muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/128, Karar No: 2024/4379, Tarih: 28.05.2024

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili lehine tazminata hükmedilmemesinin doğru olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satım sözleşmesine konu malın ayıplı olduğu iddiasına dayalı menfi tespit ve maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi.

3. 6098 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile aynı Kanun'un 225 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3526, Karar No: 2016/3703, Tarih: 24.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/3526 E.  ,  2016/3703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlular aleyhine yürütülen icra takibinde borca yeterli malvarlığı bulunamadığını, borçluların alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla taşınmazlarını, akrabaları ve yakınları olan 3.kişilere satarak devir ettiklerini ileri sürerek, dava konusu taşınmazlar üzerine teminatsız ihtiyati haciz konulması ile tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, takibin mahkeme ilamına dayandığını, ama bu kararın henüz kesinleşmediğini, kesinleşmiş bir alacak bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece 1.4.2013 günlü ara karar ile dava konusu taşınmazlar ile 3.kişilerdeki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmiş bir kısım davalılar vekilinin haciz şerhinin kaldırılmasına ilişkin talebi mahkemenin 4.11.2014 günlü ara kararıyla reddedilmiş, bu karar bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, bir kısım davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 24.3.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15944, Karar No: 2013/16457, Tarih: 17.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/15944 E.  ,  2013/16457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında yaralamada uygulanan kanun maddesi gösterilmemiş isede mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 6 ay süreyle her ay 1 kitap olmak üzere 6 kitap okuması ve okuduğu kitabın sözlü ve yazılı özetini çıkarması tedbirine hükmedilen suça sürüklenen çocuk duruşmada "... Mahallesi ... Caddesi No:23 Kat:5 Manavgat" adresini bildirmesine ve nüfus kaydındaki adresin aynı olmasına rağmen gerekçeli kararın ve Manavgat Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğünün tebligatının "... Caddesi ... Mah. No:46 Kapı No:7 Manavgat" adresine çıkarıldığı, bu tebligatların yapılamadığı, usulüne uygun olmayan bir tebligat bulunmadığı halde Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılarak infaz edilemeyen tedbire ilişkin evrakın mahkemeye geri gönderildiği, mahkemece yine aynı yanlış adrese davetiye gönderildiği ve tebligat yapılamadığının anlaşıldığı, bu nedenle duruşmadan haberdar olmayan suça sürüklenen çocuğun beyanı tespit edilmeden, haberdar olmadığı denetim planına uymadığı belirtilerek, CMK'nin 231/11. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21143, Karar No: 2016/4967, Tarih: 07.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/21143 E.  ,  2016/4967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının asıl işveren ... Özel İdaresi bünyesinde, alt işveren ... şirketi işçisi olarak çalıştığını, ancak haksız yere ve işçilik alacakları ödenmeden işten çıkartıldığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... - ... Daire Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı idarenin kapatılan ...... Özel idaresinin hak ve borçlarını devralmadığını ve davacı ile arasında herhangi bir iş akdi bulunmadığını davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini ve ayrıca esas yönünden de davacının il özel idaresinin personeli olmadığını bu nedenle işçilik alacaklarından idarenin sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... şirketi vekili özetle; Davacının belirli süreli olarak çalıştığını ve il özel idaresinin 6360 Sayılı yasanın öngördüğü şekilde başka kamu kurum kuruluşlarına devredilmesi üzerine aralarındaki sözleşmenin sona erdiğini ve davacı taraf ile de yapılan belirli süreli iş akdinin kendiliğinden sona erdiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne ve davalıların hükmedilen alacak miktarlarından müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava, alt işveren şirketin yanı sıra ... - .... Daire Başkanlığı aleyhine açılmış ve bu davalılar huzuru ile yargılama yapılarak karar verilmiş ise de;

...nin ve valiliğe bağlı ....... Daire Başkanlığının tüzelkişiliği yoktur.

Somut uyuşmazlıkta, işveren T.C... olup, husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı olduğu anlaşıldığından, davanın HMK.nun 124.maddesi uyarınca T.C. ....'na yöneltilerek sonuca gidilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23541, Karar No: 2021/13589, Tarih: 29.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23541 E.  ,  2021/13589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmen teslim olunan taşınmaza el konulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanığın, kiracı olarak bulunduğu iş yerinin ortak alanını projeye aykırı şekilde işlettiği kahvehanenin bahçesi gibi kullanarak naylon branda ve profillerle kapattığı, Ödemiş 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/1123 Esas ve 2013/626 Karar sayılı kararı ile kat mülkiyetinden kaynaklanan projeye aykırılığın eski hale getirilmesine karar verildiği ve Ödemiş 2. İcra Müdürlüğü'nün dosyası ile verilen karar doğrultusunda naylon branda ve demir profillerin kaldırılmasına rağmen, sanığın yine ortak kullanım alanı olan ön bahçeye siyah naylon örtü takmak suretiyle karara aykırı hareket ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eylemi 5237 sayılı TCK.nın 290. maddesi kapsamında kalıp İcra İflas Kanunu'nun 342 ve 346. maddesi uyarınca davaya bakma görevininin İcra Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, duruşmaya devam edilerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2)24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesindeki “Basit Yargılama Usulü”nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle 5271 sayılı CMK’na eklenen geçici 5/1-d maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de;

