muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11958, Karar No: 2015/8456, Tarih: 18.06.2015

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, limited şirket müdürü olan davalının şirketi zarara uğrattığı iddiasına dayalı sorumluluk davasıdır.

Somut olayda, davacı tarafça davalının müdür olarak görev yaptığı süre içinde şirketin gelirlerini şahsi işlerinde kullandığı, şirkete ait araçların usulsüz işlemler ile davalının ortağı olduğu dava dışı şirkete devredildiği, şirkete ait araçların akıbetinin ne olduğunun belli olmadığı, bir aracın başıboş bırakılması nedeniyle çalındığı ve davalının şirket işleyişinden bilgi vermemesi nedeniyle açılan dava sonucu şirketin fesih ve tasfiyesine karar verildiği, oluşan zarardan davalının sorumlu olduğu iddia edilmiş, mahkemece tasfiye sürecine giren şirkete ait defter ve belgelerin tasfiye memurunda olması gerektiği ve sunulan sınırlı sayıdaki defter ve belgelerden davalının şirketi zarara uğrattığının ispat edilemediği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 556. maddesi yollamasıyla anılan Kanun’un 338. maddesinde, şirket yöneticileri için ispat yükü ters çevrilmiş kusur esasına dayanan bir sorumluluk öngörülmüş ve yöneticiler aleyhine kusur karinesi kabul edilmiş olup, limited şirket müdürleri, kusur ve sorumluluklarının bulunmadığını ispat edemedikleri takdirde neden oldukları şirket zararından sorumlu olacaklardır. Bununla birlikte, anılan Kanun'un 325. maddesi uyarınca idare meclisi lüzumlu defterleri tutmak ve muayyen müddet içinde geçen iş yılına ait bilançoyu kanun hükümleri gereğince tanzim ve umumi heyet toplantısından en az on beş gün önce pay sahiplerinin tetkikine arz etmekle mükelleftir. Buna göre yönetim kurulu üyeleri veya müdürler bu konuda açık bir iş bölümü yapılmamışsa, şirket için gerekli defterleri tutmakla yükümlü bulundukları gibi defterlerdeki aleyhlerine olan kayıtlarla da bağlıdır. Kanunen tutulması gereken defterlerin yönetim kurulu veya müdürler tarafından tutulmaması, defterlerin düzensiz tutulmuş olması veya kanuni süreler içinde saklanması yükümlülüğünün yerine getirilmemesi hallerinde meydana gelen zararlardan dolayı yönetim kurulu üyeleri veya bununla yükümlü olan müdürler doğrudan sorumludurlar.

Somut olayda, davalının 10 yıllık süreliğine şirketin müdürü olarak atandığı uyuşmazlık konusu olmadığı gibi tasfiye memuru tarafından gerek 24.11.2007 ve gerekse 28.03.2008 tarihli ihtarlar ile şirkete ait defter ve tüm belgelerin davalıdan talep edildiği ve davalı tarafından tüm defterlerin tasfiye memuruna ibraz edilmediği ve ayrıca şirkete ait bir kamyonun çalınmış olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalının 10 yıllık süreliğine şirketin müdürü olarak atandığı uyuşmazlık konusu olmadığı gibi tasfiye memuru tarafından gerek 24.11.2007 ve gerekse 28.03.2008 tarihli ihtarlar ile şirkete ait defter ve tüm belgelerin davalıdan talep edildiği ve davalı tarafından tüm defterlerin tasfiye memuruna ibraz edilmediği ve ayrıca şirkete ait bir kamyonun çalınmış olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, tarafların ortağı olduğu limited şirketin müdürü olan davalının şirkete ait defterleri usulüne uygun veya hiç tutmamasından dolayı sorumlu olduğunun kabulü ile davalının müdür olarak şirkete ait araçların korunması konusunda özen yükümlülüğüne aykırı hareket edip etmediğinin, çalınan araç nedeniyle bir sorumluluğunun bulunup bulunmadığının, yine şirkete ait araçları davalının kendi adına çalıştırıp çalıştırmadığının araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6878, Karar No: 2016/11094, Tarih: 14.12.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/6878 E.  ,  2016/11094 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava; ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı; maliki bulunduğu çaplı taşınmaza davalıların baskı ve tehdit suretiyle müdahale etmelerinden dolayı kiraya veremediğini ileri sürerek ecrimisil talebiyle eldeki davayı açmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davanın ... ve diğer davalı ... aleyhine açıldığı, dava dilekçesinde davalı ...’ın ticari ünvanı belirtilmediği gibi, sonradan işletmeyi satın aldığı ileri sürülen .. ... .... Tur. San. Tic. Aş’ne de husumet tevcih edilmediği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, husumet dava şartlarından olup, davanın görülebilmesi için husumetin doğru hasıma yöneltilmesi zorunludur.

O halde; davalı ...'ın sıfatı, açık adresi ile işletmeyi devralan tüzel kişiliğin tam adı ve açık adresi davacı vekiline açıklattırılarak dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edildikten sonra yargılama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları açıklanan yönler itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7226, Karar No: 2017/14849, Tarih: 08.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/7226 E.  ,  2017/14849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın vesayetin devamına karar verilmiş olup hükmün kısıtlı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, kısıtlı adayı hakkında ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2015/667 E. ve 2015/827 .... sayılı kararı ile vasilik talebinin reddine karar verildiğini, karar sonrasında aldığı ve ... ...tarafından 25.05.2015 tarihinde verilen raporda ise; kısıtlı adayı olan kızının zeka geriliğine düçar olduğunun ve kendisini savunamayacak durumda olduğunun tespit edildiğini belirterek, kızı ...'e vasi tayin edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, ...'in TMK.'nun 405. maddesi gereğince vesayet (hacir) altına alınmasına karar verilmiş ve hüküm kısıtlı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının dilekçe ekinde sunduğu 25.06.2015 tarih ve 8330 sayılı ...Sağlık Kurulu Raporu ile kısıtlı adayına zeka geriliği teşhisinin konulduğu ve ruhsal olarak kendisini savunamayacak durumda olabileceğinin belirtildiği, kısıtlı adayı hakkında mahkemece aldırılan ... Devlet Hastanesi'nin 13/07/2015 tarihli ve 1638 sayılı Sağlık Kurulu Raporu ile sınır donuk zeka teşhisinin konulduğu ve vasi tayini gerekmediğinin belirtildiği, mahkemece hükme esas alınan bu rapora göre kısıtlı adayına vasi atandığı, karar tarihinden sonra dosyanın tekrar ele alınması üzerine alınan ... Devlet Hastanesi'nin 16/10/2015 tarihli ve 4183 sayılı Sağlık Kurulu Raporu ile de hakkında karar verilmek üzere ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'ne sevkinin uygun görüldüğünün belirtildiği anlaşılmaktadır.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi kapsamında akıl hastalığı sebebiyle vesayet altına alınma istemine ilişkindir.

Vesayet hakkındaki hükümler kamu düzenine ilişkindir

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi kapsamında akıl hastalığı sebebiyle vesayet altına alınma istemine ilişkindir.

Vesayet hakkındaki hükümler kamu düzenine ilişkindir

Yukarıda yapılan açıklamalara göre, kısıtlı adayı hakkında temin edilen sağlık kurulu raporları arasında çelişkiler bulunmaktadır. 25.06.2015 tarih ve 8330 sayılı ...Sağlık Kurulu Raporu ile kısıtlı adayının zeka geriliği teşhisinin konulduğu ve ruhsal olarak kendisini savunamayacak durumda olabileceği belirtilmiş, ... Devlet Hastanesi'nin 13/07/2015 tarihli ve 1638 sayılı Sağlık Kurulu Raporu ile sınır donuk zeka teşhisinin konulduğu ve vasi tayini gerekmediği belirtilmiş, ... Devlet Hastanesi'nin 16/10/2015 tarihli ve 4183 sayılı Sağlık Kurulu Raporu ile de hakkında karar verilmek üzere ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'ne sevkinin uygun görüldüğü belirtilmiştir. Böylece her üç rapor arasında kısıtlının sağlık durumu ve vasi tayinine gerek olup, olmadığı hususunda çelişkiler oluşmuştur, kaldı ki, ... Devlet Hastanesi'nin 13/07/2015 tarihli ve 1638 sayılı Sağlık Kurulu Raporunda vasi tayini gerekmediği yazılı olduğu halde, mahkemece bu rapora dayanılarak vasi tayinine karar verilmiştir. O halde, mahkemece tüm bu çelişkilerin giderilmesi amacıyla yeniden rapor alınması, gerek görüldüğü takdirde ... Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor aldırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile vasi tayini edilmesine ve ek kararla vesayetin devamına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMKnun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6480, Karar No: 2011/13296, Tarih: 13.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6480 E.  ,  2011/13296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin tüm, davalılardan ... vd. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğünün 8 Mart 2006 gün ve 792 sayılı yazılarında "Ankara – İstanbul ve Ankara – Konya Rehabilitasyon Projesi kapsamındaki yeni demiryolu güzergahında demiryolu hat ekseninden itibaren 50 metrelik kesimin demiryolu güvenlik koridoru kabul edilerek bu koridorun dahilinde sabit yapılaşmaya müsaade edilmemesi" yönündeki yazısı dikkate alınarak, demiryolu güvenlik koridorunun 50 metre olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmü temyiz eden davalılar yönünden kamulaştırma bedelinin eksik tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 13.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3902, Karar No: 2019/5515, Tarih: 02.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3902 E.  ,  2019/5515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle.... mevkiindeki 343 ada 1 nolu parsel de kain taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı adına kaydedildiğini, ancak dava konusu taşınmazın bir kısmının dere yatağında, bir kısmının ise orman niteliğinde olduğunu, zilyetlikle kazanıma tabi yerlerden olmadığını, özel mülkiyete konu olamayacağını, idareye gelen ihbar neticesinde düzenlenen muhakkik raporunda “bir kısmı dere bir kısmı orman olan söz konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında köy muhtarı .....tarafından eşi üzerine yazdırıldığının, sonrasında kendiliğinden yetişen çam ağaçlarının ...... tarafından damgalanarak kesildiğinin” tespit edildiğini, ayrıca kadastro bilirkişileri hakkındaki yönetmelik gereğince muhtarın eşini ilgilendiren tespitte görev yapmasının da hukuken usulsüz olduğunu beyan ederek; dere yatağı olan kısmın tescil harici bırakılarak tapudan terkinine, orman olan kısmının orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, ...... yanı mevkii 343 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkında teknik bilirkişiler..... tarafından 22.06.2015 tarihinde düzenlenen krokide belirtilen (A), (B) ve (D) harfleriyle gösterilen kısımlarının orman vasfında olduğu anlaşılmakla, bu bölümler yönünden davalı üzerine bulunan tapunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline, ..... köyü bentin yanı mevkii 343 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkında teknik bilirkişiler ..... tarafından 22.06.2015 tarihinde düzenlenen krokide (C) harfi ile gösterilen kısımın dere yatağı vasfında olduğu anlaşılmakla, bu bölüm yönünden davalı üzerine bulunan tapunun iptali ile dere yatağı vasfı ile tescil harici bırakılarak tapudan terkinine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeye konu yerin içinde bulunduğu ......ilk tahdidi 6831 sayılı Kanuna göre 1970 yılında yapılmış, 04.10.1971 tarihinde ilan edilmiştir. 2008 yılında yapılan ilk tesis kadastrosunda çekişmeli parselin sınırlandırılması ve davalı adına tespiti yapılmıştır.

Dava; tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeye konu yerin içinde bulunduğu ......ilk tahdidi 6831 sayılı Kanuna göre 1970 yılında yapılmış, 04.10.1971 tarihinde ilan edilmiştir. 2008 yılında yapılan ilk tesis kadastrosunda çekişmeli parselin sınırlandırılması ve davalı adına tespiti yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, dava konusu 343 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A), (B) ve (D) harfleriyle gösterilen bölümlerinin orman sayılan yerlerden olduğu; (C) bölümünün ise "dere yatağı" vasfında olduğu belirlenerek hüküm kurulduğuna göre; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/10/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5829, Karar No: 2019/15117, Tarih: 08.07.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/5829 E.  ,  2019/15117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 04.04.2009 tarihinde davalı ... Avm Turizm ve Sinema İşletmeciliği Ltd. Şti.’ne ait restaurantta işe başladığını, garson olarak çalıştığını, restaurantın 26.08.2011 tarihinde davalı ...tarafından diğer davalı ... Yiyecek ve İçecek A.Ş.’ye devredildiğini, müvekkilinin davalı işyerinde ücretini maaş ve bahşiş toplamı üzerinden aldığını, son maaşının 840,00 TL olduğunu, 840,00 TL’nin banka hesabına yatırıldığını, bahşiş ödemelerinin elden nakit olarak ödendiğini, davalı işletmede servis personeli olarak çalışan personellerin bahşişlerinin almış oldukları maaşların daha üstünde olduğunu, fazla çalışma, dini ve resmi tatil ücretlerinin ödenmemesi ve prime esas kazancının SGK’ya eksik bildirilmesi nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesine istinaden iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Yiyecek ve İçecek A.Ş. vekili, davacının ... AVM’de bulunan Numnum Restoran isimli işletmede 04.04.2009 tarihinden itibaren barboy olarak çalışmaya başladığını, dava konusu işyerinin müvekkili şirket tarafından 26 Ağustos 2011 tarihinde diğer davalı şirketinden devralındığını, işyeri devri sonrasında sehven yapılan muhasebesel bir hata nedeni ile davacının maaşının eksik hesaplandığını, davacının durumu bildirmesi üzerine doğru hesaplama yapılarak fark ödendiğini, bu durumun bordro ve dekontlardan anlaşıldığını, davacının fark ödendiği halde işyerinde müvekkili aleyhine söylemlerde bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Avm Turizm Ve Sinema İşletmeciliği Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirketin ... AVM alışveriş merkezinde, halen diğer davalının işletmesinde bulunan ... Restaurant’ın daha önceki işletmeci olduğunu, diğer davalı ile yapılan 23.06.2008 tarihli Yönetim Sözleşmesi uyarınca bahse konu restaurantın tüm işletmecilik ve yönetim faaliyetlerinin müvekkili şirket adına 25.08.2011 tarihine kadar diğer davalı şirket tarafından yürütüldüğünü, Yönetim Sözleşmesi uyarınca restaurantta çalışacak işçilerin tamamının müvekkili şirket işçisi olarak işe başlatıldığım, Beyoğlu 2. Noterliği'nde müvekkili şirket ile diğer davalı şirket arasında imzalanan 14180 yevmiye numaralı ve 22.07.2011 tarihli devir sözleşmesiyle işletmenin tamamının, işçileriyle birlikte devredildiğini, davacının baştan itibaren müvekkili şirketin işçisi olmadığını, emir, direktif ve talimatları doğrudan diğer davalı şirketten aldığını, davacının sözleşmeden doğan alacaklarının devir tarihine kadar müvekkili şirket tarafından tam, eksiksiz, zamanında ve düzenli ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının genel tatil ücretleri ile fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği, davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.