muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14749, Karar No: 2018/4649, Tarih: 31.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14749 E.  ,  2018/4649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... 1-Özgür Çizgi Medya İletişim San. Tic. Ltd. Şti. 2-... vekili Avukat ...

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 17/01/2014 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak internetteki yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, internetteki yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, 9 Aralık 2012 tarihinde davalı ... sitesinde sürmanşetten “Vakıf mallarını satanlar adliyeye sevk edildi” şeklinde yapılan haberin gerçeği yansıtmadığını, asılsız ve hukuka aykırı olduğunu, davacının kişilik haklarına saldırı içerdiğini belirterek, oluşan manevi zararının davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; haberin alıntı yapılarak yayınlandığını, güncel ve görünür gerçeğe uygun olduğunu belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalı ... sitesinde davacı hakkında yapılan haberle ilgili olarak, habere konu olayla ilgili olarak kesinleşmiş bir hüküm olmadığı halde, eleştiri sınırları da aşılarak davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu, davacının ağır ceza mahkemesinde yargılanması sonucunda, suçsuz bulunarak beraatine karar verildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. Maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

./..

-2-

./..

-2-

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

AİHM 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru no'lu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir. Mahkeme aynı ifadeleri 69698/01 başvuru no'lu ve 16354/06 başvuru no'lu kararlarında da tekrar etmiştir.

Dosya içeriğinden; davacının, yayın tarihinde, habere konu eylemler nedeniyle başlatılan soruşturma kapsamında, ifadesinin tespiti için gözaltına alındığı, soruşturma neticesinde Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/44 esas sayılı dosyasında yargılandığı ve mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunamadığı gerekçesiyle beraat ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden; davacının, yayın tarihinde, habere konu eylemler nedeniyle başlatılan soruşturma kapsamında, ifadesinin tespiti için gözaltına alındığı, soruşturma neticesinde Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/44 esas sayılı dosyasında yargılandığı ve mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunamadığı gerekçesiyle beraat ettiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, dava konusu haberin güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, soruşturmaya konu bir olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek nitelikte aktarıldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18378, Karar No: 2020/4312, Tarih: 03.03.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/18378 E.  ,  2020/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur hakkında düzenlenen Çorlu Devlet Hastanesinin 19.09.2015 tarihli raporunda ''Burunda abrazyon, os nazalede fraktür, hayati riski yoktur, kati raporu KBB uzmanı tarafından verilecektir.'' rapor edildiği, aynı yerden 07.10.2015 tarihli Beyin ve Sinir Cerrahisi uzmanı tarafından alınan kati raporda ''Herhangi bir darp izine rastlanmadı, hayati tehlikesi yoktur'' olduğu belirtildiği böylece mağdurdaki yaralanma konusunda çelişki olduğu ve sabit iz konusunda bir belirlemenin olmaması, kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etki derecesinin gösterilmemesi nedeniyle rapor içeriklerinin yetersiz olduğu anlaşılmakla, mağdura ait tüm film, grafi, hastane evrakları ve tüm tedavi evraklarının en yakın adli tıp şube müdürlüğüne sevki ile yaralanmasına ilişkin 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 03.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2227, Karar No: 2014/3121, Tarih: 06.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2227 E.  ,  2014/3121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/779-2013/386

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı aracının park halindeki müvekkiline ait araca çarparak hasarlandığını, davalının önce hasarı ödemeyi kabul ettiğini, daha sonra hasarın fazla olduğunu belirterek vazgeçtiğini davalı hakkında icra takibi yapıldığını, itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, olayla ilgisinin bulunmadığını,...... plakalı aracın sahte belge ile satışının yapıldığından bahisle ceza mahkemesinde derdest dava bulunduğunu, olayın bununla ilgili olabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının Kadıköy 8.İcra Müdürlüğünün 2011/23956 sayılı dosyasına yaptığı itirazın 4.000 TL asıl alacak ve 473 TL tespit gideri yönünden iptaline, takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, duruşmada dinlenen davacı tanığının

beyanına, davacı aracında çarpma sonucu oluşan ve fotoğraflarda görülen boya izlerinin, davalı tarafa ait aracın rengi ile uyumlu olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ve itirazın iptali şeklinde açılan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı, davalı aleyhine yaptığı icra takip dosyasında, 6.569 TL hasar, 473 TL tespit gideri ve 100 TL işlemiş faiz toplamı 7.142 TL üzerinden takibe geçmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının gerçek zararının 4.000 TL olduğu tespit edilmiştir. Davacı tarafça yapılan tespit gideri, yargılama giderlerinden olup, yargılama giderine eklenerek davanın kabul ve red oranında taraflar arasında paylaştırılması gerekir.

Tespit giderine faiz yürütülemez. Bu durumda mahkemece, davalının itirazının kısmen iptali ile 4.000 TL asıl alacağın takip tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, 473 TL tespit giderinin davacı tarafça yapılan yargılama giderlerine eklenerek davanın kabul/red oranında taraflar arasında paylaştırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi 4.000 TL asıl alacak ve 473 TL tespit giderinin takip tarihinden işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 6.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22779, Karar No: 2012/31295, Tarih: 24.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/22779 E.  ,  2012/31295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tapu İptali ve Tescil - Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dava konusu taşınmazın "aile konutu" olması sebebiyle davacı eşin açık rızası alınmadan koca tarafından üçüncü kişi ...'ye devredildiğinin tespit edilmiş olması ve devralan üçüncü kişinin iyiniyetli olmadığının anlaşılmış bulunması sebebiyle iptal ve tescil kararı verilmiş olmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 24.12.2012(Pzt.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Gerekçede açık rıza alınmadan yapılan işlemin "kesin hükümsüz" olduğunun belirtilmesi düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2012/1121, Karar No: 2012/4098, Tarih: 21.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1121 E.  ,  2012/4098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, hakaret

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Katılanlar ... ve ... vekilinin yetkisi bulunmadığından duruşma talebinin CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

b) Katılan sanık ... müdafiinin 22/06/2011 tarihli süre tutum ve 05/08/2011 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde verilen kararı sanık sıfatıyla temyiz ettiği anlaşıldığından, ... yönünden katılan sıfatıyla da temyize gelindiğini kabul eden tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

c) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmü, CMUK.nun 305/1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olup karar tarihi olan 21.06.2011 itibarı ile temyizi mümkün olmadığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

d) .../... Cumhuriyet Başsavcılığının 22/10/2010 tarih 2010/633 sayılı evrakıyla hakkında kasten öldürmeye yardım suçu yönünden kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen tanık ...’nın CMK.nun 50/1-c maddesi uyarınca yeminsiz dinlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, dosya içeriği ve tespit olunan diğer tanık ifadeleri karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... ile katılan sanık ...’in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...’ın katılan ...’a yönelik kasten yaralama, katılan sanık ...’in kasten yaralama ve hakaret suçlarının nitelikleri tayin, sanık ...’ın kasten yaralama suçunda takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği ile katılan sanık ...’in suçlarında cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin katılan ...’a yönelik eylemin TCK.nun 27/2 maddesi kapsamında bulunduğuna, alt sınırdan ceza tayin edilmesi ve TCK.nun 50, CMK.nun 231. maddelerinin uygulanması gerektiğine, katılan sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, delillerin hatalı takdir edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ...’ın maktul ...’a ve katılanlar ... ve ...’a yönelik suçları yönünden;

A) Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ...’ın maktul ...’a ve katılanlar ... ve ...’a yönelik suçları yönünden;

a) Sanığın kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçuyla ilgili olarak; oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın olay tarihinde arkadaşı tanık ...’yla birlikte maktul ve katılanın çalıştığı içkili lokantaya eğlenmeye gittiği, gelen hesap miktarı yüzünden sanıkla katılan ... arasında tartışma çıktığı, ...’in sanığı dışarı çıkartarak küfür ettiği ve burnuna kafa atarak kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği, ... dışında aralarında maktulün de bulunduğu yaklaşık 7-8 kişinin lokantadan dışarı çıkarak sanığa saldırdıkları, işyeri sahiplerinden ...’ın da sandalye ile sanığa vurduğu, sanığın kendisine saldıranlar arasında bulunan ancak kim olduğu tespit edilemeyen kişinin elinde bulunan bıçağı ele geçirerek maktulü üç yerinden, katılan ...’i iki tanesi toraksa ve batına nafiz olacak şekilde dört yerinden bıçakladığı, maktulün kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ kesilmelerinden gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü, katılan ...’in hayati tehlike geçirdiği olayda;

Sanığın bıçağı ele geçirdikten sonra, kendisine yönelik kesici-delici veya ateşli silah kullandıklarına dair delil elde edilemeyen karşı grupta yer alan maktulü bıçaklayarak öldürdüğü ve katılan ...’i öldürmeye teşebbüs ettiği, böylelikle sanığın eyleminde kendi nefsine yönelik gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan haksız saldırı karşısında kendisini korumak kastıyla mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaş nedeniyle meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının mevcut olmadığı anlaşılmakla, maktul ve katılanların toplu saldırısı karşısında hayati tehlike geçirmeden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanan sanığın ağır haksız tahrik altında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından cezalandırılması gerekirken, hakkında TCK.nun 27/2 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

b) Sanığın katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçu yönünden; maktul ve katılanların toplu saldırısı karşısında hayati tehlike geçirmeden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanan sanık hakkında ağır haksız tahrik nedeniyle TCK.nun 29. maddesi uyarınca hakkaniyet gereğince makul düzeyde indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, katılanın tarafları ayırmaya çalıştığından bahisle haksız tahrik hükmünün uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin, katılanlar ..., ... ve ... vekillerinin, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanık ...’a verilen cezanın miktarı ve bozma nedeni göz önünde tutularak sanık ... ve müdafiinin tahliye talebinin reddine 21/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15645, Karar No: 2019/437, Tarih: 05.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/15645 E.  ,  2019/437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Ayakkabıcılık Aksesuar Tekstil Ticaret AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... Deri Mamülleri Üretim San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 10/10/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın ... yönünden reddine, diğer davalı ... Deri Mamülleri Üretim San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden kabulüne dair verilen 24/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı .. Deri Mamulleri Üretim Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi temsilcisi ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle temyiz edenin sıfatı da gözetilerek delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9276, Karar No: 2016/17352, Tarih: 27.09.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/9276 E.  ,  2016/17352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirkette 01.05.2012 tarihinde aylık 6.750 euro ücretle pilot olarak çalışmaya başladığını, iş akdini 12.04.2013 tarihinden itibaren fesh ettiğini davalı şirkete bildirdiğini, taraflar arasında düzenlenen sözleşme gereğince fesihten itibaren iki ay daha çalışma hakkı olduğu halde şirketin 15.02.2913 tarihinde kendisini işten çıkardığını ileri sürerek, 12.600 euro ücret alacağının faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdi devam ederken katarakt ameliyatı olması nedeniyle rapor aldığını, rapor aralığında iş akdini feshettiğini, davacının istifa etmesini bildirmesi üzerine sözleşmenin feshedildiğini, şirketten istifa edenlerden ihabar önellerine uymalarının istenmediğini, sağlık durumunda değişiklik olan personelin durumunun .... ye bildirilmesinin zorunlu olduğunu yine bu durumda mevzuat gereği personelin uçuş lisansının askıya alındığını, davacının bu bildiği için bu süre içinde çalışmadığı halde kendisine tam ücret ödeneceği düşüncesiyle ihbar öneli vermek suretiyle sözleşmeyi feshetmek istediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabülüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.