muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2002/25756, Karar No: 2003/793, Tarih: 28.01.2003

9. Hukuk Dairesi 2002/25756 E., 2003/793 K.

**9. Hukuk Dairesi 2002/25756 E., 2003/793 K.**

**- BİLİRKİŞİDEN EK RAPOR İSTENMESİ

- BİLİRKİŞİLERİN BELGELER ÜZERİNDE İNCELEME YAPMASI

- ÖDEMELERLE İLGİLİ YEMİN TEKLİF EDİLMESİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 340 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 341 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 342 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 343 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 344 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 345 ]

- 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 13 ]

- 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai, maaş ücreti ve ikramiye alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşündü:

1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazlarıyla davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı işçiye davalı işverence ödenen ücret ve ikramiyelerin miktarı konusunda taraflar arasında tartışma mevcuttur. Davacı işçi, tastiksiz kasa defterleri ve makbuzlarda yer alan imza ve paraflara itiraz etmiş, bu konuda mütalaasına başvurulan bilirkişi tarafından bazı belgeler üzerinde imza incelemesi yapılmıştır. Bazı imza ve parafların davacıya ait olmadığı yapılan inceleme sonunda ortaya çıkmıştır, imza yada parafların davacıya ait olduğu ödemelerin davalı işverence yapıldığının kabulü gerekir. Ancak imza veya paraf taşımayan ya da yapılan inceleme sonunda imzaların davacıya ait olmadığı belirlenen belgelerde yazılı miktarların davacıya ödendiği şeklinde sonuca gidilmesi hatalıdır. Mahkemece, söz konusu ödemelerle ilgili olarak davalı tarafın davacıya yemin teklifi hakkının bulunduğu hatırlatılarak sonuca gidilmelidir.

3. Davacı vekilince ikramiye hesabı ile ilgili bilirkişi raporuna somut itirazlarda bulunulmuş, sonradan alınan ek raporda bu hususa hiç değinilmemiştir. Mahkemece yukardaki bent uyarınca yapılacak olan inceleme ve araştırmadan sonra bilirkişi heyetinden yeniden ek rapor istenerek ikramiye hesabı konusunda davacı itirazları değerlendirilmelidir. Öte yandan davacı vekilince makbuzlar ve kasa defterinde geçen bazı ödemelerin mükerrer olarak indirildiği itirazları da yapılmış olup, alınacak olan ek raporda bu hususlar da irdelenerek sonuca gidilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten (BOZULMASINA), davacı yararına takdir edilen 275.000.000 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.1.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11465, Karar No: 2020/2694, Tarih: 16.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/11465 E.  ,  2020/2694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme,

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2-a, TCK'nın 31/2 maddeleri gereğince mahkumiyet,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kamu malına zarar verme suçundan zarar görmesi nedeniyle bu suçtan açılan davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı olduğu anlaşılan Emniyet Genel Müdürlüğünün CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında 2911 sayılı Kanunun 32 ve 33. maddelerine muhalefet ile terör örgütünün propagandasını yapmak suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçlar için öngörülen cezanın süresi itibariyle, TCK'nın 66/1-2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin, suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 233/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçunu düzenleyen TCK’nın 174. maddesinde, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 15. maddesi ile yapılan değişikliklerin suça sürüklenen çocuğun açıkça aleyhine olduğu saptanarak yapılan incelemede,

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan tayin olunan “1 yıl 12 ay” hapis cezasından TCK’nın 265/4. maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapılırken, “1 yıl 24 ay” yerine hesap hatası sonucu “3 yıl” hapis cezasına hükmedilmesi, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip suça sürüklenen çocuğun suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3- Kamu malına zarar verme suçuna yönelik temyiz incelmesinde ise;

3- Kamu malına zarar verme suçuna yönelik temyiz incelmesinde ise;

