muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/34074, Karar No: 2014/741, Tarih: 17.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2012/34074 E.  ,  2014/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma, Kasten Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/4, 86/2, 86/3-c, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve kasten yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 03.04.2009 tarihinde verilen 1500TL.'den ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemine gelince;

Dosyada mevcut olay yeri tutanaklarına göre; 17.05.2008 günü saat 23:00 da sanığın idaresindeki aracı ile sağa sola zik zak çizerek seyrettiği ve aynı zamanda aracın farları yanmadığından trafiğin tehlikeye düşürüldüğü tespit edilmesi üzerine, sanığın dur ikazlarında bulunulmasına rağmen sanığın ikazlara uymadığı, akabinde trafik ekipleri tarafından durdurulduğu, sanığın araçtan inmeyerek görevlilere zorluk çıkardığı, araçtan inmek istemeyen sanık kapıyı içeriden kilitlediği için kapının açılamadığı, sanığın kaçmak istemesi üzerine şoför kapısının yarıya kadar açık olan camından kolluk görevlisinin elini uzatarak kapıyı açtığı, akabinde araçtan inen sanığın görevlilere saldırdığı, her iki mağdur polis memurunun adli raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu anlaşılmakla; olay yeri tutanaklarındaki ve iddianamedeki anlatımlar karşısında eylemin TCK'nın 265. maddesinde karşılığını bulan görevi yaptırmamak için direnme suçu kapsamında değerlendirilerek sanığa isnat

edilen bu suç için kanun maddesinde öngörülen cezanın süresi itibariyle davaya bakmanın, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 10, 11, 12. maddeleri hükmüne göre Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiği anlaşıldığından, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında katılanlar ... ve ... ya yönelik kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı halde, Mehmet Dolapçıoğlu'na yönelik kasten yaralama suçundan yargılamayı sonlandırıcı herhangi bir karar verilmemiş olması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 17.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1210, Karar No: 2017/4760, Tarih: 27.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2017/1210 E.  ,  2017/4760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ....İşletmesi Genel Müdürlüğü, ....Enerji İnşaat ve San. Tic. Ltd. Şti., ... aralarındaki dava hakkında .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 28.05.2015 gün ve 2014/66 E. - 2015/371 K. sayılı hükmün Dairenin 20.12.2016 gün ve 2016/9555 E. - 2016/11769 K. sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı ... Enerji İnşaat ve San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 275,00 TL para cezasının davalı .... Enerji İnşaat ve San. Tic. Ltd. Şti'den alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 65,40 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 27/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1722, Karar No: 2023/4395, Tarih: 25.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/1722 E.  ,  2023/4395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/141 E., 2016/370 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli 2016/141 E. 2016/370 K. sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20.03.2021 havale tarihli ve 2016/297792 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile 18. Ceza Dairesine tevdi olunmuştur.

3.Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli 2021/18670 Esas 2023/2237 Karar sayılı kararı ile dosyanın 12. Ceza Dairesine devredilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahalli Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Sanığın kullandığı hat ile katılanı 10/10/2015, 12/10/2015 ve 13/10/2015 tarihlerinde numarasını gizleyerek yirmiden fazla kez aradığı, sanığın söz konusu hattı kullandığını kabul ettiği, sanığın katılanı ısrarla huzur ve sükunu bozma kastıyla aradığı, atılı suçun unsurlarının oluştuğu ve mahkemenin sanık hakkında verdiği beraat kararnın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü:

" Sanık hakkında, katılanı 3 kere arayarak huzur ve sükununu bozduğu iddiasıyla kamu davası açıldığı, suça konu aramaları sanığın yaptığı kabul edilse dahi sırf huzur ve sükunu bozma derecesine varacak sayıda arama yapılıp yapılmadığının kuşkulu olduğu, kaldı ki suça konu aramaları sanığın yapıp yapmadığının da kesin olarak anlaşılamadığı, tarafların önceden tanışmadıkları, sanığın, katılanı arayıp rahatsız etmesi için herhangi bir sebep bulunmadığı, gerçekten sanığın işiyle meşgul olduğu bir sırada telefonu ele geçiren bir kişinin gizlice suça konu aramaları yapmış olma ihtimalinin çürütülemediği, sanığın cezalandırılmasına yeterli delile ulaşılamadığı anlaşılmış olup aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. " şeklindedir.

2.Sanığın savunması "ben Ekim 2015 tarihinde Ankara ilinde Elmadağ ilçesindeki çimento fabrikasında çelik montaj işi yapıyordum, ... numaralı hat bana aittir, bazen çalıştığımız sırada telefonumu bir köşeye bırakıyordum, çalışırken telefon zarar görmesin diye bu şekilde bırakıyordum, arayan olur diye telefonu açık bırakıyordum, kesinlikle şikayetçiyi arayıp rahatsız etmedim, bu işi kim yapmış onu da bilemiyorum, telefonumu bıraktığımda benden habersiz arayan biri olduysa bunda benim kastım yoktur, ben de evliyim, çoluk çocuğum var, bir bayanı bu şekilde rahatsız etmem mümkün değildir" şeklindedir.

3.Katılanın beyanı "... \*\* numaralı hat bizim evimize bağlıdır, bu olaydan 15 gün kadar önce rahatsız edilmeye başlandım, gündüz vakti arandığı için evde hep ben oluyordum, arayan kişi ipe sapa gelmez laflar söylüyordu, bu davranışlar devam edince karakola şikayet etmek zorunda kaldım, arayan kişi erkekti, orta yaşlı olduğunu tahmin ediyorum, ben sanığın sesini huzurunuzda duydum, fakat beni rahatsız eden kişinin sesini şu anda hatırlayamıyorum, aynı ses tonu olup olmadığını tahmin edemiyorum, sanıktan şikayetçiyim, davaya katılmak istiyorum, ben sanığı önceden hiç tanımıyorum, hiç bir husumetim yoktur, beni arayan o ise neden aradığını da bilemiyorum dedi." şeklindedir.

4.HTS kayıtları dosya içindedir.

IV. GEREKÇE

Mahalli Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri ve Tebliğname Yönünden;

1.5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun maddi unsurunun, sırf huzur ve sükununu bozmak amacıyla bir kimseye ısrarla telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulmasından ibaret olduğu , katılanın 10.10.2015 günü ikametinde bulunan sabit telefonun aranarak "canım nasılsın, ben seni aradım sen kimsin, ne kadar gıcık biriymişsin" dendiğini, 12.10.2015 günü ve sonraki günlerde de ikametinin aranarak sesinin dinlendiğini belirttiği ve arayan kişiden şikayetçi olduğu olayda dosya içerisinde yer alan HTS kayıtları incelendiğinde sanığın kullandığı hattan 10.10.2015, 12.10.2015 ve 13.10.2015 tarihlerinde toplamda 20 den fazla kez katılanın kullandığı sabit telefonun arandığının anlaşılması karşısında, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun unsurlarının somut olayda oluştuğu gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Bozma ilamına uyulması halinde; sanığa isnat edilen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu için TCK'nın 123/1. maddesinde öngörülen temel ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile; ''...kovuşturma evresine geçilmiş...'' ibaresinin, aynı bentte yer alan ''...basit yargılama usulü...'' yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda dosyanın, ''Basit Yargılama Usulü'' yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli 2016/141 Esas 2016/370 Karar sayılı kararına yönelik mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8618, Karar No: 2023/470, Tarih: 07.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8618 E.  ,  2023/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/72 E., 2021/421 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalının kullandığı dört adet çelik yağlı tohum ambarının davacıya ait olup demirbaş kayıtlarında yer aldığını, bunların davalı şirketçe kullanılmakta olduğunu, söz konusu çelik silolar davacı tarafından kullanılmadığından gider olarak matrahtan düşülemediğini ve karşılık ayrıldığını, 2004 yılına kadar tüm amortisman bedellerinin davalı tarafından ödenmesine karşın bu tarihten sonra ödenmemeye başlandığını, 2004 ve 2005 yılları amortisman bedelleri için davalı adına faturalar düzenlendiğini, davalının 2004 yılı amortisman faturasına itiraz etmemekle birlikte bir ödemede de bulunmadığını, 2005 yılı faturasını ise iade ettiğini, davalı tarafından kullanılan siloların yıpranma bedellerini davalının ödemesinin gerektiğini ileri sürerek; toplam 40.057,30 TL alacağın ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; Davalı ile Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. arasında, 01.07.1979 ve sonrasında yapılan sözleşme gereği davalıya ait arazi üzerine söz konusu tesislerin yapıldığını ve halen de kullanıldığını, davacının taraf sıfatının bulunmadığını, kira sözleşmeleri içeriğine göre, projeler bittiğinden tesislerin fabrikaya devrinin gerektiğini, proje ve eklerinin celbinden sonra davacının amortisman bedellerini hak edip etmediğinin ortaya çıkacağını, bunun yanı sıra enflasyon muhasebesi ile ilgili husus ortaya çıkana kadar davalının % 4 üzerinden amortisman bedellerini davacıya ödediğini, ancak davacının son talebinde bu oranı yıllık % 4 üzerinden değil de Vergi Usul Kanunu’na göre aylık % 2 gibi bir orana çekmeye çalıştığını, bunun usul ve yasaya aykırı olduğunu, yine amortisman bedeline KDV uygulanmasının nedeninin anlaşılamadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 29.09.2009 tarihli ve 2006/468 E., 2009/395 K. sayılı ilamıyla; davanın kabulü ile 20.028,65 TL'nin 28.04.2006 tarihinden 20.028,65 TL'nin 29.04.2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 29.09.2009 tarihli ve 2006/468 E., 2009/395 K. sayılı ilamıyla; davanın kabulü ile 20.028,65 TL'nin 28.04.2006 tarihinden 20.028,65 TL'nin 29.04.2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.03.2012 tarihli ve 2012/1416 E., 2012/3971 K. sayılı ilamla; "...Mahkemece, öncelikle her iki tarafın ticari defter ve belgeleri ile demirbaş kayıtları üzerinde, konusunda uzman bilirkişi kurulu marifetiyle inceleme yaptırılarak, 2004 yılına ait amortisman faturasının tebliğ edilip edilmediği, davalının kayıtlarına işlenip işlenmediği, bu şekilde fatura içeriğinin kesinleşip kesinleşmediği hususu üzerinde durulması, kesinleşmediğinin anlaşılması halinde, önceki yıllardaki amortisman hesaplamaları, hesaplama şekli ve ödemeleri üzerinde durularak, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna göre, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemenin 17.04.2015 tarihli ve 2012/254 E., 2015/475 K. sayılı ilamıyla; davanın kabulüne, 20.028,65 TL'nin 29.04.2005 tarihinden, 20.028,65 TL'nin 28.04.2006 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.11.2015 tarihli ve 2015/7493 E., 2015/9657 K. sayılı ilamla; davalı kiracının 28/9/2009 tarihinde açmış olduğu, halen Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/54 E. sayılı dosyası ile derdest olan davanın, davaya konu kira sözleşmesi çerçevesinde arazi üzerine yapılan bina ve tesisler için, mülkiyet iddiası ile ilgili mülkiyetin tespiti davası olup, dava konusunun ise kira sözleşmesine göre yapılan yağlı tohum ambarlarının amortisman bedelinin tahsili istemine ilişkin olduğundan öncelikle mülkiyet iddiasının çözüme kavuşturulması gerekeceğinden, işbu davanın kesinleşmesinin beklenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, kesinleşen Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 01.12.2016 tarihli ve 2011/54 E., 2016/516 K. sayılı kararı ile 4 adet çelik silonun davalıya aidiyetine karar verildiği bu nedenle davacının silolardan amortisman bedellerini tahsil edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz sebepleri

Davacı vekili; tüm beyanları ve resen tespit edilecek hususlar gözetilerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 24.10.2022 tarihli ve 2022/6799 E., 2022/8118 K. sayılı ilamıyla, hükmün onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; verilen kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kiralananda bulunan taşınmazların amortisman bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190 ıncı maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6 ncı maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

3. Aynı Kanun’un "Mülkiyet hakkının içeriği” kenar başlıklı 683 üncü maddesine göre ise; bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Bir zapt tehlikesinin bulunması hâlinde malikin, yani alıcının, bu yetkilerini kullanması engellenmiş, mülkiyet hakkı gereği gibi kullanılamamış olur. Bu nedenle satım hukukunda zapta karşı tekeffül sorumluluğunun varlığı zorunludur.

4. HMK’nın 204 üncü maddesinin birinci fıkrasında; ilamlar ile düzenleme şeklindeki noter senetlerinin, sahteliği ispat olunmadıkça kesin delil sayılacağı belirtilmiştir.

5. Kesin delil, yanları ve hakimi bağlayan, bu tip delillerle kanıtlanan olayın hukuksal doğru olarak kabul edilmesi gereken delillerdir. Hakimin kesin delilleri takdir yetkisi yoktur. Bu biçimde ispatlanan hususu doğru kabul etmek zorundadır. Hukukumuzda kesin deliller sınırlı olup bunlar, ikrar, senet, yemin ve kesin hükümdür (Hukuk Genel Kurulu'nun 02.11.2011 tarihli ve 2011/2-561 E., 2011/668 K. sayılı ilamı).

3. Değerlendirme

1.Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece bozma ilamına uyularak kesin delil niteliğindeki Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 01.12.2016 tarihli ve 2011/54 E., 2016/516 K. sayılı kararı değerlendirilmek suretiyle karar verildiği dolayısıyla davacı tarafın karar düzeltme dilekçesinde bildirdiği sebeplerin Dairece verilen onama kararının düzeltilmesini gerektirecek nitelikte bulunmadığı anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Mahkemece bozma ilamına uyularak kesin delil niteliğindeki Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 01.12.2016 tarihli ve 2011/54 E., 2016/516 K. sayılı kararı değerlendirilmek suretiyle karar verildiği dolayısıyla davacı tarafın karar düzeltme dilekçesinde bildirdiği sebeplerin Dairece verilen onama kararının düzeltilmesini gerektirecek nitelikte bulunmadığı anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı para cezası ile bakiye harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 07.03.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5899, Karar No: 2024/8513, Tarih: 10.07.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/5899 E.  ,  2024/8513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Askeri Ceza Kanununa muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2023 tarih ve 2023/476 Esas, 2023/663 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32656, Karar No: 2014/42978, Tarih: 24.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/32656 E.  ,  2014/42978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 06.12.2006 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 04.09.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.