muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3674, Karar No: 2012/9911, Tarih: 25.12.2012

3- Sanık ...'nin öldürmeye teşebbüsten mahkumiyetine; sanık ...'ın olası kastla öldürme, mağdur ...'yi kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkumiyetine; sanık ...'ın tasarlayarak öldürme suçuna azmettirmeden beraatine; sanıklar ... ve ...'in tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ve kasten öldürme suçlarından beraatlerine ilişkin kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın öldürme ve mağdur ...'yi kasten yaralama suçları ile sanıklar ... ve ...'nin öldürmeye teşebbüs eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'ın öldürme ve mağdur ...'yi kasten yaralama suçlarının nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen kabul kısmen reddedilmiş, sanıklar ..., ... ve ... yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre

verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede yetersiz gerekçeye, eksik incelemeye, öldürme suçu yönünden sübuta, meşru savunmaya, zorunluluk hali nedeniyle ceza verilmemesi gerektiğine yönelen, katılan sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, katılanlar ..., ... ve ... vekillerinin sanık ... hakkında olası kast hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanıklar ..., ... ve ...'ın suçlarının sübut bulduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık ...'ın olası kastla öldürme ve mağdur ...'yi kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine; sanık ...'ın tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçundan beraatine; sanıklar ... ve ...'in tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ve kasten öldürme suçlarından beraatlerine ilişkin kurulan hükümler yönünden;

Adli emanetin 2008/8478 nolu sırasına kayıtlı eşyalar ile ilgili karar verilirken emanet numarasının 2008/8418 olarak yazılması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hüküm fıkrasındaki "2008/8418" ibaresinin, "2008/8478" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEREK hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Oluşa ve dosya içeriğine göre;sanık ... ile tanık Kerem'in İstanbul'da toptan kumaş satımı yapan bir şirketin ortakları oldukları, maktul ... ile sanıklar ..., ... ve ...'ın bu şirkette çalıştıkları, olay tarihinden önce sanıklar ... ve ...'ın aracı olmaları üzerine ... isimli bir şahsa toptan kumaş satıp karşılığında bir miktar para aldıkları, ... isimli şahsın, bu alım satımdan doğan borcunun büyük kısmını ödeyemeyerek İstanbul'dan kaçtığı, sanıklar ... ve ...'ın, olay günü ...'nin uzaktan akrabası olan ve tekstil atölyesi bulunan ...'yi alacak-verecek meselesini konuşmak amacıyla sanık ...'ın Merter'de bulunan işyerine götürdükleri,konuşma başlayınca işyerinde kendilerini bekleyen maktul ...'in, sürekli üzerinde taşıdığı tabancasının namlusuna mermi sürdüğü, tabancayı ...'nin kafasına dayayarak “yarın saat ikiye kadar sana müsaade, ya ... gelecek, ya da para, ya da ben senin kafana sıkacağım” dediği, ...'nin, "bu borç ile bir ilgisinin bulunmadığını, ... ile aralarında bir ortaklığın olmadığını" söyleyerek borcu kabul etmemesi üzerine ...'in, tabancanın kabzası ile ...'ın ise yumrukla, ...'nin burnuna ve yüz kısmına vurdukları,kendisine yönelen darp ve tehdit eylemleri nedeniyle ...'nin borcu kabul etmek zorunda kaldığı, ancak parası olmadığından işyerinde bulunan tekstil makinelerini verebileceğini söylediği, bunun üzerine sanıklar ... ve ...'in, tekstil makinelerinin fiyatını araştırdıkları, ...'nin bildirdiği fiyat ile tahmin ettikleri rayiç bedel arasında fark olması nedeniyle anlaşamadıkları, bulundukları yere gidip makinelere bakmaya karar verdikleri, sanıklar ... ve ...'ın işyerinden ayrıldıkları, kısa bir süre sonra ..., ... ve ...'nin de makinelere bakmak için işyerinden çıktıkları, sanık ...'ın kullandığı aracın sol arka koltuğunda maktul ..., sağ arka koltukta da ... olduğu halde hareket ettikleri, ağabeyi ...'nin gecikmesi üzerine durumdan şüphelenen ...'in, ...'ye telefon ettiği, maktul ...'in, telefonun megafonunu açıp ...'ye verdiği ve tabancasını çıkartarak “yanlış bir şey konuşma” dediği, ...'nin telefonda söylediklerinden şüphelenen ...'in, “anlaşıldı, ben polis alıp geliyorum” dediği, bunu duyan maktul ...'in, kızarak “arabayı sağa çek, bu iş buraya kadar” dediği, bu sırada elinde tabanca bulunan ...'in cep telefonunun çalmasından yararlanan ...'nin, ani bir hareketle yanında bulundurduğu bıçakla ...'e vurmaya başladığı, ...'in tabancasının koltuk üzerine düştüğü, aracı durduran ...'ın da araçtan inerek aracın sol arka kapısını açtığı, koltuk üzerinde bulunan tabancayı alarak ...'nin bacaklarına ... etmeye başladığı, ...'yi sol uyluk ve sağ dizinden olmak üzere iki yerinden yaraladığı, bu atışlar sırasında maktul ...'in de biri sağ kol ve biri başından olmak üzere iki yerinden vurularak, ateşli silah çekirdek yaralanmasına bağlı kafatası kırıklarıyla birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti nedeniyle öldüğü olayda;

