muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15633, Karar No: 2015/29372, Tarih: 21.10.2015

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davalılardan ...’ın şahsi işyerinin şirketleşme sonucu davalılardan ....’ne devredildiği anlaşılmakla; davacının kıdem tazminatının tamamından davalı şirketin, devreden işveren durumundaki ...’ın ise; şirketleşme tarihine kadar oluşan kıdem ve şirketleşme tarihindeki ücret miktarına göre belirlenen kıdem tazminatından sorumlu olacağı, yıllık ücretli izinden sorumlu olmadığı gözetilmeden hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

4- Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de ayrı bir bozma nedenidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7795, Karar No: 2013/10591, Tarih: 09.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7795 E.  ,  2013/10591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci ve ikinci cümlesi, 62/1, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “13.01.2010” yerine “04.06.2009” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

04.06.2009 tarihli haciz tutanağı ile kendisine muhafaza için bırakılan eşyaların annesinin evinin ambarında olduğunu iddia eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak, mahcuzların suç tarihinde mevcut olup olmadığı, sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6653, Karar No: 2008/9267, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6653 E.  ,  2008/9267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile)

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Asliye (Aile) Hukuk ile Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, T.M.Y.nın 419. maddesine göre kısıtlanarak annesinin velayetinin altında bırakılan 1969 doğumlu özürlü çocuk için vasiliğin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 Sayılı Yasa’nın 20.04.2004 günü yürürlüğe giren 14.04.2004 gün ve 5133 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi ile “22.01.2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Yasaya göre aile hukukundan ... dava ve işler”in aile mahkemelerinde görüleceği, yine 5133 Sayılı Yasanın Geçici 2. Maddesi ile de “Bu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihte aile mahkemelerinde görülmekte olan ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan konularla ilgili dava ve işler yetkili ve görevli mahkemesine devredilir.” hükümleri getirilmiştir.

Medeni Yasanın sözü edilen İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında vesayet, kayyımlık ve yasal danışmanlıkla ilgili hükümler bulunmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yeralan 397. maddesinin 2. fıkrası gereğince “vesayet makamı, sulh hukuk mahkemesi; denetim makamı, asliye hukuk mahkemesidir.”

O halde, konusu Medeni Yasanın 2. Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan davaya sulh hukuk mahkemesi bakmakla görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.U.M.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/06/208 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/474, Karar No: 2013/2368, Tarih: 21.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/474 E.  ,  2013/2368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... VD.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL VE KADASTRAL PARSELİN İHYASI

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 10362 ada 18 parsel sayılı taşınmazda davalı belediyenin 23.01.2004 tarihli encümen kararına istinaden 3194 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereği imar uygulaması yaptığını ve bunun sonucunda 4562 ada 5 parselde 95/2400 pay sahibi olduğunu, idare mahkemesine açmış olduğu davalar neticesinde o bölgede yapılan 3 ayrı imar uygulamasının iptal edildiğini, imar öncesi duruma dönülmesi hususunda davalılara yapmış olduğu başvurularının sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, imar parselinin tapusunun iptali ile kadastral parselin ihyasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., kadastral parsele dönüşüm hususunda tapu sicil müdürlüğüne yazı yazıldığını, böylece sorumluluklarının sona erdiğini belirterek, davanın reddini savunmuş, davalı Hazine vekili ise davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında çekişmeye konu geri dönüşüm işleminin yapıldığı gerekçesi ile konusu kalmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; 20.07.2011 tarihli Belediyenin cevap dilekçesi içeriği itibariyle davalı ... Sicil Müdürlüğüne husumet tevcih edilmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığına göre, yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4138, Karar No: 2024/5348, Tarih: 08.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/4138 E.  ,  2024/5348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 8. Asliye Ceza Mahkemesiyle Kütahya 6. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 8. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kütahya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2023 tarih ve 2023/657 Esas, 2023/738 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19327, Karar No: 2012/18341, Tarih: 03.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/19327 E.  ,  2012/18341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 3.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11471, Karar No: 2023/9065, Tarih: 29.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/11471 E.  ,  2023/9065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1087 E., 2022/792 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2019/601 Esas, 2021/46 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında, nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, aynı maddenin son cümlesi, 43 üncü maddenin birinci fıkrası, 62 inci, 52 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 23.940,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2021/1087 Esas, 2022/792 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına ve nitelikli dolandırıcılık suçundan aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz isteği;kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç sübut bulduğundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; suç sübut bulduğundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütünün hiyerarşisi içinde yer alıp, kendisine örgüt tarafından temin edilen sınav soruları ve cevapları ile 26.03.2011 tarihinde ... tarafından düzenlenen "Polis Memurluğundan Komiser Yardımcılığına Geçiş Sınavında" sınavını kazanıp göreve başladığı ve komiser yardımcısı sıfatı ile ihraç edildiği 01.09.2016 tarihine kadar fazladan maaş aldığı, bilirkişi raporuna göre sanığın 2011 sınavında "kuvvetli şüpheli" olduğunun tespit edildiği, sanığın bu suretle kamu kurum ve kuruluşları aleyhine dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunmuştur.

... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16/11/2017 tarihli ve 2017/404 Esas, 2017/504 sayılı kararı ile sanık hakkında "FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma" suçundan neticeten 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi'nin 25.04.2019 tarih 2019/414 Esas, 2019/618 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkeme kararının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 yıl 6 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 14.01.2020 tarihli ve 2019/8020 Esas, 2020/161 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Sanığın kullanmakta olduğu 0 506 (...) (..) (..) hatta ait iletişim kayıtlarının çıkartıldığı aracı ...ile 1 kez, aracı ... ile 12 kez, aracı ...ile 10 kez, aracı ... ile 21 kez, aracı ...ile 6 kez, aracı ... ile 6 kez, aracı ... ile 35 kez, ... ile 2 kez, aracı ...le 3 kez, aracı ... ile 23 kez, aracı ... ile 2 kez, aracı ... ile 60 kez irtibatlı olduğu belirlenmiştir.

... ... KOM Daire Başkanlığınca düzenlenen 03.04.2019 tarihli veri inceleme raporuna göre; sanığın, FETÖ/PDY terör örgütü tarafından A5 koduyla (FETÖ mensubiyeti olan, teslimiyeti, sadakati ve bağlılığı üst seviyede olan kişileri) fişlendiği tespit edilmiştir.

09.02.2017 tarihli bilirkişi raporuna göre sanığın soruları sınavdan önce elde edip kullandığına dair "Kuvvetli Şüpheli" olduğu tespit edilmiştir.

Sanık ..., herhangi bir şekilde soru almadığını, hakkında düzenlenen kuvvetli şüpheli şeklindeki raporu kabul etmediğini, kendi emeğiyle sınavı kazandığını, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

Tanık S.G., sanığı ...da yapılan cemaat toplantılarında gördüğünü ancak sınav sorularını alıp almadığını bilmediği şeklinde anlatımda bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık ..., herhangi bir şekilde soru almadığını, hakkında düzenlenen kuvvetli şüpheli şeklindeki raporu kabul etmediğini, kendi emeğiyle sınavı kazandığını, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

Tanık S.G., sanığı ...da yapılan cemaat toplantılarında gördüğünü ancak sınav sorularını alıp almadığını bilmediği şeklinde anlatımda bulunduğu anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince;sanık hakkında ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16/11/2017 tarihli ve 2017/404 Esas, 2017/504 Karar sayılı kararında mevcut deliller ışığında, sanığın örgüt ile bağlantısı, MASAK raporu, Veri inceleme raporu, Araştırma tutanağı, bilirkişi raporu ve ek bilirkişi raporu, sanığın kullandığı gsm hattının baz bilgilerine ilişkin raporlar ve sanığın sınav sonuçları hep birlikte değerlendirildiğinde; sanığın 2011 yılı komiser yardımcılığı sınavında 90 puan aldığı, hatalı olan 11 soruya verilen doğru cevap sayısının; 9, ispat edilen 9 sorudaki doğru cevap sayısı; 9 PA' nın hazırlandığı ilk 80 sorudaki yanlış cevap sayısı ; 7, MEB' in hazırladığı son yirmi sorudaki yanlış cevap sayısı; 3, ilk 80 sorudaki doğru cevap oranı; 0,91, son yirmi sorudaki doğru cevap oranı; 0,85, oran farkı; 0,06, Copydecet; 78, Copydetect göre yakalanma durumu;1, 11 sorudan 8 ve üstü yapma durumu; 1, iptal edilen 9 sorudan 7 ve üzerinde doğru cevaplama durumu; 1, bütün ölçütler toplamı;3, Alınan ölçüt sayısı; 4, yakalanma yüzdesi 0,75, sonuç; kuvvetli şüpheli olduğu yönünde rapor düzenlendiği, 09.02.2017 tarihli bilirkişi raporunda sanığın kuvvetli şüpheli olduğunun belirtildiği, tanık beyanlarının ... İlinde sınava ait soruların örgüt üyelerine verildiğine dair durumu ve sanık hakkındaki bilirkişi raporunu desteklediği, ayrıca tanık ve ortak bazdan sinyal alınan diğer kişiler hakkında kovuşturmaların bulunduğu, sanığın da örgüt üyeliğinden daha önce Mahkemenin 2017/404 Esas ve 2017/504 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiği, verilen mahkumiyet kararının Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararı ile değiştirildiği, söz konusu kararında Yargıtay 16. Ceza Dairesinin ilgili kararı ile onanarak kesinleştiği, bu itibarla sanığın sanığın gerçek performansının dışında soruları ve cevaplarını önceden öğrenerek sınava girdiğini kanıtlar nitelikte olduğu hususları hep birlikte değerlendirildiğinde sanığın FETÖ tarafından çalınan sınav sorularının sınav öncesinde örgüt tarafından kendisine verilmesi üzerine sınava hazırlandığı ve başarısının bundan kaynaklandığı, sınav sorularının sanığa verilerek sınavı kazandığı ve ... tarafından düzenlenen kursa katılarak akabinde İçişleri Bakanlığı tarafından komiser yardımcısı olarak atandığı, usulsüzce atandığı kamu görevi nedeniyle haksız şekilde maaş alarak kamuyu zarara uğrattığı ve böylece kamu kurum ve kuruluşlarının aleyhine nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği kabulü ile mahkûmiyetine hükmedilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Bölge adliye mahkemesi duruşma açarak yargılama yapmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Bölge adliye mahkemesi duruşma açarak yargılama yapmıştır.

2.Yargılama sonunda, sanığın 26.03.2011 tarihinde yapılan polislikten komiserliğe geçiş sınavında sınav sorularını önceden alarak başarılı olduğu iddia edilmekte ise de, sanığın sınav soruları aldığına ilişkin herhangi bir beyan ve somut bir delil mevcut olmadığı gibi sınav öncesinde kendisine hangi soruların verildiği, kaç soruya örgütün sağladığı imkanla cevap verdiği, kaç soruya kendi bilgisi vasıtasıyla cevap verdiği konusunda bir bilgi de mevcut olmadığı, dosyada mevcut bilirkişi raporlarında bir kısım ölçütler belirlenerek sanığın kuvvetli şüpheli olduğu belirtilmiş ise de, yüzdesel ihtimaller üzerinden ceza hukuku anlamında somut bir sonuca ulaşılmasının mümkün olmadığı, dosyada beyanları bulunan tanıkların, sanığa sınav sorularının verildiğine ilişkin bir anlatımlarının bulunmadığı, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı sonuç ve kanaatine varılmakla, ilk derece mahkemesince nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın suçu işlediği sabit olmadığından nitelikli dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1."Fetullahçı Terör Örgütü" (FETÖ) ve/veya "Paralel Devlet Yapılanması" (PDY) olarak isimlendirilen yapılanmanın örgütlenmesine ve faaliyetlerine ilişkin olarak ülke çapında yürütülen soruşturma ve kovuşturmalar kapsamında bu yapılanmaya mensup kişilerin -yapılanmanın amaçları doğrultusunda- birçok eylemlerinin yanında kamu görevine giriş veya görevde yükselme sınavlarına ilişkin soruları önceden elde edip mensuplarına verme eylemlerinde de bulundukları belirlenmiş, yargı organları tarafından Dairemizce de benimsenen birçok kararda FETÖ/PDY'nin devletin anayasal kurumlarını ele geçirmeyi, sonrasında devleti, toplumu ve fertleri kendi ideolojisi doğrultusunda yeniden şekillendirmeyi, oligarşik özellikler taşıyan bir zümre eliyle ekonomiyi, toplumsal ve siyasal gücü yönetmeyi amaçlayan, bu doğrultuda mevcut idari sisteme paralel şekilde örgütlenen bir terör örgütü olduğu ve gizlilik, hücre tipi yapılanma, her kurumda örgütlenmiş olma gibi birçok özelliğinin bulunduğu ve bu örgütün diğerlerine nazaran çok daha zor ve karmaşık bir yapı olduğu ortaya koyulmuştur.

2. 2005-2013 yılları arasında yapılan Komiser Yardımcılığı sınavlarında usulsüzlükler yapıldığı, soruların Fethullah GÜLEN cemaati mensuplarınca çalınarak kendi mensuplarına dağıtıldığı ve bu sayede Emniyet Genel Müdürlüğünde çalışan amir kadrosunu kendi cemaatlerinden belirledikleri yönünde ihbar ve soruşturma ifadelerine istinaden her yıl düzenlenen Komiser Yardımcılığı sınavları için soruşturmalar yürütülmeye başlamıştır.