muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11153, Karar No: 2017/3614, Tarih: 09.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/11153 E.  ,  2017/3614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 12/03/2010 tarihinde satış görevlisi olarak işe başladığını, 20/04/2012 tarihinde iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve milli bayram alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; dava dilekçesinde davalı olarak ...gösterildiğini, davacının ... nde çalıştığını, bu nedenle husumetin doğru yöneltilmediğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, iş akdini başka bir firmada işe başlayacağından dolayı feshettiğini ve işe gelmeyeceğini de bildirmediğinden 12/04/2012 tarihinde kendisi hakkında tutanak tutulduğunu, ücret, fazla mesai ve diğer haklarının banka aracılığıyla ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin ilk kararı, davalı ...'ün Dairemizin 07/05/2015 tarih ve 2014/4544 Esas, 2015/16858 Karar sayılı ilamıyla “Dosya içeriğine göre davacının çalıştığı işyerinin .. Şti. olduğu anlaşılmaktadır. Ancak dava, ...’ e karşı açılmıştır. İşyerinin unvanı itibariyle davanın...ne açılması gerekir.

HMK 124/4. Maddesi gereğince davacının husumetin tevcihinde yanıldığı kabul edilerek davanın davacının Arıgün ... yöneltilmesi ve incelemenin bu şekilde yapılması gerekirken yazılı şekilde işveren olmayan ... hakkında tahkikat yapılıp karar verilmesi hatalıdır.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde dava şirkete yöneltilmiş ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesinde fazla mesai talebinde bulunmuş, bu hususta tanık deliline dayanmıştır. Davacının alacak taleplerinin hesaplanması için dosya bilirkişiye tevdi edilmiş ve davacının haftada 21 saatlik fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Ayrıca davacı tarafça imzalanan ve imzalarına itiraz edilmeyen ücret bordroları ibraz edilmiş, bazı bordrolarda fazla mesai tahakkuku olduğu görülmüş, bu tahakkukların davacının banka hesabına da yatırıldığı anlaşılmıştır.

2- Davacı dava dilekçesinde fazla mesai talebinde bulunmuş, bu hususta tanık deliline dayanmıştır. Davacının alacak taleplerinin hesaplanması için dosya bilirkişiye tevdi edilmiş ve davacının haftada 21 saatlik fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Ayrıca davacı tarafça imzalanan ve imzalarına itiraz edilmeyen ücret bordroları ibraz edilmiş, bazı bordrolarda fazla mesai tahakkuku olduğu görülmüş, bu tahakkukların davacının banka hesabına da yatırıldığı anlaşılmıştır.

Davacının bazı bordrolarda fazla mesai tahakkukunun bulunduğu, bu bordroların ihtirazi kayıtsız olarak davacı tarafça imzalandığı ve bu miktarların davacının banka hesabına yatırıldığının anlaşılması karşısında, tahakkuk yapılan dönemlerin dışlanması gerekirken bu dönemler için fazla mesai alacağının hesaplanması ve hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/662, Karar No: 2020/1878, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/662 E.  ,  2020/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1844, Karar No: 2024/8115, Tarih: 04.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1844 E.  ,  2024/8115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/61 Esas, 2021/608 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı idare ve bir kısım davalılar vekilileri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Hükmü temyiz eden bir kısım davalılar vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunulmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları alınmadan dosya Dairemize gönderilmiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin adli yardım talebi Dairemizin 21.11.2023 tarihli ve 2023/10298 Esas, 2023/11427 Karar sayılı kararıyla reddedilmiş ve bu karara karşı bir kısım davalılar vekili itirazda bulunulması üzere bir kısım davalılar vekilinin itirazı Yargıtay 6. Hukuk Dairesi tarafından kesin olarak reddedilmiştir.

Bir kısım davalıların adli yardım talebi reddedildiğine göre yatırılması gerekli olan temyiz harçlarının tamamlattırılması için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca işlem yapılması gerekir.

Buna göre, temyiz harçlarının yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirilmesi verilen süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek ilgilisine tebliğ edilmesi, verilen süre içinde temyiz harçlarının tamamlanması veya mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına dair verilen tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Gölbaşı ( Adıyaman) 2. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4423, Karar No: 2012/863, Tarih: 16.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/4423 E.  ,  2012/863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Kastamonu Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 27.10.2010 gün ve 344/1644 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, kadimden beri zilyetliği altında bulunan taşınmazın bir bölümünün kadastro sırasında 134 ada 3 parsel olarak kendisi adına tespit ve tescil edildiği halde; bir kısım taşınmazının dere yatağı olarak tescil harici bırakıldığını, oysa, tescil harici bırakılan taşınmaz bölümün tarım arazisi niteliğinde olduğunu iddia ederek tescil harici bırakılan taşınmazın adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, dere yatağı olan taşınmazın zilyetlikle kazanılamayacağını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne 20.05.2010 tarihli krokide A harfi ile gösterilen 1993.84 m2'lik taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... vekili, dere yatağı olan taşınmazın zilyetlikle kazanılamayacağını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne 20.05.2010 tarihli krokide A harfi ile gösterilen 1993.84 m2'lik taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz 2008 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında “dere yatağı” olarak tespit harici bırakılan bir yerdir. Keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar; taşınmazın, davacı adına tespit ve tescil edilen dava dışı 134 ada 3 nolu parselle bir bütün halinde kullanılırken traktörün çıkması ve eğimden dolayı ekilemediğini, bu şekilde uzun süre geçmiş olmasından dolayı ziraate elverişsiz hal aldığını, erozyonunun etkisi ile eğimin arttığını, davacının taşınmazda kendiliğinden yetişen otları biçmek suretiyle zilyet ettiğini açıklamışlardır. 20.06.2010 tarihli jeolog bilirkişi raporunda; taşınmazın dere yatağı olmamakla birlikte, “…bu kesimde yapılacak toprağın sürülme işlevinin erozyona sebebiyet vereceği veya kitle hareketlerini tetikleyeceği…” olgusuna vurgu yapılmış; zirai bilirkişi 24.06.2010 günlü raporunda özetle; arazinin eğiminin % 35-40 olduğunu açıklamıştır. Ayrıca, dava konusu taşınmaza ait bilirkişi raporlarına ekli fotoğraflar, bilirkişi raporlarındaki açıklamaları doğrulamaktadır. Bir yerin kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle tapuya tescil edilebilmesi için taşınmazın niteliği itibariyle kazanmaya elverişli yerlerden olmasının yanında ekonomik amaca uygun bir zilyetliğinde sürdürülmüş olması gerekir. Tarıma elverişli olmayan böyle bir yerin sadece ara sıra otunun biçilmesi ekonomik amaca uygun zilyetlik sayılamaz. Taşınmazın niteliği ve kullanım şekli gözönünde tutularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Bilindiği üzere TMK.nun 713/3. maddesine göre Hazineyle ilgili kamu kurum ya da kuruluşu yasal hasım olup; somut olayda köy tüzel kişiliğine husumet yöneltilmemesi, taraf teşkilinde noksanlık söz konusu ise de, dava redde mahkum olmakla köy tüzel kişiliğine husumet yöneltilerek taraf teşkilinin tamamlanmaması sonuca etkili bulunmamıştır.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21531, Karar No: 2011/1276, Tarih: 21.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/21531 E.  ,  2011/1276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366 ve HUMK.nun 438.maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 21.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6041, Karar No: 2006/6961, Tarih: 18.09.2006

5. Ceza Dairesi 2006/6041 E., 2006/6961 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/6041 E., 2006/6961 K.**

**- HAPİS VE PARA CEZASI

- MAĞDURU SORGULAMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 6 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 236 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık A…

…'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.10.2005 gün ve 2005/371 Esas, 2005/422 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek herhangi bir zeka geriliği veya akıl hastalığı bulunup bulunmadığı, var ise fiilin ahlaki redeatini müdrik ve ruhsal yönden mukavemete muktedir olup olmadığı, bu durumun hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı ve ifadelerine itibar edilip edilemeyeceği hususlarında raporu aldırılmadan ve 5237 sayılı TCK.nun 6/b maddesine göre çocuk sayılan mağdurenin kovuşturma aşamasında CMK.nun 236/3. maddesi gereğince psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman kişilerden herhangi birinin hazır bulundurulması suretiyle dinlenilmesi sağlanılmadan, hazırlık soruşturması aşamasında anılan maddede belirtilen uzman kişilerden herhangi biri hazır bulundurulmaksızın alınan beyanlarıyla yetinilip 13.10.2005 günlü oturumda "mağdurenin akıl hastası olması nedeniyle beyanlarının alınmasına gerek olmadığına" karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

5252 sayılı Kanunun 5349 sayılı Kanunla değişik 6. maddesine göre "ağır hapis" hapis cezasına çevrilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321.maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 18.9.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6319, Karar No: 2016/919, Tarih: 12.02.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/6319 E.  ,  2016/919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

Hüküm : TCK'nın 268/1. maddesi delaletiyle TCK'nın 267/1,

43/1-2, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 268. maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği; somut olayda trafik ekiplerince yapılan uygulamada yol kenarında müşteri beklemekte olan ticari taksi sürücüsü sanığın sürücü belgesinin istenmesi üzerine, daha önceki trafik ceza puanı nedeniyle ehliyetine el konulmaması için mağdur ...'a ait ve sonrasında da abisi ...'e ait sürücü belgesini vermesi şeklindeki eyleminin TCK'nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçunu oluşturacağı ve hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16590, Karar No: 2014/2001, Tarih: 27.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/16590 E.  ,  2014/2001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacının ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, bozmaya uyarak isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine, yerel mahkemece kararın Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin uyulan bozma kararına uygun olarak verilmesine ve karara uyulmasının kaçınılmaz doğal sonucuna göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 27.01.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili, “ hizmet alımının muvazaalı olduğu, davacının davalı Belediye Başkanlığının işçisi olduğu “ iddiasıyla davacının ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının tahsiline karar verilmesi amacı ile ... Belediye Başkanlığı aleyhine dava açmış,

Mahkemece ihalenin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş,

Mahkeme kararı davalı Belediye Başkanlığı vekilinin temyizi üzerine 22. HD. sinin 28.01.2013 tarihli ilamı ile özet olarak “Dosya kapsamından davacının davalı Belediye' den temizlik, park ve bahçe tanzim ve düzenlenmesi, ilaçlama ve parke taşı ve boru imalatı işlerinde ihale alan şirketlerde çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple davanın fesih tarihi itibariyle ihaleyi alan şirkete yöneltilerek davada taraf olarak yer alması sağlanmalıdır.

Açıklanan biçimde taraf teşkili sağlandıktan, tarafların delilleri ve davacının işyeri şahsi sicil dosyası dosya arasına getirtildikten sonra tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının talepleri hususunda karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalıdır “ gerekçesi ile bozulmuş,

Mahkemece 22. HD. sinin 28.01.2013 tarihli bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bozma sonrası verilen kararı hem davalı Belediye Başkanlığı vekili, hem de bozma kararı üzerine davaya dahil edilen Şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda bozma üzerine verilen kararın onanmasına karar verilmiştir.

Aşağıda açıklanan sebeplerle Y. 22. HD. sinin bozma kararının usule aykırı olması ve buna bağlı olarak Dairemizin onama kararının yerinde olmadığı gerekçesi ile onama kararına usul açısından katılmamaktayım.

Dosyada öncelikli sorun Mahkemece bozma kararına uyulması sonucu usulü kazanılmış hak oluşup, oluşmadığıdır.

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda bozma üzerine verilen kararın onanmasına karar verilmiştir.

Aşağıda açıklanan sebeplerle Y. 22. HD. sinin bozma kararının usule aykırı olması ve buna bağlı olarak Dairemizin onama kararının yerinde olmadığı gerekçesi ile onama kararına usul açısından katılmamaktayım.

Dosyada öncelikli sorun Mahkemece bozma kararına uyulması sonucu usulü kazanılmış hak oluşup, oluşmadığıdır.

Usulü kazanılmış hak ilkesi usül yasalarında düzenlenmemekle birlikte, hukukta istikrarı sağlamak amacıyla Yargıtay kararları ile ortaya konulmuş ve içtihadı birleştirme kararları ile bağlayıcı biçimde hukuk düzenine girmiştir.

Usulü kazanılmış hak ilkesi gereğince bozma kararına uyulmakla bozma kararı hem mahkeme, hem de davanın taraflarını bağlayıcı hale gelir. Bu husus tarafımızca da kabul edilmektedir.

Ancak somut olayda usuli kazanılmış haktan söz edilemez. Çünkü bozma kararları her mahkeme kararı gibi ( yasa gereği bağlayıcı olan, ör. Görev-yetki gibi haller hariç ) sadece davanın tarafları açısından sonuç doğurur.

Davanın tarafı olmayan bir gerçek yada tüzel kişi açısından ne Mahkeme kararı, ne de Yargıtay ilamı bağlayıcı olmayıp, sonuç doğurmaz.

Kaldı ki Y. 22 HD. sinin bozma kararı usule ilişkin olup, hakkında dava açılmayan alt işverenin davaya dahil edilmesine yöneliktir.

Usül yasalarında davanın nasıl açılacağı açık bir şekilde düzenlenmiş, uygulamada kural olarak dahili dava şeklinde adlandırılan müesseseye yer verilmemiştir.

Uygulamada zorunlu dava arkadaşlığı ve davanın kamusal niteliği varsa aleyhine dava açılmayan gerçek yada tüzel kişilerin davaya dahil edilmesi kabul edilmektedir.

Yargıtay’ ın bütün Dairelerinde ve HGK. uygulamasında alacak davalarında dahili dava yöntemi kabul edilmemektedir. Ayrıca “ kimse dava açmaya zorlanamaz “ görüşü Yargıtay uygulamasına yerleşmiştir.

Bu düşüncelerle, Yargıtay 22. HD. sinin “hakkında dava açılmayan alt işverenin davaya dahil edilmesine “ şeklindeki bozma kararının davada taraf olmayan alt işveren şirket aleyhine usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı, alt işverenin aleyhine usulüne uygun açılmış bir dava olmadığından alt işveren şirket aleyhine karar verilemeyeceği düşüncesi ile Dairemizin onama kararına katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2020/13478, Karar No: 2020/17828, Tarih: 02.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/13478 E.  ,  2020/17828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kararın sanığın yokluğunda verildiği, sanığın duruşmada bildirdiği bilinen son adresinin aynı zamanda MERNİS adresi olduğu, yokluğunda verilen gerekçeli kararın adresine doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile tebliğe çıkartıldığı ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, öncelikle bilinen adrese Tebligat Kanunu 10/1. maddesi gereği normal tebligat yapıldıktan sonra, adreste bulunamaz ise Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerektiğinden yapılan tebliğ işleminin usule aykırı olduğu anlaşılmakla; sanığın öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1)Sanık hakkında katılana karşı hakaret ve tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümüne yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, katılan birlikte çalıştıkları iş yerinde cam kenarında oturduğu sırada sanığın arkasından gelerek başına vurması üzerine katılanın başını cama çarptığı ve kırılan camların yüzünü kesmesi nedeniyle yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın silahtan sayılabilecek cam parçalarını alıp silah olarak kullanarak katılanın yüzünden yaralamadığı, katılanın başının çarpması sonucu kırılan camlar nedeni ile yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı hususunun sabit olduğu gözetildiğinde, sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesine göre arttırım yapılması gerektiğine dair tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca tayin olunan ''1 yıl hapis" cezasının, TCK'nin 87/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sırasında ''2 yıl hapis" cezası yerine hesap hatası yapılarak ''2 yıl 12 ay hapis" cezasına hükmolunması; 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son ve 62. maddelerinin uygulanmasıyla sonuç ceza doğru belirlendiğinden ve sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.