muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4926, Karar No: 2013/6571, Tarih: 02.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/4926 E.  ,  2013/6571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.11.2010 tarih ve 2006/234-2010/592 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02.04.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı ... . İplik ve ... San. Tic. A.Ş.'nin ortakları olan müvekkillerinin 04/10/1999 tarihli olağan genel kurul toplantısına ...'in 113.804 hisse karşılığı 11.380,40 TL değerli payla, ...'in ise 73.653 hisseye karşılık 7.365,30 TL değerli payla katıldıklarını, 04/10/1999 tarihli genel kurul toplantısında 1995-1998 yılları arasında şirketin karının dağıtılmasına karar verildiğini, müvekkilerinin babası ... 04/02/2006 tarihinde vefat ettiğini ve mirasçı olarak davacıları bıraktığını, bunun üzerine müvekkillerince yapılan araştırmada 04/10/1999 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında yönetim kuruluna seçilen murisleri ... , müvekkillerinden ...'e ait 113.804, ...'e ait 73.653 payı davalı ...'e devir ve temlik ettiğini öğrendiklerini, yapılan işlemin hukuka ve usule uygun olmadığını, zira 04/10/1999 tarihli genel kurulda yönetim kuruluna seçilen ...'in 05/10/1999 tarihinde yönetim kurulundaki görevinden istifa ettiğini, bu sırada ... de bulunan müvekkili ...'in muvafakatı ve vekaleti olmadığı halde babası tarafından hisselerinin devredildiğini, diğer müvekkili ...'in ise devir tarihi itibariyle 18 yaşını bitirmediğini ileri sürülerek, yapılan devir işlemlerinin iptaline ve dava konusu hisselerin şirket pay defterine kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinden şirketin yapılan devir işlemleri nedeniyle herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, husumetin yanlızca devir alan davalı ...'e yöneltilebileceğini, kaldı ki yapılan devir işlemlerinin yasanın aradığı usul ve şekil şartlarına uygun olduğunu, davacıların hisselerinin kendisine asaleten ve çocuklarına velayeten babaları tarafından devredildiğini, devir işleminde herhangi bir tehdit veya usulsüzlük olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinden şirketin yapılan devir işlemleri nedeniyle herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, husumetin yanlızca devir alan davalı ...'e yöneltilebileceğini, kaldı ki yapılan devir işlemlerinin yasanın aradığı usul ve şekil şartlarına uygun olduğunu, davacıların hisselerinin kendisine asaleten ve çocuklarına velayeten babaları tarafından devredildiğini, devir işleminde herhangi bir tehdit veya usulsüzlük olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacılardan ...'in hisse devir sözleşmesini sağlayan ve babasına verdiği vekaletnamedeki imzanın, ayrıca devir temlik beyanındaki imzanın, ortaklar pay defterinin alt tarafında bulunan imzanın ...'in eli mahsulü olmadığı, bu şekilde davacılardan ... için usulüne uygun olarak yapılan bir hisse devrinin söz konusu olamayacağı,davacılardan ... açısından, her ne kadar davalı yan velayet hakkının kullanıldığını beyan etmiş ise de devrin yapıldığı 04/09/1999 tarihi itibariyle davacılardan ...'in henüz 18 yaşını doldurmadığı, Türk Medeni Kanunu'na göre çocuk ile ana veya baba arasında ana ve babanın menfaatine olarak çocuk ile üçüncü kişi arasında yapılacak bir hukuki işlemde çocuğun bir borç altına girebilmesi için kayyımın katılmasına ve hakimin onayına bağlı olduğu, (TMK m. 345), bir işte yasal temsilcinin menfaatiyle küçüğün veya kısıtlının menfaatinin çatışması halinde vesayet makamı tarafından küçüğe temsil kayyımının atanması gerektiği (TMK m. 426/2), belli bir iş için görevlendirilmiş olan kayyımın vesayet makamının talimatına aynen uymak zorunda olduğu, ...'in davacı ...'in devir tarihinde yasal temsilcisi olduğu ve aynı şirkette ortak ve hissedar bulundukları, bu şekilde aralarında menfaat çatışması olduğu, kaldı ki davalı ... tarafından verilen paraya teminat olmak üzere şirket hisselerinin müvekkiline devredildiği iddiasının da küçüğün menfaatine olmadığı,...'e kayyım atanmadan babası tarafından yapılan hisse devrinin de küçüğün menfaatine olmadığı ve yasanın aradığı şekil şartlarını taşımadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.002,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2186, Karar No: 2020/7772, Tarih: 25.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/2186 E.  ,  2020/7772 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29/04/2016 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; ek kararın süre yönünden reddine dair verilen 14/07/2016 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava konusu 103 ada 4 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, dava konusu taşınmaz üzerinde kiremit-tuğla fabrikasının bulunduğunu bu nedenle taşınmazın arz değeri ile üzerinde kurulu tesis değerinin ayrı ayrı hesaplanmasını talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 103 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiş; mahkemece, 13.02.2017 tarihli ek kararla bir kısım davalılar vekilinin temyiz başvurusu süresinde olmadığından temyiz talebinin reddine karar verilmiş; ek karar bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararı hükmü temyiz eden bir kısım davalılar vekiline 30.01.2017 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, adı geçen bir kısım davalılar vekilince 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra 08.02.2017 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuştur. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432/4. maddesi ve 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine ve ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 25.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19880, Karar No: 2011/5148, Tarih: 23.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19880 E.  ,  2011/5148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak alınması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi.

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi geriğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1057, Karar No: 2019/2878, Tarih: 13.05.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/1057 E.  ,  2019/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ... hakkında, Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 11.10.2017 tarih ve 2017/222 esas 2017/259 karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verilmiş ve hüküm sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir.

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 26.01.2018 tarih ve 2017/2411 esas 2018/90 karar sayılı kararı ile İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine karar verilmiştir.

Yargıtay 20. Ceza Dairesi’nin 04.03.2019 gün ve 2018/3156 esas 2019/1308 sayılı kararı ile ‘... sanık müdafinin temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği, CMK’nın 295/1. maddesinde belirtilen süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe de sunmadığı anlaşıldığından, ... sayılı CMK’nın 298/1. maddesi uyarınca üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,’ şeklinde karar verildi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Yargıtay 20. Ceza Dairesi’nin bu ilamının CMK 308/2-3 maddesi kapsamında incelenmesi ve kaldırılması, yerel mahkeme hükmünün sanık ... yönünden CMK 289. maddede yazılı haller yönünden incelenmesi, bu yönden yapılan incelemenin ilamda gösterilmesi yönünden itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında;

“ CMK'nın 289. maddesinde;

"(1) Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır:

a) Mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması.

b) Hâkimlik görevini yapmaktan kanun gereğince yasaklanmış hâkimin hükme katılması.

c) Geçerli şüphe nedeniyle hakkında ret istemi öne sürülmüş olup da bu istem kabul olunduğu hâlde hâkimin hükme katılması veya bu istemin kanuna aykırı olarak reddedilip hâkimin hükme katılması.

d) Mahkemenin kanuna aykırı olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi.

e) Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken diğer kişilerin yokluğunda duruşma yapılması.

f) Duruşmalı olarak verilen hükümde açıklık kuralının ihlâl edilmesi.

g) Hükmün 230 uncu madde gereğince gerekçeyi içermemesi.

h) Hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması.

d) Mahkemenin kanuna aykırı olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi.

e) Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken diğer kişilerin yokluğunda duruşma yapılması.

f) Duruşmalı olarak verilen hükümde açıklık kuralının ihlâl edilmesi.

g) Hükmün 230 uncu madde gereğince gerekçeyi içermemesi.

h) Hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması.

i) Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması." düzenlemesi mevcuttur. CMK'nın 289. maddesi, hükmü temyize hak ve yetkisi bulunanın, süresi içinde, temyiz edilebilir nitelikteki hükme ilişkin, usulüne uygun şekilde, temyiz iradesini açıkladığında, Yargıtay görevli dairesince temyiz dilekçesi veya beyanında temyize ilişkin bir sebep gösterilmemiş olsa bile hukuka kesin aykırılık halinin denetlenmesi gereğinin bir zorunluluk hali olduğunu belirtmiştir. Bu hükme göre de; Daire, temyiz dilekçesi veya beyanında temyize ilişkin bir sebep gösterilmemiş olsa bile hukuka kesin aykırılık halini denetlenmesi gerekirdi, bu yapılmamıştır. CMK'nın 289. maddesindeki "temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da" ifadesi, CMK'nın 294. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. (2) Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' şeklindeki hükmü, temyiz dilekçesinde bir hukuki temyiz nedeni varsa, o zaman CMK'nın 289. maddesinde belirtilen hukuka kesin aykırılık hallerinin var olup olmadığı denetlenebilir şeklinde kısıtlayıcı şekilde yorumlanamaz.

Ceza Muhakemesi Kanununun 289. maddesi lafzı ve ruhu ile hukuka kesin aykırılık hallerine özel bir önem vererek, hukuka kesin aykırılık hallerinin varlığının tespitini, sebebe dayalı temyiz incelemesi dışında tutarak kişi hak ve hürriyetlerini teminat altına almak istemektedir. Bu denetlemenin temyiz iradesi varsa, mutlaka yapılması gerektiğini açıkça bir zorunluluk olarak belirtmiştir. Aksi halde temyiz sebebi gösterilmediği için hukuka kesin aykırılık oluşturacak şekilde yapılan yargılama sonunda kurulan hüküm ya da hukuka aykırı şekilde elde edilen delillere dayalı olarak verilen mahkûmiyet hükümleri hiçbir şekilde denetlenmeyecektir. Bu durum CMK'nın 289 maddesine aykırı olup, temyiz ve adil yargılanma hakkının ihlali sorunlarına yol açar.

Sonuç olarak, sanığın temyiz iradesi vardır ve temyiz sebebi gösterilmemiş olsa da, Dairece CMK'nın 289. maddesi kapsamında bir temyiz incelemesi yapılmalıdır. Ve bu yönden incelemenin yapıldığına dair ibare ilamda yer almalıdır. Mutlak temyiz nedenlerinin ortak özelliği, sanığa hak tanıyan kurallar olmalarının yanı sıra aynı zamanda adil bir yargılamanın yapılabilmesi için öngörülmüş, kamusal menfaatleri gözeten kurallar olmalarıdır. Bu hallerin varlığı halinde hükmün bundan mutlak olarak etkilendiği kabul edilmiştir. Kanun bu noktada hukuka aykırılığa ilişkin nedensellik bağını kendisi kurduğundan hâkime takdir yetkisi bırakmamıştır.

Açıklanan nedenlerle adı geçen sanık müdafiinin temyiz talebinde herhangi bir neden göstermediği halde dahi en azından CMK 289. Maddede sayılı haller yönünden inceleme yapılması ve bu yönden inceleme yapıldığına dair ibarenin hükmümde gösterilmesi gerekirken "nedensizlikten dolayı temyiz isteminin doğrudan reddi" usul ve yasalara aykırıdır.” denilerek, Dairemizin itiraza konu 04.03.2019 tarih ve 2018/3156 esas 2019/1308 karar sayılı ilamının CMK 308/2-3 maddesi kapsamında incelenmesi ve kaldırılması, yerel mahkeme hükmünün sanık ... yönünden CMK 289. Maddede yazılı haller yönünden incelenmesi, bu yönden yapılan incelemenin ilamda gösterilmesi istenmiştir.

C)İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

Dairemizin itiraza konu olan kararının, itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği ve kararda bir yanlışlık bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmemiştir. İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde görülmediğine,

2- ... sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 13.05.2019 tarihinde üye ...’in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(K.O.)

KARŞI OY:

Dairemizin, 04.03.2019 tarih, 2018/3156 esas ve 2019/1308 karar sayılı ilamında yazılı karşı oyumda açıkladığım hukuki nedenlerle ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz gerekçesinde belirtilen şekilde "Mutlak temyiz nedenlerinin ortak özelliği, sanığa hak tanıyan kurallar olmalarının yanı sıra adil bir yargılamanın yapılabilmesi için öngörülmüş kamusal menfaatleri gözeten kurallar olmalarıdır. Bu hallerin varlığı halinde hükmün bundan mutlak olarak etkilendiği kabul edilmiştir. Kanun bu noktada hukuka aykırılığa ilişkin nedensellik bağını kendisi kurduğundan hakime takdir yetkisi bırakmamıştır." gerekçesi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulû gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.13.05.2019
Yargıtay — Esas No: 2016/8799, Karar No: 2016/6662, Tarih: 07.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/8799 E.  ,  2016/6662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yetkilisi olduğu işyerinde işçi olarak çalışan katılandan, teminat olarak aldığı suça konu nama yazılı senede, vade, nakden ve borçlu isim ve adresinin sonradan eklenerek icra takibine konulmak suretiyle açığa atılmış imzanın kötüye kullanılması suçunun işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında atılı suçu kabul etmediği, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 24.03.1989 gün ve 1/2 sayılı kararında öngörüldüğü üzere, yüklenen açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun yazılı delille ispatının zorunlu olduğu, katılan tarafından imzalanan senedin aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğuna dair herhangi bir yazılı belge ibraz edilemediği cihetle, sanık hakkında unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/753, Karar No: 2024/2760, Tarih: 24.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/753 E.  ,  2024/2760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/804 E., 2022/94 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade-temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması

Katılan sanık ... hakkında maduna müessir fiil suçundan kurulan hüküm yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve itiraz üzerine kesinleştiği temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2019/616 Esas, 2020/286 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında Amire ve Mafevka Fiilen Taarruz suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanun'un 91/1. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2021/804 Esas, 2022/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 /1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 87/1-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi gereğince kazanılmış hakkı gereği 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle: sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle: vekalet ücretine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle: sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle: vekalet ücretine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ile katılanın aynı karakolda birlikte görev yaptıkları, olaydan önceki gün katılan ile sanığın arkadaşı Hakan arasında tartışma yaşandığı, ertesi gün sanık yanında arkadaşı Hakan ile birlikteyken katılan ile karşılaştıkları, katılan ile Hakan'ın tekrar tartıştıkları sırada sanığın katılanın burnuna yumruk atarak basit tıbbi müdahale ile giderilemez, 2. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, katılan beyanı ile uyumlu tanık beyanları ile katılan hakkında tanzim olunan adli muayene raporunun içeriği karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, katılandan kaynaklanan haksız bir hareketin bulunmaması nedeniyle sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılan sanık ...'ın aynı dava kapsamında mahkûmiyetine hükmedilmiş olması sebebiyle katılana vekalet ücreti takdir edilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca “2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” karar verilmesi gerekirken “2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuşsa da bu aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

1. Katılan Sanık ... Hakkında Maduna Müessir Fiil Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden