muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9072, Karar No: 2024/5596, Tarih: 10.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9072 E.  ,  2024/5596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1779 E., 2023/1850 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gemerek Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/110 E., 2023/152 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 25.01.1994 tarihinde görücü usulü evlendiklerini, bu evlilikten 3 ortak çocuklarının bulunduğunu, düğünden sonra davalının anne ve babasının bulunduğu Şarkışla İlçesi Kızılcakışla Köyü' ndeki evde beraber yaşadıklarını, sonrasında bu evin bölündüğünü, bölünen bir kısmında yaşamaya devam ettiklerini, müvekkilinin bu durumu istememesine rağmen davalının hiç bir zaman ayrı ev açmadığını, davalının sürekli anne ve babasının sözünü dinlediğini, müvekkilinin istek ve arzularını hiç önemsemediğini, davalı ve ailesinin tarım ve hayvancılık yaptığını, müvekkilinin de gelin gittiğinden beri bu işlerde sürekli çalıştığını, davalının müvekkilinini sağlık ihtiyaçlarını da hiç önemsemediğini, tedavileri ile ilgilenmeyip destek olmadığını, davalının çocukları ile de hiç ilgilenmediğini, kızlarından ...' ı masraf yapamam diyerek ilk okuldan sonra okutmadığını, müvekkilinin davalının yıllarca süren tavırları sonucu birlikte yaşamak, ortak gelecek istek ve arzusu kalmadığını, evlilik birliğinin davalı yüzünden son bulduğunu, tarafların boşanmalarına, tedbiren ve tensiben dava sonuçlanıncaya kadar dava tarihinden itibaren müvekkili lehine dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte aylık 2.000,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini, bu nafakanın dava sonuçlanınca yoksulluk nafakası olarak devamını, 75.000,00 TL manevî, 100.000,00 TL maddî tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının müvekkilinin babasına ait olan tarlalardan çıkan mahsullerden bedel ödemesini, traktör almasını, istediğini, bu durumları bahane ederek evde kavga çıkarttığını, davacının kavga çıkartarak müşterek konutu terk edip gitmeyi alışkanlık haline getirdiğini, davacının hastaneye gitmek için kızını ve damadını çağırdığını, müvekkilini hiçe sayarak bunu yaptığını, davacının sürekli abisinin yanına gittiğini, müvekkilini yok sayarak sürekli akrabalarının lafı ile hareket ettiğini, davacının iddia ettiği gibi tarlada çalışmasının söz konusu olmadığını, davacının evde bulunan kameraların fişini çekerek, evde bulunan tüm yiyecekleri ve eşyaları arabaya yükleyip tekrar kameranın fişini takarak evi terk ettiğini, müvekkilinin ve ailesinin davacıyı geri getirmek için gittiğinde hakaretle karşılandıklarını, kovulduklarını, evlilik birliğinin sona ermesinde davacının tam kusurlu olduğunu, haksız olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulü ile, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ara karar gereği davacı lehine dava tarihinden itibaren hükmedilen aylık 1.250,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün, karar kesinleşinceye kadar aynen devamına; hükmün kesinleşmesinden itibaren aylık 250,00 TL artırılarak aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı kadın yararına 20.000,00 TL maddî 20.000,00 TL manevî tazminatın; hükmün kesinleşmesinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesi ile; kusur tespitinin hatalı olduğunu, davacı lehine hükmedilen nafakanın hatalı ve miktarının yüksek olduğunu, kusurun davacı da olduğunu bu nedenle hükmedilen maddî-manevî tazminatın da hatalı olduğunu ve miktarının yüksek olduğu yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesi ile; kusur tespitinin hatalı olduğunu, davacı lehine hükmedilen nafakanın hatalı ve miktarının yüksek olduğunu, kusurun davacı da olduğunu bu nedenle hükmedilen maddî-manevî tazminatın da hatalı olduğunu ve miktarının yüksek olduğu yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların arasında uzun zamandır geçimsizlik bulunduğu, davalı erkeğin davacı eşine ve çocuklarına saygı göstermediği, değer vermediği, psikolojik şiddet uyguladığı, maddî durumu iyi olmasına rağmen davacıya ekonomik şiddet uyguladığı, çocuklarının, eşinin ve müşterek konutun ihtiyaçlarını giderirken cimri davrandığı, davacının sağlık problemleri ile ilgilenmediği, eşinin ailesinin müşterek konuta gelmelerine müsaade etmediği, bağımsız konut temin etmediği, kök ailesinin evliliklerine müdahalesine izin verdiği, davacı kadının ise; sürekli kardeşinin ikametinde vakit geçirerek evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmeyi ihmal ettiği gerçekleşen olaylarda erkeğin ağır, kadının ise hafif kusurlu olduğu; boşanma davasının kabulü kararında ve tarafların kusur derecelerinin belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı tespit edilen kusur dağılımına göre kadın lehine tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat takdir edilmesinin doğru, miktarının ise makul olduğu gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın tümüyle bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, maddî tazminat, manevî tazminat, nafaka ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29074, Karar No: 2016/5178, Tarih: 22.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/29074 E.  ,  2016/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 11.7.2012 tarihinde takibini de yapan davalı hastanede spinal anestezili sezeryan ile doğum yaptığını, ameliyattan yaklaşık 2 saat sonra bir hemşirenin gelip, kendisine kalçadan ağrıkesici iğne yaptığını, anestezinin etkisi geçince; bu şefer iğne nedeniyle sol bacağının felç kaldığını, bu durumun kısa zamanda geçeceği söylendiği halde, günler geçmesine rağmen iyileşemediğini, başka bir hastanede yapılan tetkikler sonucu hatalı enjeksiyon sonucu sinir hasarı meydana geldiğini öğrendiğini, fizik tedavi gördüğünü ve gördüğü tedaviye rağmen iyileşemediğini, halen topalladığını ve ağrılarının devam ettiğini beyanla; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 4.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL de manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iddia ettiği gibi, bir hatalı enjeksiyon durumunun söz konusu olmadığını, hastada oluşan durumun bir komplikasyon olup kendilerine her hangi bir kusur izafe edilemeyeceğini savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı hastanede gerçekleşen ameliyat sonrası yapılan hatalı enjeksiyon sonrası oluşan zararların tazminine ilişkindir. Davacı, davalı hastanede 11.07.2012 tarihinde spinal anestezili sezeryan ile doğum yaptığını, doğum sonrasında henüz anestezinin etkisi geçmeden kendisine ağrı kesici iğne yapıldığını, hatalı enjeksiyon nedeniyle sol bacağının felç kaldığını, uzun süre fizik tedavi gördüğünü, gördüğü tedaviye rağmen şikayetlerinin devam ettiğini beyanla maddi ve manevi tazminat talep etmiş, davalı ise, hatalı enjeksiyonun söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece Adli Tıp 2.İhtisas Kurulundan alınan 24.03.2014 tarihli raporda; enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceğinin tıbben bilindiğini, bu durumun enjeksiyonların tekniğine uygun yapılması durumunda da daha önceden öngörülemeyecek ve önlenemeyecek arazlara sebep olabildiği, bu durumun her türlü özene rağmen oluşabilecek her hangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirildiği, enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanan bölgenin uygunsuzluğu yönünden tıbbi bir delilin de var olmadığı anlaşıldığından; sağlık personeline her hangi bir kusur izafe edilemeyeceği görüşü belirtilmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiştir. Davacı tarafından bilirkişi raporuna itiraz edilerek, yeniden rapor alınması talep edilmişse de, mahkemece davacının talebi kabul edilmemiştir. O halde mahkemece, davacıya uygulanan enjeksiyonun doğru yere yapılıp yapılmadığı ve davacının iddia ettiği diğer hususlarla ilgili tüm bilgi ve belgeler, hastane kayıtları, çekilen tüm filmler, epikriz ve Adli Tıp Raporu da birlikte gönderilerek, Üniversite Öğretim Üyelerinden oluşturulacak, içlerinde nöroloji uzmanının da bulunduğu, konusunda uzman, akademik kariyere sahip yeni bir bilirkişi kurulundan, davacıya yapılan enjeksiyonun usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığı, hastada oluşan hasarın, “enjeksiyonun hatalı uygulanması”na bağlı olarak gelişebileceği ve bunların gelişme olasılıkları, kas içine ve usulüne uygun olarak yapılan bir enjeksiyon sonrasında “nöropati” gelişmesinin mümkün olup olamayacağı, mümkünse, bu durumun meydana getireceği bulguların neler olduğu, enjeksiyon öncesinde yapılması gereken muayenenin ve sonrasında gereken tüm tıbbi müdahalelerin yapılıp yapılmadığı üzerinde durulup irdelenmek suretiyle, olayda davalıya atfı kabil bir kusur bulunup bulunmadığı konusunda; nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10797, Karar No: 2025/1208, Tarih: 22.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10797 E.  ,  2025/1208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 27.09.2024 tarihli ve 2024/2004 Esas, 2024/1243 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3535, Karar No: 2019/13986, Tarih: 08.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/3535 E.  ,  2019/13986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

10.02.2014 tarihinde katılan Kuruma ait 65 metre uzunluğunda 600\*0,5 ebadında yeraltı döşeme kablosunun çalındığının tespit edildiği, Kurum tarafından çalınan kabloların yerine yeni kabloların döşenmesinin ardından bu sefer de 12.02.2014 tarihinde 500 metre uzunluğunda 900\*0,4 ebadında yeraltı döşeme kablosunun çalındığının tespit edildiği, 12.02.2014 tarihinde aynı yerden çalınan bu kabloların 188 adedinin trafikte sanığın eşi olan ... adına kayıtlı ... plakalı aracın bagajında bulunduğu, aracın bulunduğunda terk edilmiş vaziyette olduğu, aşamalarda ...’nın dinlenmediği, sanığın savunmasında suç tarihinde Ankara’da olmadığını söyleyerek suçlamaları kabul etmediği, kolluk tarafından tutulan tutanak içeriğine göre ... ile görüşüldüğünde aracın yedek anahtarının olmadığını, ehliyetinin bulunmadığını, araç kullanmayı bilmediğini ve aracı kullanan herhangi bir kişinin olmadığını, aracın sürekli evinin bahçesinde durduğunu, gece evin önünde olduğunu, sabah kalktığında ise aracın olmadığını fark ettiğini beyan ettiğinin belirtildiği, çevrede yapılan araştırmaya göre ise aracın sanık tarafından kullanıldığı şeklinde duyumlar alınması üzerine yeniden ... ile görüşüldüğünde eşi ile bir yıldır görüşmediğini söylediğinin belirtildiği, aracın dört aylık PTS kayıtları incelendiğinde ise aracın sahibi ...’nın yanında sanık ...’nın da görüldüğünün tespit edildiği, mahkemece dosya kapağında bulunan 04.02.2014 tarihli görüntüdeki aracı kullanan şahsın sanık olmadığı belirtilerek sanığın beraatine karar verilmiş ise de; öncelikle suç tarihlerinin 09.02.2014-10.02.2014 ve 11.02.2014-12.02.2014 tarihleri arasını kapsadığı dikkate alınarak, sanığın eşi olan ...’nın tanık olarak beyanının alınması, aracın kim ya da kimler tarafından kullanıldığının gerektiğinde PTS kayıtları da tanığa gösterilerek tespiti; PTS kayıtlarının tamamının sanığın teşhise elverişli fotoğrafları ile birlikte bu konuda uzman Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek, görüntü iyileştirme teknikleri kullanılması suretiyle suç tarihleri başta olmak üzere aracın sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığının tereddüde mahal bırakmayacak şekilde tespiti; yine sanığa ait cep telefonunun HTS kayıtları istenerek suç tarihlerinde baz istasyonunun nereden sinyal aldığının araştırılmasından sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller çerçevesinde sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, bu konularda kovuşturma genişletilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29192, Karar No: 2013/34466, Tarih: 04.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/29192 E.  ,  2013/34466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Reyhanlı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK' nun 134. maddesinde ihalenin feshi nedenleri teker teker belirtilerek gösterilmemiştir. Sadece "BK'nun 226. maddesinde yazılı", "satış ilanı tebliğ edilmemiş olması", "satılan malın esaslı niteliklerindeki hata" ve "ihaledeki fesat" nedenleriyle ihalenin bozulabileceğine değinilmiştir.

İhalenin bozulma nedenleri gerek doktrinde gerekse Yargıtay uygulamasında;

1) İhaleye fesat karıştırılmış olması,

2) Artırmaya hazırlık aşamasındaki hatalı işlemler,

3) İhalenin yapılması sırasındaki hatalı işlemler,

4) Alıcının taşınmazın önemli nitelikleri hakkında hataya düşürülmüş olması şeklinde sıralanmıştır.

Somut olayda, Hatay 3. İcra Müdürlüğü' nün talimatı üzerine Reyhanlı Tapu Sicil Müdürlüğü' nde kayıtlı taşınmazın ihalesi, Reyhanlı İcra Müdürlüğü' nce 1. ihale günü olan 27/05/2013 tarihinde gerçekleştirilmiştir. Borçlunun bu ihale ile ilgili 03/06/2013 tarihli başvurusu; sair iddialar ile birlikte satışın, ilan edildiği yerde yapılmadığı iddiasıyla ihalenin feshine yönelik olup, mahkemece istemin reddedildiği görülmektedir.

İİK' nun 126. maddesi taşınmaz ihalelerinde artırma ilanının ne şekilde yapılacağını düzenler. Açıklanan maddenin son fıkrası göndermesiyle taşınmaz ihalelerinde de uygulanması zorunlu olan 114. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilanın şekli, artırmanın tarzı, yer ve günü ve gazete ile yapılıp yapılmayacağı icra müdürlüğünce tarafların menfaatine en uygun geleni nazara alınarak tayin olunur.

İcra ve İflas Kanunu Yönetmeliği'nin "taşınmazın açık artırma şartnamesi ve tutanağı" başlığını taşıyan 49. maddesi açık hükmüne göre; "Taşınmazın açık artırma şartnamesi ve tutanağına; dosya numarası, alacaklı ve borçlunun ad ve soyadları, artırmanın yapılacağı yer, gün, saat, şartnamenin açık bulundurulduğu ilk gün, birinci ve ikinci artırma gün ve saatleri...... diğer gerekli bilgiler yazılır. Şartname, icra müdürü tarafından tarih atılarak imzalanır ve mühürlenir. Tutanağa, tellal ve alıcının da imzası alınır". Aynı yönetmeliğin 50. maddesinde ise, taşınmazın açık artırma ilanında bulunması gereken hususlar düzenlenmiş olup, anılan maddenin (b) bendinde "satışın yapılacağı yer, gün ve saati", .... (e) bendinde de "ikinci ihalenin yapılacağı yer, gün ve saat" in yazılması gerektiği açık hükme bağlanmıştır.

Somut olayda satış kararı, şartname ve ilanda 1. ve 2. ihaleler için ihalenin yapılacağı yerin Reyhanlı Belediyesi Mezat salonu olarak belirtildiği halde, 11/05/2013 tarihindeki bombalı saldırı nedeniyle zarar gören belediye binasında ihale tarihi itibariyle tadilat olması nedeniyle zabıta müdürlüğünün bulunduğu giriş kapısında ihalenin yapılarak taşınmazın tek alıcı olarak katılan alacaklıya alacağa mahsuben 56.925.-TL bedelle ihale edildiği görülmüştür.

Satışın, ilan edilen yer ve saatte yapılması zorunludur. Somut olayda ise, ikinci artırmanın ilanda belirtilen yerden farklı bir yerde yapıldığı, her ne kadar bu durum fiili imkansızlıktan kaynaklanıyor olsa da, bu konuda ihale öncesinde bir düzeltme ilanının da yapılmadığı anlaşılmaktadır. Satışın ilanda gösterilen yer dışında (başka bir yerde) yapılmasının satışa ilgiyi azaltacağı ve bu durumun ihaleye katılımı olumsuz etkileyeceği tartışmasızdır. Nitekim somut olayda ihaleye alacaklı dışında katılan olmamıştır.

O halde mahkemece, ihalenin bu nedenle feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.