muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2907, Karar No: 2020/19617, Tarih: 14.12.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/2907 E.  ,  2020/19617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizin 28.09.2020 tarihli 2020/1515 E. 2020/11589 K. sayılı kararında gerekçeleri belirtildiği üzere;

Basit yargılama usulüne dair esasları düzenleyen ve hükümden önce (24.10.2019 tarihinde) yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı "basit yargılama usulü" başlıklı CMK'nin 251/3. maddesinin sadece bir usul hükmü olmadığı, aynı zamanda maddi ceza hukukuna dair bir hüküm olduğu, bu nedenle basit yargılama usulünün yürürlük tarihini gösteren Geçici 5/(1)-d. maddesinde yazılı "hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalar yönünden" kısmının Anayasa ve uluslararası sözleşme metinlerinde düzenlenen "suç ve cezaların kanuniliği" ve "lehe kanun" ilkelerine aykırı olduğu, Anayasa'ya ve tarafı olduğumuz temel haklara dair uluslararası sözleşmelere (ve özellikle AİHS'ye) aykırı bu durumun Yüksek Yargıtay tarafından dikkate alınması gerektiği anlaşılmakla,

Mahkemece sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikteki "basit yargılama usulünün" uygulanma şartları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi mecburiyeti,

Kabule göre ise;

Dairemizin 06.05.2019 tarihli 2019/23003 E. 2019/7891 K. sayılı bozma ilamında; yaygın süreli yayının sorumlu müdürü ile genel yayın yönetmeni sanık arasındaki iş bölümünün, suça konu gazete nüshası üzerinde yer alan künyeden veya dosya içerisindeki bilgilerden anlaşılamaması nedeniyle, mahkemece bu hususta ilgili Cumhuriyet savcılığına sunulan beyannameden sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkilinin kimlik bilgilerinin istenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinden bahisle hükmün eksik kovuşturma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine Cumhuriyet savcılığından gönderilen beyanname bilgilerinde, sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkilinin ayrıca belirtilmediği, ilgili süreli yayın sahibi tüzel kişiye yazılan yazıya ise sorumlu müdürün bağlı olduğu bir yetkilinin bulunmadığının beyan edildiği, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve sorumlu müdür olan diğer sanığın ise genel yayın yönetmeni sanığa bağlı olarak çalıştığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Bozma üzerine Cumhuriyet savcılığından gönderilen beyanname bilgilerinde, sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkilinin ayrıca belirtilmediği, ilgili süreli yayın sahibi tüzel kişiye yazılan yazıya ise sorumlu müdürün bağlı olduğu bir yetkilinin bulunmadığının beyan edildiği, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve sorumlu müdür olan diğer sanığın ise genel yayın yönetmeni sanığa bağlı olarak çalıştığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkilinin süreli yayın sahibince açıkça kararlaştırılıp ilgili Cumhuriyet savcılığına bildirilmediği bu gibi durumlarda, 5187 sayılı Kanun'un 11. maddesi kapsamında cezai sorumluluk; sorumlu müdür ile birlikte yayın sahibi veya bu kişinin tüzel kişi veya 18 yaşından küçük olması halinde yayın sahibinin temsilcisindedir.

Bu nedenlerle, sorumlu müdür olan diğer sanığın beyanları ile sanığın savunması arasındaki çelişkinin giderilmesi ve düzeltme ve cevap yazısı gibi yazıların gazetenin hangi sayfasında hangi şekilde yayımlanması hususunda en son karar merciinin kim olduğunun tespiti amacıyla; yayın sahibi tüzel kişinin temsilcisi Başar Arslan'ın tanık sıfatıyla dinlenmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, mahkemece çelişkili beyanlara istinaden sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15958, Karar No: 2014/7284, Tarih: 12.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/15958 E.  ,  2014/7284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/9477

Mahkemesi : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27.09.2011

Numarası : 2010/89 - 2011/339

Suç : İftira, yalan tanıklık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "30.10.2008-11.03.2009" yerine "27.11.2008-11.03.2009" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Sanığın azmettirmesi sonucunda temyize gelmeyen sanık S.. Ö..'in, S.. I.. ile N.. A..'ün huzurunda katılan A.. B..'ın kendisini tehdit ettiğine ve hakarette bulunduğuna dair 30.10.2008 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına şikayet dilekçesi vermesi ardından da S.. Ö..'in mağduru olduğu davada 11.03.2009 tarihinde tanıklık yapması şeklinde gerçekleşen somut olayda; sanığın eyleminin bir bütün halinde maddi eser ve delillerini uydurmak suretiyle S.. Ö..'i iftira suçunu işlemeye azmettirme suçunu oluşturduğu hukuki durumunun buna göre takdir ve teyini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde iki ayrı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23460, Karar No: 2016/3313, Tarih: 15.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/23460 E.  ,  2016/3313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Tarihi : 09.09.2014

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı işverene ait işyerinde meydana gelen iş kazasında yaralanarak % 30 oranında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi giderinin 5510 sayılı Yasa'nın 21.maddesine dayalı olarak davalı işverenden tazminini istemiş, ve mahkeme tarafından davanın kabulüne karar verilmiştir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır.

Anılan maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece, konusunda uzman bilirkişiden gerçek zarar tavan hesabı yaptırarak ve davalının kusuru oranında sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalıya iadesine, 15.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2511, Karar No: 2014/17038, Tarih: 11.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2511 E.  ,  2014/17038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2012/261-2013/254

Davacı M.. A.. vekili Avukat E. D. tarafından, davalılar K.. M.. vd aleyhine 20/12/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Dava, haksız fiilden kaynaklanan yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı M. A. yönetimindeki araç ile Hopa-Kemalpaşa yolu üzerinde seyir halinde iken, davalılardan C. İnşaat San. Tic. A.Ş. tarafından ihale yolu ile alınıp yapım aşamasında olan tünel ve yolun, Kemalpaşa istikametine doğru 120 metre mesafedeki kayalık yamaçtan kayaların düşmesi sonucu yaralandığını belirterek, maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalıların kazanın olduğu yerde aralarındaki sözleşmeye dayanarak tünel ve yol çalışması yaptıklarının sabit olduğu, ancak aksi kanıtlanamayan belgelere göre her iki davalının da en son 2009 yılında çalışmalarını bitirdikleri, kaza tarihinde herhangi bir çalışmanın olmadığı belirtilerek, davalılardan K.. M.. yönünden idari yargının görevli olduğu, davalılardan C. İnşaat San. Tic. A.Ş. yönünden haksız eyleminin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

b)Dosya kapsamından; Doğu Karadeniz Sahil Yolu (Çayeli, Ardeşen, Hopa) çalışmaları başlatılarak davalı şirketin de içinde bulunduğu üç şirketle 05/07/2007 tarihinde sözleşme imzalandığı, sözleşmenin geçici kabulünün 20/08/2008, kesin kabulünün 12/10/2009 tarihinde yapıldığı, dolayısıyla yolun kaza tarihinden iki yıl kadar önce kesin kabul ve tesliminin yapıldığı anlaşılmakta ise de; Mahkemece yol ve tünelin yapımında davalı şirketin herhangi bir kusurunun olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru bulunmadığından, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentte belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14177, Karar No: 2023/6843, Tarih: 05.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/14177 E.  ,  2023/6843 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/94 E., 2018/225 K.

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Katılan vekilinin temyiz isteği yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan zarar görmeyen katılanın kamu davasına katılma ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2012 tarihli ve 2011/251 Esas, 2012/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

Vasıf değişikliği ile 213 sayılı Kanunu’nun 359 uncu maddesinin a fıkrasının (2) numaralı bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi uyarınca, 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

Özel belgede sahtecilik suçundan beraat kararı verilmiş, bu karar temyiz edilmeden kesinleşmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 06.02.2018 tarihli ve 2016/4335 Esas, 2018/886 Karar sayılı kararı ile "5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, 14.10.2011 tarihli iddianame ile sanık hakkında dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından kamu davası açıldığı, 213 sayılı Yasaya muhalefet suçundan açılmış bir dava olmadığı gibi bu kanuna göre usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa da bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması," gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2018 tarihli ve 2018/94 Esas, 2018/225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

Nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmiş, 213 sayılı Kanuna aykırılık suçundan ise gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulmuştur.

3. ... Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2018 tarihli ve 2018/94 Esas, 2018/225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

Nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmiş, 213 sayılı Kanuna aykırılık suçundan ise gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi vekalet ücreti verilmemesinin yanlış olduğuna, katılan vekilinin temyiz istemi atılı suçun oluştuğuna, eksik incelme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ile sanık arasında imzalanan kira kontratı sonrasında, sanığın bedeli düşük göstermek suretiyle sahte kira sözleşmesi düzenleyerek Belediye ve Vergi Dairesine sunması biçimindeki eylemleri nedeniyle sanık hakkında özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir. Mahkeme tarafından belge aslı bulunamadığından özel belgede sahtecilik suçundan beraat kararı verilmiş, bu karar temyiz edilmeden kesinleşmiştir. Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden ise suç vasfı değiştiğinden Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Temyiz üzerine Yargıtay tarafından hukuki süreçte belirtilen nedenle bozulan karar sonrası Mahkeme bu kez dolandırıcılık suçundan beraat kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçinin kamu davasına katılma ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden

1136 sayılı Kanun’un 168 inci maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden

V. KARAR

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle ... Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2018 tarihli ve 2018/94 Esas, 2018/225 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; "4.360,00 TL maktu avukatlık ücretinin hazineden alınarak beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2055, Karar No: 2020/1269, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2055 E.  ,  2020/1269 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15096, Karar No: 2014/34998, Tarih: 03.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15096 E.  ,  2014/34998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/12281

MAHKEMESİ : Gölcük(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/17 (E) ve 2013/86 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının ve üst Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi kapsamında akıl hastası olan sanığın savunmalarının 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesince zorunlu müdafi eşliğinde alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın suç tarihinde işlediği suçun anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığının veya önemli derecede azalma olup olmadığının, Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulundan veya tam teşekküllü ruh sağlığı ve sinir hastalıkları hastanesinden yada Tıp Fakültesinde alınacak heyet raporuna göre, 5237 sayılı TCK'nin 32/1 ve 2. fıkralarının değerlendirilmesi yerine, Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3) 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi gereği fiili işlediği sırada akıl hastası olan sanık hakkında TCK'nin 57/1. maddesince koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak  BOZULMASINA, 03.11.2014  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3271, Karar No: 2021/3790, Tarih: 28.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/3271 E.  ,  2021/3790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 01.06.2021 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı idare vekili, davalının sahibi olduğu maden işletme ruhsatı kapsamındaki madencilik faaliyetleri için talebi üzerine, alt yapı çalışmaları ve pasa döküm alanı olarak kullanılmak üzere dört adet arazi tahsisi yapıldığını, davalının araziyi kullanmaktan vazgeçtiği gerekçesiyle teslim tutanağı ile arazileri teslim ettiğini, ancak 2011 ve 2012 yıllarına ait ödenmesi gereken arazi izin bedellerini ödemediğini belirterek, oluşan kurum zararının davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, 26/04/2011 tarihinde sözkonusu izinlerin iptali talepli dilekçesini davacı idare yetkililerine verdiğini, kurum tarafından izin alanlarının teslim alındığını, ancak teslim alma tutanaklarının tarihsiz olarak imzaladığını, tarih kısmına sonradan 15/02/2013 tarihinin yazıldığını, bu şekilde davacı tarafça talebinin geç değerlendirildiğini ve mağdur edildiğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafça geri teslim alma tutanaklarının tarihsiz olarak imzalandığı yönünde iddiada bulunulmuş ise de söz konusu teslim alma tutanaklarının hangi tarihte imzalandığının başkaca yazılı bir delille ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı tarafça duruşmalı olarak temyiz edilmiş ve talep gibi temyiz incelemesi duruşmalı olarak yapılmış ise de davalı , 27/01/2020 tarihli dilekçesinde kendisine usulüne uygun olarak Yargıtay duruşma günü tebliği yapılmadığı halde yokluğunda karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle kendisine yeniden duruşma günü tebliğ edilmesi talebinde bulunmuştur. Dairemizce, davalı tarafa sehven usulüne uygun olarak duruşma gününün tebliğ olunmadığı anlaşılmakla, savunma hakkının sınırlanmaması için yeniden duruşma günü verilerek taraflara yapılan tebligat üzerine, 01/06/2021 günü duruşmalı temyiz incelemesi yapılmıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine, özellikle davalıya ait idari işlem dosyasında rehabilitasyon projesi olmaması, teslim zaptında alanın rehabilite edilmediğinin saptanması, verilen taahhütnameler ve ilgili mevzuat gereğince de söz konusu çalışma alanlarını çevreye uyumlu ve ağaçlandırma yapılabilecek bir hale getirmek zorunluluğu olması, davalının teslim talebinde bulunurken kendi üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmemiş olması ve sürecin bu nedenle uzaması birlikte gözetildiğinde yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 3.347,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 28/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.