muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15981, Karar No: 2015/1469, Tarih: 12.02.2015

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Türk hukukunda eşit davranma borcu 4857 sayılı İxş Kanunu'nun 5'inci maddesinde "eşit davranma ilkesi" başlığı altında işverenin genel anlamda borçları arasında düzenlenmiştir.

Eşit davranma borcu nispi nitelikte bir işveren borcudur. Ayrım yasağının mutlakolduğu sınırlı nedenler dışında eşit davranma borcu nispi nitelik taşır.

İş Kanunu'nun 5%inci maddesinin 1'inci fıkrası, mutlak ayrımcılık yasağını düzenlemektedir. Mutlak anlamda eşit davranma borcu çoğunlukça şekli eşitlik anlamında arım yapmama yükümlülüğü bakıından söz konusu olur. Irk, etnik köken, cinsiyet, cinsel eğilimi dini ve felsefi inanç siyasal düşünce gibi Yasanın 5'inci maddesinin ikinci fıkrasında tam süreli-kısmi süreli işçi ile belirli süreli -belirsiz süreli işçi oranında farklı işlem yapma yasağı öngörülmüş, üçüncü fıkrada ise cinsiyet ve gebelik ebebiyle ayrım yasağı düzenlenmş, dördüncü ve beşinci fıkrada işverenin ücret ödeme borcunu ifası sırasında ayrım yapamayacağından söz edilmiştir. Burada sözü edilen ücret genel anlamda ücret olup ücretin dışında kalan ikramiye, prim vs. Ödemeleride kapsar.

İşverenin exit davranma borcuna aykırılığın yaptırım 5'inci maddenin altıncı fıkrasına göre dört aya kadar ücret tutarında tazminat ile yoksun bırakıldığı hakların talep edilebilmesine iş Kanunu'nun uygun maddesine göre idari para cezasıdır. İş Kanununun 9/1-a mmaddesinde 5'inci maddede öngörülen ilke ve yükümlülüklere aykırı davranan işveren veya ixşveren vekiline bu durumdaki her işçi için elli milyolira para cezası verileceği bildirilmiştir.

İş kanununu 5'inci maddesinin sitematik düzenlemesinde yaptırım olarak ön görülen dört aya kadar ücret tutarında tazminata ilixkin fıkranın mutlak ayrımcılık yasağının düzenlendiği birnci fıkranın hemen sonra yer almaması, mutlak ayrımcılık yasağından sonra gelen nispi ayrımcılık yasaklarına ilişkin ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarından sonra gelmek üzere altıncı fıkrada yer almış olması, ayrıca işçinin aykırılık halinde yoksul bırakıldığı haklarını talep edebileceğine ilişkin düzenleme ile tazminatın aynı fıkrada düzenlenmix olması, iş Kanunu'nun 99. Maddesinde cezai yaptırım olarak öngörülen idari para cezasının sadece birinci fıkrasındaki kutlak ayırımcılık yasaklarına değil 5'inci maddede öngörülen tük ilke ve yükümlülüklere aykırılık halinde verileceğine ilişkin düzenleme yapılmış olması kanun koyucunun amacının tazminatın yalnızca birinci fıkrada düzenlenen mutlak ayrımcılık yasağının değil nisqpi ayrımcılık yasağınında yaptırımı olarak öngörüldüğünü göstermektedir.

Eşit davranma borcu ixverenin haklı nedenle bulunmaksızın işçiler arasında farklı davranmaması yani haksız ayrım da bulunmaması, keyfi davranışlardan kaçınması, haklı nedenler varsaayrımda bulunması, farklı davranması yükümlülüğünü ifade eder. Ayrımcılığın kaynağında ölçütün kendisi değil, yarattağı sonuç yatar.

Eşit davranma borcu ixverenin haklı nedenle bulunmaksızın işçiler arasında farklı davranmaması yani haksız ayrım da bulunmaması, keyfi davranışlardan kaçınması, haklı nedenler varsaayrımda bulunması, farklı davranması yükümlülüğünü ifade eder. Ayrımcılığın kaynağında ölçütün kendisi değil, yarattağı sonuç yatar.

Somut olayda işyerinde uygulanan Toplu İş Sözlexmesinin 3. Maddeinde büro elemanlarının kapsam dışı bırakıldığı 4/9 maddesinde ise fiilen büro elemanı olarak çalışanların yararlanabileceği hakların düzenlendiği, işyerinde büro elmanı olan bir grup işçinin Toplu İş Sözleşmesinden yararlandığını davalının ilgili sendikaya 3.12.2008 tarihinde üye olmasına rağmen bir grup işçi ile birlikte Toplu İş Sözleşmesinden yararlandırılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece aynı durumda çalışan işçinin Toplu İş Sözleşmesinden yararlandırıldığı, davacı ile birlikte dava aan bir grup işini yararlandırılmadığı davacınında Toplu İş Sözleşmesinden yararlanması gerektiği gerekçesiyle davacının yoksun bırakıldığı fark işçi alacağının kabulüne gerekçe gösterilmeksizin eit davranmama tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle eşit davranmama tazminatının yalnız birinci fıkrada düzenlenen mutlak ayrım cılık yasaklarının değil, nispi ayrımcılık yasaklarınında yaptırımı olduğu ve kararın davacıya eşit davranmama tazminatı verilmesi için bozilması görüşünde olduğundan, sayın çoğunluğun sözlü olarak dile getirdiği davacının yoksun ladığı hakları talep edebilecegi ancak tazminat talep edemeyeceği yönündeki çelişkili gerekçe ile verdiği onanma kararına katılmıyorum.12/02/215
Yargıtay — Esas No: 2006/3362, Karar No: 2006/6934, Tarih: 22.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/3362 E.  ,  2006/6934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Mahallesi 408 ada 4 parsel sayılı 10968.49 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Resmi belgelerin uygulanmasına dayalı 29.09.2004 tarihli, keşif sonucu Orman Yüksek Mühendisi Bilirkişiler ... , ... ve ... tarafından düzenlenen raporda çekişmeli parselin 1971 tarihli memleket haritasında orman ağacı sembolü bulunmayan yeşil renkli alanda kaldığı; ancak, memleket haritasındaki her yeşil alanın ormanı ifade etmediği, çaylıkların ve fundalıkların da bu haritada yeşil ile gösterildiği, taşınmazın isabet ettiği yerde orman sembolü bulunmadığından orman olarak nitelendirilemeyeceği, taşınmazın üzerinde bakımlı fındıklık ve çaylık bulunduğu, ... ve iskan alanlarında yer aldığı bu nedenlerle orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiştir. Mahkemece bu rapor esas alınarak karar verilmiştir.

Ne var ki; memleket haritalarının ... fotoğraflarından zemin incelenerek değerlendirme yapılıp düzenlendiği, değerlendirme aşamasında arzdaki bitki örtüsünün olanak bulunduğu ölçüde detaylı olarak haritalarda gösterildiği, genel bitki örtüsü içinde yer alan bağ, meyve bahçesi gibi yerlerin mutlaka üzerine konulan semboller ile tanımlandığı, çayırlık alanların dahi sembolle ifade edilip, düz yeşil rengi ile gösterilmediği, hakim bitki örtüsü içinde fındıklık, ... bahçesi, meyve bahçesi gibi bir alan yoksa, 1/25000 ölçekli bir haritada 1 cm2’nin arzda 62500 m2'yi gösterdiği düşünüldüğünde bitki örtüsünün ve ağaç cinslerinin hakim ağaç türüne göre haritaya belli aralıklar ile yerleştirme zorunluluğu bulunduğundan, sembollerin buna göre belli aralıklar ile yerleştirilebildiği; bu halde, haritalara göre bitki örtüsünü belirlemek söz konusu olduğunda taşınmazın bulunduğu yere en yakın sembollerin dikkate alınması gerektiği, hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi kurulu raporuna ekli memleket haritasında taşınmazın işaretlendiği yerde çaylık sembolü bulmadığı gibi en yakınındaki sembollerin ...-Kestane gibi ibreli orman ağaçlarını simgelediği gözetilmeden, taşınmazın fındıklık olarak gösterildiği şeklindeki soyut bilirkişi görüşüne değer verilemez.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

O halde, Mahkemece, öncelikle 1/5000 ölçekli, fotogometri yöntemi ile düzenlenen, münhanileri de gösterir orijinal tapulama paftası yönetimlerden getirtilmeli, önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç uzman orman yüksek mühendisi bulunamadığı takdirde, üç orman mühendisi ve bir ... elemanı bilirkişi vasıtasıyla yeniden yapılacak keşifte, en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğrafları, ada bazında, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevreleri incelenmeli; teknik aletler ve münhaniler yardımıyla eğim belirlenmeli; taşınmaz üzerindeki bitki örtüsü, ağaç cinsi ve sayısı, kapalılık oranı, hakim bitki örtüsü detaylı şekilde tesbit edilmeli; kesinleşmemiş tahdit söz konusu olduğuna göre, uzman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren, ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler uzman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılmalı; memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisi 1/5000 ölçeğe dönüştürülüp, kadastro paftası ölçeği ile eşitlenerek birbiri üzerine aplike edilmeli, çekişmeli ve komşu taşınmazların memleket haritasına göre konumu saptanmalı; bu harita ile irtibatını duraksamaya yer vermeyecek biçimde gösteren, memleket haritasındaki renkleri ve işaretleri aynen içeren, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan kroki düzenlettirilip, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı tereddütte yer vermeyecek biçimde saptanmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 22/05/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8369, Karar No: 2012/14449, Tarih: 11.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8369 E.  ,  2012/14449 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile 1-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... 2-... Deri San. ve Tic. Ltd. Şti. 3-... Deri ve San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki dava hakkında İzmir 7. İş Mahkemesinden verilen 13.04.2011 günlü ve 105/198 sayılı hükmün, davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Hükmün tefhiminin, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297.maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi, tebliğ de edilmediği anlaşıldığından, gerekçeli kararın davacı ...'e yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde (6111 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3.maddesinde yer alan 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432.maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosya mahalline geri çevrilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı Kurumun temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1094, Karar No: 2024/1932, Tarih: 04.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1094 E.  ,  2024/1932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/91 E., 2022/354 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul-Kısmen Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/342 E., 2019/231 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince duruşmasız, davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 04.06.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde taraflar vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü:

1- İlk derece mahkemesince, eser sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali davasıda yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, davalının Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü'nün 2018/8913 İcra sayılı dosyasında yapmış olduğu itirazının kısmen iptali ile icra takibinin 389.783,16 TL asıl alacak, 7.239,00 TL işlemiş faiz toplamı olan 397.022,16 TL üzerinden devamına, ancak icra dosyasına yapılmayan, harici olarak davacıya yapılan ödemelerin infaz aşamasında icra dairesi tarafından değerlendirilmesine ve bu suretle vekalet ücreti, tahsil harcı, masraf konusunun icra dairesi tarafından değerlendirilmesine, davalının icra takibinde uygulanan faiz oranına yapmış olduğu itirazının reddine, davalının ödeme emrinin tebliği üzerine verilen kesin süre içerisinde asıl alacak yönünden ödeme yaptığından davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi tarafından davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 21.05.2019 tarih ve 2018/342 Esas, 2019/231 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davacının davasının kısmen kabulü ile kısmen reddine, davalının Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü'nün 2018/8913 İcra sayılı dosyasında yapmış olduğu itirazının kısmen iptali ile icra takibinin 7.239,00 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalının icra takibinde uygulanan faiz oranına yapmış olduğu itirazının reddine, davalının ödeme emrinin tebliği üzerine verilen kesin süre içerisinde asıl alacak yönünden ödeme yaptığından davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı taraflar vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3- Bu karara karşı taraflar vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle takipten sonra ancak dava açılmadan önce yapılan ödemeler yönünden itirazın iptali davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı, davalı tarafından da 26.05.2018 tarihinde ödeme emri çıkartıldığı dikkate alındığında bu tarihten işlemiş faize hükmedilmesinde hata olmadığı anlaşılmakla, taraflar vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi kararına ilişkin taraflar vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflar Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmadığından lehlerine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı harçların temyiz eden taraflardan alınmasına, dosyanın İlk derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 04.06.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/846, Karar No: 2020/18933, Tarih: 17.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/846 E.  ,  2020/18933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 25.07.2007-26.08.2011 tarihleri arasında ... Devlet Hastanesinde çeşitli birimlerde ve en son cildiye polikliniğinde olmak üzere tıbbi sekreter göreviyle taşeron şirketler nezdinde çalıştığını, iş akdinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Davalı ... temyizi yönünden;

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. Maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. Maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre, temyize konu edilen 1.000,00 TL, 09.10.2015 olan karar tarihi itibari ile 2.080,00 TL olan kesinlik sınırı kapsamında kaldığından, davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 427, 432. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2-Davalı Partem Parlayan Temizlik Tah. İnş. Medikal San ve Tic. Ltd. Şti yönünden;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir.

Somut olayda;dosya kapsamında yer alan nöbet çizelgeleri ile tanık anlatımlarına göre davacının davalı hastane işyerinde haftanın 5 günü 08:00-18:00 saatleri arasında ve ayda 1 gün 24 saat nöbet tutmak suretiyle çalıştığı yönündeki belirleme isabetli bulunmakta ise de, yukarıda belirtildiği üzere bir işçinin günde en fazla 14 saat çalışabileceği kabul edildiğinden, davacının 24 saat nöbet tuttuğu günlerde çalışmasının fiilen 14 saat olarak kabul edilerek, bu haftalarda; hafta içi 4 gün 08:00-18:00 saatleri arasında günlük 1 saat ara dinlenme süreleri mahsup edilmek suretiyle toplam 36 saat, nöbet tutulan 1 gün de ise fiilen 14 saat olmak üzere toplamda 50 saat çalışarak 5 saat fazla mesai yaptığının hesap edilmesi gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; 24 saat çalışılan günlerde 22 saat çalışıldığı değerlendirilerek nöbet tutulan haftalarda 15 saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilerek fazla mesai ücreti hesabı yapılması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2463, Karar No: 2013/8598, Tarih: 06.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2463 E.  ,  2013/8598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK’nın 289/1. maddesi uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- 28.03.2007 tarihli yediemin tutanağı ile teslim edilen mahcuzların taşındığı ikametinde olduğunu iddia eden sanığın savunmasının doğruluğunun saptanması bakımından mahcuzların suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Yediemin olarak kendisine teslim edilen malların sahibi olduğu anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

b- Tayin olunan gün para cezasının ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13239, Karar No: 2017/6112, Tarih: 10.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/13239 E.  ,  2017/6112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur ... hakkında; ... Eğitim ve Araştırma Hastahanesince düzenlenen 17/06/2014 tarih ve ... sayılı adli raporda, yüzünde sabit iz yada sürekli değişiklik açısından olay tarihinden itibaren en erken 6 ay sonra şahsın muayenesi yapıldığında bir yorumda bulunulabileceği belirtildiği halde, mağdurun yaralanmasının 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c maddesi kapsamında takibi şikayete tabi olmayan yüzünde sabit eser oluşturacak şekilde yaralanma olup olmadığının tespiti açısından kesin raporu alınmadan eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.