muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7239, Karar No: 2023/1372, Tarih: 07.03.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı firmanın “...” ibaresini markasal olarak kullanmaya çalıştığı tespit edilmiş olmasına rağmen bu husus kötü niyet kapsamında değerlendirmeksizin verilen kararın kabul edilemeyeceğini, davalı ve kurucusu ... tarafından “...” ibaresi ile gerçekleştirilen kullanım ve eylemler için birden fazla davanın devam ettiğini, davalının gerek ... ibaresi gerekse aky ibaresi bakımından kullanımlarının kötü niyetli olduğunu, davalının “...” markasını içeren eylemli kullanımları neticesinde “aky” markasının “...” markası ile ilişkilendirme gayreti içinde olduğunun anlaşıldığını, davalı şirketin ortaklarının, davacı şirket ile geçmiş ortaklık ilişkisine referans verebilecek mahiyetteki eylemli kullanımları da dikkate alındığında davalının, davacının “...” markasına yaklaşma niyetiyle hareket ettiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu markaların benzer olmadığını, iltibas oluşmadığını, davacı firmanın dava konusu ile ilgisi olmayan iddialarla istinaf yoluna başvurduğunu, taraflar arasında başka davaların bulunduğunu, markanın kullanım şeklinin işbu davada ileri sürülemeyeceğini, tarafların birbirlerine karşılıklı makine sattığını, davacı firmanın kötü niyetli olduğunu, davacının istinaf talebinin reddinin gerektiğini ileri sürerek davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının başvurusuna konu “AKY” ibaresi ile davacının ... ibareli itirazına mesnet markaları arasında işitsel, görsel, kavramsal ve genel izlenim itibarıyla bir benzerlik olmadığı, 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında bağlantı kurma ihtimali dahil iltibas tehlikesinin bulunmadığı, davalının marka kullanımının başvuru şeklinden farklı bulunduğu iddiasının ise bu davanın konusunu oluşturmadığı, dava konusu marka başvurusunun kötü niyetli yapıldığının kanıtlanamadığı ayrıca davalı şirketin sunduğu istinaf dilekçesinin esasen davacının istinaf talebinin reddine karar verilmesini içerdiği gerekçesiyle davacı vekili ile davalı şirket vekilinin başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınması koşullarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1976, Karar No: 2012/19932, Tarih: 08.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/1976 E.  ,  2012/19932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemlerine ilişkin hükümlerin temyizinde;

Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların eleştiri dışında yasal bağlamda uygulandığı,

Sanık ...'ın tekerrüre esas sabıkası olmasına karşın hakkında TCK'nın 58. maddesi ve sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla mağdura karşı işlemelerine karşın TCK'nın 43/2. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

a- Hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanan sanık ...'ın adli sicil kaydında bulunan ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2001 tarih ve 2000/175 E, 2001/58 K, sayılı ilamının tekerrüre esas alınmaması,

b- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanıklar ... ve ...'nın görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçları yönünden temyiz iddiaları yerinde görülse de bu aykırılıklar yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan,

Yasaya aykırı ve sanıklar ... ve ...'nın görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçları yönünden temyiz iddiaları yerinde görülse de bu aykırılıklar yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan,

a- Sanık ...'a ilişkin hüküm fıkrasında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına yönelik ibarelerin hükümden çıkarılarak, yerine 5275 sayılı İnfaz Kanununun 188/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktar bakımından tekerrüre esas alınan önceki ilamda yazılı ceza süresi itibariyle kazanılmış hak saklı tutulmak üzere "sanık ...'ın sabıkalarından en ağırı olan ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2001 tarih ve 2000/175 E, 2001/58 K, sayılı ilamı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince sanık ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ifadesinin,

b- Hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına ilişkin ifade çıkarılarak yerine "5237 sayılı TCK'nın 53/1 -(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar olacağı" ifadesinin eklenmesi suretiyle tebliğnameye aykırı olarak hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, sanık ...'nın görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemlerine ilişkin hükümlerin incelenmesinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Sanık ... hakkında müşteki ...'e kafa atmak suretiyle burnunda kemik kırığına neden olacak şekilde yaralaması eylemine ilişkin olarak; TCK'nın 87/3. maddesi uyarınca müştekideki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi araştırılmaksızın eksik araştırma ile yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile karar verilmesi,

b- Sanık ...'nın görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemlerine ilişkin olarak; adli sicil kaydında sabıkası bulunmayan sanığın atılılı görevi yaptırmamak için direnme, hakaret suçlarında müştekinin maddi nitelikte zararının ve belirlenebilir bir kamu zararının bulunmaması karşısında, anılan maddenin (b) bendindeki sanığın kişiliğine ilişkin ölçüt yasal ve yeterli gerekçe ile değerlendirilmeden, "Olayın oluş tarzı, sanıkların kişilik özellikleri, pişmanlık duyduklarına dair, dosyaya bir belirtinin yansımaması gibi nedenlerle sanıklara verilen hükmün açıklanmasının ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyecekleri kanaati mahkememize gelmediğinden" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/l-a,b,d,c bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

c- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/l-a,b,d,c bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

d- Hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanan sanık ...'ın, adli sicil kaydında bulunan daha ağır nitelikli olan ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2001 tarih ve 2000/175 E, 2001/58 K, sayılı ilamının tekerrüre esas alınmaması,

