muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18252, Karar No: 2013/18918, Tarih: 08.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/18252 E.  ,  2013/18918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilmiş olması karşısında, TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin ve TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına"çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "ağaç dikimi ve bakımı hizmeti sınıfında çalıştırılmasına" şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından TCK'nin 53. ve 58. maddelerinin uygulandığı kısımların, 50/1-f maddesinin uygulanmasına ilişki kısımdan ise ''ağaç dikimi ve bakımı hizmeti sınıfında'' ibaresinin çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9008, Karar No: 2011/8247, Tarih: 13.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/9008 E.  ,  2011/8247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ... hakkında kurulan Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2004 gün ve 2002/484 Esas ve 2004/251 karar sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde yada resen uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... hakkında kurulan ilk hükmün sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca iade edilmesi sonrasında dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ...'nın yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. Maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE, 13/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5665, Karar No: 2020/3771, Tarih: 17.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5665 E.  ,  2020/3771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAFRA 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25838, Karar No: 2013/16218, Tarih: 02.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25838 E.  ,  2013/16218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, genel tatil ücreti ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait iş yerinde 06.04.2004-28.05.2008 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini, hak kazandığı kıdem ve ihbar tazminatının işveren tarafından eksik ücret üzerinden hesaplanarak ödendiğini ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını ileri sürerek, bakiye kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının hak kazandığı tüm işçilik alacaklarını eksiksiz ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delilller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının hak kazandığı kıdem tazminatının işverence eksiksiz ödendiği ancak ihbar tazminatının düşük ücret üzerinden hesaplanmış olması sebebi ile bakiye ihbar tazminatı alacağı bulunduğu ve davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-Taraflar arasındaki iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği uyuşmazlık konusudur.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı hak sahibine karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı sebeple derhal fesih hakkı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin süreli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı kanun'un 17. maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında İş Kanununda işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir sebebe dayanmadan ve bildirim süreli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer.

Somut olayda, davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürmüş ancak feshin ne şekilde gerçekleştiğine ilişkin bir açıklama yapmamıştır. Davalı işveren ise; davacı işçinin istifa ederek işten ayrıldığını savunmaktadır.

İşçinin haklı bir sebebe dayanmadan ve bildirim süreli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer.

Somut olayda, davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürmüş ancak feshin ne şekilde gerçekleştiğine ilişkin bir açıklama yapmamıştır. Davalı işveren ise; davacı işçinin istifa ederek işten ayrıldığını savunmaktadır.

27.05.2008 tarihli istifa dilekçesini incelenmesinde, işçinin şahsi sebeplerle işten ayrılmak istediği beyan ettiği görülmektedir. Davacı istifaya ilişkin irade beyanının sakat olduğunu, başka bir deyimle hata veya hile neticesi bu beyanın yapıldığını iddia ve ispat etmemiştir.

Davacı ve davalı tanıkları, hesaplardaki karışılık sebebi ile davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını beyan etmişlerdir. Taraflar arasındaki iş sözleşmesinin işçi tarafından feshedildiği istifa dilekçesi içeriği ve tanık beyanları ile sabittir. Davalı işveren tarafından işçiye kıdem tazminatı ödenmiş olması iş sözleşmesinin işverence feshedildiği anlamını taşımaz . Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, davacı işçinin ihbar tazminatı istemi yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3- Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 47. maddesinde, Kanun'un kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 2. maddesinde ise resmi ve dini bayram günleriyle yılbaşı gününün genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır.

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, iş yerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, iş yerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarından, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıt taşımaması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yapıldığını yazılı delille kanıtlaması imkân dahilindedir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı iş yerinde uluslararası tır şoförü olarak görev yapmaktadır. Tanık beyanlarına göre, davacının yurt dışında seferde olduğu dönemlere denk gelen ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda; yurt dışı giriş çıkışı kayıtları celp edilerek, davacının seferde olduğu dönemler belirlenmeli ve bu döneme denk gelen ulusal bayram genel tatil günleri için hesaplama yapılmalıdır. Bu hususun dikkate alınmaması ve eksik incelmeye dayalı karar verilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.07.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5691, Karar No: 2008/8461, Tarih: 05.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5691 E.  ,  2008/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada ... Asliye Ticaret ile 5. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, temlik edilen çekten kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 12.10.2001 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, ... H.S.Y.K.'nın 20.07.2004 tarih 370 sayılı kararı ile .... Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Asliye Ticaret Mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, ... bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre Asliye Hukuk veya Sulh Hukuk Mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2004 tarih 370 sayılı kararı ile Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, faaliyete geçtiği, eldeki davanın Asliye Ticaret Mahkemesi kurulmadan önce açıldığı anlaşılmakla, davanın Asliye Ticaret Mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/06/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18058, Karar No: 2013/17985, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/18058 E.  ,  2013/17985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın ve birleştirilen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı-davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalıların sürücüsü, işleteni ve ...'si olduğu aracın çarpması nedeniyle hasarlandığını, hasar bedelinin davalı kasko sigortacısı ... Sigorta A.Ş. ile diğer davalılar tarafından ödenmediğini, olayın meydana gelişinde davalı sürücünün

tamamen kusurlu olduğunu belirterek, 12.350,00 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 28.07.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu davalı ... şirketleri şirketleri bakımından 14.543,74 TL, diğer davalılar bakımından ise 18.143,74 TL'na yükseltmiştir.

Birleştirilen ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/26 esas sayılı dosyada davacılar vekili, aynı kaza nedeniyle ...'a ait aracın hasarlandığını, ayrıca ...'un yaralandığını belirterek, 2.965,00 TL hasar bedeli, 1.000,00 TL değer kaybı, 750,00 TL araç yoksunluk bedeli ile ...'un yaralanması nedeniyle 750,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Asıl ve birleştirilen dosyada davalı olan sigorta şirketleri vekilleri, sorumluluklarıın maddi tazminat kapsamında olduğu ve poliçe limiti ile sınırlandırıldığı gerekçesiyle davaların reddini istemişlerdir.

Davacı-karşı davalı ... Teks. Ör. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili, kazanın meydana gelişinde müvekkiline ait araç sürücüsünün kusurlu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı-Karşı davacılar ...ve ... vekili ise davacı sürücünün alkolün etkisi altına kazaya sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kazanın oluşunda davacıya ait araç sürücüsünün %25, davalı müteveffa Nami Merdan Nuray'ın işleteni olduğu araç sürücüsünün ise %75 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile araçta meydana gelen hasar nedeniyle 12.325,21 TL tazminatın davalı Başak Sigorta dışındaki davalılardan tahsiline, bu davalının ise tazminatın 8.000,00 TL'na ilişkin kısmından sorumlu tutulmasına, birleştirilen dosyada ise; davanın kısmen kabulüne, 626,75 TL tazminatın birleştirilen dosya davalılardan alınarak bu dosya davacılarına verilmesine, davalı ... şirketinin 595,25 TL ile sorumlu tutulmasına, 250,00 TL manevi tazminatın dosyadaki davalılardan alınarak ...'a verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı-davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen
Yargıtay — Esas No: 2023/8374, Karar No: 2024/4467, Tarih: 10.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8374 E.  ,  2024/4467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1814 E., 2023/975 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/1260 E., 2022/441 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; 2004 yılında evlendiklerini, evliliğin ilk zamanlarından itibaren erkeğin ciddi sorunlar çıkardığını, erkeğin son bir yılda ailesinden tamamen koptuğunu, umursamazlığı ve vurdumduymazlığı hat safhaya ulaştığını, evin içinde iki yabancı gibi olduklarını, bunun üzerine kadının eşine boşanmak istediğini belirtmiş ve boşanma lafını duyan erkeğin sinirlendiğini boşanmak istemediğini söyleyip kadına fiziksel şiddet uyguladığını, erkeğin fiziksel şiddet uyguladıktan sonraki 1,5 ay içinde de çocukların evde olmadığı zamanları fırsat bilip kadına fiziksel, psikolojik ve cinsel şiddet uyguladığını, düğünde kadına takılan adeti 20 gr. Olan 10 çift burma altın bilezik, 1 adet güllü set, 3 adet bilezik ve 3 adet yüzük ziynetleri müvekkilin rızası olmaksızın elinden alındığını, erkeğin ortak kızı annesini savunduğu için sindirmeye çalıştığını, erkeğin 15-20 gün önce evi terk ettiğini, kadının boşanmak istediğini, erkeğin ise boşanmak istemediğini, evi terk etmeden önce çocukların yanında tartışma çıkarıp hakaretler ettiğini, bu nedenlerle tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, çocukların velâyetinin anneye bırakılmasına, düğünde müvekkile takılan ziynetlerin aynen iadesine, müvekkil lehine 100.000,00 TL manevî, 100.000,00 TL maddî tazminata karar verilmesini, 1.000,00 TL tedbir nafakasının karşı taraftan alınarak müvekkile verilmesini ortak çocuklar için 1.000,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmesine, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin erkeğe yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; müvekkil son 7 ay içerisinde kadının umursamaz ve vurdum duymaz tavır sergilediğini son bir ay içerisinde bu umursamaz ve vurdum duymaz tavırı müvekkile haberdar etmeden evden çıkma şeklinde olmasıyla tam hissedir hale gelince müvekkilin bu durumun sebebini her sorduğunda kadının "senden sıkılmışım ne yapayım" şeklinde cevaplarla karşıladığını, bir aylık dönem içinde sık sık telefonla konuşması ve mesajlaşması müvekkilin dikkatini çektiğini, müvekkil getir mesajlarına bakayım deyince kadının hemen telefonu kapatıp "Ben filizle konuşuyorum. Arkadaşlarımla konuşuyorum" şeklinde cevapları verdiğini, yine kadının kızın odasında samimi ve kahkaha atarak birisi ile konuştuğunu fark edince kadına" sen kiminle konuşuyorsun" sorusunu sorduğunda müvekkile kadın "... ile konuşuyorum" cevabı verince müvekkilin "ver telefonu bakayım" demesi üzerine kadının telefonu yere atıp odadan hızlı bir şekilde çıkıp müvekkili bulunduğu odaya kitlediğini, kadının ... numaralı telefonunu incelediğinde en son görüştüğü kişinin... numaralı hat sahibinin .... adında bir şahıs olduğunu, "bu kişi kim bir ilişki durumunuz oldu mu" sorusuna cevap olarak "Allah belamı versin, senin, çocukların ve ailemin yüzüne bakamam, bir hata yaptım ... beni affet ne olur" şeklinde cevap verdiğini, ortak kızına sorduğunda "baba lütfen annemi affet bir hata yapmış" şeklinde cevap verdiğini, müvekkil kızına" kızım basit bir şey değil gerçekten annen beni aldattı mı" diye sorduğunda kızının " tamam baba annem bir hata yaptı, bir daha yapmaz ne olur affet onu" şeklinde cevap verdiğini, müvekkilim bu yaşanan olaydan dolayı psikolojik travma yaşadığını, bu travma sebebiyle tedavi gördüğünü, bu nedenlerle işbu karşı davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, kadının tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakası taleplerinin reddine, ziynetlerin kadının müvekkilinden habersiz bir şekilde kurduğu iş ortaklığından sermaye ederek batırması sebebiyle talebinin reddine, çocukların velâyetlerinin müvekkile verilmesini, müvekkil için 150.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI