muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35560, Karar No: 2019/3702, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/35560 E.  ,  2019/3702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluşturduğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelenmede;

Yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, olayın örtü yangını olduğu, herhangi bir orman ağacının zarar görmediği belirtilmiş olup, 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi suç sebebiyle oluşan doğrudan zararların nazara alınması gerekip ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınmaması gerektiğine göre; yangın söndürme masraflarından oluşan zararın sanık tarafından giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nun 50/1-f maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik sektörü hizmetinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1013, Karar No: 2013/4218, Tarih: 21.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/1013 E.  ,  2013/4218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken 5187 sayılı Basın Kanununun 18/2.maddesindeki "sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili hakkında verilen para cezasının ödenmesinden yayın sahibi, sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili ile birlikte müteselsilen sorumludur." düzenlemesi dikkate alınmadan ayrı ayrı adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2-Tekzip metninin yayınladığı 22.09.2007 tarihli gazetedeki düzeltme metnindeki yazı puntoları ile suça konu 09.05.2007 tarihli gazetedeki yazı puntolarının aynı olup olmadığının tespiti bakımından denetime olanak verecek şekilde 09.05.2007 tarihli gazete aslının getirtilmemesi,

Dosya kapsamına göre katılanların tespit edilmiş bir zararı bulunmadığı gözetilmeden mahkemece "suçun işlenmesiyle mağdur katılanın uğradığı maddi ve manevi zararın giderilmediği" gerekçesiyle adli sicil kaydı bulunmayan sanık ... bakımından CMK.nun 231.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Tekzip metninin 5187 sayılı yasanın 18/son maddesi yerine TCK.nun 18/son maddesi gereğince yayınlanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6329, Karar No: 2010/8524, Tarih: 28.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/6329 E.  ,  2010/8524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.1.2009
Yargıtay — Esas No: 2023/5003, Karar No: 2023/6362, Tarih: 05.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5003 E.  ,  2023/6362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/782 E., 2023/479 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/121 E., 2022/197 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; ilk derece mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, asılın adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır.

Aynı Kanun'un 334 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre ise; tüzel kişilerin adli yardımdan yararlanabilmesi sadece kamuya yararlı dernek ve vakıflarla sınırlıdır. Kanunda adli yardımdan yararlanacak kişiler arasında sayılmadığı için sermaye şirketleri adli yardımdan yararlanamaz.

Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; (adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı ve adli yardım talebinde bulunan davacıların ticari şirket olmaları nedeniyle yukarıda anılan kanun hükmü gereği adli yardımdan yararlanma hakları bulunmadığı ) adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (11). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (11). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3005, Karar No: 2016/2588, Tarih: 24.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3005 E.  ,  2016/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan protokolden kaynaklanan (SGK-Eczana arasında) cezanın ve sözleşmenin feshi kararının iptali talebine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/355, Karar No: 2015/2807, Tarih: 02.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/355 E.  ,  2015/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/11/2014 tarih ve 2014/138-2014/138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yabancı bandıralı Taurus isimli geminin donatanı olduğunu, 9.10.2014 tarihli sözleşme ile Rusya'nın ...'ndan Marmara Denizi'nde bir limana 2800 ton kolza tohumu taşıma işini üstlendiğini, konişmentoya göre malın alıcısının .... olduğunu, 31.10.2014 tarihinde malın ... Limanı'na getirildiğini, taşınan malın millileştirilmesi işlemleri sırasında yapılan analizler neticesinde malların 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu'na aykırı olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle malların ithaline izin verilmediğini, malların alıcısının malı teslim almaya yanaşmadığını, müvekkilince uluslar arası gözetim kuruluşu olan ... firmasına malların analizinin yaptırdığını, mallarda kısmen bozulmanın tespit edildiğini ileri sürerek HMK 388 vd. hükümleri gereğince çekişmesiz yargı işi kapsamında inceleme yapılarak aynı yasanın 382 (2)-7,11 maddesi hükmüne göre taşınan malların ihraç kaydıyla satılmasına TTK 1112(3) hükmü uyarınca gemi kaptanının malları ihraç kaydıyla satmaya yetkili olduğunun tespitine, TBK 108. maddesi gereğince malların açık arttırma suretiyle satılmasına, satışın mümkün olması halinde satış bedelinin belirlenecek tevdi mahalline yatırılmasına, 56.547 USD süresterya zararı için yasa gereği haiz olunan hapis hakkının temini zımmında tevdi mahalline yatırılacak satış bedeli üzerine ihtiyati tedbir konulmasına, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin satış bedelinden karşılanılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, 26.11.2014 tarihli dilekçeyle yükün millileştirilememiş olması ve gelen müzekkere cevapları uyarınca taşınan malın alıcısı tarafından transit işleme tabi şekilde başka bir ülkeye gönderilmesi şartıyla satılması hususunda gemi kaptanına satış için yetki verilmesini istemiş, 25.11.2014 tarihli dilekçeyle diğer taleplerinin kabul edilmemesi halinde malların ... Limanı'nda boşaltılmasına, boşaltma, bekleme ve depolama giderlerini karşılamaya yönelik mallar üzerinde yasal hapis hakkının temini için ihtiyati tedbir kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; uyuşmazlığın esasını çözecek nitelikte bir tedbir kararı verilmeyeceği, yargılama sonrasında ortaya çıkacak sonucun tedbir ve tespit talebiyle elde edilmesinin mümkün olmadığı, gerekçesiyle evrak üzerinden ve itirazı kabil olmak üzere karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; uyuşmazlığın esasını çözecek nitelikte bir tedbir kararı verilmeyeceği, yargılama sonrasında ortaya çıkacak sonucun tedbir ve tespit talebiyle elde edilmesinin mümkün olmadığı, gerekçesiyle evrak üzerinden ve itirazı kabil olmak üzere karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Talep, HMK'nın 382. maddesi uyarınca eşya taşımada eşyanın hasar ve eksiğinin tespit edilmesi; teslim edilememesi hâlinde Borçlar Kanunu hükümlerine göre satılmasına karar verilmesi; gönderilen eşyanın mahkeme marifetiyle muayenesi, navlun sözleşmesinde, boşaltma limanında malların hâl ve vaziyetinin, ölçü, sayı ve tartısının ekspere tespit ettirilmesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçe ile talebinin reddine karar verilmiştir. Davacı vekilince talebe konu edilen istemlere dair kararlar, 1086 Sayılı HUMK'nın yürürlükte bulunduğu tarihte, geçici nitelikte olup işin esasını çözümleyen kararlardan olmadığından temyizi kabil değildir. Her ne kadar 6100 sayılı HMK'da, bu neviden istemlerin çekişmesiz yargı kapsamına alınması nedeniyle, bu kararlara karşı istinaf yoluna gidilebilecekse de, aynı Yasa'nın geçici 3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri göreve başlayıncaya kadar 1086 Sayılı HUMK'nın temyize ilişkin 427-454. madde hükümlerinin uygulanmaya devam edilecek olmasına göre, mahkemece davacı vekilinin talebinin reddine dair verilen karar temyizi kabil bulunmadığından talep eden davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, talep eden davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/03/2015tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23438, Karar No: 2012/22209, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/23438 E.  ,  2012/22209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 8.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3776, Karar No: 2023/2835, Tarih: 09.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3776 E.  ,  2023/2835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/800 Esas-2015/70 Karar

HÜKÜM : Davanın açılmamış sayılması

Hasımsız olarak açılan zayi belgesi verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirkete ait ticari defterlerin bir kısmının 25.10.2014 tarihinde yaşanan sel felaketi sebebiyle zayi olup kullanılamaz hale geldiğini, bu hususta tutulan Afet Zarar Tespit Komisyonu tutanağını ve Manavgat Vergi Dairesi'ne iletilen dilekçeyi dava dilekçesi ekinde sunduklarını ileri sürerek zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.

II. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilince, dava dilekçesinde, zayi belgesinin hangi kayıtlar için talep edildiğinin belirtilmediği, davacı vekiline 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendi uyarınca, talep sonucunu açık bir şekilde açıklaması ve zayi belgesinin hangi kayıtlar için talep edildiğini açıklaması için iki haftalık kesin süre verildiği ve aynı Yasa hükmünün ikinci fıkrasına göre verilen kesin süre içerisinde talep sonucunun açık bir şekilde açıklanmaması halinde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceğinin ihtar edildiği ancak davacı vekilince verilen kesin süre içerisinde talep sonucunun açık bir şekilde açıklanmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

III. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesi ekinde, yaşanan sel felaketi sonrasında hazırlanan eşya zarar tespit raporunun yer aldığı ve anılan rapor içeriğinden müvekkiline ait hangi ticari defterlerin zayi olduğunun açık bir şekilde anlaşıldığı, sözü edilen rapor içeriğinden hangi ticari defterlerin zayi olduğu açık bir şekilde anlaşılmasına rağmen Mahkemece, bu hususta açıklama istenilmesinin ve kesin süre verilmesinin yok hükmünde olduğunu, Mahkemece verilen kararın açık bir şekilde hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun ( 6102 sayılı Kanun) 82 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun ( 6102 sayılı Kanun) 82 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendi ile aynı Yasa hükmünün ikinci fıkrası, 6102 sayılı Kanun'un 82 inci maddesinin yedinci fıkrası

