muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/99, Karar No: 2011/145, Tarih: 28.06.2011

‘Tepki suçunda tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi açısından önemli olan, failin suçu, önceki haksız davranışın doğurduğu öfke veya şiddetli elemin etkisi altında işleyip işlemediğidir. Mağdurdan gelen haksız hareketin psikolojik etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunan durumlarda, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekir’ (Bakıcı Sedat; Ceza Hukuku Genel Hükümleri, Adalet Yayınevi 2008, s.656-657)

Bu açıklamalar çerçevesinde suça konu olayı değerlendirildiğinde; öncelikle dosya içerisindeki deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde, maktullerin ölü olması beyanlarının alınamaması sebebiyle tanık anlatımları (ki dosyadaki tanıklar olayın başından itibaren sanık ve maktullerin yanında olan ve herşeyi gören ve duyan kişilerdir) olay yeri fotoğraflarıyla birlikte en önemli hatta tek delil olma özelliği taşımakta olup, özellikle dava açılırken iddianamede tanık anlatımları aksini söylemesine rağmen sanık O. Ç. beyanına dayanılarak olayın anlatılması ve bu bağlamda TCK madde 29 oluştuğunun iddia edilmesine karşın; tanık anlatımlarına göre sanık O.Ç..'in beyanları aksine maktuller tarafından herhangi bir hakaret içerikli, sinkaflı sözün söylenmediği anlaşılmakla, maktul İ. T..'nin ‘sizin itikadınızda bozukluk var’ cümlesini bu şekilde kesin yargı içerir şekilde söylemediği, kaldı ki olayın oluş şeklini en başından alırsak tartışmaları başlatan, normal bir sohbet içerisinde konuşulurken tansiyonu yükseltecek, ortamı gerginleştirecek cümleleri ilk sarfeden sanık O.Ç.’dir. Şöyle ki; tanık V. A.'ın ilk ifadesinde; Maktullerden İ. T.'nin ‘bu evliliğin dini yönü var, gayri ahlakı değildir, evlenebilirler’ demesi üzerine sanık O. Ç..'in elindeki çay bardağını önlerindeki masaya doğru fırlatıp, ‘ben kabul edemem’ dediği, çay bardağının kırılarak üzerlerine sıçradığı...’ olayın başlangıcını bu cümlelerle anlattığı, daha sonraki ifadelerinde tam hatırlamamakla birlikte ‘sizin itikadınızda bozukluk mu var’ cümlesinin söylenmiş olabileceğini, diğer tanık M.K.ise hiçbir beyanında bu cümlenin söylendiğini beyan etmemiştir. Bir anlık söylenmiş olduğunu düşünsek bile, bu cümlenin sanık O. Ç..'in sözleri üzerine sarf edilmiş olup, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ancak maktul İ. T. lehine düşünülebilirdi.

Maktullerin sanık O.Ç.'in boğazına sarılmasında ise sanık lehine haksız tahrik hükümlerini oluşturacak bir durum söz konusu değildir. Şöyle ki; sanık O. Ç.'in ayağa kalkarak masaya bardağı fırlatıp kırması üzerine, maktul İ.T.'nin ayağa kalkıp sanığın boğazından tuttuğu ve hemen akabinde sanık O.Ç..in de maktullerin boğazına sarıldığı, karşılıklı tek elle birbirlerinin boğazını tuttukları ve arada masanın olduğu, karşılıklı bir itişmenin yaşandığı olayda; Maktuller durup dururken Sanığa karşı harekette bulunmayıp, sanığın ayağa kalkarak bardağı kırması ve sinirlenmesi üzerine yapılmış bir hareket olup, sanığın bu hareketinden öncede dinsel konularla ilgili söylediği sözlerin etkisi düşünülünce maktullerin imam olmaları da göz önüne alındığında dinle ilgili konulardaki hassasiyetleri göz ardı edilemez, kaldı ki sohbet esnasında maktuller hep açıklayıcı cümlelerle ve yumuşak bir üslupla konuşmuş olmalarına rağmen sanığın daha agresif bir tutum içerisinde olduğu tanık anlatımlarından ve olayın oluş şeklinden anlaşılmaktadır.

Maktul M.B.nın olay yerinden ayrılmak isteyen sanık O. Ç.'in üzerine doğru koştuğu iddiasını sadece sanık söylemekte olup, sanığı kolundan tutarak dışarı çıkartan tanık M. K.'ın beyanlarına göre, birlikte kütüphanenin dışına giriş kapısına çıktıklarında sanık O. Ç.'in bir anda belindeki silahını çıkartıp merdivenlerden yukarı doğru ateş ettiği, hatta kendisi sanık O.Ç.'i dışarı çıkartmadan önce sanığın ‘dışarı gelin orda görüşelim’ diye bağırdığı ve arkalarından gelen kimsenin olmadığını açıkça ifade etmekte olup, maktul M. B.’nın sanık O.Ç.'in üstüne yürüdüğü iddiası sadece sanığın savunmalarında yer almaktadır. Olay esnasında sanık O.Ç.'in yanında yer alan tanık M. K.'ın açıkça beyanlarıyla sanığın iddiasını doğrulamamakta olup tam tersini söylemektedir. Başka önemli bir husus da dosyada beyanlarına başvurulan görgü hatta olayı bizzat yaşayan her iki tanığında sanıkla ya da maktullerle herhangi bir samimiyeti ya da akrabalığı olmayan, objektif olarak olayı anlatabilen kişiler olmasıdır.

Maktul İ. T.'nin ‘bırak bu şerefsizi’ sözünü söylemediğini her iki tanık da açıkça beyan etmektedirler.

Haksız tahrikteki etki- tepki dengesinin değerlendirilmesinde ise; ‘fail ile mağdurun karşılıklı haksız davranışlarda bulunması halinde, failin haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılıp yararlandırılmayacağı Ceza Genel Kurulunun 04.10.2000 gün ve 189-211 sayılı kararında belirtildiği üzere; kural olarak, haksız bir fiil ile mağduru tahrik eden fail, karşılaştığı tepkiden dolayı tahrik altında kaldığını ileri süremez. Fakat maruz kaldığı tepki, kendi gerçekleştirdiği fiille karşılaştırıldığında aşırı bir hal almışsa, başka bir ifadeyle tepkide açık oransızlık varsa, bu tepkinin artık başlı başına haksız bir nitelik alması sebebiyle fail bakımından haksız tahrik oluşturduğu kabul edilmelidir(Bakıcı Sedat; Ceza Hukuku Genel Hükümleri, Adalet Yayınevi, Ankara 2008,s.660)’

Karşılıklı tahrik oluşturan fiillerin varlığı durumunda, fail ve mağdurun tahrik oluşturan haksız davranışları birbirine oranla değerlendirilmeli, öncelik- sonralık durumları ile birbirlerine etki-tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri göz önüne alınmalı, ulaştıkları boyutlar, vahamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınarak, buna göre, etki-tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilerek, failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık oransızlık saptanması durumunda, failin haksız tahrik hükümlerinden yaralandırılır. (Bakıcı Sedat, Ceza Hukuku Genel Hükümleri, Adalet Yayınevi ,Ankara,2008, s.648.)

2-) TCK’nın 62. madde hükümlerinin uygulanma koşulları gerçekleşmemiştir;

…Sanık O.Ç.'in ikrarı; TCK’nın 62. maddesi anlamında indirim sebebi olabilecek ‘samimi ikrar’ sayılamaz. Çünkü; samimi ikrar için, sanığın ikrarıyla suçun ortaya çıkmasını ve suç vasfının tayinini sağlamışsa (başka bir tanık ve delil olmadan ), bu sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasını Yargıtay zorunlu görmektedir’ (ARTUÇ, Mustafa/HIRSLI, Tahir; Hüküm Kurma Esasları, Adalet Yayınevi, Ankara 2010, s.88.) Bu olayda ise sanık bizzat olay mahallinde iken tanık M.K.'ın karakolu aramasıyla polis olay yerine geliyor ve ayrıca diğer tanık V.A. bizzat kendisi sanık O.Ç.'in elinden tabancasını alıyor. Suçun ortaya çıkması ve vasfının tayinini sanığın sağladığı söylenemeyeceği gibi, olay yerinde yanında olan iki tanığın olması karşısında sanık O.Ç.'in inkar etme şansının bulunmadığı açıktır. Kaldı ki sanık O. Ç. olayları anlatırken, her iki görgü tanığından daha farklı, kendi lehine olan maktullerin yaşasalardı sorumluluklarını doğurabilecek eklemelerle olayı anlatmakla, suçun ortaya çıkış biçimini gerçeğe aykırı olabilecek şekilde yön vermeye çalışmıştır ki bu durumda da samimi ikrardan bahsedilemez…

Sanık O.Ç.'in pişmanlığını belirtmesi ve yargılama sırasındaki olumsuz davranışının yokluğu sebebiyle TCK’nın madde 62. uygulanması gerektiği yönündeki Yargıtay bozma sebebine katılamıyoruz. Öncelikle sanığın yargılama aşamasında savunmasını yaparken ya da sadece dinlerken bile hali tavrı, ses tonlamaları, bakışları vs. gibi davranışları ile pişmanım kelimesini kullanmasını desteklemesi, pişmanlık duygusuyla örtüşmesi gerekir. Olumsuz davranış için illaki sanığın taşkınlık yapması, bağırması, ya da iyi ki öldürdüm demesini beklemek bu maddenin uygulanmasını çok kısıtlayacağı ve haksız yere cezadan indirim yapılmasına olanak sağlayabileceği görüşündeyiz. Sanık O. Ç. yargılamalar sırasında savunmasını yaparken ki hali tavrı tutanaklarda tasvir edilmemiş olabilir ancak pişmanım kelimesini son savunmasında dahi söylememesi, iki kişiyi çok rahatlıkla ortada sebep yokken, daha önceye dayanılan bir tanışıklık dahi bile bulunmazken, önce ateş edip yaralayıp, yaralı olarak kaçmaya çalışan ve can çekişen yerde yatan maktullerin arkasından giderek göğüs ve kafa bölgelerine ateş edebilen sanık O.Ç..in sadece yargılama boyunca olumsuz davranışta bulunmadığı için tamamen hakimlerin takdirine bırakılmış TCK’nın 62. maddesini uygulamanın hakkaniyete uygun ve vicdanları rahatsız etmeyecek mahiyet taşıdığının söylenmesi oldukça zordur. Kaldı ki yargılama aşamasında savunmasını yaparken ki rahat tavırları, iki kişinin öldürülmesini olağan alışılmış bir olay gibi anlatabilmesi, pişmanım diyememesi, umursamaz bir hal içinde iddianameyi dinlemesi, herhangi bir pişmanlık tavrı göstermemesi sanık hakkında takdiri indirim sebebini uygulanmasını gerektirecek kanaati oluşturmamaktadır.

3-) 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunda CMK’nın 231. madde hükmünün uygulanmaması gerektiği sonucuna varılmıştır. Sanığın aynı anda kasten iki kişiyi öldürme suçunu işlemiş olması nazara alındığında bir daha suç işlemekten çekineceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığı bu durumda CMK’nın 231/6-b madde fıkrasındaki şartın gerçekleşmediği anlaşılmıştır” gerekçesiyle direnilerek oy çokluğu ile önceki hüküm gibi karar verilmiştir.

Kasten öldürme suçları yönünden re'sen temyize tabi hükmün sanık müdafii tarafından da temyiz edilmesi üzerine Yargıtay C.Başsavcılığının sanık hakkında TCY’nın 29. maddesinin uygulanmamasına ilişen direnme hükmü yönünden “bozma”, sanık hakkında TCY’nın 62. maddesinin uygulanmamasına ilişen direnme hükmü yönünden “onama” ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık hakkında CYY’nın 231. maddesinin uygulanmamasına yönelik direnme yönünden ise “yeni hüküm” nedeniyle temyiz incelemesinin Özel Dairece yapılması gerektiğine ilişkin 08.04.2011 gün ve 115324 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık O. Ç.'in maktul İ. T. ve M.B.’yı kasten öldürme suçlarından TCY'nın 81/1. maddesinin iki kez uygulanması suretiyle iki kez müebbet hapis, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 450 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Kasten öldürme suçlarında sanık hakkında TCY’nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının,

