muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5735, Karar No: 2024/7549, Tarih: 23.10.2024

....'ya ait olan özel ... ftr dal merkezi uygunluk belgesi ruhsatının özel profiz şirketine devrini sağlayıp, alacaklılar tarafından yapılacak işlemlerden söz konusu ruhsatı kurtarmak olduğunu, bu nedenle ....'nın müvekkilinin abisine görünürde yeni bir şirket kurmak için yardım talebinde bulunduğunu, müvekkilinin sadece resmiyette hisse sahibi olmuş ise de; şirketi fiilen işleten, personel alımı yapan kasaya dahi bakanın ...olduğunu, ticaret sicil gazetesinde her ne kadar müvekkili ve abisi on yıl için müdür olarak atanmış olsa da, müvekkilin gerçekte şirket müdürü olmadığını, bu yönde rızasının dahi olmadığını, limited şirket müdürlerinin görevleri arasında sayılan hiçbir işlemi gerçekleştirmediğini, ancak mahkemenin bu konuya ilişkin hiçbir tanık dinlemeyip eksik araştırma ve inceleme sonucu müvekkilinin ve üniversitede okuyan genç çocuklarının hayatının alt üst olmasına sebebiyet verecek usul ve yasaya aykırı kararı verdiğini, davalı şirketin alacaklılardan mal kaçırmak gayesiyle muvaazalı olarak kurulduğunu, mahkemece eksik bilirkişi raporu ile karar verildiğini, bilirkişinin şirketler hukuku alanında uzman olmadığı gibi Anadolu Üniversitesinde doktora öğrencisi olduğunu, böylesine spesifik bir konuda akademik uzmanlık gerektircek bir dava konusu olaya bilirkişilik yapmasının hakkaniyete ve hukuka uygun olmadığını, müvekkilinin tacir değil, diş hekimi olduğunu, mahkeme kararında müvekkilinin tacir olması nedeniyle basiretli olması gerektiğinden bahisle hüküm kurulmuşsa da müvekkilin tacir olmayıp diş hekimi olduğunu ileri sürerek olayın başından beri müvekkilinin davalı şirketi yönetmeye ve tacir olmaya yönelik hiçbir irade göstermemesine rağmen, bu doğrultuda karar verilmiş olmasının ve usulüne uygun bilirkişi raporu düzenlenmemesi açıkça kanuna, usule ve Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğunu iddia ederek yargılamanın iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince,davacı vekilinin yargılamanın yenilenmesine ilişkin verilen dava dilekçesinde belirtilen hususların mahkemenin önceki kararında belirtilen ve tartışılan aynı hususlara ilişkin olduğu, yine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 375 inci maddesinde öngörülen sebeplerden hiçbirine uygun olmadığı, bu kapsamda yargılamanın yenilenmesi koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, ... Asliye Ticaret Mahkemesinin 03.06.2015 tarih ve 2014/126 E. 2015/379 K. sayılı kararı ile şirketin feshi ve davacının davalı şirkette bulunan hissedarlık ve müdürlük sıfatının geçmişe etkili olarak hissedar ve müdür olarak iptali istemiyle açılan davada davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın davacı yanca temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 17.04.2017 tarih 2015/13981 E., 2017/2153 K. sayılı kararı ile onandığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 17.04.2019 tarih 2017/3725 E., 2019/3062 K. sayılı kararı ile davacının karar düzeltme isteminin reddine karar verilerek kararın kesinleştiği, davacı tarafından yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğu, davacının tacir olmadığının gözetilmediği, yapılan işlemlerin muvazaalı olduğu ileri sürülerek yargılamanın iadesi talebinde bulunulmuş ise de, davacının yargılanmanın yenilenmesine ilişkin verilen dava dilekçesinde belirttiği hususların İlk Derece Mahkemesinin önceki kararında belirtilen ve tartışılan aynı hususlara ilişkin olduğu gibi, ileri sürülen sebeplerin 6100 sayılı Kanun'un 375 inci maddesinde düzenlenen sebeplerden de olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370,371 ve 375 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 23.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5759, Karar No: 2015/11036, Tarih: 18.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/5759 E.  ,  2015/11036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, cezai şart tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekilİ dava dilekçesinde, davalının davacı şirkette 1998 - 2011 tarihleri arasında puantör olarak çalıştığını, daha sonra istifa ederek aynı sektörde faaliyet gösteren ...nde çalışmaya başladığını, davalının davacı şirketin müşteri portföyünden ve ticari sırlarından faydalandığını, davalının bu şekilde aralarında imzalanan rekabet yasağı ve ticari sır saklama taahhüdüne aykırı davrandığını iddia ederek, söz konusu taahhüde göre kararlaştırılan cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davalının iş akdini haklı nedenle fesih ettiğini, davalının davacı şirketin ticari sırlarına vakıf olmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, somut olayda işçi ve işveren arasında kararlaştırılan cezai şart ile ilgili sözleşmenin soyut ve denetimden uzak olduğu, cezai şartta denklik bulunmadığı, cezai şarta konu rekabet yasağının denetlenebilir açık ve somut olmadığı, sonuç olarak davalının rekabet yasağına aykırı davrandığının davacı işverenlikçe kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1)Taraflar arasındaki uyuşmazlık, rekabet yasağı ile özen ve sadakat borcunun ihlalinden doğduğu ileri sürülen tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

İş görme ve sadakat borçları, açıkça kararlaştırılmasa bile her iş sözleşmesinde vardır. Rekabet etmeme borcu ise, ancak iş sözleşmesi taraflarının açıkça kararlaştırmaları halinde ortaya çıkar.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

İş görme ve sadakat borçları, açıkça kararlaştırılmasa bile her iş sözleşmesinde vardır. Rekabet etmeme borcu ise, ancak iş sözleşmesi taraflarının açıkça kararlaştırmaları halinde ortaya çıkar.

Bundan başka, iş görme ve sadakat borçlarının yerine getirilmesi sadece sözleşmenin yürürlüğü sırasında söz konusudur. Buna karşılık BK’nunda düzenlenmiş olan rekabet etmeme borcu ise iş sözleşmesinden sonraki süre içinde yerine getirilir. Rekabet etmeme yükümüne ilişkin sözleşmenin yazılı şekilde yapılması, iş ve süre ile sınırlandırılmış olması, işçinin ekonomik geleceğini hakkaniyete aykırı olarak tehlikeye sokmaması ve işçinin reşit olması gerekir.

İş sözleşmesi devam ederken, işçinin rekabet sayılacak davranışları ise “doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar olup ”İş Kanunu’nun 25/II-e kapsamına girer ve işveren için haklı fesih nedeni oluşturur. Rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi halinde ise işçi, BK.nun 351.maddesi gereğince zararı tazmin ile mükelleftir ( Çelik Nuri, İş Hukuk Dersleri, Beta Yayınları, 22.Bası, Ağustos s: 136-139; Tunçomağ Kenan, Centel Tankut, İş Hukukunun Esasları, Beta Yayınları, s:101; Mollamahmutoğlu Hamdi, İş Hukuku, Turhan Yayınevi, 2. Bası,s:367; Süzek Sarper, İş Hukuku, Beta Yayınları, 2.Bası, s:276-277).

İş akdinin devamı sırasında işçinin sadakat borcundan kaynaklanan rekabet etmeme yasağına aykırılık halinde, bu tür davalara bakmakla görevli mahkeme iş mahkemesidir. İş akdinin sona ermesinden sonra rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi halinde ise, buna dayalı olarak açılacak dava niteliği itibariyle 818 sayılı BK’nun 348. maddesi kapsamına girmekle ve bu kapsamdaki davalar TTK.nun 4/1-3 maddesinin açık hükmü karşısında tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardan olmakla, bu tür davaların ticaret mahkemesinde incelenip karara bağlanması gerekir.  (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.02.2012 gün ve 2011/11-781 E., 2012/109 K.) sayılı kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

Böylece iş ve ticaret mahkemelerinin görev alanlarına ilişkin kıstaslar ortaya konulduğuna göre, yapılan açıklamalar ışığında, somut olay irdelenerek, eldeki davanın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 440 ve devamı (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348 ve devamı) maddeleri kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin ve buna göre de davaya bakmakla görevli mahkemenin hangisi olduğunun belirlenmesi gerekir.

Davalının rekabet yasağını ihlal eden davranışının iş akdinin sona ermesinden sonraki döneme ilişkin bulunduğu; bu davranışın, hizmet akdinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 444 ve 447 maddeleri (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348.maddesi) kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Davalının rekabet yasağını ihlal eden davranışının iş akdinin sona ermesinden sonraki döneme ilişkin bulunduğu; bu davranışın, hizmet akdinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 444 ve 447 maddeleri (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348.maddesi) kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Bu kapsamda yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların ise, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 4/1-c. (mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3.) maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığında duraksama bulunmamaktadır.

Mutlak ticari davaların görülme yeri ise, açık biçimde ticaret mahkemeleridir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 27.02.2013 Tarih 2012/9-854 Esas- 2013/292 Karar sayılı ilamıda hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 444 ve 447 maddeleri (mülga 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında ) değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 4/1-c. ( mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi ) gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece mutlak şekilde ticaret mahkemelerinin görevine giren davada görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2)Kabule göre de, davanın reddi nedeni ile maktu karar harcının mahsubu ile fazla yatırılan peşin harcın iadesi gerekirken, nisbi karar-ilam hacının tamamlatılmasına karar verilmeside hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7354, Karar No: 2018/511, Tarih: 29.01.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/7354 E.  ,  2018/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.09.2014 gün ve 2013/364 Esas 2014/594 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Mahkeme kararı davalı ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Kanun'un 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a yapılacağı, 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği; böylece, temyiz aşamasında adli yardım talebi hakkında karar verme yetkisinin Yargıtay'a ait olacağı düzenlenmiştir.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı ...’ın adli yardım talepli dilekçesiyle birlikte mali durumunu gösterir herhangi bir belge sunmadığı, mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda olduğu kanaatine varılamadığından, başka bir deyişle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334. maddesinde belirtilen koşullar oluşmadığından ADLİ YARDIM TALEBİNİN REDDİNE;

Adı geçen davalının eksik kalan nispi temyiz karar harcını ve temyiz yoluna başvurma harcını tamamlaması yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapılabilmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11681, Karar No: 2019/13997, Tarih: 01.07.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/11681 E.  ,  2019/13997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın cezasından, "taraflar arasındaki kavganın ilk hangi tarafın haksız hareketi yada saldırısı sonucu başladığı belirlenemediğinden" şeklindeki gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim uygulanması gerekirken, TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde, (1/2) oranında indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2) Tekerrüre esas alınan Tekirdağ (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.03.2008 tarihli, 2007/812 Esas, 2008/157 Karar sayılı ilamı ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen hapisten çevrili 1.800 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün 1412 sayılı CMUK'un 305/1-1. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3) Bozma ilamına uyularak, sanığın bozma öncesi tekerrüre esas alınan Tekirdağ (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 30.04.2008 tarihli, 2007/418 Esas, 2008/362 Karar sayılı ilamı hakkında uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorulmuş ise de; bu ilam hakkında uyarlama yargılaması yapılmadığı Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2018 tarihli cevabi yazısı ile anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 191/1. maddesinde düzenlenen "kullanmak için uyuşturucu madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak" suçuna ilişkin olan anılan hükmün kesinleşmesinden sonra 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ve 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 191. maddesinde yapılan değişiklikler üzerine 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi uyarınca uyarlama yargılaması yapılmasının gerekli olduğu, bu nedenle bu ilam hakkında Mahkemesince uyarlama yargılaması yapılması sağlanarak, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 01.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39587, Karar No: 2017/19370, Tarih: 26.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39587 E.  ,  2017/19370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davacı vekili tarafından duruşma talep edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiş olmakla; dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, ...Sendikasının 2016 Şubat ayından itibaren davalı işyerinde örgütlenmeye başladığını, 200'e yakın işçinin yaklaşık 130'unun üye kaydedildiğini, bu üyeliklerin öğrenilmesinden sonra 15 kadar işçinin "kafası kopartılacak" demek suretiyle fesih hazırlığı yapıldığının duyulduğunu, bunun sendikalılaşmanın önüne geçmek ve göz dağı vermek için yapıldığını 01.04.2016 tarihinde sendika üyesi Şenel Kınık isimli işçinin iş akdinin fesh edildiğini, performans düşüklüğünden söz edilmekte ise de; sendikal nedenle işten çıkartıldığını, o gün 08:00-17:30 vardiyasındaki işçilerin işten çıkartılacak duyumunu aldıkları işçilerin kimler olduğunu ve fesih sebebini öğrenmek için toplu halde işverenin açıklama yapmasını beklediklerini, görüşme taleplerinin kabul edilmediğini, ayrıca çıkartılan işçi arkadaşlarının geri alınması talep edildiğinde de "sendikayı bırakın görüşelim" dendiğini, o gün tüm işçilere sözlü olarak iş akitlerinin fesh edildiğini, iş makineleri ve cam ürünlerin eksiksiz teslim edildiğini, kayda alınmasından sonra polis nezaretinde işçilerin fabrikadan ayrıldığını, işverence kanun dışı grev yaparak işi bırakma eylemine katıldıkları ve hatırlatıldığı halde görevlerini yapmadıkları gerekçesiyle müvekkilinin iş akdinin fesh edildiğini, sendikalı işçilerin işten çıkartılması sebebiyle sendikal faaliyetlerin engellendiğini, fesih tarihi itibariyle sendikadan istifa eden 14 işçinin de bulunduğunu, çıkartılan işçilerin işe geri alınmaları, üye oldukları sendikanın muhatap kabul edilmesi, duran üretimi telafi için gönüllü ve ücretsiz olarak hafta sonu çalışmayı teklif edilmesine rağmen bu teklifin kabul edilmediğini, yasa dışı grev yapıldığı iddialarının doğru olmadığını, eylemlerin ifade etme ve örgütlenme hakkı kapsamında demokratik bir hak kullanım niteliğinde olduğunu, bu hususun ulusal ve uluslararası mevzuatla güvence altına alındığını, fesihlerin sendikal nedenle yapıldığını, feshin son çare ilkesinin de gözetilmediğini beyanla, müvekkilinin işe iadesiyle sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ... Sendikasının bağlı olduğu iş kolunda toplam çalışan işçi sayısının onbinde 7 oranında üyesi bulunmakla TİS yapma yetkisi almasının mümkün olmadığını, iş yerinde yarından fazla üye kaydetmiş dahi olsa, TİS yapma yetkisi bulunmadığından müvekkilinin TİS yapmaya zorlamasının da mümkün olmadığını, iş akdi feshedilen işçilerin eyleminin kanun dışı grev niteliğinde olduğunu ve TİS yapma olanağı bulunmayan sendikayla yasada yer almayan usul ve yöntemler kullanılarak TİS yapmaya zorlandığını, olay günü iş akdi fesh edilen Şenel Kınık'ın işten çıkarılmasını bahane eden 76 çalışanın topluca işi bıraktıklarını ve fabrikayı işgal ettiklerini, Şenel Kınık'ın işe geri alınmasını, sendikanın tanınmasını ve işverenin sendikayla sözleşme yapması isteklerinde bulunulduğunu, bu istekler kabul ediline kadar eylemlerin devam edeceğinin ifade edildiğini, sendika üyeliklerinin müvekkilince eylemin başlandığı gün öğrenildiğini, eyleme katılan işçilerin eyleme son verilmesini aksi takdirde iş sözleşmelerinin fesh edileceğinin ihtaratlarının yapıldığını, yasal prosedür tamamlanmadan sendikayla görüşme talebinin müvekkilince kabul edilmediğini, eylemlerin yaklaşık 10 saat sürdüğünü, kanunsuz eylem ve işgalden vazgeçmeyen işçilerin iş sözleşmesinin feshi kararı alındığını, fesih tebliğ edilmek istense de imzadan kaçındıklarını, eyleme katılan 76 işçi yönünden suç duyurusunda bulunulduğunu, davacının iş akdinin uyarılara rağmen kanun dışı grevi sürdürmekte ısrar etmesi ve iş başı yapmamakta direnmesi sebebiyle haklı nedenle fesh edildiğini, feshin sendikal nedenle yapıldığı iddialarının doğru olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Feshin geçerli nedene dayalı olması nedeniyle işe iade davasının reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti: