muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6394, Karar No: 2013/7328, Tarih: 06.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6394 E.  ,  2013/7328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ecrimisil davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların kardeş olduğunu, babalarından miras kalan taşınmazların, traktör ve diğer eşyaların paylaşımı konusunda anlaşamadıklarını, ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, davalıların taşınmazları ekip, traktör ve diğer eşyaları kullandıklarını, herhangi bir bedel ödemediklerini belirterek parsel numarasını belirttikleri taşınmazların, traktörün yanı sıra römork, pulluk, kazayağı, tırmık, tohum makinesi ve mibzerin kullanımından kaynaklanan (fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere) 10.000 TL ecrimisilin faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar cevaplarında; intifadan men koşulunun bulunmadığını, dava dilekçesinde sayılan taşınmazların bir kısmı için ortaklığın giderilmesi davası açılmadığını, ürünlerin paylaşıldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu taşınmazların tarafların ortak murisi adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Ecrimisile konu taşınmazlarda taraflar paydaştırlar. Paydaşlar kural olarak intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de; ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğini, davalı paydaşa bildirmiş olmasına bağlıdır. İntifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası da yemin dâhil her türlü delil ile ispatlanabilir. Bu koşul dava şartı olduğundan gerçekleşip gerçekleşmediğinin mahkemece re'sen araştırılarak saptanması gerekir. İstisnaları ise her dava da ayrıca değerlendirilir. Bu istisnaların bazıları da; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe, işyeri gibi) doğal ürün veren ya da kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkâr etmesi paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, el atmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılmış bulunması halleridir. Bu ayrık durumlarda intifadan men koşulu aranmaz.

Dosya içinde mevcut ortaklığın giderilmesi dosyası incelendiğinde; tarafların aynı olduğu, dava tarihinin 07.11.2008 olup, ortaklığın giderilmesi davasına konu bazı taşınmazların ecrimisil davasına konu edildiği anlaşılmıştır.

Dosya içinde mevcut ortaklığın giderilmesi dosyası incelendiğinde; tarafların aynı olduğu, dava tarihinin 07.11.2008 olup, ortaklığın giderilmesi davasına konu bazı taşınmazların ecrimisil davasına konu edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda; davacı daha önce açtığı ortaklığın giderilmesi davasına konu edilmeyen taşınmazlar içinde ecrimisil talep ettiğinden; bu taşınmazlar yönünden yukarıda anılan genel ilkeler uyarınca intifadan men koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin yöntemince araştırılması gerekir. Ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen taşınmazlar yönünden ise; dava dilekçesinin davalılara tebliğ edildiği tarih itibari ile intifadan men koşulu gerçekleşir.

Mahkemece; intifadan men koşulunun gerçekleştiği saptanan taşınmaz ve taşınır mallar yönünden ecrimisil istenebilecek dönem için gerekirse keşif yapılarak uzman bilirkişiler tarafından hazırlanacak rapor incelenerek; doğacak sonuca göre uygun bir karar verilmesi gerekir iken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile intifadan men koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeksizin davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş; bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2692, Karar No: 2024/3429, Tarih: 15.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2692 E.  ,  2024/3429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1759 E., 2023/480 K.

HÜKÜM/KARAR: Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ: İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/320 E., 2019/1214 K.

Taraflar arasındaki, kooperatif genel kurul kararlarının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün davalı vekilince duruşmasız, katılma yoluyla davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde tebligata rağmen duruşmaya katılan olmadığı anlaşılmakla, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya evrak üzerinde incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- İlk derece mahkemesince, kooperatif genel kurul kararlarının iptali davasında, dava konusu genel kurul gündeminin 4, 5, 6, 7 ve 8 no.lu maddelerinde yasaya, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı bir yön bulunmadığı, gündemin 9. maddesinde ödemelerin gecikmesi halinde aylık %2 gecikme faizi uygulanmasına ilişkin kararın TBK'nın 120/2. maddesi hükmüne aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 14.02.2016 tarihli genel kurulun 9. maddesinin %2 gecikme cezası alınmasına ilişkin kısmının iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına; iptali istenilen 4, 5, 6, 7, 8 no.lu genel kurul maddelerinde yasaya, anasözleşmeye ve iyiniyet kurullarına aykırı bir yön bulunmadığı, kooperatif ile arsa sahipleri arasında derdest bir dava bulunmasının aralarında uzun yıllardır devam edegelen uyuşmazlıklara çözmeye yönelik bir anlaşma yapmalarına engel teşkil etmeyeceği, iptali istenilen maddelerin bu anlaşmanın onaylanması ve uygulanmasına yönelik yönetim kuruluna yetki verilmesini konu aldığı, bu maddelere ilişkin davacının istinaf başvurusunun yerinde olmadığı, 9. maddesinde karara bağlanan %2 gecikme zammının temerrüt faizi niteliğinde olduğu, burada belirlenen oranın TBK'nın 120. maddesinde öngörülen sınırı aştığından mutlak butlan ile batıl olduğu, muhalefet şerhi ve karşı oy şartı aranmaksızın iptali gerektiği, bu itibarla 9. maddenin gecikme zammına ilişkin kısmının mutlak butlanla batıl olduğuna karar verilmesi gerekirken, iptaline karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek, davacılar vekilinin bu yöne ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında karar verilmesine, buna göre; davanın kısmen kabulü ile dava konusu 14.02.2016 tarihli genel kurulun 4,5,6,7 ve 10. maddelerine karşı açılan davanın reddine, genel kurulun 9. gündem maddesinin mutlak butlan ile batıl olduğunun tespitine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davalı vekilince duruşmasız, katılma yoluyla davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

4. Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5. Davalı kooperatif vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

HMK'nın 297/2. maddesinde, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu öngörülmüştür. Kararın hüküm fıkrası ile gerekçesi birbirine sıkı sıkıya bağlı olup, arasında çelişki bulunmaması gerekmektedir.

Dava konusu genel kurulun 9. maddesinde, gecikme cezasına ilişkin bu düzenleme dışında, tahmini bütçe, daire tiplerine göre ortakların ödemesi gereken aidat miktarı, bütçe harcamaları için ödenmesi gereken aidat tutarı konularında da ayrı ayrı oylamalar yapılarak kararlar alınmıştır. İlk derece mahkemesince, maddenin tümünün iptaline ilişkin talep reddedilmiş, sadece "Arsa sahiplerine ödenecek olan aidatlar ile diğer tüm aidatlarını geciktiren ortaklara aylık %2 gecikme cezası uygulanmasına" ilişkin bölümünün iptaline karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi kararının gerekçesinde, 9. maddedeki gecikme cezasına ilişkin düzenlemenin TBK’nın 120/2. maddesine aykırı olduğundan mutlak butlanla batıl olduğu, bu nedenle 9. maddenin gecikme cezasına ilişkin kısmının mutlak butlanla batıl olduğuna karar verilmesi gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen, hükmün fıkrasında, bu gerekçe ile çelişecek şekilde 9. maddenin tümden mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Türk Borçları Kanunu’nun 120/2. maddesine aykırı olduğu değerlendirilen 9. maddedeki anılan düzenleme, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi gerekçesinin aksine mutlak butlan yaptırımına değil nispi butlan (iptal edilebilirlik) yaptırımına tabidir. İstinaf dairesi gerekçesi bu yönden hatalı olduğu gibi hüküm fıkrası ile gerekçe arasında açıklandığı şekilde çelişki oluşması nedeniyle de kararın bozulması gerekir. Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HMK’nın 370. maddesi uyarınca, sonucu itibariyle doğru olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi kararının gerekçesinin değiştirilmesine ve hüküm fıkrasının aşağıdaki şekilde düzetilmesine karar vermek gerekmiştir.

Diğer yandan, genel kurulun 10. maddesi dava konusu yapılmadığı halde, Bölge Adliye Mahkemesi kararında maddi hata sonucu, iptal talebi reddedilen maddeler arasında “8” yazılması gerekirken “10” yazılmıştır.

Diğer yandan, genel kurulun 10. maddesi dava konusu yapılmadığı halde, Bölge Adliye Mahkemesi kararında maddi hata sonucu, iptal talebi reddedilen maddeler arasında “8” yazılması gerekirken “10” yazılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi kararına ilişkin, davacılar vekilinin tüm temyiz sebeplerinin REDDİNE, davalı kooperatif vekilinin temyiz sebeplerinin kabulü ile sonucu itibariyle doğru olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi kararın gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının “1-a)” bendinde yer alan “gündemin 9. maddesinin” ibaresinden sonra gelen kısımlar çıkarılarak yerine, "arsa sahiplerine ödenecek olan aidatlar ile diğer tüm aidatlarını geciktiren ortaklara aylık % 2 gecikme cezası uygulanmasına ilişkin kısmının iptaline" ibaresi yazılmak suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, Yargıtay duruşmasına gelen olmadığından vekalet ücreti takdir edilmesine yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 15.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6112, Karar No: 2024/5948, Tarih: 25.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6112 E.  ,  2024/5948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2853 E., 2023/599 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstinaf bozması üzerine Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2022 tarihli ve 2021/562 Esas, 2022/321 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 29/1, 62/1, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.03.2023 tarihli ve 2022/2853 Esas, 2023/599 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, 17.05.2021 tarihli bozma ilamında da belirtilmesine rağmen sanığın ikinci kez mükerrir olduğuna karar verilmemiş ise de, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün olduğundan; hükmün tekerrüre ilişkin bendinin çıkarılarak yerine; "Sanığın Siirt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/80 Esas, 2017/205 Karar sayılı ilamda tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle 2. kez mükerrir olduğunun anlaşılması karşısında, 5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesi kapsamında sanık hakkında 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulandığının tespitine, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesine, sanığın 2. kez mükerrir olması nedeniyle 5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesi uyarınca bu suçtan dolayı almış olduğu cezanın infazında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-d bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; eyleminin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına, atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; eyleminin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına, atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ...'ın mağdura silahtan sayılan muşta ile yumruk attığı ve mağdurun yere düşerek kafasını kaldırıma çarptığı, neticede burnunda kırık oluştuğu, mağdur hakkında düzenlenen raporda saptanan kırığın kişinin hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, hayati tehlike oluşturmadığı, yüzde sabit ize neden olmadığı, sanığın istinaf ilamı sonrası beyanında yaralama eylemini "muşta" ile gerçekleştirdiğini ikrar etmiş olması nedeniyle sanığın eylemini silahla gerçekleştirdiği anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.03.2023 tarihli ve 2022/2853 Esas, 2023/599 Karar sayılı kararında, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığı halde ikinci kez mükerrirlik ibaresinin eklenmesi ile kazanılmış hak ihlaline neden olunması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) nolu bentte açıklanan "kazanılmış hak ihlali" nedeniyle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.03.2023 tarihli ve 2022/2853 Esas, 2023/599 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b bendi uyarınca takdiren Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13921, Karar No: 2010/7582, Tarih: 29.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13921 E.  ,  2010/7582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

1-İSTANBUL 8.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ 1999/127 ESAS

2-İSTANBUL 8.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ 1999/124 ESAS

3-İSTANBUL 7.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ 1999/573 ESAS

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.03.2008 tarih ve 2006/109 - 2008/51 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak birleşen davalarda (1999/124 Esas ve 1999/127 Esas) davacı ... vekili ile asıl ve birleşen davalarda davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 29.06.2010 gününde davacılardan ... vekili Av....gelip, diğer davacılar ve davalılar vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1998/598 esas, 2001/107 karar sayılı görevsizlik kararı üzerine, asıl ve birleşen üç dava dosyası, İstanbul 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmiş olup,asıl davada,davacı ... vekili, davacının İstanbul Üniversitesi Yabancı Diller Bölümü Türkçe biriminde 17 yıl süreyle okutman olarak görev yaptığını, halen de Beykent Üniversitesi Türkçe Bölümü'nde öğretim görevlisi olarak çalıştığını, aynı zamanda yazar olduğunu, 15 kitabının yayınlandığını, davalı şirketin yayınladığı "Artı Haber" dergisinin 12-18 Eylül 1998 tarihleri arasında yayınlanan 39. ve 19-25 Eylül 1998 tarihleri arasında yayınlanan 40. sayıları ile birlikte promosyon olarak verilen “Atasözlerimiz" ve "Deyimlerimiz” isimli kitapların yazarı olduğunu, bu iki kitabı dergilerin ekinde dağıtan davalının, davacıdan izin almadığı gibi telif ücreti de ödemediğini, "Atasözlerimiz" isimli eserde orijinal halinin kasıtlı olarak değiştirilerek bir başka yazara ait olduğu izleniminin de verildiğini, 3.000,00 YTL manevi tazminat ve dağıtılan kitap satışından müvekkilinin mahrum kaldığı gelire karşılık 1.000,00 YTL maddi tazminat ve "Deyimlerimiz" isimli kitap için de 3.000,00 YTL manevi tazminat ile 1.000,00 YTL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı ...Ş. vekili, dava konusu kitapların okurlara promosyon olarak verilmesi ile davacının haklarına tecavüz edilmediğini, davacı ile yapılan anlaşma gereğince okurlara dağıtıldığını, korsan basım olmadığını, yayın hakkı sözleşme ile devralındığından davacının isminin yayınlanmamasının doğal olduğunu, istenilen tazminatın fahiş olduğunu, davacıya 180,00 YTL telif ücreti ödendiğini, ayrıca kitap dağıtımının kültür hizmeti olduğunu, "Artı Haber'"in satışının bu promosyon sebebiyle artmadığını belirterek, asıl davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Asıl dava dosyası ile birleştirilen İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1999/573 esas sayılı dava dosyasında, davacı ... vekili, müvekkilinin hazırladığı "Atatürk Antolojisi" kitabını çalışırken Radikal gazetesinin 01/10/1997 ve 12/10/1997 tarihli nüshalarında telif ücreti ödenmeksizin ve izin alınmaksızın davacıya ait “Atasözlerimiz" ve "Deyimlerimiz” adlı kitapların her birinin 100.000 adet olmak üzere toplam 200.000 adet basarak promosyon olarak dağıttığını, ihtarname ile maddi ve manevi zararlarının karşılanması istendiği halde yerine getirilmemesi nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak her bir kitap için 2.000,00 YTL maddi ve 3.000,00 YTL manevi olmak üzere 10.000,00 YTL. tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline,22.10.2001 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminatın 18.000.00 YTL olarak tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Radikal Gazetesi adına imtiyaz sahibi ... vekili,davacının sözkonusu eserlerin sahibi olmadığını, eser sahibine tanınan hak ve imkanlardan yararlanamayacağını, aktif husumet ehliyeti bulunmadığını, öncelikle davanın husumetten reddini ve dava konusu fiilin kamu yararı taşıdığını, okuma çağındaki öğrencilere daha evvelce basılmış olan kitapların etiket fiyatının %50'sini kar olarak kazanmak isteyen yayıncılar olduğunu, müvekkilinin kar amacıyla hareket etmediğini, davacının mali haklarının zedelenmediğini, fiilin Eylül 1997 tarihinde meydana geldiğini, 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Asıl dava dosya ile birleştirilen İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1999/127 esas sayılı dava dosyasında, davacı ... vekili; davalıya ait Radikal gazetesinin 11/09/1997 günlü nüshası ekinde müvekkili yayınevine ait olan “Atasözlerimiz" ve "Deyimlerimiz” kitaplarının aynısının izinsiz olarak basılıp dağıtıldığını, 01/12/1998 tarihli ihtarname tebliğ olunduğu halde ödeme yapılmadığını, FSEK'nun 68. maddesi gereğince 3 katına kadar tazminata hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, şimdilik 8.000,00 YTL maddi ve 2.000,00 YTL manevi tazminatın ihtar tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile tahsiline, 27.11.2001 tarihli ıslah dilekçesi ile 273.969.269.155.-lira daha maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.