muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/377, Karar No: 2021/687, Tarih: 28.12.2021

Olaydan sonra sabah saatlerinde evden ayrılan sanığın, hastaneye gitmek için dışarı çıkan katılan mağdureyi binanın önünde beklemesi ve katılan mağdureyi doktora sehpadan düşerek yaralandığı şeklinde beyanda bulunması konusunda tehdit etmesi, akabinde katılan mağdureyle beraber ... Devlet Hastanesine gitmesi, ... Devlet Hastanesinin acil poliklinik defteri ile kulak burun boğaz bölümü poliklinik defteri kayıtlarından; katılan mağdurenin 09.08.2012 tarihinde saat 07.18 sıralarında acil bölümünde muayene edildiğinin, şikâyetinin "Burnunu sehpaya vurmuş" şeklinde kayıtlı olduğunun ve katılan mağdureye nazal fraktür tanısı konduğunun, aynı gün saat 14.31 sıralarında kulak burun boğaz polikliniğine girişinin yapıldığının ve burun travması tanısıyla tedavisine başlandığının anlaşılması, ... Devlet Hastanesinde hastane polisi olarak görev yapan tanık ......’nin sinirsel bir rahatsızlığının olduğunu düşündüğü sanığı katılan mağdurenin bulunduğu yerden uzaklaştırdığını, sonrasında ısrarla sanık tarafından kendisine bir şey yapılıp yapılmadığını sorduğu katılan mağdurenin hüzünlü ve ağlamaklı bir hâlinin bulunduğunu beyan etmesi, tanık ...’ın hastaneden sonra evine gelen katılan mağdurenin, sanığın kendisine tecavüz ettiğini ve darbettiğini söylediğini açıkça ifade etmesi, katılan mağdurenin alt katında oturan tanıklar ... ile ...’ın olay tarihinde katılan mağdurenin evinden gelen sesler nedeniyle katılan mağdurenin annesinin vefat ettiğini düşündüklerini, bu nedenle...’nin katılan mağdurenin evine çıkarak kapısına vurduğunu ancak kapıyı açan bir kimsenin olmadığını, olaydan sonra yaşananları katılan mağdureden öğrendiklerini ve yine olaydan sonra iki defa daha sanığın, katılan mağdurenin evine gelerek kapıya vurduğunu belirtmeleri, olay yeri inceleme raporuna göre; dairenin mutfak penceresinin açıldığı iki bina arasındaki havalandırma boşluğunda, zemin üzerinde kırmızı renkli, matrax ibareli, XXL beden ölçülü boxer olarak tabir edilen alt iç çamaşırının bulunması, sanığın da katılan mağdureyle ilişkiye girdikten sonra karşılıklı olarak birbirlerine iç çamaşırlarını verdiklerini söyleyerek söz konusu iç çamaşırının kendisine ait olabileceğini söylemesi, sanıkla katılan mağdurenin aralarında bir husumetin bulunmaması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın kendisine iftira atmasını gerektirecek bir nedeni bulunmayan katılan mağdureye karşı gerçekleştirdiği eyleme ilişkin olarak katılan mağdurenin rızasının bulunmadığı, bu bağlamda somut olayda beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının unsurları itibarıyla oluştuğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 28.12.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/769, Karar No: 2015/30805, Tarih: 11.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/769 E.  ,  2015/30805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/280916

MAHKEMESİ : Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2013/327 (E) ve 2014/157 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Katılan S.. Ş..'ün, kadın doğum uzmanı sanık M.. Ö.. tarafından 29.06.2004 tarihinde sezeryan ile doğum yaptırıldığı, S.'in rahatsızlıklarının devam etmesi üzerine 21.10.2004 tarihinde sanık M. tarafından ameliyata alındığı, genel cerrah olan sanıklar K.. A.. ve S.. S..'ın katılımıyla ameliyata devam edildiği ve ilk ameliyat sırasında katılanın karnında unutulmuş olan gazlı bezin çıkarıldığı, ancak adı geçen sanıklar tarafından bu durumun ameliyat ve tedavi evraklarına yansıtılmadığı olayda mahkemece sanıkların eyleminin kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturacağına dair kabulünde bir isavetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki suç vasfına yönelen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar K.. A.. ve S. S. müdafileri ile sanık M.. Ö..'in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi gerektiği ve temel cezanın alt sınırdan tayini durumunda 765 sayılı TCK'nun 339/1 ve 5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddeleri uyarınca hükmolunacak cezalar eşit ise de 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde düzenlenen hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanan hak yoksunluğuna ilişkin güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı Kanunda bulunmaması nedeniyle, 5237 sayılı TCK ile yapılacak uygulamanın aleyhe olduğu gözetilmeden ve bu konuda uygulamalı karşılaştırma da yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanıklar K.. A.. ve S.. S.. müdafileri ile sanık M.. Ö..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde bulunduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak, "5237 sayılı TCK'nun 37/1, 204/2 ve 62/1" ibareleri çıkartılıp yerlerine ise "765 sayılı TCK'nun 339/1 ve 59" ibareleri yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10727, Karar No: 2014/1902, Tarih: 04.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10727 E.  ,  2014/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/02/2013 tarih ve 2009/63-2013/5 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında felsefe, sosyoloji, mantık, psikoloji kitaplarının yazılması konusunda sözleşme imzalandığını, müvekkilinin sözleşme konusu kitabı yazıp süresi içerisinde teslim etmiş olmasına rağmen davalı şirket tarafından basılmadığını, müvekkilinin davalı işyerinden ayrıldıktan sora kitabının davalı şirket tarafından bölüm bölüm basılarak öğrencilerine dağıttığını ve basılı yayınlarda da müvekkilinin adının geçmediği gibi davalı şirketçe yazılmış gibi dershane isminin konulduğunun görüldüğünü, davalının bu fiili ile mezkur kitap yayın sözleşmesini ihlal ettiği gerekçesiyle, fazlaya ilişkin tüm talep ve dava haklarının saklı kalmak kaydıyla sözleşmede belirtilen 10.000,00 TL tazminatın ve yine herhangi bir telif ücreti ödenmediğinden yine fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL telif ücretinin ve manevi haklar ihlal edildiğinden 1.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 11/10/2010 tarihli ıslah dilekçesi ile sözleşmeye aykırılık teminatı olarak 10.000,00 TL, manevi tazminat olarak 1.000,00 TL, telif ücreti olarak 11.880,00 TL olmak üzere toplam 22.800,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kitabı müvekkil şirkete teslim etmediğini, davacıyla defalarca kitabın yazılması konusunda görüşüldüğünü, son olarak şirketten ayrılma esnasında sözleşmenin taraflarca şifahi olarak feshedildiğini, davacı iddialarının tamamen gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen 23.09.2010 havale tarihli birinci bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu edilen "... Ders Notları" adlı eserin davacıya ait olduğu, ancak eserde davacı adına yer verilmemesi ve bu şekilde yayınlanmış olması nedeni ile...14. maddesine konu " umuma arz selahiyeti" yanı sıra

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen 23.09.2010 havale tarihli birinci bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu edilen "... Ders Notları" adlı eserin davacıya ait olduğu, ancak eserde davacı adına yer verilmemesi ve bu şekilde yayınlanmış olması nedeni ile...14. maddesine konu " umuma arz selahiyeti" yanı sıra

15. maddeye konu "adın belirtilmesi selahiyeti" şekilindeki manevi hakların ihlal edildiği, öte yandan eserde kimi değişikliklerin yapıldığı, eserin mahiyet ve hususiyetini bozacak seviyede olduğundan eser sahibinin şeref ve itibarının zedelendiği gerekçesiyle, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 500,00 TL tazminata, 2.500 TL sözleşmeye aykırılık tazminatı ile 11.880 TL telif ücretinin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 761,45 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28103, Karar No: 2015/6237, Tarih: 18.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/28103 E.  ,  2015/6237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/132859

MAHKEMESİ : Ordu(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2012/760 (E) ve 2013/189 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık Ali yönünden;

Sanığın, babasının kendisini bıçakla kovalaması üzerine eline aldığı sopayla babasının eline vurarak bıçağı düşürdükten sonra sinirle birkaç kez daha ona vurduğunu savunması, katılanın bacağında da yaralanma izinin tespit edilmesi karşısında sanığın tahrik altında kalarak yaralama suçundan cezalandırılması gerekirken meşru müdafaa nedeniyle beraatine karar verilmesi,

