muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2002/21973, Karar No: 2004/1519, Tarih: 19.02.2004

6. Ceza Dairesi 2002/21973 E., 2004/1519 K.

**6. Ceza Dairesi 2002/21973 E., 2004/1519 K.**

**- GÖREV

- RESMİ BELGEDE SAHTECİLİK**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 127 ]

- 442 S. KÖY KANUNU [ Madde 7 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 342 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 688 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 689 ]

**"İçtihat Metni"**

Sahtecilik suçundan sanık Ahmet hakkında yapılan duruşma sonunda: TCK.nun 347/2, 647/2, 647/4-6. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin (Osmaniye İkinci Aslîye Ceza Mahkemesi)nden verilen 15.11.2001 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından onama isteyen 15.11.2002 tarihli tebliğname ile 10.12.2002 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasanın 127 ve 442 sayılı Köy Yasasının 7. maddelerine göre tüzel kişiliğe sahip yerel yönetimlerin İl, Belediye ve Köylerden oluştuğu, Yargrtay Hukuk Genel Kurulu, Onbirinci ve Onikinci Hukuk Daireleri ve Dairemizin kararlarında yinelenerek belirtildiği ve uygulamada yerleşip süreklilik kazanan görüş doğrultusunda; TTK.nun 688 ve 689. maddelerinde öngörülen bonoda bulunması zorunlu öğelerden düzenleme yeri olarak köy adının yazılmasının yeterli olduğunun anlaşılması karşısında; suçun sübutu halinde TCK.nun 342/1. maddesine uyan suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın yüksek görevli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ahmet savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi hükmünün gözetilmesine, 19.2.2004 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/566, Karar No: 2012/8731, Tarih: 19.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/566 E.  ,  2012/8731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen ücret, asgari geçim indirimi, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatının reddine, diğer işçilik alacaklarından ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının kabulüne, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve resmi tatil ücret alacaklarının ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete Aras Otel’de işçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin iş yeri devri olmaksızın kira sözleşmesi ile başka bir şirkete kiraya verilerek davacının 24/09/2008 tarihinde nedensiz olarak feshedildiğini, davacının yıllık izin, fazla mesai, resmi bayram ve tatil ücretlerinin, Eylül ayına ait 24 günlük ücret alacağı ve Eylül ayı asgari geçim indiriminin davacıya ödenmediğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen ücret, asgari geçim indirimi, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalıştığı otel işletmesinin 09/09/2008 tarihinde ... Turizm Ltd.Şti.’ne kiralandığını, 17/09/2008 tarihinde davacıya işyerinin devredildiğinin bildirildiğini, davacının imzalamaktan imtina ettiğini, 18/09/2008 tarihinde işyerinin devredildiğini bildiren protokolün sunulduğunu, 19/09/2008 tarihinde tekrar işe giriş bildirgesi sunulduğunu, davacının yine imzalamadığını, 25/09/2008 tarihinde noter kanalıyla izin ücretlerinin ödenmek istendiğini, davacının ödemeyi almadığını, 09/10/2008 tarihinde yeni işverenin işe giriş bildirgesi sunduğunu, davacının tekrar imzalamak istemediğini noter huzurunda beyan ettiğini, davalının davacıyı işten çıkarmadığını, işyerinin devredildiğini, davacının yeni işveren yanında fiilen 10/09/2008 tarihinden itibaren çalışmasının devam ettiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, işyeri ve yapılan iş değişmeksizin, davalının işyerini 3.kişiye kiralamasının işyerinin devri anlamına geldiği, işverenin değişmesinin işyeri ve işin değişmemesi karşısında işçiye iş sözleşmesinin feshi hakkını vermediği, somut uyuşmazlık yönünden konunun incelenmesinden, davalının işyerini 5 yıl süreyle 3.kişiye kiraya vermesinin, davacının iş sözleşmesini feshetmesi için haklı bir neden oluşturmadığı gibi, işyerinin kiraya verilmesinin davacının herhangi bir hakkını da ortadan kaldıran bir hukuki işlem olmadığı, noter

tespitinden, davacının sigorta kaydının yapılabilmesi için işe giriş bildirgesinin imzalanması için devralan işverence çaba harcandığı ancak davacının gerekli evrakları imzalamaktan imtina ettiğinin anlaşıldığı, işyerini devralan işverenden davacıyı kayıt dışı çalıştırmasının beklenemeyeceği, davalının işyerini devrettiği, devrin davacı için haklı fesih sebebi oluşturmamasına rağmen davacının işe giriş kaydının yapılabilmesi çağrısına karşılık vermediği, dolayısıyla hizmet arzından kaçındığı, dolayısıyla davalı tarafça iş sözleşmesinin yapmakla yükümlü olduğu işi hatırlatıldığı halde ısrarla yapmamaktan dolayı iş sözleşmesini feshetmesinin haklı neden oluşturduğu, davalı tarafın haklı feshi karşısında davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatının reddine, diğer hesaplanan işçilik alacaklarının ise davalı işverenden tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından kıdem ve ihbar tazminatının reddi yönünden temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez. İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir. Ancak işverenin bu devir hakkını kötüye kullanıp kullanmadığı, işyerinde gerçekten işçinin de devir kapsamında devredilip edilmediği de araştırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre davacının çalıştığı otel işletmesi davalı işveren tarafından 01.09.2008 tarihinden itibaren 5 yıllık kira sözleşmesi ile dava dışı ... TUR. OTEL İŞLETMECİLİĞİ A.Şirketine devri öngörülmüştür. Davalının sunduğu devir sözleşmesinin Madde VI.r fıkrasında “ekli listeye göre 15 kişiden ibaret personel ile birlikte devraldığı” belirtilmiş, davacının sunduğu devir sözleşmesinin aynı fıkrasında ise “ekli listeye göre 5 kişiden ibaret personel ile birlikte devraldığı”, “her işçi ile ayrı ayrı rızaya dayalı devir sözleşmesi imzalanacağı” belirtilmiştir.

Mahkemece iki sözleşme arasındaki çelişki giderilmediği gibi sözleşmenin eki olan personel listesi getirtilip, davacının devir edilecek personel içinde olup olmadığı araştırılmamıştır.

Somut bu maddi olgulara göre öncelikle devir sözleşmesinin 01.09.2008 tarihini kapsaması, iş sözleşmelerinin 24.09.2008 tarihinde feshedilmesi üzerinde durularak devrin gerçekleşip gerçekleşmediği, devir sözleşmesinde davalının bu hakkını kötüye kullanıp kullanmadığı üzerinde durulmalı, dosyada devir sözleşmeleri arasında personel devri ile ilgili çelişki giderilmeli, devre ilişkin personel listesi getirilmeli, davacının devir kapsamında olup olmadığı araştırılmalı ve sonucuna göre kıdem ve ihbar tazminatı hakkında karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde kıdem ve ihbar tazminatının reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18504, Karar No: 2015/3181, Tarih: 09.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18504 E.  ,  2015/3181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Anamur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/12/2013 tarih ve 2013/545-2013/927 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete sera sigortası yaptırdığını, Anamur ilçesinde yaşanan dolu felaketi sırasında müvekkilinin serasının zarar gördüğünü, davalı şirkete yapılan hasar ihbarı sonrasında müvekkiline 28.890 TL ödeme yapıldığını sera poliçesinde örtü malzemesi cam, plastik olan seraların dolu yağışının kar yükü oluşturması sebebiyle uğramış olduğu tüm zararın teminat kapsamında olduğu halde müvekkilinin zararının tamamının karşılanmadığını, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL zararın, zarar tarihi olan 23/02/2009 tarihinden itibaren işlemiş faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının serasının müvekkil şirketçe sigortalandığını, davacının hasar ihbarı üzerine açılan hasar dosyası ile zararının tespit edildiğini, tespit edilen 28.890 TL zararın davacıya ödendiğini, bunun üzerine davacının müvekkilini ibra ettiğini ve bakiye alacaklarından da feragat ettiğini savunarak, sigorta kapsamına girmeyen davacı taleplerinin ve açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının serasının davalı şirketçe sigortalandığı, zarar kapsamında belirlenen 28.890 TL ödemeyi kabul edilerek davalının ibra edildiği, davacının bu ibranın müzayaka altında verildiğine dair iddia ve ispatının bulunmadığı, davacının davalıyı ibra etmesi nedeniyle tazminat talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sigorta bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, ekspertiz raporunda ve davalı sigortacı tarafından hazırlanan zarar cetvelinde davalının zarar miktarı 35.550 TL olarak tespit edilmesine rağmen, davalı sigorta şirketi tarafından davacıya 28.890 TL ödenmiş ve davalı ibra edilmiştir. Zarar miktarı ile yapılan ödeme arasında aşırı oransızlık bulunduğu hallerde ibraname kısmi ödeme karşılığı verilmiş makbuz niteliğindedir. Bu itibarla, davacının gerçek zararı bilirkişi incelemesiyle tespit edilerek varlığı iddia edilen müzayaka şartlarının olayda mevcut olup olmadığı, davacının bakiye zararı bulunup bulunmadığı kararda tartışılıp değerlendirilmeden yazılı gerekçeyle ve eksik incelemeye dayalı olarak davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12015, Karar No: 2019/11720, Tarih: 11.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/12015 E.  ,  2019/11720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, saat 13:00 sıralarında, meskun mahalde, bölünmemiş, iki yönlü, düz kuru eğimsiz yol çalışmalarının bulunduğu asfalt yolda; sanık yönetimindeki yolcu otobüsü ile Erzurum istikametinden Horasan istikametine seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde önünde yol çalışması yapılan alana geçmeye çalışan ...‘in idaresindeki kamyonun geçişini beklemek için duraklayan araçların arkasında bulunan sürücü ... yönetimindeki çekiciye takılı yarı römorka arkadan çarpması sonucu otobüste yolcu olarak bulunan ‘nın tedavi gördüğü hastanede 11.11.2011 tarihinde öldüğü, İstanbul 1. İhtisas Kurulu raporuna göre ...‘nın ölümü ile trafik kazası arasında illiyet bağının bulunduğunun tespit edildiği, otobüste yolcu olarak bulunan Hanefi Keleş‘in basit tıbbi müdahale ile giderilemez, ağır 6. derece kırığı ve organ zayıflaması olacak, ...‘ün ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafiin, ...’nın ölümü ile meydana gelen kaza arasında illiyet bağının bulunmadığına, sanığa fazla ceza verildiğine, lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,11/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2126, Karar No: 2014/6837, Tarih: 02.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2126 E.  ,  2014/6837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...10.Asliye Hukuk Mahkemesi ve... 7.Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı ve genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu ve ticaret mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince...7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4613, Karar No: 2019/5751, Tarih: 14.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/4613 E.  ,  2019/5751 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 47/1-a ve 54/1-b maddelerine aykırı davranmak kabahatlerinden dolayı Sauna İstanbul Saunacılık Lokantacılık İnş. Oto Ulaşım ve Danışmanlık Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şirketi hakkında İstanbul Emniyet Müdürlüğü Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü C Bölgesi Trafik Denetleme Ekipler Amirliğinin 23/09/2016 tarihli ve...... sıra nolu idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan iki kez 199,00 Türk lirası idari para cezalarına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin İstanbul Anaodolu 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 26/12/2016 tarihli ve 2016/4353 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/09/2017 gün ve 5591 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2017 gün ve ...... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Mahkemece kabahatli vekilinin itiraz dilekçesinde yer alan hususların yerinde görülmediğinden bahisle itirazın reddine karar verilmiş ise de;

