muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8065, Karar No: 2024/8166, Tarih: 01.11.2024

B. İkinci Bozma Kararı

1.Tekirdağ 1 Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.01.1997 tarihli 1997/40 Esas 1997/12 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak görevsizlik kararı verilmiştir.

2.Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin ilk kararından ile “... Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.07.1991 tarihli 1991/798 esas 1991/691 karar sayılı kararı ile devlet bakım ve koruması altına alındığı, çocuğun bu karardan itibaren yetiştirme yurdunda kalmaya başladığı, çocuk hakkında düzenlenen 17.01.1997 tarihli sosyal inceleme raporuna istinaden Tekirdağ 1 Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.01.1997 tarihli 1997/40 esas 1997/12 karar sayılı kararı ile koruma kararının kaldırılarak çocuğun kurumdan ilişiğinin kesildiği, bu kararın Yargıtay 2.HD'nin 2016/3898-5250 E-K sayılı ilamı ile çocuk mahkemesi görevli olduğundan bahisle bozularak dosyanın mahkememize gönderildiği ve yargılamasının yapıldığı, her ne kadar anne ... tarafından 14.01.1997 tarihli dilekçe ile davalı ...'in kendisine verilmesine dair dilekçesine istinaden bu işlem yapıldığı belirtilmiş ise de; dosyadaki evraklar incelendiğinde davalının annesi ...'in durumun farkına vararak 06.11.1996 tarihli dilekçesi ile oğlunun yurtta kalmaya devam etmesini talep ettiği, tanık olarak beyanına başvurulduğunda kendisine gereken açıklama yapılmadan el yazısı ile yazılmış bir dilekçeyi kendisine imzalattıklarını, dilekçeyi okuyup içeriğini anladığında hemen altına bu isteğimden vazgeçiyorum yazarak imzaladığını, bu beyanın dosya arasında yer alan 06.11.1996 tarihli dilekçe ile ispatlandığı..." gerekçesi ile davanın reddine davalı ...'in 18 yaşını doldurana kadar fiilen devletin koruması altında olduğunun tespitine karar verilmiştir.

3. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

4. Dairemizin 11.05.2023 tarihli 2023/3069 Esas 2023/2359 Karar sayılı kararı ile davanın, 18.11.1979 doğumlu ... hakkında Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 22.07.1991 tarihli, 1991/798 Esas, 1991/691 Karar sayılı kararı ile devlet bakım ve koruması altına alınması kararının kaldırılmasına yönelik olduğu, ...'in bu davada davalı konumunda olmasına karşın savunmaları arasında ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespitini de talep ettiği, davalının ayrıca açılmış bir tespit davası ya da karşı davası bulunmadığına göre davalının yargılamayı gerektirir dava niteliğindeki talebi hakkında hüküm kurulmasının doğru olmadığı, hakkındaki korunma kararı kaldırılması istenen ... 18.11.1979 doğumlu olup karar tarihinde ergin olduğundan, korunma kararının kaldırılmasına yönelik davanın konusunun kalmadığı, bu durumda mahkemece konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesi ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, hakkındaki korunma kararı kaldırılması istenen ... 18.11.1979 doğumlu olup karar tarihinde ergin olduğundan, korunma kararının kaldırılmasına yönelik davanın konusunun kalmadığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına, davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 17.000,00 TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, yargılama giderlerinin davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kurum vekili; vekâlet ücreti ve yargılama gideri yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kurumun vekâlet ücreti ve yargılama giderinden sorumlu olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 6100 sayılı Kanun`un 323 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendi, 326 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Yapılan araştırma ve toplanan delillerden; korunma kararı kaldırılması istenen ...`in annesi tarafından çocuğu yanına almak istemesi nedeni ile korunma kararının kaldırılmasını talep ettiğine dair kuruma dilekçe verildiği, kurum tarafından da bunun üzerine ... hakkında 1991 yılında verilen korunma kararının kaldırılmasını talep edildiği ve Mahkemece korunma kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Dava tarihi itibari ile davacı kurum dava açmakta haklıdır. Bu nedenle Mahkemece korunma kararı kaldırılması istenen ... yararına davada kendisini vekil ile temsil ettirdiği gerekçesi ile vekâlet ücretine hükmedilmesi ve davacı kurum aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmesi hatalı olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

01.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5701, Karar No: 2015/11375, Tarih: 25.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5701 E.  ,  2015/11375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kargı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2014