Sanık Sıtkı yönünden;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın suç tarihinde 65 yaşını doldurduğu görülmekle adli sicil kaydına göre daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesi gereğince TCK'nin 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 18.02.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1189, Karar No: 2013/4877, Tarih: 28.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1189 E.  ,  2013/4877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1. cümle, 62/1, 50/1-a, 52/2-4.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın birlikte oturmadıkları anlaşılan abisi olan ...'in borcundan dolayı abisinin adresinde haczedilerek sanığa yediemin olarak teslim edilen menkul mallardan Beko marka buzdolabının sanığın bilgisi dışında borçlu olan abisi ve eşi tarafından satıldığının anlaşılması karşısında, muhafaza edilmek üzere resmen teslim olunan malın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu elden çıkmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nın 289/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2288, Karar No: 2024/4066, Tarih: 14.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2288 E.  ,  2024/4066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/523 E., 2024/821 K.

BİRLEŞEN 2022/142 ESAS SAYILI DOSYADA

BİRLEŞEN 2022/143 ESAS SAYILI DOSYADA

BİRLEŞEN 2022/144 ESAS SAYILI DOSYADA

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/141 E., 2023/551 K.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi kararının birleşen dosyada davalı ... vekili ve birleşen dosyada davalı ... vekilince adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, birleşen dosyada davalı ... ve birleşen dosyada davalı ... vekillerinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay’a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun'un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçeler değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan taraf mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye ibraz etmediğinden adli yardım taleplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı Kanun'un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'ne gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ:

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

14.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16705, Karar No: 2016/11401, Tarih: 29.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/16705 E.  ,  2016/11401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargılamanın yenilenmesi suretiyle yeniden kurulan hükümde, sanığın suç tarihinde işlediği hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde, varsa azalmanın önemli derecede olup olmadığı, TCK’nin 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden kuşkuya yer bırakmayacak biçimde rapor aldırılıp, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile Sivas Devlet Hastanesinde uzman tek hekim tarafından düzenlenen raporla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi uyarınca indirim uygulanırken, maddenin fıkrasının gösterilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASININA, 29/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1240, Karar No: 2010/8363, Tarih: 01.07.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/1240 E.  ,  2010/8363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :20.11.2009

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava önalım hakkı sebebiyle davalıya satılan payın iptal ve tesciline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, önalım davasının konu edilen taşınmazdaki payın davalıya 12.1.2007 tarihindeki satımı sırasında 250.000 TL olarak gösterilen satış bedelinin muvazaalı olduğunu, satış yapan ... ...’ın iki ay önce 14/11/2006 tarihinde önalıma konu hisseyi satıcı ...’dan 65.000 TL'ye satın aldığını bu nedenle gerçek satış bedelinin 65.000 TL olduğunu ileri sürerek 4/4/2007 tarihinde süresinde ikame ettiği bu dava ile önalıma konu payın iptali ile müvekkili adına tescilini istemiştir. Davalı vekili tapuda gösterilen satış bedellerinin gerçek olduğunu, bedelde muvazaa yapılmadığını savunmuştur. Mahkemece taşınmaz başına keşif yapılmış ve keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda taşınmazın değerinin 149.260 TL olduğu tespit edilmiş ve bu bedel üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, tapuda yapılan satış akdinin tarafı olmadığından bedelde muvazaa yapıldığı iddiasında bulunabilir. Ancak bu iddianın davacı tarafından tanık dahil her türlü delille kanıtlanması icap eder. Bu amaçla dinletilen davacı tanıklarının beyanları satış bedeline ilişkin duyumlara dayanmaktadır. Davalı tanıkları ve daha önceki 14.11.2006 günlü satışın satıcısı ... taşınmazı 230.000.-TL'ye sattığını bedelin 30.000 TL'sını nakit aldığını ve 200.000 TL'sının banka hesabına yatırıldığını belirtmiş ve incelenen banka kayıtları da tanığın ifadesini doğrulamıştır. Yargıtay’ın yerleşen içtihatlarına göre bu konudaki keşif ve bilirkişi mütalaası tek başına yeterli delil olarak kabul edilemez. Davacı bedelde muvazaa iddiasını yasal delillerle ispat edemediğinden tapudaki satış bedeli üzerinden önalım hakkını kullanmak isteyip istemediği sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine görede davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 1.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2351, Karar No: 2019/2399, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2351 E.  ,  2019/2399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.