muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/685, Karar No: 2017/7178, Tarih: 03.10.2017

Yargılamaya konu ihtilafın sağlıklı biçimde çözülmesi için asıl işveren-alt işveren kavramlarının açıklanmasında fayda bulunmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 2.maddesine göre bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye iş ilişkisi denir.

İş Kanunu'nun 2.maddesinin 7.fıkrasına göre bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

4857 sayılı Kanun'un 2/7.maddesi ile işçilerin İş Kanunu'ndan, sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları koruma-güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi halde, 4857 sayılı Kanun'dan kaynaklanan yükümlülüklerinden kurtulmak isteyen işverenlerin işin bölüm veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle yükümlülüklerinden kaçması mümkün olurdu.

Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu "müteselsil sorumluluktur". Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Bu nedenle meslek hastalığına veya iş kazasına uğrayan alt işverenin işçisi veya ölümü halinde mirasçıları tazminat davasını müteselsil sorumlu olan asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açabilecekleri gibi yalnızca asıl işverene veya alt işverene karşı da açabilirler.

Öte yandan asıl işveren ile alt işveren arasında yapılan sözleşme ile iş kazası veya meslek hastalığına bağlı maddi ve manevi tazminat sorumluluğunun alt işverene ait olduğunun kararlaştırılması; bu sözleşmenin tarafı olmayan işçi veya mirasçıları bağlamaz.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay bakıldığında, davalı .... Şti. ile dava dışı...rasında asıl işveren - alt işveren ilişkisi bulunduğu gibi, diğer davalılar ... ile davalı A..... arasında da diğer davalılarınkinden ayrı bir asıl işveren - alt işveren ilişkisi bulunmaktadır. Buna göre davalılar .... Şti. ile ...'nün de hüküm altına alınan tazminatlardan sorumlu tutulmaları gerekirken oluşa uygun olmayan bilirkişi kusur raporu hükme esas alınarak adı geçen davalılar hakkında davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacılar ve davalı .... bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılar ile davalılardan ..... iadesine

03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7916, Karar No: 2023/1107, Tarih: 16.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7916 E.  ,  2023/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2021 tarihli ve 2018/486 Esas, 2021/221 Karar sayılı kararı ile;

A. Nitelikli Kasten Öldürme Suçu Yönünden;

Sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

B. Nitelikli Yağma Suçu Yönünden

Sanık hakkında maktule, katılanlar ... ve ...'ya yönelik yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.02.2022 tarihli ve 2021/1832 Esas, 2022/35 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi; yerel mahkemenin lehe hükümlere, ceza miktarına, suç vasfına, tahrik sebeplerini ve indirim sebeplerini inceleyip, değerlendirmeden eksik inceleme ile hüküm kurduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi; yerel mahkemenin lehe hükümlere, ceza miktarına, suç vasfına, tahrik sebeplerini ve indirim sebeplerini inceleyip, değerlendirmeden eksik inceleme ile hüküm kurduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ve hakkında tefrik kararı verilen kardeşi diğer sanıkla birlikte olay tarihinden 2 ay kadar önce ....,Mahallesi....., Sokak No:3/A adresinde bulunan maktul ve katılan ...'ın işlettiği .... Teknik isimli hurda kumanda yedek parçaları montajı yapılan iş yerinde işe girdikleri, olay tarihinde maktulün, saat 10:25 sıralarında çalışmak üzere ikamet ettiği dairenin alt katında bulunan işyerine indiği, burada bulunan sanıkların maktulü gasp etmek amacıyla önceden temin ettikleri plastik kelepçe ile maktulün ellerini bağladıkları, maktulün direnmesi üzerine koli bantları ile ellerini, ayaklarını, ağız ve burnunu kapsar biçimde yüzünü bantladıkları ve boynuna bası uyguladıkları, maktulün boyun basısı ve ağız burun kapamaya bağlı mekanik asfiksi sonucu öldüğü, bu şekilde sanığın maktulü yağma suçunu işlemek amacıyla kasten öldürdüğü, daha sonra maktulün üzerini boş koli kutuları ile kapayarak işyerinin bir odasına sakladıkları, daha sonra maktulün birlikte yaşadığı katılan ...'ın da yukarıdaki konuttan aşağıda bulunan depoya indiği, sanığın, tefrik kararı verilen diğer sanıkla birlikte katılan ...'ı da gasp etmek amacıyla darp ederek el kol ve ayaklarını plastik kelepçe ve koli bantları ile

bağladıkları, katılanın üzerinden altın bilezik ve yüzükleri, 1700 usd 200 euro 1930 TL parayı çantasından alarak yağmaladıkları, sanık .....,'nin üst katta bulunan maktul ve katılanlara ait ikamete çıktığı ve kendisine kapıyı açan katılan ...'i evde bulunduğunu düşündüğü işyerine ait parayı almak amacıyla darp edip katılanın boğazını sıktığı, katılanın direnmesi ile sanığın elinden kurtularak balkona çıktığı ve yardım istemesi üzerine olay yerine gelen kişilerin müdahalesi ile sanık.....,'nin yakalandığı, diğer sanığın olay yerinden kaçtığı, bu şekilde sanığın, tefrik edilen diğer sanıkla birlikte maktule yönelik nitelikli kasten öldürme, maktul ve katılanlara yönelik konutta, birden fazla kişi ile birlikte yağma suçlarını işlediği kabul edilmiştir.

2. Sanığın alınan savunmalarında suçlamayı kabul ettiği görülmüştür.

3. Katılanlar ve tanık beyanı dava dosyasına alınmıştır.

4. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 08.10.2018 ve 29.06.2018 tarihli uzmanlık raporları dava dosyasında bulunmaktadır.

5. 20.06.2018 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasındadır.

6. Değer Tespit Tutanağının düzenlendiği görülmüştür.

7. Olay yeri inceleme raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

8. Adlî Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 19.10.2018 tarihli otopsi raporuna göre; "kişinin ölümünün boyun basısı ve ağız burun kapamaya bağlı mekanik asfiksi sonucu meydana gelmiş olduğu" şeklinde görüş bildirildiği tespit edilmiştir.

5. 20.06.2018 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasındadır.

6. Değer Tespit Tutanağının düzenlendiği görülmüştür.

7. Olay yeri inceleme raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

8. Adlî Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 19.10.2018 tarihli otopsi raporuna göre; "kişinin ölümünün boyun basısı ve ağız burun kapamaya bağlı mekanik asfiksi sonucu meydana gelmiş olduğu" şeklinde görüş bildirildiği tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Eleştiri Yönünden

Sanığın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca yağma suçlarında zincirleme suç hükümleri uygulanamayacağından maktul ve katılanlar ... ve ...'ya yönelik nitelikli yağma suçundan ayrı ayrı cezalandırılması gerekirken, tek yağma suçundan hüküm kurulması aleyhe temyiz başvurusu olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

B. Suç Vasfına Yönelen Temyiz Talebi Yönünden

Mahkemece suç vasıflarının tayin ve tespitine ilişkin, denetime imkân verir şekilde değerlendirme yapıldığı ve sanık savunması, katılanlar ve tanık anlatımları, otopsi raporu karşısında yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayanan suç vasıflarının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Haksız Tahrike Yönelen Temyiz Talebi Yönünden

Olay ve Olgular Başlığının (A) bendinde mahkemesince kabul edilen olayda, maktul ve katılanlardan sanığa yönelen herhangi bir haksız tahrik niteliğinde eylemin bulunmaması karşısında, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Eksik İncelemeye Yönelen Temyiz Talebi Yönünden

Olay yeri inceleme raporu, otopsi raporu, değer tespit tutanağı, kriminal raporlar, katılanların beyanları, tanık beyanları, sanık savunması karşısında Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

E. İndirim Maddeleri ve Lehe Hükümlerin Uygulanması Talebi Yönünden

Sanık hakkında uygulanma koşulları oluşan diğer lehe hükümlerin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

F. Ceza Miktarına Yönelen Temyiz Talebi Yönünden

Sanığın, eylemini yağma suçunu işlemek amacıyla maktulün boynuna bası yapmak ve ağzını burnunu kapatmak suretiyle kasten öldürdüğü anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası olarak belirlenmesinde ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

F. Ceza Miktarına Yönelen Temyiz Talebi Yönünden

Sanığın, eylemini yağma suçunu işlemek amacıyla maktulün boynuna bası yapmak ve ağzını burnunu kapatmak suretiyle kasten öldürdüğü anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası olarak belirlenmesinde ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.02.2022 tarihli ve 2021/1832 Esas, 2022/35 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.03.2023 tarihinde karar verildi.

.,
Yargıtay — Esas No: 2019/6335, Karar No: 2019/8472, Tarih: 19.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/6335 E.  ,  2019/8472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/06/2019 gün ve 2019/284 E. 2019/74 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 19/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16395, Karar No: 2008/19724, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/16395 E.  ,  2008/19724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :  İhalenin feshine konu edilen taşınmazın ilk artırım günü ihale edildiği görülmektedir. Konu ile ilgili İİK.nun 129/1 maddesinin 2. cümlesi aynen; “ şu kadar ki artırma bedeli taşınmaz için tahmin edilmiş olan kıymetin en az yüzde altmışını bulmak ve satış isteyenin alacağına rüçhanı olan diğer alacaklar o taşınmaz ile temin edilmiş ise bu suretle rüçhanı olan alacakların mecmuundan fazla olmak ve bundan başka paraya çevirme ve paylaştırma masraflarına tecavüz etmek şarttır.” düzenlemesini içermektedir.

Bu düzenlemeden açıkça anlaşılacağı üzere sözü edilen artırım bedeli taşınmazın yüzde altmışı + rüçhanlı alacakların toplamı + paraya çevirme ve paylaştırma masraflarının tümünü değil sadece taşınmaz ilk artırım günü satıldığından hem takdir edilen kıymetin yüzde altmışını geçmesi, aynı zamanda bu miktar rüçhanı olan alacakların mecmuundan fazla olmasını ve  her iki halde de paraya çevirme paylaştırma masraflarının bu bedellere ilave edilmek suretiyle oluşan bedeli karşılamak zorundadır.

Dairemizin yeniden oluşan ve süreklilik kazanan uygulamaları da bu yöndedir. O halde mahkemenin aksine görüşünde isabet bulunmamaktadır. Mahkemece borçlunun diğer şikayet nedenleri incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8620, Karar No: 2012/15833, Tarih: 11.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8620 E.  ,  2012/15833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/02/2011 tarih ve 2009/283-2011/31 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin “Grammar Wizard” adlı İngilizce eğitim kitabının yazarları olduğunu, müvekkilleri ve eserin dava dışı iki yazarı ile davalı arasında “Grammar Wizard” adlı eserin basımı konusunda 19.10.2004 tarihli Telif Sözleşmesi imzalandığını, eser için bandrol alınıp basım yapıldığını, davalının haksız ve kötüniyetli olarak 2005/10715 sayı ile “Grammar Wizard” ibaresi için marka tescil başvurusunda bulunduğunu, marka üzerinde müvekkillerinin öncelikli hak sahibi olduğunu, bandrol talep formunda eserin hak sahibi olarak müvekkillerinin adlarına yer verdiğini, 556 sayılı KHK’nin 8/5 maddesi uyarınca telif hakkı ihlaline dayandıklarını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2005/10715 sayılı “Grammar Wizard” markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu kitabın 4 yazarı bulunup davacıların onlar olmadan bu davayı açamayacaklarını, taraflar arasındaki sözleşmenin 4. maddesi uyarınca yazarların yalnızca kendi hazırladıkları bölümler üzerinde hak sahibi olduklarını, “Grammar Wizard” markasının müvekkili tarafından bilinir hale getirildiğini, kitabın içeriğinin ve isminin davacı yazarlarla çalışılmadan önce müvekkilince belirlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava niteliği gereği “hak talebi” davası değil, “haksızlığın giderilmesi/engellenmesi” davası olduğundan davacıların diğer hak sahiplerinin rızasını almaya gerek kalmaksızın kitap adının marka değeri üzerindeki hakkı “davalının tecavüzünden korumaya” yönelmelerinin mümkün olduğu, davalı davaya konu markada yer alan kitap adı üzerindeki hakkın kendisine ait olduğunu savunmakta ise de ispata yönelik olarak sözleşme dışında herhangi bir delil ibraz etmediği, sözleşmeye göre davalının kitabın sadece yayıncısı olduğu, tüm telif haklarının davacılar ve diğer yazarlara ait olduğu, bandrol talep formu doğrultusunda kitabın birinci baskısının 2004 yılında gerçekleştiği, davalının tescil başvurusu ise 25.03.2005 tarihinde yapıldığından davacıların “GRAMMAR WIZARD” ibaresi üzerinde 556 sayılı KHK’nin 8/5 maddesi anlamında önceye dayalı fikri haklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8424, Karar No: 2013/11415, Tarih: 03.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8424 E.  ,  2013/11415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 31.01.2013 gün ve 2012/23012 Esas - 2013/1538 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının 8 bendinde "derelerin iki tarafından kadastral sınırından itibaren 100 metrelik yapı yaklaşma mesafesi bırakılır." hükmü yer almakta iken; 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı Genel Kurul Kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında; temizlik bakım ve onarımların yapılabilmesi maksadıyla imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ile dere işletme bantları idarece kamulaştırılır." hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değişmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı, ilgili ... ve imar planlarını yapan Belediyelerden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6620, Karar No: 2023/4795, Tarih: 30.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/6620 E.  ,  2023/4795 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2175 E., 2022/1990 K.

DAVA TARİHİ : 01.03.2019

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 10. ... Mahkemesi

SAYISI : 2019/159 E., 2021/171 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,