muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2279, Karar No: 2019/3896, Tarih: 20.05.2019

Karara karşı, davacı vekili ile davalı TPMK vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince, dosya üzerinden yapılan isitnaf incelemesinde; mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, mahkemenin davanın kabulüne karar verdiği emtia sınıfları yönünden markaların 556 sayılı KHK 8/1-b anlamında benzer olduğu gerekçesiyle, davalı TPMK vekilinin tüm, davacı vekilinin sair istinaf itirazlarının reddi gerektiği, ancak, mahkemece taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunduğu kabul edileen 30 sınıfın alt grubundaki emtia sınıfları yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, davalı şirketin başvurusunda yer alan ve aynı emtiaya özgülenmiş 35/06. sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden ise dava reddedildiği, oysa, mahkemece davalı şirketin başvurusu kapsamında bulunan 35/06. sınıf mağazacılık hizmetlerinin 30 sınıftaki benzer görülen mallara özgülenmiş hali yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken bu yönden davanın reddine verilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin istinaf itirazının bu sebepten kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'in 08.12.2015 tarih, 2015-M-11714 sayılı kararının 30. sınıfta yer alan "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Mayalar, kabartma tozları; Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri." emtiası ile 35 sınıfta yer alan "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Mayalar, kabartma tozları; Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri yönünden iptaline, anılan sınıflardaki emtialar yönünden davalı şirket markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 20/05/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16825, Karar No: 2017/6908, Tarih: 06.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/16825 E.  ,  2017/6908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı ... yapılan denetimler sonucunda 2009 yılı eczane protokolünün 4.3.6. Hükmü uyarınca 1.662,55 TL, 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.10 hükmü uyarınca 853,65 TL olmak üzere toplam 2.516,20 TL cezai şart bedelinin tahsiline 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.24 hükmü uyarınca sözleşmenin bir yıl süreyle fesih edilmesine karar verildiğini, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 08/10/2013 tarihli ve 98206689/ SÖZLEŞME-18062317/3734619 sayılı yazısı uyarınca yapılan fesih işleminin ve para cezalarının iptali ile muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, davacı hakkında kuruma gönderilen şikayet dilekçesinde; ... ... ... Grubu Tıp Merkezinde eczaneler tarafından getirilen karnelere hastaların bilgisi dışında, muayene edilmeden reçete düzenlendiğinin belirtildiğini, bunun üzerine bahse konu tıp merkezi tarafından kuruma fatura edilmiş reçeteler ile ilgili inceleme başlatıldığını, dinlenen hastalar sonucunda imzaların hastalara ait olmadığını, davacı eczane tarafından yapılan açıklamanında yeterli görülmediğini, sözleşmenin feshine ve cezai şart uygulanmasına karar verildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine, davacı hakkında 2012 yılı ek protokolün 5.3.14 . maddesi gereğince 3 aylık fesih cezasının iptaline, ancak reçete bedelleri karşılığı olan protokolün 6.3.10 ve 6.3.3 maddeleri gereğince 1.803,55 TL'nin ve taktiren 5.000,00 TL cezai şart uygulanmasına, bu miktarın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacıya ait eczanenin 2009 dönemi reçeteleri üzerinde yapılan denetim ve müşterilerinin dinlenmesi sonucunda, eczanenin kuruma fatura ettiği reçetelerde, reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın bu kişilere ait olmadığının tespit edilmesi nedeniyle 2009 protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca ve kendisine hasta gönderilmesi için kurumlar ve hekimler ile işbirliği yaparak reçete toplama ve yönlendirme işleri yaptığı gerekçesiyle 2009 protokolünün 4.3.6 ve 6.3.24. maddeleri uyarınca davacıya cezai şart bedeli ve 1 yıl süre ile sözleşmenin feshinin uygulandığı ve yapılan yargılama sonucunda davacının 2012 yılı protokolünün 5.3.14. maddesine göre verilecek olan 3 aylık fesih cezasının iptaline, ancak reçete bedelleri karşılığı olan protokolün 6.3.10 ve 6.3.3 maddeleri gereğince 1.803,55 TL'nin ve taktiren 5.000,00 TL cezai şart uygulanmasına karar verilmiş ise de 1.1.2016 tarihinde yürürlüğe giren 2016 protokolü ile dava konusu cezai işlemin dayanağı olan 2009 protokolünün 6.3.3. maddesinin değiştirildiği ve 1.1.2016 tarihinde yürürlüğe giren 2016 protokolü ile, davaya konu 2009 protokolünün 6.3.24 maddesinin, protokolün yürürlüğe girdiği 01.01.2016 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırıldığı sabit olmakla beraber 6.12 maddesinde" Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen eczacının yazılı talebi halinde; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesine neden olan fiil/fiiler için bu protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. 1.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cesai şart uygulanmış olan işlemler,konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz. Bu protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiilerden dolayı sözleşmesi feshedilen eczanelerin yazılı talebi üzerine bu protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır." hükmünün düzenlendiği yazılıdır. Hal böyle olunca 2016 yılı protokolü mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği halde bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalının tüm, davacının ikinci bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6343, Karar No: 2020/3659, Tarih: 29.09.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/6343 E.  ,  2020/3659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25.12.2019 gün ve 2014/816-2019/1056 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin adli yardım talepli olarak davalı ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-Davalı ...’ün adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede; 6100 sayılı HMK’nın 334 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin, davanın gerektirdiği giderleri ödeme gücünden kısmen veya tamamen yoksun bulunduğunu ve taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye sunmak zorundadır. Anılan davalının adli yardım talebi ile ilgili olarak HMK'nın 336/2. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin ekinde sunmaları gereken belgeleri sunmadığı anlaşılmakla, kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından davalının adli yardım talebinin HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ...’ün kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalı vekiline işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi atfı ile 344. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının yerel mahkemeye geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’ün kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40149, Karar No: 2014/41086, Tarih: 10.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/40149 E.  ,  2014/41086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 21.02.2008 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 10.10.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/625, Karar No: 2017/1471, Tarih: 19.04.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/625 E.  ,  2017/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından sanık ... ve suç ortakları hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/05/2016 gün ve 2016/113 E. 2016/141 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22869, Karar No: 2012/21662, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/22869 E.  ,  2012/21662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

Dava, davalı şirkette Müdür olarak çalışan davacının açtığı tazminat davacı olup, kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2408, Karar No: 2019/2424, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2408 E.  ,  2019/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7078, Karar No: 2013/7426, Tarih: 21.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/7078 E.  ,  2013/7426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi (Pendik 1.İcra Hukuk Mahkemesi)

KARAR

Dosya içeriğine göre dava, İİK'nin 96 ve devamı maddeleri uyarınca açılan istihkak davasına ilişkin olup, Yargıtay'a geliş tarihine göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararıyla hazırlanan ve 26.01.2013 gün 28540 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 01.02.2013 tarihi itibariyle yürürlüğe giren Yargıtay iş bölümü kararı gereğince temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 8. Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8544, Karar No: 2025/4239, Tarih: 05.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/8544 E.  ,  2025/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/567 E., 2020/418 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz istemi özetle; slogana kendisinin eşlik etmediğine, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilemeyeceğine,

Sanık ...'ın temyiz istemi özetle; slogan atmadığına, sadece videoda göründüğüne,

Resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda sanıkların eylemlerinin, muhatabın, onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanıkların beraatleri yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

2.Kabule göre ise; sanık ... hakkında sonuç adli para cezasının 10.500,00 TL yerine 10.050,00 TL olarak eksik tayin edilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

2.Kabule göre ise; sanık ... hakkında sonuç adli para cezasının 10.500,00 TL yerine 10.050,00 TL olarak eksik tayin edilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanık ... hakkında yeniden hüküm kurulurken 5271 Sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Gercüş Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.03.2025 tarihinde karar verildi.