Hükümden sonra, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli iptal kararı ile yukarıda anılan geçici madde 5/1-d’de yer alan hükme bağlanmış ibaresinin aynı bentte yer alan, "Basit yargılama usulü" yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

CMK’nın 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olması nedeniyle, temyize konu ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren, TCK’nın 290/1. maddesinde düzenlenen resmen teslim olunan taşınmaza el konulması suçu yönünden, aynı Kanun’un 7. ve CMK’nın 251. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6230, Karar No: 2013/12733, Tarih: 06.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2009/6230 E.  ,  2013/12733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan vekilinin ve o yer cumhuriyet savcısının sanık ...'a yönelik temyizlerine göre yapılan incelemede;

Sanığın sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili olmadığı, bu nedenle atılı suç yönünden cezai sorumluluğu bulunmadığından katılan vekilinin ve o yer cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin ve o yer cumhuriyet savcısının sanıklar ... ve ...'e yönelik temyizlerine gelince;

5187 sayılı Yasa'nın 14/1.maddesinin son cümlesinde cevap ve düzeltme metninin ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlanmasının zorunlu olduğunun düzenlendiği, aynı yasanın "Düzeltme ve cevabın yayımlanmaması" başlıklı 18/1-2-3. maddesinde "Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hakim kararlarına uymayan sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili onmilyar liradan yüzelli milyar liraya kadar adli para cezasıyla cezalandırılır. Adli para cezası, bölgesel süreli yayınlarda yirmimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda ellimilyar liradan az olamaz..." amir hükmünü içermekte olduğu görülmektedir.

Somut olayımızda kesinleşmiş mahkeme kararına rağmen cevap ve düzeltme metninin ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlanmadığı gözetilerek sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/06/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5729, Karar No: 2015/13037, Tarih: 07.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5729 E.  ,  2015/13037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :....ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2014

NUMARASI : 2012/322-2014/676

Taraflar arasında görülen davada .....Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/12/2014 tarih ve 2012/322-2014/676 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı K.. E.. İthalat İhracat İnş. Tur. Tic. Ltd. Şti. yetkilisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 19,292 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken humk'nın 3156 Sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin meyve yetiştiriciliği yaptığını, 2.10.2011 ve 3.10.2011 tarihlerinde 332 kasa ve yaklaşık 7,5 ton eriği davalıya ait soğuk hava deposuna muhafaza için teslim ettiğini, 31.10.2011 tarihinde bu teslimattan 48 kasa eriği depodan alıp sattığını, davalı şirket nezdinde kalan 276 kasa eriğin depoda çürüdüğüne dair duyumlar alınması nedeniyle müvekkilince Höyük Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/5 D.iş Esas sayılı dosyasında tespit yaptırılıp rapor alındığını, alınan rapora belirlenen fiyat yönünden müvekkilince itiraz edildiğini ileri sürerek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla 5.748,60 TL alacağın ve yapılan tespit giderlerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi; davacıyla daha önceden tanıdığı bir esnaf sayesinde tanıştığını, esasında çilek hususunda hizmet verdiklerini, davacının da bunu bildiğini, davacının ısrarı nedeniyle dava konusu erikleri teslim aldıklarını, eriklerin zaten geç hasat edilmesi nedeniyle saklama ömürlerinin kısa olduğunu, davacının kısa bir süre sonra erikleri satacağını söylemesine karşın satamadığını, depoda bozulmaya başlayan ürünleri diğer ürünlere zarar vermemesi için ayrı bir yerde muhafazaya başladıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalıya ait soğuk hava deposuna teslim edilen malların soğuk hava deposunda yaşanan elektrik kesintisi nedeniyle bozulduğu, mahkemece bozulan ürünün değerine dair bilirkişi raporu alındığı, davalı şirket yetkilisince cevap dilekçesinde talep edilen alacakların başka bir davanın konusu olabileceği, davacı tarafından delil tespiti giderlerinin de tahsili istenilmiş ise de bu giderlerin yargılama giderleri içinde kaldığı gerekçesiyle 5.748,60 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket yetkilisi temyiz etmiştir.

