muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2997, Karar No: 2010/8376, Tarih: 15.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2997 E.  ,  2010/8376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(Aile) Mahkemesi TARİHİ

Kayyım hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve Asliye(Aile) Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ... 426. maddesine göre taşınmazda mirasen hissesi bulunan ve annesi ile menfaat çatışması olabilecek yaşı küçük çocuk için Kayyım tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, ... kayyım atanmasına ilişkin davadan tefrik edilen,miras hisselerinin satımı için yetki istemli davalarda, 4787 sayılı yasanın 4. Maddesi gereğince Aile mahkemesi yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi ise,,TMK’nunun 426/2. maddesi 3.kısımda öngörülen Temsil kayımlığı istemli davalara Sulh hukuk Mahkemesi yetkili olduğunu gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 Sayılı Yasa’nın 20.04.2004 günü yürürlüğe giren 14.04.2004 gün ve 5133 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi ile “22.01.2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Yasaya göre aile hukukundan doğan dava ve işler”in aile mahkemelerinde görüleceği, yine 5133 Sayılı Yasanın Geçici 2. Maddesi ile de “Bu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihte aile mahkemelerinde görülmekte olan ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan konularla ilgili dava ve işler yetkili ve görevli mahkemesine devredilir.” hükümleri getirilmiştir.

Medeni Yasanın sözü edilen İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında vesayet, kayyımlık ve yasal danışmanlıkla ilgili hükümler bulunmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yeralan 397. maddesinin 2. fıkrası gereğince “vesayet makamı, sulh hukuk mahkemesi; denetim makamı, asliye hukuk mahkemesidir.”

O halde, konusu Medeni Yasanın 2. Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan davaya sulh hukuk mahkemesi bakmakla görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11566, Karar No: 2024/6869, Tarih: 29.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/11566 E.  ,  2024/6869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1578 E., 2021/1464 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Kolluk ifadesinde kardeşinin kimlik bilgilerini kullandığı anlaşılan sanık ... hakkında iftira suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığı 17.07.2018 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a,c,h,53, 58. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2.Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2020 tarihli ve 2018/299 Esas 2020/241 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a,c,h,62,53,58 maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, sanıklar Ejder ile ...'ın mükerrir olduklarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2020 tarihli ve 2018/299 Esas 2020/241 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların müdafiileri tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesinin 07.07.2021 tarihli ve 2020/1578 Esas, 2021/1464 Karar sayılı karar ile 5237 sayılı Kanun'un 149/1-(h) bendinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının kaldırılmasına ve sanıklar hakkında nitelik yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a,c,62,53,58. maddeleri gereğince 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar Ejder ve ...'ın mükerrir olduklarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların Müdafilerinin Temyiz Sebepleri

Mahkûmiyeti gerektirir yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırma ile kurulan hükmün bozulması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların Müdafilerinin Temyiz Sebepleri

Mahkûmiyeti gerektirir yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırma ile kurulan hükmün bozulması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay tarihinde sanık ...'ın sevk ve idaresinde bulunan 15 .. ... plaka sayılı araçtaki sanıkların gece vaktinden sayılan saat 04.30 sıralarında Ceyhan Osmaniye otoban yolu üzerinde bulunan Deniz Gören tesisleri isimli dinlenme tesislerine geldikleri, dinlenme tesisinde park halindeki katılan ... ve mağdur ...'in içerisinde bulunduğu tıra sanıkların yaklaşarak katılan ...'ten sigara istediği katılan ...'in kabul etmemesi üzerine sanıkların araç içerisinde bulunan diğer mağdur ...'e ait pantolonu içerisinde para olduğunu düşünerek katılan ve mağdura karşı ellerinde bulunan ve silahtan sayılan taşı göstererek "camını kıracağım orospu çocuğu siktir git seni vuracağım" demek suretiyle tehdit ederek zorla aldıkları, alırlar iken pantolon içerisinde bulunan paraların düştüğü ve sonrasında olay yerine gelmiş oldukları plakasına siyah bant yapıştırmak suretiyle gizlemeye çalıştıkları sanık ...'ın sevk ve idaresinde bulunan araca binerek aldıkları pantolon ile birlikte kaçtıkları, kolluk ekiplerince yapılan fiziki takip sırasında kolluk ekiplerince dur ihtarı yapılmasına rağmen sanıkların diğer araçlara makas atmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokacak şekilde kaçmaya devam ettikleri ve sonrasında da zor kullanılarak yakalandıklarının, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Katılan ve mağdur aşamalarda alınan ifadelerinde olay bölümü (1) No.lu bentteki gibi beyan etmişlerdir.

3.Sanıklar aşamalarda alınan savunmalarında özetle, ".. birlikte alkol aldıklarına akabinde hayat kadını ile ilişkiye girmek için otoban üzerinde gezmeye karar verdiklerini araçta HGS bulunmadığından gişeli geçişlerde ceza yememek için aracın plakalarının harf ve rakam kısımlarını siyah bant ile değiştirdiklerini .. olay yeri olan dinlenme tesisinin önüne geldiklerinde iki tane kamyon şoförü, iki tane bayan ile pazarlık yaptıklarını şoförlerin 40,00 TL kendilerinin ise kadınlara 50,00 TL teklif ettiklerini, hayat kadınlarının kendi tekliflerini kabul etmesi nedeniyle şoförlerin kızdıklarını ve kendilerine sert sert bakmaya ve laf atmaya başladıklarını, kadınları araca alarak yaklaşık 2-3 km sonra ilişkiye girmeden yolun kenarında bıraktıklarını.." belirterek suçlamayı kabul etmemişler, hayat kadınlarını olay yerinde bıraktıkları veya araca aldıkları, ayrıca ilişkiye girmeme nedeni olarak farklı beyanlarda bulunmuşlardır.

4.Kolluk tarafından düzenlenen araç inceleme tutanağı, olay/yakalama tutanakları, uzmanlık raporu dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

4.Kolluk tarafından düzenlenen araç inceleme tutanağı, olay/yakalama tutanakları, uzmanlık raporu dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesinin 07.07.2021 tarihli ve 2020/1578 Esas, 2021/1464 Karar sayılı kararı ile, "Hukuki Süreç" başlığının (3) paragrafında belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkûmiyeti Gerektirir Yeterli Delil Bulunmadığına, Suçun Unsurlarının Oluşmadığına, Eksik Araştırma İle Kurulan Hükmün Bozulması Gerektiğine, İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılan ve mağdurun aşamalarda birbiriyle uyumlu değişmeyen kararlı beyanları, sanıkların kendi içinde çelişen tevil yollu ikrar içeren anlatımları, araç inceleme tutanağı, olay/yakalama tutanakları, uzmanlık raporu dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı ve eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı, suçun kesin delillerle sanıklar tarafından işlendiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiğinin anlaşıldığından, sanıkların müdafilerinin temyiz sebepleri yönünden hükümde isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesinin 07.07.2021 tarihli ve 2020/1578 Esas, 2021/1464 Karar sayılı kararında sanıkların müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda kararda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİ ayrı ayrı ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ceyhan 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

29.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4517, Karar No: 2021/4341, Tarih: 17.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/4517 E.  ,  2021/4341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, kamu davalarının düşürülmelerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında mağdur ...’yı kasten yaralama suçundan verilen verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, o yer Cumhuriyet savcısının talebinin CMK'nin 231/12. maddesi gereğince ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce incelenip 30.09.2016 tarih ve 2016/1013 Değişik İş sayılı kararı ile sonuçlandırıldığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

2) Sanıklar ..., ve ... haklarında mağdur ...’yı kasten yaralama suçundan verilen kamu davalarının düşürülmesine ilişkin hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre, mağdur ...’nın Keşan Devlet Hastanesi fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanınca tanzim edilen 06.01.2016 tarihli adli raporunda; “Travma sonrası kalsifikasyona sekonder omuz eklem hareket açıklığı kaybı mevcut olup, tedavi görmeden kati raporunun verilemeyeceği” belirtilmiş olduğundan, adli raporun hüküm kurmaya elverişli bulunmadığı ve mağdurun tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilip 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, şikayet yokluğu nedeniyle kamu davalarının 5237 sayılı TCK’nin 73/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31117, Karar No: 2023/986, Tarih: 09.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/31117 E.  ,  2023/986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun'un) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, adli para cezasının 20 taksitte ve eşit miktarda ödenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyizinin, sanıkların üzerine atılı suçları işlemedikleri, beraatlerine karar verilmesi gerektiği halde verilen cezaların usul ve Yasa'ya aykırı oldukları, sadece müşteki beyanına dayanılarak karar verildiği, sanıklara atılı suç yönünden delil bulunmadığı, şikayetçinin hastane raporuna göre çarpmadan kaynaklı yaralanmanın bulunmadığı gibi iz dahi olmadığı, gerekçede belirtilen "yargılama sürecindeki olumsuz tutum ve davranışları" ibaresinin gerçeği yansıtmadığı, sadece şikayetçi beyanına dayanılan Mahkeme gerekçesinin, gerekçeli karar hakkının ihlali niteliğinde olduğu, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, katılanın Kadın Doğum ve Çocuk hastanesinde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, sanıkların araçlarını hastanenin bahçesine sokmak istedikleri, katılanın ise sanıklara araçlarını hastane bahçesine sokamayacaklarını ve park edemeyeceklerini açıkladığı, katılanın bu açıklamasına rağmen sanıkların ısrarla araçlarını hastane bahçesine sokarak park etmeye çalıştıkları, katılanın, sanıkların bu davranışını engellemeye çalışması üzerine, sanık ...'nın katılana "sen erkek olsan ağzını burnunu kırardım dua et bayansın kendinizi ne sanıyorsunuz..." şeklinde tehdit içeren sözler söylediği, aracı kullanan diğer sanık ...'in de katılanın ikazına rağmen aracını ısrarla hastane bahçesine sürdüğü ve önünde dikilen müştekiye aracın tamponu ile müştekinin dizlerine çarptığı, sanıkların bu şekilde görevi yaptırmamak için direnme suçunu işledikleri kabul olunarak, sanıklar hakkında ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulmuştur

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Müdafii Tarafından İleri Sürülen Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile dinlenen tanık ...'nın beyanlarının katılanın anlatımlarıyla kısmen uyumlu olduğunun anlaşılması karşısında, sanıkların üzerlerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işledikleri sabit görülmekle, hakkında mahkûmiyet kararları verilmesine yönelik Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığından, sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Hususlar Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun’nun 10 uncu maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11 inci maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanun'un 23 üncü maddesine göre özel güvenlik görevlisi müştekilerin kendilerine karşı işlenen suç nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmeleri için yukarıda açıklanan koşulları taşımaları gerektiği anlaşıldığından, özel güvenlik görevlisi müştekinin bu koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2. Adli sicil kaydı ve duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir halleri bulunmayan, kişilik özellikleri gerekçe gösterilerek hapis cezaları 5237 sayılı Kanun'un 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince adli para cezasına çevrilen ve "sanıkların yargılamadaki iyi halleri dikkate alınarak" şeklindeki gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince takdiri indirim uygulanan sanıklar hakkında, seçenek yaptırıma çevirme ve takdiri indirim uygulama gerekçesiyle çelişki oluşturan, yasal ve yeterli olmayan "suçtan sonraki davranışlarına göre sonrasında suç işlemekten çekineceği hakkında Mahkememizde lehine kanaat oluşmadığı" şeklindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11885, Karar No: 2019/14137, Tarih: 07.10.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/11885 E.  ,  2019/14137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 07/11/2012 tarih ve 2008/373 E.-2012/504 K. sayılı kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 31/03/2014 tarihli 2013/16391 E.-2014/6289 K. sayılı kararıyla davacı vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davacı şirket vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334. ve devamı maddeleri uyarınca; adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmesi, davada veya talepte haklı olduğu hususunda da mahkemede kanaat uyandırması gerekir.

Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişinin, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren, mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye ibraz etmesi zorunludur.

Somut olayda; adli yardım talebine ilişkin dilekçe ve ekinde yer alan bilgi ve belgeler, tek başına adli yardım talebinde bulunan davacının ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlar nitelikte değildir.

Yukarıdaki nedenlerle Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davacı şirketin yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı şirketin yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince kesin olarak REDDİNE, 07/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8683, Karar No: 2015/12602, Tarih: 05.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/8683 E.  ,  2015/12602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi borçlu icra mahkemesine başvurusunda, sair şikayet nedenleri ile birlikte, kıymet takdiri ve satış ilanı tebliğ işleminin usulsüz yapıldığını, kıymet takdirine itiraz edemediğini ileri sürerek 22.10.2014 tarihinde satışı yapılan taşınmaz ihalesinin feshini istemiş, mahkemece kıymet takdiri raporu ile satış ilanının usulsüz tebliğ edilmesi nedeniyle ihalenin feshine karar verildiği görülmüştür.

Somut olayda, şikayetçiye yapılan kıymet takdiri ve satış ilanı tebliğ işlemi mahkemenin de kabulünde olduğu üzere usulsüz yapıldığı anlaşılmaktadır.

İİK'nun 128/a madddesi uyarınca kıymet takdirinin tebliğ edildiği ilgililer raporun tebliğinden itibaren 7 gün içinde raporu düzenleten icra dairesinin bulunduğu yerdeki icra mahkemesinde şikayette bulunabilirler. Kıymet takdir raporu, borçluya usulüne uygun tebliğ edilmediği için, kıymet takdirine ilişkin hususların ihalenin feshi davası sırasında mahkemece değerlendirilmesi gerekmektedir.

İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre satış bedelinin muhammen bedelin yüzde yüzünün üstünde olması halinde zarar unsuru oluşmayacağından, ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Her ne kadar somut olayda, feshi istenilen ihaleye konu olan taşınmazın, muhammen bedelinin yüzde yüzünün üzerinde satıldığı ve dolayısıyla satış bedelinin, taşınmazın muhammen bedelinin üzerinde olduğu anlaşılmakta ise de, satış ilanı tebliği ve kıymet takdiri tebliğinin de usulsüz olması karşısında kıymet takdirinin kesinleşmediği ve borçlunun şikayet dilekçesinde kıymet takdirine itiraz ettiği görülmektedir.

O halde mahkemece, mahallinde keşif yapılarak, taşınmazın icra müdürlüğünce yaptırılan kıymet takdiri tarihine göre değeri belirlenerek, belirlenen değerin ihalede esas alınan muhammen bedelin üzerinde olması halinde ihalenin feshine karar verilmesi, muhammen bedelin altında olması halinde ise İİK'nun 134/8. maddesine göre zarar unsuru oluşmayacağından ihalenin feshi isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ihalenin feshi talebinin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.