muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/983, Karar No: 2018/1822, Tarih: 04.12.2018

Yine basın özgürlüğü ile bağlantılı kavramlar olarak; Anayasa’da düşünce ve kanaat (m. 25); düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti (m. 26) ayrıntılı şekilde düzenlenmiştir. Demokratik yaşamın gelişmesinde, ulusal birliğin sağlanmasında, kamuoyunun sağlıklı bir biçimde oluşmasında, sosyal ve siyasal ilerlemede basının çok önemli bir fonksiyonunun bulunduğu açık ve kuşkudan uzaktır.

Doğaldır ki basının bu ayrıcalıklı konumu ve hukuk düzeninin kendisine tanıdığı özgürlük, tüm özgürlükler gibi yine hukuk düzenince çizilen sınırlara tabidir. Basın, yaptığı yayımlarda gerek Anayasa’nın “Temel Haklar ve Ödevler” bölümünde yer alan ve gerekse de MK'nın 24 ve 25. maddelerinde ve ayrıca özel yasalarda güvence altına alınmış olan, kişilik haklarına saygı göstermek, bunlara saldırı niteliği taşıyabilecek tutum ve davranışlardan kaçınmak zorundadır. Bu cümleden olarak basın, belirli bir kişinin fikrini tartışmak zorunda kaldığı durumlarda bile, objektif bilgi vermekle ve eleştirmekle yetinmeli, olayları tahrif etmek veya kuşkuları yaymak gibi hukukun izin vermeyeceği yollara başvurmamalıdır. Özellikle de hakaret niteliğinde ya da yersiz, onur kırıcı söz ve deyimlerin kullanılmasından kaçınmalıdır.

Basının kamu görevi yapmasında göz önünde tutulan amaçla, kişilik haklarına verilen zarar arasında açık bir oransızlık varsa, yayımın hukuka aykırı olduğu kabul edilmelidir. Objektiflikten ayrılmak, haber sınırını aşmak, genişletici ve yanlış yorumlarda bulunmak, gerçek dışı haber vermek, yersiz şekilde onur kırıcı sözler kullanmak, dürüstlük kurallarına aykırı davranmak, kişisel nedenlerle salt sansasyon için yayım yapmak hukuka aykırıdır.

Bu açıklamalardan sonra denilebilir ki basın özgürlüğünün kişilik haklarına üstün tutulabilmesi için haberin gerçeğe uygun olması, gerçeğe uygun yayımın haber niteliği taşıması, gerçeğe uygun haberlerin verilmesinde nesnel (objektif) ölçütlere uyulması, haberin veriliş biçimi yönünden özle biçim arasında ölçülülük bulunması gerekir. Bir yayımın hukuka uygun olduğunun kabul edilebilmesi ancak açıklanan bütün bu koşulların birlikte varlığı hâlinde mümkündür. Yapılan bir yayım bu temel ilkelerden herhangi birine ters düşüyorsa hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmiş olacaktır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.06.2015 tarihli ve 2014/4-33 E., 2015/1504 K., 08.05.2013 tarihli ve 2012/4-1162 E., 2013/631 K. sayılı kararları).

Önemle vurgulanmalıdır ki yayımlanmasında kamu yararı bulunan, gerçek ve güncel bir haberin veya eleştirinin, özle biçim arasında denge kurulmak suretiyle verildiği durumlarda manevi tazminat sorumluluğunun temel öğesi olan “hukuka aykırılık” gerçekleşmeyeceğinden basının sorumluluğu da söz konusu olamaz.

Önemle vurgulanmalıdır ki yayımlanmasında kamu yararı bulunan, gerçek ve güncel bir haberin veya eleştirinin, özle biçim arasında denge kurulmak suretiyle verildiği durumlarda manevi tazminat sorumluluğunun temel öğesi olan “hukuka aykırılık” gerçekleşmeyeceğinden basının sorumluluğu da söz konusu olamaz.

Basın objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle olay ve konu ile ilgili olan, görünen, bilinen her şeyi araştırma, inceleme ve olayları o anda belirlenen biçimi ile değerlendirme, yayma ve yayınlama yetki ve sorumluluğuna sahip olmakla birlikte, haberin verilişi sırasında özle biçim arasındaki dengenin bozulmaması gerekir.

Öte yandan haberde gerekli, yararlı ve ilgili olmayan nitelemeler ve yorumlar yapıldığı, haberin içeriğine uygun düşmeyen, tahrik edici, kamuoyunda husumet ve kuşku yaratıcı, güveni zedeleyici bir üslubun kullanıldığı durumlarda, özle biçim arasındaki denge bozulmuş sayılır. Bu da hukuka aykırılığın varlığını kabule imkân sağlar.

Diğer bir anlatımla basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bunun içindir ki basının yaptığı yayımdan dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. Bu farklılık ve ayrık durum gözetilerek yapılan yayımın hukuka aykırılık veya uygunluk sınırı belirlenmelidir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayımdaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. İşte bu nedenle basının ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgeler ile Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2011/5286 soruşturma ve 2011/9550 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı ve Kadıköy 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/78 D.iş sayılı tekzip isteğinin reddi kararı içeriğinden; davacı ...’nin şikâyeti üzerine halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme, sesli ya da görüntülü ileti ile hakaret, özel hayatın gizliliğini ihlal ve iftira suçlarından dolayı yapılan soruşturma sonunda söz konusu yayımın haber verme ve alma kapsamında kaldığı gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği ve yapılan itirazın reddedildiği, davalılarca dosyaya sunulan belgelerde dava konusu haberi doğrular biçimde, davacı partinin isminin yer aldığı formlarda bazı üniversite öğrencilerinin özel yaşamlarına, kişisel ve siyasi eğilimlerine ilişkin notların bulunduğu, bu formlarda adı geçen öğrencilerin parti örgütüne kazandırılabilmesi için hangi tanıdık veya yakınlarının kullanılabileceğinin yazılı olduğu, yine bazı belgelerde mevcut düzene karşı üniversiteliler tarafından konulacak tavrın nasıl etkin ve güçlü bir hâle getirileceğine, ne tür etkinlikler yapılacağına ilişkin çalışmaların bulunduğu anlaşılmıştır.

Şu hâlde davaya konu haber görünür gerçeğe uygun olup günceldir ve yapılmasında kamu yararı ve toplumsal ilgi bulunmaktadır. Basının, okuyucunun dikkatini habere çekmek amacı ile

çarpıcı başlık ve ifadeler kullanmasının bir gazetecilik tekniği olması karşısında; özle biçim arasındaki dengenin bozulduğundan da söz edilemez.

Bu durumda; dava konusu haberin güncel olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, adli bir olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek nitelikte aktarıldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, başlık çarpıcı da olsa davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı kabul edilmelidir.Bu durumda haber kaynağını açıklama zorunluluğu dahi olmayan davalıların tazminat ile sorumlu tutulması yerinde görülmemiştir.

Hâl böyle olunca; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki bilgi, belge ve delillere, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9129, Karar No: 2023/364, Tarih: 24.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9129 E.  ,  2023/364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince tarafların davalarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kısmen kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalı davacı kadının asılsız olarak müvekkili hakkında tehdit suçundan adli mercilere başvuruda bulunduğunu, aile içerisinde yaşanan olayları annesine anlattığını, annesinin evliliğe müdahale ettiğini, davalı-davacı kadının ortak konutu terk ettiğini, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğunu, ortak çocuğu müvekkiline göstermediğini iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, müvekkili yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; davanın kötü niyetle açıldığını, davalı-davacı kadının iddialarının asılsız olduğunu, derdest boşanma davası olması nedeni ile eldeki davanın derdestlik nedeni ile reddedilmesi gerektiğini, davalı-davacı kadının müvekkilinin ailesi ile görüşmediğini, annesinin müvekkili ile tartışma çıkardığını, müvekkilinin Kürt olması nedeni ile davalı davacı kadının annesinin küçük ve hor gördüğünü belirterek davalı-davacı kadının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Dava dilekçesi davalı kadına 06.08.2019 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiş davalı-davacı kadın tarafından yasal süre içerisinde davaya cevap verilmemiştir.

II. CEVAP

1.Dava dilekçesi davalı kadına 06.08.2019 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiş davalı-davacı kadın tarafından yasal süre içerisinde davaya cevap verilmemiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; davacı-davalı erkeğin müvekkilini tehdit ettiğini, küfür ettiğini, psikolojik baskı yaptığını, ailesine aşırı düşkün olduğunu, ailesinin evliliğe müdahale ettiğini, müvekkiline kötü davrandığını, ailesinin müvekkilini evden kovduğunu, davacı-davalı erkeğin müvekkilinin annesine de hakaret ettiğini, müvekkilini önemsemediğini, kızlarına hakaret ettiğini, ablası ile konuşmadığını, ailesinin ortak haneye gelmesine izin vermediğini, ekonomik şiddet uyguladığını, eşinin ailesinin ortak konutun bulunduğu sokağa taşındığını, sürekli evlerine gelip gittiğini, özel hayatlarının kalmadığını, zorla elinden kartlarını aldığını, müvekkilinin namusuna laf ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, sürekli boşanacağını söylediğini, eşyaları satmaya kalktığını iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, müşterek çocuk için aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, nafakaya yıllık %25 arttırım yapılmasına, müvekkili yararına dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı-davalı erkeğin, eşini ailesinin evine bıraktığı ve biraya gelmek istemediği, eşine küfür ettiği, ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, davalı-davacı kadının ise eşinin rızasını almadan tayin talebinde bulunduğu, eşini adli mercilere şikayet ederek tayin talebini gerçekleştirdiği, annesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, eşinin geçirdiği sağlık sorunları sonrasında eşi ile ilgilenmediği, eşine küfrettiği gerekçesi ile boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu belirtilerek, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, tarafların ortak çocuğu ...'in velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 300,00 TL tedbir ve 750,00 TL iştirak nafakasına, tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında asıl kusurun davalı-davacı kadında olduğu, dava dilekçesinde iddia edilen tüm hususların ispat edildiği, mahkemece tarafların eşit kusurlu sayılması ve tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğu, boşanma davası kabul edilmesine rağmen vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu, müvekkili aleyhine hüküm altına alınan nafakaların fahiş olduğunu belirtilerek, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, nafakaların miktarı ve vekâlet ücreti yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğu, tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerektiği, hüküm altına alınan tedbir ve iştirak nafakasının düşük olduğu, müvekkili yararına süresiz 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerektiği belirterek, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, tedbir ve iştirak nafakasının miktarı ile yoksulluk nafakasına hükmedilmemesi yönünden ilk derece mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davada davanın kabulüne karar verilmesine rağmen, davalı-davacı kadın yararına vekâlet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, bunun yanında İlk Derece Mahkemesince davacı-davalı erkeğe yüklenen kusurlu davranışların yanında davacı-davalı erkeğin eşine ekonomik şiddet uyguladığının sabit olduğu bu kusurun eklenmesine, buna karşın ilk derece mahkemesinin davalı-davacı kadına yüklediği eşinin sağlık sorunları ile ilgilenmeme kusurundan sonra evliliğin devam ettiği, hakaret kusuruna ise davacı-davalı tarafça dayanılmadığı, kadının eşini haksız yere şikayet ettiği kusurunun ise ispatlanmadığı, anılan kusurların gerekçeden çıkartılmasına gerekçenin bu şekilde değiştirilmesine, bu durumda evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı-davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile davalı-davacı kadının kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden istinaf başvurusunun kabulü ile davalı-davacı kadın yararına 25.000,00 maddî, 25.000,00 manevî tazminatın boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı-davalı erkekten alınarak, davalı-davacı kadına verilmesine, davacı-davalı erkek yararına kabul edilen davası için 4.080,00 TL maktu vekâlet ücretine hükmedilmiş, tarafların sair istinaf başvurularının ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü kararının hatalı olduğu, müvekkiline yüklenen kusurların ispat edilemediği, davalı-davacı kadının haksız yere müvekkilini şikayet ettiği ve tehditten yargılanıp beraat ettiği, davalı-davacı kadının annesinin müvekkile hakaretten ceza aldığı, kadının eşinin sağlık sorunlarına kayıtsız kaldığının sabit olduğu, boşanmaya neden olan asıl olayın davalı-davacı kadının tayini çıkartmak amacı ile asılsız şikayetler bulunma fiili olduğunu belirtilerek, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası ve tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kusur belirlemesi, davalı-davacı kadın yararına tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı ve miktarı ile ortak çocuk yararına hüküm altına alınan tedbir ve iştirak nafakasın miktarı ile davacı-davalı erkek yararına maddî ve manevî tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun’un 166 ncı, 174 üncü ve 182 nci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı erkek vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5508, Karar No: 2020/934, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/5508 E.  ,  2020/934 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1641, Karar No: 2011/6329, Tarih: 29.11.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/1641 E.  ,  2011/6329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Korkuteli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2009

Davacı vekili davacının, 05/07/2007 tarihinde 4857 sayılı  İş Kanunu’nun  25/02-d maddesi uyarınca iş sözleşmesi davalı kooperatif tarafından feshedildiğini, fesih nedeninin iş arkadaşına taciz ve sataşma olduğunu iddia edildiğini, ancak ..davacı ile bir yıldan beri evlenmek maksadıyla arkadaş olduklarını, olayın geçtiği kooperatifte mesai saati başlamadan önce davacının kız arkadaşının daveti üzerine ....... Kooperatifine gittiğini, kız kaçırma ve sataşmaya dönük eyleminin olmadığını, ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir

Davalı işveren iş sözleşmesinin davacının ahlak ve iyi niyet kuralları ile bağdaşmayacak şekilde davalı tarafından artık çekilmez ve sürdürülemez hale gelmesi nedeniyle haklı sebeple feshedildiğinin belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacı işçinin işe  iadesine 4 aylık ücret tutarı 2.340,00 TL'nin davalı tarafından davacıya ödenmesine  karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Davacının atama işleminin davalı ... Kooperatifi’nin  bağlı olduğu Türkiye Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliği Genel Müdürlüğünün tarafından yapıldığı,  dolayısıyla  iş  sözleşmesinin tarafının  adı geçen  birlik olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim davalı  vekili de   bu  yöne değinerek taraf sıfatı yönünden itirazda bulunmuştur.  Mahkemece taraf sıfatına yönelik bu itiraz üzerinde  durulmadan sonuca gidilmesi hatalıdır. O halde  öncelikle davacının  iş  sözleşmesinde Türkiye Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliği Genel Müdürlüğünün personel  yönetmeliğine  göre  davalı kooperatifin bağlı olduğu  Birlik olması nedeniyle davanın  Türkiye Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliği’ne yöneltilerek  açılmasının temsilde yanılma olduğu  düşünülerek  davanın  adı geçen  Birliğe  tevcihi hususunda  davacıya  önel verilmeli, usulüne uygun olarak taraf teşkili sağlanmalıdır.

2- Taraf teşkili  yukarıda  açıklandığı üzere  gerçekleştirildikten  sonra  davanın aydınlatılması ve  feshin haklı   ya da  geçerli  nedene dayanıp dayanmadığının tespiti bakımından  dosyadaki  bilgi ve belgelerde  sözü geçen davacı  hakkındaki  ceza  soruşturmasına ait  evraklar getirtilip  fesih olayı ile  bağlantısı olup olmadığı  belirlenmeli, davalı  savunmalarında ismi geçen işyeri yetkilileri ve  özellikle davacı tarafından taciz edildiği ileri sürülen  ..çağrılıp  dinlenmeli, bundan  sonra  dosyadaki  tüm deliller  değerlendirmeye tabi tutulup oluşacak uygun sonuca göre bir karar verilmelidir. eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule  göre de ;

Kabule  göre de ;

Davacı işçinin boşta geçen süre ücretinin tespiti ile yetinilmeyip anılan alacağın tahsiline yönelik eda hükmü kurulması  ve davalı  Tarım Kredi Kooperatifleri 1581 Sayılı Kuruluş Kanunun 19.maddesine göre harçtan muaf olduğunun  gözetilmeksizin  harçtan sorumlu tutulması da hatalı  olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda  açıklanan nedenlerle  mahkeme kararı usul ve yasaya aykırı bulunduğundan BOZULMASINA, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.