muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18342, Karar No: 2014/7935, Tarih: 16.04.2014

Öncelikle cebri ihaleye çıkılmadan önce satışa konu taşınmazların Bakanlıkça belirlenen tarımsal niteliğinin, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İl veya İlçe Müdürlüğü'nden sorulup görüşü alındıktan sonra, tescilinin mümkün olup olmadığı saptanarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Nihayet, cebri ihaleye konu taşınmaz hissesinin tescili yasal olarak mümkün olmamakla birlikte, bu durumun ihalenin yapılmasından (ve hatta kesinleşmesinden) sonra alıcısı tarafından öğrenilmesi halinde, taşınmazın esaslı niteliğinde hata nedeniyle ihalenin feshi talep edilebilir. Bu halde, tapuya tescili mümkün olmayan böyle bir taşınmaz hissesinin satışına konu cebri ihalenin belirtilen nedenle feshine karar verilmesi gerekir.

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 5578 sayılı Kanun ile değiştirilen 8. maddesi gereğince, 2 hektardan küçük marjinal tarım arazilerindeki payın üçüncü kişilere satışı yapılamayacağından, ihale alıcısı tarafından gösterilen neden İİK'nun 134/7. maddesi hükmü uyarınca ihalenin feshi nedenidir. (Aynı yönde, Hukuk Genel Kurulu 08.05.2013 gün ve 2012/12-1471 E ve 2013/629 K sayılı ilamı)

Öte yandan, genel Kanun niteliğindeki 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 705. maddesinin 5403 sayılı özel düzenleme ile değiştirildiği ve paylı mülkiyet yönünden yapılan bu kapsamdaki satışlarda TMK'nin 705. maddesinin uygulama yeri de yoktur.

Buna göre, 5578 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 09.02.2007 tarihinden sonra 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu uyarınca tarım arazilerinden yapılacak her türlü cebri satışlarda 5578 sayılı Kanun ile değişik 5403 sayılı Kanunun 8. maddesinde yer alan sınırlandırmalara uyulması gerektiği sabittir.

Bu durumda, öncelikle cebri ihale sonucu satılıp tescili istenen taşınmazın Bakanlıkça belirlenen tarımsal niteliğinin Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı İl veya İlçe Müdürlüğünden sorulup görüşü alındıktan sonra, tescilinin mümkün olup olmadığı saptanarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Bu açıklamalar karşısında somut olay değerlendirildiğinde, dava konusu 17.687,00 m² yüzölçümününde ki taşınmazın niteliğinin mutlak tarım arazisi olduğu, cebri ihale ile yapılan satışın taşınmazın 11/20 payına yönelik bulunduğu, arazinin büyüklüğü itibari ile hangi sınıf arazi olursa olsun hiç bir halde pay satışının mümkün olmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Bu açıklamalar karşısında somut olay değerlendirildiğinde, dava konusu 17.687,00 m² yüzölçümününde ki taşınmazın niteliğinin mutlak tarım arazisi olduğu, cebri ihale ile yapılan satışın taşınmazın 11/20 payına yönelik bulunduğu, arazinin büyüklüğü itibari ile hangi sınıf arazi olursa olsun hiç bir halde pay satışının mümkün olmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Anılan bu hususlar, davalı vekilinin karar düzeltme isteği sonucu yeniden yapılan inceleme üzerine belirlendiğinden, karar düzeltme isteğinin HUMK'nun 440. maddesi gereğince kabulüyle, Dairenin,19.06.2013 tarih, 2013/8094 Esas, 2013/10269 Karar sayılı düzelterek ONAMA kararının ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin 19.02.2013 tarih, 2012/409 esas, 2013/38 karar sayılı kararının açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.04.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Davacı, cebri ihale ile satınaldığı 11/20 payın 5403 sayılı Kanun gerekçe yapılarak tapu idaresince adına tescil edilmediğini ileri sürerek, dava konusu payın iptali ileadına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, cebri ihale ile yapılan satışı engelleyecek bir hüküm bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, taşınmaz mülkiyeti kural olarak tapu siciline tescil ile kazanılır. Ancak, TMK'nın 705 ve İ.İ.Y'nın 134. maddesine göre de cebri ihale ile mülkiyet alıcıya geçer Diğer bir anlatımla alıcı, ihale anında taşınmazın mülkiyetini kazanır. Böyle bir durumda, mülkiyetin alıcıya geçmesi için tapu siciline tescil gerekli olmayıp, ancak İ.İ.Y.'nın 135. maddesi gereğince taşınmaz alıcı adına tescil edilmedikçe alıcı o taşınmaz üzerinde temliki tasarrufta bulunamaz (T.M.K 705/2)

Öte yandan, ihale ile mülkiyetin alıcıya geçmesinin sonucu ise, ihale tarihinden itibaren taşınmazın nef 'i ve hasarının alıcıya ait olmasıdır.

5403 sayılı Yasaya gereğince;

Anılan yasanın amacı 1. maddede; "toprağın doğal veya yapay yollarla kaybını ve niteliklerini yitirmesini engelleyerek korunmasını, geliştirilmesini ve çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak, planlı arazi kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek olarak açıklanmıştır.

5578 sayılı Yasa ile değişik 8. maddenin son fıkrasında da "Bakanlığın uygun görüşü ile kamu yatırımları için ihtiyaç duyulan yerler hariç olmak üzere tarım arazileri, belirlenen büyüklükteki parsellerden daha küçük parçalara bölünemez, bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikle mülkiyetin mevcut olunan durumunda, bu araziler ifraz edilemez, payları üçüncü şahıslara satılamaz, devredilemez veya rehnedilemez. Bu araziler hakkında 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun özgülemeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır" hükmüne yer verilmiştir.

Belirtilen hükümlerden de anlaşıldığı kadarı ile yasanın asıl amacının, belirli büyüklükteki tarım arazilerinin bölünmesine, parçalanmasına engel olmak olduğu açıktır.

Mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla iç hukuk yönünden, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır (Anayasa md.35/1 AİHS ek protokol l-l) Türk Medeni Kanununun 683. maddesinde de bir şeye malik olan kimsenin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisi belirtilmiş, malikin malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karsı istihkak davası açabileceği gibi her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebileceği hüküm altına alınmıştır. Bütün bunların yanında mülkiyet hakkı kamu yararının bulunduğu hallerde sınırlandırılabilir ya da tamamen kaldırılabilir. Ancak bu sınırlandırma ya da kaldırma gerçekleştirilirken TC. Anayasasının 90/5.maddesi ile iç hukukun üstünde sayılan AİHS hükümleri gereğince AİHM tarafından oluşturulan 30.05.2006 tarih ve 1262/02 sayılı kararda ifade edildiği üzere " bir kişiyi mülkünden yoksun bırakan bir önlemin "kamu yararına meşru bir amaç gütmesi gerektiği..." bu önlem alınırken " başvurulan yollar ve gerçekleştirilmesi amaçlanan hedef arasında makul bir denge olması gerektiği .." kişinin " ... kişisel ve haddinden fazla yük taşıma zorunda kalması halinde gerekli dengenin kurulamayacağı açıktır. Bir başka ifadeyle kamu yararı ile mülkiyet hakkından kısmen veya tamamen yoksun bırakılan kişinin menfeatı arasında makul kabul edilebilir, hak ve adalet dengesini sağlayacak bir oranın kurulması asıldır.

Yukarıdaki ilkeler uyarınca somut olaya bakıldığında kişinin cebri satış sonucu edindiği payın adına tescil edilmesi taşınmazın bölünmesi sonucunu doğurmayacağı gibi 5403 sayılı Yasa kapsamında da değerlendirilmeyeceği sonucuna varılmaktadır.

Aksi düşünce tarzının bir yandan T.M.K.'nun 705.maddesi uyarınca cebri satış ile mülkiyetin geçtiği ve bu yolla edinilen taşınmazın nef'i ve hasarının alıcıya ait olduğu kabul edilirken, diğer taraftan tapuda tescil yapılmayarak mülkiyet hakkından yoksun bırakılması, yasayla tanınmış olan anılan düzenlemenin istismarını oluşturan bu yasal hakkın uygulanmaması yoluyla hukuki güvenlik ilkesi zedelendiği gibi, bunun yanında kamu vicdanı ve hukuk devleti ilkelerine aykırı bir sonuç ortaya çıkacaktır.

Tüm bu nedenlerle davanın kabulü doğrudur.

Ancak, Adli yargı yerinde davalı idarenin,idari bir eyleminin hukuka uygunluğu denetlenemez.Davalı ... Müdürlüğünün tescil talebinin reddine ilişkin işlemi bir idari işlem niteliğinde olup İdari Yargılama Usulü Yasasının 2/1-b maddesi gereğince bu konuda doğacak uyuşmazlıkların çözüm yeri idari yargıdır.Bu bakımdan idari işlemin iptaline karar verilmesi doğru değildir.

Tüm bu nedenlerle davanın kabulü doğrudur.

Ancak, Adli yargı yerinde davalı idarenin,idari bir eyleminin hukuka uygunluğu denetlenemez.Davalı ... Müdürlüğünün tescil talebinin reddine ilişkin işlemi bir idari işlem niteliğinde olup İdari Yargılama Usulü Yasasının 2/1-b maddesi gereğince bu konuda doğacak uyuşmazlıkların çözüm yeri idari yargıdır.Bu bakımdan idari işlemin iptaline karar verilmesi doğru değildir.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1. bendindeki "Davacı tarafından ... Tapu Sicil Müdürlüğüne yapılan 09.04.2010 tarihli başvurunun reddine ilişkin kararının iptaline," ilişkin ibarenin hükümden çıkartılarak hükmün düzeltilmiş bu haliyle HMK.nun 370/2. (HUMK. nun 438/7.) maddesi gereğince ONANMASINA karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/4783, Karar No: 2015/8948, Tarih: 24.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4783 E.  ,  2015/8948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

01.04.2015 tarihinde kabul edilip, 11.04.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi başlığı ile birlikte değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi 1 ay için yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise, gerekçeleri ile birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderecektir.

Bu durumda dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın Kamulaştırma nedeniyle muazzam zarar istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz incelemesi iş bölümü nedeniyle görevi Yargıtay Kanununun 14.maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 18 Hukuk Dairesi'ne aittir.

Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında, dosyanın görevli Dairesi belirlenmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 24.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22519, Karar No: 2016/655, Tarih: 20.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/22519 E.  ,  2016/655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-2006 yılı defter ve belgelerinin teslim edilmesine dair yazının 10.12.2011 tarihinde işyerinde sanığa tebliğ edilmesine karşın teslim edilmediği anlaşılmış ise de, sanığın, 2011 yılında şirket hisselerini devralarak ortak olduğu ve devraldığında defter ve belgelerin bulunmadığını savunarak sunmuş olduğu 24.06.2011 tarihli hisse devri ve müdür seçimi hakkındaki noter onaylı ortaklar kurulu kararına göre, 23.06.2011 tarihindeki toplantıda sanığın hisseleri devralarak şirkete ortak olup 10 yıl süre ile müdür seçildiğinin anlaşılması karşısında, sözkonusu ortaklar kurulu kararının noter onaylı aslı ya da onaylı sureti getirtilerek, sanığın kendisinden hisse devraldığı ve aynı zamanda sanıktan önceki şirket müdürü olan ... dinlenip, defter ve belgelerin sanığa devredilip devredilmediği ve akıbetleri açıklattırılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, kanuna aykırı,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve...sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ... E., ... K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8915, Karar No: 2018/11355, Tarih: 27.09.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/8915 E.  ,  2018/11355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Önceden aldıkları karar doğrultusunda aralarındaki iş bölümü gereği sanık ...'un müştekiye ait işyerinden hırsızlık yapıldığı sırada araç içinde beklemek suretiyle suça asli olarak iştirak ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleme iştiraki nedeniyle hırsızlık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi gereğince asıl fail olarak cezalandırılması gerekirken hatalı değerlendirme ile eylemi yardım etme olarak değerlendirilip 5237 Sayılı TCK'nın 39/2-c maddesine göre uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından, Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin, sanık ... ve sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2252, Karar No: 2023/1270, Tarih: 13.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/2252 E.  ,  2023/1270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/106 E., 2013/360 K.

SUÇLAR : Cinsel taciz, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçünü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sanık hakkında Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2013 tarihli kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 105 ... maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca 3 yıl hapis cezası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçünü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarınahükmedilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın eyleminin cinsel taciz değil cinsel istismar suçunu oluşturacağına yöneliktir.

2. Sanık müdafinin temyiz isteği bir nedene dayanmayan süre tutum dilekçesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın olay tarihi itibariyle 6 yaşında olan katılan mağdure ...'i zorla araca bindirerek ikametine götürüp, ... odasında kapıyı kilitleyip katılanın darp ettiği ve cinsel istismarda bulunmaya teşebbüs ettiği iddiasına ilişkindir.

2. 21.11.2012 tarihli adli muayene raporuna göre katılan mağdure ...'in vücudunda yüzde hipermik ... ve ödem, konjuktivada hiperemi, sağ kalçada rengi hafif mora kaçmış ekimoz tespit edildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 105 ... maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 105 ... maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan mahkumiyet tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Hürriyeti Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Olay tarihinde sanığın ... yeğeni olan ve olay tarihi itibariyle 6 yaşından bulunan katılan mağdur ...'i zorla araca bindirip evine götürdüğü ve burada mağdureye cinsel tacizde bulunduğu anlaşılmış olup, katılan vekili ile sanık müdafiınin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, mahkemenin kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık maüdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mania 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2013 tarihli kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiınin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık Hakkında Hürriyeti Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mania 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2013 tarihli kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4031, Karar No: 2024/432, Tarih: 18.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4031 E.  ,  2024/432 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2344 Esas, 2022/550 Karar

DAVACI- KARŞI DAVALILAR : 1....

2.... vekilleri Avukat ...

DAVALI-KARŞI DAVACILAR : 1.Delta Kültür Basım Yay. .... Kırt. Ltd. Şti.

2.... ... ... vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ : 21.09.2016 (Asıl dava) 02.11.2016 (Karşı dava)

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/403 E., 2019/206 K.

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün önlenmesi, işlemenin yasaklanması, maddi ve manevi tazminatın tahsili ile haksız rekabetin önlenmesi manevi tazminatın tahsili davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar- karşı davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacılar-karşı davalılar tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 160.660,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

1.Davacılar vekili dava dilekçesinde; Dünya’da mancala oyunları olarak tanınan, Türkiye ve Türk Dünyasında çeşitli adlarla bilinen benzer oyunlar olan 20. yüzyıla kadar ülkede oynanan, ancak günümüzde unutulmuş oyunun çok eski ve önemli bir zeka oyunu olduğunu, oyunun mangala olarak yaygınlaşması ve unutulmaması için müvekkillerinin 9 yıla yakın bir zamandır çalıştıklarını, büyük yatırım yapıp emek harcadıklarını, oyun kurallarını geliştirdiklerini, üretimini gerçekleştirdiklerini, oyunu öğretmek için çabaladıklarını, hazırladıkları oyun tahtasıyla, tasarımıyla, görsel dökümanlarıyla, şekliyle, kurallarıyla bugüne kadar mangala Türk Zeka ve Strateji oyunu adı altında bir oyun bulunmadığını, kurallarının Kültür ve Turizm Bakanlığınca müvekkili ... adına tescil edildiğini, oyunun ülke çapında bilinir hale gelmesiyle maddi kazanç sağlanabilir hale ulaştığını, 2014/41509 sayılı Mangala ibareli markanın müvekkili ... adına 41. sınıfta tescil edildiğini, davalı ...’in davalı şirket aracılığıyla kitap kisvesi altında kuralları dahi müvekkili ...’a ait oyunu sattığını, bu haliyle müvekkilinin marka hakkını ihlal ettiğini, kitapta müvekkili ... adına tescilli oyun kurallarını içeren açıklamalarının izinsiz, haksız, kötü niyetle kullanıldığını, öte yandan davalıların kitabın yanında oyunu %1 Katma Değer Vergisi (KDV) oranı ile sattığını, %18 KDV oranı ile satan müvekkili ... ile haksız rekabet ettiğini ileri sürerek marka hakkına tecavüz teşkil eden fiillerin durdurulmasını, mangala isminin kullanımının ve oyun kurallarının işlenmesinin yasaklanmasını, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun (5846 sayılı Kanun) 68 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca tespit edilecek rayiç bedelin ve üç kat tazminat bedeli olarak şimdilik 10.000,00 TL’nin ticari faiziyle, 50.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

2.Davacılar vekili karşı dava dilekçesinde; karşı davalıların müvekkillerinin ürünlerinin satışının yapıldığı bazı kitabevi ve mağazalara mailler atılıp sözlü tacizlerde bulunduklarını, bu eylemlerin haksız rekabet niteliği taşıdığını ileri sürerek bu fiillerin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6102 sayılı Kanun) 54 vd. maddeleri uyarınca haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitini, 50.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP