muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10809, Karar No: 2012/11167, Tarih: 26.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/10809 E.  ,  2012/11167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Ortakent Yahşi Belediye Başkanlığı aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.05.2012 gün ve 39/265 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, satın alma ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik hukuki nedenlerine dayanarak kadastroda tespit harici bırakılmış bir parça tapusuz taşınmazın müvekkili adına tapu siciline tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar Hazine ve Ortakent Yahşi Belediye Başkanlığı vekilleri davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı lehine kazanma koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle, 20.03.2012 tarihli krokide A harfi ile işaretli 149,58 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapu siciline tesciline karar verilmiştir.

Hüküm, süresinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, teknik bilirkişinin 20.03.2012 tarihli krokili raporuna göre; tesciline karar verilen taşınmaz, kadastro çalışmasında tespit dışı bırakılan, hali hazırda ev ve depo olarak kullanılan tapusuz alanda kalmaktadır. Taşınmazın kadastroda ne nitelikle tespit dışı bırakıldığı belirlenememişse de, keşifte dinlenen davacı tanığı ...beyanında, çekişme konusu taşınmazın önceden ot dahi yetişmeyen kayalık olduğunu bildirmiştir. Bu açıklamaya göre, davacı imar ihya hukuki nedenine dayanmamış olsa bile, imar ihyaya muhtaç bir yer olduğundan, mülkiyet hakkının doğması için 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17.maddesindeki olumlu olumsuz tüm koşulların davacı lehine gerçekleştiğinin kanıtlanması gerekmektedir. Dairemizin ve Yargıtay’ın devam eden istikrarlı uygulamaları da bu yöndedir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 17.maddesinde; orman sayılmayan, kamu hizmetine tahsis edilmeyen bu tür bir yerin para ve emek sarf edilmek suretiyle kültür arazisi niteliği kazandırılması ve bu olgunun tamamlandığı tarihten itibaren 20 yıldan fazla süreyle 14.maddedeki koşullar altında tasarruf edilmesi halinde tesciline karar verilebileceği açıklanmış, son fıkrasında da il, ilçe ve kasabaların imar planları içerisinde bulunan yerlerin ihya yoluyla kazanılması yasaklanmıştır. Anılan kanun maddesinde, imar ihya ile ancak kültür arazisi niteliği kazandırılan yerlerin bu yolla kazanılmasına imkan verildiği açıktır.

Somut olayda; tescile konu taşınmazın kültür arazisi niteliğinde olmayıp ev ve depo niteliğinde olduğu belirlendiğinden, davacı lehine kazanma koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlışa düşülerek yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Somut olayda; tescile konu taşınmazın kültür arazisi niteliğinde olmayıp ev ve depo niteliğinde olduğu belirlendiğinden, davacı lehine kazanma koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlışa düşülerek yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Tüm bu nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, usul ve kanuna aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2315, Karar No: 2021/2015, Tarih: 04.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/2315 E.  ,  2021/2015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 23.11.2016 gün ve 2013/465 - 2016/564 sayılı kararı onayan Daire'nin 23.01.2019 gün ve 2017/3127 - 2019/668 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili bankada yönetim kurulu başkanı, üyesi, genel müdür, şube müdürü ve müdür yardımcıları olarak görev yaptıkları dönemde dava dışı şirkete kredi açıp kullandırdığını, kredinin açılış ve kullandırılışının banka usul ve teamüllerine aykırı olduğunu, kredinin teminatlarının yetersiz ve istihbarat raporlarının olumsuz olduğunu, kredinin vadesinde ödenmemesi üzerine davacı banka tarafından başlatılan icra takiplerinden sonuç alınamadığını, davalıların sorumluluklarının banka teftiş kurulu tarafından düzenlenen raporla tespit edildiğini, bu işlemden dolayı müvekkili bankanın zarara uğradığını ileri sürerek, 16.367.684.816.827.- TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın reddine dair verilen karar davacı vekili ile davalılardan ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2807, Karar No: 2022/7095, Tarih: 22.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2807 E.  ,  2022/7095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11/02/2011 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/09/2020 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22/11/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 8,400 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/11/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20862, Karar No: 2011/19142, Tarih: 29.11.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/20862 E.  ,  2011/19142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, kambiyo senedine dayalı menfi tespit talebinden kaynaklanmasına ve bono sebebiyle menfi tesbitte TTK.4, 5, 12.maddelerine göre mutlak ticari dava olmasına göre inceleme görevi Yargıtay 19.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 19.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12059, Karar No: 2009/10848, Tarih: 02.06.2009

4. Ceza Dairesi 2007/12059 E., 2009/10848 K.

**4. Ceza Dairesi 2007/12059 E., 2009/10848 K.**

**- CEZAYA EHLİYET VE BUNU KALDIRAN VEYA HAFİFLETEN SEBEPLER

- AKIL HASTALARINA ÖZGÜ GÜVENLİK TEDBİRLERİ

- AKIL HASTALIĞI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 32 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 57 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 46 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın akıl hastası olması nedeniyle uygulanacak olan 765 sayılı TCY.nın 46. maddesine göre suç işlediği anlaşılan kimsenin muhafaza ve tedavi altında bulundurulmasının sifa buluncaya kadar süreceği; 5237 sayılı TCY.nın 32 ve 57. maddelerine göre ise, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin akıl hastasının tehlikeliliği ortadan kalkıncaya veya önemli ölçüde azalıncaya kadar devam edeceği, tehlikeliliği ortadan kalkınca ve önemli ölçüde azalınca güvenlik tedbirine son verileceğinin hükme bağlandığı, bu nedenle 5237 sayılı TCY.daki düzenlemenin sanık yararına olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık sAnık S.... K.... (S...) müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, "765 sayılı TCY.nın 46. maddesi gereğince ceza tertibine yer olmadığına, sanığın iyileşene kadar muhafaza ve tedavi altında bulundurulmasına" ilişkin bölümünün "5237 sayılı TCY.nın 32. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, sanığın aynı Yasanın 57. maddesi uyarınca tehlikeliliği ortadan kalkıncaya veya önemli ölçüde azalıncaya kadar yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına" biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 02.06.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9956, Karar No: 2024/4535, Tarih: 15.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/9956 E.  ,  2024/4535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/37 E., 2015/157 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümle, 43/1, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 3-f, 5, 43/1, 110/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sivas 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2015/37 Esas, 2015/157 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1. cümle, 43, 62, 53.maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 3-f, 5, 43, 62, 53.maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin iddia ettiği olaylar sonrasında da sanığın kullandığı servise binmeye devam ettiğine, beyanlarının hayatın olağan akışıyla uyumlu olmadığına, şikayette bulunduktan sonra sanığa mesaj atmaya devam edip sanığın kendisine karşılık vermemesi üzerine onu tehdit ettiğine, mesaj içeriklerinin yeterli bir şekilde incelenmediğine, katılan mağdurenin ifadesinde geçen Y.K'nin tanık sıfatıyla dinlenmediğine, 5237 sayılı Kanun'un 110.maddesinin uygulanmama sebebinin gerekçelendirilmediğine, hukuka aykırı olan kararın sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

1. Sanığın aşamalardaki katılan mağdurenin kendisiyle sevgili olmak istediğini sürekli söylediğine, ona olumsuz karşılık verdiğine, suçlamaları kabul etmediğine yönelik savunmaları karşısında, katılan mağdurenin duruşmada alınan ifadesi sırasında sanık ile olan ilişkisini kendisine anlattığını söylediği arkadaşı Y.K.ile katılan mağdure tarafından sanığa atılan ve 13.05.2015 tarihli bilirkişi raporunun beşinci sayfasına yansıyan 'Rukiye biliyo ama yemini var ablasına demez.' şeklindeki mesajda bahsi geçen Rukiye isimli kişinin açık kimlik bilgileri tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenmelerinden sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

2. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sivas 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2015/37 Esas, 2015/157 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10463, Karar No: 2011/2945, Tarih: 21.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10463 E.  ,  2011/2945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.06.2009 tarih ve 2008/335-2009/290 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Etiler Şubesi’nde döviz hesabı açtırdığını, rahatsızlığı nedeniyle banka şubesine gidememesinden dolayı tüm işlemleri yazılı talimatlar ile gerçekleştirdiğini, davalı bankanın işlemden önce arayarak müvekkilinden telefon teyidi aldığını, müvekkilinin böylece bankaya gidemese dahi hesaplarını kontrol edebildiğini, davalının sözleşmeden doğan yükümlüğünü yerine getirmeden, gerekli özen ve dikkati göstermeden sahte imzalı talimatlar ile hesabından para ödemesi yaptığını ileri sürerek, şimdilik 10.000.-USD’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, birleşen davada ise 15.504 USD’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 3 yıl boyunca aynı kişi tarafından davacının kendi imzasının bulunduğu talimatlar ile 29 defa para çekildiğini, tüm işlemlerde müvekkilinin özen yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle kusurunun bulunmadığını, davacının ihmali nedeniyle zararın oluştuğunu, 3 yıl boyunca hesabını kontrol etmeyerek zararının doğmasına neden olduğunu, talimatlardaki imzaların iğfal kabiliyeti bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sahteliği yargılama ile sabit hale gelen 12 ayrı talimat evrakıyla davacının çalışanı ...’in davacının hesabında rıza ve bilgisi dışında işlem gerçekleştirdiği, davalı bankanın bu sahte talimatlarla işlem gerçekleştirirken gerekli dikkat ve özeni göstermediği, ekran ve imza föylerinden gerekli imza denetimlerini yapmadığı, davacının zararının meydana gelmesinde bankanın ağır kusurlu olduğu, davacının ise personel seçiminde gerekli özeni göstermeyerek kusurlu davrandığı, olayda tarafların müterafik kusuru bulunduğu, bilirkişiler %50 kusur taktir etmişler ise de izah edilen nedenlerle davalı bankanın %75 kusurlu, davacının ise %25 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile asıl davada 7.500 USD’nin, birleşen davada 11.628 USD’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı banka nezdinde davacıya ait hesaptaki paraların davacının talimatı ve izni olmadan dava dışı şahsa ödendiği iddiasıyla, banka hesaplarında bulunması gereken paranın tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı banka nezdinde davacıya ait hesaptaki paraların davacının talimatı ve izni olmadan dava dışı şahsa ödendiği iddiasıyla, banka hesaplarında bulunması gereken paranın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünün özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği kabul edilerek HUMK' nun 275. maddesine uygun olarak uzman bilirkişi heyetinden rapor alınmış, daha sonra bu rapora itibar edilmeyerek, resen kusur belirlemesi yapılarak karar verilmiştir. Dava konusu uyuşmazlığın açıklığa kavuşturulması ve çözümü bilirkişi incelemesini gerektirmektedir. Ancak mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmasına rağmen gerekçesi de ortaya konulmadan bilirkişi raporundaki kanaatten ayrılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7639, Karar No: 2007/9957, Tarih: 15.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/7639 E.  ,  2007/9957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 0.90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 15.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/442, Karar No: 2022/433, Tarih: 14.06.2022

**Ceza Genel Kurulu         2020/442 E.  ,  2022/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 09.07.2020 tarih ve 13-27 sayı ile; sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire üyeleri O. Erdoğan ve A. O. Dağ; "Sanık hakkında TCK 220/7 madde delaletiyle TCK 314/2 madde çerçevesinde örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçlamasıyla dava açılmıştır. Sayın heyetin çoğunluğu sanık hakkında beraat kararı verilmesi yolunda görüş bildirmiştir. Sayın çoğunluğun bu konudaki değerlendirmesine aşağıdaki gerekçelerle katılmıyoruz;

Suçlamanın temelini oluşturan örgüte yardım kavramı altında söz konusu edilen fiiller nitelik bakımından ilk önce "bilme kavramını" içermektedir. Fail, örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber örgütün amacını bilerek ve isteyerek yardım etmektedir. Örgütün niteliği bilinerek örgüt yararına herhangi bir ..., görev veya hizmet yapılmaktadır. Burada söz konusu olan yardımın maddi bir yardım olması zorunluluğu yoktur. Somut davada da FETÖ/PDY örgütünün işleyişi ve stratejisi çerçevesinde yardımın maddi olması ön koşul olarak değerlendirilemez. Yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet eden bir fiil olması yeterlidir.

Somut davayı bu çerçevede inceleyecek olursak FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün yıllardan beri süregelen ve devlet kademelerini ele geçirme ana noktasından hareket eden stratejisi ile yüksek yargıya da özellikle 2011 yılı Şubatından itibaren çok sayıda örgüt üyesinin yerleştirildiği ve bunların önemli bir kısmının yargılanıp mahkum edildiği, bir kısmının da kaçak olduğu tartışmasızdır. Bu çerçevede örgüt, yüksek yargıda çoğunluk sağlayarak Dairelerde örgüt lehine stratejik hamleleri yapma gücüne erişmiştir. Bunu yaparken örgüt üyesi kabul edilen şahıslar yanında örgüt üyesi olmamakla birlikte muhtelif nedenlerle örgüte yardım eden kimseler de kullanılmıştır. Bu bağlamda Örgütün özellikle manipülasyon kavramı çerçevesinde hareket ederek kendi lehine durum yaratma becerisi bir çok davada gündeme gelmiştir. Dosya çerçevesinde sanığın aslında örgüt ile aynı sosyal ve siyasi görüşü paylaşmadığı yolunda bilgiler ortaya konulsa da örgüt sanık eliyle 8. Ceza Dairesinde rahatça hareket etme imkanı bulmuştur.