muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5428, Karar No: 2019/1775, Tarih: 14.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5428 E.  ,  2019/1775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün istinaf edilmesi üzerine verilen ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 25/11/2016 tarih ve 2016/70 Esas- 2016/85 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, Orman Yönetimi tarafından müvekkili aleyhine açılan dava sonucu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/104 E. - 2011/247 K. sayılı ilâmıyla; ... ilçesi, ... köyü, Kayalık mevkiinde bulunan ve tapu siciline güvenerek iyiniyetli olarak dava dışı ...'dan satın aldığı 112 ada 11 parsel sayılı taşımazın tapu kaydının iptal edilip orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verildiğini, kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğini, müvekkilinin tapu sicilinin yanlış tutulmasından kaynaklı zararının oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup şimdilik 5.000.-TL tazminatın dava tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

İlk derece ... Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulü ile 85.873,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince davalı Hazine vekilinin ileri sürdüğü diğer istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden reddine, HMK’nın 176. ve devamı maddelerinde düzenlenen ıslahla ilgili davacı vekilinin sözlü veya yazılı ıslah talebi bulunmamasına rağmen HMK’nın 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesi gözardı edilerek hüküm kurulmasının doğru olmadığı, HMK'nın 26. maddesi hükmünün açıkça ihlali kamu düzenine aykırılık teşkil ettiğinden istinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesi olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/163 Esas 2016/727 Karar sayılı ilamının HMK'nın 353/1,b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, taleple bağlı kalınarak davanın kabulü ile 5.000. TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davacının, adına kayıtlı bulunan taşınmazının tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde eldeki davayı açmasında ve arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu kullanılarak değer belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, HMK'nın 302/5. ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 14/03/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20707, Karar No: 2024/2234, Tarih: 20.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/20707 E.  ,  2024/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125/1, 106/1-1. cümle ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3-son cümle maddeleri gereğince 2 ay 7 gün ve 4 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 58/7. maddesi uyarınca cezalarının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2023 tarihli ve 2023/14 Esas, 2023/159 Karar sayılı kararına karşı sanık tarafından yapılan itirazın, itirazının süresinde olmadığından bahisle reddine ilişkin anılan Mahkemenin 03.05.2023 tarihli değerlendirmesi üzerine, itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair mercii Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2023 tarihli ve 2023/796 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığının 30.10.2023 tarihli ve 94660652- 105-59-16838-2023-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2023 gün ve 2023/115473 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Basit yargılama usulünde itiraz" başlıklı 252/2. maddesinde yer alan ''İtiraz üzerine hükmü veren mahkemece duruşma açılır ve genel hükümlere göre yargılamaya devam olunur. Taraflar gelmese bile duruşma yapılır ve yokluklarında 223 üncü madde uyarınca hüküm verilebilir. Taraflara gönderilecek davetiyede bu husus yazılır. Duruşmadan önce itirazdan vazgeçilmesi hâlinde duruşma yapılmaz ve itiraz edilmemiş sayılır.'', anılan Kanun'un 252/6. maddesindeki "Birinci fıkradaki itirazın, süresinde yapılmadığı veya kanun yoluna başvuru hakkı bulunmayan tarafından yapıldığı mahkemesince değerlendirildiğinde dosya, 268 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca itirazı incelemeye yetkili olan mercie gönderilir. Mercii bu sebepler yönünden incelemesini yapar ve kararını gereği için mahkemesine gönderir." şeklindeki düzenlemeler gereğince, itirazı inceleyen mercii tarafından inceleme yapılmaksızın, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2023 tarihli ve 2023/796 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15074, Karar No: 2016/3540, Tarih: 04.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15074 E.  ,  2016/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .....ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI : 2012/91-2014/245

