muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2827, Karar No: 2015/2995, Tarih: 25.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2827 E.  ,  2015/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra takibine itirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı, davalı borçlu hakkında başlattığı 16.12.2013 tarihli icra takibinde sözleşmenin muacceliyet şartı gereğince ödenmeyen ayın kirasını takip eden 12 aylık asgari kira bedeli 25.757.04 Euro asıl alacak ile 1.287.85 Euro işlemiş faiz toplamı 27.044,89 Euro'nun tahsilini istemiştir.Davalı borçlunun itirazı üzerine, davacı alacaklı İcra Mahkemesine müracaat ederek itirazın kaldırılmasını talep etmiştir. Mahkemece alacağın varlığı çelişkili olup yargılama gerektirdiğinden davanın reddine karar verilmiş karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;Takibe ve davaya dayanak yapılan 11.06.2011 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında anlaşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde aylık kira bedelinin asgari KDV dahil 1.819 Euro olduğu, her ayın beşinci gününe peşin olarak ödeneceği, sözleşmenin özel şartlar 15.3. maddesinde “Bir ayın kirası belirtilen zamanlarda ödenmezse ,ödenmeyen ayın kirası dahil olmak üzere takip eden 12 aylık asgari kira bedeli muaccel olacaktır.” hükmüne yer verilmiştir.

Olayımızda, davacı alacaklı 16.12.2013 tarihli icra takibinde 2013 yılı Eylül,Ekim ve Kasım aylarına ilişkin kira bedelinin geç ödenmesi nedeniyle sözleşme hükmü gereğince muaccel hale gelen 12 aylık kira bedelinin tahsilini istemiştir. Her ne kadar TBK.nun 346. maddesi uyarınca muacceliyet koşulu kaldırılmış ise de; 6353 sayılı Kanunla değişik 6217 Sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca kiracının Türk Ticaret Kanununda tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında bu madde hükmü sekiz yıl süreyle uygulanamıyacaktır. Davalı ...tacir olduğundan sözleşmede yer alan muacceliyet şartı geçerlidir. Ne var ki kiralananın 19.12.2013 tarihi itibariyle tahliye edildiği anlaşıldığından mahkemece 19.12.2013 tarihine kadarki ödenmeyen kira bedeli üzerinden itirazın kaldırılmasına, muaccel olan diğer kısım yönünden ise uyuşmazlık tazminat hukukuna ilişkin olup yargılama gerektirdiğinden itirazın kaldırılması isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12131, Karar No: 2013/14509, Tarih: 15.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/12131 E.  ,  2013/14509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının müvekkili şirket ile imzaladığı iş sözleşmesine göre 27.03.1998 tarihinde mühendis olarak işe devam ettiğini ve 29.06.2006 tarihinde haklı neden göstermeksizin iş akdini feshettiğini, davalının şirketteki görevinden istifa ettikten hemen sonra davacı şirketle aynı konularda iştigal eden ... Lab. Cih. Tic. Ltd. Şti isimli firmada ortak sıfatıyla çalışmaya başladığını, davacı şirketin mevcut müşterilerine çalışmak için teklifte bulunduğunu, davalının bu davranışlarının akdetmiş oldukları 27.03.1998 tarihili iş akdinin “Rekabet Yasağı” başlığını taşıyan ilgili maddesine aykırılık teşkil ettiğini iddia ederek 5.000,00 TL cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, görev ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davalının emekliliği sonrası işe girişine ait bir sözleşmenin olmadığını, rekabet yasağının anonim şirketlerde yönetim kurulu üyeleri için söz konusu olacağını, bu nedenle rekabet yasağının söz konusu olmadığını, davalının 15.04.1987 tarihinde davacı şirketin teknik servis bölümünde çalışmaya başladığını, 28.02.1999 tarihinde emekli olduktan sonra davacı şirket yanında 29.16.2006 tarihine kadar emekli statüsünde çalışmaya devam ettiğini, işyerinden ayrıldıktan sonra ... Lab. Cih. Tic. Ltd. Şti.'de çalışmaya başladığını, davacı şirketin merkezinin ...'de olduğunu ve ... şubesinin de 31.08.2008 tarihinde kapatıldığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Türkiye sınırları içinde rekabet etmeme yönünden öngörülen düzenlemelerin geçersiz olduğu, yine 1 ya da birkaç yılı aşmayacak şekilde rekabet yasağının öngörüldüğü, diğer taraftan BK.348 maddesi gereğince işçinin müşterileri tanımasından ve nüfuzundan istifa ederek iş sahibine his olunacak derecede bir zarar vermesi halinin bulunması gerekeceği, bu hususta davacının ortaya koyduğu ve ispat ettiği herhangi bir zararın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildi.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart ücretinin tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart ücretinin tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348. maddesi “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise, caizdir. İşçi, akdin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır.” hükmünü haiz olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin sözleşme yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme, hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet sözleşmesi süresi içinde yapılmaması gereken bir hususta değil, hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemektedir. Rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır.

Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemektedir. Rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır.

Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 Tarih 2011/11-781 Esas- 2012/109 Karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece mutlak şekilde ticaret mahkemelerinin görevine giren davanın görev yönünden reddi yerine esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14032, Karar No: 2013/5274, Tarih: 05.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/14032 E.  ,  2013/5274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 62/1, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki ticari taksiyle meskun mahalde, gündüzleyin, aracını park etmek amacıyla kaldırıma çıkmak için geri manevra yaparak, ışıklı kavşaktan ve yaya geçidinden karşıya geçmek için beklemekte olan yayaya kaldırımda çarparak yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda bilinçli taksirin şartlarının oluştuğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gün adli para cezasının adli para cezası olarak belirlenmesinin dayanağı olan yasa ve maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümdeki 3. bendin başına “TCK’nın 52/2. maddesi gereğince” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4670, Karar No: 2007/5308, Tarih: 08.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/4670 E.  ,  2007/5308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.5.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayalı geçit hakkı tesisi istemi ile açılmış, ıslah yolu ile bilirkişinin krokisinde kırmızı ile boyadığı taşınmaz bölümünün yol olduğunu tespiti talep edilmiştir.

Mahkemece istem reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan ve keşif sonucu bilirkişice düzenlenen 13.9.2006 tarihli krokide nizalı yer kırmızı ile işaretlenmiştir. Dosya kapsamından çekişmeli yerin öncesini dere yatağı olduğu, su seviyesindeki azalma veya dere yatağında değişiklik nedeniyle suların çekildiği ortaya yeni bir arazi parçası çıktığı, kırmızı ile boyanan bu yerin de sınırdaki taşınmaz maliklerince kısmen yol olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 708.maddesi hükmünce kamuya ait suların yatağında yada seviyesinde değişme gibi sebeplerle yeni bir arazi ortaya çıkarsa kural olarak bu yer devlete ait olur. Dava konusu yerin öncesi dere yatağı olduğundan buranın yol olarak kullanıldığından söz edilerek kadimlik iddiasında bulunulamaz. Mahkemece, kadim nitelikte yol olmadığı saptanan veya yetkili merciiler tarafından yol olarak kullanılmak üzere tahsis edilmeyen bu taşınmaz parçası ile ilgili açılan tespit davasının reddinde sonuç olarak usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacının temyiz itirazlarının reddi ile sonuç olarak usul ve yasaya uygun hükmün gerekçesinin HUMK.nun 438/son maddesince değiştirilerek DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 8.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4228, Karar No: 2024/6041, Tarih: 04.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/4228 E.  ,  2024/6041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/646 E., 2021/1689 K.

SUÇLAR : Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59/5. maddesindeki Avukatların, avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası uygulanmaz şeklindeki düzenleme uyarınca hükmün temyize tabi olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 277/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 13.07.2018 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 04.02.2019 tarihinde kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan ve TCK'nın 277/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmi,ş Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suç kastı ile hareket etmediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun manevi unsurunun gerçekleşmediğine, davanın taraflarınından herhangi birinin avukatlığını üstlenmediğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suç kastı ile hareket etmediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun manevi unsurunun gerçekleşmediğine, davanın taraflarınından herhangi birinin avukatlığını üstlenmediğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/383 Esas sayılı dosyasında kasten adam öldürmeye iştirak suçundan yargılanan ...'un müdafiliğini üstlenmek amacıyla 08.04.2014 tarihli duruşmadan bir hafta kadar önce dosyayı incelemek için gittiği mahkeme kaleminde yazı işleri müdürü tanık ...'a dava konusu dosya ile ilgili olarak ''Milli İstihbarat Teşkilatı'ndan olduğunu bildiğim biri, bu dosya ile ilgili olarak sanık ...'un zengin bir adam olduğunu, yüksek bir avukatlık ücreti ile davasına bakma ihtimalinin olabileceğini ve Sanık ...'un 08.04.2014 tarihli oturumda tahliyesi için, ...'in müdafii Av. ...'in mahkeme başkanına 1 milyon TL vereceğini söyledi'' şeklinde beyanda bulunup, mahkeme başkanı tanık ...'a da aynı duyumunu aktarıp ve ''ben sizi dürüst biri olduğunuzu biliyorum, zarar görmemeniz için bunları size anlatıyorum'' şeklinde sözler söyleyerek sanık olarak yargılanan ... aleyhine olacak şekilde mahkeme hakimini hukuka aykırı olarak etkilemeye çalışan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 277/1. maddesindeki yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3633, Karar No: 2025/11203, Tarih: 18.06.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/3633 E.  ,  2025/11203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/1175 E., 2022/456 K.

SUÇ: Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, eylemin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. 24.12.2020 tarihli paylaşım yönünden;

Sanığın 24.12.2020 tarihinde "Terörist senin babandır." şeklinde bağımsız olarak yapılan paylaşımdaki sözlerin muhatabının duraksanmayacak bir şekilde katılan olduğuna ilişkin delil bulunmadığı, bu suretle matufiyet şartının gerçekleşmediği gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2. 12.11.2020 tarihli paylaşım yönünden ise;

Cumhurbaşkanlığına hakaret suçunda, Cumhurbaşkanlığının fonksiyonları değil, Cumhurbaşkanının şeref varlığı korunmaktadır. Genel hakaret ve sövme suçlarında olduğu gibi Cumhurbaşkanına hakaret ve sövme suçunun oluşması için de onun sosyal değeri konusunda kendisinin veya toplumun sahip olduğu düşünce ve duyguları sarsıcı fiil veya sıfatlar isnat veya izafe edilmelidir. Ne tür hareketlerin şeref ve itibarı ihlal edici olduğu, toplumda hâkim olan ortalama düşünüşe ve anlayışa göre belirlenmelidir. Bunu tayinde ölçü bireyin özel duyarlılığı değildir, bu itibarla basit bir saygısızlık hakaret ve sövme olarak nitelendirilemez. (Erman S.Hakaret ve Sövme Suçları, s.80 vd.)