Olay tutanağı, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda değişmeyen beyanları, MOBESE kamerası görüntüleri, görüntüden tespit ve teşhis tutanağı, bilirkişi raporları ve özellikle TRT Genel Müdürlüğünün 31.12.2014 tarihli cevabi yazısı ile tüm dosya kapsamından, olay tarihinde polis aracına molotof kokteyli atmak suretiyle araca zarar veren şahıslardan olduğuna ilişkin kesin bir tespit bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1402 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7908, Karar No: 2012/14020, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7908 E.  ,  2012/14020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü, 106 ada 10 parsel sayılı 44.819 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden samanlık, garaj, iki katlı ev, fındıklık niteliğinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın öncesi itibariyle orman olduğu ve zilyetlikle kazanılamayacağı iddiasıyla, dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmekle;

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.01.2010 gün ve 2010/18429 - 678 sayılı kararında özetle: "Çekişmeli Tekepeköy 106 ada 10 parsel (144819 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna dayalı olarak araştırma inceleme yapılarak karar verildiği, oysa; Hazine tarafından, taşınmazların öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamaycağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup, olmadıklarının eski tarihli resmî belgelere göre incelenmesi ve orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14.-17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle,

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle,

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.04.2011 gün 2011/5368 - 5154 sayılı kararında özetle: "Mahkemece bozma kararına uyulmakla birlikte, bozma kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Temyize konu dosyada da çekişmeli taşınmazın 1944 tarihli ... fotoğrafındaki konumu incelendiğinde, güneyde büyük bölümünün koyu renkli göründüğü anlaşıldığından, dairenin 16.2.2011 günlü geri çevirme kararı ile bilirkişiden bu koyu rengin açıklamasının yapılması istenilmiş, bunun üzerine hazırlanan ek raporda meyve ağaçlarından kaynaklandığı bildirilmişse de, taşınmazda bulunan fındık ve meyve ağaçlarının yaşı dikkate alındığında, ... fotoğrafının çekildiği 1944 yılından daha sonra dikildikleri, dolayısıyla fotoğrafta görülen ağaçların meyve ağacı olmadığı kanaatı oluştuğundan ,mahkemece 1960 tarihli memleket haritasının 1944 tarihli ... fotoğraflarına göre hazırlanıp hazırlanmadığı ve yöreye ait en eski tarihli harita olup olmadığı araştırılmalı, daha eski tarihli bir memleket haritası varsa getirtilmeli ve Hazine tarafından, taşınmazların öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyetlikle kazanılamıyacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının eski tarihli resmi belgelere göre incelenmesi ve orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14.-17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması...” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 06/12/2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/691, Karar No: 2024/7778, Tarih: 23.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/691 E.  ,  2024/7778 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2243 E., 2023/3157 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Burdur Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/56 E., 2022/356 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı-karşı davalı kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı karşı davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde; tarafların 31.10.2014 tarihinde evlendiklerini, bu evliliklerinden ... isminde ortak bir çocuklarının bulunduğunu, tarafların evliliklerinin ilk yıllarında mutlu bir beraberliklerinin olduğunu, sonraki süreçte davalının davranışlarının evlilik birliğini müvekkili için çekilmez hale getirdiğini, erkeğin müvekkiline hakaretler ettiğini, davalının her gün ailesiyle zaman geçirmek istediğini, müvekkili ile vakit geçirmek istemediğini, erkeğin ailesinin kadına laf söylemesine karşın erkeğin buna izin verdiğini, müvekkilinin hamileliğinde erkeğin kendisine karşı fiziksel şiddet uyguladığını, bebeğin isim konusunda bile tartışma olduğunu, erkeğin müvekkiliyle ilgilenmeyip sürekli telefonla vakit geçirdiğini telefon ile kadınlarla haberleşmek suretiyle sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlarda bulunduğunu belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini, ortak çocuğun velâyetinin kadına tevdiini, çocuk lehine aylık 600,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile davacı kadın lehine aylık 500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasının erkekten alınarak müvekkiline verilmesini ve yasal faiziyle birlikte 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, kadına ait ziynetin öncelikle aynen iadesine, bunun mümkün olmaması halinde ziynet bedeli olarak şimdilik 5.