muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16491, Karar No: 2016/13854, Tarih: 24.03.2016

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1 maddesinde yer alan “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” şeklindeki hüküm uyarınca kişilerin, süreli yayınlarda şeref ve haysiyetinin ihlal edildiği veya hakkında gerçeğe aykırı yayım yapıldığı iddiasıyla 5187 sayılı Kanun kapsamındaki düzeltme ve cevap yazısı yayımlanması taleplerinin doğrudan sorumlu müdüre gönderilmesinin gerektiği, düzeltme ve cevap yazılarının hükmi şahıs niteliğindeki gazeteye gönderilemeyeceğinden, kanun yararına bozma isteminde yer alan hükmi şahıslara tebligatı düzenleyen 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 12. maddesinin olayda uygulama yerinin bulunmadığı gibi, somut olayda, ... Gazetesinin 18/01/2014 tarihli nüshasının birinci sayfasında “..." başlıklı haber ile devamında 12. ve 13. sayfalarında yer alan haberler nedeniyle talep eden ... vekili tarafından gazetenin sorumlu müdürü ... adına gönderilen cevap ve düzeltme istemini içerir ... Noterliğinin 29/01/2014 tarih ve 3681 yevmiye no’lu ihtarnamesinin 30/01/2014 tarihinde “muhatabın adreste daimi çalışanına tebliğ edildiği” şerhi ile tebliğ edilmesine karşın, sorumlu müdür ... vekilinin anılan tebligatın alınmadığına veya usulsüz olduğuna ilişkin bir iddialarının da bulunmadığının anlaşılması karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 24/03/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile uyuşmazlık gazete yazı işleri müdürü olan sanığa cevap ve düzeltme hakkının kullanılması amacıyla yapılan tebligatın kanuna uygun olup olmadığına ilişkindir.

5187 sayılı Basın Kanunu’nun 14. maddesinde cevap ve düzeltme hakkı şu şekilde düzenlenmiştir. ''sorumlu müdür kendisine sunulan düzeltme ve cevap yazısını; günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.'' Görüldüğü üzere ''sorumlu müdür yazıyı aldığı tarihten itibaren'' denilmek suretiyle cevap ve düzeltme yazısının sorumlu müdüre bizzat tebliğinin gerektiği anlaşılmaktadır.

Ayrıca belirtelimki düzeltme ve cevabın yayınlanmasıda bizzat yazı işleri müdürü sorumludur ve bu sorumluluğa aykırı davranmak 5187 sayılı Kanun'un 18. maddesinde suç olarak düzenlenmiştir. Bu itibarla, cevap ve düzeltme hakkına ilişkin olup hukuki ve cezai sorumluluk doğuracak nitelikteki tebliğlerin mutlaka sorumlu müdürün şahsına bizzat yapılması gereklidir. Nitekim Yargıtay 7. Ceza Dairesi 25.02.1994 gün 1994/592-1450 sayılı kararında tebligatın sorumlu müdür yerine sadece yazı işleri müdürüne yollanması ve cevabın yayınlanmaması durumunda cezai sorumluluğun doğmayacağını kabul etmiştir.

Diğer yandan 7201 sayılı Tebligat Kanununun 17.maddesinde tebliğ adresinde tebligat belgesinde ismi yazılı şahıs aranacak o bulunamadığı takdirde ve bu husus evraka şerh edildikten sonra tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine yapılabilecektir. Yargıtay 2. Hukuk dairesi 9.7.2012 gün 2012/1416, 19282 sayılı kararında gösterilen adresin davalının çalıştığı işyeri adresi olduğu, tebligatı davalı adına alan şahsın, davalının daimi memur veya müstahdemi olmayıp, davalıyla aynı işyerinde birlikte çalışan diğer bir işçi olduğu anlaşılmaktadır. Muhatabın adresine çıkarılan tebligatın, arananın kolayca bulunması mümkün olmayan yerlerden ise, tebliğin yapılmasını o yeri idare eden veya muhatabın bulunduğu kısmın amiri temin etmesi, bunlar tarafından muhatabın derhal buldurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa tebliğin kendilerine yapılması icap edeceğini belirtmiştir.

Somut olayımızda sorumlu müdür ... adına çıkarılan tebligatta “muhatabın adreste bulunmaması nedeniyle daimi çalışanına tebliğ edilmiştir” şeklinde bir ibarenin bulunduğu görülmektedir. Sorumlu yazı işleri müdürü ..., Tebligat Kanunu anlamında “belli bir yerde veya evde meslek ve sanat icra eden kişi” statüsündedir. Bu konumdaki bir kişiye yapılacak tebligat ise Kanun’un 17. maddesi hükümlerine göre gerçekleştirilecektir. Söz edilen maddeye göre ise; “Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.”

Tebligat Kanunu’nun 17. maddesine göre, tebliğ adresinde öncelikle muhatap aranacak; o bulunamadığı takdirde ve -bu husus evraka derç edildikten sonra- tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine yapılabilecektir.

Tebliğ yapılan işyeri adresinin onlarca kişinin çalıştığı tahmin edilen bir gazete merkez binası olduğu gözetildiğinde daimi çalışanın konumunun ne olduğu tebligat şerhinden anlaşılamamaktadır. Dolayısıyla Kanun’un 17. maddesinin aradığı anlamda “muhatabın aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birisi” olup olmadığı bu evraktan belirlenememektedir, belgelendirilemektedir.

Tebliğ yapılan işyeri adresinin onlarca kişinin çalıştığı tahmin edilen bir gazete merkez binası olduğu gözetildiğinde daimi çalışanın konumunun ne olduğu tebligat şerhinden anlaşılamamaktadır. Dolayısıyla Kanun’un 17. maddesinin aradığı anlamda “muhatabın aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birisi” olup olmadığı bu evraktan belirlenememektedir, belgelendirilemektedir.

Açıklanan sebeplerle, sorumlu müdüre yapılan tebliğin usulsüz olması nedeniyle Basın Kanunu’nun 14. maddesine göre cevap ve düzeltme hakkının kullanılması talebinde bulunma için kanuni şartlar oluşmamıştır. Bu itibarla, kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/12760, Karar No: 2019/1789, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/12760 E.  ,  2019/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/164, Karar No: 2023/6426, Tarih: 23.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/164 E.  ,  2023/6426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1102 E., 2022/1869 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma - Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2019/152 Esas, 2021/291 Karar sayılı kararı ile,

a. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d), (e) ve (h) maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 25 ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine,

karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/222 Esas, 2022/1869 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ve katılan Kurum vekillerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine ve düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğinden bahisle sübuta ve eylemini tasarlayarak işlediğinden bahisle suç vasfına,

Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebebi, vekâlet ücretine,

Sanık ... Müdafinin Temyiz Sebepleri, eksik araştırmaya, sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle sübuta,

ikişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğinden bahisle sübuta ve eylemini tasarlayarak işlediğinden bahisle suç vasfına,

Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebebi, vekâlet ücretine,

Sanık ... Müdafinin Temyiz Sebepleri, eksik araştırmaya, sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle sübuta,

ikişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suça sürüklenen çocuk ...'nın maktul ... ile ........,'nin müşterek çocuğu olduğu ve ailesi ile birlikte yaşadığı, maktulün 2013 yılı içerisinde ...'ya organ sokmak suretiyle cinsel istismar eyleminde bulunduğu, ...'nın maktul babasının ilk gerçekleştirdiği eylem sonrasında sanık annesine olayı anlatmasına rağmen annesi sanığın tepkisiz kalarak bir şey yapmadığı, maktulün bu şekilde eylemini farklı tarihlerde devam ettirdiği, bu eylemler neticesinde ...'nın gebe kaldığı ve 2014 yılı Mayıs ayı içinde bir bebek dünyaya getirdiği, evde gerçekleşen doğum sonrasında maktulün talebi ile sanık ...'nin canlı doğan bebeğin ağzını ve burnunu kapatarak nefes almasına engel olmak suretiyle bebeği öldürdüğü, maktul ve sanık ...' nin bebeği evlerinin bahçesine gömdükleri, bu olay sonrasında da 2017 yılı Mart ayına kadar maktulün cinsel istismar eylemlerini devam ettirdiği, ...'nın bu duruma

