muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23171, Karar No: 2015/8838, Tarih: 29.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/23171 E.  ,  2015/8838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma - Evliliğin Mutlak Butlanla İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, velayete ilişkin düzenleme yönünden; davalı tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, evliliğin mutlak butlan (TMK m. 145/3) sebebiyle iptaline karar verilmiştir. Davalı, davadan önce "akıl hastalığı" (TMK m. 405) sebebiyle kısıtlanmıştır. Karar, davalının kanuni temsilcisi (vasisi)'ne tebliğ edilmiş, kısıtlının bizzat kendisi tarafından temyiz edilmiştir.

Kanun yoluna başvuru kısıtlıyı, yükümlülük altına sokan bir işlem niteliğinde değildir. Kısıtlının temyiz talebinin incelenebilmesi için vasisinin bu işleme "olur" vermesi gerekir. Vesayet altındaki kişinin, vasinin izni olmaksızın yaptığı temyiz talebi incelemeye esas alınamaz. Bu bakımdan vasinin, yapılan temyiz talebine "olur" verip vermediği sorulup tespit edilmeli, işleme "olur" verildiği takdirde, temyiz harcının tamamlanması için vasisine Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesi uyarınca bildirimde bulunulması ve bildirimin sonucunun gerektirdiği yönde işlem yapılmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 29.04.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/8268, Karar No: 2024/4198, Tarih: 13.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/8268 E.  ,  2024/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1081 E., 2022/1564 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/509 E., 2022/65 K.

Taraflar arasında Kayseri 6.Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacı ...'ın Kayseri'de kurulu Mazbut Şimşir Kaşık Susi (Zade) Mehmed Efendi Vakfı'nın tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, Şimşir Kaşık Susi (Zade) Mehmetefendi Vakfı'nın son mütevellisi olan ... oğlu ...'ın 15.05.1935 tarihinde vefat ettiği, bu ölüm tarihi ile Vakıflar İdare Meclisi'nin vakfı mazbutaya aldığı 28.08.1974 tarihine kadar herhangi bir vakıf yöneticisi tayin edilmediğinden Vakıflar İdare Meclisince mazbutaya alındığı, vakfın mazbutaya alındığı tarihte yürürlükte bulunan 2762 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 39. maddesine göre 10 seneden beri mütevelliyi kimseye tevcih edilmemiş olan vakıflarda artık tevcih yapılamayacağı, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 7 nci maddesine göre ise bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce mazbut vakıflar arasına alınan vakıflarla bu kanuna göre mazbut vakıflar arasına alınan vakıflara bir daha yönetici seçimi ve atamasının yapılamayacağının belirtildiği, davacının, vakfın mazbut vakıflar arasına alınma işleminden 38 yıl sonra vakıf evladı olduğunun tespiti amacıyla Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/52 Esas ve 2013/353 Karar sayılı dosyasında dava açmış ve mahkememe dosyasının kesinleşme tarihi olan 05.10.2015 tarihinden sonra iş bu davayı açmış olduğu, 2762 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 39 uncu maddesi ile 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 7 nci maddesi dikkate alındığında davacının tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilemeyecek olması gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek davalı savunması ve mahkeme kabulüne göre 5737 sayılı kanunun 7 nci maddesi gereğince mazbut vakıflara yönetici seçimi ve ataması yapılamayacağı hususunun hukuka ve Anayasa’nın 2, 10 ve 35 inci maddelerine açıkça aykırı olduğu, alınan bilirkişi raporunda da açıkça davacının vakfiyedeki tevliyete ehil vakıf evladı olmanın şartlarını taşıdığının tespit edildiği buna rağmen davanın reddine karar verilmesinin hukuka ve Kanunlara aykırı olduğu, açıklanan ve inceleme sırasında rastlanacak diğer nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, mazbut vakfa mütevelli atanma kararına esas teşkil etmesi yönü ile vakfın tevliyetine ehil vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371'inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ :

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13462, Karar No: 2014/17849, Tarih: 07.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13462 E.  ,  2014/17849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 16.09.2008 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 26.11.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3824, Karar No: 2011/3538, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/3824 E.  ,  2011/3538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...-... arasındaki davadan dolayı Pendik 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 18.01.2011 gün ve 532-5 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık hizmet aktinden kaynaklanmakta olup kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12215, Karar No: 2025/2744, Tarih: 04.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/12215 E.  ,  2025/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Van 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Van 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2024 tarihli ve 2024/596 Esas, 2024/716 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12976, Karar No: 2011/14453, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/12976 E.  ,  2011/14453 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Elektrik Dağ. A.Ş. Genel Müdürlüğü vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.12.2005 tarih ve 1297-932 sayılı hükmün Dairenin 20.4.2011 tarih ve 18196-6303 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı kuruma ait ... Barajı pompa istasyonlarının enerji ihtiyaçlarını karşılamak için davalı ile protokol imzalandığı buna göre kurulacak enerji nakil hattı kamulaştırma bedellerinin davalı tarafça ödenmesinin kararlaştırıldığını, bunun için tesis edilen enerji nakil hatları ile ilgili olarak dava dışı Hanım Koçerler tarafından kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davası açıldığını, bu davanın davalıya ihbar edildiğini, yapılan yargılama sonucu ödedikleri 28.384.558.000 TL’nin 4.12.2001 tarihinden itibaren rücuen tahsilini istemiştir.

Davalı, kendileri aleyhine kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan tazminat davasının husumet yokluğu nedeniyle reddedildiğini, protokol gereği ... arazisi dışında kalan kamulaştırma çalışmalarından sorumlu olmayacaklarının protokol gereği davacının yapacağı kamulaştırmalar karşılığı 5.748.000.000 TL ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmış, davanın kabulü ile 28.384.558.000 TL’nın 4.12.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsili ile davacı tarafa verilmesine “Bakiye 1.149.576.132 TL’nin davalıdan tahsiline” dair verdiği karar davalı tarafça temyiz edilmiş, dairemizce hükmün onanmasına karar verilmiş; davalı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

2011/12976-14453

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddine karar vermek gerekir.

2-Taraflar arasındaki protokol hükümlerine göre davalıya ait ... Barajının pompa istasyonlarının enerji ihtiyaçlarını karşılamak için davacı tarafça tesis edilecek enerji nakil hatlarının kamulaştırma bedellerinin davalı tarafça karşılanması gerekmektedir. Mahkemenin kabulü de bu doğrultudadır. Ne var ki davalı davacının yapacağı kamulaştırma karşılığı 5.748.094.800 TL ödeme yaptığını savunmuş, buna ilişkin belgeyi ibraz etmiştir. Davacı, ... vekili avukat ... Köse tarafından verilen iki sayfalık dilekçede bu tutarın avans olarak tahsil edildiğini kabul etmiştir. Bu durumda yapılan bu avans ödemesinin mahsubu yapılması zorunlu olup, mahkemece de bu hususun gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı anlaşıldığından davalının karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle dairemizin 2010/18196-2011/6303 sayılı ve 20.4.2011 sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4388, Karar No: 2016/197, Tarih: 14.01.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/4388 E.  ,  2016/197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tanığı etkilemeye teşebbüs

Hüküm : TCK'nın 277/1, 2, 62, 53. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanık ve sanık müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararda suç adının “tanığı etkilemeye teşebbüs” yerine “yalan tanıklık”, suç tarihinin “Aralık 2013” yerine “2013” yazılması ile 26.09.2014 tarihli tutanağın ... sicil nolu katip tarafından fiziki ve ... sayılı Elektronik İmza Kanununun 5 ve 22. maddeleri gereğince UYAP'ta yapılan kontrolde elektronik olarak imzalanmadığı tespit edilmekle; eksikliğin ve yazım hatalarının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1- Olayla ilgili; dinlenen tanıkların doğrudan görgü ve duyumlarının bulunmaması karşısında, sanığın aşamalardaki savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, somut, inandırıcı bir delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de, TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması ve ayrıca TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

./..

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14168, Karar No: 2015/13811, Tarih: 10.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/14168 E.  ,  2015/13811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2015

NUMARASI : 2014/523-2015/273

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat davasının konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat davasının reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik (ZMSS) sigortacısı oldukları araçların sebebiyet verdiği trafik kazasında davacının ömür boyu sakat kalacak şekilde yaralandığını ileri sürerek, 28.500,00 TL. maddi tazminat ile 40.000,00 TL. manevi tazminatın müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bilahare; maddi tazminat davasını takip etmeyeceklerini bildirmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekilleri, davalı M. ve B.. Ö.. vekili, davalı S. ve S.. S.. vekili ve davalı T.. D.. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacının maddi tazminat talebinin konusu kalmadığından reddine, davalı sigorta şirketleri aleyhindeki manevi tazminat talebinin reddine, davacının diğer davalılar aleyhindeki manevi tazminat talebinin 15.000,00 TL. yönünden kısmen kabulüne dair verilen hükmün davalı T.. D.. vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 30.06.2014 gün ve 2013/9849 Esas, 2014/10252 Karar sayılı ilamı hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, maddi tazminat davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davalılar R.. A... ve K. A.S.A.Ş. hakkında açılan manevi tazminat davasının reddine, 25.000,00 TL manevi tazminatın davalılar S.. S.., S.. S.., T.. D.., B.. Ö.., M.. Ö.. ve E.. E..'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4188, Karar No: 2012/177, Tarih: 19.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/4188 E.  ,  2012/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, Yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten yaralamak ve mala zarar vermek suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin ve takdir kılınmış, ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 06/06/2007 ve Bakırköy Prof.Dr.Mazhar ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 19/08/2009 tarihli raporları ile sanıkta suç tarihinde bulunduğu suçlara karşı cezai sorumluluğunu müessir ve kişide şuur ve hareket serbestisini ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede olan psikoz ve şizofreni denilen akıl hastalığı saptandığı, sanığın mezkur suçları işlediği sırada fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak boyutta olduğu anlaşılmış, 5237 sayılı Yasanın 32. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve aynı Kanunun 57. maddesi gereğince koruma ve tedavi altına alınmasına hükmedilmesinde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 19/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/8879, Karar No: 2010/13187, Tarih: 27.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8879 E.  ,  2010/13187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Hıtge ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2004 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 115 ada 51 parsel sayılı 2.125,95 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 797 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... adına tespit edilmiş, daha sonra kadastro komisyonunca taşınmazın 2863 Sayılı Yasanın 11. maddesini değiştiren 5226 Sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca 1. derecede doğal sit alanı içinde kaldığından söz edilerek kadastro tespitinin iptali ile Hazine adına tespitine karar verilmiştir.

Davacı ... Hıtge; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak çekişmeli taşınmazın adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, dava konusu taşınmazın 1963 ve 1978 tarihli memleket haritasında yeşil renkli ormanlık alanda, 1948 tarihli hava fotoğrafında taşlık kayalık ve çalılık olarak gözüktüğü, eğiminin %50 olduğu, iki tarafının orman ile çevrili olduğu, orman ile bütünlük içinde bulunduğu, öncesinin orman olduğu gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu taşınmazın kadastro tespitindeki niteliğinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Hıtge ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede yapılıp kadastro tespit tarihi itibariyle kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 27/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3662, Karar No: 2023/9159, Tarih: 25.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/3662 E.  ,  2023/9159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1024 E., 2021/2081 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya ve nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2011 tarihli ve 2011/24 Esas, 2011/183 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca neticeten 10 ... hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, suça konu kaçak eşyanın ve suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

2.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 07.04.2011 tarihinde usulüne uygun olarak kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 12.05.2012 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkumiyet kararının kesinleşmesi üzerine, Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/1143 Esas, 2015/1178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına, sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca neticeten 10 ... hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyanın ve suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2020 tarihli yazısı ile,

7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 61 inci ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş sanık lehine olması nedeni ile dava dosyası mahkemesine iade edilmiştir.