muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10564, Karar No: 2017/2638, Tarih: 27.03.2017

FSEK sistemine göre, hak sahibinin açıkça kullanımına izin vermediği bir hakka asla izin verdiği kabul edilemez. Bu itibarla, hak sahibinin yayın kuruluşuna eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili hiçbir şekilde kapsamına almaz. Nitekim FSEK’in 41. maddesi açıkça “umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) 52. maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alacağı” kuralına yer vermiştir. Hak sahiplerinin tümünden önceden izin alınmadan yayınların umuma açık mahallerde gösterilmesine FSEK sistemi izin vermemektedir.

Belirtilen genel ilkenin uygulanmasında “adil kullanım” bulunup bulunmadığı da somut olayın şartlarına göre denetlenmelidir. Nitekim Avrupa Topluluğu Adalet Divanı (ATAD) 15 Mart 2012 tarihli ... (...)/ ... kararında bir diş hekimi muayenehanesinde müzik yayını yapılmasına ilişkin olarak “bu hizmetin sağlanmasının müşterilerin seçimi üzerinde bir etkiye sahip olup olmadığı” ve “bu eylem ile ek bir yarar elde edilip edilmediği” ölçütlerini uygulamıştır. ATAD mesleki ekonomik faaliyet yapan özel diş hekiminin işyerinde müzik yayını yapılmasının fonogram yapımcılarına ücret isteme hakkı vermeyeceğine karar vermiştir (Kararın tam metni için bkz: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:62010CJ0135:EN HTML).

Açıklanan temel ilkeler çerçevesinde eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri gibi müzik yayınının ticari işletmenin faaliyetinin esaslı ve vazgeçilmez bir unsuru olduğu umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yani vasıtalı temsili FSEK’in 24, 80/I, 1, A, 2, 80/I, 1, B., 80/I, 2, 41 ve 52. maddelerinin getirdiği ilkeler çerçevesinde hak sahiplerinden önceden yazılı izin alınmasına bağlıdır. Nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi de kararlarında belirtilen şekilde önceden hak sahiplerinden izin alınması gerektiğine içtihat etmiştir (Bkz. 11. HD. 21.06.2004, 2003/12916, 2004/6868 K. Aynı yönde bkz. 04.12.2006 tarih ve 2005/12086 E., 2006/ 12635). Bu itibarla bir eseri, icrayı veya fonogramı hak sahibi kişilerin yazılı iznini almaksızın –Radyo-TV yayını vasıtasıyla da olsa cafe, bar, restoran gibi müzik yayınının esaslı bir unsuru olan ticari işletmelerde vasıtalı olarak temsile konu ederek ek bir yarar elde etme fiilinin FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı kuşkusuzdur.

Açıklanan gerekçelerle sanığın fiilinin FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/14491, Karar No: 2010/27245, Tarih: 23.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14491 E.  ,  2010/27245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İncirliova İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, verilen kısa kararda, para cezasına karar verilmediği halde, gerekçeli kararda “….ihale bedelinin %10’u olan 3.700,00 TL para cezasının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına” hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Bu nedenle, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar HUMK.nun 388/son madde hükmü gereği açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da verilen kısa karara uygun olması gerekir.(HUMK.nun 381/2-1 madde hükümleri gereği) Bu nedenle mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10/04/1992 tarih ve 7/4. sayılı kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağının belirtilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için  vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir. O halde açıklanan nedenlerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14847, Karar No: 2017/470, Tarih: 24.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/14847 E.  ,  2017/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen 02/04/2014 gün ve 2014/88 sayılı hükmün Dairemizce 06/05/2015 gün ve 2015/1181 E. 2015/6438 K. sayılı ilamla bozulması üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen direnme kararına ilişkin dava dosyası davacı ... vekili tarfından, temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarih ve 6763 sayılı Yasa'nın geçici 4/1. maddesi uyarınca dosya Dairemizce gönderilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin merhum...'ın çocukları olduğunu,...'ında "Mustafa Kemal Atatürk-Medeni Bilgiler (Türk Milletinin El Kitabı)" isimli eserin sahibi olduğunu, eserin birinci basımının Türk Tarih Kurumu tarafından 1969 yılında 1500 adet ve sonraki basısının da 1988 yılında 5000 adet olarak çoğaltılıp yayıldığını, hakları müvekkillerine intikal eden eserin Toplumsal Dönüşüm Yayınları tarafından izinsiz olarak çoğaltılıp piyasaya sunulduğunu, müvekkillerinin bu durumu tesadüfen öğrendiklerini, eserin sahibinin müvekkilinin murisi olup, eserin haklarının davacı mirasçılarına ait olduğunu, davalıların davacılardan izinsiz olarak eseri çoğaltıp yaydıklarını ileri sürerek davalıların tecavüzünün ref'ine, ıslahla birlikte FSEK'in 68.maddesi uyarınca 12.222,00 TL maddi ile 25.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davalı şirketin yayın direktörü olmadığını, anılan şirkette çalışmadığını, yargılama konusu eserin basım ve dağıtımına hiçbir katılımının olmadığını, isminin kitapta yer almasının bilgisi dışında olduğunu, yargılama konusu kitabın Ekim 2008 tarihinde basıldığının ifade edildiğini, oysa müvekkilinin 01.08.2008 tarihinden beri tutuklu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davalı şirketin yayın direktörü olmadığını, anılan şirkette çalışmadığını, yargılama konusu eserin basım ve dağıtımına hiçbir katılımının olmadığını, isminin kitapta yer almasının bilgisi dışında olduğunu, yargılama konusu kitabın Ekim 2008 tarihinde basıldığının ifade edildiğini, oysa müvekkilinin 01.08.2008 tarihinden beri tutuklu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava konusu "Mustafa Kemal Atatürk-Medeni Bilgiler (Türk Milleti'nin El Kitabı)" isimli kitabın eser vasfını haiz olup eserin sahibinin davacılardan başka mirasçısı olmayan... olduğu, dava konusu eserin mali haklarının eser sahibinin ölümü ile mirasçıları olan davacılara intikal ettiği, kitap ile ilgili bandrolleri davalı şirket ve yetkilisi ...'ın aldığı, davalı şirket ve ...'ın eyleminin davacıların murisine ait olan ilim-edebiyat eserini izinsiz çoğaltıp yayma niteliğinde olduğu, davalı...nun bir sorumluluğunun bulunmadığı, dava konusu eserde bir değişiklik yapılmadığı, eser sahibinin isminin belirtildiği, bu nedenle davacıların manevi tazminat isteminin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davalı... yönünden açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 2015/1181 E. 2015/6438 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Mahkemece, davalı şirket ve davalı ... yönünden dava tefrik edilerek önceki kararda direnilmiştir.

Kararı, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Dairemizce verilen 06/05/2015 gün ve 2015/1181 E. 2015/6438 K. sayılı bozma kararına karşı mahkemece verilen direnme kararının yerinde olduğuna, somut uyuşmazlık bakımından eser sahibinin mirasçılarının eserin mahiyet ve hususiyeti bozulmaksızın sadece izinsiz umuma arzı halinde manevi tazminat isteminde bulunamayacak olmasına göre, 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK’nın 373. maddesinin 5. fıkrası uyarınca Dairemizin 06/05/2015 gün ve 2015/1181 E. 2015/6438 K. sayılı kararının düzeltilerek, yerel mahkemenin 16/12/2015 tarihli 2015/435 E. 2015/412 K. sayılı sayılı usul ve yasaya uygun kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 06/05/2015 gün ve 2015/1181 E. 2015/6438 K. sayılı kararının düzeltilerek, mahkemenin 16/12/2015 tarihli 2015/435 E. 2015/412 K. sayılı usul ve yasaya uygun kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ...'dan alınmasına, 24/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20423, Karar No: 2013/24152, Tarih: 03.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/20423 E.  ,  2013/24152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirket ile "II. Tıbbı Rehabilitasyon Kongresi"'nin organizasyonu için 05.08.2009 tarihinde sözleşme imzalandığını, kongrenin sözleşmede belirlenen tarihte gerçekleştirildiğini, sözleşmede belirtilen ücretin 20.000 Euro’luk kısmının ödenmediğini ileri sürerek, bu bedelin 08/12/2010 tarihindeki merkez bankası Euro döviz satış kuru üzerinden ve bu tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; 39.446,00-TL'nin 08.12.2010 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, taraflar arasında düzenlenen 05.08.2009 tarihli organizasyon sözleşmesi nedeniyle ödenmeyen bakiye 20.000-Euro’nun davalıdan tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, sözleşmenin mali yükümlülükler maddesinde ödeme tarihi olarak kongre bitişini müteakip kesin hesaplaşmadan 30 gün sonrasının kararlaştırıldığı, kongre

bitişini (07.11.2010) takip eden 30 gün sonrasının 08.12.2010 gününe denk geldiği, bu nedenle 08.12.2010 tarihi itibariyle temerrüt koşullarının oluştuğu gerekçesiyle bu tarihten itibaren faize hükmedilmiştir. Sözleşmede belirtilen bu süre düzenleyici bir süre olup alacağı muaccel hale getirir. Ancak davalının temerrüde düşmesi için BK 101. maddesi gereğince ayrıca temerrüt ihtarı gerekir. Davacı, BK’nun 101.maddesine göre davalıyı temerrüde düşürmemiştir. Hal böyle olunca dava tarihinden itibaren işlemiş faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent gereğince mahkeme kararının hüküm bölümünün bir numaralı bendinde yer alan "08.12.2010 temerrüt tarihinden" söz ve rakamlarının karardan çıkartılarak yerine aynen "dava tarihinden itibaren" söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15620, Karar No: 2012/29002, Tarih: 10.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/15620 E.  ,  2012/29002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurun yargılama safahatı boyunca istikrarlı ifadeleri, mağdurdaki yaralanmanın Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu raporuna göre yüzde sabit iz bırakır ama yüzde sürekli değişiklik oluşturmaz ve 2. derece orta kırık oluşturacak şekilde ağır olması karşısında mahkumiyet yerine, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5896, Karar No: 2022/93, Tarih: 17.01.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/5896 E.  ,  2022/93 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Soybağının Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm feri müdahale talep eden tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı biyolojik baba soy bağının reddi davası açmış, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne, davacı ile davalılar ... ve ... arasındaki soy bağının reddine, davacının davalılar ... ve ...’in babası olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve ... yanında ferî müdahale talep eden ve müdahale talebi reddedilen tarafından istinaf edilmiştir.

Müdahale talebinin kabulü hâlinde müdahil, davayı ancak bulunduğu noktadan itibaren takip edebilir. Müdahil, yanında katıldığı tarafın yararına olan iddia veya savunma vasıtalarını ileri sürebilir; onun işlem ve açıklamalarına aykırı olmayan her türlü usul işlemlerini yapabilir. (6100 sayılı HMK m. 68/1)

Ferî müdahalede üçüncü kişi, hukuki yararı olduğu gerekçesiyle görülmekte olan davaya ancak taraflardan birinin yanında ve onun yardımcısı olarak katılır. Bu nedenle ferî müdahale, bir davanın davalılar aleyhine sonuçlanması halinde, kendi hukuksal durumu dolaylı şekilde etkilenecek olan üçüncü kişinin başvuracağı bir yoldur ve genellikle amaç, açılmış davanın davalı yararına sonuçlanmasını (reddedilmesini) sağlamaktır.

Müdahil hükmü ancak, lehine katıldığı tarafla birlikte temyiz edilebilir.

Lehine müdahale edilen taraf temyiz kanun yoluna başvurmazsa, HMK’nın 68 inci maddesi uyarınca, yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek zorunda olan ferî müdahil, yalnız başına kararı temyiz edemez. Müdahile husumet tevcih edilmediği gibi müdahil aleyhine bir karar da verilmemiş bulunan hallerde müdahilin tek başına temyiz isteğinde bulunmaya hakkı yoktur.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 68 inci maddesi gereğince ferî müdahilin davada yanında katılmayı talep ettiği davalılarla birlikte hareket etmesi gerektiği dikkate alındığında, müdahil hükmü ancak lehine katıldığı tarafla birlikte temyiz edebilir.

Somut olayda, feri müdahale talep edenin bu isteğinin mahkemece reddedilmiş olması, davalıların temyiz kanun yoluna başvurmamış olmaları ve temyize konu kararda ferî müdahil hakkında bir hüküm kurulmamış olması nedeniyle ferî müdahale talep edenin feri müdahil konumunda bulunduğu kabul edilse bile tek başına temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Bu nedenle temyiz hakkı bulunmayan feri müdahilin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeple, ferî müdahale talebinde bulunanın temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 17.01.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/2754, Karar No: 2014/8598, Tarih: 05.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/2754 E.  ,  2014/8598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 23. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2011/209-2013/101

Taraflar arasındaki birleştirilen alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. R. Ö. ile davalılardan F.. A.. ve birleşen davalısı Ç. Deri San.-F.. A.. vek.Av. K.C. B.' ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Asıl ve birleşen dava, zamanaşımına uğramış bonolara dayalı alacak istemine ilişkindir. Davacı deri alım satımına dayalı kendisine senet verildiğini ancak süresinde ödenmediğini bu nedenle zamanaşımına uğramış bonolara dayalı olarak alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, mal teslimi yapılmadığını, senetlerin zamanaşımına uğradığını, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, asıl dava davacısı M.. A..' in aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle reddine, birleşen davalar yönünden ise G.. G.. arasında ticari ilişki bulunmadığı, davalı C.-Deri-F.. A.. ile davacı H. Deri San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki ticari ilişki kapsamında anılan davalının 4.916,17 TL borçlu olduğuna karar verilmiş hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.11.2009 günlü 2009/6686 Esas, 2009/10178 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkemece bozma ilamına uyularak benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; taraflar arasındaki ticari ilişki kabul edilerek asıl davanın kabulüne, birleşen İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi' nin 2003/1443 Esas sayılı dosyasında davalı Mehmet F.. A.. yönünden kabulüne, davalı G.. G.. yönünden reddine, birleşen İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi' nin 2003/1467 Esas sayılı dava dosyasının reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, G.. G.., Mehmet F.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, hükmüne uyulan bozma ilamında ''... Asıl ve birleşen davaya konu senetler zamanaşımına uğradığı için yazılı delil başlangıcı niteliğinde olup, alacaklınını alacağını her türlü delille kanıtlaması mümkündür. O halde mahkemece davacı M.. A..' e alacağını ispata yarar delilleri sorulup toplandıktan sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerektiğinden...'' bahisle bozulmuştur.

2- Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, hükmüne uyulan bozma ilamında ''... Asıl ve birleşen davaya konu senetler zamanaşımına uğradığı için yazılı delil başlangıcı niteliğinde olup, alacaklınını alacağını her türlü delille kanıtlaması mümkündür. O halde mahkemece davacı M.. A..' e alacağını ispata yarar delilleri sorulup toplandıktan sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerektiğinden...'' bahisle bozulmuştur.

Asıl davada davacı M.. A.. davaya konu senetlerde lehtar sıfatına haiz olup davalı F.. A.. keşideci, diğer davalı ise aval veren sıfatıyla senette yer almıştır.

Birleşen İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi' nde görülen davaya konu senette lehtar M.. A.. keşideci G.. G.., Birleşen İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesindeki davaya konu senette ise, lehtar H. San. Tic. Ltd. Şti. Keşideci Ç. Deri Mehmet F.. A.. olup davalı G.. G.. yine aval veren sıfatıyla senette yer almıştır.

Anılan senetler, zamanaşımına uğradığından, davacılar kambiyo hukukundan kaynaklanan hakları yitirmiş iseler de zamanaşımına uğramış bonolar yazılı delil başlangıcı sayılır. Mahkemece bozma ilamına uyulsa da bozmaya aykırı karar verilmiştir. Davacılar dinlettiği tanıklar ve dosya içerisine sundukları delillerle davalılar ile aralarındaki alt ilişkiyi yani deri alım satımını ve bononun bu nedenle alındığını ispatlamış olup, davalı G.. G.. aleyhine açılan birleşen davaların kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacılar yararına takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.