muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1144, Karar No: 2025/3813, Tarih: 10.03.2025

13.2-) 8.3.2025 tarihli Sağlık Uygulama Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ 5. maddesi ile 14.2.2025 tarihinden geçerli olmak üzere Nivolumab etken maddeli ilacın SUT'ta belirtilen şartlara haiz olmak üzere 4 tür ( ileri evre veya metastatik malign melanomu, ileri evre berrak hücreli renal kanser, klasik hodgkin lenfoma, ileri ve/veya metastatik küçük hücreli dışı akciğer kanseri) kanser tedavisinde ödeme kapsamına tekrar alındığı anlaşılmakta olup, reçete, fatura, Sağlık Uygulama Tebliği (SUT) kapsamına alınma tarihleri ve ilacın ödenmesi talebiyle yapılan başvuru neticesinde ilacın karşılanmayacağı şeklinde verilen Kurumun red cevabı da gözetilerek, hastanın tedavi evraklarından kanser türü ve evresi belirlenerek öncelikle ilacın Sağlık Uygulama Tebliği (SUT) kapsamında olup olmadığı belirlenmeli,

13.3-) İlaç, Sağlık Uygulama Tebliği (SUT) şartlarına haiz değil veya Sağlık Uygulama Tebliği'ne (SUT) alınma tarihi öncesi ise;

A-Bu yapılan açıklamalar ışığında ilacın bir çeşit antikor olup bağışıklık siteminin kanserle mücadele etmesine yardımcı olduğu anlaşılmakta olup; bu bağlamda, davacıya ait tüm tedavi (özellikle durum bildirir raporları) evrakları eksiksiz celp edilmeli,

B- Dava konusu ilaca ilişkin Faz 3 çalışmalarına, hasta grubu ve hekim verilip verilmediğinin Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan sorularak, hasta gurubu verilmişse buna ilişkin varsa çalışma raporlarının, ayrıca üretici firmanın yurt içi temsilcisinden ilaca ilişkin tüm faz çalışmalarının celp edilmesine,

C-Davacıda, bu ilacın kullanılması ve etkin olması için kanser hücresi üzerinde bulunan PD-L1 seviyesinin pozitif olması gerektiği anlaşılmakta olup hastaya genetik test uygulanıp akıllı kanser ilacına uyumlu olup olmadığı araştırması yapılıp yapılmadığı, genetik test yapılıp ilaç kullanılmış ise ruhsatında belirtilen şartlara uygun kullanılıp kullanılmadığı,

Ç-Bu yöntem (ilaç) tüm kanser türlerinde işe yarayıp yaramadığı, kanser hücrelerinin, bağışıklık sisteminden gizlenmek için bu kontrol noktasından başka hücresel mekanizmalarının bulunup bulunmadığı, bulunması durumunda bu ilacın ne kadar etkin olacağı,

D)Hastadaki kanserin evresi ve türü belirlenerek, hastaya teşhis konulduğunda kanserin hangi organları etkilediği, geleneksel tedavi yöntemleri uygulanıp uygulanmadığı (cerrahi bir müdahale, kemoterapi, radyo terapi vs. görüp görmediği) doğrudan bu tedavinin mi uygulandığı, tedbir kapsamında veya hasta tarafından temin edilen ilacın kullanılmasında sonra yapılan pet çekiminde ne kadarlık bir fayda sağladığı (mevcuttan daha iyi mi daha mı kötüye gittiği) ne kadarlık bir tümörde küçülme olduğu, bu faydanın hasta için sürekli ve daha etkin bir fayda sağlayıp sağlamadığı, geçici bir fayda sağlıyorsa ne kadar süre sağladığı, (hasta tarafından ilaç kullanılmamış ise emsal hastalardaki verilerin gözetilmesini), kısa süreli fayda sağlıyor ise hasta için hayati önemi haiz olup olmadığı,

E)Mevcut ilacın onay süreci öncesi yapılan faz-3 çalışmaları, onay sonrası varsa faz-4 çalışmaları ve diğer araştırmalarda, etkinlik düzeyi yönünde yapılan bilimsel araştırmalar sonucu elde edilen verilerde gözetilmek suretiyle her kanser türünde etkin olup olmadığı, bu ilacın bağışıklık sisteminin güçlendirmesine yönelik olup tedavide tek ajan olarak yalnızca bu ilaç kullanılacaksa, tek başına bu tedavi de ne kadar başarı sağlayacağı, tek ajan olarak geleneksel yöntemlerden daha etkin olup olmadığı,

F)İlacın hedefe yönelik mi yoksa tüm vücuda dağılacak şekilde mi uygulandığı, ilaç hedefe yönelik uygulanıyorsa tüm vücuda metastaz yapmış (davacı yönünden evresi ve türü gözetilerek) kanser hastalarında etkinliğinin ne kadar olabileceği ve ne kadarlık doz kullanması gerektiği, şayet ilaç tüm vücuda yayılacak şekilde kullanılıyor ise ilacın onay öncesi faz-3 çalışmaları ve onay ve kullanım sonrası varsa faz-4 çalışmalarından elde edilen bulgular gözetilerek yan etkilerinin olup olmadığı, bu yan etkilerinin neler olabileceği, yan etkilerinin gelişmesi veya ilacın etkin olmaması nedeniyle hastalığın ilerlemesi durumunda ilacın kullanılmasının sona erdirilip erdirilmeyeceği,

G) Ülkemizde hastalığın tedavisi için altın standart olarak, kemoterapi, radyoterapi vs. ilaç ve tekniklerin uygulandığı, mevcut ilacın ise daha etkin ve yararlı olduğu iddia edilmekte olup, davacı hastaya ait tedavi evrakları ve durum bildirir rapor içerikleri de gözetilerek, öncelikle Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı belirlenmeli, şayet karşılanmıyor ise dava konusu ilacın sürekli mi yoksa geçici mi bir fayda sağladığı, geçici bir fayda sağlıyorsa ne kadar süre bu faydanın sağlandığı belirlenmeli,

Ğ- Mevcut ilaca ilişkin emsal dosyalardan alınan bir kısım hasta bazlı bilirkişi (tıbbi otorite) raporlarında, "...bazı hastalarda yanıt alınırken, bazı hastalarda yanıt alınmadığını, bir kısım hastalarda hiç fayda sağlamadığından hayati önemi haiz olmadığını (Prof.Dr.... ... tarafından düzenlenen 1.3.2021 tarihli rapor),,... tam bir şifa beklenemeyeceğini, hayati öneme haiz kavramından kasıt hastanın sağlığına tamamen kavuşması ve hastalığın iyileşmesi ise hayati öneme haiz görülmediği(... Üniversitesi Tıbbı onkoloji uzmanları tarafından düzenlenen 4.12.2023 tarihli rapor), ....başka seçenek kalmadığı için mevcut tedavinin önerildiğini, yerine kullanılabilecek diğer tedavilerden anlamlı bir fark beklenmediği, bu nedenle bu tedavinin uygulanması tıp kurallarına uygun olmakla beraber zorunlu olmadığı(Adli Tıp 7. İhtisas Kurulu 30.5.2022 tarih 3436 sayılı karar), ....PDL-1 düzeyi bilinmeyen veya negatif hastalarda bu tedavi kombinasyonun kullanımına dair bir öneri bulunmadığını(Doç.Dr.... tarafından düzenlenen 19.12.2021 tarihli rapor),.... Metastatik hastalık hayati tehlike arzeden bir klinik olması nedeni ile tedaviyi alması hayati öneme haiz değildir ancak bu tedaviden fayda görmesi bekleneceği( ... Üniversitesi Tıbbı Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı'nın 23.5.2023 tarihli raporu),... hastada etkisiz olduğu bilinen bir kemoterapi ilacına eklenmesi ile olumlu sonuç gösteren bilimsel bir veri bulunmadığını, 6 kür tedaviye rağmen sağ kalımın kısa olması (4 ay) nedeniyle ilacın etkisiz kaldığını, ilacın uygulanmasında tıbbı gereklilik bulunmadığı (Tıbbı Onkoloji Uzmanı Prof. Dr. ..., Prof. Dr. ... ..., Doç. Dr. ... tarafından düzenlenen 20.01.2023 tarihli rapor.), ...tamamen iyileşme şansı yok denecek kadar az olduğu ancak tedavideki amaç hastalığı kontrol altında tutup, hastanın yaşam süresini uzatmak olduğu,(Prof.Dr. ..., Prof.Dr.... ve Dr.Öğr.Ü....tarafından düzenlenen 14.04.2023 tarihli rapor.),...iki basamak kemoterapi yetersiz kaldığında üçüncü basamak olarak tek ajan şeklinde uygulanmasının sağ kalıma katkısı bulunmadığı(Prof.Dr....,Prof.Dr....ve Prof Dr. ...tarafından düzenlenen 8.2.2021 tarihli rapor.) ....yaşam süresini uzatması konusunda fayda görebileceği ancak bilinen mevcut tedavi yöntemlerine göre daha etkin olup olmayacağının önceden bilinemeyeceği, bu nedenle davaya konu ilacın kullanımı uygundur ancak zorunlu olmadığı,(... Üniversitesi Onkoloji Bilim Dalı Başakanlığı 11.1.2023 tarihli hayat raporu), ...Yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemi olan kemoterapiye eklenmesinin şifa ya da uzun süreli sağ kalım elde edildiğine dair bir bilgi bulunmadığı için daha etkin, daha güvenli ve daha yararlı olduğunu söylemek mümkün olmadığı.(... Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbı Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı 19.10.2023 tarihli heyet raporu.)..

... Üniversitesi Onkoloji Bilim Dalı Başakanlığı 11.1.2023 tarihli hayat raporu), ...Yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemi olan kemoterapiye eklenmesinin şifa ya da uzun süreli sağ kalım elde edildiğine dair bir bilgi bulunmadığı için daha etkin, daha güvenli ve daha yararlı olduğunu söylemek mümkün olmadığı.(... Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbı Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı 19.10.2023 tarihli heyet raporu.)... Davacının tıbbi durumundaki hastalarda ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresi elde edildiği bilimsel olarak ispatlanmış olup tamamen iyileşmenin mümkün olmadığı, bu kanserde dava konusu ilaç ile elde edilebilecek ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresinin hayati öneme haiz olup olmadığı konusunun mahkemenin takdirine sunulduğu(Prof.Dr...., Prof.Dr.... ve Prof.Dr.... tarafından düzenlenen bila tarihli heyet raporu), ...... isimli ilaç 2. Basamak tedavide kullanıldığında standart kemoterapiye göre sağ kalımı ortalama 2 ay uzadığını, bu tür tedaviler şifa sağlayıcı değil, hastanın şikayetlerini azaltmaya, yaşam kalitesini artırmaya ve yaşamı uzatmaya yönelik palyatif tedaviler olduğu, bu nedenle nivolumab hayati öneme haiz ve kullanılması zorunlu olmadığı.(Tıbbı Onkoloji Uzmanları Prof.Dr.... ve Prof.Dr.... ... tarafından düzenlenen 29.01.2023 tarihli rapor), ....Checkmate 141 çalışmasında ... kolunda sağ kalım 7,5 ay iken standart tedavi kolunda 5,1 ay olarak bulunduğunu (... Üniversitesi Tıbbi Onkolaji Anabilim Dalı Başkanlığı heyet raporu),...Checmate 057 çalışmasında kemoterapi ilacına göre ortanca sağ kalımda 2,7 ay sağ kalımı uzattığı, hastalığın iyileşmesi hususu göz önünde tutulduğunda bilinen tedavi yöntemi olan kemoterapiden daha etkin ve yararlı olduğunu söylemenin mümkün olmadığı.(... Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbı Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı'nın 18.8.2023 tarihli heyet raporu.)" belirtilmiş olup Bu bağlamda, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığın tedavisinde hayati öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen hastanın iyileşmesine (tam iyileşme aranmaksızın mevcut durumdan sürekli olarak daha iyi hale gelmesi) katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin tıbbı onkoloji anabilim dalı başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H)Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, mevcut tedavi yöntemlerine göre ilacın yan etkilerinin az olması, kısa süreli fayda sağlaması, mevcudun kontrol altında tutulması, yaşam kalitesinin artırılması gibi vs. şeklinde faydasının bulunması durumunda idarenin, kendisine tanınan yasal sınırlar dahilinde her zaman ilaçları SUT kapsamına alabileceği gözetilerek, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için ilacın tıbben ve fennen zorunlu, hayati öneme haiz ve özellikle kısa süreli etkinliğin ötesinde sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/499, Karar No: 2015/3577, Tarih: 23.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/499 E.  ,  2015/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 26. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :26.12.2013

Numarası :2011/458-2013/273

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmişolmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan 19.09.2011 tarihli sözleşmenin 6/a maddesinde ödemenin gecikmesi halinde sözleşme tarihinden itibaren toplam gecikilen bedel üzerinden aylık %5, (yıllık %60) faiz uygulanacağı kararlaştırılmıştır. Taraflarca belirlenen bu faiz akdî temerüt faizi niteliğinde olduğundan temerrüt ve somut olayda olduğu gibi icra takip tarihinden itibaren borçlu borcunu akdî temerrüt faizi ile birlikte ödemek zorundadır. Icra takibinde, kararlaştırılan akdî temerrüt faizi üzerinden işlemiş faizin tahsili ile birlikte asıl alacağa takip tarihinden itibaren yıllık %60 akdî temerrüt faizi istenmiştir.

