muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1233, Karar No: 2022/5219, Tarih: 23.06.2022

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı başvurusunun konusu olan işaretin "HERBSCOLOR" ibaresinden oluştuğu, başvurunun, bitki rengi anlamına geldiğinden sunulacak parfümeri ürünlerinin vasfını gösterdiğini ve bu sebeple başvuru kapsamındaki ürünler bakımından ayırt ediciliğinin bulunmaması nedeniyle reddedildiğini,işaretin “bir bütün olarak” üzerinde yer alan sözcük bakımından birlikte, davacının sunacağı ürünleri, başka bir işletmenin sunacağı aynı tür ürünlere ilişkin işaretlerden ayırmaya elverişli olduğu,işaretin sınırları belirli olup, tescil olunduğu ürünleri doğrudan akla getirmediği, ürünlerin özelliklerini ön plâna çıkarmadığı yahut çağrıştırmadığı gibi, ürünlerin cinsine uzak olarak, onların anlamlarından arındırılmış biçimde yaratılmış bir işaret olduğunun gözlendiği, tescili istenilen işaretin, alışılmışın dışında farklı bir biçim ve renk kompozisyonu ile birlikte, 3. sınıftaki ürünlerle ilgili sektörde genel kullanımı olan bir ibare veya biçimi ihtiva etmediği, normal düzeyde bilgilendirilmiş ve makûl ölçüde dikkatli ve düşünceli, markayı ve anılan ürünleri bir bütün olarak algılama olanağı bulunan, ürünlerin ortalama düzeydeki alıcı ve yararlanıcı kitlesinin tamamına yakınının hiçbir özel zihni çabaya mahal kalmadan ve doğrudan doğruya, bu işareti gördüğünde, davacı ürünlerini, diğer üretici ve satıcıların ürünlerinden ayırt edebileceği, ürünleri ve tanıtımında kullanılan işaretin, davacıya ait bir hizmet ve markayı ifade ettiğinin algılanabileceği, işaretin ayırt edicilik taşıdığı, orta düzeydeki yararlanıcıların bu işareti gördüğünde, davacının sunduğu ürünleri, başkalarınınkinden ayırt edebilecekleri, davacıya ait başvurunun kapsamındaki 3. sınıftaki ürünlerinin hiç biri, doğrudan doğruya tescil ettirilmek istenen sözcükle doğrudan bağlantı kurulabilecek türden olmadığı, parfümeride önemli olanın ürünün kokusu olduğu, ürünün bitkilerden elde edilmesinin mümkün olduğu, onların kokularını yansıtmasının da olanak dahilinde olduğu,fakat parfümeri ürünlerinin bitki rengini taşımasının olanaksız olduğu, kokunun renkle tanımlanmasının olası bir yaklaşım olmadığı, bu sebeple sunulacak ürünlerin, işaretin temsil ettiği kavrama uzak olduğu, başvuru konusu işaretin içerisinde bulunan sözcüklerin ayrı ayrı 3. sınıftaki ürünlerin sunumunda kullanılan ham maddelerden olması ve bu vesile ile ürünlere yakın olduğu düşünülse bile bu işaretin bütün olarak, başvuru kapsamındaki ürünleri doğrudan doğruya tanımlamadığı yahut göstermediği, veyahut da onları ifade etmediği, ürünlerin öne çıkan herhangi bir özelliğini de doğrudan yansıtmadığı,başvuru kapsamında bulunan 3. sınıftaki ürünlerin, işarette yer alan sözcükler ile tanımlanmadığı veya vasıflandırılmadığı, başvuru konusu “HERBSCOLOR” ibare ve biçimli özgün işaretin, 3

