muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/34538, Karar No: 2012/205, Tarih: 16.01.2012

Dairemizce son yıllarda, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde, hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği kabul edilmektedir. Ancak, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Dairemizin önceki kararlarında ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan indirim üzerine, reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9. HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah

yoluyla dava konusu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan takdiri indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, davacı ulusal bayram ve genel tatil ücreti isteğinde bulunmuş; mahkemece bu istek konusu alacaklar, fazla çalışma hesabı içinde değerlendirilmiştir. Yürürlükte olan TİS.59. maddesine göre; hafta tatili, bayram ve genel tatil günleri çalışmalarında asıl ücrete ilave olarak 2 gündelik daha ödeneceği ve fazla mesainin izinle takas edilemeyeceği öngörülmüştür. Davacı, dava dilekçesinde ulusal bayram genel tatil ücreti talep etmesine rağmen 11-12 Ocak 2006 daki bayram günü çalışmaları yönünden hüküm kurulması gerekirken bu talebin fazla çalışma süresinde değerlendirilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12093, Karar No: 2011/13233, Tarih: 23.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/12093 E.  ,  2011/13233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitinin iptali davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili tarafından, kadastro çalışmaları sırasında ... ilçesi ... mahallesi 801 ada 1 parsel numaralı 50003,44 m2 yüzölçümündeki taşınmazın orman olarak yapılan kadastro tespitinin iptali ile müvekkilleri adlarına tapuya kayıt ve tescili istemi ile dava açılmış; mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; davaya konu taşınmazın keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre dere yatağı olduğu bildirilmiş olmasına göre, taşınmazın aktif dere içinde olup olmadığının uzman jeolog bilirkişi ile belirlenmesi, aktif dere yatağı olmadığının belirlenmesi halinde, taşınmazın üzerindeki imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığının ziraat bilirkişi marifeti ile belirlenmesi zorunluluğu olduğu halde, bu hususun gözardı edilmesi bozma nedenidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 23/11/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21761, Karar No: 2016/1169, Tarih: 17.02.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/21761 E.  ,  2016/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... . Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

.... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün ekspertiz raporunda “inceleme konusu sürücü belgesinin sahteliğinin ilk nazarda ve kolaylıkla dikkati çekmeyecek nitelikte olduğunun” belirtilip, kararın gerekçe kısmında bu konuya atıfta bulunulması karşısında tebliğnamedeki eksik incelemeye yönelen düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı bir sebebin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14205, Karar No: 2010/14323, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/14205 E.  ,  2010/14323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği . Köyü'nde bulunan ve genel kadastroda taşlık ve çalılık olarak tapulama dışı bırakılan 10000 m² yüzölçümlü taşınmazı imar ihya ..., 1975 yılından itibaren ... sıfatıyla zilyet ettiğini iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Yargılama sırasında ise davalı hazine ve orman yönetimi vekilleri davanın reddi ile taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın reddi ile ... bilirkişisi ... ... ve . tarafından düzenlenen 28.05.2008 tarihli krokili raporda (A) ile işaretli 9985 m² yüzölçümlü taşınmazın taşlık ve ... niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 04.04.1968 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve eski tarihli memleket haritası ile amenajman planının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi ve ... mühendisi bilirkişi raporlarında çalılık alan olarak görüldüğü, eğiminin genel olarak % 15-16 olduğu, 1969 yılında kesinleşen arazi kadastrosunda çalılık, taşlık ve ... nitelendirilmesi yapılarak kadastro dışı bırakıldığı, üzerindeki taşlık ve kayalıkların temizlenerek ... arazisi yapısı kazandırılmaya çalışıldığı, ancak; mevcut haliyle imar ihyanın tamamlanmadığı, bölgede halen orman kadastrosunun yapılmadığı, bu tür yerin 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7 ve devamı maddeleri gereğince orman olarak sınırlandırılma olanağı bulunduğu gibi, Hazine tarafından orman olarak kullanılmak üzere Orman Yönetimine de tahsis edilebileceği gözetilerek, gerçek kişinin davasının reddine ve katılan davalı Hazinenin karşı tescil isteminin kabulüyle çekişmeli taşınmazların taşlık ve ... niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı gerçek kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişiye yükletilmesine 22.11.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17746, Karar No: 2011/1829, Tarih: 01.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17746 E.  ,  2011/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ...'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davada, mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edelin bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, hükmolunan bedel dikkate alındığında vekalet ücretine ilk davada hükmedilmiş olduğundan hakkaniyet gereği yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, vekalet ücreti takdiri,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına, yerine (İlk davada vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38244, Karar No: 2018/1926, Tarih: 21.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/38244 E.  ,  2018/1926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Dosyanın incelenmeksizin Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'ne iadesine ilişkin

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik, müdafiinin istinaf talebinde bulunmasından sonra, sanığın istinaf talebinden vazgeçmesi ve sonrasında tekrar istinaf talebinde bulunması üzerine “istinaftan vazgeçmeden vazgeçilemeyeceği gerekçesiyle dosyanın incelenmeksizin Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne iadesine” ilişkin karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... ve müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 11/08/2016 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık müdafii tarafından 15/08/2016 havale tarihli dilekçesiyle süresinde istinaf kanun yoluna başvurulduğu, sanığın 01/09/2016 tarihli dilekçeyle “tarafıma verilen cezanın temyiz edilmeyip, onanması...” talebini içeren kanun yoluna başvurmadan vazgeçme niteliğindeki dilekçeyi vermesinden sonra cezaevi idaresi kanalı ile yazılmış 04/10/2016 tarihli dilekçe ile bu kez “kararı temyiz etmek istediğini” belirttiği,

"Kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardan olan istinaf kanun yoluna başvurma ve bundan vazgeçme (feragat) hükümlerini kullanabilme ehliyetine sahip olduğundan ve 5271 sayılı CMK'nın 266/3. maddesindeki müdafiinin iradesine üstünlük tanınması gerektiğine ilişkin istisna hali de söz konusu olmadığından sanığın istinaftan vazgeçmesi geçerli olup, "istinaftan vazgeçmeden vazgeçemeyeceği" anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne İADESİNE" ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi'nin 2016/38-2016/34 esas-karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla;

İstinaftan vazgeçmeden vazgeçilemeyeceği kararının kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin 5271 sayılı CMK'nın 266/1 ve 298. maddeleri uyarınca REDDİNE, 21/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9528, Karar No: 2015/13376, Tarih: 15.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/9528 E.  ,  2015/13376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/309988

Mahkemesi : Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 16/07/2014

Numarası : 2014/309 - 2014/260

Davacı vekilinin 21.05.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle sahibi bulunduğu araca el konulduğunu, yapılan yargılama sonunda aracın iadesine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacının, sahibi olduğu şirketin aracına haksız yere el konulmasından dolayı 5271 sayılı CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince tazminat davası açtığı, davaya dayanak teşkil eden Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/267 Esas - 2011/212 Karar sayılı dosyasında, davacının aracına habersiz şekilde bandrolsüz sigara yerleştiren ve otobüste muavin olan sanık ...4733 sayılı Kanun hükümleri gereğince mahkumiyetine ve davacıya ait aracın iadesine karar verildiği, bu nedenle davacının el koyma işlemi nedeniyle uğradığını iddia ettiği maddi kaybını aracını kendisinden habersiz şekilde suçta kullanan kişiden Borçlar Kanunundaki sorumluluk kuralları çerçevesinde talep edebileceği nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemekle,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin, isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15410, Karar No: 2015/10812, Tarih: 11.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15410 E.  ,  2015/10812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BATI 2. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/4517-2013/619

Taraflar arasındaki geçici su aboneliğinin sağlanması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde; Ankara İli Etimesgut İlçesi ... Ada ... Parsel üzerinde bulunan .../... Blok ... nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, bireysel abonelik başvurularının davalı kurumca haksız olarak reddedildiğini ileri sürerek; geçici su aboneliği tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı (inşaat) ruhsatının, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı Yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesinin yürürlüğe girdiği 26.07.2008 tarihinden sonra alındığı, geçici 11. maddede belirtilen istisnai halin uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Somut olaya gelince; mahkemece hükme esas alınan dava konusu binaya ilişkin, 18.09.2009 tarihli yapı (inşaat) ruhsatının, "yenileme" ruhsatı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, ilk inşaat ruhsatının istenerek, belirlenecek ruhsat tarihine göre, 3194 sayılı İmar Kanunu’nun geçici 11.maddesi şartlarının oluşup oluşmadığının incelenmesi gerektiği kuşkusuzdur.

O halde, mahkemece; ilk inşaat ruhsatının istenerek, belirlenecek ruhsat tarihine göre, 3194 sayılı İmar Kanunu’nun geçici 11.maddesi şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelmeme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8803, Karar No: 2009/8375, Tarih: 16.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/8803 E.  ,  2009/8375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İlk karar İİK.nun 363.maddesi gereğince temyizi kabil olmayan bir karardır. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine ilişkin son karar İİK.nun 365 ve HUMK.nun 432.maddeleri gereği yasaya uygun bulunmakla (ONANMASINA), 14,00. TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,60 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 16.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3298, Karar No: 2018/9155, Tarih: 18.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/3298 E.  ,  2018/9155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 10.06.2013 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.03.2018 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 18.12.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karar bırakıldı Bilahare dosya ve içersindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.630,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.