a) Sanık ...'nin kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

a) Sanık ...'nin kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

... ve ... tarafından silah zoruyla bir yere gitmeye zorlanan sanık ...'nin ...'in kendisini öldürmeye karar vermesi üzerine, ...'den kaynaklanan kendisine yönelmiş gerçekeleşen ve ağırlaşarak sürdürüleceği muhakkak olan haksız saldırıyı o anki hal ve şartlara göre, saldırıyla orantılı bir şekilde defetme amacıyla, meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiği eylemde, meşru savunmada sınırı aşmadığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 25 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/3-d maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine karar verilmesi yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, kasten öldürmeye teşebbüsten TCK.nun 81/1, 35/2, 29/1 ve 62/1 maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

b) Sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı eyleminden kurulan hüküm yönünden;

Sanık ...'ın, çok yakından ... ederek, mağdur ...'yi sol uyluk ve sağ diz bölgelerinden iki yerinden yaralaması, yaraların herhangi bir iç organ tahribatı, büyük damar ve sinir lezyonu ve hayatı tehlike oluşturmaması, engel bir durum olmadığı ve tabancanın namlusunda mermi bulunmamasına rağmen eylemin sürdürülmemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, öldürme kastı ile hareket edildiğini gösterir her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmaması karşısında, silahla kasten yaralama yerine, suç niteliğinde hataya düşülerek öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden;

Dosya kapsamına ve kabule göre; maktul ...'e ait olan ruhsatsız silahı olay sırasında ele geçiren ve kullandıktan sonra, aracın içine bırakarak kaçan sanık ...'ın, suç işleme kastı bulunmadığı anlaşıldığı halde, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiileri ile katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanık ... müdafiilerinin tahliye taleplerinin reddine, bozma nedenine göre sanık ...'nin salıverilmesine, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değil ise derhal salıverilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına, 25/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

25/12/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’ın yokluğunda 27/12/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/5301, Karar No: 2019/1337, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5301 E.  ,  2019/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10902, Karar No: 2019/693, Tarih: 16.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/10902 E.  ,  2019/693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

1-) Sanığın aşamalarda değişmeyen, tanık ve borçlu olan babası tarafından da doğrulanan babasının borcundan dolayı kendisine yediemin olarak mahcuzların teslim edilmesinden sonra babası ile kavga edip evden ayrıldığı ancak icra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olmak şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK.nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 23.06.2010 yerine 17.09.2010 olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4604, Karar No: 2020/867, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/4604 E.  ,  2020/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6216, Karar No: 2018/6725, Tarih: 02.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/6216 E.  ,  2018/6725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Sağlık için tehlikeli madde temin etme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanununun hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren ve sanık lehine olan 24/05/2013 tarih ve 6487 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 7. maddesine göre 18 yaşından küçüklere alkollü içki satılması veya sunulması sonucunda çocuğun sağlığının tehlikeye sokulması halinde, ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 194. maddesine göre cezaya hükmolunabileceği, eylemin çocuğun sağlığını tehlikeye sokmaması halinde ise 4250 sayılı Kanunun 6487 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 6. maddesinin 3. fıkrası yollamasıyla 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince münhasıran idari para cezası verilebileceği şeklinde yaptırıma bağlanmış olması karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdir edilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5089, Karar No: 2006/7461, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5089 E.  ,  2006/7461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada İstanbul Denizcilik İhtisas ile ... 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 05.02.2002 tarihinde açılan ve havayolu taşımacılığından kaynaklanan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Ancak; dosya kapsamından, dava konusu alacağın havayolu taşımacılığından kaynaklandığı, ... taşıması ile ilgisi bulunmadığı, havayolu taşıma işleminin ise TTY.'nın 4. kitabında yer almadığı anlaşılmakla, davanın genel hükümlere göre asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlanıdırılması gerekir

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/05/2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2657, Karar No: 2025/956, Tarih: 17.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2657 E.  ,  2025/956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/1953 Esas, 2024/237 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2019/134 E., 2020/406 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı gerçek kişinin yaptığı ibareli marka başvurusuna müvekkilince tanınmış markaları gerekçe gösterilerek yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, davalı gerçek kişinin 2016/41533 sayılı ibareli markanın da sahibi olduğunu, gerek bu markanın gerekse de 2017/100058 sayılı başvurunun, müvekkilinin ibareli markaları ile iltibasa yol açacağını,ibaresinin, markaların esas unsuru olarak kabul edilmesi gerektiğini, davalı şahsın fiili kullanımı itibariyle de markanın esas unsurunun ibaresi olduğunu, davalının ibaresini kırmızı renkli yazıp öne çıkararak kullanımının müvekkili şirketin 9. sınıftaki aynı ve benzer mallar için tescilli ve dünyaca tanınmış markası ile iltibas yarattığını, müvekkili markalarının bir kısmının da kırmızı renkli ibaresini içerdiğini ve fiili olarak da kırmızı rengin kullanıldığını, taraf markalarının ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu ve aynı marka serisinden olarak algılanacağını, markalarının yüksek ayırt edici niteliğe sahip bulunduğunu ve bu hususun iltibas riskini artırdığını, davaya konu markanın, müvekkilinin tanınmış markalarının ayırt ediciliğine zarar verebileceğini ve markadan haksız fayda sağlayacağını, davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK'in 2018-M-11692 sayılı kararının iptaline, 2017/100058 sayılı ” ibareli ve 2016/41533 sayılı ibareli markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının 2017/100058 sayılı ibareli marka başvurusu ve 2016/41533 sayılı ibareli tescilli markası ile davacıya ait ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi nezdinde gerek ibareli başvuru konusu işaret, gerekse de "bossmann" ibareli tescilli marka ile davacının ibareli tescilli markaları arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar algısı da oluşmayacağı, taraf marka işaretleri benzemediğinden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 maddesi koşullarının oluşmadığı, aynı nedenle SMK'nın 6/4-5 maddesi koşullarının da somut olayda bulunmadığı, kötüniyetli başvuru yapıldığı iddiasının kanıtlanmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ile davalı gerçek kişiye ait 2016/41533 sayılı marka ve 2017/100058 sayılı başvuru markasının hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17.02.2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1182, Karar No: 2025/679, Tarih: 06.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1182 E.  ,  2025/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1604 E., 2023/2463 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mardin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/383 E., 2020/63 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle: kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, müvekkili ...'in eşi ve diğer müvekkillerinin annesi müteveffa Remziye'nin hamileliğinin son haftalarında yüksek ateş ve öksürük şikayeti ile Kızıltepe Devlet Hastanesine gittiğini ve 17 ila 20 Ocak 2013 tarihleri arasında yatarak tedavi gördüğünü ve kendi rızası ile taburcu olarak ayrıldığını, aynı gün şikayetleri hakkında bilgi sahibi olan davalı doktora göründüğünü, doğum için daha zaman olmasına ve ateş ile öksürüğünün olduğunu bildirmesine rağmen doktorun 21.01.2013 günü sezeryan ile doğumu gerçekleştirdiğini, Remziye’nin doğumdan sonraki gün solunum sıkıntısının arttığını ve nefes alamaz hale geldiğini, bunun üzerine ambulans uçakla Adana Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesi Sağlık, Eğitim ve Araştırma Hastanesine kaldırıldığını, 17 gün yoğun bakımda kaldıktan sonra 16.02.2013 tarihinde vefat ettiğini, ölüm sebebinin kayıtlara ARDS, H1N1 enfeksiyonu ve sezaryen sonrası solunum sıkıntısı olarak geçtiğini, davalının müteveffanın ateş ve öksürük şikayetini ve yatarak tedavisinde çok miktarda ilaç ve serum aldığını bildiğini, davalı Hastanede yapılan tetkiklerde hastalığının tanısının konamadığını, hastane tetkiklerinin yanlış olduğunu, davalı doktorun bu şikayetleri basite aldığını, gerekli tetkikleri yaptırmadan riskli doğum yaptırdığını ve ölüme sebebiyet verdiğini, müvekkili Ayşenur’un annesini hiç göremediğini, diğer çocuklarının da en büyüğünün 8 yaşında olup anne şefkatinden mahrum kaldıklarını ileri sürerek müvekkillerinin her biri için 25.000,00 TL manevi tazminat ile 100,00 TL maddi tazminatın davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili, 21.01.2013 tarihinde gebelikte sancı, uterin sertleşme şikayeti ile başvuran hastanın yapılan muayenesinde doğumun başladığının anlaşılması üzerine sezaryane karar verildiğini, bu sırada hastada operasyona engel teşkil eden ateş, öksürük, genel durum bozukluğu ve benzeri belirti ve bozukluk saptanmadığını, yapılan hemogram tetkikinde beyaz küre ve HGB'nin normal çıktığını, anastezist tarafından hastanın en düşük risk düzeyinde kabul edildiğini, planlanan operasyonlarda komplikasyon gelişmediğini, postop takiplerinde vital bulguların normal seyrettiğini, olağan sınırların dışında değerlendirilecek ateş genel durum bozukluğu öksürük, balgam gibi durumların görülmediğini, 22.01.2013 tarihinde yapılan ölçümde ateşinin 36,3 nabızının 80 TA: 100/60 tespat edildiğini, anne ve bebeğin genel durumunun iyi olması üzerine taburcu kararı verildiğini, hastanın taburcu edildiği tarih ile vefat tarihi arasında tıbbi yönden uzunca bir süre bulunduğunu ve bu hali ile hastanın vefatı ile sezaryan arasında illiyet bağı bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayılı belirtilen kararıyla; aldırılan bilirkişi raporları ve ATK raporları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davalı hekimin uygulamalarının tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğu, sağlık hizmetinin yürütülmesinde davalı idarenin organizasyon hatası tespit edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla alınan bilirkişi heyet raporu ile Adli Tıp Kurumu raporlarında davalılara herhangi bir kusur atfedilmediği, sezaryen ve narkozun riskleri konusunda müteveffa ve yakınlarının aydınlatılmadığı iddiasının dilekçeler aşamasında ileri sürülmeyip sonradan ileri sürülmesinin iddia ve savunmanın genişletilmesi yasağına tabi olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri