muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8534, Karar No: 2014/10740, Tarih: 01.10.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/8534 E.  ,  2014/10740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2014/20-2014/359

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı E.. K.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için girişilen takibe vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, tahliye davasının süre yönünden reddine, İtirazın kaldırılması davasının kısmen kabulüne ve 2.100 TL asıl alacak üzerinden davalı E.. K..'in itirazının kaldırılmasına ve adı geçen yönünden fazla istemin reddine, davalı S.. K.. yönünden ise davanın tümden reddine karar verilmiş, karar davalı E.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalı kiracı E.. K..'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı kiracı E.. K..'in alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Takipte dayanılan karara esas alınan 13.05.2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli net 600- TL olarak belirlenmiş olup, her ayın 25'ine kadar peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklı davalı borçlu hakkında 12.12.2013 tarihinde başlattığı icra takibinde aylık 700-TL den 2013 yılı 10,11,12. ay ile 2014 yılı 1,2,3,3,4.ay kira bedellerinin tahsilini talep etmiştir. Borçlu kiracı Emre süresi içinde vermiş olduğu itiraz dilekçesinde Dava konusu taşınmazı 25/08/2013 de tahliye ettiğini, o güne kadarki kiraları İNG BANK'a yatırdığını, ev sahibi olan davacının anahtarı teslim almadığını, belirterek borcu olmadığını bildirmiştir. Kira sözleşmesinde kira bedellerinin her ayın 25 ine kadar peşin ödeneceği düzenlenmiş olup takip tarihi itibariyle 2013 yılı Aralık ayı kirası muaccel olmadığından Aralık ayı kira alacağı yönünden itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken bu ay kirası yönünden de itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/723, Karar No: 2025/312, Tarih: 04.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/723 E.  ,  2025/312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/47 E., 2024/166 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/169 E., 2023/419 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteminin mahiyetten reddine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline, davalı kooperatifin üyesi bulunduğu zamanda tarafından esaslı unsurları bakımından boş olan bir Kooperatif Hisse Devri Sözleşmesi imzalatıldığını ancak devir sözleşmesinin devralanının kim olduğu, hangi tarihte devredildiği, hangi bedelle devredildiği, satış işleminin gerçekleşip gerçekleşmediği, gerçekleşmiş ise ödemenin meblağına ilişkin bilgilerin müvekkili tarafından bilinmiyor olması nedeni ile gerek davalı kooperatife gerekse kooperatifin yönetim kurulu başkanı olan ye bilgi ve belge istemi içerir ihtarnameler gönderildiğini, bilgilere yine de ulaşılamadığını, devir işlemi neticesinde müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını, Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi 2023/6 D.İş dosyası ile tespit talep edilmişse de bu tespit talebinin reddedildiğini, davanın kabulüne, müvekkiline imzalatılan devir sözleşmesinin devralanının kim olduğu yani kooperatif üyesinin tespitini, hangi tarihte devredildiği, hangi bedelle devredildiği, satış işleminin gerçekleşip gerçekleşmediği, gerçekleşmiş ise ödemenin meblağına ilişkin bilgilerin tespit edilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın usulüne uygun şekilde açılmadığını, zamanaşımına uğradığını, davacının kooperatif başkanlığı yaptığını ve sonrasında hissesini devrettiğini, üyeliği boyunca herhangi bir aidat ödemesinde bulunmadığını, devri yaptığı halde kime nasıl yaptığından haberdar olmadığına dair iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, kötüniyetli olduğunu davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dilekçesinde talebin, davacı tarafından devredilen kooperatif hissesini kime hangi tarihte ve hangi devir bedeli ile devredildiğinin tespiti istemine ilişkin olduğu, devrin iptali ya da geçersizliğine yönelik bir talebin söz konusu olmadığı, dava konusu talepler yönünden davacının dava tarihi itibariyle dava açmasında hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dilekçesinde talebin, davacı tarafından devredilen kooperatif hissesini kime hangi tarihte ve hangi devir bedeli ile devredildiğinin tespiti istemine ilişkin olduğu, devrin iptali ya da geçersizliğine yönelik bir talebin söz konusu olmadığı, dava konusu talepler yönünden davacının dava tarihi itibariyle dava açmasında hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Müvekkilinin, davalı kooperatifin üyesi olduğu dönemde kendisine imzalatılan boş hisse devri sözleşmesinin akıbetinden haberdar olmadığını, ilgili kooperatif tarafından devir sözleşmesinin doldurulup doldurulmadığını, devir işleminin yapılıp yapılmadığını bilmediğini, müvekkiline devir kaynaklı olarak hiç bir ödeme yapılmadığını,

b. Davalı kooperatif tarafından cevap dilekçesi ekinde bir takım belgeler dosyaya ibraz edildiğini, bunlar arasında imzası müvekkiline ait olmayan kooperatif hisse devir sözleşmesinin dosyaya ibraz edildiğini, resmi belgede sahtecilik suçu bakımından dönemin kooperatif başkanı ve yardımcıları ile devir kararında imzası bulunanlar aleyhine Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulduğunu,

c. Dosya kapsamında ibraz edilen sözleşmelerde imza ve yazı incelemesi yapılarak devrin usulüne uygun yapılıp yapılmadığı tespit edilmesi gerektiğini, kendileri tarafından mahkemeye sunulan evraktan bambaşka bir evrak davalı tarafça dosyaya ibraz edildiğini,

d. Müvekkiline ödenmeyen kooperatif bedelini kimden tahsil edeceğini bilmeksizin alacak davası açamayacağını, o sebeple bu davayı açmakta hukuki yararı var olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacı tarafından imza kısmı hariç diğer kısımları boş olarak verildiği belirtilen hisse devir sözleşmesine istinaden devredilen kooperatif hissesinin kime, hangi tarihte ve hangi bedelle devredildiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

04.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7855, Karar No: 2013/12457, Tarih: 14.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7855 E.  ,  2013/12457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.10.2011 tarih ve 2010/347-2011/500 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortaklarından olduğunu, şirket ortaklarından ... in hem şirket ortağı, hem de şirket müdürü olarak şirket adına işlem tesis etmeye yetkili kılındığını, ...'in şirket müdürü olmasıyla, usulsüz işlemlere giriştiğini ve böylece şirketi zarara uğrattığını, şirket işleyişiyle ilgili olarak davacıya bilgi vermediğini ileri sürerek, davalı şirketin fesih ve tasfiyesini, bu mümkün olmadığı takdirde ise davacı ortağın payının ödenerek ortaklıktan çıkarılmasına izin verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 31/08/2009 tarihli ortaklar kurulu toplantısında ... 'de faaliyet gösteren başka bir rehabilitasyon şirketinin de ortağı olması sebebi ile müdürlük görevinden azledildiğini, azil sonrasında davacının, şirket kaşesini teslim etmediğini ve bu kaşe ile şirket aleyhine bono düzenleyerek dava dışı ... 'ya teslim ettiğini, şirket aleyhine icra takibi başlatıldığını, davacı hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği gerekçesiyle ayrıca güveni kötüye kullanmak nedeniyle suç duyurusunda bulunduklarını ve sonucunda kamu davası açıldığını, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; davacının şirket ortaklığı ve hatta müdürlüğü görevi devam ederken, davalı şirket ile benzer alanda faaliyette bulunacak olan rakip bir şirkette faaliyete başlaması ve ilçenin kapasitesi de nazara alındığında bu şekilde faaliyette bulunmasının haksız rekabet mahiyetinde bulunduğu, davacının bu davranışı nedeniyle şirketin zarara uğradığı, bu suretle davacının şirketin feshini veya ortaklıktan çıkarılmasını talep etmesinin iyiniyet kurallarına uygun görülmediği, haklı nedene istinaden şirketin feshi veya ortaklıktan çıkarılma davası açılabilmesi için davacının kusurlu davranışları sebebiyle

bu haklı sebeplerin meydana gelmemiş olması gerektiği, kimsenin kendi kusuruna dayanarak lehine sonuç çıkarılmasını talep edemeyeceği, davacının ortak olmanın getirdiği yükümlülükleri yerine getirirken ağır kusurlu davrandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4281, Karar No: 2012/2536, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/4281 E.  ,  2012/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Tarım ... prim borçları yönünden 6111 sayılı Kanun'un SGK prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki hükümlerinden faydalandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebi, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ederek, dava hakkını kötüye kullandığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 27/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9756, Karar No: 2019/1610, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/9756 E.  ,  2019/1610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20615, Karar No: 2014/14899, Tarih: 28.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/20615 E.  ,  2014/14899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan dolayı... Kapalı Ceza İnfaz Kuruntunda hükümlü olarak bulunan ...’ın, denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı talebinin reddine dair ...İnfaz Hâkimliğinin 08/01/2014 tarihli ve 2014/20 esas, 2014/15 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin... Ağır Ceza Mahkemesinin 17/01/2014 tarihli ve 2014/53 değişik iş sayılı karar aleyhine ... Bakanlığınca verilen 31.03.2014 gün ve 2014/6552/23172 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2014 gün ve 2014/120896 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5275 sayılı Kanun’un açık ceza infaz kuruntunda bulunan hükümlülerin kapalı ceza infaz kuruntuna iadelerine ilişkin 14/4. maddesi ile Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2. maddesi halen yürürlükte ise de; Anayasa Mahkemesinin 26/12/2103 tarihli ve 2013/133 esas, 2013/136 sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun’un denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ilişkin 105/A maddesinin 7 numaralı fıkrasının b ve c bentlerinin iptal edilmiş olması ve anılan Kanun’un geçici 4. maddesindeki “(1) Bu Kanunun 105/A maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ve ikinci fıkrasında belirtilen altı aylık süre şartı ile birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen cezanın belirli bir süre infaz edilmesine ilişkin şart 31/12/2015 tarihine kadar uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, hükümlünün şartla tahliyesine 1 yıldan az süre kalması ve ... Tipi Kapalı Ceza infaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve ... Kurulu Başkanlığının 26/11/2013 tarihli ve 2013/3753 sayılı kararı ile iyi halli olduğunu belirtilmesi karşısında, hükümlünün açık ceza infaz kuruntuna ayrılmaksızın doğrudan denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilmesi gerektiği cihetle, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasanın, 11.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6291 sayılı Yasa ile eklenen 105/A maddesinde, açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi halli hükümlülerin cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebileceği düzenlenmiş ve 31.01.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6411 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 4.maddede de açık ceza infaz kurumunda geçirilmesi gereken altı aylık süre şartının 31.12.2015 tarihine kadar uygulanmayacağı öngörülmüş olmakla, denetimli serbestlik tedbirinden doğrudan yararlandırılması gereken hükümlünün, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmadığı gerekçesiyle denetimli serbestlikten yararlanma isteminin infaz hakimliğince reddine ilişkin karara karşı Cumhuriyet Savcısının itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden,....Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 17.01.2014 gün ve 2014/53 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15178, Karar No: 2023/4934, Tarih: 11.07.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15178 E.  ,  2023/4934 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Sanık ... müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebini öne sürdükten sonra, sanığın 09.03.2022 tarihli beyanıyla temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2019/47 Esas, 2021/415 Karar sayılı kararı ile,

a.Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürme suçundan ayrı ayrı beraatlarına,

b.Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 nci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.08.2021 tarihli ve 2021/2290 Esas, 2021/1916 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'in Temyiz İstemi, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, beraat alan sanıkların da cezalandırılması gerektiğine,

Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi, sanık ...'un suçunun vasfının tasarlama olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanıklar ... ve ...' ın da cezalandırılması gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü