muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10621, Karar No: 2022/3238, Tarih: 15.03.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/10621 E.  ,  2022/3238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

HMK 336 maddesine göre "(1) Adli yardım, asıl talep veya işin karara bağlanacağı mahkemeden; icra ve iflas takiplerinde ise takibin yapılacağı yerdeki icra mahkemesinden istenir. (2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.(3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesi veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır. "

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi’nin 24.09.2021 Tarihli 2021/957 E., 2021/1158 K. sayılı Ara Kararıyla, temyiz talebinde bulunan ve temyiz harç ve masrafları yönünden istenen adli yardım talebinin reddine karar verilmişse de; adli yardım talebinin, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonunda verilen 09/09/2021 tarihli karar ilamından sonra ve ... bu kararın Yargıtay’a temyiz talebi ile yani temyiz kanun yoluna başvurusu sırasında talep edildiği,HMK 336/3 maddesine göre kanun yoluna başvuru sırasında adli yardım talebinin bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay'a yapılacağının düzenlenmiş olduğu dolayısıyla Yargıtay’a temyiz kanun yolu sırasında yapılan adli yardım talebinin ancak Yargıtay'a yapılabileceği, buna bağlı olarak temyiz kanun yolu sırasında Yargıtay'a yapılmış adli yardım talebinin de ancak ilgili Yargıtay Dairesince incelenip olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekeceğinden, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi’nin 24.09.2021 Tarihli 2021/957 E., 2021/1158 K. sayılı Ara Kararı’nın oybirliği ile kaldırılmasına karar verildikten sonra, adli yardım talebinin değerlendirilmesine geçildi;

1-6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, davacı, adli yardım talebini mali durumunu göstermeye yeterli önceki aşamalardan farklı somut bir belgeye dayandırmadığından ve yargılama safahatında adli yardım talebi kesin olarak reddedildiğinden, temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın mahkemesince Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesince;

Temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davacı tarafa İİK'nın 366. maddesine istinaden HMK'nın 366. maddesi atfıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca, yöntemine uygun bir hafta kesin süre içeren muhtıra gönderilerek, muhtıranın tebliğinden itibaren belirtilen yasal süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harç ve masraflarının süresi içinde yatırılması halinde, tebligat mazbatası ile birlikte hem borçlunun hem de alacaklının temyiz itirazlarının değerlendirilmesi, şayet borçlu tarafından gerekli harçların yatırılmaması halinde yalnızca alacaklının temyiz itirazlarının değerlendirilmesi ve Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2815, Karar No: 2020/6094, Tarih: 07.12.2020

**16. Ceza Dairesi         2018/2815 E.  ,  2020/6094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, 50, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına Dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1-Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2-Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte yasa koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün "cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde" yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS'ne uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçeklemese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1-Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu; herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul etmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapılmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre "usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır."

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre "usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır."

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa insan hakları sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadele de bir hukuk rejimidir. Uluslararası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın siyasi kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih, 2015/7466 E. 2016/1025 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi, sanığın herhangi bir slogan attığı yönünde dosya kapsamında yapılmış bir tespit bulunmadığı, toplantının olaysız dağılmış olması da gözetildiğinde, sanık ...'un PKK terör örgütü kurucularından Mahsum Korkmaz'a ait pankartı asması şeklinde gerçekleşen kanıtlanan eyleminde terör örgütlerinin cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı, yakın ve açık tehlike içerdiğine dair delil ve olguların ortaya konamadığı ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde, yasal olmayan gerekçeyle propaganda suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

II- Kabule göre, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21657, Karar No: 2012/21055, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/21657 E.  ,  2012/21055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8063, Karar No: 2022/11718, Tarih: 12.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8063 E.  ,  2022/11718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Murisin terekesinin tespiti istemine ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 11. Sulh Hukuk ile Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemeleri’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, murisin terekesinin tespiti istemine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 11. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce, nüfus kayıt örneğinin incelenmesinde müteveffa Seray Samay'ın ölmeden önceki ikamet adresinin "... Mahallesi, 1436. Sokak, No:17 İç Kapı No:3 ..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce, Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğü’nce yapılan araştırma neticesinde müteveffa'nın 20.08.2020 tarihinden evvel yalnız olarak “... Mahallesi, ... Sokak, No:10/11 ... “ adresinde yaşadığının bildirilmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir

Türk Medenî Kanunu’nun 589. maddesi gereğince mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır, aynı Kanun’un "19/1. maddesi gereğince de yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yer olup dosya kapsamında yapılan incelemede, Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan kolluk araştırması sonucunda müteveffanın vefat etmeden önce “... Mahallesi, ... Sokak, No:10/11 ... “adresinde ikamet ettiği”anlaşıldığından, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 11.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nin 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33700, Karar No: 2021/3497, Tarih: 24.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33700 E.  ,  2021/3497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tepebaşı Eczanesinin sahibi ve yetkilisi olan katılanın, eczanesinde kalfa olarak çalışan sanığı eczaneyi temsil etmesi ve çek keşide etmesi açısından 2004 yılında vekil tayin ettiği, sanığın bu vekalete istinaden katılanın bilgisi ve rızası dışında toplam 40 adet çek keşide ederek piyasaya sürdüğü, bu şekilde atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Katılanın eczaneyi temsil etmesi ve çek keşide etmesi açısından 2004 yılında vekil tayin ettiği sanığı, 18/11/2008 tarihinde azlettiği, azilnamenin sanığa 24/11/2008 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın suça konu çekleri azilname tarihinden önce vadeli olarak eczanenin nakit ihtiyacını karşılamak amacı ile, bir kısım çekleri ise vadeli olarak ecza depolarından alınan mal karşılığı düzenlediği, bu çeklerin düzenlendiğinin katılan tarafından bilindiği, çeklerin karşılığında alınan nakit paraların veya ecza depolarından alınan ilaçların sanık tarafından kendisinin yararına kullanıldığına ilişkin müştekinin soyut iddiasından başka yeterli ve kesin delil bulunmadığı, dinlenen tanık anlatımlarına ve dosya içerisinde bulunan suça konu çeklerle ilgili çeklerin tevdi teslim tutanak tarihlerine göre azilnameden önce düzenlendikleri anlaşılmakla; sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığa atılı suçun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme sonucu karar verildiğine ve atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18427, Karar No: 2015/2488, Tarih: 23.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18427 E.  ,  2015/2488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı-Katılma Alacağı

Taraflar arasındaki "boşanma ve ziynet alacağına" ilişkin dava ile "boşanma ve katılma alacağına" ilişkin karşı davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından her iki boşanma davası ile vekalet ücreti yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise reddedilen ziynet alacağı davası, tazminatlar ile çocuk için takdir edilen nafakaların miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,

davacı-davalı (koca)'nın tüm, davalı-davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı(koca)'nın boşanma davasının reddine karar verildiğine göre, bu davada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı-davacı (kadın) yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davalı-davacı (kadın)'a ait ziynetlerin bir kısmının davacı-davalı (koca)'ya araba alımı sırasında koca tarafından bozdurulduğu anlaşılmaktadır. Davacı-davalı (koca) bu ziynetlerin davalı-davacı(kadın)'ın rızasıyla ve iade edilmemek üzere verildiğini kanıtlayamamıştır. O halde davalı-davacı(kadın)'ın ziynet alacağı davasının bu kısmının kabulü gerekirken yazılı gerekçeyle reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle vekalet ücreti ve ziynet alacağı davası yönünden davalı-davacı (kadın) yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı-davalı (koca)'nın reddedilen ziynet alacağı davası nedeniyle vekalet ücretine yönelik temyizinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden ... yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana Merve'ye geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.23.02.2015 (Pzt.)

Davalı-davacı (kadın) karşı dava dilekçesinde boşanma ve ferileri yanında mal rejiminden kaynaklanan 10.000.TL maddi tazminatında davalı-davacı (koca) dan tahsiline karar verilmesini istemiş, tahkikat aşamasında bir kısım delillerin toplanmasından sonra bu taleplerini “atiye bıraktıklarını” bildirmiştir. Davacı-davalı (koca) tahkikat aşamasında bu konuda bir beyanda bulunmamış bir başka deyişle davanın atiye bırakılmasına açık rıza göstermemiştir. Mahkemece dava atiye bırakıldığı gerekçesiyle “bu konuda karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiştir. Hüküm davacı-davalı (koca) tarafından bu taleplerle ilgili davacının davasını ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin, kabule göre de yararına vekalet ücretine hükmedilmemesinin doğru olmadığı gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Davanın geri alınması, uygulamada “davanın takipsiz bırakılması”, “davayı takipten sarfınazar edilmesi”, “davanın takibinden şimdilik vazgeçilmesi”, “davanın atiye terk edilmesi” gibi adlarla anılmaktadır. (Prof. Dr. ... Hukuk Muhakemeleri Kanunun Şerhi. s.804) “Davacı, hüküm kesinleşinceye kadar, ancak davalının açık rızası ile davasını geri alabilir”. (HMK.md.123) Bu açıklamalar karşısında davalı-davacının, davayı atiye bıraktıklarına ilişkin beyanı davanın “geri alınması” mahiyetindedir. Kanuna göre de, davacının davayı geri alabilmesi, davalının açık rızasına bağlıdır. Üstü örtülü rıza, davanın geri alınması için yeterli değildir. Davalı-davacı, davacı-davalının bu beyanına karşı bir beyanda bulunmamış, mahkemece de açık rızasının bulunup bulunmadığı sorulmamıştır. Davacı-davalı, davanın geri alınmasına ilişkin açık bir rıza gösterdiğine dair bir beyanda bulunmadığına göre, davanın geri alınmasına rıza göstermemiş kabul edilmelidir. Kanunun açık rıza aradığı durumlarda, hakimin de açık rıza göstermesi gereken tarafa bu konuda rızasının bulunup bulunmadığını sorma gibi bir zorunluluğu yoktur. Davacı-davalı temyiz dilekçesindeki beyanı ile de davanın geri alınmasına rıza göstermediğini ortaya koymuştur. O halde mahkemece bu taleple ilgili davanın esastan incelenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kabule göre de; davacı-davalı kendisini bir vekille temsil ettirdiği için bu taleple ilgili karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince yararına vekalet ücret tayin ve takdir edilmesi gerekirken, bu hususun göz önünde bulundurulmaması da doğru olmamıştır. Hükmün bu bölümünün de bozulması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun, hükmün bu bölümü yönünden onanması gerektiğine ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/6648, Karar No: 2019/14495, Tarih: 25.11.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6648 E.  ,  2019/14495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile, yangından dolayı herhangi bir ağacın zarar görmediği, yangının örtü yangını şeklinde seyrettiği tespit edilmiş olup, 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerekip ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınmaması gerektiğine göre; objektif şartlar bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel durumu bulunmayan sanık bakımından subjektif bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkemece kanaati değerlendirilerek karar verilmesi yerine ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarından oluşan zararın sanık tarafından giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Taksirle işlenebilen suçlarda TCK'nin 53/1-2-3 maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı sanık ile müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.