muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10461, Karar No: 2023/577, Tarih: 09.02.2023

O halde; dava konusu taşınmaz kesinleşen orman kadastro sınırları dışında olup taşınmazın salt eğiminin %22 olmasının taşınmazın orman olduğu anlamına gelmeyeceği aynı zamanda Kanunun ve Dairemizin de aradığı anlamda az yukarıda açıklandığı üzere toprak muhafaza karakteri taşıması da gerektiği ancak orman bilirkişi raporunda ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere taşınmazın %22 eğimi yanında toprak muhafaza karakteri taşımadığı dolayısıyla orman olmadığının sabit olduğu, yine taşınmazın imar ihyası tamamlanmamış, taşlık, kayalık ve çalılık vasfında olduğu her ne kadar ziraat bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın üzerinde yaşları yaklaşık 50-60 olan 30 adet harnup ve 225 adet deliceden aşılanmış zeytin ağacı olduğu belirtilmişse de taşınmazın yüz ölçümünün 13944,41 m2 olduğu gözetildiğinde taşınmazın ekonomik amaca uygun kullanımın söz konusu olmadığı dolayısıyla davalının dava konusu taşınmaz üzerinde kanunun aradığı anlamda imar ihya ve zilyetlikle kazanma koşullarını sağlamadığı anlaşıldığına göre bölge adliye mahkemesinin davanın kabulüne karar vermesinde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte taşınmazın taşlık ve çalılık vasfıyla Hazinenin adına tescili ile üzerindeki muhdesatların davalıya ait olduğuna dair şerh verilmesi gerekirken salt eğim gözetilerek %12 nin üzerinde eğim olan yerlerde taşınmazın toprak muhafaza karakteri taşıyacağı belirtilerek taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin (V.C.3.1.) no lu bentte yazılı nedenlerle diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. (V.C.3.2) no lu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3268, Karar No: 2021/5914, Tarih: 02.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2019/3268 E.  ,  2021/5914 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

1219 sayılı Tababet Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun'a muhalefet suçundan Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2011 tarihli ve 2009/344 esas, 2011/236 sayılı kararı ile 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasını Gaziantep Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, Gaziantep İnfaz Hâkimliğinin 30/04/2018 tarihli ve 2018/2465 esas, 2018/2600 sayılı kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A-1 maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ve tahliyesine müteakip, Gaziantep Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 12/02/2019 tarihli ve 2018/1164 NKL sayılı yazısı ile, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymadığından bahisle, hükümlünün koşullu salıverme tarihine kadar olan cezasını kapalı ceza infaz kurumunda çektirilmesi talebinin kabulüne ve koşullu salıverme tarihine kadar olan cezasının infaz için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine dair Gaziantep İnfaz Hâkimliğinin 28/02/2019 tarihli ve 2019/1183 esas, 2019/1204 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına, hükümlünün Gaziantep Açık Ceza İnfaz Kurumuna alınması için gereken işlemler bakımından dosyanın Cumhuriyet Savclığına iadesine ilişkin Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/04/2019 tarihli ve 2019/530 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Her ne kadar merci Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesince "cezasını infaz etmek üzere doğrudan açık ceza infaz kurumuna alınan daha sonra Denetimli Serbestlik tedbirinden faydalanan hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine ihtarata rağmen uygun davranmaması halinde, kapalı ceza infaz kurumuna gönderilemeyeceği, zira bu hükümlülerin kanun gereği doğrudan açık ceza infaz kurumuna alındığı, denetimli serbestlik tedbirinin ihlalinde kapalıya gönderilen hükümlülerin kapalı ceza infaz kurumundan geldiği, Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 90 . Maddesinin başlığında "iade" denilerek kapalı ceza infaz kurumundan gelen ve denetime uymayan hükümlülerin kapalıya gönderileceğinin belirttiği, Yargıtay'ın firar gibi daha ağır bir durumda bile kapalı cezaevinden gelmeyen hükümlünün kapalıya iade edilemeyeceğini içtihat ettiği, bu içtihattan hareketle denetime uymayan ancak açık ceza infaz kurumundan gelen hükümlülerinde kapalıya iade edilmemesi gerektiği, denetime uymadığı için de koşullu salıverme tarihine kadar olan cezasının infazı için

açık ceza infaz kurumuna alınması gerektiği" şeklinde gerekçe ile itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

Hükümlü hakkındaki yasal mevzuat incelendiğinde,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un “Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı” başlıklı 105/A maddesinin 6. fıkrasının;

“Hükümlünün;

açık ceza infaz kurumuna alınması gerektiği" şeklinde gerekçe ile itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

Hükümlü hakkındaki yasal mevzuat incelendiğinde,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un “Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı” başlıklı 105/A maddesinin 6. fıkrasının;

“Hükümlünün;

a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne üç gün içinde müracaat etmemesi,

b) Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi,

c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi,

hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine, infaz hâkimi tarafından karar verilir.” şeklinde,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin "Doğrudan açık kuruma alınacak hükümlüler " başlıklı 5. maddesinin "madde 5– (1) Terör suçları, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar hariç olmak üzere;

a) Kasıtlı suçlardan toplam üç yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm olanların,

b) Taksirli suçlardan toplam beş yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm olanların,

c) Adlî para cezası hapis cezasına çevrilenlerin,

ç) 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu gereğince tazyik hapsine tabi tutulanların, cezaları doğrudan açık kurumlarda yerine getirilir." ve anılan Yönetmeliğin "Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler" başlıklı 8. maddesinin "Madde 8 – (Değişik:RG-22/8/2015-29453)...(2) Ayrıca; a) Koşullu salıverilme kararı geri alınanların, geri alınan cezalarının tamamı, b) Denetimli serbestlik tedbirinin ihlali sonucunda, koşullu salıverilme tarihine kadar olan sürenin tamamı, kapalı kurumlarda infaz edilir. Diğer cezalar, Yönetmelikte aranan koşulların bulunması halinde açık kurumlarda infaz edilebilir." şeklinde,

Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin "Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna İade" başlıklı 90. maddesinin" a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne üç gün içinde müracaat etmemesi, b) Hakkında belirlenen; 1) Yükümlülüklere, 2) Denetimli serbestlik müdürlüğünün

hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, 3) Denetimli serbestlik personelinin uyarı ve önerilerine, 4) Denetim planında yükümlülüklerin infazına ilişkin belirlenen kurallara, uymamakta ısrar etmesi, c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi, hâlinde, komisyonun kararı üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmesi, infaz hâkiminden talep edilir." şeklinde düzenlendiği,

hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, 3) Denetimli serbestlik personelinin uyarı ve önerilerine, 4) Denetim planında yükümlülüklerin infazına ilişkin belirlenen kurallara, uymamakta ısrar etmesi, c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi, hâlinde, komisyonun kararı üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmesi, infaz hâkiminden talep edilir." şeklinde düzenlendiği,

İnfaz dosyası incelendiğinde, hükümlünün Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2011 tarihli ve 2009/344 esas, 2011/236 sayılı kararı ile 2 yıl 6 ay hapis cezasının infazı için ilk kez ceza infaz kurumuna 27/04/2018 tarihinde alındığı ve Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 27/04/2018 tarihli ve 2018/7-2146 sayılı müddetnameye göre hakederek tahliye tarihinin 24/10/2020, koşullu salıverilme tarihinin ise 26/07/2019 olarak belirlendiği, hükümlünün Gaziantep İnfaz Hâkimliğinin 30/04/2018 tarihli kararıyla denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle tahliye edildiği ancak hükümlünün yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi nedeniyle Gaziantep Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 12/02/2019 tarihli ve 2018/1164 NKL sayılı yazısı ile denetimli serbestlik dosyasının kapatılmasına ve kapalı ceza infaz kurumuna iadesi yönünde karar talep edilmesine karar verildiği,

Bu haliyle, doğrudan açık ceza infaz kurumunda cezasının infazı başlayan hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymamakta ısrar ettiğinin anlaşılması karşısında, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/04/2019 tarihli ve 2019/530 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 26/08/2019 gün ve 94660652-105-78-11392-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/04/2019 tarihli ve 2019/530 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için

dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6847, Karar No: 2024/8815, Tarih: 21.10.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/6847 E.  ,  2024/8815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22.10.2020 tarih ve 2006/351 Esas-2020/560 Karar nolu kararının davalılardan ..., ..., ..., ..., ... ile ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 29.04.2024 tarih ve 2024/2509 E.-2024/3301 K. sayılı kararıyla ilgili davalıların adli yardım taleplerinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davalılar ..., ..., ..., ... ile ... tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nın 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2).

Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olayda, davalıların adli yardım talebine ilişkin temyiz dilekçesi ekinde sunulan belgelerin, ödeme gücünden yoksunluğu tevsik eder nitelikte olmadığı görülmektedir.

Açıklanan nedenle Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davalılardan ..., ..., ..., ... ile ...’in yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılarının yerinde görülmeyen itirazlarının ayrı ayrı HMK’nın 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 21.10.2024 gününde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19293, Karar No: 2013/2889, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/19293 E.  ,  2013/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, ödenmeyen kira parasının tahsiline yönelik olarak yapılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması, tahliye ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre temyiz eden davalının alacağa yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince,

Takipte dayanılan ve hükme esas alınan 16.01.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı vekili, davalı hakkında kira bedelinin tahsili için tahliye istemli icra takibi yapmış, borçluya ör:13 ödeme emri 14.9.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. İhtarlı ödeme emrinde otuz günlük yasal ödeme süresi verilmiştir. İ.İ.K. 269/1 maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken T.B.K.’nun 315. maddesindeki otuz günlük süre beklenilmeden 28.9.2012 tarihinde açılan dava ile tahliye isteminde bulunulmuştur. Bu durumda mahkemece, tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) No’lu bentte yazılı nedenlerle kararın alacağa ilişkin kısmının ONANMASINA, yukarıda (2) No’lu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın tahliyeye ilişkin kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7590, Karar No: 2014/854, Tarih: 22.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/7590 E.  ,  2014/854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/341460

