muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10345, Karar No: 2016/6420, Tarih: 14.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/10345 E.  ,  2016/6420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümle, TCK'nın 62, 51/1-3, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:

1) Sanık ...'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, usulüne uygun olarak 23/06/2014 tarihinde tebliğ edildiği, hükmün CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 01/07/2014 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık ... müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Kolluk kuvvetleri tarafından kaçak kazı yapıldığı ihbarının alınması üzerine olay yerine gidildiğinde, kayalık mevkiye 500 metre uzaklıkta bir aracın park halinde olduğunun görüldüğü, dere yatağında ellerinde kazma ve küreklerle sanıklar ile haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen toplam 5 kişinin tespit edildiği, şahısların yakalandığı bölgede 15-20 metre civarında kazı yapılmış farklı alanların bulunduğunun görüldüğü, bölgenin 2863 sayılı Kanun yönünden tespit ve tescili devam eden bir bölge olduğunun belirtildiği, tanık kolluk görevlilerinin, sanıklardan iki tanesinin kazı yaptıklarını, diğerlerinin ellerinde kazı malzemeleri ile beklediklerini beyan ettikleri anlaşılmakla, her ne kadar kazı yapılan bölgenin tescil çalışmaları devam etmekte ise de, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında kalması nedeniyle 74. maddenin 2. cümlesi gereğince temel cezada indirim yapılmaması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın, atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13246, Karar No: 2025/8573, Tarih: 07.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/13246 E.  ,  2025/8573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/442 E., 2021/794 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, cezanın orantısız olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun'un 303/1. maddesinin (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun'un 303/1-d maddesinde''Hükümden sonra yürürlüğe giren kanun, suçun cezasını azaltmış ve mahkemece sanığa verilecek cezanın belirlenmesinde artırma sebebi kabul edilmemiş veya yeni bir kanun ile fiil suç olmaktan çıkarılmış ise birinci hâlde daha az bir cezanın hükmolunması ve ikinci hâlde hiç ceza hükmolunmaması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dava dosyası üzerinden verilen hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, Tebliğnamedeki duruşma açılmadan 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi çıkartılarak hüküm kurulduğundan bahisle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin ..., haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen ..., bireyin ..., ... ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, ..., ... ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli ... şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda sanığın eyleminin, muhatabın, ..., ... ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu paylaşımların tüm içeriği gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6899, Karar No: 2024/5030, Tarih: 27.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6899 E.  ,  2024/5030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/87 E., 2023/1349 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/438 E., 2021/1504 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin ev hayatından uzak ve uyuşturucu ve uyarıcı madde bağımlısı olduğunu, kadını sürekli boşanma ve ailesinin evine bırakmakla tehdit ettiğini, kadına hakaret ettiği ve fiziki eylemler de bulunduğunu, yalanlar söylediğini işe gidiyorum diyerek yalan söylediğini, ihtiyacı olduğunu söyleyerek kadından zorla para istediğini ancak parayı geri ödemediğini, bu sebeple taraflar arasında tartışmalar çıktığını, kadının boğazını sıktığını, kadının erkeğin elinden zor kurtulduğunu ileri sürerek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, davacı lehine aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; kadının asılsız iddia ve iddialar ile mesnetsiz bir dava açtığını, tüm bu iddiaların baştan sona uydurma olduğunu, kadının erkek ve ailesine ağza alınmayacak hakaretlerde bulunduğunu, davacının en ufak olayda, tartışma ve kavga ortamı yarattığını, istekleri yapılmadığı zamanlarda, terketmekle tehdit ettiğini, tarafların ayrılık aşamasında bütün ailenin olduğu bir ortamda "Allah senin belanı versin" cümlesini 3 kez tekrarlayarak hakaret içeren kelime ve cümlelerle "seni sürüm sürüm süründüreceğim burnundan fitil fitil getireceğim dünyayı sana dar edeceğim, senin çocuğun olmaz, sen erkek misin, erkek müsveddesi" şeklinde saygısız bir şekilde hakaretler ettiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının erkeğe hakaret ettiği, erkeğin uyuşturucu madde kullandığı, kadının ve babasının eşyalarını çaldığı, kadına hakaret ettiği, kadının az, erkeğin ağır kusurlu olduğu, kadının okul öncesi öğretmenlik yaptığı, ancak hali hazırda çalışmadığı, gerekçesiyle açılan davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadın için aylık 450,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, kadın için 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakasına ve tazminatları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadına verilen kusurun istinaf edilmeksizin kesinleştiği, kadının ayrıca tanıklar ... ve ...'in beyanı ile erkeğin ailesine hakaret ettiği, erkeğe verilen kusurun yerinde olduğu Mahkemenin kusur dağılımının isabetli olduğu, boşanmanın istinaf edilmeyerek kesinleştiği, kadın yararına maddî ve manevî tazminat takdirinin ve miktarının ölçülülük ilkesine uygun olduğu, kadının okul öncesi öğretmeni olduğu ancak çalışmadığı ailesiyle birlikte yaşadığı, erkeğin asgari ücretle çalıştığı, kira giderinin bulunmadığı, bir aracının olduğu, boşanma ile kadının yoksulluğa düşeceğinin ekonomik sosyal durum raporuyla sabit olmasına, kadının yapılan yargılama neticesinde az kusurlu bulunmasına göre yoksulluk nafakası takdirinde bir isabetsizlik olmadığı, ancak tarafların evlilikte geçirdikleri süre, yaşları itibariyle yeniden evlilik yapma ihtimalleri, ortak çocuğun bulunmayışı dikkate alınarak toptan yoksulluk nafakasına hükmedilmemesi isabetsiz olduğu gerekçesiyle erkeğin yoksulluk nafakası yönünden istinaf başvurusunun kabulü ile tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, günün ekonomik şartlarına, hakkaniyete ve ölçülülük ilkesine göre 30.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasına karar verilmiş, erkeğin sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kadının tam kusurlu olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kadının tam kusurlu olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi, 176 ncı maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4795, Karar No: 2017/2895, Tarih: 22.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/4795 E.  ,  2017/2895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün 24.12.2015 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilmesine karşın, bir haftalık yasal süre içerisinde temyiz edilmediği, gerekçeli kararın 12.02.2016 tarihinde ... ... tipi cezaevinde tutuklu bulunan sanığa tebliğ edilmesinin temyiz süresini tekrar başlatmayacağı gibi, sanığa yeni bir temyiz hakkı da vermeyeceğinin anlaşılması karşısında;

Yüze karşı verilip, 24.12.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra 15.02.2016 tarihinde temyiz eden sanık ... ...'nın temyiz talebinin yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 22.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3582, Karar No: 2012/5398, Tarih: 14.05.2012

**14. Ceza Dairesi         2012/3582 E.  ,  2012/5398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığı bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunun oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.10.2011 gün ve 2011/95 Esas, 2011/573 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Mağdure hakkında İstanbul...., Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulunca tanzim olunan 10.02.2011 günlü raporda, olay sebebiyle akut stres reaksiyonu teşhisi konularak ruh sağlığının etkilendiğinin belirtilmesi karşısında; mağdurenin olay nedeniyle beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığının Adli Tıp Kurumundan görüş alınarak TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, duruşmadaki beyan ve gözlemlere dayanılarak eksik araştırma ile anılan hükmün uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14432, Karar No: 2014/21594, Tarih: 26.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/14432 E.  ,  2014/21594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 10/03/2014

Numarası : 2013/790-2014/206

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde Kontrat ve Kaynak Yönetimi Müdürü olarak çalıştığını, 28.12.2011 tarihinde, davacıya 21.11.2011 tarihinde alınan Yönetim Kurulu kararına istinaden 01.12.2011 tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde Yönetmen ünvanı ile BT Yatırım Yönetimi birimine yönetici olarak atandığı ve ücretinin düşürüldüğünün bildirildiğini, ünvan ve özlük haklarında geçmişe etkili olarak değişiklik yapılmasını kabul etmediğini bildiren davacıya teklif edilen pozisyon dışında verilebilecek bir kadro olmadığından bahsedilerek 02.01.2012 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacı ile eşdeğer pozisyon ve ünvanda görev yapan bazı personelin, bu ünvan ve pozisyonları dolayısıyla özlük haklarında değişiklik yapılırken en fazla düşüşün müvekkilinin ünvan ve özlük haklarında olduğunu, yeni ihdas edilen bölümlere kapatılan bölümlerde davacı ile eş pozisyon ve görevde kişiler atanırken işverence eşit işlem yapılmayıp bir kriter uygulanmadığını belirterek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine işe başlatma tazminatı ve boşta geçen süre ücreti ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili şirketin organizasyonunda değişiklik yapılarak 32 olan müdürlük sayısının 22'ye indirildiğini, davacıya niteliklerine uygun kadronun teklif edildiğini, işletmesel kararın yerindelik denetimine tabi tutulamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.