muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4312, Karar No: 2015/10606, Tarih: 14.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4312 E.  ,  2015/10606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2010/434-2013/588

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S.. D.. vasisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı S.. D..'ın kullandığı 35 SF 536 plakalı araçla müvekkilinin oğlu F. A.'a çarparak ölümüne neden olduğunu, İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/575 Esas sayılı dosyada suçlu bulunarak cezalandırılmasına karar verildiğini, kaza sonrası müvekkili ile ilgilenilmediğini, ödeme yapılmadığını, ölüm sonucu müvekkilinin ruhi çöküntü yaşadığını belirterek 100.000,00 TL. manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, sorumluluğun poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, ancak manevi tazminatın poliçe kapsamı dışında bulunduğunu, dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Selma Daş davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulüne, 10.000,00 TL. manevi tazminatın davalı S.. D..'tan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine, .....Sigorta A.Ş. hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı S.. D.. vasisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı S.. D.. vasisinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 657,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı S.. D..'dan alınmasına 14/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18210, Karar No: 2017/6125, Tarih: 30.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/18210 E.  ,  2017/6125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalılar ..., ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın murisin kullandığı motorsiklete çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, murisin askerden yeni geldiğini, bir mermer şirketinde çalışırken 20 gün önce işine son verildiğini, daha sonra bobinaj şirketinde çalışmaya başladığını, müvekkillerinin murisin anne ve babası olduğunu, müvekkillerinin destekten yoksun kaldığını, elem çektiğini, murisin kullandığı aracın hasara uğradığını, muris için tedavi gideri yapıldığını beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ve baba için ayrı ayrı 10.000’er TL maddi, 20.000’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 17.3.2014 tarihli celsede davalı ... şirketince yapılan ödeme nedeniyle maddi tazminat talebi olmadığını beyan etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, müvekkilinin sigortalısının kusuru ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, müvekkillerinin kazada kusuru olmadığını, kaza yerinde gece aydınlatması olmadığını, murisin aracının ön farlarının yanmadığını, kask takmadığını, talebin fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabul-kısmen reddi ile maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacıların her biri için 10.000'ar TL manevi tazminatın 30.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... ...dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ayrı ayrı iadesine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili ve davalılar ..., ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen sair ve davalılar ..., ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (TBK md 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (TBK md 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır.

Somut olayda, davacılar 23 yaşındaki tek erkek evladını davaya konu trafik kazasında kaybetmiş ve ayrı ayrı 20.000’er TL manevi tazminat talep etmiştir. Mahkemece davacı anne ve baba için ayrı ayrı 10.000’er TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Desteğin ölümü yanında, tarafların kusur oranı, ekonomik ve sosyal durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat miktarı davacılar için bir miktar az olup, daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri için hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin manevi tazminatın vekalet ücretiyle ilgili temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin yerinde görülmeyen sair ve davalılar ..., ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle

davacılar vekilinin manevi tazminatın vekalet ücretiyle ilgili temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 1.024,65 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ile ...'tan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 30/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1994, Karar No: 2019/3417, Tarih: 14.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1994 E.  ,  2019/3417 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Hükmü temyiz eden davalı ... vekilinin adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 26/09/2018 gün ve 2017/1261 E. - 2018/4503 K. sayılı adli yardım isteminin reddine dair verdiği karara davalılardan ... vekili tarafından itiraz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme hükmünü temyiz eden davalılardan ...’in temyiz harç ve giderlerini ödeyemeyeceğini belirterek adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 26/09/2018 gün ve 2017/1261 E. - 2018/4503 K. sayılı kararı ile davalı ...’in adli yardım talebinin reddine ve temyiz harç ve başvuru harcı ile giderlerinin tamamlanması için 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca temyiz eden davalı davalılardan ... vekiline usûlüne uygun muhtıra tebliğ edilerek, sonucuna göre işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş, bu karara davalılardan ...’nin yaptığı itiraz üzerine, dosya HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli olan Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334 ve devamı maddeleri uyarınca adli yardım talebinde bulunan kimse, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmek (yoksulluk şartı) ve davada veya talepte haklı olduğu yolunda kanaat uyandırmak zorundadır (haklı olma şartı).

Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişi, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı yönünden, adli yardım istemine dair dilekçenin ekinde sunulan belgelerden adli yardım talebinde bulunan davalının eldeki dava açısından ödeme gücünden yoksun olduğu hususunda yeter kanaat oluşturmamıştır. Bu durum karşısında davalı vekilinin itirazının HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin itirazının 6100 sayılı HMK'nın 337. maddesinin, 11.04.2013 kabul tarihli, 30.04.2013 tarih ve 28633 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 6459 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik ikinci fıkrası uyarınca kesin olarak REDDİNE 14/05/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12580, Karar No: 2015/12332, Tarih: 18.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/12580 E.  ,  2015/12332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık A.. Y.. hakkında kurulan hükmün incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık O.. T.. hakkında kurulan hükmün incelemesinde;

28.11.2011 tarihli "Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağı", aynı tarihli "Muhafaza Altına Alma Tutanağı" ve aynı tarihli ... Hudut Karakol Komutanlığı ile Kilis İl Jandarma Komutanlığı görevlileri arasında ele geçen eşyalar ile yakalanan şahıs hakkında düzenlenen "Teslim Tesellüm Tutanağı'na göre," sınır hattından kaçak küçükbaş hayvan geçirileceği duyumunu alan kolluk güçlerince yapılan keşif ve gözetleme faaliyeti esnasında olay günü saat 07:00 sıralarında sanık ... 'ın mayınlı Suriye arazisinden suça konu hayvanları geçirmeye başladığının tespit edildiği ve bunu gören güvenlik güçlerinin müdahelesi sonucu sanığın kaçarak bir zeytin ağacına gizlendiği ve burada yakalandığı, ele geçen 39 çift küçükbaş hayvan küpesi ile bir adet küpeleme makinesinin sanık yakalandığında elinde bulunan poşet içersinden çıktığının belirtilmesi" ve tutanaklarda imzaları bulunan kolluk görevlilerinin soruşturma aşamasındaki ifadelerinde tutanakları doğruladıklarının anlaşılması karşısında tutanak düzenleyicileri dinlenilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde BERAAT kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdarsi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19609, Karar No: 2021/6876, Tarih: 14.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/19609 E.  ,  2021/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Müdürlüğüne İzafeten Orman İşletme Şefliği vekili Av.... Kaya tarafından, davalılar aleyhine 03.08.2011 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem sebebiyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, dair verilen 16.12.2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların murisi ...’ın kendi arazisinde yaktığı ateşin ormanlık alana sıçraması üzerine 1 hektarlık alanda orman yangını meydana geldiğini, davalılar murisinin eylemi nedeniyle çıkan orman yangını sonucunda davacı idarenin zarara uğradığını belirterek oluşan 8.142,49 TL maddi zararın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekili, davalı ... ve ... tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19/06/2019 tarih, 2019/1469 esas ve 2019/3431 karar sayılı ilamı ile yangının örtü yangını olması sebebiyle davacının ağaçlandırma giderini talep edemeyeceğinden bahsi geçen alacak kalemi bakımından davanın reddi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile 695,49 TL maddi tazminata hükmedilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 14/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5099, Karar No: 2016/16288, Tarih: 21.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5099 E.  ,  2016/16288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: TCDD Genel Müdürlüğü hakkında açılan davanın kabulüne, Ergünler Yol Yapı İnş.Taah.Mad.Nak.San.Tic.Aş. ve TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davaların ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı TCDD Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece TCDD Genel Müdürlüğü hakkında açılan davanın kabulüne, Ergünler Yol Yapı İnş.Taah.Mad.Nak.San.Tic.Aş. ve TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davaların ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan TCDD Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ait taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattının işletme ve bakım sorumluluğu davalılardan TEDAŞ'a ait olup, TEDAŞ ile davalı TCDD Genel Müdürlüğü arasında yapılan sözleşme kendi aralarındaki iç ilişkiyi düzenlemektedir.

Bu durumda, davacıya ait taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atıldığı ve söz konusu hattın işletme ve bakım sorumluluğunun da davalı TEDAŞ'a ait olduğu gözetilerek TEDAŞ hakkında açılan davanın kabulüne, diğer davalılar aleyhinde açılan davaların ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı TCDD Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7397, Karar No: 2014/3601, Tarih: 04.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/7397 E.  ,  2014/3601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/267-2013/53

Davacı E.. K.. vekili Avukat R..M.. tarafından, davalı A.. B.. ve diğeri aleyhine 20/04/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 24.04.2011 tarihli Denge Gazetesinde yer alan “Kapasiteli İnsanla Sohbet Etmek Bir Başka Oluyor“ başlıklı köşe yazısında kendisinin de içinde yer aldığı Ak Parti Samsun milletvekili aday adayları ile ilgili olarak kişilik haklarını zedeleyici ve kamuoyunda incitici değer yargısı oluşturmaya yönelik sarfedilen sözlerin kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu edilen yazının içeriğinde davacıyla alakalı kişilik haklarını ihlal edecek nitelikte hiçbir yoruma yer verilmediğini, manevi tazminat talebinin afaki olduğunu beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, yayının içerik olarak davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 10. maddesi bakımından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yerleşik içtihatlarıyla oluşturulan ilkelerden biri de ifade özgürlüğüne ilişkindir. Buna göre; ifade özgürlüğü, demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve herbir bireyin gelişimi için temel koşullardan birini oluşturur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber“ ve “düşünceler“ için değil, aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Sözleşmenin 10. maddesinde belirtildiği üzere bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalı ve bir kısıtlama ihtiyacının bulunduğu inandırıcı bir şekilde ortaya konmalıdır. (Prof.Dr.Osman Doğru-Dr.Atilla Nalbant;İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt:2, s.365, Nilsen ve Johnsen [BD] 43)

İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

Gerek Dairemizin, gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamalarında kamu görevlilerinin kendilerine yönelik sert ve ağır eleştirilere katlanması gerektiği kabul edilmiş olup davacıda milletvekili adayı olarak kamu görevine namzettir. Yayın içeriği incelendiğinde, genel olarak seçim süreci ve bu sürece dair eleştirilere yer verilmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, açıklamaların genel itibari ile eleştiri sınırları içinde kaldığı, davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırı bulunmadığı gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12015, Karar No: 2012/10415, Tarih: 01.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/12015 E.  ,  2012/10415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NİĞDE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/06/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil  isteklerine  ilişkindir.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Davacı, kayden maliki olduğu 1037 ada 18 parsel sayılı taşınmazdaki 1 ve 5 nolu bağımsız bölümlerin davalı tarafından rehabilitasyon merkezi olarak kullanıldığını, taşınmazları 31.03.2010 tarihinde satın alarak davalıya ihtarname keşide edildiğini ve kullanım karşılığında ödeme yapılması aksi takdirde taşınmazların tahliye edilmesinin istenildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Dosya içerisinde mevcut bulunan 14.02.2011 tarihli ihtarname içeriğinden;  taşınmazların 01.04.2010 tarihinden itibaren kira ödenmeyerek haksız olarak kullanıldığı, ihtarnameden itibaren 15 gün içerisinde 5.500 TL'nın ödenmesi ve kira sözleşmesinin imzalanması aksi takdirde tahliye işlemlerine başlanacağının ihtar edildiği görülmektedir.

Öyle ise, gerek dava dilekçesi, gerekse ihtarname içeriğinden, davanın kurulmuş olan bir kira ilişkisine dayandırılmadığı, davalının fuzuli şagil konumunda bulunduğunun ifade edildiği,  kira sözleşmesi yapmaya davet edildiği ve geçmiş dönem için bedel ödemesinin istenildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davada TMK'nun 683. ve devamı maddelerinde düzenlenen mülkiyet hakkına dayalı olarak el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunulduğundan ve mal varlığına yönelik dava niteliği taşıdığından HMK.'nun 2. maddesi doğrultusunda Asliye Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan işin esasının incelenmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken  yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir.  Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.10.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1952, Karar No: 2007/1739, Tarih: 15.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1952 E.  ,  2007/1739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 226 ada 60 parsel sayılı 1448.15 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, ifraz, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kayalık, taşlık olup, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin kadastro dışı bırakılmasına, davacı Hazine'nin tescil isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432. maddesinin 3156 sayılı Yasa ile değiştirilen birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca Hazine’nin temyiz süresi 30 gün ise de Anayasa Mahkemesinin 02.12.2004 tarih 2001/216 esas, 2004/120 sayılı kararıyla söz konusu cümle iptal edilmiş, bu iptal kararı 21.10.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanmış ve karar yayımından 6 ay sonra yürürlüğe girmiş olmakla artık Hazine de 15 günlük temyiz süresine tabi hale gelmiştir. Usul hükümleri kamu düzenine ilişkin olmaları nedeniyle derhal uygulanırlar. Bu itibarla, temyize konu olayda, mahkemenin esas hakkında karar verdiği tarihte sözü edilen iptal kararı yürürlüğe girmiş olmakla Hazine’nin temyiz süresi somut olayda 15 gündür. İlamın Hazineye tebliğ edildiği gün ile temyiz dilekçesinin mahkemeye veriliş günü arasında yasada öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçmiştir. 5236 sayılı Kanun ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümlerinde değişiklik yapılmış ise de bölge adliye mahkemelerinin başlama tarihine kadar, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı geçici 2. maddesinde ifade edilmiştir. Bu nedenlerle temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, 15.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.