muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12171, Karar No: 2024/1244, Tarih: 14.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/12171 E.  ,  2024/1244 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/121 E., 2016/185 K.

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2013 tarihli iddianamesiyle, suça sürüklenen çocuk hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2014 tarihli kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında parada sahtecilik suçundan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3.Suça sürüklenen çocuğun, üç (3) yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.07.2016 tarihli kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk ve müdafinin temyiz istekleri; suç işleme kastı bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, suça sürüklenen çocuğun ve temyiz dışı sanıklar Turgay Öz ile Tuğba Öz'ün bulundukları araç yol kontrol uygulamasında durdurulduğunda, aracın torpido gözünden 22 adet ve sanık Turgay Öz'den 1 adet olmak üzere toplam 23 adet her biri 100,00 TL değerindeki sahte olarak üretilmiş paranın ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamında yer alan 26.09.2012 tarihli arama, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, T.C. ...'ndan alınan 10.10.2012 tarihli rapor ile suça sürüklenen çocuğun ikrara yönelik savunması birlikte değerlendirildiğinde, temyiz dışı sanıklar ile suça sürüklenen çocuğun İstanbul ilinden temin ettikleri sahte paralar ile Tekirdağ iline giderlerken yakalandıkları böylece suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamında yer alan 26.09.2012 tarihli arama, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, T.C. ...'ndan alınan 10.10.2012 tarihli rapor ile suça sürüklenen çocuğun ikrara yönelik savunması birlikte değerlendirildiğinde, temyiz dışı sanıklar ile suça sürüklenen çocuğun İstanbul ilinden temin ettikleri sahte paralar ile Tekirdağ iline giderlerken yakalandıkları böylece suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmıştır.

2.Suça sürüklenen çocuğun temin ettiği suça konu sahte parayı bulundurduğu anlaşılmakla, suçu konu eylemin aşamasında kaldığına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklene çocuğun ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.Ancak bu hususun 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.07.2016 tarihli kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ve müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 197 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 60 gün yerine "5 gün", 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenen 40 gün yerine "3 gün" 62 nci maddesi ile belirlenen 33 gün yerine "2 gün" 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den hükmolunan 660,00 TL adli para cezası yerine "40,00 TL" yazılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12441, Karar No: 2017/2411, Tarih: 02.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/12441 E.  ,  2017/2411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin, davalının oğlu olduğunu ve halen .... Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği l. Sınıf öğrencisi olduğunu, çalışmadığını, nafakaya ihtiyacı bulunduğunu, davalının ise şirket sahibi olduğunu ve gelirinin iyi olduğunu belirterek, davacı yararına aylık 2.000 TL yardım nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin aylık 2.500 TL kirası olan...'lı iki çalışanın bulunduğu bir işletme işlettiğini, aylık net kazancının 1.500 TL olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı yararına aylık 350 TL yardım nafakası takdirine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; mahkemece takdir edilen aylık 350 TL nafakanın, davacının ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek miktarda olup olmadığı hususunda toplanmaktadır.

Kural olarak; anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.

Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba, durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdür. (TMK m. 328/2) Diğer taraftan; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. (TMK m.364)

Eğitimine devam eden reşit birey, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anne babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Bu bağlamda belirlenecek nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olması gerekir. Mahkemece nafaka miktarı tayin edilirken; davacının ihtiyaçları ve anne babanın geliri göz önünde bulundurulmalı, TMK'nın 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilmelidir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden tarafların anne oğul oldukları, davacının .... Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği 1. sınıf öğrencisi olduğu, çalışmadığı, davalının ise zayıflama merkezi adı altında iş yeri işlettiği, 2.500 TL işyeri kirası ödediği, adına kayıtlı evde oturduğu, 2006 model ... aracı olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden tarafların anne oğul oldukları, davacının .... Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği 1. sınıf öğrencisi olduğu, çalışmadığı, davalının ise zayıflama merkezi adı altında iş yeri işlettiği, 2.500 TL işyeri kirası ödediği, adına kayıtlı evde oturduğu, 2006 model ... aracı olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve üniversite öğrencisi olan davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsünün (davalı annenin) gelir durumu nazara alınarak; TMK.4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun daha yüksek miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile davacı lehine az miktar nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1471, Karar No: 2013/629, Tarih: 08.05.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/12-1471 E.  ,  2013/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2012

Şikayet kanun yoluna başvuru nedeniyle yapılan yargılama sonunda; Pendik 1.(Kapatılan 2.) İcra Hukuk Mahkemesi'nce ihalenin feshi istemine ilişkin şikayetin reddine dair verilen 28.01.2011 gün ve 2010/398 E., 2011/36 K. sayılı kararın incelenmesi şikayetçi-ihale alıcısı Eko Anadolu Telekomünikasyon Dağıtım A.Ş. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesi'nin 05.12.2011 gün ve 2011/8622 E., 2011/26466 K. sayılı ilamı ile;

(…5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 5578 sayılı kanunla değiştirilen 8. maddesine göre; 2 hektardan küçük marjinal tarım arazilerinde, birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu araziler ifraz edilemez, payları üçüncü şahıslara satılamaz, devredilemez veya rehnedilemez.

Somut olayın incelenmesinde; İstanbul İl Tarım Müdürlüğü'nün yazısına göre davaya konu taşınmazın marjinal tarım arazisi olduğu, 16.254 m2 yüzölçümündeki taşınmazın borçluya ait 19/457 payının 18.03.2010 tarihinde 3. Şahıs şikayetçiye ihale edildiği, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 5578 sayılı kanunla değiştirilen 8. maddesi gereğince tescil talebinin Tapu Müdürlüğünce reddedildiği, ihale alıcısının taşınmazın esaslı niteliklerinde hataya düşürüldüğünü iddia ederek İİK'nun 134/7. maddesi hükmü uyarınca ihalenin feshini talep ettiği görülmüştür. İhale alıcısı tarafından gösterilen neden İİK'nun 134/7. maddesi hükmü uyarınca ihalenin feshi nedeni olup, mahkemece şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Şikayetçi-ihale alıcısı Eko Anadolu Telekomünikasyon Dağıtım A.Ş. vekili.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstek, taşınmaz hissesinin satışına ilişkin ihalenin feshi istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Şikayetçi-ihale alıcısı Eko Anadolu Telekomünikasyon Dağıtım A.Ş. vekili.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstek, taşınmaz hissesinin satışına ilişkin ihalenin feshi istemine ilişkindir.

Şikayetçi-ihale alıcısı Eko Anadolu Telekomünikasyon Dağıtım A.Ş. vekili, eldeki şikayeti ile; borçlu Yusuf Estroti adına kayıtlı Pendik ilçesi Emirli köyü 1054 parsel numaralı tarla vasfındaki taşınmazın 19/457 hissesinin, Pendik 1.İcra Müdürlüğü'nün 2009/2014 talimat sayılı dosyasında 18/03/2010 tarihinde yapılan ihalede 18.350 TL bedelle müvekkili firmaya ihale edildiğini, ihalenin kesinleşmesi üzerine, taşınmazın 19/457 hissesinin müvekkili adına tesciline karar verildiğini ancak tapu sicil müdürlüğünün 31/05/2010 tarih ve 6516 yevmiye sayılı yazısı ile 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 5578 Sayılı Kanun ile değiştirilen 8. maddesi dayanak gösterilerek 2 hektardan küçük tarım arazilerinin üçüncü kişilere hisse satışı ve devri yapılamayacağından bahisle, tescilinin gerçekleşemediğini, müvekkilinin bu durumu 01.06.2010 tarihinde öğrendiğini belirterek, taşınmazın esaslı unsurlarındaki hata nedeni ile ihalenin feshine ve ödediği paranın iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tescil işleminin reddine dair idari kararın iptali için idari yargı yoluna başvurulmadığı, yasayı bilmemenin esaslı hata olarak kabul edilemeyeceği, ihalenin feshini gerektirir herhangi bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle ihalenin feshi istemine ilişkin şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayetçi-ihale alıcısı Eko Anadolu Telekomünikasyon Dağıtım A.Ş. vekilinin temyizi üzerine, Özel Daire'ce yukarıda yazılı nedenlerle karar bozulmuştur. Yerel mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü şikayetçi-ihale alıcısı Eko Anadolu Telekomünikasyon Dağıtım A.Ş. vekili, temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; ihaleden sonra ihale edilen taşınmazın davacı adına belirtilen nedenle tescil talebinin reddedilmesinin 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 134/7.maddesi kapsamında ihalenin nedeni olarak kabul edilip edilmeyeceği, noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle, konuya ilişkin yasal düzenlemenin irdelenmesinde yarar vardır:

