muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12293, Karar No: 2013/29, Tarih: 21.01.2013

Ancak; davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bulunan taşlık ve kayalık yerlerden olduğu, emek ve masraf sarfı ile imar ve ihyasının tamamlanmadığı ve gerçek kişiler lehine kazandırıcı zilyetlik koşullarının oluşmadığı savı ile dava açmışsada dava dilekçesinin 3 numaralı bendinde taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18/1. maddesi uyarınca davalı adına yapılan tesbitinin iptali ile Hazine adına özel mülk olarak tescilini istemiştir. Davacı Hazine, taşınmazın orman olarak Hazine adına tescilini istemediği gibi, talebi doğrultusunda lehine kurulan mahkemenin hükmünü esastan benimsemiş ve kararı sadece muhdesata yönelik olarak temyiz etmiştir. Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonunda uzman orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın 1959 tarihli memleket haritasında beyaz renkli açık alan; 1992 tarihli hava fotoğrafı ile 1996 tarihli memeleket haritasında ise, makilik olarak gözüktüğünü, bu tarihten sonra imar ve ihyasının yapılarak tarım arazisi haline getirildiğini, toprak ve bitki örtüsü yönünden orman niteliğinde ve orman içi açıklığı olmadığını, kesinleşen orman kadastro sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirtmiştir. Ziraat mühendisi ve jeoloji muhendisi dahi raporlarında taşınmazın öncesinde taşlık, kayalık, çalılık nitelikli yerleden iken yakın tarihlerde imar ve ihyasının yapılarak ziraate elverişli hale getirildiğini söylemişlerdir. Bu durumda; davacı Hazinenin istemi ve mahkeme hâkimi, HUMK' nun 74 ve HMK'nun 26. maddesine göre istemle bağlı olduğu, istem doğrultusunda yapılan araştırma sonucunda taşınmazın orman sayılmayan yerleden olduğu, ancak zilyetlik koşullarının gerçek kişiler yararına oluşmadığı kabul edilerek Hazine adına tescil edildiği, kurulan hükümle birlikte Hazinenin muhdesata yönelik temyiz nedeni dikkate alındığında, taşınmazın artık orman olmadığına ilişkin hukuki nitelemenin kesinleştiği anlaşılmaktadır. Ayrıca, somut olayda; 3402 sayılı Yasanın 30/2. madde koşulları da yoktur.

Her ne kadar, davacı Hazine vekili karar düzeltmeye gelmiyorsa da, Hazine lehine oluşturulan hükümde davalı vekilinin hukuki yararının bulunduğu dikkate alındığında, kesinleşen hukuki olguları aşar biçimdeki dairemizin bozma kararı maddi yanılgıya dayandığından, davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile dairenin bozmasının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 15/05/2012 gün ve 2011/17520-2012/7306 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkemenin 03/03/2011 gün ve 2010/160 E. 2011/115 K. sayılı kararının yukarda açıklanan nedenle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde iadesine 21/01/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/501, Karar No: 2023/1951, Tarih: 12.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/501 E.  ,  2023/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkraları uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2020 tarihli 2019/205 Esas 2020/192 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci

fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2021 tarihli 2021/144 Esas 2021/306 Karar sayılı kararı ile;

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili, sanık ... müdafi ve sanık ... müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2021 tarihli 2021/144 Esas 2021/306 Karar sayılı kararının, katılan ... vekili, müşteki ... vekili, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafiinin temyiz başvuruları üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.02.2022 tarihli 2021/10998 Esas 2022/878 Karar sayılı kararı ile;

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2021 tarihli 2021/144 Esas 2021/306 Karar sayılı kararının, katılan ... vekili, müşteki ... vekili, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafiinin temyiz başvuruları üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.02.2022 tarihli 2021/10998 Esas 2022/878 Karar sayılı kararı ile;

''Sanıkların öldürme kastıyla hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, eylemlerine uyan kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK'nin 87/4. maddesi 1. cümlesi uyarınca üst sınırdan ceza tayini suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürme suçundan ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi,'' nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli 2022/97 Esas 2022/256 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

b) Sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemleri; suç vasfının hatalı olduğuna, sanıklar hakkında iştirak halinde tasarlayarak öldürme suçundan ceza verilmesi gerektiğine,

Sanık ... müdafiinin temyiz istemleri; üst sınırdan hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, haksız

tahrik indiriminin yetersiz olduğuna,

Sanık ... müdafiinin temyiz istemleri; cezanın üst sınırdan verilmesinin gerekçesiz bırakıldığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemleri; suç vasfının hatalı olduğuna, sanıklar hakkında iştirak halinde tasarlayarak öldürme suçundan ceza verilmesi gerektiğine,

Sanık ... müdafiinin temyiz istemleri; üst sınırdan hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, haksız

tahrik indiriminin yetersiz olduğuna,

Sanık ... müdafiinin temyiz istemleri; cezanın üst sınırdan verilmesinin gerekçesiz bırakıldığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'un eşi ile boşanma aşamasında olduğu, ortak çocuklarının tedavisi için hastaneye gittikleri, olay tarihine yakın bir zamanda resmi nikahlı eşinin kendisine daha önce yaşadığı bir sıkıntılı olayı anlatacağını söylediği, sanık ...'un ısrar etmesi üzerine eşinin beş yıl kadar önce sanığın ablasına misafir olarak gittiklerinde ablasının eşi olan maktul ...'nin kendisine salonda tek kaldıkları sırada kolundan tutarak kendisine doğru çektiği ve dudaklarından öptüğünü, kalçalarını sıktığını bu olay üzerine eşinin ...'yi itekleyerek ağlayarak evine döndüğünü anlattığı, sanığın eşine geçen zamana rağmen neden bu olayı bu güne kadar anlatmadığını sorması üzerine ailevi bir sıkıntı yaşanmaması için anlatmadığını bildirdiği; ancak bu olayın sanık ...'un üzülmesine, canının sıkılmasına sebebiyet verdiği, durumu yeğeni olan diğer sanık ... ile paylaşarak konuştukları, bu konuşmadan sonra sanıkların olayın aslını öğrenmek için maktulü telefon ile aradıkları, sanık ...'un eşi ile boşanma aşamasında olduğunu, bu konu ile ilgili konuşmak istediğini maktul ...'ye söylediği, maktulün buluşmayı kabul etmesi üzerine her iki sanığın binmiş oldukları araç ile maktulü evin önünden aldıkları, bu aşamada maktulün ve sanık ...'in alkollü oldukları, hep beraber ... ’da bulunan vericiler olarak bilinen tepeye gittikleri, burada durarak sigara içmek istedikleri ve bu aşamada sanık ...'un maktule "sen neden benim eşime bu şekilde tacizde bulundun" şeklinde soru sorduğu, maktulün tacizi inkar ettiği, bu nedenle ...'un telefon ile eşini arayıp hoparlörü açarak olayı teyit etmek amacıyla tekrar eşine olayı sorduğu, eşinin olayı doğrulamasına rağmen maktulün yalanladığı, bu aşamada her iki sanığın maktule tekme ve yumruk ile vurmaya başladıkları, maktulün yere düşmesine rağmen her iki sanığın maktule vurmaya devam ettikleri, bu darbeler neticesinde maktulün yüzünden ve burnundan kan geldiği, sanıkların maktulün hareket etmediğini görünce durumundan şüphe ettikleri, korkarak panikledikleri, maktulün oğlu aynı zamanda sanık ...'un yeğeni olan doktorluk görevini ifa eden katılan ...'ı cep telefonundan arayarak olay yerine acilen gelmesi gerektiğini söyledikleri, konum attıkları, müşteki ...'ın olay yerine gittiği sırada aracının çamura saplandığı, daha sonra sanık ...'un katılan ...'ın bulunduğu yere giderek katılanla buluştukları ve buradan birlikte olay yerine gittikleri, maktulün olay yerinde bütün müdahalelere rağmen vefat ettiği, anlaşılmıştır.

