muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19919, Karar No: 2015/24969, Tarih: 08.09.2015

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

İlk derece Mahkemesi'nin ilk kararı, Dairemizin 2009/7932 Esas sayılı bozma ilâmı ile bozulmuştur. Boma gerekçesi “Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. ... Somut olayda davacının imzasını taşıyan ücret bordrolarında fazla çalışma yapıldığına dair kayıt bulunmamaktadır. Keza davacının müdür olarak düzenlediği mağaza seyir defteri fotokopilerinden fazla çalışma yapan işçilerin ve fazla çalışmanın niteliğinin ayrıntılı olarak belirtildiği görülmektedir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacı tanık beyanlarına itibar edilerek davacının kaç saat fazla çalışma yaptığı belirlenip hesaplama yapılmıştır. Ancak davalı şirketin kurumsallaşmış bir yapısı olduğu göz önüne alındığında işyerinin çalışma sistemine ilişkin belgeler ile sorumlu müdür ve yardımcısının görev ve sorumluluklarına ilişkin belgeler celp edilip irdelenmeden, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı kesin olarak belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” şeklinde açıklanmıştır.

Bozma ilâmına karşı ilk derece Mahkemesi'nin direnmesi üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından Mahkeme'nin direnme kararı bozulmuş, ilk derece Mahkemesi, yukarıda gerekçesi yer alan kararı ile davacının fazla mesai ücreti talebinin reddine karar vermiştir.

Davalı işverenlik, Dairemizin bozma ilâmı uyarınca gerekli kayıtları sunmamıştır. Davacının “Mağaza Sorumlusu” olarak kasa ve hesap teslimini gün sonunda aldığı, mağazanın açılış ve kapanış saatlerine göre fazla mesai yaptığı, bunun şahit beyanları ile doğrulandığı, davalı işverenliğin bozma gerekçesinde belirtilenin aksine çalışma sistemine ilişkin belge sunmadığı anlaşıldığından, fazla mesai ücreti talebinin kabulü gerekirken, bozma gerekçesi yapılmayan “davacının Müdür Yardımcısı ile dönüşümlü olarak çalıştığı ve haftalık 45 saati aşan çalışmasının bulunmadığı” gerekçesi ile fazla mesai ücreti talebinin reddine karar verilmesi hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/09/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2134, Karar No: 2021/3603, Tarih: 24.05.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/2134 E.  ,  2021/3603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan beraat, diğer atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık hakkında tehdit suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine öre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından ve katılanlar vekilinin anılan karara yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesine göre itiraz kabul edilip, esasen bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verildiği anlaşıldığından, söz konusu karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5961, Karar No: 2022/9230, Tarih: 07.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5961 E.  ,  2022/9230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : ANKARA 13. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacının istinaf başvurusunun kabulüne, davalının istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, sahibi ve mesul müdürü olduğu ... Eczanesini işletmekteyken ruhsatnamesinin 6197 sayılı Kanunun 6. maddesinin ek fıkrasında "...muvazaalı eczane açıldığının tespiti halinde, ruhsatname iptal edilir ve eczacı beş yıl süreyle eczane açamaz..." hükmü gereği Şanlıurfa Valilik Makamının 19.10.2017 tarih 1577 sayılı oluru ile 5 yıl süre ile ruhsatın iptal edildiğinin bildirildiğini, akabinde 1.274.518,83 TL asıl alacak, 389.373,47 TL faiz olmak üzere toplam 1.665.892,30 TL'lik borç bildirim belgesi tanzim edilerek tebliğ edildiğini, dava konusu işlemin durdurulması ve iptali talepli olarak Şanlıurfa 2. İdare Mahkemesinde 2017/1233 esas sayı ile dava açtığını, mahkemenin 19.12.2017 tarihli kararla teminat alınmaksızın yürütmenin durdurulmasına hükmettiğini, 5510 sayılı yasanın 96. maddesinde ve bu maddenin dayanağı yönetmeliğin ilgililerin kasıtlı ve kusurlu davranışlarından doğan fazla ve yersiz ödemeler başlıklı 5. maddesinde hangi hallerde fazla ve yersiz ödemenin söz konusu olduğunun ayrı ayrı sayıldığını, sayılan haller içinde muvazaa nedeniyle eczane işletilmesi veya benzeri hal belirtilmediğini, bildirilen asıl alacak ve faiz miktarlarının nasıl hesaplandığı, borcun kaynağı, faiz başlangıcı ve oranı hakkında belgelendirme yapılmadığını ileri sürerek, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kavaklıdere Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi ile imzalanan tip sözleşmesinin feshi kararının iptaline, borçsuz olduğunun tespiti ile aleyhine tahakkuk ettirilen borç bildirim belgesinin idare mahkemesi kararı dikkate alınarak iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının muvazaalı olarak eczane işlettiğinin valilik kararı ve yaptırılan inceleme sonucunda anlaşıldığını, yapılan işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaalı olarak eczane işlettiği idarece tespit edilen davacının kurumla sözleşme imzalarken eczanenin sahibi ve mesul müdürü olarak görev yapacağını beyan ettiğini, davacının muvazaalı olarak eczane işletilmesine sebebiyet vermesinin kuruma gerçeğe aykırı bildirimde bulunması anlamına geldiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı, davacının muvazaalı olarak eczane işlettiğinin valilik kararı ve yaptırılan inceleme sonucunda anlaşıldığını, yapılan işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaalı olarak eczane işlettiği idarece tespit edilen davacının kurumla sözleşme imzalarken eczanenin sahibi ve mesul müdürü olarak görev yapacağını beyan ettiğini, davacının muvazaalı olarak eczane işletilmesine sebebiyet vermesinin kuruma gerçeğe aykırı bildirimde bulunması anlamına geldiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; idare mahkemesi kararıyla, muvazaalı eczane açma fiilinin hukuki bir şekilde araştırılmadığı belirtilerek ruhsat iptali işleminin iptal edildiği, davalının davacıya sözleşme hükümlerine göre borç tahakkuk ettirirken eylemlerini araştırmadığı, davacının borçlu olmasını gerektirecek hiçbir sebep bulunmadığı, davacının davalı kuruma borçlu olmadığı ve sözleşmenin feshini de gerektirecek hukuki bir dayanak bulunmaması sebebiyle feshin de haksız olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı taraflar istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; dosya içeriği, toplanan deliller, yerel mahkeme gerekçesi ve özellikle Şanlıurfa 2. İdare Mahkemesinin 09.03.2018 gün ve 2017/1233 esas 2018/238 karar sayılı kararında tespit edilen bulgular nazara alındığında davanın kabulüne dair mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmadığı, davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddi gerektiği; ancak davacının dava dilekçesi ile toplam 1.665.892,30 TL cezai şart işleminin iptalinin yanı sıra anılan borçtan sorumsuzluğunun tespitini de istediği ve bu yöndeki talebin de kabul edildiği, davacı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçeleriyle, davalının istinaf talebinin reddine, davacının istinaf talebinin kabulüne, Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.12.2020 tarih ve 2018/157 esas, 2020/333 karar sayılı ilamının kaldırılmasına, davanın kabulüne, davalı kurumca, davacı adına tahakkuk ettirilen toplam 1.665.892,30 TL tutarlı 22.01.2018 tarihli ve 20170615019197 belge nolu borç bildiriminin ve tip sözleşmenin feshi işleminin iptaline, davacının anılan borç bildirim belgesinde yazılı toplam 1.665.892,30 TL için davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere ve özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararındaki yazılı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere ve özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararındaki yazılı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde; "(1) Bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez." düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda; davacı tarafça maktu harç yatırılmış olup dava kabul edilmiştir. Buna göre, bölge adliye mahkemesince; davacı lehine hükmedilecek avukatlık ücretinin karar tarihinde geçerli olan AAÜT'ne göre maktu vekalet ücreti olarak belirlenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 6. bendinde yer alan "91.106,23 TL nispi" rakam ve yazısının çıkartılarak yerine "5.100,00 TL maktu" rakam ve yazısının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10143, Karar No: 2007/10647, Tarih: 19.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10143 E.  ,  2007/10647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatsa Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kısmen kabulü yolunda kurulan 30.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 26.12.2006 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... gelmedi, karşı taraftan Hazine vekili Av. ...... ile Orman Yönetimi vekili Av. ...geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Dosyadaki eksiklikler nedeniyle dava dosyası mahkemesine iade edilip tamamlattırıldıktan sonra tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, Kösebucağı Beldesi, Fatih Mahallesi, 145 ada 31, 44, 45, 47 ve 49 sayılı parsellerin orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davalı adına kayıtlı tapunun iptalini ve Hazine adına tescilini istemiş, Orman Yönetimi de davaya müdahil olduktan sonra, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 145 ada 45 ve 49 sayılı parsellerin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, 31, 44 ve 47 sayılı parsellere ilişkin davanın reddine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi, Hazine ve davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman savına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1999 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

Dava, orman savına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1999 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

Mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi...... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazların eğiminin % 25-30 civarında olduğu, üzerinde 30-35 yaşlarında fındık plantasyonları bulunduğu, çevredeki tarım arazileri ile bütünlük arzettiği, 1955 yılında bütünlemesi yapılan 1959 baskı tarihli memleket haritasında kısmen yeşil alanda kalmakta ise de, her yeşil rengin ormanı ifade etmediği, haritanın lejantı incelendiğinde fidanlık rumuzlu alanda kaldığı, 1954 tarihli hava fotoğraflarında ise ziraat arazisi olduğu açıklanmak ve hava fotoğraflarına değer verilmek suretiyle orman sayılmayan yer olduğunun bildirilmesi üzerine dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve tamamı 145 adada yer alan taşınmazlar hakkındaki bir kısım davaların reddine bir kısım davaların ise kısmen kabulüne karar verilmişse de, tüm dosyalara ortak yazılan uzman bilirkişi raporu, taşınmazların orman olup olmadığını belirlemekte yeterli ve kanaat verici olmaktan uzaktır. Şöyle ki; gerek mahkemece hükme esas alınan raporlara gerekse dairenin geri çevirme kararları üzerine hazırlanan ek raporlara ekli memleket haritalarında semboller görünmemekte yeşil rengin bir kısım taşınmazlarda fındık fidanlarını simgelediği açıklanmaktaysa da çekişmeli taşınmazlardaki fındık ağaçlarının en fazla 30-35 yaşlarında olması, incelendiği bildirilen memleket haritasının ise 1955 tarihli olması karşısında bilirkişi yorumunun doğruluğu hakkında tereddüt oluşmaktadır.Bunun yanı sıra birbirine komşu olan ve memleket haritasında hava fotoğraflarında aynı konumda görünen iki parselden biri hakkında fidanlık rumuzu taşıdığı belirtilmek suretiyle orman sayılmayan yer; diğeri hakkında yapraklı ağaç rumuzu taşıdığı gerekçesiyle orman sayılan yer şeklinde görüş belirtilmiştir. Örneğin dairenin 2006-15495 mahkemenin 2005/457 sayılı dosyasında davaya konu 145 ada 43 ve 46 parsellere orman sayılmayan yer denilmiş olmasına rağmen dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan 2007/10143 (mahkemenin 2005/453 sayılı) dosyada davaya konu edilen aynı ada 45 ve 49 parseller için, yine dairenin 2007/10138 mahkemenin 2005/455 sayılı dosyasında davaya konu edilen aynı ada 50 parsel için orman sayılan yer şeklinde değerlendirme yapılmıştır. Dosyaya getirtilen 145 adanın tamamını bir arada gösteren 1/5000 ölçekli Memleket haritasında sözü edilen taşınmazların hiçbirinin rumuzu belli olmadığı gibi renk, konum, eğim çizgileri bakımından aralarında bir fark bulunmamaktadır.

O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için; mahkemece hükme esas alınan 1959 tarihli hava fotoğrafından hemen sonra düzenlenen hava fotoğrafı ve memleket haritası ile varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek iki orman yüksek mühendisi bir ziraat uzmanı ve bir fen elemanı aracılığıyla gerekirse 145 adada davaya konu tüm parseller hakkında bir kılavuz dosya seçilmek suretiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, ayrı ayrı tarihlerde düzenlenmiş hava fotoğrafı ve memleket haritaları çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; bu hava fotoğrafı ve memleket haritalarında çekişmeli taşınmazın konumunda farklılık olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) iki değişik tarihli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; taşınmazın hali hazır eylemli durumu hakim tarafından keşif gözlemi olarak tutanağa geçilmeli, taşınmazı dört yönden gösteren fotoğraflar alınarak dosyaya eklenmeli ve varsa 1954 yılından daha öncesine ve sonrasına ait hava fotoğrafları da incelettirilerek karşılaştırmalı rapor hazırlattırılmalı, böylece elde edilecek delillere göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi, Hazine ve gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 19/09/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4564, Karar No: 2025/4644, Tarih: 19.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/4564 E.  ,  2025/4644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2023 E., 2021/1221 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/92 E- 2018/74 K

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; kararın davalı ... mirasçısı ... vekili tarafından adli yardım talepli temyiz edildiği belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı yönünden adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun'ıun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardım şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgelerin de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Davacıya ilişkin adli yardıma esas bilgi ve belgelerin dosya arasına ibraz edilmediğinden( adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından) adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun'un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa "6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği" şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b)Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi halinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 5. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi halinde, 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması , aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana (davacı vekiline) yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı taktirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması halinde,

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması , aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana (davacı vekiline) yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı taktirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması halinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebi ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,19.03.2025 tarihinde oybirliği ile karar verildi.