muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9174, Karar No: 2011/8313, Tarih: 05.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9174 E.  ,  2011/8313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.02.2009 tarih ve 2006/453-2009/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 14.06.2011 gününde davacı avukatı .... gelip, davetiye tebliğine rağmen davalı avukatı duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ‘SA’ ve ‘SABANCI’ ibareli tescilli ve tescilsiz markaların sahibi olduğunu, bir çok markasının tanınmış seviyede bulunduğunu, davalının piyasaya sunduğu kitapta ad olarak ‘KURBAN SA’ ibaresi ile diğer tanıtım materyallerinde müvekkili işyerinin görüntüsünü kullandığını, izin almadığını ileri sürerek, marka haklarına tecavüz ile haksız rekabetin tespitine, önlenmesine ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, 556 sayılı KHK.nin 66/c maddesi uyarınca şimdilik 50.000 TL maddi tazminatın tahsiline ve diğer fer’i taleplerinin hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kitabın özellikle Özdemir Sabancı suikastı ile merhum Sakıp Sabancı’yı konu edinen kurgu roman niteliğinde bulunduğunu, yazarı ve yayıncısının belli olduğunu, kişileri ve davacıyı kötüleyen bir açıklama içermediğini, markaya tecavüz ile haksız rekabetin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, kitabın özellikle Özdemir Sabancı suikastı ile merhum Sakıp Sabancı’yı konu edinen kurgu roman niteliğinde bulunduğunu, yazarı ve yayıncısının belli olduğunu, kişileri ve davacıyı kötüleyen bir açıklama içermediğini, markaya tecavüz ile haksız rekabetin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalının piyasaya sunduğu kitapta davacıya ait ‘SA’ markasının kullanıldığı, ayrıca işyeri görüntüsüne yer verildiği, davacı markasının çok tanınmış olduğu, marka ile işyeri fotoğrafının kullanımının izne tabi bulunduğu, davacının izninin olmadığı, bu durumun marka hakkına tecavüz ile haksız rekabet teşkil ettiği, talep gibi 556 sayılı KHK.nin 66/c maddesi uyarınca maddi tazminat tutarının tespiti için dosyanın bilirkişiye tevdii edildiği, lisans bedelinin 120.000 TL ve daha yukarı hesaplandığı, bunun yüksek olduğu, kitabın sınırlı sayıda satılacağı, davacının bilançosuna göre lisans bedelinin hesaplanmasının yasanın amacına aykırı bulunduğu, tazminatın BK.nun 42 ve 43. maddeleri uyarınca tayin edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, haksız rekabet ve markaya tecavüzün tespit ve önlenmesine, davalı tarafından piyasaya sunulan ‘KURBAN SA’ isimli kitaptan, ‘SA’ marka, logo ve davacıya ait center görüntülerinin çıkarılmasına, çıkarılamayanların toplatılmasına, hükmün ilanına ve 3.000 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiştir

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı adına tescilli markanın, davalının yayınladığı ‘KURBAN SA’ adlı ilim ve edebiyat eserinin çoğaltıldığı kitap kapağında eser adı ve alameti olarak kullanıldığının anlaşılmasına, somut olayda markasal kullanımdan söz edilemeyeceğinden mahkemenin 556 sayılı KHK.nin hükümleri uyarınca davalı eyleminin marka hakkına tecavüz oluşturduğu yönündeki gerekçesi yerinde değil ise de, ‘kurgu roman’ olduğu belirtilen esere ait kitap kapağında davacıya ait ‘SA’ ibareli markanın, eser adının bir parçası olarak ve markayı taşıyan işyeri görüntülerinin bir bütün olarak yer alış şeklinin haksız rekabet oluşturduğunun mahkemece kabul edildiği ve BK.nun 42, 43. maddeleri uyarınca da tazminat takdir edildiği anlaşıldığından ve kararın açıklanan gerekçe bakımından yerinde olduğunun sabit olmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün açıklanan gerekçe ile ONANMASINA, takdir edilen 825.00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 137,20 TL temyiz ilam harcının ise temyiz eden davalıdan alınmasına, 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13007, Karar No: 2024/632, Tarih: 24.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/13007 E.  ,  2024/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/258 E., 2015/459 K.

KATILANLAR : ..., ...

KATILAN MAĞDURE : ...

SUÇLAR : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık, o yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/258 Esas, 2015/459 Karar sayılı kararı ile sanığın, yolda yürüyen mağdurenin arkasından "Şşşşiitttt bebeğim bakar mısın" şeklinde laf atmasından sonraki bir gün hastane içerisindeyken mağdurenin koluna dokunması şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemler neticesinde sarkıntılık suretiye çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, yine sanığın, yaya olarak eve giden mağdurenin kolundan tutarak ve zorla çekiştirerek mağdureyi arabaya bindirmeye çalışması şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemi neticesinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği

Süre tutum dilekçesi sunulmasından ibarettir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanık hakkında kurulan her iki hüküm yönünden de takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği

Süre tutum dilekçesi sunulmasından ibarettir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanık hakkında kurulan her iki hüküm yönünden de takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda yer alan 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun, hükümden sonra 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamına alındığı, Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2020 tarihli ek kararıyla tarafların uzlaşması sonucu kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, bu suretle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmış ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Açıklanan nedenlerle tebliğnamede hükümlerin bozulmasını isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmama gerekçesi olarak sanığın tekerrüre esas alınan ilamda yer alan 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun, hükümden sonra 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamına alındığı ve Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2020 tarihli ek kararıyla tarafların uzlaşması sonucu kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağı hususunda Mahkemece yeniden değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunduğu görülmüştür.

IV. KARAR

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

IV. KARAR

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/258 Esas, 2015/459 Karar sayılı kararında sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, sayın Üye ...'ün muhalefeti ve oy çokluğuyla ONANMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/258 Esas, 2015/459 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, sayın Üye ...'ün muhalefeti ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğüm husus sanığın mağdureye yönelik Kasım 2014 tarihinde söylediği "şşşşittt bebeğim bakar mısın" sözü ile 2 ay sonra Ocak 2015 tarihinde hastanede kolunu sıkma şeklinde gerçekleşen eylemlerin hangi suçları oluşturduğuna ve mağduru kolundan tutup yaklaşık 5 metre sürükleyip mağdurun yere düşmesi üzerine sona eren eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs mü yoksa tamamlanmış suçu mu oluşturduğuna ilişkindir.

Çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden;

Dosya içeriğine göre sanığın suçlamaları kabul etmediği, sanığın mağdureye yönelik Kasım 2014 tarihinde söylediği "şşşşşitttt bebeğim bakar mısın" sözünün ...nın 105/1. maddesinde tanımlanan cinsel taciz suçunu oluşturduğu, bu eylemden mahkeme gerekçesinde kabul edildiği gibi cinsel tacizin hemen akabinde olmayıp yenilenen kast ile 2 ay kadar sonra okulların yarıyıl tatili olan Ocak 2015 tarihinde hastane de hasta sırası beklerken diğer insanların yanında cinsel bir söz ve harekette bulunmadan ve erojen bölgelere yönelmeyen mağdurun kolunu sıkma şeklinde gerçekleşen eylemin cinsel amaç taşımadığı ve bu amaç ile işlendiğinin delillerinin bulunmadığı ve eylemin ...nın 86/2. maddesinde tanımlanan etkili eylem suçunu oluşturduğu,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden;

Sanığın mağduru bileğimden tutarak arabaya doğru sürüklediği mağdurun direnmesi ve yere düşmesi üzerine araçta bulunan bir bayanın sanığa hadi gel demesi üzerine sanığın mağduru bırakıp arabaya binip gittiği olayda TCK 109. maddesinde tanımlanan bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun kılma suçunun sanığın kendiliğinden eylemi bitirmesi nedeniyle icrai hareketlerinin tamamlandığı ve tamamlanmış suçtan hüküm kurulması görüşünde olduğundan sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne iştirak etmediğime dair karşı oyumdur.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/5801, Karar No: 2022/2952, Tarih: 17.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5801 E.  ,  2022/2952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay günü sanığın, durakta beklemekte olan mağdurun boğazını sıkmak ve kolunu kıvırmak suretiyle zorla otobüse bindirmeye çalıştığı, direnmesi üzerine zorla Niğde kalesi altındaki boş yere götürüp darp ettiği ve ardından zorla ikamet ettikleri konuta götürerek darp ettikten sonra yatak odasına kilitlediği ve ertesi gün serbest bıraktığı iddia edilen olayda; mağdurun aşamalarda alınan beyanlarında çelişkiler bulunması, sanığın savunmasında mağduru zorla götürmeyip rıza ile birlikte ortak konuta gittiklerini beyan etmesi karşısında, cebir, tehdit ve hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyete yeterli inandırıcı delil bulunmadığı, ancak mağdur beyanı ile uyumlu doktor raporunda belirtildiği şekilde sanığın kasten yaralama suçunu işlediği anlaşılmakla TCK.nın 86/2, 86/3-a maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepTen dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5083, Karar No: 2018/4359, Tarih: 09.11.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/5083 E.  ,  2018/4359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. San ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 17.07.2018 gün ve 2016/83-2018/248 sayılı bozmaya uyularak hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince hakedilen bağımsız bölümlerin tapularının verilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece bağımsız bölümlerin tapularının iptâliyle davacı şirket adına tesciline dair verilen karar, davalı arsa sahibi tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... vekili, mahkemeye verdiği 12.08.2018 tarihli temyiz dilekçesiyle adli yardım talebinde bulunarak, müvekkilinin nispi temyiz harcından muaf tutulmasını istemiş, bu nedenle de sadece maktu temyiz harçlarını yatırmış ancak temyiz dilekçesi ekinde de müvekkilinin ödeme gücünden yoksun olduğunu gösteren bir belge ibraz etmemiştir.

Adli yardım talebi kanun yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddeleri göre adli yardımın şartları "ödeme gücünden yoksun olma" ve "talebin açıkca dayanaktan yoksun olmaması"dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimine önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerinin kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (madde 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durmuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (madde 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olay incelendiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı ... vekilince davalının temyiz harcının ödeme gücünden yoksun olduğunu ve adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlayarak, soyut beyandan başka bir delil sunulmadığından, adli yardım isteminin kabulü mümkün olmayıp, reddi gerekmiştir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin

Somut olay incelendiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı ... vekilince davalının temyiz harcının ödeme gücünden yoksun olduğunu ve adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlayarak, soyut beyandan başka bir delil sunulmadığından, adli yardım isteminin kabulü mümkün olmayıp, reddi gerekmiştir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin

tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek 7 günlük kesin süre içinde tamamlanması gerektiği, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlandığı takirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği düzenlenmiştir. Adli yardım talebinin reddine dair Yargıtay kararının kesinleşmesi halinde davalı ...'un temyiz itirazlarının incelenebilmesi için HUMK'nın 434/III. maddesine göre işlem yapılarak temyiz ve harçlarının tamamlatılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davalı ... vekilinin adli yardım talebinin reddine,

Kararın davalı ... vekiline tebliğine,

HMK'nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK'nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmek üzere Başkanlığımıza gönderilmesi,

Kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılması bakımından dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2746, Karar No: 2019/4179, Tarih: 10.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2746 E.  ,  2019/4179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11/04/2017 tarih ve 2015/327 E.-2017/190 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 12/04/2018 tarih ve 2017/1587- 2018/417 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "TEST" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının “FEST” ibareli, 2013/78685 numaralı marka başvurusuna davacının tanınmışlık ve benzerlik hukuki sebebine dayalı itirazının davalı TPMK YİDK tarafından reddedildiğini, ancak davacı markalarının tanınmış olduğunu ve başvurunun bu markalarla karıştırılma ihtimali bulunacak düzeyde benzer olduğunu, tanınmışlığından haksız yararlanacağını ileri sürerek, davalı TPMK’nın 2012-M-2587 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde davalı şirkete ait markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili, ibareler arasında karıştırmaya sebebiyet verebilecek derecede bir benzerliğin bulunmadığını, görsel olarak da iki markanın farklı olduğunu, somut olaya tanınmışlık şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilin işbu markayı oluştururken “FESTİVAL” kelimesinden hareket ettiğini, markaların benzer olmadığını, tanınmışlığın ispat edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; başvuru markası ile itiraza dayanak markaların mal ve hizmetlerin aynı veya aynı tür olduğu, ancak dava konusu başvurunun "FEST" ibaresin, itiraza dayanak markaların ise standart karekterle yazılı "TEST" ibaresinden oluşan markalarla sadece ilk harfleri olan “T” ve “F” harfleri açısından farklılığın bulunduğu, her ne kadar taraf markalardaki ortak harfler çoğunlukta olsa da işitsel olarak kulakta bıraktıkları etki ve vurgunun farklı olduğu, ibareler arasında ayırt edilemeyecek ölçüde bir işitsel benzerlik olmadığı, kavramsal benzerlik açısından bakıldığında ise ibarelerin farklı anlamlara sahip sözcükler olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar aleyhine, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Karar aleyhine, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Ankara BAM 20. Hukuk Dairesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelmesinde; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının "TEST" ibareli markası ile davalının "FEST" ibareli başvurusu arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.