. sınıftaki ürünlerin, işarette yer alan sözcükler ile tanımlanmadığı veya vasıflandırılmadığı, başvuru konusu “HERBSCOLOR” ibare ve biçimli özgün işaretin, 3. sınıftaki ürünler bakımından doğrudan vasıf bildirici olmayıp marka olarak tescil edilebilecek nitelikte olduğu, başvurunun anılan mal ve hizmetler için reddi kararının hukuka uygun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, "HERBSCOLOR" ibareli dava konusu marka başvurusunun, başvuru kapsamından çıkarılan 3. sınıftaki "Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil)." malları yönünden ayırt edici olduğu gibi bu mallar yönünden tanımlayıcı nitelik de taşımadığı, zira bir işaretin 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi kapsamında değerlendirilebilmesi için, mal veya hizmetin karakteristik bir özelliğini hiçbir özel zihni çabaya mahal bırakmadan derhal düşündürmesinin ve akla getirmesinin gerektiği, bir mal veya hizmeti doğrudan çağrıştırmayıp akla getirmeyen ancak imada bulunan kelimelerin tescilinin bu maddeye göre engellenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/219, Karar No: 2010/6613, Tarih: 06.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/219 E.  ,  2010/6613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.06.2009

Taraflar Arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 06.04.2010 günü temyiz eden davacı vekili Av. D..Ç.. ile davalılardan S..U..geldi. Diğer davalı gelmedi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava konusu taşınmazın davacı ile eşinin aile konutu olduğunda taraflar arasında bir çekişme bulunmamaktadır. Konut üzerinde hak sahibi olan davalı kocanın, eşinin rızasını ve onayını almadan bu konutu, boşanma davasının açılmasından bir gün sonra 10.01.2008 tarihinde diğer davalı M..’ya devrettiği anlaşılmaktadır. D.. gerçekleştirildiği tarihte taşınmazın tapu kütüğünde aile konutu olduğuna ilişkin bir şerh bulunmadığına göre devralan kişinin kazanımı, ancak iyiniyetli olması halinde korunabilecektir. (TMK.md.1023) Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, taşınmazı devralan davalı M..’nın davacı ve eşiyle ailece görüştüğü, işlemin aile konutu ile ilgili ve bu yeri kendisine devreden S..’un da davacıyla evli olduğunu bildiği gerçekleşmiştir. O halde devralan M..’nın iyiniyetli olduğu kabul edilemez. İyiniyete dayanmayan kazanımı da korunamaz. Öyle ise aile konutunun devrine ilişkin tasarruf işleminin iptali ile tapunun önceki hale iadesi yönünde hüküm tesisi gerekirken isteğin reddi usul ve yasaya aykırıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, duruşma için taktir olunan 750.00 TL. vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.06.04.2010Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu konusunda taraflar arasında bir çekişme yoktur. Türk Medeni Kanununun 194.maddesine göre aile konutunun başka kişiye devrinde diğer eşin “açık rızası” gerekir. Açık rızanın verildiğinin çekişmeli olduğu durumda; açık rızanın veya rızanın var sayılması gerektiğini ispat yükü devralana aittir. Davalı devralan açık rızanın verilmiş veya verilmiş sayılması gereken bir karine olgusunu usulünce ispatlamış değildir. Bu nedenle davanın kabulü kararı verilmesi gerekir. Yerel mahkeme kararının bu farklı gerekçeyle bozulması gerektiği düşüncesiyle değerli çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/1217, Karar No: 2017/10439, Tarih: 12.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/1217 E.  ,  2017/10439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, müvekkili kooperatifin idare ettiği ve yapıp sahiplerine teslim ettiği bina olan ve henüz kat irtifakı kurulamamış ... apartmanının, 1. kat 2 nolu dairesinin davalı ...’e ait olduğunu, davalıya ait dairenin banyosunun pis su giderinin 15 Ağustos 2014 tarihinden beri arızalı olduğunu, defalarca müvekkili kooperatifin apartman sakinlerince bu arızanın giderilmesi talep edilmiş ise de, davalının uzun zaman tamire yanaşmadığını, pis su sızıntısı davalının maliki olduğu Özel ... Anaokulunun tavanından da akmakta olduğunu ve altına kova konarak durumun idareye çalışıldığını, davalının dairesindeki sızıntı çok fazla artınca, zemin kattaki elektrik panolarında bulunan bazı elektrik sayaçlarından duman ve yanık kokusunun yayılmaya başlandığını, bunun üzerine 1. kattaki 2 nolu dairede davalı ... tarafından tamir yaptırıldığını, yaz sıcaklığında geçen bu günlerde müvekkili kooperatifin sakinleri buzdolaplarındaki yiyeceklerini elektrik kesilmesinden dolayı çalışmayan soğutuculardan çıkarıp attıklarını, bu yönüyle de zararlarının olduğunu, 3 gün boyunca susuz, elektriksiz, lavaboyu bile kullanamayan müvekkili kooperatif sakinleri yönünden de her daire başına zayi olan yiyecekler ve diğer zararları için daire başına 300,00 TL ayrıca tazminat taleplerinin olduğunu, bu nedenlerle müvekkili kooperatiflerince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/88 D.İş sayılı dosyasındaki tespit edilen miktar olan 3.720,00 TL tamirat giderleri ve 350,00 TL yargılama giderleriyle beraber toplam 4.070,00 TL'nin işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak taraflarına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacı kooperatifin zarar görenleri temsilen dava açma yetkisini belgelendiremediği gibi vekaletsiz iş görme hükümlerine göre hak talep etmesi için öncelikle zararın giderilmiş olması gerektiği, ancak davacı yanın bu doğrultuda bir iddiası ve ispatının bulunmadığı gerekçesiyle davanın taraf sıfatı yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı kooperatifin zarar görenleri temsilen dava açma yetkisini belgelendiremediği gibi vekaletsiz iş görme hükümlerine göre hak talep etmesi için öncelikle zararın giderilmiş olması gerektiği, ancak davacı yanın bu doğrultuda bir iddiası ve ispatının bulunmadığı gerekçesiyle davanın taraf sıfatı yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden özellikle karar defterinden ve beyanların incelenmesinden; davacının yapı kooperatifi olduğu ve dava konusu taşınmazı inşaa ettiği anlaşılmaktadır. İlgili taşınmazın tapu kaydı celbedilerek taşınmazın tapusunun davacı kooperatif adına kayıtlı olduğu tespit edildiği takdirde ve dava konusu binada toplu yaşamın başladığı anlaşıldığı takdirde davacının arızayı gideren ve iddia ettiği masrafları yapan olarak zarara sebebiyet verene karşı dava açmakta hukuki yararı bulunduğu gözetilip, mahkemece işin içine girilerek mahallinde keşif yapılıp bilirkişiden oluşan zararlar hakkında somut ve gerekçeli rapor alınarak davacının uğradığı varsa maddi zararların tazmin edilmesi gerekirken anılan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/12/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25325, Karar No: 2016/4438, Tarih: 07.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25325 E.  ,  2016/4438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ............ vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan .......... vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Taşınmaz üzerindeki yapıların, enerji nakil hattının geçirilmesinden sonra yapıldığı anlaşıldığından irtifak bedelinin tespitinde yapı bedelinin dahil edilmemesi gerektiğinin düsünülmemesi,

2)Taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattının alanı hükme esas 03/06/2013 tarihli bilirkişi raporunda 571,92 m² olarak belirtilmesine karşılık, Dairemizin geri çevirme kararından sonra dosyaya sunulan 09.09.2015 tarihli ek raporda ise 375,04 m² irtifak alanı, ve 0.45 m² pilon yeri olduğu bildirildiğinden her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan .................. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

M.E
Yargıtay — Esas No: 2015/35624, Karar No: 2018/2097, Tarih: 19.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/35624 E.  ,  2018/2097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıyla 6/11/2007 tarihli “özel sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti alım sözleşmesi” imzalandığını verilen hizmete ilişkin örnekleme yöntemine tabi fatura kestiğini ancak davalı yanca 2012 yılı Ağustos döneminde “Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon” branşına ait faturalarda haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek, 12.482,00 TL'nin davalıdan avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verildiği halde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalı lehine 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davacı lehine 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 4. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/29, Karar No: 2023/1433, Tarih: 26.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/29 E.  ,  2023/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2021/188 E., 2022/443 K.

DAVA TARİHİ : 11.04.2016

KARAR : Davanın kısmen kabulü

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davalılardan Orion Grup Sosyal Hiz. Proje Gıda Sağlık İnş. Tur. Taşımacılık San. Tic. AŞ vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davalı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6159, Karar No: 2012/7777, Tarih: 28.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/6159 E.  ,  2012/7777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayeçi vekili, borçluya ait aracın satışından elde edilen bedelin paylaşımı amacıyla düzenlenen sıra cetvelinde, rehin alacaklısından sonra, hacizleri düşmüş olmasına rağmen İstanbul 5. İcra Müdürlüğü'nün 2007/12606 ve ... 2.İcra Müdürlüğü'nün 2009/4956 Esas sayılı dosyası alacaklılarına müvekkilinin önünde ikinci ve üçüncü sıralarda yer verildiğini ileri sürerek, müvekkilinin sıra cetvelinde ikinci sırada yer almasına karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, sıra cetvelinde üçüncü sırada yer alan ... İcra Müdürülüğü'nün 2009/4956 Esas sayılı dosya alacaklısına pay ayrılmadığından bu dosyaya yönelik şikayette hukuki yarar bulunmadığı, ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2007/12606 Esas sayılı dosyasında ise, takibin 15.08.2007 tarihinde başlatıldığı, 02.02.2009 tarihinde bedeli paylaşıma konu araç üzerine haciz konulduğu, satış isteme süresi içerisinde 16.11.2009 tarihinde avansı yatırılarak satış talebinde bulunulmuş ise de araç üzerinde fiili haciz bulunmadığından İcra Müdürlüğü'nce satış talebin reddedildiği, aracın rehin alacaklısı tarafından 28.04.2010 tarihinde fiilen haczettirildiği, 16.07.2010 tarihinde satış avansının yatırıldığı, 14.10.2010 tarihinde satış talebinde bulunulduğu ve 13.01.2011 tarihinde söz konusu aracın satıldığı, bu durumda ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2007/12606 Esas sayılı dosyasında alacaklının satış avansını yatırırak satış talebinde bulunduğu tarih itibariyle satış istemi süresi kesintiye uğradığından haczin düşmediği gerekçesiyle, şikayetin reddini karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1) Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. İİK'nın 142/1. hükmüne göre, "cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir. Aynı maddenin 3. fıkrasında ise sıraya dair şikayetlerin icra mahkemesine yapılacağı öngörülmüştür. Anılan hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, kural olarak borçluyu değil, şikayet eden alacaklıdan sıra itibarıyla önce olan alacaklıları ifade eder. Şikayet, kural olarak şikayet edene göre sıra cetvelinde öncelikli olan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara yöneltilmelidir. Sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve şikayet sonucundan

etkilenecek olan alacaklılar da yargılamaya dahil edilmeli, onlar hakkında da hüküm kurulmalıdır. Takibi yapan icra müdürlüğünün incelenen şikayet bakımından pasif husumet ehliyeti bulunmamaktadır. Şikayette hasım gösterilmemesi ya da eksik veya yanlış kişiye husumet tevcih edilmesi talebin reddini gerektirmez. Bu durumda mahkemece şikayetçiye sıra cetvelinde kendisinden önce gelen alacaklılara husumet tevcihi yönünde süre verilip bu alacaklılar da davaya dahil edilerek uyuşmazlığın incelenmesi gerektiğinin düşünülmemesi isabetsiz olmuştur.

2) Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.