muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12810, Karar No: 2012/40311, Tarih: 31.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/12810 E.  ,  2012/40311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yangın çıkarma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1 -Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinden yer gösterme tutanağı, 01.09.2005 tarihli tutanak, olay yakalama ve zaptetme tutanağı, 01.09.2005 tarihli sanık ifadesinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Suç tarihinde itfaiye tarafından düzenlenen yangın raporu ve benzeri belgeler varsa araştırılıp dosya arasına alınmadan eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanık hakkında düzenlenen Bakırköy Dr. Mashar ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 24.01.2007 tarihli raporu ile Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 30.06.2006 tarihli raporları arasındaki çelişki giderilmeden mahkumiyet hükmü kurulması,

4- Sanığın, şikayetçinin ikamet ettiği binanın alt katında bulunan otopark olarak tahsis edilen bölümde yangın çıkartarak şikayetçiye ait eşyaların yanarak zarar görmesine neden olmasının 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 152/2-a madde ve fıkralarında düzenlenen yakarak mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 170/1-a madde ve fıkrası ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan ceza miktarı itibariyle CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası gereğince kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 31.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7483, Karar No: 2023/2247, Tarih: 12.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/7483 E.  ,  2023/2247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/3587 Esas, 2021/1366 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/149 E., 2018/204 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...’un estetik alanında çok sayıda tekniği geliştirdiğini, dava konusu “Örümcek Ağı Estetiği”ismi verilen bu yöntemin ameliyatsız yüz ve deri germe işlemi, canlandırma ve form kazandırma işlemi olduğunu, müvekkilinin keşfettiği bu yöntemin 2000'li yıllardan bu yana arge çalışmasının yapıldığını ve kliniklerinde uygulanmaya başlandığını, müvekkilinin çalışmalarının davalı doktor ve ortağı olduğu şirket tarafından haksız olarak kullanıldığını, bu yöntem için “Spider Web Technique” adında tescilli Avrupa Birliği Topluluk markasına sahip olduğunu ve 44 üncü sınıfta yer alan hizmetlerde tescilli olduğunu, Türkiye'de de markanın tescili için başvuruda bulunduklarını, tescilsiz markaların haksız rekabet hükümleri uyarınca korunacağını, Örümcek Ağı Yönteminin müvekkili tarafından bulunup yaygınlaştırıldığını ve tanınır hale getirildiğini, davalıların bu yöntem ile ilgili hatalı uygulamalarının müvekkilinin bulduğu yönteme ve isme zarar verdiğini, davalı tarafın örümcek ağı estetiğini hatalı ve eksik uygulaması sonucu müvekkilinin hasta sayısında ciddi oranda bir düşüş olduğunu ve gelir kaybına uğradığını, bu durumun 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı kanun) 55 inci maddesi uyarınca haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek haksız rekabet oluşturan eylemin önlenmesine, durdurulmasına ve maddi sonuçların ortadan kaldırılması ile 400.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkillerine yöneltilen iddiaların asılsız olduğunu, davacı ...’un Tıbbi Yönetmelik Tanıtım Faaliyetleri Hakkındaki Yönetmelik bakımından hukuka aykırılıklar yarattığını, davacının “Spider Web Technique” adında tescilli Avrupa Birliği Topluluk markasının Türkiye sınırları içerisinde bir koruma sağlamadığını, müvekkilinin “örümcek Ağı Estetiği” ismini kullanmasının söz konusu olmadığını, Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde tescilli 2015/76205 sayılı “Dr. ... Örümcek Ağı” markasını kullandığını, asıl davacının haksız rekabet hükümlerini ihlal ettiğini, örümcek ağı tekniğinin yabancı litaratürde Spider Web şeklinde adlandırıldığını, bu tekniğin yurt dışında yabancı bilim insanları tarafından geliştirildiği ve uygulandığını, müvekkilinin bu tekniği ilk kez 2009 yılında Kore’de gözlemlediğini ve bu tekniği davacı taraftan önce 2011 yılında uygulamaya başladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu edilen örümcek ağı tekniğinin dünyada çok önceden beri sektörde kullanıla gelen ve bu adla nitelendirilen bir isim olduğu, davacının