muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21168, Karar No: 2014/3501, Tarih: 24.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/21168 E.  ,  2014/3501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Nevşehir 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 23.07.2013

No : 2013/151-2013/547

Davacı : Ş.. D.. adına Av. M.. P..

Davalı : Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. İ.. K..

Davacı, 06.03.2009 tarihinden itibaren 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1–28.01.1988–18.04.1999 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu, 01.05.1999–31.08.1999, 01.11.1999–30.09.2000, 01.11.2000–31.03.2001, 01.05.2001–30.06.2001, 01.08.2001–30.04.2002, 01.06.2002–31.03.2003, 09.04.2003–09.06.2003 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalı olan davacının, 02.06.2003 tarihli 2926 Sayılı Yasa kapsamında, tarım Bağ-Kur giriş bildirgesi nedeniyle Kurumca 01.07.2003 tarihinden itibaren 29.06.2011 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa kapsamında (5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi) sigortalı sayıldığı ve aynı zamanda 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında 06.03.2009–28.11.2012 tarihleri arasında sigortalı olduğu anlaşılan davacının 29.11.2012 tarihli tahsisi talebinden sonra, 06.03.2009–29.06.2011 tarihleri arasındaki 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine tabi zorunlu sigortalılığının 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine tabi sigortalılığı ile çakışması sonucu iptal edilerek, 2829 sayılı Yasanın 8. maddesi gereği son 7 yıllık fiili hizmet süresi içindeki sigortalılığın 2926 sayılı Yasaya ve 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine tabi olup tahsis şartlarının bulunmadığı gerekçesi ile Kurumca tahsis talebinin ret edildiği anlaşılmaktadır.

Davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davacının çakışan dönemde hangi yasal düzenleme çerçevesinde sigortalı olduğu hususudur.

Davanın yasal dayanağı, ihtilaf konusu dönemde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ile aynı Yasanın 53. maddesidir. 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, … Tarımsal faaliyette bulunanlar, …” sigortalı sayılmışlardır.

Davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davacının çakışan dönemde hangi yasal düzenleme çerçevesinde sigortalı olduğu hususudur.

Davanın yasal dayanağı, ihtilaf konusu dönemde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ile aynı Yasanın 53. maddesidir. 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, … Tarımsal faaliyette bulunanlar, …” sigortalı sayılmışlardır.

Sigortalılık hallerinin birleşmesini düzenleyen 53. maddenin birinci fıkrasında ise, sigortalının, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde yer alan sigortalılık hallerinden birden fazlasına aynı anda tabi olmasını gerektirecek şekilde çalışması halinde; öncelikle aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında, (c) bendi kapsamında çalışması yoksa ilk önce başlayan sigortalılık ilişkisi esas alınarak sigortalı sayılacağı belirtilmiştir.

Bu bağlamda 5510 sayılı Yasanın 53. maddesinde, 13.02.2011 tarihli 6111 sayılı Kanunun 33. maddesi ile yapılan değişiklik üzerinde de durmakta yarar vardır. Anılan değişiklik ile, 53. madde “Sigortalının 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yer alan sigortalılık statüleri ile (c) bendinde yer alan sigortalılık statüsüne aynı anda tabi olacak şekilde Kanun kapsamına girmesi halinde öncelikle aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında, (a) ve (b) bentlerinde yer alan sigortalılık statülerine tabi olacak şekilde Kanun kapsamına girmesi halinde ise aynı maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılır..." şeklinde değiştirilmiş ise de; 6111 sayılı Kanunun yürürlüğe dair 215/b. maddesindeki, "...33...maddesi yayımı (25.02.2011) takip eden ayın birinci günü (01.3.2011)yürürlüğe girer." düzenlemesi ile, "Kanunun 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında bu maddenin yürürlük tarihi itibarıyla yapılan değişiklikler, bu değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihten öncesi için uygulanmaz." şeklindeki aynı Yasanın geçici 33. maddesi gözetildiğinde, uyuşmazlığın çözümünde, 5510 sayılı Kanunun 53. maddesinin, 6111 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki halinin esas alınacağı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece, 01.07.2003–06.03.2009 tarihleri arasında davacının 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğuna dair kabul yerinde ise de; öncelikle, ihtilaf konusu dönemde (06.03.2009–29.06.2011) davacının ürün satışlarından prim tevkifatının yapılıp yapılmadığı ve Kurum kayıtlarına intikali araştırılarak, uyuşmazlık konusu dönemde davacının kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyetinin varlığı ve süresi yönünden gerekli inceleme ve araştırma yapılarak; nerede oturduğu, kendi mülkü veya miras yolu ile elde ettiği mülkte mi? yoksa ortaklık ya da kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde mi? tarımsal faaliyette bulunduğu; varsa, ortaklık veya kiralamaya ve arazi miktarına ait delillerin neler olduğu, icar sözleşmesi bulunup bulunmadığı; ilçe tarım müdürlüğü, tarım kredi ile yağlı tohumlar veya ürettiği ürün çeşitlerine göre üyesi olma ihtimali bulunan diğer kooperatif kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri; hangi tür ürünler ektiği, ne kadar ürün elde ederek nerelere sattığı, ürün teslimlerinden Bağ-Kur prim tevkifatı yapılıp yapılmadığı, tarımsal faaliyete ara verip vermediği, zirai kurum kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri, kooperatif ve bankalardan tarımsal amaçlı kredi kullanıp kullanmadığı, ortalama gelirinin ne kadar olduğu ve geçimini sağlamaya yetip yetmediği, tohum veya gübre alımlarına ilişkin belgeleri bulunup bulunmadığı, ruhsatlı veya satın almaya ilişkin sözleşmesi ile malikinin beyanı da alınmak suretiyle zilyetliğinde olan traktörü bulunup bulunmadığı, hayvanı; dolayısıyla hayvan satış sözleşmeleri veya süt satımına ilişkin müstahsil makbuzları bulunup bulunmadığı hususları dava konusu dönem içerisinde görev yapan muhtar veya azalar ile, ilgili kişi ve kurumlardan sorularak ve zabıta marifetiyle araştırılıp somut verilere dayalı tespit yapılarak, açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapılıp, davacının ihtilaf konusu olan çakışan dönemde 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının b bendi çerçevesinde tarımsal faaliyetinin varlığı kuşku ve duraksamaya neden olmayacak şekilde belirlenmeli, yapılacak araştırma sonucu, davacının ihtilaf konusu dönemde tarımsal faaliyetinin bulunmadığının tespiti halinde, çakışan dönemde davacının 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı olduğu kabul edilerek, tahsiste esas alınacak olan 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalılığa yönelik tahsis talep tarihi itibariyle prim borcunun varlığı araştırılarak, 506 sayılı Yasanın geçici 81. maddesi çerçevesinde tahsis şartlarının varlığı irdelenmelidir.

Çakışan dönemde tarımsal faaliyetin varlığının tespiti halinde, anılan Yasanın “Sigortalı Sayılmayanlar” başlığını taşıyan 6. maddesinin (ı) bendinin “Kamu idarelerinde ve Kanunun ek 5 inci maddesi kapsamında sayılanlar hariç olmak üzere, tarım işlerinde veya orman işlerinde hizmet akdiyle süreksiz işlerde çalışanlar ile tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; tarımsal faaliyette bulunan ve yıllık tarımsal faaliyet gelirlerinden, bu faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten sonra kalan tutarın aylık ortalamasının, bu Kanunda tanımlanan prime esas günlük kazanç alt sınırının otuz katından az olduğunu (Değişik ibare:13.02.2011–6111 S.K./25.mad) belgeleyenler ile 65 yaşını dolduranlardan talepte bulunanlar, … 4 üncü ve 5 inci maddelere göre sigortalı sayılmaz.” hükmü gözetilerek, davacının tarımsal faaliyetten elde ettiği gelir belirlenerek, 5510 sayılı Yasanın 82 maddesi uyarınca Türkiye Ziraat Odalar Birliğinden davacının ihtilaflı dönemde sahip olduğu taşınmaz miktarı ve niteliğine göre 06.03.2009–29.06.2011 tarihleri arasında bu taşınmazlarda bulunulan tarımsal faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten sonra kalan gelirin aylık ortalamasının prime esas günlük kazanç alt sınırının 2009 yılı için 16, 2010 yılı için 17 ve 2011 yılı için 18 katından az olup olmadığı sorularak, davacının 5510 sayılı yasanın 6/1-ı bendi kapsamına girip girmediği belirlenerek, sonucuna göre çakışan dönemde anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde sigortalı sayılıp sayılmayacağı irdelenmeli, 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının b bendi kapsamında sigortalı sayılamayacağının belirlenmesi halinde de, çakışan dönemde davacının 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı olduğu kabul edilerek, tahsiste esas alınacak olan 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalılığa yönelik tahsis talep tarihi itibariyle prim borcunun varlığı araştırılarak, 506 sayılı Yasanın geçici 81. maddesi çerçevesinde tahsis şartlarının varlığı irdelenmelidir.

Davacı yönünden, çakışan dönemde, 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında sigortalılık şartlarının varlığı halinde, ihtilaf konusu dönem yönünden önce başlayan sigortalılığın anılan Yasanın 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine tabi sigortalılık olduğu ve bu hali ile Kurumun çakışan 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine tabi sigortalılığın iptali işleminin yerinde olduğu gözetilerek, 2829 sayılı Yasanın 8. maddesinin “Birleştirilmiş hizmet süreleri toplamı üzerinden, ilgililere; son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde fiili hizmet süresi fazla olan kurumca, hizmet sürelerinin eşit olması halinde ise eşit hizmet sürelerinden sonuncusunun tabi olduğu kurumca, kendi mevzuatına göre aylık bağlanır ve ödenir.” hükmüne göre yaşlılık aylığının bağlanacağı yasal mevzuat belirlenerek, bu çerçevede yaşlılık aylığı şartları irdelenerek varılacak sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30367, Karar No: 2013/12937, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/30367 E.  ,  2013/12937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı Tepe Savunma ve Güvenlik Sistemleri A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Telekoma ait Küçük Sanayi santralinde alt işveren diğer davalı işçisi olarak çalışırken raporlu olduğu dönemde çıkışının verildiği duyumunu aldığını, rapor bitiminde işyerine gittiğinde nöbet listesinde adının bulunmaması nedeniyle ihtarname ile sözleşmenin durumunu sorduğunda işverence, Metro Group M1 AVM'de görevlendirildiğini ancak ücretinde inidirim yapıldığının bilidirildiğini, yapılan esaslı değişikliği kabul etmediğini ve ücretinde bir indirim olmadığı takdirde çalışmak istediğini işverene bildirmesine rağmen davalının herhangi bir beyanda bulunmadığını ve fiilen iş sözleşmesini feshettiğini belirterek feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmesini, çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer hakları ile işe başlatmama tazminatının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... Telekom A.Ş. vekili, davacının müvekkili şirketin değil, diğer davalının işçisi olduğunu ve diğer davalı ile bağıtladığı iş sözleşmesi gereği daimi ve geçici görev değişikliklerini peşinen kabul ettiğini, davacının iş sözleşmesinin işvereni diğer davalı şirket tarafından feshedilmediğini görev değişikliği yapıldığını ve davacının, sözleşmedeki taahhüdüne rağmen işe gitmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Tepe Savunma ve Güvenlik Sis. A.Ş. vekili ise; davacının görev yaptığı Türk Telekom A.Ş. tarafından kadro azaltılmasına gidildiği yönlü işletmesel karar doğrultusunda davacının aynı il sınırları içerisindeki Metro Group M1 AVM'de görevlendirildiğini, davacının adresine görev değişikliği yazısı gönderilmesine rağmen davete icabet etmemesi üzerine 20.07.2011 tarihinde bir kez daha göreve çağrıldığı halde işe devamsızlık yaparak iş sözleşmesini kendisinin feshetmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl işverenin kadro azaltılması yolundaki işletmesel kararı uyarınca feshin son çare ilkesi ışığında davalı şirket tarafından davacının görev yeri değişikliğine gidildiği, işverenin sözleşmeyi feshetmediği, sözleşmenin ücret unsurundaki esaslı değişiklik ve ücretin azaltılması nedeni ile davacı tarafından işe devamsızlık sureti ile sözleşmenin feshedildiği gerekçesi ile davanın redine karar verilmiştir.

Karar davacı ile davalılardan Tepe Savunma ve Güvenlik Sis. A.Ş. avukatlarınca temyiz edilmiştir.

Karar davacı ile davalılardan Tepe Savunma ve Güvenlik Sis. A.Ş. avukatlarınca temyiz edilmiştir.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Davalı şirketin Türk Telekom A.Ş. ile yapmış olduğu hizmet alım sözleşmesi, idari ve teknik şartnameler ile yine davalı şirketin Metro AVM ile yapmış olduğu hizmet alım sözleşmesi ile teknik ve idari şartnameler getirtilerek hizmet bedelinin birim fiyat esasına göre belirlenip belirlenmediği, birim fiyat esasına göre belirlenmişse her iki sözleşmedeki birim fiyat bedelinin aynı olup olmadığı belirlenerek davacının ücretinin düşürülmesinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeye dayalı karar verilmesi isabetsiz olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4924, Karar No: 2022/1257, Tarih: 16.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2020/4924 E.  ,  2022/1257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dilekçesinde, ...'da Mülhak ... ... Vakfının mevcut mütevellisi ...'ın, dava konusu vakfın mütevelliliğine ehil Vakıf evladı olmaya hak kazandığına dair kesinleşen ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.02.1991 tarihli ve 1990/744 - 1991/138 sayılı kararının iptalini, mütevellilik görevinden azlini ve davacı ...'ün Vakfın tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş; davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının taraf ehliyeti bulunmadığından bahisle davanın usulden reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine, Dairemizce 20.09.2018 tarihli ve 2017/8570 Esas, 2018/16046 Karar sayılı ilam ile sair temyiz itirazları reddedilerek davacının tevliyete vakıf evladı olduğunun tespitini istemekte hukuki yararının bulunduğu belirtilerek, bu talep yönünden işin esasının incelenmesi gereğiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dava konusu vakfın vakfiyesine göre tevliyet hayatta olduğu müddetçe Vakfın kendisine sonra batın tertibi üzere erkek evladın aslah olanına, erkek evladın aslahı bulunmaz ise en güzel ahlaklı kız evladına şart kılındığı, davacı ...'ün vakıf mütevellisi olan babası ...'ün vefatından sonra davalı ...'ın vakıf mütevellisi olduğu, davalının davacının üst batınında yer alması nedeniyle davacının tevliyete müstehak vakıf evladı olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili temyize gelmiştir.

Dava tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilebilmesi için öncelikle vakfeden ile soybağının ispatlanması sonra da vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir. Tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespiti mahkemeye, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu’nun 6. maddesi gereğince, atama (tevcih) ise, davalı idareye ait bir görevdir.

Mahkemece davalı ... ...'ın davacıya göre ön batında olduğu gerekçesiyle dava reddedilmiş ise de, re'sen UYAP ortamında temin edilen nüfus kayıtlarının incelenmesinden Suzan ...'ın 29.04.2021 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, değişen durumun değerlendirilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece davalı ... ...'ın davacıya göre ön batında olduğu gerekçesiyle dava reddedilmiş ise de, re'sen UYAP ortamında temin edilen nüfus kayıtlarının incelenmesinden Suzan ...'ın 29.04.2021 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, değişen durumun değerlendirilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7497, Karar No: 2021/4991, Tarih: 21.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7497 E.  ,  2021/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DÜZCE 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 23/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 21/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8949, Karar No: 2024/559, Tarih: 06.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8949 E.  ,  2024/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/112 E., 2023/1267 K.

DAVA TARİHİ : 21.06.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/505 E., 2022/620 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin kadına ve ortak çocuklara ilgi göstermediğini, akşamları sürekli eve geç geldiğini, bazı geceler eve hiç gelmediğini, evin ve çocukların ihtiyaçlarının kadın tarafından karşılandığını, tarafların arasında 10 yıldır karı koca ilişkisinin bulunmadığını, ortak çocuğun rahatsızlığı ve tedavisi ile ilgilenmediğini, ortak çocuk ...'un cep telefonuna babasının başkaları ile birlikte olduğuna ve ayrı ev açtığına dair mesajlar gönderildiğini, bu durumun erkek tarafından ortak çocuğa da itiraf edildiğini belirterek davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 10.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; kadının sürekli ailesinin etkisinde kaldığını, bencil davrandığını, erkeği aşağılayıp dışladığını, erkeğin arada sırada arkadaşları ile maç izlemeye gittiği zamanlarda kadının kapıyı açmayarak erkeği eve almadığını, kadının gösterişe meraklı ve müsrif olduğunu, kadının babasının erkeğe tövbe edip namaz kılma, Hacca gitme, alkol kullanmama ve el öpüp özür dileme yönlerinden baskı yaptığını, kadının da babasının yanında yer aldığını, erkeği iki aydır eve almadığını, erkeğe hakaret ettiğini, erkeğin ayrı ev açtığı iddiasının asılsız olduğunu, ortak çocuğun bu konuyu yanlış anladığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI