muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12442, Karar No: 2019/672, Tarih: 22.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/12442 E.  ,  2019/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1) 6831 sayılı Kanun'un 110/3.maddesinde yaptırım olarak hapis cezası yanında adli para cezasına yer verilmediği halde adli para cezasına hükmedilmesi,

2) Sanıkların savunmalarında yangını söndürmek için çaba gösterdiklerini, söndüremeyeceklerini anlayınca itfaiye ve jandarmaya haber verdiklerini belirtmelerine, bilirkişiler raporunda da faillerin yangını ilgili yerlere derhal haber verdikleri anlaşılmakla sanıklar hakkında uygulama yapılırken temel ceza üzerinden 6831 sayılı Kanun'un 110/3-2. cümle gereği indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) TCK'nun 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infaz yetkisinin kısıtlanması,

4) Yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile, yangından dolayı herhangi bir ağacın zarar görmediği, yangının örtü yangını şeklinde seyrettiği tespit edilmiş olup, 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerekip ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınmaması gerektiğine göre; ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarından oluşan zararın sanıklar tarafından giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

./..

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2804, Karar No: 2017/8337, Tarih: 04.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/2804 E.  ,  2017/8337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119/1-e ve f maddesi uyarınca davacı, davanın dayanağı olan bütün vakıaları ve bunlara ilişkin delillerini sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte dava dilekçesine yazmalıdır. Bunlar, dava dilekçesindeki talep sonucunun dayanağı olan ve bu talep sonucunu haklı göstermeye yarayan vakıalardır. Usulüne uygun şekilde ( HMK m.141) bildirilmiş olan vakıalar davanın sınırını çizmekte ve mahkemece ancak, bu vakıalar hakkında inceleme ve değerlendirme yapılabilmektedir. Aksinin kabulü; davacının dayandığı olguların, dolayısıyla elde etmek istediği nihai talebin dışına çıkılması sonucunu doğuracağı gibi; temyiz ve karar düzeltme süreçleri de dâhil, yargılamanın hangi aşamasına kadar gerçekleşecek hukuki ve fiili olguların nazara alınması gerektiği sorununu ortaya çıkaracaktır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 184. maddesinde "Boşanmada yargılama usulü" ayrıca düzenlenmiş; anılan maddenin ilk fıkrasında "Boşanmada yargılama, aşağıdaki kurallar saklı kalmak üzere Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa tabidir" hükmüne yer verilerek, maddede sayılan istisnalar dışında, boşanma davalarının genel yargılama usulüne tabi olduğu belirtilmiştir. Boşanmada genel yargılama usulünün uygulanmasına ayrık olan kurallar ve uygulanması gereken özel usuller, Türk Medeni Kanunu’nun 184. maddesinde sınırlı olarak belirtilmiş olmasına karşın; bu sınırlamalar ve istisnalar içinde, tarafların usulüne uygun şekilde dayanmadığı vakıaların değerlendirmede esas alınacağına dair özel bir düzenlemeye yer verilmemiştir.

İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi başlıklı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 141. maddesi "(1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genîşletilemez yahut değiştirilemez. (2) iddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır.” şeklindedir.

Anılan maddenin gerekçesinde belirtildiği üzere; tarafların karşılıklı dilekçelerini verdikleri aşamada, herhangi bir sınırlamaya bağlı olmadan uyuşmazlığın genel çerçevesi içinde iddia ve savunmalarını değiştirebilecekleri kabul edilmiştir. Şüphesiz bu imkan, sadece cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçesi için söz konusudur. Bu dilekçelerden sonra, hangi ad altında olursa olsun verilecek dilekçeler, sınırlama ve yasak kapsamında kabul edilmelidir. Ön inceleme aşamasında, ancak karşı tarafın açık muvafakati (veya ön inceleme duruşmasına taraflardan birisinin mazeretsiz gelmemesi) durumunda iddia veya savunmaların genişletilmesi yahut değiştirilmesi kabul edilmiştir. (Hukuk Genel Kurulu 20.04.2016 tarih, 2014/2-605 esas 2016/522 karar sayılı ilamı)

O halde; dava dilekçesinde genel ve soyut ifadeler kullanılarak herhangi bir vakıaya dayanmayan, ön inceleme duruşması tarihinde verilen tanık bildirimine ilişkin dilekçe ile karşı tarafın açık muvafakati olmadığı halde vakıalar ileri süren davacı erkek davasını ispat edememiştir. O halde, davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.07.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/4526, Karar No: 2016/4179, Tarih: 06.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/4526 E.  ,  2016/4179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama

HÜKÜM :1) Sanık ... hakkında;

a) TCK.nun 37. maddesi delaletiyle TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62, 53/1-3 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 1 gün hapis cezası

b)TCK.nun 37. maddesi delaletiyle TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53/1-3 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası

2) Sanık ... hakkında;

TCK.nun 86/2, 86/3-e, 35/2, 62, 52/2, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 740.00 TL. adli para cezası (5 kez)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında yaralamaya teşebbüs suçundan verilen para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'nun 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından sanık ... müdafiinin temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik öldürmeye teşebbüs suçu nedeniyle herhangi bir hüküm kurulmamış ise de; bu hususta mahallince her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin suçunun sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,

savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay günü sanık ... ile sanık ... arasında esrar alımı meselesi yüzünden çıkan anlaşmazlığı konuşmak için sanıklar ..., müşteki... ve..’ın ... mesireliğine gittikleri, burada bulunan sanıklar .. ... tartıştıkları, sanıklar...’ın, sanıklar... müşteki.. ve ...’ı bıçak ve satırlarla kovaladıkları, bunun üzerine müştekiler ... ve diğer sanıklardan ... ve ..’un sanık ...'nin kullandığı araç ile olay yerinden ayrıldıkları, sanık ...’nin müştekiler .. ile sanık ...’i evlerine bıraktığı, araçta sanık ... ile..nin kaldığı, sanık ... ile ... araçla takip halinde iken motorlu bisiklet ile yolda ilerlemekte olan sanıklar... ve ...’in yanından geçtikleri sırada, hakkında beraat kararı kesinleşen sanık ...’un sanık ... ile içinde yer aldığı araçtan ruhsatsız tabancası ile ateş ederek sanık ...’i; sağ radius distal uç açı kırığına neden olacak şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde, sanık ...’i de; karın sol yanda kurşun giriş deliği, göbek üstünde cilt altında kurşun çekirdeği olacak şekilde, hayati tehlike geçirecek ölçüde yaraladığı olayda; suçun işleniş şekli, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, beraat kararı kesinleşen ..’un olayın sıcaklığıyla verdiği aşamalardaki samimi beyanları, diğer sanık ...’nin tüm aşamalarda değişmeyen anlatımları dikkate alındığında eylemin, birlikte kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu anlaşılmakla; suç vasfında hataya düşülerek, yazılı şekilde yaralama suçundan hüküm kurulması,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 06/12/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10288, Karar No: 2013/13673, Tarih: 15.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/10288 E.  ,  2013/13673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1,2-b; 62; 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

12.06.2008 günü saat 08:30 sıralarında, meskun mahalde, tek yönlü, üç şeritli, görüşü açık yolda, sanık sürücünün yönetimindeki minibüsü ile seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde durup, yolun sağındaki iki ... arasına park alanına girmek için geri manevra yaptığı sırada, bu boşlukta taşıt yolu üzerinde karşıya geçebilmek için yolun müsait hale gelmesini beklemekte olan müşteki yayaya çarparak, sol kolunda 2. derecede kemik kırığı ile yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, dosya arasındaki mahkemece hükme esas alınan ve oluşa uygun bilirkişi raporuna göre asli kusurlu olan sanık hakkında temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusursuz olduğuna ve verilen cezanın çok yüksek olduğuna ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/38897, Karar No: 2015/32762, Tarih: 02.07.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/38897 E.  ,  2015/32762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/87995

MAHKEMESİ : Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2011

NUMARASI : 2010/905 (E) ve 2011/1107 (K)

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Şikayetçiler Y.. S.. ve Y.. S..'ın 15/04/2011 tarihli duruşmada kamu davasına katılmak istediklerini belirtmelerine karşın, CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca katılma hususunda bir karar verilmemiş ise de, temyiz dilekçesinin içeriği ve anılan Kanun'un 237/2.

maddesi gereğince, kamu davasına katılan olarak kabullerine karar verilerek;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar Y.. S.. ve Y.. S.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 02/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar

verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15709, Karar No: 2013/24075, Tarih: 25.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15709 E.  ,  2013/24075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre dere yatağına yol çalışmaları sırasında hafriyat dökülmesi neticesi dere yatağının değiştiği ve taşınmazın bir kısmının dere yatağı haline geldiği gibi, fen bilirkişisi raporunda ...-... numaraları ile gösterilen hatta ıslah amacıyla taş ve taş-beton tahkimatının yapıldığı ve taşınmaza kamulaştırmasız elatıldığı anlaşılmakta buradaki sorumluluk, kamulaştırma yetkisi olan ... Genel Müdürlüğüne aittir. Taşeron firma idare adına çalışma yaptığından aralarındaki sorumluluğa ilişkin sözleşme iç ilişki olup, üçüncü kişileri bağlamaz. Bu nedenle, .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/43, 2002/494 Karar sayılı ilamında taşınmazın bir bölümüne ilişkin verilen karar da dikkate alınarak daha önce bedeline hükmedilen kısım dışında kalan bölüm için işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9485, Karar No: 2014/2475, Tarih: 01.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9485 E.  ,  2014/2475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2012/4-2013/542

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kooperatif üyeliğini 21.12.1992 tarihinde H. Ö..'e devredildiği halde kooperatifin devri kabul etmemesine rağmen 02.11.2011 tarihinde devir gerekçe gösterilerek üyelikten ihraç edildiğini, halbuki müvekkili hakkında 2006 yılında verilen ihraç kararının Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/528 esas, 2010/569 karar sayılı ilamı ile iptal edildiğini, bu süreçte müvekkilinin üyeliğinin devam ettiğini ileri sürerek, yönetim kurulunun 02.11.2011 tarih ve 14 sayılı ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 1992 yılında üyelik hakkını devir sözleşmesiyle dava dışı H. Ö..'e devrettiği, H. Ö..'in davalı kooperatife başvurarak üye defterine kaydının yapıldığı, son yapılan genel kurul toplantısında da H. Ö..'in genel kurula katıldığı, bu durumda tek bir hak nedeniyle iki kişinin aynı anda üyeliğinin söz konusu olduğu, davalı kooperatifin bugüne kadar bu gerekçe ile ihraç kararı vermemiş olmasının yönetim kurulunun eksikliğinden kaynaklandığı, üyeliğin devir ile sona erdiğinden ihraç işlemin tespit mahiyetinde olduğu, bu nedenle burada hak düşürücü sürenin söz konusu olmadığı, davacının üyeliğinin devam ettiği iddiasının yersiz olduğu, gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yönetim kurulu ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.

Davacının davalı kooperatifteki üyeliğini 21.12.1992 tarihli noterde yapılan devir sözleşmesiyle dava dışı Hasan Özdemir'e devrettiği, fakat tüm dosya kapsamından dava dışı H. Ö..in devir nedenine dayalı olarak değil de yeni üye olarak davalı kooperatife 16.03.1997 tarihinde kabul edildiği, davacının 08.06.2006 tarihinde de ihraç edildiği, bu ihraç kararının iptali için davacının açtığı davada davalı kooperatifin devir olgusunu da savunma olarak mahkemeye sunduğu halde, Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 15.07.2010 tarih ve 2006/528 esas, 2010/569 karar sayılı ilamıyla iptal ediliği ve kararın Dairemiz onama kararı ve karar düzeltme isteminin reddi ile kesinleştiği, devir sözleşmesinden sonra davacının genel kurullara katıldığı, davalının 2006, 2007, 2008, 2009, tarihli genel kurullarda kararlaştırılan aidatları davacıdan talep ettiği ve davacının da aidatlarını ödediği, davalı ve yetkili kurullarının davacıyı üye olarak benimsediği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; kooperatif hissesinin devrinin yapıldığı 21.12.1992 tarihinden sonra davacının, davalı kooperatifçe üye olarak benimsenmesine ve hakkında işbu dava konusu ihraç kararından önce bir kez ihraç kararı alınmasından sonra ve devirden itibaren 18 yıl 10 ay 11 gün geçtikten sonra devrin işleme konarak, davacının ortaklığının sona erdirilmesinin 4721 sayılı TMK'nın 2. maddesindeki dürüstlük kuralına aykırı olduğundan, davanın kabulü ile davacının ihracına ilişkin yönetim kurulu kararının davacı yönünden iptali yerine davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6883, Karar No: 2013/10910, Tarih: 09.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6883 E.  ,  2013/10910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin '' 11.11.2009 '' yerine '' 16.11.2009 '' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Tüm dosya kapsamından suça konu 6 kalem mahcuzdan Arçelik marka klima, Xeroz yazıcı ve Compac marka laptop bilgisayarın Kayseri 6. İcra Müdürlüğü'nün 2008/1936 sayılı takip dosyası kapsamında haczedilmediğinin anlaşılması karşısında; 06.04.2010 tarihli kolluk savunmasında son olarak Garanti Bankasından haciz için gelindiğini ve malzemelerin alındığını iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu ilgili dosya getirtilip incelenerek tespit edildikten sonra teslim edilen yukarıda belirtilen mahcuzların suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunulup bulunulmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptanmadan eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/835, Karar No: 2010/4376, Tarih: 14.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/835 E.  ,  2010/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasının tahsiline yönelik tahliye istemli icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının davaya konu taşınmazda sözlü kira akdi gereğince kiracı olduğunu, 2008 yılı 7,8,9,10,11,12. aylar ile 2009 yılı 1,2,3,4,5,6,7,8,9. aylar kira borcunu ödememesi nedeniyle, davalı hakkında ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/37094 sayılı takip dosyası ile tahliye istemli icra takibi başlattığını, davalının takibe itiraz ettiğini ve yasal sürede borcunu da ödemediğini belirterek, itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı ise kiralanana 13528 TL'lik zorunlu masraf yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre temyiz eden davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince, takibe dayanak yapılan sözlü kira sözleşmesi uyarınca 2008 yılı aylık kira bedelinin 500 TL, 2009 yılı aylık kira bedelinin 550 TL olduğu konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı vekili, davalı hakkında kira bedelinin tahsili için Şişli 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/37094 sayılı dosyası ile tahliye istemli icra takibi başlatmış, borçluya ör:13 ödeme emri 04.09.2009 günü tebliğ edilmiştir. İhtarlı ödeme emrinde borçluya otuz günlük yasal ödeme süresi verilmiştir. İ.İ.K. 269/1 maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken B.K.’nun 260. maddesindeki otuz günlük süre dolmadan 01.10.2009 tarihinde tahliyeye yönelik açılan dava süresinde değildir Bu durumda mahkemece, tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) No’lu bentte yazılı nedenlerle kararın alacağa ilişkin kısmının ONANMASINA, yukarıda (2) No’lu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın tahliyeye ilişkin kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 14.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.