muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/29204, Karar No: 2014/19102, Tarih: 07.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/29204 E.  ,  2014/19102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık-Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 Sayılı Kanunun 26. Maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 Sayılı CMUK.nın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafii ile O yer C.Savcısının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suçta kullanılan emanette kayıtlı iki adet deri eldivenin müsaderesi yerine suça sürüklenen çocuğa iadesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ile O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından “emanette kayıtlı iki adet deri eldivenin suça sürüklenen çocuğa iadesine” ilişkin kısmın karardan çıkartılarak, “suçta kullanılan emanette kayıtlı iki adet deri eldivenin müsaderesine” karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14973, Karar No: 2010/15905, Tarih: 15.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/14973 E.  ,  2010/15905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE- ... K.T.K.

MÜDAHİLLER : ... VE ARK.

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve müdahiller vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre davacı ... adına tescilini istemiştir. ... ve müşterekleri taşınmazın ortak miras bırakanları ... 'dan kaldığı ve davacının müstakil ... bulunmadığı iddiasıyla davaya katılmışlardır. Mahkemece davacının davasının kabulüne ve 07/07/2008 tarihli krokide (A) ile gösterilen 44.521.93 m2 bölümün davacı adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve müdahiller vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmaz ... ve ... Köyleri sınırlarında bulunmaktadır. ... Köyünde 4785 sayılı yasanın yürürlüğünden önce 3116 sayılı yasa hükümlerine göre yapılan ve 17.07.1945 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ile 1995 yılında dışta kalan ormanların kadastrosu ve ... Köyünde 1948 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1995 ve 2003 yıllarında yapılarak dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır. ... Köyünde genel arazi kadastrosu işlemi 09/12/1966 tarihinde kesinleşmiş ve taşınmaz bu çalışmada paftasında orman belirtmesi yapılarak 766 sayılı yasanın 2. maddesi hükmü gereğince orman olarak tespit harici bırakılmıştır.

1- Müdahiller ... ve arkadaşlarının temyiz itirazları bakımından; Taşınmazın (B, C, D, E, F, G, H, I, K, L, M ve N) işaretli bölümlerinin fiilen kullanılmayan ağaçlık olduğu, bir kısmının da kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı anlaşıldığından, müdahillerin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı Hazinenin (A) ile gösterilen 44.521.93 m2 bölüme yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece hükme esasa alınan uzman bilirkişi ... ve ... elemanı ... tarafından hazırlanan raporlarda, çekişmeli taşınmazın 1948 yılında ... Köyünde yapılıp kesinleşen Karaağıl Devlet ormanına ait harita ve tutanakların uygulanmasına dayalı inceleme sonucu, kesinleşen orman sınırının dışında kaldığı, eski tarihli (1997,1976,1957) Memleket Haritalarında açık renkli alanda yeraldığı,eğiminin % 17 civarında olduğu, (A) bölümü üzerinde münferit meşe ağaçları olup, arada kavun, karpuz, mısır, yulaf ürünlerinin ekili bulunduğu, (A) bölümünün dış sınırlarında kalan (B, C, D, E, F, G, H,

-2- 2010/14973 - 15905

I, K, L, M ve N) bölümlerinin ise fiilen kullanılmayan ağaçlık alanlar olduğu, kısmen de orman sınırı içinde kaldığı, taşınmazın 1966 yılında yapılan arazi kadastrosunda paftasında orman yazılarak tespit harici bırakılmışsa da (A) işaretli bölüm kesinleşmiş orman kadastro sınırları dışında kaldığına göre, bu şekilde yapılan tespit harici bırakma işleminin yanılgıya dayalı olduğu ve yüksek eğimli taşınmazın üzerindeki meşe ağaçlarının ... ormanlardan tohumlama yolu ile geldiği bildirilmişse de; bilimsel olarak meşe ağacı tohumunun ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ağaçlarının daha önceki yıllarda tahrip edildiği, ... fotoğraflarının bu yıllarda çekilmiş olduğu, daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geleceği nazara alındığında, taşınmazın öncesi itibarıyla orman sayılmayan yerlerden olduğu ve 1966 yılında paftasına orman yazılmasının da hataya dayalı olduğu şeklindeki görüşe itibar etmek mümkün olmayacaktır. Ayrıca her ne kadar uzman bilirkişi tarafından Karaağıl Devlet Ormanına ait 1948 yılında kesinleşen orman kadastro haritası ve tutanaklarına göre inceleme yapılmış ve bu haritalarda taşınmazın doğusu gösterilmemişse de; dosyada bulunan, taşınmazın hemen doğusundaki ... Köyü Yolbasan Devlet Ormanının orman kadastro ve 2/B haritalarının da birlikte incelenip değerlendirilmesinde, çekişmeli taşınmaz ile güneyinde yeralan, dava dışı, kadastro sırasında ... ... ve arkadaşları adına tespit ve tescil edilen 32650 m2 yüzölçümlü 419 parselin tüm yönlerinin devlet ormanları ile çevrili olduğu ve bu hali ile 6831 Sayılı Yasanın 17/2. Maddesinde düzenlenen orman içi açıklık niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde olduğu, gerek 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse 25.06.1970 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra no'lu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesinde "... 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaççık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağı" öngörülmüştür.

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda ... ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (03/07/2004 gün ve 5112 Sayılı Yasa ile değişik hali).

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ..., inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle ... açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

-3- 2010/14973 - 15905

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR]. Bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılması gerekir.

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ... ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar, özel mülke dönüşüp ... ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan ... kazanmasını sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca; orman içi açıklık ve boşluklar ile orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar, yasa gereği orman sayıldığı için, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması öngörülmüştür. Bu tür yerler zilyetlik yolu ile kazanılamaz ve özel mülk olarak tescil edilemez.

Diğer taraftan çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde 3116 sayılı yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu 4785 sayılı yasanın yürürlüğünden öncedir.1966 yılında yapılan tesis kadastrosunda çekişmeli taşınmaz paftasında orman belirtmesi yapılarak tespit harici bırakılmış, 1995 yılında yine bir orman kadastrosu yapılmış ise de bu tarih ile dava tarihi arasında yasada öngörülen 20 yıllık süre geçmemiştir. H.G.K.’nun 24/10/2001 gün ve 2001/8-964-751 sayılı ve 13/02/2002 gün ve 2002/8 - 183- 187 sayılı kararları ile kadastro (tapulama) komisyonlarınca orman sayılarak tesbit harici bırakılan yerler orman kadastrosunun kesinleştiği güne kadar orman sayılacağından, sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceği kabul edilmiştir.

Mahkemece değinilen yönler gözetilerek davanın tamamen reddine karar verilmesi gerekirken, dava konusu taşınmazın özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde davacı adına tapuya tescile karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: 1)- Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle; ... ve arkadaşlarının temyiz itirazlarının REDDİNE,

2)- 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun olmayan hükmün BOZULMASINA 15.12.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23608, Karar No: 2014/19723, Tarih: 29.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/23608 E.  ,  2014/19723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 25. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 25. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4959, Karar No: 2019/13068, Tarih: 18.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4959 E.  ,  2019/13068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2 ve 5237 sayılı TCK'nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 08.12.2009 tarihinde kesinleşen, 16.11.2006 tarih 2005/1134 Esas-2006/825 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince hükmolunan 12 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Tekirdağ 2. Sulh Mahkemesinin 25.09.2012 tarihinde kesinleşen, 17.05.2010 tarih ve 2010/21 Esas- 2010/414 Karar sayılı ilamı ile TCK'nin 86/2. maddesi gereğince hükmolunan 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkralarının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının karar metninden çıkarılarak yerine "Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 08.12.2009 tarihinde kesinleşen, 16.11.2006 tarih 2005/1134 Esas-2006/825 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince hükmolunan 12 ay hapis cezası" nedeniyle ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden infazda sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 18.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3560, Karar No: 2014/8323, Tarih: 18.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3560 E.  ,  2014/8323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan ve diğer atılı suçtan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmayan heyet tarafından suç tarihinden 1 ay 19 gün sonra yapılan muayene sonucunda düzenlenen İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi sağlık kurulunun 19.09.2013 tarihli raporunda; mağdurede hafif düzeyde zihinsel yetersizlik ve anksiyeteli uyum bozukluğu teşhisi ile ruh sağlığının kalıcı olarak bozulduğunun belirtilmesi, iddianamede ise sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasının talep edilmesi karşısında, mahkemece mağdurenin suça konu olay nedeni ile beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinden, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde

tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/737, Karar No: 2014/6072, Tarih: 13.05.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/737 E.  ,  2014/6072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Katılanlar : 1- ..., 2- İzmir ESHOT Müdürlüğü

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, mala zarar verme,

Hüküm : Beraat

Temyiz edenler : 1- Cumhuriyet savcısı, 2- Sanıklar müdafii, 3- Katılanlar vekilleri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

07.12.2010 tarihinde verilen kararın Cumhuriyet savcısı, sanıklar müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi hükmü gereğince mahkemesine iade edildiği, iade kararının Ceza Genel Kurulunun 27.06.2006 tarih ve 2006/172-168, 23.01.2007 tarih ve 2006/143- 2007/8 sayılı kararları çerçevesinde bozma etkisi gösteren, temyiz sürecini sonlandırıp yeni bir süreç başlatan nitelikte olduğu, mahkemece iade kararı sonrasında yeniden yargılama yapıp hüküm kurulması gerekirken, propaganda suçundan tefrik kararı verilip 6352 sayılı Kanun gereğince işlem yapıldığı ancak silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme ve mala zarar verme suçlarından yeniden hüküm kurulmadan temyiz incelemesi için dosyanın gönderildiğinin anlaşılması karşısında, yeniden hüküm kurulması amacıyla dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/835, Karar No: 2015/11030, Tarih: 08.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/835 E.  ,  2015/11030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2012/400-2014/99

Davacı T. Özel Eğitim ve Sağlık Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti. temsilcisi Mehmet tarafından, davalı K.. K.. aleyhine 10/10/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava alacak istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Özel H. Ana Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin sahibi olduğunu, Milli Eğitim Bakanlığı tarafından yapılan teftiş sonucu bazı öğrencilere eğitim verilmemesi nedeniyle bu öğrenciler için alınan ücret toplamının iki katı cezayı ödediklerini, vermiş oldukları eğitimde usul ve yasaya bir aykırılık bulunmadığını belirterek ödemiş olduğu tutarın tahsilini istemiştir.

Davalı, Milli Eğitim Bakanlığı tarafından yapılan teftiş sonucu Tamer, Sadullah, Seyfullah ve Muhammet adlı öğrencilere bazı dönemlerde eğitim verilmediği halde eğitim verilmiş gibi bireysel eğitim planlarının hazırlandığının adı geçen öğrencilerin velilerinin beyanlarıyla sabit olduğunu, bu nedenle davacı kuruma yapılan yersiz ödemelerin ilgili yönetmelik gereği iki katı tutarında tahsil edildiğini, davacı kurumun da bu bedeli ödediğini, davacının İdare Mahkemesine açmış olduğu davanın da reddedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda ve olayla ilgili Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği belirtilerek istem kabul edilmiştir.

Dosya kapsamından; İdare tarafından yapılan teftiş sonucu bazı öğrencilere belli aylarda eğitim verilmediği halde eğitim verilmiş gibi bireysel eğitim planları düzenlendiği ve öğrenci velilerin imzalarının alındığı anlaşılmaktadır. Adı geçen öğrenci velileri idari soruşturma kapsamında verdikleri ifadelerde imzaların kendilerine ait olduğunu ancak adı geçen dönemlerde çocuklarına eğitim verilmediğini belirtmişlerdir. Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturmada ise; söz konusu dönemlerde telafi eğitimi düzenlendiği ve yersiz alındığı belirtilen tutarın kurum tarafından ödendiği belirtilmiştir. Davacının anılan dönemlere ilişkin telafi eğitimi verildiği yönünde bir iddiası olmadığı gibi, ödenen tutarla ilgili olarak da eldeki dava açılmıştır. Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda ise; bireysel eğitim planlarındaki imzaların velilere ait olduğundan yola çıkılarak davacıya yersiz ödeme yapılmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

İdare tarafından yapılan soruşturma ile ilgili dönemlerde bazı öğrencilere eğitim verilmediği ortaya konmuş olup; davacı tarafından idari soruşturma raporunda yapılan tespitlerin aksini gösterir şekilde, anılan dönemde eğitim verildiği kanıtlanmış değildir. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek istemin reddine karar verilmesi gerekirken; hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek istemin kabulü doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.