da kabul ettiği üzere örümcek ağı metodunun bu tarihten çok önce dünyada davacı haricinde başka kişilerce bulunup bu isimle adlandırılıp kullanılmaya başlandığı, davacının bu ismi kendi adına topluluk markası olarak tescil ettirdiği tarihten çok önceki tarihlerde de kullanılan ve bu şekilde isimlendirilen bir yöntemin ismi olduğu dikkate alındığında bu ismin kullanımının marka hakkına ve haksız rekabete aykırılık teşkil etmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; örümcek ağı metodunun eski tarihlerden bu yana dünyada kullanılmakta olduğu ve bu durumun kendileri tarafından da “kabul edildiği” gibi bir durumun davanın hiçbir safhasında söz konusu olmadığını, bilirkişi raporunun bütünüyle konudan saptığını ve eksik değerlendirmeler içerdiğini, ek rapor alınması için talepte bulunmalarına rağmen mahkemenin ek rapor almadan hüküm kurduğunu, müvekkilinin örümcek ağı tekniğini insan estetiği ve güzelleştirme alanında kullanılabileceğini ilk defa bulup uyguladığını, ilk defa bu ismi kullandığını ve Türkiye çapında davacının tanıttığını, 2005 yılı ve sonrasında Kore’de ağrıların giderilmesinde kullanılan ipli iğne tekniği yönteminin insan cildi üzerinde olumlu etkilerinin müvekkili tarafından gözlenerek, müvekkili tarafından değiştirilip geliştirilerek insan cildinin gençleştirmesinde kullanılmaya başlandığını, daha sonra ise müvekkilinin Paris’te katıldığı bir tıbbi bilimsel kongrede bu tekniği ilk kez dünyaya sunduğunu, 6102 sayılı kanun'un 54 üncü maddesinin 2 nci fıkrası uyarınca rakipler arasında aldatıcı ve dürüstlük kurallarına aykırı olarak yapılan rekabetin haksız rekabet teşkil edceğini, davalıların da müvekkilinin bulduğu Örümcek Ağı Tekniğini kendisi bulmuş gibi yanıltıcı ve gerçeğe aykırı beyanlar kullanarak aldatıcı davranış içerisinde bulunduğunu, örümcek ağı estetiği tekniğinin müvekkillerinin malvarlığına ait bir iş ürünü sayılması gerektiğini beyan ederek kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ispat yükü kendisinde olan davacının bu tekniği kendisinin geliştirdiği ve geliştirdiği tekniğe verdiği isimle tanındığını ispatlayamadığı, alınan bilirkişi raporu ve Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 15.02.2017 tarihli karar içeriğinden "Örümcek Ağı " ibaresinin jenerik bir ibare olup kullanılan tekniğin ismi olarak kamuya mal olduğu, mahkemece bu adın ve tekniğin kullanılmasının haksız rekabet teşkil etmeyeceği sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmesinin sonuç olarak yerinde olduğu ancak mahkeme kararının gerekçesinde " örümcek ağı metodunun topluluk markası olarak tescilinden çok önce dünyada davacı haricinde başka kişilerce bulunup bu isimle adlandırılıp kullanılmaya başlandığını davacının kabul ettiği " şeklindeki gerekçenin davacı vekilinin dilekçelerinde bu yönde beyan ve kabul bulunmadığından kararın gerekçenin bu kısmı yönünden düzeltilmesi gerektiği gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkil davacının örümcek ağı tekniğini meşhur ve maruf hale getirdiğinin ve tescil öncesinde hak sahibi olduğu maddi ve hukuki gerçeğinin dikkate almadan hatalı karar verildiğini, ...'un dünyada tanıtılmış olan bir tedavi tekniğini Türkiye’de ilk kez “Örümcek Ağı Estetiği“ adı altında estetik tedaviye yararlı olduğunu keşfeden ve kullanan isim olduğunu, müvekkilinin çalışmalarının davalı ... ve ortağı olduğu davalı şirket tarafından haksız olarak kullanıldığını, “Dr. ... Örümcek Ağı” markasına sahip olunmasının haksız rekabetin mevcudiyetini ortadan kaldırmadığını, bu yöntemin dünyanın başka ülkelerinde uygulanmakta olduğu ve davalı tarafından da bir başka ülkede öğrenildiği iddiasının hiçbir şekilde delillendirilmediğini, davalının eylemleri nedeniyle müvekkilin hasta sayısında ciddi bir düşüş yaşanarak, yanlış uygulamalar sonucu Örümcek Ağı Estetiği yönteminin lekelendiği ve müvekkiline olan güvenin azaldığı, hükümde dava konusu haksız rekabet iddiaları yerine marka hukukuna ilişkin değerlendirmeler yapıldığını, mahkemece davacının uluslararası tescilleri dikkate alınmadan hatalı karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6102 sayılı Kanun hükümleri ve 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu hükümleri uyarınca haksız rekabetin ve tecavüzün önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 54 üncü, 55 inci ve 56 ncı maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/1709, Karar No: 2004/2707, Tarih: 13.05.2004

15. Hukuk Dairesi 2004/1709 E., 2004/2707 K.

**15. Hukuk Dairesi 2004/1709 E., 2004/2707 K.**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 277 ]

- 4389 S. BANKALAR KANUNU (MÜLGA) [ Madde 14 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 193 ]

**"İçtihat Metni"**

DAVA : Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ve davalı Ahmet, davalı Şaziment vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılardan Ahmet ve Şaziment'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, İİK.277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Davanın açıldığı A 2.Asliye Ticaret Mahkemesince davacının Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu olması ve fon kapsamında kalan bankalara ilişkin davalarda Asliye 1.Ticaret Mahkemesinin görevlendirilmesi sebebiyle devir kararı verilmiştir.

Gerçekten, 4389 sayılı Bankalar Yasası'nda değişiklik yapan Yasanın 14.maddesinin 5.fıkrasının ( d ) bendinde fona devredilen bankalar ile fon ve bankaların iflas idareleri tarafından açılan davaları görmekte belli mahkemeler görevlendirilmiştir. İlk mahkemenin devir kararı vermesi bu sebebe dayalıdır. Ancak, hemen belirtilmelidir ki, bu devir kararı teknik anlamda bir yetkisizlik kararı olmayıp yasadan kaynaklanan zorunluluk sebebiyle verilen bir karardır. İlk mahkemenin devir kararı teknik anlamda yetkisizlik kararı sayılamayacağından, burada HUMK.nun 193.maddesindeki 10 günlük sürenin uygulanma olanağı da yoktur.

Mahkemece dava dosyası kendisine devredildiğinden devreden mahkemenin yerine geçerek davayı kaldığı noktadan devam edilerek bir hükme varılması gerekirken, devir kararı nitelendirilmesinde yanlışa düşülerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi yasaya uygun düşmemiştir. Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalılar Ahmet ve Şaziment'in temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 13.5.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6202, Karar No: 2012/1298, Tarih: 08.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/6202 E.  ,  2012/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davalı ...’a gerekçeli karar 7201 sayılı Tebligat Yasasının karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de bu tebligat usulüne uygun değildir. Zira sözü edilen maddede "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır" hükmünü içermektedir. Oysa adı geçen davalıya dava dilekçesine dair tebligatın şahsın adresten ayrıldığından bahisle iade edilmesi üzerine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmış ise de adres araştırması yapılmadan tebligat çıkarılmıştır. Bu nedenle adı geçen davalının adresinin 6099 sayılı kanun ile Tebligat Kanunu'nda yapılan değişiklikler dikkate alınmak suretiyle usulüne uygun şekilde araştırılarak gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13310, Karar No: 2017/25301, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13310 E.  ,  2017/25301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/223, Karar No: 2014/22308, Tarih: 24.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/223 E.  ,  2014/22308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/262395

MAHKEMESİ : İzmir 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2012

NUMARASI : 2012/134 (E) ve 2012/546 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından, olay günü saat 19.50 sıralarında devriye görevi yapmakta olan ekiplerin, B.. İlçesi V..R..Bey Sokağından geçmekte iken etrafına bakınmakta olan şüpheli olarak gördükleri suça sürüklenen çocuğun kimlik tespitini yapacakları sırada suça sürüklenen çocuğun beklemekte olduğu apartmanın 3. katındaki bir bayanın, suça sürüklenen çocuk ile birlikte gelen başka bir çocuğun, şu an apartmanın 2. katında hırsızlık yaptığını söylediği, bunun üzerine ekiplerin çevreyi kontrol ettikleri sırada bir çocuğun, apartmanın 2. katından arka bahçeye atlayarak kaçtığı, müştekinin ikametinde yapılan kontrolde, balkon penceresinin zorlanarak içeri girilip 1 adet erkek kol saatinin çalındığının tespit edildiği, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu kabul etmediği, bahse konu sokak üzerinde dinlenmekte iken polislerin kendisini yakaladığı, olay yerinde yanlız olduğu yolunda savunmada bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun yapılan üst aramasında her hangi bir suç eşyasına rastlanılmadığının anlaşılması karşısında, müşteki ile aynı apartmanda oturan olayın görgü tanığı olan bayanın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile yöntemince celp edilerek tanık sıfatıyla dinlenmesi, gerektiğinde suça sürüklenen çocuk ile yüzleştirme yolunda gidilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı olduğu şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk D.. D.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.06.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.