muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/53, Karar No: 2008/107, Tarih: 06.02.2008

İki taraflı, karşılıklı hak ve borçları kapsayan sözleşmelerde edimler arasında, makul, hayatın olağan icaplarına uygun düşen ekonomik bir dengenin varlığı aranır. Gerçekten de, olağan koşullar altında, taraf yararları arasında böyle bir denge sağlanmadan, ücret geliriyle hayatını idame ettirmek zorunda olduğu kabul olunan bir işçinin, aksini öngören bir belgeyi imzalaması da beklenemez.

Edimler arasında makul bir denge mevcut olmayan ve taraflardan birine "aşırı yararlanma" sağlayan ve olağan olarak nitelendirilmesi mümkün olmayan bir sözleşmenin yapıldığı durumlarda, bu sözleşmeden zarar gören tarafın dava açma yolu açık bulunmaktadır.

Bu tür uyuşmazlıklarda aranan temel nokta, öğretide "objektif unsur" olarak da ifade edilen, karşılıklı edimler arasında "açık bir nispetsizlik" bulunmasıdır.

"Açık nispetsizlik" soyut içerikli bir kavramdır. Yargısal uygulamalarla, yasal terimdeki soyutluğun açıklığa kavuşturulması gereklidir. İsviçre Federal Mahkemesi'ne göre "açık nispetsizlik" karşılıklı ivazlar arasında "göze çarpan" aşın bir fark mevcut olması anlamına gelir. Normal bir kimsenin hayat bilgi ve görgüsüne göre edimler arasında olağanüstü ve aşırı bir farkın var olması halinde açık nispetsizliğin oluştuğu kabul edilir.

İvazların maddi ve ekonomik değerini bilirkişi tespit eder. İvazlar arasında açık nispetsizlik olup olmadığını ise, hakim takdir edecektir.

Yukarıda belirtilen bu maddi ve yasal olgular gözetildiğinde, Özel Daire'nin bozma kararında belirtilen inceleme ve araştırmalar yapılarak, ivazlar arasında açık bir nispetsizliğin bulunması halinde, ibranamenin ancak makbuz niteliğinde bir belge olarak kabulü ile içeriğinde yazılı ödemenin tespit olunacak tazminat tutarından indirilerek, kalanının tahsiline karar verilmesi gerekir. Aksinin tespiti halinde ise, istemin reddine karar verilmelidir. Hukuk Genel Kurulu'nun 29.03.2006 gün ve 2006/9-82-118, 02.07.2003 gün ve 2003/21-440-440 sayılı kararlarında bu ilkeye değinilmektedir.

Belirtilen yöndeki iddialar incelenmeksizin, ibraname olarak adlandırılan belgeye dayalı olarak maddi tazminat isteminin reddi isabetsiz olup, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme karan bozulmalıdır.

Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda yazılı ve Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nın 429. maddesi gereğince (BOZULMASINA), istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 06.02.2008 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25829, Karar No: 2018/19823, Tarih: 08.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/25829 E.  ,  2018/19823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/11/2018 günü temyiz eden davacılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden davalı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, ecrimisile hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Alınan rapor zemin yönünden geçersizdir. Şöyle ki;

1)Belediye Başkanlığından gelen cevabi yazıya göre, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle arsa metrekare rayiç değeri 740,62 -TL. olarak belirlendiği halde aynı yıl için bilirkişi kurulunca taşınmazın metrekaresine 530,12 -TL. değer belirleyen rapor gerçek ve inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye --/--

esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Taşınmazları taşkından korumak ...'ye kanunla verilen bir görev olup dava konusu taşınmazların konumları ve nitelikleri de nazara alındığında kamulaştırmasız el atmadan arta kalan bölümlerinde değer artışı olmayacağının düşünülmemesi,

3)Dava konusu taşınmazların 1/1000 ölçekli uygulama imar planı kapsamında kaldığı, davalı idarece taşınmazlara kısmen dere yatağı ve tahkimat duvarı yapılmak suretiyle el atıldığı anlaşılmıştır.

2)Taşınmazları taşkından korumak ...'ye kanunla verilen bir görev olup dava konusu taşınmazların konumları ve nitelikleri de nazara alındığında kamulaştırmasız el atmadan arta kalan bölümlerinde değer artışı olmayacağının düşünülmemesi,

3)Dava konusu taşınmazların 1/1000 ölçekli uygulama imar planı kapsamında kaldığı, davalı idarece taşınmazlara kısmen dere yatağı ve tahkimat duvarı yapılmak suretiyle el atıldığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla; dava konusu taşınmazların imar planındaki tahsis amaçları, imar planında dere yatağında olup olmadıkları dere yatağında ise ne kadarlık bölümlerinin dere yatağında kaldıkları ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorulup, dere yatağında kaldıklarının anlaşılması halinde, imar planında dere yatağında kalan bölümlerinin yüzölçümünün, fiilen el atılan alanlardan fazla olduğunun belirlenmesi halinde, proje bütünlüğü kapsamında, imar planında dere yatağında kalan bölümlerinin tamamının bedeline hükmedilmesi, gerektiği gözetilmeden eksik inceleme yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

4)28.04.2018 Tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Yasanın 6.maddesi gereğince ... Genel Müdürlüğü harçtan muaf hale geldiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.630,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 08/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20342, Karar No: 2017/24331, Tarih: 22.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/20342 E.  ,  2017/24331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK'nın 157/1, 62/2, 52/2-4, 53/1. Maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün, SEGBİS sistemi yolu ile duruşmaya katılımı sağlanan sanığın yüzüne karşı 23/02/2016 tarihinde açıklandığı, sanığın yüze karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1 maddesinde belirtilen 1 haftalık yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 25.04.2016 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11511, Karar No: 2013/5201, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11511 E.  ,  2013/5201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Konya 3. Ağır ceza Mahkemesinden verilen 17.02.2010 gün ve 2009/10 Esas, 2010/33 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamından sanığın mağdureyi cebir ve hile kullanarak hürriyetinden yoksun kıldığı, mahkeme kabulünün de bu yönde olduğu halde sanığın cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel cezasının TCK.nın 109/2. maddesi ile belirlenip sonraki artırımların da, bunun üzerinden yapılması gerekirken, temel cezanın anılan Kanunun 109/1. maddesinden belirlenmesi, karşı temyiz olmadığından ve sonuca da etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dr. ... Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi bünyesinde, 05.09.2007 tarihinde Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı tarafndan düzenlenen raporda mağdureye yönelik eylem sebebiyle posttravmatik stres bozukluğu teşhisinin konulmuş olması ve Istanbul adli tıp 6. İhtisas Kurulunun 05.06.2009 tarihli Çocuk Psikiyatrisi Doç. Dr. ... tarafından yapılan muayene kaydında ruh sağlığının bozulduğu yönünde görüş bildirilmesi, söz konusu raporların da İstanbul Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunca tanzim edilen 29.07.2009 tarihi rapor ile uyumlu olması göz önünde tutularak, bu hususta tebliğnamedeki boza isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/334, Karar No: 2019/1645, Tarih: 27.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/334 E.  ,  2019/1645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ .... HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11/06/2017 tarih ve 2016/819 E. - 2017/534 K. sayılı kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince verilen 27/09/2018 tarih ve 2018/123-2018/944 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1- Davacı ..., temyiz harç ve giderleri yönünden adli yardım talebinde bulunmuştur. 01.....2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü nazara alındığında, davacı ...'ün adli yardım talebi bakımından öncelikle yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK’nın konuyla ilgili ve emredici nitelikteki 336/.... maddesi hükmünün hilafına, adli yardım talebine ilişkin dilekçesi ekinde talebini haklı gösterecek hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmediği anlaşılmış olup, davacının kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/.... maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

...- Dairemizce davacı ...'ün adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, bu kez mahkemece davacıya adli yardım talebinin reddedildiğinin bildirilmesi, itiraz edilmediği taktirde, 1086 sayılı HUMK'un 5236 sayılı Kanun ile değişik 432. maddesi yollaması ile 426/D maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay'a sevki giderinin ikmali için HUMK'un anılan hükümleri uyarınca gerekli meşruhatı taşıyan davetiyenin usulüne uygun bir şekilde davacıya tebliği ve sonucuna göre işlem yapılması, Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz edildiği taktirde, 11.04.2013 tarih 6459 sayılı Yasa'nın .... maddesi ile değişik HMK'nın 337/.... maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının adli yardım talebinin REDDİNE, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mahkemece Dairemizin adli yardım talebinin reddi kararının davacı ...'e tebliği ve sonucuna göre işlem yapmak üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 27/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/135, Karar No: 2008/141, Tarih: 20.05.2008

**Ceza Genel Kurulu         2008/YYB-135 E.  ,  2008/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname :93790

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

1705 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan açılan kamu davasında Mardin Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 5015 sayılı Yasanın 19. maddesi kapsamında kaldığı gerek¬çesiyle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna gönderilmesine karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu da; 5307 sayılı Yasanın sanıkların suç işlemesinden sonra yürürlüğe girdiğini belirte¬rek karşı görevsizlik kararı ver¬miştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderil¬mekle, değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanıklara yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Mardin Asliye Ceza Mahkemesinin mi, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu gibi makamlar, yargı mercii olma¬dıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makam¬lardan olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makam¬lar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesinin, eylemin idari yaptırımı gerektiren 5015 sayılı Yasanın 19. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, görev¬sizlik kararı vermesi üzerine dosyayı tevdi ettiği Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun, 5307 sayılı Yasanın eylemden sonra yürürlüğe girmesi nedeniyle görevli olmadığını belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş bulunması karşısında;

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24. maddesinde; “Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluştur¬duğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir.” hükmü uyarınca, atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştur¬sun, her iki halde de yargılama yaparak kovuşturma konusu eylemi değerlendirme ve gerektirdiği yaptırımı belirleme görevinin adli mercie ait olma usulü getirilmekle, usul hükümlerinin derhal uygulanırlığı ilkesi gereğince görevli merciin Asliye Ceza Mahkemesi olacağı sonucuna varıldığından, Mardin Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ  :

Açıklanan nedenlerle;

Mardin Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2004 gün ve 115-413 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

SONUÇ  :

Açıklanan nedenlerle;

Mardin Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2004 gün ve 115-413 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine,

20.05.2008 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22809, Karar No: 2016/262, Tarih: 13.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/22809 E.  ,  2016/262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Fiili işledikleri sırada oniki yaşını doldurup, onbeş yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında, Karaman Devlet Hastanesi'nde görevli psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen raporlarda, çelişkili olarak “davranış bozukluğu tanısı düşünüldüğü” şeklindeki ifade ile birlikte suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilecekleri, davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince geliştiği görüşüne yer verilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 31. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadıkları veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediği hakkında Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden veya Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden rapor aldırılıp, sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yargılama sırasında birbirlerini suçlayıcı beyanları nedeniyle aralarında menfaat çatışması bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocukların aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle CMK'nın 152 ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38.maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2673, Karar No: 2015/13742, Tarih: 14.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/2673 E.  ,  2015/13742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde; borçluların diğer itirazları yanında takibe konu bono üzerinde imzaları bulunmadığı, imzanın kaşe üzerinde adı yazan .....'e ait olması nedeni ile kendilerinin borçlu olmadıklarını ileri sürerek takibin iptalini talep ettikleri, mahkemece dosya üzerinden yapılan incelemede ...'in imzasının bulunması nedeni ile sadece adı geçen borçlunun sorumlu olduğu, muris ....'in imzası olmadığından muteriz borçlular hakkında takip yapılamayacağı gerekçesi ile takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanunu'nun 8. maddesinde “Vefat eden ..... bir eczane sahibinin karısı veya kocası veya çocukları varsa eczanenin bunlar hesabına bir mesul müdürün idaresi altında işletilmesine Sağlık ve Sosyal Yardım Vekaletince ruhsat verilir. ..” düzenlemesine, aynı Kanunun 9/3. maddesinde ise ölen bir eczacının karısı veya kocası veya çocukları namına mesul müdür tarafından idaresinin 5 seneyi geçemeyeceği, ancak ölen eczacının çocuğu bu müddetin hitamında reşit değil ise reşit oluncaya ve eczacılık fakültesine girdiği takdirde bu tahsili bitirinceye kadar devam edeceği düzenlemelerine yer verilmiştir. Yine 10. maddede de vefat eden eczacının varisleri arasında, karı, koca veya çocuk yoksa eczanenin bunların haricindeki mirasçılar tarafından bir sene zarfında tasfiye edileceği ve bu müddet içinde eczanenin bir mesul müdürle idare edilmesinin zorunlu olduğu hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, takibe konu bononun incelenmesinde keşidecinin.... olduğu, keşide tarihinin ise 27.06.2014 olduğu görülmektedir. Takip öncesinde borçlular hakkında alınan Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 20.10.2014 tarih, 2014/524 D.İş Esas- 2014/526 D.İş Karar sayılı ihtiyati hacze dair kararında ise Noterliği'nin 31.12.2012 tarihli 39878 yevmiye sayılı mirasçılık belgesi ile Kayseri Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü'nün B.10.0.ISM.4.28.02.00/74 sayılı 09.01.2013 tarihli Vereseli .... açılmasına dair belgenin ve 8 cilt, 1 yaprak sayılı Eczane Ruhsatnamesinin esas alındığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, keşideci eczane adına atılı imzanın 6197 sayılı yasa kapsamında mesul müdür imzası olup olmadığı, şayet mesul müdür tarafından atılmış imza var ise borçluların bu imzadan sorumlu olup olmadıkları araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, keşideci eczane adına atılı imzanın 6197 sayılı yasa kapsamında mesul müdür imzası olup olmadığı, şayet mesul müdür tarafından atılmış imza var ise borçluların bu imzadan sorumlu olup olmadıkları araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçluların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/741, Karar No: 2024/3066, Tarih: 06.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/741 E.  ,  2024/3066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2219 E., 2023/2555 K.

SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmün temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2023 tarihli ve 2023/18345 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-d,35,53 ve 63 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.10.2023 tarihli ve 2023/354 (E) ve 2023/389 arar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 149/1-d-h, 35, maddesi gereğince, 8 yıl, 3 ay, hapis cezası ile hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 18.12.2023 tarihli ve 2023/2219 E., 2023/2555 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Yağma suçunun unsurlarının olmadığına,

2.Sanığın beraati gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü