muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15097, Karar No: 2014/18065, Tarih: 04.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/15097 E.  ,  2014/18065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı ve davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacının davalı ... Petrol Tic.ve San.A.Ş. işçisi olarak çalıştığı sabittir. Davacı buna karşın dava açarken husumet tevcihinde hata yaparak şirket ortağı ve yönetim kurulu üyesi olan ...'yi davalı olarak göstermiş ise de, daha sonra husumeti doğru hasım olan ... şirketine yöneltmesi karşısında mahkemece karar başlığında şirketin yanı sıra ...'nin de davalı olarak yazılması maddi hata olup, mahkemece her zaman düzeltilebileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazı yerinde değildir.

3-Davalı tarafından davada talep edilen işçilik alacaklarının toplamı 5.250 TL olup bunun 4.783,08 TL kısmı hüküm altına alınmıştır. Dava da reddedilen 562,44 TL üzerinden 2012 yılı AAÜT 12/2 maddesi uyarınca davacı aleyhine 400 TL yerine 1.200 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun Geçici 3. maddesi atfıyla HMUK 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasının 11. paragrafında yer alan “...1200,00 ..” rakamının çıkartılarak yerine “...400 ...” rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 4.05 TL'nin davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16540, Karar No: 2017/8754, Tarih: 11.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/16540 E.  ,  2017/8754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 196 ada 2 parsel sayılı 1.832,77 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği uyarınca tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen Hazine vekili, dava konusu taşınmazın öncesinin dere yatağı niteliğinde olup zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini iddia ederek, taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, taşınmazın komisyon kararı gibi davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu 196 ada 2 parsel sayılı taşınmazın dere yatağı niteliğinde olmadığı ve taşınmazda davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazın kadastro tespiti, Kadastro Kanunu'nun Geçici Ek-8. maddesi uyarınca yapıldığı halde, bölgede daha önce yapılan kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve kadastro sırasında dava konusu taşınmazın hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı Kadastro Müdürlüğünden sorulmamış; dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri getirtilmemiş; 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmazda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı ve taşınmazın kullanım durumunun ne olduğunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı gerekçeli rapor alınmamış; bu durumunun tespiti amacıyla hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; öncelikle, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede, tesis kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve taşınmazın hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı sorularak tespit edilmeli, dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri Tapu Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazın tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeolog bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, teknik bilirkişi ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Yapılacak keşifte; yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın öncesinin ne olduğu, kim tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, taşınmazda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; komşu taşınmazların dayanak kayıtlarının dava konusu taşınmaz yönünü ne okuduğu bilirkişi ve tanık beyanları ile denetlenmeli; yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmeli; tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalı; yerel bilirkişi ve tanık sözleri, komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa dayanaklarını oluşturan kayıtlarla denetlenmeli; teknik bilirkişiden keşfi takibe elverişli krokili rapor alınmalı; ziraat bilirkişi kurulundan dava konusu taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazın imar-ihyaya konu olabilecek yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, taşınmazda imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcı, şekli ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı; jeolog bilirkişisinden dava konusu taşınmazın sınırında dere bulunduğu göz önünde bulundurularak, taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini, dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, evveliyatının çay veya dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını açıklar nitelikte ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7609, Karar No: 2025/4246, Tarih: 13.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/7609 E.  ,  2025/4246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/494 E., 2022/714 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/552 Esas 2019/675 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Turkuvaz Medya Yayın Hizmetleri A.Ş.'nin yayın sahibi olduğu A Haber televizyon kanalında "Ajans Hafta Sonu" isimli programda 05.08.2017 tarihinde "İşte Mimarlar Odasının Gerçek Yüzü" başlığı ile yapılan yayın nedeniyle müvekkili tüzel kişiliğin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, yayının davalılar ... ve ... tarafından hazırlandığını, programda sarf edilen söz ve ifadeler değerlendirildiğinde basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsili, saldırının durdurulması ve hükmün yayınlanması talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; yayında cumhurbaşkanı ve dönemin belediye başkanının beyanlarının yorum katılmaksızın basın özgürlüğü sınırları içerisinde kamuoyu ile paylaşıldığını, yayında kamu yararı bulunduğunu, ifade özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilmesi gerektiğini, kabul anlamına gelmemekle beraber talep edilen manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu 05.08.2017 tarihli Ajans Hafta Sonu programındaki söz ve isnatların, davacı meslek odasının uygulamaları ve işleyişine ilişkin ağır eleştiri mahiyetinde olduğu, kişilik haklarına ve odanın mesleki itibarına haksız saldırı niteliğinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu yayının, odanın bazı icraatlarına ve yaşanan olaylara yönelik basına da yansıyan açıklamaların eleştirisi niteliğinde olduğu, basın özgürlüğüne sınırlama getirilmesinin gerekli olmadığı, davacı ... Odasına yönelik sert eleştiri niteliğinde yayın yapıldığı, kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu programın müvekkili hakkında bir karalama kampanyasına dönüştürülerek birçok kez kanalda ve internet sitesinde yayınlandığını, eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilemeyeceğini, müvekkili tüzel kişiliğe yönelik saldırı niteliğinde olduğunu, kamuoyu nezdinde güvenilirliğinin ve kurumsal itibarının zedelendiğini, özle biçim arasında dengenin bozulduğunu, iftira niteliğinde açıklamalara yer verildiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; 05.08.2017 tarihinde A Haber Televizyon Kanalında yayınlanan "Ajans Hafta Sonu" isimli programda sarf edilen söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat, saldırının durdurulması ve hükmün yayınlanması talebine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu yayının toplumun bilgi edinme ve basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, ifade özgürlüğü ve bu bağlamda basın özgürlüğünün asıl, sınırlamanın ise istisna olduğu, sınırlamanın kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olmasının gözetilmesi gerektiği; basının, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğu, yayının basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiği; tüm bu açıklamalar ışığında dava konusu yayında yer alan söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı anlaşıldığından, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8226, Karar No: 2014/1767, Tarih: 03.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/8226 E.  ,  2014/1767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/291420

MAHKEMESİ : Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2010

NUMARASI : 2007/759 (E) ve 2010/439 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık Şevket'in daha önce mal aldığından tanıdığı şikayetçi Velid'i aradığı, Tarsus'ta Vahit isimli bir şahıs ile 200 torba şeker alış verişi konusunda görüşmesini istediği ve Vahit isimli kişinin 053..............numaralı telefonunu verdiği, şikayetçinin Vahit’i aradığı, Vahit isimli kişinin telefonda "şekeri gönder parası hazır" dediği, bunun üzerine şekeri yükleyip iş ortağı olan katılan Zeydan ve tanık Süleyman ile Tarsus'a gönderdiği, şekerin toplam değerinin 15.000,00 TL olduğu, Tarsus girişinde Vahit'in Zeydan'ı R..marka araçla karşıladığı ve birlikte sanık M..

S.. S..’ın Barboros mahallesinde bulunan deposuna gittikleri, şekerin hamallar vasıtasıyla depoya indirildiği, M..S..nın boşaltma yapılırken şahin marka araçla geldiği, kısa bir süre kaldıktan sonra şahin marka aracı bırakıp Vahit'in kullandığı R.. marka araçla ayrıldığı, Vahit'in boşaltma esnasında Zeydan'ı yemeğe götürdüğü, oradan kahvehaneye götürdüğü, sık sık telefon görüşmesi yaptığı ve bu sırada paranın limanda olduğunu alıp geleceğini söyleyerek ayrıldığı ve bir daha geri gelmediği, şüphelenen katılanın depoya gitmesi üzerine şekerlerin oradan taşınmış olduğunu gördüğü, soruşturduğunda sanık M.. S..’ın annesinin şekerleri Şevket ve Bekir'in gelerek hamallarla yükletip götürdüklerini söylediği olayda;

Sanık M..S..nın sanık Ramazan’a ait araçla geldiğini ve kimliği tespit edilemeyen Vahit’in aracı ile değiştirip Ramazan’a götürdüğünü, sanıkların deponun anahtarını kardeşi H..İ..’den aldıklarını, Vahit, Şevket ve Bekir’in şekerleri götürdüklerini öğrendiğini beyan etmesi, sanık Ramazan’ın hiç arabası olmadığını savunması, tanık Süleyman’ın Vahit’in ..... plaka sayılı araç ile geldiğini ve sanık Mehmet S..’nın bu aracı alıp gittiğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için, sanık Mehmet S..nın annesi S.. S.. ve kardeşi H.. İ.. S..a deponun anahtarının kim tarafından alındığı ve şekerlerin kimler tarafından depodan taşındığı hususları sorularak tanık sıfatıyla beyanlarının alınması, ..palaka aracın kime ait olduğu ve sanık Ramazan’ın üzerine kayıtlı araç bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Sanıklar B.. K.. ve Ş.. Ç.. hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar Bekir ve Şevket müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/02/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10057, Karar No: 2012/19659, Tarih: 25.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/10057 E.  ,  2012/19659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/1; 5237 sayılı TCK'nın 62, 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın tarihi eser kaçakçılığı yaptığı yönünde duyumlar alan kolluk kuvvetleri tarafından suç tarihinde Balıkesir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 26/02/2008 tarihli, 2008/151 değişik iş sayılı kararına istinaden, Balıkesir ili, merkez Bigatepe köyünde bulunan evinde yapılan aramada oda içerisinde bulunan televizyon sehpasının çekmecesinde Müze görevlileri tarafından düzenlenen 27/02/2008 tarihli rapor ile 3,3 cmx1,8 cm boyutlarında, konik gövdeli, deve tüyü renginde, pişmiş topraktan yapılma, Roma dönemine ait ve 2863 sayılı Kanun kapsamında bulunduğu tespit edilen “ağırşakın” ele geçirildiği, davaya konu eserin Balıkesir Müze Müdürlüğüne tesliminin yapıldığı, sanığın savunmasında davaya konu eseri çiftçilik yaparken bulduğunu ve evine getirip divanın altına koyduğunu beyan ettiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dava konusu eser üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, hali hazır durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgisi, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olup olmadığı, tasnif ve tescile tabi olup olmadığı, bildirim zorunluluğu olan eserlerden olup olmadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, dosyanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanlarınca düzenlenen rapor hükme esas alınmak suretiyle karar verilmesi,

2- TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK'nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlediği, somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde karar tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5165, Karar No: 2014/18286, Tarih: 31.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/5165 E.  ,  2014/18286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçunda kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK 35.maddesinin 143.maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61.maddesine aykırı davranılmış ise de sonuç cezaya etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3.maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanıkların aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi;

2-Suçu birlikte işleyen sanıkların, katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinden ve diğer yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda “ayrı ayrı” sorumlu tutulmaları yerine, hangi sanıktan ve ne şekilde tahsil edileceğinin belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,