muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7247, Karar No: 2015/12133, Tarih: 05.06.2015

6411 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5275 sayılı Kanuna eklenen geçici 4. madde uyarınca;

5275 sayılı Kanunun 105/A maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ve ikinci fıkrasında belirtilen altı aylık süre şartı ile birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen cezanın belirli bir süre infaz edilmesine ilişkin şartın 31/12/2015 tarihine kadar uygulanmayacağının hüküm altına alındığı,

Hükümlünün 3 yıl 4 aylık hapis cezasının infazına 12/12/2014 tarihinde başlanıldığı, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun Ek-2 maddesi uyarınca koşullu salıverilme tarihinin 11/04/2016 olduğu, 5275 sayılı Kanuna eklenen Geçici 4. maddedeki düzenleme dikkate alındığında, hükümlünün cezasının belli bir kısmının infaz edilme koşulu aranmaksızın koşullu salıverilmesine 1 yıldan az kaldığı 11/04/2015 tarihinden itibaren cezasının 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak sureti ile infazına karar verilebileceği,

2- Hükümlünün mahkumiyetine ilişkin kararda suç tarihinin 2001 yılının Ekim ayı olarak gösterilmiş olunması karşısında, suçun işlendiği tarihten sonra 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren ve hükümlünün aleyhine olan 5275 sayılı Kanunun 14/2. maddesi uyarınca çıkartılan, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği esas alınmak sureti ile hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılması için toplam cezanın 1/5'lik kısmının infaz edilmesi koşulunun aranmasına gerek olmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 11/05/2015 gün ve 94660652-105-34-4891-2015-9499/30161 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01/04/2015 tarihli ve 2015/567 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12376, Karar No: 2017/1670, Tarih: 15.03.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/12376 E.  ,  2017/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili tarafından, davalı ... aleyhine 23/10/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, icra müdür yardımcısı olan davalı tarafındansayılı takip dosyasında haczedilen plaka sayılı araç hakkında üçünçü kişi tarafından istihkak iddiasında bulunulması üzerine esas sayılı dava dosyasında görülen istihkak davasının sonucu beklenmeden araç üzerindeki haczin kaldırılması nedeniyle icra takip alacaklısı tarafından idare aleyhine alacağını elde edemediği ve zarara uğradığı gerekçesiyle karar sayılı dava dosyasında tazminat davası açıldığını ve açılan davada davacı idarenin kusursuz sorumluluğu benimsenerek tazminat ödemeye mahkum edildiğini belirterek, davalı icra müdür yardımcısının kusuru nedeniyle ödemiş olduğu tazminatın davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu icra takip dosyasında istihkak iddiasında bulunan 3. kişi tarafından açılan istihkak davası sonucunda sayılı takip dosyası üzerinden haczedilen sayılı kamyonetin davacıya ait olduğunun tespiti ve üzerindeki haczin kaldırılmasına ilişkin kararın, kesinleşmeden ve kesinleşip kesinleşmediği kontrol edilmeden sadece icra mahkemesi kararlarının kesinleşmeden infaz edilmesi gereken kararlardan olduğu kanısına varılarak, tarihinde yazdığı talimat yazısı ile, takip dosyası üzerinden hacizli aracın üzerindeki haczin kaldırılmasında davalının kusurlu olduğu benimsenerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; esas sayılı takip dosyasında, dava dışı alacaklı tarafından dava dışı borçlu aleyhine icra takibi yapıldığı, takip sırasında, borçlu adına kayıtlı plaka sayılı araç hakkında haciz işlemi yapıldığı ve aracın 3. kişi yakalanması üzerine tarafından istihkak iddiasında bulunulduğu ve

Dava dosyasının incelenmesinde; esas sayılı takip dosyasında, dava dışı alacaklı tarafından dava dışı borçlu aleyhine icra takibi yapıldığı, takip sırasında, borçlu adına kayıtlı plaka sayılı araç hakkında haciz işlemi yapıldığı ve aracın 3. kişi yakalanması üzerine tarafından istihkak iddiasında bulunulduğu ve

2003/1602 esas ve 2003/1920 karar sayılı dava dosyasında açılan istihkak davasında istihkak iddiasının kabulüne karar verildiği, fakat bu kararın Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 2004/3870 esas sayılı ilamı ile istihkak iddiasının yerinde olmadığı bu nedenle reddi gerektiği belirtilerek bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak istihkak davasının reddine karar verildiği, davalı icra müdür yardımcısı tarafından istihkak davasının sonucu beklenmeden araç üzerindeki haczin kaldırılması yönünde yazı yazılması üzerine dava konusu araç üzerindeki haczin kaldırıldığı ve aracın el değiştirdiği, bunun üzerine takip alacaklısı tarafından davacı idare aleyhine maddesi uyarınca çalışanı icra müdür yardımcısının kusurlu eylemi nedeniyle alacağına kavuşamadığı iddiası ile sayılı dava dosyasında tazminat davası açıldığı ve yargılama sonucunda idarenin tazminat ödemeye mahkum edildiği anlaşılmaktadır.

Tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişi, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olur. Tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğu gözönünde tutulur. Diğer bir deyişle; tazminatı ödeyen davacı idare, ancak kusuru oranında personeline rücu edebilir. Ancak mahkemece, kusur durumunun belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmamıştır. Davacı idare ile dava dışı kişilerin zararlandırıcı sonucun meydana gelmesinde bölüşük kusuru bulunup bulunmadığı ve davalının kusur oranının ne olduğu tespit edilmelidir.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7942, Karar No: 2012/9484, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7942 E.  ,  2012/9484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6137, Karar No: 2024/8469, Tarih: 10.07.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/6137 E.  ,  2024/8469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2024 tarih ve 2024/515 Esas, 2024/404 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27909, Karar No: 2013/22425, Tarih: 25.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/27909 E.  ,  2013/22425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin yaklaşık bir buçuk yıldır davalı şirketin Kocaeli'nde bulunan Kipa Markette reyon görevlisi olarak çalışmakta iken, 07.12.2012 tarihinde market henüz açılmadan afişeleme etiket odasında fiyat bütünlüğü elemanı olarak çalışan dava dışı ... ile tartıştığını, insan kaynakları şefinin gerek davacıyı gerekse dava dışı diğer işçi ...'nın savunmalarını aldığını ve hiç bir ihtara fırsat vermeden ya da her hangi bir başkaca tedbire başvurmadan her iki işçinin de iş sözleşmelerinin 20.12.2012 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2. maddesi gerekçe gösterilerek feshedildiğini, oysa tartışmanın ciddi sorunlar yaratacak bir tartışma olmayıp, işçilerin olaydan hemen sonra birbirlerinden özür dileyerek barıştıklarını, buradaki gerçek amacın sendikalı işçileri azaltma çabası olup, işçiler arasında cereyan eden olayın işin işleyişine de hiç bir engelinin bulunmadığını, işçiler arasındaki tartışmanın 07.12.2012 tarihinde meydana geldiğini ve aynı gün işverenin bilgisi olduğu halde, iş sözleşmesinin feshinin 20.12.2012 tarihinde gerçekleşmiş olup, 4857 sayılı Kanun'un 26. maddesinin aradığı altı günlük süreden sonra yapıldığından geçersiz bir fesih olduğunu ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işyerindeki işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat ve boşta geçen süre ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirket bünyesinde 04.11.2011 tarihinde çalışmaya başladığını ve iş sözleşmesinin 20.12.2012 tarihinde feshedildiğini, müvekkil şirkette fesih yetkisinin yalnızca şirket genel merkezinde olup, mağaza müdürünün fesih yetkisinin bulunmadığını, konunun genel merkeze intikali, sonrasında yapılan araştırma ve değerlendirme sonucunda kanuni süresi içerisinde davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini, fesih bildiriminde de beyan edildiği üzere davacının dava dışı ... isimli çalışan ile tartışması ve kavgaya neden olduğu gerekçesi ile haklı nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini, feshin sendikal nedenle bir ilgisinin bulunmadığını, feshe neden olan olayın basit bir tartışma da olmadığını, başka bir çalışan tarafından müdahale edilmemesi halinde çok daha vahim sonuçlara neden olabilecek nitelikte büyük bir kavga olduğunu, yapılan araştırmada olayda her iki çalışanın da kusurlu bulunduğunun tespit edildiğini, bu nedenle yapılan feshin haklı nedene dayandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından, işyerinde çalışan diğer arkadaşı ile kavga etmesi nedeniyle 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesi gereğince feshedildiği, olay sonrası alınan ifadelere ilişkin tutanaklar, tanık beyanları ve davalı işveren tanığının beyanına göre de olay günü davacının işyerinde çalışan mesai arkadaşı dava dışı ...'nın bulunduğu afişleme odasına giderek bilgisayarı kullanmak istediği ve bilgisayarı kullanmasına izin vermemesi üzerine tanık beyanına göre de şaka mahiyetinde dava dışı ... için ''Bu kişi ile nasıl anlaşıyorsun?'' şeklinde söz söylediği, akabinde dava dışı ... tarafından odaya çağrılarak odada raflı dolaba yaslanarak boğazının sıkıldığı ve çekiçle vurulmak üzereyken tanığın araya girmesiyle olayın engellendiğinin anlaşıldığı, bu durumda somut olayda davacının, olayın başlamasında her ne kadar iş arkadaşına şakayla karışık laf atmış olması görülmüş olsa da, iş arkadaşının kendisine vurması üzerine karşılık vermemesi ve herhangi bir müdahalede bulunmaması, davacının işyerindeki kıdemi ile daha önce işyerinde olumsuz tavır ve davranışlarının olmaması da göz önünde bulundurularak, beraber çalıştığı iş arkadaşının olumsuz davranışları nedeni ile gelişen olayda davacının herhangi bir kusurunun bulunmadığı ve bu nedenle davacıya en fazla uyarı verilebilmesi de mümkünken en ağır ceza olan iş sözleşmesinin fesih edilmesinin hem ölçülük ilkesine hem de feshin son çare olması ilkesine uygun olmayacağı, tüm bu nedenlerle iş sözleşmesi feshinin haklı ve geçerli olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içeriğine göre olay günü davacının mesai arkadaşı ...'nın çalıştığı afişleme odasına girerek bilgisayarını kullanmak istediği, izin verilmemesi üzerine aynı odada bulunan diğer bir çalışana ... için “bu kişi ile nasıl anlaşıyorsun” şeklinde söz söylemesi üzerine ... tarafından odaya çağrılarak raflı dolaba yaslandırılıp boğazının sıkıldığı, çekiçle vurmak üzere iken tanığın araya girerek olayın büyümesinin engellendiği anlaşılmaktadır. Davacının iş sözleşmesi davalı işverence 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II.maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiği bildirilmiş ise de, tanık anlatımlarına göre kendisini darp eden çalışma arkadaşına karşılık vermeyen davacının, fesih için haklı neden teşkil edecek bir eylemi bulunmamakta ise de, “bu kişi ile nasıl anlaşıyorsun” sözü ile olaya sebebiyet veren kusurlu davranışının işyerinde olumsuzluğa yol açması karşısında feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilmelidir. Bu sebeple davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Belirtilen nedenlerle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda belirtilen nedenlerle;
Yargıtay — Esas No: 2021/1842, Karar No: 2023/6794, Tarih: 04.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/1842 E.  ,  2023/6794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/789 E., 2016/16 K.

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin,10.02.2016 tarihli ve 2013/789 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; mahkemece eksik incelme ve araştırma neticesinde beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 07.05 .2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin,10.02.2016 tarihli ve 2013/789 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15335, Karar No: 2016/11323, Tarih: 28.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/15335 E.  ,  2016/11323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Uyuşmazlık; kaçak elektrik kullanımından kaynaklandığı iddia edilen faturanın tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş; söz konusu karar davalı tarafından temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım kararı verilmesi istemli olarak temyiz edilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, davalının temyiz harç ve giderleri ile ilgili adli yardım talebi bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda aynı yasanın 336/3. maddesi uyarınca davalı asilin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebi ile ilgili karar vermeye yetkili mercii temyiz incelemesi yapmakla görevli Dairemiz olduğundan, davalının adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede; 6100 sayılı HMK’nun konuya ilişkin ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, davalının adli yardım talebine ilişkin dilekçesi ekinde talebini haklı gösterecek yeterli bilgi ve belgeye yer verilmediği nazara alındığında, adli yardım talebinin makul ve inandırıcı olmadığı kanısına varılmakla, davalının kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bu itibarla; davalı lehine kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalıya bu red kararının tebliği ile 1086 sayılı HUMK’nın 434/3. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının yerel mahkemeye geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının adli yardım isteminin tebliğden itibaren bir haftalık süre içinde itirazı kabil olarak reddine, eksik harç ve masrafların tedariki için dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9451, Karar No: 2019/1594, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/9451 E.  ,  2019/1594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24953, Karar No: 2023/12212, Tarih: 20.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/24953 E.  ,  2023/12212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/808 E., 2021/205 K.

Avukat ...

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü

vekili /Davalı ... vekili / Davalı ... Parıltı vekili

Taraflar arasında görülen tasarrufun iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; verilen karar hakkında yeniden yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının tekrar bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili, davalı Akderi Deri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davalı ... ve vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan , , Deri San. ve Tic. Ltd.Şti.'nin müvekkiline olan borcu nedeniyle haklarında yaptıkları icra takibi sırasında alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile Deri San. ve Tic. Ltd.Şti.'nin kendisine ait 944 ada 21 ve 22 nolu parselleri Akderi Deri San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne, 'nın 2136 ada 18 sayılı parsel üzerindeki 5 nolu meskeni , tarafından na onun tarafından dae, 6 sayılı parsel üzerindeki 13 nolu meskenin ise ve tarafından e onun tarafından da a satıldığını öne sürerek yapılan tasarrufların iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri ayrı ayrı sundukları cevap dilekçeleri ile davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 12.10.2009 tarihli ve 2007/632 Esas, 2009/552 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazlara ilişkin tapu kayıt örnekleri, resmi senetler, rayiç bedel tespitleri gözönüne alındığında taşınmazlar ipotek ve hacizler yüklü olarak satılmış olmakla, rayiç değerler ile satış bedelleri arasında fahiş farkın mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 06.05.2010 tarihli ve 2010/1982 Esas, 2010/4325 Karar sayılı ilamı ile;

"...

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp