muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3516, Karar No: 2023/14774, Tarih: 29.11.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Özetle

Delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 39 uncu maddenin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan ayrılmış olunmasının yeterli bir gerekçeye dayandırılmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın ve temyiz kapsamında olmayan sanıklar T.E., H.D. ile hakkında bu olay nedeniyle ayrıca kamu davası yürütülen suça sürüklenen çocuk M.K.'nın birlikte olay tarihinde sanığın kiraladığı araç ile dolaştıkları ve Arnavutköy'e döndükleri sırada üzerlerinde para kalmadığından kendi aralarında konuşurken yanlarından geçen mağdurun kullandığı 34 ... .. plakalı ticari taksiyi soymaya karar verdikleri, şoför koltuğunda bulunan sanığın selektör yaparak taksiyi durdurduğu, taksiye sanıklar T.E. ve H.D. 'nin bindikleri, sanığın ve suça sürüklenen çocuk M.K.'nın ise kendi araçlarıyla taksiyi takip ettikleri, takside ön yolcu koltuğuna sanık H.D., arka koltuğa ise diğer sanık T.E.'nin bindiği, bir süre bu şekilde yolculuk yaptıktan sonra arkada oturan sanık T.E.'nin mağdura tuvalet ihtiyacı olduğunu söyleyerek aracı sağa çekmesini istediği, ancak araç durduktan sonra her iki sanığında araçtan inmediği ve arka koltukta oturan sanık T.E.'nin ele geçirilemeyen ancak kurusıkı olduğunu söyledikleri tabancayı mağdurun ensesine dayadığı, sanık H.D.'nin ise "Uğraştırma bizi ne kadar paran varsa ver, arkadaşımızın çocuğu hasta, kartın varsa ver, paranı iade edeceğiz sana." diyerek mağdurdan parasını istediği, mağdurun silah korkusuyla vites kutusunun önünde bulunan yaklaşık 380,00 TL'yi göstererek ve bütün parasının bu olduğunu söyleyerek sanıklara parayı verdiği, bu sırada sanık ...'un kullandığı 34 .. .... plakalı araç ile taksiyi takip ettiği ve durdukları yere kısa mesafede farlarını söndürerek beklediğinden taksiden inen sanıklar T.E. ve H.D. 'nin mağdurdan aldıkları 380,00 TL para ile birlikte sanık ...'un kullandığı araca gelip bindikleri ve olay yerinden ayrıldıkları anlaşılmıştır.

2. Mağdurun olayın hemen akabinde saat 05.30 sıralarında polis merkezine başvurduğu anlaşılmıştır.

3. Plaka tespit sisteminde mağdura ait aracın suç tarihinde saat 03.46'da geçiş yaptığı, aynu zamanda arkasında plaka olmayan ön plakası 34 .. .... Plakalı aracın geçiş yaptığının, bahse konu 34 .. .... Plakalı aracın sanık tarafında kiralanmış olduğunun tespit edildiğine dair 01.01.2017 tarihli tutanak dosya içerisinde mevcuttur.

4. Mağdurun canlı olarak beş kişi arasında sanık H.D.'yi teşhis ettiğine dair 01.01.2017 tarihli teşhis tutanağı dosya içerisinde yer almaktadır.

5. Temyiz kapsamında olmayan sanıklar H.D. ve T.E'nin suçlarını ikrar ettikleri görülmüş, savunmalarında; sanık Çoşkun'un gasp eyleminden haberi olmadığını, sanık Çoşkun'un kiraladığı araç ile gasp olayından önce kazaya karışmış olmaları sebebiyle araçta meydana gelen zararı ödemesi için mağdurdan aldıkları parayı sanık ...'a verdiklerini ifade etmişlerdir.

5. Temyiz kapsamında olmayan sanıklar H.D. ve T.E'nin suçlarını ikrar ettikleri görülmüş, savunmalarında; sanık Çoşkun'un gasp eyleminden haberi olmadığını, sanık Çoşkun'un kiraladığı araç ile gasp olayından önce kazaya karışmış olmaları sebebiyle araçta meydana gelen zararı ödemesi için mağdurdan aldıkları parayı sanık ...'a verdiklerini ifade etmişlerdir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince sanığın eylemin asli faili olduğunun değerlendirilmesi üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde, İlk Derece Mahkemesinin sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılarak Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen nitelikli yağma suçundan mahkûmiyet hükmünün kurulduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdurun aşamalardaki beyanları, bu beyanları doğrulayan tutanaklar ve temyiz kapsamında olmayan sanıkların ikrarları karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, delil bulunmadığına yönelik temyiz sebebi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık Çoşkun'un olayın başından beri diğer sanıklarla birlikte hareket etmesi, olayı birlikte planlayıp görev dağılımı yapmaları, mağduru onun durdurması, aracı ile onları takip etmesi, olay sonrasında da diğerlerini aracına alıp uzaklaşmaları, yağmalanan parayıda kendi ihtiyacında kullanması, sanığın, temyiz kapsamında olmayan sanıklar ile birlikte olayın başından itibaren fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, suç ortağının etkinlik ve gücünü arttırdığının anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca asli fail olarak eyleme katıldığı ve suçunun sabit olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz istemi yerinde görülmemiş bu yönüyle kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanığın kastı, suç işleme şekli, suçu işlediği yer göz önüne alındığında; geceden sayılan zaman diliminde, silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işlenen eylemde 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen nitelikli yağma suçunun birden fazla bendinin ihlal edilmiş olması, hak ve nesafet kuralları ile 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan orantılılık ilkesi gözetildiğinde alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezayı belirleyen istinaf mahkemesinin takdirinde her hangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2018/1075 Esas, 2019/2194 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15547, Karar No: 2012/20350, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15547 E.  ,  2012/20350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu yaşamını yitiren sigortalının haksahibi olan eş ve coçuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece,maddi tazminat davasının reddine,manevi tazminat davalarının ise kabulüne karar verilmiştir.

Olay iş kazası olup, İş Hukuku ve sosyal güvenlik ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır. İşverenin iş kazası sonucu meydana gelen zarar nedeniyle hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenmiş olan ayrık haller dışında ilke olarak iş aktinden doğan işçiyi gözetme ( koruma ) borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur. İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir )

Somut olayda, davacılar murisinin davalı işyerinde şöför olarak çalışmakta iken sürücülüğünü yaptığı Tır'da taşıdığı yükün gasp edilmesi sırasında öldürüldüğü,gasp olayına karışanlardan birinin de aynı işyerinde beraber çalıştıkları arkadaşının olduğu,bu kişinin ölenin kullandığı araça bir yere kadar onunla gelmek istediğini belirterek bindiği,işbu dosyada anılan olay içerisinde davalı şirketin özen ve gözetim yükümlülüğü ihlali bulunup bulunmadığı hususunda ayrıca alınmış bir kusur raporunun olmadığı,hükme esas alınan rapor öncesinde yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiş dava dosyasında alınmış olunsa bile davaya konu zararlandırıcı olay anında söför olarak çalışan davacılar murisi Ufuk ile onun yanında muavin olarak bulunan maktül ...'in yetkilerinin farklı olup bu farklılığın tarafların kusur durumuna etkili bulunduğu,anlaşılmıştır.

Bu açıklamalardan olarak davacılar murisi maktül ...'ın zararlandırıcı olay anında işinin söförlük aynı olayda ölen diğer çalışan ...'in ise muavinlik olduğunun kabulüne göre sorumluluklarının da farklı olduğu hususu açıktır:Hükme esas alınan kusur raporunda ölen ... muavin olarak yaptığı işe göre tarafların kusuru değerlendirilmiş olmakla birlikte işbu dosya bakımından söför olan davacılar murisi sigortalının yetki ve sorumlulkları ortaya konularak yeniden tarafların kusur dağılımına dair rapor alınmadan karar verilmesi yanlıştır.

Yapılacak iş,önçelikle işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden,davacılar murisinin yaptığı iş ve yetkileri de göz önüne alınarak İş Kanunu'nun 77. maddesi ve tüzük hükümleri kapsamında yöntemince yeniden kusur raporu almak suretiyle olayda tarafların kusur oranlarını saptamak ve alınan bu raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirerek çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının inçelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 19/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8746, Karar No: 2024/6583, Tarih: 30.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8746 E.  ,  2024/6583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/970 E., 2023/1224 K.

KARAR : İstinaf başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gebze 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/351 E., 2022/92 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkek eşin müvekkilin ve ortak çocuklardan ...'a şiddet uyguladığını ve oğlunu evden kovduğunu, müvekkiline yönelik pek çok onur kırıcı, aşağılayıcı davranışlarının ve müvekkilin kendisine, ölmüş gitmiş aile büyüklerine, yakınlarına küfür ve hareket ettiğini, 2014 yılında boşanma davası açtığını ancak davalı tarafın söz verip ikna etmesi üzerine davadan vazgeçtiğini, davalı erkeğin eve hiç katkı sağlamadığını, çocuk ...'un çalışma masasına mermi, müvekkilinin yatağına bıçak/satır koyduğunu "korkun benden sizi öldürmek bu kadar kolay" şeklinde mesaj çektiğini iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 4.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminata, ortak konutun içindeki eşyalarla birlikte aile konutu olarak müvekkiline özgülenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; erkek hakkındaki iddiaların doğru olmadığını, oğlu ...'un müvekkilini tuttuğunu ve kadının müvekkiline fiziksel şiddet uyguladığını, onurunu kıracak şekilde ön mahrem yerini sıkarak, hakaretler ettiğini, kazanmış olduğu paraları kesinlikle ev ihtiyaçları için harcamadığını, biriktirdiğini ve yatırım yaptığını, bu birikimi ile kendi adına kayıtı bir otomobil aldığını, bunu da müvekkilinden sakladığını, müvekkiline her gün işe giderken "inşallah kara haberin gelir" şeklinde beddualar ettiğini, ortak çocuk ...' un babasına küfür ederek evi terk ettiğini, tarafların ortak biriktirmiş oldukları nakit parayı davacı eşin alıp evi terk ettiğini beyan ederek; davanın reddini, aksi kanaatte, evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde kadının kusurlu olması nedeniyle müvekkili lehine 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminat karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşine ve çocuklarına fiziksel şiddet uyguladığı, eşini bacağından bıçaklayıp burnunu kırdığı, eşini ve çocuklarını evden kovduğu, bu nedenle 6 yıl kadar önce davacının çocuklarını da alarak evden ayrıldığı, ancak bir süre sonra tarafların yeniden bir araya geldikleri, 2013 yılında taraflar arasında yaşanan bu olay sonrasında taraflar bir araya geldiklerinden ve birlikte yaşadıklarından bu tarihten önceki affedilmiş sayılan vakıalar hükme esas alınmadığı, 2013 yılında yeniden bir araya gelmelerinden sonra, bir kaç ay sorun yaşamadıkları ancak daha sonra yeniden taraflar arasında geçimsizlik başladığı, davalı erkek eşin sürekli küfür ettiği, çalıştığı ve gelir sahibi olduğu halde evin, eşinin ve çocuklarının masraflarını karşılamadığı, market, pazar, çocukların giyecek ve okul ihtiyaçlarını karşılamadığı, bazı faturaları ödediği ancak bazen de "bunu siz ödeyeceksiniz" diyerek küfür ettiği, bu suretle davacı kadın eşe duygusal ve ekonomik şiddet uygulayarak hakaret ettiği, davacı kadın eşi başkalarından kullanılmış eşya almak zorunda bıraktığı, ev eşyalarını kırıp döktüğü, pencereden attığı, ortak çocuk ...'un masasına mermi koyarak onu tehdit ettiği, çocuğuna "siz orospu çocuğusunuz" dediği, eşine fiziksel şiddet uyguladığı, son olarak Ekim 2020'de ortak çocuk ...'u "yarım saatin var evi terk etmek için, aksi halde seni vururum" diye tehdit ederek evden kovduğu, ortak çocuğun evden ayrılmasından bir kaç gün sonra eve gelip eşyalarını alması nedeniyle taraflar arasında yaşanan tartışma sonrasında davacı kadın eşin evden ayrıldığı, kadının ise; başkalarının yanında eşine "seni boşarım, senin yaşında eşek bile kalmadı" diyerek duygusal şiddet ve hakaret içerikli söylemlerde bulunduğu, bu nedenlerle, evlilik birliğinin sona ermesine neden olan olaylarda davacı kadının az, davalı erkeğin ise ağır kusurlu olduğu, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, dava tarihi itibarıyla çalışmayan, işsizlik maaşı alan davacı kadın eş yargılama devam ederken çalışmaya başlamış ise de, kısmi zamanlı olarak çalıştığı, asgari ücretin altında kazancının bulunduğu kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının müvekkilini çocuklarının önünde dövdüğünü, ergin oğullarına silah çektiğini ve yine bedensel şiddet uyguladığını, ortak çocuk ...’u ve müvekkilini evden kovduğunu, hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının son derece az olduğunu, bu sebeplerle yerel mahkeme kararının tazminat ve nafaka yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin tarafların boşanmasını gerektirir şekilde kusurlu bir hareketinin söz konusu olmadığını, yetersiz deliller ile karar verildiğini belirterek; tazminat ve nafaka yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kararın esas itibariyle usul ve yasaya uygun olduğu ancak evlilik süresi, mahkemece kabul edilen kusur ağırlığı, kusurların birbirine oranı, davalının emekli olup halen bir işte çalıştığı ve mal varlığı birlikte gözetilip sosyal ve ekonomik durumları birlikte değerlendirildiğinde kadın yararına hükmedilen maddî tazminat ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasının mahkemece belirlenenden daha yüksek olması gerektiği, davalı erkek vekilinin cevap dilekçesinde talep ettiği tazminat talepleri hakkında olumlu olumsuz karar verilmemesinin doğru olmadığı ve istinafa konu sair yönlerden kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile; kadının lehine hükmedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakasına, erkeğin talep ettiği tazminatların değerlendirilmemesi yönelik istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle; kadın yararın aylık 1.500,00 TL tedbir 3.000,00 TL yoksulluk nafakası ile 50.000,00 maddî ve 50.000,00 manevî tazminata, davalı erkek eşin maddî manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararı kusur belirlemesi, nafaka ve tazminat yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararı kusur belirlemesi, nafaka ve tazminat yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.