muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3793, Karar No: 2024/6048, Tarih: 05.09.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tereke temsilcisi atanmasıyla mirasçıların davadaki sıfatlarının sona ereceği, davayı takip etme yetkisi tereke temsilcisine ait olduğu, mirasçıların davada takip yetkisinin kalmaması nedeniyle kararı istinaf etme hakları da olmadığı gerekçesi ile dahili davacı ... mirasçılarının istinaf başvurularının HMK'nın 352. maddesi uyarınca usulden reddine, tereke temsilcisinin istinaf başvurusu yönünden; davacı kısıtlı ...’nın, dava dışı ... Örme ve Konfeksiyon San. ve Tic. A.Ş., ... Tekstil Tic. ve San. A.Ş., ... Mensucat San. ve Tic. A.Ş., ... Holding A.Ş.’deki hisselerini 07.01.2010 tarihli 4 adet hisse devir ve temlik sözleşmesi ile davalıya devrettiği, sözleşmelerde hisse bedellerinin nakden ödendiği/tahsil edildiğinin belirtildiği ve yine sözleşmelerde davacı kısıtlının, davalı dışında diğer mirasçılarının “Yukarıda belirtilen hisse devir ve temlik sözleşmesi muhteviyatını aynen kabul ve muvafakat ediyorum, bu konuda hiçbir hak ve talebim olmayacaktır" şeklinde el yazıları ile isimleri ve yanında imzalarının bulunduğu, davalı vekili tarafından örneği ibraz edilen 07.01.2010 tarihli "Makbuzdur" başlıklı belgede, ...‘nın, hisse devir sözleşmelerine konu şirketlerde annesine ait bulunan hisselerin davalı ...'ya devrine ilişkin 07.01.2010 tarihli hisse devir ve temlik sözleşmesi çerçevesinde devir bedellerini anne ...'nın tüm çocuklar arasında bölüştürmesi sonucu payına düşen 694.600,00 TL’yi ...'dan nakden aldığının belirtildiği ve belgenin ... adına imzalı olduğunun görüldüğü, somut uyuşmazlıkta, her ne kadar dava kısıtlı ... adına vasi ... tarafından açılmış ise de, yargılama sırasında kısıtlının vefatı ile mirasçıları davacı sıfatına haiz olduğu ve kısıtlının terekesine temsilci atandığı, dava konusu hisse devir ve temlik sözleşmelerinde, sözleşmenin tarafı olan davalı dışında kısıtlının tüm mirasçılarının hisse devir ve temlik sözleşmesine aynen muvafakat ettikleri ve hiç bir hak ve talepleri olmayacağı beyanı ile imzalarının yer aldığı, mirasçı ... adına imzalı "Makbuzdur" başlıklı belge içeriği ve kısıtlının tüm mirasçılarının davanın tarafı haline geldikleri de dikkate alındığında, kısıtlı mirasçıları tarafından hisse devir ve temlik sözleşmelerinin iptalini talep etmenin çelişkili davranış teşkil edeceği ve çelişkili davranışın 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesine aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesince davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kararın gerekçesinde tereke temsilcisi vekilinin istinaf nedenlerinin ayrıntılı olarak karşılandığı, yasa ve usule aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı tereke temsilcisi vekili, dahili davacı ... mirasçıları vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı tereke temsilcisi vekili, dahili davacı ... mirasçıları vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı tereke temsilcisi vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Dahili davacı ... mirasçıları vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf taleplerinin usulden reddine dair kararının ve karar gerekçesinin kabulünün mümkün olmadığını, terekeye temsilci atanmış olması müvekkillerin taraf sıfatını ortadan kaldırmadığı gibi, müvekkillerin hukuki menfaatinin de devam ettiğini belirterek istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hisse devir ve temlik sözleşmelerinin iptali, bu talep kabul edilmediği takdirde hisse değerinin tespiti ile devir ve temlik bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tereke temsilcisi vekili ve dahili davacı ... mirasçıları vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30603, Karar No: 2016/9989, Tarih: 20.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30603 E.  ,  2016/9989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı sanık müdafiinin 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesine göre itirazı üzerine, merciince itirazın reddine karar verilmek suretiyle kesinleşen hükümlerle ilgili olarak temyiz incelemesi yapılması mümkün bulunmadığından, dosya hakkında karar verilmesine yer olmadığına, incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama,sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında tayin olunan cezaların, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından sanık ... ile sanık ... ve katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın katılanın burnuna yumruk vurduğu ve katılanı bacağından bıçakla yaraladığı olayda, katılan hakkında Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 29/05/2013 tarihli adli rapora göre, hayat fonksiyonlarını hafif (1) derecede etkileyen nitelikte lineer burun kemiği kırığı oluşacak şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında; sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken TCK'nin 87/3 maddesinin uygulanmaması suretiyle sanık hakkında eksik ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20/04/2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY:

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20/04/2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY:

Sanık ... kavga sırasında mağdur ...'e yumruk atıp, lineer burun kemiğini hafif derecede kırdığı ve ayrıca kesici aletle mağdur ...'i çeşitli bölgelerinden yararlayıp basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek şekilde mağduru yaraladığı (mevcut rapora göre, mağdurun bacak nahiyesine vurup 6 cm uzunluğunda 4-5 cm derinlikte yara oluşturduğu ayrıca sol el orta parmakta ve sol el beşinci parmakta deriye nafiz kesici yaralar oluşturduğu rapor içeriğinden anlaşılmıştır.)

Mağdurun kesici aletle yaralanması ve yumrukla burun kemiğinin kırılması gibi sanığın iki farklı eylemleri bulunduğu sonuç itibariyle bu her iki eylem tek bir fiil olarak kabul edildiğine göre bu eylemlerden en ağır cezayı gerektiren eylemin tesbit edilmesi gerekmektedir.

1)Mağdura yumrukla vurup burun kemiğini kırmanın cezayı müeyidesi TCK'nin 86/1. maddesi gereğince bir yıl hapis, TCK'nin 87/3. maddesi gereğince 1/6 oranında artırıldığında bir yıl iki ay hapis cezası tayin edilmesi gerekmektedir.

2) Kesici aletle mağduru yaralayıp basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralamanın cezayı müeyidesi ise TCK'nin 86/1. maddesi gereğince bir yıl hapis, TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince 1/2 oranında artırıldığında bir yıl altı ay hapis cezası tayin edilmesi gerekmektedir.

Bu durum karşısında sanık ... hakkında mağduru kesici aletle yaralayıp basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralaması eylemi en ağır cezası gerektiren bir eylemdir. Sonuç olarak sanık hakkında TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddelerinin uygulanması gerekmektedir.

Bu olayda sanığın mağduru kesici aletle yaralaması dışında ayrıca burun kemiğini de kırdığından TCK'nin 61. maddesi gereğince sanık hakkında teşdit uygulanarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaştırılarak tayin edilmesi gerekmektedir.

Örnek : Yaşamsal tehlike ve kemik kırığının birlikte oluşturduğu olaylarda Dairemizce temel ceza artırılmaktadır.

Tüm bu açıklamalar dikkate alındığında yerel mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte sanığın tüm eylemleri hep birlikte değerlendirildiğinde sanığın mağduru kesici aletle yaralaması yanında kemik kırığıda oluşturduğu anlaşılmakla TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınıp alt sınırın üzerinde temel cezanın belirlenmemesi nedeniyle aleyhe temyiz bulunduğundan hükmün bu yönden bozulması görüşünde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.

(Muhalif)
Yargıtay — Esas No: 2011/4826, Karar No: 2011/10740, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4826 E.  ,  2011/10740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2009 yılında yapılan kadastro sırasında ... köyü 103 ada 1 sayılı sırasıyla 119 hektar 0352,92 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak 103 ada 1 parselin 5 parça bölümünün adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanı reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca orman kadastrosu yapılmıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca orman kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümlerinin uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduklarının ve üzerlerinde eylemli biçimde meşe ağaçları bulunduğunun anlaşıldığı, bilimsel görüşlerde meşe tohumlarının, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı, tohum kanatlarının olmaması nedeniyle rüzgar v.s. gibi doğal etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olmadığının açıklandığı, dolayısıyla taşınmazların üzerlerindeki meşelerin kadastro tespit tarihinden önceki yıllarda tahrip edildiği toprak altında kalan ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden sonraki yıllarda çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bu gün üzerinde görülen meşelerin meydana geldiği, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesine göre tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman saydığı; kaldı ki, zaman içinde taşınmazlar üzerindeki orman bitki örtüsünün kaldırılmış olması o yerin orman niteliğini kaybettiği anlamına gelmeyeceği, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu, Devlet Ormanlarının Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 169/1-2, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 16/D, 18/2 maddeleri, 6831 sayılı Orman Yasası ve Yargıtay’ın yerleşik uygulamalarına göre tabi ... niteliğinde olup devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, özel mülkiyete konu olamayacağı, tapu yada kazandırıcı zamanaşımı yoluyla veya başka bir yol ile kazanılamayacağı, tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğu, diğer fıkraları da 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırıldığından bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı gözetilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığından usul ve yasaya uygun olana hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29.09.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8, Karar No: 2008/29, Tarih: 23.01.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/9-8 E.  ,  2008/29 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2007

Taraflar arasındaki “sendika şube başkanlık seçiminin iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. İş Mahkemesince “davanın reddine” dair verilen 30.01.2007 gün ve 492-44 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 10.04.2007 gün ve 11004-10227 sayılı ilamı ile,

“Davacı, davalı Sendika tarafından kurulan Ankara 1.Nolu Şubesine Genel Yönetim Kurulunun 7.12.2005 tarih ve 122/1 sayılı kararı ile kurucu şube başkanı olarak atanan Yakup Yağlı’nın Sakarya Şubesi faaliyet alanında bulunan Adapazarı Arifiye 1 Nolu Anabakım Merkez Komutanlığında işçi olarak çalıştığını, Ankara 1.Nolu Şubesinin birinci olağan genel kurulunu oluşturacak delege listesinde tabii delege olarak yer aldığını, ancak itiraz üzerine Çankaya 4.İlçe Seçim Kurulu Başkanlığı’nın kararı ile delege listesinden çıkarıldığını, bunun üzerine anılan davalının şube genel kurulunda delege olmadığı halde üye olarak şube başkanlığına aday olduğu ve yapılan seçimler sonucu 65 delegenin oyunu alarak şube başkanı seçildiğini, Sendika Tüzüğünün 40. maddesi gereğince sadece delege olanların şube zorunlu organ üyeliklerine aday olabileceklerini, davalı Yakup Yağlı’nın ise, Şubenin örgütlenme çevresi içinde bulunan işyerlerinde çalışan işçi olmadığı, delege olmadığı, seçilme hak ve yeterliliği bulunmadığını belirterek davalı Y..Y..’nın seçiminin iptali ile adı geçen kişiden sonra en çok oy alan şube başkan adayı olarak kendisinin şube başkanlığına seçildiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sendika, sendika kurucu üye olma koşullarını düzenleyen 2821 sayılı Sendika Kanunu’nun 6. maddesinde sadece sendikanın kurulu olduğu işkolunda fiilen çalışır olma şartının yer aldığını, Türk Hukuk sisteminde sendika şubesine üyeliğin değil sendikaya üyeliğin söz konusu olduğunu dolayısıyla davalı Y.. Y..’nın şube kurucu üyesi olma koşullarına sahip olduğunu kaldı ki, Tüzüğün 40. maddesinin atıfla bulunduğu, 16/6 fıkrasındaki son cümlesindeki “...seçilme hakları yoktur...” ifadesinin Ankara 14. İş Mahkemesinin 25.11.2004 tarih ve 2003/875-1260 sayılı karar ile iptal edildiği, ve bu kararın Y.9.H.D.’nin 22.12.2004 tarih ve 31969-29069 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiğini, şube genel kurulun iptalinin istenilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı Sendikanın Ana Tüzüğünün 16/6 fıkrasındaki yer alan “...seçilme hakları yoktur.” düzenlemenin mahkeme kararı ile iptal edilmesi ve delege olmayan ve fakat sendika üyesi olan bir kişinin seçilme hakkını ortadan kaldıran ve şube organ üyeliklerine aday olmasını engelleyen bir düzenlemenin mevzuata bulunmadığı, bu nedenle davalı Y..Y..’nın başka şube faaliyet alanında yer alan bir işyerinde çalışırsa da Ankara 1.Nolu Şubesinin birinci olağan genel kurulunda şube başkanlığına aday olup seçilmesinde hukuka aykırı bir durumun söz konusu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

2821 sayılı Sendika Kanunu’nun 3/son ve 10/2. fıkralarının hukuki dayanağını oluşturduğu Sendika Tüzüğünün 38 ve 39. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; şube genel kurulunu oluşturan toplam delege sayısının şube faaliyet alanı içinde yer alan işyerlerinde çalışan sendika üye sayısına göre tespit edilmesi, delegelerinde bu üye işçiler arasından seçilmeleri düzenlenmiştir. Tüzüğün 40/3.fıkrası son cümlesinde şube organlarına, üyeler ile toplanan şube genel kurullarında üyelerin, delegeler ile toplanan şube genel kurullarda delegelerin seçilebileceği hükmü yer almaktadır. Buna göre bir üyenin veya delegenin şube zorunlu organlarına seçilebilmek için söz konusu şubenin faaliyet alanı içerisinde yer alan işyerlerinde çalışan üye olması ve delegelerle ile toplanan şubelerde de delege olması şarttır. Tüzüğün 16/6 fıkrasının son cümlesindeki “...seçilme hakları yoktur.” ifadesinin zorunlu organlara seçilebilmek için delege olma koşulunun üyelerin zorunlu organlara aday olmayı engeller nitelikte olduğundan demokratik esaslarla bağdaşmadığı, demokratik katılımı sınırladığı gerekçesi ile iptal edilmiştir. Söz konusu karar, sendika üyelerinin merkez organlarına aday olma ve seçilmelerine ilişkindir. Şube organlarına aday olma ve seçilme koşullarının Tüzüğün 40/3.fıkrası son cümlesinde açıkça düzenlenme bulunduğundan kıyas yolu ile sendika genel kurulları için getirilmiş bir düzenlemenin somut olaya uygulanması mümkün değildir. Mahkemece sendika zorunlu organlarına genel kurulu oluşturan delegeler ile birlikte sendika üyelerinin de aday olup seçilebileceklerine ilişkin karar, bir şubenin faaliyet alanına giren işyerlerinde çalışan davalı sendika üyelerinin çalıştıkları işyerlerinin bağlı bulunduğu şubelerden başka şube genel kurullarında şube organlarına aday olabilecekleri ve seçimlere katılabilecekleri şeklinde yorumlanmıştır. Bu durumda üyelerin çalıştıkları işyerinin bağlı bulunduğu şubenin organlarında görev almak yerine başka bir şubenin zorunlu organlarına aday olup seçilen tamamen işyerindeki sendikal örgütlenmeden bağımsız sendika yöneticilerini ortaya çıkarır ki, bu da yasanın sendikalar için öngördüğü sisteme aykırıdır. Şube faaliyet alanı içerisinde yer alan işyerlerinde çalışan ve fakat delege olmadığı halde şube organlarında görev almak isteyen üyelere üyelik hakkına dayanarak şube organlarına aday olma ve seçilme durumu daha demokratik ve yönetime katılımı kısıtlayan değil, aksine artıran bir yol olsa da, Tüzüğün 40/3.fıkrasının son cümlesindeki açık düzenleme buna engel oluşturmaktadır. Öte yandan davacı şube başkanlığına seçilen davalı Y.. Y..’nın seçiminin iptali ile davalıdan sonra en çok oy alan aday olarak kendisinin şube başkanlığına seçildiğinin tespitine karar verilmesini istemiş ise de, mahkemece sadece şube başkanlık seçiminin iptaline karar verilmesi gerekir.

Hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.”

Hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.”

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının iadesine 23.01.2008 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davalı Sendika tarafından kurulan Ankara 1.Nolu Şubesine Sakarya Şubesi faaliyet alanında bulunan Adapazarı Arifiye 1 Nolu Anabakım Merkez Komutanlığında işçi olarak çalışan Y.. Y..nın kurucu şube başkanı olarak atandığı Ankara 1.Nolu Şubesinin birinci olağan genel kurulunu oluşturacak delege listesinde yer almayıp Çankaya 4.İlçe Seçim Kurulu Başkanlığı’nın kararı ile şube genel kurulunda geçici yönetim kurulu faaliyetlerinin ibrası için hazır bulunduğu, dört başkan adayı içerisinde şube başkanlığına aday olduğu ve yapılan seçimler sonucu oy kullanamadığı halde 65 delegenin oyunu alarak şube başkanı seçildiği anlaşılmaktadır.

Davalı Sendika Tüzüğünün 40/3. maddesi gereğince sadece delege olanların şube zorunlu organ üyeliklerine aday olabilecekleri, davalı Y..Y..’nın ise, Şubenin örgütlenme çevresi içinde bulunan işyerlerinde çalışan işçi olmadığı gibi delege olmadığından, seçilme hak ve yeterliliği bulunmadığı gerekçesiyle davalı Y..Y..’nın seçiminin iptali gerektiği sayın çoğunluk tarafından kabul edilmiştir.

İşkolu esasına göre Türkiye çapında faaliyette bulunmak üzere kurulan sendikaların şubeleri genel kurullarının işyerlerinde çalışan sendikalı üye sayısı beş yüzü aştığı takdirde delegelerden oluşacağı hükme bağlanırken, zorunlu organlara mutlaka o şubenin faaliyet gösterdiği işyerlerinde çalışanlar arasından seçileceğine ilişkin bir düzenleme yapılmamıştır(Sen.K.m.10).