muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4172, Karar No: 2009/10941, Tarih: 05.10.2009

Davacının davaya konu aracı 5.9.2007 tarihli fatura ile satın aldığı, 15.1.2008 tarihinde yakıt pompasının arızalandığını gittiği serviste arızanın yakıt kaynaklı olduğunu, ... kapsamında olmadığını, tamir giderinin karşılanmasının istendiğini ileri sürerek arızanın giderilmesini, aracın onarım bedeli olan 4.500,00 YTL'nin satıcı firma ve servislerinin ödemesi istemi ile eldeki davayı açmış olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, arızanın pompaya pislik girmesi neticesinde dişli pompanın sıkışması ile meydana geldiği, ancak arızanın meydana geldiği sırada hava şartlarının sıfırın altında (-15) ve (-18) derece olduğu, bu sıcaklıkta motorinin yoğunlaşması sebebi ile de yakıt pompasının sıkışabileceği dikkate alındığında ... kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, sürücü hatasının olmadığı, satıcı firmanın ilgili araca 240000 km'ye kadar ... verdiği belgelerinde mevcut bulunduğundan arızanın da 32000 km'de meydana gelmesinden arızanın ... kapsamında değerlendirilmesi gerektiği bildirilmiştir. İtiraza konu olan bilirkişi raporu arızanın üretim hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı konusunda bir açıklık içermediğinden bunun yakıtın yoğunlaşması ile de olabileceği belirtildiğinden denetime ve hüküm kurmaya elverişli değildir. Mahkemece de bu konuda araştırma yapılmamıştır. Yetersiz araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. O halde mahkemece, yeniden araç üzerinde konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden, motordaki arızanın neden kaynaklandığı, üretim hatası mı, kullanıcı hatası mı olduğu konusunda açıklayıcı, taraf ve yargı denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarda 1.bentte açıklanan nenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 5.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13657, Karar No: 2025/6283, Tarih: 08.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/13657 E.  ,  2025/6283 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/497 E., 2021/960 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu paylaşımların tüm içeriği gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi,

2. Kabule göre; adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 231/6 maddesi uyarınca engel sabıkası bulunmayan ve yargılama süresinde gösterdiği pişmanlık gözetilerek cezası ertelenen sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, “Sanığın adli sicil kaydında HAGB ilamı bulunduğundan hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5432, Karar No: 2017/69, Tarih: 23.01.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/5432 E.  ,  2017/69 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 29, 32/2, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Açılan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunan maktul ...’in mirasçılarının usulüne uygun olarak davadan haberdar edilerek duruşmaya çağrılmaları, geldikleri ve şikayetçi olduklarını bildirdikleri takdirde CMK'nun 234. maddesindeki haklarının hatırlatılması, 237/1 ve 238/2. maddelerine göre kamu davasına katılmak isteyip istemediklerinin sorulması, kamu davasına katılmak istemeleri halinde de bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık ...’ın dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek; Gözlem İhtisas Dairesinde müşahedeye tabi tutulması, akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda 4. İhtisas Kurulundan rapor aldırılması, raporlar arasında çelişki bulunursa Adli Tıp Genel Kurulundan muayenesi yapıldıktan sonra rapor aldırılması, sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan raporla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 23/01/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11320, Karar No: 2010/10907, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/11320 E.  ,  2010/10907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 27.06.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Hazinesi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiş, karar Dairemizin 13.10.2008 tarihli ilamında belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, davalı ... kararı temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; kadastro çalışmaları sırasında davada dayanılan 05.05.1971 tarih 3 numaralı tapu kaydının dava konusu 210 sayılı parsele revizyon gördüğü, bu tapu kaydının doğu sınırının “hali” olması nedeniyle kayıt miktarı kadar yer bırakılarak miktar fazlasının doğu hududundan kesilmesi suretiyle tespit yapıldığı anlaşılmıştır.

Gerçekten, 05.05.1971 tarihli ve 3 numaralı tapu kaydının kuzey ve batı sınırı ..., doğu sınırı “...” ve güney sınırı kayalıktır. Kayıt 8560 m2 miktarlı olup, 217 sayılı parsele kayıt miktarından daha fazla yer tescil edilmiştir. Bu sebeple miktar fazlası kısmın “hali” sınıra elatılarak kazanıldığının kabulü gerekir. Ayrıca 217 sayılı parselin kadastro tutanağındaki edinme sebebinde buradaki zilyetliğin 1982 yılında başladığı belirtildiğinden, davacı yararına zilyetlik nedeniyle kazandırıcı zamanaşımı koşulları gerçekleşmemiştir.

Yapılan bu saptamalara göre, davanın reddi yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen bazı nedenlerle istek hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 21.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9179, Karar No: 2012/17691, Tarih: 18.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9179 E.  ,  2012/17691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

Gerekçeli karar başlığında ve kısa kararda “bedelsiz kalmış senedi tahsile koymak” şeklinde yanlış yazılan suçun adının iddia ve hükmün gerekçesine uygun biçimde “açığa atılan imzanın kötüye kullanılması” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda sanığa yüklenen “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 18.10.2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının ortadan kaldırılması gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin zamanaşımının gerçekleşmediğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23216, Karar No: 2012/21714, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/23216 E.  ,  2012/21714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18267, Karar No: 2015/2716, Tarih: 18.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18267 E.  ,  2015/2716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir. 19/01/2015 tarih ve 2015/8 tarihli Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararına göre, tebliğname tarihi 28/06/2014 tarihinden önce olan dosyalarda, görev hususunda iddianamedeki nitelendirme dikkate alınacaktır.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İddianame anlatımına göre; sanıklar hakkında, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kamu davası seçildiği,

İncelenen dosya içeriğine göre; 5580 sayılı Özel Öğretim Konuları Kanunu'nun 9/son maddesi hükmü uyarınca özel rehabilitasyon merkezinde

görev yapan sanıkların ceza kanunu uygulamasında kamu görevlisi gibi cezalandırılacaklarının belirtilmiş olması karşısında temyiz incelemesine konu suçlardan kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun cezası, TCK'nın 204/2 maddesinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis; nitelikli dolandırıcılık suçunun cezası ise aynı Kanun'un 158/1-e maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki anlatım, sevk maddeleri ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, 18.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3527, Karar No: 2021/2141, Tarih: 27.04.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/3527 E.  ,  2021/2141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve bu örgüte üye olma suçlarından sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 16. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 16. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/12/2020 gün ve 2020/190 E. 2020/459 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 27/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11021, Karar No: 2011/13785, Tarih: 27.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/11021 E.  ,  2011/13785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/05/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, davalılar  Z.  ve V.  hakkında  Pendik  3. Asliye Hukuk  Mahkemesinin 2002/389  esas,2003/ 581 karar  sayılı  dosyasından  vekalet  görevinin  kötüye  kullanılması  hukuksal  nedenine  dayalı  olarak  açtıkları  tapu  iptal ve tescil  davasının  kabul  edildiğini, karar  kesinleştikten  sonra, infazdan  önce  davalıların  aldıkları  ek  karar  ile  tedbir  kararını  kaldırtarak  davalı  Z.'nin  çekişme  konusu  1389   parselde  kayıtlı   taşınmazdaki  payını  muvazaalı  olarak  davalı   İ.ye  satış suretiyle  devrettiğini ileri  sürerek , tapu  iptal ve  payları oranında  tescile  karar  verilmesini  istemişlerdir.

Davalılar V.ve  Z., muvazaa  iddialarının  doğru  olmadığını,davacı  A.'ın  payını   kendisinin  temlik  ettiğini belirterek davanın  reddini  savunmuşlardır.

Davalı  idare  vekili, çekişme  konusu    taşınmazın  temlikinden  Tapu   Sicil Müdürlüğünün  sorumlu   tutulamayacağını  belirterek, davanın  reddini  istemiştir.

Mahkemece, davacı  A.'ın  çekişme   konusu  payını   kendisi temlik  ettiği  gerekçesi  ile bu  davalı  yönünden  davanın  reddine, diğer  davalılar  yönünden  iddiaların  sabit  olduğu  gerekçesi  ile  davanın  kabulüne  karar  verilmiştir.

Karar, davalı  İdare  vekili  ile  diğer  davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece,  davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre; çekişme konusu 1389 parselde kayıtlı taşınmazın 1/6 payının davacıların miras bırakanı A.İ. Ö.'e ait iken  davacılarında aralarında yeraldığı mirasçılarına kaldığı, intikal hususunda davalı V.i vekil tayin eden A. Ö.haricindeki davacıların paylarının vekaleti  kullanan V.tarafından eşi olan davalı Z.'ye satış suretiyle temlik edildiği, davacı A.'ın payının ise aynı akitle bizzat A.tarafından devredildiği, A.dışındaki davacıların vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı olarak Pendik 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/389 Esas, 2003/581 sayılı dosyasından açtıkları davanın kabul edilerek Z.adına kayıtlı 160/1536 payın tapusunun iptali ile miras payları oranında tescile karar verildiği, kararın dereceattan geçerek 31.07.2007 tarihinde kesinleştiği, infaz aşamasında davalı V.'in talebi üzerine anılan mahkemece 11.06.2007 tarihinde verilen ek karar ile; Z.'nin payı üzerinde bulunan tedbir kararının kaldırılması ve İİK'nın 28. maddesine göre şerh konulmasına hükmedildiği,

ilgili tapu sicil müdürlüğünce tedbir şerhinin 20.06.2007 tarihinde terkin edildiği, aynı tarihte  Z.'nin tüm payını davalı . P.e satış suretiyle devrettiği, davacıların; kesinleşmiş mahkeme kararına istinaden çekişme konusu payların davalı İ.ye devrinin muvazaalı ve kötüniyetli olduğunun, davacı A. yönünden de vekat görevinin kötüye kullanılmasına dayanıldığının ileri sürülerek tapu iptali ve pay oranında tescil istekli eldeki davanın açıldığı  görülmektedir.

Toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle;  çekişme konusu taşınmazın A. dışındaki  davacıların paylarının  V.tarafından Z.'ye temlikinin vekalet görevinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştirildiğinin dereceattan geçerek kesinleşen   Pendik 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/389 Esas, 2003/581 sayılı dosyası ile saptanarak  160/1536 payın iptali ile  davacıların miras payları oranında tesciline karar verildiğinin ve  Z.nin infaz aşamasında,  tanık anlatımlarına göre akrabası olan ve dosya arasında yeralan davalı İ.ye ait Kartal 4. Noterliği'nin 12.07.2004 tarihli düzenleme şeklinde vekaletnamesinden satıştan önce V.ile İ.'nin birbirlerini tanıdıklarının ve İ.ye yapılan temlikin muvazalı olduğu  saptanarak yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında, diğer taraftan;  İİK'nın  28. maddesine göre şerh verilmesi yönündeki mahkemenin ek kararına rağmen bunu gözardı eden davalı idarenin çekişme konusu işlemlerden kusurlu bulunduğu gerekçede belirtilmek suretiyle, idare yönünden dava reddedildiği halde davalı idare lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinde de bir isabetsizlik yoktur. Davalı idare vekilinin tüm, diğer davalıların sair  temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, bilindiği üzere; gerek dolu pafta sistemi ve gerekse doğru sicil oluşturma ilkesi uyarınca Hakim, kararıyla doğru sicil oluşturma zorunluluğundadır.

Somut olayda, yargılama sırasında çekişme konusu 1389 parselin imar uygulamasına tabi tutulup, davalı İ.'ye ait paya karşılık 9174 ada 3 nolu imar parselinden 63698/103465 hisse verildiği  bilirkişi raporu içeriğinden  ve dosya arasına alınan imar parseline ait tapu kaydından anlaşılmaktadır..

Hal böyle olunca, davacıların çekişme konusu 1389 nolu kadastral parselde kabul kapsamına alınan paylarına karşılık gelen haklarının imar parseline  yansıtılması, gerektiğinde bu   konuda bilirkişi görüşüne başvurularak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken,  kadastral parsel üzerinden hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün 12.01.2011 tarihinde kabul edilen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  27.12.2011   tarihinde oybirliğiyle karar verildi.