muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7021, Karar No: 2016/10841, Tarih: 19.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/7021 E.  ,  2016/10841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, Sanık ... hakkında TCK'nın 157/1, 62, 50, 52 maddeleri gereğince 500.00 TL ve 6.000.00 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebligat Kanunu 11. madde gereğince vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği halde, 16/01/2014 tarihli hükmün sanık ... müdafiii yerine sanığa tebliğ edilmiş olması karşısında, sanık müdafiinin temyiz talebinin öğrenme ile süresinde olduğu kabul edilerek ve 13/03/2016 tarihli tebliğnamede her ne kadara sanıklar.... ve ....hakkında mahkemece verilen 16/04/2013 tarihli beraat hükmü de inceleme konusu yapılmış ise de bu karara ilişkin temyiz talebinin dairemizin 2016/12800 esas nolu dosyasında incelenmiş olması nedeniyle bu sanıklar kapsam dışı bırakılarak yapılan incelemede;

Katılanın, sanık ...'in işyerinde çalıştığı esnada meydana gelen bir olay nedeniyle yaralandığı ve iş göremez duruma düştüğü, Ankara 8. İş Mahkemesince katılan lehine maddi ve manevi tazminata hükmolunduğu, olay tarihinde katılanın Rehabilitasyon Merkezinde kaldığı esnada, sanıkların yanına geldiği, sanık Metin'i müteahhit gibi göstererek yapılacak bir evin katılana verilmesi karşılığında ibralaşmak istedikleri, güvence bedeli olarak da sanık Metin'in borçlu gözüktüğü 120.000 TL bedelli senet imzalandığı, bunun üzerine tarafların notere giderek katılanın ibraname verdiği, sanıklar tarafında taahhüt edilen evin katılana teslim edilmemesi ve tesliminin de mümkün olmaması üzerine, güvence bedeli olan senedin takibe konulduğu, takibin de sonuçsuz kalması üzerine sanıkların haksız menfaat temin etmet suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

1-Sanık ... hakkında verilen beraat kararının incelenmesinde; sanığın diğer sanıklar Metin ve Mehmet ile eylem birliği içerisinde hareket ederek katılanın hak kazanmış olduğu tazminat alacağını karşılıksız bırakmak amacıyla sanık Metin'i malvarlığı olan bir müteahhit olarak tanıtarak yapacağı inşaattan ev vereceğini söyleyerek kandırıp, haksız menfaat temin ettiği tüm dosya kapsamında anlaşılması karşısında sanık ... hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet kararı verilmesi yerine yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak

a)-Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar ile açıklanan hüküm arasında farklılıklar yaratılması suretiyle CMK'nın 231/11 maddesine aykırı davranılması,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak

a)-Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar ile açıklanan hüküm arasında farklılıklar yaratılması suretiyle CMK'nın 231/11 maddesine aykırı davranılması,

b)02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı kanunun 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6.alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmünlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12616, Karar No: 2008/550, Tarih: 29.01.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/12616 E.  ,  2008/550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.03.2004 gününde verilen dilekçe ile kişisel hakka dayalı elatmanın önlenmesi ve tespit istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 29.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29.01.2008 günü için yapılan tebligat üzerine gelen olmadı. Dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kişisel hakka dayalı elatmanın önlenmesi ve haksız fiilden kaynaklanan tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece 29.6.2007 tarihli kısa kararın 1.bendinde; “Davacı tarafından davalı aleyhine açılan elatmanın önlenmesi davasının reddine, 3.bendinde ise kiralananda 67.80 YTL zararının olduğunun tespitine” şeklinde hüküm kurulmuş olduğu halde gerekçeli kararda tazminat ile ilgili olarak hüküm kurulmamış olup tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

10.4.1992 tarih 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel Mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 29.1.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1703, Karar No: 2017/5146, Tarih: 18.10.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1703 E.  ,  2017/5146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Mala zarar verme, Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması

Hüküm : I) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında:

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan; TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

II) Sanık ... hakkında:

1- Kamu malına zarar verme suçundan (2 defa): TCK’nın 152/1-a, 152/2-a, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Kamu malına zarar verme suçundan (Belediye otobüsüne karşı işlendiği iddia olunan eylemden dolayı); CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

3-Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçundan; TCK’nın 174/1, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 174/2, 62, 52/2-4, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

4-Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan; CMK’nın 223/7 maddesi uyarınca davanın reddi

III- Sanık ... hakkında:

1-Kamu malına zarar verme suçundan (3 defa);

CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

2-Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan; CMK’nın 223/7 maddesi uyarınca davanın reddi

3-Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçundan; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

IV- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında:

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan; CMK’nın 223/7 maddesi uyarınca davanın reddi

V- Sanık ... hakkında:

Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçundan; TCK’nın 174/1-2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62, 52/2-4, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezaların süresi ve nitelikleri itibariyle koşulları oluşmadığından sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK’nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Usulüne uygun olarak duruşmadan haberdar edilmeyen Adana Büyükşehir Belediyesinin, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla hükmü temyiz hakkı bulunduğundan ve Adana Büyükşehir Belediyesine ait araca zarar verme suçuna yönelik olarak davaya katılma hakkının bulunduğu kabul edilerek, hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan Adana Büyükşehir Belediyesinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

I- Adana Büyükşehir Belediyesine ait otobüste meydana gelen zarardan dolayı işlendiği iddia olunan “kamu malına zarar verme” suçundan verilen beraat hükümleri dışındaki suçlardan doğrudan doğruya zarar görmediğinden, davaya katılma hakkı bulunmayıp, bu suçlardan dolayı verilen hükümleri temyiz yetkisine sahip olmayan katılan ... Belediyesi vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkında Adana Büyükşehir Belediyesine ait otobüste meydana gelen zarardan dolayı işlendiği iddia olunan “kamu malına zarar verme” suçundan verilen beraat hükümleri dışındaki tüm sanıklar ve suçlar hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ... hakkında “silahlı terör örgütü üyesi olma” suçundan verilen mahkumiyet; sanık ... hakkında “kamu malına zarar verme” suçlarından verilen mahkumiyet ve beraat ile “silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen davanın reddi; sanık ... hakkında “kamu malına zarar verme” ve “tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması” suçlarından verilen beraat ile “silahlı terör örgütüne üye olma” suçundan verilen davanın reddi; sanıklar ..., ..., ... hakkında “silahlı terör örgütüne üye olma” suçundan verilen davanın reddi hükümleri yönünden yapılan temyiz incelmesinde;

A) Sanıklar ..., ... hakkında “silahlı terör örgütü üyesi olma” suçundan verilen mahkumiyet; sanık ... hakkında “kamu malına zarar verme” suçlarından verilen mahkumiyet ve beraat; sanık ... hakkında “kamu malına zarar verme” ve “tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması” suçlarından verilen beraat hükümleri yönünden;

Bozmaya uygun yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ...’in Adana Büyükşehir Belediyesine ait otobüse zarar vermek suretiyle işlenen kamu malına zarar verme suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanık ... hakkında kurulan beraat hükümleri açısından sanık müdafiince sanık lehine vekalet ücretine karar verilmesi gerektiği ileri sürülerek, temyiz isteminde bulunulmuş ise de; 1136 sayılı Kanunun 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği, mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi halinde de sanık lehine vekalet ücretine hükmolunacağına dair herhangi bir hüküm bulunmadığından ve sanık hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan açılan davada mükerrer açılan dava nedeniyle CMK’nın 223/7 maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmiş olduğu anlaşıldığından,

B) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında “silahlı terör örgütüne üye olma” suçundan verilen davanın reddi hükümleri yönünden;

5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesinde yer alan "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir" ve 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Korumaya Dair Sözleşemeye Ek 7 Nolu Protokolün onaylanmasına dair 10.03.2016 tarih ve 6684 sayılı Kanunla kabul edilerek 25.03.2016 tarihli ve 29464 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ek 7 nolu protokolün 4/1. maddelerinde yer alan "hiç kimse bir devletin ceza yargılama usulüne ve yasaya uygun olarak kesin bir hükümle mahkum edildiği ya da beraat ettiği bir suçtan dolayı aynı devletin yargısal yetkisi altındaki yargılama usulleri çerçevesinde yeniden yargılanamaz veya mahkum edilemez." düzenlemesi karşısında;

Sanıklar hakkında aynı hususta mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca reddolunması gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanıklar müdafileri ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyete, beraate ve davanın reddine dair hükümlerin ONANMASINA,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında “tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçundan verilen mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan temyiz incelenmesinde;

Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçunu düzenleyen TCK’nın 174. maddesinde hükümden önce 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6763 sayılı Kanunun 15. maddesi ile yapılan değişikliklerin sanığın açıkça aleyhine olduğu belirlenerek;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verileceği de gözetilerek, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceğinin sanığa ihtar edilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarındaki “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” bölümünün karardan çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV-Sanıklar ... ve ... hakkında “silahlı terör örgütüne üye olma” suçundan dolayı verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

A) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

1- Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne dayanak ve derdest olduğu anlaşılan Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/154 Esas sayılı dosyasının, örgüt üyeliği suçunun özelliği, yargılama esas eylemlere dair mahkemenin kabulü ve söz konusu eylemlerin Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/154 Esas sayılı davasına konu eylemleri kapsama ihtimali de gözetildiğinde, anılan dosya getirtilip gerekli

görülmesi halinde birleştirilmesi, aksi halde aslı veya Yargıtay denetime olanak verecek şekilde onaylı örneği dosya arasına alındıktan sonra bir bütün halinde değerlendirilerek; sanığın örgüt hiyerarşisine dahil olup süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gözeten faaliyetler bulunması halinde örgüt üyeliği suçundan, eylem ve faaliyetlerinde çeşitlilik bulunmaması halinde kendi adına bulunan telefon hattını terör örgütü üyesine kullandırmak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin ise dosyadaki delil durumuna göre silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğu ve sanığın hukuki durumunun söz konusu suça göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

B) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

B) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Aynı fiil nedeniyle sanık hakkında Adana (Kapatılan) 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2012 gün ve 2012/161 Esas, 2012/203 Karar sayılı kararıyla hükmolunan mahkumiyet hükmünün temyiz edilmiş olup, 2017/10197 dosya nosu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunduğu anlaşılmakla, mükerrer dava nedeniyle CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1307, Karar No: 2019/5965, Tarih: 06.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2016/1307 E.  ,  2019/5965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Gizli soruşturmacı kararının alındığı 08/01/2013 tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nın “Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi” başlıklı 139. maddesine göre; Soruşturma konusu suçun işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka surette delil elde edilememesi halinde, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısı kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir.” maddeye göre gizli soruşturmacı görevlendirilmesi için;

a- Suç, kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olmalıdır,

b- Suçun işlendiği hususunda somut delillere dayanması, kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması,

c- Başka yolla delil elde edilme imkânının bulunmaması,

d-Hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararının bulunması,

e- Suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması gereklidir.

02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan 6763 sayılı Kanun'un 27. maddesiyle yapılan değişiklikle örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenip işlenmediğine bakılmaksızın uyuşturucu madde ticareti yapma suçu CMK'nın 139. maddesindeki katalog suçlar arasında yer almıştır.

Sanık atılı suçu "örgüt faaliyeti çerçevesinde işlemediğinden” bu suçla ilgili gizli soruşturmacı atanması kanuna aykırıdır. Ancak adli kolluk görevlisi “suçu ve failini belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusundaki genel görevi kapsamında, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmese de, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ile ilgili olarak, alıcı rolüne girerek sanıklardan uyuşturucu madde alabilir. Bu şekilde elde edilen delil gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olması halinde hukuka uygundur. Gizli soruşturmacı kamu görevlisi ise delil toplama yetkisi bulunmamaktadır.

CMK’nın 217. maddesine göre; yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan delillere dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Dosya kapsamına göre, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin 08/01/2013 tarihli kararda "GS292, GS404, GS405, GS406 ve GS407 kod numaralı personelin gizli soruşturmacı olarak görevlendirilmelerine" ibaresinin yer aldığı gözönünde bulundurulduğunda; gizli soruşturmacının kamu görevlisi ya da adli kolluk görevlisi olup olmadığı belirlenerek, kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenmesinden sonra, sanığın hakim huzurundaki beyanı da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, bu hususlar gözetilmeden hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanları da dikkate alınmak suretiyle hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19376, Karar No: 2024/4687, Tarih: 12.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/19376 E.  ,  2024/4687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2293 E., 2023/1256 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/308 E., 2021/332 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine, kamu düzeni bakımından resen yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren şirketler nezdinde çalışmakta iken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekirken 01.01.2019 tarihinden itibaren davalı tarafından sözleşmeye aykırı ücret belirlendiğini ve eksik ödeme yapıldığını iddia ederek fark ücret, ikramiye, ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçiş sonrası işçi ücretlerinin Yüksek Hakem Kurulu kararınca düzenlenen toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu, davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak üzerine %4 oranında zam yapıldığını, ücretinde herhangi bir indirime gidilmediğini ve hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını, davacı tarafça istenen faiz türü ile faiz başlangıç tarihlerine de itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI