muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7108, Karar No: 2012/14069, Tarih: 24.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7108 E.  ,  2012/14069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/01/2011 tarih ve 2007/189-2011/3 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin 42,768 TL’na satmış olduğu ayçekirdeğinin Pasinler’den İzmir’e nakli için nakliye işleri ile iştigal eden davalı ... ile anlaştığını, bu davalının 22/06/2006 tarihinde müvekkiline ...plakalı aracı nakliye ödeme belgesi ile birlikte gönderdiğini, nakliye aracını temin ederken gerekli dikkat ve ihtimamı göstermediğini, aracın sahibinin davalı ... olduğunu ileri sürerek, 42.768 TL’nın davalılardan tahsilini istemiş, 29.07.2008 tarihli dilekçe ile de aracın şoförü olan ...’ın da zorunlu dava arkadaşlığı nedeniyle davaya dahil edilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davacı ile arasında hiçbir akit ve garanti sözleşmesi olmadığını, komisyon almadığını, davacının müvekkilinden araç talep ettiğini ancak daha sonra davacının şoför ile kendi aralarında anlaşmış olduğunu, istenen emtia bedelinin de fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline ait kamyonun plakasının sahte olarak bir başka kamyonda kullanıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'ya ait Yeni Hal Nakliyat tarafından düzenlenen nakliye ödeme kağıdı başlıklı belge ile davacı ile nakliye konusunda anlaşma yapıldığı, sevk irsaliyesinde emtia bedelinin 42.768 TL olduğu, Pasinler Asliye Ceza Mahkemesi'nde yapılan yargılamada sanık ...’ın kendisini Yaşar Sevimli olarak tanıtıp sahte ehliyet kullanarak şoför olarak çalıştığı, nakliyatçı ile görüşerek aldığı çekirdeği sattığının anlaşıldığı ve dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verildiği, davalı ...’ın hazırlık soruşturmasındaki “Nakliye işi için davacıyla anlaştıklarına, kendisini Yaşar olarak tanıtan şoförün ehliyet ve ruhsat numarasını aldığına, ancak malları teslim alan şoförün malı yerine teslim etmediğine” dair beyanları dikkate alındığında davalının davacı ile arasında bir sözleşme olmadığı yönündeki sonraki beyanlarına ve tanık beyanlarına itibar edilmediği, komisyoncu davalı ...'nın sorumlu olduğu, ancak davacının

da gerekli dikkat ve özeni göstermediği gerekçesiyle BK’nun 43 ve 44. maddeleri gereğince 20.000 TL’nin 22.06.2006 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalı ...’dan tahsiline, davalı ... hakkındaki davadan feragat edildiğinden bu davalı yönünden davanın reddine, yargılama sırasında ...'ı davaya dahil etmiş ise de, zorunlu dava arkadaşlığı dışında ıslahla taraf değiştirilemeyeceğinden ... hakkında usulen açılmış bir dava bulunmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 891,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6981, Karar No: 2024/1063, Tarih: 19.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/6981 E.  ,  2024/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliyesi Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca, hükmolunacak cezanın on yıldan fazla hapis cezasını gerektirdiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2018/128 Esas, 2020/70 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan,

''sanık ...'nın, ... soy isimli temyiz dışı sanıkların eylemlerine iştirak ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden'' 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarıca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.09.2020 tarihli ve 2020/1168 Esas, 2020/1316 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; katılan ...'nün beyanını doğrulayan temyiz dışı sanık ...'in ifade tutanağına göre, sanık ...'nın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği halde, sanık ... ve akrabalarının suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; katılan ...'nün beyanını doğrulayan temyiz dışı sanık ...'in ifade tutanağına göre, sanık ...'nın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği halde, sanık ... ve akrabalarının suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Taraflar arasında temyiz dışı maktul ... ... ...'ın, temyiz dışı sanık ...'in eşini 2007 yılından kaçırması nedeniyle bir uyuşmazlık olduğu, olay günü temyiz dışı taraflardan ... ile Kiraz ...'ın maktul ... ...'yi köyden gitmemesi sebebiyle uyardıkları, bu sırada aralarında tartışma yaşandığı, tartışmanın büyümesi üzerine ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belli olmayacak şekilde taraflar arasında kavga olayı olduğu, bu sırada sanık ...'in alınan beyanlarına göre elindeki tek kırma av tüfeği ile maktule doğru ateş ettiği, yine elindeki tabanca ile de ateş ettiği, bu hususu sanığın mahkemede alınan savunmalarında beyan ettiği, nitekim tabancanın sanık müdafii tarafından yargılama aşamasında teslim edilmesi üzerine kriminal incelemeye gönderildiği ve olay yerinde ele geçen iki adet merminin teslim edilen bu tabancadan atıldığının anlaşıldığı, temyiz dışı sanıklar ..., ... ve ...'in de ele geçirilmeyen av tüfekler ile maktullerin bulunduğu tarafa doğru ateş ettikleri, alınan bir kısım beyanlardan ve kriminal inceleme sonucu düzenlenen svap raporlarına göre elinde atış artığı bulunan temyiz dışı sanıklar ... ... ve ... ...'ın da niteliği belli olmayan silahları kullandıkları, ... ve ... Aileleri arasında yukarıda açıklandığı şekilde meydana gelen tartışma sonucunda silahlı çatışmanın meydana geldiği, yaşanan çatışma ortamı esnasında meydana gelen atışlar sonucunda temyiz dışı maktuller ... ve ... ... ...'ın öldükleri, temyiz dışı müşteki ... ile temyiz dışı sanık ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandıkları, temyiz dışı sanık ... ...'ın ... tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, olay esnasında ... ailelerinin tarafında ..., ..., ... ve ...'in olduğu, ... Ailelerinin olduğu tarafta ise, ... ..., ... ..., ... ..., ..., ... ... ve suça sürüklenen çocuk ... ...'ın olduğu, incelme sonucu aldırılan kriminal raporlara göre olay yerinden ele geçirilen boş fişeklerin emanete alınan tüfeklerden atılmadığı, iki adet kovanın ise sanık ... tarafından teslim

edilen tabancadan atıldığının tespit edildiği, temyiz dışı sanıklar ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ... ve suça sürüklenen çocuk ... ...'tan alınan svaplarda atış artıklarına rastlandığının tespit edildiği, sanıklardan Adem'in ateş ettiğini kabul ettiği, diğer sanıkların suçlamaları kabul etmedikleri anlaşılmış olup, tarafların birbirlerine yönelik aleyhteki beyanları, tanıkların tarafsızlığına ilişkin kesin kanıt bulunmayışı, kriminal raporlar, balistik raporlar, svap raporları bir bütün halinde değerlendirildiğinde; sanık ...'ın silah kullandığına ilişkin tarafsız tanık beyanının bulunmadığı, alınan svap örneklerinde bu sanıkla alakalı herhangi bir örneğe rastlanmadığı, sanık ...'ın savunmasında, suçlamaları kabul etmediğini, olay yerinde bulunduğunu ancak ateş edildiği esnada içeriye kaçtığını, kendisinde silah ya da tabanca bulunmadığını, diğer taraftaki şahısların ellerinde silah olduğunu savunduğu, her ne kadar tefrik edilen dosyada bir kısım sanıklar ve ... soy isimli şahısların beyanlarında sanığın elinde tabanca gördüklerini belirtmişler ise de; olayın görgüye dayalı tarafsız tanığı bulunmadığı gibi bu tip taraf sayısı çok olan olaylarda taraflardan birinin diğer taraftan daha çok şahsın ceza almasına dönük beyanlarda bulunmasının mümkün olduğu, ... soy isimli kişilerin beyanlarında belirttikleri şekilde sanığın savunmasının aksine herhangi bir silah kullandığına ilişkin kanıt elde edilemediği gibi svap raporlarında da sanıkla alakalı örneğe rastlanmadığı anlaşıldığından, sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediğine ya da ... soy isimli temyiz dışı sanıkların eylemlerine iştirak ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır evrensel ilkesi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... suçlamayı inkar etmiş, katılanın, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, kriminal raporlar, bilirkişi raporları, katılan hakkında tanzim olunan adli muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Sanık ... suçlamayı inkar etmiş, katılanın, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, kriminal raporlar, bilirkişi raporları, katılan hakkında tanzim olunan adli muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılanın, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanlarına, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, kriminal raporlar ve adli muayene raporuna, sanık ...'nın inkar içeren savunmasına göre, sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan elde edilen delillerin mahkumiyetine yeterli olmadığı gerekçeleri gösterilerek açıklandığı, sanık ...'nın, ... soy isimli temyiz dışı sanıkların eylemlerine iştirak ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıtların elde edilemediğinden beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.09.2020 tarihli ve 2020/1168 Esas, 2020/1316 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6159, Karar No: 2009/19885, Tarih: 07.12.2009

4. Ceza Dairesi 2008/6159 E., 2009/19885 K.

**4. Ceza Dairesi 2008/6159 E., 2009/19885 K.**

**- HAKSIZ FİİL NEDENİYLE VEYA KARŞILIKLI HAKARET**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 129 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 482 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 485 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret suçunda, 5237 sayılı TCY.nın 129/3 ve 5271 sayılı CYY.nın 223/4-c maddeleri uyarınca kurulacak ceza verilmesine yer olmadığı hükmünün, 765 sayılı TCY.nın 482/3.maddesiyle verilecek cezanın aynı Yasanın 485/2.maddesi gereğince iskat edilmesinden daha lehe olduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık Rafi Karaduman müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3595, Karar No: 2013/7837, Tarih: 12.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3595 E.  ,  2013/7837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 27/02/2012 tarihli dava dilekçesi ile dava konusu ... Köyü 102 ada 289 parsel sayılı 1.2288,37 m2 yüzölçümlü taşınmazın kadastro çalışmaları sonucu davalı adına tespit edildiğini, buna karşın taşınmazın öncesinin taşlık, kayalık, çalılık ve makiliklerle kaplı olup devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek davalı adına yapılan tespitin iptali ile dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya tescil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile dava konusu 102 ada 289 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 25/01/2013 tarihli fen ve orman bilirkişi raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 9228,28 m2'lik kısmın tespit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı krokide (A) harfi ile gösterilen 3059,48 m2'lik kısmın aynı ada son parsel numarası ile tarla vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen geçici 8. madde gereği yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1956 tarihinde tapulama çalışmaları yapılmış ve dava konusu taşınmaz tespit harici bırakılmıştır. 19.11.1974 tarihinde ilân edilen; 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde çalışmaları ve 21.03.2002 tarihinde ilân edilen 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdidi dışında kalan ve orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve 25.01.2013 tarihli orman ve fen bilirkişilerine raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 9228,28 m2'lik kısmın, adına tescil kararı verilen davalı tarafından imar ve ihya edilerek, yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 12/09/2013

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1636, Karar No: 2023/5176, Tarih: 20.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1636 E.  ,  2023/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2017/33137 sayılı "Bristol+şekil" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin 2008/38848 sayılı "şekil", 2013/35100 sayılı "Red Bull+şekil" ibareli markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın kabul edilerek başvurularının reddine karar verildiğini, bu ret kararına karşı yeniden inceleme taleplerinin bu kez YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiği, oysa davalı şirketin markası ile müvekkilinin marka başvurusunun kelime olarak benzemediğinin davalı Kurumun kabulünde olduğunu, tarafların markalarında yer alan şekil unsurlarının da benzerlik içermediğini, markaların görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzerlik taşımadığını; müvekkilinin Bristol markası üzerinde gerçek hak sahibi olduğunu, 2017/33140 sayılı "Kadıköy Bristol+şekil" markasının TPMK tarafından tescil edildiğini, Kurumun anılan kararları arasında çelişki olduğunu, markaların parçalara bölünerek değerlendirilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davalı şirketin kötü niyetli olduğunu, dava konusu kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek YİDK’in 2018-M-1922 sayılı kararının iptali ile davacının 2017/33137 sayılı marka başvurusunun tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davalının dava konusu marka başvurusunun davalının tanınmış ve tescilli Red Bull+Çift Boğa şeklinden oluşan markasının şekil unsurunun son derece benzerini içermesi nedeni ile taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin oluştuğunu, davacının müvekkiline ait tanınmış şekil unsurunu ihtiva eden marka başvurularının Kurum tarafından reddine karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davalının dava konusu marka başvurusunun davalının tanınmış ve tescilli Red Bull+Çift Boğa şeklinden oluşan markasının şekil unsurunun son derece benzerini içermesi nedeni ile taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin oluştuğunu, davacının müvekkiline ait tanınmış şekil unsurunu ihtiva eden marka başvurularının Kurum tarafından reddine karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; başvuru kapsamındaki 32. sınıftaki malların redde dayanak marka kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı/benzer oldukları tespit ve kabul edildiği, tarafların markalarını oluşturan kelime unsurları benzemese de esaslı unsur içinde yer alan şekil unsurlarının benzediği, davalının markalarının şekil unsurunda yer alan boğa figürünün baş kısmını içeren aşağı dönük figürün oldukça benzerinin davacının marka başvurusunda kullanıldığı, dolayısıyla 32. sınıftaki malların tamamı yönünden iltibasın gerçekleştiği, davalının şekil markasının tanınmışlığının son derece güçlü ve yüksek olduğu, somut olayda aynı sınıfta yapılacak bir tescilin markanın imaj ve değer kaybına aynı zamanda da ayırt ediciliğini yitirmesine neden olacağı, dolayısıyla 6769 sayılı Sinai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin beşinci fıkrasının koşullarının da oluştuğu ve YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin ve davalı Kurumun taraf markaları arasında kelime yönünden benzerlik olmadığını kabul ettiklerini, taraf markaları arasında salt şekil benzerliği bulunduğuna dair zorlama bir yorum ile müvekkilinin mağdur edilmesinin kabul edilemeyeceğini, ortada markalar arası bir şekil benzerliğinin de bulunmadığını, davalıya ait markada RED BULL ibaresinin ön planda olduğunu, bu ibarenin altında ilk bakışta hangi hayvana ait olduğu anlaşılmayan iki hayvan figürünün bulunduğunu, bu figürün her kişiye göre farklı algılanacağı, markalardaki hayvan şekillerinin birbirinden tamamen farklı olduğu, boğanın evrensel bir figür olduğu, müvekkiline ait marka başvurusunun ve davalı şirkete ait markaların parçalara ayrılarak incelendiğini ve hatalı bir neticeye varıldığını, sadece şekil unsurunun ele alınarak marka incelemesi yapılmasının doğru olmadığını, markaların bir bütün olarak karşılaştırılmalarının gerektiğini, müvekkili markasının ayırt edici nitelikte olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç