muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1566, Karar No: 2024/2586, Tarih: 10.09.2024

Davalı iş sahibi vekili cevap dilekçesinde özetle; gecikmeden ötürü davacı zararlarının karşılandığını, farklı zarar talep edilmesinin mümkün olmadığını, ayrıca işin gecikmesinde davacının kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; sözleşme konusu işin tasarım ve yapım döneminde davalı tarafından kamulaştırma işlerinin yapılmamış olması nedeniyle gecikmeler olduğu, bu hususun davacıya ofis gideri ve kâr eksikliği olarak yansıdığı, söz konusu zararın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda 1.036.097,85 TL hesaplandığı, deşarj hattındaki güzergah değişikliği nedeniyle davacı yüklenicinin uğradığı zararın 69.718,69 TL ve 11.807,24 € olduğu, kamulaştırmanın geç yapılması, yapım aşamasında 4 kez süre uzatımı verilmiş olmasına rağmen iş programının ve ödenek aktarımının verilen süreye paralel olarak dağıtılmamasından dolayı ortaya çıkan fiyat farkının 366.451,20 TL olduğu, davalı tarafından alınması gereken vergi dairesi istisna yazısının yaklaşık 1 yıllık gecikme ile alınmasından dolayı davacının uğradığı zararın 123.190,59 TL olduğu, belediye tarafında verilen süre uzatımları neticesinde Gelir Vergisi Kanunu gereğince hakedişlerden yapılan %3 oranındaki gelir vergisi kesintisinin yüklenici tarafından iade alınmasının yaklaşık 1 yıl ötelenmesi nedeniyle yüklenicinin uğradığı zararın 44.874,35 TL olduğu, deneme işletmesi döneminde atık su arıtma tesisinin işletiminin yapılabilmesi için sözleşmenin ilgili maddesinde 3.000 metreküp/gün debi atık suyun işveren tarafından sağlanamaması sebebiyle toplamda 5 ay gecikme olduğu, bu nedenle yüklenicinin işletme ve personel giderinin bulunduğu, bu süreçte 87.845,56 € zararın olduğu anlaşılmakla, belirtilen kısımlar yönünden davacının talebinin kabulüne, fazlaya ilişkin zarar kalemleri ispatlanamadığından reddine, her ne kadar sözleşme başlangıçta ...Belediyesi ile yapılmış ise de, yasal değişiklik nedeniyle devam eden süreçte MUSKİ'nin sorumluluğuna girdiği, tüm dosya kapsamı daha önce alınan bir kısım raporlardaki bilirkişilerin uzmanlık alanının somut uyuşmazlığa yeterli olmadığı, uzun araştırmalar sonucu dava konusu uyuşmazlığa vakıf olduğu tespit edilen bilirkişilerce düzenlenen son rapor tüm dosya kapsamına uygun ve diğer raporlar ile aradaki çelişkiyi de giderir şekilde açıklamalı olmakla hükme esas alınarak Euro olarak belirlenen bedelin dava tarihindeki TL/Euro kuru üzerinden hesaplanmak suretiyle 234.180,80 TL olduğu, toplam 1.874.516,76 TL davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince; istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince; istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalı ... vekilince duruşmalı, davacı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili ile davalı ... vekilince duruşmasız olarak temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalı ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında imzalanan 28.07.2009 tarihli sözleşme ile davacı yüklenici, ...Belediyesi İçme Suyu Şebekesi Rehabilitasyon, Kanalizasyon Şebekesi, Atıksu Deşarjı, Atıksu Arıtma Tesisi rojesi yapım işini üstlenmiştir. Sözleşmeye konu makine ve cihazların da yatırım teşvik belgesine ekli listelerde bulunduğu, bu listelerde yer alan makine ve cihazlar için KDV Kanunu’nun 13/d maddesi kapsamında istisna uygulaması söz konusu olmakla birlikte, istisna uygulaması için yatırım teşvik belgesinin yanı sıra yatırımcı kuruluşun kendi vergi dairesinden alacağı “istisna yazısı”nda gerektiği, mahkemece davalı idarenin bu istisna yazısının geç alınıp davacı yükleniciye tesliminde kusurlu olduğu gerekçesiyle 123.190,59 TL zararın tahsiline karar verilmiş ise de, davacı yüklenicinin istisna uygulamasından yararlanabilmesi için davalı tarafça 31.03.2010 tarihinde yatırım teşvik belgesinin, 01.07.2011 tarihinde de istisna yazısının alındığı anlaşılmıştır. Borçlu temerrüdünden bahsedebilmek için alacaklının yöntemine uygun ihtarı ile borçlunun temerrüde düşürülmüş ya da kararlaştırılan kesin vadede borcun ifa edilmemiş olması gereklidir (6098 sayılı TBK 117. maddesi). Somut olayda, davacı yüklenicinin davalıyı “istisna yazısı” alınması konusunda ihtarda bulunmadığı, sözleşmede bu konuda açık bir süre öngörülmediğinden davalının belgenin geç alınmasında kusuru ispat edilemediğinden bu talebin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece ayrıca iadesi gereken vergi stopajının işin geçici kabulünün geç yapılması nedeniyle bir yıl gecikmeli olarak istenebilecek olması nedeniyle 44.874,35 TL’ye hükmedilmiş ise de, yapılan hesaplamanın faiz hesabı olduğu, davacı yüklenicinin bu konuda somut zararını ispat edemediği gibi davalının temerrüde de düşürülmediği anlaşıldığından bu alacak kalemi bakımından da davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın belirtilen hususlarda bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, davacı ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/240 Esas, 2019/506 Karar ve 19.09.2019 karar tarihli kararının davalı ... lehine BOZULMASINA, Dairemizdeki duruşmada vekille temsil olunan davalı ... yararına takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...’ye verilmesine, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10.09.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14090, Karar No: 2014/16552, Tarih: 22.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/14090 E.  ,  2014/16552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TARSUS İŞ MAHKEMESİ(MÜSTEMİR YETKİLİ)

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2013/96-2014/89

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, hafta tatili, genel tatil, fazla çalışma ücreti ile vergi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, Mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

“Aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir” denilmek suretiyle kararın bozma dışında bırakılan hususlarının kesinleştiği (artık farklı bir hüküm tesis olunamaz) kuşkusuz olmakla birlikte bu kesinleşme maddi anlamda kesin hüküm (kaziyei muhkeme) olmayıp, usuli kazanılmış hak niteliğindedir.

“Aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir” denilmek suretiyle kararın bozma dışında bırakılan hususlarının kesinleştiği (artık farklı bir hüküm tesis olunamaz) kuşkusuz olmakla birlikte bu kesinleşme maddi anlamda kesin hüküm (kaziyei muhkeme) olmayıp, usuli kazanılmış hak niteliğindedir.

Nitekim yeni bir yasal düzenleme veya İ.B.K.bulunmadığına göre halen yürürlükte bulunan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, Daireleri ve Adliye Mahkemelerini bağlayıcı nitelikteki 04.02.1959 gün ve 13/5 ve 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme kararlarında da bozma kararının kapsamı dışında tutulan hususlar bakımından ancak usuli kazanılmış haktan söz edilebileceği açıkça ifade olunmuştur.

Bir davada, mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine (Diğeri aleyhine) doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hak olarak tanımladığı usuli muktesep hakkı Hukuk Muhakemeleri Usulü adlı eserinin 5 nci baskısının 4 ncü cildinde 3411 ila 3442 nci sayfalar arasında incelemiş olan sayın Prof. Dr. Baki Kuru da yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararlarına atıfla mahkemenin kararının davacının taleplerinden birisine ilişkin bölümünün Yargıtayca bozma kararının kapsamı dışında bırakılmasının kesin hüküm olarak değil usule ilişkin kazanılmış hak olarak değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunu, anılan İçtihadı Birleştirme Kararlarının sayın Prof. Dr. Üstündağ ile Sayın Prof. Dr. Postacıoğlu tarafından da aynı şekilde yorumlandığını belirtmiştir. (Aynı eser sahife 3432).

Bozma kararı ile ilk hüküm ifa kabiliyetini yitirir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10.09.1991 tarih ve 281-415 ve 25.09.1991 tarih ve 355-440 sayılı kararları)

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hüküm olup, bu yeni hükmün, tüm istekleri karşılar nitelikte yeniden yazılması gerekir.

Mahkemece bu yön gözetilmeksizin , “Kıdem Tazminatı, İhbar Tazminatı, Hafta Tatili Alacağı ve Yıllık Ücretli İzin Alacağı bakımından daha önce Mahkememizin 07.10.2010 gün ve 2009/159 E ve 2010/207 K sayılı ilamı ile verilen hüküm kesinleşmekle, bu alacak kalemleri bakımından yeni bir hüküm kurulmasına yer olmadığına,” şeklinde hüküm kurulması hatalı olup, hükmün, sair yönleri incelenmeksizin bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2198, Karar No: 2024/7544, Tarih: 23.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/2198 E.  ,  2024/7544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/97 Esas, 2015/153 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalılara tarım sigorta poliçesi ile sigortaladığı kayısı bahçesindeki ağaçlarda don olayı neticesinde hasar oluştuğu, hasar bedelinin davalılardan talep edilmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin zarar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiz oranı ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı ... Sigorta A.Ş. hakkında husumet itirazında bulunarak, müvekkili şirketin herhangi bir tazminat ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını, çiçek döneminde yaşanan hasarlar ve fizyolojik dökülmelerin teminat dışı olması nedeniyle sigortalıya tazminat ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı ... Sigorta A.Ş. hakkında husumet itirazında bulunarak, müvekkili şirketin herhangi bir tazminat ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını, çiçek döneminde yaşanan hasarlar ve fizyolojik dökülmelerin teminat dışı olması nedeniyle sigortalıya tazminat ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak 21.06.2005 tarih ve 25852 sayılı Resmi Gazete ile yayınlanarak yürürlüğe giren 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu (5363 sayılı Kanun) ile üreticilerin bu kanunda belirtilen riskler nedeniyle uğrayacağı zararların tazmin edilmesi amacıyla tarım sigortaları uygulamasına geçildiği, anılan Kanun'un 4 ve 9 uncu maddeleri çerçevesinde kurulan havuzu işletmek üzere Tarım Sigortaları Havuz İşletmesi A.Ş. (TARSİM) kurulduğu, somut olayda davacı bu havuzun ortağı olduğundan davalı ... Sigorta A.Ş. ile kayısı mahsulünü kapsayan “... Sigorta Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortaları Poliçesi” düzenlendiği, işbu sigorta poliçesinden dolayı tazminat ödeme yükümlülüğünün, TARSİM A.Ş.’ye ait olduğundan TARSİM adına poliçe tanzim eden davalı ... SİGORTA A.Ş ye husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın bu davalıya açılan davanın pasif husumet yokluğu sebebiyle reddine, dosyada mevcut bulunan 16.06.2011 havale tarihli bilirkişi raporu kapsamında 13.04.2010 tarihinde taşınmazın bulunduğu alanda sıcaklığın 0 derecenin altına düşmediği, 19-20-21-22 Mart 2010 tarihlerinde meydana gelen don olayının kaysıların tam çiçeklenme döneminde meydana geldiği, 27.04.2010 da yapılan keşifte dinlenen bilirkişilerin meyve dökümlerinin 13.04.2010 tarihinde yaşanan don olaylarından ziyade 19-20-21-22 Mart 2010 tarihinde yaşanan don olaylarına bağlı olarak döküldüğü, açıklanan bu nedenlerle tazminat kapsamında hesaplanacak bir zarar ve ziyanın olmadığı, davacıya ait ağaçlarda don sebebi ile meydana gelen zararın 19-20-21-22 Mart 2010 tarihlerinde oluşan don olayının sonucu olduğu, bu tarihlenir kaysıların çiçeklenme dönemine denk geldiği, çiçeklenme dönemindeki zararın ise poliçedeki teminat kapsamı dışında kaldığının tespit edildiği gerekçesiyle davalı TARSİM A.Ş. yönünden açılan davanın sübut bulmadığından reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tarım sigorta poliçesi kapsamından kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5363 sayılı Kanun'un 4 ve 9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V.SONUÇ: Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/172, Karar No: 2025/5893, Tarih: 22.05.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/172 E.  ,  2025/5893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/45 E., 2024/37 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ithal etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit ediliştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olarak karar verildiğine,

5. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15297, Karar No: 2012/17277, Tarih: 24.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/15297 E.  ,  2012/17277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava borçlu mirasçının alacaklısı tarafından açılan oniki adet taşınmazdaki ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Elbirliği mülkiyetinde borçlu ortağın alacaklısı İcra Hakimliğinden İ.İ.K.nun 121.maddesine göre alacağı yetki belgesine dayanarak borçlunun ortağı olduğu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açabilir. Bunun için icra hakiminden yetki belgesi alması zorunludur. İcra hakiminden yetki belgesi almadan doğrudan doğruya veya yetkisi olmayan İcra Müdürünün verdiği yetki belgesine dayanılarak dava açılması halinde dava hemen reddedilmeyip, icra hakiminden yetki belgesi almak üzere önel verilmelidir.

Paylı mülkiyette ise, borçlu paydaşın alacaklısı, borçlunun payının satışını isteyebileceğinden İİK.nun 121. maddesi uyarınca İcra Mahkemesinden aldığı yetki belgesine dayanarak taşınmazın paydaşlığının giderilmesini isteyemez.

Ancak, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 5578 sayılı kanunla değiştirilen 8. maddesine göre; parsel büyüklüğü mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarım yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamaz. Bakanlığın uygun görüşü ile kamu yatırımları için ihtiyaç duyulan yerler hariç olmak üzere tarım arazileri, belirlenen büyüklükte parsellerden daha küçük parsellere bölünemez. Bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun, birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda bu araziler ifraz edilemez, payları üçüncü şahıslara satılamaz, devredilemez veya rehnedilemez.

Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup, yasa koyucunun amacı dikkate alındığında bu hususun kamu düzeninden sayılması gerekir.

5403 sayılı Kanunun 8. maddesi hükmü gereğince, pay satışı mümkün olmayan paylı mülkiyete sahip tarımsal nitelikli parsellerde ise, alacaklı İİK.nun 121. maddesi uyarınca aldığı yetki belgesine dayalı olarak taşınmazın tamamının satılması suretiyle paydaşlığın giderilmesini isteyebilir.

Bu şekilde açılacak davada borçlu ortak (paydaş) dahil tüm ortakların (paydaşların) davaya dahil edilmeleri zorunludur.