muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1895, Karar No: 2021/1873, Tarih: 02.03.2021

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalının davacılar ve dava dışı kişiler arasında imzalanan Limited Şirket Hisse Devir Sözleşmesi'nde hisse satın alan kişiler lehine müteselsil kefil sıfatı ile sözleşmenin tarafı olduğu, sözleşmenin düzenlendiği tarih dava dilekçesi ve ekindeki belgelerden kesin olarak tespit edilemese de pay devir sözleşmesinin 2014 yılında düzenlendiği ve 6098 sayılı yasa hükümlerinin uygulanması gerektiği, kefalet sözleşmesinin şekil şartlarının düzenlendiği TBK'nın 583. maddesi birinci fıkrası gereği; devir sözleşmesi incelendiğinde, sözleşmede tarih ve yer almadığı gibi, kefalet tarihinin de bulunmadığını, yasanın aradığı kefalete ilişkin müteselsil kefilin bu yöndeki el yazısı ve de sorumlu olunan azami miktarın da belirtilmediği, TBK'nın 584. maddesinin birinci fıkrasının kefilin yazılı rızasını öngördüğü, buna ilişkin herhangi bir belgenin ibraz edilmediği, davalının kefaletinin yasanın aradığı şekil şartlarına haiz olmaması nedeniyle geçerli bir kefalet olmadığı davacıların buna dayalı olarak alacak talep etme haklarının bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının “Limited Şirket Hisse Devri Sözleşmesi” başlıklı sözleşmedeki teminatının garanti sözleşmesi amacı ile değil, kefalet amacı ile verildiğinden 818 sayılı BK’nın 18/1. (6098 sayılı TBK’nın 19/1.) maddesi gereğince de; davalının bu iradesinin bir kefalet amacına yönelik olduğu, kefalet sözleşmesinin fer'iliği ilkesi gereğince asıl borç geçerli biçimde doğmadığı takdirde kefalet sözleşmesinin de geçersiz olacağı, Türk Ticaret Kanunu'nun Limited Şirketlerde esas sermaye payının geçişi hâllerini düzenleyen 595/1. maddesindeki düzenlemesine göre; limited şirketlerde pay devrine ilişkin sözleşmenin geçerli olabilmesi için tarafların imzalarının noterce onanması gerektiği, Türk Borçlar Kanunu'nun 12/2. maddesine göre de; kanunda sözleşmeler için öngörülen şekil, kural olarak geçerlilik şekli olup öngörülen şekle uyulmaksızın kurulan sözleşmeler hüküm doğurmayacağından davacı tarafça dayanılan tarihsiz "limited şirket hisse devir sözleşmesi"nde tarafların imzaları noterlikçe onanmadığından sözleşmenin geçersiz ve asıl sözleşme geçersiz olduğundan da fer'i nitelikteki kefalet sözleşmesinin de geçersiz olacağı, mahkemece kefalet sözleşmesinin TBK'nın 583. maddesinde belirtilen şekil şartlarını taşımaması nedeniyle geçersiz olduğu kabul edilerek hüküm kurulması doğru olmamışsa da sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçesi değiştirilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasıyla davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına, limited şirket hisse devrine ilişkin sözleşmenin noterde düzenlenmiş olup geçerli bulunmasına, tarafların hisse devrinin gerçekleşmediğine yönelik iddia ve savunmalarının bulunmamasına, 6098 sayılı TBK'nın 603. maddesi gereğince gerçek kişilerce, kişisel güvence verilmesine ilişkin başka ad altında diğer sözleşmelere de kefaletin şekline, ehliyete, eşin rızasına ilişkin hükümlerin aynen uygulanacak olmasına ve davacının delil olarak dayandığı sözleşmede her ne kadar davalının imzası mevcut ise de TBK'nın 583. madddesi sıhhat koşulu olarak gösterilen şekil şartlarıyla 584. madde de gösterilen eş rızasının bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacıların temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 02.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16307, Karar No: 2017/13929, Tarih: 24.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16307 E.  ,  2017/13929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17 ve 18. maddesine dayanan, taşınmazın kamulaştırılmasına ve bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17 ve 18. maddesine dayanan, taşınmazın kamulaştırılmasına ve bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi, belgelere ve özellikle davalı idarenin cevabi yazısına göre; dava konusu taşınmazın kamulaştırma sınırına mücavir olmadığı bu nedenle Kamulaştırma Kanununun 12/6. madde koşullarının oluşmadığı ve kaldı ki davacının talebinin de bu hususa ilişkin olmadığı, ayrıca taşınmaza fiilen el atılmadığı ve dava konusu taşınmazın Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17. maddesi uyarınca “Birecik Baraj gölü mutlak koruma alanında” kaldığı ve davalı idarenin taşınmazın mutlak koruma alanında kalması hususu ile ilgisi bulunmadığı anlaşıldığından, husumet hususunun da idari yargıda çözümlenmesi gerektiğinden, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17. maddesi uyarınca açılan davaya bakma görevinin idari yargı yerine ait olduğu gözetilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6948, Karar No: 2021/9548, Tarih: 04.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/6948 E.  ,  2021/9548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine

mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 10/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 04/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13269, Karar No: 2017/2099, Tarih: 12.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13269 E.  ,  2017/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30/06/2015 tarih ve 2015/389-2015/516 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalılardan ... Sigorta'ya 03/03/2006 ile 03/04/2006 tarihleri arasında geçerli olmak üzere ... poliçesiyle sigortalı, davalılardan .... adına tescilli ve davalı ...'ın sevk ve idaresindeki ....plakalı araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin trafik kazası sonucunda yaralandığını ve tedavi giderleri için 15.433,00 TL harcama yapıldığını ileri sürerek 15.433,00 TL maddi ve 15,000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... adına Hazine vekili; müvekkiline husumet tevcih edilemeyeceğini, talebin zaman aşımına uğradığını, müvekkili idareye karayolu ile ilgili herhangi bir ihbar yapılmadığını kazanın hız limiti aşımından kaynaklandığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada; davalı ... yönünden idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın bu davalı yönünden usulden reddine, davalılar ... Sanatları İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti'ye yönelik tedavi giderlerine ilişkin maddi tazminat davasının kabulü ile 15.433,00 TL maddi tazminatın davalı ... İnş. ve San. Ltd. Şti'nden 19.11.2006 kaza tarihinden itibaren, işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya ödenmesine, tedavi giderlerine ilişkin olarak davalı ... şirketine yönelik .../...

açılan davanın yerinde görülmediği gerekçesiyle reddine, kesinleşen hükümler hakkında yeniden hüküm tesisine yer olmadığına, birleşen ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/766 E. sayılı dosyasında ise; davalı ... yönünden idari yargı görevli olduğu gerekçesiyle yargı yolu dava şartı yokluğundan davanın bu davalı yönünden usulden reddine, kesinleşen hükümler hakkında yeniden hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı veklili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 35,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22338, Karar No: 2012/37219, Tarih: 11.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/22338 E.  ,  2012/37219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 03.05.2012 tarih, 1072/15000 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Pendik 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/2598 Talimat sayılı dosyasının aslı ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22014, Karar No: 2017/1676, Tarih: 14.02.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/22014 E.  ,  2017/1676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; suça konu köpeğin bina eklentisinde muhafaza altına alınan yerden çalındığı ve eylemin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı anlaşıldığından uzlaşma kapsamı dışına çıkaracağı gözetilip suça sürüklenen çocuk hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin çalışmakta olduğu rehabilitasyon merkezinin duvarla çevrili bahçesinde bakmakta olduğu zincirle bağlı olan köpeğinin çalınması biçiminde gelişen olayda suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Kabule göre de;

a-Suça sürüklenen çocuğun beyanına itibar edilerek yolda gördüğü, tanımadığı ve kimliğine ilişkin bir açıklamada bulunmadığı 11 yaşında bir çocuğun elinde bulunan müştekiye ait köpeğin alınması biçiminde suçun gerçekleştiği kabul edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğunun anlaşılması karşısında, eylemin bu haliyle kabulü halinde TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının kabulü suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Olayın ertesi günü emniyete müracaat eden müştekinin, çıkışta yakınında polis memuru bulunmakta iken cadde üzerinde suça sürüklenen çocuğu elinde kendisine ait köpekle görmesi üzerine, şahsın durdurulup köpeğin teslim alındığı anlaşılmakla TCK'nın 168. maddesinin uygulama koşulları bulunmadığı halde belirtilen maddenin uygulanması,

c-TCK'nın 168.maddesinin tatbikinde yarı oranında indirim yapıldığı belirtildiği halde sonuç ceza bakımından hesap hatası ile 2/3 oranında indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 14.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

NK.
Yargıtay — Esas No: 2015/8892, Karar No: 2016/2525, Tarih: 29.02.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/8892 E.  ,  2016/2525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suç tarihinden bir kaç gün önce ayağından ameliyat olduğu, polise sanığın hırsızlık yaptığını bildiren kişinin ihbarında ikinci bir kişiden bahsetmediğinin anlaşılması karşısında, sanığı ameliyat eden doktordan sanığın fiziksel durumu itibariyle suça konu eşyaları çuvalla taşıyıp taşıyamayacağı, ayağının suç tarihi itibariyle alçıda olup olmadığı sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5918, Karar No: 2016/6522, Tarih: 31.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/5918 E.  ,  2016/6522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre

davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, 04.11.2012 tarihinde açılmış, davacı kadın dava dilekçesinde yoksulluk nafakası talebinde bulunmamıştır. Ön inceleme aşamasında yoksulluk nafakası talebini ileri sürmüştür. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davacı kadının, dava dilekçesinde yer almayan, ilk defa ön inceleme duruşmasında ileri sürülen yoksulluk nafakası isteği, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Aynı oturumda hazır bulunan davalı erkeğin bu isteğe açık muvafakati yoktur. Bu durumda ıslah da söz konusu olmadığına göre, davacı kadının yoksulluk nafakası talebi bu davada artık incelenemez. Bu durumda, yoksulluk nafakası talebi hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.03.2016 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/784, Karar No: 2014/8292, Tarih: 27.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/784 E.  ,  2014/8292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2009/215-2013/344

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin oğlu Yaşam Ör u'yu 16.06.2008 tarihinde Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından Kentkoop Mahallesinde kurulan panayıra götürdüğünü, oğlunun eğlenmesi amacı ile Rodeo'ya bindiğini, hiçbir uyarı yapılmadan Rodeonun çalıştırıcısının ihmali sonucu oğlunun rodeonun kulpunu tutmaya çalışırken parmağını Rodeonun delik olan kısmına girmesi ile can havli ile bağırdığını, yere düşecekken Rodeonun durdurulduğunu, ancak oğlunun parmağının koptuğunu, parmağının kopmasından Rodeoyu çalıştıran firmanın sorumlu olduğunu, yeterli denetiminin yapılmadığını, panayırın kurulmasını sağlayan Ankara Büyükşehir Belediyesinin de sorumluluğunun olduğunu, kaza sonucu oğlunun kopan parmağının dikildiğini, ancak yaşam fonksiyonlarını 2 (orta) derecede etkilendiği ve bu nedenle oğlunun hayal ettiği asker ve polis okullarına girme şansını kaybettiğini, ayrıca saz gibi perdeli müzik aletini çalmasının zorlaştığını beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL maddi,20.000,00 TL manevi tazminatın 16.06.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen bu karar her iki tarafça da temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

HUMK'nun 83.maddesi (HMK md.176)'ne göre; ''İki taraftan her biri usule mütaallik olarak yaptığı muameleyi tamamen veya kısmen ıslah edebilir. Aynı davada her taraf ancak bir kere ıslah hakkını kullanabilir.''

Somut olayda, davacı ilk defa 01.06.2012 tarihinde ıslah etmiştir. 18.06.2013 tarihli dilekçeyle ikinci kez ıslah yapılmış, hükümde bu doğrultuda tesis edilmiştir.

Bir davada, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 83 (HMK 176) maddeleri uyarınca taraflar ancak bir kere ıslah yoluna başvurabilirler. Bu itibarla 2. ıslah niteliğindeki 18.06.2013 tarihli dilekçede belirtilen talep doğrultusunda hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmektedir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.