muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16195, Karar No: 2015/25562, Tarih: 16.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16195 E.  ,  2015/25562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... Müh. ve İnş. Ltd. Şti. ve E... Enerji Üretim A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Müh. Ve İnş. Ltd. Şti.’nin ve E... Enerji Üretim A.Ş.’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı konusunda toplanmaktadır.

Somut olayda, mahkemece dosyaya sunulan ingilizce sözleşme tercüme ettirilerek dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirilip E... Enerji Üretim A.Ş.’nin ihale makamı mı yoksa asıl işveren mi olduğunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Ayrıca, ıslah dilekçesinin davalılara tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosya içinde rastlanmamıştır. Islah dilekçesinin 6100 sayılı HMK’nın 177. maddesine göre davalılara tebliğ edilmeden karar verilmesinin davalıların savunma ve hukukî dinlenilme haklarının ihlali niteliğinde olduğunun gözetilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılar E... Enerji Üretim A.Ş. ile ... Müh. Ve İnş. Ltd. Şti.’ne iadesine, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13642, Karar No: 2011/15687, Tarih: 23.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/13642 E.  ,  2011/15687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/01/2009 gün ve 2008/103-2009/15 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.07.2011 gün ve 2009/7910 - 2011/8556 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkili ... şirketine ait DIOVAN VE CO DİOVAN ürünleri içeriğinde bulunan Valsartan etken maddesinin katı oral doz formlarına ilişkin müvekkiline ait TR 1998 02698 sayılı ile tescilli patent sahibi olduğunu, davalının bu ürünlerin tamamen aynısı ve temelde benzeri olan jenerik ürünler için Sağlık Bakanlığı'na ruhsat başvurusunda bulunduğunu ve buürünleri üreterek ticaret alanına çıkarmak için faaliyet geçtiği yolunda duyumlar aldıklarını iddia ederek, mevcut ve/veya muhtemel patent tecavüzü ve haksız rekabet tehlikesinin tespiti, önlenmesi ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili, karar düzeltme talep etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6293, Karar No: 2012/21247, Tarih: 20.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/6293 E.  ,  2012/21247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair (İSTANBUL) 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.10.2008 gün ve 2008/213 esas, 2008/265 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelen- mesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 312. maddesinde .."kamu düzeni için tehlikeli olabilecek bir şekilde düşmanlığa ve kin beslemeye alenen tahrik" aranmakta iken, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 216/1. maddesi ise "... tahrik eden kimse, bu nedenle .... açık ve yakın tehlikenin ortaya çıkması halinde .... cezalandırılır" şeklinde düzenlenmiştir.

765 sayılı Yasanın 312. maddesinde fiilin suç olması için sadece sanık tarafından söylenmesi ve yazılması yeterli görüldüğü halde, 5237 sayılı TCK.nda belirtilen hususlar yeterli görülmeyip "... bu nedenle açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması" unsuru aranır hale gelmiştir. Gerçekleşen fiilin dış dünyada meydana getirdiği etki ve tepki gözetilmekte, açık ve yakın tehlikenin ortaya çıkması "halinde" fiil suç sayılmaktadır. Yasanın gerekçesinde açıkça belirtildiği gibi buradaki tehlikenin "somut" tehlike olduğu yönünde bir kuşku bulunmamaktadır. Söz konusu suçun oluşması için kamu güvenliğinin bozulması tehlikesinin somut olgulara dayalı olarak ortaya çıkması gerekir. Her olayda, somut tehlikenin varlığı aranmalıdır.

Ayrıca, Anayasanın 25, 26 ve 90'ıncı maddeleri gereğince iç huku- kumuzun bir parçası sayılan AİHS. 9 ve 10'uncu maddeleriyle güvence altına alınan düşünce ve ifade hürriyetinin sınırlarının aşılıp aşılmadığı yönünden de değerlendirme yapılmalıdır. T.C. Anayasasının 26 ve İHAS'nin 10. maddeleri, düşünce hürriyetinin resmi makamların müdahalesi olmadan haber veya bilgi almak veya vermek serbest- liğini de kapsadığı gibi haber alma, öğrenme özgürlüğünün özel bir şekilde önemsen- diğini hatırlatmaktadır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 10. maddede garanti altına alınan düşünceyi açıklama özgürlüğünü vurgulayan bir çok kararında hemen hemen ortak bir ifade kullanarak bu özgürlüğün demokratik toplumun temel taşlarından olup, kişinin ilerleyip gelişmesinin koşullarından birini teşkil edeceğini ve bu özgürlüğün sadece zararsız sayılan haber ya da fikirler bakımından değil, aynı zamanda, devlet yahut halkın bir bölümü için aykırı, kural dışı veya endişe verici olanları da içerebileceğini, demokratik toplumun vazgeçemeyeceği açık fikirliliğin gereği olduğunu kabul etmiştir.

