muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5975, Karar No: 2011/17137, Tarih: 15.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5975 E.  ,  2011/17137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/04/2009 tarih ve 2005/776-2009/417 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline taşıma rizikolarına karşı sigortalı dokuma tezgahı makinesinin davalıların taşıyıcı ve sürücü olduğu araç ile taşınması sırasında hasarlandığını, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, meydana gelen hasardan davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, 2.823,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, hasarın taşıma sırasında meydana gelmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın davalıların gerçekleştirdiği taşıma sırasında meydana geldiğinin davacı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat alacağının rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, TTK.nun 788. madde hükmü uyarınca hasarın, eşyanın kabulünden önce bilirkişi incelemesi ile tesbit ettirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, dosya içinde mevcut ve emtianın tesliminden hemen sonra inceleme yapan ekspertiz tarafından hazırlanan rapor ve çekilen fotoğraflardan hasarın varlığı sabit olup, bu husus esasen çekişmesizdir. Taşımaya konu dokuma tezgahı hasarlı olarak alıcısına teslim edildiği taşıyıcının temsilcisi olan davalı sürücünün katılımı ile düzenlenen tutanak ile de sabittir. Hasarın tesbiti ve bunun bildirimi gerçekleşmiştir.

TTK.nun 781. maddesinde, taşıyıcının, eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten, gönderilene teslim olunduğu tarihe kadar geçen süre içinde uğradığı ziya ve hasardan sorumlu olduğu, ziya ve hasarın kendi kusurundan doğmayan bir sebepten ileri geldiğini kanıtlayarak sorumluluktan kurtulacağı hüküm altına alınmıştır.

Dairemiz’in yerleşik uygulamasına göre, TTK.nun 20. maddesi uyarınca basiretli bir tacirin göstermesi gereken dikkat ve özeni yerine getirmediği taktirde taşıyıcı kusurlu sayılacaktır. Taşıyıcının genel olarak gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini kanıtlaması yeterli değildir. Ziya ve hasara neden olan olayın doğumunda kusurlu olmadığını da kanıtlaması gerekecektir.

Dairemiz’in yerleşik uygulamasına göre, TTK.nun 20. maddesi uyarınca basiretli bir tacirin göstermesi gereken dikkat ve özeni yerine getirmediği taktirde taşıyıcı kusurlu sayılacaktır. Taşıyıcının genel olarak gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini kanıtlaması yeterli değildir. Ziya ve hasara neden olan olayın doğumunda kusurlu olmadığını da kanıtlaması gerekecektir.

Bu itibarla somut olayda, davaya konu emtianın hasarlı olarak alıcısına teslim edildiğinin çekişmesiz olduğu göz önüne alınarak, taşıyıcının sorumluluktan kurtulabilmesi için TTK’nın 781/2. maddesinde düzenlenen kurtuluş kanıtlarının varlığını ispat etmesi gerekir. Buna göre ispat yükü davalı taşıyıcıda olup, mahkemece, davalı tarafın bu hususta göstereceği delilleri toplanarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6055, Karar No: 2022/8870, Tarih: 08.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/6055 E.  ,  2022/8870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, ... Mah. ... ...-... adresinde bulunan taşınmazın, aile konutu vasfına haiz olduğunu, bu konutun eşi adına kayıtlı iken, davacının izni ve bilgisi olmaksızın davalı ...'a devredildiğini, söz konusu devir işleminde davacının hiçbir şekilde rızasının alınmadığını, dolayısıyla yapılan bu devirin kanunlara aykırı olup, iptalinin gerektiğini, satışın iptal edilerek tekrardan eşi adına tescil ettirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, aile konutu olduğu iddia edilen taşınmazın tapu kaydına, davacının talebi ile aile konutu şerhi konulduğu ancak davacının bu iradesini, 20. 08. 2020 tarihli talebi ile değiştirdiği, aile konutu niteliğindeki taşınmazın üzerinde tasarruf yapılmasına aile konutu şerhinin kaldırılması talebi ile ... gösterdiği, buna göre yasada aile konutunun devri için vurgulanan eşin rızası, bu tarihte sağlanmış olduğu, davacı eşin, tapu müdürlüğüne başvurarak aile konutu şerhini rızası ile kaldırmasından sonra, taşınmazın devredilmesi üzerine, yeniden bu taşınmazın aile konutu vasfında olduğundan bahisle, devrinin iptal edilmesini talep etmesi, TMK 194. maddenin açıkladığı hususa uygun olmadığı gibi, TMK 2. maddesinde belirtilen dürüstlük kuralı ile de izah edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 194/1. maddesine göre, "Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz." Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi "Konulmuş olmasa da" eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma, aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple, tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakta, aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh "Kurucu" değil "Açıklayıcı" şerh özelliğini taşımaktadır. Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, "Emredici" niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık ... ancak "Belirli olan" bir işlem için verilebilir.

Türk Medeni Kanunu'nun 193. maddesi hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte, Türk Medeni Kanunu'nun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, "Aile birliğinin korunması" amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin "Açık rızası bulunmadıkça" aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu

devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunun başkası adına devir edilerek, tescil edilmesi gibi "... başına" bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma "Ancak diğer eşin açık rızası alınarak" yapılabilir.

Türk Medeni Kanunu'nun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak dahi verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "Açık" olması gerekir. Aile konutu olan taşınmazın, hak sahibi olan eş tarafından üçüncü kişiye devri, davacının açık rızasını gerektirmektedir (TMK m. 194/1) (HGK'nun 24,05.2017 tarih 2017/2-1604 esas, 2017/967 karar sayılı kararı). Eş söyleyişle eşin "Açık rızası alınmadan" yapılan işlemin "Geçersiz olduğunu" kabul etmek zorunludur.

Somut olayda, davalı eş, dava konusu aile konutu olan taşınmazı diğer davalı ...'a devir ederek tescil ettirmiş, yapılan yargılama ve toplanan delillerle bu işlem sırasında davacı eşin açık rızasının alındığı ispatlanamamıştır.

Gerçekleşen bu durum karşısında yukarıda açıklanan yasal düzenleme ile ilkelere uygun değerlendirme yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının yukarıda gösterilen sebeple KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi. 08.11.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/1438, Karar No: 2013/7082, Tarih: 17.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/1438 E.  ,  2013/7082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Taah. Tur. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... Feri müdahil ... vek.Av.... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Didim (Yenihisar) Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.04.2012 gün ve 631-335 sayılı hükmün feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Yargılama sırasında alacağı ...’den temlik alan ve böylece davalı sıfatını kazanan ... vekili tarafından hükmün temyiz edildiği ve temyiz aşamasında adli yardım talebinde bulunulduğu dosya içeriğinden anlaşılmıştır.

Mahkemece temyiz eden davalının ekonomik ve sosyal durumu araştırılarak adına kayıtlı bir şirket araçları bulunduğunun saptanması üzerine adli yardım talebi reddedilerek temyiz harçlarını yatırması konusunda HUMK’un 434/3. maddesi uyarınca muhtıra tebliğ edilmiş verilen süre içinde temyiz harçlarının yatırılmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine dair verilen karar adı geçen davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- 6100 sayılı HMK’nun 336/3. maddesi uyarınca; “Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi Bölge Adliye Mahkemesine veya Yargıtaya yapılır.” Buna göre hükmü temyiz eden vekilinin temyiz aşamasında yapmış olduğu adli yardım talebi hakkında yerel mahkemenin karar verme yetkisi bulunmadığından bu konudaki yerel mahkemenin 25.09.2012 tarihli dilekçe altına el yazısıyla yazılmış olan 28.09.2012 tarihli ek kararın ve bunun üzerine çekilen muhtıra tebliğine rağmen temyiz harçlarının yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin 01.11.2012 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Temyiz eden vekilinin adli yardım talebinin Dairemizce incelenmesi sonunda adı geçenin ekonomik ve sosyal durumu itibarıyla adli yardım talebinden yararlanma koşullarının oluşmadığı dosya içeriğinden anlaşıldığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Temyiz eden vekilinin adli yardım talebi temyiz aşamasında Dairemizce reddedildiğinden ve bu durumda temyiz incelemesi yapılabilmesi için temyiz harç ve başvuru harcının yatırılması gerektiğinden bunların ikmali için 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 434/3. maddesi uyarınca temyiz eden vekiline usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek sonucuna göre işlem yapılması yönünden dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin, temyiz eden vekilinin adli yardım talebinin reddine ilişkin 28.09.2012 tarihli ek kararıyla temyiz isteminin reddine ilişkin 01.11.2012 tarihli ek kararın ortadan kaldırılmasına, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle temyiz eden vekilinin yerinde görülmeyen adli yardım talebinin reddine, (3) nolu bentte belirtilen nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3713, Karar No: 2018/4094, Tarih: 15.10.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/3713 E.  ,  2018/4094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 29, 53/1. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ....’in maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, haksız tahrik nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden; sanık müdafiinin eksik incelemeye, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine ve saire yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak

Sanığın ceza ehliyetine ilişkin .... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi raporu ile Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas ve Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun raporları arasında farklılık bulunması karşısında sanığın ceza ehliyeti konusunda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunda sanığın bizzat hazır edilerek rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin düşünülmemesi,

