muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5091, Karar No: 2019/2307, Tarih: 15.04.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/5091 E.  ,  2019/2307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/09/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; daanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 11/01/2016 günlü kararın Yargıtayca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ......öğrenciyken okulunun gönderdiği firmada staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, TBK m.147’de düzenlenen zamanaşımı sürelerinin aşıldığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, yanlar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmişken gerekçeli kararda davanın zamanaşımı nedeniyle reddine şeklinde hüküm kurulmuş, böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde mahkemece yapılacak iş; kısa kararla bağlı olmaksızın, kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir. Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 15/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2027, Karar No: 2013/1928, Tarih: 18.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/2027 E.  ,  2013/1928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 2. SULUH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442.maddesi uyarınca 219.00 TL para cezası ile 50.45 TL red harcının karar düzeltme isteğinde bulunandan alınmasına, 18.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9616, Karar No: 2017/5540, Tarih: 08.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/9616 E.  ,  2017/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1- Sanığın 24/05/2011 tarihli kolluk ifadesinde şizofreni hastası olduğunu, olayda ele geçen hapları doktor raporu ile eczaneden aldığını, 24/05/2011 tarihinde ... Eczane sisteminden alınan çıktıda 20/05/2011 tarih ... rapor numaralı uzman hekim raporuna dayalı şizofreni tanısına dayalı ilaç yazıldığının ve güncel adli sicil kaydından da akıl hastalığı nedeniyle verilmiş güvenlik tedbirinin bulunduğunun anlaşılmasına göre; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında suç tarihinde sanığın ceza sorumluluğunu kısmen veya tamamen kaldıracak bir akıl hastalığının olup olmadığı hususunda mahkeme tarafından rapor aldırılarak sonucuna göre hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

2- Sanığın adli sicil kaydına göre; suç tarihinde 3 aydan fazla kasıtlı suçtan erteli mahkûmiyet kaydı olmasına rağmen sanık hakkında TCK’nın 51. maddesinin uygulanması,

3- Adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek nitelikte hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 08/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2729, Karar No: 2022/3323, Tarih: 20.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2729 E.  ,  2022/3323 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davasında verilen kararın Dairece bozulmasına dair verilen karara Mahkemece uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne ilişkin verilen karar, süresi içinde davalı Tapu Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, ... ada .. parsel sayılı taşınmazı ... isimli şahıstan tapusuz iken satın aldığını, taşınmazın kadastro tespiti sırasında köyde yaşamayan ve taşınmazla da ilgisi bulunmayan ... oğlu A.. B.. adına tespit gördüğünü ileri sürerek, tapu kayıt maliki olarak gözüken ... oğlu A.. B.. şeklindeki kaydın iptali ile ... oğlu M.. Ö.. olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, talebin mülkiyet nakline sebep olabilecek nitelikte olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tapu kaydında malik olarak gözüken ... oğlu A.. B.. isminde bir kişinin bulunmadığı, taşınmazın davacıya ait olduğu, ancak tapuya kayıt işlemler sırasında yanlış işlem yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Tapu Müdürlüğü vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 08.02.2016 tarihli ve 2016/260 E., 2016/1294 K. sayılı kararıyla; "...tapuda malik olan kişinin mirasçılarının duruşmaya davet edilerek dinlenilmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir..." gerekçesi ile mahkeme kararı bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 23.06.2016 tarihli ve 2016/20 E., 2016/476 K. sayılı kararıyla; önceki kararında direnerek davanın yeniden kabulüne karar vermiştir.

4. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Tapu Müdürlüğü vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

5. Bozma Kararı

Dairenin 10.04.2017 tarihli ve 2017/1455 E., 2017/1808 K. sayılı kararıyla; "... Mahkemece, önceki karardaki gerekçede yer almayan ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/1353 E-2013/1724 K. sayılı dosyasına dayanılarak hüküm kurulmuş olup, kabule dair verilen bu karar usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmayıp, yeni bir hüküm niteliğindedir. Hâl böyle olunca, tapuda malik gözüken kişinin tüm mirasçıları duruşmaya çağrılarak mülkiyet iddialarının olup olmadığının sorulması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir..." gerekçesi ile mahkeme kararı bozulmuştur.

6. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

6. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 08.07.2021 tarihli ve 2017/664 E. 2021/2729 K. sayılı kararıyla; bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, tapuda malik olarak gözüken ... oğlu A.. B..’ın mirasçılarının davaya dahil edildiği ve mülkiyet iddialarına yönelik meşruhatlı davetiye gönderildiği, mirasçılardan M.. B..'ın duruşmaya katılarak dava konusu yerle ilgili herhangi bir bağlantılarının olmadığını, mülkiyet iddiasının da olmadığını beyan ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

7. TemyizYoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Tapu Müdürlüğü vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

8. Temyiz Nedenleri

Davalı Tapu Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde özetle, dava açılmadan evvel idari başvuruda bulunulmadığını, ön şart yokluğundan davanın reddi gerektiğini, yapılan değişikliğin mülkiyet nakline sebep olacağını, davanın hukuki nitelemesinin hatalı olduğunu ve hukuki sebebin tapu iptal tescil olarak nitelenmesi gerektiğini, davanın görevsiz mahkemede açılmış olduğunu ve kararın eksik araştırma ve incelmeye dayalı olduğunu ileri sürerek hükmün bozulmasını istemiştir.

9. Gerekçe

9.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

9.2. İlgili Hukuk

9.2.1. Türk Medeni Kanunu'nun 1027. maddesinde “İlgililerin yazılı rızaları olmadıkça, tapu memuru, Tapu Sicili Tüzüğü kuralları uyarınca resen düzeltilmesi mümkün olan basit yazı yanlışlıkları (adi yazım hataları) dışında, mahkeme kararı olmadıkça hiçbir düzeltmede bulunamaz.”

9.2.2. Tapu Sicili Tüzüğü 72/1. maddesinde; “Tapu sicilinde değişiklik, hak sahibinin istemine ya da yetkili makam veya mahkeme kararına istinaden yapılır.”

hükümlerine yer verilmiştir.

9.3. Değerlendirme

9.3.1. Tapu maliki olarak gözüken ... oğlu A.. B.. mirasçıları tarafından mülkiyet konusunda ihtilaf çıkartılmadığı anlaşıldığından davanın tapu kaydında düzeltim davası olarak Sulh Hukuk mahkemesinde görülmesi usul ve yasaya uygundur.

9.3.2. Hükmüne uyulan ve (IV/5.) paragrafta belirtilen bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak (IV/6.) paragrafta yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davalı Tapu Müdürlüğü vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 20/04/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2339, Karar No: 2014/37045, Tarih: 04.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/2339 E.  ,  2014/37045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UZUNKÖPRÜ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2009/494-2012/578

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin davalı işyerinde 30/08/2005 tarihinden davalı tarafından iş akdinin haksız olarak feshedildiği 27/01/2009 tarihine kadar çalıştığını, 2008 yılında aylık net 700,00 TL maaş aldığını, müvekkilinin davalı firmada şoför olarak çalışmakta iken kullandığı kamyonun satıldığını, sonrasında alınan TIR da müvekkilinin çalıştırılmadığını, başka şoför işe alındığını, müvekkilinin davalı firmaya şoför olarak işe alınmasına rağmen kahvehane de çalıştırıldığını, sonrasında ise gece bekçisi olarak çalıştırıldığını, sonrasında 27/01/2009 tarihinde şirket müdürü S.. G.. ve babası olan R... G.. tarafından sinkaflı laflar söylenerek müvekkilinin kovulduğunu, ertesi günü 28/01/2009 tarihli Uzunköprü 2. Noterliğinin 00609 yevmiye no.lu ihtarnamesi müvekkiline yollandığını, bu ihtarnameye cevaben müvekkilinin Uzunköprü 1. Noterliğinin 02/02/2009 tarih ve 0568 yevmiye no.lu ihtarname ile tazminat ve hak edişlerini davalıdan talep ettiğini belirterek, davanın kabulü ile fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydı ile 1.000,00 TL ihbar tazminatı, 3.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL izin ücreti alacağı, 200,00 TL maaş ücreti alacağı olmak üzere toplam 4.700,00 TL’nin, kıdem tazminatı açısından iş akdinin feshi tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduatı faizi ile diğer tazminat ve alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iddialarının asılsız olduğunu, davalının aylığı iddia edildiği gibi 700,00 TL olmayıp asgari ücret üzerinden ödendiğini, ayrıca müvekkili tarafından işten kovulmadığını, kendi arzusu ile işe gelmediği için devamsızlık tutanakları tutulduğunu, sigortalı olduğu dönemde bir başka iş yerinde çalıştığı tespit edildiğinden işine son verildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda 11.10.2012 tarihli son duruşmada kısa karar,

“1- Davanın ıslah dilekçesi uyarınca KABULÜNE,

2- Sair hususların gerekçeli kararda açıklanmasına,” şeklinde açıklanmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda 11.10.2012 tarihli son duruşmada kısa karar,

“1- Davanın ıslah dilekçesi uyarınca KABULÜNE,

2- Sair hususların gerekçeli kararda açıklanmasına,” şeklinde açıklanmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

E) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

İçermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Basit yargılama usulüne tabi yargılamalara ilişkin olarak 6100 sayılı HMK.nun “Hüküm” başlıklı 321. maddesinde aynen;

“Hüküm

MADDE 321- (1) Tahkikatın tamamlanmasından sonra, mahkeme tarafların son beyanlarını alır ve yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Taraflara beyanda bulunabilmeleri için ayrıca süre verilmez.

(2) Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir.” hükmü düzenlenmiştir.

321. maddedeki “hükme ilişkin tüm hususlar” dan kastedilen HMK.nun 297. maddesindeki unsurlardır. Madde gerekçesinde tefhimin hüküm özetinin yazdırılması olduğu açıklanmıştır.

Bu nedenlerle basit yargılamada da tefhim edilecek hüküm HMK.nun 297/2. maddesindeki unsurları taşımakla birlikte HMK.nun 321. maddesi uyarınca gerekçeli olmak zorundadır. Ancak Mahkemelerin iş yoğunluğu ve buna bağlı olarak duruşma dosyalarının çokluğu nedeni ile gerekçenin duruşmada yazdırılamaması halinde gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir.

Bu nedenlerle basit yargılamada da tefhim edilecek hüküm HMK.nun 297/2. maddesindeki unsurları taşımakla birlikte HMK.nun 321. maddesi uyarınca gerekçeli olmak zorundadır. Ancak Mahkemelerin iş yoğunluğu ve buna bağlı olarak duruşma dosyalarının çokluğu nedeni ile gerekçenin duruşmada yazdırılamaması halinde gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir.

Bu yasal şekil yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Halen yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

Taraflar hükmün tefhiminin HMK.nun 297/2. maddesinde sayılan unsurları taşımaması halinde hak ve borçlarını bilemeyeceklerinden temyiz süresini kaçırmamak, hak kaybına uğramamak için kararı gereksiz yere temyiz etmek zorunda kaldıkları bir gerçektir.

Bu nedenlerle hükmün tefhimi sırasında HMK.nun 297/2. maddesinde belirtildiği üzere “taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut olayda, davacının birden fazla talebi olduğu halde hüküm,

“1- Davanın ıslah dilekçesi uyarınca KABULÜNE,

2- Sair hususların gerekçeli kararda açıklanmasına,” denilerek açıklanmıştır.

Bu şekilde kurulan ve açıklanan hükümde taraflara yüklenen hak ve borçların açık ve şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde belirtilmediği ortadadır.

Açıklanan hüküm sonucunda davacının hangi taleplerinin reddedildiği, yargılama giderlerinin (masraf ve vekâlet ücretleri) ne şekilde hüküm altına alındığı, kanun yoluna başvurma süresinin ne kadar olduğu Yasanın emredici hükmüne rağmen açıkça belirtilmemiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada açıklanan hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun da aynı olduğu söylenemez.

Hükmün 6100 sayılı yasanın 297, 298/2 ve 321. maddelerinde belirtilen zorunlu unsurların hiç birisini taşımadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada açıklanan hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun da aynı olduğu söylenemez.

Hükmün 6100 sayılı yasanın 297, 298/2 ve 321. maddelerinde belirtilen zorunlu unsurların hiç birisini taşımadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının soyut biçimde yazıldığı, taleplerinin ne olduğunun açıklanmadığı, davacının ve davalının iddia ve savunmalarının değerlendirilmediği, hangi hakkın hangi nedenle kabul edildiği de açıklanmamıştır. Bu nedenlerle Anayasa’nın 141/3. Maddesi ile HMK’nin 297. Maddesinde belirtilen şekilde gerekçe ve unsurlarını taşımayan kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2975, Karar No: 2014/6417, Tarih: 22.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/2975 E.  ,  2014/6417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2010/425-2012/639

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S.. B.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada desteğin öldüğünü açıklayıp ıslah ile artırılan 76.777,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı S.. B.. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile S.. T.. için 63.407,00 TL, davacı A.. T.. için 13.370,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı S.. B.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusura ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı S.. B..'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde desteğin kaza tarihinde otelde aşçıbaşı olarak çalıştığı iddia edilmiş, 15.03.2012 tarihli kolluk araştırmasında sezonluk aşçılık yaparak geçimini sağladığı tespit edilen desteğin aylık ortalama 2.000,00-2.500,00 TL gelir elde ettiği beyan edilmiş, 05.07.2012 tarihli hesap bilirkişisinin raporunda davacının aylık net geliri, net asgari ücret tutarının 11.17 katı olan 2.500,00 TL olarak kabul edilerek buna göre hesaplama yapılmıştır.

Otelde aşçıbaşı olarak çalıştığı iddia edilen desteğin gelirinin ispatına yönelik yazılı delil sunulmamış ve tanık da dinletilmemiştir. Zabıta araştırmasının da hangi kaynağa dayanıldığı anlaşılamamaktadır. O halde, geliri ispatlanamayan desteğin elde edebileceği gelirin ilgili meslek odasından, son çalıştığı iş yerinden araştırılması, ayrıca o bölgede aşçıların ne kadar süre çalıştığı, desteğin yılın hangi zamanlarında çalıştığı araştırılarak hesaplama yapılması gerekirken herhangi bir emsal ücret araştırması yapılmaksızın soyut ve denetime elverişli olmayan beyana göre hesaplama yapılmış olması doğru olmayıp, bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı S.. B..'ın sair temyiz itirazlarının reddine, (2) Numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı S.. B..'a geri verilmesine 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.