muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14335, Karar No: 2012/525, Tarih: 19.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/14335 E.  ,  2012/525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazın arta kalan bölümünden ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazın arta kalan bölümünden ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve taşınmazlardan arsa olarak yararlanma olanağı kısıtlandığından zeminine değer kaybı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazların bilirkişi raporunda yazılı özellikleri ve yüzölçümlerine göre, değer düşüklüğü oranının, 47 parsel sayılı taşınmaz için, taşınmazın tüm değerinin yüzde yirmibeşi, 48 parsel sayılı taşınmaz için ise yüzde onsekizi oranında olacağı gözetilerek buna göre bedel tespiti gerekirken, heriki taşınmaz için de yüzde otuz değer düşüklüğü kabul edilerek fazla bedel tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ....01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4639, Karar No: 2016/5542, Tarih: 13.05.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/4639 E.  ,  2016/5542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ...,..., ... ve ... Köyü çalışma alanlarında bulunan ve 1980 - 1982 yıllarında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümleri hakkında irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle, 14.02.2011 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 28.03.2014 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 16.231.79, (A1) harfi ile gösterilen 5.310.69, (B) harfi ile gösterilen 3.424.59 metrekare yüzölçümündeki taşınmazların davacı ... adına, (A2) harfi ile gösterilen 1.327.64, (A3) harfi ile gösterilen 3.188.07 metrekare yüzölçümündeki taşınmazların davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili, davalı Hazine vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro sırasında tespit harici taşlık-kayalık olarak bırakılan taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tescili isteğine ilişkindir. Kadastro sırasında tescil harici bırakılan dava konusu yer hakkında 4721 sayılı TMK'nın 713/4-5 maddeleri gereğince gerekli yerel ve gazete ilanlarının yapılması gerekmekte olup, somut olayda; mahkemece bu ilanların yapılmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 713. maddesi gereğince tescil davalarında husumet, Hazine ve ilgili kamu tüzel kişisine yöneltilmelidir. Karar tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesi nazara alınarak .... Belediye Başkanlığı ve ...'nın karar verilmeden evvel davaya dahil edilerek davaya karşı diyeceklerinin sorulması gerekirken kararın tebliği aşamasında davaya dahil edilmeleri isabetsizdir. O halde, mahkemece öncelikle yasal ilanlar yapılarak itiraz süresi beklenmeli, davalı ..... Belediye Başkanlığı ve.... Büyükşehir Belediye Başkanlığından davaya karşı diyecekleri ve delilleri sorularak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekili ve dahili davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 13.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13067, Karar No: 2025/7064, Tarih: 17.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/13067 E.  ,  2025/7064 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1103 E., 2021/1459 K.

SUÇLAR : Cumhurbaşkanına hakaret, hakaret

SUÇ TARİHLERİ : 07.12.2013, 16.05.2015

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hakaret kastının olmadığına, sözlerin eleştiri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik ekran çıktıları, sanık ikrarı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği yönünde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık Hakkında Cumhurbaşkanına Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslararası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda;sanığın sosyal medyadaki paylaşımının, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu tüm içerik gözetildiğinde kaba söz niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

Açıklamalar ışığında, somut olayda;sanığın sosyal medyadaki paylaşımının, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu tüm içerik gözetildiğinde kaba söz niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Cumhurbaşkanına Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Sinop 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4964, Karar No: 2019/2808, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4964 E.  ,  2019/2808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2698, Karar No: 2012/10240, Tarih: 04.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/2698 E.  ,  2012/10240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Güme Köyü çalışma alanında bulunan 103 ada 923 parsel sayılı 12.244.723,75 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, taşlık ve ham toprak vasfıyla ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ..., ..., ... ve ... irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Yargılama sırasında ... ve ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı ...'ın davasının kısmen kabulü ile diğer davacılar ve müdahil davacıların davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazda fen bilirkişinin rapor ve krokisinde (A) harfiyle gösterdiği 16.269,47 metrekarelik kısmın tespitinin iptaliyle müdahil davacı ... adına; (L), (M) ve (N) harfleriyle gösterdiği 4.723.75, 662,14 ve 176,01 metrekarelik kısımların tespitinin iptaliyle müdahil davacı ... adına; (B), (H) ve (J) harfleriyle gösterdiği 18.846.04, 2.408,88 ve 5.538,87 metrekarelik kısımların tespitinin iptaliyle davacı ... adına; (G), (I) ve (K) harfleriyle gösterdiği 7.723.44, 2.993,65 ve 6.862,15 metrekarelik kısımların tespitinin iptaliyle davacı ... adına; (C) ve (D) harfleriyle gösterdiği 6.241,48 ve 1.919,21 metrekarelik kısımların tespitinin iptaliyle davacı ... adına; (E) ve (F) harfleriyle gösterdiği 8.202,70 ve 16.835,91 metrekarelik kısımların tespitinin iptaliyle davacı ... adına tesciline; (A), (B), (C), (D), (E), (F), (G), (H), (I), (J), (K), (L), (M) ve (N) harfiyle gösterdiği kısımların ifrazından sonra geriye kalan kısımların taşlık ve ham toprak vasfı ile davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Hazinenin sair itirazları yerinde değildir. Ancak, Kadastro Hakimi infazı kabil karar oluşturmak zorunda olup; fen bilirkişinin rapor ve krokisinde (H) harfiyle gösterdiği kısım gerçekte 2.403,88 metrekare olarak belirlendiği halde kararda 2.408,88 metrekare olarak gösterilmesi isabetsiz ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; kararın hüküm fıkrasının (B) bendinde geçen ve fen bilirkişinin krokisinde (H) harfiyle gösterdiği kısma ilişkin olarak belirtilen “2408,88 m2” ibaresinin karardan çıkartılarak yerine “2.403,88 metrekare” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3291, Karar No: 2013/7033, Tarih: 06.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/3291 E.  ,  2013/7033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK’nın 289/1, 62, 50, 52/1-2. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, kendisine muhafaza için bırakılan eşyaların halen evinde mevcut olduğunu beyan eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı malların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı belirlendikten sonra hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı gerekçe ile mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10206, Karar No: 2011/14201, Tarih: 20.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/10206 E.  ,  2011/14201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.04.2009 gün ve 2008/540 - 2009/143 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.03.2011 gün ve 2009/9933 - 2011/2674 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile Mehmet Gökmen’in Meltem Ecza Deposu Ticaret A.Ş. ve Körfez Ecza Deposu Ticaret A.Ş. hisselerini birlikte devraldıklarını, müvekkilinin 477.000 TL, Mehmet Gökmen’in ise 673.000 TL karşılığı hisse sahibi olduğunu, düzenlenen ek protokol gereğince ödemelerin bono aracılığı ile yapılmasının kararlaştırıldığını, bu amaçla müvekkili ve Mehmet Gökmen tarafından, davalının lehdarı olduğu toplam 5 adet bono keşide edildiğini ancak davacının babası olan Mehmet Gökmen’in vefat ettiğini ve davacının mirası reddinin tespiti yönünde mahkemece karar alındığını, bu nedenle son bono olan 31.12.2008 vade tarihli ve 250.000 TL bedelli bonodaki müvekkilinin sorumluluğunun hissesi oranında 103.695 TL olduğunu ileri sürerek, 146.304 TL'lık kısım için borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine davalı lehine alacağın % 40'ı oranında tazminata hükmedilmesine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25583, Karar No: 2014/420, Tarih: 14.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/25583 E.  ,  2014/420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2012/588-2013/236

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 24.4.2012 tarihinde davalıdan satın almış olduğu motorsikletin ayıplı çıktığını, bu durumda ödemiş olduğu satış bedelinin iadesi gerektiğini, ancak bu talebinin davalı tarafından kabul edilmediğini ileri sürerek, aracın iadesine, satış bedeli olan 4.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, aracın ayıplı olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, “dava konusu araçta herhangi bir ayıp olup olmadığının tespiti için mahallinde ve araç üzerinde keşif yapılmasına karar verilmişse de, dava konusu motorsikletin keşif mahallinde hazır edilmediği, dolayısıyla gerekli incelemenin yapılamadığı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle, dava gerçek kişi firmaya karşı açılmış olduğundan, karar başlığında davalı olarak sadece “Ö.. T..” yazılıp gerçek kişi “V.. Ö..” isminin yazılmamış olması, maddi hataya ilişkin olup, mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün olmasına göre, davacının yerinde bulunmayan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, satın aldığı motorsikletin ayıplı olduğunu belirterek, ödediği satış bedelinin iadesini talep etmiştir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı “Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun”un 4. maddesi hükmü gereğince tüketici satın aldığı malın ayıplı olduğunun anlaşılması halinde satıcıdan, verdiği bedelin iadesini, ayıp nispetinde bedelin tenzilini, ayıbın giderilmesi için gerekli onarımın yapılmasını, son olarak da aracın yenisi ile değiştirilmesini isteyebilir. Aynı Kanunun 13. maddesinin 3. fıkrasında da “Tüketici Onarım hakkını kullanmışsa, garanti süresi içerisinde sık arızalanması nedeniyle maldan yaralanamamasının süreklilik arz 2013/25583-2014/420