muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15091, Karar No: 2006/16536, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15091 E.  ,  2006/16536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihli faturanın elektrik tarifeler Yönetmeliğinin 38. maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın son endeksi ile ilk endeks arasındaki farktan ayrı olarak faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 28.928.170.000 TL. istendiğini bildirip, 832.184.000 TL. borçlu olduğunun ve fazladan istenen kısmından borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davaya bakmanın idari yargının görev alanında olup faturanın da doğru olduğunu bildirip davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının 832.184.000 TL. borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının mekanik sayacının söküldüğü 14.06.2004 tarihinden sonra sulama dönemi süresince elektrik kullandığı taraflar arasında ihtilafsızdır. Davaya konu edilen 20.12.2004 tarihli faturada son endeks mevcut olmayıp (+/-) tüketim adı altında bir miktarın ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiasıyla bu davayı açmıştır.

Davalı ise Genel Müdürlüğünün talimatıyla 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların yerlerine dijital sayaç takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin dijital sayaç taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile ... ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalar da nazara alınarak faturanın düzenlendiğini bildirmiştir. Dosya içerisinde bulunan davalı idarenin yazı ve tutanakları ve aynı mahkemeden gelen benzer dosyalardan idarece mekanik saatlerin dijital saatlerle değiştirilmek üzere söküldüğü anlaşılmaktadır. Mekanik sayacın söküldüğü 14.6.2004 tarihinden yeni sayaç takılmış ise, yeni sayacın takıldığı tarihe kadar, şayet yeni sayaç takılmamış ise faturanın düzenlendiği 20.12.2004 tarihine kadar davacının sayaçsız olarak enerji kullandığının kabulü gerekir. Öyle olunca, davalıdan davacı aboneye yeni sayaç takılıp takılmadığı ve takılmış ise tarihi, İl yada İlçe Tarım Müdürlüğünden sulama dönemi süresi sorularak, sayaç endeksinin göstereceği harcamada ayrı olarak davacının kullandığı elektrik tutarının Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13,14,15. maddeleri ile Yine Enerji Piyasası düzenleme Kurulunun 2004 yılında “... ve Usulsüz Elektrik Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin” kararı doğrultusunda hesaplama yapılması gerekir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ile yürürlükten ... eski Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1400, Karar No: 2011/24019, Tarih: 29.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/1400 E.  ,  2011/24019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.11.2010
Yargıtay — Esas No: 2012/3951, Karar No: 2012/2532, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/3951 E.  ,  2012/2532 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, Tarım Bağ-Kur prim borçları yönünden 6111 sayılı Kanun'un SGK prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki hükümlerinden faydalandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebi, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ederek, dava hakkını kötüye kullandığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 27/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10904, Karar No: 2024/4227, Tarih: 05.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/10904 E.  ,  2024/4227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1122 E., 2021/2603 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği kanunen reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.02.2021 tarihli ve 2020/352 Esas, 2021/60 Karar sayılı kararı ile,

a. Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/1122 Esas, 2021/2603 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/2-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile,

a. Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/2-c, 39/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına, fazla ceza tayin edildiğine ve haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına, fazla ceza tayin edildiğine ve haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye ve sanık ...'in eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıklar ... ve ...'ın olay öncesi tanıştıkları ve suç tarihi olan 01.08.2020 günü öğleden sonra sanık ...'in arkadaşı olan sanık ...'den kendisini katılan ...'nın bulunduğu ırmak kıyısındaki alana götürmesini istemesi üzerine sanık ...'ün kendisine ait araçla ...'in ikamet ettiği yere giderek onu olay mahalline getirdiği ve ...'in ırmak kenarına gittiği, burada ...'la görüştükten sonra sanıkların araçla dönmek üzere yola koyuldukları ancak ...'in isteği üzerine sanıkların tekrar ırmak kenarına döndükleri ve orada sanık ...'in pompalı tüfekle arabadan inerek ...'a iki el ateş edip, tekrar arabaya binmesinden sonra her ikisinin olay mahallinden kaçtıkları, sanık ...'ün olaydan 4 gün sonra, sanık ...'in ise yaklaşık 3 ay sonra yakalandıkları, katılanın saçma isabeti ile batın bölgesinden hayati tehlike geçirecek burnunda orta (2.) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından sanık ...'ün yardımı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik incelemenin bulunmadığı, sanık ...'in ...'ın bulunduğu yere yaklaştıktan sonra tüfekle uzak atış mesafesinden katılan ...'ın batın kısmını hedef alarak en az iki el ateş ettiği, atışlara bağlı olarak mağdurun yere düşmesi nedeniyle sonuç aldığı düşüncesi ile diğer sanık ...'e ait araç ile olay mahallinden uzaklaştıkları, katılanın acil tedaviye alınıp yapılan operasyonla yaşama döndürüldüğü, batın boşluğuna girerek barsak yaralanması oluşturan, etmoid sinüs içerisine giren ve burun kemiğinde kırığa, yaygın cilt altı yaralanmaya neden olan av tüfeği saçma tanesi yaralanmaları nedeniyle, katılanın yaşamsal tehlike geçirerek orta (2.) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, suçta kullanılan ancak ele geçirilemeyen tüfeğin öldürmeye elverişliliği, vücutta hedef alınan bölge, saçmaların isabet aldığı yerler, eylem sonucunda katılanın iç organlarında yaralanma meydana gelmesi, katılanın hayati tehlike geçirmesi ve tıbbi operasyonla kurtarılmış olması birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'in eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu, katılan ... bütün aşamalarda daha önceden tanımadığı sanık ...'e ait aracı tarif etmiş, olay sonrası ...'ü fotoğraftan teşhis etmiş ve bütün ifadelerinde ...'ün olayı gördüğünü belirtmiş olması, her iki sanığın ...'e ait araçla olay mahalline iki kez gittiklerinin maddi olgu olması, sanık ...'ün aynı araçta bulundukları sanık ...'te bulunan pompalı tüfeği görmediği yolundaki savunmaların hayatın olağan akışı ile bağdaşmaması, yanında tüfek bulunduğunu gördüğü sanık ...'i aracı ile olay mahalline getirdiği, sanık ...'in tüfekle dışarıya çıktığını görmesine rağmen ona engel ve olaydan sonra da yine aracı ile diğer sanığı olay yerinden kaçırdığı, bu nedenle tüm bu hareketlerin 5237 sayılı Kanun'un 39/2-c maddesi uyarınca yardım eden kapsamında kaldığı dikkate alındığında sanıkların ortaya çıkan kasıtlarının yaralama niteliğinde olmadığı anlaşılmakla, suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği anlaşılmakla, şüpheli kalan bu halin sanık ... lehine değerlendirilerek haksız tahrik indirimin uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, anlaşıldığından sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/1122 Esas, 2021/2603 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1263, Karar No: 2015/12795, Tarih: 01.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/1263 E.  ,  2015/12795 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, rekabet yasağı nedeniyle cezai şart tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının 04.12.2009 tarihli noter belirli süreli hizmet sözleşmesi ile müvekkili şirkette 11.10.2010 tarihine kadar hemşire olarak çalıştığını, işbu sözleşmenin 11 maddesine atıfla, davalının müvekkili şirketten ayrılır ayrılmaz müvekkili şirketle aynı ilçe içerisinde ve aynı faaliyet alanında hizmet veren ...de ... Bölümünde ... olarak göreve başladığını iddia ederek davalının 04.12.2009 tarihli belirli süreli hizmet sözleşmesinin 11. Maddesine uymadığından, rekabet kurallarına aykırı davranılması nedeniyle 8700 TL alacağın faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız olduğunu, reddi gerektiğini, çünkü Anayasada zorla çalıştırma yasağı, çalışma ve sözleşme hürriyeti, çalışmanın herkesin hak ve ödevi olduğu düzenlemelerine yer verildiğini, davacının dayandığı sözleşmenin 11. Maddesinin hukuki nitelendirilmesinin rekabet etmeme sözleşmesi olduğunu, rekabet etmeme sözleşmelerinin Borçlar Kanununda düzenlendiğini, ayrı bir sözleşme halinde imzalanması gerektiğini, sözleşmenin anılan maddesinin geçersiz olduğunu savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart ücretinin tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348. maddesi “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise, caizdir. İşçi, akdin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır.” hükmünü haiz olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin sözleşme yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme, hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet sözleşmesi süresi içinde yapılmaması gereken bir hususta değil, hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemektedir. Rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır. Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 Tarih 2011/11-781 Esas- 2012/109 Karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece mutlak şekilde ticaret mahkemelerinin görevine giren davada görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16538, Karar No: 2012/4887, Tarih: 02.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/16538 E.  ,  2012/4887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24.03.2008 tarih ve 2008/2956 - 4589 sayılı bozma kararında; “Mahkemece yapılan inceleme sonucunda çekişmeli taşınmazın, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı, Medeni Yasanın 713. maddesindeki kazandırıcı zamanaşımı yolu ile taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluştuğu kabul edilerek davanın kısmen kabulü yolunda hüküm kurulmuştur. Somut olayda; dava konusu taşınmazın tespit dışı bırakıldığı 1998 yılında yapılıp, kesinleşen orman kadastrosu sırasında, 27 parsel numarası ile 2/B parseli olarak orman sınırları dışında bırakıldığı anlaşılmaktadır. Karara dayanak alınan Kadastro Teknisyeni M.Ömer Keşgin'in 23.05.2005 tarihli raporunda, krokide (A) harfi ile gösterilen ve 17570,94 m2 yüzölçümündeki kısmın davacının murisinden intikalen ve taksimen bir bütün olarak geldiği, (B) harfi ile gösterilen 14980,26 m2'lik ekili olmayıp yakın zamana kadar kullanılmadığı, ziraat ve orman mühendislerince düzenlenen raporda da (B) alanı üzerinde 30 - 40 yaşlarında bitişiğindeki ormanlardan gelen tohumlarla yetişmiş çam, ardıç ve meşe ağaçları bulunup, toprak ve bitki örtüsü itibarı ile bitişiğindeki orman vasfını taşıdığı yapılan uygulama ile belirlenmiştir. Her ne kadar, taşınmazın öncesinin orman olmadığını, davalı taşınmazın, davacıya miras bırakanından kaldığını ve taşınmazın davacı tarafından kullanıldığını ifade etmişlerse de, mahkemece toplanan kanıtlardan 6831 sayılı Yasanın 17. maddesine göre orman içi açıklık ve etrafı ormanla çevrili olan taşınmazın, (A) harfi ile gösterilen kısmı kesinleşen orman sınırları dışında kalsa bile yasa gereği orman sayıldığından yine H.G.K.'nun 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararı ile kesinleşen tahdit sınırları dışındaki orman içi açıklıkların zilyetlik yolu ile kazanılamayacağından, sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceği kabul edilmiştir. Bu nedenlerle; davacı gerçek kişinin davasının reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile kabul yolunda kurulması usul ve yasaya aykırı olduğu” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulüyle, taşınmaz baraj suları altında kaldığından ve tescili mümkün olmadığından (A) ile gösterilen 17570,94 m2'lik taşınmazın, davacı ...’a ait olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tescil istemine ilişkindir.