muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/18014, Karar No: 2025/4390, Tarih: 17.02.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2465, Karar No: 2013/10655, Tarih: 21.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/2465 E.  ,  2013/10655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1) İcra mahkemesinin ihalenin feshi isteminin reddine yönelik kararı yönünden,

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2)İİK.nun 134/2.maddesine göre, ihalenin feshini, Borçlar Kanununun 226 ncı maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler yurt içinde bir adres göstermek koşuluyla icra mahkemesinden şikayet yolu ile ihale tarihinden itibaren yedi gün içinde isteyebilirler. İlgililerin ihale yapıldığı ana kadar cereyan eden muamelelerdeki yolsuzlukları en geç ihale günü öğrendiği kabul edilir. İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir. Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi hâlinde para cezasına hükmolunamaz.

Aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise, 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 38/A maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan konut finansmanından kaynaklanan alacaklar ile Toplu Konut İdaresi Başkanlığının rehinle temin edilmiş alacaklarının takibinde, ikinci fıkrada yer alan oran yüzde yirmi olarak uygulanır, hükmüne yer verilmiştir.

Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Ancak, mahkemece, genel kredi sözleşmesine dayalı olarak başlatılan takipte yapılan ihalenin feshi istemi reddedilen borçlu aleyhine ihale tarihi itibariyle yürürlükte olan İİK.nun 134/2.maddesine göre bedelinin yüzde onu oranında para cezasına hükmedilmesi gerekirken, bu hususun göz ardı edilerek yüzde yirmisi oranında para cezasına karar verilmesi isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Erzurum 2. İcra Mahkemesi'nin 23.10.2012 tarih ve 2012/184 E., 2011/170 K. sayılı ilamının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin (2) nolu bendindeki "%20" kelimelerinin karar metninden çıkartılmasına, yerine "%10" kelimelerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13943, Karar No: 2006/16493, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13943 E.  ,  2006/16493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve muarazanın giderilmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi, 09.03.2000 günlü dilekçe ile 1994 yılında satış senedi ile satın alarak üzerine bina yaparak kullandığını ileri sürdüğü ... Köyünde bulunan 3654 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 1942 yılında yapılarak kesinleşen orman sınırları içinde ise de, makiye ayrıldığı halde, ... tarafından 1942 tahdit sınırları esas alınarak konutun tahliyesinin istendiğini iddia ederek Orman Yönetiminin elatmasının önlenmesini ve çekişmenin giderilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, elatmanın önlenmesi ve çekişmenin giderilmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 Sayılı Yasaya göre 1942 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu ile 18.06.1981 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değinilen 2. madde uygulaması, 15.08.1985 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2896 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması ve 14.11.1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 ve 3373 Sayılı Yasalar ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve ... Köyünde yer alan çekişmeli taşınmazın 3116 Sayılı Yasaya göre 1942 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosunda ... Devlet Ormanı sınırları içinde bulunduğu gibi 1977, 1985 ve 1990 tarihlerinde yapılan 2. ve 2/B madde uygulamalarına konu edilmeyip, 1942 tahdidinde olduğu gibi orman sınırları içinde bırakıldığına, taşınmazın da içinde bulunduğu ... Devlet Ormanının 1961 yılında yapılan tapulama çalışmalarında paftasında Devlet Ormanı yazılmak suretiyle tespit dışı bırakılmış ise de, tapuya tescilli orman niteliğinde olmadığından söz edilerek 2. ve 2/B madde uygulamalarına konu olmayan ve itiraza uğramayan bölümleri 2000 yılında yapılan kadastro tespiti sonucu ... Köyü 383 parsel numarası ile 3481972,84 m2 yüzölçümünde ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescil edildiğine, 21.07.1952 tarihinde ... tefrik tutanağı düzenlenerek 14.08.1952 tarihli 1/10.000 ve

1/25.000 ölçekli haritadan ... ve ... tevzi komisyonuna bildirilmek üzere İstanbul Orman Başmüdürlüğüne gönderilmişse de, Başmüdürlük konuyu ... Yener başkanlığındaki heyete inceletip aldığı, 27.01.1953 tarihli raporda belirtilen 4 maddelik gerekçe ile ... tefrikini onaylamadığı ve ... tevzi komisyonuna da bildirmediği, Orman Genel Müdürlüğü 29.03.1995 ve 21.05.1954 tarihli emirlerle konuyu kesin karara bağlamak üzere Avni Dikcan başkanlığındaki heyete inceletip, 04.07.1954 tarihli raporu aldığı ve "... evvelce ... olarak belli edilen sahada değişiklik yapılmasının uygun görüldüğü, hakkında Devlet Bakanlığına bilgi verildiği ve Ziraat Bakanlığının da tasvibine iktiran eylediği bildirilmekle" raporun altına 22.03.1955 tarihinde şerh verildiği, makiye ayırma işleminin sonuçlanmadığı, keza yeniden 2 numaralı tahdit komisyonuna incelettirildiği, adı geçen komisyonun verdiği 02.05.1963 tarihli raporla "yerin eğim, erozyon ve diri örtü durumu itibariyle evvelden beri bugünkü haliyle orman mefhumu içinde mütalaa olunması, makiye tefrik muamelesinin iptaliyle orman rejimine tabi tutulmasının" bildirilmesi üzerine 20.05.1963 tarihli Başmüdürlük oluruyla "... Köyü mülki hudutları içinde bulunan arazinin makiye ayırma işleminin iptali ile orman rejimine uygundur" oluru verildiğine, bu nedenle, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi ... Köyü Devlet Ormanında makiye ayırma işleminin hiçbir zaman sonuçlandırılmadığı, bir an için sonuçlandırıldığı kabul edilse bile 20.05.1963 tarihli olurla iptal edilerek orman rejimi içine alındığına, kaldı ki davacının 6831 Sayılı Orman Yasasına Muhalefet Suçundan mahkumiyetine ilişkin Sulh Ceza Mahkemesinin kesinleşen kararının Borçlar Yasası 53. maddesi gereğince tarafları bağlayan kesin hüküm niteliğinde bulunduğuna ve yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/971, Karar No: 2019/2582, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/971 E.  ,  2019/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12712, Karar No: 2021/3257, Tarih: 06.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12712 E.  ,  2021/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 00:30 sıralarında, kolluk tarafından önleyici devriye görevi ifa edilirken, kayalık alandan jeneratör ve hilti seslerinin duyulduğu, kolluk ekiplerinin sesin geldiği yere ilerlediği, sanık ...’in dışarıda oturduğu, temyiz dışı sanık ...’ın ise içeride hilti diye tabir edilen delici alet ile izinsiz kazı çalışması yaptığının tespit edildiği, sanık ...’in kolluk ekiplerini farkedince kaçmaya başladığı ve ... ile ...’a mukavemette bulunmak suretiyle yaralanmalarına neden olduğu, olay yerinde jeneratör, hilti, kürek el feneri, 12 metre uzunluğunda seyyar elektrik kablosunun ele geçirildiği dosya kapsamında;

