muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/28419, Karar No: 2017/9328, Tarih: 30.05.2017

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalılar ... ile Özel ... Eğitim Kurumları Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı fazla çalışma yaptığını ve ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, alacak talebinde bulunmuştur. Davalılar ise, davacının fazla çalışmalarının bulunmadığını, bir kısım ödemelerin de yapıldığını savunmuştur.

Özel öğretim kurumlarında çalışan öğretmenlerin aylık ücreti karşılığı olan ders sayısından fazla derse girmeleri halinde fazla girdikleri ders ücretinin fazla mesai olarak değil ders ücreti olarak ödenmesi gerekir. Başka bir anlatımla özel öğretim kurumlarında aylık ücret karşılığı ders sayısından fazla derse girilmesi durumunda fazladan girilen dersin ücretine hak kazanılır. Buna göre özel öğretim kuramlarında görev yapan öğretmenlerin fazla mesai iddiaları ancak aylık ücretin karşılığından fazla derse girmeleri halinde girilen fazla derslerin ücretlerinin talep edilmesi durumunda söz konusu olabilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş sözleşmelerinde aylık ücreti karşılığı girmekle yükümlü olduğu ders saatleri gösterilmiştir. Hükme esas bilirkişi raporunda; tanık beyanları dikkate alınarak, davacının iş sözleşmelerinde belirtilenden fazla derse girdiği kabulü ile alacak hesaplanmıştır.

Özel eğitim kurumları T.C. Milli Eğitim Bakanlığı'nın denetimine tabi olup, davacının hizmet süresine ilişkin olarak, bağlı bulunan milli eğitim müdürlüğünden ve ayrıca davalı şirketten eğitim dönemlerine ait çalışma ve ders programlarına ilişkin çizelgelerin celbi ile davacının haftalık kaç saat derse girdiği somut olarak tespit edilmeli ve alacak buna göre belirlenip hüküm altına alınmalıdır.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Davalılardan ... yönünden, davanın husumetten reddine hükmedilmesine karşın kendisini vekil ile temsil ettiren bahsi geçen davalı lehine ayrıca vekalet ücretine hükmedilmemesi de hatalıdır.

4-İhbar tazminatı alacağı için yasal faize hükmedilmesi gerekirken, infazda tereddüte yol açacak şekilde yazılı şekilde faize hükmedilmesi de hatalı olup, ayrı bir bozma nedenidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalılar Özel ... Eğitim Kurumları Ltd. Şti. ve ... yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 30/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9082, Karar No: 2022/17902, Tarih: 27.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/9082 E.  ,  2022/17902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkındaki ... İtiraz Hakem Heyetinin 2019/İHK-13309 Karar sayılı ve 30.10.2019 tarihli kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; muris ...’ın 25.06.2018 tarihinde Halkbankası Karabağlar/İzmir Şubesinden çektiği kredinin teminatı olarak Halk Hayat Sigortası yapıldığını, sigorta primi peşin ödenmiş olup, teminat bedelinin 3 yıl için 50.500,89 TL olarak belirlendiğini, murisin 22.08.2018 tarihinde vefat ettiğini, bu nedenlerle poliçe teminat bedeli olan 50.500,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

... Uyuşmazlık Hakem Heyetince iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına, özellikle alınan 07.06.2019 tarihli Uzman Dr. ... imzalı bilirkişi raporu ile, 25.06.2018-2021 vadeli poliçe ile Halk Hayat ve Emeklilik A.Ş tarafından kredi kullanılırken hayat sigortası poliçesi düzenlendiği, 22.08.2018 tarihinde murisin tedavi gördüğü hastanede “pnömoni, solunum yetmezliği hastalığı” sonucu vefat ettiği ve muriste poliçenin düzenlenme tarihinden öncesinde mevcut olan “kroner arter hastalığı, DM, HT, KOAH” hastalığı ile ölümü arasında illiyet bağı olduğunun, anlaşılması karşısında başvurunun reddine karar verilmiş, davacı vekilinin karara itirazı üzerine davacı vekilinin itirazlarının İtiraz Hakem Heyetince reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, ... ... kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde, özellikle 07.06.2019 tarihli bilirkişi raporunun karara esas alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan ... kararının ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 27.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5037, Karar No: 2024/3824, Tarih: 23.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5037 E.  ,  2024/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/73 E., 2023/350 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/475 E., 2022/681 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki boşanma davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının telefonda gece geç saatlerde başka bir erkekle konuştuğunu, bu konuda sorulan sorulara kaçamak cevaplar verdiğini, porno sitelere girdiğini, bunu karşı tarafa sorması üzerine kadının ameliyatlı burnuna elini sokarak kanamasına sebebiyet verdiğini ve müvekkiline iftira atarak onu evden uzaklaştırdığını ileri sürerek tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, velâyetlerinin müvekkiline verilmesine, 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesi ile; erkeğin müvekkilini ve müvekkilinin ailesini küçük gördüğünü, hakaret ettiğini, bahsedilen görüşmenin iş ilişkisi içinde gerçekleştiğini, davacının hastalık derecesinde takıntı, saplantı ve kıskançlığı olduğunu, fiziksel ve ekonomik şiddet uyguladığını, başka kadınlarla aldattığını, davacının evden uzaklaştırılmasına rağmen kış günü müşterek evin doğalgaz aboneliğini iptal ettirdiğini belirterek asıl davanın reddine, karşı davalarının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, velâyetin müvekkiline verilmesine, her çocuk için ayrı ayrı aylık 500,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili için aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 22.09.2020 tarihli 2017/1011 E., 2020/443 K. sayılı kararı ile, erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki boşanma davasının kabulüne, velâyetin anneye tevdiine, çocuk ... için aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak, çocuk ... için aylık 200,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın yararına 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir. Kararın her iki tarafça istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 15.06.2022 tarihli kararı ile ortak çocuk ... lehine hükmedilen nafaka konusunda tereddüt ve çelişki hasıl olduğu, bu haliyle kararın istinaf denetimini yapma olanağının bulunmadığı, kısa karara uygun, gerekçesiyle denetime elverişli, çelişki ve tereddüt uyandırmayacak ve tarafların tüm taleplerini değerlendirip bu talepler hakkında olumlu olumsuz bir hüküm tesis etmek üzere kararın kaldırılmasına, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı karşı davacı kadının iş yerinden bir erkekle yakınlaşma içerisinde olduğu, ancak taraflar arasında daha önce 2014 yılında boşanma davası açılıp daha sonra barışma durumlarının olduğu, ortak çocuğun beyanında annesinin yakalandığını ancak ilişkiyi inkar ettiğini, sonrasında tarafların yeniden barıştıklarını, buna rağmen kendisinin sonrasında da bir kısım mesajlar gördüğünü ortaya koyduğu, davalı karşı dava kadının ise eşinden şiddet gördüğü, erkeğin eşinin annesi ile ilgili orospu türünde sözler sarf ettiği ve maaş kartına el koyduğu, fiili ayrılık sürecinde evin aboneliklerini kestirerek kadının mağduriyet yaşanmasına sebebiyet verdiği, erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki boşanma davasının kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ... reşit olduğundan velâyet konusunda karar verilmesine yer olmadığına, Hatice'nin velâyetinin anneye tevdiine, velâyeti anneye verilen çocuk için hükmedilen aylık 250,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle 500,00 TL'ye yükseltilmesine, aylık 500,00 TL iştirak nafakasına, kadın için aylık 500.00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın yararına 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin ağır kusurlu olması sebebiyle tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; sadakatsizlik iddiasının önceki davadan sonra olduğunu belirterek kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve kendi reddedilen tazminat talebi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı, reddedilen yoksulluk nafakası yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının inceleme tarihi itibariyle çalışmadığı, kaldı ki asgari ücretin yoksulluktan kurtarmayacağı, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddinin hatalı olduğu, tazminat miktarlarının da az olduğu gerekçesiyle davalı karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi ve tazminatların miktarlarına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak bu hususlarda yeniden hüküm tesisine, kadın yararına aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasına, 80.000,00 TL maddî, 80.000,00 TL manevî tazminata, kadının sair, davacı karşı davalı erkeğin tüm istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve kendi reddedilen tazminat talebi, kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında kusurun kimden kaynaklandığı, kadının boşanma davasının kabulünün, kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası takdirinin isabetli olup olmadığı, isabetli ise miktarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı, erkeğin manevî tazminat talebinin reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.05.2024 oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14875, Karar No: 2012/13531, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14875 E.  ,  2012/13531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kabul edilen tarihler arasında 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5732, Karar No: 2019/1396, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5732 E.  ,  2019/1396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8637, Karar No: 2011/11292, Tarih: 27.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/8637 E.  ,  2011/11292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 15/06/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu olay nedeni ile davalılar hakkında Niğde Ağır Ceza Mahkemesinde açılan kamu davasında, davalılardan ... hakkında Adana Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden verilen rapora göre 765 sayılı TCK nın 46/1 maddesi gereğince cezai ehliyetinin olmadığı, bu nedenle Niğde Ağır Ceza Mahkemesi'nce davalı hakkında ceza tertibine yer olmadığı ve tıbben şifa buluncaya kadar kontrol ve tedavi altında bulundurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Şu halde, anılan kişiye vasi tayin edilip edilmeyeceği ve vasi huzuru ile davaya devam edilip edilmeyeceği saptanarak, taraf teşkili sağlanmadan işin esasının incelenmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/181, Karar No: 2015/12072, Tarih: 01.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/181 E.  ,  2015/12072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2014/181-2014/695

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu 412 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün tapu kaydından 6.600,00 m2, olduğu anlaşıldığı halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın yüzölçümünün 10.400,00 m2 alınması suretiyle fazlaya karar verilmesi,

2-Dosyada bulunan fen bilirkişi raporunda 324 parsel sayılı taşınmazdan geçen enerji nakil hattı nedeni ile oluşan irtifak alanının 200,00 m2 ile 206,62 m2 olmak üzere toplam 406,62 m2, 399 parsel sayılı taşınmazdan geçen enerji nakil hattı nedeni ile oluşan irtifak alanının ise 672,73 m2 olduğu belirtilmiş olup mahkemece de bu kısımların bedeline hükmedildiği halde, hüküm fıkrasında maddi hataya düşülerek, 324 parselde 672,73 m2, 399 parselde 406,62 m2 lik alanda irtifak hakkı tesisine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19329, Karar No: 2017/24197, Tarih: 06.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/19329 E.  ,  2017/24197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı belediyede altişverene bağlı olarak temizlik işinde çalışırken iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, hafta tatili ve fazla çalışma alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili, son altişveren olmadığını bu nedenle sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacının diğer davalıya bağlı olarak çalıştığını, belediyenin sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, her iki davalı vekili de temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nın tüm, davalı ... Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.