muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3335, Karar No: 2013/8974, Tarih: 06.05.2013

Öte yandan, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır”.Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici işgöremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Tüm bu açıklamalardan sonra yapılacak iş, öncelikle işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alarak tarafların kusur durumunu tereddütsüz olarak ortaya koymak, tespit olunan kusur içerisinde kaçınılmazlık faktörünün de kısmen yada tamamen etkili olduğunun ortaya konulması durumunda, kusur dağılımındaki kaçınılmazlığa denk gelen kısmın rucuya tabi olmayacağı ve bunun doğal sonucu olarak hesaplanan tazminattan mahsup edilmeyeceğini gözeterek davacının maddi zararını hesaplamak, tüm delilleri bir arada değerlendirip neticesine göre karar vermekten ibarettir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9628, Karar No: 2012/10247, Tarih: 18.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/9628 E.  ,  2012/10247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 19.11.2008 gün ve 2008/485 Esas, 2008/704 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2555, Karar No: 2022/7279, Tarih: 29.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2555 E.  ,  2022/7279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 19/08/2013 tarihinde verilen dilekçeyle ecrimisil talep edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/10/2021 tarihli hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29/11/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. .... Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10818, Karar No: 2025/1216, Tarih: 22.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10818 E.  ,  2025/1216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 27.09.2024 tarihli ve 2024/2135 Esas, 2024/1271 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5252, Karar No: 2014/8948, Tarih: 30.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/5252 E.  ,  2014/8948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Maden Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2009/212-2014/13

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında N. Köyünde bulunan 531,24 m² yüzölçümlü 195 ada 21 parsel sayılı taşınmaz, iki katlı kargir ev ve arsa vasfı ile B.. Ç.. adına; 4729,87 m2 yüzölçümlü 234 ada 10 parsel sayılı taşınmaz ile 1811,67 m2 yüzölçümlü 233 ada 20 sayılı parsel ham toprak vasfıyla Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı, 195 ada 21, 234 ada 10, 233 ada 20 ve 110 ada 1 parsel sayılı taşınmazların kendisine babasından kalan taşınmazlar olduğunu belirterek davalılar adına yapılan kadastro tesbitinin iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, dava açılan 110 ada 1 parsel sayılı taşınmazın başka dosyada da davalı olması sebebi ile tefrik kararı verildikten sonra yapılan yargılama sonucu: davacının davasının kısmen kabulüne-kısmen reddine, 234 ada 10 parsel sayılı taşınmazın 13/01/2014 tarihli fen bilirkişi rapor ve sınırları gösterir 1 nolu krokide (A) harfi ile gösterilen 4409,36 m2'lik kısmının kadastro tesbitinin iptali ile tarla vasfıyla davacı H.. Ç.. adına tapuya tesciline, (B) harfi ile gösterilen 320,51 m2 kısmının tespit gibi tapuya tesciline,

195 ada 21 parsel sayılı taşınmazın 13/01/2014 tarihli fen bilirkişi rapor ve sınırları gösterir krokide (A) harfi ile gösterilen 45,28 m2 kısmının kadastro tesbitinin iptali ile adanın son parsel numarası verilerek, tarla vasfı ile davacı H.. Ç.. adına, (B) harfi ile gösterilen 485,96 m2 kısmının tesbit gibi tapuya tesciline,

233 ada 20 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın reddine, tesbit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından 234 ada 10 sayılı parselin (A) harfli kısmına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır.

233 ada 20 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın reddine, tesbit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından 234 ada 10 sayılı parselin (A) harfli kısmına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır.

Mahkemece, temyize konu 234 ada 10 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi rapor ve kroksinde (A) harfi ile gösterilen kısmın özel mülkiyete konu olacak yerlerden olduğu ve davacı yararına zilyetlikle kazanma koşulları oluştuğu gerekçesi ile bu kısmın davacı adına tesciline karar verilmişse de, yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm kurulmuştur. Şöyle ki, dava konusu taşınmazın sınırında dere olduğu halde, mahkemece yapılan keşifte jeolog bilirkişi dinlenmemiş, dava konusu taşınmazın aktif dere yatağı olup olmadığı araştırılmadığı gibi bu tür yerlerin zilyetlik ve imar-ihya ile kazanılamayacağı düşünülmemiş kuru dere yatağı ise imar-ihyanın ne zaman başlayıp bitirildiği ve ihya işlemi tamamlandıktan sonra geçen sürenin yeterli olup olmadığı hususları araştırılmamıştır.

Bu nedenle; dava konusu taşınmaz başında jeolog ve fen bilirkişi eşliğinde yeniden keşif yapılarak dava konusu taşınmazın dere yatağında kalıp kalmadığı, dere yatağından kazanılan yerlerden olup olmadığı, normal yağış alan dönemlerde de dere yatağından etkilenip etkilenmeyeceği, imar-ihya edilmiş olup olmadığı, halen ekonomik amacına uygun tarım yapılabilecek nitelikte bir yer olup olmadığının değerlendirilmesi ve oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulması gereklidir. Eksik inceleme ve araştırma sonucunda kurulan hüküm usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 30/10/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14736, Karar No: 2015/13037, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/14736 E.  ,  2015/13037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı E.. C.. ile davalılar O.. S..,E.. Ç.., Ş.. Med. Ltd. Şti., S.. A.. mirasçıları; G.. A.., A.. S.., E.. A.., P.. M.. arasındaki dava hakkında Trabzon 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 23/12/2014 gün ve 2007/180-2014/710 sayılı kararı ile davacının maddi tazminat talebi yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat talebi yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekili ile davalı O.. S.., E.. Ç.. ve S..A.. mirasçıları vekillerinin temyiz istemi üzerine dairemizin 18.06.2015 gün ve 2015/4488 Esas 2015/8939 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içerisinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3506, Karar No: 2013/8576, Tarih: 09.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/3506 E.  ,  2013/8576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin müvekkilinin uyuması nedeniyle güvenlik zafiyeti oluşturduğu gerekçesi ile 16.09.2011 tarihli ihtarname ile davalı işveren tarafından 4857 sayılı Yasa’nın 25/II-h maddesi gereğince feshedildiğini, güvenlik zaafiyeti oluştuğuna ve müvekkilinin uyuduğuna ilişkin hiçbir belgenin bulunmadığını, müvekkilinin 10.09.2011 tarihli 24.00 – 8.00 vardiyasında 5 dakika doktor odasına giderek tedavisinin sürdüğü hastalığı nedeniyle krem sürme işlemini yaptığını, iş sözleşmesinin haksız ve kötü niyetli olarak feshedildiğini, ileri sürerek mahkemeden kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı savunmasında, davacının gece nöbeti esnasında uyur vaziyette bulunarak güvenlik zafiyetine neden olması nedeniyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, olayın vardiya amiri ve doktor tarafından tutulan tutanakla sabit olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının rahatsızlığı nedeniyle sabah ve akşam sürmesi gereken merhemi sürdüğüne ilişkin savunması ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davacının doktor odasında uyuduğuna ilişkin iddia ispatlanamamış olmakla, davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe haklı nedenin varlığı kanıtlanmaksızın feshedildiği belirtilerek kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin kendi isteği ile veya işini savsaması sonucu işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işçinin isteği ile ya da işini ihmal etmesi sonucu işyerindeki işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi hali işverenin haklı fesih nedenleri arasında gösterilmiştir.

İş güvenliği hükümleri, işçi sağlığı ve güvenliğini korumaya yönelik titizlikle uyulması gereken kurallardır. Bu konuda işverenin alması gereken tedbirlerin yanında işçinin de yükümlülükleri vardır. İşçinin kasıtlı bir davranışı ya da görevini savsaması sonucu işin güvenliği yönünden bir tehlike meydana gelmesi durumunda, işveren açısından derhal “haklı nedenle fesih hakkı” ortaya çıkar.

İşçinin bu konuda uyarılması veya hatırlatmada bulunulmasına gerek olmadığı gibi, belli bir zararın oluşması da gerekmez. Aynı bentte belirtilen işçinin otuz günlük ücretinin tutarıyla karşılanamayacak bir zarar vermesi, işin güvenliğini tehlikeye düşürmekten bağımsız bir fesih nedenidir.

İşçinin bu konuda uyarılması veya hatırlatmada bulunulmasına gerek olmadığı gibi, belli bir zararın oluşması da gerekmez. Aynı bentte belirtilen işçinin otuz günlük ücretinin tutarıyla karşılanamayacak bir zarar vermesi, işin güvenliğini tehlikeye düşürmekten bağımsız bir fesih nedenidir.

Güvenlik hizmeti veren bekçinin uyuması veya görev yerini terk etmesi, yanıcı ve patlayıcı maddelerin bulunduğu yerde yasaklanmış olmasına rağmen sigara içilmesi, basınçla veya yüksek ısıyla çalışabilir bir cihazın kontrolü ile görevlendirilen işçinin görevini savsaması gibi durumlar, işin güvenliğini tehlikeye düşüren davranışlara örnek olarak verilebilir.

Somut olayda davacının iş sözleşmesi 16.09.2011 tarihinde çalışmakta olduğu güvenlik projesinde nöbet esnasında uyuyarak güvenlik zafiyetine neden olması nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/2-h maddesi uyarınca haklı nedenle feshedilmiştir. Davacı taraf davacının doktor odasına rahatsızlığı nedeniyle kullanması gereken kremi sürmesi için girdiğini, kesinlikle uyumadığını, kremin sürülmesi için işyerinde başka müsait bir yerin olmadığını belirterek feshin haksız olduğunu belirtmiştir. Davalı ise davacının işyerinde 10.09.2011 tarihinde gece vardiyasında 07.05 saatlerinde doktor odasında uyuduğunun tutanakla sabit olduğunu bu nedenle işyeri güvenliğinin zaafa uğraması nedeniyle iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini savunmuştur. Dosyaya sunulan tutanak başlıklı belgede davacının gece vardiyasında doktor odasında uyuduğunun camlardan fark edildiği, davacının seslenilmesine rağmen uyanmadığı , bunun üzerine davacının nöbet arkadaşı ...’ın arandığı ve doktor odasının açılmasının istendiği, bunun üzerine doktor odasında bulunan davacının cep telefonunun çaldığı, daha sonra ise dahili hattın çaldığı, davacının uyanmaması üzerine ise kapıya vurularak uyandırıldığı belirtilmiştir. Tutanak tanığı Muhammed Acar işverene verdiği yazılı ifade de tutanak içeriğinin doğru olduğunu belirtmiştir. Ayrıca davalı tanığı ... hem işverene verdiği yazılı ifadesinde hem de mahkeme huzurundaki beyanında davacıyı uyurken görmemekle olay tarihinde gece nöbetinde vardiya amiri ile aralarında tutanakta belirtilen konuşmaların geçtiğini, telefonda kendisine davacının doktor odasında uyuduğunun söylendiğini, odanın camlı bir yer olması nedeniyle dışarıdan görülebileceğini, davacıya ulaşılamaması üzerine cep telefonundan davacıyı aradığını, bu konuşmalardan 5 dakika sonra davacının güvenlik kulübesine geldiğini ve yakalandığını söylediğini belirtmiştir. Bu deliller karşısında mahkemece davacının nöbeti esnasında uyuyarak işyeri güvenliğini tehlikeye soktuğunun kabul edilmesi gerekirken, doktor odasında uyuduğunun ispatlanamamış olması gerekçesiyle iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın işverence feshedildiği ve davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığının kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 09.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4967, Karar No: 2019/1711, Tarih: 04.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4967 E.  ,  2019/1711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 3. Asliye Hukuk Mahkemesince (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 10.11.2016 tarih ve 2014/10 E. - 2016/493 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi’nce verilen 15/09/2017 tarih ve 2017/281-2017/880 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının Uludağ Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Tarih bölümüne bitirme tezi olarak sunduğu "Bursalı Mehmet Tahir'in Hayatı ve Eserleri" isimli çalışmasının, davacıdan izin alınmadan davalı tarafından kitap olarak bastırılıp bu kitaptan ticari amaçla para kazanıldığını, davalıya ihtarname gönderilerek davacının uğradığı zararın giderilmesini talep ettiklerini, esere ilişkin hakların davacıda olduğunu, davalının davacının haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalının Mehmet Tahir'in torunu olduğunu, kitabın ticari amaçla bastırılmadığını, davacının bilgisi dahilinde hatıra amaçlı kitabın bastırıldığını,, kitabın satılmadığını, kitap basıldıktan sonra davacı ile davalının görüştüklerini ve birkaç tane kitabın davacıya hediye olarak gönderildiğini, davacının bundan memnun olduğunu, davacının maddi veya manevi zararının bulunmadığını, zamanaşımı sürelerinin dolduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davacının tez çalışmasının davalı tarafından davacının izni olmaksızın kitap haline getirilerek çeşitli internet sitelerinde 35 TL'den satışa sunulduğu, bu durumun davacının maddi ve manevi haklarını ihlal ettiği, kitap üzerinde yapılan incelemede yayınevinin belli olmadığı, 500 adet basıldığının anlaşıldığı, satış fiyatı üzerinden telif hakkı sahibine ortalama %15 olarak hesaplanan ücretin 2.625 TL olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile 2.625,00 TL maddi tazminatın ve 2.500,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Bu karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bu karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce, eseri umuma arz etme, yayma, bütünlüğünü isteme, çoğaltma ve satma haklarının eser sahibi olan davacıya ait olduğu, davalının eyleminin bu hakları ihlal ettiği, ihlalin 2013'te öğrenilip 2014'de dava açıldığından zamanaşımı süresinin dolmadığı, eserin 500 adetten fazla basıldığına ilişkin bir delil bulunmadığı, izni alınmamış eser sahibinin sözleşme yapılmış olması halinde isteyebileceği bedelin veya emsal veya

rayiç bedel itibarıyla uğradığı zararın en çok üç kat fazlasını isteyebileceği, davacının talebi aşılmamak üzere bilirkişi raporu ile hesaplanan bedelin 3 katı tazminata hükmedilmesi gerekeriken 2.625,00 TL tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğu, mahkemece takdir edilen 2.500,00 TL manevi tazminatın hakkaniyete uygun bulunduğu, hükmedilen tazminatların dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerektiği, davalı aleyhine hükmedilen yargılama masraflarında da davalı aleyhine hatalı hesaplama yapıldığı gerekçeleriyle taraf vekilllerinin manevi tazminata yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine, davacı vekilinin maddi tazminata ve davalı vekilinin yargılama masraflarına ilişkin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak 5.000,00 TL maddi tazminat ile 2.500,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun ile değişik 362. maddesine göre, bölge adliye mahkemelerinin, miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını(bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlarının temyiz edilemeyeceği, alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı olmadığı düzenlenmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince davacının maddi tazminat talebinin 5.000,00 TL, manevi tazminat talebinin 2.500,00 TL olarak kabulüne karar verilmiştir. Kabul edilen bu miktarlar yukarıda anılan madde hükmüne göre davalı yönünden temyiz sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak taraflarca yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 04/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.