muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/55, Karar No: 2024/11495, Tarih: 21.11.2024

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; o anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağı; dava konusu haberin, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; haberin verilmesinde üstün kamu yararı bulunmadığını, masumiyet karinesinin ve lekelenmeme hakkının ihlal edildiğini, haberde kullanılan söz ve ifadelerin hakaret niteliğinde olduğunu, özle biçim arasındaki dengenin bozulduğunu, kişilik haklarına ağır saldırı teşkil ettiğini, basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, müvekkili hakkında yürütülen soruşturmanın gizliliğinin ihlal edildiğini, hukuka aykırı olarak fotoğrafı ve kimlik bilgilerine de yer verildiğini, mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; www.takvim.com.tr isimli internet haber sitesinde 23.03.2018 tarihinde yapılan haberde kullanılan söz ve ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği iddiası ile manevi tazminat ve habere erişimin kaldırılması istemine ilişkindir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; www.takvim.com.tr isimli internet haber sitesinde 23.03.2018 tarihinde yapılan haberde kullanılan söz ve ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği iddiası ile manevi tazminat ve habere erişimin kaldırılması istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, haberin görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu ve davacının kişilik haklarına saldırı amacı taşımadığı, kaldı ki basının, okuyucunun dikkatini habere çekmek amacı ile çarpıcı başlık ve ifadeler kullanmasının bir gazetecilik tekniği olması karşısında, özle biçim arasındaki dengenin bozulduğundan da söz edilemeyeceği; basının, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğu, Anayasa Mahkemesinin pek çok kararında da benimsendiği gibi, demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden olan ve toplumun ilerlemesi, bireyin özgüveni için gerekli temel şartlardan birini teşkil eden ifade özgürlüğü, sadece kabul gören veya zararsız yahut kayıtsızlık içeren bilgiler veya fikirler için değil, aynı zamanda kırıcı, şok edici veya rahatsız edici olanlar için de geçerli olup, yine pek çok kararında ifade özgürlüğünün bir dereceye kadar abartıya hatta kışkırtmaya izin verecek şekilde geniş yorumlanması gerektiğini kabul ettiği, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.11.2024 tarihinde Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.11.2024 tarihinde Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yayın tarihi itibariyle hakkında terör örgütü yöneticiliği/üyeliği suçlarından yürütülmekte olan soruşturma bulunması dolayısıyla davacı ile ilgili haber yapılmasında kamu yararı olduğu gibi zamanlama açısından da güncellik vardır. Ancak kişilik hakları karşısında basın ve yayın hakkına üstünlük tanınabilmesi için yapılan yayınlarda özle biçim arasındaki dengenin sağlanması şeklinde ifade edilen ilkenin de korunması gerektiği açıktır. Yani basın özgürlüğüne üstünlük tanınabilmesi için kamu yararı ve güncellik yanında haber içeriğinin yürütülen soruşturma ile ilgili olması ve başlıkla uyumlu bulunması koşulu da aranmalıdır. Ne var ki, davaya konu yayınlarda öz ile biçim arasındaki dengenin kurulduğunu söyleyebilme imkanı yoktur. Zira soruşturma terör suçuna ilişkin olmasına rağmen haber başlığında “çarpık ilişki”; “baylock’ta çarpık ilişki deşifre oldu, kırmızı don aldım”; haber içeriğinde de “Zelvi’nin Yılmaz Sarı isimli bir başka örgüt mensubu ile konuşmalarında kırmızı don aldım, keyif senin ile olmaktır bana, el ele tutuşacak mıyız gibi mesajlar tespit edildi” şeklinde soruşturmayla ilgisi olmayan ifadelere yer verildiği görülmektedir. İfadelerin davacının toplum nezdinde cinsel tercihine ilişkin algı yaratmaya yönelik olduğu açıktır. Bu haliyle dava konusu yayın yürütülmekte olan soruşturma ile ilgili olmaktan öte davacının özel hayatına ilişkindir. Kamu yararı bulunmadığı sürece kişilerin rızası dışında özel hayatlarına ilişkin olarak yayın yapılması mutlak hukuka aykırılık sebebidir. Buna göre dava konusu yayın ile yürütülmekte olan soruşturma arasındaki öz ve biçim dengesi bozulmuş, davacının kişilik hakları zedelenmiştir.

