muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22841, Karar No: 2013/3855, Tarih: 20.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/22841 E.  ,  2013/3855 K.**

* NİŞANLININ MANEVİ TAZMİNAT TALEBİ

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı J.. H.. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davacılardan Gerardus ve Catharina'nın kızları, İlona'nın kardeşi, J.. H..'un nişanlısı olan müteveffa D.. P..'ın 27.06.2006 tarihinde davalıların sorumluluğu altında Dalaman çayı üzerinde düzenlenen rafting turuna katıldığını ve bindiği botun alabora olması ve kayalıklara ayağının sıkışması sonucunda boğularak vefat ettiğini ve cesedinin 2 gün sonra bulunduğunu ileri sürerek davacılardan Gerardus ve Catharina için 40.000.00.TL' dan toplam 80.000.00.TL destekten yoksun kalma tazminatı, 35.000.00.TL defin, yol, cenaze, ikram v.b. gibi maddi tazminat, davacılar Gerardus ve Catharina ve İlona için 20.000.00.TL'dan toplam 60.000.00.TL manevi tazminat ile nişanlısı J.. H.. için de 15.000.00.TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacılardan Gerardus ve Catharina için ayrı ayrı 56.791.89.TL destekten yoksun kalma tazminatı, ayrı ayrı 10.543.04.TL maddi tazminat, davacılar Gerardus ve Catharina ve İlona için ayrı ayrı 10.000.00.TL manevi tazminatın davalılardan tahsili ile davacı J..D.. H.. yönünden manevi tazminat talebinin

reddine karar verilmiş; hüküm, davacı J.. H.. tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, davacı J.. H..' nun müteveffanın nişanlısı olduğuna dair soyut iddia dışında delil sunulmadığı ve bu davacının müteveffa ile yakınlığı ve ölümü ile manevi zarara uğradığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile bu davacı yönünden manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş ise de; Temyiz eden davacı J.. H.. ile müteveffa arasında yakın ilişki olduğu dosyada bulunan resimler ve Türkiye' ye birlikte aynı uçakla geldiklerini ve aynı otelde birlikte kaldıklarını gösterir belgelerle sabittir. Kaldı ki, müteveffanın anne ve babası ve kardeşi ile birlikte davacı bu davayı açmıştır ve müteveffa ile nişanlı olduğu yönündeki beyanına, müteveffanın anne ve babası ile kardeşi de rıza göstermiştir. O halde mahkemece; hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalınarak, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davalıların kusurlu eyleminin davacıda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesi, istek sahibinin toplumdaki yeri, kişiliği, hassasiyet derecesi, mütevaffa nişanlının vefat ettiği göz önüne alınarak davacı yararına makul bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, mahkemece yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı J.. H.. yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/240, Karar No: 2019/2429, Tarih: 18.04.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/240 E.  ,  2019/2429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/09/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat ve destekten yoksun kalma tazminatı istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/10/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ...... kazası sonucu oluşan yaralanma nedeniyle yapılan tedavi giderlerinin tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacının da içinde bulunduğu aracın yaralamalı ...... kazasına karıştığını, davacının kazada yaralanıp, kısmi şekilde sakat kaldığını, araç sürücüsünün asli kusurlu olduğunu, davacının kusurunun bulunmadığını, müvekkilinin uzun süre hastanede kalıp tedavi gördüğünü, 6111 sayılı Kanun'un 59. maddesi uyarınca Sosyal Güvenlik Kurumunun davacının hastane ve tedavi giderlerini karşılamakla yükümlü olduğunu, davacının tedavisinin...... Merkezinde yapıldığını ve toplam tedavi giderlerinin 28.957,50 TL olduğunu belirterek şimdilik 10.000,00 TL’nin davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; 2918 sayılı Karayolları ...... Kanunu'nun 98. maddesine göre ...... kazası nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmetlerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın ...... tarafından karşılanacağının hüküm altına alındığı, bu nedenle kaza yapan davacının tedavi giderlerinin ...... tarafından karşılanacağı; ancak ......’nın kazanın meydana geldiği tarihte yürürlükte olan ...... hükümlerine göre tedavi giderlerinden sorumlu olacağı, ...... hükümlerini aşan ödemelerden ......’nın sorumlu tutulamayacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 1.960,74 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

03/02/2011 tarihli 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle ......... Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 59. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları ...... Kanunu'nun 98. maddesi yeniden düzenlenmiştir. Buna göre “...... kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın genel sağlık sigortalısı sayılanlar için belirlenen sağlık hizmeti geri ödeme usul ve esasları çerçevesinde ... tarafından karşılanır.” düzenlemesi mevcuttur.

