muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/286, Karar No: 2023/1586, Tarih: 22.03.2023

2. İlk Derece Mahkemesi, "...katılanın eşi ...'un kendisinin işletmekte olduğu kahvehanede olduğunu, dolayısı ile katılanın evde yalnız olduğunu bilerek gece vakti evine gizli bir şekilde girip, katılanı yaralamak suretiyle işlemesi dikkate alındığında suçu işleyiş biçimi ve kasta dayalı kusurunun ağırlığı göz önünde bulundurulmuş..."şeklindeki gerekçesiyle cinsel saldırı suçundan tayin edilen temel cezayı teşdiden belirlemiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi, "...Sanığın sabıkalı geçmişi, sanığın raporunun aldırılması için sevk edildiği İstanbul ilinde dosya içerisine giren hastane yazısına göre işlemleri yarıda bırakmak suretiyle yargılamaya olumsuz katkısı dikkate alınarak, yargılama sürecindeki bu davranışı da mahkememizce değerlendirildiğinde sanık hakkında takdiren TCK 62 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına..." şeklindeki gerekçesiyle sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmamasına karar vermiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suçun Sübutuna Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları, olay sırasında kendisine karşı cebir uygulandığına ve direnç gösterirken mağdurede oluşan yaralanmalar ile, sanığı ısırdığına yönelik anlatımı ile uyumlu adli raporlar karşısında, İlk Derece Mahkemesince sanığın atılı suçu işlediği kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Sanığın Cinsel Amacının Bulunmadığına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın cinsel amacını ortaya koyacak şekilde katılana hitaben 'Senin için geldim.' söyleminde bulunmasının ardından katılanın omzundan tutup kendisine doğru çekmesi, devamında onu yere yatırıp üzerine çökmesi şeklindeki eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği hususunda tereddüt bulunmaması karşısında, atılı suçun manevi unsurunun oluştuğu gözetilerek İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Cezanın Bireyselleştirilmesi Bakımından Hükmün Yeterince Gerekçe İçermediğine Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

1. Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle sanık hakkında kurulan hükümde; Dairemiz

kararının olay ve olgular bölümünün ilk derece mahkemesinin kabulü kısmında yer alan (A-2) bendinde belirtilen gerekçelere istinaden temel cezanın 6 yıl hapis olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

kararının olay ve olgular bölümünün ilk derece mahkemesinin kabulü kısmında yer alan (A-2) bendinde belirtilen gerekçelere istinaden temel cezanın 6 yıl hapis olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde; Dairemiz kararının olay ve olgular bölümünün İlk Derece Mahkemesinin kabulü kısmında yer alan (A-3) bendinde yer alan ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelere istinaden sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/2455 Esas, 2022/1683 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2214, Karar No: 2019/5551, Tarih: 16.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2214 E.  ,  2019/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 14/05/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2015 tarihli ve 2015/258 esas, 2015/447 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 23/05/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 10/08/2014 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca erteleme süresi zarfında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar uyuşturucu madde kullanması veya kullanmak için bulundurması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunda uyarılmasına karar verildiği,

2- Tedbirin infazı sırasında sanığın tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle erteleme kararı kaldırılarak dava açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda,... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2015 tarihli ve 2015/258 esas, 2015/447 sayılı kararıyla "… sanık hakkında üzerine atılı suç nedeniyle açılan kamu davasında kovuşturma şartının gerçekleşmediği…" gerekçesiyle, “kamu davasının düşürülmesine” ve “karar kesinleştiğinde denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin kaldığı yerden devamı hususunda müzekkere yazılmasına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın tedbire uymadığı ve bu nedenle hakkında aynı Kanun’un 191/4-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, ancak mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın yükümlülüklerine aykırı davranmadığından bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verildiği anlaşılmış ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "kişinin, erteleme süresi zarfında; a) kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı;

./..

Somut olayda ise sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, sanığın yükümlülüklerine aykırı davranmadığı gerekçesi ile düşme kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/11/2017 tarihli ve 2017/3245 esas, 2017/6004 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek,... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2015 tarihli ve 2015/258 esas, 2015/447 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Bu nedenle, dosya kapsamında mevcut delil durumu ve Mahkemenin takdirine göre, TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” karar verilmesi gerekirken, “davanın düşmesine” karar verilmesi yasaya aykırı olduğu gibi, CMK’nın 223. maddesinde sayılıp davanın esasını çözen karar türlerinden “düşme” kararı ile yargılamanın sonlandırıldığı ve "düşme” kararının sonucu olarak sanığın bütün yükümlülüklerinin ortadan kalkması gerektiği halde, "düşme" kararı verildikten sonra ayrıca “sanık hakkındaki tedbirin infazının devamına” karar verilerek hüküm karıştırıldığından, kararın infaz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “kamu davasının düşmesine” karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “sanık hakkındaki tedbirin infazının devamına” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde Mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden, kanun yararına bozma talebi bu yönüyle ve değişik gerekçeyle kabul edilmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasının düşürülmesine ilişkin... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2015 tarihli ve 2015/258 esas, 2015/447 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 16.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32603, Karar No: 2011/39880, Tarih: 29.11.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/32603 E.  ,  2011/39880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/58987

MAHKEMESİ : Ankara 10. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2009

NUMARASI : 2009/1184

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılan sanık S.. A.. hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün katılan sanık S.. A.. tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Hakaret suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından katılan sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Katılan sanık S.. A.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün katılan sanık S.. A.. tarafından, katılan sanık B.. Y.. hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün katılan sanık B.. Y.. müdafii tarafından temyizi üzerine birlikte yapılan incelenmesinde;

Hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık B.. Y.. müdafii ve katılan sanık S.. A..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11903, Karar No: 2012/11011, Tarih: 08.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/11903 E.  ,  2012/11011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevli memura direnme, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ...'ın ve müdafii ...'un yüzüne karşı verilen hükme karşı, temyiz dilekçesi vermedikleri ve dosyayı temyiz etmedikleri dosya kapsamından anlaşılmakla, bu hususta KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık ... müdafiinin temyizine gelince;

Kararın sanık ...'ın yüzüne karşı verildiği, ancak hükmü temyiz etmediği, kendi avukatı olan ... Aras'ın ölümü nedeniyle 31.01.2007 tarihinde işlerin takibi için 1136 ... Avukatlık Kanunu'nun 42.maddesine göre 3 aylık süreyle baro tarafından Av....'ın görevlendirildiği, ancak onun vekalet süresinin de 30.04.2007 tarihinde dolmasına rağmen 21.05.2007 tarihli temyiz dilekçesi vermesi karşısında;

Sanık müdafiinin temyize yetkisinin bulunmaması nedeniyle tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6612, Karar No: 2011/23119, Tarih: 21.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/6612 E.  ,  2011/23119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda, "Şikayetin kısmen kabulüne, 14.00 TL işlemiş faiz ile sınırlı olarak icranın geri bırakılmasına" karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda “Şikayet konusu muhtırada yazılı alacağın 4.120,26 TL ile sınırlı olarak iptaline ” hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Bu nedenle, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar, HUMK.nun 388/son maddesi gereği açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 381. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da verilen kısa karara uygun olması gerekir. Bu nedenle mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih ve 7/4. sayılı kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağının belirtilmiş olmasına göre, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir .

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 21/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1010, Karar No: 2023/2095, Tarih: 11.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/1010 E.  ,  2023/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... ve davalı ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı ... ve davalı ...’in adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında davalı ... ve davalı ...’in adli yardım talebine ilişkin belge sunmadığı tespit edilmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 336 ncı maddesi uyarınca; Adli yardım talebinde bulunan davalılara belgelerini sunmak üzere süre verilmesi, sunulduğu takdirde talebin incelenmek üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi,

2. Temyiz talebinde bulunan davalılar adli yardıma ilişkin belgeyi süresinde sunmadıkları takdirde temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için süre verilmesi,

Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11194, Karar No: 2017/102, Tarih: 11.01.2017

**5. Ceza Dairesi         2016/11194 E.  ,  2017/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit, hırsızlığa teşebbüs, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sırasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3. ve devamı maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Gebze Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2016 tarihli ve 2016/251 Esas, 2016/220 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/03/2016 tarihli ve 2016/479 değişik iş sayılı kararının;

Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 11/02/2016 tarihli ve 2014/4871 soruşturma, 2016/1392 esas ve 2016/1284 sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında tehdit, hırsızlığa teşebbüs, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından yapılan yargılama neticesinde dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre hırsızlık amacıyla 07/03/2014 tarihinde sanıkların saat 05:00 sularında geldikleri inşaatta müştekiler tarafından fark edilmeleri üzerine, sanıklardan birinin elindeki demir levyeyi tehditkar bir şekilde müştekiye vuracakmış gibi tevcih ettiği, bir diğer sanığın ise elindeki tornavidayı müştekinin karnına dayadığı ve müştekiye “sana aç diyoruz kardeşim, açacaksın, yoksa seni keseriz, aç yoksa seni hemen buracıkta keseriz” şeklinde sözler söylediği, akabinde müştekiyi kolundan tutup zorla aracın arkasına çektikleri, bu sırada şirketin depo kilidini kırdıkları, depoda bir şey bulamayınca müştekilerden ...’e “Ecelinize mi susadınız, sizi öldürürüz, çekilin yoldan” demek suretiyle tehditte bulunduğu ve sanıkların kaçtığının anlaşılması karşısında, eylemin geceleyin silahla birden fazla kişi ile yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli olan Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilerek görevsizlik kararının kaldırılmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 14/11/2016 gün ve 94660652-105-41-9693-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 22/03/2016 tarihli ve 2016/479 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.