muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11034, Karar No: 2016/11173, Tarih: 22.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11034 E.  ,  2016/11173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Uyuşmazlık; ayrı yaşamada hakılılık iddiasına dayalı tedbir nafakası istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; söz konusu karar davalı tarafından temyiz harç ve masrafları yatırılmadan temyiz edilmiştir. Davalının temyiz dilekçesinde el yazısı ile ''adli müzaharetli'' yazılı olması ve dilekçeye muhtarlık tarafından alınan fakirlik belgesinin eklenmiş olması göz önünde bulundurularak Dairemizce; hükmün temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım kararı verilmesi istemli olarak temyiz edildiği kabul edilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, davalının temyiz harç ve giderleri ile ilgili adli yardım talebi bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda aynı yasanın 336/3. maddesi uyarınca davalının kanun yoluna ilişkin adli yardım talebi ile ilgili karar vermeye yetkili mercii temyiz incelemesi yapmakla Dairemiz görevli olduğundan, davalının adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede; 6100 sayılı HMK’nın konuya ilişkin ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, davalının adli yardım talebine ilişkin dilekçesi ekinde talebini haklı gösterecek yeterli bilgi ve belgeye yer verilmediği gibi yargılama sırasında yapılan kolluk araştırması ile davalının emekli olup 900TL gelirinin olduğu ve bunun yanında çiftçilik de yaptığı nazara alındığında, adli yardım talebinin makul ve inandırıcı olmadığı kanısına varılmakla, davalının kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bu itibarla; davalı lehine kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, 1086 sayılı HUMK’nın 434/3. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının yerel mahkemeye geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının adli yardım isteminin reddine, eksik harç ve masrafların tedariki için dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6341, Karar No: 2024/7694, Tarih: 22.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/6341 E.  ,  2024/7694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/2423 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kasten yaralama suçundan Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2021 tarihli ve 2018/456 Esas, 2021/1778 Karar sayılı kararıyla 1 yıl 18 ay hapis cezasına hükümlü ...'in, işbu cezasının infazı amacıyla Marmara Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde bulunmaktayken hükümlünün 07.06.2023 tarihinden itibaren Covid-19 hastalık iznine ayrılmasının ardından, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 105/A maddesi gereğince, 15.06.2023 tarihinden itibaren başlamak suretiyle cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Bakırköy 5. İnfaz Hâkimliğinin 15.06.2023 tarihli ve 2023/5124 Esas, 2023/5119 Karar sayılı kararını müteakip, Covid-19 hastalık izninin bitim tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 15 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurulmaması nedeniyle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin Bakırköy 5. İnfaz Hâkimliğinin 14.09.2023 tarihli ve 2023/8490 Esas, 2023/8468 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.10.2023 tarihli ve 2023/2423 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 25.07.2024 tarihli ve 94660652-105-34-6206-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.09.2024 tarihli ve 2024/85685 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.09.2024 tarihli ve 2024/85685 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı" başlıklı 105/A-1. maddesinde yer alan; " Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan Cumhuriyet başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilebilir." şeklindeki,

Aynı Kanun'un 105/A- 6. maddesinde yer alan; "Hükümlünün; a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne beş gün içinde müracaat etmemesi, b) Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi, c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi, hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine, denetimli serbestlik müdürlüğünün bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilir." şeklindeki, 5275 sayılı Kanun'un geçici 9/5. maddesinde yer alan, "Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere yedi kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır." şeklindeki ve 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/1. maddesinde yer alan, "31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

İnfaz dosyası kapsamına göre, hükümlünün infaz etmekte olduğu cezasının 1 yıl 18 ay hapis cezası olması nedeniyle, cezanın infazına doğrudan Marmara Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde başladığı ve 07.06.2023 tarihinden itibaren Covid-19 hastalık iznine ayrıldığı, dolayısıyla açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken Covid-19 izninden faydalanan hükümlü statüsünde bulunduğu,

İnfaz dosyası kapsamına göre, hükümlünün infaz etmekte olduğu cezasının 1 yıl 18 ay hapis cezası olması nedeniyle, cezanın infazına doğrudan Marmara Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde başladığı ve 07.06.2023 tarihinden itibaren Covid-19 hastalık iznine ayrıldığı, dolayısıyla açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken Covid-19 izninden faydalanan hükümlü statüsünde bulunduğu,

Cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Bakırköy 5. İnfaz Hâkimliğinin 15.06.2023 tarihli kararı ile karar tarihi itibarıyla covid-19 izninde bulunan hükümlünün, 15.06.2023 tarihinden geçerli olmak üzere kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, izin süresinin bitiş tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 5 gün içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi halinde açık ceza infaz kurumuna gönderileceğine karar verildiği ancak anılan kararın hükümlünün yokluğunda verildiği gibi hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir tebligatın da dosya içerisinde bulunmadığı,

İnfaz Hâkimliğinin 15.06.2023 tarihli kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği ancak anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir belgenin yahut tutanağın dosya içerisinde mevcut olmadığı anlaşılmakla, hükümlünün yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği, dolayısıyla da itirazın bu husus bakımından kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 ncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 ncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci fıkrası;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, kasten yaralama suçundan verilen ve kesinleşen 1 yıl 18 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 09.06.2023 tarihli ve 2023/7-38036 sayılı müddetnameye göre, 07.06.2023 tarihinde cezasını infaz etmek üzere açık ceza infaz kurumuna alındığı ve aynı gün 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 ncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 01.09.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 15.06.2023 tarihli ve 2023/5124 Dosya, 2023/5119 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, 5275 sayılı Kanunu'nun geçici 10 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kuruma dönme zorunluluğu olduğu görülmektedir.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, 5275 sayılı Kanunu'nun geçici 10 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kuruma dönme zorunluluğu olduğu görülmektedir.

6. Dosya içerisinde, Marmara Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen ve hükümlüye tebliğ edilmesi gereken, bila tarihli, 2023/9597 sayılı, hükümlünün 07.06.2023 tarihinde saat 14.00 de izne ayrıldığına ve 31.07.2023 tarihinde saat 14.00 de izinden dönmesi gerektiğine ilişkin izin belgesi olduğu ancak belgenin imzasız olduğu anlaşılmakla, hükümlünün hukuki durumunun değerlendirilebilmesi açısından, görevliler ve hükümlü tarafından imzalanan izin belgenin aslı yada onaylı suretinin ve izin belgesinin hükümlüye verildiğine ilişkin bilgi ve belgelerin dosya içerisine alınması ve hükümlünün yokluğunda verilen denetimli serbestlik kararının kendisine tebliğ edilmemiş olma ihtimaline binaen Açık Ceza İnfaz Kurumuna müracaat edip etmediğinin ve müracaat etti ise ne gibi işlem yapıldığının araştırılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

7. Ayrıca Marmara Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen ve hükümlünün 31.07.2023 tarihine kadar Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmesi gerektiğine dair “15.06.2023 tarihli ve 2023/9884 sayılı Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ Tebellüğ Belgesinin” hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16.10.2023 tarihli ve 2023/2423 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4702, Karar No: 2014/12439, Tarih: 17.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/4702 E.  ,  2014/12439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, mala zarar verme

HÜKÜM : Kısmen Mahkumiyet, Kısmen Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan dava açılmasına rağmen karar verilmemiş ise de; zamanaşımı süresince karar verilmesi olanaklı olduğundan, bozma nedeni yapılamamıştır.

I-Sanık ... hakkında yağma ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükmünün yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; katılan ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde sanık ...'un diğer sanıklarla yakınanın evinin kapı kilidini kırıp, içeriye girerek suça konu 2 adet cep telefonunu alıp, evden çıkarken site bekçisinin oğlu olan tanık .....'ın sanıkları görüp, hırsız olduklarından şüphelenmesi nedeniyle onları takip edip, araca binerlerken durdurmaya çalıştığı ve bu amaçla aracın farını ve camını kırdığı, sanıkların ise kaçmaya çalıştığı ve olayın tek görgü tanığının beyanına göre aracın

arkasında oturan sanık ...'un tornavidayı sallaması sonucu sanıkların suça konu mallarla kaçtığı, hırsızlık olarak başlayan eylemin elde edilen hırsızlık ürünü malın hakimiyet alanına sokulmadan kesintisiz bir şekilde takip yapan tanığın cebir ve şiddet kullanılarak etkisiz hale getirilip, eylemin tamamlanması sebebiyle yağma suçuna dönüştüğü, yağma suçunun oluşabilmesi için cebir ve tehdidin malın alınması sırasında veya hırsızlık suçu tamamlanmadan malın götürülmesi sırasında malın geri alınmasını önlemek amacıyla kullanılması gerektiği anlaşılmakla; tebliğnamedeki eylemin dolaylı yağma olduğuna ilişkin bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunu takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin ...c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanık ...'a yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin ...c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanık ...'a yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “561 TL savunman ücretinin sanıktan tahsiline” ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında yağma ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin yapılan incelemesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; 1-Sanık ...'in olayın tek görgü tanığı olan ... tarafından araçta şöfor yanında oturan kişi olarak kesin olarak teşhis edilmesi, teşhis tutanak mümzinin tanık olarak dinlenmesi, sanığın savunmalarının suç ve cezadan kurtulmaya yönelik olarak değerlendirilmesi nedeniyle, sanığın cezalandırılmalarına ilişkin yeterli, inandırıcı deliller bulunduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçunda 5237 sayılı TCK'nın 51 ve 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve katılan ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/967, Karar No: 2013/9584, Tarih: 15.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/967 E.  ,  2013/9584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafından sözleşmenin 1 yıl süre ile feshine ilişkin işlemin haksız olduğunun mahkeme kararı ile sabit olduğunu, bu fesih işlemi nedeniyle BK 108.maddesine göre uğradığı müspet zararı ve kar kaybı nedeniyle 10.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi zararın haksız fiil tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, maddi ve manevi tazminatın şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, maddi ve manevi tazminatın şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... ile olan sözleşmesinin haksız olarak fesih edildiğinden bahisle uğradığı zarardan şimdilik 10.000,00 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesi istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı davanın reddini savunmuşdur. Mahkemece, bilirkişice yaptırılan hesap neticesinde davacının uğradığı zarardan dolayı davacının ıslah ettiği miktar üzerinden 31.979,24 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.Fesih işlemine neden olarak gösterilen husus; yeşil kart sahibi hasta Yıldız Gömeç isimli kişinin karnesinin eczanede alıkonulduğu ve bu ... karnesine bir hekimin aracı kılınarak hastanın bilgisi dışında ilaç reçete edilerek kullanılması nedeniyle sözleşme protokolünün III. bölümünün 3.fıkrasının (b) bendinin (bd) alt bendindeki "reçetelere ilacı alan kişinin ad ve soyadı yazılarak imzasının alınması, ... karnesinin o reçete ile ilgili sayfasına eczane kaşesi basılarak imzalanması, bu işlemler tamamlandıktan sonra ... karnesinin ilgili kişiye geri verilmesi gerekmektedir" ve 18.fıkrasındaki "reçetelerin arkasına kaç kalem ilaç alındığı yazılarak, ilacı alan kişinin adı ve soyadı yazılıp imzası alınacaktır." şeklindeki düzenlemelere aykırı davranılması nedeniyle sözleşme protokolünün sözleşmenin feshini gerektiren hususlar ara başlıklı IV. Bölümünün 2.fıkrasındaki " gerek görüldüğü hallerde kurum bu protokolün uygulanmasıyla ilgili hususları, eczane nezdinde yapılacak olan da dahil olmak üzere her zaman incelettirebilir.İnceleme neticesinde protokol hükümlerine kasıtlı olarak uyulmadığı anlaşılan eczane ile yapılan sözleşme 1 yıl süre ile feshedilir." düzenlemesine göre sözleşmenin feshi işlemi uygulanmıştır. Bu fesih işlemi davacı tarafından açılan dava sonucu mahkemece iptal edilmiş ise de; fesih işleminin uygulanmasına esas teftiş incelemesi sırasında ifadesi alınan hasta ...'in beyanlarının içeriği itibariyle davalı kurumun sözleşmenin feshini düzenleyen bölümün IV. Bölümünün 2.fıkrasındaki maddesine aykırı davranıldığı gerekçesi ile sözleşmeyi feshetmesinde, tazminat ödemesini gerektiren kusurlu bir davranışı yoktur. Fesih hakkının kötüye kullanıldığından söz edilemez. Davacı bu hükmü kabul ederek sözleşmeyi imzaladığına göre, davacı sözleşmenin uygulanmasında gerekli özen ve hassasiyeti göstermekle yükümlüdür. Hal böyle olunca davacı fesih süresince kurum sigortalılarına ilaç satışı yapamadığı gerekçesi ile zarara uğradığı iddiasında bulunarak tazminat isteyemez. Bu itibarla mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,