muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6841, Karar No: 2012/14337, Tarih: 26.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6841 E.  ,  2012/14337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Dörtyol Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/01/2011 tarih ve 2009/641-2011/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların murisi tarafından T. Garanti Bankası A.Ş. Dörtyol şubesinden kredi kullanması sonrasında banka aracılığıyla hayat sigortası yapıldığını, murisin vefatından sonra başvuruya rağmen davalı sigorta şirketinin kredi borcunu karşılamadığını, mirasçılardan Sadiye’nin murisin borcunu ödediğini ileri sürerek, 10.000,00 TL nin temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında alacağı toplam 20.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, yetki ve iş bölümü itirazında bulunmuş, davacıların taleplerinin TTK'nun 1290. maddesi gereğince teminat dışında kaldığını, sigortalının sigorta başvuru ve sağlık beyan formunda önemli herhangi bir rahatsızlık veya hastalık geçirmediğini beyan ettiğini, hayat sigortalarında beyana itimadın esas olduğunu, sigortalının ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sağlık beyan formuna göre sigortacının liste halinde soru yönelttiği, sigortalının rahatsızlığının bu listede yer alan sorulardan birine girmediği, sigortalının sorumluluğunun olamadığı, davalı şirketin tazmin yükümlülüğünün bulunduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, 20.000,00 TL sigorta bedelinin dava tarihi olan 22.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınarak murisin veraset ilamındaki payları oranında davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava, kredili hayat sigortası sözleşmesine dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta, davanın dayanağını oluşturan sigorta poliçesinde Türkiye Garanti Bankası Dörtyol/ Hatay şubesi dain ve mürtehin olarak gösterilmiştir. Bu durumda Türkiye Garanti Bankası Dörtyol/ Hatay Şubesinin rehin hakkı bulunduğundan sigortadan tazminat talep etme hakkı da öncelikle ona ait olup, sigortalı ancak lehine rehin verilen alacaklının açık muvafakatini almak şartıyla tazminat isteme hakkına sahip olur. Buna göre mahkemece, dain mürtehin bankanın tazminatın davacılara ödenmesine muvafakatinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi, muvafakatin sağlanması halinde yargılamaya devam edilerek davanın sonuçlandırılması, davacıların aktif husumet sıfatının bulunup bulunmadığının tespiti gerekirken bu yön üzerinde durulmadan uyuşmazlığın esasına girilmesi doğru görülmemiştir.

2) Kabul şekli itibariyle sigorta sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğü 6762 Sayılı TTK'nın 1290. maddesi her ne kadar mal sigortalarına ilişkin bulunmakla beraber, Dairemizin yerleşik kararlarıyla hayat sigortalarında da uygulanmaktadır. Hatta anılan bu düzenleme, Hayat Sigortası Genel Şartları'nda sözleşme hükmü halini almıştır. Esasen, sigorta sözleşmeleri iyi niyet sözleşmeleri olup, taraflar sözleşme kurulması aşamasında birbirlerini aydınlatma yükümlülüğü altındadırlar.

Somut olayda davalı vekili, davacıların murisinin dilekçesindeki açıkladığı hastalıklarını gizleyerek sözleşmeyi yaptığını savunmuştur. Sigorta ettirene ait tedavi evraklarından sigorta sözleşmesi öncesi hastalıkları nedeniyle tedaviler gördüğü, ilaçlar aldığı anlaşılmaktadır. Davacıların murisinin hastalıklarını bildirmediği, gizlediği sabittir. Bu durum karşısında, sigorta ettirene ait tedavi evrakları, hastane kayıtları ve ölüm raporu içerikleri ile tüm dosya kapsamı dikkate alınarak, tıp alanında uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulu oluşturulup, gizlendiği iddia edilen hastalık veya hastalıklarla ölüm rizikosu arasında doğrudan illiyet bağının olup olmadığı, başka bir anlatımla ölümün gizlenen hastalık veya hastalıklardan meydana gelip gelmediği hususu açıklığa kavuşturulmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1874, Karar No: 2019/3042, Tarih: 13.03.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/1874 E.  ,  2019/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tunceli 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tunceli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/01/2019 gün ve 2018/253 E. 2019/6 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 13/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2917, Karar No: 2023/3735, Tarih: 10.07.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/2917 E.  ,  2023/3735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/43119, Karar No: 2015/27006, Tarih: 15.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/43119 E.  ,  2015/27006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Tehdit suçundan kurulan karara ilişkin olarak;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, kardeşinin sınıfında başka bir öğrenci ile arasında geçen tartışma sonrasında öğretmenin kendisini dövdüğünü ve bu nedenle okuldan ayrılıp haber vermeye geldiğini söyleyen kardeşinin bu beyanı üzerine öğretmeniyle konuşmak amacıyla eğitim aldığı okula gidip sınıfa girdiği ve ders yapmakta olan mağdurla tartışıp tehdit ettiği okulun ve sınıfın öğrenci yakınları tarafından gidilmesi mutad yerlerden olması karşısında, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk .... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.04.2015 tarihinde, Üye.. konut dokunulmazlığının ihlali suçunun onanması gerektiği yolundaki karşı düşüncesiyle, tehdit suçuna ilişkin hüküm yönünden oybirliği, konut dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin hüküm yönünden oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki .’in görev yapmakta olduğu okula gidip, izin almadan sınıfa girerek ders yapmakta olduğu sırada tehdit etmesi nedeniyle, tehdit ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarına ilişkin TCK’nın 106/1 ve 116/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

KARŞI OY:

Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki .’in görev yapmakta olduğu okula gidip, izin almadan sınıfa girerek ders yapmakta olduğu sırada tehdit etmesi nedeniyle, tehdit ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarına ilişkin TCK’nın 106/1 ve 116/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

TCK’nın 116. maddenin 1. fıkrasında, bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişinin cezalandırılması öngörülmüştür.

Maddenin 2. fıkrasında ise “ Birinci fıkra kapsamına giren fiillerin, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi hâlinde… cezasına hükmolunur.” hükmü düzenlenmiş, kişilerin işyerlerine“rızasına aykırı olarak girme veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmama” eylemlerinin, işyerlerinde de bir dokunulmazlık sağlayacağı belirtilmiştir.

İşyerinin kamuya ait veya özel kişiye ait olup olmadığına ilişkin bir ayrıma gidilmemiş, yalnızca “açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri” kapsam içine alınmış, bir izin alınmak suretiyle girilebilen çalışma alanı ve işyerlerinde 116. maddenin 1. fıkrasındaki suçun işlenmeye elverişli olduğu hükme bağlanmıştır.

Maddenin 2. fıkrasında, birinci fıkrada öngörülen “rıza dışında girme ya da rıza ile girdikten sonra rızaya aykırı olarak orada kalma ve çıkmama” eylemlerinin suç oluşturabilmesi için, bu fiillerin “açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi” gerektiğinden söz edildiğine göre, girilip çıkılmayan ve rıza dışında kalınmaya devam edilen yerin “açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olmaması” ya da söz konusu hukuka aykırı fiilin işlendiği yerde bulunulan zaman diliminde, orasının “mutat olarak girilebilecek yer” özelliğinin bulunmaması gerekir.

Bir okulun gündüz saatlerinde ve eğitime açık zaman diliminde mutat olarak girilmeye elverişli ve izinle girilmeyecek yerlerden olduğu, herkesin gidip orada iş ya da işlemini yaptırabileceği açık iken, geceleyin ya da kapalı bulunduğu veya eğitim yapılmakta olan zamanlarda, mutat olarak girilmeye elverişli olmadığı gibi, eğitim yapılan sınıf, toplantı yapılan öğretmenler odası vb. yerlerin, izin istemine gerek olmadan, herkesin her zaman istediği şekilde girebileceği yerlerden olduğundan da söz edilemez.

Bir mahkeme salonu, duruşmanın açık yapıldığı zamanlarda mutat olarak girilmeye elverişli yerlerden ise de, hakim ya da savcı odasının izinsiz, herkesin mutat olarak girip çıkabileceği yerlerden olduğundan söz edilemez. Yine Yargıtay müzakere salonları, duruşma salonu olarak kullanıldığı zamanlarda herkese açıklık ilkesi gereği izin alınmadan girilebilir yerlerden ise de, dosya görüşmesinin Kanun gereği gizli olarak sürdürüldüğü zaman dilimlerinde herkesin izinsiz girip çıkabileceği alanlar olarak kabul edilemez. Nitekim madde gerekçesi, mutat olarak girilebilen işyerlerine gündüz ya da çalışma saatlerinde girilmesinin, hak sahibinin örtülü rızası nedeniyle suç oluşturmayacağını, ancak halka açık olmayan, çalışma saatleri dışında girilmesinin işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturacağını vurgulamaktadır.

Dolayısıyla işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun oluşabilmesi için,

1-Suç yerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olmamasını,

2-Mağdurun rıza dışı girilen yerde çalışma ve iş yapma yükümü ya da hakkının bulunmasını,

3-İzinle girilmişse, rıza dışında ve kendisine çıkması söylendiği halde orada kalmayı ya da varsayılan rızasızlık olarak belirtebileceğimiz bir suç eyleminin kendisine karşı gerçekleştirilmesini,Gerektirmektedir.

Açıkladığımız nedenlerle inceleme konusu dosyada suça sürüklenen çocuğun, müşteki öğretmen ...’in görev yapmakta olduğu okula gidip, ders yapmakta olduğu sırada ölümle tehdit etmesinin, herkesin mutat olarak izin almadan girmesine açık ve elverişli olan yerlerden olmayan, eğitim ve öğretim yapılmakta olan sınıfta gerçekleştiği ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun konu unsurunun oluştuğu kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun, söz konusu sınıfın herkesin girebileceği yerlerden olduğu düşüncesiyle verdiği bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/11038, Karar No: 2016/3608, Tarih: 17.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/11038 E.  ,  2016/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın olay gecesi saat 22.00 sıralarında köpek havlaması nedeniyle dışarı çıktığında sanıkların içerisinde bulunduğu beyaz renkli, Tofaş model aracın kapısının önünde beklediğini gördüğü, sanıkların yanına giderek burada ne aradıklarını sorduğu, sanıkların aynı köyde ikamet eden ... isimli şahsı aradıklarını söyledikleri, katılanın ...'in köyün alt tarafında ikamet ettiğini beyan ederek evinin önünden uzaklaşmalarını istediği, sanıkların evin önünden ayrıldıkları, katılanın aynı gece saat 04.00 sıralarında kontrol için dışarı çıktığında kapının önünde bağlı olan düvenin yerinde olmadığını gördüğü, müracaatta bulunduğu ve katılanın verdiği eşgal bilgileri doğrultusunda sanıkların aynı gün yakalandıkları olayda, sanıklardan ...'e ait olan ... plakalı, beyaz renkli, Şahin model araçta yapılan incelemede koltuk ve paspasların yeni temizlenmiş olduğu, aracın tavan kısmında yoğun derecede beyaz renkli kılların olduğu, sağ arka kapı cam açma kolunun alt kısmında hayvan pisliği kalıntılarının bulunduğunun tespit edilmesi, yapılan araştırma ve tanık anlatımlarına göre sanıkların aynı gün aracın yıkatıp kırılan arka camı da değiştirmiş olmaları, olay yerinde kırık cam parçalarının bulunması, sanıkların aracın arka camının kırıldığını kabul etmeleri nedeniyle bu kırık cam parçalarının sanıkların içinde bulunduğu araca ait olduğunun belirlenmiş olması, araçta bulunan hayvan kılları üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi ile söz konusu kılların fiziki görünümü itibariyle sığır kılını andırdığının, dosya içerisinde bulunan sığır kimliğinde sığırın renginin siyah/alaca olduğunun belirtildiği, alaca tondaki hayvanlarda siyah ve beyaz renkli kılların deri üzerinde ayrı gruplar halinde bulunması ile oluştuğunun, bu kılların kalın olması nedeniyle sanıkların savunmalarında iddia ettikleri gibi köpek kılı olamayacağının tespit edilmiş olması, ... isimli şahsın soruşturma aşamasında alınan beyanında katılanın evi ile kendisine ait evin arasının çok uzak olduğunu, sanık ...'in normalde kendi evinin bulunduğu yeri bildiğini beyan etmesi karşısında, sanıkların atılı suçu işlediklerini gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin dosya arasında mevcut olduğu ve mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamede bozma talep eden düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı iptal kararının anılan Kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ..., müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15845, Karar No: 2024/2948, Tarih: 02.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/15845 E.  ,  2024/2948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1196 E., 2024/7 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 03.03.2023 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başka suçla birlikte 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanunun 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.

2. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve son bendi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 09.01.2024 tarihli, 2023/1196 Esas, 2024/7 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