muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2304, Karar No: 2020/393, Tarih: 11.02.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/2304 E.  ,  2020/393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davası hakkında ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması sonucunda Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi tarafından verilen davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına yönelik kararın süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı tarafından ilaç, gübre ve tohum karşılığı olmak üzere, keşidecisi davacı şirket olan 31/07/2015 tarihli 30.00,00 TL bedelli, 10/08/2015 tarihli 30.00,00 TL bedelli, 22/08/2015 tarihli 30.00,00 TL bedelli toplam 3 adet çekin davalı şirkete teslim edildiğini, mal teslimi yapmamasına rağmen çeklerin de iade edilmediğini ileri sürerek, bu çekler nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, çeklerin bankaya ibraz edilip ödenmesi halinde bedelinin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu çeklerin davalı şirkete herhangi bir mal alışverişi karşılığında verilmediğini, davalı ile davacı şirketler arasındaki alacak verecek borç para ilişkisinden dolayı verilen çekler olduğunu, davacının iddiasını yazılı delil ile ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, dava başlangıçta davacı ... Ltd. Şti. ile Şahin ... Ltd. Şti. tarafından toplam195.000,00 TL değerinde 6 çek ile ilgili olarak açılmışsa da davacılar arasında dava arkadaşlığı bulunmadığı gerekçesi ile davacı ... Ziraat Turizm Tic. Ltd. Şti'nin açtığı dava ile ilgili ayırma kararı verildiği, davacı ... Fide Ltd. Şti'nin ticari defterlerinde davaya konu 31/07/2015, 10/08/2015 ve 22/08/2015 tarihli çeklerin davalı şirket adına borç kaydedildiği, davalı şirketin kayıtlarında çekler kayıtlı olmasa da davacı şirketten 131.387,68 TL alacaklı olduğuna ilişkin kayıt bulunduğu, çekin ödeme vasıtası olup bedelsiz kaldığı veya avans olarak verildiği iddiasının HMK'nun 200 ve devamı maddeleri uyarınca yazılı delil ile ispatlanması gerektiği, davacının kendi ticari kayıtlarında da davaya konu çeklerin ödenmediğinin ve önceki çek borçlarına karşılık verildiğinin kayıtlı olduğu, davacının yemin deliline dayanmadığı gerekçesi ile davanın reddine, davaya konu 2 adet çekin davalı tarafça ibrazı halinde davalıya ödenmemesi yönünde konulan ihtiyati tedbirin kaldırılmasına karar verilmiş, hükme karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davacının çeklerin avans olarak verildiğini yazılı delil ile ispatlaması gerekirken yazılı delil bildirmediği, yemin deliline de dayanmadığı, mahkemenin benzer gerekçelerle davanın reddine ilişkin kararının usul ve yasaya uygun olduğu, davacı vekilinin mahkemenin ... Ziraat Turizm Tic. Ltd. Şti'nin keşidecisi olduğu çeklerle ilgili ayırma kararı verilmesine rağmen davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin ayırma kararı gözden kaçırılarak tüm çeklere ilişkin karar verilmiş gibi hesaplandığını ileri sürerek, kararın bu kısmının kaldırılmasını ve dava konusu çeklerin toplamı 90.000,00 TL olduğundan vekalet ücretinin buna göre hesaplanmasını talep ettiği, bu talebini içeren dilekçeyi davacı vekilinin "ek beyan" olarak sunduğu, dilekçesinin yasada belirtilen iki haftalık süre geçtikten sonra verildiği, bu konudaki istinaf başvrusunun reddi gerektiği, davalı vekilinin ise menfi tespit istemli açılan davada ihtiyati tedbir kararı verilip uygulandığını ve davanın reddine karar verilmiş olmasına rağmen tazminat konusunda olumlu veya olumsuz karar verilmediğini ileri sürdüğü, davaya konu çeklerin davalı tarafça ibrazı halinde davalıya ödenmemesi konusunda ihtiyati tedbir kararı verildiği ve kararın uygulandığı bu durumda davalı lehine tazminata karar verilmesi gerektiği halde mahkemece bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmediği gerekçesiyle davalı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan kabulüne, 6100 sayılı HMK.nun 353/1-b-2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacı ... Fide Tohumculuk Ltd. Şti'nin davasının reddine, dava konusunun % 20’si olan 18.000,00 TL tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İİK’nun 72/4 maddesinde yazılı tazminat, ilamsız takibe açılan bir menfi tespit davasında dava konusu takibin durdurulması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesi ve dava sonunda borçlunun haksız çıkması hali için öngörülmüştür. Somut olayda dava konusu 3 adet çekin davalı tarafından ibrazı halinde ödenmemesi için muhatap bankaya talimat verilmesi şeklinde ihtiyati tedbir kararı verilip uygulanmış olup, bu tedbirin uygulanması davalının bankaca ödenmeyen çekler için takip yapmasını engelleyecek nitelikte değildir. Bu itibarla ilk derece mahkemesinin davalı lehine tazminata hükmetmemesi yerinde iken istinaf mahkemesince ilk derece mahkemesince kararın kaldırılarak davalı yararına tazminat verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Ayrıca reddedilen davanın değeri 90.000,00 TL olup davalı lehine ilk derece mahkemesince hükmedilen 17.650,00 TL nisbi vekalet ücreti tarifeye göre fazla olmakla birlikte, bu husus davacı tarafından süresi içinde istinaf konusu yapılmadığından istinaf mahkemesince davacının süresi geçtikten sonra verdiği ek istinaf beyanının dikkate alınmaması isabetli görülmüştür. İstinaf nedeni yapılmayan bir husus temyiz nedeni de yapılamayacağından bu yanlışlık bozma sebebi yapılmamıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce yukarıda açıklanan hukuki durum çerçevesinde bir sonuca varılması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nin 2017/1713 esas ve 2018/479 karar sayılı ve 29.03.2018 tarihli kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nin 2017/1713 esas ve 2018/479 karar sayılı ve 29.03.2018 tarihli kararının temyiz eden davacı vekili yararına BOZULMASINA, dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 11.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4695, Karar No: 2021/2061, Tarih: 19.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/4695 E.  ,  2021/2061 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.01.2015 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 24.12.2019 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.10.2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Mahkemece uyulan Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3.050,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, fazla yatırılan harcın davacılara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37454, Karar No: 2021/8127, Tarih: 11.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/37454 E.  ,  2021/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.10.2020 tarih ve 2020/14626 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.09.2021 tarih ve KYB-2021/89968 sayılı ihbarname ile;

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f ve 52. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2016 tarihli ve 2016/83 esas, 2016/276 sayılı kararının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 14.02.2017 tarihli ve 2017/343 esas, 2017/362 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, hükümlü tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2018 tarihli ve 2016/83 esas, 2016/276 sayılı ek kararının "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenlemeye nazaran, somut olayda ilk kararı veren heyette yer alan Hâkim ...'ın, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair kararı veren heyette de yer aldığı anlaşılmakla, adı geçen Hakimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşlerinin etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı hâkimlerin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği hususu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından daha önce 23.11.2020 tarih ve 2020/101249 sayılı ihbarname ile Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2018 tarihli, 2016/83 Esas ve 2016/276 Karar sayılı ek kararı için bozma isteminde bulunulmuş olup dosya incelendiğinde bu karara yapılan itirazın merci Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 02.03.2018 tarih ve 2018/82 değişik iş sayılı kararla talebin kesin olarak reddedildiği anlaşıldığından; merci kararına yönelik istemde bulunulup bulunulmayacağına dair değerlendirme için dosyanın 15.03.2021 tarihinde tevdi edildiği ve Adalet Bakanlığının 29.06.2021 tarih ve 2020/14626 sayılı görüş yazısı merci kararının bozulması talebiyle düzenlenerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği halde, 10.09.2021 tarihli 2021/89968 sayılı ihbarnamenin ek karara yönelik bozma talebi içeren eski görüş yazısı üzerinden düzenlendiği anlaşılmakla, bu hususun düzeltilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4532, Karar No: 2012/1433, Tarih: 27.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4532 E.  ,  2012/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, idari ve denetim mekanizmalarında görevler aldığını, son yapılan seçimlerde usulsüzlükler yapıldığını, yeni yönetimin göreve başlamasıyla otopark parası, mekan parası, elektrik parası adı altında resmi hesaplarda görünmeyen paralar toplamaya başladığını, bu usulsüzlüklerin düzeltilmesi için yönetime yaptığı başvuruların sonuçsuz kaldığını, sorumlu bir üye olarak Tarım İl Müdürlüğü' ne şikayette bulunduğunu, inceleme sonucunda şikayetini haklı gösterir şekilde 6 madde halinde usulsüzlüğün tespit edildiğini, müvekkilinin Tarım İl Müdürlüğü'ne yaptığı başvurunun kooperatif yararına aykırı davranış olarak nitelendindirilerek yönetim kurulunun 20.10.2007 tarih ve 150 sayılı kararı ile ihracına yönelik karar alındığını, 11.05.2008 tarihli genel kurul kararı ile oy çokluğu ile ihraç edildiğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, ihraç kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatif organlarının usulüne uygun olarak seçildiğini, davacının asılsız iddialar ile yönetim kurulunu yıpratmak ve aldığı kararları değersizleştirmek ve geçersiz kılmak için propaganda aracı olarak kullandığını, iftira boyutuna varacak şekilde yönetim kurulu üyelerini suçladığını, kooperatifin davacı tarafından Tarım İl Müdürlüğü' ne şikayet edildiğini, yapılan incelemede usulsüzlüğe rastlanılmadığını,davacının kooperatif yararına aykırı hareketlerinin kooperatif anasözleşmesinin 21/c ve 11/b maddelerince ihracını gerektirdiğini, bir kısım üyenin dilekçe ile başvuruları üzerine durumun yönetim kurulunca değerlendirildiğini ve genel kurul tarafından da davacının ihracına karar verildiğini, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ihracın anasözleşme ve yasaya uygun olmadığı, davacının anayasal şikayet hakkını kullandığı, tanıkların bildirdiği hususların dedikodu mahiyetindeki olup, somut olarak ispatlanamadığı, tanıkların taciz ve yolsuzluk iddiaları ile ilgili doğrudan duyumları bulunmadığı, ihraç nedeninin Tarım İl Müdürlüğü'ne yapılan başvurularla kooperatifin küçük düşürülmesi iddiasına dayandığı, yapılan şikayetin ihraca dayanak yapılamayacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile genel kurulun almış olduğu ihraç kararının onaylanmasına dair kararın iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına,kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16000, Karar No: 2013/1403, Tarih: 24.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/16000 E.  ,  2013/1403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili davacı şirket ile davalı şirket arasında 25/01/2010 tarihli nokta satış sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin 7. maddesi uyarınca davalının sözleşme süresi içerisinde en az 375 koli ... marka enerji içeceğini davacı veya davacının göstermiş olduğu bölge bayisinden satın almayı kabul ve taahhüt ettiğini, sözleşmenin 7. Maddesinde beyan edilenin aksine davalı tarafından belirtilen kota kadar içecek alınmadığı gibi, alınan içeceklerin de ücretlerinin ödenmediğini, ayrıca davalı şirketin sözleşmeye aykırı olarak başka firmaların da içeceklerini satarak reklamlarını yaptığını öğrenmeleri üzerine, davalıya ... Noterliği'nin 2011/... yevmiye numaralı ihtarnamesi ile 25/01/2010 tarihli nokta satış sözleşmesinin fesih bildirimi ile sözleşmede yer alan cezai şartın faizi ile birlikte ihtarnamenin tebliğinden itibaren 3 gün içerisinde ödenmesinin ihtar edildiğini, sözleşmenin 8.maddesi gereğince sözleşmeye aykırı davranan davalının şirketten aldığı nakdi, yasal faizini ve 7,500 USD cezai şart bedelini şirkete ödeyeceğini taahhüt ettiğini belirterek taraflar arasında imzalanan 25/01/2010 tarihli sözleşmenin feshinin tespitine, sözleşme gereği belirlenen 7.500x1,517= 11.337,50.-TL cezai şart bedelinin sözleşmenin bitim tarihi olan 25/01/2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında 25/01/2010 tarihinde imzalanan nokta satış sözleşmesinin süresinin bir yıl olduğunu, 24/01/2011 tarihinde sözleşmenin sona erdiğini, davacının sözleşme süresi içerisinde 375 koli içeceği teslim etmesi gerektiği halde müvekkilinin sipariş vermesine rağmen bu içecekleri teslim etmediğini, ayrıca müvekkilinin sözleşme süresi içerisinde başka bir firmanın reklamını yapmadığını, sözleşmenin süresi bittikten sonra ise istediği firmanın ürününü satmakta serbest olduğunu beyan ederek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının bir yıl içerisinde 375 koli enerji içeceği almadığının taraflar arasında ihtilafsız olduğu, hayatın olağan akışına uygun olanın davacının ürünlerini satmak istemesi olup, davalı talebine rağmen davacının kendisine enerji içeceği getirmediği iddiasını ispatlanamadığından davalının bu savunmasına itibar edilmediği, davalının başka marka enerji içeceği sattığının tanık beyanları ile de doğrulandığı, davalının 375 koli enerji içeceği almayarak taraflar arasındaki sözleşmenin 7. maddesine ve başka marka enerji içeceği satarak sözleşmenin 1. maddesine aykırı davrandığı, taraflar arasındaki sözleşmenin 8. maddesi uyarınca 7.500 USD cezai şarta hükmetmek gerektiği, cezai şartın TL karşılığı hesap edilirken dava tarihindeki kur üzerinden hesaplanması gerektiği halde, davacı tarafından daha düşük kur üzerinden talep edildiği gerekçesiyle, 11.337,50.-TL'nin temerrüt tarihi olan 18/03/2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, mahkeme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11007, Karar No: 2024/11240, Tarih: 11.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11007 E.  ,  2024/11240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/974 E., 2024/1403 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 32. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/411 E., 2024/84 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında; adli yardım talebinde bulunan davacı, temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispata yarar herhangi bir bilgi ve belgeyi temyiz dilekçe ekinde dosyaya sunmamış olup bu şekli ile davacının temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa 6100 sayılı Kanun'un 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.