muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5739, Karar No: 2019/2959, Tarih: 11.02.2019

4857 Sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Genel olarak yapılan bu açıklamaların ardından İş Hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı yasanın 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 Sayılı İş Kanununun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 Sayılı İş Kanununun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut olayda, davacı 01.10.2013 – 30.04.2014 tarihleri arasında davalı ... Güvenlikte A.Ş'de, 01.01.2013- 30.09.2013 ‘te Özefe Güvenlik Ltd Şti'nde, 10.01.2012- 31.12.2012 tarihleri arasında ...nde, 01.01.2011- 31.12.2011 tarihleri arasında yine Özefe Güvenlik Ltd. Şti.'nde çalışmıştır. Yerel mahkeme tarafından ise, davacının kıdem tazminatı alacağından sadece ... sorumlu tutulmuş olup devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumlu oldukları miktarlar belirlenmemiştir. Kıdem tazminatı alacağı bakımından davacının çalıştığı işverenlerin sorumlu olduğu miktarlar tespit edilerek hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Yine yerel mahkemece, davacının yıllık izin ve fazla mesai alacakları yönünden ... Güvenlik A.Ş ve ... sorumlu tutulmuştur. Ancak fazla çalışmanın 2012 Ocak ve Şubat aylarıında gerçekleşmiş olması ve bu dönemde davacının çalıştığı şirketin ... Güvenlik Ltd. Şti. olması ve dava tarihi itibariyle 2 yıllık sorumluluk süresinin dolmamış olması nedeni ile davalı ... Güvenliğin de davacının fazla mesai alacağından sorumlu olması gerekmektedir. Anılan yön gözetilmeden ... Güvenlik Ltd. Şti. hakkındaki davanın reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ... Özel Güvenlik Hizmetleri San. Tic. A.Ş.'ye iadesine, 11/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2654, Karar No: 2023/5681, Tarih: 26.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2654 E.  ,  2023/5681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/236 E., 2022/416 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2017 tarihli ve 2016/370 Esas, 2017/277 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.12.2017 tarihli ve 2017/1050 Esas, 2017/1079 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.05.2022 tarihli ve 2022/2507 Esas, 2022/3907 Karar sayılı kararı ile özetle teşebbüsün derecesi yönünden eksik ceza tayin edildiği gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir

4. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/236 Esas, 2022/416 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

Suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

Suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Aynı mahallede oturmalarından ötürü ... yıllardır birbirini tanıyan ve iki gün önce cami çıkışında aralarında tartışma yaşanmış olan katılan ... ve sanık ...'ın Esentepe mahallesi civarında bulunan kahvehanede tekrar karşılaştıkları, öncesinde selamlaştıkları ancak daha sonra aralarında laf atma şeklinde yine tartışma başladığı, küfürleştikleri, yumruklaştıkları, sanığın katılanın yumruk atmasıyla yere düştüğü sonrasında kalkarak; silahını kurarak ateşlemeye hazır hale getirdiği, bu sıra da tanık H.K.'nin araya girerek ateş etmesine engel olmaya çalıştığı ancak sanığın yine de katılanın vücudunun üst bölgesini hedef alarak tabancasını bir el ateşlediği, sonrasında araya giren tanıklar tarafından silahının alındığı, bunun üzerine sanığın olay yerini koşarak terk ettiği anlaşılmıştır.

2. Adli Tıp Kurumu İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 02.06.2017 tarih sayılı raporuna göre; "Kişinin yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu"

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık Müdafiinin Haksız Tahrik ve Suç Vasfına Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden,

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin

Saptandığı, suç vasfının öldürmeye teşebbüs olarak tayininde isabetsizlik bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Teşebbüsün Derecesi Yönünden,

Saptandığı, suç vasfının öldürmeye teşebbüs olarak tayininde isabetsizlik bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Teşebbüsün Derecesi Yönünden,

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumetin bulunduğu, olay günü aralarında çıkan tartışma esnasında, sanık ...'ın tabancası ile mağdurun vücudunun üst kısmına doğru hedef alıp ateş ettiği, katılanın sola doğru hamle yapmasıyla omzundan isabet aldığı ve basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı olayda; 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören Türk Ceza Kanunu'nun 35 ... maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önünde tutularak alt sınır ile makul düzey arasında bir ceza tayini yerine, hiç isabet olmayan hallerde uygulama olanağı bulunan 9 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayin edildiğine dair, Yargıtay 1. Ceza Dairemizin 25.05.2022 tarihli ve 2022/2507 Esas, 2022/3907 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmasına rağmen bu kez, aynı madde uyarınca, bozma ilâmını etkisiz kılacak ve makul düzeyde şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/236 Esas, 2022/416 Karar sayılı kararının teşebbüsün derecesi yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24101, Karar No: 2014/15816, Tarih: 30.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/24101 E.  ,  2014/15816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/392802

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

NUMARASI : 2009/814 (E) ve 2011/376 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanık S.. S..’un hüküm tarihinden sonra 22.07.2012 tarihinde öldüğü ve ölüm kaydının nüfusa işlendiğinin anlaşılması karşısında , 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık S.. S.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6212, Karar No: 2012/8883, Tarih: 05.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/6212 E.  ,  2012/8883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar ... ve arkadaşlarının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 05.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4968, Karar No: 2013/9362, Tarih: 17.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4968 E.  ,  2013/9362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa ait adli sicil kaydı UYAP'tan temin edilerek dosya içerisine alınmıştır.

21.10.2008 tarihli haciz tutanağı ile sanığa teslim edilen mahcuzların sanığın savunmasında belirttiği gibi başka icra dosyasından haczedilip edilmediği, suç tarihinde mevcut olup olmadığı, sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduuğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1767, Karar No: 2017/4211, Tarih: 11.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1767 E.  ,  2017/4211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davadaMahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/12/2015 tarih ve 2015/205-2015/229 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalılar arasında iki adet editörlük sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmeler gereği editörlüğünü yaptığı dergi ve kitaplar nedeniyle telif hakkı alacağı bulunduğunu, ayrıca müvekkilinin kendi yazdığı kitaplar nedeniyle de telif hakkı alacağı olduğunu ileri sürerek 57.594,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 28/04/2009 tarihinden itibaren toplam talebe en yüksek oranda faiz yürütülerek davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının çıkardığı dergisinin 9-23 sayıları yayınlandığını, talep olmadığından bir kısım dergilerin çok ucuza satıldığını, davacının kendi yazdığı kitapların sadece bir tanesinin iki baskı, diğerlerinin tek baskı yaptığını, telif hakkının %10 üzerinden hesabının gerektiğini, felsefe dizisi kitaplarında davacının editörlüğünün söz konusu olmadığını ki kitaplarda da editör olarak isminin yer almadığını, davacıya kısmi ödemeler yapıldığını, davacının hesapladığı telif bedellerinin fahiş ve haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulü ile 15.103,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın 28/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalı ... bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.029,24 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ve Tic. Ltd. Şti'den alınmasına, 11.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/725, Karar No: 2013/37351, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/725 E.  ,  2013/37351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan da dava açıldığının ve yalnızca hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Soruşturma aşamasında tanık olarak dinlenen...'nun sanığı şikayetçinin ikametinden çıkarken hırsızladığı eşyalarla birlikte gördüğünü beyan ettiği, ancak bu tanığın duruşmada dinlenmediğinin anlaşılmasına göre, CMK'nın 210. maddesinin 1. fıkrasında olayın delilinin bir tanığın açıklamalarından ibaret olması durumunda bu tanığın duruşmada mutlaka dinlenmesi gerektiğinin, aynı Kanun'un 217. maddesinin 1. fıkrasında ise hâkimin kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabileceğinin belirtilmesi karşısında; her aşamada suçlamayı reddeden sanığın beyanına karşılık, tek delil statüsünde bulunan tanığın duruşmada mutlaka dinlenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02/12/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19567, Karar No: 2015/14885, Tarih: 16.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/19567 E.  ,  2015/14885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir (Kapatılan) 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2012/154-2014/13

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. A.. B.. ile davalı vek.Av. M.. Y..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten 23.06.2005 tarihli Bayilik Sözleşmesi kapsamında tarım ürünleri satın aldığını, cari hesap çerçevesinde ilişkinin devam ettiğini, davalı şirketin 11.09.2008 tarihinde müvekkilinden 31.10.2008 ve 10.09.2009 ödeme tarihli her biri 100.000,00 TL bedelli olmak üzere toplam 200.000,00 TL'lik iki senet ile bu senetlerin teminatı olmak üzere davalı lehine 100.000 TL'lik ipotek tesis edildiğini, 11.09.2008 tarihli sözleşmenin baskı altında imzalandığını, sözleşmede 200.000 TL'lik ipotek tesis edileceği belirtilmesine rağmen müvekkili davalının yaptığı hesaplamayı kabul etmediği için 100.000,00 TL'lik ipotek tesis edildiğini, 31.10.2008 vadeli senedin ödendiğini, davalı elinde kalan 10.09.2009 vadeli 100.000,00 TL'lik senetten dolayı müvekkilinin borçlu olmadığını, dolayısıyla borcun teminatı olarak alınan ipoteğin de kaldırılması gerektiğini, bu yöndeki talebin davalıya bildirildiğini ancak davalının 13.02.2009 tarihinde içeriği tamamen gerçeğe aykırı olan 13 adet faturayı müvekkiline tebliğ ettiğini, 13.02.2009 tarihli ihtarname ile bu faturaların davalıya iade edildiğini ileri sürerek, müvekkilinin 10.09.2009 vade tarihli senetten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, senedin iptaline, ipoteğin kaldırılmasına, % 40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin eski çalışanı F. R. A.tarafından dolandırıldığını, bu şahsın bazı bayiler ile anlaşarak, onlara faturasız mal gönderdiğini, onlardan alınması gerekenin altında paralar tahsil ettiğini, ödemeleri şirket hesaplarına değil kendi hesaplarına aktardığını, davacının da bu işbirliğinin içinde olduğunu, bu nedenle davacının 11.09.2008 tarihli sözleşmeyi imzalayıp, senetler ve ipotek verdiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin eski çalışanı F. R. A.tarafından dolandırıldığını, bu şahsın bazı bayiler ile anlaşarak, onlara faturasız mal gönderdiğini, onlardan alınması gerekenin altında paralar tahsil ettiğini, ödemeleri şirket hesaplarına değil kendi hesaplarına aktardığını, davacının da bu işbirliğinin içinde olduğunu, bu nedenle davacının 11.09.2008 tarihli sözleşmeyi imzalayıp, senetler ve ipotek verdiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde, davacının itiraz ettiği fatura muhteviyatı malların davacıya teslim edildiği, davacının satın aldığı malların bedellerini davalı şirket hesabına değil, Fulya Rengin Ağaoğlu hesabına gönderdiği, bu ödemelerin (211.030,00TL) davalı şirket borcundan mahsup edilmesinin mümkün olmadığı, kaldı ki, 11.09.2008 tarihli sözleşme hükümleri gereğince davacının zararları karşılamayı kabul ettiği ve davalı şirkete olan borcun ödenmediği gerekçeleri ile kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

.../...

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13262, Karar No: 2011/13359, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/13262 E.  ,  2011/13359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2.Sulh Hukuk ve Çine Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, ... İlçe Jandarma Komutanlığının 18.08.2011 günlü adres araştırma tutanağı, ... ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesinin İhbar dilekçesi ve kısıtlı adayı ...'in babası...'in 07.10.2011 günlü oturumdaki beyanından, kısıtlı adayının yerleşim yerinin " ... Mahallesi, ... Sokak, B1-4 K:9 D:38 .../ ... " adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın,... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.