muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4143, Karar No: 2018/10571, Tarih: 03.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/4143 E.  ,  2018/10571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğinden; davalılar ... Medikal Ltd. Şti. ve Nif-Tem Temizlik Malzemeleri Ltd. Şti. vekilinin anılan şirketler adına temyiz isteminde bulunurken temyiz harcının bir adet alındığı görülmekte olup temyiz isteminde bulunan her davalı şirket için ayrı ayrı temyiz harçlarının alınması gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen sebeple;

Davalılar ...Medikal Ltd. Şti. ve ... Temizlik Malzemeleri Ltd. Şti. vekilinin dava ve harç türlerine de dikkat edilerek temyiz harcı yatırılmayan davalı şirketin temyiz yoluna ilişkin harçlarını usulünce yatırması için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434. maddesi uyarınca gerekli işlemler yerine getirilerek eksiklik giderildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26387, Karar No: 2016/4971, Tarih: 07.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/26387 E.  ,  2016/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVALILAR :1- ... ADINA AVUKAT ...

2-... .......... DAİRE BAŞKANLIĞI ADINA AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının asıl işveren ........ İl Özel İdaresi bünyesinde, alt işveren ......... şirketi işçisi olarak çalıştığını, ancak haksız yere ve işçilik alacakları ödenmeden işten çıkartıldığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... - .... Koordinasyon Daire Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı idarenin kapatılan ..... İl Özel idaresinin hak ve borçlarını devralmadığını ve davacı ile arasında herhangi bir iş akdi bulunmadığını davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini ve ayrıca esas yönünden de davacının il özel idaresinin personeli olmadığını bu nedenle işçilik alacaklarından idarenin sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Jettem Temizlik şirketi vekili özetle; Davacının belirli süreli olarak çalıştığını ve il özel idaresinin 6360 Sayılı yasanın öngördüğü şekilde başka kamu kurum kuruluşlarına devredilmesi üzerine aralarındaki sözleşmenin sona erdiğini ve davacı taraf ile de yapılan belirli süreli iş akdinin kendiliğinden sona erdiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne ve davalıların hükmedilen alacak miktarlarından müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava, alt işveren şirketin yanı sıra ... - ............ Daire Başkanlığı aleyhine açılmış ve bu davalılar huzuru ile yargılama yapılarak karar verilmiş ise de;

...nin ve valiliğe bağlı ........... Koordinasyon Daire Başkanlığının tüzelkişiliği yoktur.

Somut uyuşmazlıkta, işveren T.C. .......... Bakanlığı olup, husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı olduğu anlaşıldığından, davanın HMK.nun 124.maddesi uyarınca T.C. ...........Bakanlığı'na yöneltilerek sonuca gidilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir

F)Sonuç:

...nin ve valiliğe bağlı ........... Koordinasyon Daire Başkanlığının tüzelkişiliği yoktur.

Somut uyuşmazlıkta, işveren T.C. .......... Bakanlığı olup, husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı olduğu anlaşıldığından, davanın HMK.nun 124.maddesi uyarınca T.C. ...........Bakanlığı'na yöneltilerek sonuca gidilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6204, Karar No: 2012/12859, Tarih: 21.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/6204 E.  ,  2012/12859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Midyat Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 24.04.2012 gün ve 394/156 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; kısmen kıraç, taşlık ve kayalık olduğu için Devletin hüküm ve tasarrufu altında olması gereken, fakat kadastro çalışmalarında İzbırak Köyü 129 ada 5 parsel numarası üzerinden davalı adına tespit ve tescil edilen dava konusu taşınmazın bir kısmının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığını, 40 yılı aşkın bir süredir vekil edeninin mülkiyet ve zilyetliği altında bulunan kısmen bağ, kısmen de tarla vasfında olduğunu, kıraç bölümlerinin olmadığını, idari olarak çekilen fotoğraflarda gözüken kayaların taşınmazla ilgisi bulunmayıp, Midyat-Dargeçit yolunun yapımı sırasında çıkarılan kayaların taşınmaza yığıldığını açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu 129 ada 5 parsel ... taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kısmen kıraç, taşlık ve kayalık niteliği ile Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu hukuki sebebine dayalı olarak açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda ekonomik tarım yapılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; davacı vekili tarafından dava konusu taşınmazın bir kısmının tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili talep edildiği halde mahkemece, davacı vekilinin kısmen iptal ve tescil talep ettiği yer açıklattırılıp, kroki üzerinde gösterilmeden taşınmazın tamamının tapusunun iptaline karar verilmiştir. Taleple bağlılık ilkesi aşılarak istekten fazlasına hükmedilmesi HUMK.nun 74. (HMK. m. 26) maddesine aykırı düşer. Hakim iddia ve savunmayla bağlı olup, ondan fazlasına ve başka bir şeye karar veremez.

Öte yandan dosya arasında bulunan DSİ Genel Müdürlüğü’nün 01.12.2011 tarihli yazı cevabından nizalı taşınmazın bir bölümünün kamulaştırıldığı, taraflar arasında uzlaşma sağlanamaması üzerine Midyat Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/746 E. ... dosyasında kamulaştırma bedelinin tespiti ve Hazine adına tescili davası açıldığı, mahkemece belirlenen bedelin davalı hesabına bloke edilmesiyle kararın 13.05.2011 tarihinde kesinleştiğinin bildirildiği, Midyat Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.05.2011 tarih 2010/746 E. 2011/473 K. ... ilamıyla uyuşmazlık konusu taşınmazın 2.323,68 m2'lik kısmının kamulaştırma nedeniyle davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verildiği, terkin hükmü yönünden kararın kesin olduğunun şerh edildiği, eldeki dosyada teknik bilirkişiler ... ve ...’in 19.03.2012 tarihli rapor ve krokisinde yol olarak kamulaştırılan bu alanın A harfiyle gösterilen 2.323,68 m2’lik yer olduğunun belirtildiği, bu durumda çekişmeli taşınmazın Midyat Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/746 E. 2011/473 K. ... kesin hükmü ile yol olarak terkin edilen 2.223,68 m2'lik kısmının pafta üzerinde teknik bilirkişiye işaret ettirilip, ifraz edilmeden tapu kaydının tamamının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bunlardan ayrı; TMK.nun 715 ve 999 ile 3402 ... Kadastro Kanununun 16/C maddeleri kapsamında kalan yerlerin Hazine adına tesciline karar verilemez. Ancak, bu maddeler kapsamında kalmayan yerlerden ise, Hazine adına tescillerine karar verilmesi mümkün olabilir. Ziraat Fakültesi Öğretim Üyeleri ... ... ile ... Almaca’nın birlikte düzenledikleri raporda dava konusu taşınmazın yol olarak terkin edilen alanı dışında kalan, fen raporunda B ve C harfleriyle gösterilen kısımların bilim ve fen bakımından işlenebilir arazi niteliği taşıdığı, işlenebilen yerlerden olduğu, bu haliyle henüz işlenmiş tarım arazisi niteliğinde olduğu, çok eski tarihlerden beri (1984 yılı hava fotoğraflarına göre) tarımsal amaçlı olarak kullanıldığı, alanın tarımsal amaçlı olarak kullanılmaya elverişli bulunduğu belirtildikten sonra, raporun devamında dava konusu B ve C ile gösterilen alanlarda uzun yıllardır tarım yapılmadığı, imar-ihya çalışmalarının tamamlanmadığı, bu haliyle tarım arazisi vasfı kazanmadığı, 1984 tarihli hava fotoğraflarında işlem yapılmadığı açıklanmak suretiyle raporda kendi içinde çelişkiye düşülmüştür.

O halde mahkemece yapılacak iş; taleple bağlı kalınarak, davacı vekilinden kısmen iptaline karar verilmesi istenen bölümün yapılacak keşifte gösterilmesi istenip, şayet bu bölüm yol olarak terkin edilen kısım dışında kalan alanın tamamı değilse, teknik bilirkişiden çekişmeli taşınmaz içerisinde kamulaştırma kararı sonucu yol olarak terkin edilen kısım ile davacı vekilinin kısmen iptaline karar verilmesini istediği bölümler ayrı ayrı krokiye bağlattırılıp, yine talebe konu kısımla ilgili yeniden önceki bilirkişiler dışında 3 kişilik ziraatçı bilirkişi seçilerek taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin belirlenmesine, ne zamandan beri ekonomik amacına uygun olarak zilyet ve tasarruf edildiğinin tespitine yönelik maddi bulgulara ve bilimsel gerekçelere dayalı rapor aldırılması, ondan sonra toplanacak delillere göre iddia ve savunma çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Kabul şekline göre de; yargılama masraflarıyla ilgili olarak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 ... Yasanın 16. ve 17. maddeleriyle 3402 ... Yasaya eklenen 36/A ve Geçici 11. maddelerinde, “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından açılan ve henüz infaz edilmemiş bulunan dava ve kararlarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil yargılama gideri yükletilemeyeceği...” yönünde düzenlemeler getirilmiştir. Bu düzenlemeye aykırı olarak yargılama giderlerinden sayılan bakiye 297 TL karar ve ilam harcının davalıya yükletilmesi de yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 ... HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

NE
Yargıtay — Esas No: 2014/5904, Karar No: 2014/11320, Tarih: 20.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/5904 E.  ,  2014/11320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/49657

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. (Pendik 4.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2012/486 Esas, 2012/1264 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tebliğnamede adı geçen E.. Ç.. yönünden herhangi bir temyiz talebi bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan kamu davasında; mahkemece katılan polis memuru E.. Ç..'ın suç tarihinde devriye görevi yaptığı sırada karşılaştığı, hakkında başka suçtan yakalama kararı bulunan sanığı yakalamak istemesi üzerine, bıçak çekmek sureti ile adı geçen polis memuruna direndiği kabul edilerek sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; dosya kapsamına göre sanık hakkında düzenlenmiş herhangi bir yakalama emir veya kararının bulunmadığı, diğer yandan dosyada bulunan Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğü Bilgi Toplama Büro Amirliğinin 23/01/2012 tarihli yazısından herhangi bir suç nedeniyle aranmadığı anlaşılmakla, sanığın katılana hangi yasal görevin icrası kapsamında direndiğinin tespiti bakımından; ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı ve kolluk birimlerine yazı yazılarak suç tarihi itibariyle sanık hakkında yakalama emri bulunup bulunmadığının araştırılmasından sonra eyleminin “kasten yaralamaya teşebbüs”, “tehdit” veya “görevli memura direnme” suçlarından hangisini oluşturduğu, TCK'nın 29. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediği denetime olanak verecek şekilde tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik soruşturma ve yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kartal 2. Çocuk Mahkemesinin 25/06/2009 gün 2005/78 Esas, 2009/422 sayılı Kararı ile verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın CMK'nın 231/11. maddesi gereğince ele alınması için ilgili mahkemesine ihbarda bulunulmaması,

Adli Emanetin 2012/206 sırasında kayıtlı eşyaların müsaderesi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Kabule göre de;

Adli sicil kaydına göre mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 20/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30749, Karar No: 2014/28327, Tarih: 29.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/30749 E.  ,  2014/28327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2007/20-2012/454

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait ticari takside çalışan davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, davalı tarafından işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai, tatil ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek, ticari taksi plakası sahibi bulunan davalının yaptığı işin niteliği dikkate alındığında taksicilik yaptığı davacının da taksi şoförü olarak çalıştığı, yapılan araştırmalarda geçimini bu şekilde sağladığı, aralarında iş ilişkisi bulunduğu, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin kanıtlanamadığı, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, kullanmadığı yıllık izinleri bulunduğu, fazla mesai ve tatillerde çalıştığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından, davalının esnaf olduğu ve iş kanunu kapsamında kalmadığı, davanın reddi gerektiği gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesi uyarınca, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Görev kamu düzenindendir ve dava şartıdır. Bu nedenle yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınır.

4857 sayılı Yasanın 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi uyarınca, 507 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Kanununun 2 nci maddesinin tarifine uygun üç kişinin çalıştığı işyerlerinde bu kanun hükümleri uygulanmaz.

Görev kamu düzenindendir ve dava şartıdır. Bu nedenle yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınır.

4857 sayılı Yasanın 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi uyarınca, 507 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Kanununun 2 nci maddesinin tarifine uygun üç kişinin çalıştığı işyerlerinde bu kanun hükümleri uygulanmaz.

507 sayılı Kanunun 2 nci maddesinde “İster gezici olsun ister bir dükkân veya bir sokağın belli yerinde sabit bulunsunlar, ticarî sermayesi ile birlikte vücut çalışmalarına dayanan ve geliri o yer ve gelenek ve teamülüne nazaran tacir niteliğini kazanmasını icap ettirmeyecek miktarda sınırlı olan ve bu bakımdan ticaret sicili ve dolayısıyla ticaret ve sanayi odasına kayıtları gerekmeyen, ayni niteliğe (sermaye unsuru olsun olmasın) sahip olmakla beraber, ayrıca çalıştığı sanat, meslek ve hizmet kolunda bilgi, görgü ve ihtisasını değerlendiren hizmet, meslek ve küçük sanat sahipleriyle bunların yanında çalışanlar ve geçimini sınırlı olarak kamyonculuk, otomobilcilik ve şoförlükle temin eden kimselerin 1 inci maddede belirtilen amaçlarla kuracakları dernekler bu kanun hükümlerine tabidir” denilmektedir.

507 sayılı Kanun, 21.06.2005 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun 76 ncı maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ve maddenin ikinci cümlesi ile diğer yasaların 507 sayılı Yasaya yaptıkları atıfların 5362 sayılı Yasaya yapılmış sayılacağı açıklanmıştır. Bu durumda 4857 sayılı Yasanın 4 üncü maddesinde 507 sayılı Yasaya yapılan atıf, 5362 sayılı Yasaya yapılmış sayılmalıdır. Bahsi geçen yeni yasal düzenlemede esnaf ve sanatkâr tanımı değiştirilmiştir. Yeni yasanın 3 üncü maddesine göre esnaf ve sanatkâr, ister gezici ister sabit bir mekânda bulunsun, Esnaf ve Sanatkâr ile Tacir ve Sanayiciyi Belirleme Koordinasyon Kurulunca belirlenen esnaf ve sanatkâr meslek kollarına dâhil olup, ekonomik faaliyetini sermayesi ile birlikte bedenî çalışmasına dayandıran ve kazancı tacir veya sanayici niteliğini kazandırmayacak miktarda olan, basit usulde vergilendirilenler ve işletme hesabı esasına göre deftere tabi olanlar ile vergiden muaf bulunan meslek ve sanat sahibi kimseler olarak belirtilmiştir. 507 sayılı Yasada yazılı olan “geçimini sınırlı olarak kamyonculuk, otomobilcilik ve şoförlükle temin eden kimselerin” sözcüklerine yeni yasada yer verilmemiştir. Yeni yasanın değinilen hükmü karşısında, 21.06.2005 tarihinden sonraki dönem açısından İş Kanununun kapsamı belirlenirken, “geçimini münhasıran bu işten sağlama” ölçütü dikkate alınmamalıdır.

5362 sayılı Yasadaki düzenleme ile esnaf ve tacir ayrımında başka ölçütlere yer verilmiş olup, kamyonculuk, otomobilcilik ve şoförlük yapanların da ekonomik sermayesi, kazancının tacir sanayici niteliğini aşmaması ve vergilendirme gibi ölçütler çerçevesinde değerlendirilmesi gerekecektir. 507 sayılı Yasa döneminde esnaf sayılan kamyoncu, taksici, dolmuşçu gibi kişilerin de bu yeni ölçütler çerçevesinde esnaf sayılmama ihtimali ortaya çıkmaktadır. Ekonomik faaliyetini daha çok bedeni çalışmasına dayandıran düşük gelirli taksi ve minibüs işletmesi sahiplerinin esnaf olarak değerlendirilmesinin daha doğru olacağını belirtmek gerekir. Dairemizin 2008 yılında vermiş olduğu kararlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 28.4.2008 gün 2008/ 3568 E, 2008/ 10904 K.).

5362 sayılı Yasanın 3 üncü maddesinde belirtilen esnaf ve sanatkâr faaliyeti kapsamında kalan işyerinde üç kişinin çalışması halinde, 4857 sayılı Yasanın 4 üncü maddesinin (ı) bendi uyarınca, bu işyeri İş Kanununun kapsamının dışında kalmaktadır. Maddede üç işçi yerine “üç kişi”den söz edilmiştir. Bu ifade, işyerinde bedeni gücünü ortaya koyan meslek ve sanat erbabını da kapsamaktadır. İşinde bedeni gücü ile çalışmakta olan esnaf dahil olmak üzere toplam çalışan sayısının üçü aşması durumunda işyeri 4857 sayılı Yasaya tabi olacaktır.

Mahkemece yukarda belirtilen ilkelere göre ticari taksi işleten davalının esnaf olup, olmadığı belirlenmeli, esnaf olduğu belirlendiği takdirde, işverenin bu sıfatı nedeni ile uyuşmazlık İş Kanunu kapsamında kalmadığından davanın dava şartı olan görev yönünden usulden reddine karar verilmelidir. Eksik incelme ile karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23265, Karar No: 2011/1313, Tarih: 08.02.2011

**4. Ceza Dairesi         2008/23265 E.  ,  2011/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İş ve çalışma özgürlüğünü kısıtlama, yaralama, Hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında yaralama, hakaret, iş ve çalışma özgürlüğünü kısıtlama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizin incelenmesinde;

Kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, sanık ... müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık ...'ın eylemlerine yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanığın otobüs muavini olan yakınıcı ...’i basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaralama eyleminin iş ve çalışma özgürlüğünü sınırlama suçunun, cebir unsurunu oluşturduğu gözetilmeden, ayrıca anılan kişiyi yaralama eyleminden hüküm kurulması,

b) Sanığın, ilk olarak yakınan otobüs şoförü ...’ün kendisine hakaret ettiği yolundaki savunması karşısında, olayda yakınanlardan kaynaklanan haksız davranışlarının bulunup bulunmadığı tartışılıp, sonucuna göre, haksız kışkırtma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.