muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/39, Karar No: 2017/464, Tarih: 07.11.2017

Sanık ise katılanın hastaneden götürülmesi hususunda bir talimat vermediğini, bu talimatın kaymakam tarafından o an tartışmanın yaşandığı odada bulunan kişilere verildiğini, katılanın emniyet binasına götürüldüğünü bilmediğini ve serbest bırakılmasına dair bir talimat da vermediğini savunmuştur.

Katılan ve tanıkların beyanlarına göre; katılan emniyet binasında nezarethaneye alınmamış ve telefonla konuşmasına müdahale edilmemiştir.

Öte yandan ilçe kaymakamı ... ile katılanın emniyet binasına götürülüp bir kaç saat tutulmasında iştiraki bulunan polis memurları hakkında verilen soruşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararlar kesinleşmiş, sadece sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 161/5. maddesi uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yargılamasının yapılması için son soruşturmanın açılmasına karar verilmiştir.

İlçe emniyet müdür vekili olan sanığın, katılanın emniyet müdürlüğüne götürülmesi hususunda talimat verdiği iddiasının hiç bir şüpheye yer bırakmayacak şekilde ispatlanamadığı, kaymakamın “götürün bunu” şeklindeki talimatının sanık tarafından da tekrar edildiği kabul edilse dahi “götürün bunu” şeklindeki söylemin “olay yerinden uzaklaştırın” anlamına da geldiği, sergilediği davranışlar ve tedavi yöntemleri sebebiyle acil serviste görev yapan diğer doktorla tartışıp müdahale ettiği hastalardan tanık ...’nın rahatsızlanmasına neden olan ve bu sebeple vatandaşların da huzursuz olmasına yol açan katılanın hastaneden uzaklaştırılmasının 5442 sayılı Kanunun 32/B maddesinde yer alan “Suç işlenmesini önlemek, kamu düzen ve güvenini korumak için gereken tedbirleri alır” şeklindeki düzenleme gereğince kaymakamın görevi olduğu ve katılanın olay yerinden uzaklaştırılması amacıyla emniyet binasına götürülmesinin, nezarethaneye alınmaması ve misafir gibi davranılması dikkate alındığında gözaltı işlemi sayılamayacağı anlaşıldığından sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sübut bulmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın kabul edilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2017 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1936, Karar No: 2013/2703, Tarih: 12.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/1936 E.  ,  2013/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacının iş sözleşmesinin organizasyon değişikliği sebebiyle işletmesel kararla feshedildiğini, feshin geçerli olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için, işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

Somut olayda, 03.11.2008-31.01.2012 tarihleri arasında, davalı işveren işyerinde pazarlama direktörü ünvanıyla çalışan davacı işçinin iş sözleşmesi işletmesel karar nedeniyle feshedilmiştir. Dosya içeriğindeki, fesih tarihi itibariyle geçerli organizasyon şemasından, davacının pazarlama direktörü olarak direk genel müdüre bağlı çalıştığı, işveren vekili yardımcısı konumunda olduğu anlaşılmaktadır. Davacının iş bölümünden dolayı sorumluluğunun sınırlandırılmış olması ya da işçi alma ve çıkarma yetkisinin bulunmaması varılan sonucu değiştirmez. Bu sebeple davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle:

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle:

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubuyla bakiye 3,15 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 496,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 12.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/734, Karar No: 2018/2345, Tarih: 28.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/734 E.  ,  2018/2345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Davacı ... A.Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Enerji ve Ticaret A.Ş. aleyhine 01/04/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/06/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalı şirket tarafından yapılan alt yapı çalışmaları sırasında müvekkil şirkete ait alt yapı tesislerine zarar verildiğini belirterek uğramış olduğu maddi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin 15/07/2014 tarih ve 2013/179 esas, 2014/374 sayılı kararı, Dairemizin 30/11/2015 tarih ve 2014/15403 esas, 2015/13741 karar sayılı ilamı ile bozulmuş olup; bozmaya uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak; "(1) Davanın KISMEN KABUL KISMEN REDDİNE, (2) 24.940,38 TL nin KABULÜNE" karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararda; "(1) Davanın KISMEN KABUL KISMEN REDDİNE, (2) 28.022,54 TL nin KABULÜNE ...'' şeklinde hüküm kurulmuş, böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2522, Karar No: 2013/7218, Tarih: 22.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2522 E.  ,  2013/7218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 14.09.2007 tarihinden beri davalı şirket çalışanı olarak Antalya Havalimanı Projesinde güvenlik görevlisi olarak çalışmaktayken 13.09.2010 günü akşam vardiyasında saat 21:15 sularında görevli bulunduğu EDS odasında kontrol görevini yerine getirirken oda içerisinde bulunan sorumluluğu ve kontrolü Antalya Emniyet Müdürlüğüne ait olan kameradan teknik personel odasındaki polis memurları tarafından EDS odasındaki bayanların izlendiği duyumunu aldığını ve olay günüde bu kameraları kendi vardiyasından sonraki vardiyalarda, çalışacak olan bayan arkadaşların izlenmemesi için süpürgenin sapıyla kameranın yönünü küçük bir açıyla değiştirdiğini, 21.09.2010 tarihinde 4857 sayılı Yasa'nın 25/11-(ı) fıkrası uyarınca, sorumluluğu ve kontrolü Antalya Emniyet Müdürlüğüne ait Kamerayı kasıtlı olarak kullanılamaz hale getirmekten dolayı iş güvenliğini tehlikeye düşürmesi nedeniyle iş sözleşmesinin işveren tarafından Antalya 15. Noterliği'nden çekilen 21.09.2010 tarih ve 21531 yevmiye sayılı ihtarname ile feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin ödetilmesini istemiştir. Davalı, davacının sorumluluğu ve kontrolü Antalya Emniyet Müdürlüğüne ait kamerayı bilerek ve isteyerek kasıtlı olarak süpürge ile kullanılamaz hale getirdiğini, alınan savunmasında uygunsuz davranışını kabul eder beyanda bulunduğunu, her ne kadar davacı, polis memurları tarafından EDS odasındaki bayanların gözetlendiği ve buna engel olmak için bu hareketi yaptığını ifade etmişse de bu gerekçenin kabul edilebilir nitelikte olmadığını, kamerayı kasıtlı olarak kullanılamaz hale getirmekle iş güvenliğini tehlikeye düşürdüğünü, bu davranışın işverene bağlılık ve özen borcuna ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işçinin isteği ile ya da işini ihmal etmesi sonucu işyerindeki işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi hali işverenin haklı fesih nedenleri arasında gösterilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işçinin isteği ile ya da işini ihmal etmesi sonucu işyerindeki işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi hali işverenin haklı fesih nedenleri arasında gösterilmiştir.

İş güvenliği hükümleri, işçi sağlığı ve güvenliğini korumaya yönelik titizlikle uyulması gereken kurallardır. Bu konuda işverenin alması gereken tedbirlerin yanında işçinin de yükümlülükleri vardır. İşçinin kasıtlı bir davranışı ya da görevini savsaması sonucu işin güvenliği yönünden bir tehlike meydana gelmesi durumunda, işveren açısından derhal “haklı nedenle fesih hakkı” ortaya çıkar.

İşçinin bu konuda uyarılması veya hatırlatmada bulunulmasına gerek olmadığı gibi, belli bir zararın oluşması da gerekmez. Aynı bentte belirtilen işçinin otuz günlük ücretinin tutarıyla karşılanamayacak bir zarar vermesi, işin güvenliğini tehlikeye düşürmekten bağımsız bir fesih nedenidir.

Güvenlik hizmeti veren bekçinin uyuması veya görev yerini terk etmesi, yanıcı ve patlayıcı maddelerin bulunduğu yerde yasaklanmış olmasına rağmen sigara içilmesi, basınçla veya yüksek ısıyla çalışabilir bir cihazın kontrolü ile görevlendirilen işçinin görevini savsaması gibi durumlar, işin güvenliğini tehlikeye düşüren davranışlara örnek olarak verilebilir.

Somut olayda, davacının Antalya Havalimanı'nda güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, havalimanına giren bagajların kontrolünün yapıldığı EDS odasında bulunan güvenlik kamerasının açısını farklı gerekçelerle değiştirdiğinin sabit olduğu, meslek içi eğitimleri sırasında

güvenlik kameralarına dokunulmaması konusunda eğitim almalarına rağmen davalının tüm bunları gözardı ederek kameralarla bayan personelin gözetlendiği zehabına kapılarak kamerayı amacına ve işlevine uygun olarak kullanılmasına engellemek suretiyle işyeri güvenliğini tehlikeye düşürdüğü açık ve nettir. Bu durumda davalı işverence davacının iş akdinin feshi 4857 sayılı Yasa'nın 25/II. maddesine göre haklı nedenle yapılmış fesihtir. Davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerini reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.4.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12808, Karar No: 2010/284, Tarih: 21.01.2010

5. Ceza Dairesi 2009/12808 E., 2010/284 K.

**5. Ceza Dairesi 2009/12808 E., 2010/284 K.**

**- AKIL HASTALIĞI VEYA AKIL ZAYIFLIĞI

- İZİN**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 405 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 462 ]

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanıklar S... A... ve S... Ç...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.06.2009 gün ve 2008/111 Esas, 2009/235 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun oluşumuna ve niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulması,

Zeka geriliği bulunan reşit mağdureye Medeni Kanunun 405. maddesi uyarınca vasi tayin ettirilmesi ve 462/8. maddesi uyarınca da husumet izni alınması gerektiği düşünülmeden eksik soruşturma ile katılma talebinin kabulüne karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14652, Karar No: 2017/798, Tarih: 31.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/14652 E.  ,  2017/798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Dairemizin bozma ilamında özetle;davanın İİK’nın 277 vd. maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkin olduğu, mahkemece aciz belgesinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonucun dosya kapsamına uygun düşmediği, davacı tarafından açılan davanın, 12/02/2001 tarihli alacak temliki sözleşmesi ile davacı tarafından Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’na devredildiği, bu aşamadan sonra Fon tarafından devam edilen davanın sonuçlandırıldığı ve karar sonrası 20/02/2006 tarihinde yapılan kredi alacağı temlik sözleşmesi ile de davacının alacağının, temyiz eden ... Yönetimi A.Ş’ye temlik edildiği, hüküm sonrasında yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 16. maddesine göre anılan Kanun

ile Fon alacağının tahsili bakımından yarar görülerek zamanaşımı ve diğer konularda Fon lehine getirilen hükümlerin makable şamil olacağı hususunun da belirtildiği, hal böyle olunca davacının açtığı davada aciz belgesinin aranmaması ve davanın diğer şartlarının araştırılması için kararın bozulması gereğine değinilmiştir.

Mahkemece iddia savunma toplanan deliller ve bozma ilamı doğrultusunda davacı vekili dava konusu ... ... ... ada ... parsel 1 ve 2 nolu bağımsız bölümler hakkındaki davayı takip etmeyeceğini 26.10.2014 tarihli celsede beyan ettiğinden ve bu bağımsız bölümler yönünden dava üç ay içinde yenilenmediğinden anılan bağımsız bölümler yönünden davanın açılmamış sayılmasına, dava konusu ... ada ... parsel yönünden taşınmazın tapudaki satış bedeli ile bilirkişi tarafından belirlenen rayiç değer arasında misli fark bulunduğu ayrıca davalı 3.kişi ...’un davalı borçlunun dünürü, 4.kişi davalı ...’ın borçlunun kızı olması nedeniyle dava konusu tasarrufun iptale tabi olduğu, dava konusu ... ada ... parsel ... nolu bağımsız bölüm, ... ada ... parsel 15 nolu bağımsız bölüm, ... ada ... parsel 21 nolu bağımsız bölüm yönünden tapudaki satış bedeli ile bilirkişi tarafından belirlenen rayiç değer arasında misli fark bulunduğu dolayısıyla anılan taşınmazlara ilişkin dava konusu tasarrufların iptale tabi olduğu gerekçesiyle anılan bağımsız bölümler yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK’nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Dava İİK’nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu ... ada ... parsel 4 nolu bağımsız bölüm, ... ada ... parsel 15 nolu bağımsız bölüm, ... ada ... parsel 21 nolu bağımsız bölüm yönünden tapudaki satış bedeli ile bilirkişi tarafından belirlenen rayiç değer arasında misli fark bulunduğu dolayısıyla anılan taşınmazlara ilişkin dava konusu tasarrufların iptale tabi olduğu gerekçesiyle anılan bağımsız bölümler yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir.

Somut olayda dava konusu ... ada ... parsel 4 nolu bağımsız bölüm 24.8.1998 tarihinde borçlu tarafından davalı ...’ya üzerindeki 10.2.1998 tarihli 24.770,93 TL ipotekle birlikte tapuda 3.000 TL bedelle satılmış; bilirkişi

tarafından rayiç değerin 12.280,00 TL olduğu belirlenmiştir. Davalı ... vekili tarafından sunulan banka dekont ve yazıları ile ipotek fek yazısından adı geçen davalının tapudaki bedel dışında 24.8.1998 tarihinde banka aracılığıyla davalı borçlu hesabına 6.414,00 TL ve ipotek bedeli olarak da ağabeyi tarafından keşide edilen ve ödenen üç çek karşılığı 11.586,36 TL olmak üzere toplam 21.000 TL civarında ödeme yaptığı, dolayısıyla adı geçen davalının tapudaki ödeme dışında yaptığı ödemeleri ispatladığı, bu durumda bedel farkının ortadan kalktığı ve adı geçen davalının kötüniyetli olduğu da ispatlanamadığından hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

Dava konusu ... ada ... parsel 15 nolu bağımsız bölüm 17.11.1998 tarihinde borçlu tarafından davalı ...’e tapuda 3.000 TL bedelle satılmış; bilirkişi tarafından rayiç değerin 6.140,00 TL olduğu belirlenmiştir. Adı geçen davalı vekili, müvekkilinin dava konusu taşınmazı kendisine ait ... ada ... parsel 3.kat 8 nolu bağımsız bölümü satarak ... Emlak aracılığıyla 6.000 TL bedelle aldıklarını ve aldıkları tarihten beri de müvekkilinin annesi tarafından kullanıldığını belirtmiştir. Bu durumda Mahkemece davalı ... tarafından satılan ... ada ... parsel 3.kat 8 nolu bağımsız bölüme ait satış senedi istenerek gerektiğinde anılan taşınmaz üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak değerinin belirlenmesi, satılan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın alınıp alınmadığının tespiti, gerektiğinde borçlu ve davalının satış tarihine yakın tarihli hesap hareketleri de incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelmeye dayalı hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

Dava konusu ... ada ... parsel 21 nolu bağımsız bölüm 12.10.1998 tarihinde borçlu tarafından davalı ...’e tapuda 1.500 TL bedelle satılmış; bilirkişi tarafından rayiç değerin 4.030,00 TL olduğu belirlenmiştir.Adı geçen davalı vekili, müvekkilinin dava konusu taşınmazı kendisine ait ... Mahallesindeki A bolk 5/35 nolu bağımsız bölümü satarak ... Emlak aracılığıyla 3.675,00 TL bedelle aldıklarını ve aldıkları tarihten beri de müvekkilinin kullanıldığını belirtmiştir. Bu durumda Mahkemece davalı ... tarafından satılan eski evine ait tapu kayıtları ve satış senedi istenerek gerektiğinde anılan taşınmaz üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak değerinin belirlenmesi, satılan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın alınıp

alınmadığının tespiti, gerektiğinde borçlu ve davalının satış tarihine yakın tarihli hesap hareketleri de incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ...,... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ..., ... ve ...'e geri verilmesine 31.1.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.