Anılan ihbarnamede;

Mahkemece kabahatli vekilinin itiraz dilekçesinde yer alan hususların yerinde görülmediğinden bahisle itirazın reddine karar verilmiş ise de;

İstanbul Emniyet Müdürlüğü Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü C Bölgesi Trafik Denetleme Ekipler Amirliğinin 23/09/2016 tarihli ve...... sıra nolu idari para cezası karar tutanağı ile 23/09/2016 tarihi saat 07:45’de ...... plaka sayılı ...... marka beyaz renkli otobüs sürücüsünün TEM Kuzey Dudullu Mevkiinde 2918 sayılı Kanun’un 47/1-a ve 54/1-b maddelerine aykırı hareket ettiğinden bahisle iki kez 199,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına karar verildiği, buna karşın muterizin itiraz dilekçesi ekinde sunulan fotoğrafta da görüldüğü üzere, idari para cezası uygulanan ...... plaka sayılı otobüsün tutanağın aksine erguvan renginde olduğu gibi, trafik cezasına esas tutanakta araç plakasının önce ...... olarak yazıldığı bilahare çizilerek ...... olarak düzeltildiği, bunun yanında muterizin idari para cezası yazılan otobüsün ...... Zeytinburnu hattında Avrupa yakasında çalıştığı, idari para cezasına konu eylemin gerçekleştiği Tem Kuzey Dudullu mevkiinde bulunmadığını iddia ettiği ve bu hususta İstanbul Otobüs İşletmeleri Ticaret Anonim Şirketi’nin 19/10/2016 tarihli ve 2016/04/735 sayılı yazısının dosyaya sunulduğu, İstanbul Emniyet Müdürlüğünün idari para cezasına karşı yapılan itirazın tebliği üzerine İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hakimliğine sunmuş olduğu 13/12/2016 tarihli ve E.2016120514332874710 sayılı cevabi yazısında ise yalnızca ilgili trafik idari para cezası karar tutanağının mevzuat hükümlerine uygun olduğunun belirtildiği, tüm bu hususlar hep birlikte değerlendirildiğinde, muterizin itiraz dilekçesinde yer alan iddialarının dosyaya sunulan bilgi ve belgeler ile doğrulandığı ve bu hali ile artık idari para cezasına dayanak teşkil eden tutanağa itibar edilemeyeceği gözetilerek idari para cezasına yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Mahkemece kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma istemininREDDİNE, 14/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10255, Karar No: 2013/12120, Tarih: 23.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/10255 E.  ,  2013/12120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Uyap sistemi üzerinden 19.03.2010 günü alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 29.06.2012 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/4896, Karar No: 2018/12900, Tarih: 02.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/4896 E.  ,  2018/12900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan Antalya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, Mahkemesi tarafından hazır bulundurulmaksızın SEGBİS sistemi aracılığıyla savunması alınarak yüzüne karşı hüküm verilmiş ise de; yüz yüzelik ilkesi gereğince sanığın savunmasının usulüne uygun alınmış olduğu anlaşıldığından bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Son oturum Segbis sistemiyle yüzüne karşı verilip, 02.12.2014 tarihinde tefhim edilen hükmü; 1412 sayılı CMUK’nun 310/1. maddesi uyarınca bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 11/12/2014 tarihinde temyiz eden sanık ...'ın temyiz istemi süresinde olmadığından temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 02/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.