin daha öncesinde ...'a ilişkin çalışmalarının bulunduğunu, bu nedenle konunun uzmanı olarak ...'ın ölümünün 50. yıl dönümünde bir kitap hazırlaması için dava dışı şirket ile anlaşma imzalandığını, söz konusu kitabın iltibas ve işleme serbestisi sınırları dahilinde hazırlandığını, davacının haklarına vaki tecavüzün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu eserin hazırlanması sırasında FSEK'nin 34 ve 35. maddelerinde belirtilen sınırların aşıldığı, bu durumun davacının işleme hakkının ihlali niteliğinde olduğu davacının işleme hakkı için alacağı telif bedelinin bilirkişi raporuyla tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüyle rayiç bedel olan 468,75 TL'nin 3 katı olan 1.406,25 TL'nin Mart 2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 68,36 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4235, Karar No: 2011/14319, Tarih: 12.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4235 E.  ,  2011/14319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespiti senet iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket ile 30.01.2010 tarihinde yabancı dil kursu almak yönünde görüştüğünü, 06.02.2010 tarihinde başlayacak kurs ile ilgili olarak 18 adet 160.00.TL bedelli toplam 2.880.00.TL' lık senet imzaladığını ancak yazılı sözleşme imzalamadığını, gerek kendisinin ekonomik durumu gerekse davalı şirket ile aldığı olumsuz duyumlar nedeniyle daha henüz kurs başlamadan hizmeti almaktan vazgeçtiğini ve senetlerinin iade edilmesini hem sözlü hemde 04.02.20010 tarihli ihtarname ile bildirdiğini ancak davalının elinde hizmet karşılığı olmayan senetlerden dolayı icra takibinde bulunacağını bildirdiğini belirterek senetlerden dolayı borçlu olmadığının tespiti ile senetlerin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 30.01.2010 tarihli sözleşmenin iptali ile toplam değeri 2.875.00.TL olan her biri 160.00.TL' lık 16 adet ve bakiye 2 adet senetle ilgili ... 7. İcra Müdürlüğü' nün 2010/6500 sayılı icra dosyası ile takibi yapılan 15.02.2010 ve 15.03.2010 tarihli 160.00.TL' lık senetlerle ilgili davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının

aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-11.02.2009 tarih ve 27138 sayılı Resmi gazetede yayınlanan Özel Eğitim Kurumları Öğrenci ve Kursiyer Ücretleri Tespit ve Tahsil Yönetmeliği' nin 9. maddesinin 3. bendindeki “Kurumlara yeni kaydolan öğrenci ve kursiyerlerden; ilköğretim ve ortaöğretim okullarında öğretim yılı, diğer kurumlarda dönem başlamadan ayrılanlara, ... oldukları ücretin yüzde sekseni iade edilir.” hüküm gereğince davacının toplam verdiği 2.875.00.TL bedelli senetlerden %80' i tutarında borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken mahkemece yürürlükten kalkan 08.02.2007 tarihli yönetmeliğin 9. maddesinin b fıkrası gerekçe gösterilerek ücretin tamamından sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14374, Karar No: 2023/2061, Tarih: 06.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/14374 E.  ,  2023/2061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Cinsel saldırı ve şantaj

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayıllı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakmesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2016 tarihli ve 2015/902 Esas, 2016/166 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı ve şantaj suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanığın savunmasının alındığı ancak cinsel suçların en önemli delili olan şikayetçinin ifadesinin alınmayarak sanık hakkında eksik incelme ile beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğundan bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikayetçinin sanığın eşi tarafından işletilen bayan kuaför dükkanıan müşteri olarak gitmekte iken sanığın şikayetçinin göğüslerini ve poposunu elleyip sıktırması üzerine şikayetçinin sanığı bir çok kez uyardığı, ancak sanığın eylemlerini sürdürmesi ve ''Benimle birlikte olmazsan seni rezil edeceğim, yalan yanlış babana sözler söyleyeceğim'' şeklinde sözler söylediği, 20.06.20215 günü şikayetçiyi babası telefonla aradığını, ... isimli birinin kendisini telefonla arayarak, kendisi için birahanelerde çalıştığını, her gün değişik erkeklerle yatıp kalktığını söylediğini belirterek kızdığı, şikayetçinin babasına böyle bir şey olmadığını söylemesine rağmen ikna edemediği için psikolojisinin bozulduğu ve sanık hakkında şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

2. Sanık aşamalarda suçlamayı kabul etmemiş, şikayetçiye kuaför dükkanına geldiği sıralarda cinsel tacizde bulunmadığını, kendisiyle birlikte olacağına dair sözler söylemediğini beyan etmiştir.

3. Dosyada delil olarak şikayetçi iddiası, sanık savunması, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamı bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

2. Sanık aşamalarda suçlamayı kabul etmemiş, şikayetçiye kuaför dükkanına geldiği sıralarda cinsel tacizde bulunmadığını, kendisiyle birlikte olacağına dair sözler söylemediğini beyan etmiştir.

3. Dosyada delil olarak şikayetçi iddiası, sanık savunması, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamı bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, her ne kadar şikayetçi kolluk huzurunda alınan ifadesinde sanığın kendisine yönelik cinsel saldırı suçunu oluşturabilecek eylemlerini gerçekleştirdiğini beyan etmiş ise de mağdurenin soyut iddialarından başka sanığı cezalandırmaya yeter her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil elde edilememesi nedeniyle sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli ve 2015/902 Esas, 2016/166 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6362, Karar No: 2021/13178, Tarih: 11.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6362 E.  ,  2021/13178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.10.2020 tarihli, 2020/816 Esas ve 2020/1235 Karar sayılı kararına karşı, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesinde belirtilen kanuni süre içinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla;

Katılanlar vekilinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesince verilen karara karşı katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen kararın türü ile istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesince verilen esastan red kararı ve bu karara yönelik temyiz isteminin niteliği gözetildiğinde 5271 sayılı Kanun’un 286’ncı maddesinin (2)’nci fıkrasının (h) bendinde yer verilen “Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereği isteme aykırı olarak REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesince verilen karara karşı katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın, hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen suça sürüklenen çocuk ... ile yerde boğuşan maktule tekme vurmak suretiyle savunmasını zayıflattığı ancak...'in bıçakla gerçekleştirdiği eylemden sonra olay yerinden kaçtığı ve bu surette suçun işlenmesi sırasında aslî faile yardımda bulunarak fiilin icrasını kolaylaştırdığı anlaşılmakla, mahkemece suça sürüklenen çocuk ...’ın fiile sağladığı katkı ve fiil üzerindeki rolü gözetilerek ani gelişen olayda iştirak türünün tespitinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamenin (3) numaralı görüşüne iştirak olunmamıştır.