muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1872, Karar No: 2024/5197, Tarih: 26.09.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; mahalli bilirkişi ve tanık anlatımına göre dava konusu 38 parsel sayılı taşınmazın muris ... ...'ye ait olup önce ...'ye ondan da davalı ...'ye satıldığı, davacının davasını 103 ada 38 parsel yönünden ispat edemediği gerekçesiyle 103 ada 35 parsel sayılı taşınmaz yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, 103 ada 38 parsel sayılı taşınmaz yönünden esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yerel Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı tarafça Mahkemeye sunulan 1987 tarihli satım senedinde satıcı dışında, alıcı veya şahitlerin imzası olmadığını, bu sebeple yapılan satımın şekil şartları açısından geçersiz olduğunu, taşınmaz ile ilgili kadastro işlemi yapılırken söz konusu belgenin kadastro kayıt ve belgelerinde yer almadığını, iş bu senedin de hükme esas alınmaması gerektiğini belirterek davanın kabulünü, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının dayandığı senetler şekil şartlarını sağlayamamış olsalar da taşınır hükmündeki malın mülkiyetinin devrinin şekil şartına tabi olmadığı, dinlenen tanık beyanlarına ve özellikle tanıklar (ölen ... yerine bildirilen) ... ve ...'ın muris ... ve ...'den duyumlarına göre dava konusu taşınmazın muris tarafından ...'e satılarak terekesinden çıktığı, davacı tarafça murisin (zilyetliği devir iradesi olmadığına yönelik) mal kaçırma nedenine ilişkin maddi vakıaya dayanılmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 38 parsel sayılı taşınmazın diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak ...’ye devredilip bir süre geçtikten sonra ... tarafından davalı ...’a muvazaalı olarak devir edildiğini, ...’nin maddi durumunun gayet iyi olup satın aldığı malı kısa bir süre sonra satmaya hiçbir zaman ihtiyacı olmadığını belirterek ve istinaf talepli dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddeleri ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1. maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddeleri ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1. maddesi.

3. Değerlendirme

1. 28.04.2007 tarihinde kesinleşen kadastro sonucu, Konya ili ... İlçesi ... Mahallesi 103 ada 35 ve 38 parsel numaralı taşınmazlar, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesine istinaden senetsizden davalı ... adına tescil edilmiştir.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10299, Karar No: 2014/28071, Tarih: 09.07.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10299 E.  ,  2014/28071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/342098

MAHKEMESİ : Sivas Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2011/316 (E) ve 2013/378 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suça sürüklenen çocuğun eylemi neticesinde mağdurun hayati tehlike geçirecek ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı dikkate alınarak, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı kasten yaralama suçuna ilişkin TCK'nin 87/1-son maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeden, talimat yoluyla alınması suretiyle CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

2) Suça sürüklenen çocuğun mağduru hem hayati tehlike geçirecek, hem de yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı dikkate alınarak, TCK'nin 87/1. maddesindeki nitelikli hallerden birden fazlasının ihlal edilmesi nedeniyle cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl hapis cezadan TCK'nin 86/3-e. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapıldıktan sonra, mağdurun hayati tehlike geçirecek ve yüzde sabit iz oluşacak nitelikte yaralandığı gerekçesiyle TCK'nin 87/1. maddesindeki birden fazla nitelikli halin meydana geldiği dikkate alınarak, takdiren alt sınırdan uzaklaşılmak sureti ile suça sürüklenen çocuğun 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hatalı uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 09/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6978, Karar No: 2010/7262, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/6978 E.  ,  2010/7262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş gücü kaybına uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davalı işyerinde kazmacı ustası olarak çalışan davacının 01.10.1999 maden ocağında kazı yaptığı sırada kille karışık bir parçanın ayağına düşmesi sonucu yaralanarak % 19,20 oranında sürekli iş gücü kaybına uğradığı, iş kazası olayında davacı %30 , işveren şirketin %70, oranında kusurlu oldukları, olay nedeni ile işveren tarafından davacıya 05.08.2000 tarihinde 1.000.000.000 TL ödeme yapıldığı bunun karşılığında davacı tarafından makbuz, ibraname ve feragat başlıklı belge imzalanarak maddi ve manevi hiçbir dava açmayacağını yazılı olarak beyan ettiği, ödenen miktarın maddi tazminat mı yoksa manevi tazminat mı olduğu açıkca belirtilmediği, ancak yargılama sırasında davalı vekili tarafından yapılan ödemenin maddi tazminat olarak ödendiğinin kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık 05.08.2000 tarihinde yapılan 1.000.000.000.TL ödemenin sonradan açılan davada en son hesaplanan tazminattan hangi kıstaslar nazara alınarak indirileceği konusunda toplanmaktadır.

Kural olarak işçiye yapılmış ödemenin bu miktar ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır.

Gerçek anlamda ödemeden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur. Başka bir anlatımla, ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlığın bulunduğu durumlarda, yapılan ödeme makbuz niteliğinde kabul edilebilir. Bu durumun, ödemenin yapıldığı tarih göz önünde tutularak davacıların gerçek zararının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması suretiyle belirleneceği hukuksal gerçeği ortadadır. Oysa yukarıda açıklandığı biçimde inceleme ve araştırma yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Somut olayda; mahkemece davacıya 05.08.2000 tarihinde yapılan 1.000,00 TL ödemenin 500,00 TL sini maddi tazminat olarak kabul edip yukardaki ilkelere göre bilirkişi tarafından tespit dilen zarardan düşülerek, maddi zarar belirlenmiştir. Oysa davalı vekili yargılama aşamasında yapılan ödemenin tamamının maddi tazminat olarak yapıldığını kabul etmektedir. Bu nedenle 1.000,00 TL maddi tazminat ödendiği kabul edilerek oranlama yapılarak maddi zarar belirlenmesi gerekirken 500,00 TL ödeme yapıldığı kabul edilerek karar verilmesi doğru değildir.

Yapılacak iş; ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak 05.08.2000 tarihindeki 1.000,00 TL ödemenin maddi tazminat olarak yapıldığı kabul edilerek davacının gerçek zararını saptamak, böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, Açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde davacının maddi tazminat talebinin reddine karar vermek, açık oransızlığın bulunması durumunda ise ödemenin “kısmi ifayı içeren makbuz” niteliğinde kabul edilerek, yapılan ödemenin; hak sahiplerinin ödeme, tarihindeki, gerçek zararını hangi oranda karşıladığını saptamak; en son verilere göre hesaplanan tazminat miktarlarından, yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek gerçek zararlarından, ödeme tarihindeki zararın karşılanma oranında indirim yapmak daha sonra kalan miktara hükmetmek gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2106, Karar No: 2023/2520, Tarih: 03.07.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/2106 E.  ,  2023/2520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2061 E., 2023/124 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki konkordatonun tastiki davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin engellilere yönelik her tür sağlıklı yaşam malzemelerinin rehabilitasyon ürünlerinin imalatını, alım ve satımını, yapmak, yaptırma ve ithalat ve ihracatını yapmak amacıyla kurulmuş olduğunu, yurt içi ve dışı satışları ile ülkeye döviz girdisi sağladığını, şirketin ödeme güçlüğü içinde olduğu için konkordato talebinde bulunduğunu, konkordato projesinin tasdiki ile borçlarını ödeyebileceğini ileri sürerek, konkordato talebinin tasdikini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım müdahil alacaklı davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirketin aktif ve pasifi ile faaliyetinin devamı süresince elde etmesi muhtemel gelir miktarı dikkate alındığında, davacı tarafın sunduğu projenin gerçekleşme ihtimalinin kaynakları ile orantılı olmadığı, borçların projede belirtilen vadelerde ödenmesini sağlamada şirket kaynaklarının ve muhtemel gelirlerinin yeterli olmadığı, bu nedenle teklif edilen projenin borçlunun kaynakları ile orantılı olmadığı, bu şartın gerçekleşmediği, alacaklı sayısı ve alacak miktarı yönünden yasanın aradığı çoğunluğun sağlanmadığı, iş bu nedenle teklif edilen projenin tasdik şartının gerçekleşmediği, şirketin borca batık olduğu, iflasa tabi olan davacı şirketin doğrudan doğruya iflas sebebinin bulunduğu sonuç ve kanaatine varılmakla, davacı şirketin teklif edilen konkordato projesinin tasdik şartları gerçekleşmediğinden konkordato talebinin reddine, iflasa tabi şirketin doğrudan doğruya iflasını gerektirir sebep bulunduğundan İİK'nın 308. maddesi uyarınca resen iflasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Komiser Raporu'nda Kovit-19 pandemi süreci hiçbir şekilde dikkate alınmadığını, raporun çelişkili olup hüküm kurmaya elverişli objektif ve denetlenebilir nitelikte olmadığını, müvekkili şirket borca batık olmadığını, hali hazırda Türkiye'de ve dünyada tanınan bir şirketle proje ortaklığı kurarak faaliyetlerine iflas baskısına rağmen devam etmeye çalışmakta olup yeni kaynak girişi sağlanmaya ve mali durumun iyileştirilmesine çalışıldığını, şirketin TÜBiTAK proje desteği olarak 2.186.877,56 TL‘ye kadar destek alabilme ihtimalinin olduğunu beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf kanun yolu başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyzi dilekçesinde, istinaf başvuru dilekçesindeki içeriği tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, konkordatonun tastiki istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK’nın 305 vd maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Davacı şirketin teklif edilen konkordato projesinin tasdik şartları gerçekleşmediği dikkate alındığında, temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33389, Karar No: 2012/23033, Tarih: 14.06.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/33389 E.  ,  2012/23033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hüküm tarihinde yürürlükte olan mülga Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388.maddesinde Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı hususu belirtilmiştir.

