muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7669, Karar No: 2010/12970, Tarih: 05.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7669 E.  ,  2010/12970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/314, Karar No: 2014/4831, Tarih: 17.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/314 E.  ,  2014/4831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/11/2011

NUMARASI : 2010/598-2011/810

DAVA :Davacı birleşen dosya davalısı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacaklarının ödetilmesine, davalı birleşen dosya davacısı ise, cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, her iki davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı - Birleşen Dosya Davalısının İsteminin Özeti:

Davacı işçi vekili; maaşlarının eksik ödenmesi, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi ve zorunlu ücretsiz izin kullandırıldığı için iş akdini haklı olarak feshetme gereği duyduğunu savunarak, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret alacağının davalı şirketten tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı - Birleşen Dosya Davacısının Cevabının ve İsteminin Özeti:

Davalı şirket vekili; şirketin endüstri ve otomobil boya sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalının 17/05/2010 tarihinde kendi irade ve beyanıyla işten ayrıldığını ve ayrılır ayrılmaz aynı sektörde rakip firmada işe başladığını, teknisyenlerin yapmış oldukları görevleri nedeni ile teknik ve mesleki bilgi, donanım ve sırlara sahip olduğunu, ayrıca işverenin müşterilerini de tanıdığını, davalının iş sözleşmesinde yer alan rekabet yasağına uymayarak iş akdini fesih edip aynı sektörde faaliyet gösteren başka bir şirkete geçmekle davacı işverenin ticari bilgi ve sırlarını rakip firmada kullanmak sureti ile mağduriyetine neden olduğunu ileri sürerek rekabet yasağı sözleşmesine dayanan cezai şart talebinde bulunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı işçinin ücretlerinin ödendiğinin yapılan bilirkişi incelemesi ile belirlendiği, ücretlerin ödenmiş olması ve ücret alacağı bulunmadığının belirlenmesi sebebiyle davacının buna dayanarak yapmış olduğu hizmet akdi feshinin haksız olduğu, feshin haksız olması sebebiyle davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı, ayrıca davacı işçinin ücret alacağının bulunmadığının belirlenmiş olmasa sebebiyle de ücret alacağı talebinin de reddinin gerektiği, sözleşmeye konan cezai şarta ilişkin sözleşme maddesinde yer bakımından ve işçinin yapacağı işin türü bakımından da bir sınırlandırılma getirilmediği, taraflar arasında 2008 Yılında imzalanan iş sözleşmesindeki rekabet yasağının geçerli bir rekabet yasağı maddesi olmadığı gerekçesiyle davanın ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı-birleşen dosya davalısının tüm, davalı- birleşen dosya davacısı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı-birleşen dosya davalısının tüm, davalı- birleşen dosya davacısı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda davacı şirket, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemekte olup, rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır.

Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu, çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, veya hukuki sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 Tarih 2011/11-781 Esas- 2012/109 Karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup yargılamanın her safhasında re'sen nazara alınması gerekir.

Mahkemece birleşen dava tefrik edilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca davalı şirketin ünvanının karar başlığında yanlış yazılmasıda isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/796, Karar No: 2010/3336, Tarih: 17.06.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/796 E.  ,  2010/3336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ve ... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.11.2009 gün ve 272/569 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedeniyle 4343 ada 31 parselin davalı Hazine üzerindeki tapu kaydının iptali ile vekil edenleri adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, uyuşmazlık konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne 4343 ada 41 parselin tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kabulüne ilişkin önceki hüküm davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine, Dairenin 17.04.2008 tarih 2008/ 1915 Esas ve 2219 Karar sayılı ilamı ile özet olarak “....Dava konusu taşınmazın 1954 yılında yapılan tapulama çalışmalarında dağlık-taşlık olarak tespit dışı bırakıldığı, bilahare 3290 sayılı Yasa ile değişik 2981 sayılı Yasanın 10/b maddesine göre kadastro çalışmasına tabi tutulduğu, uyuşmazlık konusu taşınmazın öncesi itibariyle belirlenen niteliğine göre imar-ihya araştırması yapılması gerektiği, yeniden keşif yapılmak suretiyle yerel bilirkişi ve tanıklardan imar-ihya hususunun sorulması, ziraatçı bilirkişiden taşınmazın niteliğine ilişkin rapor alınması, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17 maddelerinin gözönünde tutulması, davalı taşınmazın Belediyeden satın alındığı ileri sürüldüğüne göre varsa satış evrakının getirtilmesi, ondan sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması, ayrıca dava konusu parsel yerine hatalı parsel için karar verilmesinin de doğru bulunmadığı...” gerekçesiyle bozma sevk edilmişti.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine, dava konusu taşınmazın öncesinde “taşlık-kayalık” niteliğinde iken davacıların babası tarafından imar-ihya faaliyetlerine başlanarak imar-ihya çalışmalarının 1978-79 yıllarında tamamlandığı, bilahare ev ve eklentilerinin inşa edildiği, 5-6 yıl evvelde davacılara bağışlandığı yerel bilirkişi ve tanıklar; teraslar halinde muhtelif cins ve yaşta ağaçlar dikilmiş, imar-ihya edilmiş vasıfda bulunduğu ziraatçı uzman bilirkişi tarafından ifade edildiğine göre, davanın kabulüne karar verilmiş olmasında aşağıdaki husus dışında herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır. Davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

Ancak; dava konusu 4343 ada 31 parsel olduğu halde, dava konusu olmayan 41 parsel hakkında hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenle kabulü ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6561, Karar No: 2014/13896, Tarih: 22.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6561 E.  ,  2014/13896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİKİLİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2012/398-2013/355

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dilekçesi ile; müvekkili Talip'in inşaat işi ile uğraştığını aynı zamanda diğer müvekkili şirketinde yetkili müdürü olduğunu, müvekkili ile davalılar arasında davaya konu 1645-1646-1651 sayılı parsellerin satışı konusunda anlaşma yapıldığını, anlaşmaya göre toplam 336.000TL'nin farklı tarihlerde davacıların hesabından davalıların hesabına gönderildiğini, dekontlarda ödemelerin 1645-1646-1651 sayılı parsellere ilişkin olduğunun belirtildiğini, buna rağmen davalıların taşınmazın devrinden kaçındıklarını iddia ederek ödedikleri 336.000TL'nin havale tarihlerinden ticari faiz ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı A.. A.. ve birleşen dosya davalıları (asıl davanın davalısı olan A.. A.. mirasçıları) vekili cevap dilekçesi ile; davacı T.. A.. ile davalılar arasında geçmişte yapılmış taşınmaz satışına ilişkin ödemelerin sanki dava konusu taşınmazlara ilişkinmiş gibi gösterildiğini, her ne kadar dekontlarda '1645-1646-1651 sayılı parsel karşılığı' olduğu yazsa da, dekontlarda yazılanlardan müvekkillerinin haberleri olmadığını, bu bedellerin dava dışı 1256-1 ve 1261-1 sayılı parsellerin satışı nedeniyle ödendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; dosyaya ibraz edilen dekontların açıklama kısmında 1645,1646,1651 parsel karşılığı ödendiği iddia olunan bedelin davalıların yapılan ödemelerin 1263/1, 1261/1, 1256/1 parsellere ilişkin olduğunu savunması karşısında ödemelerin dekontta yazılı parsellerin satışı için yapıldığının ispat yükünün davacılar üzerinde olduğu, taraflar arasındaki banka dekontlarının yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğu, davacıların iddialarını tanık v.s. yasal delillerle ispat edebileceği, ön inceleme duruşmasına verilen kesin süreye rağmen davacı vekillerinin tanıklarını bildirmediği ve yemin deliline dayanmayacaklarını beyan ettikleri bu nedenle davacıların 2012/398 Esas ve bu dosya ile birleşen 2013/13 Esas sayılı dosyadaki iddialarının sübut bulmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada; kütük dışı, davalıların malik olduğu taşınmazların bedelini banka havalesi ile ve havale sebebi dekontta gösterilmek sureti ile satın alındığı iddia edilerek, havale sebebi belirtildiğinden bu bedele göre verilenin sebepsiz zenginleşme ilkesine göre iadesi talep ve dava edilmiş, davalılar vekili ise bu bedelin dekontlarda gösterilen 1645,1646,1651 parsel dışında başka parseller için gönderildiğini savunmuştur.

Davada; kütük dışı, davalıların malik olduğu taşınmazların bedelini banka havalesi ile ve havale sebebi dekontta gösterilmek sureti ile satın alındığı iddia edilerek, havale sebebi belirtildiğinden bu bedele göre verilenin sebepsiz zenginleşme ilkesine göre iadesi talep ve dava edilmiş, davalılar vekili ise bu bedelin dekontlarda gösterilen 1645,1646,1651 parsel dışında başka parseller için gönderildiğini savunmuştur.

Mahkemece; yukarıda anılan dekontlar yazılı delil başlangıcı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de davacı tarafından havale sebebi belirtilmiş olduğundan başka bir sebebe dayalı havale yapıldığı yönünde ispat yükü Türk Medeni Kanun'un 6. maddesine göre davalı tarafta iken, bu husus yanlış değerlendirilerek, yeminin de yanlış tarafa tevcih olunması suretiyle hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece; davalılar vekilinin savunmaları karşısında ispat yükünün yer değiştirdiği düşünülmek suretiyle varsa davalı tarafın iddiasını ispatlamaya yarar delilleri de değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm vermek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6131, Karar No: 2023/3297, Tarih: 14.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6131 E.  ,  2023/3297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TARİHİ : 20.08.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/165 E., 2021/108 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, ortak mirasbırakan babaları ...'nın 132 ve 911 parsel sayılı taşınmazlarını davalı ...'a, 385 ve 919 parsel sayılı taşınmazlarını ise diğer davalı ...'a satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın zamanaşımına uğradığını, emekli oluncaya kadar belirli bir geliri olmayan mirasbırakan babalarına karşı tüm yükümlülüklerini fazlasıyla yerine getirip, ölünceye kadar maddi ve manevi olarak yardımcı olduklarını, bunun karşılığında taşınmazların kendilerine devredildiğini, temliklerde muvazaanın bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mirasbırakanın geride başkaca taşınmazlarının kaldığı, dinlenen tanık beyanlarından davalıların mirasbırakanın yanında uzun yıllar yaşadıkları, ona yardımcı oldukları, mirasbırakanla birlikte çalıştıkları, taşınmazların davalılara minnet duygusu ile verildiği, taşınmazların devir tarihlerindeki gösterilen bedelleri ile bilirkişi raporunda belirlenen değerler arasındaki farkın muvazaanın varlığı için tek başına yeterli olmadığı, mirasbırakanın asıl irade ve amacının mirasçılardan mal kaçırma olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davacının muvazaalı devri mirasbırakanın ölümünden sonra öğrendiğini, ekonomik durumu yerinde olan mirasbırakanın taşınmazlarının büyük kısmını davalılara devrettiğini, davalı tanıklarının soyut duyumlardan ibaret beyanlarına itibar edilerek hüküm kurulduğunu, mirasbırakanın, ev işlerine yardımcı oluyor diye minnet duygusuyla 19-20 yaşındaki kız çocuklarına taşınmazlarını temlik etmesinin mümkün olmadığını, bedeller arasında fahiş fark bulunduğunu, davacı tanıklarının beyanlarına haksız ve yersiz olarak itibar edilmediğini, mirasbırakanın taşınmazları devrettikten sonra da ekip biçmeye devam ettiğini, mahkeme tarafından toplanan delillerin eksik olduğunu, usul ve yasaya aykırı karar verildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; temliklerin vefa duygusu ile yapıldığı, mirasbırakanın mal kaçırma kastıyla hareket ettiğine ilişkin davacı tarafça dosyaya sunulan bir delil bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde yer alan itiraz nedenlerini yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de ... Medeni Kanunu'nun 706., ... Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 99,20 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.06.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27611, Karar No: 2017/1862, Tarih: 15.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2014/27611 E.  ,  2017/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin 05/08/2013 tarihli devir sözleşmesi ile ...'a ait “Özel Bizim Terapi Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi” ünvanlı iş yerini devraldığını, devralma işleminden sonra aynı yerin daha önceki sahiplerinden olan borçlu şirketin borçlarından dolayı müvekkilinin. ... Müdürlüğü’nde bulunan aylık istihkaklarına, ..... İcra Müdürlüğü'nün 2013/8864 sayılı dosyasından haciz kararı alındığını ve Kayseri Kocasinan İlçe Müdürlüğü'nün 13/08/2014 tarihli yazısı ile hak edişlerin İcra Müdürlüğü’ne ödeneceğinin bildirildiğini, borçlu şirketin müvekkili ile bir irtibatının söz konusu olmadığını, borçlu şirketin halen faal ve şirketin devralınmasının söz konusu olmadığını, devir alınan yerin sadece kiralık bir binada işletilen ve personeli ile devir alınan bir özel kurum olduğunu, evveliyata ilişkin bir borç üstlenmesinin söz konusu olmadığını, Kayseri 6. İcra Müdürlüğü'nün 2013/8864 Esas saylı dosyasında müvekkiline yönelik hiçbir ödeme emri ve ihbarname gönderilmediğini iddia ederek, müvekkiline ait hak edişlerin haczine dair memur işlemi ve kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacının .... İcra Müdürlüğü'nün 2013/8864 sayılı dosyasında taraf olmadığını, bu yüzden şikayet haklarının bulunmadığını, ancak istihkak itirazında bulunabileceğini, istihkak olarak nitelendirilmesi halinde de süre yönünden reddinin gerektiğini, İİK 97. maddesi uyarınca davacının istihkak iddiasında bulunma sürelerini kaçırdığını, borçlu ile davacının, alacaklılarından mal kaçırmak kastı ile hareket ederek, ....Müdürlüğü’nde bulunan alacakların haczedilmesini önlemek amacı ile muvazaalı devir işlemleri gerçekleştirdiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacı 3. kişi şirketin, borçlu şirketi, borçlarını ödeme koşulu ile devir aldığı, Borçlar Kanunu anlamında borcu üstlendiği, devir işleminin gerçekleştirilmiş olduğu bu sebeple, İcra Müdürlüğü’nce alacaklının talebi doğrultusunda haciz müzekkeresi yazılmasının ve haciz uygulamasının yerinde olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.