muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1966, Karar No: 2020/442, Tarih: 15.01.2020

Suça sürüklenen çocuğun 21.04.2010 tarihli mahkeme beyanında mağdurenin kendisiyle birlikte olduğu sırada yaşı hususunda yalan söylediğini belirtmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdurenin resmi kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş alınarak mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanması, doğduğunun belirlenmesi durumunda ise olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin nazara alınmaması,

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinde yer alan ''Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir'' şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu gözetildiğinde, Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 03.02.2009 tarihli iddianamede tek çocuğun nitelikli cinsel istismarı eyleminden kamu davası açıldığı ve atılı suçun zincirleme şekilde işlendiğine dair anlatım da bulunmadığı halde, yazılı şekilde ek savunma hakkı verilerek sanık hakkında belirlenen cezada TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2824, Karar No: 2012/9335, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/2824 E.  ,  2012/9335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : Uluçayır köyü tüzel kişiliği - ... ve ark.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili 09.02.2000 tarihli dilekçesi ile; Samsun merkez ... köyü, ... mevkiinde bulunan kuzey ve batı yol, doğu ve güneyi orman ile çevrili yaklaşık 11.500 m² miktarındaki taşınmaz, ... mahallesi Mezarlıkardı mevkiinde bulunan kuzeyi ..., güneyi Yusuf Karaca, doğusu orman ve dere, batısı orman ile çevrili yaklaşık 10.000 m² miktarındaki taşınmaz, ... mahallesi ...engiç mevkiinde bulunan kuzeyi dere, güneyi ..., doğusu ..., batısı orman ile çevrili yaklaşık 10.250 m² miktarındaki taşınmaz, ... mahallesi ... mevkiinde bulunan kuzeyi ..., güneyi ..., doğusu yol, batısı dere ile çevrili yaklaşık 10.000 m² miktarındaki taşınmaz, ... mahallesi Havlu mevkiinde bulunan kuzeyi ..., güneyi dere, doğusu yol, batısı dere ile çevrili yaklaşık 5.000 m² miktarındaki taşınmaz, ... mahallesi ... mevkiinde bulunan kuzeyi ..., güneyi orman, doğusu ..., batısı dere ile çevrili yaklaşık 1248 m² miktarındaki taşınmazın tapusuz olduğunu, şahıslar tarafından açılan Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1994/222 esas sayılı dosyası ile açılan tescil davasının davacı şahıslar tarafından takip edilmediği gerekçesiyle açılmamış sayılmasına karar verildiğini, açılmamış sayılmasına karar verilen yukarıda bahsi geçen dava konusu taşınmazların fiilen ve hukuken orman niteliğinde olduğunu, bu nedenle taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesine dava açılmış, dava devam ederken yörede 2007 yılında yapılan arazi kadastrosu nedeniyle dosya 3402 sayılı Yasanın 27.maddesi gereğince Kadastro Mahkemesine devredilmiştir. Dava konusu taşınmazlar hakkında malikhaneleri açık olarak düzenlenen 118 ada 9, 167 ada 12, 172 ada 4 - 5 - 6 - 7 - 10 - 11 - 14 - 15 - 18 - 23, 176 ada 1 - 2 ve 3 parsel numaralı tespit tutanakları Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece, Davacı Hazinenin davasının kısmen kabulü ile dava konusu 118 ada 9 parsel sayılı taşınmazın (A) ile işaretli 3.387,62 m², 172 ada 14 parsel sayılı taşınmazın (A) ile işaretli 751,41 m², 172 ada 15 parsel sayılı taşınmazın (A) ile işaretli 1.713,03 m²'lik kısımlarının ve 172 ada 23 parsel sayılı taşınmazın tamamının sınırlarındaki orman parseline eklenmek suretiyle orman vasfı ile Hazine adına Tapuya TESCİLİNE,

118 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 09.08.2011 havale tarihli müşterek krokide (hava fotoğrafında) B ile işaretli 6.559,46 m²'lik kısmının Ali oğlu ... adına,

167 ada 12 parselin Hasan oğlu ... adına tarla vasfıyla tapuya tesciline,

-2-

2012/2824- 9335

118 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 09.08.2011 havale tarihli müşterek krokide (hava fotoğrafında) B ile işaretli 6.559,46 m²'lik kısmının Ali oğlu ... adına,

167 ada 12 parselin Hasan oğlu ... adına tarla vasfıyla tapuya tesciline,

-2-

2012/2824- 9335

172 ada 4 parselin Hasan oğlu ... adına tarla vasfıyla tapuya tesciline,

172 ada 5 parselin toplamda 6 pay kabul edilerek 1'er payının Hasan evlatları Dursune, Döndü, Yahya, Ali, Elmas ve ... adlarına tarla vasfıyla tapuya tesciline,

172 ada 6 parselin toplamda 6 pay kabul edilerek 1'er payının Hasan evlatları Dursune, Döndü, Yahya, Ali, Elmas ve ... adlarına tarla vasfıyla tapuya tesciline,

172 ada 7 parselin Ali oğlu ... adına tarla vasfıyla tapuya tesciline,

172 ada 10 parselin Ali oğlu ... adına tarla vasfıyla tapuya tesciline,

172 ada 11 parselin toplamda 6 pay kabul edilerek 1'er payının Hasan evlatları Dursune, Döndü, Yahya, Ali, Elmas ve ... adlarına tarla vasfıyla tapuya tesciline,

172 ada 14 parsel sayılı taşınmazın 09.08.2011 havale tarihli müşterek krokide (hava fotoğrafında) B ile işaretli 2.852,20 m²'lik kısmının Hasan oğlu ... adına tarla vasfıyla tapuya tesciline,

172 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 09.08.2011 havale tarihli müşterek krokide (hava fotoğrafında) B ile işaretli 237,66 m²'lik kısmının Ali oğlu ... adına tarla vasfıyla tapuya tesciline,

172 ada 18 parselin Ali oğlu ... adına tarla vasfıyla tapuya tesciline,

176 ada 1 parselin Yusuf oğlu ... adına tarla vasfıyla tapuya tesciline,

176 ada 2 parselin toplamda 6 pay kabul edilerek 1'er payının Hasan evlatları Dursune, Döndü, Yahya, Ali, Elmas ve ... adlarına tarla vasfıyla tapuya tesciline,

176 ada 3 parselin Ali oğlu ... adına tarla vasfıyla tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 19/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16619, Karar No: 2015/23445, Tarih: 29.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/16619 E.  ,  2015/23445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin davalı şirket nezdinde güvenlik görevlisi olarak 16.04.2007 – 31.08.2009 tarihleri arasında aylık 1.070 TL net maaşla çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, fazla çalışma yapmasına, ulusal bayram ve genel tatiller ile hafta tatillerinde çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili beyan dilekçesinde özetle; davacının iş akdinin feshedilmediğini, asıl işveren .... Belediyesi’nin güvenlik işini ihale ile alan dava dışı şirkette çalışmasına devam ettiğini, davacının fazla mesai yapmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Bozmadan Önce Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma öncesi yapılan yargılamada davacının fark kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ve ulusal bayram-genel tatil alacaklarının kabulüne, hafta tatili alacak talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Bozma Kararının Özeti:

Dairemizin 27.03.2013 tarih ve 2012/8048 Esas 2013/10350 Karar sayılı ilamında özetle; işverenler arasındaki devir ilişkisinin araştırılması, ödeme itirazı niteliğindeki belgelerin değerlendirilmesi gerektiği, imzalı ücret bordrolarının fazla mesai ve ulusal bayram-genel tatil alacaklarının hesabında değerlendirilmesi gerektiğine hükmedilerek Yerel Mahkeme kararı bozulmuştur.

E) Bozma Üzerine Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemece davacının iş akdinin davalı işveren tarafından feshedilip bir kısım kıdem tazminatı ödendiği, davacının iş akdi feshedildikten sonra fiilen aynı yerde çalışmasına devam ettiği, çalışmasının kesintili çalışmanın söz konusu olduğu, işyeri devri ilkeleri uygulanmayacağı gerekçeleri ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı talepleri kabul edilmiş, bozma ilamı doğrultusunda ek rapor aldırılarak fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacakları kısmen kabul edilmiş, hafta tatili alacak talebi reddedilmiştir.

G) Temyiz:

Kararı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

H) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

G) Temyiz:

Kararı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

H) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6’ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120’nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14’üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14’üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6’ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6’ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davacı taraf iş akdinin haksız ve bildirimsi olarak feshedildiğini iddia etmiş, davalı taraf ise davacı işçinin iş akdinin feshedilmediğini, asıl işverenin güvenlik işini ihale ile alan dava dışı şirkette çalışmasına devam ettiğini savunmuştur.

Dosyada mevcut hizmet cetvelinin incelenmesinden davacının 31.08.2009 tarihine kadar davalı şirkette çalışmasın devam etti, 11.09.2009 tarihinde ise dava dışı .......’nde çalışmasına başladığı görülmektedir.

Dosyada mevcut kıdem tazminatı bordrosunun incelenmesinden 26.11.2009 tarihinde davacıya 2.594,39 TL kıdem tazminatı ödendiği anlaşılmaktadır.

Dosyada mevcut .... Belediye Başkanlığı İdari İşler Bürosu tarafından tanzim edilmiş 16.09.2011 tarihli belgeye göre davacı işçinin bu tarih itibariyle çalışmasına devam ettiği,

Dosyada davacının işten ayrılışının nedenini gösterir işten ayrılış belgesinin ve taraflardan sadır olmuş iş akdinin feshedildiğini gösterir belge mevcut değildir.

Dosyada mevcut kıdem tazminatı bordrosunun incelenmesinden 26.11.2009 tarihinde davacıya 2.594,39 TL kıdem tazminatı ödendiği anlaşılmaktadır.

Dosyada mevcut .... Belediye Başkanlığı İdari İşler Bürosu tarafından tanzim edilmiş 16.09.2011 tarihli belgeye göre davacı işçinin bu tarih itibariyle çalışmasına devam ettiği,

Dosyada davacının işten ayrılışının nedenini gösterir işten ayrılış belgesinin ve taraflardan sadır olmuş iş akdinin feshedildiğini gösterir belge mevcut değildir.

Tüm dosya kapsamından; davacının iş akdinin feshedildiğine yönelik herhangi bir irade açıklamasının mevcut olmaması, davacıya ödenen kıdem tazminatının davacının iddia edilen fesih tarihinde hak ettiği kıdem tazminatının tamamının ödenmemesi karşısında sadece kıdem tazminatının bir kısmının ödenmesinin davalı yanındaki çalışmanın tasfiyesi olarak değerlendirilmesi hatalıdır.

Mahkemece davacının iş akdinin feshedilmediği, dava dışı ........ ile davalı arasında işyeri devri olduğu kabul edilerek feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin reddi yerine kabulü hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

I) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2940, Karar No: 2015/14575, Tarih: 16.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/2940 E.  ,  2015/14575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, bir kısım işçilik alacaklarının tahsili için yürüttüğü icra takibine itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan ... , davacının işçileri olmadığını savunarak husumet yokluğu nedeniyle, davalı ... ise; ...nin tüzel kişiliğinin kaldırılarak 29.03.2009 tarihinden itibaren ...’ne bağlandığını, devredilen borçlar listesinde davacının adının geçmediğinden davacıya herhangi bir borçlarının olmadığını savunarak davanın reddine davacının %20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalılardan ... avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın gerekçe kısmında yer alan icra inkar tazminatına ilişkin kabul birbirinden farklıdır.

HMK.’nun 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince bozma nedenidir.

Mahkemece, gerekçede “….Alacak yargılama sonucu belirlendiğinden iki tarafın lehine de inkar tazminatına hükmedilmiştir....” denilerek taraflar yararına icra inkar tazminatı kabul edilmiş ise de; tefhim edilen hüküm özetinde icra inkar tazminatının dahil olup olmadığı anlaşılmayacak şekilde “Fazlaya ilişkin talebin reddine,” şeklinde karar verilmesi hüküm ve gerekçe çelişkisi olup, hüküm müphem olduğundan HMK.nun 298/2. maddesine ve YİBK.na aykırı olan hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9778, Karar No: 2014/9676, Tarih: 30.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/9778 E.  ,  2014/9676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

7201 sayılı Yasa'nın 35. maddesine göre, kendisine veya adresine Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimsenin adresini değiştirmesine rağmen yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmemesi nedeniyle eski adrese çıkalan tebliğlerin muhataba yapılmış sayabilmesi için tebligat çıkarılan adreste daha önce Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması veya daha önce tebligat yapılmamış olsa bile tüzel kişiler bakımından resmi kayıtlardaki adreslerinde tebliğ yapılması gerekir.

Hükmün, davalı şirkete, kolluk araştırması sonucu tespit edilen adrese TK 35. maddesine göre tebliğ edildiği, TK 35. maddeye göre yapılan tebligatın bu yöntemle tebliğinin usulsüz olduğun anlaşılmakla, davalı şirket adına Ticaret Sicil Memurluğu kayıtlarındaki adrese gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10289, Karar No: 2023/12038, Tarih: 29.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10289 E.  ,  2023/12038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/44 E., 2023/935 K.

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Van 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/255 E., 2021/492 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı yanında 02.05.2016 tarihinden 13.02.2019 tarihine kadar fizyoterapist olarak olarak çalıştığını, müvekkilinin çocukların rehabilite edildiği rehabilitasyon merkezinde haftanın 5 günü sabah 08:00 ile 17:00 arasında çalıştığını, müvekkilinin çalıştığı süre içerisinde hiç yıllık izin kullanmadığını, doğum izninin de kullanıldırıldığını, bunlara rağmen müvekkiline yıllık ücretli yasal haklarının ödenmediğini, müvekkilinin davalı iş yerinde çalıştığı en son dönemde aylık 5.000.00 TL maaş aldığını ancak çalıştığı süre boyunca asgari ücretin çok üstünde maaş almasına rağmen primlerinin SGK'ya asgari ücret olarak bildirildiğini belirterek açıklanan nedenlerle fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin sigorta prim kazancının gerçek maaşına göre yeniden düzenlenmesi ve SGK'ya yatırılması için hizmet tespit davasının kabulüne, 100,00 TL kıdem tazminatı, 100,00 TL ücret ve 100,00 TL yıllık izin alacağı olmak üzere toplam 300,00 TL'nin bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile müvekkiline ödenmesine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; hizmet tespiti davalarının kamu düzenine ilişkin olduğunu, çalışma olgusunun hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde ortaya konması gerektiğini, davacının dava açmadan önce müvekkili Kuruma müracaat etmediğinden dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.