muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7186, Karar No: 2024/1454, Tarih: 13.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/7186 E.  ,  2024/1454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/350 E., 2022/382 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-12746

DAVA TARİHİ : 31.08.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü/Davacı Vekilinin İtirazlarının Kısmen Kabulü- Davalı Vekilin İtirazlarının Reddine

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/34275

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davacı vekili ile davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacının itirazlarının kısmen kabulüne, davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının sürücüsü olduğu motosiklet ile davalı tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalı otomobilin 07.01.2021 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu davacının yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 50,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 50,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 5.100,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslahla talebini 143.893,79 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 2.119,43 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 1.788,75 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 147.801,97 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; usule uygun evraklarla yapılmayan başvuru nedeniyle usulden red kararı verilmesi gerektiğini, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olmadığını, alkol ve koruyucu tertibat durumu araştırılarak müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, davalının geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatından sorumlu olmadığını, sigortalı araç sürücüsünün kusurunun ispat edilmesi amacıyla kusur raporu alınması gerektiğini, avans faiz talebinin yersiz olduğunu ve hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5'i oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından sunulan 08.07.2021 tarihli maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olduğu, davacıda %7 oranında sürekli maluliyet bulunduğu, alınan kusur raporuna göre sigortalı araç sürücüsünün davaya konu olayda %75 oranında kusurlu olduğu, davacının kazada yalnızca yüz bölgesinden yaralanması nedeniyle her ne kadar kaza tespit tutanağında kaskının takılı olup olmadığı belirsiz olsa da, yaralanma bölgesi dikkate alındığında kaskının takılı olmadığı kanaati oluştuğu, bu nedenle her bir alacak kaleminden %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 115.115,03 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.695,54 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 1.431,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 118.241,57 TL tazminatın yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; davacının kaskının takılı olmadığı varsayılarak müterafik kusur indirimi yapılmasının hatalı olduğunu ve davacı lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; usule uygun evraklarla yapılmayan başvuru nedeniyle usulden red kararı verilmesi gerektiğini, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olmadığını, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, davalının geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatından sorumlu olmadığını, geçici bakıcı giderinin brüt asgari ücret üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğunu, bakıcı giderinden indirim yapılması gerektiğini, ıslah dilekçesinin davalıya tebliğ edilmediğini, ıslah edilen tutar için ancak ıslah tarihinden itibaren yasal faize hükmedilebileceğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun, hesaplama yönteminin yerinde olduğu, kusur oranlarının hakemce alınan kusur raporu ve kaza tespit tutanağı ile netleştiği, davacının yaralanmasının yüz bölgesinden olmasının kaskının takılı olmadığı anlamına gelmediğini, bu nedenle kask nedeniyle yapılan müterafik kusur indiriminin hatalı olduğunu, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğu gerekçesiyle, davalının itirazlarının reddine, davacının itirazlarının kısmen kabulüne, esas hakkında yeniden hüküm tesisi ile davanın kabulüne, 143.893,79 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 2.119,43 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 1.788,75 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 147.801,97 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; usule uygun evraklarla yapılmayan başvuru nedeniyle usulden red kararı verilmesi gerektiğini, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olmadığını, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, davalının geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatından sorumlu olmadığını, geçici bakıcı giderinin brüt asgari ücret üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğunu, bakıcı giderinden indirim yapılması gerektiğini, ıslah dilekçesinin davalıya tebliğ edilmediğini, ıslah edilen tutar için ancak ıslah tarihinden itibaren yasal faize hükmedilebileceğini ve hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5'i oranında olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının sürücüsü olduğu motosiklet ile davalı tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 07.01.2021 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, 08.07.2021 tarihli maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olmasına, davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre belirlenmesinin yerinde olmasına, geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri tazminatının hüküm altına alınmasının isabetli olmasına, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin yerinde olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 78 inci ve Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 150 nci maddesi ve eki cetvel uyarınca; bisiklet, elektrikli bisiklet, motorlu bisiklet ve motosikletlerde sürücülerin koruma başlığı ve koruma gözlüğü, yolcuların ise koruma başlığı (kask) takması zorunludur.

2. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 78 inci ve Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 150 nci maddesi ve eki cetvel uyarınca; bisiklet, elektrikli bisiklet, motorlu bisiklet ve motosikletlerde sürücülerin koruma başlığı ve koruma gözlüğü, yolcuların ise koruma başlığı (kask) takması zorunludur.

Somut olayda; motosiklette sürücü olan davacının davaya konu trafik kazası nedeniyle yaralandığı bölgenin yüz bölgesi olduğu, davacının burnunda kırık olduğu, maluliyetin çene ve burun bölgesindeki sabit iz nedeniyle oluştuğu dosya kapsamında bulunan tedavi evrakları ile sabittir.

Buna göre; motosiklette sürücü olan davacının yüz bölgesinden darbe aldığı, kaza tespit tutanağında yer alan koruyucu tertibatlar kısmında ise kaskının takılı olup olmadığı hususu tespit edilememiş olsa da yaralanma bölgesi gözetildiğinde sadece yüz bölgesinden darbe alması sonucu maluliyetinin oluştuğu hususları değerlendirildiğinde, meydana gelen trafik kazasında koruyucu başlık (kask) takmaması nedeniyle zararın artmasında katkısının bulunduğu gözetilerek Türk Borçlar Kanunu’nun 52 nci maddesi gereğince Dairemizin yerleşik uygulamasına göre %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılmak suretiyle davalının sorumlu olduğu tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10534, Karar No: 2015/23235, Tarih: 24.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/10534 E.  ,  2015/23235 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI :

DAVACI : A. Graf Kağıt Dış. Tic. Ltd. Şti.

DAVALI : A. Bilgisayar Mat. San. ve Tic. A.Ş.

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

Dairemize ait 09.02.2015 gün, 2013/... Esas, 2015/... K. sayılı geri çevirme kararında belirtildiği halde davacı-karşı davalı vekilince sunulmuş temyiz dilekçesinin bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, temyiz dilekçesi deftere kaydedilmişse bu kaydı gösterir belgenin onaylı bir örneği ile gerekçeli kararın taraflarına tebliğini gösteren belgelerin eklenmediği anlaşıldığından, bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

Davacı-karşı davalı vekilince sunulmuş temyiz dilekçesinin bulunup bulunmadığı araştırılarak dosya içine alınması, temyiz dilekçesi deftere kaydedilmişse bu kaydı gösterir belgenin onaylı bir örneği ve gerekçeli kararın tebliğini gösteren belgelerinin eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6770, Karar No: 2012/8453, Tarih: 14.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6770 E.  ,  2012/8453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık davacı kuruma ait enerji nakil hattından davalılarca enerji alınması nedeniyle doğan hat katılım payı ile işletme ve bakım giderlerinin tahsili istemine ilişkin olup davanın bu niteliğine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 11.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 14/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11190, Karar No: 2006/14353, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11190 E.  ,  2006/14353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak-tazminat hukukuna ilişkin davada İstanbul Denizcilik İhtisas ile Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, deniz taşıma işinde hasar gören mallar için zarar tazmini istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan deniz hukukundan kaynaklandığı, olayın çözümünde temel ilişkiye bakılması gerektiği, temel ilişkinin de deniz hukukuna yönelik olduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8498, Karar No: 2011/1456, Tarih: 10.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8498 E.  ,  2011/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.01.2009 tarih ve 2008/53-2009/6 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dünya çapında giyecek sektöründe faaliyet gösteren ve tanınmış bir firma olduğunu, “MAX FASHIONS” ibaresinin 14, 18, 25 ve 35. sınıflarda yer alan bir kısım mal ve hizmetleri kapsayacak şekilde tescili için davalı nezdinde yaptıkları başvurunun sadece 18. sınıfta yer alan “cüzdanlar” emtiası için kabul edildiğini, diğer sınıflar yönünden reddedildiğini, bunun üzerine yaptıkları itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından, davacı başvurusuna konu ibarenin 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi gereğince “MAXX, MAX MEN, MAX AUDİO, MAXBABY, MAKS MT TEKSTİL” ibareli markaların aynısı veya ayırt edilemeyecek kadar benzeri olduğu gerekçesiyle reddedildiğini, davacı başvurusuna konu ibare ile redde mesnet markaların benzer olmadıklarını ileri sürerek, 2007-M-7276 sayılı YİDK kararının iptaline, davacının “MAX FASHIONS” ibaresinin emtia listesinden çıkartılan mallar için de resmi marka bülteninde ilanına ve tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir

Davalı vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı başvurusunun esaslı unsurunun “MAX” olduğu, redde mesnet “MT maks TEKSTİL” ibareli markanın esaslı unsurunun da “maks” ibaresi olduğunu, “maks” ve “max” ibarelerinin görsel anlamda ayırt edilmeyecek kadar benzer, anlam, işitme ve telaffuz bakımından ise tamamen aynı olduğu, “İŞYAPAN MAX SHOES” markasının esaslı unsurun markanın bütünü olduğu; “İŞYAPAN” ibaresinin markayı sair markalardan ayırt etmek amacıyla kullanıldığı, “MAX” ve “SHOES” ibarelerinin ise aynı ağırlıkta olarak marka içinde şekilli ve şekilsiz olmak üzere iki defa yer verilerek bu hususun teyit edildiğinin görüldüğünü, bu nedenle davacı başvurusu ile bu markanın KHK 7/1-b maddesi anlamında benzer olmadığı, davacı başvurusundan bu marka gerekçe gösterilerek çıkarılan emtiaların tescil edilmesi gerektiği, bunların "ayak giysileri, kemerler, sandaletler ve terlikler" olduğu; “MAXX”, “MAX MEN” ve “MAXBABY” markaları ile davacı başvurusunun ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu; “MAX AUDİO” markasının “max” ibaresi ile birlikte gözlük veya maske olarak algılanmaya elverişli bir şekil unsuru ile birlikte “audio” ibaresi de yer aldığı, markayı çerçeveleyen beyaz çizgiler ile zemin renginin esaslı unsur konumunda olmadığı, “Audio” kelimesinin markanın tescil kapsamındaki 37. sınıfa giren

tamir, bakım ve tesis hizmetleri bakımından vasıf bildirse bile 35-08. sınıftaki hizmetler yönünden ayırt edici nitelik taşıdığı, bu marka gerekçe gösterilerek dava konusu başvurunun 35-08. sınıftaki hizmetler bakımından reddedildiği, “müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi için ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri” için tescil edilmiş olmakla birlikte, orta seviyedeki bir tüketicinin “max audio+şekil” markası ile “max fashion” markaları arasında iltibasa düşmesinin ihtimal dışı gözüktüğü, markaların 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında aynı veya ayırt edilmeyecek kadar benzer olmadığı gerekçeiyle davanın kısmen kabulü ile Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 13.12.2007 tarih ve 2007-M-7076 sayılı kararının kısmen iptali ile 25. sınıfta “ayak giysileri, kemerler, sandaletler ve terlikler” açısından ve yine 35-08 sınıfta “müşterilerin malları elverişli bir biçimde görmesi için ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri” açısından iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80' er TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 10.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27073, Karar No: 2013/299, Tarih: 15.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/27073 E.  ,  2013/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin Rize 2 Asliye Mahkemesince verilen 02.11.2006 tarih 2006/325-2006/362 sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 30.10.2012 tarih ve 2011/13929-2012/22245 sayılı ilamı ile, hırsızlık suçundan bozma ve düzeltilerek onanması yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.12.2012 tarih ve 2007/18034 sayılı yazısı ile verilen kararın sanığın 25.05.2010 tarihinde ölümü nedeniyle düşürülmesi yönünde yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2012 tarih ve 2007/18034 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 30.10.2012 tarih ve 2011/13929-2012/22245 sayılı kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosyada mevcut 25.12.2012 tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanık ...’ın hükümden sonra 25.05.2010 tarihinde öldüğünün anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle itiraz gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5237 sayılı TCK’nın 64/1 maddesi gereği sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17441, Karar No: 2013/1634, Tarih: 29.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/17441 E.  ,  2013/1634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararın ikinci bendinde “Mahkememizce konan ihtiyati tedbirin kaldırılmasına, teminatın yatırana iadesine” denildiği halde, gerekçeli kararda böyle bir hükme yer verilmemiş olup, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Mahkemece, her ne kadar tavzih adı altında verilen ek bir kararla kısa karardan “teminatın yatırana iadesine” ifadesinin çıkarılmasına karar verilmişse de bu değişiklik sonucu kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilememiştir. Ayrıca, HMK’nun 305’inci maddesinin 2’nci fıkasına göre, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yoluyla sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Bu nedenle kısa kararda yapılan değişiklik tavzih yoluyla yapılabilecek bir düzeltme niteliğinde olmadığı gibi mahkemece yapılan tavzihte HMK’nun 306’ncı maddesinde öngörülen usule de uyulmamıştır.

Yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde kısa karar ile gerekçeli karar arasında meydana gelen çelişki HMK m.298/2 hükmüne aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.