muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/260, Karar No: 2021/247, Tarih: 02.06.2021

Tanık ... yargılama evresinde; olay günü yapılan apartman toplantısına yönetici adayı olarak iştirak ettiğini, toplantı sırasında katılanın önceki dönemde yaptıklarını anlattığını, elinde de kağıtlardan oluşan bir dosyanın bulunduğunu, sanığın “O hesaplara bakabilir miyim?” demesi üzerine katılanın “Al lan!” şeklinde bağırarak dosyayı önündeki sehpaya attığını, sanığın haklı olarak sinirlenerek “On yıldır bu apartmanın yöneticiliğini yapıyorsun, parayı istediğin gibi kullanıyorsun!” dediğini, ancak sözlerinde “Hırsız!” lafının geçmediğini, olay sırasında çıkan arbede sırasında tanık ...’nin sanığa hitaben hakaret içerikli sözler söyleyip kendisine koltuk minderiyle vurduğunu,

Tanık ..... yargılama evresinde; olay günü yapılan apartman toplantısı sırasında katılanın açıklama yaptığını, bu sırada sanığın kendisine bir şeyler sorduğunu ve hesabı görmek istediğini söylediğini, bunun üzerine katılanın “Al lan!” şeklinde bağırarak dosyayı önündeki sehpaya attığını, sanığın yalnızca “On yıldır bu apartmanda yöneticilik yapıyorsun.” dediğini, bunun haricinde kötü bir söz söylemediğini, tanık ...’nin ayağa kalkarak elindeki koltuk minderiyle sanığa vurduğunu ve “Senin bu toplantıda ne işin var, seni kim çağırdı?” şeklinde beyanlarda bulunduğunu,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... kollukta alınan 25.01.2013 tarihli ifadesinde; katılanın eski bacanağı olduğunu, kendisiyle aynı apartmanda ikamet ettiklerini, dışarıdan yönetici tutulmasına karşı çıkmak amacıyla daha önceden katılmadığı hâlde 23.12.2012 tarihinde yapılan apartman toplantısına katıldığını, gözleri iyi görmediği için yönetici olan katılanın toplantıya katılanlara dağıttığı kâğıtlarla ilgilenemediğini, yaptığı açıklamalara da ses çıkarmadığını, bir ara katılanın kendisine hitaben “Sana diyorum lan!” şeklinde bağırdığını, o anda şekerinin yükseldiğini ve katılana önce “Sen kime diyorsun? On senedir bu toplantılara katılmıyorum!” dediğini, sonrasında kendisini kaybederek “Yeter bu, on senedir bu apartmanın parasını kullandınız!” şeklinde sözler sarf ettiğini, “Hırsız!” şeklinde bir kelime kullanmadığını, belirtilen sözleri üzerine katılanın üzerine yürüdüğünü, eşi olan tanık ...’nin de kendisine kırlent fırlatarak hakaret içerikli sözler söylediğini, katılana hitaben “Siz öldürdünüz dedikoduyla benim eşimi!” dediği hususunun doğru olduğunu, çünkü eşinin kanser hastası olduğu dönemde kendisiyle yeterince ilgilenmediği yönünde katılan ve eşinin dedikodu çıkardıklarını ve kendisini arayıp sormadıklarını, eşinin bu olayları duyması nedeniyle üzülerek vefat ettiğini düşündüğü için belirtilen ifadeleri kullandığını, şeker hastası olmasa katılana yönelik kötü bir söz söylemeyeceğini, toplantıda sessizce otururken katılanın durup dururken kendisine “Sana diyorum lan!” demesinin kendisini çok tahrik ettiğini,

Yargılama evresinde ise; olay tarihinde katıldığı apartman toplantısı sırasında yönetici olan katılanın elinde bulunan dosyaları yüzüne fırlatarak “Al lan incele!” demesi üzerine şekerinin yükseldiğini, katılanın “Ben on yıl burada hizmet ettim, kimse bana teşekkür etmedi.” demesi üzerine kendisinin de “Siz apartmanın parasını kafanıza göre harcıyorsunuz, hiçbir arkadaş sizden hesap bile sormadı!” şeklinde karşılık verdiğini, bunun üzerine katılanın eşi olan tanık ...’nin yanında bulunan kırlentleri başına vurarak kendisine hitaben “Şerefsiz, alçak seni buraya kim çağırdı, çık dışarı!” dediğini, katılana hitaben “Hırsız!” demediğini, “Karımın katili bunlar!” sözünü ise katılana değil tanık ...’ye hitaben söylediğini, olay sırasında şekerinin 800’e yükseldiğini, hakkında verilecek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararını kabul ettiğini,

Savunmuştur.

TCK’nın "Haksız fiil nedeniyle veya karşılıklı hakaret" başlıklı 129. maddesi;

"(1) Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi halinde, verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir.

(2) Bu suçun, kasten yaralama suçuna tepki olarak işlenmesi halinde, kişiye ceza verilmez.

(3) Hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi halinde, olayın mahiyetine göre, taraflardan her ikisi veya biri hakkında verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Anılan hükmün uyuşmazlık konusuna ilişkin birinci fıkrasının gerekçesinde; "Birinci fıkraya göre, mağdur kendi haksız hareketleriyle hakarete neden olmuş ise, haksız hareketinin ağırlığını göz önüne almak suretiyle hâkim, failin cezasını azaltabileceği gibi gerektiğinde tümüyle kaldırabilecektir." açıklamalarına yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere, TCK’nın 129. maddesinin ilk fıkrası uyarınca hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi hâlinde hâkim, faile verilecek cezayı üçte birine kadar indirebileceği gibi ceza vermekten de vazgeçebilir. Kanun koyucu burada TCK’nın 29. maddesinde düzenlenmiş olan genel haksız tahrikten farklı olarak hakaret suçuna özel bir tahrik düzenlemesi getirmiştir. TCK’nın 129. maddesinin uygulanma şartları oluştuğu durumda genel haksız tahrike ilişkin aynı Kanun’un 29. maddesinin uygulanma imkânı bulunmamaktadır.

TCK’nın 129. maddesinin birinci fıkrasındaki hüküm, aynı Kanun’un 29. maddesinde düzenlenen “genel haksız tahrik” hâlinden öncelikle cezai sonuçları açısından farklıdır. 29. maddede haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen failin cezasında, maddede öngörülen oranda indirim yapılacağı düzenlenmişken 129. maddedeki "özel haksız tahrik" hâlinde, failin cezasında indirim yapılabileceği gibi ceza vermekten de vazgeçilebileceği belirtilmiştir. Cezai sonuçlarının yanı sıra her iki düzenleme uygulanma koşulları bakımından da birbirinden farklılık arz etmektedir. TCK’nın 29. maddesinde "haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında" suçun işlenmiş olması aramışken, 129. maddede hakaret fiilinin haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi yeterli görülmüş, ayrıca fiilin hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında işlenmiş olması aranmamıştır. Dolayısıyla 129. madde açısından Kanun’un gözettiği husus, somut olayın özelliğine göre fiilin ani bir öfkenin sonucu olarak işlenmesidir. Aradan uzunca bir süre geçtikten sonra gösterilen tepkinin bu düzenleme kapsamında değerlendirilmesi söz konusu olmayacaktır.

Hakaretin haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi için her şeyden önce ortada haksız bir fiil söz konusu olmalıdır. Kanun haksız bir fiilden bahsettiği için bu fiilin hukuka aykırı olması yeterli olup mutlaka suç olması ya da özel hukuk anlamında bir "haksız fiil" in varlığı gerekmez. Bununla birlikte haksız olarak nitelendirilebilecek her türlü fiil de sanık lehine bu düzenleme kapsamında değerlendirilmemelidir. Aksi takdirde hakaret suçuyla korunmak istenen hukuki yarar aleyhine bir orantısızlık ortaya çıkacak, sanığın hukuk devletinin işleyiş süreci veya hayatın normal akışı içerisinde katlanmasının beklendiği hemen her durumda ölçüsüz bir koruma avantajından istifade etmesi söz konusu olacaktır.

Kanun’dan çıkan bir diğer sonuç, failin maruz kaldığı söz konusu haksız fiil kasten yaralama ya da hakaret olmamalıdır. Zira böyle bir durumda anılan düzenlemenin ikinci ve üçüncü fıkralarındaki suçun kasten yaralama suçuna tepki olarak veya hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesine ilişkin düzenlemelerin uygulanma imkânı doğacaktır. Diğer taraftan haksız fiile karşı hakaretin nedensellik bağı içerisinde işlenmiş olması gerekir. Genel haksız tahrik hükümlerinde olduğu gibi burada da haksız fiilin mutlaka faile yönelmiş olması gerekmemekte, ancak tepki mutlaka haksız fiili yapana yönelmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

23.12.2012 tarihinde yapılan apartman toplantısı sırasında yönetici olan katılanın sanığa hitaben “Kes lan!” diye bağırması üzerine sanığın da “Apartmanın parasıyla geçiniyorsun, apartmanın parasını yiyorsun, köpek, karımın katili bunlar, dedikoducular!” şeklinde karşılık verdiği hususunda Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasında uyuşmazlık bulunmayan olayda;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

23.12.2012 tarihinde yapılan apartman toplantısı sırasında yönetici olan katılanın sanığa hitaben “Kes lan!” diye bağırması üzerine sanığın da “Apartmanın parasıyla geçiniyorsun, apartmanın parasını yiyorsun, köpek, karımın katili bunlar, dedikoducular!” şeklinde karşılık verdiği hususunda Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasında uyuşmazlık bulunmayan olayda;

Katılanın sanığa yönelttiği “Kes lan!” sözünün rahatsız edici, nezaket dışı ve kaba hitap tarzı niteliğini taşımasına karşın olayın çıkış nedeni ve gelişmesi de dikkate alındığında hakaret suçunu oluşturmadığı, bu nedenle sanık hakkında hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesine ilişkin TCK’nın 129. maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanma koşullarının gerçekleşmediği, ancak somut olayın özellikleri de gözetildiğinde anılan sözün aynı maddenin birinci fıkrasında yer verilen haksız bir fiil kapsamında kaldığında kuşku bulunmadığı, bu nedenle hakaret suçunu haksız bir fiile tepki olarak işleyen sanık hakkında TCK’nın 129. maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, sanık hakkında TCK’nın 129. maddesinin birinci fıkrası yerine aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 tarih ve 65-347 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanık hakkında TCK’nın 129. maddesinin birinci fıkrası yerine aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 02.06.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1778, Karar No: 2023/1376, Tarih: 20.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1778 E.  ,  2023/1376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2371 E., 2022/2210 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nazilli İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/376 E., 2022/168 K.

Taraflar arasındaki aidiyet ve tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı SGK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 16.01.2023 tarihli ek kararla davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 01.05.1994 tarihinden bu yana aralıksız sattığı sütten %1 kesinti yapılarak Bağ-Kur Çiftçi Tevkifat Primi kesintisi yapıldığını, davacının 2018 yılında emekliliğe hak kazandığını, Sosyal Güvenlik Kurumuna aylık için yaptığı müracaatın tevkifat listesinde künye uyuşmazlığı nedeniyle reddedildiğini, Ör-Koop kayıtlarında müvekkilinin baba isminin sehven Ali olarak yanlış yazıldığını, TC Kimlik numarasının kayıtlar ile uyuştuğunu, baba adının ... olduğunu beyanla, davacının tarım Bağ-Kur sigortalılık başlangıç tarihinin 01/05/1994 olduğunun tespiti ile 01.05.1994-13.09.2018 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 13.04.2021 tarihi duruşmada, davacının çalıştığı dönemlerin 2002-2008 olduğunu beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davacı vekili 13.04.2021 tarihi duruşmada, davacının çalıştığı dönemlerin 2002-2008 olduğunu beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "S.S. Ör-Koop Nazilli ve Çevresi Tar. Kalk. Kooperatifi, kolluk araştırması ve Nüfus Müdürlüğü' nün yazılarından 10.04.1931 doğumlu ... isimli kişi bulunmadığı, S.S. Ör-Koop Nazilli ve Çevresi Tar. Kalk. Kooperatifi tarafından düzenlenen uyuşmazlığa konu müstahsil makbuzlarının davacıya ait olduğu, kurumun davacının talebi künye bilgisi uymadığından reddettiği davacının talebi 2002-2008 dönemlerine ilişkin olduğu 2002/06, 2003/8, 2004/10, 2005/02, 2005/12, 2006/3. Dönem tevkifata esas prim tutarlarının Kuruma aktarıldığı, Nazilli Sosyal Güvenlik Merkezinin 06.07.2021 tarihli yazı ekindeki 31.03.2007-31.12.2008 tarihleri aralığındaki bağkur raporları ve davacının 01.08.2007 tarihinden itibaren zorunlu tarımsal sigorta kapsamında olduğu" gerekçesiyle "davanın kabulü ile, dava konusu 2002/06, 2003/8, 2004/10, 2005/02, 2005/12, 2006/3 tarihli tevkifat kesinti listelerindeki üreticinin ... TC Kimlik numaralı davacı ... olduğunun tespitine, davacının 01.07.2002 tarih ve 31.07.2007 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun'a tabii sigortalı olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı SGK vekili, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddi gerektiğini, kesinti listesinde davacının doğum tarihinin 1931 ve baba adının da Ali olarak bildirildiğini, oysa sigortalının nüfusta kayıtlı olduğu tarihin 20.12.1957 ve baba adının Durmuş Kemal olarak tescilli olduğunu tevkifat listesinde bildirilen kimlik bilgileri ile davacının kimlik bilgilerinin uyuşmadığını, yapılan işlemde hukuka aykırı bir durum bulunmadığını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davalı SGK vekili, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddi gerektiğini, kesinti listesinde davacının doğum tarihinin 1931 ve baba adının da Ali olarak bildirildiğini, oysa sigortalının nüfusta kayıtlı olduğu tarihin 20.12.1957 ve baba adının Durmuş Kemal olarak tescilli olduğunu tevkifat listesinde bildirilen kimlik bilgileri ile davacının kimlik bilgilerinin uyuşmadığını, yapılan işlemde hukuka aykırı bir durum bulunmadığını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "S.S. Ör-Koop Nazilli ve Çevresi Tar. Kalk. Kooperatifi tarafından düzenlenen müstahsil makbuzlarının davacıya ait olup olmadığı tespit olunamadığından davacının talebi Kurum tarafından reddedilmiş ise de, kolluk araştırması, nüfus yazısı, muhtarlık bilgisi ile, uyuşmazlık konusu müstahsil makbuzlarının davacıya ait olduğu anlaşılmış, davacı vekilinin beyanı doğrultusunda talebin 2002-2008 dönemlerine ilişkin olduğu, 2002/06, 2003/8, 2004/10, 2005/02, 2005/12, 2006/3. dönemine ait tevkifata esas prim tutarlarının Kuruma aktarıldığı, Nazilli Sosyal Güvenlik Merkezinin 06.07.2021 tarihli yazısı ile anlaşılmakla, davacının 08.12.2006-31.05.2007 tarihleri arasında 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık bildirimleri bulunduğu dikkate alındığında, 01.08.2002-07.12.2006 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun'a tabii Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğu kabul edilmesi gerekirken davanın tümden kabulü hatalı olmuştur." gerekçesiyle "istinaf başvurusunun kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu 2002/06, 2003/8, 2004/10, 2005/02, 2005/12, 2006/3 tarihli tevkifat kesinti listelerindeki üreticinin ... TC Kimlik numaralı davacı ... olduğunun tespitine, davacının 01.08.2002- 07.12.2006 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun'a tabii tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması hususunda bir hafta kesin süreli muhtıranın 17.08.2020 tarihinde davacı vekiline e-tebliğ olmasına rağmen kesin süre içerisinde eksiklik tamamlanmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince, 16.01.2023 tarihli ek kararla, temyiz talebinin reddine hükmedilmiş, 16.01.2023 tarihli ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, Bölge Adliye Mahkemesinin 16.01.2023 tarihli ek kararının ve tam kabul kararı verilmesi gerektiğinden bahsile asıl kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı SGK vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, Bölge Adliye Mahkemesinin 16.01.2023 tarihli ek kararının ve tam kabul kararı verilmesi gerektiğinden bahsile asıl kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı SGK vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ve aidiyet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Tarım Bağ-Kur sigortalılığının yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Kanun'da, bildirimsiz kalan sigortalılar için 506 sayılı Kanun'un 79 ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinde öngörülen "hizmet tespiti" davasına koşut bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Anılan düzenlemede, kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takiben başlayacağının hükme bağlanmış olması karşısında, kayıt ve tescil, yada tescil yerine geçen iradi prim ödemesi veya prim tevkifatı öncesine isabet eden tarımsal faaliyet ve buna dayalı "Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti" söz konusu olamayacaktır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.05.2011 gün, 2011/10-230 Esas 2011/319 Karar sayılı, 29.02.2012 gün ve 2011/10-769 Esas 2012/107 karar sayılı ve 27.06.2012 gün 2012/10-292 Esas ve 2012/415 Karar kararlarında da açıkça belirtildiği üzere, davacının tarımsal faaliyetinin kesintisiz sürüp sürmediğinin tespiti için, Mahkemece;

1-Çekişmeli dönemde davacının nerede oturduğu; Nüfus Müdürlüğü, İlçe Seçim Kurulu Başkanlığı ve Muhtarlık kayıtları esas alınarak belirlenmeli.

2-Dönem içinde Ziraat Bankası, Kooperatif veya Birlikler aracılığıyla "Tarımsal Amaçlı Kredi" kullanıp kullanmadığı araştırılmalı,

3-Dönem içinde ürün teslimatından dolayı prim kesintisi yapılıp yapılmadığı veya sigortalılık iradesini ortaya koyacak şekilde prim ödemesinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı,

1-Çekişmeli dönemde davacının nerede oturduğu; Nüfus Müdürlüğü, İlçe Seçim Kurulu Başkanlığı ve Muhtarlık kayıtları esas alınarak belirlenmeli.

2-Dönem içinde Ziraat Bankası, Kooperatif veya Birlikler aracılığıyla "Tarımsal Amaçlı Kredi" kullanıp kullanmadığı araştırılmalı,

3-Dönem içinde ürün teslimatından dolayı prim kesintisi yapılıp yapılmadığı veya sigortalılık iradesini ortaya koyacak şekilde prim ödemesinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı,

4-25.04.2006 gün 26149 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5488 sayılı Tarım Kanunun 19. maddesi uyarınca Çiftçi Kayıt Sistemine dahil edilerek doğrudan gelir desteği alıp almadığı ve bu bağlamda davacının hangi ürünleri ekerek bunları nerelere sattığı, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun "Zirai kazanç, zirai faaliyet, zirai işletme, çiftçi ve mahsulün tarifi" başlıklı 52, "Zirai kazançta vergileme" başlıklı 53, ve "Vergi Tevkifatı" başlıklı 94 vd. maddeleri ile 213 Vergi Usul Kanununun" Vergi kesenlerin sorumluluğu" başlıklı 11 inci maddesi kapsamında zirai kazançlarından dolayı vergi ödeyip ödemedikleri araştırılmalıdır. Konu ile ilgili Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.12.2010 gün ve 2010/10-580-647 sayılı kararında da açıkça belirtildiği üzere "Tevkifat yapma ve kurum hesaplarına aktarma yükümü, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun 94/11 inci maddesinde öngörülen çiftçilerden satın alınan zirai mahsuller için yapılan ödemelerden gelir vergisine mahsuben tevkifat yapma yükümüne paralel olarak getirilmiştir. Bakanlar Kurulu Kararı kapsamındaki gerçek ve tüzel kişiler, tarımsal faaliyette bulunan bu kişilerden satın aldıkları ürün bedellerinden tevkifat yapmakla yükümlüdürler." Tevkifat suretiyle vergilendirilen çiftçiler yaptıkları satış ve hizmetleri dolayısıyla müstahsil makbuzu almak ve saklamak zorundadırlar.

5-Tarımsal faaliyeti kapsamında ilaç, gübre ve sulama parası ödeyip ödemediği, varsa bunların fatura ve belgelerinin nelerden ibaret olduğu, Ziraat Odası, Kooperatif veya Birliklere üyeliği varsa bu kuruluşlara düzenli bir şekilde aidat ödeyip ödemediği araştırılmalı, tarımsal faaliyete elverişli tapulu taşınmazının bulunup bulunmadığı, tarımsal faaliyetin taşınmaz kiralanması yoluyla gerçekleştirildiğinin savunulması halinde; taşınmazların, kimden hangi yıllar için kiralandığı, kiracının; kiralama yoluyla faaliyetini yürütmeye elverişli alet ve edavatının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, traktörünün bulunduğunun ileri sürülmesi halinde, traktörün hangi tarihte satın alınıp ilgilisi adına trafiğe tescil edildiğini gösteren fatura ve trafik tescil belgesinin celp edilmeli,