Yasaya aykırı ve sanıklar ... ve ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16072, Karar No: 2012/1282, Tarih: 07.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/16072 E.  ,  2012/1282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için; Yargıtayca incelenmesine gerek görülen bir kısım belgeler istendiği halde, mahkemece iade kararı gereği yerine getirilmemiştir. Bu kez Yargıtay kararı dikkatlice okunarak gereği yerine getirilmelidir,

1) Çekişmeli parselin 2981 sayılı Yasa hükümlerine göre ifraz edilen 1625, 1960 ve 2104 sayılı parsellerin, var ise kadastro tespit tutanakları ile tespitlerine esas alınan tapu kayıtlarının, itirazsız kesinleşmişse bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşmişse ilgili hüküm ve dava dosyaları, bu parsellerin ilk tapuya kayıt edildiği tarihten imar uygulamasına

girdikleri tarihe kadar olan tedavülleri gösteren tapu örnekleri,

2) Var ise 2104 sayılı parselin 2924 sayılı Yasanın 11 ve 12. madde hükümlerine öre satışına ve satış bedelinini ödenmesine ilişkin, hak sahiplerini tespit komisyonu, rayiç bedeli tespit komisyonu ve satış komisyonu kararları,

3) 1625 sayılı parselle ilgili 1997/145 E, 1999/105 K sayılı, 1960 sayılı parselle ilgili 1997/193 E, 1999/186 K sayılı dava dosyaları getirtilerek dosyasına eklenmelidir.

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 07/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7046, Karar No: 2012/9199, Tarih: 15.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/7046 E.  ,  2012/9199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Hacıahmetli Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair İskenderun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 06.03.2012 gün ve 299/178 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki nedenine dayanarak, dava dilekçesinde mevki ve sınırları yazılı, çay ve dere yatağı olarak tescil harici bırakılan taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Tüzel Kişiliğine dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamış, herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne teknik bilirkişinin rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen 30 m2 yüzölçümlü taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz 1932 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında, dere yatağının taşması durumunda taşkına maruz kalabilecek arazi olarak tescil harici bırakılmıştır. Bilindiği üzere ve kural olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17.maddelerine göre böyle bir yerin kazanılması için taşınmazın imar ihya edildikten sonra koşullarına uygun olarak 20 yıl süreyle zilyet edilmesi gerekmektedir.

Dosyada mevcut 22.12.2010 tarihli jeolog-ziraat-inşaat bilirkişileri tarafından ortaklaşa düzenlenen raporda; dava konusu taşınmaz üzerinde dükkan olarak kullanılan bir yapı bulunduğu, dükkanın bulunduğu arazinin dere yatağı olup alanda alüvyon zemin oluştuğu, yapılan dolgular neticesinde taşınmazın dere yatağı ve taşkın alanı niteliğini kaybettiği belirtilmiştir.

Dairenin yerleşmiş içtihatlarına göre, dere yatağının insan eliyle dolgu malzemesi kullanılmak suretiyle kullanılabilir hale getirilmesi imar-ihya sayılamayacağından böyle bir yerin zilyetlikle kazanılması da mümkün değildir. Bu tür yerler TMK.nun 715 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddeleri kapsamında kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup, özel mülkiyete konu olmayan ve TMK.nun 999. maddesi uyarınca tapuya kayıt ve tescili mümkün bulunmayan yerlerden olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeler ile kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2070, Karar No: 2019/2385, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2070 E.  ,  2019/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7058, Karar No: 2012/7287, Tarih: 08.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/7058 E.  ,  2012/7287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/01/2009 tarih ve 2002/248-2009/4 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.05.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin tasfiyesine karar verildiğini, tasfiye sırasında 2000 yılında stok mal göründüğünü, davalılara yapılan çağrıya rağmen malların teslim edilmediğini, bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 37.542.968.000 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, yetkili olmayan kişi tarafından verilen vekaletname ile dava açılmadığını, beyannamelerin geçerli olmadığını, müvekkillerinin 19.10.1999 tarihinde şirketi devir aldıklarını, aynı günlü tutanakta neyin ne kadar devir alındığının belli olduğunu, müvekkillerinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davada tasfiyesine karar verilen davacı şirketin davalılar yönetimine geçtiği tarih ile yönetimi tasfiye memuruna teslim ettikleri tarih arasında akaryakıt dışındaki stokta görünen malların değerinin talep edildiği, tasfiye dosyasında tesiste bulunan malların teker teker belirlendiği, ayrıca alınan rapor ile tasfiye dosyasında alınan raporun örtüştüğü, davalılarca malların tasfiye memuruna teslim edildiğine dair dosyada kaydın olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 37.542.97 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı şirketin tasfiyesine karar verilmiş olmasına, vekaletnamenin tasfiye memurunca verilmiş bulunmasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacı şirkete ait olduğu ileri sürülen malların bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

2-Dava, davacı şirkete ait olduğu ileri sürülen malların bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Davacının limitet şirket niteliğinde olduğu, tasfiyesine karar verildiği ve işbu davanın tasfiye memuru tarafından açıldığı hususu uyuşmazlık konusu değildir. Davacı vekili, paydaş davalıların yönetimine geçen şirketin stok mallarının aynen veya bedelinin iade edilmediğini, davalıların zimmetinde bulunduğunu ileri sürmüştür.

Davacı şirketin dosya içindeki eksik şekilde bulunan ticaret sicil kayıtlarından davalılardan ...’nın 30.06.2008 tarihli ortaklar kurulu kararı ile üç yıllığına ortaklar.... ve ....’tan herhangi biriyle imza atması koşuluyla müdür olarak atandığı anlaşılmaktadır. Davacı açıklamaları davalı müdür ...’nın görevi sırasında şirketin zararına neden olduğu iddiasını içerdiğinden hakkındaki dava, TTK’nun 548. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 336. maddesi uyarınca bir sorumluluk davası niteliğindedir.

TTK’nun 556. maddesi hükmüne göre, limitet şirket yöneticilerinin sorumlulukları hakkında anonim şirketin bu hususlara ilişkin hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüş olup, bu yollama ile uyuşmazlığa TTK’nun 341. maddesinin tatbik edilmesi gerekmektedir. Anılan hüküm uyarınca, yönetici hakkında sorumluluk davasının görülebilmesi için, bu yönde alınmış bir genel kurul kararı olması ve davanın denetçiler tarafından açılması gerekmektedir.

Bununla birlikte, limitet şirketlerde genel kurulun yetkilerini düzenleyen TTK’nun 539/7. maddesi hükmünde de, şirketin kendi organlarına karşı haiz olduğu tazminat taleplerinin genel kurulun yetkisinde olduğu öngörülmüş, 548. maddesinde ise, ortak sayısı yirmiyi aşan limitet şirketlerde bir veya birden fazla denetçi bulunacağı, ortak sayısı yirmi veya yirmiden az olan şirketlerde idare hak ve görevi tüm ortaklara ait değilse müdür sıfatını haiz olmayan diğer ortakların BK’nun 531. maddesi uyarınca denetim hakkına sahip oldukları düzenlenmiştir. Limitet şirketin tasfiye aşamasında olmasının, yöneticiler aleyhine dava açılmasına karar verilmesi bakımından bir etkisi bulunmamaktadır. Bu halde de, sorumluluk davası açılmasına karar verme yetkisi ortaklar kuruluna ait olup, davayı takip yetkisi tasfiye memuruna ait olacaktır.

Somut olayda davacı limitet şirketin ortak sayısının yirmiyi aşmadığı anlaşılmaktadır. Dava, davalı müdür bakımından doğrudan tasfiye memuru tarafından verilen vekaletname uyarınca açılmıştır. Oysa bu davanın davalı müdür açısından görülebilmesi için, Dairemizin istikrar kazanan kararları uyarınca limitet şirketin müdür olmayan ortaklarınca dava açılması yönünde bir karar verilmiş olması gerekmektedir.

Somut olayda davacı limitet şirketin ortak sayısının yirmiyi aşmadığı anlaşılmaktadır. Dava, davalı müdür bakımından doğrudan tasfiye memuru tarafından verilen vekaletname uyarınca açılmıştır. Oysa bu davanın davalı müdür açısından görülebilmesi için, Dairemizin istikrar kazanan kararları uyarınca limitet şirketin müdür olmayan ortaklarınca dava açılması yönünde bir karar verilmiş olması gerekmektedir.

Bu durumda karşısında, mahkemece, davalı müdür hakkında açılan davanın görülebilmesi için yukarıda açıklanan eksikliğin tamamlanması bakımından davacı vekiline önel verilmesi, usulü eksiklik tamamlandıktan sonra bu davalı bakımından işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.