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı vekili karşı dava ve karşı davaya cevaba cevap dilekçesinde; davalı-karşı davacı erkeğin evlilik birliği içerisinde üzerine düşen tüm sorumluluklarını yerine getirdiğini, davacı-karşı davalı kadının kusurlu eylemleri nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını kadının müvekkilinin ailesinin evine gelmesini istemediği gibi erkeğin ailesi ile de görüşmesini istemediğini, davacı karşı davalı kadının müvekkiline ve ailesine olumsuz söz ve davranışlarda bulunduğunu, yemek yapmamak suretiyle evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini ihlal ettiğini beyan ile evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını, davacı karşı davalının davasının reddi ile karşı dava ve taleplerinin kabulüne karar verilmesini ve ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı erkeğin, kadın ve çocukla ilgilenmediği, çocuğun bakım ve özetim yükümlülüğünü ihlal ettiği, evlilik içerisinde başka kadınlarla ilişki kurarak sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davacı-karşı davalı kadın tarafından açılan davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, davalı-karşı davacı erkek tarafından açılan davanın reddine, ortak çocuğun velâyetinin davacı-karşı davalı anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk lehine aylık 500,00 TL tedbir-iştirak nafakasına ile davacı-karşı davalı kadın lehine aylık 500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasının davalı-karşı davacı erkekten alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine ve yasal faizi ile birlikte 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminatın davalı-karşı davacı erkekten alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, kadının ziynet eşyası alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin yerinde olmadığını, davacı-karşı davalı kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile bu tazminatların miktarı ve ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesi gerektiğini belirterek her iki dava yönünden istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı-karşı davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı-karşı davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin yerinde olmadığını, davacı karşı davalı kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile bu tazminatların miktarı ve ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesi, davacı karşı davalı kadının başka bir erkekle birlikte yaşadığı iddiası ile kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının kaldırılması gerektiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun hangi eşten kaynaklandığı; kadının tazminat taleplerinin kabulünün ve tazminat miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesinin ve kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 176 ıncı maddesi, 336 ıncı maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2125, Karar No: 2025/879, Tarih: 17.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2125 E.  ,  2025/879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1226 E., 2024/573 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 38. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/238 E., 2021/121 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilli tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; taraflar arasında Özel Sağlık Hizmeti Satın Alım Sözleşmesi bulunduğunu, davalı Kurum tarafından 01.12.2017 tarihli yazı ile dava dışı hastanın şikayeti üzerine acil hal ve devamına ilişkin tedavilerden herhangi bir ücret alınmaması gerekirken, tedavi farkı ve otelcilik hizmeti alındığı iddiası ile toplam 99.502,40 TL'lik cezai şartın haksız ve hatalı olarak uygunlandığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davalı Kurum tarafından uygulanan ceza-i şart ve mahsup işlemlerinin iptaline ya da 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 182. maddesi gereğince indirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili Kurum tarafından tesis edilen işlemlerin mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporuyla 2017 yılı sözleşmesinin (12.9.) maddesi uyarınca uygulanan 99.502,40 TL cezai işlemin uygun ve yerinde olduğunun tespit edildiği, söz konusu raporun denetime ve hükme elverişli olduğu, davacı şirkete bağlı hastaneye başvuran dava dışı hasta ....'nin acil hasta kapsamında olup, bu doğrultu beyin ve sinir cerrahi servisinde hastaya yapılan tüm işlemlerin acil hasta statüsüne girmekle ilave ücret alınmaması gerektiği, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 31.05.2021 tarihli bilirkişi heyet raporunda, davalı Kurum tarafından davacı şirkete bağlı özel hastanede tedavi gören hastadan SUT'un (1.9.3) maddesine aykırı olarak ilave ücret alındığı gerekçesi ile 2017 yılı sözleşmesinin (12.9) maddesi uyarınca uygulanan 99.502,40 TL cezai işlemin uygun olduğunun anlaşıldığı, raporun hüküm kurmaya elverişli bulunduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; bilirkişi heyetinin rapor verme konusunda ehil bulunmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda kesinti işlemlerine ilişkin hatalı değerlendirmeler yapıldığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte davalı Kurum tarafından uygulanan cezai şartların fahiş olduğu için Mahkemece indirilmesi gerektiğini savunarak, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından tesis edilen işlemin iptali ile borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu ile dava dışı hastaya beyin ve sinir cerrahi servisinde yapılan tüm işlemlerin acil hasta statüsünde olması nedeniyle ilave ücret alınmaması gerektiğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.