muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10928, Karar No: 2013/11951, Tarih: 10.06.2013

tazminat talebinin reddi gerektiği, taraflar arasındaki sözleşme ile 2002 yılında yayın hakkı devredilip telif bedeli de tahsil edildiği, yapılan tahrifatın sonraki yayınlarda düzeltilmesi olanağı bulunduğu, ayrıca 5846 sayılı Yasa'nın 70/1. maddesi gereğince davacının uğradığı manevi zararı tazmin hakkı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının eser üzerindeki manevi haklarına tecavüzün tespitine, dava konusu kitapların bundan sonraki yayınlarda fonetik normlara göre hazırlanan orijinal eserde fonetik yapı değiştirilmeden yayınlanmasına, değişikliğin önlenmesine, manevi hakların ihlali nedeniyle 7.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminattan fazlaya ilişkin talebin, maddi tazminat talebinin ve sözleşmenin feshine ilişkin taleplerin reddine, fesih ve kitapların toplatılmasına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2361, Karar No: 2015/8061, Tarih: 10.09.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2361 E.  ,  2015/8061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2010/1-2014/54

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.12.2009 gününde verilen dilekçe ile terekeye temsilci atanması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı R.. S.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, TMK'nın 640/3. maddesi uyarınca terekeye temsilci atanması isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne, mirasçılardan M.. S..'ın terekeye temsilci olarak atanmasına karar verilmiştir.

Hüküm, davacı R.. S.. vekili tarafından temsilcinin şahsına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı R.. S.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı R.. S.. vekilinin tereke temsilcisi M.. S..'ın şahsına yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince; miras ortaklığı temsilcisi (TMK m. 640) özel kayyım niteliğindedir. TMK'nın 431. maddesi uyarınca vasi tayinindeki usul kayyım (mümessil) için de uygulanır. TMK'nın 422. maddesi gereğince vasinin sıfatına karşı yapılan itirazlar ve vasinin ileri sürdüğü kaçınma sebeplerini (özürleri) inceleme göreviyle ilgili yasal hükümlerin mümessile yapılan itirazın ya da kaçınma sebeplerinin incelenmesinde de gözetilmesi zorunludur. Vesayet makamının itirazı reddetmesi halinde itirazı denetim makamının incelemesi gerekir. TMK'nın 422. maddesi uyarınca tereke temsilcisinin ileri sürdüğü kaçınma sebeplerini inceleme görevi öncelikle vesayet makamı olan sulh hukuk mahkemesine, onun kabul etmemesi halinde denetim makamı olan asliye hukuk mahkemesine aittir (TMK m. 397). Bu nedenlerle miras ortaklığı temsilcisinin şahsına yönelik itiraza ilişkin dilekçenin görev yönünden reddiyle yukarıda değinilen kanun maddelerindeki emredici kurallar çerçevesinde değerlendirilip gereği yapılmak üzere dilekçenin görev yönünden reddine, dosyanın mahalline iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davacı R.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıdaki yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, (2.) bentte açıklanan nedenlerle tereke temsilcisinin şahsına yönelik itirazlar yönünden dilekçenin görev yönünden reddiyle dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3944, Karar No: 2020/4563, Tarih: 03.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3944 E.  ,  2020/4563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Şirket yetkilisi sıfatıyla kendisine mahcuzlar teslim edildikten sonra yurtdışına giden, ancak İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip ön ödeme önerisi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6673, Karar No: 2009/8462, Tarih: 25.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/6673 E.  ,  2009/8462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Yeşilpınar Köyü 102 ada 45 parsel sayılı 985.69 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliği ile belgesizden Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli parselin tesbit gibi ham ... niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. Maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına göre; mahkemece yaptırılan keşifte görev alan orman bilirkişinin hükme dayanak alınan raporunda, davalı taşınmazın eğiminin % 30 olduğu, üzerinde dağınık meşe ve gürgen ağaçlarının olduğu, bu ağaçların taşınmazın ... yıllar boş kalması nedeniyle, meşe tohumlarının çeşitli faktörler etkisiyle parsel üzerine taşınması suretiyle oluştuğu, orman sayılan yerlerden olmadığı bildirilmiştir. Ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın terk edilmiş boş arazi niteliğinde ve üzerinde dağınık halde meşe ve gürgen ağaçları olduğu, toprağının hiçbir zaman işlenmediği, eğiminin yüksek olması nedeniyle ... muhafaza karakteri taşıdığı bildirilmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi, orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağının öngörmüştür. Bilimsel ve teknik olarak arazi eğiminin % 12’ den fazla olması halinde o arazi kesimi erozyonla karşı karşıya kalacağından, ... muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmesi gerekir. Hal böyle olunca; taşınmazın saptanan bulgulara göre 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi kapsamı dışında olup, memleket haritası ve kadastro paftasındaki konumuna göre güneyindeki ormanın devamı niteliğinde ve halen de eylemli olarak orman sayılan yer olduğu düşünülerek, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

Öte yandan orman bilirkişinin taşınmaz üzerindeki dağınık halde bulunan meşe ağaçlarının tohumlama yolu ile etraftan geldiği şeklindeki açıklamalarına itibar edilemeyeceği zira, hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda da vurgulandığı üzere, davalı taşınmazın memleket haritasında yeşil alanlar içerisinde kaldığı, eğiminin % 30 olduğu ve üzerinde dağınık şekilde meşe ve gürgen ağaçlarının bulunduğu görülmektedir. Kaldı ki; meşe ağacı tohumunun,

-2-

2009/6673-8462

Öte yandan orman bilirkişinin taşınmaz üzerindeki dağınık halde bulunan meşe ağaçlarının tohumlama yolu ile etraftan geldiği şeklindeki açıklamalarına itibar edilemeyeceği zira, hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda da vurgulandığı üzere, davalı taşınmazın memleket haritasında yeşil alanlar içerisinde kaldığı, eğiminin % 30 olduğu ve üzerinde dağınık şekilde meşe ve gürgen ağaçlarının bulunduğu görülmektedir. Kaldı ki; meşe ağacı tohumunun,

-2-

2009/6673-8462

ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olmadığı, yerleşik bilimsel görüşlerce tartışmasız kabul edildiği, dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ve gürgen ağaçlarının % 30'lik eğim ile birleştiğinde taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinde tanımı yapılan ve orman sayılan yerlerden olduğunun kabulü gerektiği, orman sayılan bu tür yerlerdeki meşelerin insan ... ile zaman zaman kesilip ortadan kaldırılması halinde dahi daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana gelmesinin bilimsel olarak mümkün olduğu, belirtilen bilimsel açıklamalar da nazara alındığında, mahkemece davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne, taşınmazın orman niteliği ile tescile karar verilmesi gerekirken, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek ham ... niteliği ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 25.05.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6513, Karar No: 2024/8209, Tarih: 08.07.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/6513 E.  ,  2024/8209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.04.2024 tarih ve 2024/286 Esas, 2024/340 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/428, Karar No: 2013/18751, Tarih: 10.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/428 E.  ,  2013/18751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ..., ... Köyü Tüzel Kişiliği ve ... Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Şanlıurfa 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.10.2012 gün ve 65/497 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, mevkii ve sınırlarını açıkladığı 1 parça taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakıldığını, 20 yılı aşkın bir süreden beri vekil edeni tarafından tasarruf edildiğini, aralıksız çekişmesiz malik sıfatı ile zilyet olduğunu açıklayarak yaklaşık 78-80 dönümlük yerin TMK'nun 713. maddesi gereğince vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, 03.03.2008 tarihli cevap dilekçesinde, dava konusu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altına bulunan yerlerden olduğunu, imar ve ihyaya muhtaç yerlerden bulunduğunu, bu nedenle kazanma koşullarının davacı yararına oluşmadığını gerekçe göstermek suretiyle davanın reddine, 22.02.2010 tarihli dilekçesiyle de uyuşmazlık konusu yerin TMK.nun 713/6. fıkrası gereğince ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Dava dilekçesinde davalı gösterilen ... Köyü Tüzel Kişiliği ile dahili davalı edilen ... Köyü Tüzel Kişiliği'ne dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamışlardır.

Mahkemece, “… teknik bilirkişiler tarafından düzenlenen 30.06.2011 havale tarihli rapor ve krokisinde A harfiyle işaretli 80423,28 m2'lik yüzölçümlü taşınmaz hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, “… teknik bilirkişiler tarafından düzenlenen 30.06.2011 havale tarihli rapor ve krokisinde A harfiyle işaretli 80423,28 m2'lik yüzölçümlü taşınmaz hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Şanlıurfa Kadastro Müdürlüğü'nün 30.12.2009 tarih 101.030/3400 sayılı karşılık yazılarında, ... köy sınırları içerisinde iken, köy ayrımı sonucu ayrılan ... köy sınırları içerisinde dava konusu taşınmazların kaldığını, tapulama çalışmaları sırasında kayalık ve taşlık vasfı ile tapulama harici bırakıldığını bildirmiştir. Davacı vekili de dava dilekçesinde, dava konusu yaptığı yerlerin taşlık olduğunu bildirdiğine göre 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesinde yer alan imar ve ihya ile ilgili tüm olumlu ve olumsuz koşulların saptanması zorunludur. Kazanmayı sağlayan zilyetlikle taşınmaz edinmenin diğer koşulları yanında tescili istenen taşınmazların aynı zamanda tapuda kayıtlı yerlerden olmaması gerekir. Bu nedenle teknik bilirkişilerin rapor ve krokilerine eklenmek suretiyle tesciline karar verilen taşınmaz bölümlerinin tapuda kayıtlı yerden olup olmadığının çifte tapunun oluşmasının önlenmesi bakımından Tapu Sicil Müdürlüğü’nden sorulması gerekir. Mahkemece ilk keşif dava konusu taşınmazların yerlerinin belirlenmesi açısından yapıldığı ikinci keşifte ise, bir yerel bilirkişi ile iki davacı tanığının dinlendiği, yerel bilirkişi listesinde birden fazla bir kişi ve davacının tanık listesinde ikiden fazla tanık olduğu halde mahkemece vazgeçme olmadığı gibi herhangi bir gerekçe de gösterilmeden diğer yerel bilirkişi ve tanıkların dinlenilmemesi usule aykırıdır. Zilyetlik, maddi olaylardan olup, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14/1. maddesi gereğince yerel bilirkişi ve tanık dahil her türlü delille kanıtlanması mümkündür. Dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları özellikle imar ve ihya koşullarının saptanması bakımından yetersiz olup, taşınmazın niteliği konusunda duraksama bulunduğundan bu beyanlarla sonuca ulaşmak mümkün değildir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre taşınmaz bölümleri kayalık ve taşlık niteliğinde 1960'lı yıllarda yapılan tapulama çalışmaları sırasında tapulama harici bırakılan yerlerden olduğuna göre, taşınmazların niteliği konusunda oluşan duraksamanın giderilmesi açısından davanın açıldığı 22.01.2008 tarihinden geriye doğru en az 20 yıl öncesine ait (1978-1988 yılları arasında) ait iki yarı zamanda çekilmiş yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığı'ndan, aynı tarihler arasında düzenlenmiş fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise, Kadastro İl Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasında konulması, dava konusu her iki taşınmaz bölümünü kapsayan ve komşu parselleri gösteren birleşik paftanın Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya eklenmesi, getirtilecek pafta üzerinde yapılacak inceleme sonucu komşu parsellere ait kadastro tutanakları ve ekleri ile kadastro sırasında bu parsellere revizyon gören tapu ve vergi kayıtlarının da ilgili yerlerden istenilmesi, keşif gününün belirlendiği 11.05.2011 tarihli yargılama oturumunda keşif ile ilgili ara kararı üzerinde yapılan incelemede, sadece 21.06.2011 tarihinde keşif yapılmasına denilmiş, yerel bilirkişi ve tanıkların ne şekilde dinlenecek konusunda bir açıklamaya yer verilmemiştir. 02.12.2009 tarihli ara kararı ile de keşif günü belirlenmiş ancak bu tarihte belirlenen keşif gününde keşfin yapılmadığı, yerel bilirkişi ve tanıkların dinlenilmesi konusunda herhangi bir uyarının ara kararında yer almadığı daha sonraki ara kararlarında da yerel bilirkişi ve tanıkların ne şekilde çağrılıp dinlenmesi konusunda bir bilginin içerilmediği saptandığından bu şekilde belirlenen keşif ara kararının yöntemine uygun olduğu söylenemeyeceğinden yeniden yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıkların HMK'nun 243 ve 244

. maddeleri gereğince davetiye ile keşif yerine çağrılmaları, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması halinde keşif yerinde dinlenmeleri, hava fotoğrafları ile Kadastro İl Müdürlüğü'nden getirtilen paftaların jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi ya da bilirkişiler aracılığıyla komşu parsellere ait kayıt ve belgelerle birlikte zemine uygulanması, hava fotoğraflarının ve Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilen paftaların çekildikleri ve düzenlendikleri tarihlere göre dava konusu taşınmazların kayalık veya taşlık niteliğinde bulunup bulunmadıkları, imar ve ihya edilerek kültür arazini haline getirip getirmedikleri, anılan belgelere ve fotoğraflara göre imar ve ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, yaklaşık hangi tarihte tamamlandıkları, yerel bilirkişi ve tanıklardan da yararlanılarak komşu kayıt ve belgelerin taşınmaz yönünü ne gösterdikleri üzerinde durulması, teknik bilirkişiye krokisinin üzerinde işaret ettirilmesinin sağlanması, davacının dava konusu taşınmaz bölümlerini hangi tarihte imar ve ihyasına başladığı, imar ve ihyayı ne şekilde sürdürdüğü, emek ve para masrafının nasıl yaptığı ve böylece imar ve ihyayı hangi tarihte tamamladığı hususlarını ayrıca yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak belirlenmesi teknik bilirkişi ve bilirkişilerden gerekçeli, denetime açık rapor ve kroki istenilmesi, bunun dışında Üniversitenin toprak kürsüsünde toprak konusunda uzman daha önce götürülmeyen ziraatçi bilirkişiler aracılığıyla taşınmaz bölümleri ile çevrelerinin toprak yapısı incelenmek suretiyle dava konusu yerlerin yaklaşık hangi tarihten itibaren kültür arazisi olarak tasarruf edildiklerini, yaklaşık imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığı konusunda görüşlerini içerir gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulmuş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.

Kabul şekline göre de, dahili dava dilekçesi ile hükmün köy tüzel kişiliğini temsilen ... Köyü muhtarına yapılması gerekirken, bunun yerine köy azası ve davacı sıfatına haiz ...’e yapılmış olması usul ve kanuna aykırıdır. ... aza olup, ... Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine dava açmış bulunduğundan köy ile kendisi arasında yarar çatışması olduğu gözden uzak tutulmamalıdır.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15242, Karar No: 2013/17211, Tarih: 07.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/15242 E.  ,  2013/17211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... Basın Yayım Matbaacılık Ltd. Şti. aleyhine 20/05/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu haber,.... Gazetesinin 14/04/2010 günlü sayısında yayınlanmıştır. “200 Bin TL'lik çiftlik, çerez fiyatına satıldı ve çiftliği kendisinden habersiz satıldı” başlıkları kullanılan haberlerde özetle, dava dışı .....'un ....'da bulunan çiftliğinin eşinin borcundan dolayı kendilerine hiçbir tebligat yapılmadan ....İcra Müdürlüğünce satılmasına yönelik olarak yaptığı açıklamalara yer verildiği görülmüştür.

Davacı, ... İcra Müdürü olup haber içeriğinin gerçek olmadığı, kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğu gerekçesi ile manevi tazminat ödetilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu haberin dava dışı ...'un açıklamalarından ibaret olduğunu, davacının tekzip talebini de kabul ederek gazetede yayınladıklarını, davanın kendileri yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, haberin gerçekliği ispat olunamadığı, verilişinde özle biçim arasındaki dengenin bozulduğu gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasa'nın 28. maddesinde düzenlenen basın özgürlüğü ve bu özgürlüğün getirdiği ayrıcalıklar sınırsız olmayıp basın özgürlüğünün özel hukuk alanındaki sınırı Medeni Yasa'nın 24 ve Borçlar Yasası'nın 49. maddelerinde anlamını bulan kişilik haklarının korunmasına ilişkin düzenlemelerdir. Borçlar Yasası'nın 49. maddesi gereğince basının sorumlu tutulabilmesi için; yayın ya da eleştirinin kişilik haklarını zedelemesi, bu zedelemenin manevi bir zarar doğurması, kişilik haklarına saldırı ile gerçekleşen zarar arasında uygun nedensellik bağı bulunması, kişilik haklarına saldırının hukuka aykırı olması ve hukuka aykırılığı ortadan kaldıran hukuka uygunluk nedenlerinin bulunması gerekir.

Hukuka uygunluk nedenleri veya hukuka aykırılığı ortadan kaldıran nedenler ise; gerçeklik, güncellik, kamu yararı ve toplumsal ilgi gibi öze ilişkin koşulları ve konu ile anlatım arasında düşünsel bağlılık, anlatım ve sergilenişteki ölçülülük niteliğindeki biçime ilişkin koşullardır. Yayımlanmasında kamu yararı bulunan gerçek ve güncel bir haberin ya da eleştirinin özle biçim arasında denge kurularak yayımlanması durumunda hukuka aykırılık ortadan kalkar ve artık basın sorumlu tutulamaz.