muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14528, Karar No: 2017/175, Tarih: 11.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/14528 E.  ,  2017/175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

... 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/07/2016 tarih ve 2016/158-2016/158 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi karşı taraf (alacaklı) vekili ve (borçlu) ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Karşı taraf (alacaklı) vekili, ... Doğalgaz Mak. Peyzaj İnş. Elektrik Petrol Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. lehine müvekkil banka ile akdedilen iki adet Genel Nakdi ve Gayri Nakdi Kredi Sözleşmesini yukarıda isimleri yazılı borçluların müşterek ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, adı geçen firmaya kullandırılan kredilerin geri ödemelerinin yerine getirilmemesi üzerine, söz konusu kredi hesapları kat edilerek, borçlu firma ve kefillerine gönderilen ihtarnamelerin ... Yapı Doğalgaz İnş. Müh. Nak. Peyzaj San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ...’e tebliğ edildiğini, diğer borçlulara yapılan tebliğlerin neticesiz kaldığını, alınan duyumlara göre; borçluların mal varlıklarını kaçırma, gizleme ve devretme eğiliminde olduğunun istihbar edildiğini ileri sürerek ... Doğalgaz Mak. Peyzaj İnş. Elektrik Petrol Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. için 139.035,14 TL, müteselsil kefiller yönünden ise borcun tamamı olan 829.035,14 TL yönünden ihtiyati haciz talep etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre; ihtiyati haciz için İİK’ nın 257.maddesinde aranan yasal koşulların gerçekleştiği gerekçesiyle, 968.070,28 TL alacağın alınabilmesini sağlamak için borçluların borca yeter miktardaki taşınır, taşınmaz malları ile 3.kişilerdeki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine ve alacaklı için takdir edilen 400,00 TL maktu vekalet ücretinin borçludan tahsili ile alacaklıya verilmesine karar verilmiştir.

Borçlulardan ..., karardan aleyhine icra takibine geçilmesi sebebiyle haberdar olduklarını ve esasa ilişkin itirazları olduğunu savunarak ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile İİK’nın 257/1 maddesi gereğince alacaklının 829.035,14 TL alacağının alınabilmesi için borçluların borca yeter miktardaki taşınır, taşınmaz malları ile 3. kişilerdeki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine, alacaklı ve borçlu için ayrı ayrı 500,00 TL vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, karşı taraf (alacaklı) vekili ve borçlu ... vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, karşı taraf (alacaklı) vekili ve borçlu ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, karşı taraf (alacaklı) vekili ve borçlu ... vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, karşı taraf (alacaklı) vekili ve borçlu ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, karşı taraf (alacaklı) vekili ve (borçlu) ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 22,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden karşı taraf (alacaklı) ve borçlu ...'dan ayrı ayrı alınmasına, 11/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42691, Karar No: 2013/1607, Tarih: 17.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/42691 E.  ,  2013/1607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın eylemi sonucunda mağdurun yüzünde sabit iz oluştuğu, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre yüzde sabit ize neden olan yaraların etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olarak kabulünün mümkün olmadığı, bu nedenle temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c-son maddesi gereğince uygulama yapıldığından sonuca etkili görülmeyerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA, 17/01/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/12475, Karar No: 2019/1760, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/12475 E.  ,  2019/1760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3883, Karar No: 2014/502, Tarih: 16.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/3883 E.  ,  2014/502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan Unilever... A.Ş. ile sanığın suç tarihinde temsilcisi olduğu Özel ... Eğitim ....Ltd. (Seviye Dergisi Dershanesi ) ticari ünvanlı şirket arasında aktedilen 28.03.2007 tarihli Ariyet Sözleşmesi hükümleri gereğince suça konu U-300 tipi 08304940 barkod nolu derin dondurucunun dershane kantininde kullanılmak üzere teslim alınması sonrasında, anılan sözleşmenin 6-c maddesine aykırı davranılarak derin dondurucu (kabin) üzerinde zilyedildiğin devri amacı dışında tasarrufta bulunma suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Ariyet sözleşmesi çevresinde kullanmak ve iade etmek üzere teslim aldığı derin dondurucuyu, şirketi devri sırasında katılan şirkete iade etmemesi eyleminin "nitelikli güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12723, Karar No: 2017/236, Tarih: 12.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/12723 E.  ,  2017/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : TCK.nun 209/1,53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri katılan vekili, sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 29.12.2011 tarih ve 2011/ Bşk-42-42 Esas- Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkemece sanıklar hakkında açılan nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraat, açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan mahkumiyet hükümleri kurulduğu, sanıklar hakkında sadece kurulan mahkumiyet hükümlerinin katılan vekili ve sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında;

Temyizlerin kapsamı ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye TEVDİİNE, 12.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7650, Karar No: 2016/6910, Tarih: 25.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/7650 E.  ,  2016/6910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı A.. A.. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gazete Dergi Basım A.Ş. aleyhine 10/03/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Gazetesi'nin 28/12/2013 tarihli nüshasında yer alan "The İmam'ın sır bağlantısı" başlıklı gerçek dışı haberle savcılık mesleğinde ve özel yaşamında yasa dışı ilişkiler içerisinde bulunduğu yönünde şüphe uyandırılarak kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davaya konu haberin gerçek, güncel ve yayınlanmasında kamu yararı ile toplumsal ilginin mevcut olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu haberde davacının kişilik haklarına saldırı bulunduğu kabul edilerek, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 10. maddesi bakımından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yerleşik içtihatlarıyla oluşturulan ilkelerden biri de ifade özgürlüğüne ilişkindir. Buna göre; ifade özgürlüğü, demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve her bir bireyin gelişimi için temel koşullardan birini oluşturur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber“ ve “düşünceler“ için değil, aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Sözleşmenin 10. maddesinde belirtildiği üzere bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalı ve bir kısıtlama ihtiyacının bulunduğu inandırıcı bir şekilde ortaya konmalıdır (Prof.Dr....-Dr....; İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt:2, s.365, .... [BD] 43). Bir siyasetçiye yönelik eleştirilerin kabul edilebilir sınırları, özel bir şahsa yönelik eleştirinin sınırlarına göre daha geniştir. Bir siyasetçi özel şahıstan farklı olarak, her sözünü ve eylemini bilerek ve kaçınılmaz bir biçimde, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açar; bu nedenle daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadır. (... ve Avusturya davası). İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

Dava konusu "The İmam'ın sır bağlantısı" başlıklı yazıda; dava dışı ... dava dışı .... ile irtibat kurmak için dolaylı bir yol izleyerek kardeşi olan davacıyı ... kardeşi ile telefonla görüştürmesinin eleştirildiği, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, davacıya yönelik herhangi bir küçültücü veya hakaret niteliğinde ifadeye yer verilmediği, yayının konusu ile kullanılan sözler arasında düşünsel bağlılık anlamında öz ile biçim arasındaki dengenin korunduğu, davacının kişilik haklarına saldırının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilerek istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davalının tazminatla sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/05/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 25/05/2016

Karşılaştırıldı. EE
Yargıtay — Esas No: 2022/6261, Karar No: 2023/8337, Tarih: 01.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/6261 E.  ,  2023/8337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/250 E., 2022/328 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2005 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 06.05.2009 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun(5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin 2 nci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.06.2012 tarihli kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında yazılı suçun unsurlarının oluştuğu

gözetilmeksizin sanığın beraatına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden

yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri

bırakılmasına karar verilmiştir.

5. Denetim süresi içerisinde suç işleyen sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verilmiş ve Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın herhangi bir zorlamasının olmadığına, suç kastının bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın yaşı küçük maktul ... ve mağdur ...'ı aracı ile gezdirdikten sonra Çanakkale'ye gideceklerini söylemesi üzerine maktul ... ve mağdur ...'ın araçtan inmek istemesine rağmen indirmeyerek hürriyetlerini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın herhangi bir zorlamasının olmadığına, suç kastının bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın yaşı küçük maktul ... ve mağdur ...'ı aracı ile gezdirdikten sonra Çanakkale'ye gideceklerini söylemesi üzerine maktul ... ve mağdur ...'ın araçtan inmek istemesine rağmen indirmeyerek hürriyetlerini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dava dosyası içeriği, mağdur ...'ın soruşturma aşamasındaki ifadeleri, sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki savunmaları, tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, mağdur ... ve maktul ...'in sanığın aracına, gezmek amacıyla rızaen bindikleri, biraz gezdikleri, bu sırada sanığın Çanakkale'ye gideceğini, kendilerinin de gelmesini istediği, maktul ... ve mağdur ...'ın gelemeyeceklerini ve araçtan inmek istediklerini söylemelerine rağmen sanığın inmesine müsaade etmediği olayda sanığın tek bir eylemle mağdur ve maktule karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen zincirleme suç hükümleri gereği cezada artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2022 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38546, Karar No: 2019/679, Tarih: 21.01.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/38546 E.  ,  2019/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri uygulanması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre de; dosyada mevcut Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi ve Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan raporların başka suçlarla ilgili olup suç tarihlerinin farklı olduğu anlaşıldığından; suç tarihi olan 28.07.2010 tarihi itibarıyle yeniden rapor alınarak sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9709, Karar No: 2012/11144, Tarih: 12.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/9709 E.  ,  2012/11144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 15.3.2011 gün ve 111-80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dosyada yapılan incelemede, kadastral 25 parsel sayılı taşınmazın tapulama tutanağı ile dayanağı Aralık 1958 tarih, 28 nolu tapu kaydının eklenmesi için dosya eksiğe gönderilmiş ise de, anılan eksikliğin tamamlanmadığı görülmektedir.Temyiz incelemesinin gecikmemesi için 25 parsel sayılı taşınmazın dayanağı Aralık 1958 tarih 28 nolu tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tedavüllü tüm tapu kayıtlarının merciinden istenerek evrakına eklenmesi, ayrıca Adana Karataş Sulh Hukuk Mahkemesinin 1956/ 15 esas 1956/ 41 karar sayılı ilamının okunaklı bir örneğinin evrakına eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu hususta gerekli dikkat ve özenin gösterilmemesinin hukuki ve cezai yönden sonuçlar doğuracağının bilinmesine 12.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.