muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/448, Karar No: 2025/3597, Tarih: 11.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/448 E.  ,  2025/3597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2024 tarihli ve 2024/486 Esas, 2024/476 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13348, Karar No: 2016/1138, Tarih: 04.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/13348 E.  ,  2016/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan annesi "..."'ye ait 296 parsel sayılı taşınmazın sicil kaydına isminin yanlışlıkla "..." olarak yazılmış olduğunu ileri sürerek, anılan kaydın nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairece "... nüfus kayıtları evrak arasına alınan ... ile ...'ın aynı kişiler olduğunun iddia edildiği ancak bu kişilerin isimleri ile T.C. Numaraları farklı olduğu halde, bu farklılıkların neden ileri geldiğinin ilgili nüfus müdürlüğünden sorulup araştırılmadığı, çekişme konusu taşınmazın tespitinin 1982 yılında yapıldığı dikkate alınarak kadastro tespit bilirkişilerinin yaşayıp yaşamadığının araştırılıp bilgilerine başvurulmadığı, değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak çekişme konusu taşınmazın maliki... kızı ... ile davacının miras bırakanı ... kızı...'nin aynı kişiler olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasının doğru olmadığı..." gerekçesiyle bozulmuş mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği gibi; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. .

Somut olayda; nüfus kayıtları evrak arasına alınan "..." ile "..."'ın aynı kişiler olduğunun iddia edildiği ancak bu kişilerin isimleri ile T.C. numaralarının farklı olduğu,... Müdürlüğü'nün iki kayıt üzerinde yapılan incelmeler sonucunda kişiler arasında herhangi bir bağ bulunmadığının bildirdiği, davacının murisi "..."nin baba adının "..." anne adının ise "..." olup üst soy nüfus kayıt örneklerine ulaşılamadığı, "..."'nın ise baba adının "..." anne adının "..." olup "..., ..., ..." isimlerinde kardeşlerinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda; nüfus kayıtlarından "..." ile "Menekşe Haydaran"'nın iki faklı kişi olduğu, bu kişilerin aynı kişiler olduğuna dair tanık beyanlarının nüfus kayıtları karşısında yeterli olamayacağından, davacının kayıt malikinin murisi olduğuna yönelik iddiasını ispatlayabildiği söylenemez.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kabul kararı verilmesi doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14517, Karar No: 2014/18920, Tarih: 14.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/14517 E.  ,  2014/18920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 17.09.2009 tarihli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 01.07.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/454, Karar No: 2016/17280, Tarih: 11.10.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/454 E.  ,  2016/17280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçakla mağdurları yaralaması nedeniyle, TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca verilen temel cezasının TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca yarı oranında artırılması gerekirken, uygulama maddesinin TCK'nin 86/3-a olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanmasında 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. ve 5237 sayılı TCK'nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren "Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/02/2013 tarihinde kesinleşmiş, 05/02/2013 tarih ve 2012/558 Esas - 2013/66 Karar sayılı 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a ve 51. maddeleri uyarınca verilen 15 ay hapis cezasına" ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, "... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 07/06/2013 tarihinde kesinleşmiş, 06/11/2012 tarih ve 2012/358 Esas, 2012/434 Karar sayılı 5237 sayılı TCK'nin 191/1-f, 2-c maddesi uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının" tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının sanık ... hakkında tekerrür uygulanmasına ilişkin paragrafının karar metninden çıkarılarak yerine "... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/02/2013 tarihinde kesinleşmiş, 05/02/2013 tarih ve 2012/558 Esas - 2013/66 Karar sayılı 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a ve 51. maddeleri uyarınca verilen 15 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," ibaresinin eklenmesi ve tekerrüre esas alınan ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınmak suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Mağdurun burnunda daha önce oluşmuş kırık bulunduğunu beyan etmesine göre, olay esnasında yeni kırığın meydana gelip gelmediği hususunda rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekli iken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

b) İlk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanmasında 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/177, Karar No: 2024/6, Tarih: 17.01.2024

**Ceza Genel Kurulu         2023/177 E.  ,  2024/6 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 1. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 1964-114

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ... hakkında teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 62, 53, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.10.2016 tarihli ve 146-299 sayılı hükme yönelik olarak sanık müdafii ve katılan vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince duruşma açılarak 15.12.2016 tarih ve 29-136 sayı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/2. maddesi uyarınca hükmün kaldırılmasına, sanığın teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 81/1, 35/1-2, 62, 53, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye hükmedilmiştir.

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 01.12.2021 tarih ve 9848-14559 sayı ile; " (…) Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın evinin yanında bulunan ve maliki tarafından kullanılmaması nedeniyle hayvan gübresi döktüğü yeri olay tarihinde traktörü ile sürmeye çalışan katılanın yanına giderek ve kiralandığından da haberi olmaksızın bulunduğu yeri sürmemesi konusunda uyardığı, olumsuz cevap aldığında küçük boyda ve hareket hâlindeki traktöre bir yandan binmeye çalışırken bir yandan da hâmili olduğu bıçağı savurmak suretiyle onu yaraladığı sırada, yere düştükten sonra oğlu ve eşinin gelerek onu götürdüklerinin anlaşıldığı olayda, tarafların amcaoğlu olup aralarında bir kırgınlık olmakla birlikte öldürmeyi gerektirecek nitelikte bir husumet olmaması, traktörün tarla sürür vaziyette dolayısıyla hedefin hareketli olması, sanığın yarı binili vaziyette rastgele savurduğu bıçağın sanığın yüz ve boyun bölgesine gelmekle birlikte hayati tehlike yaratmayacak nitelikte olması, sayısı ve vurduktan sonra yere düştüklerinde müsait ve imkân olmasına rağmen katılanın beyanına göre bir daha vurmadığı ve ciddi bir engel yokken eylemini sonlandırdığı bu hâliyle sanığın dış âleme yansıyan hareketleri karşısında suç kastının yaralama olduğunun kabulü yerine kasten öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Daire Üyeleri İ. İlhan ve S. Giray; hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

II. DİRENME GEREKÇESİ

Daire Üyeleri İ. İlhan ve S. Giray; hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

II. DİRENME GEREKÇESİ

Dosyanın gönderildiği Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi ise 21.01.2022 tarih ve 1964-114 sayı ile; " (…) Sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumet bulunması, olayda kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli aletlerden olması, olayda sanığın hedef gözeterek hayati önem taşıyan katılanın boğaz bölgesine bıçakla iki kez darbede bulunması, olayın görgü tanığı olan sanığın oğlu ...'un soruşturma aşamasında alınan beyanında da belirttiği üzere sanığın devam eden eyleminin oğlu tarafından engellenmek suretiyle katılanın kurtarılmış olması ve sanığın eşi ile tanık ...'ün sanığı tutarak evlerine götürdükleri sırada sanığın kendisini engelleyenlere katılanı kastederek ‘Bırakın onu öldüreceğim.’ şeklinde bağırması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın yaralama kastı ile değil, öldürme kastı ile hareket ettiği, engel hâl nedeniyle eylemini tamamlayamadığı kanaatine varılmıştır." şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek sanığın önceki hüküm gibi cezalandırılmasına karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2022 tarihli ve 33399 sayılı bozma istekli tebliğnamesi ile dosya, 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 08.03.2023 tarih, 12815-898 sayı ve oy çokluğuyla direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş, açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

Direnme kararının kapsamına göre inceleme sanık hakkında teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Bölge Adliye Mahkemesi arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçunu mu yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Kayseri Adli Tıp Şube Müdürlüğünce katılan hakkında düzenlenen 05.09.2016 tarihli raporda; katılanın mentum bölgesinden başlayıp "L" şeklinde, boyna kadar inen yaklaşık 10 cm’lik kesi, bunun dışında yine boyun sol tarafta yaklaşık 2 cm’lik kesi bulunduğu, kafa kemiklerinde kırık, herhangi bir dimağ arazı, büyük damar, iç organ lezyonu tarif edilmeyen yumuşak doku yaralanmasına neden olan arızasının, katılanın yaşamını tehlikeye sokmadığı, tarif edilen lezyonların basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadıkları, yüz sınırları dâhilinde tespit edilen yaraların ayrı ayrı yüzde sabit iz niteliğinde olduklarının ifade edildiği,

Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesince sanık hakkında düzenlenen 04.03.2016 tarihli raporda; sanığın vücudunda herhangi bir darp cebir izinin bulunmadığının belirtildiği,

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) sistemi vasıtasıyla elde edilen kayıtlardan; Kayseri 3. (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 28.04.2008 tarihli ve 1553-519 sayılı hükmü ile katılan ...’un 07.11.2007 tarihinde sanık ...’u silahla yaralama suçundan 3 ay 10 gün hapis cezasına mahkûm edildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 06.05.2008 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan mahkemede; sanığın amcasının oğlu olduğunu, evlerinin yakınındaki kiraladığı tarlayı olay günü sürürken, sanığın bıçak çekerek traktörün yanına geldiğini, traktörün üzerinde iken bıçağı iki üç kez boynuna doğru salladığını, boynunun iki yerine bıçak değdiğini, bu sırada sanığın oğlu ...’un yetişip sanığı tuttuğunu, zapt etmekte zorlanınca bu kez sanığın eşinin geldiğini, ikisinin birlikte sanığı tutup zorlukla zapt edip götürdüklerini, tarlayı ...’den kiraladığını, buna ilişkin sözleşmeyi ibraz ettiğini, sanıkla küs olduklarını, aralarının iyi olmadığını, konuşmadıklarını, fakat aralarında büyük bir husumetin de bulunmadığını, sanığı ilk gördüğünde sanığın traktörden 15-20 metre kadar uzakta olduğunu, elindeki bıçakla üzerine geldiğini, traktördeyken sanığın bıçağı salladığını, iki bıçak darbesinin kendisine isabet ettiğini, çenesinden ve boynundan yaralandığını, sanıkla birlikte traktörden yere düştüklerini, yere düştükten sonra sanığın kendisine vurmadığını, sanığın oğlu ...’ün gelip sanığı yakaladığını, eğer yetişip sanığı tutmamış olsaydı sanığın kendisini öldüreceğini, oğlu sanığı tutmaya çalışırken sanığın kendisine hitaben “Bırakın, onu öldüreceğim.” diye bağırdığını,