Anılan düzenleme ile sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın, ...... kazası nedeniyle sağlık hizmet sunucularınca verilen tedavi hizmet bedellerinin tamamının, ...... tarafından karşılanması esası getirilmiş bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece davacının söz konusu tedavi giderlerinin ve özellikle fizik tadavi ve rehabilitasyona ilişkin tedavinin zorunlu olup olmadığı hususunda tam teşekküllü devlet hastanesinden rapor alınarak bu husus tespit edildikten sonra, zarar kapsamının belirlenmesi gerekir. Şu durumda, açıklanan hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20866, Karar No: 2016/883, Tarih: 25.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20866 E.  ,  2016/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2011/911-2013/357

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 22.06.2015 gün ve 2015/8570 Esas - 2015/14435 Karar sayılı ilama karşı İhbar Olunan İstanbul Deri Org. San. Bölgesi vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Davada taraf sıfatı bulunmayan sadece ihbar olunan sıfatı ile yer alan İstanbul Deri Org. San. Bölgesi vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4681, Karar No: 2009/922, Tarih: 16.02.2009

11. Ceza Dairesi 2007/4681 E., 2009/922 K.

**11. Ceza Dairesi 2007/4681 E., 2009/922 K.**

**- BANKA ARACI KILINMAK SURETİYLE DOLANDIRICILIK

- SUÇUN İŞLENDİĞİ ZAMAN**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 157 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 158 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 504 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.12.2004 gün ve 173/228 sayılı kararında da açıklandığı üzere; sanığın, bankanın maddi varlıklarından olan çeki kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 504/3 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 158/1-f maddelerinde öngörülen "banka aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 157/1, 62, 52 ve 53. maddeleri uygulanması ve 765 Sayılı Yasanın 522. maddesinin arttırım hükmü ve verilen zararın fahiş olduğu gözetilerek 5237 sayılı yasanın 61.maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan ayrılarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun 7.maddesinin 2. fıkrasında "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." 3. fıkrasında ise "Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler, derhal uygulanır." şeklinde infaz rejimi ile ilgili düzenlemelere yer verilmesi karşısında; sanık hakkında Ereğli (Konya) Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.1997 gün ve 1997/257-533 sayılı mahkumiyet hükmü sebebiyle ve tekerrüre esas olduğu gerekçesiyle, suç tarihinde yürürlükte olmayan ve infaz rejimi ile ilgili bulunan tekerrür hükmü uygulanarak hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü rejime göre çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 58/6.maddesi gereğince, sanığın Ereğli (Konya) Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.1997 gün ve 1997/257-533 sayılı ilamı ile kasıtlı bir suçtan dolayı cezalandırıldığı, söz konusu kararın kesinleştiği, 13.11.1999 tarihinden sonra, sanığın, kamu davasına konu suçu işlediği, sanığın beş yıl ve daha az süreli hapis cezası ile cezalandırıldığı ve cezanın, infaz edildiği 11.08.2000 tarihinden, kamu davasına konu suçun işlendiği 24.09.2001 tarihine kadar üç yılın geçmediği göz önüne alınarak, hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve ayrıca sanık hakkında, cezanın infazından sonra, denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresi çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4459, Karar No: 2014/7747, Tarih: 15.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4459 E.  ,  2014/7747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 11.Asliye Hukuk Mahkemesi ve... 9.Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı ve genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1370, Karar No: 2022/3429, Tarih: 26.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1370 E.  ,  2022/3429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07.10.2020 tarih ve 2020/220 E. - 2020/300 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin 9 yıldır MEDYABAR markası ile faaliyette bulunduğunu, www.medyabar.com alan adı sahibi olduğunu, 2011/97849 sayılı ve "MEDYABAR "Sakarya'dan 24 Saat Haber" marka başvurusu yaptığını, başvurunun 2011/80889 "MEDYABAR" sayılı marka nedeniyle 556 sayılı KHK'nın 7(l)(b) maddesi uyarınca reddedildiğini, karara itiraz ettiklerini, itirazın kısmen kabul edildiğini, diğer yönden davalı başvurusuna itiraz ettiklerini, itirazın reddedildiğini ileri sürerek dava konusu 2014-M-4683 ve 2014-M-5652 sayılı kararlarının iptaline, davalıya ait 2011/80889 sayılı "MEDYABAR" ibareli başvuru ilanının iptaline, müvekkil markasının başvurudaki gibi "Sınıf 38: Radyo Televizyon Haberleşme Hizmetleri, Sınıf 41: "Dergi, Kitap, gazete v.b. Yayınlama hizmetleri, Film-televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri"nin müvekkil adına MEDYABAR ibareli olarak tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, müvekkili Kurum kararlarının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının TV ve radyo yayıncılığı yaptığını ispat edemediğini, başvurudan 1 ay sonra video yüklemesi yaptığı bir portalı tv olarak lanse etmeye çalıştığını, Medyabartv.com alan adının sahibi olduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu, Kurum kararlarının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, müvekkili Kurum kararlarının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının TV ve radyo yayıncılığı yaptığını ispat edemediğini, başvurudan 1 ay sonra video yüklemesi yaptığı bir portalı tv olarak lanse etmeye çalıştığını, Medyabartv.com alan adının sahibi olduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu, Kurum kararlarının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, 2014-M-4683 sayılı YİDK kararı yönünden dava konusu edilen 2011/80899 sayılı markanın kapsamında yer alan "Radyo ve Televizyon Yayın Hizmetleri. Dergi, kitap, gazete vb. Yayınlama hizmetleri. Film Televizyon ve Radyo Programları Yapım Hizmetleri.'' yönünden dosyada mevcut ticaret sicil kaydı itibarıyla davacının davalının başvuru tarihi olan 13/10/2011 tarihinden önce 08/06/2011 tarihinde hakiki şahıs tacir olarak "...- Medyabar" ticaret unvanı ile ticaret siciline tescil olduğu ve iştigal alanının da multimedya haber, reklam ve tanıtım olarak açıklandığından 556 sayılı KHK 8/5 maddesine göre davanın kabulü gerektiği, 2014-M-5652 sayılı YİDK kararı yönünden ise, Türk Patent Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun inceleme tarihi sırasında daha önce karara bağlanan 2014-M-4683 sayılı YİDK kararının "Radyo ve Televizyon Yayın Hizmetleri. Dergi, kitap, gazete vb. Yayınlama hizmetleri. Film Televizyon ve Radyo Programları Yapım Hizmetleri." açısından hatalı değerlendirme yaptığı ve dava konusu edilen 2011/97849 sayılı markanın başvuru kapsamında yer alan "Radyo ve Televizyon Yayın Hizmetleri. Dergi, kitap, gazete vb. Yayınlama hizmetleri. Film Televizyon ve Radyo Programları Yapım Hizmetleri." açısından YİDK kararının iptali gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu Türk Patent'in 2014-M-4683 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2011/80899 sayılı markanın kapsamında yer alan "Radyo ve Televizyon Yayın Hizmetleri. Dergi, kitap, gazete vb. Yayınlama hizmetleri. Film Televizyon ve Radyo Programları Yapım Hizmetleri." açısından YİDK kararının iptali ile davalı markasının bu hizmetler açısından iptaline, sicilden terkin edilmesine, karar kesinleştiğinde Türk Patent'e müzekkere yazılmasına, dava konusu Türk Patent'in 2014-M-5652 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2011/97849 sayılı markanın kapsamında yer alan "Radyo ve Televizyon Yayın Hizmetleri. Dergi, kitap, gazete vb. Yayınlama hizmetleri. Film Televizyon ve Radyo Programları Yapım Hizmetleri." açısından YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 26/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10117, Karar No: 2017/12392, Tarih: 23.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/10117 E.  ,  2017/12392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Nüfus kaydına göre 01.10.1997 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında 19.12.2013, 11.02.2014, 10.04.2014 tarihli duruşmaların kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık tefhim edilerek 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılmış ise de, giderilmesi olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7145, Karar No: 2008/11817, Tarih: 14.11.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/7145 E.  ,  2008/11817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/04/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vasisi, davacının miras bırakanı K.B.ın mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı şekilde 2 parsel sayılı taşınmazdaki 10 nolu bağımsız bölümü davalıya tapuda satış göstermek suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, satış bedelini ödediğini iddianın doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, miras bırakanın, davacı kardeşinden mal kaçırmak amacıyla muvazaalı şekilde dava konusu taşınmazını davalıya temlik ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tapu kaydının iptali ile tapu kaydı üzerindeki davalı tarafın tasarruflarından kaynaklanan tüm takdiyatların kaldırılarak davacı R.adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili, Yapı ve Kredi Bankası A.Ş vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.11.2008 Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden A.B. vekili Avukat A.Ö.Yapı ve Kredi Bankası AŞ.vekili Avukat N.Y. ile temyiz edilen vekili Av.Y. İ. D.g. duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili ile sicil kaydındaki takyidatların terkini isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacının miras bırakanı K.'nin davalıya yapmış olduğu taşınmaz temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğu saptanmak suretiyle mahkemece davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.O halde, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, taşınmazın sicil kaydının davalı üzerinde bulunduğu sırada davalının borcundan dolayı bir takım haciz şerhlerinin konulduğu Yapı ve Kredi Bankasından almış olduğu kredi sebebiylede ipotek tesis edildiği kayden sabittir.

Oysa, haciz koyduran lehtar ile ipotek tesis ettiren bankaya davada husumet tevcih edilmediği ve böylece usulü dairesinde şerh muhataplarının davada taraf sıfatı bulunmadığı dosya kapsamı ile sabittir.

Buna karşın, haciz ve ipotek lehtarlarının davada taraf sıfatları bulunmadığı halde, mahkemece sicilde yer alan takyitlerin karar kapsamına alınması suretiyle aleyhlerinde hüküm kurulmuş olmasının doğru olduğu söylenemez.Buna göre, takyitlerin kaldırılması bakımından kurulan hükmün yok niteliğinde olacağı açıktır.Esasen böylesine kurulmuş olan bir hükmünde infaz kabiliyetinin olmayacağı şüphesizdir.