Somut olayda davaya konu köşe yazıları bir bütün olarak ele alınıp değerlendirildiğinde, şiddet içermediği, bu yazılar nedeniyle toplumda hiçbir tepki meydana gelmediği, açık ve yakın bir tehlikenin mevcut olmadığı, bu nedenlerle de ifade özgürlüğü kapsamında olup 5237 sayılı TCK.nun 216. maddesindeki tanımlanan suçun unsurlarının oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10719, Karar No: 2012/17607, Tarih: 25.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/10719 E.  ,  2012/17607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :28.05.2010
Yargıtay — Esas No: 2014/18963, Karar No: 2014/16087, Tarih: 25.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/18963 E.  ,  2014/16087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEMALİYE KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/08/2014

NUMARASI : 2014/7-2014/45

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 115 ada 13 parsel sayılı 6.358,32 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı Ç.. K.. adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiasına, davacı H.. K.. kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmışlar, davacı B.. K.., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın bir bölümüne yönelik davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı Hazine'nin ve H.. K..'ın davasının reddine, müdahil davacının davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 560,492 metrekare yüzölçümündeki bölümünün müdahil davacı B.. K.. adına, kalan 5.797,828 metrekare yüzölçümündeki bölümün ise Ç.. K.. adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, zilyetlikle iktisap koşullarının taşınmazın bir bölümü yönünden müdahil davacı B.. K.., kalan bölümü yönünden ise davalı Ç.. K.. yararına gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Mahallinde yapılan iki ayrı keşif neticesi alınan ziraatçi bilirkişi raporlarında, çekişmeli taşınmazın taşlık kayalık vasfında bulunduğu belirtilmiş olup, taşınmaz üzerinde zilyetlikle kazanmaya elverişli herhangi bir tasarrufta bulunulmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; mahkemece müdahil davacı B.. K..'nın davasının reddine, davacı Hazine'nin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup, davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 25.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11341, Karar No: 2018/1069, Tarih: 07.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11341 E.  ,  2018/1069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1- 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

2-Dosyaya celbedilen bilirkişi raporlarında adli emanette bulunan 4 adet kitabın hukuka aykırı basım olduğu ancak üzerlerindeki bandrollerin okunamadığı belirtilmesi karşısında, anılan usulsüz bandrollü ve hukuka aykırı basım kitapların müsaderelerine karar verilmesi yerine sanığa iadesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, TCK'nın 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin hükümden "...ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" kısmının çıkartılıp yerine ''ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığı'nca hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına'' ibaresi yazılmak suretiyle, hükmün kitapların iadesine ilişkin bölümden "...ve bandrollü olup olmadığı tespit edilemeyen 4 tane kitabın..." şeklindeki kısmın çıkartılıp, müsadereye ilişkin bölüme "...geriye kalan sahte bandrollü 60 tane kitabın..." şeklindeki kısımdan sonra eklenmek suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4517, Karar No: 2021/4341, Tarih: 17.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/4517 E.  ,  2021/4341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, kamu davalarının düşürülmelerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında mağdur ...’yı kasten yaralama suçundan verilen verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, o yer Cumhuriyet savcısının talebinin CMK'nin 231/12. maddesi gereğince ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce incelenip 30.09.2016 tarih ve 2016/1013 Değişik İş sayılı kararı ile sonuçlandırıldığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

2) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında mağdur ...’yı kasten yaralama suçundan verilen kamu davalarının düşürülmesine ilişkin hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre, mağdur ...’nın Keşan Devlet Hastanesi fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanınca tanzim edilen 06.01.2016 tarihli adli raporunda; “Travma sonrası kalsifikasyona sekonder omuz eklem hareket açıklığı kaybı mevcut olup, tedavi görmeden kati raporunun verilemeyeceği” belirtilmiş olduğundan, adli raporun hüküm kurmaya elverişli bulunmadığı ve mağdurun tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilip 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, şikayet yokluğu nedeniyle kamu davalarının 5237 sayılı TCK’nin 73/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7316, Karar No: 2006/9081, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7316 E.  ,  2006/9081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan inceleme ile alınan bilirkişi raporları hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, (daha önce incelemeden geçen Beydağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/57-101 Dairenin 2006/7311-7179 sayılı dosyalarına getirtilen üretim giderlerinin dökümünü gösteren) resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan tarla kirası düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci

fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece 1. bentte yazılı bozma nedeni konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp oluşacak sonuç doğrultusunda ve 2. bentte gösterilen bozma nedeni de dikkate alınarak karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, 13.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9649, Karar No: 2023/427, Tarih: 13.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9649 E.  ,  2023/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kardeşi kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2020 tarihli ve 2019/260 Esas, 2020/279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 inci maddesinin birinci fıkrası (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2021/56 Esas, 2021/567 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 26.09.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

1. Sanığın öldürme kastıyla hareket etmediği, eylemin yaralama suçunu oluşturduğundan suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2. Sanık hakkında kurulan hükümde meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Ceza miktarına

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile mağdur ...'in kardeş olup aralarında ailevi meseleler nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, olay tarihinde mağdurun, kendisine ait aracı ile önce sanığın bahçesinin bulunduğu yere gittiği, yanında bulunan av tüfeği ile ateş etmek suretiyle tek katlı bahçe evine zarar verdiği, kardeşi mağdura ''tarlanı bekleme evinin başında bekle de baba görsün g.., sen namaz kılma adam ol evine iyi bak benim başımı belaya sokma ,senin Allahını sinkaf ederim'' şeklinde mesaj attığı daha sonra da telefonla mağduru aradığı, tarafların telefon görüşmesinde karşılıklı tehdit ve hakaret içerikli söylemlerde

bulundukları, gece saatlerinde de mağdurun, bahçe evine yaklaşık 5 kilometre mesafedeki ikametinin bulunduğu yere giderek aracını yol üzerine park edip aynı tüfekle mağdurun 2. katta bulunan evine doğru birçok kez ateş ettiği, eşinin ve evde bulunan diğer tanıklar ..... İle.....,'nin engelleme çabalarına rağmen mağdurun da ruhsatlı tabancası ile alarak mutfak balkonunu siper ederek sanığa doğru ateş etmeye başladığı, olay yeri inceleme tutanaklarına göre, sanık ...' a ait mutfak balkonunda ''av tüfeği fişeği tapası bulunduğu, balkon pencere ve telinde atışlar nedeniyle zarar meydan geldiği, camların kırıldığı, perdede saçma izlerinin bulunduğu, mutfaktaki buzdolabının yan taraflarında saçma izlerinin bulunduğu, yine mutfakta patlamamış vaziyete tabanca fişeklerinin mevcut olduğu'', yine mağdur ...'e ait araçta yapılan incelemelerde ise ''aracın arka sağ tarafından 4 adet kartuş, şoför kapısı yanında 2 adet kartuşun bulunduğu, aracın sağ ön kapı kısmında 1 adet, sağ ön far kısmında 1 adet, ön ızgara kısmında 1 adet, ön cam kısmında 4 adet olmak üzere toplam 7 adet mermi isabet izi olduğu, ikametin bahçesinde 9 adet kovan ve 2 adet plastik kartuş tapası olduğu, aracın tavan kısmında 1 adet kartuş, ikamette mutfak kısmında masa alt kısmında 1 adet fişek, mutfak balkon kısmında 3 adet fişek ve bir adet kartuş tapası olduğu'' tespit edildiği, balkonunu pencere camının kırılmış olduğu, olay nedeniyle sanık ... ve eşi Fatma'nın yara almamasına karşın mağdur ...'in düzenlenen kati rapora göre, ''basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati tehlike geçirecek ve sağ el parmak kırığı oluşturacak'' şekilde yaralandığı belirlenmiştir.

Suç vasfı yönünden; sanığın öldürmeye elverişli tabanca ile etkili mesafeden hedef gözeterek ateş edip mağduru batın ve sağ el bölgesinden isabetle yaşamsal tehlike geçirmesine ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmakla, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu kabul edilerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Haksız tahrik yönünden suç tarihinde ilk olarak mağdurun, sanığa tehdit ve hakaret içerikli kısa mesaj yolladığının dosya kapsamında bulunan mesaj ekran görüntüsünden anlaşıldığı, ilk haksız hareketi gerçekleştirenin mağdur olması nedeniyle sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği kanatine varılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.

3. Tanık beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

4. Olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, taraflar arasında gerçekleşen arama ve mesaj ekran görüntülerine dair fotoğraf, dava dosyasında mevcuttur.

5. Olay yerindeki güvenlik kamera sisteminden elde edilen görüntülerin analizini içeren 12.01.2019 tarihli Cd inceleme ve araştırma tutanağı dava dosyasına eklenmiştir.