Kararı, davalı şirket yetkilisi temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve depo işleten davalı şirketin muhafaza için teslim aldığı malların niteliklerini belirleme ve bu malların depoda bulundukları süre zarfında korunmasına ilişkin özeni ve yükümlülüklerini yerine getirdiğini kanıtlayamamış olmasına göre, davalı şirket yetkilisinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı şirket yetkilisinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 294,68 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5763, Karar No: 2010/5696, Tarih: 21.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5763 E.  ,  2010/5696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 3.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.09.2007 gün ve 2006/21-2007/534 sayılı kararı bozan Daire’nin 27.10.2009 gün ve 2008/1084-2009/11036 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, davacılardan Ünal' ın davalı...'in kardeşi olduğunu ve onun tarafından uzun yıllar iş hayatında kardeşlik ilişkisi nedeniyle davalı...'e gerek şahsi gerek şirketlerini temsilen 25 adet vekaletname verildiğini, davacılar ... ve ailesinin davalı ...'a yakın akrabalık ilişkileri nedeniyle 1987 yılında % 40 hisse vererek ... Pazarlama İnş. San. Tur.ve Tic. A.Ş.'ni kurduklarını, davacı ...'ın, giriştiği taahhütlere malzeme sağlanması amacıyla 1988 yılında ... Pazarlama A.Ş.'nin hisse sahibi olduğu Betek Boya ve Kimya San.A.Ş.'ni kurduğunu, iki kardeş ve ailelerinin Betek A.Ş.'de ismen ortak olarak gözükmeyip şirketi ... A.Ş. aracılığıyla yönettiklerini, davacılardan Ünal' ın ve ... Paz. A.Ş.'nin o tarihlerde yaşadığı ekonomik sıkıntıların yeni kurulmuş ve gelişme halindeki Betek A.Ş.'ne yansımasını önlemek ve yeni şirkete inanırlığın devamını sağlamak amacıyla ... A.Ş.'nin Betek A.Ş.'de maliki bulunduğu hisselerden 9780 adedinin kardeşi... üzerinde gösterilmesini kabul edip 25.07.1994 tarihinde düzenlenen, gerçek amacı devir olmayan inançlı devir sözleşmesi ile şirketin paylarını davalıya devir edip devir işleminin pay defterine işlendiğini, hisse devirlerinin inançlı olduğunu göstermek amacıyla, ... Paz.A.Ş.'nin, inançlı devir sonrası Maliki olduğu Betek A.Ş. Hisselerinin % 60' ına tekabül eden hisseyi davalı...' in ... ve çocuklarına devreden belgeyi imzaladığını, bu devrin tabiatıyla iki taraf arasında inançlı işlemin karşılığı niteliğinde kalıp, ayrıca Betek A.Ş.' nin pay defterine işlenmediğini, devirlerin gerçekte ... Paz. A.Ş.'nin Betek A.Ş.' de maliki bulunduğu hisselerin ortaklık yapısındaki % 60-40 oranı dikkate alınarak ortaklara devrini amaçlamakta ise de, işlemlerin tüm hisselerin davalıya devri şeklinde yapılıp, ortada gerçek bir devir iradesi bulunmadığından, bir devir bedeli de alınmadığını, davalı...' ın Betek A.Ş.'deki payının % 58, 47 olup, hisselerin % 60' ının ... ve ailesine, % 40' ın ... ve ailesine ait olduğunu, davalı...' ın inançlı işlem ile almış olduğu hisselerle ilgili kar paylarından davacıların hissesine düşen kadar payı, eksik olmakla birlikte düzenli olarak ödediğini ileri sürerek, davacıların gerçekte maliki bulundukları ve inançlı sözleşme kapsamında davalı...'e devredilen Betek A.Ş.'deki halen davalı uhdesinde kayıtlı hisselerin % 58,47 sine tekabül eden hissesinin % 60' ı olan 5.613.455.999 hissenin, bugüne kadar ödenmeyen kâr paylarını faizleri ile birlikte talep hakları saklı kalmak kaydıyla, davalıdan alınarak pay defterine devirdeki hisseleri oranında davacılar adına tescilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı ... İvanovo yönünden davanın husumetten, diğer davalı yönünden de esasdan reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin temyizi üzerine hüküm Dairemizce 27.10.2009 tarihli ilamda yazılı gerekçelerle oyçokluğu ile davacılar yararına bozulmuştur.

Davalı ... vekilleri karar düzeltme istemiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı ... İvanovo yönünden davanın husumetten, diğer davalı yönünden de esasdan reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin temyizi üzerine hüküm Dairemizce 27.10.2009 tarihli ilamda yazılı gerekçelerle oyçokluğu ile davacılar yararına bozulmuştur.

Davalı ... vekilleri karar düzeltme istemiştir.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektici sebeplere, davalı vekilinin zamanaşımı def' inin mahkemece reddedilmiş olup, kararın bu yönden davalı vekilince temyiz edilmemiş olması nedeniyle davacı yararına usulü kazanılmış hak doğuran bu hususun karar düzeltme nedeni yapılamayacak olmasına göre davalı ... vekillerinin HUMK.nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekillerinin karar düzeltme istemlerinin HUMK' nun 442.maddesi uyarınca REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ...' den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 21.05.2010 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Daha önceki karşı oy yazımızdaki açıkladığım nedenlerle yeni bir bilirkişi incelemesine gerek bulunmadığı kanaatında olduğumdan davalı ... Şengün vekillerinin bu yöne ilişkin ve HUMK.'nun 440. maddesine uygun bulunan karar düzeltme itirazının kabulü gerektiği görüşüyle sayın çoğunluğun karar düzeltme itirazlarının reddi kararına kısmen katılmıyorum.