dayanamaması nedeniyle 2017 yılı Mart ayında evi terk ederek tanık ... ile karı koca ilişkisi içinde yaşamaya başladığı, suç tarihinden 1 gün öncesinde ...'nın babaannesi olan tanık ...'ı telefon ile aradığında telefona maktulün cevap verdiği, maktulün ertesi gün İstanbul' a gideceğini söylemesi üzerine ...'nın ertesi gün yani suç tarihi için eşyalarını almak amacıyla eve geleceğini söylediği, bu şekilde ...'nın suç tarihinde maktulün ikametine yanına kayınpederinin silahını alarak gittiği, ikamete gittiğinde evde babaannesi tanık ...ve maktulün bulunduğu, ...'nın kaçarak geldiğini, eşinin haberi olmadığını söylemesi ve maktulün de talebi ile tanık ...'ın dışarı çıktığı, tanık evden çıktıktan sonra maktulün ...'nın üzerine doğru giderek öpmeye çalıştığı, ...'nın iteklemesine rağmen maktulün tekrar ...'nın üzerine doğru gittiği ve kendi pijamasını indirdiği, ...'nın bunun üzerine yanında getirdiği tabanca ile ateş etmek suretiyle yaraladığı maktulün sonrasında kaldırıldığı hastanede vefat ettiği, olay sonrasında ...'nın yer göstermesi ile maktul bebeğin cesedinin de bulunduğu ve bebeğin babasının maktul olduğunun tespit edildiği olayda, sanık ...'nin bebeğe yönelik nitelikli kasten öldürme suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk ...'nın maktul babasını kasten öldürdüğü iddiası ile cezalandırılması talep edilmiş ise de, suça sürüklenen çocuğun cinsel istismar eyleminden kurtulmak için yaşı, sosyal çevresi ve eğitim durumuna göre kendisinden beklenebilecek şekilde olayı önce annesine anlattığı, ancak annesinin tepkisiz kaldığı, maktulün ise ... bir süre ısrarlı şekilde eylemini sürdürmesi nedeni ile ...'nın çaresizlik nedeniyle bu kez evinden ayrılarak tanık ... ile birlikte yaşamaya başladığı, olay günü babasının İstanbul'a gideceğini öğrenip eşyalarını almaya geldiğinde daha önce gerçekleşen eylemler nedeniyle makul karşılanacak şekilde kendisini koruma güdüsüyle yanına tabanca aldığı, ikamete gittiğinde babaannesi ...'ın beyanı ile doğrulandığı üzere ...'nın kaçarak geldiğini, eşinin haberi olmadığını söylemesi ve maktulün de talebi ile maktulün annesi ...'ın ...'nın peşinden gelen olup olmadığını kontrol etmek için dışarı çıktığı, maktulün annesi ...'ı ...'nın peşinden gelen var mı diyerek evden göndermesinin iyi niyetle karşılanamayacağı, köy ortamında bir tehlike olduğunu düşünmesi halinde maktulün yaşlı annesini göndermek yerine kendisinin evden çıkarak etrafı kontrol etmesinin beklenebileceği maktulün ise bu şekilde davranmadığı, bundaki amacının ... ile yalnız kalmak olduğunun değerlendirildiği, bu amacını gerçekleştirdiğinde ise maktulün ...'ya karşı cinsel eylemde bulunmaya teşebbüs ettiği, küçük yaştan itibaren maktul babası tarafından cinsel istismara maruz kalan, annesinden yardım görmeyen, bu nedenle evinden kaçan suça sürüklenen çocuğun tekrar cinsel istismara maruz kalacağı korkusuyla cinsel bütünlüğüne yönelik ağır bir saldırıyı def etmek için 5237 sayılı Kanun' un 25 ... maddesi uyarınca meşrû savunma sınırları içinde hareket ederek maktulü öldürdüğü kabul edilerek 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (d) bendi uyarınca beraatine karar verildiği belirlenmiştir.

2. Sanığın ve suça sürüklenen çocuğun savunmaları, tanık beyanı, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, kollukça tutulan tutanaklar, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 13.10.2020 tarihli rapor, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.11.2017 tarihli otopsi tutanağı, Jandarma Genel Komutanlığınca tanzim olunan 03.11.2017 tarihli uzmanlık raporu, Zara Devlet Hastanesi'ce tanzim olunan 21.10.2017 tarihli adli muayene raporu, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun adli sicil ve nüfus kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ... yönünden Mahkemece "dosyaya yansıyan kişiliğine" vurgu yapılarak takdirî indirim hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşü benimsenmemiştir.

Katılan ve katılan Kurum vekilleri ile sanık müdafinin temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede,

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ... yönünden Mahkemece "dosyaya yansıyan kişiliğine" vurgu yapılarak takdirî indirim hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşü benimsenmemiştir.

Katılan ve katılan Kurum vekilleri ile sanık müdafinin temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede,

“İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, bebeğe karşı nitelikli öldürme eyleminin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, öte yandan süregelen cinsel dokunulmazlığına yönelik haksız saldırıya karşı suça sürüklenen çocuk ...'nın yüklenen öldürme fiilini meşrû savunma şartları altında gerçekleştirdiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/222 Esas, 2022/1869 Karar sayılı kararında katılan ve katılan Kurum vekilleri ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6873, Karar No: 2024/6373, Tarih: 12.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/6873 E.  ,  2024/6373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/5 E., 2022/417 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma - düşme

A.Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyizi Yönünden

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun (5607 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

B.Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

A.Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyizi Yönünden

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5607 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, suçtan zarar gören kurumun Gümrük İdaresi olduğu, suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı cihetle, şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz inceleme isteğinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası gereği belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 03.07.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3.İddia, savunma ve dosya kapsamına göre, suça konu eşyanın kaçak olduğu olduğu kanaatine varılmıştır.

II. KARAR

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 03.07.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3.İddia, savunma ve dosya kapsamına göre, suça konu eşyanın kaçak olduğu olduğu kanaatine varılmıştır.

II. KARAR

A. Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünd (B) bendinde açıklanan nedenle, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının yollaması ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, kaydındaki tedbir şerhi kaldırılmak suretiyle nakil aracının sahibine İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5799, Karar No: 2022/12198, Tarih: 09.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/5799 E.  ,  2022/12198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2014 tarihli, 2013/62318 Soruşturma ve 2014/3206 Esas nolu iddianamesi ile hükümlü hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2014 tarihli, 2014/64 Esas ve 2014/548 Karar sayılı ilamı ile hükümlünün cezalandırılmasına dair hükümler kurulduğu, hükümlerin hükümlü müdafisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 18.04.2016 tarihli, 2016/1476 Esas ve 2016/3306 Karar sayılı ilamı ile süre yönünden reddedilerek kesinleştiği, hükümlü müdafisinin 14.06.2016 havale tarihli dilekçesi ile yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu, mahkemece talebin kabulüne karar verilerek, hükümlü hakkında yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda; yargılamanın yenilenmesi isteminin reddi ile önceki hükmün onaylanmasına dair 09.10.2014 tarihli hükmün temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay’a gönderilmesine karar verildiği, yargılamanın yenilenmesi isteği üzerine yeniden duruşma yapılarak hüküm kurulduğuna göre hükmün temyizinin mümkün olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan duruşma sonucunda, önceki hükmün onaylanması dosya içeriğine uygun şekilde mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla, hükümlü müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, önceki hükmün onaylanmasına ilişkin kararın ONANMASINA, 09.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.