muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8193, Karar No: 2025/4696, Tarih: 20.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/8193 E.  ,  2025/4696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/306 D.İş, 2023/306 K.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 17.07.2017 tarihinde, tren ile davacının yolcu olarak bulunduğu aracın hemzemin geçitte çarpışması sonucunda müvekkilinin malul kaldığını belirterek şimdilik 8.000,00 TL maddi tazminat talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın usulden reddi gerektiğini, maluliyet oranının tespiti gerektiğini, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi raporunun taraflara tebliğ edildiği, taraflarca rapora itiraz edilmediği, davacının ikamet ilinde bulunan Eğitim ve Araştırma Hastanesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Servisine başvurarak her iki omuz eklem açıklığını belirtir raporun temin edilerek dosyaya sunulması için 30.01.2023 tarihinde 3 hafta kesin süre verildiği, davacı vekilinin çalışmaya devam ediyor olduğu, davacının İstanbul'da ikamet ediyor olduğu tespit edilmiş olsa da yaşanan doğal afetler nedeniyle 07.03.2023 tarihinde ek 3 hafta kesin süre verildiği, davacı vekili tarafından belirtilen süreler içinde dosyaya beyanda bulunulmadığı ve kesin süre verilerek talep edilen belgelerin dosyaya ibraz edilmediği belirtilerek davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV.İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; usulden ret kararı verilmesinin hatalı olduğunu, davalıya usulüne uygun şekilde başvuru yapıldığını, alınan sağlık raporunun 1 yıllık iyileşme süresi geçtikten sonra kazadan (4 yıl sonra) alındığını, sundukları rapora göre karar verilmesi gerektiğini, raporu düzenleyen heyette davacının arazına yönelik olarak ortopedi doktorunun bulunduğunu belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, trafik kazası nedeniyle oluşan bedensel zarardan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7731, Karar No: 2020/967, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/7731 E.  ,  2020/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16438, Karar No: 2014/5941, Tarih: 27.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/16438 E.  ,  2014/5941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 12.07.2012 tarih ve 2011/1-2012/252 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.03.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin % 50 oranında hissedarı olup, 07.09.2009 tarihinde yapılan ortaklar kurulu toplantısında isimli kişilerin müdür olarak tayin edildiğini ve iki müdürün müşterek imzaları ile şirketi temsil etmelerine karar verildiğini, anılan kararın alınması sırasında müvekkilinin hazır bulunmamasına rağmen başka kimseler tarafından müvekkili adına imza atılıp kararlar alındığını, bu tarihten itibaren müvekkilinin münferit yetkisinin ortadan kalkması ile şirket adına karar alamaz ve işlem yapamaz hale geldiğini, müvekkili tarafından yapılan araştırma neticesi şirket faaliyetlerinin durma noktasına geldiğinin anlaşıldığını, atanan müdürlerin isimli şahsa vekalet vermek suretiyle geniş yetkiler tanıdıklarını, atanan müdürler ve onlar tarafından vekil olarak tayin edilen şahsın şirketi kötü şekilde idare ettiklerini, müvekkiline bilgi vermekten ve şirket kayıtlarını sunmaktan imtina eden diğer ortaklar ile müvekkili arasında vuku bulan çekişme ve tartışmalar nedeniyle ortaklar arasında ortak gayeye ulaşmayı engeller nitelikte kalıcı husumetin ortaya çıktığını ileri sürerek, davalı şirketin TTK'nın 549. maddesi uyarınca muhik sebeplerle feshine karar verilmesini, bu talebin kabul edilmemesi halinde ise şirket hisse bedelinin kıymet takdiri yapılarak müvekkilin hisseleri dışında kalan hisselerin müvekkili tarafından bedeli ödenmek suretiyle alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde bulunmayıp, dava açmakta haklı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şirketin feshi için haklı sebebin varlığına kanaat getirilmediği, davacının kendi annesini lehtar göstererek şirketi borca sokan senet imzaladığı ve bu sebeple dolandırıcılık suçundan hakkında ceza davası açıldığı, davacının annesinin şirket kuruluşu ve sonrasında şirkete borç verdiğini, bu senedin o borcun tasfiyesine yönelik olduğuna dair savunması doğru kabul

.../...

-2-

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şirketin feshi için haklı sebebin varlığına kanaat getirilmediği, davacının kendi annesini lehtar göstererek şirketi borca sokan senet imzaladığı ve bu sebeple dolandırıcılık suçundan hakkında ceza davası açıldığı, davacının annesinin şirket kuruluşu ve sonrasında şirkete borç verdiğini, bu senedin o borcun tasfiyesine yönelik olduğuna dair savunması doğru kabul

.../...

-2-

edilse dahi şirketin mali durumuna göre bu miktarda bir ödemenin şirketi zora sokacağını düşünmeden keşide edilen senet ve bu senede dayalı olarak ihtiyati haciz kararı alınması, bu senedin keşide edildiği tarihte davacının tek yetkili müdür olmasına rağmen senedi defterlere borç olarak kaydettirmemesi durumuna göre davacının şirketin feshini istemekte iyi niyetli olarak kabul edilemeyeceği sonucuna varılarak, TTK'nın 549. maddesindeki şirketin feshi sebepleri gerçekleşmediğinden şirketin feshi talebinin reddine, davacı diğer ortakların hisselerinin bedellerinin tespiti ile hisselerin davacıya devrini talep etmiş ise de mahkemece şirket ortaklığının devrine karar verilemeyeceğinden bu konuda davacı dışındaki ortakların hisse devrine ilişkin muvafakatleri bulunmadığı gibi aralarında resmi şekilde yapılmış bir sözleşme de bulunmadığından bu konudaki talebinin de reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26917, Karar No: 2014/36816, Tarih: 24.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/26917 E.  ,  2014/36816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2010/102-2012/828

Hüküm süresi içinde davalı Devlet Su İşleri Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünden ihale ile iş alan diğer davalı şirketler işçisi olarak belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışırken sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğunu, bir buçuk yıl sekreter olarak haftanın beş günü 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığını, bir buçuk yıldan fazla resepsiyonda haftanın altı günü 08:00-16:00 saatleri arasında çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı C. O. Turzim Seyahat Tic. Ltd. şirketi yetkilisi, davacının şirketlerine bağlı olarak Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünde çalıştığını, 30.12.2009 tarihinde Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün başka şirket ile anlaştığından hizmet ilişkisinin bittiğini, iş bitimine yakın zamanda davacının işe gelmediğinin Devlet Su İşleri tarafından bildirildiğini, davacının Şanlıurfa belediyesinde işe başladığı duyumuna rağmen iş sözleşmesinin bitimi olan üç aylık periyodun beklendiğini, daha sonra iş sözleşmesi yenilenmediğini, iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, sorumluluğun Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı K. İnş. Tic. ve San. Ltd. Şirketi yetkilisi, davacının 26.07.2005-31.12.2006 tarihleri arasında asıl işveren DSİ Genel Müdürlüğünde çalıştığını, çalışma süresinin dolması ile firmaları ile ilişkisinin kesildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı DSİ vekili, davacının ondört gün işe gelmediğinin tespit edildiğini, davacının belirtilen şirketin çalışanı olduğunu, husumet yönünden davanın reddi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının kıdem tazminatı miktarı noktasındadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı kuruma bağlı olarak alt işverenler nezdinde toplam üç yıl beş ay yirmibir gün çalıştığı tespit edilmiş, buna göre bu süre bakımından kıdem tazminatı olarak net 2.842, 11 TL hesaplama yapılmış, ayrıca diğer davalı alt işverenler bakımından da kendi dönemleri ile sınırlı olarak sorumlu oldukları miktarların ayrı ayrı hesapladığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının tüm hizmet süresi bakımından hesaplanan bu kıdem tazminatı miktarından farklı olarak diğer alt işverenlerin sorumlu olduğu dönemler bakımından hesaplanan miktarlar ile tüm hizmet süresine göre hesaplanan kıdem tazminatı miktarı toplanarak kıdem tazminatına hükmedildiği anlaşılmakta olup bu durum hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş davacının tüm çalışma dönemine göre hesaplanan kıdem tazminatı miktarı bakımından son alt işveren şirket ile asıl işveren Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün sorumlu olduğuna hükmedilmesi, bu çalışma dönemi içinde diğer alt işverenlerin kendi dönemleri ile sınırlı olarak belirlenen miktar bakımından davalı Devlet Su İşleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunun belirtilmesi gereklidir. Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile hesaplanan kıdem tazminatı miktarından farklı ve mükerrer ödemeye yol açacak şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1738, Karar No: 2019/2641, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1738 E.  ,  2019/2641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5127, Karar No: 2018/206, Tarih: 18.01.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/5127 E.  ,  2018/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ... Mah. Zirai İlaç Nak. Dış Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/05/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız haciz nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat istemi yönünden davanın reddine, manevi tazminat istemi yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız haciz nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı tarafça ... İcra Müdürlüğünün 2009/4370 esas sayılı dosyası ile yapılan takipte, 14/01/2010 tarihinde müvekkili şirkete ait 250 çuval kuru üzümün takip borçlusu ... ... ait olduğu iddiasıyla haczedilerek muhafaza altına alındığını, ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/16 esas 2011/20 karar sayılı dosyasında istihkak iddiasıyla açılan dava sonucunda haczedilen 250 çuval kuru üzüm üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verildiği, kararın taraflarca temyiz edilmeden 15/02/2011 tarihinde kesinleştiğini, haczedilen üzümlerin uzun süre beklemesi nedeni ile tonaj ve değer kaybına uğrayarak bozulmasına sebep olduğunu, hacizden sonra müvekkili şirketin ticari itibarının zedelendiğini belirterek, maddi ve manevi zararının giderilmesini istemiştir.

Davalı vekili, açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu kuru üzümün geç satılmasından dolayı davacının herhangi bir maddi kaybının olmadığı gerekçesi ile davacının maddi tazminat istemi yönünden davanın reddine, manevi tazminat istemi yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, mahkemece alınan 28/01/2014 havale tarihli bilirkişi raporunda, 14/01/2010 tarihli haciz nedeniyle muhafaza altına alınan 250 çuval kuru üzümün, ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/16 esas 2011/20 karar sayılı kararının kesinleşme tarihi olan 15/02/2011 tarihine kadar geçen sürede, uzun süre bekletilmesinden dolayı; gece ve gündüz arasındaki sıcaklık farkı, yağmurlu hava veya iklim değişikliği ile üzümlerin yüzeyine yoğunlaşan havadaki rutubetin su damlacıklarına dönüşerek renginin

kararmasına, çuvallarda bekletilmesi nedeniyle de dış görünüşünün mat bir renk almasına ve üst üste istiflenmesi ile topaklanma sonucu şekerleşme oranının kısmen artmasına neden olduğu, bu hali ile kalitesindeki düşmeden dolayı alıcılar tarafından eski mahsül olarak kabul edilerek satış fiyatının % 5 oranında azalacağı, bu itibarla dara değeri ve fire kaybı düşüldükten sonra toplam zararın 3.903,07 TL olduğu tespit edilmiştir. Şu halde oluşan zararın kapsamı mahkemece alınan bilirkişi raporu ile belirlendiğine göre, mahkemece bu miktarın hüküm altına alınması gerektiği halde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Haksız hacze dayalı manevi tazminat istemi 818 sayılı B.K'nun 49. maddesinden (6098 sayılı T.B.K'nun 58. maddesi) kaynaklanan bir sorumluluk olup, kusura dayanan bir sorumluluk türüdür. Bu nedenle de takip (haciz) yaptıran kişinin takipte kötü niyetli ve kusurlu olduğu gerçekleşmedikçe ve ağır bir zarar da doğmadıkça manevi tazminatla sorumlu tutulamaz.

Somut olayda, dava dışı borçlunun davacı şirket sahibinin babası olduğu, haciz mahallinde hazır bulunduğu, haczin yapıldığı işyerinin tabelasında takip borçlusu ... ... isminin yazdığı, yazıhane kısmındaki masa üzerinde bulunan kartvizitler de ... ... şahsına ait kartvizitler olduğunun görülmesi neticesinde haczin icra edildiği anlaşılmaktadır. Davacı şirketin üçüncü kişi sıfatı ile istihkak iddiası üzerine İcra ve İflas Kanunu hükümleri uyarınca işlem yapılmış ve yargılama sonucunda da lehine karar verilmiştir. Açıklanan nedenle manevi tazminat isteminin reddi gerekir. Mahkemece, manevi tazminata yönelik istemin kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına, (3) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve taraflardan peşin alınan harçların istek halinde geri verilmesine 18/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12381, Karar No: 2018/10130, Tarih: 03.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/12381 E.  ,  2018/10130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ve takibin devamı istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 18.06.2009 tarihli trafik iş kazası sonucu yaralan sigortalıya ödenen geçiçi iş örmezliğin rücuan tahsili istemine ilişkin olup davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

Bu tür rücu davalarında kusurun belirlenmesinde, öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu, ilgili ceza dosyası ile varsa hak sahipleri tarafından açılmış tazminat dosyaları celbedilip incelenip, dosya içeriğindeki tüm deliller birlikte takdir olunarak ve özellikle derdest ceza dosyasındaki kusur ile bu davadaki kusur raporları arasındaki çelişkiler de giderilerek belirlenmeli; kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, tarafların kusur oran ve aidiyetleri işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden alınacak bilirkişi raporu uyarınca saptanmalıdır. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 5510 sayılı Kanunun 21., 4857 sayılı Kanunun 77., İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

Yukarıda anlatılanlar ışığında somut olaya dönüldüğünde ,davaya konu kaza bir iş kazası olup mahkemece varsa tazminat dava dosyası celp edilip, kesinleşmesi halinde tazminat davasında verilen kararın güçlü delil oluşturduğu hususu ile ceza davasında belirlenen maddi olguların bağlayıcı olacağı hususu gözetilmek suretiyle yeniden İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekili bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.