muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18404, Karar No: 2013/10613, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/18404 E.  ,  2013/10613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmesi kurulacağı inancıyla ödenen bedelin iadesi amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkili şirketin davalıya ait taşınmazı 01.01.2010 tarihinden geçerli olmak üzere kiralamak istediğini, bu amaçla 2009 Aralık ayında davalı ile görüşme yapıldığını, davalı tarafından Ocak ayına sayılmak üzere kira bedelinin yatırılması istendiğinden, davacının henüz doğmamış kira borcunu davalının ısrarı üzerine bankaya "Ocak ayı kirası ön ödemesi" açıklamasıyla yatırdığını, sonrasında makul bir süre içinde kira sözleşmesi yapılacağı düşünülürken davalının sözleşme yapmaya yanaşmadığını, taşınmazın davacıya teslim edilmediğini, davalıya bir daha ulaşılamaması sebebiyle tümüyle sebepsiz kalan hiçbir ticari ve hukuki ilişkiye dayanmayan davalı da kalan kira ön ödemesi olarak yatırılan 4720.- TL'nın tahsili amacıyla davalı hakkında icra takibi yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ve % 20 icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Davalı vekili, taraflar arasında kira ilişkisinin kurulduğunu, ödenen kira bedelinin iadesinin istenemeyeceğini ve davanın reddini savunmuştur.

Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Somut olayda davacı, taraflar arasında kira ilişkisinin kurulmasına yönelik ön görüşmeler yapıldığını, ancak sözleşme ilişkisi kurulmadığını belirterek kira ilişkisinin kurulacağı inancıyla ödenen paranın iadesini istemiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık kira ilişkisinin kurulup, kurulmadığı noktasındadır. Kural olarak ispat yükü olumsuz bir olayın varlığını iddia edenden çok olumlu bir olayın varlığını iddia eden tarafa düşer. Davalı, kira ilişkisinin kurulduğunu iddia ettiğine göre ispat yükü davalıda olup, dosya kapsamından ve toplanan delillerden davalı bu iddiasını kanıtlayabilmiş değildir. Kaldı ki, davacı tarafından istirdadı istenen paraya ilişkin ödeme belgesinde "Ocak ayı kirası ön ödemesi" şerhi yer almakta olup, bu da davacının iddiasını destekler niteliktedir. Bu durumda, taraflar arasında kira ilişkisinin kurulduğu kabul edilemeyeceğinden, davalının sebepsiz zenginleşmesine neden olan davacı tarafından ödenen paranın iadesi gerekir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16030, Karar No: 2023/1982, Tarih: 08.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/16030 E.  ,  2023/1982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/28 Esas, 2021/199 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/1481 Esas, 2021/1740 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

5. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasının hatalı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın yakalandığı yerde uyuşturucu madde satışı yapıldığına ilişkin alınan duyumlar üzerine bahse

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

5. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasının hatalı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın yakalandığı yerde uyuşturucu madde satışı yapıldığına ilişkin alınan duyumlar üzerine bahse

konu yere gidildiğinde sanık ... ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ...'ın birlikte geldiklerinin ve park halinde bulunan kamyonun yanına geçtiklerinin görülmelerinin akabinde yakalandıkları, sanığın üzerinde ele geçirilen 9 adet bantla sarılı ve şeffaf kilitli poşet içerisinde eroin ile ...'ın üzerinde ele geçirilen 1 adet bantla sarılı ve şeffaf kilitli poşet içerisinde eroinin benzer şekilde paketli olması, ...'ın aşamalardaki tutarlı beyanları ile örtüşen iletişimin tespiti tutanakları, ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ve ayrı ayrı kilitli şeffaf poşetler içerisinde olması, sanığın örtülü ikrar içeren savunması da nazara alındığında sanığın atılı suçu işlediği ayrıca ele geçen uyuşturucu maddenin eroin olması ve suçun işlendiği yerin okula mesafesinin 106 ve 140 metre olması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak verilen temel cezada artırım yapılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ve 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/1481 Esas, 2021/1740 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1481, Karar No: 2014/3481, Tarih: 24.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1481 E.  ,  2014/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili ile davalılar Hazine vekili ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

06.06.2006 tarihinde yapılıp 18.09.2006 ilâ 18.10.2006 tarihleri arasında ilân edilen genel arazi kadastrosu sırasında ... Köyü, 383 ada 5 parsel sayılı 37,60 m² yüzölçümündeki taşınmaz, çeşme niteliğiyle davalı Köy Tüzel Kişiliği adına; 384 ada 16 ve 17 parsel sayılı sırasıyla 897,69 m² ve 404,65 m² yüzölçümündeki taşınmazlar ise, ham toprak niteliğiyle davalı Hazine adına tesbit ve tescil edilmişlerdir.

Davacı ... vekili, 22.09.2008 havale tarihli dilekçesiyle; 383 ada 5, 384 ada 16 ve 17 parsel sayılı taşınmazlar ile 383 ada ile 384 ada arasında kalan ve paftada yol olarak gösterilen taşınmazın Yevmiye No: 84, Cilt No: 47 Sahife No: 6 da kayıtlı bulunan tapu kaydı kapsamında vekil edenin murisinden intikal eden tapulu mülk olmasına rağmen, Yaka Köyünde, 2006 yılında yapılan kadastro sırasında davalılar adına tesbit ve tescil edildiğini iddia ederek, 383 ada 5, 384 ada 16 ve 17 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ve vekil eden adına tescili, yine 383 ada ile 384 ada arasında kalan ve paftada yol olarak gösterilen taşınmazın vekil eden adına tescili ve köy tüzel kişiliği tarafından çeşmeye yapılan müdahalenin men'ine karar verilmesi istemleriyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Yaka Köyü, 383 ada 5, 384 ada 16 ve 17 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile taşınmazların davacı ... adına tapuya kayıt ve tescili ile davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili ile davalılar Hazine vekili ve Köy Tüzel Kişiliği tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastrodan önceki hukukî sebebe dayanılarak 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesindeki on yıllık hak düşürücü süre içinde açılan tapu iptali ve tescil ile kadastro sırasında paftasında yol olarak bırakılan taşınmazın tapuya tescili istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 20.03.2002 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastrodan önceki hukukî sebebe dayanılarak 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesindeki on yıllık hak düşürücü süre içinde açılan tapu iptali ve tescil ile kadastro sırasında paftasında yol olarak bırakılan taşınmazın tapuya tescili istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 20.03.2002 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu 383 ada 5, 384 ada 16 ve 17 parsel sayılı taşınmazların davacı ...’in dayandığı Mart 1949 tarih ve 84 numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı; ayrıca, davacı ... ile davalı Köy Tüzel Kişiliği arasında görülen asliye hukuk mahkemesinin 1994/729 E. - 1997/140 K. sayılı elatmanın önlenmesine dair ilâmının yanlar arasında kesin hüküm teşkil ettiği, davacı ... vekilinin temyize konu yaptığı ve bilirkişi krokisinde yeşil ve mavi renkler ile gösterilen bölümler paftasında sırasıyla yol ve dere yatağı olarak bırakılmış olup; dere yatağı olarak tescil harici bırakılan alanın halen de aktif dere yatağı olduğu ve aktif dere yataklarının ve kamu malı niteliğindeki yolların tapuya tescili mümkün olmadığı gözetilerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı ... vekilinin paftasında yol ve dere yatağı olarak bırakılan bölüme, davalı Hazine vekilinin 384 ada 16 ve 17 sayılı parsellere ve davalı köy tüzel kişiliği temsilcisinin 383 ada 5 sayılı parsele yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı ... ve davalı ... Kişiliğine ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 24/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4441, Karar No: 2024/3500, Tarih: 15.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4441 E.  ,  2024/3500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/548 E., 2023/530 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/107 E., 2022/618 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesi ile; erkeğin ağır hakaretler ettiğini ve şiddet uyguladığını, müvekkilinin canını kurtarmak için ailesinin evine sığındığını, müvekkilinin hamile olduğunu anlamasıyla ve erkeğin düzeleceğini düşünmesiyle eve geri döndüğünü, ancak erkeğin müvekkilini dövmekten vazgeçmediğini, erkeğin müvekkiline karşı fiziksel ve duygusal şiddete devam ettiğini, müvekkilinin ailesine dahi hakaretler ettiğini, müvekkilinin ailesinin tarafların evlerindeki huzursuzlukların bitmesi için tarafların evine dahi gelmediklerini, erkeğin bu durumu fırsat bilerek şiddet uygulamaya devam ettiğini, erkeğin alkol aldığını, tarafların ikinci çocuğunun erkeğin alkollü iken olduğunu, erkeğin bu çocukları kimden olduğunu sorup müvekkilinin namus ve haysiyetine laf ettiğini, tarafların ilk evlendiklerinde erkeğin petrol ofisinde pompacı olarak çalıştığını, çalıştığı yerin kapanmasının ardından üniversitede çay ocağı işletmesi başladığını, işlerinin iyi gitmesinin ardından play station salonu açtığını, işlerini büyütmek için müvekkilinin altınlarını verdiğini, müvekkilinin yuvasını devam ettirmek için erkeğin hakaretlerini sineye çektiğini, erkeğin evlerindeki olan her şeyini annesine anlattığını, kayın validesinin de müvekkiline karşı kötü hakaretleri nedeniyle müvekkilinin erkeğin ailesinin yanına gitmek istemediğinde ''eşşek gibi gideceksin, mecbursun '' diyerek hakaretlerde bulunduğunu, tarafların evlerine her elektrik faturası geldiğinde " neden anneme az geliyor bize çok geliyor" diyerek hakaretlerde bulunduğunu, erkeğin ortak çocukların eğitim ihtiyaçlarını karşılamadığını, ortak çocukların ihtiyaçları olduğunda, müvekkilinin ailesinin karşılamasını söylediğini, tüm bu nedenlerle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesini, ortak çocuklar lehine ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına ve kadın için aylık 600,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesi ile; dava dilekçesindeki hususların tamamının asılsız olduğunu, kadının olur olmaz sebepler ile tartışma çıkararak asla memnun olmadığını, müvekkilinin ailesini hiç bir zaman benimsemediğini, kadın için varsa yoksa kendi ailesinin önemli olduğunu, kadının ailesinin, müvekkilini hiç bir zaman istemediğini, kadının sürekli ailesinin etkisinin altında kaldığını, bu nedenle evlerine hiç kimsenin gelmesini istemediğini, son olarak ortak çocuklardan Nisa Nur 'un covıd testi pozitif çıkması nedeniyle ortak çocuklar ile kadının aynı hanede kaldığını, erkeğin telefon faturasının yüksek olduğunda müvekkilinin sadece nedenini sorması ile kadının bağırarak karşılık verdiğini, müşterek haneden zengin koca buldum diyerek kadının ayrıldığını, kadının açıkça müvekkilini istemediğini beyan etmesi ile müvekkilinin bu evlilik için çaba harcamayı bıraktığını, kadının müvekkilinden ayrı yattığını, erkeğin müvekkiline evlilik süresince ilgi ve alakada bulunmadığını, kadının evlilik süresi boyunca bir eş olarak hem de bir anne olarak evlilik birliğinin kendisine yüklediği hiç bir yükümlülüğü yerine getirmediğini belirterek, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesini, erkek lehine dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 5.000,00 TL manevî tazminatın karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;"... tarafların karşılıklı iddia ve savunmaları ile dinlenen tanık anlatımları ve ortak çocuk beyanları tüm dosya kapsamı ile bir arada değerlendirildiğinde; taraflarca asıl davada ve karşı davada ileri sürülen vakaların eski tarihli olduğu ve davacı kadının en son davalı erkek tarafından ailesinin evinden geri alınarak davacı kadının müşterek konuta dönmüş olduğu değerlendirildiğinden tarafların karşılıklı olarak önceki olaylardan dolayı birbirlerini affetmiş olduğunun veya en azından kusurlu davranışları hoşgörüyle karşıladığının kabulü gerekir. Hal böyle olunca, taraflarca karşılıklı olarak kusurlu hareketleri hoşgörü ile karşılamasından önceki olaylara boşanma nedeni olarak dayanılması ve yine aynı nedenle boşanma kararı verilmesi olanaklı değildir. Taraflar arasında en son müşterek hayatın yeniden kurulmasının ardından tarafların fatura meselesinden dolayı tartıştıkları ve sonrasından davacı kadının müşterek çocuklar ile birlikte müşterek konuttan ayrılmış olduğu ve fiilen tarafların yeniden bir araya gelmedikleri dosya kapsamından sabit olup, yaşanan en son olaya ilişkin olarak davacı kadının müşterek konuttan ayrılarak ortak hayata son vermesinde haklı neden olup olmadığı dosya kapsamından ispatlanamamıştır. Davalı erkek tarafından her ne kadar davacı kadının "zengin koca buldum" diyerek evi terk etmiş olduğu iddia edilmiş ise de söz konusu iddianın ispatı anlamında dinlenen davalı tanık beyanlarından net bir kanaate varılamamakla birlikte dinlenen davacı tanıklarının kadının müşterek hayata son verdikten sonra bilinçli olarak dedikodusunun çıkarıldığını ifadelerinde vurgulamaları ve bu hususta dosyaya başkaca yansıyan bir delil olmadığından ispatlanamadığına kanaat getirilmiştir..." gerekçesiyle asıl davanın ve karşı davanın ayrı ayrı reddine, tedbiren velâyet ve nafakaya ilişkin kurulan ara kararların hükmün kesinleşmesine kadar devamına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesi ile; Yerel mahkemece karşı dava yönünden verilen kararın yerinde olduğunu, asıl davaları yönünden verilen kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, tarafların boşanma davası açıldığı tarihten itibaren ayrı yaşadıkları, bir araya gelme ihtimallerinin bulunmadığını, evlilikte erkeğin tam kusurlu olduğunu bu nedenle asıl davalarının tam kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek reddedilen davası yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesi ile; Yerel mahkemece asıl dava yönünden verilen hükmün yerinde olduğunu, karşı davalarının reddi yönünden kurulan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğunu, tarafların bir arada yaşamadıklarını, evliliklerinin kağıt üzerinde kaldığını, evlilikte kadının tam kusurlu olduğunu, bu nedenle karşı davalarının tam kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek reddedilen davası yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç