muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/20008, Karar No: 2010/2691, Tarih: 04.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/20008 E.  ,  2010/2691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ile davacı Saadettin Dramalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü ...mevki 299 ada 26 parsel sayılı 5960,06 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kayalık ve taşlık niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiş, ... ve Saadetin Dramalı, parselin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ayrı ayrı adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece, davaların REDDİNE ve çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş hüküm davalı Hazine ile davacı Saadettin Dramalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.5.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise 30.07.1982 tarihinde ilan edilip, 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 Sayılı Yasanın, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması mevcuttur.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli parsellerin bulunduğu köyde seri bazda yapılan orman kadastrosunda, dava konusu yerlerin niteliğinin araştırılmadığı, resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucu verilen bilirkişi raporunda, çekişmeli parsellerin 6831 Sayılı Yasanın 17/2.maddesi kapsamında orman içi açıklığı niteliğinde, yüksek eğimli, üzerinde orman bitki örtüsü bulunan ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerlerden iken son zamanda iş makineleri ile bitki örtüsünün kaldırıldığı, bu tür yerlerin 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesinin karşı kavramından ve 15/7/2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/p, 26/a-h ve j maddeleri gereğince orman sayılacağı ve orman sınırı dışında bırakılmış olsa dahi, aynı yönetmeliğin 26/2. maddesi hükmü gereği taşınmazın orman niteliğini ortadan kaldırmayacağına ve Hukuk Genel Kurulunun 15.11.2000 gün ve 2000/20-1663/1694 sayılı kararı da göz önünde bulundurularak karar verildiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının gerek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 04/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19043, Karar No: 2016/17764, Tarih: 27.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/19043 E.  ,  2016/17764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, feshin geçerli bir nedeni bulunmadığını öne sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı şirket tarafından davacının iş akdinin fesih sebebinin kuruma 04 kodu ile belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden fesih olarak bildirildiği gibi iş akdinin haklı ve geçerli nedenlerle feshedildiğine dair de herhangi bir savunmada bulunulmadığı ve delil ibraz edilmediği, kuruma bildirilen fesih sebebine göre fesih bildiriminin yazılı olarak yapıldığına ve fesih sebebinin bildirildiğine dair de herhangi bir delil ibraz edilmediği açıklanan nedenlerle feshin geçerli veya haklı nedenlerle yapıldığı davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.03.2007 tarih ve 2007/8-161 E., 2007/155 K. sayılı kararı ile de belirtildiği üzere adil yargılanma ve dinlenilme hakkının bir gereği olarak hakim, taraflara duruşmalarda hazır bulunmak, iddia ve savunmalarını bildirmek için imkan vermeli, tarafları usulüne uygun bir biçimde duruşmaya davet etmelidir. Fakat tarafların kendilerine tanınan bu imkana rağmen, duruşmaya gelmek zorunluluğu yoktur. Hukuk davalarında duruşmaya gelmemenin müeyyidesi, dava dosyasının işlemden kaldırılması veya yargılamanın gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilmesidir.

Dava ile ilgili olan kişilerin davaya ilişkin bir işlemi öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin muhataba bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın çıkarıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal dinlenme ve savunma hakkı kısıtlanmış olur.

AİHM'ye göre de iç hukuktaki duruşmada hazır bulunma hakkını kullanıp kullanmamaya karar verecek olan davanın bir tarafına, duruşmaya katılma imkanı verecek şekilde duruşmanın bildirilmemesi, silahlarda eşitlik ve çekişmeli yargılama ilkelerini özünden yoksun bırakır.

AİHM'ye göre de iç hukuktaki duruşmada hazır bulunma hakkını kullanıp kullanmamaya karar verecek olan davanın bir tarafına, duruşmaya katılma imkanı verecek şekilde duruşmanın bildirilmemesi, silahlarda eşitlik ve çekişmeli yargılama ilkelerini özünden yoksun bırakır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkeme, iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir..

Bu kapsamda hukuki dinlenilme hakkı, bilgilenme/bilgilendirme, açıklama yapma, yargı organlarınca dikkate alınma ve kararların gerekçeli olması gibi hususları içerdiği açıktır. Bilgilenme hakkı, yargılamanın içeriğine dair tam bir bilgi sahibi olmanın yanında gerek karşı tarafın gerekse de yargı organlarının dosya içeriğine yapmış oldukları işlemleri öğrenmelerini kapsar. Bilgilenme/ bilgilendirme hakkının etkin biçimde kullanılabilmesi için gönderilecek tebligat ve davetiyelerde kanunda öngörülmüş şekil şartlarına sıkı sıkıya uyulması gerekmektedir. Ayrıca bu hak sadece davanın başındaki iddia ve savunmalar açısından değil yargılamanın her aşamasında dikkate alınmalıdır. Bu kapsamda devam eden bir yargılamada, tarafların açıklamaları için bilgilendirme yeterli olmayıp yargılamada yer alan diğer kişilerin ( tanık, bilirkişi gibi) açıklamaları açısından da önemlidir. Bilgilenme hakkının usulüne uygun kullanımı ile tarafların haklarında öğrendikleri isnat ve iddialara karşı beyanda bulunabilme, davaya yönelik bilgi ve belge verebilme yani açıklama yapma hakkı da hukuki güvenceye bağlanmaktadır. Böylece davanın her iki tarafına eşit şekilde açıklama yapma hakkı tanınması ile adaletin görünür kılınması sağlanacaktır. Açıklamada bulunma hakkı, tarafların, yazılı veya sözlü şekilde iddia ve savunmalara karşı itirazda bulunabilme, davaya ilişkin beyanda bulunmalarını sağlar.

Burada üzerinde durulması gereken bir diğer husus ise, yargılama makamlarının işlemlerinin çelişkili bulunmaması gerekmektedir. Yani mahkemece, adaletin görünür kılınmasını sağlayacak usul ve esaslara uyulurken, taraflarda farklı anlamlandırılabilecek işlemlerden kaçınılması gerekmektedir. Örneğin, taraflara tebliğ edilen davetiyelerde kesin süre verilmesine rağmen kesin süre sona ermeden karar verilmesi gibi...

Somut olayda, davalı kendisine ön inceleme duruşmasına gelmemesinin sonuçlarının usulüne uygun olarak hatırlatılmadığını, bu nedenle savunma hakkının kısıtlandığını öne sürmektedir. Mahkemece davalı işverene 19.02.2016 tarihinde tebliğ edilen tebligat mazbatası incelendiğinde 08.03.2016 tarihinde ön inceleme yapılacağının bildirildiği, tahkikat aşamasından söz edilmediği anlaşılmaktadır.

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden sonra 10.12.2015 tarihinde açılmıştır. Mahkemece karşılıklı dilekçelerin verilmesi aşaması (HMK. m.126-136) tamamlandıktan sonra, ön inceleme aşamasına geçilmiş ( HMK md. 137-142), ön incelemenin duruşmalı yapılmasına karar verilerek davalıya ön incelmeme davetiyesi tebliğ edilmiş; ancak, davalı taraf belirlenen ön inceleme duruşmasına gelmemiştir.

Mahkemece, ön inceleme duruşmasında dava nihai olarak karara bağlanmayıp tahkikat aşamasına geçildiğine göre; davalının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 147. maddesi gereğince tahkikat duruşmasına davet edilmesi zorunludur. 08.03.2016 tarihli celsede ön inceleme duruşmasının yapılacağı belirtilmiştir. Oysa, davalının herhangi bir sebeple ön inceleme duruşmasına katılamaması halinde HMK 147/2 gereğince tahkikat duruşmasına katılmaması halinde sonuçları gösterir meşruhatlı davet kağıdı tebliğ edilmeden karar verilmesi açıkça yasaya aykırıdır. Davalı davet edilmeden yokluğunda tahkikat aşamasına geçilemez.

Mahkemece yukarıda açıklanan usul hükümlerine riayet edilmeden yargılama yapılıp sonuca gidilmesi adil yargılanma hakkının ihlali olup bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1902, Karar No: 2021/2577, Tarih: 22.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/1902 E.  ,  2021/2577 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.06.2018 tarihli ve 2018/127 Esas, 2018/333 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 4.610,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 13.832,80 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 22.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9314, Karar No: 2014/870, Tarih: 20.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9314 E.  ,  2014/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/1, 52, 524, 53/6. maddeleri

gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, anılan hükmün uygulanması konusundaki takdirin mahkemeye ait olması karşısında, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, cezanın fazla olduğuna, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6703, Karar No: 2010/11966, Tarih: 22.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6703 E.  ,  2010/11966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2891, Karar No: 2021/2266, Tarih: 25.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/2891 E.  ,  2021/2266 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.11.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Geçit hakkı tesisi tapulu taşınmaz leh ve aleyhine kurulur. Tapusuz taşınmaz üzerinden geçit hakkı tesis edilemeyeceğinden hükümde tapusuz taşınmaza da yer verilmesi doğru görülmemiş, belirtilen husus kararın bozulmasını gerektirmiş ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile; hüküm sonucunun 1. bendinden ‘’ve aynı fen raporunda yine 1 nolu güzergah üzerinde bulunan ve C harfi ile gösterilen tapusuz 67,92 m²'lik yer üzerinde’’ ibaresinin çıkartılmasına, hükmün Hukuk Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9992, Karar No: 2024/2077, Tarih: 26.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9992 E.  ,  2024/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1639 E., 2023/2091 K.

