muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17980, Karar No: 2025/4867, Tarih: 17.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17980 E.  ,  2025/4867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/75 E., 2022/572 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 28. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/52 E., 2020/305 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 28. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6517, Karar No: 2023/1567, Tarih: 22.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/6517 E.  ,  2023/1567 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/4334 E., 2018/5176 K.

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2021/15349 Esas, 2022/14289 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2022 tarihli ve KD-2022/140271 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 ... maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazında "...Sanık ...'nun 05/09/2015 tarihinde sevk ve idaresinde bulunan 26 NS 011 plaka sayılı aracın sürücülüğünü Katılan ...'nun yaptığı 26 DV 038 plaka sayılı araca çarpması sonucu müştekiler ... ve ... ile şüpheli ...'nun yaralandığı, Sanık ... alınan beyanında aracı önce eniştesi ... isimli şahsın kullandığını beyan etmesine rağmen daha sonra soy ismini, adresini ve telefon numarasını bilmediği ... isimli birinin aracı kullandığını beyan ettiği, Çifteler Devlet Hastanesi raporuna göre şüpheli ...'nun 1.81 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, şüphelinin bu şekilde alkolün

etkisiyle trafik güvenliğini tehlikeye soktuğu, müştekileri taksirle yaraladığı ve kazaya karışan aracı kendisi kullandığı halde aracı eniştesi ...'in kullandığını beyan ederek ... hakkında soruşturma yapılmasına sebebiyet verdiği belirtilerek sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 267/1, 125/1, 179/2-3, 89/4 maddeleri kapsamında 2016/28 esas sayılı kamu davasının açıldığı, Mağdur ... hakkında kavuşturmaya yer olmadığına karar verildiği,

Çifteler Asliye Ceza mahkemesinin 14/07/2017 ... 2016/33 esas, 2017/335 karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında;

1-TCK.267/1, 50/1-, 52/2-4 maddeleri gereği 7.300 TL adli para cezası,

2-TCK.89/4, 22/3, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereği 4.800 TL adli para cezası,

3-TCK.125/1-4, 52/2 maddeleri gereği 2.100 TL adli para cezası verildiği

Bu kararın sanık tarafından İstinaf edildiği,

İftira ve taksirle yaralama suçları kapsamında İstinaf incelemesini yapan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9.Ceza Dairesince 13/12/2018 ... 2017/4334 Esas 2018/5176 sayılı karar ile İftira suçu yönünden CMK.223/2-a, Taksirle yaralama suçu yönünden CMK.223/2-e maddesi kapsamında Beraat Kararları verildiği,

Bu kararında Katılan ... vekili tarafından temyiz edildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11/10/2021 tarihli tebliğname de her iki suç yönünden de Bozma talep edildiği,

İftira ve taksirle yaralama suçları kapsamında İstinaf incelemesini yapan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9.Ceza Dairesince 13/12/2018 ... 2017/4334 Esas 2018/5176 sayılı karar ile İftira suçu yönünden CMK.223/2-a, Taksirle yaralama suçu yönünden CMK.223/2-e maddesi kapsamında Beraat Kararları verildiği,

Bu kararında Katılan ... vekili tarafından temyiz edildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11/10/2021 tarihli tebliğname de her iki suç yönünden de Bozma talep edildiği,

Temyiz İncelmesini yapan dairemizin 12/10/2022 tarihli ve 2021/15349 Esas, 2022/14289 sayılı kararı ile her iki suç yönünden de BOZMA kararı verildiği..." belirtilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, taksirle yaralama suçu mağduru katılan ...'nun iftira suçu yönünden davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığı, bu suçun mağduru olan ... Güder'in ise hükme karşı bir kanun yoluna başvurmadığı halde, iftira suçu yönünden de ... vekilinin temyiz başvurusunun esastan incelenerek bozulmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu görüşü ile, sanık ... lehine 5271 sayılı Kanun’un 308 ... maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur.

III. GEREKÇE

Katılan ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında taksirle yaralama ve iftira suçlarından verilen beraat kararlarını temyiz ettiği, ...'nun sadece taksirle yaralama suçunun mağduru olup, iftira suçunda ise suçtan zarar gören kişinin ... Güder olduğu ve bu suçtan verilen beraat kararına karşı bir temyiz isteminde bulunmadığı, ...'nun, iftira suçu açısından suçtan zarar gören durumunda olmadığından, davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı, sehven inceleme yapılarak bu suç hakkında hüküm kurulduğu görülmekle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

IV. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2021/15349 Esas, 2022/14289 Karar sayılı bozma ilâmının KALDIRILMASINA,

Yeniden yapılan inceleme sonucunda;

Gereği düşünüldü:

1. Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükme karşı ... vekilinin temyiz istemi bakımından yapılan incelemede;

Yargılama konusu iftira suçu yönünden katılan mağdurun suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdur ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükme karşı ... vekilinin temyiz istemi bakımından yapılan incelemede;

2. Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükme karşı ... vekilinin temyiz istemi bakımından yapılan incelemede;

Olay günü 1.81 oranında alkollü olan sanığın, kazadan sonra olay yerine gelen polislere aracı eniştesi ...'in kullandığını beyan ettiği ve buna göre tutanak hazırlandığı, ...’in aynı ... akşam 21.05 de alınan ifadesinde, aracı kendisinin kullanmadığını, orada dahi bulunmadığını, "kayınbiraderi olan sanığın olay günü kendisini arayıp kaza yaptığını söylemesi" üzerine karakola onun yanına geldiğini bildirmesinden sonra, tekrar ifadesine başvurulan sanığın, bu kez aracı eniştesi ... değil, ... isimli soyadını bilmediği, o ... kahvehaneden aldığı, bir daha da kendisine ulaşılamayan başka bir şahsın kullandığını söylediği, ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, sanığın alkollü olması ve kendisini suçtan kurtarmaya yönelik tutarsız, çelişkili beyanları nazara alındığında, kazada yaralanan müştekilere karşı taksirle yaralama suçunu işlediğinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2017/4334 Esas, 2018/5176 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2728, Karar No: 2008/5592, Tarih: 05.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/2728 E.  ,  2008/5592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/12/2007

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla 4 parsel sayılı taşınmazı davalı torunlarına satış yoluyla temlik ettiğini, davalı M.’nın daha sonra payını davalı H.’a satış yoluyla devrettiğini, satışların gerçek olmadığını ileri sürüp muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar H. ve M., dava konusu taşınmaz paylarını bedeli karşılığında satın aldıklarını, halen davalı M.’nın kayıt maliki olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır. Diğer davalılar, yargılamaya katılmadıkları gibi davaya cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın davalılar A. ve M.’ya temlikinin muvazaalı bulunduğu, davalı H.ın inşaat yapmak için taşınmazı satın aldığı, davalı H.ile M.’nın danışık ve yakınlığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği dava değeri yönünden reddedildi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava ve birleşen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; miras bırakanın çekişme konusu 4 parsel sayılı taşınmazdaki 3/8 payını 10.12.1968 tarihli akitle oğlu davalı M.'ya, 1/8 payını oğlu davalı A.'ye satış yoluyla temlik ettiği, daha sonra M.nın da aynı parselin 3/8 payını 07.10.2003 tarihli akitle davalı H.'a satış yoluyla temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, anılan bu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davaları açmışlardır.

Davalılardan A.nin, dava tarihinden önce ölü olduğu kayden sabittir. Bilindiği gibi, 04.05.1978 tarih 4/5 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, ölü kişi aleyhine dava açılamayacağından davacılar; A.mirasçılarından R., Ü. E. ve M.'e husumet tevcih edilerek birleşen davayı açmışlardır.

Oysa A.nin, kendilerine husumet yöneltilenler dışında "M." adında bir mirasçısı daha bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. A.nin, terekesi Türk Medeni Kanununun 640. maddesi uyarınca, ölüm tarihine göre elbirliği mülkiyetine tabidir. B. göre, A.'nin, mirasçıları arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğu tartışmasızdır.

O halde, A.mirasçılarından M.e'ye davada yer vermeksizin işin esası bakımından yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Oysa A.nin, kendilerine husumet yöneltilenler dışında "M." adında bir mirasçısı daha bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. A.nin, terekesi Türk Medeni Kanununun 640. maddesi uyarınca, ölüm tarihine göre elbirliği mülkiyetine tabidir. B. göre, A.'nin, mirasçıları arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğu tartışmasızdır.

O halde, A.mirasçılarından M.e'ye davada yer vermeksizin işin esası bakımından yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca; adı geçen mirasçı M.e'nin de davada yer almasının sağlanması, davanın görülebilirlik koşullarının yerine getirilmesi ve böylece taraf teşkilinin oluşturulması, ondan sonra bir hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir. Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.05.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/570, Karar No: 2019/2531, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/570 E.  ,  2019/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9670, Karar No: 2024/2770, Tarih: 27.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/9670 E.  ,  2024/2770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/261 E., 2015/281 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmasının ardından Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanması ihtimaline istinaden beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan yargılama yapma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi üzerine yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2014/261 Esas, 2015/281 Karar

sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

İddianamede ruh sağlığı raporuna değinilmediğine, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasından dolayı açılmış bir dava bulunmadığına, davadaki tek delilin mağdure beyanı olduğuna, bu nedenle Mahkemece dinlenmesi gerektiğine, çelişme ve vicahilik ilkelerinin ihlal edildiğine, ruh sağlığı raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığına, mağdurenin olay öncesi psikiyatrik tedavi gördüğüne dair duyumlarının olduğuna, iddia edilen olay öncesinde mağdurenin ruh sağlığı bozukluğu ihtimalinin bulunduğuna, eksik soruşturma ile karar verildiğine, mağdure ile babasının aşamalardaki ifadelerinin çelişkili olduğuna, evde bulunan iki bilgisayardan bir tanesinin arızalı olduğunun sanığın kızının günlüğünde yazan ifadelerden görüldüğüne, mağdurenin ifadesinin böylelikle çürütüldüğüne, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, suçlamayı kabul etmemekle birlikte iddiaya konu fiilin cinsel taciz ve sarkıntılık fiillerine örnek olduğuna, yeterli ve hukuki bir gerekçe olmadan zincirleme suç artırımının asgari hadden uzaklaşılarak yapıldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrasında ise "olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez" hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda mahkemece olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, bunun mümkün olmaması halinde ise çocuk izlem merkezinde kaydedilen görüntüsü duruşmada hazır bulunanlarca izlenip sanık ile müdafiine diyecekleri sorulduktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2014/261 Esas, 2015/281 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2014/261 Esas, 2015/281 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2024 tarihinde karar verildi.