muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1711, Karar No: 2013/860, Tarih: 19.06.2013

Dosyada bulunan Eczacılar Birliği ile davalı kurum arasında 2005 yılında düzenlenen Tip Sözleşmesinin 5.k. maddesinde, "Sahte olarak bastırılmış ilaç fiyat kupürlerinin tanzimi ve kullanılması, sahte reçete ve fatura tanzimi ve kullanılması, Provizyon sistemi kayıtlarında Kurumu zarara uğratacak tahrifatın bilerek yapılması, reçeteye sonradan ilaç ilave edilmesi durumunda sözleşmesi fesih edilir. Fesih tarihinden itibaren 7 yıl sözleşme imzalanmaz. Kurumun uğradığı zarar, Kurumu zarara uğratandan reçete veya kupür bedelinin 5 katı tutarındaki miktar müteselsilen tahsil edilir.” denilmiş; yine aynı taraflar arasında düzenlenen 2006 tarihli tip sözleşmenin, 1. maddesinin, f fıkrasında; “İlaç sahte fiyat kupürlerinin bulundurulması ve kullanılması (ancak mesleki faaliyeti süresince sadece 1 adet sahte fiyat kupürünün bulundurulması veya kullanılması halinde 1 yıl) eczacı veya eczanede çalışanlar tarafından sahte reçete tanzimi ve kullanılması halinde 3 yıl sözleşme yapılmayacağı, 7. fıkrasında; Bu protokolün yürürlülük tarihinden önce yukarıda sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi fesih edilen eczaneler için de yukarıdaki süreler ve bu protokol hükümleri geçerli olup, bu sürenin dolması halinde sözleşme yapılır.”şeklinde düzenlenmiş; 2007 yılında düzenlenen sözleşmenin, “Cezai Şartlar ve Sözleşmenin Feshi” başlıklı, 6.3.24. maddesinde ise, “10 veya daha az adette, eczacı yada çalışanları dışında sahte olarak tanzim edildiği tespit edilen reçete veya kupür veya raporun Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde, bulunan sahte reçete veya sahte kupürlü reçete veya sahte raporlu reçete tutarının 5 katı tutarında cezai şart uygulanır ve sözleşme fesih edilerek 3 (üç) ay süreyle sözleşme yapılmaz. Eczaneye ait, geriye dönük 3 aylık reçeteler incelenir. İnceleme sonucunda bu dönemlere ait eczacı yada çalışanları dışında sahte olarak tanzim edildiği tespit edilen reçete veya kupür veya raporun ilk tespit edilenlerle birlikte 10 adet veya daha az adette olduğunun tespit edilmesi halinde 10 katı tutarında cezai şart uygulanır. Geriye dönük inceleme sonucu ilk tespit edilenlerle birlikte 10 adetten fazla olduğunun tespit edilmesi halinde bulunan tutarın 10 katı cezai şart uygulanarak sözleşme yapılmayacak süre 1 (bir) yıla çıkarılır. Bir fatura döneminde 10  adetten fazla, eczacı yada çalışanları dışında sahte olarak tanzim edildiği tespit edilen reçete veya kupür veya raporun Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde veya bu fiilin/fiillerin tekrarı halinde ise bulunan tutarın 10 katı tutarında cezai, şart uygulanarak sözleşme fesih edilir ve 3 (üç) yıl süre ile sözleşme yapılmaz.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davacı eczacı tarafından 2005 yılında Kurum’a fatura edilen 5 adet ilaç kupürünün sahte olması nedeniyle, davalı Kurum tarafından yukarıda bahsedilen sözleşmelerin ilgili maddeleri gereğince işlem yapılarak, davacı eczacıdan sahte ilaç bedellerin 5 katı tutarındaki cezanın ödenmesi istenilmiştir.

Davacı eczacı tarafından 2005 yılında Kurum’a fatura edilen 5 adet ilaç kupürünün sahte olması nedeniyle, davalı Kurum tarafından yukarıda bahsedilen sözleşmelerin ilgili maddeleri gereğince işlem yapılarak, davacı eczacıdan sahte ilaç bedellerin 5 katı tutarındaki cezanın ödenmesi istenilmiştir.

Davacı hakkında yapılan cezai işleme konu ilaç kupürlerinin sahte olduğu ve sahteliği anlaşılan bu ilaç bedellerinin davacı tarafından, davalı Kurum’a fatura edildiği dosya kapsamından açıkça anlaşılmaktadır.

Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşmeler sırasında azınlıkta kalan bazı üyelerce, davacı eczane sahibinin olayın oluşunda bir kusuru bulunmadığı gerekçesi ile mahkeme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş çoğunluk tarafından kabul edilmemiştir.

Her ne kadar, dosyada bulunan 17.09.2008 tarihli bilirkişi raporunda söz konusu ilaç kupürlerinin sahte olduğu ancak iğfal kabiliyeti bulunduğundan, çıplak gözle kolaylıkla fark edilemeyeceği belirtilmiş ise de, yukarıda bahsedilen sözleşme maddelerine göre, sahte ilaç kupürlerinin eczacı ya da çalışanı tarafından davalı Kuruma fatura edilmesi halinde, davacı eczane hakkında ilgili maddelerin uygulanacağı, ilgili maddelerdeki cezai şartın uygulanabilmesi için kupürlerdeki sahteliğin iğfal kabiliyetinin bulunmasının sonuca etkili olmadığı açıktır.

Bu durumda, sahte kupürlerin iğfal kabiliyetinin bulunması, davacının sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağından, davalı Kurum’un uygulaması yerinde olduğundan,  mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenle; aynı yöne işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, yazılı gerekçe ile önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararının bozulması gerekir.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı kanunun 440.maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.06.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5563, Karar No: 2019/3024, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5563 E.  ,  2019/3024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11414, Karar No: 2019/11103, Tarih: 27.11.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/11414 E.  ,  2019/11103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Gizliliğin ihlali

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Gizliliğin ihlali suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu gerek Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11.04.2000 tarihli ve 65–69, 22.10.2002 tarihli ve 234–366, 04.07.2006 tarihli ve 127–180, 03.05.2011 tarihli ve 155–80, 21.02.2012 tarihli ve 279–55, 15.04.2014 tarihli ve 599-190, 28.03.2017 tarihli ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25.03.2003 tarihli ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında adliyeye karşı işlenen gizliliğin ihlali suçundan açılan kamu davasında; sanığa atılı suçun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle şikayetçi Barış’ın ve şikayetçi Rıza’nın sanığa yüklenen suçun mağduru olmadıkları ve suçtan doğrudan zarar görmemeleri nedeniyle davaya katılma hakları bulunmadığı gözetilmeksizin davaya katılmalarına karar verilmiş olması hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, şikayetçiler vekillerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 27.11.2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Gizliliğin ihlali suçundan sanık ...’ın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine dairemizce;

Sanığın atılı adliyeye karşı işlenen gizliliğin ihlali suçunun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle davaya katılmasına karar verilen şikayetçilerin sanığa yüklenen suçun mağduru olmadığı ve suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeksizin şikayetçilerin davaya katılmasına karar verilmiş olması hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, şikayetçi vekillerinin temyiz isteminin reddine, muhalefetimizle OYÇOKLUĞU ile karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre;

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre;

Sanık hakkında Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından iddianame ile; sanığın sorumlu yazı işleri müdürü olarak görev yaptığı Haber Nazım isimli 05.03.2014 tarihli baskısında kamu oyunda 17 aralık yolsuzluk soruşturması kapsamında şüpheli olan mağdurların resimlerinin ve mağdurlar arasındaki görüşmelerin yayınlandığı, yine soruşturma kapsamındaki görüntülerin yayınlanmak suretiyle kamuoyu ile paylaşıldığı bu şekilde soruşturma kapsamındaki belge ve bilgilere ilişkin verilmiş olan yayın yasağının ihlal edildiği anlaşılmıştır iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

Yargılamada müştekilerin davaya katılmasına karar verilmiş, müsnet suçtan atılı suçun unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmiştir.

Dairemizin gizliliği ihlal suçundan; “adliyeye karşı işlenen suçlarda gizliliği ihlal suçunun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle şikayetçinin suç mağduru olmadığı ve suçtan zarar görmediğini ve bu sebeple katılma hakkının bulunmadığı”, temyiz itirazları reddedildiği görüşüne katılmak mümkün değildir.

Kamu davasına katılma CMK 237. Maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre “Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar,…kamu davasına katılabilirler.” Mevzuatımızda adliyeye karşı işlenen suçlarda kamu davasına katılmayı engelleyen veya diğer bir suç bakımından bir sınırlama getirmemiş, ilke olarak şartların varlığı halinde tüm suçlar yönünden kamu davasına katılma kabul edilmiştir. Ancak kanunda “suçtan zarar gören” ve “mağdur” kavramlarının tanımı yapılmamıştır. Zararın maddi veya manevi olduğu hususunda da bir ayırıma tabi tutulmamış ve sınırlandırılmamıştır. Uygulamada ise “suçtan zarar görme” kavramı “suçtan doğrudan zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulanmaktadır.

Gizliliğini ihlal suçunda korunan hukuki yarar, sadece adliyenin ve adli makamların korunmak istenmesi düşüncesi ile ceza muhakemesinin en temel kurallarından olan soruşturmanın gizli yapılması değildir. Soruşturma evresinin gizliliğinin ceza adaletinin doğruluk, dürüstlük ve gerçeğe ulaşma ilkelerine uyulması için bir zorunluluk olduğu, her şeyden önce suçsuzluk karinesinin sağlam tutulabilmesi yönünden de vazgeçilmez nitelikte olduğu, buna uyulmadığı takdirde, ülkemizde ve yabancı ülkelerde örneklerine rastlandığı üzere yargısız infazlar sonucu insanların ızdıraplara sürüklendiği ve suçsuzluk karinesinin lafta kalacağı aşikardır.

Burada kanun koyucu suçun koruma alanının sınırlarını çizerken özellikle iki alana vurgu yapmıştır. TCK’nun 285. Maddesinin Gerekçesi’nde, “ Medya, suçlar hakkında bilgilenerek halkın bilgi edinme ihtiyacını karşılamak görevindedir.” Ancak “…medya mensupları, bu konularda doğru haber elde edemediklerinde öteden beri devşirilen ve çok kere yanlış olan bilgileri halka yansıtmakta ve insanların en temel hakkı olan suçsuzluk karinesini ihlal etmekte ve soruşturma da zarar görmekte ve delillerin yok edilmesi hususunda, elbette ki istemeden şüphelilere yardım sağlanmış olmaktadır “ denilerek medya mensuplarının haber verme hakkının sınırları çizilmeye çalışılmıştır.

Müşteki/katılanların dosyamızdaki olayda gazetenin yapılan yayınla soruşturma, devamında kovuşturma yapılmadan soruşturmanın gizliliğini ihlal suçunun mağduru ve zarar göreni olmuştur. Dolayısıyla ilk derece mahkemesinin davaya katılma kararı vermesi yerindedir.

Dairemizin temyiz isteminin reddine ilişkin kararla ilgili çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/2156, Karar No: 2017/5612, Tarih: 14.12.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/2156 E.  ,  2017/5612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tutanağı, CD inceleme ve kimlik tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; Demokratik Özgür Kadın Hareketi (DÖKH) tarafından PKK/KCK terör örgütü elebaşısı ... 'ın 15 Şubat 1999 tarihinde Kenya'da yakalanıp Türkiye'ye getirilmesini protesto etmek amacıyla yasadışı slogan atarak yürüyüş yapan grup içerisinde yer alan sanığın, “..CANIMIZLA KANIMIZLA SENİNLEYİZ EY BAŞKAN, YAŞA BAŞKAN APO, BAŞKANSIZ YAŞAM OLMAZ, SELAM SELAM İMRALIYA BİN SELAM..” şeklinde şiddet içeren sloganları attığı tespit edilen sanığın eyleminin atılı suçu oluşturacağı gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/394, Karar No: 2011/2432, Tarih: 23.02.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/394 E.  ,  2011/2432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit ve hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın "sinir hapı kullandığı ve raporları olduğu" yolundaki savunması karşısında; TCY.nın 32.maddesi anlamında akıl sağlığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneği konusunda araştırma yapılarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun saptanması yerine eksik soruşturma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanığın ehliyetsiz araç kullanması nedeniyle hakkında tutanak düzenlemek isteyen trafik görevlilerinin görev yapmalarını engellemek amacıyla sarf ettiği "erkeksen ceza yaz seni delik deşik ederim" biçimindeki tehdit sözlerinin TCY.nın 265.maddesi kapsamında değerlendirilip, değerlendirilmeyeceğinin tartışılmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7008, Karar No: 2016/1040, Tarih: 12.02.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/7008 E.  ,  2016/1040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 289/1, 62, 52/2, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhasebe elemanı olarak çalıştığı şirkette yapılan haciz işlemi sonrasında malların yediemin sıfatıyla kendisine teslim edildiğini, daha sonraki tarihlerde şirketin tüm çalışanlarını ücretsiz izne ayırdığını, izin dönüşünde şirketin kapalı olduğunu ve haricen öğrendiğine göre; mahcuzları faaliyetini yurt dışında sürdürecek olan şirketin götürdüğünü iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp, mahcuzların suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptanmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16537, Karar No: 2017/8036, Tarih: 27.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/16537 E.  ,  2017/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 197 ada 1 parsel sayılı 1.892,80 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği uyarınca sırasıyla ... ve ... adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen Hazine vekili, dava konusu taşınmazın öncesinin dere yatağı olup zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini iddia ederek, taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 197 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, taşınmazın teknik bilirkişinin 26.05.2015 tarihli ek rapor ve krokisinde (D/1) harfi ile gösterilen 60,17 metrekarelik bölümünün dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına, taşınmazın kalan bölümünün tespit gibi ... ve ... adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu 197 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, teknik bilirkişinin hükme esas alınan 26/05/2015 tarihli ek rapor ve krokisinde (D/1) harfi ile gösterilen bölümünün dere yatağı niteliğinde olup, taşınmazın kalan bölümünün dere yatağı niteliğinde olmadığı ve taşınmazın bu bölümünde davalılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazın kadastro tespiti, Kadastro Kanunu'nun Geçici Ek-8. maddesi uyarınca yapıldığı halde, bölgede daha önce yapılan kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve kadastro sırasında dava konusu taşınmazın hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı Kadastro Müdürlüğünden sorulmamış; dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri getirtilmemiş; 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmazda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı ve taşınmazın kullanım durumunun ne olduğunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı gerekçeli rapor alınmamış; bu durumunun tespiti amacıyla hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; öncelikle, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede, tesis kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve taşınmazın hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı sorularak tespit edilmeli, dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri Tapu Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazın tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeolog bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, teknik bilirkişi ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Yapılacak keşifte; yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın öncesinin ne olduğu, kim tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, taşınmazda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; komşu taşınmazların dayanak kayıtlarının dava konusu taşınmaz yönünü ne okuduğu bilirkişi ve tanık beyanları ile denetlenmeli; yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmeli; tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalı; yerel bilirkişi ve tanık sözleri, komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa dayanaklarını oluşturan kayıtlarla denetlenmeli; teknik bilirkişiden keşfi takibe elverişli krokili rapor alınmalı; ziraat bilirkişi kurulundan dava konusu taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazın imar-ihyaya konu olabilecek yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, taşınmazda imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcı, şekli ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı; jeolog bilirkişisinden dava konusu taşınmazı, batı ve güney yönlerinden çevreleyen dere bulunduğu göz önünde bulundurularak, taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini, dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, evveliyatının çay veya dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını açıklar nitelikte ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16604, Karar No: 2012/17862, Tarih: 03.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16604 E.  ,  2012/17862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 3.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.