muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6526, Karar No: 2016/3041, Tarih: 16.03.2016

1-Dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın hacizli ve hasarlı olduğunu gizlediği aracı katılana teslim ettiği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “120 gün”, “100 gün” ve ”2000 TL” adli para cezası ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, ”4 gün” ve “80 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi, suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2-Güveni kötüye kullanma ve şantaj suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Güveni köyüye kullanma suçu bakımından, Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 maddeleri ile 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz karar verilmesi,

b-Şantaj suçu bakımından, sanığın suçu işlediğine ilişkin katılanın iddiası dışında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyete karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20617, Karar No: 2012/4016, Tarih: 16.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/20617 E.  ,  2012/4016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 16/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/829, Karar No: 2024/3972, Tarih: 06.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/829 E.  ,  2024/3972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/715 E., 2021/795 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/862 E., 2021/184 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil ve kal davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun hukuki yarar yoluğundan reddine, davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Antalya ili Merkez ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 2380 parsel (yeni 9772 ada 49 parsel) sayılı 1.904 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kargir ev ve arsası vasfıyla ... adına tespit edilmiştir.

Davacı vekili; Antalya ili Döşemealtı ilçesi ... Mahallesinde kain 2380 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tespit edildiğini, sınırlandırılması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B madde çalışmasının 1988 yılında bitirildiğini, 08.07.1988 tarihinde ilan edilerek kesinleştiğini, dava konusu taşınmaz üzerindeki kargir ev ve arsanın kesinleşmiş orman tahdidi içerisinde kaldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptaline ve taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline, taşınmaz üzerindeki muhtesatın kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın babasından gelen taşınmazlardan biri olduğunu, babasının sağlığında mallarını çocukları arasında paylaştırdığını ve bu taşınmazı kendisine verdiğini, dava konusu yeri 1986 yılında yaptığını, halen ailesi birlikte aynı yerde oturduğunu, bu yerin ormanla bir ilgisi olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu taşınmazın fen bilirkişisi raporunda (C) harfi ile gösterilen 347,92 m2'lik kısmının kesinleşmiş orman tahditi sınırları içerisinde kaldığı, diğer bölümlerin ise tahdit sınırı dışında bulunduğu anlaşıldığından davanın kısmen kabulü ile Antalya ... Mahallesi 9772 ada 49 parselin (eski 2380 parsel) fen bilirkişisi ... 'ın 22.05.2019 tarihli raporundaki krokide (C) harfi ile belirtilen 347,92 m2'lik kısmına ilişkin tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, bu kısım üzerindeki bina ve diğer muhtesatların kal'ine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince, davacı vekilinin istinaf nedenlerinin incelenmesinde; davacı İdarenin tahdide dayalı olarak eldeki davayı açtığı, Mahkemece 24.09.2019 tarihli ve 2018/888 Esas, 2019/472 Karar sayılı önceki hükümle, davaya konu taşınmazın (C) harfi ile gösterilen bölümünün tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verildiği, fazlaya ilişkin istem yönünden, başka bir ifade ile taşınmazın (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümleri yönünden davanın reddine karar verildiği ve Orman İdaresinin hükmü yalnızca (C) bölümü yönünden kal talebi hakkında bir karar verilmemesi gerekçesiyle istinaf ettiği, istinaf nedeninin bu olduğunu açıkça belirtmek suretiyle istinafını hasrettiği, Dairenin de 13.10.2020 tarihli ve 2020/213 Esas, 2020/593 Karar sayılı ilamı ile "davacı ... İdaresinin davanın kısmen kabul edildiğini, ancak kal talebi hususunda bir karar verilmediği, istinaf nedenlerinin bu olduğunu ileri sürerek hükmü istinaf ettiği ve tarafların başkaca bir hususu istinaf nedeni yapmadığı anlaşılmakla, HMK 355/1. maddesinde incelemenin istinaf nedenleri ile sınırlı olarak yapılabileceği bildirildiğinden iki taraf yönünden de istinaf incelemesine konu edilen bölümün, çekişmeli taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilen (C) bölümü" olduğu kabul edilerek kal hususunda bir karar verilmek üzere hükmün kaldırıldığı, kaldırma kararından sonra verilen incelmeye konu hükmün istinafında ise, davacı ..

. maddesinde incelemenin istinaf nedenleri ile sınırlı olarak yapılabileceği bildirildiğinden iki taraf yönünden de istinaf incelemesine konu edilen bölümün, çekişmeli taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilen (C) bölümü" olduğu kabul edilerek kal hususunda bir karar verilmek üzere hükmün kaldırıldığı, kaldırma kararından sonra verilen incelmeye konu hükmün istinafında ise, davacı ... İdaresinin bu kez taşınmazın tamamının orman olduğunu ileri sürerek redde karar verilen (A) ve (B) bölümleri yönünden hükmü istinaf ettiği, ancak yukarıda anlatıldığı üzere davacı idarenin aynı nitelikteki bir önceki hükmü taşınmazın (A) ve (B) bölümleri yönünden istinaf etmediği ve aynı nitelikteki son hükümle de aleyhine reddedilen (A) ve (B) bölümleri yönünden davacı aleyhine yeni bir hukuki durumun yaratılmadığı, bu nedenle hükmü istinafta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteğinin reddine; davalı vekilinin istinaf nedenlerine gelince; dosya kapsamına ve mahallinde icra edilen keşif neticesi alınan raporlarla netleşen duruma göre; çekişmeli taşınmazın kabule karar verilen (C) harfi ile gösterilen bölümü her ne kadar 1942 yılında kesinleşen tahditte orman sınırı dışında kalmışsa da Tapulama Mahkemesinin 1969/87 Esas sayılı dosyasında görülen dava ile dava konusu taşınmazın bulunduğu yerdeki tahdit hattının değiştirildiği ve orman sınırının yeniden oluşturulduğu, mahkeme kararı ile oluşturulan bu sınıra göre dava konusu taşınmazın (C) bölümünün orman sınırı içinde kaldığı ve ayrıca 1985 yılında aplikasyon, herhangi bir nedenle orman dışı kalmış ormanların kadastrosu ve 2/B uygulaması yapıldığı ve 1988 yılında kesinleştiği, bu çalışmada da dava konusu taşınmazın (C) harfi ile gösterilen bölümünün orman içinde kaldığı, bu kapsamda mahkemece davacının talepleri doğrultusunda (C) bölümü hakkında yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14564, Karar No: 2018/19376, Tarih: 28.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/14564 E.  ,  2018/19376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, elatmanın önlenmesine yönelik karar verlimesine yer olmadığına, ecrimisile yönelik talebin ise kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalının, vekil edeninin eski eşi olduğunu, tarafların boşanmalarına rağmen, vekil edeninin rızası dışında davaya konu mesken niteliğindeki taşınmazı kullanmaya devam ettiğini iddia edilip, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.000,00 TL'lik ecrimisil alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, taşınmaza yönelik elatmasının önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece;" 1.Dava konusu ...17 parsel sayılı taşınmazın El Atmasının Önlenmesine yönelik istemle ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına", 2.Davanın ecrimisil talebi yönünden kabulüne, 5.000,00 TL ecrimisil bedelinin 15/03/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına,” karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davalı vekili tarafın temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen kısa kararda; “Davanın kabulüne, Harç, yargılama ve vekalet ücretlerinin gerekçeli kararda ayrıntılı olarak yazılmasına, ”şeklinde hüküm kurulmuş ve kısa karar ile yukarıda yazılı gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmuştur.

T.C. Anayasası'nın 141. maddesi hükmü uyarınca, duruşmaların aleniyeti kuralı gereği, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine aykırı ve çelişik olmaması gerekir. Buna göre, yargılama açık olarak yapılacak ve HMK'nin 297/2. maddesi hükmü gereğince de yargılama sonunda verilen kararda taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça gösterilir. Aynı Kanun'un 298/2. maddesi hükmü ise, sonradan yazılacak gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı amirdir. Bu nedenle mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarih ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, mahkemece yapılacak iş; önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişki, mahkemelere ve yargıya olan güveni sarsacağı gibi infazda duraksamaya yol açacağı da açıktır. Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karar olup, gerekçeli karar da buna uygun olmalıdır. Hüküm, bu nedenle kanuna, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na aykırı olarak tesis edilmiştir.

SONUÇ: Davalı vekili temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle, yerel mahkeme hükmünün, kısa karar gerekçeli karar çelişkisi nedeniyle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz sebeplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2018 tarihinde karar oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5345, Karar No: 2019/2936, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5345 E.  ,  2019/2936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9724, Karar No: 2023/4808, Tarih: 06.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/9724 E.  ,  2023/4808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/40 Esas, 2015/1225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık bir nedene dayanmayan temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın şikâyetçiye ait nüfus cüzdanının bir şekilde ele geçirelerek üzerine kendi fotoğrafını yapıştırarak kullandığı iddia ve kabul olunmuştur.

2. Mahkeme adli emanete alınmış nüfus cüzdanını getirip incelemiş; "suça konu nüfus cüzdanının müştekinin kimlik bilgilerini içerdiği, ancak fotoğrafının müştekiye ait olmadığı, müştekinin fotoğrafının yerine sanığın fotoğrafının yerleştirilmiş olduğu, fotoğrafın kimlik kartı çıkarılarak orjinal yerine konulması nedeniyle ilk bakışta dikkat çekmediği, kandırıcı nitelikte olup iğfal kabiliyetine haiz olduğu değerlendirildi," şeklindeki gözlem zapta geçirilmiştir.

3. 24.12.2014 tarihli ekspertiz raporunda suça konu nüfus cüzdanının üzerindeki fotoğrafın tahrifen mevcut haline getirildiği, yapılan sahteliğin ilk bakışta dikkati çekmeyeceğinden aldatma yeteneği taşıdığı tespit edilmiştir.

4. 23.12.2014 tarihli kolluk tutanağı dosya arasındadır.

5. Mahkeme sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile mahkûmiyetine hükmetmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın sahte nüfus cüzdanını bilerek kullandığı anlaşılmakla, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerleAntalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/40 Esas, 2015/1225 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4436, Karar No: 2010/10439, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4436 E.  ,  2010/10439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineyi irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/189, Karar No: 2019/564, Tarih: 26.09.2019

**Ceza Genel Kurulu         2015/189 E.  ,  2019/564 K.**

**"İçtihat Metni"**

,

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza (CMK'nın mülga 250. maddesi ile görevli)

Sayısı : 181-115

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanıklar ..., ..., .., ... ve ...'ın, TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5, TCK'nın 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis; resmî belgede sahtecilik suçundan sanık ...'nun TCK'nın 204/1, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; tüm sanıklar hakkında TCK'nın 53, 63. ve 54. maddeleri uyarınca hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin Adana (Kapatılan) 8. Ağır Ceza (CMK'nın mülga 250. maddesi ile görevli) Mahkemesince verilen 20.10.2008 tarih ve 71-184 sayılı hükümlerin, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 07.06.2011 tarih ve 6929-3219 sayı ile;

" ...

a) MLKP terör örgütüne yönelik ülke genelinde yapılan operasyonlarda elde edildiği bildirilen ... imzalı dökümanın, nerede ve ne şekilde ele geçtiğinin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya konulması bakımından, bu belgenin ele geçirilişine dair arama, el koyma gibi işlemlere ilişkin karar ve tutanakların, ilgili dokümanı hazırladığı iddia edilen ve hakkında İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/24 esas sayılı dosyasında dava açıldığı anlaşılan ...'in ilgili dosyadaki tüm aşama ifadeleri, bu dokümanla ilişkili diğer tüm kanıtların ve bu dokümanlarda sanıkların isimlerinin ne şekilde geçtiğinin Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde getirtilmemesi,

b) Sanıklar ve müdafilerinin ısrarlı savunmaları ve Yusuf Demir imzalı dokümanın içeriği karşısında; suç tarihinde Mersin ilinde Ezilenlerin Sosyalist Platformu, Özgür Gençlik ve Emekçi Kadınlar Derneğinin şubesinin bulunup bulunmadığı ve sanıkların bu dernek ve kuruluşlarla ilişkisinin İçişleri Bakanlığından, dosyadaki olgularla ilişkili bulunan Ezilenlerin Sosyalist Platformu, Sosyalist Gençlik Derneği, Emekçi Kadınlar Birliği, Atılım Gazetesi ve www.atilim.org adlı internet sitesinin terör örgütü MLKP ile bağlantısının bulunup bulunmadığı ve örgütsel pozisyonlarının Emniyet Genel Müdürlüğünden sorulması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Adana (Kapatılan) 8. Ağır Ceza (CMK'nın mülga 250. maddesi ile görevli) Mahkemesince 28.06.2012 tarih ve 181-115 sayı ile, sanıkların önceki hükümler gibi cezalandırılmalarına karar verilmiş, bu hükümlerin de sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 20.06.2014 tarih ve 15058-7435 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 24.09.2014 tarih ve 244015 sayı ile;