muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6362, Karar No: 2021/13178, Tarih: 11.10.2021

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.10.2020 tarihli, 2020/816 Esas ve 2020/1235 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin, suça sürüklenen çocuğun eyleme iştirakinin 5237 sayılı TCK’nin 37/1. maddesi kapsamında olduğu gözetilmeyerek, TCK’nin 39/2-c maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

3) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesince verilen karara karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.10.2020 tarihli, 2020/816 Esas ve 2020/1235 Karar sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;Suça sürüklenen çocuk ...’in, olayın hemen akabinde Cumhuriyet savcısı tarafından tespit olunan 30.7.2018 tarihli savunmasında “Suç tarihinde ben ve arkadaşlarım Taksim Meydanında oturup sohbet ediyorduk. Bu sırada daha önceden benim paramı çalan bir kişiyi gördüm. Onun yanına gidip konuşmak istedim. Bu sırada O’nun arkadaşı olan maktul yanıma geldi. Bana “benim arkadaşıma niye bağırıyorsun.” dedi. Bu nedenle tartışmaya başladık. O bana küfür etti, ben de küfürle cevap verdim. Bunun üzerine yüzüme sıcak çay döktü. Ben ...'ın yanına gidip ona daha önceden hediye ettiğim bıçağı aldım. Maktulün yanına gittim. Biz boğuşmaya başladık...” şeklindeki savunması ve bu savunmayı doğrular nitelikteki tanık Mahmut ve suça sürüklenen çocuklar ... ve Hakan’ın aşamalarda değişmeyen anlatımları ile suçta kullanılan bıçağın, ... tarafından...’e verildiği hususunun sabit olduğu ancak bıçağın verilmesi sırasında...’in, yargılama konusu suçu işlemesi konusunda ... tarafından azmettirildiğine yönelik suça sürüklenen çocuk ...’in, soruşturma aşamasındaki anlatımına aykırı ve başkaca delil ile desteklenmeyen, kovuşturma aşamasında öne sürdüğü “... beni çağırdı ben ...'ın yanına gittim sen bu bıçağı vur dedi.” şeklindeki anlatımı dışında delil bulunmadığı;

Ayrıca 5237 sayılı TCK’nin 38. maddesi kapsamında “azmettirme” suretiyle suça iştirakten bahsedilebilmesi için belli bir suçu işleme konusunda henüz bir düşüncesi bulunmayan aslî failin, azmettiren tarafından sergilenen ikna, telkin veya diğer bir davranış neticesinde o suçu işlemeye karar vermesinin gerektiği anlaşılmıştır.

Ayrıca 5237 sayılı TCK’nin 38. maddesi kapsamında “azmettirme” suretiyle suça iştirakten bahsedilebilmesi için belli bir suçu işleme konusunda henüz bir düşüncesi bulunmayan aslî failin, azmettiren tarafından sergilenen ikna, telkin veya diğer bir davranış neticesinde o suçu işlemeye karar vermesinin gerektiği anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay irdelendiğinde, suça sürüklenen çocuk ...’in olayın sıcağı sıcağına tespit edilen savunmasında belirttiği üzere suça sürüklenen çocuk ...’in, maktulün arkadaşına laf atması üzerine maktul ile aralarında tartışma çıktığı, karşılıklı olarak birbirlerine küfür ettikleri ve maktulün elindeki çayı...’in üzerine dökmesi neticesinde verdiği suç işleme kararı çerçevesinde ...’ta bulunduğunu bildiği suçta kullanılan bıçağı ...’tan aldığı ve eylemin bunun üzerine gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...’ın olaya iştirakinin, 5237 sayılı TCK’nin 39/2-b hükmünün ilgili bölümünde yer verilen “... fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak” boyutunda kaldığı;

Öte yandan, Muhammed’in, suç işleme kararını aldıktan sonra ...’tan bıçağı istediği sırada ...’ın “al bu bıçağı vur” dediğinin kabulü halinde dahi ...’ın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 39/2-a maddesinin ilgili bölümünde yer verilen “...suç işleme kararını kuvvetlendirmek...” suretiyle işlenen suça yardım etmek olduğu gözetilerek suça sürüklenen çocuk ...’ın meydana gelen neticeden 5237 sayılı TCK’nin 39/1. maddesi gereği sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde TCK’nin 38. maddesi gereği hüküm kurulmak suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,Bozmayı gerektirdiğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülen temyiz isteminin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.10.2020 tarihli, 2020/816 Esas ve 2020/1235 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a. maddesi gereğince “... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/491, Karar No: 2013/3915, Tarih: 13.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/491 E.  ,  2013/3915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, hacizli malları taşındığı yeni adresine götürdüğünü beyan eden sanığın teslim edilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10558, Karar No: 2018/6830, Tarih: 08.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/10558 E.  ,  2018/6830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Orman Genel Müdürlüğüne izafeten ... Orman İşletm Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/08/2014 gününde verilen dilekçe ile Orman Kanununa muhalefetten kaynaklanan maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/11/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, Orman Kanunu'na muhalefetten kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, devlet ormanı sınırları içerisinde bulunan rehabilitasyon ve ağaçlandırma sahasında usulsüz otlatma yapan davalı hakkında suç tutanağı tanzim edildiğini, otlatılan hayvanların davalıya ait olduğunun tespit edildiğini, davalının eylemi nedeniyle ağaç ve fidanlar ile sahayı çevreleyen tel örgünün zarar gördüğünü belirterek ağaçlandırma gideri ile uğranılan maddi zararın tazmini isteminde bulunmuştur

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, orman bilirkişi raporunun hatalı olduğu gerekçesiyle suç tutanağında belirlenen alan benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; suç tutanağında zarar gören alanın 5000 m2 olarak belirlendiği, keşif sonrası fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, alanda haritacılıkta hiçbir zaman ölçümde kullanılmayan alet ile ölçüm yapıldığı belirtilerek zarar gören alanın yüz ölçümünün toplamda 2115 m2 olarak tespit edildiği, orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda ise 21150 m2 alan üzerinden ağaçlandırma gideri zararının hesaplandığı, bu haliyle yapılan keşfin ve alınan bilirkişi raporlarının zararın belirlenmesi konusunda hüküm vermeye yeterli ve elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece mahallinde uzman bilirkişiler marifeti ile yeniden keşif yapılarak, zarar kapsamının dosya içeriğine uygun şekilde belirlenmesi ve buna göre sonuca gidilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden, eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 08/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4667, Karar No: 2014/10047, Tarih: 07.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/4667 E.  ,  2014/10047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Düzce İş Mahkemesi

Tarihi : 24/12/2013

Numarası : 2007/185-2013/897

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı sebebe bir dayanmaksızın fesih edildiğini ileri sürerek, bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alımasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının işvereni olan Okul-Aile Birliği 14.6.1973 tarihli 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu'nun 5257 sayılı Kanunla değişik 16. Maddesine göre hazırlanan Milli Eğitim Bakanlığı Okul- Aile Birliği Yönetmeliğine göre kurulmuştur.

Somut olayda ihtilafın çözümlenmesi için Okul-Aile Birliklerinin tüzel kişiliklerinin bulunup bulunmadığının tartışılması gerekir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 47. Maddesinde tüzel kişiliğin tanımı şu şekilde yapılmıştır. " Başlı başına bir varlığı olmak üzere örgütlenmiş kişi toplulukları ve belli bir amaca özgülenmiş olan bağımsız mal toplulukları, kendileri ile ilgili özel hükümleri uyarınca tüzel kişilik kazanırlar"

Türk Medeni Kanunu'nun açık hükmünden hareket edildiğinde Milli Eğitim Bakanlığı Okul- Aile Birliği Yönetmeliğinde Birliğin Özel Hukuk Tüzel Kişiliği veya Kamu Tüzel Kişiliği olduğu yönünde bir hüküm bulunmadığından örgütlenmiş bir kişi toplululuğu olmalarına rağmen Okul-Aile Birliklerinin tüzel kişiliklerinin bulunmadığının, bu durumda tüzel kişiliği bulunmayan Okul-Aile Birliklerinin yasal temsilcisinin Milli Eğitim Bakanlığı olduğunun kabulü gerekir.

Yapılacak iş, davacının tevcihte hata yaptığı kabul edilerek davanın Milli Eğitim Bakanlığı'na yöneltilmesi sağlanmak ve davanın esasına girilerek karar vermektir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın husumetten reddine karar verilmiş olması isabetsiz olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1334, Karar No: 2021/3651, Tarih: 07.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/1334 E.  ,  2021/3651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1 TCK'nın 53/1-2-3, 58/9-6, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Oluş ve kabule göre;

5271 sayılı Kanunun 210. maddesinin (1) numaralı fıkrasına göre de olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez. Yargılama konusu olayla ilgili sadece bir tanığın beyanından başka bir delilin bulunmadığı hallerde bu tanığın duruşmada mutlaka dinlenilmesi gerektiği ifade edilerek doğrudan doğruyalık ilkesine açık bir vurgu yapılmıştır. Dolayısıyla, olayın tek delilinin bir tanığın açıklamalarından ibaret

olması halinde, 5271 sayılı Kanunun 211. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca, bu tanığın duruşmada dinlenmesi yerine önceki beyanlarının okunması ile yetinilebilmesi mümkün değildir.

Yine aynı Kanunun 181/1 maddesinde; “tanık veya bilirkişilerin dinlenmesi için belirlenen günün, Cumhuriyet savcısına, suçtan zarar görene, vekiline, sanığa ve müdafiine bildirileceği” açıkça düzenlenmiştir.

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde;

Sanığın PKK/KCK silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan mahkumiyetine esas alınan Özgür Savcı'nın beyanlarının tek ve belirleyici delil satüsünde olması, kovuşturma aşamasında talimatla dinlendiği Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesindeki duruşma gün ve saatinin de sanık ve müdafine bildirmediği nazara alındığında; CMK'nın 210. maddesinin 1. fıkrasında olayın delilinin bir tanığın açıklamalarından ibaret olması durumunda bu tanığın duruşmada mutlaka dinlenmesi gerektiğinin, aynı Kanun'un 188. maddesinin 1. fıkrasında ise tanık dinlenmesi için belirlenen günün, sanık veya müdafine bildirileceğinin belirtilmesi karşısında; her aşamada suçlamayı reddeden sanığın beyanına karşılık, tek ve belirleyici delil statüsünde bulunan tanığın, duruşmada SEGBİS aracılığıyla mutlaka dinlenilmesi ayrıca sanık olarak yargılandığı kendi dosyasındaki tüm aşama beyanlarının dosya içerisine getirtilerek sanığın hukuki durumunun buna göre taktir ve tayininin gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Terör örgütü adına suç işlemek suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında doğrudan ve yalnızca TCK’nın 58/9. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, uygulama maddesi olarak aynı Kanunun 58/6. maddesinin gösterilmesi

Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, bozma nedeni, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye talebinin REDDİ ile tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 07.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13982, Karar No: 2015/18471, Tarih: 21.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/13982 E.  ,  2015/18471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, ücretli izin, genel tatil ücreti, sigorta primi alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız ve ihbarsız olarak feshedildiği iddiasıyla, kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, sigorta primi kesintisi ile ücret alacaklarına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, iddiaların yersiz olduğunu, davacının mazeretsiz devamsızlık yaptığını, verilen görevleri yerine getirmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalılar avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, tefhim edilen kısa kararın 5 numaralı bendinde ulusal bayram ve genel tatil ücretine hükmolunmuş, aynı kaleme ilişkin 6 numaralı bendinde ise; ıslahla artırılmasına rağmen dava dilekçesinde talep edilen miktar hüküm altına alınmış, gerekçeli kararın gerekçe kısmının son bölümünde ise; kısa karar ile gerekçeli karar incelendiğinden 5 numaralı bendin sehven yazıldığı anlaşıldığından bu bendin hüküm fıkrasından çıkarıldığı belirtilerek karışıklık giderilmeye çalışılmıştır.

HMK.’nun 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince başlı başına bozma nedenidir.

Mahkemece, tefhim edilen kısa kararda iki kez 5 ve 6 numaralı bentlerde ulusal bayram ve genel tatil alacağına hükmolunduğu, asıl olanın tefhim edilen kısa karar olup, gerekçede “….Mahkememiz kısa kararı yazarken yoğun iş yükü çok fazla dosya ile duruşmalara çıkma ve bilgisayar teknolojisinin kes yapıştır hareketine imkan sağlaması sebebi ile sehven kısa kararın 5. Maddesindeki 1.090,90 TL’nin davalıdan alınarak şeklinde hüküm kurmuştur. Kısa karar ve gerekçeli karar incelendiğinde bu hükmün sehven yazıldığı kolaylıkla anlaşılabilir bu sebeple gerekçeli karar yazılırken sehven yazılan 5. Madde hükümden çıkarılmıştır.” denilerek tefhim edilen kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki yaratıldığından kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10274, Karar No: 2012/35766, Tarih: 31.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/10274 E.  ,  2012/35766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.02.2011 ... ve 2010/5-244 Esas, 2011/14 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, katılan yokluğunda, katılan vekilinin yüzüne karşı verilip usulüne uygun olarak tefhim edilen hükme karşı temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren başlayacağının katılan vekili tarafından bilinmesinin gerektiği, bu nedenle 17.12.2009 tarihinde katılan vekilinin yüzüne karşı verilip tefhim edilen hükümlere karşı katılan ...'nün 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 29.12.2009 havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11058, Karar No: 2019/924, Tarih: 22.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/11058 E.  ,  2019/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 25/10/2013 tarih ve 2013/9021 esas, 2013/12921 karar sayılı ilamı ile sanığın eyleminin TCK.nun 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği belirtilerek yerel mahkeme kararının bozulduğu, bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olan ihmalinin, TCK.nun 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı ve ön ödemeye tabi olan bu suçtan usulünce sanığa ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3906, Karar No: 2016/188, Tarih: 18.01.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3906 E.  ,  2016/188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçlu ... adına kayıtlı bulunan taşınmazların ...'nün 2011/1045 Esas sayılı dosyasında yapılan ihale sonucunda satıldığını, icra müdürlüğü tarafından tanzim edilen 11.12.2013 tarihli sıra cetvelinin 1. sırasında müvekkili şikayetçi ...'nın yer aldığını, ... tarafından tanzim edilen sıra cetvelinin haciz sırası uygulamaları ile uygulanan garameten taksim bakımından müvekkili kurum aleyhine hatalı olduğunu, ihalesi yapılan taşınmazların tutarının toplam borcu karşılamadığını, kamu kurumu olan davacının alacağının amme alacağı olduğunu, sıra cetvelinin ilk sırasında müvekkilinin alacaklı olduğunu, yasa gereğince paranın tamamının ilk alacaklı olan kuruma ödenmesi gerektiğini, diğer kurumların garameye girmesinin mümkün olmadığını, icra dosyasında hesap edilen vekalet ücretinin de ödenecek miktardan düşülmesinin usul ve yasaya uygun olmadığını ileri sürerek, ...'nün 2011/1045 Esas sayılı dosyasından tanzim edilen 11.12.2013 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vergi dairesi, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ... tarafından düzenlenen 11.12.2013 tarihli sıra ve garameten paylaştırma cetvellerinin yasa ve mevzuata uygun olmadığı, masraf, harç, vergi v.s gibi düşülmesi gereken tutarların düşülmesinden sonra bakiye kalan 51.320,04 TL nin ilk haciz sahibi konumundaki davacı ... Başkanlığı'na ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile cetvelin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. İİK'nın 142/1. maddesi "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir." hükmünü içermekte olup, bu süre hak düşürücü niteliktedir. Hak düşürücü süreye uyulmadan şikayette bulunulduğu iddiası, şikayetin her aşamasında ileri sürülebileceği gibi mahkemece re'sen dikkate alınması gerekir.

Dosya kapsamından, şikayetçiye sıra cetvelinin 02.01.2014 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetçi vekilince tebliğin usulsüz olduğu hususunda herhangi bir iddia ileri sürülmediği, 10.01.2014 tarihinde şikayette bulunulduğu anlaşılmıştır.