muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15394, Karar No: 2025/4418, Tarih: 18.02.2025

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2812, Karar No: 2016/6599, Tarih: 12.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/2812 E.  ,  2016/6599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 12/12/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, tedavi hatası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; .. doktor olarak çalışan ve kamu görevlisi olan davalıların, teşhis, tedavi ve müdahalede kusurlu davranmak suretiyle, görevleri sırasında ve görevlerinden dolayı davacıyı zarara uğrattıkları ileri sürülmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 13/1. maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; davalılara husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, davalılar hakkında davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek davanın sübut bulmadığından reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/05/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/05/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde belirtilen maddi olgulardan davalının salt kişisel kusuruna dayanıldığının anlaşılması karşısında öncelikle bu iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Nitekim mahkemece adli tıp kurumundan rapor alınmış ve yapılan ameliyatta davalıların kusurlarının bulunmadığı belirtilmiş olduğuna göre mahkeme kararının onanması gerektiği görüşündeyim.12/05/2016
Yargıtay — Esas No: 2018/14547, Karar No: 2021/7861, Tarih: 09.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/14547 E.  ,  2021/7861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, diğer sanıklar hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Gümrük İdaresi vekilinin hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek Gümrük İdaresi vekilinin ve sanıklar ... ile ... müdafinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede ise;

1. Olay günü sanık ...'ün yönetimindeki araçta kaçak afrodizyak ürünler bulundurduğu ve piyasaya süreceği bilgisi alınması üzerinde aracın usulüne uygun bir şekilde durdurularak yapılan aramasında farklı muhteviyatta faturasız bitkisel ürün, kapsül ve krem ürün ele geçirildiği, o sırada araçta bulunan sanık ...'ın aşamalarda alınan savunmalarında diğer sanık ...'e yol arkadaşlığı yaptığını, kendisinin bitkisel ilaç sattığını bildiğini fakat bu ilaçlarla ilgisinin bulunmadığını beyan etmişse de; suça konu kaçak eşyaların miktarı ve yakalanış şekli hususları birlikte değerlendirildiğinde, ticari kastla söz konusu eşyayı bulundurduğu sabit olan sanık ...'ın mahkumiyeti yerine oluşla uygun düşmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

2. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar ... ve ... lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3. Sanıkların eylemi 5607 sayılı Kanunun 4/2. maddesi kapsamında toplu kaçakçılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

3. Sanıkların eylemi 5607 sayılı Kanunun 4/2. maddesi kapsamında toplu kaçakçılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

4. 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmadığı anlaşılan, savunmalarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul eden sanıklar ... ve ...’ın dosyada KEMT varakası bulunmadığından kamu zararından haberdar olmadığı anlaşılmakla, dava konusu kaçak eşyalar yönüyle Gümrük İdaresi tarafından düzenlenecek KEMT varakasında yer alan gümrüklenmiş değere dahil olan dava konusu eşyanın “ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler” toplam tutarı olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde 5271 sayılı CMK'nun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, sanıkların kurum zararını karşılamadığı şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına hükmedilmesi,

5. Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanık ...'ün eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 24.06.2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 17.06.2013 olduğu,

Dairemizin 2020/3687 numarasına kayıtlı ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/28 Esas – 2015/699 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 13.06.2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 18.10.2012 olduğu,

Yapılan UYAP sorgulamasında halen derdest olan ve ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/67 Esas sırasında kayıtlı dosyasında suç tarihinin 11.05.2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 30.11.2012 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

6. Suç tarihi itibarıyla suçtan doğrudan zarar gören Gümrük İdaresi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 234/1-b/1. maddesi uyarınca davadan haberdar edilip duruşma günü bildirilmeden yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

6. Suç tarihi itibarıyla suçtan doğrudan zarar gören Gümrük İdaresi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 234/1-b/1. maddesi uyarınca davadan haberdar edilip duruşma günü bildirilmeden yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesinde yapılan değişiklik öncesi anılan maddede öngörülen hapis cezası üst haddinin 2 yıl olduğu gözetilerek;

Anayasa Mahkemesi'nin 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı CMK’nun 251/1. maddesinde hüküm altına alınan basit yargılama usulüne ilişkin aynı Yasanın geçici 5/1-d bendinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi, aynı şekilde 16.03.2021 tarihli, 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarih ve 2020/81 E., 2021/4 K. sayılı kararı ile yargılama aşamasında olup, henüz kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış dosyalar yönünden, ceza miktarı üzerinde fail lehine etki doğuracağı, bu nedenle belirli bir tarih itibariyle hükme bağlanmış olan dosyalarda basit yargılama usulünün uygulanmamasının Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 7188 sayılı Yasanın 31. maddesiyle eklenen Geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, TCK'nun 7. ve CMK’nun 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Gümrük İdaresi vekilinin ve sanıklar ... ile ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13930, Karar No: 2017/7693, Tarih: 04.12.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/13930 E.  ,  2017/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın ... şubesinde vadesiz Dolar ve Türk Lirası hesabı bulunduğunu, çeşitli tarihlerde müvekkilinin bilgisi, imzası ve talimatı olmadan 121.000 Dolar’ın hesabından talimatla başka firmalara aktarıldığını, davalılar hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığına 2013-17675 soruştuma nosu ile şikayette bulunulduğunu, savcılık tarafından alınan bilirkişi raporu ile zimmet suçunun maddi unsurunun oluştuğu manevi unsurunun oluşmadığı yönünde tespitte bulunulduğunu, talimatların vekaleten değil müvekkil adına yapıldığını, talimat,bilgi ve imzası olmadan müvekkil hesabından çekilen 121.000 dolar için davalılara ihtarname gönderildiğini, ödenmeyen bu meblağ için ... 31.İcra Müdürlüğünün 2014/120 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalıların başlatılan icra takibine haksız itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile davalılar aleyhine %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının bilgisi dışında yapıldığını iddia ettiği tüm işlemlerin davacının talimatı ile bilgisi ve onayı dahilinde, davacının lehine ve ticari faaliyetlerine yönelik olarak gerçekleştirildiğini bu nedenle davacının zararının olmadığını, davacının dolar hesabından yapılan 121,000 Dolar tutarındaki havale işlemlerinin tamamının davacı adına tüm işlerini yürütmek için vekalet verdiği dava dışı ... tarafından imzalanmış olan talimatlara istinaden gerçekleştirildiğini, bahsekonu hesapların tasarruf hesabı olmadığını, davanın öncelikle davacının vekalet verdiği ... ile dava konusu hesaptan gerçekleşen havalelerin alıcıları olan ... Kumaş Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Tekstil Ürn. Paz .Tic. ve San. A.Ş’ne ihbar edilmesi gerektiğini, dava dışı ...'in davacıyı temsil ettiğinin teamül haline geldiğini, müvekkil banka nezdinde güven tesisi oluşmasına neden olduğunu, davacının zararını, müvekkil bankanın kusurunu ve illiyet bağını ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı sahibi olduğu firmanın işlerini eşi İhbar olunan ...'e verdiği vekaletname ile takip ettiği, davacının bizzat hesaba para yatırmasının söz konusu olmadığı, davacının kabulünde olmayan talimatlardaki imzaların davacıya ait olmayıp İhbar olunan ...'e ait olduğu, iddia olunan tüm ödemelerin davacıya ait firmanın ihbar olunan ... A.Ş firmasına olan cari hesap borcunun ödemesinde kullanıldığı, davacının ihbar olunan ...'i yetkilendirmek suretiyle davalı bankada güven oluşturduğu, davalı bankaya atfedilebilecek kusur bulunmadığı, davacı yanın yetkilendirdiği ve davalı bankada güven oluşmasını sağlayarak zımmen onay verdiği işlemleri bilahare ret ederek alacak talebinde bulunmasının M.K'nun 2.maddesi gereği dürüstlük kuralıyla bağdaşmadığı ve hakkın kötüye kullanımı teşkil ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8354, Karar No: 2019/3334, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8354 E.  ,  2019/3334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/594, Karar No: 2023/5364, Tarih: 29.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/594 E.  ,  2023/5364 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 29.09.2022 Tarihli ve 2021/1594 Esas, 2022/1685 Karar Sayılı Kararı

Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesince 2017/1160 Esas sayılı dosyadan verilen 23.02.2018 ve 18.01.2018 tarihli kararlar hakkında istinaf başvurusunda bulunulması sonucunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 10.05.2018 tarih 2018/1051 Esas, 2018/530 Karar ile 15.05.2018 tarihli ve 2018/936 Esas, 2018/551 Karar sayılı kararlarıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, birleştirilen Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/692 Esas sayılı dosyasında verilen ihtiyati haciz talebinin reddine ilişkin 28.11.2018 tarihli ara kararının istinafı üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 08.03.2019 tarihli ve 2019/177 Esas, 2019/183 Karar sayılı kararı ile esastan inceleme yapılmış ise de, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibariyle davaların henüz birleştirilmediği, bu nedenle eldeki davada ilk esastan istinaf incelemesinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince yapılmış olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 29.12.2022 Tarihli ve 2022/2598 Esas, 2022/3394 Karar Sayılı Kararı

İstinaf incelemesinin asıl ve birleştirilen dava dosyasında esasa yönelik verilen karara ilişkin olduğu ve esasa yönelik kararın verildiği tarihte Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin faaliyete başladığı, esas incelmesinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 694 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 136 ncı maddesi ile 5235 sayılı Kanun'a eklenen "Yargı çevresinin değişmesi" başlıklı Ek madde 1 şöyledir: