muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3002, Karar No: 2019/4362, Tarih: 26.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/3002 E.  ,  2019/4362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infaz işlemleri, infazın yapıldığı tarihteki kurallara göre yapılacağından, 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan ve ısrar teriminin de içinde yer aldığı değişikliklerin yürürlüğe girdiği, 28/06/2014 tarihinden sonra yapılan infaz işlemlerinde, sanığın, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; bir yıl içinde yükümlülüklerini uyarıya rağmen iki kez ihlal etmesi gerektiğinden, somut olayda kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği, bu nedenle, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2215, Karar No: 2025/5939, Tarih: 30.04.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/2215 E.  ,  2025/5939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit ve kasten yaralama suçlarından suça sürüklenen çocuk .... hakkında yapılan yargılama sırasında; Edirne Çocuk Mahkemesince 04.07.2024 tarihinde kasten yaralama suçu yönünden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının istinaf edilmesi neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesiyle Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.11.2024 tarihli ve 2024/1694 Esas, 2024/1624 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26934, Karar No: 2013/33340, Tarih: 30.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/26934 E.  ,  2013/33340 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... Oto. Ltd. Şti. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 11.10.2012 gün ve 280-586 sayılı hükmün Dairemizin 14.05.2013 tarih ve 2294-12363 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 30.12.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı, Davalıdan 27.10.2010 tarihinde satın aldığı aracın dış kısmının yıkanması sırasında sağ ve sol ön kapıdan içeri su damlalarının girdiğini, servisin fabrikadan temin edilen orijinal malzemeyi takmasına rağmen, sorunun giderilmediğini ileri sürerek, ödediği bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı ise, davanın reddini dilemiş, Mahkemece, Davanın kabulüyle dava konusu aracın davalıya iadesiyle 31.152.000 TL ‘nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce bozulmuş, bu kez davalı karar düzeltme isteminde bulunmuş, Davacı’nın karar düzeltme istemi Dairemizce oy çokluğuyla reddedilmiştir.

Öncelikle çoğunluk ile aramızdaki ihtilafın ne olduğunu açıklamak gerektedir. Somut olayda olduğu üzere, Davacı tarafından ihtarın süresinde yapılıp yapılmamasının re’sen gözetilmesinin mümkün olup olmadığı, davalının bu hususu ileri sürmemesi karşısında Mahkemece ihbar koşulu yönünden davayı reddedip edemeyeceği noktasında toplanmaktadır. Dairemizin çoğunluğunca kabul edilen husus, bozma ilamında da vurgulandığı üzere, ayıbın süresinde ihbar edilmemesi nedeniyle davanın reddi gerektiği yönündedir.

Ayıpla ilgili olarak gerek uygulamada gerekse doktrinde farklı görüşler ve uygulamalar bulunmaktadır. Davanın dayanağının teşkil eden 4077 Sayılı Yasa’nın 4. Maddesinde açık ayıpla ilgili düzenleme bulunmakla birlikte, ayıbın gizli olması durumunda, ya daeksiklik halinde bir hüküm bulunmadığından anılan yasanın 30. Maddesi yollamasıyla Borçlar Kanunu’nun ilgili hükümleri uygulanmaktadır. 