muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7283, Karar No: 2022/3128, Tarih: 19.04.2022

Karara karşı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "QURU" asıl unsurlu dava konusu markalarla davacıya ait "DURU" asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira markaların asli unsurlarını oluşturan kelimelerin sadece ilk harflerinin farklı olduğu, "Q" harfi ile "D" harfi arasındaki görsel yakınlık da dikkate alındığında bu farklılığın başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, mahkemece hükümsüzlüğüne karar verilen hizmetler dışında davacı markaları ile dava konusu markaların kapsamlarında yer alan mal ve hizmetler arasında benzerlik bulunmadığı gibi bu hizmetler yönünden 6769 sayılı Kanun'un 6/5. maddesinde ön görülen hallerin de gerçekleşmediği, her ne kadar söz konusu davalı markalarının tescilli olduğu ve bu nedenle de korunmalarının gerektiği savunulmuş ise de bu savunmanın yasal bir dayanağının olmadığı, iltibas değerlendirmesinde markaların kapsamlarında yer alan mal ve hizmetlerin esas alınacağı, dolayısıyla tarafların fiilen aynı ürünü üretmemelerinin ya da farklı sektörlerde faaliyet göstermelerinin işbu dava yönünden bir öneminin bulunmadığı, davalının, dava konusu markalar yönünden müktesep hakka sahip olmadığı, dava konusu markaların tescil tarihi ile dava tarihi arasında 6769 sayılı SMK'nın 25/6. maddesinde ön görülen beş yıllık süre geçmediğinden davacının sessiz kalma yoluyla hak kaybına uğradığının söylenemeyeceği, eldeki marka hükümsüzlüğüne ilişkin davanın Türk Patent Kurumu ile ilgisi bulunmadığından anılan Kurum çalışanının bilirkişi olarak görevlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava marka hükümsüzlüğüne ilişkindir.

Davacının hükümsüzlüğe isnat markaları "DURU + şekil", davalının hükümsüzlüğü istenen markaları ise "QURU", "QURU SAĞLIKLI ATIŞTIRMALIK + şekil", "QURU HEALTHY SNACK + şekil" unsurundan oluşmakta olup, "QURU" ibaresinin Türkçe'de bir anlamı olmadığı, "kuru" ibaresini akla getirdiği, İngilizce "HEALTY SNACK" ibaresinin "sağlıklı atıştırmalık" anlamına geldiği, markalar arasında görsel, sesçil ve anlamsal yönden önemli farklılıklar olduğu, olaya uygulanacak 6769 sayılı SMK'nın 6/1. maddesi uyarınca karıştırma ihtimali bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: YukarIda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 19/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11184, Karar No: 2021/11953, Tarih: 05.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/11184 E.  ,  2021/11953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanıklar ... ve ...'ın temyiz taleplerinin incelenmesinde,

27/06/2013 günü sanıklardan ...'un ... plakalı aracında yapılan aramada toplam 2550 karton bandrolsüz, gümrük kaçağı sigaraların ele geçirildiği ara yakalama olayı ile ilgili Mardin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/1615 soruşturma dosyasından haklarında iletişimlerinin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerin değerlendirilmesi tedbiri uygulanan sanıklar ... ve ... haklarında mevcut tapelerdeki görüşmeleri nedeniyle mahkumiyet kararı verilmiş ise de,

Dosya kapsamından, sanıklar ... ve ...'ın tape içeriklerinde mahkumiyet gerekçesi olarak gösterilen iletişimin dinlenilmesi tutanaklarında sanıkların diğer sanık ...'tan ele geçirilen sigaralara ilişkin açık görüşme kayıtlarının olmaması, sanık ...'un diğer sanıklar ... ve ... hangisi ile doğrudan bağlantılı olduğuna dair dava konusu tapelerde bir açıklık olmadığı gibi sanık ... ile diğer sanıklardan birinin irtibatlı olduğuna dair dosyada herhangi bir delilinde bulunmaması karşısında, sanıkların mahkumiyetine yeter şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) Sanık ...'un temyiz istemine göre yapılan incelmede;

Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, sanık hakkında temel cezada TCK'nun 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, alt sınırdan hüküm kurmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eylemlerinin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eylemlerinin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de,

1-Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 20.03.2015, iddianame düzenleme tarihinin ise 07.05.2015 olduğu,

Sanık ... hakkında,

Daha önce 25/05/2021 tarihinde bozulmasına karar verilen Yargıtay 19.Ceza(Kapatılan) 2019/27236 Esas, 2021/5567 Karar sayılı Eruh Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/58 E- 2014/33 K sayılı dosyasında suç tarihinin 19.02.2015, iddianame düzenleme tarihinin ise 03.04.2015 olduğu,

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 20.03.2015, iddianame düzenleme tarihinin ise 07.05.2015 olduğu,

Sanık ... hakkında,

Daha önce 25/05/2021 tarihinde bozulmasına karar verilen Yargıtay 19.Ceza(Kapatılan) 2019/27236 Esas, 2021/5567 Karar sayılı Eruh Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/58 E- 2014/33 K sayılı dosyasında suç tarihinin 19.02.2015, iddianame düzenleme tarihinin ise 03.04.2015 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyanın incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanık ...'un hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Adli para cezasının gün karşılığı miktarının belirlenmesi sırasında 52/2 yerine 52/1,2 gösterilmesi ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesi sırasında yasa maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3-24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5113, Karar No: 2020/2934, Tarih: 07.07.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5113 E.  ,  2020/2934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MERSİN 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 31.10.2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 08.10.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, bu eylemden önce işlenen sanığın 30/10/2014 tarihindeki eylemi nedeni ile ise sanık hakkında daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği için 09/01/2015 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı bunun üzerine yapılan yargılamada sanığın mahkûmiyetine karar verildiği görülmüş ise de;

Sanığın 30/10/2014 tarihindeki eylemi nedeni ile 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 08.10.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden kamu davası açıldığı anlaşılmakla; kamu davasını açma koşulları oluşmadan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, durmasına 31/10/2014 tarihli bu eylemi ile bu soruşturma dosyalarının birleştirilmesine ve infazın devam edebilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4812, Karar No: 2010/14969, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/4812 E.  ,  2010/14969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki hakem kurulu kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalıya sera naylonu sattığını, davalının naylonun ayıplı çıktığından bahisle tüketici hakem heyetine başvurarak serasına yeniden naylon örtü çekilmesini talep ettiğini, Urla Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından 12.01.2010 günlü kararla, üretim hatası bulunması nedeniyle sera naylonunun değiştirilmesine karar verildiğini,sera naylonunun fiyatının 2.651,46-TL olup, Hakem Heyetinin bu miktar için karar vermeye yetkili ve görevli olmadığını, naylonda bir ayıp bulunmadığını ileri sürerek, tüketici hakem heyeti kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, değeri 938,75-TL’nin üstündeki uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nin vereceği kararların ancak Tüketici Mahkemesi’nde delil olarak ileri sürülebileceği, dava konusu sera naylonunun değerinin, 2.651,45-TL olduğu, bu konudaki Urla Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nin kararının doğrudan icraya konulmasının mümkün olmadığı, davacının delil niteliğindeki bu kararı iptal ettirmesinde hukuki bir yararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı şirket, davalıya 2.651,45-TL bedelle sattığı sera naylonunun değiştirilmesine ilişkin Urla Tüketici Hakem Heyetinin 12.01.2010 tarihli kararının kaldırılmasını talep etmiştir. Mahkemece, değeri 938,75TL’nin üstündeki uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nin vereceği kararların ancak Tüketici Mahkemesi’nde delil olarak ileri sürülebileceği, dava konusu sera naylonunun değerinin 2.651,45-TL olduğu, bu konudaki Urla Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nin kararının doğrudan icraya konulmasının mümkün olmadığı, davacının delil niteliğindeki bu kararı iptal ettirmesinde hukuki bir yararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine, karar verilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesinde tüketici; “Mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır. Somut olayda, Hakem Heyetine başvuran davalının seracılık yaptığı, sera naylonunu ticari ve mesleki amaçla satın aldığı ve kanunun tanımladığı tüketici kapsamı içinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Öyle olunca, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti, sera naylonu ile ilgili bir karar vermeye yetkili ve görevli değildir. Bu durumda, mahkemece, yetkili ve görevli olmayan Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususlar göz ardı edilerek yazılı gerekçe ile davanın reddine şeklinde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 36.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2473, Karar No: 2024/6662, Tarih: 16.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2473 E.  ,  2024/6662 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/245E., 2023/70K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : Düzeltilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Soma Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.11.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Soma Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 08.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi'nin, 26.012023 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararında adli para cezası ile ilgili hükümlerde düzeltilmek yapılmak suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiİnin temyiz istemi, sanığın uyuşturucu madde sattığına dair içtihatlarla belirlenen kıstasların dosyada mevcut olmadığına, sanığın mesajlaştığı kişilere uyuşturucu madde satmadığına, tekerrür hükümlerinin uygulandığı ilamın sanığın suça sürüklenen çocuk sıfatıyla işlediği suça ilişkin olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

17.03.2022 ve 30.03.2022 tarihlerinde sanığın evinde yapılan aramalarda hassas terazilerin ele geçmesi, bu hassas terziler üzerinde yapılan incelemede THC ve metamfetamin kalıntılarının tespit edilmesi, ele geçen uyuşturucu maddelerin çeşitliliği, sanığın telefonunda yapılan mesajlaşmaların incelemesinde uyuşturucu madde ticaretine ilişkin görüşmelerin yer alması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olguda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmeyerek, hükmün hak yoksunlukları ve müsadereyle ilgili paragraflarında düzeltilme yapılmak suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olguda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmeyerek, hükmün hak yoksunlukları ve müsadereyle ilgili paragraflarında düzeltilme yapılmak suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tanık K.Ş.'nın kendisi hakkında yürütülen soruşturmada uyuşturucu madde aldığı kişileri tespit ettiği ve bunlardan birisinin de sanık ... olduğunu beyan etmesi üzerine sanığın evinde 30.03.2022 tarihinde arama yapılmasına dair sulh ceza hakimliğinden alınan arama el koyma kararına istinaden sanığın ikametine gidildiğinde, kapının usulüne uygun olarak çalınmasına rağmen açılmadığı ve ev içerisinden ayak seslerinin geldiği, ikametin arka kısmında bulunan polis memurunun ev içerisinden yabancı bir cisim atıldığı ve sanığın kaçmaya çalıştığı beyanı üzerine ikametin arka kısmına gidildiğinde, mavi-gri renkte hassas terazinin ele geçirildiği, evde yapılan aramada ise krem kutusu içerisinde uyuşturucu madde ile bilgisayar çekmecesi içerisinde uyuşturucu madde paketlemeye yarayan çok sayıda alimünyum folya ele geçen olayda; hassas terazi üzerinde yapılan kriminal incelemede metamfetamin kalıntısının bulunması, uyuşturucu madde paketlemede kullanılan alimünyum folyaların sanığa ait bilgisayar masasının çekmecesinde ele geçmesi, sanığın telefonunda yapılan incelemede uyuşturucu madde satışına ilişkin mesajlaşmaların yer alması, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmaları ve tanık beyanları bir arada değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna dair İlk Derece Mahkemesi'nin ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmış olup, sanık müdafinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın doğru olduğu anlaşılmış olup, sanık müdafinin bu husustaki temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi'nin 2023/245 E., 2023/70 K. ve 26.01.2023 tarihli Kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Soma Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16.09.2024 tarihinde karar verildi.