muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6163, Karar No: 2022/7086, Tarih: 13.06.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/6163 E.  ,  2022/7086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

... 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/05/2019 tarih ve 2018/977 Esas, 2019/445 Karar nolu kararının davacı ... bir kısım davalılar tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 09/12/2021 tarih ve 2020/279 E.-2021/6988 K. sayılı kararıyla davalılardan ..., ..., ..., ... ... ..., ... ... ... ile ...’un adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin adı geçen davalılar tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

1)Davalı ... ve ...’ın itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2. maddesi uyarınca adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir

Somut olayda,

-Yargıtay 11. Hukuk Dairesi kararı; itiraz eden ... vekili Av. ...’na 26/01/2022 tarihinde tebliğ edildiği halde, itiraz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, adı geçenin diğer vekili olan Av. ... tarafından 03/03/2022 tarihinde verilip kaydettirilmiştir.

-Yargıtay 11. Hukuk Dairesi kararı; itiraz eden ... vekili Av. ...’ye de 26/01/2022 tarihinde tebliğ edildiği halde, itiraz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, adı geçen vekil tarafından 08/02/2022 tarihinde verilip kaydettirilmiştir.

İtirazların ayrı ayrı süre aşımından reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalılar ..., ... ... ..., ... ... ... ve ...’un itirazlarının incelenmesinde;

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, ... 2017, s. 2410-2411).

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, ... 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olayda adli yardım talebine ilişkin dilekçe ve ekinde yer alan bilgi ve belgeler, tek başına adli yardım talebinde bulunan adı geçen davalıların ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlar nitelikte değildir.

Açıklanan nedenle Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davalılar ..., ... ... ..., ... ... ... ve ...’un yerinde bulunmayan itirazlarının ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar ..., ..., ..., ... ... ..., ... ... ... ve ... yerinde görülmeyen itirazlarının ayrı ayrı HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 13/06/2022 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2369, Karar No: 2006/3454, Tarih: 02.05.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/2369 E.  ,  2006/3454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kadastro Mahkemesi

Müdahil :Abdurrahman Bozkaya

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden Mollakent Belediye Başkanlığı vekili Avukat ... ve Hazine vekili Avukat .... geldiler. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 202 ada 10 parsel sayılı 1.552.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadimden beri mer’a olarak kullanıldığından bahisle mer’a vasfıyla sınırlandırılmıştır. Davacılar Şafi Öztürk ve İhsan Bilgiç, yasal süresi içinde vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Yargılama sırasında Abdurrahman Bozkaya, tapu kaydı ve irsen intikale dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; çekişmeli parselin teknik bilirkişi raporunda “A” harfiyle gösterilen 20.000 metrekare miktarındaki bölümünün davacı İhsan Bilgiç, “B” harfiyle gösterilen 18.000 metrekare miktarındaki bölümünün davacı ..., “C” harfiyle gösterilen 150.000 metrekare miktarındaki bölümünün ise müdahil Abdurrahman Bozkaya ve müşterekleri adına tesciline, taşınmazın geriye kalan 1.364.000 metrekare miktarındaki bölümünün ise mer’a olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalılar Hazine ve Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, Teknik Bilirkişi Ertuğ Akkaya tarafından düzenlenen 27.12.2004 tarihli krokide “A” harfi ile gösterilip Kamil oğlu ihsan Bilgiç adına, “B” harfi ile gösterilip Mekul oğlu Şafi Öztürk adına tescile karar verilen toplam (20+18= 38 dönüm) 38.000 metrekare tutarındaki arazinin tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerle ilgisinin olmadığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının adına tescil kararı verilenler yararına gerçekleştiği mahallinde yapılan keşif, uygulama, yerel bilirkişi ve tanık anlatımı, uzman bilirkişi raporu ile belirlendiğine göre Hazine temsilcisi ile Belediye Başkanlığı vekilinin bu bölümlere ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hüküm bu bölümünün ONANMASINA,

2-Davalıların aynı krokide “C” harfi ile gösterilen ve Şeyh İbrahim oğlu Şeyh İbrahim mirasçıları adına tescile karar verilen 150.000 metrekarelik bölüme ilişkin temyizine gelince; Mahkemece toplanan ve doğru olarak değerlendirilen delillere göre davalıların arazinin niteliğine ve tapu uygulamasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, çekişmeli taşınmaz kadastro tesbiti sırasında mer’a olarak sınırlandırılmış, usulüne uygun olarak açılan davaya katılan Abdurrahman Bozkaya, 1289 tarih 60 numaralı tapunun kapsadığı 600 dönümlük alanın Şeyh İbrahim mirasçılarına ait olduğunu belirterek bu bölümün Şeyh İbrahim mirasçıları adlarına tescilini istemiştir. Mahkemece tapu kaydı celbedilip mahalline uygulanmış ve kaydın krokide “C” harfi ile gösterilen 150.000 metrekarelik alanı kapsadığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Tapu kaydı incelendiğinde görüleceği üzere kayıt gayri sabit hudutlu olup, miktarı ile geçerlidir. Kaydın miktarı tapuda 10 kil olarak gösterilmiştir. Mahkemece arazinin bulunduğu mahalde 1 kilin 150.000 metrekareye tekabül ettiği kabul edilerek parselin (15x10=150 dönüm) 150.000 metrekarelik kısmının kayıt kapsamında kaldığı gerekçesi ile yukarıda belirtildiği şekilde hüküm kurulmuştur. Keşifte bu konuda bilgisine başvurulan yerel bilirkişi 1 kilin 15.000 metrekare olduğunu ifade etmiş, mahkemece bu konuda etraflı bir araştırma yapılmadan karar verilmiştir. Bilimsel eserlerde 1 kilin Muş ve çevresinde 1 ila 3 dönüme tekabül ettiği belirtilmiş, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün cevabi yazısında 3.674.688 metrekare olduğu ifade olunmuş, mahallinde zabıta aracılığı ile yaptırılan soruşturmada ise 1 kilin 1 dönüme tekabül ettiği söylenmiştir. Görüleceği üzere 1 kilin metrekare olarak karşılığı farklılık arzetmektedir. Yeterli bir araştırma yapmadan bu cevaplardan birinin kabulü doğru bulunmamaktadır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için mahalli olarak 1 kilin kaç metrekareye tekabül ettiği hususunda yerel bilirkişiler kurulundan bilgi alınmalı, elde edilebildiği takdirde ortakçılık işlemlerinde 1 kil için ne kadar tohum ayrıldığı ziraatle uğraşan kişilerden sorulup, bu miktarın kaç metrekareye yeterli bulunduğu ilgili ziraat teşkilatından alınacak bilgi ışığında değerlendirilmeli, mahallinde kil üzerinden yapılan alım-satım işlemleri varsa 1 kilin kaç metrekareye tekabül ettiği bundan istifade ile belirlenmeye çalışılmalı, bundan sonra bir karar verilmelidir. Keşifte bilgisine başvurulan bir yerel bilirkişi beyanı esas alınarak yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 450.00 YTL. vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunan taraftan alınarak, kendilerini duruşmada vekil ile temsil ettiren tarafa verilmesine 2.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5498, Karar No: 2007/9605, Tarih: 04.07.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/5498 E.  ,  2007/9605 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Ecza Deposu Tic. San. vekili avukat ... ile 1-... Devlet Hast. 2- T.C. ... Bakanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 6.12.2006 gün ve 149-186 sayılı hükmün davalı ... Bakanlığı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/78 esas 2006/156 karar sayılı dava dosyasının kesinleştikten sonra eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 4.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1179, Karar No: 2007/6716, Tarih: 25.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1179 E.  ,  2007/6716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...' ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı ve temsilcisi olduğu... Ltd. Şti. ile davalılardan ... ve dava dışı arsa sahipleri arasında 10.12.1998 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını ve sözleşme ile belirlenen taşınmazın 2 yıl önce teslim edilerek tapuda devir ve tescil işlemlerinin de tamamlandığını, davalının ek taleplerde bulunması üzerine ... düzenlendiğini ve taahhüt edilen işlerin teminatı olarak açık bono verildiğini, işlerin yapılması için davalının evine gidildiğinde evin kapalı olması nedeniyle edimlerini yerine getiremediklerini, davalının elindeki bonoyu diğer davalı ...’ a vererek icra takibine koyduklarını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalılar savunmalarında, dava konusu bononun davalı ... tarafından davacıya verilen borç para karşılığında alındığını, davalı ...’ ın ... sıfatı olmadığı gibi, bononun kat karşılığı inşaat sözleşmesi ve eki ... ile de ilgisi bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacının dava konusu senedin teminat olarak verildiğini kanıtlayamadığı ve ... sıfatı bulunmayan davalı ...’ a husumet tevcih edilemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davaya konu bononun 12.10.1998 ve eki sözleşme uyarınca teminat olarak verildiğinin kanıtlanamadığı gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalılar vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunduğundan takdiren 500.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davacıdan alınarak, davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33983, Karar No: 2017/6694, Tarih: 30.05.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/33983 E.  ,  2017/6694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.06.2014 tarih ve 2014/15-157 esas, 2014/314 sayılı kararında açıklandığı üzere, Türk Ceza Kanununun "Konut dokunulmazlığının ihlali" başlıklı 116. maddesinin birinci fıkrası; "Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır", ikinci fıkrası ise; "Birinci fıkra kapsamına giren fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan iş yerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi halinde, mağdurun şikâyeti üzerine altı aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin iş yeri dokunulmazlığının ihlalini düzenleyen ikinci fıkrasının gerekçesinde ise; "Birinci fıkrada tanımlanan fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan iş yeri ve eklentileri hakkında işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu fıkranın uygulanmasında, birinci fıkrada sözkonusu olan koşullar aranacaktır. Niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler dışında kalan yerlere rıza olmaksızın girilmesi bu suçu oluşturacaktır. Avukatlık bürosu ve özel muayenehane bu gibi izinle girilmesi gereken yerlere örnek olarak gösterilebilir. Keza herkesin herhangi bir koşulu yerine getirmeksizin girebileceği yerlere, söz gelimi süpermarketlere, dükkânlara, mağazalara, halka açık olmadıkları zamanlarda, mesela mesai saatleri dışında rıza hilafına girilmesi halinde de bu suç oluşacaktır. Zira hak sahipleri bu gibi yerlere isteyenin girmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış sayılırlar" biçimindeki açıklamalara yer verilmiştir.

Somut olayda; sanığın, katılanın mesul müdür olarak çalıştığı şirketin muhasebe servisine girdiği, burada bulunan katılanın eşine karşı kasten yaralama suçunu işlediği anlaşılmakla, işyerinin niteliği itibariyle açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kaldığı ve olay bütünü dikkate alındığında sanığın bu eylemini rıza dışında gerçekleştirdiği gözetilmeden, kanuni olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Somut olayda; sanığın, katılanın mesul müdür olarak çalıştığı şirketin muhasebe servisine girdiği, burada bulunan katılanın eşine karşı kasten yaralama suçunu işlediği anlaşılmakla, işyerinin niteliği itibariyle açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kaldığı ve olay bütünü dikkate alındığında sanığın bu eylemini rıza dışında gerçekleştirdiği gözetilmeden, kanuni olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6509, Karar No: 2024/9806, Tarih: 19.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/6509 E.  ,  2024/9806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/562 E., 2024/625 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, ilkderece mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, mahkumiyetine dair verilen kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, eksik inceleme yapıldığına, tanık Mervenaz’ın beyanında mağdurenin zorla bir yere götürülecek biri olmadığına ilişkin beyanına, katılanın anal svap örneği ile vajinal svap örneklerinde meni örneği bulunamadığına, katılanın uğradığını belirttiği darp cebir ile doktor raporunun çeliştiğine, katılanın olay anında ailesi ile konuştuğunu beyan ettiğine, sanığın bir zorlamasının olmadığına ve sair nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, vaki temyiz isteminin, reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, vaki temyiz isteminin, reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Katılanın ilk beyanında sadece oral ve vajinal ilişki tarif edip daha sonraki beyanlarında olayları genişleterek oral, vajinal ve anal yoldan ilişkiye girdiğini söyleyerek çelişki oluşturması, katılanın anal, oral ve vajinal ilişki tarifi karşısında vajinal, oral ve anal bölgede sanığın dna örneklerinin bulunmaması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, üye ...'nun karşı oyuyla ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesi için ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğümüz husus, sanığın üzerine atılı suçu işleyip işlemediğine ilişkindir.

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğümüz husus, sanığın üzerine atılı suçu işleyip işlemediğine ilişkindir.

Sanığın soruşturma aşamasındaki tüm beyanlarında katılanla rızaya dayalı veya rıza dışı hiçbir şekilde cinsel birliktelik yaşamadığını, katılan mağdure ile sohbet ettiklerini, arabayla dolaştıklarını beyan ettiği, kriminal raporların gelmesinden sonra mahkeme aşamasında alınan beyanında ise katılanla cinsel birleşme yaşamadığını, katılanın kendisine tahrik edici hareketlerde bulunması nedeniyle katılanın göbeğinin altına, kasık bölgesine boşaldığını, katılanın rızası dışında hiçbir şeyin olmadığını beyan ederek sanığın aşamalardaki savunmaları arasında çelişki olduğu gibi sanığın soruşturma aşamasındaki beyanının, katılanın olay günü giydiği kıyafetlerde sanığın menisini ve DNA'sını tespit eden uzmanlık raporuyla uyuşmadığı, katılan ile sanık arasında katılanın sanığa iftira atmasını gerektirecek husumet tespit edilmediği, katılan mağdurenin alınan doktor raporunda burnunda kızarıklık şeklinde darp cebir izinin tespit edilmesi, katılan mağdurenin olaydan hemen sonra ağlayarak kolluk görevlilerine maruz kaldığı eylemi anlatarak intikali hemen gerçekleştirdiği, katılanın beyanlarının dosya kapsamındaki diğer tüm deliller uyuştuğu da gözetilerek sanığın aşamalardaki suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiş, sanığın tehdit ve cebir kullanarak katılanın rızası dışında hem ağızdan hem de vajinal yoldan cinsel organını katılanın vücuduna sokmak üzerine atılı nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği anlaşılmakla, hükmün onanması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.