6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7. maddesinde akdî faize ilişkin 88 ve temerrüt faiziyle ilgili 120. maddelerinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hükmü getirilmiştir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 120. maddesinin ikinci fıkrasında sözleşmeyle kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranının birinci fıkra uyarınca belirlenecek yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşmayacağı kabul edilmiştir. Birinci fıkraya göre ise sözleşmede temerrüt faizi kararlaştırılmamışsa faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenecektir. Bu faizin de değişen oranlarda uygulanacağı kabul edilmektedir.

Somut olayda sözleşmede kararlaştırılan aylık %5 oranına göre yıllık akdî temerrüt faizi %60'dır. Mahkemenin kabul ettiği davalı borçlunun temerrüde düştüğü 24.11.2011 tarihi itibariyle Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nca yayınlanan oranlara göre işin ticari olması sebebiyle uygulanması gerekli yıllık avans faizi %17,75 olduğundan bunun yüzde yüz fazlası (17,75x2=35,50) olmaktadır.

Somut olayda sözleşmede kararlaştırılan aylık %5 oranına göre yıllık akdî temerrüt faizi %60'dır. Mahkemenin kabul ettiği davalı borçlunun temerrüde düştüğü 24.11.2011 tarihi itibariyle Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nca yayınlanan oranlara göre işin ticari olması sebebiyle uygulanması gerekli yıllık avans faizi %17,75 olduğundan bunun yüzde yüz fazlası (17,75x2=35,50) olmaktadır.

Bu durumda mahkemece kabul edilen asıl alacak için 24.11.2011 takip tarihinden itibaren yıllık %35,50 ve değişen avans faizinin yıllık %60 oranını aşmamak koşulu ile yüzde yüzü oranında fazlası olarak hesaplanacak akdî faizi ile birlikte takibin devamına karar verilmesi gerekirken, emredici nitelikteki 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 120. maddesine aykırı miktarda ve sabit akdî temerrüt faiz oranı üzerinden takibin devamına karar verilmesi doğru olmamıştır. Karar bu yönden bozulmalıdır. Ne var ki, yapılan bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile mahkeme kararının hüküm kısmı 2. madde 3. Satırında üzerinden kelimesinden sonra gelen "devamına" kelimesinin karar metninden çıkarılarak yerine "asıl alacağa 24.11.2011 takip tarihinden itibaren yıllık %35,50 ve tahsil tarihine kadar değişen avans faiz oranlarının yüzde yüz fazlası olarak hesaplanacak yıllık %60 oranını aşmayacak akdî temerrüt faizi uygulanmak sureti ile devamına" kelimelerinin yazılmasına ve kararın değiştirilip ilave edilen bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3028, Karar No: 2011/6765, Tarih: 21.06.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/3028 E.  ,  2011/6765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 9.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kiralayan tarafından davalı kiracı aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı kiracının itirazının bulunmaması üzerine davacı kiralayan icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı kiralayan vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı kiralayan vekili, davalı kiracının kiralananda aylık 450 TL bedelle kiracı olup Şubat-Aralık 2009 arası aylar kirasını ödememesi nedeniyle hakkında icra takibi yapıldığını, davalı kiracının takip üzerine bir itirazda bulunmadığı gibi, ödeme de yapmayarak temerrüde düştüğünü belirterek, davalı kiracının kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı kiracı, kiralanan Avcılar İlçesi’nde bulunduğundan davanın Küçükçekmece İcra Hukuk Mahkemesi’nde görülmesinin gerektiğini, takip konusu edilen borçlarla ilgili olarak davacı kiralayan vekili ile görüşüp bir ödeme planı yaptıklarını, bu kapsamda teminat olarak bir tapuyu davacı kiralayan vekiline verdiğini, yine davacı kiralayan vekilinin üç adet taşınmazın mantolama ücreti olarak 4.000 TL ödenmesini istediğini, bunun için 800 TL peşin verdiğini, geri kalan için de onbir adet senedin apartman yönetimince kendisine imzalatıldığını, bunlardan dördünü ödediğini, son senedin ödeme tarihinin Haziran ayı olduğunu, ayrıca 12.11.2010 tarihinde davacı kiralayan vekilinin banka hesabına 2.000 TL yatırdığını belirterek, haksız açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve karara esas alınan 1.1.1996 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı kiralayan bu kira sözleşmesine dayanarak davalı kiracı hakkında 17.12.2009 tarihinde İstanbul 13. İcra Müdürlüğü’nün 2009 / 38871 sayılı dosyası ile aylık 400 TL’den Şubat-Ekim 2009 arası aylar kirası ve aylık 450 TL’den Kasım-Aralık 2009 ayları kirası olmak üzere toplam 4.500 TL’nin tahsili için tahliye istekli icra takibi yapmış, Örnek 13 ihtarlı ödeme emri davalı kiracıya 22.12.2009 tarihinde tebliğ olunmuştur. Davalı kiracının takibe itiraz etmemesi üzerine davacı kiralayan 11.10.2010 tarihinde icra mahkemesine başvurarak kesinleşen takip nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir. İcra ve İflas Kanunu’nun 269 / a maddesinde kiralananın tahliyesi isteminde bulunulması için ihtar müddetinin bitim tarihini takip eden altı ay içinde dava açılaması gerektiği düzenlenmiştir. Altı aylık sürenin hak düşürücü süre niteliğinde olması ve kamu düzenine ilişkin bulunması

nedeniyle davanın süresinde açılıp açılmadığının mahkemece kendiliğinden gözetilmesi zorunludur. İşbu dava ise anılan altı aylık süre geçirildikten sonra 11.10.2010 tarihinde açıldığından mahkemece süre yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek icra takibi ile talep edilen kira parasının kiralananın bulunduğu apartmanın ortak giderleri ile karşılandığından söz edilerek davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi için yeniden yargılama yapılmasına gerek görülmediğinden sonucu itibariyle doğru olan kararın yukarda açıklanan gerekçe ile HMUK’nun 438 / son maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2004, Karar No: 2018/3548, Tarih: 14.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/2004 E.  ,  2018/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada . Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/10/2015 tarih ve 2012/345-2015/399 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/345 Esas sayılı dosyası üzerinden görülen davada mahkemece, şirketin taraflar arasında yapılan sulh protokolüne göre tasfiyesine karar verildiğini ve dosyanın halen Yargıtayda olduğunu, mahkemece onama kayyumu atanarak müdürlerin almış olduğu kararları denetlenmeye çalışıldığını, şirkete ait taşınmazların satışı halinde bedellerine bloke konulması hususunda ihtiyati tedbir kararı verildiğini ancak bu kararın satışa engel olmadığını sadece satış bedeline bloke konulmasına ilişkin olduğunu, gelinen noktada, mevcut müdürün, şirketin akaryakıt istasyonunu kendi şirketlerine devrettiğini, şirketin hiçbir ticari faaliyetin kalmadığını, hissedar kardeşler arasındaki ağır ihtilaf sebebiyle mevcut müdürün kötü niyetle, sulh protokolünde müvekkiline verilmesi kararlaştırılan taşınmazları yok pahasına satma niyeti olduğuna dair duyumlar aldıklarını ileri sürerek mahkemeden daha önce verilmiş olan ihtiyati tedbir kararının genişletilerek şirkete ait bütün taşınmazların satılmaması hususunda ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiş, mahkemece 14.02.2018 tarihli ara kararla ihtiyati tedbir talebinin reddedilmesi üzerine de mahkemeye vermiş olduğu 26.02.2018 havale tarihli dilekçeyle bu karara karşı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Mahkemece, istinaf talebine konu kararın, mahiyeti itibariyle ve HMK 394/1 maddesi gereğince öncelikle itiraza tabi olduğu, HMK'nın 394/4 maddesi gereğince, istinaf yoluna başvurunun ancak itirazın reddi halinde mümkün olacağı, nitekim bu hususun istinaf talebine konu ara kararın sonuç bölümünde başvurulabilecek kanun yolu kısmında da açıkça gösterildiği, ihtiyati tedbir talebine konu 2012/345 Esas sayılı dosyanın karar düzeltme talebi üzerine gönderildiği Yargıtay ilgili hukuk dairesi nezdinde bulunduğunu ve bu süreçte ihtiyati tedbir talebinde bulunulduğu da gözetildiğinde ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin ara karara karşı başvurulabilecek kanun yolunun temyiz kanun yolu olduğu gerekçesiyle istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, yerel mahkemece istinaf başvurusunun ve ihtiyati tedbirin genişletilmesi talebinin reddine ilişkin verilen kararları temyiz etmiştir.