Halen yürürlükte olan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, Mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

“Aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir” denilmek suretiyle kararın bozma dışında bırakılan hususlarının kesinleştiği (artık farklı bir hüküm tesis olunamaz) kuşkusuz olmakla birlikte bu kesinleşme HMUK.nun 237 nci maddesi anlamındaki maddi anlamda kesin hüküm (kaziyei muhkeme) olmayıp, usuli kazanılmış hak niteliğindedir.

“Aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir” denilmek suretiyle kararın bozma dışında bırakılan hususlarının kesinleştiği (artık farklı bir hüküm tesis olunamaz) kuşkusuz olmakla birlikte bu kesinleşme HMUK.nun 237 nci maddesi anlamındaki maddi anlamda kesin hüküm (kaziyei muhkeme) olmayıp, usuli kazanılmış hak niteliğindedir.

Nitekim yeni bir yasal düzenleme veya İ.B.K.bulunmadığına göre halen yürürlükte bulunan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunu, Daireleri ve Adliye Mahkemelerini bağlayıcı nitelikteki 04.02.1959 gün ve 13/5 ve 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı içtihadı birleştirme kararlarında da bozma kararının kapsamı dışında tutulan hususlar bakımından ancak usuli kazanılmış haktan söz edilebileceği açıkça ifade olunmuştur.

Bir davada, mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine ( diğeri aleyhine) doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hak olarak tanımladığı usuli muktesep hakkı Hukuk Muhakemeleri Usulü adlı eserinin 5 nci baskısının 4 ncü cildinde 3411 ila 3442 nci sayfalar arasında incelemiş olan sayın Prof. Dr. ...'da yukarıda değinilen içtihadı birleştirme kararlarına atıfla mahkemenin kararının davacının taleplerinden birisine ilişkin bölümünün Yargıtay'ca bozma kararının kapsamı dışında bırakılmasının kesin hüküm olarak değil usule ilişkin kazanılmış hak olarak değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunu, anılan içtihadı birleştirme kararlarının sayın Prof. Dr. ... ile Sayın Prof. Dr.... tarafından da aynı şekilde yorumlandığını belirtmiştir. ( aynı eser sahife 3432).

Bozma kararı ile ilk hüküm ifa kabiliyetini yitirir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10.09.1991 tarih ve 281-415 ve 25.09.1991 tarih ve 355-440 sayılı kararları)

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hüküm olup, bu yeni hükmün, tüm istekleri karşılar nitelikte yeniden yazılması gerekir.

Mahkemece bu yön gözetilmeksizin , “davacının diğer talepleri hakkında verilen karar kesinleşmiş olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulması hatalı olup, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.06.2012 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

Davacı işverence çalışma koşullarında aleyhe esaslı değişiklik yapıldığından iş sözleşmesini haklı feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar yapılan feshin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iş şartlarında değişiklik nedeniyle işçinin haklı feshini kabul ederek alacakları kısmen hüküm altına almıştır.

Karar ...Tekstil San. ve Tic. Anonim Şirketi tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce;

1- Davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar yapılan feshin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iş şartlarında değişiklik nedeniyle işçinin haklı feshini kabul ederek alacakları kısmen hüküm altına almıştır.

Karar ...Tekstil San. ve Tic. Anonim Şirketi tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce;

1- Davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- .......Somut olayda işyerinin Bağcılardan Büyükçekmeceye taşınması davacı açısından iş şartlarında esaslı değişiklik oluşturmadığından yapılan fesih haksızdır. Davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmelidir, denilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilip 18.03.2011 tarihli kararla,

1- Davalının davasının kısmen kabul, kısmen Reddine,

2- Kıdem tazminatı talebinin Reddine,

3- Davacının diğer talepleri hakkında verilen karar kesinleşmiş olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına.......şeklinde hüküm kurmuştur.

Davacı tarafın temyizi üzerine Dairemiz çoğunluk görüşü ile mahkemece usulüne uygun bir hüküm kurulmadığından yerel mahkeme kararı bozulmuştur. Kararın Dairemizce ilk bozmada kıdem tazminatı dışında kalan kısımları (diğer temyiz itirazlarının reddedilmesi, hükmün o bölümünün onanması nteliğinde olduğundan ve hükmün İş Mahkemesince verilmiş olması nedeniyle karar düzeltme yoluda beklemediğinden) kesinleşmiştir. Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2008/9-582 E. 2008/570 K. 24.09.2008 sayılı kararıda aynı doğrultudadır.

Mahkemenin ilk kararındaki bu bölüm infaz edilebilir niteliktedir, bozmadan sonraki karara yeniden bu kısımların yazılması bir tekrardan başka şey değildir. Bu nedenle yerel mahkme kararının Onanması görüşündeyim.