muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28655, Karar No: 2014/19233, Tarih: 19.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/28655 E.  ,  2014/19233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/159859

MAHKEMESİ : Bayındır Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2012

NUMARASI : 2011/250 (E) ve 2012/121 (K)

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık M.. Y..'nin, katılan B.. B.. ile önceye dayalı husumeti bulunduğu, olay gecesi yanında bulunan sanık H.. S.. ile birlikte katılana ait park halinde duran aracı yakmaya karar verdikleri ve giderek benzin istasyonundan pet şişe içerisinde benzin aldıkları, M.. Y..'nin sevk ve idaresindeki aracıyla, katılanın aracının yanına geldiği ve farlarını kapattığı, ön yolcu bölümünde oturan sanık H.. S..'nin, katılanın aracının yanına gidip elindeki benzini araç üzerine döktüğü ve tutuşturarak aracın tamamen yanmasına neden olduğu, bu suretle sanıkların yakarak mala zarar verme suçunu işlediklerinin iddia ediliği olayda;

1- Sanık H.. S.. hakkında yakarak mala zarar verme suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Sanık M.. Y.. hakkında yakarak mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

2- Sanık M.. Y.. hakkında yakarak mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılana ait aracın, yakılması sonucu kullanılamayacak hale geldiği ve perte ayrıldığı aracın kasko bedelinin 31.000 TL olarak belirlendiği, sanık tarafından sigorta şirketine ve katılana yapılan ödemenin kasko bedelinin tamamını oluşturmadığı ve kısmi ödeme olarak değerlendirilmesi gerektiği, 5237 sayılı TCK'nın 168/4 maddesi gereğince, kısmen tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, katılanın rızası gerektiği, somut olayda katılanların etkin pişmanlık uygulamasına rıza göstermedikleri anlaşılmakla, sanık hakkında yazılı gerekçeyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4360, Karar No: 2024/1569, Tarih: 08.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4360 E.  ,  2024/1569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2730 E., 2019/2683 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun reddi ve hükmün bozulması

1.Katılan'ın temyiz talebi bakımından; katılanın birden fazla vekil ile kendisini temsil ettirdiği, istinaf ilamının, vekillikten çekilme istemi bulunmayan katılan vekili Av. ...'ya 04.01.2020 tarihinde tebliğ edildiği, katılanın diğer vekilinin 01.02.2020 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmış ise de, 7201 sayılı Kanun'un 11.maddesindeki " Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır." şeklindeki düzenleme gözetildiğinde katılan vekilinin 01.02.2020 tarihli temyiz dilekçesinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 01.02.2020 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin, reddine karar verilmesi gerektiği ön inceleme neticesinde belirlenmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi yönünden; İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/9571 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır.

B.Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.09.2019 tarihli ve 2019/174 Esas, 2019/416 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında, nitelikli yağma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

C.Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 7. Ceza Dairesinin 26.12.2019 tarihli ve 2019/2730 Esas, 2019/2683 Karar sayılı kararıyla; katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi

C.Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 7. Ceza Dairesinin 26.12.2019 tarihli ve 2019/2730 Esas, 2019/2683 Karar sayılı kararıyla; katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi

Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarındaki suçu oluşturduğundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Katılan ...'nin kolluk görevlilerine sanığın bileziğini aldığına ilişkin bir beyanda bulunmaması ve sanığın olay anında yakalanmasına rağmen üzerinde bilezik tespit edilememesi, görgü tanığın Z.A.'nın beyanında tarafların birbirlerine vurmadıklarını tartıştıklarını, sanığın, katılanın kolundan bilezik aldığını görmediğini beyan etmesi, taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunması, hayatın olağan akışına göre bileziğin tek bir kolda olması gerektiği ancak katılanın her iki kolunda da diş izi bulunması ve bu hali ile söz konusu diş izlerinin önceye dayalı olma ihtimali nedenleriyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğine dair iddia dışında mahkumiyetine yeterli şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı kabul edilmiştir.

2.Katılanın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olduğunun tespit edildiği 10.02.2019 tarihli rapor dava dosyasında bulunmaktadır.

3.Kolluk tarafından düzenlenen bağrışma seslerinin gelmesi üzerine katılanın ikametine girildiğinde, sanık ve katılanın balkon kısmında oldukları görüldüğünün belirtildiği 10.02.2019 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.

4.Olay yeri tespit tutanağında giriş ve evin içinde bir kapının sert bir cisimle vurularak göçük oluşacak şekilde zarar gördüğünün tespit edildiği 10.02.2019 tarihli tutanak dava dosyasında bulunmaktadır.

5.Görgü tanığı Z.A.'nın olayın sıcaklığı ile alınan beyanlarında; sanık ve katılanın birbirini ittiğini, vurduklarını görmediğini, kapının çaldığını ya da şiddetli çaldığını duymadığını belirttiği 10.02.2019 tarihli beyanı dava dosyasında mevcuttur.

6.Katılanın sanıkla olan mesajlaşmalarında, sanığı pazar günü beklediğine dair mesajların bulunduğunun tespit edildiği tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

6.Katılanın sanıkla olan mesajlaşmalarında, sanığı pazar günü beklediğine dair mesajların bulunduğunun tespit edildiği tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay ve olgular bölümünün (A) paragrafının (5) numaralı bendinde bilgilerine yer verilen olayın sıcaklığı ile alınan tanık beyanına göre, her hangi bir kapı çalma veya şiddetli bir kapı çalma sesi duymadığı, olay yerinde yakalanan sanığın üzerinde kapıların kırılmasına neden olabilecek bir cismin bulunmadığı anlaşılmakla sanığın zorla eve girdiğine dair delil bulunmadığı ancak görgü tanığının sanık ile katılanın tartıştıkları ve birbirlerini ittikleri beyanı, olay ve olgular bölümünün (A) paragrafının 2 numaralı bendinde belirtilen rapor içeriğine göre, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86/2 nci maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden;

Ön inceleme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının Temyiz Talebi Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2019/2730 Esas, 2019/2683 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13033, Karar No: 2016/354, Tarih: 18.01.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/13033 E.  ,  2016/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlünün, müşteki ...'a karşı işlediği hırsızlık suçu bakımından 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle davanın düşürülmesine karar verildiği ve hüküm bu yönden temyiz edilmediğinden temyiz incelemesi müşteki ...'ye karşı işlenen eylem yönünden yapılmış ve ...'a karşı gerçekleştirilen eylemle ilgili olarak KYB yolunun değerlendirilebileceği düşünülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümlünün müşteki ... aleyhine işlediği hırsızlık suçu bakımından, 765 sayılı TCK'nın lehe sonuç doğurduğundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve sanık hakkında verilen ve kesinleşen 04.06.2004 tarih, 2000/429 Esas ve 2004/580 Karar sayılı ilamın aynen infazına karar verilmesi yerine 765 sayılı TCK uyarınca yeniden hüküm kurularak infazda karışıklığa yol açılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... müdafiinin, temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından müşteki ...'ye karşı işlediği hırsızlık suçuyla ilgili kısmın çıkarılarak "Hükümlünün müşteki ... aleyhine işlediği hırsızlık suçu bakımından, 765 sayılı TCK'nın lehe sonuç doğurduğundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve sanık hakkında verilen ve kesinleşen 04.06.2004 tarih, 2000/429 Esas ve 2004/580 Karar sayılı ilamın aynen infazına" ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28161, Karar No: 2018/15217, Tarih: 04.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/28161 E.  ,  2018/15217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili, davacının 15/11/2011 tarihinden bu yana davalı ....’de üretilen ekmekleri bayilere dağıtma işinde muavin olarak çalıştığını ve halen çalışmaya devam ettiğini, aylık net ücretinin 1.100,00 TL olduğunu, müvekkilinin haftanın 5 günü akşam 20.00 de işyerine geldiğini ve sabah 08.00 de işyerinden ayrıldığını, haftanın 2 günü ise gece çalışmasının akabinde gündüz çalışmaya devam ederek 14.00'a kadar dağıtımı yapılan ekmeklerin para toplama işlerini yaptığını, dolayısıyla haftalık 72 saat çalıştığını, çalışma sırasında yemek ve çay molası verilmediğini, müvekkilinin fazla çalışma ücretlerinin ödenmesi amacıyla ... .... Noterliğinin 08.10.2014 tarih ve 26080 nolu ihtarnamesiyle işverene ihtar gönderdiğini, ihtarnamenin 10.10.2014 tarihinde tebliğ edildiğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, üstelik davalılardan ....’nin işten çıkarma tehdidi içeren cevap gönderdiğini iddia ederek, fazla mesai ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili, davacının vardiyalı olarak çalıştığını, diğer davalı ... Turizm ... İnş. Tic. A.Ş. ile aralarında akdedilen sözleşme ile müvekkil şirketlerince üretilen ekmeklerin dağıtım işinin günde 3 vardiya şekline gerçekleştirileceği ve işin bu şekilde yürütüleceğinin sabit olduğunu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca 15.07.2014 ve 16.07.2014 tarihlerinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen raporda; idari personel olarak çalışanların haftanın 6 günü 09.00-17.00 arası yarım saat ara dinlenmesi vererek çalıştığı, gece döneminde çalışan şoför ve muavinlerin haftanın 6 günü 22.00-06.00 arası yarım saat ara dinlenme vererek çalıştığı, gündüz döneminde çalışan şoför ve muavinlerin ortalama 05.00-17.00 arası çalıştıkları, bu süre içinde 3-4 servis yaptıkları ve servisler arasında ortalama 2 saat dinlendikleri, tüm çalışanların haftanın 1 günü izin kullandıklarının tespit edildiğini, hal böyle olunca davacının iddia ettiği fazla mesainin olmadığını, ortalama servisler arası 2 saat dinlenme bulunduğunu, davacının aldığı ücretin ihale şartnamesinde belirtilen ücret olup bunun haricinde bir ücret ödenmediğini, ücretin bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, bordroların ihtirazı kayıt olmaksızın imzalandığını, yapılan işin niteliği gereği fazla çalışma olmadığını, davacıya istisnai hallerde yaptığı bütün fazla mesai ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Turizm ... İnş. Tic. A.Ş. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazlarında bulunarak, davacının diğer davalı .... ile aralarında imzalanan “... Fabrikası Normal Ekmek ve Çeşit Ekmek Dağıtım Hizmeti Alımına İlişkin İhale Sözleşmesi” çerçevesinde muavin olarak çalıştığını, müvekkil şirketleri ile diğer davalı .... arasında 4857 sayılı Yasanın 2/6. maddesi uyarınca asıl-alt işveren ilişkisi kurulduğunu, davacının asıl işvereninin .... olduğunu, asıl işverenin alt işverenle birlikte işçinin kanundan ve sözleşmeden doğan haklarından sorumlu olduğunu, işin niteliği ile ihale şartnamesi ve sözleşmesi gereği her türlü kontrol, gözetim ve yaptırım yetkisinin asıl işveren olan diğer davalıya ait olduğunu, davacının aldığı aylık ücretin iş sözleşmesi, bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, işin nasıl yapılacağının, işçi ücretlerinin ve çalışma saatlerinin ihale sözleşmesi ve şartnamede belirlendiğini, ihale sözleşmesi ve eklerinde fazla mesai öngörülmediğini, fazla mesaiye gerek kalmayacak şekilde ihale sözleşmesi oluşturulduğunu, işçilerin günlük iş süreleri içinde ara vermeksizin çalışmalarının mümkün olmadığını, davacının antraklı çalıştığını, ara dinlenmeler için ücret ödenmesinin söz konusu olmadığını, davacının müvekkili şirkette haftada 5 günü 22.00-06.00 saatleri arasında çalıştığını ve iki ara dinlenmede toplam 1 saat dinlendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Usul bakımından;

Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK.’un 27. maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının) ihlâlidir.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden söz edilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemenin gerekçeli kararında bu dava ile ilgisi olmayan muhtemelen başka bir dava dosyasına ilişkin dava ve cevap dilekçesi ile bilirkişi raporu özetlenmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar karşısında, bir bütün ve dosyaya özgü olması gereken gerekçeli karar başka bir dosya ile karıştırılmıştır. Bu husus aynı zamanda belgelendirmeyi de bozucu nitelikte olup, HMK.nun 297. maddesine aykırıdır.

2-Esas bakımından;

A-Davacı vekili davalı işverenlere gönderdiği 08.10.2014 tarihli ihtarname ile davacının ödenmeyen fazla mesailerinin 7 gün içinde ödenmesini talep etmiş, bu ihtarname davalılara 10.10.2014 tarihinde tebliğ olmuştur. Buna göre davalı işverenler fazla mesai alacağı bakımından 18.10.2014 tarihi itibariyle temerrüde düşürüldüğünden faiz başlangıcının temerrüt tarihi olması gerekirken dava-ıslah ayrımı yapılarak faize hükmedilmesi hatalıdır.

B-Davacı dava dilekçesinde haftada 5 gün 20.00-08.00 saatleri arasında çalıştığını, haftada 2 gün ise saat 14.00 e kadar tahsilat işlerini yaptığını söyleyerek fazla mesai talep etmiştir.

Davacı tanığının açıklamasına göre gece vardiyasından sonra tahsilat işlerine çıkılmadan önce 2-3 saat ara dinlenmesi verildiği anlaşılmakla, davacının tahsilat işlerine çıkmadığı günlerde 1,5 saatlik ara dinlenmesiyle 31,5 saat çalıştığı, tahsilat işine çıktığı kalan 2 günde ise 4,5 saatlik ara dinlenmesiyle 27 saat çalıştığı, sonuç itibariyle haftada 5 gün toplam 58,5 saat çalıştığı ve haftalık fazla mesaisinin 13,5 saat olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının haftada 13,5 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle fazla mesainin 18 saat olarak kabulü hatalıdır.

C-6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı hükümde tek tek açıklanmalı ve aynı Kanunun 332. maddesi uyarınca hükümde yargılama giderlerinin dökümü yapılmalıdır.

Davacının haftada 13,5 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle fazla mesainin 18 saat olarak kabulü hatalıdır.

C-6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı hükümde tek tek açıklanmalı ve aynı Kanunun 332. maddesi uyarınca hükümde yargılama giderlerinin dökümü yapılmalıdır.

Mahkemece, yargılama giderine ilişkin kurulan hükümde taraflarca ne tür ve toplamda ne kadar yargılama gideri yapıldığının denetime elverişli şekilde açıklanmaması ve dökümünün yapılmaması usul ve yasaya aykırıdır.

Ç) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04/09/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.