muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1173, Karar No: 2025/923, Tarih: 23.01.2025

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanık ...'in iki kişinin ölümüne, bir kişinin ağır 4 kemik kırığı şeklinde yaralanmasına eşdeğer kusurlu olarak sebebiyet verdiği dikkate alınarak; ... ceza tayin edilirken alt sınırdan bir miktar daha uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5586, Karar No: 2011/4404, Tarih: 28.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5586 E.  ,  2011/4404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 323 ada 11 ve 303 ada 6 parsel sayılı sırasıyla 91,52 m2, 1145,85 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazların kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların tescil harici bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu 323 ada 11 ve 303 ada 6 parsel sayılı taşınmazların aktif dere yatağı ve dere etkisi altında kalan yerlerden olduğundan söz edilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Taşınmazlar üzerinde iki kere keşif yapılmış, jeolog bilirkişilerden iki ayrı rapor alınmıştır. Birinci keşif sonrası alınan jeolog bilirkişisi raporu ile ikinci keşif sonrası alınan jeolog bilirkişisi raporları birbiriyle çelişmektedir. Söz konusu çelişki giderilmeden, varsa nedenleri açıklanmadan dava konusu taşınmazların aktif dere yatağında kalıp kalmadığı açıklık kazanmadan hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde sağlıklı sonuca varılabilmesi için yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman, fen, ziraat ve üçlü jeolog bilirkişiler heyeti ile tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar hazır olduğu halde taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, özellikle taşınmazların dere yatağı veya etkisi altında olup olmadığı üzerinde durulmalı, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, dıştan komşu taşınmazların dayanağı kayıtlar getirtilerek sözü edilen kayıt ve belgelerde nizalı parsel yönünün ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterildiği üzerinde durulmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi mahkeme hükmünden sonra 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A ve geçici 11. maddelerinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz ve bu hüküm henüz infaz edilmemiş yargı kararlarına da uygulanır.” hükmü öngörülmüştür. Bu yasal değişiklik nedeniyle davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmolunmaması gerekirken, yasal düzenlemelere aykırı şekilde mahkemece hüküm oluşturulması dahi isabetsiz olup, davalı ...’in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 91.05 TL temyiz harcın istek halinde davalıya iadesine, 28.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11505, Karar No: 2010/19606, Tarih: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11505 E.  ,  2010/19606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22469, Karar No: 2012/7516, Tarih: 13.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/22469 E.  ,  2012/7516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 13/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/555, Karar No: 2024/8451, Tarih: 28.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/555 E.  ,  2024/8451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1348 Esas, 2023/1243 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5.Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/112 E. - 2021/86 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçelerinde, müvekkilinin 2019/60454 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı Şirketin 2018/03992 ve 2018/07430 sayılı "..." ibareli markalarına dayalı olarak başvuruya itiraz ettiğini, davalı Kurum tarafından bu itirazın yerinde görülerek müvekkili başvurusunun reddine karar verildiğini, oysa müvekkili başvurusu ile redde mesnet markalar arasında, işaretlerin rengi, fontu, yazı stili ve diğer ayırıcı işaretleri dikkate alındığında hiçbir benzerliğin bulunmadığını, somut olayda bir karıştırılma ihtimalinden bahsedilebilmesi için markaların birbirleriyle aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer olması gerektiğini, markalarda geçen kelimeler arasında birkaç harfin ortak olmasının markaların benzer olarak nitelendirilmesi için yeterli olmadığını, müvekkilinin markasını 05. sınıfa giren, çocuk sahibi olmak isteyen bireylerin kullanımına yönelik olarak kadın ve erkekler için ayrı ayrı üretilen folik asit mahiyetindeki takviye edici gıda mahiyetli tıbbi ürünlerde kullanmayı hedeflediğini, zaten müvekkilinin ilaç ve medikal ürünlerin üretimini ve satışını yapan bir şirket olduğunu, dava konusu markanın hedeflediği ortalama tüketici kitlesinin bilgi ve dikkat düzeyinin yüksek bulunduğunu, bu ürünlerin, uzmanlar tarafından çocuk sahibi olmak isteyen tüketicilere reçete ile satıldığını, davalının ise inşaat sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalının redde mesnet markalarını 05. sınıfa giren mallarda kullanmadığını, bu sebeplerle taraf markalarının karıştırılma ihtimalinin olmadığını ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2020-M-2478 sayılı kararının iptaline ve dava konusu başvurunun tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde, dava konusu YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, taraf markalarının, markalarda geçen "..." ve "..." ibarelerinden dolayı, görsel, işitsel ve genel görünüm itibariyle benzer markalar olduğunu, davacının "..." markalı ürünlerinin sınırlı sayıda ve bilinçli tüketicilere hitap ettiği iddiasının doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, taraf markalarının, markalarda geçen "..." ve "..." ibarelerinden dolayı, görsel, işitsel ve genel görünüm itibariyle benzer markalar olduğunu, davacının "..." markalı ürünlerinin sınırlı sayıda ve bilinçli tüketicilere hitap ettiği iddiasının doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının markasını tescil ettirmek istediği mallarla redde mesnet markaların kapsamlarındaki malların aynı ve aynı tür olduğu, taraf markaları bir bütün olarak karşılaştırıldığında, iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer oldukları, redde mesnet markaların esas unsurunu "..." ibaresinin oluşturduğu, bu ibarenin bilinen bir anlamının olmadığı, dolayısıyla tescilli olduğu malları nitelemediği veya çağrıştırmadığı, başlangıçtaki somut ayırt edici etkisinin güçlü olduğu, dava konusu markanın esas unsurunun ise "..." ibaresinden oluştuğu, "..." ibaresinin, başvuru kapsamındaki gıda takviyesi ürünlerinin etken maddesi değil, markası olduğu, dolayısıyla "..." ibaresinin jenerik/tanımlayıcı/tasviri bir ibare olmadığı, "..." ibaresi içinde redde mesnet "..." ibaresinin birebir bulunduğu, dava konusu marka başvurusunda sadece "L" harfinin fazlalık olarak bulunduğu, bu farklılığın markalar arasındaki iltibas tehlikesini bertaraf edecek nitelikte olmadığı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21773, Karar No: 2015/15301, Tarih: 14.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21773 E.  ,  2015/15301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/365762

Mahkemesi : Ç.. Ç.. 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 17/09/2013

Numarası : 2012/266 - 2013/278

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, vekalet ücreti yönünden katılan vekili ile sanıklar A.. U.., T.. İ.., Yasin Satılmış, M.. A.., A.. T.., M.. A.., L.. S.. ve M.. S.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar M.. A.., A.. U.., L.. S.., M.. S.., Y.. S.. ve M.. A.. hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ç.. Ç.. İl Jandarma Komutanlığına yapılan izinsiz kazı faaliyeti ihbarı üzerine, olay yeri olan Ç.. Ç.. ili, ..ilçesi, ... köyü, ... mevkiine giden kolluk görevlilerince, arazide 7-8 metre derinliğinde izinsiz kazının yapılmış olduğunun, kazı yeri içinde ve etrafında bir adet iş eldiveni, sigara izmaritleri, çalıların arkasına gizlenmiş jeneratör, hilti, hilti ucu, balyoz, manivela, kablo, fünye, dinamit ateşleme fitili gibi suç eşyalarının bulunduğu ve muhafaza altına alındığı, izinsiz kazıyı yapan faillerin araştırılması sonucu bölgede hayvan otlatan kişi olduğu belirlenen T.. İ..'e ulaşıldığı, T.. İ.. isimli kişinin bilgi sahibi ve sanık olarak verdiği ifadelerinde, davaya konu yerde hayvan otlattığını, 2009 yılının Aralık ayı içerisinde M.. S.., Y.. S.. ve M.. A.. isimli kişileri arazide gördüğünü, durumlarından şüphelenip şahısları takip ettiğinde bu kişileri kazma ile kazı yaptıkları esnada gördüğünü, olay yerine A.. U.. ve M.. A.. isimli kişilerin de geldiğini ve birlikte kazı yaptıklarını, olaydan 2 gün sonra aynı yerde sanıklar M.. A.., A.. U.., L.. S.., M.. S.., Y.. S.. ve M.. A..'nu kaçak kazı yaparlarken gördüğünü, bu kişilerle bir süre sohbet ettiğini, 1 hafta sonra da olay yerinde motor sesleri ve dinamit patlatma sesleri duyduğunu beyan ettiği, bu ifadeler üzerine ismi geçen sanıkların soruşturmaya dahil edildikleri, Ç.. Ç.. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.03.2010 tarih, 2010/251 değişik iş sayılı kararıyla, CMK'nın 75 ve 79. maddeleri uyarınca sanıklardan kan, tükürük ve kıl gibi vücut örneklerinin alınmasına ve bu örnekler üzerinde moleküler genetik incelemeler yapılmasına dair kararın alındığı, bu karara binaen olay yerinden ele geçirilen sigara izmaritleri ve bir adet eldiven üzerinde yapılan kriminal incelemeler sonucu düzenlenen 14.06.2010 tarihli Jandarma Genel Komutanlığı raporunda, 3 adet sigara izmaritinden ve eldivenden elde edilen DNA örneklerinin, sanık M.. A..'na ait DNA profili ile benzer olduğunun tespit edildiği, yine Ç.. Ç.. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.03.2010 tarih, 2010/250 değişik iş, 13.04.2011 tarih, 2011/240 ve 241 değişik iş sayılı kararları ile sanıkların kullandıkları cep telefonu numaralarının iletişimlerini gösterir HTS raporlarının alınmasına karar verildiği, alınan raporların incelenmesinden anlaşılacağı üzere, sanıkların arasında suç tarihi öncesi ve sonrasında içeriğini bilmediğimiz görüşme trafiğinin olduğu, ayrıca sanıklardan L.. S.., M.. A.. ve M.. A..'nun 05.01.2010 tarihinde olay yerinde bulunan Eldivan Baz İstasyonunu kullandıkları, yine sanıklardan A.. U..'un verdiği ifadelerinde, olay tarihinde kendisinin yurt dışında bulunduğunu beyan etmiş ise de, Ç.. Ç.. Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün 16.01.2013 tarihli yazısında, A.. U..'un 2011 yılında yurt dışına çıkış ve yurda giriş yaptığının, ancak 2011 yılı öncesinde yurt dışına çıkışının olmadığının belirtildiği, tüm bu nedenlerle sanıklar M.. A.., A.. U.., L.. S.., M.. S.., Y.. S.. ve M.. A.

.01.2010 tarihinde olay yerinde bulunan Eldivan Baz İstasyonunu kullandıkları, yine sanıklardan A.. U..'un verdiği ifadelerinde, olay tarihinde kendisinin yurt dışında bulunduğunu beyan etmiş ise de, Ç.. Ç.. Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün 16.01.2013 tarihli yazısında, A.. U..'un 2011 yılında yurt dışına çıkış ve yurda giriş yaptığının, ancak 2011 yılı öncesinde yurt dışına çıkışının olmadığının belirtildiği, tüm bu nedenlerle sanıklar M.. A.., A.. U.., L.. S.., M.. S.., Y.. S.. ve M.. A..'nun fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, kültür varlıkları bulmak amacıyla, sit alanı veya 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi anlamında korunması gerekli yerlerden olmayan bölgede, 7-8 metre derinliğinde bir adet çukur açmalarının sabit görülmesi karşısında, sanıkların eyleminin 5728 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesine temas eden suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile sanıklar hakkında 5728 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 74/2. maddesi uygulanarak hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının yargılama giderlerinden önce gelmek üzere hükme, “Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.320 TL vekalet ücretinin sanıklar M.. A.., A.. U.., L.. S.., M.. S.., Y.. S.. ve M.. A..'dan eşit şekilde alınarak katılan kuruma verilmesine” cümlesi eklenip, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanıklar N.. İ.., T.. İ.., A.. T.. ve O.. Ç.. hakkında verilen mahkumiyet kararına karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2- Sanıklar N.. İ.., T.. İ.., A.. T.. ve O.. Ç.. hakkında verilen mahkumiyet kararına karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ç.. Ç.. ili, .... ilçesi, ... köyü, ...mevkiinde meydana gelen izinsiz kazı faaliyeti nedeniyle, her ne kadar sanıklar N.. İ.., T.. İ.., A.. T.. ve O.. Ç.. hakkında da dava açılmış ve yapılan yargılama neticesinde sanıkların mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanıkların verdikleri ifadelerinde, üzerlerine atılı izinsiz kazı suçunu kabul etmediklerini, atılı suç ile bir ilgilerinin olmadığını beyan ettikleri, sanıkları izinsiz kazı yaptıkları esnada gören bir tanık beyanının olmadığı, eylemleri sabit görülen diğer sanıklarla görüşmesi olduğu tespit edilen 0531 691 48 65 numaralı hattın sahibi olan sanık A.. T..'nın verdiği ifadelerinde, bu hattın kendi adına kayıtlı olduğunu, ancak kendisinin kullanmadığını, tanıdığı olan O.. Ç.. isimli kişinin kullandığını, üzerine atılı suçlamayı da kabul etmediğini beyan ettiği, sanık O.. Ç..'ın da verdiği ifadelerinde de, bu hattı kendisinin de kullanmadığını ve atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, ayrıca 0531 691 48 65 numaralı hat ile diğer sanıklar arasında görüşme trafiği tespit edilmiş ise de, görüşme içeriğinin bilinmediği ve bu hattın olay yeri itibariyle Eldivan Baz İstasyonunu kullandığına dair bir tespitin de bulunmadığı, eylemleri sabit görülen diğer sanıkları izinsiz kazı yaparken gören ve verdiği ifadelerinde bu kişilerin isimlerini söyleyen sanık T.. İ.. ile sanıkları bir kez arabasına alarak bir yere bırakan sanık N.. İ..'in beyanlarının doğru olmadığına ve eylemleri sabit görülen diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiklerine dair delillerin bulunmadığı, sadece sanık T.. İ..'in, eylemleri sabit olan diğer sanıkların izinsiz kazı eylemlerini bir süredir bilmesine rağmen, durumu adli makamlara bildirmediği, TCK'nın 278. maddesinde tanımlanan bu suçun ise, iddianame içeriğinden anlaşılamaması nedeniyle ayrı bir davanın konusu olabileceği, tüm bu nedenlerle sanıklar N.. İ.., T.. İ.., A.. T.. ve O.. Ç.. hakkında atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak, BOZULMASINA, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19304, Karar No: 2011/17680, Tarih: 20.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/19304 E.  ,  2011/17680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

KARŞI TARAF : Adana Valiliği İl Dernekler Müdürlüğü

DAVA : Kambiyo İşlemlerinde Muazza

HÜKÜM : Mahkemenin görevsizliğine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK.nun 223.maddesinin 10.fıkrası uyarınca adli yargı dışındaki yargı mercilerine yönelik görevsizlik kararları, yasa yolu açısından hüküm sayılmakta ve hükümlerin tabi olduğu temyiz yasa yoluna bağlı bulunmaktadır. Nitekim dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 27.10.2009 gün ve 2009/206-250 sayılı kararında belirtildiği gibi burada söz konusu olan karar, 5271 sayılı CMK.nun 223/10.fıkrası anlamında ve kabahatlerle ilgili değil suçlarla ilgili yapılan yargılamada verilmiş olan görevsizlik kararıdır.

Bu duruma göre 5326 sayılı Kabahatler Kanunu kapsamındaki idari yaptırım kararına karşı, sulh ceza mahkemesine başvuru üzerine, idari yaptırım kararının sulh ceza mahkemesinde incelenebilecek kararlardan olmadığı gerekçesiyle anılan Kanunun 28/1-b maddesine göre verilen başvurunun (görev yönünden) reddi veya bu anlamdaki görevsizlik kararları temyiz yasa yoluna tabi olmayıp, 14.04.2011 gün 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 27.maddesiyle değişik Kabahatler Kanununun 29.maddesi uyarınca "Ceza Muhakemesi Kanununa göre" itiraza tabidir.

Açıklanan gerekçeyle kararın temyizi mümkün bulunmayıp 5271 sayılı CMK.nun 268.maddesi uyarınca itiraz edilebileceğinden temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek mahallinde değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.