muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11096, Karar No: 2009/12606, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/11096 E.  ,  2009/12606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.04.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.06.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, davalının dere yatağına çeşme yapmak ve paylı malik olduğu 301 ve 306 sayılı parsellerden bu çeşmeye su getirmek, için boru geçirmek suretiyle yaptığı yersiz el atmanın önlenmesine, çeşmenin ve boruların kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece zarar unsuru gerçekleşmediği ve komşuluk hukuku gereğince davacının bu duruma katlanması gerektiğinden söz edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, dereler ve yatakları Türk Medeni Kanununun 715. Ve Kadastro Kanununun 16/C maddeleri hükümleri gereğince kimsenin mülkiyetinde olmayan ve özel mülke konu teşkil etmeyecek yerlerdendir. Bu gibi yerlerden aktif olmadığı dönemlerde herkesin yol olarak yararlanma hakkı vardır.

Çekişme konusu 306 ve 301 parsel sayılı taşınmazlar ise çapa bağlı ve tapuda kayıtlıdır. Türk Medeni Kanununun 683. maddesi hükmü gereğince tapuda kayıtlı bir taşınmaza malik olan kimse o taşınmazı dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Eğer malına haksız elatılmışsa her türlü haksız elatmanın önlenmesini dava edebilir. Taşınmazlardaki mülkiyet onların altını da kapsar.

./..

2009/11096-12606 -2-

Somut olayda; bilirkişiler davalının dere yatağına çeşme yaptığını ve 301 ve 306 sayılı parsellerden boru geçirdiğini saptamıştır. Bu durum dere yatağına ve davalının tapulu taşınmazına elatıldığının gösterir. Davacının bunun dışında başkaca zarara uğradığını kanıtlaması gerekmez. Mahkemece, hukuka uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13840, Karar No: 2024/6319, Tarih: 11.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/13840 E.  ,  2024/6319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/678 E., 2023/400 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; bozma sonrası yapılan yargılamanın Kanuna ve usule uygun olmadığına, sanığın askerlik hizmetinden kaçma kastının bulunmadığına, suçun oluşumu için gerekli olan kişi sayısına ilişkin unsurun oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, bilimsellikten ve dayanaktan yoksun sağlık raporunun hükme temel alınamayacağına, sanığın suç işleme kastının olmadığına ve suçun Kanuni unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yapılan incelemede; sanığın firar etme konusunda Tnk.Çvş.... ve Tnk.Er ... ile anlaşarak 27.08.2012 tarihinde saat 23.30 sularında kışlayı terk ettikleri, 28.08.2012 günü saat 03.05'te Kızılay'da emniyet güçleri tarafından hakkındaki yakalama kararı gereğince sanığın yakalanarak adliyeye sevk edildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında sözleşerek firar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 70/4 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

Olay tespit tutanağı, yakalama tutanağı ve sanık müdafiin beyanları dosyada mevcuttur.

Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin, 06.06.2017 tarihli ve 4701 sayılı raporunda sanığın ceza ehliyetinin tam olduğu tespitine yer verilmiştir.

Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 13.09.2017 tarihli raporunda sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32 nci maddesinden faydalanamayacağı belirtilmiştir.

Muğla Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 23.02.2023 tarihli raporuyla sanığın suç tarihinde askerliğe elverişli olduğu belirlenmiştir.

1632 sayılı Kanun'un 70 inci maddesinde yer alan;

"Sözleşerek firar ve cezası :

Madde 70 – 1- İkiden ziyade askeri şahıslar önceden kararlaştırarak toplu kaçarlarsa sözleşerek firar sayılır.

2- Suçlular yabancı memlekete kaçmışlar ise ön ayak olanlar beş seneden yedi seneye kadar; ön ayak olanlar subay veya askeri memur ise beş seneden on seneye kadar ağır hapis ile cezalandırılırlar.

3 - Suçlular vatan içine kaçmışlarsa ön ayak olanlar iki seneden beş seneye kadar, ön ayak olan subay veya askeri memur ise beş seneden yedi seneye kadar ağır hapis ile cezalandırılırlar.

4 - Sözleşerek kaçan diğer suçlular bir seneden üç seneye kadar hapsolunur. Firar yabancı memlekete ise ceza bir kat arttırılır.

3 - Suçlular vatan içine kaçmışlarsa ön ayak olanlar iki seneden beş seneye kadar, ön ayak olan subay veya askeri memur ise beş seneden yedi seneye kadar ağır hapis ile cezalandırılırlar.

4 - Sözleşerek kaçan diğer suçlular bir seneden üç seneye kadar hapsolunur. Firar yabancı memlekete ise ceza bir kat arttırılır.

5 - Seferberlikte sözleşerek firara ön ayak olanlar ölüm cezasiyle cezalandırılırlar, diğer suçluların cezaları muayyen cezanın yarısı kadar arttırılır..." şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre belirtilen tarihler arasında, mazeret kabul etmeyen ve gün unsurunun aranmadığı sözleşerek firar suçunu işlediği belirlenmekle, atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13948, Karar No: 2024/6999, Tarih: 24.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13948 E.  ,  2024/6999 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/325 E., 2016/604 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/325 Esas, 2016/604 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uyduğuna bu nedenle verilen cezanın haksız olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin mahkûmiyet karar tarihi olan 07.06.2016 tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

B. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin mahkûmiyet karar tarihi olan 07.06.2016 tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/325 Esas, 2016/604 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19, Karar No: 2020/1871, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/19 E.  ,  2020/1871 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1620, Karar No: 2013/1394, Tarih: 21.02.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1620 E.  ,  2013/1394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının işveren vekili olduğunu bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının işine son verildiği tarih itibariyle işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları ile işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel veya genel müdür yardımcısı unvanının

./...

2013/1620-1394 S.2

kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütünü sevk ve idare edenlerin 18'nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Dolayısıyla bir banka şubesi ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu'nun 18'nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir.

Dosya içeriğine, dosyada bulunan görevlendirme yazıları, ticaret sicil kayıtları ve imza sirkülerine göre somut uyuşmazlıkta davacının davalı şirketi temsile yetkili genel müdür konumunda bulunduğu sabittir. Bu durumda, işveren vekili olan davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin alınan 3,15 TL harcın tenzili ile bakiye 21,15 TL harç giderinin davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 74,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

2013/1620-1394 S.3

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.320 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan gider avansının istek halinde ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

21/02/2013 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1318, Karar No: 2024/7768, Tarih: 18.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/1318 E.  ,  2024/7768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/720 E., 2016/612 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; sanığın kusurunun olmadığına, ölenin sanığın babası olduğuna ve sanık hakkında bu sebeple TCK'nın 22/6 maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma şartlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 11.00 sıralarında, sanığın idaresindeki otomobili ile meskun mahal dışında, bölünmüş, 13,30 metre genişliğinde, eğimli, asfalt kaplama yolda gündüz vakti açık havada orta şeritte seyrederken aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek 64 metre fren yaptıktan sonra orta refüjü ayıran demir bariyerlere aracın sol ön kısmıyla çarpıp araç savrularak 60 metre sürtünme izi bırakıp yolun sağ tarafında bulunan demir çitlere çarptıktan sonra kayalık alana aracın ön ve yan kısmıyla çarparak yolun banket kısmına savrularak durması neticesinde aracında yolcu olarak bulunan babası Tacettin Kaya'nın öldüğü olayda, sanık tam kusurlu kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Gerekçeli karar başlığında ölenin isminin gösterilmemesi, mahallinde giderilebilir yazım eksikliği olarak görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın tam kusurlu olarak sebep olduğu kazada ölen ...'nın sanığın babası olduğu nazara alınarak meydana gelen netice itibarıyla sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından ceza hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağduriyet yaşadığından bahisle ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Birecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13317, Karar No: 2015/8895, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13317 E.  ,  2015/8895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/13633, Karar No: 2003/1443, Tarih: 05.02.2003

9. Hukuk Dairesi 2002/13633 E., 2003/1443 K.

**9. Hukuk Dairesi 2002/13633 E., 2003/1443 K.**

**- BELİRLİ SÜRELİ HİZMET AKDİ

- BELİRSİZ SÜRELİ HİZMET AKDİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 161 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 325 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 339 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 275 ]

- 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ihbar, maddi ve manevi tazminatların ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ve davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bend kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. 1475 sayılı iş Kanununun 13. maddesi gereğince sadece belirsiz süreli akitlerde hükmedilebilecek ihbar tazminatı alacağına, belirli süreli hizmet akdi ile çalışan ve hizmet akdi ikiden fazla yenilenmeyerek belirsiz süreli akde dönüşmeyen davalı işçi aleyhinde hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3. Keşif kararı verilirken HUMK.nun 275. maddesinde yazılı hususlar gözönünde bulundurulmalı ve yasanın; hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ite çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişi dinlenemeyeceğine ilişkin amir hükmüne uyulması gerektiği de gözardı edilmemelidir.

.4. Öte yandan cezai şart alacağından Borçlar Kanununun 161/son maddesi gereğince indirim yapılması gerekirken BK.325. maddesine göre indirim yapılması esasa etkili olmamakla bozma nedeni yapılmamıştır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 5.2.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.