Bölge adliye mahkemesinde; sanığın evinin arkasındaki tarlanın sahibiyle ortak sebze, meyve ekmek için anlaştıklarını, olay günü traktörle tarlayı sürdüğünü, çift sürerken sanığın traktörün arkasından yaklaştığını ve aniden bıçakla boğazına saldırdığını, kullandığı traktörün küçük bir traktör olduğunu, bu yüzden sanığın bulunduğu yerden kendisine hamle yapabildiğini, traktörle birinci viteste hareket hâlinde olduğunu, pulluk çarpınca sanıkla birlikte traktörden yere düştüklerini, henüz yerdeyken sanığın oğlunun yetişip sanığı çekerek aldığını, sanığın bu nedenle yerde kendisine vurma fırsatı bulamadığını, daha sonra sanığın eşinin de olay yerine geldiğini, birlikte sanığı uzaklaştırdıklarını, sanığın kendisini öldüreceğini söyleyerek iki veya üç kez bıçak salladığını,

Tanık ...; sanığın oğlu olduğunu, olay tarihinde evde oturduğunu, babasının ise dışarıda yonca tohumu elediğini, pencereden baktığında babasının katılan ...’un traktörle tarla sürdüğü yere gittiğini gördüğünü, bir iki dakika sonra bağırma, küfür sesleri işittiğini, dışarı çıktığını, babasını katılanın kullandığı traktöre arka taraftan binerken gördüğünü, babası ile katılanın yarım dakika kadar traktör üzerinde boğuştuklarını, sonra ikisinin de traktörden yere düştüklerini, traktörün hâlen hareket hâlinde olduğunu, babası ayağa kalktıktan sonra kendisinin yanına doğru geldiğini, babasının koluna girdiğini, katılanın ise hareket hâlindeki traktöre bindiğini, motoru durdurup yürüyerek evine doğru gittiğini, sonra eve gelen cankurtaranla katılanın hastaneye götürüldüğünü, babasının katılana bıçakla vurduğunu görmediğini, babasını eve getirdiği sırada eve 15 metre kala babasının elinde bıçak olduğunu gördüğünü, olay yerine gittiğinde babasının traktörden yere düştükten sonra ayağa kalkmış olduğunu, istese katılana tekrar vurabilecek hâlde olduğunu, babasını tutarak katılana vurmasını engellemediğini, olay yerine annesinin gelmediğini, eve yaklaştıkları sırada kendilerini karşıladığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık mahkemede; katılanın amcasının oğlu olduğunu, aynı avlunun içinde oturduklarını, aralarında daha önceden kaynaklanan ufak tefek kırgınlıklar bulunduğunu, konuşmadıklarını ancak büyük bir husumetlerinin de olmadığını, olay tarihinde yonca tohumu elediğini, tohumların bulunduğu torbanın ağzını kesmek için yanında bıçak bulunduğunu, bu sırada katılan ...’un traktörle gelip evin yakınındaki tarlayı sürmeye başladığını, katılanın sürdüğü yere 8-10 yıldır gübre döktüğünü ve kullandığını, katılana “Burayı sürme, daha geriden sür.” dediğini, katılan küfredince sinirlendiğini, traktörün üzerine doğru çıkar gibi yaptığını, boğuşmaya başladıklarını, traktörden inmeye çalışırken katılanın kendisini sırtından tuttuğunu, üstünde taşıdığı bıçağı rastgele salladığını, katılanla birlikte yere düştüklerini, geriye çekildiğini, katılanın yerden kalktığını, sonra oğlu ...’ün olay yerine gelip kendisini eve götürdüğünü, katılanın traktörle sürdüğü yerin kendisine ait olmadığını, kime ait olduğunu da bilmediğini, katılanın burayı kiralamış olabileceğini ancak bu hususu kendisine söylemediğini, traktöre çıktığında elinde bıçak bulunmadığını, bıçağın arka cebinde olduğunu, kullandığı bıçağın kesici kısmı 15 cm, toplam uzunluğu 27 cm olan ekmek bıçağı olduğunu, açılır kapanır bıçaklardan olmadığını, traktöre çıktıktan sonra boğuşma sırasında traktörün üzerinde iken cebinden çıkarıp bıçağı salladığını, katılanla birlikte yere düştüklerini, bıçağı sadece bir kez salladığını, hedef almadığını, bıçağın katılanın neresine isabet ettiğini bilmediğini,