muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29072, Karar No: 2013/26926, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/29072 E.  ,  2013/26926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı belediyede park ve bahçeler müdürlüğünde işçi kadrosunda şoför olarak çalışmaktayken 1998 yılının Temmuz ayından 14/01/2010 tarihine kadar geçici görev ile ... Valiliği Protokol ve Özel Kalem Müdürlüğünde şoför olarak çalıştığını, devamlı surette fazla mesai ile hafta tatili ve genel tatiller dahil çalıştırıldığını, karşılığının ödenmediğini, ... akdinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini belirterek müvekkilinin yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı ... Park ve Bahçeler Müdürlüğü kadrosunda 07/02/1997 tarihinde işe başladığını, 26/06/1998 tarihinden itibaren ... hizmetlerinde çalıştırılmak üzere şoför olarak görevlendirildiğini, 14/01/2010 tarihinde kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının verilmesi suretiyle ... sözleşmesinin feshedildiğini, izin ücretinin ödendiğini, fazla çalışmaya ilişkin bir kayıt bulunmadığını, fazla mesai, hafta sonu çalışma, milli ve dini bayramlarda çalışmaya ilişkin ücret alacağının verilmesi için Belediye Başkanlığı makamının onayının şart olduğunu, davacıya fazla mesai puantajı yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yargılama sırasında toplanan delil durumuna göre istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı her iki taraf vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, davacının, davalı ... Park ve Bahçeler Müdürlüğü kadrosunda 07/02/1997 tarihinde işe başladığı, 26/06/1998 tarihinden itibaren ... hizmetlerinde çalıştırılmak üzere şoför olarak görevlendirildiği ve bu görevi 14/01/2010 tarihine kadar sürdürdüğü hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarına göre, davacının belirtilen çalışması sırasında talimatları Valilik yetkilileri vermiştir. Dosyaya sunulan puantajların da Valilik tarafından düzenlendiği anlaşılmaktadır. Dava konusu taleplerin Valiliğe yöneltilmesi gereklidir. Bu durumda davalı belediyeye husumet tevcih edilemeyeceğinden, davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair hususların daha sonra incelenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16950, Karar No: 2023/1755, Tarih: 10.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/16950 E.  ,  2023/1755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat; sanıklar ... ve ... hakkında hükümlülük, erteleme, kaçak eşyaların müsaderesine, nakil aracının iadesine

İTİRAZ EDİLEN KARAR : Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10.10.2022 tarihli ve 2022/5933 Esas, 2022/14609 Karar sayılı kararı

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 10/10/2022 tarihli ve 2022/5933 Esas, 2022/14609 Karar sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/12/2022 tarih ve KD-2022/18775 Karar Düzeltme sayılı yazısı ile " sanıklar ... ve ...'in TCK'nın 37/1. maddesi kapsamında diğer sanık ... ile birlikte fikir ve eylem birlikteliği içerisindeki eylemleri ile üzerilerine atılı suçu işlediklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar ... ve ...'in mahkumiyetine yönelik yerel mahkemesinin kararının onanması gerekirken bozulması usul ve yasalara aykırı olduğu" gerekçesiyle itirazda bulunulduğu anlaşılmakla;

Yapılan yeniden inceleme sonucunda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanıklar ... ve ... yönünden yaptığı itiraz nedenleri yerinde görüldüğünden, 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308/3. maddesi gözetilerek, itirazın kabulüne,

Dairemizin 10/10/2022 tarihli ve 2022/5933 Esas, 2022/14609 Karar sayılı sanıklar ... ve ... yönüyle verilen kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Jandarma tarafından tutulan 17.04.2014 tarihli tutanak içeriğine göre ... plakalı otomobilin durduğu sırada motosikletle gelen sanıklar ... ve Necmi ...'in otomobilin bagajından çıkarılan içinde kaçak cep telefonu olan poşetleri kayalıkların içine sakladıklarının belirtilmesi ve tutanak tanığı ...'ın poşetlerin bırakıldığı sırada her üç sanığın da orada olduğunu mahkemede beyan etmesi karşısında