DAVA TARİHİ : 03.11.2020

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/834 E., 2022/201 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılması uyarınca açılan boşanma davasının kabulüne tarafların boşanmalarına ve ferilerine, kadının pek fena muamele ve onur kırıcı davranışta bulunmaya dayalı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; kadına fiziksel şiddet uyguladığını, hor gördüğünü, gebertirim seni kimse elimden alamaz gibi sözlerle ölümle tehdit ettiğini, bunun üzerine kadının baba evine sığındığını, kadının İzmir'de, erkeğin ise Konya'da üniversite de profesör unvanı ile çalıştıklarını, tarafların İzmir'de evlilik birliğinin kurulması yönünde anlaştıklarını, erkeğin aylarca İzmir'e habersizce gelmediğini, senden profesör olsa ne olur, sen o görevleri yapamazsın, kabul etme, sen yemek yapamazsın, sen hiç bir şeyden anlamazsın, ne biçim annesin gibi söylemlerde bulunduğunu ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 162 nci maddei uyarınca pek kötü ve onur kırıcı davranış ve 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuk yararına aylık 3.500,00 TL tedbir ve iştirak, kadın yararına 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dava dilekçesinde özetle; çocuğun doğumu sonrası kadının, babasının evinde yaşamakta ısrar ettiğini, ortak haneye dönmediğini, paranı gereksiz yere harcıyorsun, sen maaşını bana ver, ben sana haftalık harçlık vereyim gibi sözlerle maddî yönden baskı yaptığını, erkeğin Konya ilinde bulunan evinin satılarak, İzmir'den ev alınması hususunda da baskı yaptığını, gelirinden fazla sonu gelmez isteklerde bulunduğunu, ortak çocuğa isim konulmasını kavga haline getirdiğini, kendi isteği doğrultusunda ortak çocuğa isim koyduğunu, kadının çalıştığı Katip Çelebi Üniversitesine atanması için başvuru yaptığını, kadının "bölümde seni istemiyorum, sakın gelme, gelirsen pişman olursun, ayrılırız, çocuğunu göremezsin, ben bölüme ablamı alacağım hemen gidip kadroya atanmak istemediğine dair feragat belgesi vereceksin" gibi sözlerle tehdit ettiğini, İzmir'e gelmesini engellediğini, 24 Ağustos 2020 tarihinde davacının babasının Ayşegül eve dönmeyecek, biz evliliğinizin bittiğine dair rektör ve dekana bilgi verdik. Kadroya atanmak için başvuru yapma, güvenliğe bilgi verildi, seni kapıdan içeri almayacaklar, senden bir şey olmayacağı anlaşıldı, senin doçent olmak gibi bir hedefin yok gibi sözlerle müvekkilini aşağıladığını, anlaşmalı boşanma olmazsa çocuğu göremeyeceksin gibi sözler söylediğini, kadının ortak konutu terk ettiğini, beyanla davanın reddine, boşanmaya karar verilecekse ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin agresif kişiliği, davacıya yönelik "bizi ölüm ayırır, mezarlarımız yan yana olacak" gibi tehdit içeren sözleri, davacıya bağırarak kollarından tutarak tartaklaması, öfkeli bir şekilde duvara vurarak şiddet içeren eylemleri, davacıya yönelik "senden profesör olsa ne olur, bana neden bu görevler gelmiyor da, sana geliyor, sen bu görevleri kabul etme, ağır görevler, sonra gidersen, görevlere beraber gideriz, bensiz gidemezsin" gibi küçük düşüren sözleri, ortak çocuğun bezinin değiştirme sırasında ise davacıya "sen beceremezsin, bırak ablam becersin" yine çocukla ilgili olarak "sen ne biçim annesin, senden anne olmaz, nasıl bakacaksın", yemekle ilgili olarak "bak görüyormuşun, iyi bak, öğren, gerçi sen beceremezsin" gibi hakaret ve küçük düşürücü sözleri, davalının annesinin de "çekişmeli boşanma olacak, Hakkı'yı eşinden boşanmış dedirtmez, bedelini özetiriz, Ayşegül mahkemede rezil olacak, sürünecek, ne olmuş iki laf söyledi se, kemiklerini mi kırmış, erkek kadını döver de söver de, sever de, boşanma olmayacak, Ayşegül profesör olmuş şey mi olmuş" gibi hakaret ve küçük düşüren sözleri, evlilikten sonra davalının İzmir'e gelmek için çaba sarf etmemesi, kadın ise evlilikte eşini değil, ailesini daha fazla önemsemesi, Konya'da bulunan davalıya "of gelme" diyerek ortak konuttan uzaklaştırması, davacının babasının "Hakkı'ya yeterince süre verdik, eğer anlaşmalı boşanma tutanağını imzalamaz ise, çocuğu bir daha göstermeyeceğiz, olaylar çekişmeliye dönerse, çirkinleşir, üniversitelere yazılar yazılır" gibi tehdit içeren sözleri gerekçe gösterilerek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin kadına nispeten ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 800,00 TL tedbir ve 1.000,00 TL iştirak nafakasına, iştirak nafakasının hükmün kesinleşmesini takip eden yıllarda kesinleşme tarihi itibariyle her yıl TÜİK' in yayınladığı ÜFE artış oranında arttırılmasına, kadın yararına aylık 30.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata ve 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesi uyarınca pek kötü ve onur kırıcı davranış nedeniyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesi uyarınca pek kötü ve onur kırıcı davranış nedeniyle açılan davanın reddi, kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakaları ile tazminatların miktarları yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.