muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9688, Karar No: 2020/690, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/9688 E.  ,  2020/690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1323, Karar No: 2013/3190, Tarih: 04.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1323 E.  ,  2013/3190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-ilk cümlesi uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği,

Somut olayda; mahcuz 25 adet büyük baş hayvanı satış mahalline getirmeyen sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve yazılı gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında tayin edilen gün para cezası süresinin adli para cezası miktarına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/603, Karar No: 2014/6104, Tarih: 18.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/603 E.  ,  2014/6104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... 7. İş Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, haksız rekabet nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

İş akdinin devamı sırasında işçinin sadakat borcundan kaynaklanan rekabet etmeme yasağına aykırılık hâlinde, bu tür davalara bakmakla görevli mahkeme iş mahkemesidir. İş akdinin sona ermesinden sonra rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi hâlinde ise, buna dayalı olarak açılacak dava, niteliği itibarıyla 818 sayılı BK.348. maddesi kapsamına girmekle ve bu kapsamdaki davalar Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3 maddesinin açık hükmü karşısında tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticarî davalardan olmakla, bu tür davaların ticaret mahkemesinde incelenip karara bağlanması gerekir.

Somut olayda dava, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şartın tahsili istemine ilişkindir. Gerek davalının davacıya ait işyerinden istifa ederek ayrılması ve başka bir işyerinde çalışmaya başlamış olması ve gerekse de davacının istemi ile davanın açıklanan özelliğine göre davalının rekabet yasağını ihlal eden davranışının açık biçimde iş sözleşmesinin sona ermesinden sonraki döneme dair bulunduğu, bu davranışın iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı BK.348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır. Bu kapsamda yer alan uyuşmazlıklara dair davaların ise, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticarî dava

niteliği taşıdığında duraksama bulunmamaktadır. Buna göre uyuşmazlığın ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nin 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15149, Karar No: 2010/28255, Tarih: 30.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/15149 E.  ,  2010/28255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mudanya İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayet tarihi itibariyle yapılmış bir ihale bulunmadığından, borçlunun istemi, satışa hazırlık işlemi olan kıymet takdiri işleminin yok sayılarak yeniden yapılması ve satış tebliğ işlemlerinin usulsüz olduğunu ileri sürerek satış işlemlerinin durdurulmasına yöneliktir. Ihalenin şikayetten sonra yapılmış olması, şikayet dilekçesinin daha sonra ihalenin feshi talebi olarak kabul edilmesini gerektirmez. Bu hususlarda alacaklı tarafından yapılmış bir temyiz bulunmadığından inceleme konuşu yapılmamıştır.

Bu durumda, mahkemece verilen kararın satış işleminin durdurulmasına ilişkin olduğunun kabulü ile icra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10401, Karar No: 2010/19117, Tarih: 02.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10401 E.  ,  2010/19117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18830, Karar No: 2025/11365, Tarih: 15.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/18830 E.  ,  2025/11365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/879 E., 2022/595 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/225 E., 2021/172 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7-son cümle, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre

yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10262, Karar No: 2013/1035, Tarih: 31.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/10262 E.  ,  2013/1035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile Hazine, ... ve ....Köyü Tüzel Kişililği aralarındaki zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescil davasının reddine dair .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 20.06.2012 gün ve 423/407 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilleri ile davalı Hazine vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'ın... oğlu ....dan 2008 yılında zilyetliğini devir ve teslim aldığı ... ili, .... ilçesi,... Mahallesi ...parsel numarası ile tapuda kayıtlı taşınmazın 29.03.2011 tarihinde resmen devralındığını, bu taşınmazın etrafında bulunan ve yaklaşık 60 dönüm civarındaki tapusuz arazinin zilyetliğini de tapulu araziyle birlikte maliki... tarafından müvekkiline devir ve teslim ettiğini belirterek 1468 parsel numaralı taşınmazın etrafındaki tapusuz taşınmazın tamamı üzerinde davacı müvekkilin mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tescilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu, bu nedenle zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığı, üstelik 10 yıllık dava açma süresinin geçirildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili, 10 yıllık dava açma süresinin geçirildiğini ve dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre iktisabının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmadığı, taşlık ve çalılıkların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu, zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığı, davacının taşınmaz için imar ve ihya edildiği yönündeki beyanlarının keşifte taşlık, yer yer blok kayalık olarak görüldüğü, dolayısıyla tarıma elverişli olmadığı, keşif sırasında dinlenen tanıkların beyanlarından anlaşıldığı üzere çaplı taşınmazın geometrik sınırları aşılarak genişletme olduğu ve davaya konu o bloklar üzerinde zilyetlik koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Karar, süresi içinde davacı vekili tarafından dilekçesinde yazılı gerekçelerle temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, davacı, dava dışı 1468 parsel sayılı taşınmazı 29.03.2011

Karar, süresi içinde davacı vekili tarafından dilekçesinde yazılı gerekçelerle temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, davacı, dava dışı 1468 parsel sayılı taşınmazı 29.03.2011

tarihinde tapu memuru huzurunda düzenlenen resmi sözleşme ile satın almıştır. Kural olarak, çap iktisap eden kişinin mülkiyet ve zilyetliği çap kaydı ile sınırlıdır. Bir başka anlatımla çap iktisap eden kişinin çap dışında kalan yerler için dava hakkını da devir alması gerekir. Dosyaya ibraz edilen 29.03.2011 günlü haricen düzenlenen zilyetlik devir sözleşmesinde de dava konusu yerlerin zilyetliğinin 2008 yılında devredildiği yazılı ise de dosya da mevcut uzman ziraatçinin 09.05.2012 havale tarihli raporundan; arazinin hali hazır durumunun çok taşlı, toprak yüzeyinde yer yer yoğun olarak blok kayaların olduğunun tespit edilmesi nedeniyle, işin uzmanı kişinin bu belirlemeleriyle yazılı bir kısım tanıkların anlatımına göre de açmanın devam ettiği ve imar ihya olgusunun henüz tamamlanmadığı sonuç ve kanaatine varılmakla, davacı ve Hazine vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle Yerel Mahkeme kararının ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca Hazine'den harç alınmasına mahal olmadığına ve aşağıda dökümü bulunan 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 31.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/580, Karar No: 2013/12165, Tarih: 11.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/580 E.  ,  2013/12165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalılardan ... İç ve Dış Tic. Ltd.Şti. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen ve muaccel hale gelen kira parasının ve damga vergisinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davalı kefiller yönünden davanın reddine, davalı kiracı yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı kiracının 2011 yılı Nisan ayı kira bedelini süresi içinde ödemediğini, daha sonra ise taşınmazı boşalttığı duyumunu aldıklarını, kiracının, aynı yılın Mayıs, Haziran, Temmuz, ayları kira bedellerini de süresinde ödemediğini ve böylece 2011 yılı Ağustos, Eylül ve Ekim ayları kira paralarının muaccel hale geldiğini, davalı kiracının sözleşmenin 4-c maddesi gereğince uyarınca % 5 akdi faiz ödemesi gerektiğini belirterek ödenmeyen kira parasının aylık % 5 akdi faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. Davalı şirket vekili davacının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'u gereğince % 5 oranında akdi faiz talep edemeyeceğini, davalı kefiller ise sözleşmede yazılı kefaletlerinin kefalet akdinin yasal– zorunlu unsurlarını taşımadığından söz konusu alacaktan sorumlu tutulamayacağını, belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece davalılar; ..., ... ve ... haklarındaki davanın reddine, Diğer davalı şirket hakkında açılan ve ıslah edilen davanın kısmen kabulü ile, 54.051,89 TL kira alacağı, 5.886,82 TL dava tarihine kadar işlemiş aylık % 5 akdi faiz tutarı olmak üzere toplam 59.938,71 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, Alacağın 54.051,89 TL'lik kısmına dava tarihinden itibaren aylık % 5 akdi faiz uygulanmasına, karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı ve davalının aşagıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının kefiller hakkındaki davanın reddine ilişkin verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Borçlar Kanun'unun 484.maddesi uyarınca kefaletin geçerliliği, kefilin sorumlu olacağı belli bir miktarın gösterilmesi koşuluna bağlıdır. Başka bir deyişle kefilin sorumluluğundan söz edilebilmesi için belirli bir sürenin ve kefilin sorumlu olacağı azami miktarın sözleşmede belirlenmiş olması gerekir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 22.03.2006 gün ve 2006 / 6-78-88 sayılı kararı da bu yöndedir. Yasanın bu hükmü kefaletin geçerlilik koşullarındandır. 01 Temmuz 2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 589. Maddesinde de benzer düzenlemeye yer verilmiş olup kefilin sözleşmede belirtilen sürenin sonuna kadar sorumlu olduğu belirtilmiştir.

Hükme esas alınan 01.11.2006 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesini davalılardan ..., ... ve ... kefil olarak imzalamışlardır. Davacı tarafından 2011 yılının Nisan,Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim ayları kira paraları talep edildiğinden kira sözleşmesinin süresi itibariyle istenen kira alacağı kefillerin sorumlu olduğu süre içerisinde kalmaktadır. Mahkemece kefiller hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davalı vekilinin faiz alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında imzalanan 01.11.2006 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 4-c . maddesinde Kira bedellerinin belirlenen vade içinde ödenmemesi halinde geciken her ay için %5 gecikme faizi tahakkuk ettirileceği hüküm altına alınmıştır.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 346.maddesinde “Kiracıya, kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemez. Özelikle, kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmalar geçersizdir.” hükmüne yer verilmiştir. TBK.nun 120. maddesinde temerrüt faizi düzenlenmiştir. Anılan madde hükmüne göre; "Uygulanacak yıllık temerrüt faiz oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir. Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz.Akdi faiz oranı kararlaştırılmakla birlikte sözleşmede temerrüt faizi Kararlaştırılmamışsa ve yıllık akdi faiz oranı da birinci fıkrada belirtilen faiz oranından fazla ise, temerrüt faiz oranı hakkında akdi faiz oranı geçerlidir.

6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un Geçmişe Etkili Olma başlıklı 2.maddesinde “Türk Borçlar Kanunu'nun kamu düzenine ve genel ahlâka ilişkin kuralları gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, yine Görülmekte Olan Davalara İlişkin Uygulama başlıklı 7.maddesinde de “Türk Borçlar Kanunu'nun; kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76., faize ilişkin 88., temerrüt faizine ilişkin 120., aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138.maddesinin, görülmekte olan davalarda da uygulanacağı” öngörülmüştür.

Olayımızda, davacı taşınmazın 11.04.2011 tarihinde tahliye edildiğini kabul etmiştir. Bilirkişi tarafından yapılan keşif sonrasında taşınmazın yeniden kiraya verilebileceği makul sürenin 3 ay olduğu bildirilmiştir. Mahkemece 11.04.2011 tarihten itibaren verilen 3 aylık makul süre kira alacağına da akdi faiz uygulanması doğru olmadığı gibi, öte yandan tahliye tarihi olan 11.04.2011 tarihine kadar Nisan ayında işleyen 11 günlük kira alacağına yukarıda belirtilen düzenlemedeki esaslara göre faiz uygulanması gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

Hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.