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekili, sanık ... müdafi ile sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, hükümlerin ONANMASINA, itiraz nedeni dışında kalan sanık ... hakkındaki Dairemiz kararının aynen bırakılmasına, 10/01/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22913, Karar No: 2014/19328, Tarih: 23.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/22913 E.  ,  2014/19328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 18. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 39. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 39. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14655, Karar No: 2013/3434, Tarih: 21.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/14655 E.  ,  2013/3434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, hafta tatili, genel tatil, fazla mesai alacağı, prim alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı kıdem ihbar tazminatı, ücret, hafta tatili, fazla mesai, prim, izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmesini istemiştir.

Davalı davacının aynı ay içinde üç Cumartesi günü işe gelmediğinden feshin haklı sebebe dayandığını çalıştığı sürede alacakları ödendiğinden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket davacının ihalenin alınmasından önceki dönem çalışmalarından sorumlu olmadıklarını, varsa fazla çalışan gün ile genel tatil alacaklarının ödenmiş olduğunu belirterek davanın reddine karar vermiştir.

Mahkemece davacının devamsızlık yaptığı bildirilen günlerden sonra 24.04.2009 tarihinden itibaren işyerinde çalıştırılmış olması sebebiyle işverenin bu irade bildiriminden zımnen dönmüş olduğu anlaşıldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı kabul edilerek bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğinden davacının 11.08.2000 tarihinden itibaren işyerinde teknik servis müdürü olarak çalıştığı ve şehir dışındaki servis işlerine de gittiği, davacının Cumartesi günlerine denk gelen 04.04.2009, 11.04.2009 ve 18.04.2009 günlerinde işe gelmediğinden iş sözleşmesinin 24.04.2009 tarihinde noterden çekilen ihtarla feshedildiği, fesih bildiriminin 14.05.2009 tarihinde davacıya tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Davacının devamsızlık ettiği iddia edilen 11.04.2009 tarihinde şehir dışında ... A. Ş.'ne hizmet verdiğinin bu şirket tarafından mahkemeye yazı ile bildirildiği ancak yapılan işe ait servisi fişi ve benzeri belgenin sunulmadığı davalı tarafından ise bu şirkette davacının 23.04.2009 tarihinde hizmet verdiğini bildirdiği görülmüştür. Bu durumda öncelikle davacının her bir devamsızlık günleri için ayrı ayrı inceleme yapılarak bu günlerde çalışıp çalışmadığı çalışmış ise buna dair hizmet alan işyerlerindeki belgelerin getirtilmesi, davacı iddiası gibi davacının devamsızlık ettiği günlerden önce günlerde şehir dışı işler için gidip çok geç saatlerede dönüp dönemediği, Perşembe günü uzaklığa göre şehir dışında çalışıp gece veya sabaha doğru dönen davacının cumartesi günü dinlenmeden yeniden çalışmasının beklenemeyeceğine dair tüm olay ve olgular değerledirilerek feshin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerekir. Mahkemenin devamsızlıktan sonra davacının kısa süre çalışmaya devam etmesinin fesih iradesini ortadan kaldırdığı gerekçesi yerinde değildir.

3-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille sözkonusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai alacağı konusunda davacının düzgün mesai saati bulunmadığından genel olarak haftada sekiz saat fazla mesai ücreti hesap edilmiş ise de bu şekilde bilirkişinin soyut görüşüne göre istemin kabulü hatalıdır. Dosyada dinlenen tüm şahit beyanları irdelenmesi yeterli bulunmaması halinde yeniden beyanların başvurularak davacının bir haftalık şehiriçi ve şehirdışı çalışma günleri ve bu günlere göre işe başlama ve işten ayrılma saatleri somutlaştırılarak varsa fazla mesai alacağının belirlenmesi gerekirken eksik incelme ile karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4839, Karar No: 2020/2244, Tarih: 08.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4839 E.  ,  2020/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 38. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 07/08/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2300, Karar No: 2018/6290, Tarih: 15.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/2300 E.  ,  2018/6290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. "İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır (HMKm.141)". Davalı kadın süresinde sunduğu cevap dilekçesi ile yoksulluk nafakası ve tazminat talebinde bulunmamış, yasal süresinden sonra sunduğu 29.12.2015 tarihli ikinci cevap (düplik) dilekçesi ile yoksulluk nafakası ve tazminat talebinde bulunmuştur. Bu talep, savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davacı tarafından bu taleplere yönelik açık muvafakat beyanında bulunulmadığı gibi, davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davalı kadının TMK'nun 175. maddesine dayalı yoksulluk nafakası ve TMK'nun 174/1-2. maddesine dayalı tazminat talepleri hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.05.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/37383, Karar No: 2015/3184, Tarih: 19.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/37383 E.  ,  2015/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/285766

MAHKEMESİ : Batman Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2012

NUMARASI : 2010/528 (E) ve 2012/316 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar Ü.. Ö.., A.. Z.. ve S.. A..'a Av. M.D'in müdafii olarak atandığı birleşen dosyada ise suça sürüklenen çocuklar Ü.. Ö.. ve A.. Z..'e Av.M.S.B'ün müdafii olarak atandığı ancak suça sürüklenen çocuklar arasında menfaat çatışması olduğunun tespiti üzerine 16.03.2011 tarihli oturumda suça sürüklenen çocuklardan A.. Z.. ve S.. A.. için yeni müdafii atanmasına karar verildiği ve Batman Barosunun 04.04.2011 tarihli yazısı ile suça sürüklenen çocuklar A.. Z.. ve S.. A.. için Av. R.O'ın müdafii olarak atanmasına karar verildiği ve 04.05.2011 tarihli oturumda Av.R.O'ın müdafiiliğine karar verildiği ancak duruşmaya yetki belgesini sonra ibraz edeceğini belirten Av. H.Y'un katıldığı ve hükmün de suça sürüklenen çocuklar A.. Z.. ve S.. A.. için müdafii olarak atanan Av. R.O'ın yokluğunda verildiği bu nedenle hükmün adı geçen avukata tebliği gerektiği ayrıca gerekçeli karar başlığında açıkça belirtilmediğinden, gerekçeli kararın Av. R.O'a, “suça sürüklenen çocuklar A.. Z.. ve S.. A..'in müdafiisi olduğu da” belirtilerek tebliği gerektiği halde, kendisine hükmün tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, gerekçeli hükmün Av. R.O'a, usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 19/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/693, Karar No: 2016/14857, Tarih: 11.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/693 E.  ,  2016/14857 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... Gazetesinin 24/01/2014 tarihli nüshasının birinci ve sekizinci sayfalarında “İspat etsinler amelelik yaparım ” başlıkları ile yayımlanan yazılar nedeniyle ilgilisi ...’ün vâki düzeltme ve cevap isteminin reddine dair ..... Sulh Ceza Mahkemesinin 19/03/2014 tarihli ve 2014/275 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne düzeltme metinlerinin yayımlanmasına ilişkin .... Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2014 tarihli ve 2014/68 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 27/11/2014 gün ve 71098 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/12/2014 gün ve KYB...... sayılı ihbarnamesi ile dairemize sunulmuştur.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; .... Gazetesinin bir tüzel kişi olduğu, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 12/1. maddesine göre, “Hükmi şahıslara tebliğ, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır”. Aynı Kanun’un "Hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler her hangi bir sebeple mutat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamıyacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.” kuralına aykırı olarak ve cevap ve düzeltme metninin, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca, adı geçen gazetelerin sorumlu müdürlerine gönderilmesi yerine, tebliğ evrakının sorumlu kişiye yapıldığını gösterir şekilde tebliğ mazbatası düzenlenmediği ve usulüne uygun tebliğ koşulu yerine getirilmediği gözetilmeden, itirazın bu yönden reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olmasında, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmuştur.

Dairemizin 19/11/2015 tarih ve 2015/114 Esas, 2015/7453 sayılı kararı ile;