muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8516, Karar No: 2013/11808, Tarih: 06.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/8516 E.  ,  2013/11808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.04.2010 tarih ve 2007/9-2010/86 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04.06.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılardan Yapı Kredi Kültür ve Sanat Yayıncılık Tic. ve San. A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...'un yazarı olduğu ve diğer davalı ... Kültür Sanat Yayıncılık A.Ş’nin yayıncılığını yaptığı "Her Güne Bir Yemek" isimli kitabın, ... Aralık 2005 sayısının birinci baskısında yer alan bazı tariflerde ve tariflerin yanlarında yer alan açıklamalarda, müvekkillinin izni olmaksızın isminin kullanıldığını, aynı zamanda adı geçen kitabın bazı tariflerinde ve açıklamalarında müvekkilinin bir kısım yazılı eserlerinden izinsiz ve müvekkilinin ismi dahi belirtilmeden alıntılar yapıldığını ve bu durumun müvekkilinin eser sahipliğinden doğan haklarına zarar verdiğini ileri sürerek 10.000 TL manevi ve 30.000 TL maddi olmak üzere toplam 40.000 TL tazminatın faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı... Kültür Sanat Yayıncılık Tic. A.Ş. vekili, kitapta davacının adının veya yazdığı kitapların isminin zikredilmemesinin hiçbir hakkın ihlali anlamına gelmediğini, bazı tariflerin münhasıran davacıya ait olduğu iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı tarafın haklarına tecavüz oluşturduğunu iddia ettiği yemek tariflerinin, o yörelerde yapılan uygulamalarda zaten var olan ve defalarca başka yazarlarca da kalem alınmış, halk arasında bilinen anonim öğeler olduğunu, tarifler ve uygulamaların davacı tarafın fikri ürünü olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacı tarafın haklarına tecavüz oluşturduğunu iddia ettiği yemek tariflerinin, o yörelerde yapılan uygulamalarda zaten var olan ve defalarca başka yazarlarca da kalem alınmış, halk arasında bilinen anonim öğeler olduğunu, tarifler ve uygulamaların davacı tarafın fikri ürünü olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının eser sahibi olduğu yemek tariflerini içeren bir çok kitabından, davalı ...'un yazarı olduğu ve diğer davalı tarafından da yayınlanan "Her Güne Bir Yemek" isimli kitapta birçok yemek tarifinin FSEK. 35. maddedeki iktibas serbestisi kuralına riayet edilmeyerek aynen veya mealen alıntı yaptığı, maddede belirtilen şekilde eser sahibine ve eserin hangi sayfasından alındığına dair yeterli atıf ve açıklama olmadığı, her ne kadar kitapta davacıdan konuyla ilgili övgü ile bahsedilmiş olsa dahi yapılan alıntılar kısmının davacı kitabından alındığına dair açıklama bulunmaması sebebiyle, davalı hareketinin FSEK. 15. maddede aykırı olduğu ve dolayısıyla manevi tazminat sorumluluğunu da gerektirdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davacının eserlerinden kaynaklanan mali ve manevi haklarına davalıların tecavüzünün tespiti ile 3.750 TL maddi ve takdiren 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 467,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9129, Karar No: 2008/10999, Tarih: 15.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/9129 E.  ,  2008/10999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Orman Yönetimi ve Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü ... mevkiinde bulunan toplam iki parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile fen bilirkişi krokisinde A=3068.51 m2 ve B=4305.88 m2 yüzölçümündeki taşınmazların davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Orman Yönetimi ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 15.09.1982 tarihinde yapılmış ve sonuçları 18.01.1984-17.02.1984 tarihleri arasında ilan edilmiş ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 15.09.1982 tarihinde yapılmış ve sonuçları 18.01.1984-17.02.1984 tarihleri arasında ilan edilmiş ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Tescile konu çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1982 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda çekişmeli taşınmazlar ve çevresinin kadastro pafta örneğinden nitelik belirtilmeden tesbit harici olarak bırakıldığı anlaşılmaktadır. Fen bilirkişi raporunda davaya konu olan taşınmazlar, genel arazi kadastrosu sırasında davacı adına belgesizden tesbiti yapılan 174 parselin Kuzey ve Güney sınırına bitişiktir. Kadastro paftasına göre 174 sayılı parselin Kuzeyden ... Deresine Güneyde ... Deresine sınır olduğu ve dava konusu yerlerin bu iki dere arasında ve geniş dere yatağı içinde yer aldığı gözükmektedir. Bu nedenle, taşınmazların aktif dere yatağında olup olmadıkları, dere yatağından kazanılıp kazanılmadıkları konusunda jeoloji mühendisinden rapor alınmamış, taşınmazlar üzerinde deliceden aşılınmış zeytin ağaçları bulunduğu ve delicelerin de orman ağacı olduğundan, dikilen ağaçların yaşı, sayısı, deliceden aşılananların aşı yaşı, sayısı ve dağılımları konusunda da araştırma yapılmamıştır. Ayrıca, fen bilirkişiler tarafından düzenlenen 04.10.2005 tarihli rapora ekli krokide taşınmazların Devlet Ormanına bitişik olduğu görülmektedir. Bu durumda, çekişmeli taşınmazların 766 Sayılı Yasaya göre 1982 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda hangi nedenle tapulama harici bırakıldığı, kadastronun yapıldığı yıllarda 228 sayılı genelge hükümlerine göre Orman Yönetimi tarafından orman alanları belirlenerek arazi kadastro ekibinin çalışacağı alanların tesbiti yapıldığından böyle bir çalışma yapılıp yapılmadığı Orman Yönetimi ve Kadastro Müdürlüğünden sorularak varsa bu çalışma ile ilgili harita ve belgeler getirtilmemiş, Kadastro Müdürlüğünden taşınmazların 766 Sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca orman, çalılık, fundalık olması nedeniyle mi tapulama harici bırakıldığı, yoksa dere yatağında kalması nedeniyle mi tapulama harici bırakıldığı sorulmamıştır. Taşınmazlar orman olarak tapulama harici bırakılmışsa; yörede henüz orman kadastrosu da yapılmadığına göre, taşınmazın orman kadastrosunun yapılıp kesinleştiği tarihe kadar orman sayılacağından sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceğinin düşünülmesi gerekir.

Bu nedenle; mahkemece, çekişmeli taşınmazların bulunduğu 8 nolu kadastro paftasının tamamı getirtilmeli, taşınmazların 1982 yılında yapılan kadastro çalışmalarında hangi nedenle (nitelikte) tapulama harici bırakıldıkları yukarıda belirtilen 228 sayılı genelgeye göre orman sınır çalışmaları yapılıp yapılmadığı Orman Yönetimi ile Kadastro Müdürlüğünden sorulup, varsa bu konudaki harita ve diğer belgeler getirtilmeli, bilirkişi raporuna göre sınırda orman bulunduğu anlaşıldığından taşınmazların orman, fundalık, çalılık gibi nedenlerler tapulama harici bırakılmaları halinde yörede henüz orman kadastrosu yapılmadığından orman kadastrosunun yapılıp kesinleştiği tarihe kadar orman sayılacağından ve sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyceği kabul edilmeli, taşınmazlar üzerindeki dikelen ağaçların yaşı ve sayısı ile deliceden aşılananların aşı, yaşı, sayısı ve dağılımları ile eğimleri saptanmalı, taşınmazlar iki dere arasında ve geniş dere yatağında gözüktüğünden aktif dere yatağında olup olmadıkları, dere yatağından kazanılıp kazanılmadıkları konusunda jeolog bilirkişiden rapor alınmalı, bundan sonra tüm olgular ve deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetimi ve Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırına iadesine 15/09/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6621, Karar No: 2023/4796, Tarih: 30.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/6621 E.  ,  2023/4796 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2201 E., 2022/2016 K.

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 10. ... Mahkemesi

SAYISI : 2019/172 E., 2021/184 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10570, Karar No: 2014/740, Tarih: 16.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/10570 E.  ,  2014/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ün duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezaların süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilip dosya incelenerek gereği görüşüldü.

15.04.2004 tarih 2004/2416 Esas sayılı iddianame ile sanık ... hakkında “dolandırıcılık” suçundan açılan kamu davası hakkında mahkemesince her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanık ... dışındaki sanıklara yönelik yapılan incelmede;

1- Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi bulunduğu anlaşılmakla, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca vaki istemlerinin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere REDDİNE,

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında verilen hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Muhtar ve aza olan sanıkların sahte olarak düzenlenen alım satım belgelerine imza atmaları, İlçe Tarım Müdürlüğünde görevli olan diğer sanıkların da olmadığı halde varmış gibi gösterilen hayvanların sağlıklı olduklarına dair rapor düzenlemeleri şeklindeki eylemlerinin sübut bulması halinde suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nun 355. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “şehadetnamede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafileri ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının, hüküm tarihi itibariyle gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5338, Karar No: 2018/7625, Tarih: 25.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/5338 E.  ,  2018/7625 K.**

**"İçtihat Metni"**

6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 30. maddesi gereğince otoyol ve köprülerden ücret ödemeden geçme eyleminden dolayı kabahatli ...Lojistik İnşaat Tarım Ürünleri Tarım Makineleri Üretimi Hayvancılık Gıda Akaryakıt Tekstil ve Madencilik Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında, Karayolları ... Otoyol Bakım İşletme Şefliği'nin 10/11/2015 tarihli ve 582581 sayılı idarî yaptırım karar tutanağı ile uygulanan 81,75 TL geçiş ücreti ve 817,50 TL idarî para cezasına karşı yapılan başvurunun kabulüne ilişkin ... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 02/03/2017 tarihli ve 2015/4469 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 24/10/2017 gün ve 10540 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/10/2017 gün ve KYB. 2017-60048 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1- Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında idari para cezasının yanı sıra geçiş ücreti de tahakkuk ettirildiği, ... 1. Sulh Ceza Hakimliğince kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinden sonra kalan miktara ilişkin olarak idari para cezasının iptal edilmesi gerekirken, mahkemesince yetkisi olmadığı halde, hem idari para cezasının hem de geçiş ücretinin tamamın iptal edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında da yer alan "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklindeki açıklama, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 31/2. maddesindeki "Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekalet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir." biçimindeki düzenleme gereğince, başvurusu kabul edilen kabahatli lehine savunması reddedilen idare aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay .... CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; .... CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve .. . CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 02/03/2017 tarihli ve 2015/4469 değişik iş sayılı kararı ile itiraz üzerine kaldırılan ...plaka sayılı aracın 11/10/2014 ve 08/10/2014 tarihlerine ait ihlalli geçişlerine ilişkin düzenlenen idari para cezası tutanağının aynı zamanda otoyol geçiş ücretini de içerdiği, kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinin ardından kalan miktara ilişkin idari para cezasının iptalinin gerektiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 02/03/2017 tarihli ve 2015/4469 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılama yapılmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, 25/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.