3. Değerlendirme

1.Dava, zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

2. Davacı vekili, dava dilekçesinin "Açıklamalar" başlığını taşıyan kısmında, yaşanan sel felaketi sebebiyle müvekkiline ait bir kısım ticari defterlerin zayi olduğunu, hangi ticari defterlerin zayi olduğuna ilişkin tutanakların dava dilekçesi ekinde yer aldığını belirttikten sonra "Sonuç ve İstem" başlığını taşıyan kısmında, zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.

3. Mahkemece yazılı şekilde davacının verilen kesin süreye rağmen hangi ticari defterlere ilişkin olarak zayi belgesi verilmesini açıklayıp netleştirmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmişse de dava dilekçesi ekinde yer alan, Manavgat Kaymaklığı Zarar Tespit Komisyonu raporu ve davacı şirket tarafından Manavgat Vergi Dairesi'ne hitaben yazılan 04.11.2014 tarihli dilekçe incelendiğinde, zayi olduğu iddia edilen ticari defterlerin, 2013 yılı Defteri Kebir ve 2014 yılı Defteri Kebir, Envanter ve Yevmiye defterleri olduğu açıkça anlaşılmaktadır.

4. Dava dilekçesi ve eklerinden, talep sonucu açıkça anlaşıldığından Mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince tesis edilen ara kararla, davacıya talep sonucunu açık bir şekilde açıklaması için kesin süre verilmesi yersiz olduğu gibi sözü edilen ara karar gereğinin verilen kesin sürede yerine getirilmemesinin de bir hükmü bulunmamaktadır.

5. Bu itibarla, Mahkemece, talep sonucunun açık olduğu gözetilerek işin esasına girilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6988, Karar No: 2011/1809, Tarih: 24.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/6988 E.  ,  2011/1809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ve yenisinin verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, miras bırakan ...'nun yaşlı ve akıl sağlığı bozuk bir kişi olduğu halde davalı ile evlendiğini, ölümü üzerine davalı tarafından mirasçılık belgesi alındığını, miras bırakan ile davalı arasındaki evliliğin mutlak butlan sebebiyle mahkemece iptal edildiğini belirterek önceki günlü mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesini istemiştir.

Davalı, miras bırakan ile evli iken miras bırakanın öldüğünü ve TMK'nın 156.maddesine göre, batıl bir evliliğin ancak hakimin kararıyla sona ereceğini ve hakim kararına kadar geçerli bir evliliğin bütün sonuçlarını doğuracağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, evliliğin iptaline karar verilmesi nedeniyle davalının mirasçı sıfatı kalmadığı gerekçesiyle mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesinin verilmesine karar verilmiştir.

Dava dosyası ve eklerinin incelenmesinde; miras bırakan ...'nun 12.03.2005 tarihinde davalı ... ile evli iken vefat etmiş, davalı tarafından Kadıköy 3.Sulh Mahkemesinden 07.04.2005 tarih 2005/411-2005/359 E.K. Sayılı mirasçılık belgesi alınmıştır. Kadıköy Aile Mahkemesine açılan evliliğin mutlak butlan sebebine dayalı iptal davasında; miras bırakan ...'nun evlilik aktinin icra edildiği 01.05.2002 tarihinde Alzheimer Demans hastası olduğu ve fiil ehliyetinin bulunmadığı belirlenip, evliliğin iptaline karar verilmiş, Yargıtay denetiminden geçen karar 21.01.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

TMK'nun 575.maddesi gereğince miras ölümle açılır. TMK'nun 156.maddesi hükmünde açıklandığı üzere, mutlak butlan nedeniyle evlenmenin iptali kararından önce ölüm nedeniyle evlilik sona ermiş ise, sağ kalan eşin iyi niyetli olup olmadığına bakılmaksızın mirasçı olacağı kuşkusuzdur. (HGK'nun 26.10.1994 tarih 1993/2-756 Karar 1994/000638) TMK'nun 147/1.maddesi gereğince evliliğin, ölüm veya boşanma gibi nedenlerle sona ermesinden sonra butlanın hüküm altına aldırılabileceği hükmü, miras yönünden sonuca etkili değildir.

O halde, davalı sağ eşin mirasçı olacağı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 24.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.