4077 Sayılı Yasa’nın 4/2. Maddesinde aynen; “Tüketici malın teslim tarihinden itibaren otuz gün içerisinde ayıbı satıcıya bildirmekle yükümlüdür.” Tüketici bu durumda,yasada belirtilen seçimlik haklardan birini kullanabilecektir. Burada kastedilenin açık ayıp olduğunda duraksama bulunmamaktadır. Diğer yandan gerek gizli ayıplarla ilgili gerekse eksikliklerle ilgili olarak BK.nun 198. Maddesindeki düzenleme ise gizli ayıp halinde ayıbın ortaya çıkması durumunda derhal ihbarını düzenlemiş bulunmaktadır. Bu durumda yani mal ayıplıysa alıcı bunu satıcıya derhal ihbar etmekle yükümlüdür. Derhal ihbardan kastedilenin de makul süre olduğunda duraksama bulunmamalıdır. Eksiklikte ise, ihbara gerek bulunmamakta, zamanaşımı süresi içerisinde tüketici dava açarak hakkını arayabilmektedir. Esasında bu konularda yüce çoğunlukla aramızda bir uyuşmazlık da bulunmamaktadır. Uyuşmazlık ayıbın niteliği ve ihbar hususun re’sen gözetilip gözetilemeyeceği hususunda toplanmaktadır. Diğer bir deyişle, Mahkeme ihbarın süresinde yapılıp yapılmadığını resen inceleyebilecek midir?. Az yukarıda açıklandığı üzere, 4077 Sayılı Yasa’nın 4. Maddesinde açık ayıplarla ilgili olarak 30 günlük bir süre öngörülmüş, alıcıyı bu süre içerisinde satıcıya ihbarla yükümlü tutmuştur. Ne varki, gizli ayıplarda böyle bir süre öngörülmemiştir. Bu durumda, tüketicinin derhal ayıp ihbarında bulunması yasa gereğidir. Ayıbın gizli ayıp olması durumunda ihbarın süresi içerisinde yapılıp yapılmadığı önem kazanmaktadır. Ancak, ayıp ihbarı bir şekil şartıdır. Ayıp ihbarı savunması bulunmaması durumunda Mahkeme’nin bunu resen nazara almaması gerekir. Nitekim hak düşürücü süre re’sen nazara alındığı halde, zamanaşımı ancak def’i halinde nazara alınabilmektedir.ihbar süresinin ise hak düşürücü süre niteliğinde kabul edilmesi, gerek hukuka, gerekse Tüketici Yasası’nın amacına uygun değildir. Yasanın 4. Maddesinde belirlenen 30 günlük süre şekil şartı olmakla, ancak davalı tarafından bu yönde bir savunma bulunması durumunda dikkate alınabilecektir. Ancak, aksi düşünülse dahi, bu sürenin sadece açık ayıplarda olduğu konusunda duraksama olmamalıdır. Eksiklik halinde tüketiciye zamanaşımı süresi içerisinde ihbarda bulunmadan dava hakkı tanınmasına karşın, gizli ayıplarda böyle bir kısıtlama konulması yasanın amacına ters düştüğü gibi, gizli ayıplarda böyle bir süre bulunmadığından, hak düşürücü süre gibi re’sen nazara alınması da mümkün değildir. Diğer yandan ayıbın gizli ayıp olup olmadığı da önem kazanmaktadır.Bir ayıbın gizli mi yoksa açık ayıp mı olduğu hususu mahkeme kararıyla belirlenecektir

. Eksiklik halinde tüketiciye zamanaşımı süresi içerisinde ihbarda bulunmadan dava hakkı tanınmasına karşın, gizli ayıplarda böyle bir kısıtlama konulması yasanın amacına ters düştüğü gibi, gizli ayıplarda böyle bir süre bulunmadığından, hak düşürücü süre gibi re’sen nazara alınması da mümkün değildir. Diğer yandan ayıbın gizli ayıp olup olmadığı da önem kazanmaktadır.Bir ayıbın gizli mi yoksa açık ayıp mı olduğu hususu mahkeme kararıyla belirlenecektir. Umumiyetle bilirkişi raporu kıstas kabul edilmekte olup, genel hayata tecrübeleri de ayıbın niteliğini ortaya koyabilir. Örneğin bir aracın kilometresiyle oynandığının anlaşılması durumunda bunun açık ayıp olmayıp, gizli ayıp olduğu kabul edilmelidir. Burada bilirkişi gerçekleşen eylemin yapılıp yapılmadığı ve ortalama bir kullanıcının bunun farkına varıp varamayacağı konusunda uzman olarak görüşünü bildirebilir. Yoksa, bunun açık ayıp/gizli ayıp ayırımının Mahkemece yapılması, diğer bir deyişle son sözün mahkemece söylenmesi hukuka daha uygundur. Nitekim, mahkemece, ayıbın gizli ayıp niteliğinde kabul edildiği ve aracın iadesiyle edelin davalıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu karara karşı, Davalı temyiz yoluna başvurmuş ve karar dairemizce bozulmuştur. Bozma ilamında aynen şöyle denmektedir. “Davacı, davalıdan aldığı aracın gizli ayıplı olduğundan bahisle bedel iadesi istemiştir. Ancak dosya kapsamı incelendiğinde, davacı tanıklarından ... verdiği ifadesinde, aracın satın alındıktan 1 ay sonra içine su aldığını belirtmiştir. Buna rağmen davacı tarafından derhal ayıp ihbarında bulunulmadığı, ilk olarak bu şikayetle 12.5.2011 tarihinde servise gelindiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, ayıbın süresinde ihbar edilmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir”. Bozma kararımızda da ayıbın gizli ayıp niteliğinde olduğu konusunda bir tespit yapılmış ve süresinde ihbar yapılmaması nedeniyle davanın reddi gerektiği vurgulanmıştır. Kararımızın hiçbir yerinde ayıbın “açık ayıp” olduğu konusunda bir saptama bulunmamaktadır. Davalı taraf, bu karara karşı karar düzeltme yoluna başvurmadığından, diğer bir deyişle “ayıp açık ayıptır. gizli değildir.” yönünde bir karar düzeltme talebi bulunmadığından usulü kazanılmış hak nedeniyle artık ayıbın niteliği kesinleşmiştir. Dava konusu araçtaki ayıp “gizli ayıp” olup, açık ayıp olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Az yukarıda da açıklandığı üzere gizli ayıplarda 4077 Sayılı Yasa’nın 4. Maddesindeki süre de uygulanamayacağından re’sen nazara alınması mümkün olmayan ihbar süresi nedeniyle davanın reddi gerektiği yönündeki düşüncenin dayanağı bulunmamaktadır. Bu durumda Mahkemece verilen kararın onanması gerektiğinin düşündüğümden sayın çoğunluğun bozma kararının kaldırılmasının reddine yönelik kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/4166, Karar No: 2021/3871, Tarih: 30.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4166 E.  ,  2021/3871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre suça sürüklenen çocuk hakkında ... 4.Çocuk Mahkemesinin 2013/1049 esas ve 2014/1129 karar sayılı kararıyla taksirle orman yangınına sebebiyet verme suçundan ceza verilerek katılan idarenin zararı giderildiğinden ve diğer şartları oluştuğundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, katılan vekilinin itirazı üzerine ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2015 gün ve 2015/50 değişik iş sayılı kararıyla "CMK 231/c fıkrası; HAGB kararı verilebilmesi için suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle giderilmesi gerektiğinden bahisle itirazın kabulüne karar verilmesi üzerine bu kez suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet hükmü verildiği anlaşılmış olmakla yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile yangının örtü yangını şeklinde seyrettiği, yangın sırasında 120 adet kızılçam ağacının yanarak hayatiyetini kaybettiği ve bu nedenle 390 TL'lik gerçek zarar oluştuğu tespit edilmiş olup, 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerekip ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınamayacağı gerçek zararın da suça sürüklenen çocuk tarafından ödendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında CMK'nin 231/6-a ve b. maddesindeki objektif ve sübjektif şartlar değerlendirilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda karar verilmesi gerekirken zararın ödenmediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18161, Karar No: 2015/3305, Tarih: 11.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18161 E.  ,  2015/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ....Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/05/2014 tarih ve 2012/13-2014/104 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Ayakkabıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti ve dahili davalı .... Deri Ayakkabıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına kayıtlı 86679, 85432 ve 2004/2617 sayılı markalarda yer alan şekil unsurunun davalılarca internet sitesinde tanıtımını yaptıkları ürünlerde kullanıldığını, bu eylemlerin müvekkilinin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek marka hakkına tecavüzün durdurulmasını talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 02.11.2012 tarihli dilekçesi ile ..... Deri Ayakkabı San. ve Tic. Ltd. Şti'nin kötüniyetle 2011/17620 sayılı marka başvurusunda bulunduğunu, başvuruya konu işaretin müvekkili adına tescilli markalarla benzer olduğunu, ayrıca tecavüzün men'i ve ref'i talebi yönünden de bu şirket ile davalı şirket arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğunu ileri sürerek anılan şirketin 6100 sayılı HMK'nın 124'üncü maddesi 3 ve 4'üncü bentleri uyarınca davaya dahil edilmesini ve davanın HMK'nın 61'inci maddesi uyarınca ihbarını, davanın dahili davalı şirkete teşmilini talep ederek 2011/17620 sayılı markanın hükümsüzlüğünü istemiştir.

Davalı ... Ayakkabıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, dava dışı .... Deri Ayakkabı San. ve Tic. Ltd. Şti'nin 2009/62243 sayılı başvurusu davacının itirazı üzerine reddedilince başvuruya konu işaretin tüm internet sitelerinden kaldırıldığını, ayakkabılarda da kullanılmaz olduğunu, bu itibarla marka hakkına tecavüzden bahsedilemeyeceğini, dava dışı ... Deri Ayakkabı San. ve Tic. Ltd. Şti'nin 2011/17620 sayılı markayı adına tescil ettirdiğini, bu markada yer alan işaretin marka sahibinin izni ile müvekkilince bir müddet kullanılmışsa da artık kullanılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Dahili davalı ... Deri Ayakkabıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin 2009/62243 sayılı "Sportaç+Şekil" ibareli marka başvurusuna davacının yaptığı itirazın kabul edilerek 16.12.2010 tarihinde başvurunun reddedildiğini, bu kararın müvekkiline bildirilmesinden sonra davaya dayanak şekli içeren tüm ürünlerin internet sitelerinden kaldırıldığını, dolayısıyla red kararının kesinleşmesinden sonra şeklin ayakkabılarda kullanılmadığını, dava tarihi itibariyle herhangi bir tecavüzün bulunmadığını, dava dilekçesinde belirtilen diğer şeklin müvekkili adına tescilli 2011/17620 sayılı marka kapsamında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... Ayakkabıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti. İstanbul Şubesi'nin davalı sıfatının mevcut olmadığı, davacı vekilinin 2011/17620 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi yönündeki talebinin usulüne uygun bulunmadığından bu hükümsüzlük istemi ile ilgili her hangi bir değerlendirme yapılmadığı, davalı ve dahili davalının, davacı adına tescilli 86679 sayılı markadaki şekle benzer biçimde oluşturdukları şekle spor ayakkabılarında yer verdikleri, internet sitelerinde bu şekli ayakkabıların üzerinde kullandıkları, bu hali ile davalının ürünleri ile davacının markasını taşıyan ayakkabıların tüketicilerce karıştırılabileceği, dolayısıyla davacı markası ile davalıların bu şekli kullanımı arasında iltibas oluşacağı, dahili davalı adına yargılama sırasında tescil edilen şekil markasının da bire bir kullanmadığı, ayakkabıda yer verilen şeklin davacının dikdörtgen şekil markasına yaklaştırıldığı gerekçesiyle davalı ... Ayakkabıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti. ile dahili davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile, davacının tescilli 86679 sayılı markasındaki şekil ile iltibas oluşturur şekilde işareti kullanarak markaya tecavüzde bulunduklarının tespitine, tecavüzün men ve ref'ine, ... Ayakkabıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti. İstanbul Şubesi hakkındaki davanın husumetten reddine, davacının diğer tescilli markalarına tecavüz iddialarının ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Ayakkabıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti ve dahili davalı .... Deri Ayakkabıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... Ayakkabıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti ve dahili davalı .... Deri Ayakkabıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, marka hakkına tecavüzün durdurulması istemine ilişkin olup dava dilekçesinde husumet ... Ayakkabıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti'ye yöneltilmiş, bilahare davacı vekili 02.11.2012 havale tarihli dilekçesi ile 6100 sayılı HMK'nın 124'üncü maddesi 3 ve 4'üncü fıkraları uyarınca ...lar Deri Ayakkabı San. ve Tic. Ltd. Şti'nin davaya dahil edilmesini istemiş, mahkemece tecavüzün durdurulması talebi davalı ve davaya dahil edilen ... yönünden kısmen kabul edilmiştir. Ancak, gerek 1086 sayılı HUMK’da gerekse 6100 sayılı HMK’da dahili davalı başlığı altında bir müessese düzenlenmemiş, zorunlu dava arkadaşlığı dışında mevcut davaya başkasının ithaline imkan tanınmamıştır. Somut olayda davalı ve davaya dahil edilen ... arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığından mahkemece davaya dahil edilen şirket hakkında da yargılamaya devam edilerek hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Ayrıca, davacı vekili .... Deri Ayakkabı San. ve Tic. Ltd. Şti'nin 6100 sayılı HMK'nın 124'üncü maddesinin 3 ve 4'üncü fıkraları uyarınca davaya dahil edilmesini istemişse de, anılan fıkralarda maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edileceği ya da dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebileceği düzenlenmiş olup somut olayda davacı vekili, bir maddi hata nedeniyle ya da yanılgı ile davaya dahil edilen şirkete dava dilekçesinde husumet yöneltmediğini ileri sürmemiş, tecavüzün men'i ve ref'i yönünden davalılar arasında mecburi dava arkadaşlığının mevcut olduğunu, henüz cevaba cevap dilekçesi sunulması aşamasında ...Deri Ayakkabı San. ve Tic. Ltd. Şti'nin de davaya dahil edilebileceğini iddia etmiştir.

Bu itibarla somut olayda, davalı ile davaya dahil edilen şirket arasında zorunlu dava arkadaşlığının bulunmadığı, gerek 1086 sayılı HUMK’da gerekse 6100 sayılı HMK’da dahili davalı başlığı altında bir müessesenin düzenlenmediği, 6100 sayılı HMK'nın 124'üncü maddesi uyarınca taraf değişikliği şartlarının oluşmadığı gözetilerek davaya dahil edilen ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın temyiz eden ... yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı ... Ayakkabıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davaya dahil edilen ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı ... Ayakkabıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davaya dahil edilen ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davaya dahil edilen ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın ... yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Ayakkabıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davaya dahil edilen ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... Ayakkabıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti ve dahili davalı ...Deri Ayakkabıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti'ye iadesine, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9286, Karar No: 2020/1009, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/9286 E.  ,  2020/1009 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/19642, Karar No: 2012/4649, Tarih: 21.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/19642 E.  ,  2012/4649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.