muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/299, Karar No: 2021/200, Tarih: 04.05.2021

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

25 yaşında olan mağdur ... ile 17 yaşını tamamlamış olup 18 yaşından küçük olan kız arkadaşı tanık ...’ın, 08.12.2010 tarihinde akşam saatlerinde Leman Kültür Kafe’de oturdukları ve alkol aldıkları, gece ilerleyen saatlerde karşı tarafta bulunan bir kafede güvenlik görevlisi olarak çalışan teyzesi sanık ...’in, yeğeni olan...’u görmesi üzerine kendisini telefonla aradığı, telefonu mağdur ...’ın açtığı, sanık ...’nin mağdur ...’a, yeğeni...’u evine bırakmasını söylediği, mağdur ...’ın, sanık ...’ye...’u evine götüreceğini söylemesine rağmen götürmediği ve...'la birlikte bir süre daha vakit geçirdiği, gece saat 02.00 sıralarında yeğeni...’un eve gitmediğini öğrenen sanık ...’nin aynı kafede çalışan arkadaşı sanık ... ile birlikte...’un ikamet ettiği eve doğru gittikleri, yolda giderken arkadaşları sanıklar ... ve ... ile karşılaşan sanık ...’nin bu durumu onlara da söylemesi üzerine sanıklar Erhan ile Halis’in de araca bindikleri ve hep birlikte Kırmızı Toprak Mahallesi'ne gittikleri, sanıkların tanık...’un ikamet ettiği sokağa geldiklerinde, mağdur ... ile tanık...’un da ticari bir taksiyle geldikleri, burada sanık ... ile mağdur ... arasında...’u eve geç getirmesi nedeniyle tartışma yaşandığı, sanık ...’nin mağdur ...’a tokat attığı, diğer sanıkların da tartışmaya dâhil oldukları ve sanıkların hep birlikte tekme ve tokatlarla mağdur ...’ı darbettikleri, mağdur ...’ın burnunda hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı meydana geldiği, başında da 1,5 cm uzunluğunda laserasyon oluşan mağdurun yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı olayda; mağdurdaki yara yerlerine bağlı olarak meydana gelen zararın ağırlığı, sanıkların atılı suçu 4 kişi birlikte ve gece vakti işlemeleri göz önüne alındığında, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi doğru bir uygulama ise de, mağdurun vücudunda meydana gelen yara sayısı, darbenin şiddeti ve yaraların niteliği gözetildiğinde, meydana gelen zarar ve sanıkların kasıtlarına dayalı kusurlarının ağırlığına göre alt sınırdan bir miktar uzaklaşılması yerine adalet, hak ve nasafet kuralları ile orantılılık ilkesiyle bağdaşmayacak şekilde temel cezanın alt sınırın çok üzerinde 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesinde isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmelidir.

2- Olayda haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı;

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmelidir.

2- Olayda haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı;

İnsanın dış dünyaya yansıyan davranışlarını esas alan ceza hukuku, onun davranışlarında iç dünyasının, o anki ruh hâlinin ve genel psikolojik özelliklerinin önemi bulunduğunu kabul ederek bu psikolojik durumlara belli bir hukuki değer vermektedir. Bu itibarla modern ceza hukuku sadece işlenen suçu değil, suçun işlenmesinde etkili olan nedenleri göz önünde bulundurarak cezalandırma yoluna gitmektedir (Devrim Aydın, Yeni Türk Ceza Kanunu'nda Haksız Tahrik, AÜHFD, 2004, C. 54, s.225.).

Haksız hareketin kişi üzerinde ve onun psikolojik aleminde bir tepki doğuracağını kabul eden modern ceza hukuku, failin bu durumunu değerlendirmekte, cezai sorumluluğunu azaltan bir sebep olarak görmektedir. Failin bu subjektif durumuna önem veren çeşitli ülkelerin ceza kanunlarında, failin cezasında belli oranlarda indirim yapılması esası kabul edilmiştir (M. Muhtar Çağlayan, Yargıtay İçtihatları Işığında Haksız Tahrik üzerine Bir İzah Denemesi, Adalet Dergisi, Ocak –Şubat, 1982, S.1, s.14.).

Bu düşünceden hareketle 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde de haksız tahrik;

"Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak kabul edilmiştir.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet ya da şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu hâlde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeden, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısı üzerinde meydana getirdiği karışıklığın neticesi olarak bir suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan nedenlerden biridir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik hâlinde failin iradesi üzerinde zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sadır olmalıdır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sadır olmalıdır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda, 765 sayılı Kanun'da yer alan "ağır – hafif tahrik" ayırımına son verilerek; tahriki oluşturan eylem, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilip, sanığın iradesine etkisi göz önünde bulundurulmak suretiyle, maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda cezasından indirim yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi açısından, failin suçu ilk haksız fiilin doğurduğu öfke veya şiddetli elemin etkisiyle işleyip işlememesi önemlidir. Mağdur ya da ölenden gelen haksız hareketin psikolojik etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunan hâllerde, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Birinci uyuşmazlık konusunda anlatıldığı şekilde gelişen olayda; tanık...'un suç tarihi itibarıyla 17 yaşında olduğu ve kendi rızasıyla gece geç saatlere kadar erkek arkadaşı mağdur ... ile birlikte vakit geçirip alkol aldığı anlaşılmış ise de, sanık ...'nin, tanık... ve annesiyle birlikte mağdur ...'ı şikâyet etmek için Çocuk Şube'ye gitmek üzere yola çıktıklarını ancak tanık...'un sinir krizi geçirmesi üzerine hastaneye gittiklerine ilişkin savunması da göz önüne alındığında, sanık ...'nin uyarılarına rağmen gece saat 02.30'a kadar 17 yaşındaki tanık... ile dışarıda vakit geçiren, 18 yaşından küçüklere alkol satışının yasak olmasına rağmen rızasıyla da olsa gece geç saatlere kadar tanık... ile alkol alan, sanık ...'ye yeğenini kısa bir süre içerisinde evine bırakacağını söylemesine rağmen 17 yaşındaki tanık...'u güvenli bir şekilde evine bırakmayan mağdur ...'ın bu davranışları, haksız bir fiil olarak değerlendirilmeli ve bu haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında işlenen kasten yaralama olayında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluştuğu kabul edilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu üyesi; olayda haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunmadığı görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

3- Haksız tahrik hükmünün tüm sanıklar hakkında mı yoksa sadece sanık ... hakkında mı uygulanması gerektiği;

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu üyesi; olayda haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunmadığı görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

3- Haksız tahrik hükmünün tüm sanıklar hakkında mı yoksa sadece sanık ... hakkında mı uygulanması gerektiği;

TCK’nın 29. maddesinde ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için mağdurdan kaynaklanmış haksız bir davranış veya söz bulunması, sanığın da bu haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi gerekmektedir. Haksız tahrikin suça iştirak edenlerden her birine uygulanabilmesi için, tahrike ilişkin koşulların tüm şerikler hakkında geçerli olması zorunludur. Somut olayda ise, mağdur ...'la birlikte gece geç saatlere kadar vakit geçirip alkol alan ve uyarılara rağmen saat 02.30'a kadar evine bırakılmayan 17 yaşındaki tanık..., sanıklardan sadece ...'in yeğeni olup diğer sanıklarla herhangi bir akrabalığı bulunmamaktadır. Bu itibarla, mağdur ...'ın bu şekildeki eylemlerinin, tanığın teyzesi olan sanık ... dışındaki diğer sanıklar bakımından haksız bir fiil olarak değerlendirilemeyecektir. Bunun yanında, mağdurdan sanıklara yönelen başkaca herhangi bir söz veya davranışın da bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ... hakkında haksız tahrik hükmünü uygulamayan Yerel Mahkeme kararında isabet bulunmakla birlikte, sanık ... hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmamasında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin sanık ... yönünden direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, sanık ... hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

I- Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2014 tarihli ve 504-15 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükümlerinin,

1- Tüm sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, alt ve üst sınırlar arasında alt sınırdan bir miktar uzaklaşılarak ceza tayini yerine adalet, hak ve nasafet kuralları ile orantılılık ilkesiyle bağdaşmayacak şekilde temel cezaların alt sınırdan fazla miktarda uzaklaşılarak 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi,

2- Sanık ... hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,

İsabetsizliklerinden BOZULMASINA,

II- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 04.05.2021 tarihinde yapılan müzakerede birinci ve üçüncü uyuşmazlıklar yönünden oy birliğiyle, ikinci uyuşmalık bakımından oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5515, Karar No: 2022/6482, Tarih: 04.07.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/5515 E.  ,  2022/6482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün ... mirasçıları, davacı ... mirasçısı Korkut Kurt Jolker tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, duruşma istemi değerden reddedilmiş olmakla, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kadastro çalışmaları sırasında Tekirdağ İli ... İlçesi Gazi ... Kemal Paşa mahallesi 230 ada 23 parsel sayılı taşınmaz davalı ... oğlu ... adına tarla vasfıyla 230 ada 26 parsel sayılı taşınmaz ... oğlu ... adına tarla vasfıyla, 230 ada son parsel Maliye Hazinesi adına tarla vasfıyla 14.02.1983 tarihinde ek Komisyon kararı ile tespit edilmiştir.

Davacı ... ve diğerleri tarafından 13.05.1983 tarihinde Asliye Hukuk Mahkemesi’ne Komisyon kararına karşı tutanakların iptali ve tescil talebiyle ırsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı sebebine dayalı olarak 1983/228 Esas sayılı dava açılmış, 19.10.1987 tarihinde 3402 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden sonra Kadastro mahkemesine görevsizlikle gönderilmiş, 1987/382 Esasını almıştır. Birleşen dosya davacıları dayanak eski tapu malikleri Mehmet Şevket Paşa mirasçıları ... ve diğerleri tarafından 12.04.1983 tarihinde Tapulama Mahkemesine 1983/188 Esas sayılı dava tapuya dayalı olarak açılmış ancak takip edilmediğinden açılmamış sayılmış ve temyiz edilerek 14 Hukuk Dairesinin 1987/2306 Esas, 1987/2492 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiş ise de; 3402 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinin ardından 1987/382 Esas sayılı dosyada yapılan incelme sırasında aynı parseller hakkında daha önce açılmış ve esastan karara bağlanmamış dava olduğu anlaşıldığından eldeki dosya ile 29.11.1996 tarihinde birleştirilerek davaya devam edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, ... ve diğerleri tarafından açılan davada dayanak Nisan 1318 tarih ve ... numaralı tapu kaydının dava konusu taşınmaza sınırları itibariyle uymadığı belirtilerek davanın reddine, davacı ... ve diğerleri tarafından açılan davada davacıların taşınmazların kök muris Mehmet oğlu ...’dan intikal ettiğinin ispatlanamamış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; taşınmaz sınırları gayrisabit olduğundan sunulan vergi kaydının miktarı ile sınırlı olarak davalı ... Kirım adına taşınmazın tespit ve tesciline karar verilmiş, miktar fazlası ise Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Hüküm davacı ... mirasçısı Korkut Kurt Jolker vekili davalı ... mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 51,50 TL'nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 04.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4255, Karar No: 2014/6565, Tarih: 06.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/4255 E.  ,  2014/6565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2013

NUMARASI : 2012/952-2013/160

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5063 talimat sayılı dosyasının aslının temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18666, Karar No: 2010/16547, Tarih: 06.12.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/18666 E.  ,  2010/16547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraatine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, korsan ve bandrolsüz olduğu anlaşılan davaya konusu 1 adet kitabın sanığa ait tezgahtan ele geçirilmiş olması, sanığın kitabı bulundurma amacına ilişkin aşamalardaki çelişkili savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, 5728 sayılı Yasanın 138. maddesiyle değişik 5856 sayılı Yasanın 71/1. maddesi hükmü karşısında davaya konu kitabın kişisel kullanım amacı dışında bulundurulduğu anlaşıldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından, söz konusu kitabın 5846 sayılı Yasa ile 5237 sayılı TCK.nun 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21192, Karar No: 2024/331, Tarih: 11.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/21192 E.  ,  2024/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/647 E., 2016/238 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 6 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Polis memurlarının şüphelilerin bulunduğu aracı durdurarak kimlik kontrolü yaptıkları, bu sırada araç içerisinde bulunan şahıstan birinin yakalamasının olduğunun anlaşılması üzerine polis memurlarının şahsı emniyet müdürlüğü binasına götürmek üzere ekip otosuna bindirmeye çalıştıkları sırada temyiz dışı şüpheli ...'ın görevli polis memurlarına "Size Keziban'ı vermem, biz teröristmiyiz, siz böyle yaptıkça biz İŞİD'e katılacağız, her seferinde bizi durduruyorsunuz, bu on oldu a.... koyum, sizi sürdüreceğim, bu burada bitmedi." şeklinde sözler söylediği, diğer şüpheli ...'in de polis memurlarına "Sizi sürdüreceğim, sizle görüşeceğiz, ben bunu sizin yanınıza koymam, bundan sonra Boğazlıyan da size rahat yok." şeklinde sözler söylediği, sonrasında polis G.C.'yi parmağı ile işaret ederek "Sen bizimle uğraşıyorsun, bunu senin yanına bırakmam, seninle teke tek görüşeceğim." demek suretiyle tehdit ettiği, görevlilerin yakalaması olan şahsı ekip otosuna bindirdikleri sırada şüpheli ...'ın "Bizde sizinle geliriz, K......'ı almadan gitmeyiz, onu alacaksanız, beni de alın yoksa olay çıkartırım, emniyetide yakarım beni de almazsanız." dediği, şüpheliler ... ve ...'in ise polisleri takip ederek emniyet binası önüne geldikleri ve burada taşkınlıklarına devam ettikleri, şüpheli ...'ın polis merkezi önünde çevre koruma nöbeti tutan polis H.Ç.'ye "Senin Allah'ını s...., sen kim oluyorsun lan, bize laf söyleyemezsin, şerefsiz." dediği ve üzerine yürüdüğü, iki polis memurunu iterek dışarı çıkmaya çalıştığı, bir süre sonra benzer şekilde şüpheli ...'in hakkında işlem yapılmak üzere ilçe emniyet müdürlüğü binasına alındığı, şüpheli ...'in de "Burada ifade vermeyeceğim, yarın savcıya giderim, polisler beni dövdü derim ve hepinizi sürdürürüm, a... koyduklarım." şeklinde sözler söylediği iddiasıyla açılan davada sanığın atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklara, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla kişi ile birlikte işlediği iddia ve kabul edilmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklara, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla kişi ile birlikte işlediği iddia ve kabul edilmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması,

2.Görevi yaptırmamak için direnme suçunda sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebinin, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsadığı gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

3. Seçimlik ceza öngören hakaret suçunda hapis cezasının tercih edilmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, bu cezanın adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği, sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

4.Sanığın tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan suçtan, hükümden sonra yargılamanın yenilenmesi ile beraat ettiğinin anlaşılması karşısında, tekerrüre esas başkaca ilamının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5.Şikâyetçiler ve mağdur sayısı dikkate alınarak artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılacak şekilde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.