Bilindiği üzere, 19.07.2005 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 1.maddesinde: "bu kanunun amacı; toprağın doğal veya yapay yollarla kaybını ve niteliklerini yitirmesini engelleyerek korunmasını, geliştirilmesini ve çevre öncelikli sürdürebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı arazi kullanımını sağlayacak unsur ve esasları belirlemektir" şeklinde açıklanmıştır.

Anılan Kanunun 31/01/2007 tarih ve 5578 Sayılı Kanunun 2.maddesiyle değişik 8.maddesi:

Anılan Kanunun 31/01/2007 tarih ve 5578 Sayılı Kanunun 2.maddesiyle değişik 8.maddesi:

“Tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri Bakanlık tarafından belirlenen mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılır. Ayrıca Bakanlık tarım arazilerinin korunması, geliştirilmesi ve kullanımı ile ilgili farklı sınıflandırmalar yapabilir.

Tarımsal faaliyetin ekonomik olarak yapılabildiği en küçük alana sahip ve daha fazla küçülmemesi gereken yeter büyüklükteki tarımsal arazi parsel büyüklüğü, bölge ve yörelerin toplumsal, ekonomik, ekolojik ve teknik özellikleri gözetilerek Bakanlık tarafından belirlenir. Belirlenen küçüklüğe erişmiş tarımsal araziler miras hukuku bakımından bölünemez eşya niteliğini kazanmış olur. Tarımsal arazinin bu niteliği tapu kütüğüne şerh edilir.

Belirlenen parsel büyüklüğü; mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamaz. Tarım arazileri bu büyüklüklerin altında ifraz edilemez, bölünemez veya küçük parsellere ayrılamaz. Ancak çay, fındık, zeytin gibi özel iklim ve toprak istekleri olan bitkilerin yetiştiği yerler ile seraların bulunduğu alanlarda, yörenin arazi özellikleri daha küçük parsellerin oluşmasını gerekli kıldığı takdirde, Bakanlığın uygun görüşü ile daha küçük parseller oluşturulabilir.

Bakanlığın uygun görüşü ile kamu yatırımları için ihtiyaç duyulan yerler hariç olmak üzere tarım arazileri, belirlenen büyüklükteki parsellerden daha küçük parçalara bölünemez. Bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu araziler ifraz edilemez, payları üçüncü şahıslara satılamaz, devredilemez veya rehnedilemez. Bu araziler hakkında 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun özgülemeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.”

Hükmünü içermektedir.

Hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, yapılan bu değişiklikle tarım arazilerinde uygulanacak "bölünemez büyüklük" kavramı getirilmiştir. Buna göre, belirlenen parsel büyüklüğü; mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarım arazilerinde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamaz. Tarım arazileri bu büyüklüklerin altında ifraz edilemez, bölünemez veya küçük parsellere ayrılamaz. Ancak, çay, fındık, zeytin gibi özel iklim ve toprak istekleri olan bitkilerin yetiştiği yerler ile seraların bulunduğu alanlarda yörenin arazi özellikleri daha küçük parsellerin oluşmasını gerekli kıldığı takdirde Bakanlığın uygun görüşü ile daha küçük parseller oluşturulabilir. Bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda bu araziler ifraz edilemez, payları üçüncü şahıslara satılamaz, devredilemez veya rehnedilemez. Ancak, hiç kuşkusuz bölünemez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin olduğu tarım arazilerinde paydaşların veya iştirakçilerin tamamının birlikte katılımı ile üçüncü kişiye satışlarının yapılması, devredilmesi veya bölünmez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin olduğu tarım arazisinin tümünün rehni olanaklıdır.

Keza, birlikte mülkiyet olarak tasarruf edilen bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinde paydaşların veya iştirakçilerin tamamının birlikte katılımı ile hisselerini üçüncü bir kişiye satmaları ve devretmeleri de mümkündür. Buna ilave olarak paydaşlar, kendi aralarında paylarını birbirlerine satış yapabilir ve devredebilir.

Keza, birlikte mülkiyet olarak tasarruf edilen bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinde paydaşların veya iştirakçilerin tamamının birlikte katılımı ile hisselerini üçüncü bir kişiye satmaları ve devretmeleri de mümkündür. Buna ilave olarak paydaşlar, kendi aralarında paylarını birbirlerine satış yapabilir ve devredebilir.

Bu durumda, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 5578 Sayılı Kanun ile değişik 8.maddesi uyarınca tarım arazileri, doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri Bakanlık (Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı) tarafından belirlenen mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınırlandırıldığı, yine yeter büyüklükteki tarımsal arazi parsel büyüklüğünün, bölge ve yörelerin toplumsal, ekonomik, ekolojik ve teknik özellikleri gözetilerek Bakanlık tarafından belirleneceği ve belirlenen küçüklüğe erişmiş tarımsal arazilerin, miras hukuku bakımından "bölünemez eşya" niteliğini kazanacağı ve tarımsal arazinin bu niteliğinin tapu kütüğüne "şerh" verileceği, belirlenen parsel büyüklüğünün mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 20 dönüm, dikili tarım arazilerinde 5 dönüm, örtü altı tarım yapılan arazilerde 3 dönüm ve marjinal tarım arazilerinde 20 dönümden küçük olamayacağı, tarım arazilerinin bu büyüklüklerin altında ifraz edilemeyeceği, bölünemeyeceği veya küçük parsellere ayrılamayacağı, bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin (elbirliği veya paylı) mevcut olması durumunda, bu arazilerin ifraz edilemeyeceği payların üçüncü şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği veya rehnedilemeyeceği, bu araziler hakkında 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun özgülemeye ilişkin hükümlerinin kıyasen uygulanacağı öngörülmüştür.

Buna göre, 5578 Sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 09.02.2007 tarihinden sonra 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu uyarınca tarım arazilerinden yapılacak her türlü cebri satışlarda 5578 Sayılı Kanun ile değişik 5403 Sayılı Kanun'un 8. maddesinde yer alan sınırlandırmalara uyulması gerektiği açıktır. Zira, 5403 Sayılı Kanun'un 8. maddesi hükmü emredici olup, cebri satışları da kapsar. Aksine, cebri satışlar anılan kanun hükmü dışında tutulursa, muvazaaya meydan verilmiş olur ki, kanun koyucunun bunu amaçlamayacağı her türlü duraksamadan uzaktır.

Öncelikle cebri ihaleye çıkılmadan önce satışa konu taşınmazların Bakanlıkça belirlenen tarımsal niteliğinin, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İl veya İlçe Müdürlüğü'nden sorulup görüşü alındıktan sonra, tescilinin mümkün olup olmadığı saptanarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.