muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11426, Karar No: 2012/24075, Tarih: 11.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/11426 E.  ,  2012/24075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın katılan ...'e yönelik yaralama eylemi bakımından, katılanın yüzünde sabit iz oluştuğu, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre yüzde sabit ize neden olan yaraların etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olarak kabulünün mümkün olmadığı, bu nedenle temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca uygulama yapıldığından sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2772, Karar No: 2018/18051, Tarih: 22.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2772 E.  ,  2018/18051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ile mağdurun evli oldukları, olay günü tartışmaya başlamaları üzerine sanığın mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı olayda; sanığın soruşturma aşamasında mağdura eliyle vurduğunu ikrar ettiği, mağdurun da soruşturma aşamasında sanık tarafından kendisine vurulduğunu beyan ettiği.... Devlet Hastanesinin 03.08.2013 tarihli adli raporuna göre, sol göğüs üzerinde ekimotik alan, sol bacak üst kısımda ekimoz, sağ ayak bölgesinde 1 cm ebadında kesi, sol ayak üzerinde sıyrıkların mevcut olduğunun bildirildiği, dosya kapsamına göre mağdurun sağ ayak bölgesinin cam kesikleri yüzünden yaralandığı, diğer yaralanma bulgularının sanık tarafından gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olduğu halde, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4879, Karar No: 2022/2363, Tarih: 29.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4879 E.  ,  2022/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 06.12.2012 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.06.2020 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29.03.2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/03/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/4204, Karar No: 2013/6515, Tarih: 26.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/4204 E.  ,  2013/6515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yunan adli makamlarınca yapılan ve çevirisi dosya içinde bulunan yargılama evraklarından; sanığın, ciddi ölçüde sinir hastalığı olduğunu, klinikte tedavi gördüğünü, ilaçlarını almadığı zaman saldırgan davrandığını savunması ve inceleme konusu dosyada talimatla alınan savunmasında ise, sanığın kendisine müdafi tayin edilmesini istemediği halde, söylediklerinin tam olarak anlaşılmaması ve kendisini ifade etmekten güçlük çekmesi nedeniyle mahkemece sanığa resen müdafi tayin edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi kapsamında ceza sorumluluğunu tamamen veya kısmen kaldıracak bir durumunun bulunup bulunmadığı saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul veUygulamaya göre de;

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3690, Karar No: 2010/9966, Tarih: 11.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3690 E.  ,  2010/9966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kırşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.12.2008 tarih ve 2007/350-2008/314 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... Mobilya Teks.Halı San. ve Tic.Ltd. Şti.’nin ortağı olup davalının da şirket ortağı ve anasözleşme ile atanan müdürü olduğunu, davalının mobilya mağazasını defalarca kapalı bırakarak satış yapılmasını engellediğini, mobilyaların taşınması için kullanılan aracın davalının şahsi işlerinde kullanılması nedeni ile mobilya dağıtımının dört tekerlekli araçla yapılmak zorunda kaldığını, davalının bankalardan muhtelif zamanlarda şirket hesabından çektiği paraları şahsi işlerinde kullandığını, çek karnelerini alarak şirketi borçlandıracağı tehdidinde bulunduğunu, bankaca istendiği halde çek karnelerini iade etmediğini, açılışta ikram edilen pasta masrafının gerçek bedelin çok üzerinde gösterildiğini, ...Fuji adlı iş yerinden şirket adına 3.000,00 TL olarak alınıp faturalandırılan malzemelerin şahsi işlerinde kullanıldığını, davalının görevini yerine ifada basiretsizlik, ağır ihmal ve idarede iktidarsızlık gösterdiğini ileri sürerek, davalının şirket müdürlüğüne son verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddiaların gerçek dışı olduğunu, şirketin diğer iki ortağının müvekkilini şirketten uzaklaştırmak amacı ile dava açtığını, mağazanın açılacağı gün ... Mobilya firması yetkililerinin mağaza içinde hazırlık yapmaları nedeni ile kapıların kapalı tutulduğunu, mobilyaların dört tekerlekli pazar arabası ile taşınmadığını, müvekkilinin şirket hesabından para çekip şahsi harcamalarında kullanmadığını, daha önce şirketten mobilya alan ... ismindeki şahsın mobilyaların renginin bozulması nedeni ile malları iade etmesi üzerine müvekkilince çekilen 500,00 YTL’nin bu şahsa verildiğini, 10.01.2007 tarihinde çekilen 2.700,00 TL’nin şirket aracının 2006-2007 zorunlu trafik sigortası ve kasko sigortası için kullanıldığını, şirketin açılışında pasta ikramı için bir pastane ile 650,00 TL’ye anlaşıldığını ancak daha sonra pastane sahibinin 960,00 TL borç çıkardığını, bu borcun da anlaşma yolu ile kapatıldığını, ...Fuji firmasına fatura karşılığı şirketçe bir ödeme yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şirketin tüzel kişilik kazanmasından sonra davalının imzaya yetkili müdür olmasına rağmen uzun süre şirkete gitmediği, özel işlerinde kullandığı bazı malzemeleri şirket adına faturalandırdığı, ancak muhasebeci tarafından fatura uygun bulunmadığından faturanın şirkete iade edildiği, bankalardan davalı yanca çekilen paraların bir kısmının akıbetinin belli olmadığı, davalıya verilen ve şirket adına tanzim edilen çeklerin, halen davalıda olup, şirketçe kullanılamadığı, tanık beyanlarına göre davalının mobilyaların usule uygun taşınamamasında, satışların engellenmesinde, ticari faaliyetlerin gereği gibi yürütülmemesinde ağır kusurlu olduğunun ifade edildiği, davalı tanığı olarak dinlenen ...’ın dahi söz konusu şirketle bir daha iş yapmayacağını ve mağdur olduğunu ifade ettiği, davalının vazifesini yerine getirmede basiretsiz davrandığı, ağır ihmali bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı ...'in ... Mobilya Teks. Halı San.ve Tic. Ltd. Şti. müdürlüğüne TTK’nun 161. vd.maddeleri uyarınca son verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8528, Karar No: 2019/1499, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8528 E.  ,  2019/1499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13875, Karar No: 2018/8674, Tarih: 10.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/13875 E.  ,  2018/8674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Haczin yapıldığı tarihte işyerinde işçi olarak çalıştığı ve haciz işlemi sırasında gerekli ihtaratlar yapılarak mahcuz eşyalar kendisine teslim edildikten sonra, 04.06.2013 tarihli tutanak ile hacizli menkulün belirtilen adreste bulunmadığının tespit edilmesi karşısında, işten ayrıldığını iddia eden ancak İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5249, Karar No: 2015/3719, Tarih: 04.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/5249 E.  ,  2015/3719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 53, 58/9.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın "Dişe diş kana kan, seninleyiz ..." şeklinde attığı sloganın terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olduğu değerlendirildiğinden, yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Örgüt mensubu olmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 9. fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, tekerrüre ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkarılmak suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK

ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin

sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte yasa koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde

ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadele de bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Barış ve Demokrasi Partisi ilçe teşkilatı tarafından organize edilen basın açıklaması ve izinsiz gösteri yürüyüşünde toplanan yaklaşık 40 kişilik grubun her hangi bir şiddete başvurmadığı, bu grup içinde bulunan sanık ... haricindeki diğer sanıkların silahlı terör örgütü lehine atmış oldukları sloganların cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemleri meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı anlaşılmakla, bu sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde yazılı gerekçe ile sanıkların beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2044, Karar No: 2025/5958, Tarih: 30.04.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/2044 E.  ,  2025/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Şanlıurfa 9. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi ve Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Şanlıurfa 9. Ağır Ceza Mahkemesi ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2024 tarihli ve 2024/59 Esas, 2024/67 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27294, Karar No: 2015/27477, Tarih: 28.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/27294 E.  ,  2015/27477 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat....aralarındaki dava hakkında.... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 7.2.2014 gün ve 524-42 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

1-Dava itirazın iptali davası olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ve verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir. Ancak davalı taraf temyiz başvuru harcı ve temyiz karar harcını mahkemece yollanan muhtiraya rağmen verilen kesin süre içerisinde yatırmamış ve adli yardım talebinde bulunmuştur. Mahkemece, davacının adli yardım talebi reddedilmiş, itiraz üzerine verilen karar ile temyiz başvurusunun harçsız olarak işleme konulmasına ve adli yardım talebinin yargıtay tarafından değerlendirilmesine karar verilmiştir.

Davalının adli yardım talebinin incelenmesinde; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334. maddesinde, “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş, takip eden maddelerde, adli yardımlara dair esaslar ele alınmıştır. Somut olayda; dosyadaki mevcut delillere göre ve davanın mahiyeti de göz önüne alınarak, temyize konu miktar ile bu miktar üzerinden hesaplanacak temyiz harcı miktarı dikkate alındığında, adli yardım talebinin kabulü halinde, devletin mahkeme harcı almaktaki menfaati ile başvuranın mahkemeler vasıtasıyla hakkını korumaktaki çıkarları arasında adil dengenin sarsılacağı, yine temyiz eden davalıyı temyiz harcı ödemekle yükümlü tutmanın kendisine aşırı bir yük getirmeyeceği bu nedenle adli yardım talebinin koşulları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece temyiz eden davalı tarafa 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz harcının yatırılması için yollanan muhtıraya rağmen davalı tarafından temyiz harcının yatırılmadığı anlaşıldığından temyiz dilekçesinin reddine,

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle adli yardım talebinin reddine, 2.bentte açıklanan nedenler ile temyiz dilekçesinin reddine, 28.9.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3094, Karar No: 2014/8722, Tarih: 06.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/3094 E.  ,  2014/8722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.05.2007 gün 7/114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup, 25.06.2013 günlü hükümde başvuru süresinin başlangıç tarihinin “tebliğden itibaren” denilmek suretiyle yüzüne karşı hüküm tefhim olunan katılan vekilinin temyizin süresi bakımından yanıltılmış olduğu cihetle, katılan vekilinin 05.07.2013 tarihinde yaptığı temyiz başvurusunun süresinde kabulü ile yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.