Açıklanan bu sebeple davacı yararına uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun davanın reddine ilişkin kararın onanması yönünde tezahür eden görüşlerine iştirak edemiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/7449, Karar No: 2012/7780, Tarih: 15.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/7449 E.  ,  2012/7780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/02/2010 tarih ve 2009/30-2010/40 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalılardan TPE vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15/05/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. .... ve davalılardan Anı Bisküvi ve Gıda San. ve Tic. A.Ş. vekili Av..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 30.sınıfta yer alan ürünler yönünden "Anı Kekim Brownie" ibaresinin tescili için yaptığı marka başvurusuna müvekkilinin yaptığı itirazın en son TPE YİDK tarafından reddedildiğini, oysa "Browni° ibaresinin müvekkiline ait tanınmış marka olduğunu, başvuruya konu markanın müvekkili adına tescilli markalarla ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, davalı şirketin amacının müvekkilinin tanınmış!ığından haksız yararlanmak olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptaline, tescil olunmuş ise markanın hükümsüz sayılmasına ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, "BROWNIE" ibaresinin tüm dünyada "ıslak kek" anlamına geldiğini ve bir cinsi tanımladığını,müvekkili markalarında baskın ve ayırt edici olan unsurun "ANI" ibaresi olduğunu, "BROVVNİE" ibaresinin markada tanımlayıcı ve ürünü tanıtıcı olduğunu, bu gerçek karşısında davacının tanınmış marka iddiasında bulunamayacağını, bu ibarenin yurt dışındaki bir çok ülkede başkaları adına tali unsur olarak tescil edildiğini ve bu ibare üzerinde, tanımlayıcı olması nedeniyle, hiç kimseye münhasır hak bahşedilemeyeceğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, "Browni" ibareli davacı markaları ile davalı başvurusuna konu "ANI Kekim Brownie" ibareli markanın karşılaştırılmasında ortalama tüketicinin bakış açısına göre, markalar arasında bütüncüllük ilkesi bakımından, "kek" emtiası yönünden benzerlik bulunmadığı, zira davalı markasında "Brownie" ibaresinin "kahve rengi ıslak kek" anlamında MK 2 ve KHK.nın 12.maddesi çerçevesinde satışa arz ettiği kek emtiası yönünden tanımlayıcı olarak kullanıldığı, markada ayırt edici karakterinin bulunmadığı, bu kullanımın dürüst bir ticari uygulama olduğu, ancak yine 30 sınıfta hatta bir kısmı aynı alt grupta, yer almakla birlikte "Bisküviler, krakerler, gofretler, pastalar, tartlar, petrfürler, marsmallovvlar, pınnç patlaklı-kremalı-fındıklı-fıstıklı gofret ve bisküvin çikolata v.b. kekler... Şekerlemeler, lokumlar, helvalar, pişmaniyeler, donmuş yoğurt (şekerleme), çikolatalar, çikolata ürünleri, kokolinler, çikolataveya şekerle kaplanmış ürünler, yılbaşı ağacı süsü olarak şekerli ve çikolatalı ürünler, çikolata esaslı içecekler..." emtialar yönünden "Brownie" ibaresi tanımlayıcı nitelik arz etmediğinden, bu ibarenin başvuru konusu markaya esas unsurlar arasında görülmesi gerektiği, bu anlamda davacı markalarındaki "BROWNİ" ibaresi ile başvuru markasındaki "BROWNİE" ibaresinin, görsel, sesçil ve kavramsal açıdan, ortalama tüketici kitlesi nezdinde, markaların karıştırılmasına yol açacak ölçüde benzer oldukları, bu hususun KHK 8/1 (b) maddesi kapsamında nispî tescil engeli olarak görülmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan TPE vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan TPE vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan TPE vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan TPE vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından verilen kararın iptali ile davalı şirkete ait marka tescil başvurusuna konu işaretin tescili halinde hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Mahkemece, yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne ile kek emtiası yönünden istemin reddine karar verilmiş ise de, davacı tarafa ait özellikle 2000/3884 sayılı markanın tek ve esaslı unsurunu “BROWNİ” ibaresi oluşturmaktadır. Söz konusu marka hükümsüz kılınmadığı müddetçe 556 sayılı KHK hükümleri uyarınca herkese karşı ileri sürülebilen mutlak ve inhisari marka hakkı bahşetmektedir. Dava konusu başvuru da “ANI KEKİM BROWNİE” ibaresinden oluşmakta olup, davacıya ait tescilli markalar açısından “BROWNİ” kelimesinin markanın temel öğesi ve ayırt edici karakteri olduğu göz önüne alındığında, taraf markalarının 556 Sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi gereğince benzer olduklarının kabulü gereklidir. Bu durumda mahkemece, taraflara ait markalarda yer alan “BROWNİ” ibaresi dikkate alınarak markaları oluşturan işaretlerin benzer olduklarının kabulü ile davanın kek emtiası yönünden dahi kabulüne karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen yazılı gerekçelerle hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yarına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalılardan TPE vekilinin tüm temyiz itirazının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22203, Karar No: 2015/12449, Tarih: 10.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/22203 E.  ,  2015/12449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-4650 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarında ise, özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek verimine, üretim giderine ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla; münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2014 yılı itibarıyla dekara asgari ve azami üretim miktarını, verimini, kg başına toptan satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerini gösteren veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip bu verilere uygun olarak değerlendirme yapılması gerekirken, bilirkişi raporunda 2013 yılı verileri uygulanıp dava tarihine endeksleme yapılarak değerin belirlenmesi,

2-Ecrimisil talebi ile ilgili usulüne uygun açılan bir dava bulunmadığı halde ecrimisil bedeline hükmedilmiş olması,

Kabule göre de;

3-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Kabule göre de;

3-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan masrafların faiz karşılığı, genel idari giderler ve arazi kirası düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6029, Karar No: 2009/8841, Tarih: 24.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6029 E.  ,  2009/8841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı hazine tarafından davalılar aleyhine vergi borcu nedeniyle yapılmış bir icra takibi olup olmadığının merciinden sorularak takip yapılmış ise buna ilişkin evrakların getirtilip dosya arasına konulması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 24.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17764, Karar No: 2023/1378, Tarih: 08.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/17764 E.  ,  2023/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/298 E., 2015/98 K.

SUÇLAR :Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2015 tarihli ve 2013/298 Esas, 2015/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında

a)Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve (son) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b)Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine ve aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca sanığın, 2 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suç kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'ın, daha önceden tanıdığı temyiz dışı sanık ... aracılığıyla sanık ...'e 101 adet deri ceket sattığı ve karşılığında İş Bankasına ait 25.10.2011 keşide tarihli 24.000,00 TL bedelli çeki aldığı, daha sonra temyiz dışı sanık ... ile birlikte katılanın iş yerine giden sanık ...'in önceden verdiği çeki geri alıp onun yerine suça konu TEB Bankasına ait 05.12.2011 keşide tarihli 24.000,00 TL çeki verdiği, katılanın eşi ...'ın çeki tahsil etmek için bankaya ibraz ettiğinde çekin sahte olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık ..., katılandan deri ceketleri arkadaşı olan temyiz dışı sanık ...'ın aldığını, Hüseyin'in aldığı deri ceket karşılığında kendisinin bir araba satışından dolayı isim ve adresini bilmediği bir kişiden aldığı çeki verdiğini, araba satışı hususunda tartışma olunca ve çek problemli hale gelince katılana verdikleri ilk çeki geri aldıklarını ve Hüseyin'in onun yerine suça konu çeki katılana verdiğini savunmuştur.

Temyiz dışı sanık ..., sanık ... ile katılan ... arasında aracılık yaptığını, suça konu çeki kendisinin vermediğini savunmuştur.

3. Antalya Kriminal Polis Laboratuvarının 06.12.2011 tarihli ekspertiz raporunda, Türk Ekonomi Bankası İstanbul Gaziosmanpaşa Şubesine ait 05.12.2011 keşide tarihli, lehtarı Ferit Kandemir olan 24.000,00 TL bedelli suça konu çekin, baskı tekniği güvenlik özellikleri ve mikroskobik diğer bulgular yönünden orijinal emsallerinden farklılıklar göstermiş olduğu, çekin orijinal olmayıp, renkli kopya yoluyla külliyen sahte olarak oluşturulmuş olduğu ve aldatma kabiliyetini haiz olduğu kanaatine varıldığı görüşü bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanığın, ...'dan aldığı deri ceket karşılığı olarak, sahte olarak düzenlenmiş çeki vererek haksız menfaat temin ettiği, her ne kadar sanık savunmasında katılan ile deri ceket alışverişini yapan ve suça konu çeki katılana verenin temyiz dışı sanık ... olduğunu savunmuş ise de katılanın deri ceket alışverişini sanık ile yaptığı ve suça konu çeki kendisine verenin de sanık olduğu beyanı karşısında, sanık savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, atılı suçların sübut bulduğu oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerinin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2015 tarihli ve 2013/298 Esas, 2015/98 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.