muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5312, Karar No: 2019/139, Tarih: 14.01.2019

davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan raporunun dosya kapsamı ile bağdaştığı söylenemez. Şöyle ki, taraflar arasında sözleşmenin kurulduğu tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 355. ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi bulunduğu uyuşmazlık konusu değildir. Sözleşme ile davacıya estetik müdahalelerde bulunulması kararlaştırılmıştır. Davacı ile davalı arasındaki sözleşmenin niteliği itibariyle hekim ile hasta arasında tedaviye ilişkin sözleşmeden farklı olduğu ve eser sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır. Eser sözleşmesini düzenleyen TBK'nın 355. maddesi uyarınca yüklenicinin edimi bir eser meydana getirmeyi, iş sahibinin edimi ise, karşılığında bedel ödemeyi üstlenmesidir. Eser sözleşmesinin niteliği gereği yüklenici sonucu garanti etmektedir. Komplikasyonlarda ise aydınlatma yükümlülüğü ve komplikasyon yönetiminin doğru yapılması yine yüklenicinin (hekimin) sorumluluğundadır.

Diğer yandan, 04.04.1997 tarihinde imzalanan ve 09.12.2003 tarihinde 25311 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe giren ve iç hukukumuzun bir parçası haline gelen AVRUPA BİYOTIP SÖZLEŞMESİ 16.03.2004 tarihinde onaylanmış olup, sözleşmenin "Meslek Kurallarına Uyma" başlıklı 4. maddesinde, "araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir." düzenlemesi karşısında, davacıya hastane ortamında tıbbi müdahalede bulunulduğuna göre bu sözleşme hükümleri de esas alınarak uyuşmazlığın çözümü zorunludur. Sözleşmenin 4. maddesinde kastedilen standardın da, tıbbi standart olduğu tartışmasız olup, tıbbi standartlara aykırılık teşhis ya da tedavi aşamasında ya da müdahale sonrasındaki süreçte noksanlık ya da yanlışlık şeklinde gerçekleşebilir. “Tıbbi Standart” hekimin tedavinin amacına ulaşması için gerekli olan ve denenerek ispatlanmış bulunan, hekim tecrübesi ve doğa bilimlerinin o anki ulaştığı düzeyi ifade etmekte olup, denenmiş ve bilinen temel meslek kurallarıdır. Sözleşmenin eser niteliğindeki “estetik müdahalelerde” de uygulanacağının kabulü zorunludur.

Davacı, burun estetiği, yüz gerdirme ve karnında yağ alma gayesiyle yani estetik amaçla davalıya başvurmuş olduğuna göre, estetik ameliyat yapılmak suretiyle istenilen ve kararlaştırılan amaca uygun güzel bir görünüm sağlanmasının taraflar arasındaki eser sözleşmesinin konusu olduğu açıktır. Burada sözleşme yapılmasının nedeni belli bir sonucun ortaya çıkmasıdır. Eser yüklenicinin sanat ve becerisini gerektiren bir emek sarfı ile gerçekleşen sonuç olup, yüklenici eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve ona hiçbir zarar vermeden meydana getirmek yükümlülüğü altındadır.

Somut olayda ise; mahkemece alınan ... Kurumu’nun 17.08.2015 tarihli raporunda, “28.4.2012 tarihinde davalı hastanede ... tarafından aynı seansta abdominoplasti, endoscopik idface lift, liposuçtion rinoplasti ameliyatı yapıldığı, 07.05.2012 tarihinde yapılan kontrol muayenesinde sorun gözlenmediği, 04.06.2012 tarihinde kontrol muayenesinde, sağ hafif derecede skleral show, abdomende seroma saptandığı, kişinin tedaviyi kabul etmediği, kurulca yapılan muayenesinde, saptanan inzisyon konumlarına göre kişiye orta yüz germe septorinoplasti ve mini abdominaplasti yapıldığının anlaşıldığı, bu ameliyatlardan sonra ameliyat bölgelerinde subjektif hissizlik yakınması olmasının yapılan ameliyatların doğal sonucu olarak kabul edildiği, aynı seansta yapılan operasyonların niceliği ve niteliği göz önüne alındığında ameliyat süresinin ve yapılan ameliyatların tıbben uygun olduğu, bu duruma göre ilgili hekimin eylemlerinin tıp

kurallarına uygun olduğu ve atfı kabil bir kusur bulunmadığı belirtilmiş ve mahkemece de bu rapor gözetilerek dava reddedilmiş ise de; taraflar arasındaki sözleşmenin eser sözleşmesi niteliğinde olduğu ve yukarıda yapılan açıklamalar gözetildiğinde davacı yanın gerek burun gerekse yüz germe ve yağ dokusu alınması ile ilgili isteminin davalı doktor tarafından daha güzel bir görünüme kavuşturulacağı yönünde bir garanti verilmesi niteliğinde olduğu gözetildiğinde, hekimin eyleminin tıp kurallarına uygun olduğu yönündeki görüş yeterli olmayıp, ayrıca davacının isteklerinin karşılanıp karşılanmadığı, ayıplı olduğu iddia edilen yüz germe ve karından yağ dokusu alma ile ilgili olarak; hekimin edimini yerine getirip getirmediği ya da komplikasyon olup olmadığı ve komplikasyon konusunda aydınlatma görevinin yerine getirilip getirilmediği ve komplikasyon yönetiminin doğru yapılıp yapılmadığı hususları tartışılıp değerlendirilmek üzere, aralarında akademik kariyere sahip üniversitelerden seçilecek Estetik Plastik ve Rekonstrüktif cerrahisi konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi kurulu oluşturulmak suretiyle gerektiğinde muayene edilmek suretiyle, dosyadaki belge ve bilgiler incelenerek alınacak rapora yapılacak itirazlar da dikkate alınıp hekim ve istihdam eden sıfatıyla davalı hastane işleticisinin sorumluluğu saptanıp, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ve yetersiz rapora dayanılarak karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 14.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3259, Karar No: 2021/11394, Tarih: 23.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/3259 E.  ,  2021/11394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Görüntü inceleme ve tespit tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre; 09.05.2015 tarihinde... Eren Üniversitesi Öğrenci Derneği ve Demokratik Gençlik Konfederasyonun organizesinde bir grup kişinin seçim çalışmaları adı altında bildiri dağıttığı, bildiri dağıtılırken...önünde toplanarak "Kızılgüller açınca, Gevere, Oramar, Ha gerilla" isimli şarkıları söyledikleri, söz konusu grubun içerisinde yer alıp, PKK terör örgütünün cebir ve şiddet içeren eylemlerini övücü nitelikteki ''Gevere ve Oramar'' isimli şarkılara eşlik eden sanığın eyleminin atılı suçu oluşturduğu gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6650, Karar No: 2023/71, Tarih: 17.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2021/6650 E.  ,  2023/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/227 E., 2021/1327 K.

DAVA TARİHİ : 26.07.2016

HÜKÜM : Esasdan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/1053 E., 2018/692 K.

Taraflar arasındaki kooperatif üyelik tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı kooperatif üyesi iken hukuka aykırı 20.07.1998 tarihli devir sözleşmesi ile üyeliğine son verildiğini ileri sürerek davacının kooperatif üyesi olduğunun ve 794 ada 10 parsel bulunan 2 no.lu evin davacıya ait olduğunun tespitine, davalı Kooperatif Yönetim Kurulu tarafından alınan davacının üyeliğine son veren 10.09.2001 tarih ve 174 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının babası olan...'ın kooperatif yönetimine müracaatla oğlu olan ...'ın üyelik haklarını devraldığını belirttiği, faks ile gönderilen belgede davacı ...'ın devreden sıfatı ile kooperatifteki hissesini...'a devrettiğinin görüldüğünü, 20.09.2002 tarihinde dava dışı...'ın 797 ada, 10 parsel de bulunan 2 no.lu evi ...'a devrettiğini, ... tarafından ... ...'a; ondan da ...'a devredildiğini, davacının kooperatif ile ilişkisini 13.09.2001 tarihinde kestiğini, işlem yapılan kişinin davacının babası oluşu ve devir sözleşmesindeki imzanın davacıya ait olduğunun kooperatif kayıtlarından anlaşılıyor olması sebebi ile baba-oğul arasındaki devirde bir sıkıntı veya olumsuz bir durum görülmediğinden devir işleminin yönetim kurulu tarafından yapıldığını, kooperatiflere girişte olduğu gibi çıkışta da açık kapı ilkesi benimsendiğini, çıkma bildiriminin şekli konusunda kanunda açık bir hüküm konulmadığını, yasa ve ana sözleşmeye göre yönetim kurulunun vermiş olduğu üyelikten çıkma talebinin kabulü kararının, talebi üzerine ayrılan ortağa tebliğ zorunluluğu bulunmadığını, kooperatif tüzel kişiliği ile davacının babasından sonraki tüm maliklerin iyi niyetli 3.kişiler olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacıya ait kooperatif ortaklığının dava dışı babası...'a devrine ilişkin olarak yapılan devir sözleşmesinin 13.09.2001 tarihli olmasına rağmen, davacının bu devrin geçersizliğini ilk kez iş bu dava ile ileri sürdüğünün dosya kapsamından anlaşıldığı, belgenin geçersizliği hususunda dava dışı...'a karşı bir iddiası veya açtığı davanın bulunmadığı, devirden sonraki aidat ödemelerinin devir alan ortaklar tarafından yapıldığı, genel kurullara davacının değil, devir alan ortakların katıldığı, devirden sonraki tarihte davacının kooperatifle bağlantısını sürdürmediği, ortaklıkla ilgili yükümlülüklerini yerine getirdiğinin ispatlanamadığı görülmekle davacının kooperatifle bir ilgisinin kalmadığının anlaşıldığı, davacının devir belgesinin geçersizliğini yıllar sonra ileri sürmesinin TMK’nun 2 nci maddesinde düzenlenen hakkın kötüye kullanılması yasağına aykırılık oluşturduğu, ortaklık devir sözleşmesinin şekle tabi olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkili ,davalı kooperatifin üyesi iken ,hukuka uygun olmayan devir Sözleşmesi ile üyeliğine son verildiğinden, 10,09.2001 Tarih 174 sayılı Yönetim kurulu kararın iptali ile müvekkilimin davalı kooperatifin üyesi olduğunun tespiti istemli dava açıldığını, davalı kooperatifin adı her ne kadar konut yapı kooperatifi olarak gecmekte ise de, işlevsel olarak arsa ağırlıklı niteliği olan bir kooperatif olduğunu, davalı kooperatifin temel amacının üyelere kura yolu ile dağıttıktan sonra imar işlerini takip etmek imarlı tapuları üyelere vermek olduğunu, üyelerin kendilerine ait plan arsalar üzerine binaların yaptığını, müvekkilini de arsa üzerine binasını yaptığını, müvekkilimin babası...'ın aidat v.s gibi işlerle uğraştığını, söz konusu olan aidatlar rakamsal olarak cok cüzi miktarlara tekabül ettiğini, müvekkilinin babasına kooperatifdeki hissesinin satış yetkisini vermediğini, davalı kooperatif vekilinin ileri sürdüğü ıslak imzaya havi olmayan faks yolu ile ile iletilen devir belgesinin geçersiz olduğunu , mahkemece, hakkın kötüye kullanılması haline dayanarak davanın reddi yoluna gidilmiş ise de, yoklukla malül olan bir hukuki işleme M.K 2. maddesinin iyiniyet kuralı dayanarak hukukilik kazandırılamayacağını, davalı kooperatifin devri bildirmeyerek görevini yerine getirmediğini,belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile faksla 31.10.2001 tarihinde davalı kooperatife gönderilen davacının kooperatifteki ortaklığını evini babası olan...' a devrettiğine ilişkin ve devir alan ile devredenin imzası bulunan belge ve belgedeki imza davacı tarafından kabul edilmemekte ise de, davacının 2001 yılında yaptığı iki ödemeden sonra bir ödemesinin bulunmaması, adına ödeme yaptığını iddia ettiği babasının en son ödemesini 2002 yılında yapması, davacının babasının 2001 yılında genel kurula katıldıktan ve devir aldığı ortaklık ile evi devrettikten sonra, devir alan ortakların genel kurula katılarak ödemelerini yapmaları, davacının 2001 yılından sonra ödeme yapmayarak ve hiçbir genel kurula katılmayarak kooperatifle ilgilenmemesi, inşaatı tamamlanmış konuttan faydalanmamasına rağmen 15 yıl sonra davanın açılmış olması karşısında, belgenin geçersizliğinin davada ileri sürülmesi TMK.2 maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralı ile bağdaşmamakta olduğu dikkate alındığında incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kooperatif üyelik tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 8. maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2091, Karar No: 2013/6747, Tarih: 09.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2091 E.  ,  2013/6747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18139, Karar No: 2013/1234, Tarih: 24.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18139 E.  ,  2013/1234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Mağdurun işlettiği eczanede kalfa olarak çalışan sanığın kredi kartı borcunu ödeyememesi nedeniyle mağdurun talebi olmadığı halde çalıştığı eczanenin kaşesini kullanarak ... Ecza Kooperatifi ve Prestij Ecza deposundan ilaç alıp satarak kredi kartı borcunu ödediği olayda, mahkemenin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-Hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağının gerekçeli kararda tartışılmaması,

Kabule göre de;

2-5237 Sayılı Türk Ceza Yasasında cezaların toplanmasına ilişkin bir hüküm bulunmayıp 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99. maddesine göre cezaların diğerinden bağımsız olması, birden fazla hükümdeki cezaların toplanmasının infazı sırasında yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde cezaların içtima ettirilmesi,

3-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1001, Karar No: 2010/13154, Tarih: 16.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/1001 E.  ,  2010/13154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 09/06/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 03/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve bir kısım davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Yanlar arasındaki yapılan yargılamanın 03.11.2009 günlü son oturumunda kabul edilen maddi tazminatların tamamına olay gününden itibaren yasal faiz yürütüldüğü belirtilmiş; sonradan yazılan gerekçeli kararda ise, istem farklı olduğu halde asıl davadaki isteme olay gününden, ıslah edilen bölümüne de ıslah gününden itibaren yasal faiz yürütülmüş ve böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10.04.1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde yerel mahkemece yapılacak iş önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Yerel mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 16/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1634, Karar No: 2022/3474, Tarih: 17.05.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/1634 E.  ,  2022/3474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.04.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.09.2019 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 17.05.2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden taraf gelmedi. Karşı taraftan davacılar vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3.815,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı ...'ten alınarak davacılara verilmesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/05/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.