muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8579, Karar No: 2015/22880, Tarih: 02.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/8579 E.  ,  2015/22880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı tanıklarının beyanlarında geçen Antalya'da meydana gelen şiddet olaylarından sonra fiili birlikteliğin uzun süre devam ettiği, yine Bakü'de meydana geldiği iddia edilen son olay ile ilgili tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı, davacı kadından duyumlarını aktardıkları anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı kadının davalı erkekten kaynaklanan önceki olayları affetmiş en azından hoşgörü ile karşılamış olduğunun kabulü gerekir. Tarafların bir araya gelmelerinden sonra boşanmaya neden olabilecek yeni bir olayın varlığı da kanıtlanabilmiş değildir. Bu durumda davacı kadının davasının reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde boşanmaya karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.12.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/6164, Karar No: 2015/6428, Tarih: 25.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6164 E.  ,  2015/6428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 22.02.2012 günlü hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... Tosun tarafından istenilmekle, tayin olunan 30.04.2013 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalı vekili Av.... geldi, diğer taraftan vekili Av. ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

K A R A R

Kaş ilçesi, Gökçeören köyünde yapılıp 9.12.2006 ilâ 29.01.2007 tarihleri arasında ilân edilen genel arazi kadastro çalışmaları sonucunda 212 ada 2 parsel sayılı 1111,05 m² yüzölçümlü, 212 ada 3 parsel sayılı 1654,02 m² yüzölçümlü, 212 ada 4 parsel sayılı 2366,26 m² yüzölçümlü ve 212 ada 5 parsel sayılı 1028 m² yüzölçümlü taşınmazlar sırasıyla belgesizden ..., ...., ... ve ... adına yapılan tesbit tutanakları itirazsız kesinleştiğinden tapu siciline tescil edilmişlerdir.

Davacı vekili 02.04.2007 havale tarihli dava dilekçeleri ile, dava konusu taşınmazların imar ve ihya edilmedikleri, genelde taşlık, kayalık, çalılık ve boş arazi niteliğinde bulunduklarından Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden oldukları ve zilyetlikle kazanım şartlarının davalılar yararına oluşmadığı iddiasıyla davalılar adına oluşan tapu kayıtlarının iptali ve adına tescilleri istemiyle ayrı ayrı dava açmış, mahkemece, aralarında bağlantı bulunduğu gerekçesiyle davalar birleştirilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu 212 ada 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların 16.06.2010 havale tarihli bilirkişiler ....., ....,.... ve .... tarafından düzenlenen rapora ekli ifraz krokisinde gösterilen alanların tapu kaydının iptali ile köyün son ada ve parsel numarası ile orman vasfında adına tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Yörede 1944 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp 1949 yılında ilân edilerek kesinleşen orman tahdidi ile 1999 yılında yapılıp 22.03.2002 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması vardır. Daha sonra 2005 yılında yapılıp 28.02.2006 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanunla değişik 9. maddesi gereğince vasıf ve mülkiyet değişikliği dışındaki fennî ve teknik hataların düzeltilmesi çalışması bulunmaktadır.

Mahkemece, davanın kabulüne ve çekişmeli 212 ada 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların orman niteliğiyle tesciline karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki; davacı tarafından dava konusu taşınmazların imar ve ihya edilmedikleri, genelde taşlık, kayalık, çalılık ve boş arazi niteliğinde bulundukları iddiasıyla açıldığı halde, mahkemece talep ile bağlı olunduğu ve talepten başkasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, talep aşılmak suretiyle taşınmazların orman niteliğiyle tesciline karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır. Ayrıca, dava konusu taşınmazlar, yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre 1944 yılında yapılıp 1949 yılında kesinleşen orman tahdidine ilişkin harita ve tutanaklara göre, ... köyü, ... mahallesinin “Köy toplu arazi ve bahçelerini ihtiva ettiğinden köy namına terk edildiği” belirtilmek suretiyle tahdit dışında bırakılmış ve sonra yapılan aplikasyonlarda da durumu değişmemiş, teknik bilgisine başvurulan ziraat bilirkişileri ayrı ayrı düzenledikleri raporlarında da taşınmazların tarla niteliğinde özel mülkiyete tabi bulunan yerlerden oldukları yönünde görüş bildirdikleri nazara alındığında, 1944 yılında yapılan orman tahdidi tutanaklarındaki belirtmelerdeki köy toplu arazi içindeki bahçe veya tarım arazisi niteliğini halen korudukları, niteliklerinde değişme bulunmadığı ve davacı .....nin iddialarının eldeki davada ispat edilemediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ...., ..., ... ve ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması nedeniyle 990.- TL vekalet ücretinin davacı .....den alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ......'a verilmesine, taraflarca 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 388/4. (HMK m. 297/ç) ve HUMK'nın 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilâmının tebliğinden itibaren ilâma karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 25/06/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8981, Karar No: 2016/2826, Tarih: 15.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8981 E.  ,  2016/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/05/2014 gün ve 2013/223-2014/116 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/02/2015 gün ve 2014/15893-2015/1065 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye'nin ilk özel sektör rakı üreticisi olduğunu, davalı şirketin ....'in özelleştirilmesi sonrasında piyasanın hakim üreticisi konumuna geldiğini,... .. ve... gibi dünya devlerinin davalı şirket hisselerini satın alması ile davalının müvekkili aleyhine piyasadaki hakim durumunu kötüye kullanmaya başladığını, bu kötüye kullanımın her alana yayıldığını, davalı ...'nun davalı şirketin genel müdür yardımcılığını yaptığını, 27.01.1013 tarihli ...'nde yayınlanan bir röportajda müvekkilince piyasaya sürelen yeni ürün niteliğindeki 5 yıllık yıllanmış rakıya ilişkin “... içki şişede yıllanmaz, şarap bir tek şişede yıllanır.... içki fıçıda yıllanabilir.... yapılan denemelerde 1 aydan sonra rengin koyulaştığı, siyahlaştığı görülüyor, tüketici bunu sevmiyor” şeklinde beyanatta bulunmak suretiyle müvekkilinin ürününü kötülediğini, bu durumun haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek haksız rekabetin tespiti ve men'ine, haksız rekabet neticesinde oluşan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, yanlış ve yanıltıcı beyanların düzeltilmesine hükmün ilanına ve 1,00 TL maddi 1,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin 2004 yılında....l'in... içkiler bölümünün özelleştirilmesi sonrasında kurulduğunu, diğer davalının ise şirketin genel müdür ve ...'su olarak görev yaptığını, bu nedenle sektörel bazlı gelişmeler hususunda müvekkilinin tavırlarının merak edildiğini, bahsi geçen röportajın bu tür bir talep sonrasında yapıldığını, esasen röportajın ana gündeminin ÖTV zamları olduğunu, ancak röportaj sırasında gazeteci... tarafından davacı firmaya ait 5 yıl yıllandırılmış ...ürününün sorulması üzerine müvekkil ... tarafından konuya ilişkin teknik bilginin paylaşıldığını, bu sırada davacı ürünü hakkında olumlu ve olumsuz bir değerlendirmede bulunulmadığını, bu röportajdan bir ay sonrasında davacı ürününün çok fazla talep görüp adeta yok sattığına ilişkin haberlerin medyada yer aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 33,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 15/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8443, Karar No: 2024/4685, Tarih: 26.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8443 E.  ,  2024/4685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/746 E. 2023/801 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/309 Esas, 2016/469 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 29.09.2020 tarihli ve 2020/6586 Esas, 2020/12133 Karar sayılı ilâmı ile mağdurun yaralanması konusunda alınan raporların yetersiz olduğu ve hesap hatası nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2023 tarihli ve 2020/746 Esas, 2023/801 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 86/1,87/3, 29, 62,53,58. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebleri özetle: sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi, tekerrür şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ve mağdurun birbirlerini uzun zamandır tanıdıkları, ancak samimiyetlerinin olmadığı, olay günü araba pazarında karşılaştıkları, mağdurun, aralarında irtibat olmaması nedeniyle sanığa selam vermeden geçtiği, bir müddet sonra sanığın ayağının mağdura çarpması üzerine tartışmaya başladıkları, tartışmanın karşılıklı kavgaya dönüştüğü ve elleriyle birbirlerine vurmaya başladıkları, sanığın, mağdurun burnuna, sağ eline, sol dizine ve kafasına vurmak suretiyle nazal kemikte, hayat fonksiyonlarını hafif (1) derecede etkileyen parçalı kırık meydana gelmesine neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2012 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında koşullarının gerçekleşmediği halde ikinci kez mükerirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2023 tarihli ve 2020/746 Esas, 2023/801 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan, "..ikinci (2.) kez.." ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16873, Karar No: 2018/15425, Tarih: 21.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/16873 E.  ,  2018/15425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

A- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10/06/2014 tarih ve 2014/15-157 esas, 2014/314 sayılı kararında açıklandığı üzere, Türk Ceza Kanunu'nun "konut dokunulmazlığının ihlali" başlıklı 116. maddesinin birinci fıkrası; "bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır", ikinci fıkrası ise; "birinci fıkra kapsamına giren fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan iş yerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi halinde, mağdurun şikâyeti üzerine altı aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin işyeri dokunulmazlığının ihlalini düzenleyen ikinci fıkrasının gerekçesinde ise; "Birinci fıkrada tanımlanan fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri ve eklentileri hakkında işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu fıkranın uygulanmasında, birinci fıkrada sözkonusu olan koşullar aranacaktır. Niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler dışında kalan yerlere rıza olmaksızın girilmesi bu suçu oluşturacaktır. Avukatlık bürosu ve özel muayenehane bu gibi izinle girilmesi gereken yerlere örnek olarak gösterilebilir. Keza herkesin herhangi bir koşulu yerine getirmeksizin girebileceği yerlere, söz gelimi süpermarketlere, dükkânlara, mağazalara, halka açık olmadıkları zamanlarda, mesela mesai saatleri dışında rıza hilafına girilmesi halinde de bu suç oluşacaktır. Zira hak sahipleri bu gibi yerlere isteyenin girmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış sayılırlar" biçimindeki açıklamalara yer verilmiştir.

Somut olayda suça konu yerin oto servis olduğunun anlaşıldığı, sanığın, açık olan ve müşteki ve müşterilerin içinde bulunduğu bir saatte girdiği bu işyerinin, TCK'nın 116/2. maddesinde öngörülen “açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri” niteliğinde olmaması nedeniyle işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

B- Kabule göre de,

1- Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması suretiyle, CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

B- Kabule göre de,

1- Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması suretiyle, CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

2- Mükerrir sanık hakkında, TCK'nın 58/7. maddesi uyarınca hapis cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8276, Karar No: 2021/12293, Tarih: 20.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8276 E.  ,  2021/12293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılardan ... Enerji Elektrik Üretim Anonim Şirketine ait işyerinde diğer davalı şirkete bağlı özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebep olmadan feshi üzerine açmış olduğu davada, işe iadesine karar verildiğini, süresi içinde işverene başvurmasına rağmen, işverence eski işinde işe başlatılmadığını ve hak kazandığı alacakların kendisine ödenmediğini ileri sürerek işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücreti ile birlikte bir kısım alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. vekili, davacının davete rağmen işe başlamadığını, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. vekili, davacının işverenin davetine rağmen işe başlamayarak devamsızlık yapması sebebiyle iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, işçilik alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, yasal süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2017/14871 esas, 2018/21573 karar ve 09/10/2018 tarihli ilamı ile diğer temyiz itirazları yerinde görülmeyerek özetle; davacının işe iade sonrası işe alınmaması nedeniyle fesih tarihinin 26/04/2013 olduğu ve kıdem tazminatına bu tarihten itibaren faiz işletilmesi gerektiği, boşta geçen süre ücreti alacağı için faizde talep gereği dava ve ıslah tarihinin gözetilmesi gerektiği, fazla çalışma alacağı açısından çalışma sisteminin belirlenmesi ve sunulu puantajların değerlendirilmesi gerektiği, genel tatil alacağı açısından ise, yine sunulu kayıtlara göre hesap yapılması gerektiği, ayrıca dosyada mevcut "maaş farkı, mesai ve yemek parası" açıklamalı ödeme belgesinin de değerlendirilmesi gerektiği, gerekçeleriyle, karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş, bilirkişiden ek rapor da alındıktan sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş, bilirkişiden ek rapor da alındıktan sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 280. madde hükmüne göre bilirkişi raporunun taraflara tebliği gereklidir.

Mahkemece, bilirkişi ek raporunun davalı ... Enerji Elektrik Üretim Anonim Şirketine tebliğ edilmeden karar verilmesi savunma hakkını kısıtlamakla hatalıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.