muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11297, Karar No: 2021/11733, Tarih: 05.10.2021

5403 sayılı “Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu”nun “idarî cezalara itiraz ve para cezalarının tahsili” başlıklı 22. maddesi şöyledir:

“Madde 22 - ( Değişik:23/1/2008-5728/577 md.)

Bu Kanunda yazılı olan idari cezalar mahalli mülki amir tarafından verilir.”

03.07.2005 kabul tarihli 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunun ilk kabul edildiği şekliyle “idarî cezalara itiraz ve para cezalarının tahsili” başlıklı 22. maddesinde şöyle idi: “Bu Kanunda yazılı olan idarî cezalar o yerin en büyük mülki amiri tarafından verilir”. 23.01.2008 tarihinde TBMM’de 5728 sayılı Kanunun kabulü ile gerçekleştirilen değişiklik ile “bu kanunda yazılı olan idarî cezalar mahallî mülkî amir tarafından verilir” hükmü ile değiştirilmiştir.

Kanaatimce bu yasa değişikliği ile güdülen amaç, “idari bütünlük” ilkesi ve “çok azı kapsar düsturu”ndan yola çıkılarak, 39 ilçesi bulunan ... gibi büyük illerde, il valisinin bütün idari para cezalarıyla tek başına uğraşmasının önüne geçmek, gerektiği durumlarda bu Kanundan kaynaklanan idari para cezası kesme hususunda asıl ve geniş yetkili makam olarak valinin yetkisinin devam etmesi kaydıyla, yetkiyi alttaki kaymakama da kullandırmaktır. Bu maddedeki “mahalli mülki amir” kavramı ilçe söz konusu olduğunda hem kaymakamı hem de asıl ve geniş yetkili mülki amir olan ilçenin bağlı bulunduğu ilin valisini ifade etmektedir.

“Mahalli mülki amir” kavramına doğru anlamı vermek için, ilk olarak kavramın sözlük anlamı ile kavramın bileşenleri olan “mahalli” ve “mülki amir” kavramlarının sözlük anlamlarını incelemek gereklidir. Ardından idare hukukumuzda yer alan “mülki idari taksimat” sistemimizi incelemek ve “mahalli mülki amir” kavramı ile yakından ilgili tanımları ele alıp irdelemek gereklidir.

Sıfat olan “mahalli” kelimesi; yerel, yöresel, belli bir yöreye özgü, belli bir yöre ile ilgili anlamına gelmektedir.

Yine sıfat olan “mülki” kelimesinin iki anlamı vardır. Bunlardan birincisi “ülke yönetimine ilişkin olan” iken; ikinci anlamı“devlet yönetiminde asker sınıfı dışında kalan yetkililerdir”. İsim olan “amir” kelimesi bir işte, bir görevde buyurma yetkisi olan kimse anlamındadır.

“Mahalli mülki amir” kavramının içeriğini daha iyi anlayabilmek için bu kavram ile yakından ilişkili mevzuatı ve “mülki idari taksimat” ile ilgili mevzuatı irdelemek gerekmektedir. Ülkemizde bu konu ile ilgili hukuki zemini oluşturan temel hükümler, Anayasamızda ve 5442 sayılı İl İdaresi Kanununda yer almaktadır. Ayrıca 5302 sayılı “İl Özel İdaresi Kanunu”, 5393 sayılı “Belediye Kanunu”, 5216 sayılı “Büyükşehir Belediyesi Kanunu” ve 442 sayılı “Köy Kanunu da konuyla ilgili hükümler içermektedir.

Bu konu ile ilgili temel düzenlemelerin yer aldığı Anayasa hükümleri, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 126 ve 127. maddeleridir. Ayrıca 5442 sayılı sayılı “İl İdaresi Kanunu”nun birinci¹, üçüncü², dördüncü³, dokuzuncu⁴, yirmiyedinci⁵ ve otuzbirinci⁶ maddelerinde de konuyla yakından ilişkili düzenlemeler mevcuttur. 26.05.2005 tarih ve 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunun tanımlar başlıklı 3. maddesinde ise mahalli idarenin tanımı şöyle yapılmıştır.

Madde 3- Bu Kanunun uygulanmasında;

a) Mahallî idare: İl özel idaresi, belediye ve köyü,

… ifade eder.

Anayasamızın “idarenin kuruluşu” “merkezi idare” başlıklı 126/1. maddesine göre “Türkiye, merkezi idare kuruluşu bakımından, coğrafya durumuna, ekonomik şartlara ve kamu hizmetlerinin gereklerine göre, illere; iller de diğer kademeli bölümlere ayrılır. Bu Anayasa hükmünden devletin mülki taşra teşkilatı ile çıkarılacak temel sonuç şudur: Türkiye mülki idare olarak "illere" ayrılmıştır. Dolayısıyla Anayasada ismi belirtilen tek idari birim il'dir. Anayasamızda alt kademe taksimat olarak ilçe kelimesi geçmemektedir⁷.

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_

1 Madde 1 – (Değişik: 12/5/1964-469/1 md.) Türkiye, merkezi idare kuruluşu bakımından coğrafya durumuna, iktisadi şartlara ve kamu hizmetlerinin gereklerine göre illere; iller ilçelere ve ilçeler de bucaklara bölünmüştür.

2 Madde 3 – (Değişik: 12/5/1964-469/1 md.)

İllerin idaresi yetki genişliği esasına dayanır.

İllerde genel idare teşkilatı il, ilçe ve bucak bölümlerine uygun olarak düzenlenir…

3 Madde 4 – İl genel idaresinin başı ve mercii validir. Bakanlıkların kuruluş mevzuatına göre illerde lüzumu kadar teşkilat bulunur… Bu teşkilat valinin emri altındadır.

4 Madde 9 –  (Değişik birinci fıkra: 2/7/2018 – KHK/703/138 md.) Vali, ilde Cumhurbaşkanının temsilcisi ve idari yürütme vasıtasıdır…

…E) İlin her yönden genel idare ve genel gidişini düzenlemek ve denetlemekten sorumludur.

5 İlçe İdaresi ve Teşkilatı

Madde 27 – İlçe genel idaresinin başı ve mercii kaymakamdır.

6 Kaymakamların hukuki durumları, görev ve yetkileri:

Madde 31 – A) …Kaymakam, valinin talimat ve emirlerini yürütmekle ödevlidir…

7 Her ne kadar Anayasamızın "geçici 19/d" maddesinde "ilçe" kavramı lafız olarak yer alsa da idari birim olarak Anayasada ayrıca ve açıkça düzenlenmesi söz konusu değildir.

…E) İlin her yönden genel idare ve genel gidişini düzenlemek ve denetlemekten sorumludur.

5 İlçe İdaresi ve Teşkilatı

Madde 27 – İlçe genel idaresinin başı ve mercii kaymakamdır.

6 Kaymakamların hukuki durumları, görev ve yetkileri:

Madde 31 – A) …Kaymakam, valinin talimat ve emirlerini yürütmekle ödevlidir…

7 Her ne kadar Anayasamızın "geçici 19/d" maddesinde "ilçe" kavramı lafız olarak yer alsa da idari birim olarak Anayasada ayrıca ve açıkça düzenlenmesi söz konusu değildir.

İllerin kendi içerisinde alt kademeli birimlere ayrılacağı belirtilmiştir. Ancak kaç tane alt birim olacağı ve isimlerinin ne olacağı hususunda Anayasamızda bir bilgi verilmemiştir. İl idaresinin başındaki vali için yetki genişliği prensibi kabul edilmiş iken, ilçe idaresinin başındaki kaymakam için yetki genişliği ilkesi benimsenmemiştir. Dolayısıyla Anayasamıza göre “temel mahalli mülki birim”, ilçe değil, il’dir. İlçe, ilin sadece bir alt kademe taksimatıdır. Buradan varılması gereken sonuç, mevzuatımızda “mahalli mülki yönetim birimine/mahalli idareye/ mahalli idare bölümüne” atıfta bulunulduğunda nihai olarak anlaşılması gerekenin ilçe değil il olmasıdır. “Mahalli mülki amir” kavramına atıfta bulunulduğunda ilk planda anlaşılan kaymakam olsa da genel ve geniş yetkili asıl mahalli mülki amirin vali olduğu; kaymakamın, valinin ilçedeki kaim yetkili uzantısı olduğu gerçeği unutulmamalıdır.

Anayasamızın “mahalli idareler” başlıklı 127. maddesine göre ise “mahalli idareler; il, belediye veya köy halkının mahalli müşterek ihtiyaçlarını karşılamak üzere kuruluş esasları kanunla belirtilen ve karar organları, gene kanunda gösterilen, seçmenler tarafından seçilerek oluşturulan kamu tüzelkişileridir. Görüleceği üzere, Anayasamızın bu maddesinde de bilinçli olarak temel idari birim/taksimat olarak “ilçe ”terimine değil “il” terimine yer verilmiştir

1949 yılında yürürlüğe giren 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu, ilin altındaki bölümleri ilçe ve bucak olarak saymıştır. Mahalli mülki amir, mülki idare bölümlerinin başında yer alan kişilerdir. 5442 sayılı İl İdaresi Kanununa göre;

• Vali, ilin (ilçeler dahil tüm ilin)

• Kaymakam, ilçenin ( bucaklar dahil tüm ilçenin)

• Bucak müdürü, ise bucak’ın

mülki idare amiridir.

5442 sayılı İl İdaresi Kanununun mantığına göre de asıl mahalli birim il’dir. İlçe ve bucak mahalli idare birimi ise de, bunlar ilin altında ve ile bağlı mahalli idare birimleridir. Fiili uygulaması çok sınırlı olan bucak teşkilatlanması öncelikli olarak 2012 yılında yürürlüğe konulan 6360 sayılı Kanun m.1/6 gereğince büyükşehirlerde, bilahare 2014 yılında yürürlüğe konulan 6552 Kanunun 129. maddesi gereğince tüm ülkede kaldırılmıştır.

• Bucak müdürü, ise bucak’ın

mülki idare amiridir.

5442 sayılı İl İdaresi Kanununun mantığına göre de asıl mahalli birim il’dir. İlçe ve bucak mahalli idare birimi ise de, bunlar ilin altında ve ile bağlı mahalli idare birimleridir. Fiili uygulaması çok sınırlı olan bucak teşkilatlanması öncelikli olarak 2012 yılında yürürlüğe konulan 6360 sayılı Kanun m.1/6 gereğince büyükşehirlerde, bilahare 2014 yılında yürürlüğe konulan 6552 Kanunun 129. maddesi gereğince tüm ülkede kaldırılmıştır.

5442 sayılı kanunun 4. maddesine göre vali, il idaresinin başı (mülki amiri) ve mercii (başvurulacak ve müracaat edilebilecek en üst makam) konumundadır. Vali, tüm ilçeleri de kapsar şekilde tüm il genelinde yürütme ile ilgili genel ve geniş yetkili idari vasıtadır. Bu kapsamda ilçe sınırları dahilinde hem valinin hem de kaymakamın idari para cezası verme yetkisi mevcuttur. Vali, yürütmenin taşradaki en büyük ve yetkili görevlisidir. Valiler taşra teşkilatının aslî unsurları ve il sisteminin başı konumundadır.

Somut dosyada idari para cezasının dayanağını teşkil eden 5403 sayılı“Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu”nda, Kanunu uygulama makamı bağlamında “kaymakam” kelimesine hiç yer verilmemesine rağmen, “vali” terimi 22 defa kullanılmıştır.

5403 sayılı “Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu”nun kabahat teşkil eden 22. maddesinin ihlal edilmesi sebebiyle ilçe (.../... ilçesi) sınırları dahilinde işlenen kabahatin karşılığı olan idari para cezasının; idare hukukumuza göre ilin ve dolayısıyla bütün ilçelerinin mülki sınırları dahilinde genel ve geniş yetkili asıl mahalli mülki amirin il valisi olması, idare hukukumuzda valinin sahip olduğu statü ve üstün yetkiler ile yukarıda izah ettiğim sebeplerden dolayı somut olayda kaymakamın yanı sıra evleviyetle vali (... valisi) tarafından da verilebileceği görüşü ile bu muhalefet şerhini kaleme almış bulunmaktayım.