MAHKEMESİ : Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2011

NUMARASI : 2008/679 (E) ve 2011/57 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın, dağıtımını yaptığı yağları Tokat iline taşımak için teslim alan sanığın suça konu yağları teslim yerine götürmeyip, Pendik'te bir depoya indirdiği ve bir kısmını Y.. Ç.. ve A. B.. aracılığıyla tanık olarak dinlenen F. C..'a 24.000,00 TL karşılığında sattığı, kullandığı kamyonu ise çalınmış gibi göstererek Kırıkkale'de terk ettiği somut olayda; sanığın ikrarı, özellikle tanık F. C..'un teşhise yönelik beyanları karşısında hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

1-Şikayetçinin mallarının büyük bir kısmının kurtulduğunu, kalan kısmının da karşılığını nakit olarak tahsil ettiklerini beyan etmesi karşısında zararın ne zaman giderildiği araştırılarak, sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Gün olarak tayin edilen cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17982, Karar No: 2012/3765, Tarih: 05.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17982 E.  ,  2012/3765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile taşınmazdan geçen enerji nakil hattı nedeniyle irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın TOKİ ve ... yönünden hak düşürücü süre nedeniyle, ... yönünden ise husumetten reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ile ... Genel Müdürlüğü vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile taşınmazdan geçen enerji nakil hattı nedeniyle irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava ile birleşen davalarda, TOKİ ve ... hakkında açılan davaların hak düşürücü süreden reddine, ... yönünden ise husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile ... vekilince temyiz edilmiştir.

1) Dava konusu taşınmazda Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü tarafından 1979 yılında kamulaştırma yapılmış ise de davacılar murisi ...'e 6830 sayılı Kamulaştırma Kanunu 7. maddesine uygun olarak kamulaştırma işlemleri tebliğ edilmediğinden davacılar yönünden kesinleşmiş bir kamulaştırma işleminden bahsedilemez. Bu nedenle davalı TOKİ'ye yönelik açılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dosyadaki bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmaza ... tarafından 1990 tarihinde enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle el atılmıştır.

Arsa Ofisi (TOKİ) tarafından davacılar yönünden kesinleşmeyen Kamulaştırma Kanununun 17. maddesine göre tescil kararı alınmış olması davacıların dava hakkını ortadan kaldırmaz. Bu nedenle enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazda meydana gelen değer kaybının davacılara ödenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Dava konusu taşınmaz tapuda 4700 m2'dir. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 17. maddesine göre oluşan tapu kaydında ise 2075 m2 gözükmektedir. Tapu kaydındaki şerhe göre imar uygulaması yapıldığı anlaşılmaktadır. Taşınmazın tapu kaydı ilk tesisinden itibaren getirtilip imar işlemi görmüş ise ayrıldığı imar parselleri belirlenip mahallinde yapılacak keşifte TOKİ tarafından el atılan ve ... tarafından enerji nakil hattı geçirilen kısımların hangi parsellerde kaldığı tespit edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekili ile davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılar ile ...'tan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7574, Karar No: 2016/2900, Tarih: 16.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7574 E.  ,  2016/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolay....Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/12/2012 gün ve 2008/191-2012/248 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, dava konusu kitabın....'ya ait eserlerin izinsiz kullanılarak vücuda getirildiği iddiasıyla...68. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir. Davalılar tarafından piyasaya sunulan dava konusu kitap ve ...ı'ya ait müstakil 7 adet eser incelemeye esas alınmak üzere dosyaya delil olarak sunulmuş, ancak söz konusu kitapların dosya ile birlikte gönderilmediği anlaşılmıştır. Bu itibarla temyiz incelenmesinde dikkate alınmak üzere söz konusu eserlerin de dosyaya eklenip temyiz incelemesi için tekrar Dairemize iade edilmek üzere, dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan eksik hususların tamamlanması için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5788, Karar No: 2019/6371, Tarih: 21.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/5788 E.  ,  2019/6371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczane işlettiğini, davalı kurum ile arasında imzalanan protokol gereğince ...'lı hastalara hizmet verdiğini, fatura edilen 9 adet reçetede 11 adet sahte küpür bulunduğu iddiası ile 2009 protokolünün 6.3.19. maddesi gereğince davalı kurum tarafından sözleşmesinin feshedilip, hakkında cezai şart uygulandığını belirterek haksız işlemlerin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kurumun yaptığı işlemin yasa ve sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı idarenin 21/07/2009 tarih 9.523.245 sayılı yazı ile taraflar arasında düzenlenmiş bulunan prokotolün 2 yıl süre ile feshine ilişkin kararın iptali ile aynı yazı ile davacıya 10,988,00 TL cezai şart uyguyanmasına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.