muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/203, Karar No: 2013/16959, Tarih: 05.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/203 E.  ,  2013/16959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/08/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının 14 Temmuz 2007 tarihinde milletvekili seçimleri öncesinde partiler arası yapılan mitingler sırasında .... ilçe teşkilatı adına tüm ... Halkına hitaben parti otobüsünden konuşma yaptığını ve bu konuşma sırasında “...Biz biliyoruz. ....'ya, Bakana geldiği zaman özel hizmetleri kaymakamdandır. Yanına indiğini biliyoruz. İlçe kaymakamının bir ...Parti teşkilatı gibi çalıştığını biliyoruz … 4-5 bin kişi ...'da sağlık vakası ile boğuşuyor, bunun başlıca nedeni ilçenin kaymakamıdır, belediye başkanıdır. Onlar... Parti iktidarda nasıl olsa bize birşey olmaz, insanlar ölse ne olur, derse ...sen.... Parti ilçe başkanı değilsin, sen ilçenin kaymakamısın..." biçimindeki sözlerin kişilik haklarını çok ağır bir şekilde zedelediğini iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, konuşmasında eleştirilerini davacının şahsına değil kaymakamlık makamına yönelttiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davacının siyasi bir kişiliğinin olmadığı, kamu görevlisi olduğu, bu sözlerde geçen hususların gerçekte davacı tarafından yapıldığının davalı yanca ispat edilemediği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 10. maddesi bakımından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yerleşik içtihatlarıyla oluşturulan ilkelerden biri de ifade özgürlüğüne ilişkindir. Buna göre; ifade özgürlüğü, demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve herbir bireyin gelişimi için temel koşullardan birini oluşturur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber“ ve “düşünceler“ için değil, aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Sözleşmenin 10. maddesinde belirtildiği üzere bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalı ve bir kısıtlama ihtiyacının bulunduğu inandırıcı bir şekilde ortaya konmalıdır (Prof. Dr. Osman Doğru-Dr. Atilla Nalbant; İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt:2, s.365, Nilsen ve Johnsen [BD] 43).

İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

Gerek Dairemizin, gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamalarında kamu görevlilerinin kendilerine yönelik sert ve ağır eleştirilere katlanması gerektiği kabul edilmiştir. Davacının ilçe kaymakamı olarak görev yapması dikkate alındığında görevi ile ilgili eleştirilere katlanması gerekmektedir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, açıklamaların tümü itibari ile eleştiri sınırları içinde kaldığı, davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırı bulunmadığı gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14301, Karar No: 2017/3165, Tarih: 12.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/14301 E.  ,  2017/3165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine 18/01/2008 havale tarihli dilekçesiyle .... ... köyü, ... mevkiinde bulunan 161 parsel sayılı 124400 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tapulama çalışmaları sırasında mahkeme kararı ile tapulama harici bırakıldığını ve ekonomik yarar sağlamaya elverişli yerlerden olduğunu ileri sürerek Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Katılan davacılar ... ve ... dava konusu taşınmazda lehlerine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluştuğunu ileri sürerek adlarına tescil talebiyle harç karşılayarak davaya katılmışlardır.

Mahkemece Hazinenin davasının kabulüne, taşınmazın Hazine adına tesciline, katılan davacıların davasının reddine karar verilmiş, hüküm katılan davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, TMK'nın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz taşınmazın tescili talebine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1976 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında 161 parsel sayılı taşınmaz 65 parsel sayılı taşınmazın miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilmiş, Halil Sapmaz mirasçıları tarafından tespite itiraz edilmiş, ... Tapulama Mahkemesinin 22.03.1983 tarih ve 1979/5 E. - 1983/27 K. sayılı kararıyla “Taşlık, köklü kayalık ve çalılık” niteliğiyle tapulama dışı bırakılmasına karar verilmiştir. Yörede ilk orman kadastrosu 1975 yılında yapılmış, 1986 yılında da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu yapılmış, 23.05.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı belirlenerek hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının katılan davacılara yükletilmesine 12/04/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4880, Karar No: 2008/4309, Tarih: 10.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/4880 E.  ,  2008/4309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 7. İCRA MAHKEMESİ

İİK’nun 333/a maddesine muhalefet etmek suçundan sanık ... hakkında açılan davada CMUK'nun 359.maddesi gereğince usuli işlemlerin durdurulmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, dosya Yargıtay C.Başsavcılığının temyiz talebinin reddi istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nun 223/8.maddesine göre “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.”hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup,anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa’nın 8. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317 maddesi uyarınca REDDİNE, İİK’nun 353/2.maddesi yollamasıyla CMK’nun 271.maddesi uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 10.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25558, Karar No: 2019/2866, Tarih: 05.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/25558 E.  ,  2019/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davalı, yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları tamamlanmadan dosya dairemize gönderilmiştir.

1-Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336/3 maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Adli yardım talebini içeren dilekçe ile dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi halinde bu karar ile birlikte temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesine geri çevrilmesine,

3- davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) numaralı bent gereğince davalının adli yardım talebinin HMK 337 maddesine göre itiraz yolu açık olmak üzere reddine, (2) numaralı bent gereğince itiraz halinde Yargıtay 14. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, (3) numaralı bent gereğince davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15199, Karar No: 2021/10071, Tarih: 09.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/15199 E.  ,  2021/10071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 02/11/2021 Salı günü davacılar vekili Av. ... Kaptanoğlu geldi. Davalılar adlarına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, desteğin sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken yol kenarına hatalı park eden araca çarpması ile gerçekleşen kazada desteğin öldüğünü açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile desteğin geride kalan eşi için 6.000,00 TL, geride kalan çocukları için ayrı ayrı 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile; desteğin eşi için 50.000,00 TL, çocukları için ayrı ayrı 30.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile davacı eş yönünden maddi tazminat talebini fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 77.257,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile Mahkemece, iddia, savunma ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 66.262,54 TL maddi tazminatın, 300,00 TL cenaze giderinin ve 10.000,00 TL manevi tazminatın, diğer davacılar için ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş, karara karşı davacılar vekili ve davalılar Tokal İnşaat ve Yapı Malzemeleri San. Tic. Ltd. Şti. ve ... vekili ile davalı ... A. Ş. vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile sair yönlerden reddine, davalılar Tokal İnşaat ve Yapı Malzemeleri San. Tic. Ltd. Şti. ve ... vekili ile davalı ... A. Ş. vekili tarafından yapılan istinaf talebinin reddine, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 66.262,54 TL maddi

tazminatın ve 300,00 TL cenaze giderinin tahsiline, davacılar vekilinin fazlaya ilişkin talebinin reddine, diğer davacılar ... ve ... yönünden açmış olduğu maddi tazminat davasının reddine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı ... için 15.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL ve davacı ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş, kararın davacılar vekilince temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacıların temyiz talebinin kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesi ile temyiz talebinin reddine dair ek karar verilmiş, verilen ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekilinin ek kararın temyizine yönelik itirazlarının incelenmesinde;

1-Davacılar vekilince dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğu ve diğer taraftan davacıların esasa yönelik temyiz taleplerinin de desteğe izafe edilen kusur oranı ve tazminattan yapılan kusur indirim oranına yönelik olduğu anlaşılmakla temyiz edilen karar kesinlik sınırının altında kalmadığından davacılar vekilinin temyizin kabulü ile ek kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekilinin esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi;

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalmaya dayalı maddi, manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, desteğin meydana gelen kazada öldüğünü açıklayıp kazaya karışan karşı aracın işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı aleyhine tazminat talepli olarak eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, meydana gelen kazada desteğin ve davalı karşı aracın kusuruna ilişkin raporlar alınmış, neticede desteğin %70 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek bu oranda tazminatlardan indirim yapılarak yazılı şekilde karar verilmiş, bölge adliye mahkemesince de aynı kusur oranı kabul edilerek karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

Kaza tespit tutanağına göre kaza, 20.10.2012 günü, saat 03:20’de meskun mahalde, ölen sürücünün idaresindeki araç ile, tünel içinden çıkıp virajı aldıktan sonra caddeye katılmak istediği sırada aracının ön kısımları ile yolun sol tarafında park yasağı levhasının önünde park halindeki davalı kamyonun arka kısımlarına çarpması ve desteğin araç içinde sıkışarak ölmesi şeklinde gerçekleşmiş, buna göre ölen sürücü hızını yol şartlarına ayarlamama kuralını, davalı araç sürücüsü ise taşıt yolu üzerinde park etmenin yasak olduğu yerlere park etme kuralını ihlal ettiğinden kusurlu bulunmuştur.

Mahkemece desteğin ve davalı sürücüsünün kusurunun tespitine yönelik olarak çok sayıda bilirkişi raporu alınmıştır. Alınan tüm raporlarda desteğin hızını meskun mahal ve yol şartlarına ayarlamaması ve bu nedenle %70 oranında kusurlu olduğu, davalı sürücüsünün de park yasağı olan yere park etmesi nedeniyle %30 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş, mahkemece de anılan kusur oranları esas alınarak karar verilmiştir.

BK.53.(TBK.74) maddesinde haksız eylemin “kusur” öğesi konusunda hukuk hakimine tanınan yetkiler iki bölüm olup, birincisi “kusur bulunup bulunmadığına”, ikincisi ise “kusurun derecesini ve zararın tutarını belirlemeye” ilişkindir.

Maddenin ilk cümlesine göre “kusurun varlığını” araştırmada yetkileri sınırlı olan hukuk hakimi, maddenin ikinci cümlesine göre “kusurun derecesini ve zarar tutarını belirlemede” tam bağımsız kılınmıştır.

HMK 266 madde (HUMK 275 md.) hükmüne göre kusur oranlarının belirlenmesi teknik değil hukuki bir konudur. Elde edilen teknik bulgulara göre hakim bu oranı belirlemede ihlal edilen kuralları gözönüne almalıdır.

Maddenin ilk cümlesine göre “kusurun varlığını” araştırmada yetkileri sınırlı olan hukuk hakimi, maddenin ikinci cümlesine göre “kusurun derecesini ve zarar tutarını belirlemede” tam bağımsız kılınmıştır.

HMK 266 madde (HUMK 275 md.) hükmüne göre kusur oranlarının belirlenmesi teknik değil hukuki bir konudur. Elde edilen teknik bulgulara göre hakim bu oranı belirlemede ihlal edilen kuralları gözönüne almalıdır.

Dosya kapsamında çok sayıda kusur raporunun bulunduğu ve tüm teknik verilerin kusur bilirkişilerince tespit edildiği gözetildiğinde olayın oluş şekline göre tarafların kusur oranının tespiti yetkisi hakime aittir. Somut olayda kazanın oluş şekli, kazanın olduğu saat, desteğin seyrettiği yolun tünel çıkışı olması, davalı araç sürücüsünün tarafından tünel çıkışına, sol şeride ve park yapılmaz levhasının tam olarak bulunduğu noktaya park ettiği hususları ve tüm raporlarda da aynı şekilde tespit edildiği üzere sadece hızlı olduğu gözetildiğinde desteğe izafe edilen kusur oranı fazla olup, meydana gelen olayda desteğe izafe edilecek kusur oranı en fazla %30’dur. Buna göre mahkemece desteğin kusur oranı %30 olarak, davalı araç sürücüsünün kusur oranı da %70 olarak kabul edilerek sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Bozma ilamının neden ve şekline göre davacılar vekilinin manevi tazminatın miktarına yönelik sair temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile 07/10/2020 tarihli ek kararın kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın karar veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 3.815,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 09/12/2021 tarihinde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Somut olayda 20.10.2012 günü saat 03.20 sıralarında davacılar desteği sürücü Hasan Çadırcı’nın sevk ve idaresindeki otobüs ile Esenler Atışalanındaki tünelden çıkıp katılım yolunu takiben yüzyıl köprü istikametine doğru seyretmek üzere .. İnan caddesine katılmak istediği sırada yolun solunda park yasağı levhası bulunmasına rağmen kaplama içerisinde tehlike arz edecek şekilde park edilmiş olan davalı sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyonun arkasına çarpması neticesi aldırılan ve mahkemece hükme esas alınan 15/11/2013 tarihli trafik polis memurunca düzenlenen bilirkişi raporu, 13/06/2014 tarihli ATK Trafik İhtisas Dairesi bilirkişi raporu, 04/01/2016 tarihli İTÜ makine yüksek mühendisi öğretim üyelerince düzenlenen heyet bilirkişi raporu, 20/06/2016 tarihli İTÜ inşaat fakültesi, karayolu ve trafik öğretim üyelerince düzenlenen heyet bilirkişi raporu ve 22/05/2017 tarihli ATK İstanbul Trafik İhtisas Dairesi bilirkişi raporu ile kazanın meydana gelmesinde davacılar murisi sürücü Hasan Çadırcı'nın sevk ve idaresindeki otobüs meskun mahalde ve gece karanlığında seyri sırasında yola gereken dikkatini vermemiş, far ışığı altındaki görüş alanını kontrol ederek hızını ayarlamamış teyakkuzla seyretmeye önem ve özen göstermemiş, mevcut hızı ile kaza yerine yaklaşarak yolun sağında park halinde bulunan kamyonu far ışığı altındaki görüş alanını gerektiği şekilde kontrol etmemesi nedeniyle zamanında fark edemediği kamyona önlemsizce çarpmış olmakla %70 oranında, davalı sürücü ...'ın idaresindeki kamyonu tek yönlü yolun solunda, viraj çıkışında park yasağı levhasının bulunduğu yere park ederek trafik akışını tehlikeye düşürerek olayın meydana gelmesine sebebiyet vermiş olmakla %30 oranında kusurlu olduklarının tespit edilmesine, uzman bilirkişilerce düzenlenen raporların kazayı tüm yönleriyle irdeleyen, birbirini teyit eder nitelikte olmasına ve hükme esas alınmalarında bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacılar vekilinin kusura yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bozma nedenine göre incelenmeyen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi gerekirken, sayın çoğunluğun somut olayın oluş şekline göre tarafların kusur oranının tespiti yetkisinin hakime ait olduğu, davacılar murisi Hasan Çadırcı'nın %30 oranında, davalı ...'ın ise %70 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek karar verilmesi yönündeki (2) numaralı bozma bendi gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/3130, Karar No: 2013/1971, Tarih: 12.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/3130 E.  ,  2013/1971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; a-5237 sayılı TCK.nun 86/1,86/3-e,87/1-d-son,62/1,63 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası,

b-5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e,87/3, 62/1,63 maddeleri uyarınca 1 yıl 15 ay 15 gün hapis cezası.

2-Sanık ... hakkında; a-Katılan ...’a yönelik eylemi için, 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 29/1, 62/1,63 maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası. b-Katılan ...’a yönelik eylemi için, a-5237 sayılı TCK.nun 86/2,29/1,62/1,63 maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası.

c-Katılan ...’a yönelik eylemi için, a-5237 sayılı TCK.nun 86/2,29/1,62/1,63 maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası.

3-Sanık ... için, a-Katılan ...’a yönelik eylemi için, 5237 sayılı TCK.nun 86/2,29/1,62/1,63 maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası.

b-Katılan ...’a yönelik eylemi için, a-5237 sayılı TCK.nun 86/2,29/1,62/1,63 maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası.

c-Katılan ...’a yönelik eylemi için, 5237 sayılı TCK.nun 86/2,29/1,62/1,63 maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Temyiz edenin sıfatı ve dilekçesinin içeriğine göre temyiz incelemesi, sanık ...'ın "mağdurlar ... ve ...'u kasten yaralama"; sanıklar ... ve ...'un "mağdur ...'ı kasten yaralama" suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılmıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'e karşı eylemi ile "mağdur ...'u kasten yaralama" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde "mağdur ...'u kasten yaralama" suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahil sanık ... müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ...'ın "mağdur ...'u kasten yaralama" suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),