muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2398, Karar No: 2015/17589, Tarih: 26.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2398 E.  ,  2015/17589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/176322

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/2494 (E) ve 2013/589 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, katılanı yaralamaya yönelik kasıtlı bir hareketinin olduğu sabit olmamakla birlikte, katılan hakkında düzenlenen raporda belirtilen, sağ ayak lateralinde oluşan şişlik ve ağrının, sanığın ayağıyla vurduğu taşın katılanın ayağına çarpmasıyla oluştuğunun anlaşılması karşısında, sanığın yaralama eylemini taksir, bilinçli taksir veya olası kast ile gerçekleştirip gerçekleştirmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6031, Karar No: 2011/5628, Tarih: 04.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/6031 E.  ,  2011/5628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ecza Deposu ve İlaç Paz.A.Ş. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Ankara 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 22.9.2010 gün ve 212-239 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ilaç satım sözleşmesinden kaynaklanmış olup kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 04.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4849, Karar No: 2024/4450, Tarih: 14.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/4849 E.  ,  2024/4450 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/182 E., 2015/42 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1.Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a,4-6, 103/2-4-6 ve 109/1,3-f,5 inci maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/182 Esas, 2015/42 Karar sayılı kararı ile, sanığın atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.02.2018 tarihli ve 14-2015/123108 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Mağdure Kardelen'in ilk beyanında kendisine yönelik olarak gerçekleştirilen cinsel istismar fiilini ayrıntılı olarak anlattığına, mağdurenin olayın gerçekleştiği yerdeki eşyaların konumu, rengi ve diğer özelliklerini ayrıntılı olarak izah ettiğine, mekan ve eşya tariflerinin yapılan görgü ve tespit işlemi ile uyumlu olduğuna, mağdurenin olayı rehber öğretmenine anlatması ile olayın ortaya çıktığına, sanığın mağdure Kardelen'e yönelik basit istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğinin sabit olduğuna, yine mağdure Kardelen'in sanığın mağdure Şerife'yi depoya çekip götürmeye çalıştığı ancak mağdurenin direnmesi üzerine sanığın bunu başaramadığına dair anlatımının mağdure Şerife'nin anlatımı ile sabit olduğuna, sanığın bu suretle üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu da işlediğinin sabit olduğuna bu nedenle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Onama sebebine uygun olarak Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11027, Karar No: 2018/637, Tarih: 25.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/11027 E.  ,  2018/637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı ... nezdinde 1982/12-1992/08. ayları arasında ... Üniversitesi Görüklü Kampüsü’nde, 1992-1998 yılları arasında da ... Ormanı’nda geçen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli, daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527,30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; 01.01.1974 doğum tarihli olan davacı adına 25.10.1992 tarihli işe giriş bildirgesinin 10067 s.s. no lu Orman Bakanlığı Fidanlık Tohum ve Islah Müdürlüğü tarafından düzenlenmiş olup Kurum kayıtlarına intikal ettiği, hizmet cetvelinde davacının 25/10/1992-1996/2 dönemi arasında geçen çalışmalarının Çanakkale ilinde 10067, 1000878(Ağaçlandırma ve Erezyon Müd.) ve 10109 (Gelibolu Milli Parlar Müd.) sigorta sicil nolu işyerlerince Kurum’a kısmî olarak bildirildiği, davalı ...’ne ait ihtilaf konusu dönem bordrolarının getirtildiği, davacının 10 ve 11 yaşında bulunduğu 1984 ve 1985 yılına ait istihkak raporlarında ... Üniversitesi’nce yapılan birim iş kaşılığı olarak davacı adına ücret ödemelerinin öngörüldüğüne dair kayıtların yer aldığı, yargılama esnasında alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu, duruşmalarda davacı tanıkları ile bordrolu işyeri tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri Orman Genel Müdürlüğü olup bir kamu kuruluşudur. Bu nedenle, davalı işyerinde resmi kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esastır. Kurum'a bildirilmeyen dönemlerdeki ücret belgeleri ve bu dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiğinin araştırılması gerekir.

Yapılacak iş, davalı ... nezdindeki ihtilaflı döneme ait ücret tediye bordrolarının ve puantaj kayıtlarının tamamının aslını veya onaylı ve okunaklı örneklerini getirtmek, ücret ödeme bordrolarında davacının imzasının bulunup bulunmadığını saptamak, ihtilaf konusu dönem içerisinde davacının davalı idare nezdinde hizmetinin olup olmadığına yönelik olarak davalı idarenin ilgili yetkili şef, amir, müdür, muhasebe çalışanı gibi yetkili kişilerini dinlemek, davacının dönem bordrolarındaki çalışmalarının dışındaki dönemde ücretini ne şekilde aldığını araştırmak, bu dönemde çalıştığına ve ücret aldığına ilişkin belgeleri getirtmek, davacının resmi kayıtlara geçmeyen dönemlerde çalıştığını ve ücretini aldığını gösterir belgelerin ibraz edilememesi halinde bunun nedenini araştırmak ve davalı idare nezdinde davacı sigortalının çalışmalarına ilişkin herhangi bir kayıt içeren belgelerin bulunmamasının haklı ve izah edilebilir bir nedene (arşiv kayıtlarının düzgün tutulmaması, sel, yangın v.b. nedenlerle kaybolması gibi) dayanması halinde dinlenen tanık beyanlarına itibar etmek ve sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine

25.01.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11914, Karar No: 2020/4438, Tarih: 12.05.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/11914 E.  ,  2020/4438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere, sanık ... hakkında beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçirilen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğü'nün davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Gümrük Müdürlüğü adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık müdafiinin temyiz istemine göre yapılan incelmede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasa'nın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasa’nın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar

karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre ise,

Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezada da TCK'nun 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre ise,

Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezada da TCK'nun 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l.fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17100, Karar No: 2013/32918, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/17100 E.  ,  2013/32918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapanan Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi gereğince mala zarar verme suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10575, Karar No: 2016/10529, Tarih: 11.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10575 E.  ,  2016/10529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... - ... Reklam Trafik Levhaları ve İnşaat Sanayi Ticaret Ltd. - .... Bilgisayar Mühendislik Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti.

Taraflar arasındaki davada ... 7. Asliye Ticaret ve ... 21. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, adi ortaklığın feshi ve tasfiyesi istemine ilişkindir.

... 7. Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın adi ortaklığın feshi istemine ilişkin olduğu, tarafların tacir olmadığı ve uyuşmazlığın ticari işletmeyi de ilgilendirmediği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 21. Asliye Hukuk Mahkemesince; somut olayda davalıların ticari şirketler olup, bir araya gelerek adi ortaklık kurdukları, adi ortaklığın ticari işletme niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "Ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın kanun gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Yine, TTK'nın 11/1. maddesi uyarınca ticari işletme, “Esnaf işletmesi için öngörülen sınırı aşan düzeyde gelir sağlamayı hedef tutan faaliyetlerin devamlı ve bağımsız şekilde yürütüldüğü” işletme olup, 12/1. maddesi uyarınca da, bir ticari işletmeyi “kısmen de olsa” kendi adına işleten kişi tacir kabul edilmiştir.

Somut olayda, davacı vekilinin, davalıların biraraya gelerek kurdukları adi ortaklığa ait 140.000,00.-TL'nin müvekkilinin alacağı için haczedildiğini, müvekkili şirketin alacağına kavuşabilmesi için adi ortaklığın feshine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından; feshi ve tasfiye istemine konu işletmenin ve tarafların faaliyetinin esnaf kapsamını aştığı ve ticari işletme olduğu anlaşılmaktadır. Bu haliyle dava konusu işletme “ticari işletme” niteliğinde olup, ortakları da tacir sıfatına haizdir. Bu durumda, her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili bulunan uyuşmazlık, TTK'nın 4/1. maddesi uyarınca ticari dava niteliğinde olduğundan ihtilafın, asliye ticaret mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10072, Karar No: 2023/8552, Tarih: 18.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/10072 E.  ,  2023/8552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/486 E., 2015/326 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu ve Bakanlık vekili tarafından bozma sonrası gerçekleştirilen kovuşturma evresinde 08.11.2022 tarihli dilekçe ile katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, söz konusu madde hükmü de gözetilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan, vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.10.2014 tarihli ve 2014/20193 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dava açılmıştır.

2. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2015 tarihli ve 2014/486 Esas, 2015/326 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraat hükmü kurulurken kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulmadığı anlaşılmıştır.

II. TEMİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında kurulan beraat hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Adli Tıp Kurumunun raporu, sanığın tevil yollu ikrarı gibi nedenlerle beraat kararının bozulması gerektiği ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında kurulan beraat hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Adli Tıp Kurumunun raporu, sanığın tevil yollu ikrarı gibi nedenlerle beraat kararının bozulması gerektiği ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince "Mağdure ...'ın 2010 yılında ailesi ile birlikte ikamet ettiği ... ilçesinden ... iline taşındıktan sonra ... ilçesİ ... semtinde bulunan ... isimli işyerinde çalışmaya başladığı ve aynı işyerinde çalışan sanığın kardeşleri ... ve ... ... ile tanıştığı, daha sonra aynı işyerine sanık ...'ın da gelerek çalışmaya başladığı, mağdure ve sanığın 2010 yılında tam olarak tespit edilemeyen tarihte önce telefon ile daha sonra da yüz yüze bir araya gelerek görüşmeye başladıkları, sanık ile mağdurenin görüşmeye başladıkları dönemde; sanığın mağdureye kendi evine gitmeyi teklif ettiği, mağdurenin de sanığın bu teklifini kabul ederek sanığın ikametine gittikleri, oturup sohbet ettikleri, sanığın kardeşlerinin eve gelmesi üzerine de mağdurenin sanığın kardeşlerine gözükmemek için arka odaya geçtiği ve bir müddet sonra da mağdure ile sanığın, sanığın ikametinden birlikte ayrıldıkları anlaşılmıştır. Mağdure aşamalarda alınan beyanlarında ise; sanık ile olay tarihinden önce aynı işyerinde çalışmaları nedeniyle tanıştıklarını, olay tarihin de de sanığın kendisini telefon ile arayarak işyerinden erken çıkmasını ve buluşmayı teklif ettiğini, sanık ile buluştuklarında da sanığın üzerini değiştirmek istediğini söylediğini, birlikte sanığın ikametine gittiklerini, eve girmek istemediğini, dışarıda ve kapının önünde beklemek istediğini, sanığın da 'laf olur iceriye gir' demesi üzerine de evin içerisine girdiğini, sanığın odasına birlikte girdikten sonra, sanığın cinsel ilişkiye girmek istediğini ve üzerine saldırdığını, kendisini iteklemesine rağmen ve karşı koymasına karşın sanığa engel olamadığını, sanığın vajinal yoldan kendisine cinsel istismarda bulunduğunu, evde yaklaşık bir buçuk iki saat süre ile kaldıklarını ve sanığın kardeşlerinin eve gelmesi üzerine de sanık ile birlikte evden ayrıldıklarını, olayı aynı gün arkadaşları olan ... ve ... ... ...'a anlattığını belirtmiş ve sanık hakkında şikayetçi olmuştur. Dosyada mevcut kanıtlar gözönüne alndığında; mağdurenin iddia edilen olaydan yaklaşık dört yıl sonra karakola