muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7746, Karar No: 2022/10689, Tarih: 15.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7746 E.  ,  2022/10689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi Müstemir Yetkili

Dava, rücuan alacak istemine ilşkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı Kurum, davalılar ..., ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı, ... İnş. Tem. Taah. Taş. Mal. Bilg. Güv. Hizm. Tic. Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut davada; Davacı Kurum 04.01.2013 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen gelir ve cenaze giderinin davalılardan tahsilini talep etmiştir. Dairemizin 14.03.2022 tarihli geri çevirme kararı ile 06.12.2012 tarihinde resmi gazetede yayımlanan 6360 sayılı Yasa ile ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının kurulması ve ...'nın Büyükşehir Belediyesine devir olması nedeniyle dava konusu olayda sorumluluğun kime ait olduğunun tespit edilmesi açısından ...'nın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na devri ile ilgili protokollerin, ilgili bilgi belgelerin celp edilerek gönderilmesi istenilmiş ise de; geri çevirme gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. ... tarafından devir işlemlerinin ... Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararları ile gerçekleştirildiği bildirildiğinden, ...'nın Büyükşehir Belediyesine devir olması ile ilgili protokollerin, ilgili bilgi ve belgelerin ... Valiliğinden, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından veya gelecek cevaba göre diğer kurumlardan celp edilerek gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/271, Karar No: 2019/210, Tarih: 15.01.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/271 E.  ,  2019/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında yapılan duruşma sonunda; anılan suçtan sanık hakkında İstanbul Anadolu 64. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 08/04/2016 tarih 2015/393-2014/73 sayılı mahkumiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay Yüksek 15. Ceza Dairesinin 02.11.2017 tarihli ilamı ile 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilâmdaki suçların uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekliliği sebebiyle bozulmasına karar verildiği, uzlaştırmanın sağlanamaması üzerine Mahkemesince 11.09.2018 tarih 2017/579 Esas ve 2018/686 sayılı kararı ile bu kez hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 04.12.2018 tarih ve 2018/7008 Esas- 2018/17470 karar sayılı ilamımız ile bu kez infaza konu ilâmdaki hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi için kararın bozulmasına karar verildiği, bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 31.12.2018 tarih ve KD-15- 2018/80922 sayılı yazısı ile özetle, Yargıtay 15. Ceza Dairesi tarafından aynı nedenlerle yani uzlaştırma işlemlerinin yapılması için hükmün bozulmasına karar verildiği, mahalli mahkemece dosya uzlaştırma işleminin yapılması için uzlaştırma bürosuna gönderildiği, müştekinin adresinde annesine yapılan tebligata rağmen süresinde uzlaştırma bürosuna başvurmaması nedeniyle uzlaştırma işlemi başarısızlıkla sonuçlandığı, mahkeme tarafından yeniden mahkûmiyet hükmü kurulduğu, bu nedenle yeniden uzlaştırma işleminin yapılmasına gerek bulunmadığı, mahkemenin kararının onanması gerektiği yolunda itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31.12.2018 tarih ve KD-15- 2018/80922 sayılı itirazı yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 04.12.2018 tarih ve 2018/7008 Esas- 2018/17470 sayılı Bozma kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 02/11/2017 tarih ve 2017/22016-2287 E.-Karar sayılı bozma ilamı öncesi kurulan hükümde tayin edilen 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasının aleyhe temyiz bulunmadığından sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu olayda; bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 5 ay hapis cezası ile birlikte 100,00 TLadli para cezasına da hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yalnızca 5 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ...'in temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6651, Karar No: 2010/11387, Tarih: 07.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/6651 E.  ,  2010/11387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç ve Suçluyu Övme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat karan usul ve yasaya uygun bulunduğundan C.Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince;

