muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/36213, Karar No: 2022/16384, Tarih: 01.07.2022

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykarı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle AİHS'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuoyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir. AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürülğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Dabrowski /Polonya davasında, bir gazeteci yerel bir siyasetçi ile ilgili devam etmekte olan ceza yargılamasına dair yazdığı yazıların gazetede yayınlanmasının ardından hakaret suçundan mahkûm olmuştur. Başvuran, hakaret ettiği iddia edilen belediye başkanının, hırsızlık suçundan cezaalmasının ardından 'soyguncu belediye başkanı' olarak tanımlamıştır. AİHM, bu başvuruda, 10. maddenin ihlal edildiğine karar verirken, gazetecinin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip olmasına ve belediye başkanının kamuya mal olmuş bir kişi olarak, bazıları olgusal temelden yoksun olmayan değer yargısı olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir (Dabrowski /Polonya ,18235/02, 19/12/2006)

Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir (Lingens/Avusturya, 9815/82, 08/07/1986)

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz (Eon / Fransa, 26118/10, 14/03/2013)

Sonuç olarak, gazeteci olan sanık tarafından haberde kullanılan bazı ifadeler somut bir olguya işaret etmekle birlikte haber içeriğindeki bilgilerle diğer kişilerin aldatılmasının amaçlandığına ilişkin bir delil bulunmamaktadır. Bunun yanında, haberin yayınlanmasında toplumsal ilgi ve kamu yararı bulunmaktadır. Haberin okuyucunun ilgisini çekmesi için çarpıcı bir ifade tarzıyla kaleme alınmıştır. Ancak AİHM içtihatlarında da belirtildiği üzere, özellikle gazeteciler bir dereceye kadar abartma hakkına sahiptirler. Haber içeriğindeki ifadeler, söylendiği yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğindedir. Aksi düşünülecek olursa, suçla korunmak istenen değer ölçüsüz bir şekilde genişleyecek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz istemleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın 28/02/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 Sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi gereğince dosyanın, İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesine kararın bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmesine, 01/07/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22047, Karar No: 2014/21050, Tarih: 09.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/22047 E.  ,  2014/21050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2014/231494

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 47/1-b maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı O.. T.. hakkında Samsun Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 12/02/2014 tarihli ve MA-.. sıra nolu trafik idari paıa cezası karar tutanağı ile uygulanan 172,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile idari para cezası karar tutanağının kaldırılmasına ilişkin Samsun 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/03/2014 tarihli ve 2014/304 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 13.06.2014 gün ve 40861 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2014 gün ve KYB. 2014-231494 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kırmızı ışık ihlali yaptığı tespit edilen muteriz hakkında genel hizmet polisince düzenlen tespit tutanağına istinaden 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 116. maddesindeki yetkiye dayanılarak tescil plakasına düzenlendiği anlaşılan idari para cezasına karşı muteriz tarafından yapılan başvuru üzerine, Samsun 1. Sulh Ceza Mahkemesince, itiraz edenin tutanakta belirtilen gün ve saatte gösterilen mevkide trafik kural ihlali yapmadığı yönündeki itirazına karşılık, tek taraflı olarak genel hizmet polisince düzenlenen kural ihlali tespit tutanağına bağlı olarak düzenlenen yaptırım tutanağı dışında, teknolojik gelişmeler çerçevesinde mahkemece işlemin yerindeliğini denetlemeye olanak verecek, trafik kural ihlalinin tespitine ilişkin ortada şüphe bırakmayacak şekilde delillerin (kamera kaydı vb.) ortaya konulmadığı, itiraz edenin trafik kural ihlali yaptığına ilişkin açık, sabit bir hususun bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun kabulüne karar verilmiş ise de,

1-5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun, "Başvurunun incelenmesi" başlıklı 28. maddesinin 2. fıkrasında "Başvurunun usulden kabulü hâlinde mahkeme dilekçenin bir örneğini ilgili kamu kurum ve kuruluşuna tebliğ eder." 3. fıkrasnda "İlgili kamu kurum ve kuruluşu, başvuru dilekçesinin tebliği tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde mahkemeye cevap verir." 4. fıkrasında "Mahkeme, başvuruda bulunan kişilere cevap dilekçesinin bir örneğini tebliğ eder; talep üzerine veya re'sen tarafları çağırarak belli bir gün ve saatte dinleyebilir." 7. fıkrasında "Mahkeme ilgilileri dinledikten ve bütün delilleri ortaya koyduktan sonra aleyhinde idari yaptırım kararı verilen ve hazır bulunan tarafa son sözünü sorar. Son söz hakkı, aleyhinde idari yaptırım kararı verilen tarafın kanunî temsilcisi veya avukatı tarafından da kullanılabilir. Mahkeme son kararını hazır bulunan tarafların huzurunda açıklar." şeklindeki düzenlemeler

karşısında; idari yaptırım kararına yönelik muteriz tarafından yapılan başvuru üzerine, mahkemesince 5326 sayılı Kanun'un 28. maddesi gereğince ilgili kamu kurumuna başvuru dilekçesinin tebliğ edilip, ilgili evraklar getirtilip inceleme yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hiç bir usulü işlem ve araştırma yapılmaksızın karar verilmesinde,

2- Mahkemece başvurunun kabulü gerekçesi olarak, trafik kural ihlalinin tespitine ilişkin ortada şüphe bırakmayacak şekilde delillerin (kamera kaydı vb.) ortaya konulmadığı hususu ileri sürülmüş ise de, muterizin kural ihlali yaptığına ilişkin olarak genel hizmet polisince düzenlenen 06/02/2014 tarihli ve ..... sıra nolu tespit tutanağının resmi evrak niteliğinde bulunduğu ve aksi sabit oluncaya kadar geçerli olacağı, muterizin başvuru dilekçesinde özetle, fiili kendisinin işlemediğini iddia ettiği, ancak bu yönde bir delil sunmadığı, genel hizmet polisince tespit edilen suçun telefonla bildirilmesi nedeni ile tarafına ceza kesildiğini iddia ettiği, oysa mahkemece ilgili kurumdan gerekli evraklar istenmiş olsaydı, kural ihlali yapıldığına dair tespit tutanağı bulunduğunun anlaşılacağı, kaldı ki 2918 sayılı Kanun’un 6. maddesinin b bendi uyarınca trafik zabıtasının bulunmadığı veya yeterli olmadığı yerlerde polisin trafik suçlarına el koymaya görevli ve yetkili olduğunun belirtildiği, resmi evrak niteliğinde olan tespit tutanağın tek taraflı olarak düzenlenmesinin, ispat kuvveti bakımından başkaca bir delille (kamera kaydı gibi) desteklenmesinin gerekmediği, bu yönde mevzuatımızda bir hüküm bulunmadığı, ancak muterizin belirtilen gün ve saatte başka bir yerde olduğuna ilişkin veya tespit edilen aracın rengi ve modelinin kendi aracı olmadığına dair geçerli sayılabilecek bir başvurusunun bulunması halinde ancak görevli polis memurunun beşeri bir hata yaptığının kabul edilebileceği, somut olayda bu yönde bir itiraz da bulunmaması karşısında, geçerli olduğunu kabul edilmek zorunda olduğumuz resmi evrak niteliğindeki tespit tutanağına istinaden düzenlenen idari para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğinde belirtilen 1 numaralı görüş yönünden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Samsun 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 06.03.2014 gün ve 2014/304 D.İş sayılı kararının CMK'nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA,

II- I numaralı bozma nedenine göre, kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğinde belirtilen 2 numaralı görüş yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 09/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/570, Karar No: 2018/6448, Tarih: 10.12.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/570 E.  ,  2018/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının davalı ... 'nın yanında şoför olarak çalıştığını, davacıdan işe girerken teminat olarak aldığı boş senedin doldurulmak suretiyle diğer davalı ... tarafından davacı aleyhine icra takibi başlatıldığını, senedin bedelsiz olduğunu ileri sürerek davacının davalılara borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, takibe konu bononun teminat senedi olmadığını, bononun diğer davalıdan alınmadığını, davacı tarafından davalıya verildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu bono ile ilgisinin bulunmadığını, davacının davalı yanında işçi olarak çalıştığını, çalıştığı dönemde borç para aldığını, davacının davalıya verdiğini iddia ettiği bononun aldığı borçların karşılığı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevinin asliye ticaret mahkemesine ait olduğu, TTK'nın 4/1-a maddesinde, TTK'da öngörülen hususlardan kaynaklanan hukuk davalarının mutlak ticari davalar arasında sayıldığı, kambiyo senetlerinin, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlendiği bu nedenle mutlak ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23485, Karar No: 2015/5998, Tarih: 25.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23485 E.  ,  2015/5998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak su isale, enerji nakil hattı ve yol geçirilen taşınmazların mülkiyet bedeli ile, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve uğranılan zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak su isale, enerji nakil hattı ve yol geçirilen taşınmazların mülkiyet bedeli ile, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve taşınmazların niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu, su isale ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığı ile mülkiyet bedelinin ve uğranılan zararın tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2150, Karar No: 2021/957, Tarih: 16.02.2021

**14. Hukuk Dairesi         2019/2150 E.  ,  2021/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08/09/2014 ve 13/03/2015 günlerinde verilen dilekçelerle önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; asıl ve birleştirilen davaların kabulüne dair verilen 14/02/2019 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16/02/2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... ve karşı taraf davacılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 3.050,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2318, Karar No: 2020/3024, Tarih: 15.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/2318 E.  ,  2020/3024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 15.09.2020 gün ve saatte temyiz eden taraftan gelen olmadı. Aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ... geldi. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı imar-ihya, miras yolu ile gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ..., ..., ... ve ... İlçesi ... Mahallesi kadastro çalışma alanında bulunan sınırlarını belirttikleri tescil harici taşınmazın ayrı ayrı adlarına tapuya tescili istemiyle dava açmışlardır. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesi ile davanın reddine ve dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacıların davasının reddine, 12.03.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (A), (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen taşınmazların davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazın dere yatağı içinde kalmasa dahi, ıslah edilmemiş dere yatağının taşkın riski taşıdığı alanların, diğer koşullar oluşsa dahi zilyetlikle kazanılamayacağı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahallinde yapılan 2015 tarihli keşifte, yerel bilirkişi ve taraf tanıkları dinlenmemiş, taşınmazın niteliğinin belirlenmesi için hava fotoğrafları üzerinde uzman bilirkişiye inceleme yaptırılmamış, kadastro paftası ve uydu fotoğrafları, hava fotoğraları ile çakıştırma yapılmak suretiyle gösterir şekilde denetime elverişli rapor hazırlanmamış, taşınmazın komşu taşınmazlarla olan görüntüsünü gösterir fotoğraflar çekilmek suretiyle dosyaya konulmamış, son derece soyut, taşınmazın niteliğini belirlemekten uzak jeolog bilirkişi raporuna değer verilmiş, raporda dere ile dava konusu taşınmaz arasında 250 metre uzaklık bulunduğu bildirilmesine rağmen, aradaki bu mesafede bulunan taşınmazların niteliğinin ne olduğu ve başkaca kişilere ait taşınmazlar bulunup bulunmadığı irdelenmemiştir. Böylesine eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle, karar tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Yasa hükümleri uyarınca ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın da ilgili kamu tüzel kişisi olarak davada yer alması zorunlu olduğundan davacılara davalarını anılan Belediye Başkanlığı'na da yöneltmesi için süre ve imkan tanınmalı, bu yolla taraf teşkilinin sağlanması halinde dahili davalıdan savunma ve delilleri sorulmalı; bildirdiği takdirde delilleri toplanmalı, bilahare bölgede dava tarihinden geriye doğru var olan tüm stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtilmeli; taşınmazın bulunduğu bölgede imar planı yapılıp yapılmadığı ilgili Belediyeden sorulmalı; çekişmeli taşınmaza komşu sayılabilecek tescil harici yerler hakkında açılıp sonuçlanmış ve bu yolla kişiler adına tapu kaydı oluşmuş taşınmazlar olup olmadığı, öncelikle Kadastro Müdürlüğünden sorulmalı; gelecek cevap doğrultusunda Tapu Müdürlüğünden tapu kayıtları ile tescile esas kesinleşme şerhi içerir mahkeme ilamları getirtilmelidir