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2013/8881, Karar No: 2013/9494, Tarih: 03.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/8881 E.  ,  2013/9494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Medrese Mahallesi çalışma alanında bulunan 254 ada 3 parsel sayılı 580,29 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle ... adına tespit ve tescil edilmiş, 1996 yılında satış nedeniyle davalı ...'ya intikal etmiştir. Davacı ... maliki olduğu 254 ada 5 sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksik tespit edildiğini, eksik tespit edilen bölümün dava konusu 254 ada 3 parsel sayılı taşınmaza eklendiğini, bu bölümün tapu kaydının iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, yargılama sırasında ölen davacı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ortak sınır ihtilafına yönelik tapu iptali ve tescil isteği olup, tarafların tutunduğu tapu kayıtları ortak sınırı "Hamam Ayağı" olarak okumaktadır. Hamam ayağı olarak tabir edilen bu sınırın eskiden hamam sularının dere şeklinde açıktan aktığı 3-4 metre eninde bir yapı olduğu ve bu üstü açık kanalın yaklaşık 50 yıl önce belediye tarafından kapalı kanal haline getirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılan keşifler sırasında kanalın zeminde tam olarak nereye tekabül ettiği saptanmadığı gibi, belediye tarafından bildirilen haritada gösterilen hamam ayağı kanalı ile fen bilirkişisi raporunda mahalli bilirkişilerce gösterilen kanal yeri arasında fark vardır. Belediyece tespit edilen hattın kanala ilişkin proje ya da haritadan kaynaklanmadığı belediyece mahallinde yapılan tespit ile belirlendiği bildirilmiştir. O halde doğru sonuca ulaşabilmek için, mahallinde fen bilirkişisi, daha önce beyanına başvurulan yerel bilirkişi ve tanıkların katılımıyla yeniden keşif yapılarak bu kişilerden hamam ayağının açıktan aktığı yerin 254 ada 5 parsel sayılı taşınmaz ile 3 parsel sayılı taşınmazın sınırında bulunan duvarın bitişiğinden mi yoksa Belediye Başkanlığı tarafından gönderilen haritada gösterilen yerden mi aktığı, yine Belediye tarafından yapılan kapalı kanalın açıktan akan kanalın yerine mi yoksa kaydırılarak mı inşa edildiği hususları tek tek sorulmalı, mahkemece eski ve yeni kanalın yerleri tespit edilerek fen bilirkişi raporunda gösterilmesi istenmeli; bu şekilde davacının tutunduğu tapu kaydının batı sınırı tereddüte yer bırakmayacak şekilde saptandıktan sonra davacının tapu kaydı dışında zilyetliğinin bulunmadığı da göz önünde bulundurularak bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde davacılara iadesine, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14678, Karar No: 2013/16468, Tarih: 25.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14678 E.  ,  2013/16468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki tazminat davasına dair ... verilen 07.03.2012 günlü ve 2010/363 E.-2012/186 K.sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 25.06.2013 günlü ve 2013/8599 E.-2013/10976 K.sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; .... tarafından hazırlanan raporda; davalının idareden yersiz olarak toplam 136.951,15 TL tahsil ettiğinin tespit edildiğini belirterek; davalıya yersiz ödendiği tespit edilen 136.951,15 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili yönünde karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacının emir ve talimatları doğrultusunda eğitim verdiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yapılan ödemelerde herhangi bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 25.06.2013 tarih ve 2013/8599 Esas, 2013/10976 Karar sayılı ilamıyla, .... Mahkemesi'nin 07.03.2012 günlü ve 2010/363 Esas, 2012/186 Karar sayılı ilamının onanmasına karar verilmiş, onama ilamına karşı davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dava; yersiz ödenenin istirdatı istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından; davalıya 01.05.2006 tarihinden itibaren ..... özel öğretim kursu vermek üzere kurum açma izni verildiği, davalının bu izin doğrultusunda ....i açtığı, burada verilen eğitim nedeniyle davalı tarafa davacı bakanlık tarafından ödemeler yapıldığı, davalının işlettiği rehabilitasyon merkezinde .....tarafından yapılan incelemeler sonucu davalıya yersiz ödemeler yapıldığının tespit edildiği ve yersiz ödendiği tespit edilen bedelin davalıdan istirdatı için eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

HMK'nun 266 ve devamı maddeleri uyarınca hakim; çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakim, kendisinin sahip olmadığı özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişiye başvurur. Bu nedenle, bilirkişinin kendisinden sorulan husus hakkında, özel ve teknik bir bilgiye sahip olması, başka bir deyişle o konuda uzmanlaşmış olması gerekir. Bu bağlamda dava konusu olayda; uyuşmazlığın çözümünün teknik bilgiyi gerektirdiği açıktır.

....

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan rapor.... bilirkişiden oluşan heyet tarafından hazırlanmıştır. Ancak, bu kişiler dava konusu olayda uzman ve ehil bulunmadıklarından, mahkemece bu yön gözeltilmeksizin; konusunda uzman olmayan bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

....

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan rapor.... bilirkişiden oluşan heyet tarafından hazırlanmıştır. Ancak, bu kişiler dava konusu olayda uzman ve ehil bulunmadıklarından, mahkemece bu yön gözeltilmeksizin; konusunda uzman olmayan bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Diğer taraftan, HMK'nın 286 ve devamı maddelerinde bilirkişinin oy ve görüşünün hâkimi bağlamayacağı, verilen raporlar çelişkili ise bilirkişiden açıklama ya da ek rapor istenebileceği ya da yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak yeni rapor alınabileceği düzenlenmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; ... Teftiş Kurulu Başkanlığı Müfettişleri tarafından hazırlanan raporla, iş bu dosyada 3'lü bilirkişiden alınan rapor arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde, ....Kurumları Yönetmeliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan uygulamayı ve somut olayı tam olarak yansıtan, denetime elverişli rapor alıp, hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm kurulması gerekirken, çelişki giderilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile; Dairemizin zuhulen onamaya ilişkin 25.06.2013 günlü ve 2013/8599 Esas; 2013/10976 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak ....Karar sayılı ilamının yukarıda anlatılan hususlar yönünden inceleme yapılmak üzere BOZULMASINA , 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2019/1229, Karar No: 2020/4128, Tarih: 15.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1229 E.  ,  2020/4128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 10.01.2019 tarih ve 2018/1005-2019/13 sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 13.10.2020 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... Karaaslan, davalı ING Bank vekili Av. ... , Fer'i müdahil ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bankadan olan 50.000 DEM alacağı nedeniyle, İstanbul 49.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/2 esas sayılı dosyası ile açmış olduğu davanın yapılan yargılaması sonucunda alacağın davalı bankadan hükmen tahsiline karar verildiğini, ancak mahkeme kararının hüküm kısmında faiz alacağının başlangıç tarihi ve uygulanması gereken faiz oranının hükme yazılmadığını, mahkeme kararının tavzihi talebinin de reddedildiğini, hükme bağlanan asıl alacak ve işlemiş faiz alacağı ile ilgili olarak başlatılan icra takibinde talep edilen faiz tutarına karşı davalı Banka tarafından şikâyet yoluyla itiraz edildiğini, İstanbul 10.İcra Hukuk Hakimliği’nin 2013/57 E ve 2013/282 K sayılı ilamı ile kararın hüküm kısmında faiz başlangıç tarihinin yazılı olmadığı gerekçesi ile 19.11.1999 tarihi ile 03.01.2012 tarihi arasındaki işlemiş faiz tutarının iptaline karar verilmiş olmakla dava tarihine kadar olan faiz alacağının tahsil edilemediğini ileri sürerek müvekkilinin davalı Bankadan olan 50.000 DEM (25.564,59 €) alacağının 19.11.1999 tarihinden dava tarihi olan 03.01.2012 tarihine kadar 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince hesaplanacak işlemiş faiz alacağının hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ING Bank A.Ş. vekili, derdestlik, kesin hüküm, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, sorumluluğun ...'ye ait olduğunu savunarak davanın reddine istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili, derdestlik itirazında bulunmuş, faiz isteminin hukuki mesnetten yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan ... vekili, davanın asıl muhatap olan ...'ye tevcih edilmesini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının İstanbul 49. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde açtığı davada verilen ve kesinleşen hükmün işbu dava yönünden kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesiyle, dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İhbar olunan ... vekili, davanın asıl muhatap olan ...'ye tevcih edilmesini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının İstanbul 49. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde açtığı davada verilen ve kesinleşen hükmün işbu dava yönünden kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesiyle, dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3380, Karar No: 2020/1523, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3380 E.  ,  2020/1523 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6634, Karar No: 2012/2820, Tarih: 16.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6634 E.  ,  2012/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, DSİ Genel Müdürlüğü, Esendik Köyü Tüzel Kişiliği ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Malkara Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.05.2010 gün ve 399/190 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar Hazine temsilcisi ile DSİ vekili taraflarından istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde mevki ve sınırları gösterilen, 336 ve 447 parsellerin kuzeydoğu sınırında bulunan taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakıldığını ve 1965’li yıllarda derenin yatak değiştirmesi neticesinde ortaya çıktığını, 50 yıldan fazla süre ekilip biçilmek suretiyle tarım arazisi olarak tasarruf edildiğini açıklayarak vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, taşınmazın dere yatağı niteliğinde olup zilyetlikle kazanılamayacağını, davalı ... vekili, kazanma süresi ve koşullarının davacı lehine gerçekleşmediğini, taşınmazın aktif dere yatağında ve taşkın sahasında bulunduğunu davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... Köyü ve ... yargılama oturumlarında temsil olunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, teknik bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen 4372.02 m2 yerin davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine temsilcisi ile DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.