Usul ve yasaya aykırı, bozmayı gerektirdiğinden sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9608, Karar No: 2012/2740, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/9608 E.  ,  2012/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren, 26.05.2009 tarihinde amiri pozisyonunda olan laboratuar başmühendisi olarak çalışan ...’a gönderdiği mailler yoluyla sataştığı, iletilerin içeriğinde "bilmediğiniz işlere burnunuzu sokmayın maalesef becerileriniz gelişmemiş, kısa çekişmeler ve uğraşlar yerine gençlere örnek teşkil edecek davranışlarda bulunun, silahı bana doğrultmuşsunuz dikkat edin silah bazen de geri teper benim size hiç ihtiyacım olmadı bundan sonrada olmayacak" şeklinde ibarelerin bulunduğunu davacının davranışlarının 4857 sayılı İş Kanunu'nda belirtilen haklı ve geçerli neden oluşturacak nitelikte iş sözleşmesine aykırı çalışanın iş görme borcunu kendisinden kaynaklanan sebeplerle ciddi biçimde olumsuz olarak etkileyici nitelikte olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkemece, fesih bildirim evrakında davacının işine 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre son verildiği aynı Kanun'un 19. maddesi uyarınca işçinin hakkındaki iddialara karşı savunması alınmadan feshin mümkün olmadığı iş yeri dosyasında davacının bu konuda yazılı savunmasını alındığına dair bir kayıt bulunmadığı ,bu durumda fesih işleminin yasaya uygun olmadığı düşünülebilir ise de 4857 sayılı Kanun'un 19. maddesinin 2. fıkrasının son cümlesinde işverenin 25. maddenin II numaralı bendi şartlarına uygun fesih hakkının saklı tutulduğu davacının eylemlerinin amirlerine sataşma niteliği taşıdığı işveren tarafından her ne kadar fesih sebebi olarak 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesine dayanılmış ise de sözleşmenin aynı Kanun'un 25/II bendinde sayılan sebeplerdin biri dolayısıyla feshedildiğinin kabulü gerektiği bu gerekçe ile yapılan fesihte 19. madde de düzenlenen usullere uyma zorunluluğunun bulunmadığı davalının iş sözleşmesini fesih etmesinin haklı sebeplere dayandığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre belirsiz süreli iş sözleşmesi, işçinin davranışı veya yetersizliği ile ilgili bir nedenle feshedilmeden önce hakkındaki iddialara karşı savunma fırsatı verilmelidir. İşçinin zihinsel veya bedensel yetersizliği, arkadaşları veya amirleri ile sıkça ve gereksiz yere tartışmaya girişmiş olması gibi durumlarda savunmasının alınması işverenden beklenemez. Keza, 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendi şartları gerçekleşmiş ise, işveren buna göre bildirimsiz fesih hakkını kullanırken savunma alma zorunluluğu söz konusu olmayacaktır.

Somut olayda davacının davalı işyerinde uzman Kimyager olarak 10.04.2007-04.06.2009 tarihleri arasında çalıştığı iş sözleşmesinin 04.06.2009 tarihli fesih bildirimi ile 26.05.2009 tarihinde amirine sataştığı gerekçesi ile tazminatları ödenmek suretiyle feshedilmiştir. Davacının amirlerine sataşma biçimindeki eylemleri mahkemenin kabulünde olduğu gibi 4857 sayılı Kanun'un 25/II bendi kapsamında haklı fesih oluşturacak nitelikte olsa bile işveren bu eylemleri haklı fesih ağırlığında görmeyerek , davacını iş sözleşmesini aynı Yasanın 18.maddesinde düzenlenen geçerli fesih ağırlığında görerek kıdem tazminatını ödemek suretiyle feshetmiştir. Bu durumda sözleşmenin 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesinde belirtilen işçinin davranışları nedeniyle sona erdirildiğinin kabulü gerekir. 19. maddenin 2. fıkrası uyarınca işçinin bu davranışlarından dolayı iş sözleşmesinin feshinden önce savunmasının alınmadığı tartışmasız olup, yapılan fesih bu nedenle geçersiz olduğundan davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddi hatalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Peşin harcın mahsubu ile bakiye 1,55 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 165,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-Peşin harcın mahsubu ile bakiye 1,55 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 165,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 27.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16209, Karar No: 2012/26944, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16209 E.  ,  2012/26944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal nedeniyle maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, seracılık yaptığını, sertifika sahibi çiftçi olduğunu, davalı firmalardan üretimini yaptıkları ... cinsi domates cinsi fidelerinden satın aldığını ve serasına diktiğini, domates fidelerinin her türlü bakımını yaptığı halde domateslerin satışa uygun kalitede olmadığını ve yetişmesi gereken tarihte yeterli ve gerekli ürün alınamadığını, domates fidelerinin ayıplı olduğunu, bununla ilgili tespit yaptırdığını, bu nedenle ayıplı fideler nedeni ile uğradığı gelir kaybı bedeli olarak 65.155,00 TL maddi tazminatın zararın tespit tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, tespit giderlerinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan.... davanın hak düşürücü süre ve zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ....; yetki ve husumet itirazında bulunmuş ve zamanaşımı defi ileri sürmüştür.

Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davalılardan satın aldığı domates fidelerinin ayıplı olduğu iddiasıyla zararının tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davalılar zamanaşımı itirazında bulunmuş, mahkemece; davacının yaptırdığı tesbitteki bilirkişi raporunun kendisine 11.5.2011 tarihinde tebliği nedeniyle bu tarihte zararı ve zarar vereni öğrendiği, TTK'nun 25/3

maddesi hükmüne göre 8 günlük süre içerisinde ayıp ihbarında bulunmadığının tesbiti ile davanın zamanaşımından reddine karar verilmiştir.