2- Sanık hakkında TCY’nın 62. maddesinin uygulanmama gerekçesinin yasal ve yeterli olup olmadığının,

3- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, gösterilen gerekçenin yasal olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; bu suç yönünden direnme hükmünün eylemli uyma niteliğinde olup almadığı,

Hususlarının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Olay günü halk kütüphanesinde tanık V. ile birlikte çay içip sohbet eden maktullerin yanına bir süre sonra sanığın geldiği, maktullerle tanışan sanığa, maktul İ.’in öğretmen İ.’i tanıyıp tanımadığını sorması üzerine, sanığın da bu kişiyi tanıdığını ancak öğrencisi ile evlendiği için “makbul” birisi olmadığını söylediği, bu nedenle maktullerle sanık arasında dini konular üzerinde konuşmaların başlayıp bir süre devam ettiği, konuşmanın iki tarafın kendi görüşünü karşı tarafa kabul ettirmek üzere ısrar ettiği bir tartışmaya dönüştüğü, tartışmanın bir aşamasında savunmaya göre maktul İ.’in sanığın inancını sorgulayan ifadeler kullanması üzerine, sanığın elinde bulunan bardağı masaya fırlattığı, bunun üzerine maktullerin sanığın üzerine yürüyerek boğazına sarıldıkları, tanık V.ve M.’nın araya girerek tarafları ayırdığı, tanık M. ile dışarı çıkmak için merdivenlerden aşağı inen sanığın, maktul M.’nın peşinden koşarak geldiğini görünce maktul M.’ya tabancayla bir el ateş ettiği ancak isabet ettiremediği, maktul M.nın arkasından gelen maktul İ.’in 'bırak hocam bu şerefsizi' demesi üzerine sanığın tekrar yukarı çıkarak maktullere ateş ederek öldürdüğü,

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 4. İhtisas Kurulunun 30.01.2008 tarih ve 305 sayılı raporunda; “sanığın 25.12.2006 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olup hakkında 5237 sayılı TCK'nun 32/1 veya 32/2. maddesinin tatbikine mahal bulunmadığının” bildirildiği,

Sanık O. Ç. kollukta, C.Savcılığında, Sulh Ceza Mahkemesinde ve Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinde özde değişmeyen savunmasında; “Olay günü ziyaret amaçlı olarak Sarılar Halk Kütüphanesine gitmeye karar verdim, kütüphaneye gittiğimde kapıyı çaldım, M. K. kapıyı açtı ve ben de içeri girdim, içinde sobanın bulunduğu PVC ve camdan yapılmış, odayı ikiye bölen kısma geçtik. Burada kütüphane memuru M.K. ve benim haricimde üç erkek şahıs bulunuyordu. Bu üç kişiden isimlerini sonradan öğrendiğim, uzun boylu olan M.B. ve ondan biraz daha kısa boylu olan ismini sonradan öğrendiğim İ.T.'yi Edebiyat Öğretmeni O. T. ile bir aracın yanında sohbet ederken görmüştüm. Ancak kendileriyle tanışmadım. İçeriye girdiğimde selam verdim. Kendileri ile tokalaştım. Kütüphane Memuru M. K.bana ‘hocam oturun’ dedi. Ben ise üşüdüğüm için ‘sobada ısınayım' diyerek biraz ayakta bekledim. Birbirimizin hatırlarını sorduk. Herkes iyi olduklarına yönelik beyanda bulundu. M. B.bana ‘siz imam hatipten mi geldiniz hocam’ dedi, Ben de kendisine ‘evet’ dedim. Sonra yeniden oldukça olağan şekilde sohbet devam ederken, ‘nerelisiniz’ diye soru soruldu. Ben de Nevşehir İli Acıgöl İlçesinden olduğumu söyledim. İsmini ve imam olduğunu sonradan öğrendiğim, M. B. ve İ. T.'nin yanında bulunan V. A. söze girerek, M. B.'yı kastederek ‘hemşeriymişsiniz’ dedi. Ben M. B.'ya hangi köyden olduğunu sordum. O da bana ‘Karapınarlıyım’ dedi. Ben de ‘bizim köye uzak düştüğünü’ söyledim. Bu arada kendimin de ......Köyünden olduğumu söyledim. Kayseri'li olan ismini sonradan öğrendiğim İ.T.'ye ‘siz galiba yabancısınız’ dedim. O da ‘ben Kayseri İli Yahyalı İlçesindenim’ dedi. Sonra bana Avanos İmam Hatip Lisesi'nden İ. Ş. isimli öğretmeni tanıyıp tanımadığımı sordu. Ben de ‘maalesef tanıyorum, ancak pek makbul bir insan değil’ dedim. Ancak İ.. T. isimli şahıs benim bu sözüm üzerine bir afallama, bir şaşırma geçirerek, ‘niye öyle diyorsunuz’ dedi. Sonra ben de İ.T.'ye ‘okulda okuyan bir öğrencisiyle evlenen şahsa iyi gözle bakamam’ dedim. İ.T.bunun gayet normal bir şey olduğunu’ söyledi. Hatta bana evlendikten sonra öğrencisinin okula gelip gelmediğini sordu. Ben de gelmediğini söyledim. O da bana bunda bir yanlışlık olmadığını söyledi. Bu şekilde İ. T.ile karşılıklı olarak bu konunun ahlaki olup olmadığı konusunda tartışmaya başladık. İ. T. yine İslam dinine göre bu evliliğin herhangi bir mahsuru olmadığını söyledi. Ben olayın vahametini açıklamak için gündüz dersine girip gece bir öğrencisini yatağına almasının ne kadar doğru olduğunu sordum. İ. T. de ‘Kuran-ı Kerimde kimin kiminle evleneceği açıkça yazılıdır’ dedi. Bunun üzerine ben de ilköğretimdeki bir öğrenci sizin dediğinize göre hocasıyla evlenebilir şeklinde eleştiride bulundum. Bana ‘hemşerim’ diye hitap eden M.B. lafa girerek ‘hocam siz konuyu saptırıyorsunuz’ dedi. Ben ise M.B.’ya ‘size uyabilir ancak bu davranış tarzı bana uymuyor’ dedim. İ.T

. Ben olayın vahametini açıklamak için gündüz dersine girip gece bir öğrencisini yatağına almasının ne kadar doğru olduğunu sordum. İ. T. de ‘Kuran-ı Kerimde kimin kiminle evleneceği açıkça yazılıdır’ dedi. Bunun üzerine ben de ilköğretimdeki bir öğrenci sizin dediğinize göre hocasıyla evlenebilir şeklinde eleştiride bulundum. Bana ‘hemşerim’ diye hitap eden M.B. lafa girerek ‘hocam siz konuyu saptırıyorsunuz’ dedi. Ben ise M.B.’ya ‘size uyabilir ancak bu davranış tarzı bana uymuyor’ dedim. İ.T. tekrar lafa girip ‘İslamiyette sana uyuyor, bana uymuyor şeklinde bir şey yoktur, doğru olan bir tanedir’ dedi. Ben de İ.T.’ye İslam tarihinde birçok mezhepte farklı uygulamalar olduğunu söyledim. İ. T.‘hocam siz yanlış düşünüyorsunuz’ dedi. Bu arada bu son konuşulandan önce üçüncü şahıs olan ismini sonradan öğrendiğim V. A. söze girerek ‘hocam bizim burada da oldu, halk tarafından hoş karşılanmadı’ dedi. Hatta bu konu ile ilgili bir tarihi örnek de verdi. Bu arada kütüphane görevlisi M.K. bize çay ikram etmişti. Biz de çay içmeye başlamıştık. Çayımızı yaklaşık bir bardak kadar içtik. Bu arada benim çayım bitince M. K.tekrar bana çay doldurdu. Biz yine İ.T. ile belirttiğim konu ile ilgili olarak konuşmamıza devam ettik. Bu konuşmalar ışığında İ. T. ve M. B.’nın imam olarak görev yaptığını tahmin ettim. Ancak bu hususta resmi bir taşınmamız olmadı. İ. T.yukarıdaki tartışmamız çerçevesinde bana ‘dinen uygun olan bir şeyin yanlış olduğunu düşünüyorsanız sizin itikadınızda bir bozukluk, bir yanlışlık var, tehlikedesiniz’ dedi. Bu söz beni çok sinirlendirdi. Elimdeki çay bardağını masanın üzerine fırlattım ve ayağa kalktım. Çay bardağı masaya çarpmasıyla kırıldı. İ.T.’ye ‘siz ne demek istiyorsunuz siz Müslümansınız, inançlısınız da biz değil miyiz’ dedim. Benim ayağa kalkmamla birlikte İ.T.de ayağa kalktı. Bu arada İ.T.nin yanında oturan V. A. da ayağa kalkarak ‘hocam yanlış anladınız’ şeklinde bir cümle söyledi. İkimizin arasına girdi. Bu arada kütüphane memuru M. K. da benim yanıma gelerek beni tutmaya çalışıyordu. Bu arada benim sol kol gerimde oturan M. B. arkamdan gelip iki elini birden uzattı. Bunu gören kütüphane memuru M.K. onu da tutmaya Çalıştı. Ancak M.B.tek eliyle boğazımı tuttu. Ben sol kolumla M.B.’yı itmeye çalıştım. Bu arada önümüzde bulunan masaya göre karşımda bulunan İ. T.ise bana yumruk vurmak için kollarını yanında bulunan V. A.’dan kurtarmaya çalışıyordu. Hatta kurtarıp bir ara o da boğazımı tuttu. Ben her ikisini de kendimden uzaklaştırmak için kollarımla iteklemeye çalıştım. Bu arada bu arbede ile ben PVC yapılı yerin kapısına doğru yönelmeye başladım. Soba ile kapının arasına sıkışıp duvara yaslandım. Bu arada İ.T. ve M.B. hala benim üzerine doğru gelip vurmaya çalışıyordu. Yine M. B. bu esnada ‘sen devlet memurusun da, biz değimliyiz, ne yapmaya çalışıyon lan’ dedi. Bu arada kütüphaneci M.K. bana yalvararak ‘ne olur Allah’ını seversen çık şuradan’ dedi. Ben de olayların daha da büyümemesi için söz konusu yerden dışarı çıktım

. Bu arada bu arbede ile ben PVC yapılı yerin kapısına doğru yönelmeye başladım. Soba ile kapının arasına sıkışıp duvara yaslandım. Bu arada İ.T. ve M.B. hala benim üzerine doğru gelip vurmaya çalışıyordu. Yine M. B. bu esnada ‘sen devlet memurusun da, biz değimliyiz, ne yapmaya çalışıyon lan’ dedi. Bu arada kütüphaneci M.K. bana yalvararak ‘ne olur Allah’ını seversen çık şuradan’ dedi. Ben de olayların daha da büyümemesi için söz konusu yerden dışarı çıktım. Kitapların bulunduğu kütüphane kısmına geçtim. Kravatımı ve üstümü düzelttim. Bu arada M.B. ve İ.T.’ye ‘bir meseleniz varsa gelin dışarıda görüşelim’ dedim. Kapıya doğru yöneldim. İlk kapıdan çıkmadan İ.T. bana hitaben ‘defol git’ dedi. Eliyle ile de ‘sinkaf ol git’ dercesine elinin tersi ile hızlı ve sert bir hareket yaptı. Ben bu arada kitapların bulunduğu kısmın orta kısmına kadar geldim. Kendilerine ‘yobaz herifler’ dedim ve devam ederek kitaplığın bulunduğu kısımdan dışarıya doğru açılan ilk kapıdan çıkarken M.B. arkamdan bana ‘hocam duydun mu’ diyerek diğer yanındakilere seslendi ve ‘bize küfrediyor’ dedi. Burada da sanki amacı diğer kişileri aleyhime tanık göstermekti. Ben tekrar ‘bir meseleniz varsa gelin görüşelim’ dedim. Bu arada M. B.hızla PVC kısmından çıkarak ardımdan koşmaya başladı. Ben normal dışarı çıkmak için yürümeye devam edip ikinci kapıyı da geçip, merdivenlerin bulunduğu kısma geldim, buradan da merdivenlerden iniyordum ki arkamdan ‘bekle bekle, sen görürsün’ şeklinde sözler söyledi. Hatta M. B. diğer arkadaşı İ.T.’yi kastederek ‘hocam gel gel’ dedi. Ben kütüphanenin ana dış kapısından çıkmama yaklaşık birkaç basamak kala M.B.’nın kütüphaneyi çıkmak için ilk kapıdan sonra ara bölmeyi geçince ikinci kapıdan da çıkarak merdivenlerin bulunduğu kısma bir hışımla koşarak hatta merdivenlerden de birkaç basamak inerek üzerine doğru geldiğini gördüm. M. B. merdivenlerden inerken İ.T. de tam arkasındaki kapıdan çıkıyordu. Ben bu arada beni dövmek için gelen bu şahısların davranışına sinirlenerek üzerimde bulunan ruhsatsız tabancamı çıkarıp, sol yukarı çaprazıma düşen M.B.’yı görerek tabancayla bir el ateş ettim. Bu sırada İ. T., M. B.’ya seslenerek ‘gel hocam bırak şu şerefsizi’ şeklinde bir cümle kullandı. Zaten benim de ateş etmem nedeniyle M.B. geri döndü. Bunu gören İ. T. de geldiği yere tekrar dönerek yukarıda belirttiğim sözü söyledi. Bunun üzerine ben tekrar dönüş yaparak merdivenleri birkaç basamak çıktıktan sonra iki merdiven arasındaki ara bölmeye geldim. M.B.’nın halen bana karşı yüzü dönüktü. Hatta benim tekrar geri döndüğümü görünce tabancayı elimden alacakmış gibi üzerime doğru yürüdü. Tahminime göre sol yukarı çapraza doğru ilk attığım mermi isabet etmemişti. Bu ara bölümde M. B. yüzü bana dönükken hatırladığım kadarıyla iki el ateş ettim. Bu sıktığım mermiler tahminime göre karnına doğru isabet etti. Mermilerin etkisi ile M.B.. göğsünü tutarak yere düşecekmiş gibi eğildi ve hızla arkasını dönerek kütüphanenin bulunduğu yere doğru koşmaya başladı ve İ. T

. Hatta benim tekrar geri döndüğümü görünce tabancayı elimden alacakmış gibi üzerime doğru yürüdü. Tahminime göre sol yukarı çapraza doğru ilk attığım mermi isabet etmemişti. Bu ara bölümde M. B. yüzü bana dönükken hatırladığım kadarıyla iki el ateş ettim. Bu sıktığım mermiler tahminime göre karnına doğru isabet etti. Mermilerin etkisi ile M.B.. göğsünü tutarak yere düşecekmiş gibi eğildi ve hızla arkasını dönerek kütüphanenin bulunduğu yere doğru koşmaya başladı ve İ. T. ile birlikte kitapların bulunduğu kütüphane kısmına doğru kaçmaya başladılar. Ancak bu kısıma girmeden merdivenleri çıkınca ilk kapıyı kapatmışlardı. Ben bu ilk kapıyı elimle itekleyerek içeri girdim. Benim iteklememin etkisi ile M. B. ve İ. T. ikinci kapıdan geçerek kütüphanenin bulunduğu kısıma geldiler. Ben bu arada peşlerinden hızla gelerek kütüphanenin kitaplarının bulunduğu yerden içeri girdim. İ.T.’ye hatırladığım kadarıyla iki el ateş ettim. Daha sonra dönüp yere düşmüş vaziyette yatan ancak hareket eden M. B.’ya bir el ateş ettim. Benim ateşlerimin etkisi ile İ. T. kütüphanenin girişine göre sol tarafta duvara paralel olarak uzunlamasına yatıyordu. M. B. ise kütüphanenin girişine göre direkt önüme düşmüştü. Yukarıda belirttiğim gibi bu bir el ateşi burada yatıp kımıldıyorken sıktım. Daha sonra dönüp kütüphane kapısından çıktım. Daha sonra ikinci kapıdan çıkıp ara bölmeye girdim. Merdivenlerden inmeden burada tabancayı kafama doğrulttum. Bu sırada yanıma V. A. geldi, ‘ne yapıyorsun hocam’ dedi. Bunun üzerine ben kendisine ‘yaşamanın anlamı kalmadı’ şeklinde sözler söyledim. O da bana ‘hocam ne olursun yapma canına kıyma” şeklinde sözler söyledi. Bir an boş bulundum, eliyle tabancayı tutup çekti’ dediği,