muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5084, Karar No: 2023/3679, Tarih: 05.07.2023

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili; davacı-davalı erkeğin tam kusurlu olduğunu, evlilik süresi boyunca ailesi ile davalı-davacı kadına kötü muamelede bulunduğunu, davacı-davalı erkeğin birden fazla kere şiddet uyguladığını, davacı-davalı erkeğe ceza ve uzaklaştırma kararları verildiğini, davacı-davalı erkeğin hakaret ve tehdit ettiğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, manevî tazminat koşullarının oluşmadığını, davacı-davalı erkeğin kişisel ilişki sırasında çocuklara şiddet uyguladığını, annelerini kötülediğini, soğuk odada yatırdığını, nafaka miktarlarının az olduğunu belirterek; kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen manevî tazminat, kişisel ilişki ve nafaka miktarları yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Hukuk Genel Kurulu Kararı

1. 6100 sayılı Kanun`un 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede, Daire kararının yerinde olduğu belirtilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.04.2023 tarihli ve 2022/2-30 Esas 2023/376 Karar sayılı ilâmı ile; Bölge Adliye Mahkemesince verilen ilk kararda boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin az buna karşılık kadının ağır kusurlu olduğu belirtilmişken, bozma sonrası verilen direnme kararında kadın eşin tam kusurlu olduğu kabul edildiği, direnme kararında önceki kararda bahsedilmeyen yeni hususlara yer verildiği, bozmadan sonra kararın gerekçesi değiştirilerek yeni ve farklı bir gerekçeyle karar verildiği, şu hâlde “direnme” olarak adlandırılan kararın, usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı, bozma konusu ile ilgili bozma kararı sonrası ortaya çıkan yeni ve farklı bir gerekçe ile oluşturulan yeni hüküm niteliğinde olduğu, hâl böyle olunca, kurulan bu yeni hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye ait olup yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın bozma kararını veren Özel Daireye gönderilmesi gerektiği gerekçesi ile davalı-davacı kadın vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

. Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davalarında tarafların kusur durumları ve davacı-davalı erkek yararına manevî tazminat hükmedilmesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 107 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 371 inci maddesi ve 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası hükümleri ile, 4721 sayılı Kanun`un 161 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

. Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davalarında tarafların kusur durumları ve davacı-davalı erkek yararına manevî tazminat hükmedilmesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 107 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 371 inci maddesi ve 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası hükümleri ile, 4721 sayılı Kanun`un 161 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemesince boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadının tam kusurlu olduğu kabul edilmişse de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-davalı erkeğin evlilik birliği içinde davalı-davacı kadının zina olayını öğrenmesinden önce birden fazla şiddet eylemi olduğu gibi davalı-davacı kadının zina eylemini öğrenmesinden sonra da davalı-davacı kadına karşı birden fazla kez şiddet uyguladığı, buna ilişkin darp raporlarının ve ceza kararlarının dosya içinde mevcut olduğu ve delil olarak davalı-davacı kadın tarafından dayanıldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre evlilik birliğinini temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekirken, hatalı kusur belirlemesi sonucu davalı-davacı kadının tam kusurlu olduğunun kabulü hatalı olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2. Yukarıdaki paragrafta açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu eş yararına maddî ve manevî tazminata karar verilemez. Davacı-davalı erkek yararına 4721 sayılı Kanun`un 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası koşulları oluşmamıştır. O halde davacı-davalı erkeğin manevî tazminat talebinin reddine karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı-davacı kadın vekilinin kişisel ilişki ve nafakaların miktarına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2. Davalı-davacı kadın vekilinin diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ve davacı-davalı erkek yararına hükmedilen manevî tazminat yönünden BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
Yargıtay — Esas No: 2014/23461, Karar No: 2015/16737, Tarih: 04.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/23461 E.  ,  2015/16737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın.... Tekstil adlı işyerinde çalıştığı 15.10.2010 tarihinde grip rahatsızlığı nedeniyle işyeri hekimi olan şüpheliye müracaat ettiği, şüphelinin müştekinin sol kalçasından Voltoren iğne yaptığı ancak kalçası ağrımaya başladığı giderek ağrıların arttığı ve morlukların oluştuğu 10 günlük rapor süresince iyileşemediği, bunun üzerine... Hastanesine müracaat ettiği, burada yapılan muayene sonrası 05/11/2010 tarihinde hazırlanan raporda, katılanın sinirlerin % 25'inin tahrip olduğu ve işlev kaybı oluştuğunun tespit edildiği, bunun üzerine.... İhtisas Dairesinin 16/01/2013 tarihli raporunda; sanık tarafından uygulanan tedavi yöntemlerinin tanıya uygun olduğu, enjeksiyonun yanlış yere uygulandığına dair kayıt bulunmadığı, doğru yere uygulanması durumlarında da nöropatinin gelişebileceği ve sanığın uygulamalarının tıp kurallarına uygun olduğunun belirtildiği, bu nedenle mahkemece, sanık hakkında beraat kararı verildiği, CMK’nın 223/9 maddesi gereğince de, “Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez” hükmünün getirildiği ve beraat hükmünün sanığın lehine olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede süresinde şikayet yapılmadığından bahisle düşme kararı verilmesine yönelik bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın, süre tutum dilekçesinde belirtilen ve bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/865, Karar No: 2023/4734, Tarih: 15.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/865 E.  ,  2023/4734 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/688 E., 2022/260 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2015/197 Esas, 2015/1291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 81 ... maddesinin dördüncü ve onuncu fıkraları uyarınca ayrı ayrı 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 04.10.2021 tarihli ve 2021/14401 Esas, 2021/11638 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesi gereğince 5846 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken aynı Kanun'un 81 ... maddesinin dördüncü ve onuncu fıkraları uyarınca ayrı ayrı hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli ve 2021/688 Esas, 2022/260 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 81 ... maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca neticeten 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığa ait kitabevinde yapılan denetimlerde, yerde koli içerisinde ve raflarda dizili vaziyette, orijinal basım olmayan toplam 208 adet bandrolsüz ve 15 adet başka eserlere ait bandrol taşıyan kitap ele geçirilmiştir.

2.Ele geçirilen kitaplar hakkında düzenlenen bilirkişi raporu dosya arasına alınmıştır.

3.Hak sahipliğini ispatlamaya yönelik hukuken geçerli belgelerin dosya arasına sunulduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığa ait kitabevinde yapılan denetimlerde, yerde koli içerisinde ve raflarda dizili vaziyette, orijinal basım olmayan toplam 208 adet bandrolsüz ve 15 adet başka eserlere ait bandrol taşıyan kitap ele geçirilmiştir.

2.Ele geçirilen kitaplar hakkında düzenlenen bilirkişi raporu dosya arasına alınmıştır.

3.Hak sahipliğini ispatlamaya yönelik hukuken geçerli belgelerin dosya arasına sunulduğu görülmüştür.

4.Sanık soruşturma aşamasındaki ifadesinde, ele geçirilen kitapların Adana ve İstanbul'dan koliler halinde geldiğini, koli içinden bandrolsüz kitapların çıktığını, bunları koli içerisinde bıraktığını, 15 adet kitap üzerindeki bandrollerin ise başka eserlere ait bandroller olduğunu sonradan öğrendiğini beyan etmiş olup kovuşturma aşamasındaki savunmasında ise, kitapların bandrolsüz ve farklı bandroller içeren kitaplar olduğunu bilmediğini ifade etmiştir.

5.Yargıtay bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli ve 2021/688 Esas, 2022/260 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz

rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli ve 2021/688 Esas, 2022/260 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün tekerrüre ilişkin kısmında bulunan " sanığa verilen cezanın" ibaresi çıkartılarak yerine "hapis cezasının" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6966, Karar No: 2010/12516, Tarih: 29.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6966 E.  ,  2010/12516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9287, Karar No: 2020/1010, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/9287 E.  ,  2020/1010 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1320, Karar No: 2019/2632, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1320 E.  ,  2019/2632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10136, Karar No: 2020/13602, Tarih: 14.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/10136 E.  ,  2020/13602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-b, 87/3, 29 ve 62. maddeleri gereğince hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerekirken, verilen cezanın, TCK'nin 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nin 58/6. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülemeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak ;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) sayılı kararları ile, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve yine 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Mağdurun yaralanmasına ilişkin, Eğirdir Kemik Eklem Hastalıkları Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesinin 25.12.2015 tarihli raporunda, "alında orta hatta yaklaşık 2x2 cm boyutunda hematomla uyumlu şişlik, burun sırtında yaklaşık 1 cm laserasyon, üst dudak üst kesimde yüzeysel erozyon ve çekilen grafisinde nazal kemikte fraktür olduğunun" belirtildiği, aynı hastanenin KBB uzmanın tarafından verilen 28.12.2015 tarihli raporunda ise "nazal kemikte 1. derece kemik kırığının meydana geldiği ve söz konusu yaralanmanın basit tıbbi müdahale giderilebilir" nitelikte olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, rapordaki mevcut çelişkinin giderilmesi amacıyla, mağdura ait tüm tedavi belgeleri ve geçici ve kesin raporların en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek, mağdurun yaralanmasına ilişkin duraksamaya yer bırakmayacak ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde raporunun aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz ve çelişkili raporlara dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 14.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13714, Karar No: 2013/409, Tarih: 09.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/13714 E.  ,  2013/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 67/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 63, 58, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun67/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 63, 53/1-3, 54/1 maddelerigereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Jandarmanın, sanık ...'nin elinde tarihi eser niteliğinde mermer bulunduğunu, Afyonkarahisar ilinden gelecek kimliği tespit edilemeyen kişi ya da kişilere pazarlık yaparak satacağı duyumunu alması üzerine, suç tarihinde saat 13:00 sıralarında, ...plakalı Doğan marka otomobilin, Şuhut İlçe merkezine girdiğinin tespit edildiği, söz konusu ... ile gelen sanık ... takibe alındığında, Şuhut Belediyesi önünde iki şahısla görüştüğü, bu şahıslardan birinin, hakkında ek takipsizlik kararı verilen ... olduğu, ...'in motosikletle birlikte, Afyonkarahisar'dan gelen ...plakalı araca klavuzluk yaparak Öküzçayırı mevkiine doğru gittikleri, tarladan bir taş alarak ...plakalı aracın bagajına yükledikleri, tekrar Şuhut İlçe merkezine doğru yol alırlarken, jandarma ekiplerinin söz konusu araçları durdurarak, Cumhuriyet Savcılığı'nın arama izni ile arama yapıldığı, aracın bagajında, bir adet mermer mezar taşı ile hakkında ek takipsizlik kararı verilen ...'in montunun cebinde, bir adet heykelcik başının ele geçirildiği, sanık ...'nin savunmasında, tarihi eserleri kum yığınının içinde bulduğunu beyan ettiği, dolayısıyla sanık ... yönünden “haber verme sorumluluğuna aykırılık” suçunun oluştuğu anlaşılmakla;

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık ...'un, söz konusu taşın sanık ...'ye ait olduğunu, sanık ...'nin, “arabana atalım gelelim” demesi üzerine, hakkında ek takipsizlik kararı verilen ... ve sanık ... ile birlikte giderek tarihi eseri arabasına koyduklarına ilişkin savunması karşısında, eyleminin 2863 Sayılı Kanun'un 70. maddesine temas eden “kültür varlığını bulundurma” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

2- Dava konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, hali hazır durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gereklitaşınır kültür varlıkları olup olmadıkları, tasnif ve tescile tabi olup olmadıkları, bildirim zorunluluğu olan eserlerden olup olmadıklarının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, dosyanın tarafı konumundaki Afyonkarahisar Müzesi uzmanı ile Afyonkarahisar Müze Müdürü'nün düzenlemiş oldukları raporun hükme esas alınması,

3- Sanık ...'nin tekerrüre esas sabıkasının bulunması nedeniyle, cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilirken hangi mahkemenin ilamının tekerrüre esas alındığının hükümde gösterilmemesi,

4- 2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında müzelik değer taşıyan, tasnif ve tescile tabi taşınır kültür varlıklarının aynı Kanun'un 75. maddesi gereğince Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5- 5237 sayılı TCK'nın 54/3 maddesi gereğince, suçta kullanılan eşyanın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığında müsaderesine hükmedilmemesi gerektiği gözetilmeksizin, sanık ...'a ait, ...plakalı Doğan marka aracın sahibine iadesi yerine TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca zoralımına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanıkların kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.