Taraflar arasında görülen davada ....... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/11/2014 tarih ve 2012/91-2014/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalı N.. A..'in G....... ilçesinde bulunan Ö.... K..... A..... Engelliler Rehabilitasyon Merkezi adlı özel eğitim kurumunu işletmek üzere devraldığını, bu devir işlemlerinde kullanılmak üzere müvekkili tarafından davalı N.. A..’e %10 hisse karşılığı olarak 18.000,00 TL ödendiğini, davalı N.. A..'in diğer davalı şirketi kurduğunu ve şirketin sermayesi olarak resmi kayıtlarda 50.000,00 TL gösterdiğini ve özel eğitim kurumunun bu şirket tarafından işletilmeye başlandığını, müvekkilinin aynı zamanda bu özel eğitim merkezinde öğretmen olarak görev yaptığını, daha sonra davalı N.. A.. tarafından müvekkilinin davalı şirkete %10 oranında ortak olduğunu ve her ay %10 kâr payı ödeneceğine dair yazılı belge verdiğini, geçen süre zarfında kâr payı ödenmediği gibi ücretlerini de tam alamadığını, 08/02/2012 tarihinde davalı N.. A.. tarafından müvekkilinin işine son verilerek okuldan zorla uzaklaştırıldığını ileri sürerek müvekkilinin işyerine ortak olması sebebiyle ödediği %10 ortaklık payı için 5.000,00 TL’nin, davalıların elde ettiği gelirlerden sözleşme gereği ödenmesi gereken %10 ortaklık payı karşılığı şimdilik 5.000,00 TL’nin ve işyerinin devri konusunda rayiç bedel olarak belirlenecek miktar üzerinden şimdilik 5.000,00 TL’nin faizleriyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini toplam 31.461,28 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekili; bu davanın müvekkili şirket aleyhine açılamayacağını, davacının müvekkili şirkete ortak olmadığını, pay devrinin şirkete karşı geçerli olabilmesi için TTK’nın belirlediği şekilde yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili; bu davanın müvekkili şirket aleyhine açılamayacağını, davacının müvekkili şirkete ortak olmadığını, pay devrinin şirkete karşı geçerli olabilmesi için TTK’nın belirlediği şekilde yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından davacıya verilen adi yazılı belge ile limited şirket pay devrinin gerçekleşmeyeceği, pay devrinin TTK’nın 520. maddesine göre yapılması gerektiği, adi yazılı belgenin şirkete karşı ileri sürülemeyeceği ve davacının sadece ortaklar tarafından talep edilebilen kâr payı ve ortaklık payını talep edemeyeceği, davacının davalı N.. A..’e 5.000,00 TL verdiği ve geçersiz sözleşmeye dayalı verildiğinden dava tarihindeki güncel değerini talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 6.427,19 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı N.. A.. vekilinin (3) nolu bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı A.... Ö......Sağlık Hiz. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacının davalı şirkette geçerli bir ortaklığı söz konusu olmadığına göre, davalılardan N.. A..’e verilen paranın iadesi ve yine şirketten kâr payı istemine ilişkin işbu davada, davalı şirkete husumet yöneltilmesi mümkün olmadığından, davalı şirkete karşı açılan davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı şirkete karşı açılan davanın da kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davalı A..... Ö.....Sağlık Hiz. Tic. Ltd. Şti. yararına bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca, davalı N.. A..’e karşı açılan davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, reddedilen kısma yönelik davalı N.. A.. lehine nispi vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde maktu vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin tüm, davalı N.. A.. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı A.... Ö.....Sağlık Hiz. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı A.... Ö.... Sağlık Hiz. Tic. Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı N.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı N.. A.. yararına BOZULMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 80,65 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4675, Karar No: 2022/10425, Tarih: 18.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/4675 E.  ,  2022/10425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MANİSA 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen 18/03/2015 tarihli suç öncesi, 16/11/2014 tarihli eylem nedeni ile Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2015 tarih, 2015/252 esas ve 2015/506 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde Dairemizin 27/06/2022 tarih, 2020/9329 esas ve 2022/8376 sayılı kararıyla dosya kapsamında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edilmemesi sebebiyle bozulmasına hükmedildiği, Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/10/2022 tarih, 2022/496 esas ve 2022/606 karar sayılı dosyası ile yapılan yargılamada bozma kararına uyularak "TCK'nın 191/4. madde uyarınca kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği anlaşıldığından TCK'nın 191/4. maddesi ve CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca yargılamanın DURMASINA" karar verildiği anlaşılmakla;

18/03/2015 tarihinden önce TCK’nın 191/2. fıkrası gereği usulüne uygun olarak verilmiş kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmadığından TCK’nın 191/6. fıkrası kapsamında doğrudan dava açılamayacağı ve kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak bu eylemler tek suç kabul edilerek 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gereğinin ifası için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 18/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4895, Karar No: 2020/684, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/4895 E.  ,  2020/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7538, Karar No: 2007/9801, Tarih: 14.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/7538 E.  ,  2007/9801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2006 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.120 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 14/05/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5429, Karar No: 2019/1776, Tarih: 14.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5429 E.  ,  2019/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün istinaf edilmesi üzerine verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 22/11/2016 tarih ve 2016/69 Esas, 2016/65 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Orman Yönetimi tarafından müvekkili aleyhine açılan dava sonucu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/108 E. - 2011/249 K. sayılı ilâmıyla; ... ilçesi, ... köyü, Kayalık mevkiinde bulunan ve tapu siciline güvenerek iyiniyetli olarak dava dışı ...'dan satın aldığı 112 ada 10 parsel sayılı taşımazın tapu kaydının iptal edilip orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verildiğini, kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğini, müvekkilinin tapu sicilinin yanlış tutulmasından kaynaklı zararının oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup şimdilik 5.000.-TL tazminatın dava tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

İlk derece ... Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulü ile 224.773,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince davalı Hazine vekilinin ileri sürdüğü diğer istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden reddine, HMK’nın 176 ve devamı maddelerinde düzenlenen ıslahla ilgili davacı vekilinin sözlü veya yazılı ıslah talebi bulunmamasına rağmen HMK’nın 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesi gözardı edilerek hüküm kurulmasının doğru olmadığı, HMK'nın 26. maddesi hükmünün açıkça ihlali kamu düzenine aykırılık teşkil ettiğinden istinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesi olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/163 Esas 2016/727 Karar sayılı ilamının HMK'nın 353/1,b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, taleple bağlı kalınarak davanın kabulü ile 5.000. TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davacının, adına kayıtlı bulunan taşınmazının tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde eldeki davayı açmasında ve arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu kullanılarak değer belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, HMK'nın 302/5. ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 14/03/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17567, Karar No: 2025/12342, Tarih: 24.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/17567 E.  ,  2025/12342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/518 E., 2020/551 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/ 506 E., 2020/64 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.