muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2292, Karar No: 2018/9252, Tarih: 22.11.2018

**5. Ceza Dairesi         2015/2292 E.  ,  2018/9252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda katılana ait evleri parasını ödemek suretiyle aldığını beyan ettiği, borç para verdiğine dair bir savunmada bulunmadığı, her ne kadar kolluk araştırmasında sanığın tefecilik yaptığı yönünde duyumlar bulunduğu ifade edilmekte ise de, beyanlarına başvurulabilecek herhangi bir kimse bulunamadığının kayıt altına alındığı, sanık tarafından yürütülen icra takip dosyası bulunmadığı, katılan tarafından tanık olarak gösterilen...n taraflar arasındaki alışveriş hakkında bilgi sahibi olmadığını ifade ettiği, katılanın beyanını doğrulayan tanık Yetiş Sevindik'in ise katılanın kardeşi olduğu, sanık tarafından satın alınan katılana ait taşınmazların değerlerinin araştırılmasının sanığa yüklenen suçun sübutu yönünden bir etkisinin olmayacağı, temel amacı maddi gerçeğin ortaya çıkartılması olan ceza yargılamasının en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri "şüpheden sanık yararlanır ilkesi" olup, bu kapsamda sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesi için suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilmesi ve mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin mutlaka sanık yararına değerlendirilmesi gerektiği nazara alınarak, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, mahkemenin suçun unsurlarının oluşmadığı ve sanığın suç işleme kastının bulunmadığı şeklindeki gerekçesi yerinde olmamakla birlikte CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması karşısında sonucu itibarıyla verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9969, Karar No: 2018/22484, Tarih: 06.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/9969 E.  ,  2018/22484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin görüntü yönetmeni olarak 2014 yılında "Aşk Ateşi" dizisinde çalışmaya başladığını, bölüm başına 3.000,00 TL ücret aldığını, davalı firmanın iki bölüm maaşını ödemediğini ileri sürerek, ücret alacağının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; müvekkil şirketin davaya konu Aşk Ateşi isimli dizinin yapımcısı olmadığını, davacı ile hiçbir ilişkileri bulunmadığını savunarak, davanın husumetten reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının çalıştığı tüm dönem boyunca davalıya bağlı iş yerine çalıştığına dair hiçbir sigorta kaydı, ücret bordrosu, makbuz, izin belgesi, doktor raporu, tutanak ve yazılı belge sunamadığı, bu çerçevede hizmet akdinin temel unsurlarından bağımlılık ve ücret unsurlarının bulunmadığı, Aşk Ateşi (Agire Evine) adlı dizi projesinde çalışmasının bulunması halinde dahi sözkonusu dizinin yapımcı şirketinin davalı olmadığı, bu şekilde davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen ilk karar davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 18/10/2016 tarihli 2016/20799 E. 2016/18087 K. sayılı ilamı ile özetle;

"Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı işverene husumet düşüp düşmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Davacı, Aşk Ateşi (Agire Evine) adlı dizide görüntü yönetmeni olarak görev yaptığını ileri sürerek istemde bulunmuştur. Davacı tarafından CD şeklinde dosyaya sunulan 7. ve 11. bölümlerin dizi fragmanlarına göre davacının Aşk Ateşi (Agire Evine) isimli dizinin görüntü yönetmeni olduğu sabittir.

Diğer yandan davacı, dizi yapımcısı Aytekin Mert'in davalı şirketin ortağı ve yetkilisi olduğunu da ileri sürmüş olup, dosyadaki bilgi ve belgelerden dizinin yapımcısı Aytekin Mert'in davalı şirketin ortağı ve yetkilisi olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının dizide görev aldığı bölümlere yönelik olarak dizi yapımcısının ve yapımcı şirketinin kim olduğu araştırılmalı, davalı şirketin ortağı ve yetkilisi olan Aytekin Mert'in aynı zamanda dizinin yapımcısı da olması karşısında taraflar arasındaki ilişki taraf delilleri de toplanarak tespit edilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece davacının dizide görev aldığı bölümlere yönelik olarak dizi yapımcısının ve yapımcı şirketinin kim olduğu araştırılmalı, davalı şirketin ortağı ve yetkilisi olan Aytekin Mert'in aynı zamanda dizinin yapımcısı da olması karşısında taraflar arasındaki ilişki taraf delilleri de toplanarak tespit edilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma kararı sonrası mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan araştırma sonunda "...TRT den gelen 15/12/2017 tarih ve E.404675 sayılı müzekkere cevabında davaya konu dizinin yapımcısının ANB basım şirketi olduğunu bildirmesi üzerine getirtilen ticaret sicil kayıtlarında bu şirketin ortağının Ömer Gün olduğu, davalı şirketin ise ortağı ve yetkilisinin Aytekin Mert olduğu ve dizinin yapımcısı olmadığı..." gerekçesiyle davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davacının TRT 6 kanalında yayımlanan dizide görüntü yönetmeni olduğu sabittir. Her ne kadar mahkemece davaya konu dizinin yapımcısının ANB basım şirketi olmasına göre davalı şirkete husumet düşmeyeceği değerlendirmesinde bulunulmuş ise de, 6100 sayılı HMK.’nın 124. maddesi uyarınca “Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, dizinin yapımcısı ...'in davalı şirketin ortağı ve yetkilisi olması karşısında özellikle davacı tanık ifadeleri de gözetildiğinde davacının davalıyı yanlış göstermesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Buna göre davanın ... Yayın Reklam İletişim Prodüksiyon Yapım Hizmetleri Limited Şirketi aleyhine açılması gerekirken davalı aleyhine açılması HMK.nın 124/4 maddesi uyarınca husumette yanılma kabul edilerek davacıya ... Yayın Reklam İletişim Prodüksiyon Yapım Hizmetleri Limited Şirketi'ne husumet tevcihi için süre verilip, husumet tevcih dilekçesi ile dava dilekçesi tebliğ edilerek işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8863, Karar No: 2015/21351, Tarih: 25.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/8863 E.  ,  2015/21351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Şikayetçinin sanıklara 7400TL karşılığında kamyonet sattığı, satış işleminin noterde sanık... üzerine yapıldığı, sanıkların şikayetçiye nakit para vermek yerine 10 adet burma bilezik verdikleri, parayı getirdiklerinde bilezikleri geri alacaklarını söyledikleri, şikayetçinin bilezikleri kuyumcuya götürdüğünde bileziklerin tamamen sahte ve altın rengine boyanmış olan değersiz bir eşya niteliğinde olduğunun belirlendiği, sanıkların bu eylemleriyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunması, katılan ve tanık beyanı, araç satış sözleşmesi ile tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

2-Sanık ... hakkında uygulanan, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

2-Sanık ... hakkında uygulanan, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “200 gün”, “166 gün” ve “3.320 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi ve hüküm fıkrasında sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/648, Karar No: 2008/342, Tarih: 24.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/648 E.  ,  2008/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 963 parsel sayılı 8932.90 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğiyle ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine temsilcisi, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup davalı yararına edinme şartlarının oluşmadığı iddialarına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin ham toprak, taşlık ve kayalık vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, aleyhine yargılama gideri ve harca hükmedilmiş olmasının isabetsiz olduğu gerekçesiyle davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ...'un temyiz itirazları aleyhine hükmedilen yargılama gideri ve harca yönelik olup, davanın esasına yönelik bir temyiz itirazı bulunmamaktadır. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davalı ... aleyhine dava açılmasına neden olabilecek herhangi bir eylem ve işlemde bulunmadığı gibi ilk oturumdan önce mahkemeye gönderdiği 19.7.2006 tarihli dilekçesi ile çekişmeli taşınmazla bir ilgisinin ve talebinin olmadığını mahkemeye bildirmiştir. Hal böyle olunca Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 91/2.maddesi gereğince davalı aleyhine yargılama gideri ve harca hükmedilmesi isabetsiz olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın hüküm kısmının yargılama gideri ve harçlarla ilgili 4 ve 5 pragraflarının hükümden çıkarılmasına ve yerlerine "davalının aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermediği ve ilk oturumdan önce mahkemeye gönderdiği dilekçe ile davayı kabul ettiği anlaşıldığından aleyhine yargılama gideri ve harca hükmedilmesine yer olmadığına, davacı Hazinenin yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına" sözcüklerinin yazılmasına ve kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 24.01.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6129, Karar No: 2017/6971, Tarih: 12.12.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/6129 E.  ,  2017/6971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehirli madde katma veya bozma

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : Sanık

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Satışa sunulmak üzere insan sağlığına zararlı aflatoksin oranı yüksek olan biber satan sanığın eylemi TCK'nın 186. maddesinin 1. fıkrası kapsamında kaldığı sabit olduğundan hükmün verildiği 20.11.2008 tarihinden temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13159, Karar No: 2015/5512, Tarih: 02.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13159 E.  ,  2015/5512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2013

NUMARASI : 2012/233-2013/107

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; kayıp kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Davacı dilekçesinde; Şubat 2001 ile Temmuz 2012 tarihleri arasında davalı tarafından müvekkiline gönderilen 17 adet faturaya kayıp bedeli olarak toplam 8.295,74.TL yansıtıldığını ve bu miktarın otel işletmecisi olarak davalı şirketin abonesi olan müvekkilinden tahsil edildiğini, sözkonusu edilen kayıp kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan müvekkiline yansıtılmasının hukuka aykırı olduğunu, abone olmadan ve dolayısıyla hiçbir ücret ödemeden enerji kullanan kişilerin tespit edilmesi ve kayıp kaçak bedelinin bu kişilerden tahsil edilmesi yükümlülüğünün davalı tarafa ait olduğunu öne sürerek; müvekkilinden kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen 8.295,74.TL 'nin faturaların ödeme tarihlerinden itibaren işletilecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın reddine hükmolunmuş, sözkonusu hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Temyize konu uyuşmazlık; davalı elektrik idaresinin abonelerinden kayıp-kaçak bedeli alıp alamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Kayıp/kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp/kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp/kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davalı tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1.fıkrasında, bu Kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere E.. K..’nun kurulduğu belirtilmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında E.. K..’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

E.. K.. kendisine verilen yetki ve görev doğrultusunda 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ"i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp/kaçak bedeli tahsil etmişlerdir.

E.. K.. kendisine verilen yetki ve görev doğrultusunda 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ"i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp/kaçak bedeli tahsil etmişlerdir.

Ancak, tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmamaktadır.

Diğer taraftan faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesi, şeffaflık ve hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. (HGK 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 E, 2014/679 K)

Hal böyle olunca mahkemece, kayıp/kaçak bedelinin tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, kayıp/kaçak bedeli adı altında davacı aboneden tahsil edilen bedeller tespit edilerek, varılacak sonuca göre davalıdan tahsili yönünde karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/56458, Karar No: 2011/38367, Tarih: 03.11.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/56458 E.  ,  2011/38367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/81880

MAHKEMESİ : Banaz Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2007

NUMARASI : 2007/140

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık İ.. S.. hakkında, katılan K.. K..’ya yönelik hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık K.. K.. hakkında, mağdurlar İ.. S.. ve R.. S..’a yönelik kasten yaralama suçu ile sanık İ.. S.. hakkında katılan K.. K..’ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a- Mağdur İ.. S..’ın 22.05.2007 tarihli oturumda, mağdur R.. S..’ın ise 03.07.2007 tarihli oturumda sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerini bildirmiş olmalarına göre, sanık K.. K..’ya atılı kasten yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanığın beyanı saptanarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Katılan Kemal’in beyanı, katılana ait doktor raporunun içeriği, sanık İ.. S..’ın ikrarı ve tanık anlatımlarına göre, katılan Kemal’in sanık İsmail’e saldırdığı, birlikte yere düştükleri, yerde boğuştukları ve katılan Kemal’in sanığa yumrukla vurmak istediği sırada sanığın katılanın elini ısırdığı olayda, meşru savunma halinin söz konusu olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında tahrik hükümleri de değerlendirilerek atılı kasten yaralama suçundan mahkumiyeti yerine, hatalı değerlendirme ile koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK.nun 25/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

c- Kabule göre de;

Meşru savunma halinde suç işlediği kabul edilen sanık hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 223/2 – d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan sanık K.. K.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1286, Karar No: 2014/8779, Tarih: 14.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1286 E.  ,  2014/8779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Birecik Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :31.10.2013

NUMARASI :Esas no:2012/539 Karar no:2013/547

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Eşler arasında evlenmeye engel olacak derecede hısımlığın bulunması (TMK md. 145/4) sebebiyle mutlak butlan davası B.. B.. tarafından davaname ile açılmıştır. Cumhuriyet Savcısı, kanunda açıkça öngörülen hallerde hukuk davası açar veya açılmış olan hukuk davasında taraf olarak yer alır (HMK. md. 70/1). Mutlak butlan davası açma Cumhuriyet savcısı için bir görev olduğundan (TMK.md. 146/1) duruşmalarda hazır bulunma da görevin doğal sonucu olarak bir zorunluluktur. Bu nedenle Cumhuriyet Başsavcılığının duruşmalara katılması sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.04.2014 (Pzt.)