2. Sanıkların ikrar içeren savunmaları, katılan ...'ın aşamalardaki beyanları, tanık S.E.nin beyanları, olay yeri krokisi ve olay yeri inceleme raporu, Özel Adatıp Hastanesinin 25.12.2018 tarih ve 017715 sayılı adli raporu, İstanbul Adli Tıp Kurumu Birinci İhtisas Kurulunun 30.04.2019 tarih ve 2019/618 sayılı raporu, Özel Adatıp Hastanesine ait güvenlik kamera görüntüleri, 01.01.2019 tarihli görüntü çözüm tutanağı, sanıklar ve maktulün olay tarihinde kullanmış oldukları GSM hatlarına ilişkin 20/12/2018-30/12/2018 tarihleri arasındaki HTS kayıtları ve buna ilişkin 22.01.2020 tarihli bilirkişi raporu, dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Katılan vekilinin; suç vasfına, sanıklar hakkında iştirak halinde tasarlayarak öldürme suçundan ceza verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin; üst sınırdan hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna, sanık ... müdafiinin cezanın üst

sınırdan verilmesinin gerekçesiz bırakıldığına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıklar ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir büyük bir husumet olmaması, sanıkların, ani gelişen kavga ortamında özellikle maktulün hayati organlarının bulunduğu bölgeyi hedef alarak vurduğuna dair delil bulunmaması, ciddi bir engel olmamasına rağmen kendiliğinden eylemlerine son verdikleri dikkate alındığında, sanıkların öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından suç vasfının kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu yönünde tereddüt bulunmadığı, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldıklarının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiklerinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, maktulden sanık ...'a yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli 2022/97 Esas 2022/256 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8795, Karar No: 2011/13296, Tarih: 29.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/8795 E.  ,  2011/13296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve kiralananın taraflar arasındaki 7.2.2001 başlangıç tarihli kira sözleşmesine göre Laleli Camii tuvaleti olduğuna, bu niteliği itibariyle Borçlar Kanununun hasılat kirası hükümlerine tabi bulunmasına ve anılan yasanın 288.maddesi gereğince ödeme emrinde altmış günlük süre verilmesi gerekirken otuz gün verilmesine kiralananın belli bir süre içinde kullanılmamasıyla alacakla ilgili uyuşmazlığında yargılamayı gerektirdiğinin anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7109, Karar No: 2024/3346, Tarih: 19.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7109 E.  ,  2024/3346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/151 Esas, 2022/620 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı idare ve davalı ... vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı ... vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren temyiz dilekçesi ekinde davalı ...’nin ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2288, Karar No: 2020/7461, Tarih: 23.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/2288 E.  ,  2020/7461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek görülen, Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/602 Esas, 2013/816 Karar sayılı dosyasının tamamının, onaylı örneğinin, fiziki olarak ilgili birimlerden istenilerek, dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş, ancak mahkemece geri çevirme kararının gereği tamamen yerine getirilmeden, Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/602 Esas, 2013/816 Karar sayılı dosyasının özellikle tamamının istenildiği gözetilmeden dosyanın sadece önemli görülen evrakının onaylı suretinin örneği eklenerek dosya, Daire'ye geri gönderilmiştir.

Bu durumda aynı konuda üçüncü bir iade kararına mahal verilmeden Daire geri çevirme kararının eksiksiz gereği gibi yerine getirilmemesi halinde sorumluları hakkında yasal işlem yapılacağından bu konuda gerekli özen ve dikkat gösterilmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27461, Karar No: 2013/14301, Tarih: 28.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27461 E.  ,  2013/14301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53, 5271 sayılı CMK'nın 231 maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması bir kısım eserlerin müzeye teslimi ile bir kısmının sanığa iadesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, bir kısım eserlerin müzeye tevdii ile bir kısım eserlerin sanığa iadesine ilişkin kararlar katılan vekili tarafından temyiz edilmekle,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sözü edilen karar birlikte verilen bir kısım eserlerin müzeye tevdiine ve bir kısım eserlerin sanığa iadesine ilişkin kararların 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılan vekilinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.