muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16974, Karar No: 2015/8667, Tarih: 18.03.2015

Somut uyuşmazlıkta, 31.12.2002 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan Bakanlar Kurulu kararından önceki tarihte imzalanan sözleşmeler ve eki niteliğindeki şartnamelerde; zamanaşımı yönünden dava tarihinden geriye 10 yıllık süre hesabı da dikkate alınarak, SSK taban matrah farkının ödeneceğine dair açık bir düzenleme bulunmaması veya bu farkın ödenmeyeceği yönünde açık hüküm bulunması halinde bu fark davacı tarafından istenemez. Şayet bu tarihten önce bu farkın ödeneceği yönünde açık hüküm var ise bu farkın tahsili davalıdan istenebilir. Ayrıca 31.12.2002 tarihinden önce imzalanan sözleşmeler, 31.12.2002 tarihinden sonrada devam etmekte ise bu tarihten sonraki yani 01.01.2003 – 31.12.2003 tarihleri arasındaki zaman yönünden sözleşme ve eki şartnamelerde açık hüküm olup olmamasına bakılmaksızın Bakanlar Kurulu kararı gereğince bu fark hesaplanarak yüklenici davacıya ödenmesi gereklidir. Ancak Bakanlar Kurulu kararının yürürlükte olduğu zaman dilimi içerisinde yani 31.12.2002 tarihinden sonra taraflar arasında yeni sözleşme imzalanmış ve bu sözleşme ve eki niteliğindeki şartnamelerde açıkça bu farkın ödenmeyeceği yönünde hüküm konulmuş ise, Anayasamızın 48. maddesi ve BK.19(eski) maddesinde düzenlenen akit serbestisi gereğince, Yasada belirlenen sınırlamalar içinde kalmak koşulu ile taraflar istedikleri konularda, istediği koşullarda sözleşme yapabileceklerinden ve tacir olması nedeniyle basiretli bir tüccar gibi hareket etmesi gereken yüklenici davacının bu farkın ödenmesi talebinde bulunması olanaksızdır.

O halde mahkemece, az yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda alanında uzman üç kişilik yeni bilirkişi heyeti aracılığı ile dosyada mevcut tüm deliller üzerinde inceleme yaptırılarak, taraf ve yargı denetimine uygun şekilde rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usule ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 12.211,70 TL. harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4807, Karar No: 2021/9092, Tarih: 18.05.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/4807 E.  ,  2021/9092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, duruşmalı olarak süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiş olmakla; dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2003 yılı Kasım ayında davalı tarafa ait eczanede, eczane teknisyeni (eczacı kalfası) olarak çalışmaya başladığını, 2011 yılı Ekim ayında iş akdinin hiç bir kanuni sebep gösterilmeden davalı tarafından keyfi olarak feshedildiğini, en son maaşının net 1.500,00 TL olduğunu, 09:00-19:30 saatleri arasında çalışıp her ay iki ya da üç defa eczanenin nöbetçi olduğu tatil gülerinde de aralıksız olarak bir gün boyunca işyerinde çalıştığını, eczanenin nöbetçi olduğu dini ve milli bayramlarda da davacının 1 gün boyunca aralıksız çalıştığını, bu çalışma sonrasında da ertesi gün normal mesaisine devam ettiğini, bu çalışmalarının karşılığının işveren tarafından ödenmediğini, bu çalışma temposunda davacıya yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmayıp ücretlerinin de verilmediğini, davalı tarafından haksız ve kötü niyetli fesih neticesinde mağdur olduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, kötü niyet tazminatı yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkilinin sağlık sebepleri ile eczacılığı bırakması üzerine davacının babası ... 'in eczacılık diplomasını kiraladığını, davacının babasının da kızını eşini ve dostunu sosyal güvenlik kapsamında çalışan olarak bildirdiğini, davacının iş akdinin keyfi değil davacının babasının müvekkilini dolandırması, zarar vermesi üzerine azil edilerek eczanenin tekrar geri almasına dayandığını, davacının gerçekte babasının resmi olarak davalı müvekkilin işyerinde çalıştı gösterildiğini, davacının babasıyla yaşanan sorunlar nedeniyle durumu şahsileştirdiğini, davacının haksız kazanç peşine düşerek haksız davayı açtığını, davacı ile müvekkil arasında hizmet akdinin olduğu kabul edilse dahi ticari olarak babasının işlettiği bir işyerinde davacının yıllık ücretli izinleri kullanamaması ve fazla mesai yapmasının gerçeğe aykırı olduğunu, davacının babasının işyerine gelip gittiği için gerçek ve fiili bir çalışmasının bulunmadığını, davacının taleplerinin yerinde olması halinde bile zaman aşımına uğradığını, davacının ileri sürdüğü ücrete çalışma süresine ve tazminat taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme bozma ilamına uyarak, davalının babası olan dava dışı...'in dosyamız davalısına ait eczanedeki çalışmasından kaynaklanan işçilik alacaklarından dolayı işveren olarak dosyamız davalısına karşı açtığı davanın ... Anadolu 2. İş Mahkemesi'nde 2012/1251 esas-2016/775 karar sayılı ilamı ile 15.12.2016 tarihinde "davacının 2012 yılı sonuna kadar davalıya ait eczaneyi işveren sıfatı ile işlettiği anlaşılmakla davacı ve davalı arasındaki ilişkinin hizmet akdine dayanmadığı, taraflar arasında işçi işveren ilişkisinin bulunmadığı" gerekçesiyle reddolunduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. H.D.'nin 2017/426 esas-2017/254 karar sayılı ilamı ile "görev hususu çözülmeden işin esasına geçilemeyeceği" gerekçesi ile görevsizlik kararı vermek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine iade edilmesine kesin olarak karar verildiği, dosyanın görevsizlikle geldiği ... Anadolu 25.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/293 esas-2018/85 karar sayılı ilamı ile, "davacı...'in eczaneyi kendi nam ve hesabına işlettiği" gerekçesi ile reddolunduğu, kararın istinaf incelemesinden geçerek Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2020/3227 esas-2020/4389 karar sayılı ilamı ile onanmasına kesin olarak 17.09.2020 tarihinde karar verildiği, davalı her ne kadar davalının iş yerinde Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre çalışan olarak görünse de yazılı belgenin aksi ancak yazılı belge ile ispat edileceğinden, yukarıda künyeleri paylaşılan kararlardan da anlaşılacağı üzere söz konusu eczaneyi davalının değil davacının babasının işlettiği kesinleşmiş yargı kararı ile sabit olduğundan, bu durumda taraflar arasında kurulmuş bir hizmet akdinden bahsedilemeyeceğinden ve görev konusunun kamu düzeninden olup her aşamada değerlendirilebileceğinden Mahkemenin görevsiz olduğu gerekçesiyle “4857 sayılı Kanunun 4/1-e , 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-c madde ve fıkrası yollaması ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu 115/2 Maddesi uyarınca davanın usulden Reddi ile Mahkememizin GÖREVSİZLİĞİNE, görevli mahkemenin ... Anadolu Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna,” karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, mahkemenin görevli olup olmadığı, bozma sonrası verilen görevsizlik kararının usulî müktesep hakkı ihlal edip etmediği hususlarının açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, mahkemenin görevli olup olmadığı, bozma sonrası verilen görevsizlik kararının usulî müktesep hakkı ihlal edip etmediği hususlarının açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 07/02/2017 tarihli ilamıyla, mahkeme kararının gerekçesiz olmasının yanında, hüküm sonucunda alacak kalemlerinin net mi brüt mü olduğunun, ayrıca faiz başlangıç tarihlerinin açıkça gösterilmemesi, ıslaha karşı zamanaşımını değerlendirmeden karar verilmesi, hesap raporunda hükmedilen fazla çalışma, izin ve genel tatil alacaklarından nete çevrilirken Sosyal Güvenlik Kurumu ve işsizlik primlerinin düşülmemesi gerekçesiyle bozulmuştur. Temyiz duruşma istemli talep edilmiş, bu safhada davalı vekili gerek yazılı dilekçesinde de gerekse şifahi olarak eczaneyi davalının babasının işlettiği, müvekkilinin fiilen çalışmadığı ve davacı ile iş ilişkisinin bulunmadığını ileri sürerek Mahkemenin görevsizliğini savunmuştur.

Öyle ki, temyize konu görevsizlik kararının dayanağı olan ve davalı ile dava dışı babası arasında görülen dava, bozmadan önce dosyaya yansıyan bilgi ve belgeler arasında yer almıştır.

Buna karşın, Mahkemenin ilk kararı görevsizlik nedeniyle bozulmamıştır.

Zira, 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanuna göre; eczane açmak ve işletmek ile ecza deposu mesul müdürlüğü yapmak için eczacı olmak şart koşulmuş, muvazaalı olarak eczane açıldığının tespiti hâlinde, ruhsatnamenin iptal edileceği ve eczacının beş yıl süreyle eczane açamayacağı öngörülmüştür. Dolayısıyla eczacı olan ve eczane açıp işletme yetkisine münhasıran sahip olan davalının, bu yetkisini ve sorumluluklarını başka birine devretmesi yasal olarak mümkün olmadığı gibi yasaya aykırı bir olay ve olguya dayanan davalı, lehine bir sonuç bahşetmenin de hakkaniyete ve adalete uygun olmayacağı da açıktır. Ayrıca Mahkemenin kabulünde olduğu gibi resmî kayıtlara göre de davalının işveren olarak göründüğü sabittir.

Her ne kadar temyize konu kararda görevsizliğin her aşamada re'sen dikkate alınacağı ve kayıtlar karşısında kesinleşmiş yargı kararının bulunduğuna dayanarak davanın usul yönünden reddine karar verilmiş ise de; Mahkemenin dayandığı olgu ve olaylar temyize konu edilmiş, dosyaya yansımış olmasına rağmen yukarıda değinilen gerekçelerle ilk karar görevsizlik nedeniyle bozulmamıştır. Ayrıca kesinleşmiş yargı kararıyla davalının işlettiği eczaneyi fiilen dava dışı davalının babasının işlettiği sabit ise de, bu olgu dava dışı davalının babasının yanında davalının da sorumluluğu cihetine gidilmesine mani değildir. Nitekim, bu sonuç “kimse kendi kusurundan faydalanamaz” ilkesinin, kişinin kendi muvazaasına dayanarak hak elde edemeyeceği kuralının da bir gereğidir.

Velhasıl, somut olayın özelliğinden kaynaklı olarak Mahkemece bozma sonrası verilen görevsizlik kararı hukuken isabetsizdir.

Velhasıl, somut olayın özelliğinden kaynaklı olarak Mahkemece bozma sonrası verilen görevsizlik kararı hukuken isabetsizdir.

Bu durumda Mahkemece yapılacak iş, ilk bozma kararı da nazar-ı dikkate alınarak uyuşmazlığın esasına girilip çözüme kavuşturulmasından ibarettir.

Yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde verilen karar, tekrar bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/568, Karar No: 2015/2933, Tarih: 28.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/568 E.  ,  2015/2933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 11.05.2006 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 14.03.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nun 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5453, Karar No: 2019/2980, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5453 E.  ,  2019/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7721, Karar No: 2021/9893, Tarih: 08.07.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7721 E.  ,  2021/9893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 4. İş Mahkemesi

Dava, hizmet ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalılardan Kurum ve ... Minibüsçüleri Yardı. ve Day. Der. vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılardan Kurum ve ... Minibüsçüleri Yardı. ve Day. Der. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Minibüsçüleri Yardı. ve Day. Der.'den alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 08.07.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17214, Karar No: 2013/22610, Tarih: 11.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/17214 E.  ,  2013/22610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 35. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/06/2013 tarih ve 2012/235-2013/157 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette genel müdür olarak çalıştığı dönemde, kendisine bir kısım prim ödemesi yapıldığını, ancak daha sonra bu primlerin haksız ödendiği, davalı şirketin, müvekkilinden ödenen prim kadar alacaklı olduğunu iddia ederek bu alacağı diğer davalıya temlik ettiğini, davalı TMSF'nin de müvekkili hakkında 6183 Sayılı Yasa'ya dayanarak takipte bulunduğunu, oysa müvekkilinin davalı şirkete borcu bulunmadığını, olmayan bir borcun da temlik edilmeyeceğini ileri sürerek davalı Şirkete borçlu olmadığının tespiti ile davalılar arasında imzalanan temlik sözleşmesinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, idari yargının görevli olduğunu davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalı TMSF'nin kamu tüzel kişisi olup, yaptığı her işlem ve sözleşmenin, görevi alanına ilişkin olmak koşulu ile, idari işlem niteliğinde bulunduğunu, davaya konu işlemin de idari bir tasarruf olduğunu, idari tasarrufların iptalinin ise ancak İdari Yargı yerinde talep edilebileceği gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar vermiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalı TMSF'nin kamu tüzel kişisi olup, yaptığı her işlem ve sözleşmenin, görevi alanına ilişkin olmak koşulu ile, idari işlem niteliğinde bulunduğunu, davaya konu işlemin de idari bir tasarruf olduğunu, idari tasarrufların iptalinin ise ancak İdari Yargı yerinde talep edilebileceği gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar vermiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirketin eski genel müdürü olan davacının açmış olduğu menfi tespit ve davalılar arasında yapılan temlik sözleşmsinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı TMSF'nin taraf olduğu temlik sözleşmesinin iptalinin talep edilmesi nedeniyle idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamından davalı şirketin, davacıya, genel müdür olarak görev yaptığı esnada yapılan prim ödemesinin yersiz olduğu gerekçesiyle ödenen miktarın davacıdan istirdadını talep ettiği ve davacıdan olan bu alacağını diğer davalı TMSF'ye olan borçları nedeniyle temlik ettiği anlaşılmaktadır. Davalılar arasında yapılan temlik sözleşmesi incelendiğinde; temlik borçlusu olarak davacı ...'nun gösterildiği ve davalı ...Ş'nin davacı ...'dan olan alacaklarının temlik alan TMSF tarafından tahsili halinde, davalı şirketin davalı TMSF'ye olan borcundan mahsup edileceği düzenlenmiştir. Bu hali ile temlik sözleşmesi tamamen özel hukuk hükümlerine göre düzenlemiş bir sözleşmedir. Davacı, temlik sözleşmesinin iptali ile davalı TMSF'ye de borçlu olmadığının tespitini talep etmektedir. Bu durumda mahkemece davanın, davalı şirket tarafından, davacıya genel müdür olduğu dönemde ödenen primlerin yasal hakkı olduğu ve davalılara geri ödenmemesi gerektiğinin tespiti davası yani menfi tespit davası olarak görülmek suretiyle davanın esasına girilerek bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 11/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14051, Karar No: 2022/3914, Tarih: 28.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/14051 E.  ,  2022/3914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2018 tarih ve 2018/90 - 2018/193 sayılı kararı

Suç :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : 5237 sayılı Kanunun 314/3 ve 220/7 maddesi delaletiyle 314/2, 220/7-2. cümle, 53, 62, 63 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin sanık hakkında kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirlenen süre içerisinde temyiz edilmekle incelendi;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 2015/3 esas sayılı kararında ve dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüte yardım suçunda kast unsuru yönünden, Yargıtay uygulamaları ve öğretideki görüşler incelendiğinde;

Bir suçun kanuni tanımında "bilerek", "bildiği halde", "bilmesine rağmen" gibi ifadelere açıkça yer veren suçlar olası kastla işlenemez (Prof.Dr. İzzet ÖZGENÇ, TCK Genel Hükümler, 7. Baskı, s. 241).

Kişi, örgütün işlediği somut fiili bilmese de terör örgütü olduğunu, sağladığı yardımın örgütün yararına kullanılacağını bilmeli ve bu irade ile hareket etmelidir. İnsani mülahazalarla yapılan yardımlar örgüte yardım suçunu oluşturmaz. Yapılacak her türlü yardımın suç olarak değerlendirilmemesi gerekir (Prof.Dr. A. Caner Yenidünya - Arşt.Görv. Zafer İçer, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma, 1. Baskı, s. 56).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd.Doç.Dr. Namık Kemal TOPÇU, Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd.Doç.Dr. Namık Kemal TOPÇU, Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).

Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte bilerek ve isteyerek yardım edilmiş olması gerekir. Başka bir ifadeyle, yardım fiilinin örgütün suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt olduğu bilinerek gerçekleştirilmiş olması gerekir. Fıkra metninde geçen "bilerek" ibaresi doğrudan kastı ifade eder. Doğrudan örgüte değil de örgüt mensuplarına yardım edilmesi halinde, yardım edilen kişilerin suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt mensubu olduklarının da bilinmesi gerekmektedir. Örgüt mensuplarına yapılan yardım, aynı zamanda örgüte yapılan yardım olarak değerlendirmek gerekir. Ancak, bu yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet eden bir yardım olması gerekmektedir (Prof.Dr.İzzet ÖZGENÇ, Suç Örgütleri, 7. Baskı, s. 38-39).

Yukarıda yer verilen öğretideki görüşler ve Yargıtay yüksek 9. Ve 16. Ceza Dairesinin geçmişteki uygulamaları göz önüne alındığında; suç örgütleri veya silahlı terör örgütlerine yardım suçunun ancak doğrudan kastla işlenebileceği, yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet etmesi gerektiği, örgüt üyelerine yapılan yardımın da örgüte yapılmış gibi kabul edilmekle birlikte örgüt üyesinin mensup olduğu örgütün bilinmesi ve bu yardımın da insani mülahazalarla değil örgütün amaçlarını gerçekleştirme gayesiyle yapılması hususunda ortak bir kanaat mevcuttur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın, dosya arasında bulunan Bank ... hesap hareketleri incelendiğinde; Bank ...’nın TMSF'ye devir işlemi sonrası da para yatırma işleminin bulunduğu anlaşılmakla, sanığın hesabını aktif olarak kullandığı ve para yatırma, çekme, harcama gibi rutin bankacılık işlemlerinin bulunduğu yönündeki hesap hareketleri ile de teyit edilen savunmasının aksine örgütle iltisaklı Bank ... isimli bankaya talimatla para yatırdığına, silahlı terör örgütüne yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, bölge adliye mahkemesinin ve ilk derece mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında, suç tarihinin "30.01.2014" yerine “26.02.2017” olarak gösterilmesi,