1-Olay yeri görgü ve tespit tutanağında; kazı çukurunun derinliğine ilişkin olarak kolluk tarafından herhangi bir tespitte bulunulmadığı, olay yerine ilişkin fotoğraflarda mağara biçiminde bir alanın gözlemlendiği, mahkemece mahallinde 27/06/2014 tarihinde keşif icra edildiği, arkeolog bilirkişisinin raporunda; ana kayanın 1.50 x 1.30 cm genişliğinde, 4.40 metre derinliğinde, iç kısımda da 1 metre sola giden bir galeri oluşturularak tahrip edildiğinin belirtildiği, sanık ...’in savunmasında; daha önce aynı yerde kazı yaptıkları iddiası ile hakkında dava açıldığını beyan ettiği, dosya kapsamında; ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/807 Esas, 2013/1223 Karar sayılı gerekçeli kararının bulunduğu, bahsi geçen dosyada suç tarihinin 18/07/2013, suç yerinin de ... piknik alanı mevkii olduğu anlaşılmakla; bahsi geçen dosya getirtilerek, eldeki dosyada olay günü çekilen fotoğraflar ile diğer dosyadaki fotoğraflar karşılaştırılmak suretiyle, kazı alanının aynı yer olup olmadığı, eldeki dosyadaki keşif neticesinde tespit edilen derinliğin suç tarihinde sanık ... temyiz dışı sanık tarafından ulaşılan derinlik olup olmadığı hususlarının tutanak mümzilerinin de ayrıntılı beyanların başvurulmak tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespiti ile sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-İddianamede sanığın 2863 sayılı Kanunun 74/2. maddesi gereğince cezalandırılması talep edildiği halde; sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesi gereğince uygulama yapılarak CMK'nın 226. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-Görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin olarak, iddianamede, TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde; sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesi gereğince uygulama yapılarak CMK'nın 226. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-Görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin olarak, iddianamede, TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde; sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesi gereğince uygulama yapılarak CMK'nın 226. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11950, Karar No: 2010/13525, Tarih: 16.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11950 E.  ,  2010/13525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/07/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden dava konusu 54 parselde birleştirilmiş 5 adet dükkanın maliki olduklarını, taşınmazları davalılardan oğulları olan Ş. tarafından sahte kira sözleşmeleri ile diğer davalılara kiraya verilerek haksız olarak kullanıldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinde bulunmuşlardır.

Birleşen davada davacı Ş. dava konusu taşınmazlara zorunlu ve faydalı masraflar yaptığını ileri sürerek masrafların tazmini isteğinde bulunmuştur.

Davalılar,taşınmazda kiracı olduklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, birleşen davanın reddine, asıl dava yönünden tüm davalılara karşı istenilen ecrimisil talebinin reddine, davalılar H., S. taşınmazı boşalttıklarından elatmanın önlenmesi isteği konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davacı S.’nın davalı Ş. aleyhine açtığı elatmanın önlenmesi davasının reddine, davacı N.’in davalılar Ş. ve F.. aleyhine, davacı S.’nın davalı F. aleyhine açtığı elatmanın önlenmesi davasının kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili ve davalılar Ş. ve F. vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava çaplı taşınmazlara elatmanın önlenmesi ve ecrimisil, birleşen dava zorunlu ve faydalı masrafların tahsili isteğine ilişkindir.

Mahkemece asıl davanın kısmen kabul; kısmen reddine, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden, davacılardan S.’nın dava konusu 54 parselde bulunan 5 ve 6 nolu bağımsız bölümlerin, N.’in ise 7,8 ve 9 nolu bağımsız bölümlerin malikleri oldukları, dava konusu 5 adet bağımsız bölümün duvarlarının yıkılması suretiyle birleştirilerek tek bölüm halinde kullanıldığı, davalıların dava konusu taşınmazlarda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının bulunmadığı görülmektedir.

Davacılardan S. maliki bulunduğu bağımsız bölümleri dava dışı gelini N..’ya kiraladığını, davalılardan oğlu Ş.’in kira sözleşmesine kendi ismini ekleyerek sahte kira sözleşmesiyle dava konusu taşınmazlarla birlikte diğer davacı N..’e ait bağımsız bölümlere de haksız olarak müdahale ettiğini, diğer davalılara sahte kira sözleşmeleriyle kiraladığını ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Mahkemece davalılardan H..ve S..’ın dava konusu taşınmazları yargılama sırasında boşalttıkları gözetilerek karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalılardan F..’nın da dava konusu bağımsız bölümlere haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın elattığı saptanarak yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması da doğrudur. F.. temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Mahkemece davalılardan H..ve S..’ın dava konusu taşınmazları yargılama sırasında boşalttıkları gözetilerek karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalılardan F..’nın da dava konusu bağımsız bölümlere haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın elattığı saptanarak yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması da doğrudur. F.. temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, davacılar,dava dışı gelinleri N. ile kira sözleşmesi yaptıklarını bildirmişler, davalı Ş. ise davacı S. ile kira ilişkisi bulunduğunu savunmuş, bununla ilgili 2 adet kira sözleşmesi ibraz etmiştir. Ne varki bu kira sözleşmelerindeki imzanın kayıt maliki S.’ya ait olup olmadığı diğer bir deyişle S. ile Ş. arasında bir kira ilişkisinin olup olmadığı araştırılmamıştır. Bu durumda dosyaya ibraz edilen 2 adet kira sözleşmesindeki imzaların taraflara ait olup olmadığının h.. şeklinde incelenerek ve gerektiğinde sahtelik iddiası bakımından Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gereklidir.

Öte  yandan,ecrimisil isteği red edilmiş ise de, yapılacak inceleme sonucu, Ş. ile kira ilişkisinin olmadığının saptanması halinde ecrimisil isteği yönünden de diğer tüm davalılar hakkında işgalin başlangıcı ile dava tarihi arasındaki süre gözetildiğinde bu tasarrufun onaya (muvafakata) dayalı olduğu sonucu çıkarılacak kadar uzun bir süre olamayacağı açıktır. Bu durumda; tüm davalılar bakımından ecrimisil isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekecektir.

Birleşen dava bakımından ise, S. ile Ş. arasında bir kira ilişkisinin varlığının kanıtlanması durumunda, Ş. tarafından 5 ve 6 nolu bağımsız bölümlere yapılan imalatlar bakımından TMK’nun 994. maddesi, eğer bir kira ilişkisi yok ise TMK’nun 995. maddesi hükümlerinin gözetilerek uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerekeceği açıktır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen tüm bu hususlar göz ardı edilerek ve eksik araştırma ile yetinilerek yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Tarafların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine,16.12.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi

.
Yargıtay — Esas No: 2011/25428, Karar No: 2012/9029, Tarih: 21.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/25428 E.  ,  2012/9029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz edenin sıfatına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 21/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3273, Karar No: 2010/3764, Tarih: 05.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3273 E.  ,  2010/3764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.05.2003 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı genel yola bağlantısı olmayan 192 ada 51 parsel sayılı taşınmazı için davalıya ait 192 ada 52 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece dava kabul edilerek davacı taşınmazı yararına geçit kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... temyiz etmiştir.

Mahkemece 20.10.2004 tarihinde verilen karar dairemizce; “Davalının temyiz itirazı olarak da ileriye sürdüğü diğer seçeneklerden ve özellikle 51 numaralı parsele doğu yönünden bitişik 56 numaralı parsel üzerinden geçit kurulması olasılığı üzerinde durulmadığı gibi, genel yolla davacıya ait parseli bağlayabilecek 52 ve 53 numaralı parsellerin müşterek sınırdan geçit kurulmasının uygun bulunup bulunmadığı da gözden uzak tutulmuştur. 53 ve 56 numaralı taşınmaz maliklerine de yöntemine uygun biçimde husumet tevcihi ile işaret edilen yönler üzerinde durulmadan B harfi ile gösterilen yerden geçit tesisinin en uygun seçenek olduğunun kabul edilmesi dairemizin kararlılık kazanmış uygulamalarına aykırı olmuştur” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen ikinci hükümde davanın kabulüne karar verilerek davacıya ait 51 parsel sayılı taşınmaz yararına 52 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... temyiz etmiştir.

Davacıya ait 51 parsel sayılı taşınmazın geçit ihtiyacı içerisinde olduğu sabittir. Geçit hakkı tesisi davalarında amaç, genel yola bağlantısı olmayan taşınmazların yola çıkışını sağlamaktır. Zira geçit davaları taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte özünü komşuluk hukukundan almaktadır. Davacının subjektif arzusunun önemi yoktur. Genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi de gözetilerek tüm alternatifler değerlendirilerek sonucuna gidilmelidir.