NUMARASI : 2014/331-2014/638

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı S.. Ç.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı S.. Ç.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı S.. Ç.. vd. vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı S.. Ç.. vd.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14177, Karar No: 2018/1459, Tarih: 08.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/14177 E.  ,  2018/1459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin inşaa ettiği selçuklu konutları projesinden bir adet daire satın aldığını, davalı ile imzaladıkları sözleşmede ve mahal listesinde 200 adet araç için açık ve 200 adet araç için de kapalı otopark taahhüdünün bulunduğu, ancak taahhüt edilen 400 adet park yerinden sadece 20 adet açık otopark ile 150 adet kapalı otopark yapıldığını, bu durumun site yönetiminin genel kurul toplantısı ile araç park yerlerini dağıtılması ile ortaya çıktığını ileri sürerek, yapılmayan otoparkların aynen teslimine, mümkün olmazsa dairesinde oluşan değer kaybının tespiti ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ayıp ve eksiklik bulunmadığı gibi süresinde ayıp ihbarı da yapılmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2.250,03 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalılardan satın aldığı konutun bulunduğu alanda, taahhüt edilen sayıda açık ve kapalı otaparkın yapılmaması nedeni ile oluşan değer kaybının davalıdan tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, toplamda 23 açık ve 127 araçlık kapalı otoparkın mevcut olduğu, davacılara teslim edilmesi gereken alanın bir kısmının daha sonra bölünerek Kipa alışveriş merkezine tahsis edildiği açıklanmış ve mahkemece de açık ve kapalı otoparkın eksik teslim edilmesinin eksik iş teşkil ettiği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davacı tüketici olduğuna göre tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, dava tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4 .maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Yukarıda açıklanan hükümler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacıya satın aldığı dairenin fiilen hangi tarihte teslim edildiğinin dolayısıyla ayıbın niteliğine göre ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığının tespiti önem arz etmektedir. Mahkemece, otoparkların sözleşmede taahhüt edilen sayıda yapılmaması , eksik iş olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalıların bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Ancak mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kapalı otopark açısından bu alana ayrılan bölümün bir kısmının teslim tarihinden sonra bölünerek kipa alışveriş merkezine tahsis edildiğinin açıklandığı gözetildiğinde, davacının satın aldığı dairenin davacıya fiilen teslim edildiği tarihte kapalı otopark alanında taaahhüt edilen sayıda park alanının yapılıp yapılmadığının belirlenmesi, yapılmamamışsa; teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalı tarafa ayıp ihbarında bulunmadığı gözetilerek bu talebin reddine karar verilmesi, aksi halde yani teslim tarihinde taahhüt edilen sayıda kapalı otoparkın yapıldığı ancak sonrasında bir kısmının kipa alışveriş merkezine tahsis edildiğinin anlaşılması halinde de, bu tahsis tarihinin belirlenerek sonucuna uygun bir kararın verilmesi gerekir. Mahkemece, yanlış değerlendirme ile eksik ifa olması nedeni ile de ihbar şartının aranmayacağına ilişkin kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına bozulmasına, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13244, Karar No: 2012/19910, Tarih: 05.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13244 E.  ,  2012/19910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/05/2011 tarih ve 2010/652-2011/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işyeri bina, makine tesisat ve emtiasını davalı ... şirketine yangın rizikosuna karşı sigorta ettirdiğini, işyerinde meydana gelen yangında oluşmuş zarara ilişkin olarak olay tarihinde Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/19 D.İş dosyası ile zarar tespiti yaptırıldığını, davalı şirkete yapılan ihtara rağmen hasarın ödenmediğini ileri sürerek, yapılacak imalatlar, temizlik ve nakliye, kasa, su tesisatı, emtia, demirbaş, elektrik tesisatı bedeli ile ayrıca bilirkişilerce hesaplanmayan masa örtüsü, masa örtü üstü kapak, peçete, minder bedelini, menü, şarap, vergi levhası, yeni ruhsat çıkış harç ve masrafları, muhasebe masraflarından oluşan ve tespit edilen diğer hasarın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangında hasar gören emtianın, demirbaşların ve binanın genelindeki hasarların neler olduğunun, tekrar kullanılabilirlik durumunun ve yangınla hasar gören kalemlerin ve bedellerinin ayrıca belirlenmesi gerektiğini, davacı tarafın talep ettiği hasar bedelinin fahiş olduğunu, ayrıca davalı şirketin hasardan sorumluluğunun poliçe limitleri ile sınırlı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, davacı kiracının binada meydana gelen hasar bedelini talep etmekte hukuki menfaati bulunduğu, diğer hususların kesinleştiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 8.844,27 TL bina zararının davalıdan tahsiline, kesinleşen hususlarda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 507,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21386, Karar No: 2008/23507, Tarih: 26.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/21386 E.  ,  2008/23507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 26.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11367, Karar No: 2017/7101, Tarih: 15.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/11367 E.  ,  2017/7101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

Dairemize ait 23.01.2017 gün, 2015/866 Esas, 2017/619 K. sayılı geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmediği, geri çevirme kararında vurgulandığı üzere İstanbul 3. İcra Müdürlüğü'nün 2012/18238 Esas sayılı icra takip dosyasının aslı ve onaylı örnekleri istenmiş olmasına rağmen anılan dosyanın, Dairemizce de erişilmesi mümkün UYAP kayıtlarında bulunan evraklarının gönderildiği, gönderilen evraklar arasında takip talebi, ödeme emrinin tebliğine ilişkin tebligat mazbatası ve dava konusu haciz tutanaklarının ise bulunmadığı, bu haliyle 23.01.2017 tarihli geri çevirme gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşıldığından bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

İstanbul 3. İcra Müdürlüğü'nün 2012/18238 Esas sayılı icra takip dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak, temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Mahal Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14551, Karar No: 2024/7427, Tarih: 11.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/14551 E.  ,  2024/7427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2575 E., 2022/263 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğü,

Dosyada sanığın cezalandırılmasını gerektiren somut delil bulunmadığı,

Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık beraat kararı verilmesi gerektiği,

Birden fazla ağırlaştırıcı halin varlığının kabulü ile alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka aykırı olduğuna,

2.Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Suçun unsurlarının oluşmadığı,

Dosyada sanığın yağma suçundan cezalandırılmasını gerektiren somut delil bulunmadığı,

Birden fazla ağırlaştırıcı halin varlığının kabulü ile alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

II. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Mağdurun olayın sıcaklığıyla alınan beyanları, sanık savunmaları, mağdurun yaralanmasına ilişkin doktor raporu ve kolluk tutanakları karşısında, sanığın nitelikli yağma eyleminin ... olduğu ve diğer temyiz sebeplerinin yerinde olmadığı belirlendiğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 04.05.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 04.05.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2020/2575 Esas 2022/263 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2020/2575 Esas 2022/263 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.06.2024 tarihinde karar verildi.