Sanığın, suç tarihinde "Kamuoyuna" başlıklı yazıda "... yedi yıldan beri barış ortamının oluşturulmasına rağmen bu ortamın değerlendirilemediği... sistem ve mevcut hükümet ısrarla bu yanlış politikalarından vazgeçmeyerek operasyonları genişlettiği ... Bütün bunlara rağmen başta Kürtler ve tüm demokratik güçlere karşı, sayın ...'ın şahsında tecrit izolasyon ve giderek hücre cezasına dönüştürülmesi ..." ibareleri bulunan bildiriyi cadde üzerinde 70-80 kişilik bir gruba okumak suretiyle terörle mücadeleyi savaş olarak nitelediği, yasadışı PKK terör örgütü adına suç işleyen kişiye önderlik atfedip yücelttiği, bu itibarla suçu ve suçluyu övme suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden yazılı biçimde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 11.10.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE: Suça konu basın açıklamasının bütünüyle güncel siyasi ortamı değerlendirme ve eleştiri mahiyetinde bulunduğu görüşüyle, eylemin suç oluşturduğuna ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/16681, Karar No: 2012/23367, Tarih: 05.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/16681 E.  ,  2012/23367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çorum L tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın, açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya yönelik talebinin reddine dair Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 11.11.2011 tarihli ve 2011/1835 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne dair Çorum İnfaz Hakimliğinin 22.12.2011 tarihli ve 2011/263-284 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 30.03.2012 tarih ve 2012/5314-19160 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2012 tarih ve 2012/100118 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 14/2. maddesine göre çıkarılan Hükümlülerin Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılmaları Hakkında Yönetmeliğin 10/2. maddesinde yer alan “Hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı, haklarında tutuklama kararı veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlar ile henüz kesinleşmemiş mahkumiyet kararları olan hükümlüler, bu durumları devam ettiği sürece açık ceza infaz kurumlarına ayrılamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında hakkında Ankara 11.Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2010 tarihli ve 2007/313 Esas, 2010/672 sayılı kararıyla kesinleşmemiş mahkumiyet hükmü bulunan hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağı gözetilmeden itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İddianamede anlatılan olayın niteliğine, sevk maddelerine, kurulan hükme ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre kanun yararına bozma talebini inceleme görevi Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi Başkanlığına gönderilmesi için Yargıytay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4008, Karar No: 2015/1668, Tarih: 20.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/4008 E.  ,  2015/1668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/246482

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ)(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2010/117 (E) ve 2012/298 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar hakkında yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı; yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan S.. S.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık E.. A.. hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan S.. S.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 20/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6403, Karar No: 2018/694, Tarih: 25.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6403 E.  ,  2018/694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/03/2016 gün ve 2013/75-2016/60 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiş ise de dosyanın yapılan ilk incelemesinde, dava konusu olan ve mahkemece emanete alındığı belirtilen kitapların dosyada yer almadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda temyiz incelemesinin yapılabilmesi emanete alınan “Sohbetler” ve “Allah Dostlarından Kıssalar” adlı dava konusu kitapların dosya kapsamına alınarak Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, anılan eksikliğin ikmali için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1251, Karar No: 2018/630, Tarih: 05.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1251 E.  ,  2018/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Özel Eğitim ve Reh. Sağl. Hiz. Tic. Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... ili, ... ilçesi, ... mevkii, ...mahallesi, ...sokak ... numaralı binanın yöneticisi ve 13 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, ana taşınmazın tüm bağımsız bölümlerinin tapuda mesken olarak kayıtlı olduğunu, 2 ve 6 numaralı bağımsız bölümlerin ticari şirket olarak kullanılmasının Kat Mülkiyeti Kanununun 24. maddesine aykırı olduğunu, ticari şirketin dava konusu dairelerin zihinsel engelli çocukları için bir eğitim ve rehabilitasyon merkezi işlettiğini, Kat Mülkiyeti Kanununun 24. maddesine göre bu faaliyette bulunmak için kat maliklerinin tümünün oy birliğine ihtiyacı olduğunu, kiracı şirket tarafından bu izinin sağlanmadığını, kat malikleri genel kurulunda mesken dışında kullanılan bağımsız bölümlerle ilgili yasal müracaatlarda bulunmak hususunda müvekkili olan yöneticiye görev ve yetki verildiğini, dava konusu 2 ve 6 numaralı bağımsız bölümlerin eski hale iadesine ve tahliyesine, taşınmazın mesken olarak kullanılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dava konusu 2 nolu bağımsız bölüm maliki olan davalı ... yargılama sırasında taşınmazı davalı şirkete satmış olup, taşınmazla ilgisi kalmadığından bu davalı yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

1- Davalı ...'un dava konusu 6 nolu bağımsız bölüm maliki olmadığından bu davalı hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine,

2- Davanın davalı şirket ile 6 nolu bağımsız bölümün kat maliki olan müdahil davalı ... yönünden kabulü ile davalı şirketin tapuda mesken olarak kayıtlı ... mahallesi, 1053 ada, 9 parselde yer alan 2 ve 6 nolu bağımsız bölümlerde işyeri olarak faaliyeti hususunda müdahalesinin önlenmesine, durumun eski hale iadesine, bu konuda davalılara kararın tebliğinden itibaren 60 günlük süre verilmesine,

3- Davacının tahliye talebinin reddine, karar verilmiş hüküm davalı ... Özel Eğitim ve Reh. Sağl. Hiz. Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık işyerinin meskene dönüştürülmesi ve tahliye istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 24. maddesi uyarınca, anataşınmazın kütükte mesken olarak gösterilen bağımsız bir bölümünün işyeri olarak kullanılabilmesi bütün kat maliklerinin oybirliği ile vereceği karar ile mümkündür.

3- Davacının tahliye talebinin reddine, karar verilmiş hüküm davalı ... Özel Eğitim ve Reh. Sağl. Hiz. Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık işyerinin meskene dönüştürülmesi ve tahliye istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 24. maddesi uyarınca, anataşınmazın kütükte mesken olarak gösterilen bağımsız bir bölümünün işyeri olarak kullanılabilmesi bütün kat maliklerinin oybirliği ile vereceği karar ile mümkündür.

Mahkemece yapılacak iş; dava konusu taşınmaza ait yönetim planı ve mimari proje getirtilip, öncelikle KMK'nın 24. maddesi hükümlerine göre mesken olarak tapuda kayıtlı yerin işyeri olarak kullanılması şartlarının oluşup oluşmadığı konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak rapor ve dava konusu mesken nitelikli bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılması için kat maliklerince oy birliği ile verilmiş karar bulunup bulunmadığı davacıların da içinde bulunduğu bağımsız bölüm maliklerinin verdiği muvafakatnamelerin geçerli olup olmadığı hususunda TMK'nın 2. maddesi kapsamında da araştırma yapılarak tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinin yapılıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 05/02/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/729, Karar No: 2020/2624, Tarih: 16.03.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/729 E.  ,  2020/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesinin 10.05.2019 tarihli ve 2016/115 Esas, 2017/581 Karar sayılı kararıyla reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı alacaklı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kararı temyiz eden davalı-alacaklı ... tarafından temyiz kanun yoluna başvuru sırasında adli yardım talep edilmiştir. Temyiz kanun yoluna başvuru sırasında adli yardım talep edildiğine göre, bu talep hakkında karar verme yetkisi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtay'a aittir (HMK mad.336/3). Borçlunun temyiz kanun yoluna başvuru sırasında ileri sürdüğü adli yardım talebi yerinde görüldüğünden kabulüne, temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Taraflar arasında görülen şikayet ve istihkak davası yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince verilen asıl ve birleşen davanın kabulüne dair karara karşı davalı-alacaklı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuş, adli yardım talebi reddedilmiş, eksik harçların yatırılmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesince istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, anılan karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince 10.05.2019 tarihinde başvurunun esastan reddine karar verilmiş, verilen karar davalı-alacaklı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK’nin) 337. maddesinin 2. fıkrasında “Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir...” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince verilen karara karşı, davalı-alacaklı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi’nin 07.09.2018 tarihli kararı ile adli yardım talebi reddedilmiş, anılan karara itiraz edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce 03.01.2019 tarihinde itirazın reddine karar verilmiştir.Yukarıda açıklanan HMK’nin 337/2. maddesi uyarınca verilen kararın kesin olduğu anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere, adli yardım talebinin reddine dair karara itiraz edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce 03.01.2019 tarihinde verilen kararın kesin olmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 54,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına 16.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20577, Karar No: 2023/7998, Tarih: 25.10.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/20577 E.  ,  2023/7998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2344 E., 2019/948 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 ... Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2018 tarihli ve2016/284 Esas, 2018/142 ... kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 314

üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 ... Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.05.2019 tarihli ve 2018/2344 Esas, 2019/948 ... kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.11.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

2. Tanıkların tanıklık ettikleri olayları açıklamaları için mahkeme huzurunda dinlenmeleri gerektiğine, sadece duyumlara dayanan iddiaların mahkemece hükme esas alındığına,

3. Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

4. Örgütsel nitelikte olmayan faaliyetlerin hükme esas alındığına,

5. Suç ve cezaların kanuniliği ilkesinin ihlal edildiğine,

6. ... yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

7. Delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne,

8. Hata hükümlerinin dikkate alınmadığına,

9. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü