muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10774, Karar No: 2015/1900, Tarih: 24.02.2015

TMK’nın 725. maddesine dayanılarak tescil talebinde bulunulabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 725. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşkın yapının bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur.

Bu kural, taşkın inşaatı yapan kimsenin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da taşkın inşaat yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

İyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan taşkın inşaat sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır. (Sübjektif koşul)

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşılan arazi parçasının değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise taşkın inşaat yapanın, taşınmaz malikine bu bedeli ödemesidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, mahkemece iptal ve tescile karar verilebilmesi için taşkın yapının zeminindeki arazi parçasının ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davacılar, maliki oldukları 129 ada 6 parsel sayılı taşınmaza sınır komşusu olan davalının ev ve avlu yaparak haksız olarak elattığını belirterek haksız elatmanın önlenmesine ve elatılan kısımların kaline karar verilmesini istemişlerdir.

Birleştirilen davada ise temliken tescil isteyen davacı ... inşaatın üzerinden uzunca bir süre geçmesine rağmen davacıların ses çıkarmadığını belirterek taşkın yapının belirlenen arsa bedelinin iyiniyetli olduğu da gözetilerek davacıya ödenmesi koşuluyla kapsadığı bölümün adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Birleştirilen davada ise temliken tescil isteyen davacı ... inşaatın üzerinden uzunca bir süre geçmesine rağmen davacıların ses çıkarmadığını belirterek taşkın yapının belirlenen arsa bedelinin iyiniyetli olduğu da gözetilerek davacıya ödenmesi koşuluyla kapsadığı bölümün adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Temliken tescil isteyen davacının mirasçılar arasında yapılan ifrazen taksimden sonra elatmanın önlenmesini isteyen davacıların taşınmazına tecavüzlü olarak inşaat yaptığı anlaşılmaktadır. Çaplı taşınmazlara taşkın inşaat yapılması halinde kural olarak iyiniyet iddiası dinlenmez. Ayrıca, dinlenen tanık beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre davacının tecavüzlü bina yaptırmadan önce kendisinden beklenen dikkat ve özeni gösterdiği kanıtlanamadığından temliken tescil isteminin reddi ile asıl davadaki elatmanın önlenmesi, kal talebi hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18795, Karar No: 2010/1196, Tarih: 04.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18795 E.  ,  2010/1196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava dosyası yemini tahtında fen bilirkişiler ... ve ... ’e verilerek, çekişmeli taşınmazın en yakınındaki arazi kadastro parselleri ve geniş çevresi ile bir arada gösteren, infaza olanak veren ölçekli krokisi düzenlettirilmeli,

2) Birinci bend gereği fen bilirkişilere düzenlettirilen krokisine göre çekişmeli taşınmazın komşuları olan arazi kadastro parsellerinin kadastro tesbit tutanakları ile tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, tesbiti itirazsız kesinleşenlerin bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşen yada davalı olanların ilgili hüküm dosyaları,

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin en eski tarihli memleket haritası hava fotoğrafı ve amenajman planları ile 1971 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında yararlanılan hava fotoğrafları ilgili yönetimlerden getirtilmeli,

4) Fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokisine göre çekişmeli taşınmazın genel kadastroda niçin tapulama dışı bırakıldığı, başka deyişle hangi nitelikte olduğu için tapulama dışı bırakıldığı ve kadastro paftasının ne zaman kesinleştiği kadastro müdürlüğü ve tapu sicil müdürlüğünden sorulmalı,

5) Daha sonra, dosya yeminleri tahtında Orman Bilirkişisi M. ... ...’a yeniden verilip, getirtilen eski ve yeni tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğraflarının ölçeği kadastro paftası ve fen bilirkişilerin çekişmeli taşınmazın komşularını gösterecek biçimde çizdiği krokileri ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği ve taşınmazın krokisi de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ek rapor ve kroki alınmalı;

2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha

2009/18795-2010/1196

2009/18795-2010/1196

çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritaları ile kadastro paftası uygulanarak, çekişmeli taşınmazın orman sınır hattına öre konumu duraksamaya yol açmayacak biçimde saptanmalı, değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumunu gösteren bilimsel verileri içeren krokili ek rapor alınıp dosyaya eklenmeli,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 04.02.2010 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/4966, Karar No: 2012/31024, Tarih: 29.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/4966 E.  ,  2012/31024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu eşyaların bulunduğu yerler aracın orijinal boşlukları ve ilk bakışta görülen bir bölüm olduğundan zula niteliği taşımaması nedeniyle taşınan eşya miktarı da gözetilerek nakil aracı çekici ve dorsenin sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde müsaderesine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca hükümden aracın müsaderesine dair bölümün çıkarılarak yerine "Dava konusu eşyaların bulunduğu yerler aracın doğal boşlukları ve ilk bakışta görülen bir bölüm olduğundan zula niteliği taşımaması nedeniyle taşınan eşya miktarı da gözetilerek nakil aracı çekici ve dorsenin sahibine iadesine" karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.11.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Daire Çoğunluğu ile aramızdaki görüş ayrılığı Mahkeme tarafından tarafsız bilirkişi tarafından belirlenen CİF değere göre bulunan gümrüklenmiş değer üzerinden sanığa yeniden ön ödeme ihtarında bulunup bulunulmayacağına dayanmaktadır.

4926 sayılı kanunun 34/son maddesindeki "Bu maddenin uygulanmasında para cezasına esas alınacak değer, gümrük idaresince belirlenen değerdir." hükmündeki "gümrük idaresi" tanımı Anayasa Mahkemesinin 30/12/2008 tarih ve 27096 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan E.2006/47, K.2008/144 sayılı kararı ile iptal edilmiştir.

Buna göre;

a) Mahkeme sanık hakkında bilirkişinin bildirdiği cif değere göre bulunan gümrüklenmiş değer üzerinden mahkumiyet kararı vermiştir. Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile sanığa tarafsız bilirkişi tarafından belirlenen CİF değere göre tespit edilen gümrüklenmiş değer üzerinden yeniden ön ödeme tebligatı yapılmalıdır. Sanık iptal kararı ile birlikte yeni bir hak kazanmıştır.

b) Yargıtay 7.Ceza Dairesince tarafsız bilirkişi tarafından belirlenen cif ve gümrüklenmiş değerin, önceden gümrük idaresinin cif değerine göre bulunan gümrüklenmiş değerden az olması halinde sanığa yeniden ön ödeme yapılmasını kabul edilmektedir.

b) Yargıtay 7.Ceza Dairesince tarafsız bilirkişi tarafından belirlenen cif ve gümrüklenmiş değerin, önceden gümrük idaresinin cif değerine göre bulunan gümrüklenmiş değerden az olması halinde sanığa yeniden ön ödeme yapılmasını kabul edilmektedir.

Anayasa Mahkemesinin "gümrük idaresi" ibaresinin iptaline karar vermesi ile sanık için yeni bir hak doğmaktadır. İptal kararından sonra tarafsız bilirkişi tarafından belirlenen değerin sanığın aleyhine veya lehine olmasının yasal dayanağı bulunmamaktadır. Sorun, sanığın yeni bir hak kazanıp kazanmadığı olmalıdır. Yukarıda açıkladığım gibi sanık Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile yeni bir hak kazanmıştır. Cif ve buna bağlı olarak düzenlenen gümrüklenmiş değer sanığın aleyhine veya lehine olsun sanığa yeniden ön ödeme ihtarı yapılması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/3733, Karar No: 2023/9203, Tarih: 18.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3733 E.  ,  2023/9203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/341 Esas, 2022/1313 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/1458 Esas, 2019/2530 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak sureti ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının ortak alan olan dış cephede pencere ve balkonlarına file takmak sureti ile müdahalede bulunduğunu, yapının eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bağımsız bölüme küçük çocuklarının güvenliği için file yaptığını, filenin sökülüp takılabilme özelliği nedeniyle kalıcı olmadığını, bina cephesinde değişiklik oluşturmadığını ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile filenin kalıcı nitelik taşımadığı, kolaylıkla sökülüp takılabileceği bilirkişi raporunda belirtildiği gibi rapora ekli fotoğraflardan da bu husus izlenmektedir. Dolayısıyla, filenin kalıcı ve bağımsız bölümle bütünleşen bir niteliği bulunmamakla davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek yeniden hüküm tesis etmek sureti ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının ortak alan dış cephede yaptığı değişikliğin hem 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu (634 sayılı Kanun) hem de yönetim planı 13 üncü maddesine aykırılık teşkil ettiğinden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini kararın eksik inceleme sonucu verildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının ortak alan dış cephede yaptığı değişikliğin hem 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu (634 sayılı Kanun) hem de yönetim planı 13 üncü maddesine aykırılık teşkil ettiğinden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini kararın eksik inceleme sonucu verildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Davalı tarafça maliki olduğu bağımsız bölümde balkon ve pencerelerinin sabit tesis olmayan file ile kapatılması nedeniyle hakimin müdahalesinin istenildiği anlaşılmaktadır. Yapılan imalatın ana gayrimenkule ait mimari projede gösterilecek nitelikte bir imalat olmadığı bilirkişi raporları ile sabit olduğundan mimari projeye aykırılığından sözedilemeyecektir. O halde davalının taraflar arasında sözleşme niteliğinde bulunan yönetim planına aykırı davranış niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekir.

3.Ana gayrimenkulün yönetim planı 13. Maddesinde "Kat Malikleri özellikle kendi bağımsız bölüm ve eklentilerinde dahi olsa balkonları kapamak ve benzeri gibi ana gayrimenkulün ve sitenin mimari ve estetiğini bozacak eklenti ve tadilat ve buna benzer herhangi bir tesisat yapamazlar. Bağımsız bölüm giriş kapısını ve rengini değiştiremezler." hükmü içermekte olup davalının ortak alanda yaptığı file kurulumunun tesisat niteliğinde olmadığı açık olup davalının yönetim planına aykırı hareket ettiğinden bahsedilemez.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3485, Karar No: 2020/4333, Tarih: 08.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/3485 E.  ,  2020/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20652, Karar No: 2013/8306, Tarih: 19.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/20652 E.  ,  2013/8306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, asgari geçim indirimi, ücret alacağı ile bayram tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 1991 yılında dava dışı Dr. ...'ın yanında çalışmaya başladığını, Dr. ...'ın 30.07.2003 tarihinde davalı şirkete ortak olduğunu, bu tarihten sonrada ara vermeden şirkette çalışmaya devam ettiğini, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, alacaklarının ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, ücret farkı alacağı ve bayram tatili alacaklarının davalıdan faiziyle birlikte tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak, 1991 yılında dava dışı Doktor ...'ın askerde olduğunu, muayenehanesi bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalıya ait işyerinde asgari ücretle onbeş yıl dört ay yirmisekiz gün çalıştığı, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiği, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, dini bayramlarda çalışmadığı, asgari geçim indirimi alacağının ödendiğinin işverence ıspatlanamadığı, fazla çalışma yapıldığının işçi tarafından ıspatlanamadığı gerekçesiyle davanın kızmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı avukatı temyiz etmiştir.

1-a)Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b)İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk ve fesin konularında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi halinde, bu işlem de bir tür işyeri devridir. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır.

Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da imkan dahilindedir.

Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğini korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddi ve maddi olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir(Süzen, v. Zehnacker Krankenhausservice, Case 13/95, 1997, ECR I-1259. ; Spijkers v. Benedik, Case 24/85, 1986, ECR 1119.)

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı sebeple fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.