muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15505, Karar No: 2023/1209, Tarih: 14.03.2023

4. 06.11.2013 tarihli Olay, Yakalama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.06.11.2013 günü saat 03:00 sıralarında kolluk görevlilerinin farları kapalı ve sokak üzerinde yolu kapatmış vaziyette söz konusu beyaz renkli eski kasa Şahin marka aracı gördükleri, bu esnada kolluğu gören şahıslardan birinin yaya olarak kaçtığı, aracın ise hareket ettiği ve izini kaybettirdiği, çevrede yapılan araştırmada .plakalı.renkli .marka aracın motoru sıcak ve camları açık vaziyette aynı mahalle içerisinde terk edilmiş halde bulunduğu, aracın sanık ... tarafından kullanıldığının tespit edildiği, aracın ilk görüldüğü yerde yapılan incelemede etrafı tel örgü ile çevrili odun deposu olduğu, tel örgünün kesilmiş olduğu, yerde demir kesme makası ve kesilmiş kablo parçalarının bulunduğunun görüldüğü, sanık ...’un aşamalardaki savunmasında olay günü 02.00'de arkadaşı .’ın kendisini arayarak yolda kaldığını söylemesi üzerine aracı ile giderek.ın aracını çektiğini ancak tamponu zarar görünce çekmekten vazgeçtiğini, soruşturma aşamasında .'da ‘Başının çaresine bak diyerek orada bırakıp ayrıldığını ancak kovuşturma aşamasında farklı olarak .da kendi aracına alıp ikametine bıraktığını beyan ettiği, sanık ...’ın ise çelişkili olarak olay günü 21.00 sıralarında aracının yolda kalması üzerine sanık ...’u çağırdığını, .’un aracının tamponunun kendi aracını çekerken zarar görmesi üzerine aracı burada bırakarak .’un aracı ile birlikte döndüklerini beyan ettiği, yakalama tutanağı içeriği ile sanıkların bu savunmalarının uyumsuz olması yine sanıkların olay saati ve sair yönlerden çelişen savunmaları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanıkların atılı hırsızlık suçundan mahkûmiyetlerinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. 17/01/2020 tarihli bilirkişi raporunda bahse konu alanın herhangi bir bina eklentisi olmadığı, etrafının genelinin açık olduğu, giriş ve çıkış kapılarının olmadığı ve bundan dolayı suça konu alana şahıs ya da şahısların rahatlıkla girip çıkabileceği bir alan olduğu yönünde tespitlerin yapıldığı, bahse konu yerin 3. şahsa ait olup katılan kurum tarafından kullanımına yönelik herhangi bir sözleşme yapılmadığının tespit edildiği dikkate alındığında sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2021 tarihli ve 2019/1153 Esas, 2021/684 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 5271 sayılı Kanun'un 324/2 ve 324/3. maddelerinde yargılama giderlerinin neleri kapsayacağının, kimin tarafından belirleneceğinin, kime ve nasıl yükletileceğinin düzenlendiği, buna göre iştirak halinde her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranın belirlenerek karar verilmesi gerekirken yargılama giderlerinin eşit olarak tahsiline karar verilmesi ve önceki hüküm sanıklar tarafından temyiz edilmiş olduğundan, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıklara yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (4) numaralı bentte açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2021 tarihli ve 2019/1153 Esas, 2021/684 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin ibarenin çıkarılması ve yerine "Bu yargılama nedeniyle yapılan bozma öncesi 165,00 TL yargılama giderinin her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranda tahsili ile Hazine'ye irat kaydına, bozma kararı lehe olduğundan bozma sonrası yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9212, Karar No: 2022/5033, Tarih: 18.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9212 E.  ,  2022/5033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 03/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/661, Karar No: 2010/2807, Tarih: 12.04.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/661 E.  ,  2010/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, iki kez kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs eylemi, basit cinsel saldırı vasfında kabul edilerek bu suç ve atılı diğer suçlardan mahkümiyetine dair, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.03.2009 gün ve 2008/221 Esas, 2009/40 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere hükümlerin dayandığı gerekçe ve takdire göre; sanık hakkında her iki mağdureye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan tebliğnamede bozma isteyen düşüncenin ve temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA,

Basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Soruşturma aşamasındaki beyanlarında mağdurenin zevkine cinsel ilişkiye girdiği şeklindeki duyumları sebebiyle ve bu düşünceyle eve girdiğini ikrar eden sanığın, eve girdikten sonra da mağdureye cinsel ilişki teklifinde bulunduğu, reddetmesi üzerine, yere yatırıp elbisesinin askısını yırtarak, çeşitli yerlerinden öptüğü, iç çamaşırını çıkarmaya yeltendiği, ancak mağdurenin etkin direnişi, kızıyla birlikte bağırmaları ve tanık ...’in sesleri duyup ısrarla kapıyı çalması nedeniyle işlemeyi kastettiği nitelikli cinsel saldırı suçunu tamamlayamadığı ve eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde basit cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması,

.../...

-2-

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/12752, Karar No: 2014/24398, Tarih: 18.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12752 E.  ,  2014/24398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Temyiz eden davalı ... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2-Öte yandan dava konusu 25.09.2008 tarihli olaya ilişkin tahkikat evraklarının, davacı sigortalının maluliyet oranının tespiti veya gelir bağlama kararı ile varsa peşin sermaye değer tablosunun Kurumdan sorularak eklenmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17986, Karar No: 2018/12362, Tarih: 05.07.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/17986 E.  ,  2018/12362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... vekilinin 12.04.2015 tarihli temyiz başvuru dilekçesi içeriğine göre, kararı katılan olarak temyiz ettiği anlaşılarak yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Katılanın yaralanmalarına ilişkin ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen rapor içeriklerine göre; 03.09.2014 tarihli raporun göz hastalıkları uzmanı tarafından düzenlendiği ve katılanın gözündeki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu belirtilerek yüzde sabit iz açısından plastik cerrahi uzmanı tarafından değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi üzerine, 04.09.2014 tarihinde plastik cerrahi uzmanı tarafından rapor düzenlenerek katılanın mevcut yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği ve yüzde sabit iz niteliğinde olduğu belirtilmiştir. 03.09.2014 tarihinde düzenlenen diğer bir raporun ise ortapedi uzmanı tarafından düzenlendiği ve katılanın her iki scapula ( kürek kemiği ) üzerindeki hafif abrazyonlu yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiştir. Katılanın farklı bölgelerdeki yaralanmaları hakkında ayrı ayrı rapor düzenlendiği bu nedenle söz konusu raporlar arasında çelişki bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamenin 2 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Adli Tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olay tarihinden en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, katılan hakkında yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 04.09.2014 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden katılanın yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, muayene süresi yönünden adli tıp kriterlerine uygun olmayan rapor hükme esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Katılanın silahtan sayılan sopa ile yaralandığının, sanık ikrarı ve katılanın beyanı ile uyumlu doktor raporu uyarınca sabit olduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

3) Gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe başılıklı bölümünün dördüncü paragrafında, katılan sanık ... yerine katılan sanık İbrahim yazılması,

4) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

3) Gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe başılıklı bölümünün dördüncü paragrafında, katılan sanık ... yerine katılan sanık İbrahim yazılması,

4) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7522, Karar No: 2014/10654, Tarih: 18.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2012/7522 E.  ,  2014/10654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyizine göre yapılan incelemede;

Sanıkların suç tarihinden önce 5846 sayılı yasaya muhalefet suçundan sabıkalarının olmadığı, suç tarihinden sonraki eylemleri nedeniyle mahkemenizin 2009/5 sayılı dosyasında yargılandıkları, suçu meslek edindiklerine dair başka bir delil bulunmadığı ve sadece suça konu kitap sayısının çokluğunun sanıkların suçu meslek edindikleri anlamına gelmeyeceği gözetilmeden, sanıklar hakkında TCK.nun 58/9 maddesi gereğince uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, anılan sanıklar hakkında verilen karardan TCK.nun 58/9 maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

Tutanak mümzileri mahkemede verdikleri beyanlarında, “bandrolsüz kitap satan seyyar satıcılarının, kitapları ...'a ait depodan aldıklarını belirtmeleri üzerine söz konusu depoda arama yaptıklarını, arama sırasında ilk önce sanık ...'un daha sonra sanık ...'ın depoya geldiğini ifade ettikleri dava konusu depoyu kiralayanın sanık ... olduğu, suç tarihinden sonra da aynı depoda bandrolsüz kitaplar ele geçtiği, ve bu olay nedeniyle ... ve ... hakkında mahkemenizin 2009/5 sayılı dosyasında yargılamaya devam edildiği, bu dosyadan bahse konu deponun kirasının bu iki şahıs tarafından ödendiğinin anlaşıldığı nazara alınarak sadece depoda bulunan kitap kolilerinin bir kısmının üzerinde ismi bulunan ve aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmeyen, sanık ...'un suçu diğer sanıklarla iştirak halinde işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı nazara alınmadan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar varildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2490, Karar No: 2019/2450, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2490 E.  ,  2019/2450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6499, Karar No: 2018/1457, Tarih: 26.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/6499 E.  ,  2018/1457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyü 107 ada 5 parsel sayılı 4734,63 m² yüzölçümündeki taşınmaz, zeytinli tarla niteliği ile 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince, davalı Hazine adına tespit edilmiş, beyanlar hanesinde taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının davalı gerçek kişilere ait olduğuna dair şerh verilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 23.05.2013 havale tarihli dilekçesiyle; taşınmazın bir bölümünün kesinleşmiş orman sınırları içerisinde kaldığını belirterek bu bölümün orman vasfıyla Hazine adına tescilini talep etmiş, mahkemece davacının davasının reddi ile İzmir ili, Menderes ilçesi, ...köyü, Karatepe mevkii 107 ada 5 parselin tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından şerhe yönelik olarak, davacı ... Yönetimi tarafından ise esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir

Yörede 1956 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmaz kayalık olduğu gerekçesiyle tespit harici bırakılmış, 1949 yılında orman kadastrosu, 1975 ve 1984 yıllarında 2. madde ve 2/B madde uygulaması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davalı Hazinenin şerhe yönelik davasının bulunmadığına göre davalı Hazinenin, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre davacı ... Yönetiminin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 26/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/41, Karar No: 2023/1783, Tarih: 29.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/41 E.  ,  2023/1783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/290 E., 2022/345 K.

SUÇ :Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31.10.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının a ve b bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2-Antalya 5.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının a ve b bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Antalya 5.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16.04.2015 tarihli kararının Cumhuriyet Savcısı'ı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 27.04.2022 tarihli kararı ile (...sanığın kiraladığı işyerine yaptığı masrafları mağdur ile birlikte karşılamak üzere anlaşmalarına rağmen, mağdurun sanığın telefonlarına cevap vermeyip ücret ödenmesi hususunda sanığın mağdura ulaşamadığı ve yaptığı masrafların parasını alamadığı için buna öfkelenerek yaşamış olduğu hiddetin etkisiyle atılı suçu işlediğine yönelik sanık savunması, bu hususun mağdur tarafından da doğrulandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,) bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine; Antalya 5.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17.10.2022 tarihli kararı ile bozma ilamına uyarak, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının a ve b bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