muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3451, Karar No: 2021/125, Tarih: 20.01.2021

Şu durumda; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu yetersiz kaldığından konusunda uzman bilirkişi marifetiyle, davalının davacıya gönderdiği ödeme emrinin tebliğ tarihi itibariyle, davacının, dava dışı şirketten ne miktarda mal satın aldığı ve karşılığında dava dışı şirkete ne şekilde ve ne miktarda ödeme yaptığına ilişkin hususların belirlenmesi, davacı şirket ve dava dışı şirketin ticari defter ve kayıtları, banka vasıtası ile yapılan ödemeler, ile dosyadaki tüm bilgi, belge ve deliller birlikte değerlendirilerek ayrıntılı, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 20/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13514, Karar No: 2010/5023, Tarih: 06.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13514 E.  ,  2010/5023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 8.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.05.2006 tarih ve 2005/154-2006/185 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortaklarından olup, şirketteki paylarını aynı şirketin ortaklarından davalı ...’na 17.03.1995 tarihli limited şirket hisse devir sözleşmesi ile devrettiğini, bu devir işleminin şirketin pay defterine kaydedilmediği gibi ticaret sicil gazetesinde de yayınlanmadığını ileri sürerek, yapılan devir işleminin şirket pay defterine kayıt ve tesciline, devrin 17.03.1995 tarihi itibariyle yapıldığının tespitine ve ticaret sicil gazetesinde yayınlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece; iddia, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre pay devir sözleşmesi noterden yapılmış ise de sözkonusu sözleşmenin şirket pay defterine işlenmediği, şirketin ortakları tarafından pay devrinin kabulüne ilişkin herhangi bir kararın alınmadığı, bu durumda TTK’nun 520 nci maddesinde öngörülen hisse devir koşullarının oluşmadığı sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,95 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21727, Karar No: 2012/26217, Tarih: 19.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/21727 E.  ,  2012/26217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde vasiyetnamenin açılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm bir kısım mirasçılar ... ve diğerleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada; muris vasiyetçi ...'ın el yazılı olarak düzenlediği ... 14.Noterliğine teslim ettiği 19.06.2000 tarihli vasiyetmenin açılması istenilmiştir.Mahkemece, kısa kararda vasiyetnamenin açılıp okunduğunun tesbitine karar verilmiş, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise, vasiyetnamenin açılıp okunduğunun tesbitine, talep halinde lehine vasiyette bulunanlara mirasçılık belgesi verilmesine karar verilmiş, hüküm bir kısım mirasçılardan ...ve diğerleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.Somut olayda, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında TMK.nun 596/1.maddesine göre sadece vasiyetnamenin açılıp okunmasına karar verilmesi gerekirken, sonradan yazılı gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ayrıca talep halinde vasiyette bulunanlara mirasçılık belgesi verilmesine karar verilmesi kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturmuştur. Bu şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü Ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18811, Karar No: 2017/13077, Tarih: 18.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/18811 E.  ,  2017/13077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

11.08.2014 tarihli ara kararı ile Cizre Devlet Hastanesine müzekkere yazılarak suça sürüklenen çocuğun görmüş olduğu tedavilere ilişkin tüm kayıtların ve özellikle psikiyatri kliniğinde tedavi görüp görmediğinin sorulduğu, 16.09.2014 tarihli cevabi yazı içeriğinden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi öncesinde çeşitli tarihlerde başvurularının olduğu ve obsesif kompulsif bozukluk, anksiyete ve davranış bozuklukları nitelemeleri ile psikiyatrik vaka değerlendirmeleri yapıldığı görülmekle, suça sürüklenen çocuğun daha önce tedavi gördüğü kurumlardan teşhis ve tedaviyi gösteren hasta tedavi müşahade kağıdı, epikriz gibi tüm belgelerin celp edilip dosyanın onaylı sureti ve bu belgelerle birlikte suça sürüklenen çocuğun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine veya Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesine sevki sureti ile 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayıp algılayamadığı, söz konusu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair rapor aldırıldıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4672, Karar No: 2015/6884, Tarih: 10.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/4672 E.  ,  2015/6884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/144080

MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2011

NUMARASI : 2009/726 (E) ve 2011/34 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar E.. S.., İ.. D.. ve F.. E.. hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık E.. S.. hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar E.. S.., İ.. D.. ve F.. E.. müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanıklar E.. S.., İ.. D.. ve F.. E.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince ;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık E.. S.. hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya kapsamından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Başka suçtan yakalanan sanık İ.. D.. suçlamaları kabul ederek bir kısım eşyaları bizzat iade edip bir kısmının sanık F.. E..'den alınarak iade edilmesini sağladığı, geri kalanın ise yine bu sanıklar tarafından kendisine satıldığı bildirilen F.. Ü..'den alınarak iade edildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nun 168/4. maddesi uyarınca, katılandan kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorulup sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 168. maddesinin tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E.. S.., İ.. D.. ve F.. E.. müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8643, Karar No: 2019/1520, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8643 E.  ,  2019/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8227, Karar No: 2022/3976, Tarih: 29.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8227 E.  ,  2022/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KARŞIYAKA 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazına başlanması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan çağrı yazısını alan şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat ettiği, ilk vaka görüşmesine katılmaması nedeniyle 06/03/2015 tarihinde uyarılmasının ardından 20/03/2015 tarihli vaka görüşmesine katılan şüphelinin 17/04/2015 tarihli vaka görüşmesine katılmaması üzerine şüpheliye ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyanın kapatıldığı anlaşılmakla; inceleme konusu olayda ısrar şartı gerçekleşmediği için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 29/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14311, Karar No: 2014/2730, Tarih: 17.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14311 E.  ,  2014/2730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/93645

MAHKEMESİ : Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2009/333 (E) ve 2011/626 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık H.. Ç.. ile oğlu diğer sanığın lokanta işletmeciliği yaptıkları, katılanın da sanıklara yakın yerde ayrı bir lokantasının olduğu, olay günü katılanın, sanıkların lokantasına gelen müşterileri geri çevirerek kendi işyerine yönlendirdiği duyumunu alan sanıkların katılanın yanına gittikleri, yaşanan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanıkların, katılana ait işyerinin tabelasını parçalayarak mala zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık H.. Ç.. hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın hükümden sonra 11/02/2013 tarihinde öldüğünün UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık K.. Ç.. hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkla katılan arasında, müşteri kapma meselesi nedeniyle bir kavga olduğu, bu kavga sonucunda 13/06/2006 tarihli görgü ve tespit tutanağına göre, katılana ait işyeri tabelasının parçalanarak zarar gördüğünün tespit edildiği, duruşmada tanık olarak dinlenen H.. K.. ve V.. D.. isimli kişiler beyanlarında, sanıkları tabelayı yırtarken gördüklerini belirttikleri dikkate alındığında, sanığın mala zarar verme suçunu işlediğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı deliller bulunduğu, bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ve tanık beyanlarına neden itibar edilmediği karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13748, Karar No: 2025/6669, Tarih: 14.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/13748 E.  ,  2025/6669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1611 E., 2021/1317 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın suç kastının bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Cumhurbaşkanlığına hakaret suçunda, Cumhurbaşkanlığının fonksiyonları değil, Cumhurbaşkanının şeref varlığı korunmaktadır. Genel hakaret ve sövme suçlarında olduğu gibi Cumhurbaşkanına hakaret ve sövme suçunun oluşması için de onun sosyal değeri konusunda kendisinin veya toplumun sahip olduğu düşünce ve duyguları sarsıcı fiil veya sıfatlar isnat veya izafe edilmelidir. Ne tür hareketlerin şeref ve itibarı ihlal edici olduğu, toplumda hâkim olan ortalama düşünüşe ve anlayışa göre belirlenmelidir. Bunu tayinde ölçü bireyin özel duyarlılığı değildir, bu itibarla basit bir saygısızlık hakaret ve sövme olarak nitelendirilemez. (Erman S.Hakaret ve Sövme Suçları, s.80 vd.)

Düşünce özgürlüğü ve dolayısıyla eleştiri, demokratik toplumlarda vazgeçilmez bir haktır. Toplumun ilerlemesi ve yararı için zorunludur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız veya ilgilenilmeye değmez görülen haber ve düşünceler için değil, devletin veya nüfusun bir bölümünün aleyhinde olan, onları rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bu, demokratik toplum düzeninin ve çoğulculuğun gereğidir. Eleştiri de kaynağını bu özgürlükten alır. Eleştirinin doğasından kaynaklanan sertlik suç oluşturmaz. Eleştiri övgü olmadığına göre sert, kırıcı ve incitici olması da doğaldır. Siyasetçilerin, kamuoyunca tanınan kişilerin ve kamusal yetki kullanan görevlilerin gördükleri işlev nedeniyle eleştiriye daha fazla katlanmak durumunda oldukları ve bunlara yönelik eleştirinin sınırlarının çok daha geniş olması gerekmektedir.

Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Açıklamalar ışığında, somut olay değerlendirildiğinde; katılanın görevi nedeniyle gördüğü işlev de dikkate alındığında eleştiriye daha fazla katlanmak zorunda olması ve kendisine yönelik eleştirilerin sınırlarının çok daha geniş tutulması gerekliliği dikkate alındığında, suça konu edilen paylaşımın, muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7682, Karar No: 2015/5574, Tarih: 10.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7682 E.  ,  2015/5574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2015

NUMARASI : 2015/3 D.İş Esas - 2015/2 Karar

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından 17.03.2015 havale tarihli dilekçe ile; "...cevap dilekçesinde ve delil listesinde yapılmak istenen iş için belediyeden ruhsat verilmesi için gerekli şartların sorulmasını istedikleri halde, mahkemenin delilleri toplamadan keşif kararı verdiğini, keşif kararına itiraz ettikleri halde, hâkimin bu konuları bilirkişilerin inceleyeceğini belirterek itirazlarını reddettiğini, bilirkişi raporunun kendilerini haklı gösterir şekilde gelmesi üzerine bu sefer hâkimin davacı lehine karar verebilmek için Belediye'ye müzekkere yazılmasına karar verdiğini, bu müzekkere ile dava konusunun dışına çıktığını, hâkimin açık ve net olarak rengini ve tarafını belli ettiğini, daha önceki reddi hâkim talebi kesinleşmediği halde davaya devam ederek davayı yönlendirmeye çalıştığını..." ileri sürerek reddi hâkim yoluna başvurmuştur.

Reddedilen Hâkim Sabri Alaca(40152)'nın, reddi hâkim dilekçesinde ileri sürülen sebeplerin hâkimin tarafsızlığını şüpheye düşürmediğini, ancak ikinci defa hâkimin reddi talebinde bulunulması, mahkeme hâkimine güvensizliği dikkate alınarak dosyadan çekilmek istediği gerektiği yönündeki görüşü üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin HMK 42. maddesi gereğince reddine ve ret talebinden bulunan davalının HMK 42/4 maddesi uyarınca takdiren 2.000.-TL para cezası ile cezalandırılmasına, İstanbul 10. Sulh Hukuk Hâkimi Sabri Alaca(40152) tarafından yapılan çekilme talebinin kanuna uygun olmadığı sabit olduğundan HMK'nın 39. maddesi gereğince reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK'nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK'nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalının para cezasına yönelik temyiz itirazına gelince; reddi hâkim talebinin esas yönünden reddedilmesi halinde HMK'nın 42/4. maddesi gereğince reddi hâkim talebinde bulunan tarafa ancak kötü niyetli olması halinde disiplin para cezasına hükmolunabilir. Davalı tarafın, hâkimin tarafsızlığından şüpheye düşülmesine neden olarak ileri sürdüğü gerekçe başlı başına hâkimin reddi nedenlerinden olmamakla birlikte, konuyu reddi hâkim talebiyle mahkemeye bildiren davalı tarafın bu davranışı kötü niyetli olarak kabul edilmeyeceğine göre, davalının 2000.-TL. disiplin para cezası ile cezalandırılmasına denilmiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek

onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının ikinci bendinde yer alan “-İstanbul 10. Sulh Hukuk Mahkemesi Hâkimi Sabri Alca(40152) reddine ilişkin davalı vekilince yapılan reddin kötü niyetli olduğu sabit olduğundan davalının HMK'nın 42/4. maddesi gereğince takdiren 2000.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına,” cümlesinin hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine ikinci bend olarak “2-Reddi hâkim talebinde bulunan davalı kötü niyetli olmadığından disiplin para cezası ile cezalandırılmasına yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/06/2015 günü oy birliği ile karar verildi.