muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9393, Karar No: 2013/8360, Tarih: 17.09.2013

Mahkemece, davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmaz, 8.6.1945 tarih ve 31 sıra numaralı tapu kaydı esas alınarak Hazine adına tespit gördüğü halde, dayanak tapu kaydı getirtilip uygulanmak suretiyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığı belirlenmemiş; dayanak tapu kaydının çekişmeli taşınmazı kapsaması halinde, tapu kaydının oluştuğu 1945 yılına kadar 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen koşulların davacı taraf yararına gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmamıştır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişiler ile taraf tanıkları huzuruyla yeniden keşif icra edilmelidir. Taşınmazın başında icra edilecek keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, 1945 yılından öncesinin mera yahut hali arazi olup olmadığı, davacı ve bayilerinin kullanımlarının hangi tarihte başladığı yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından görgüye dayalı bilgileri olmasa da duyumları olup olmadığı sorulmalı, taşınmazın niteliği ve kullanım durumu hususundaki beyanlar denetlenmeli, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin hangi tarihte başladığı hususu tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli, davalı Hazinenin dayandığı tapu kaydının oluşum sebebi üzerinde durulmalı; Hazinenin dayandığı tapu kaydı ve varsa haritasının kapsamı, kadastro paftasıyla ölçekleri eşitlenip çakıştırılmak suretiyle 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20/A maddesi gereğince haritasına göre belirlenmeli, teknik bilirkişiye bu uygulamayı gösterir, keşfi takibe imkan veren denetime elverişli ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmeli, tapuya kayıtlı taşınmazların zilyetlikle edinilmesinin mümkün olmadığı düşünülmeli, davacının, taşınmazın irsen intikal ettiği ve eklemeli zilyet olduğu iddiası nedeniyle, taşınmazın Hazine tapusunun oluştuğu tarihe kadar 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde belirtilen şartların oluşup oluşmadığının belirlenmesinde bu husus da dikkate alınmalı bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11516, Karar No: 2019/19793, Tarih: 05.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/11516 E.  ,  2019/19793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın mağduru üç bıçak darbesiyle yaraladığı, sol göğüs yarısı dış alt yüzde, göğüs boşluğuna nafiz ve batın sol yarı üst iç yüzde batına nafiz, kısmi ince barsak alınmasına neden olan kesici delici alet yaralanmalarının ayrı ayrı ve birlikte kişinin yaşamını tehlikeye maruz bıraktığı, göğüs ön alt orta yüzde cilt dikişine neden kesici delici alet yaralanmasının ise, basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek nitelikte bulunduğu olayda; bıçak yaralarından biri batın diğeri göğüs bölgesinde olmak üzere iki adedinin ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olması, suçun işlenmesinde kullanılan araç, hedef alınan vücut bölgeleri, darbelerin şiddeti, darbe sayısı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs niteliğinde olduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

2) Kabule göre de; kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/147, Karar No: 2014/7273, Tarih: 14.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/147 E.  ,  2014/7273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 33. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/03/2012 tarih ve 2011/399-2012/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... Karahasanoğlu vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 05.12.1995 tarihli sözleşme ile ...nin %50 payını temsil eden hisselerin ... tarafından Hayyam Graipoğlu’na devredildiğini, sözleşmede genel müdür Şükrü Karahasanoğlu ve müdür yardımcısı ...’nun imzaları da bulunduğu, müvekkili bankanın yönetim kurulu kararı ile...Tekstil A.Ş., ... Turizm A.Ş. ve ...ı Tekstil A.Ş.'ne açılan kredilerin ...'na naklinin de yönetim kurulu kararı ile olması gerektiği halde bu hususu yönetim kurulundan gizleyerek banka adına yönetim kurulu başkanı ve genel müdür ... ve yönetim kurulu başkan yardımcısı ...'nun imzaladığı, pay devrine ilişkin sözleşmenin ve borcun nakli sözleşmesinin banka kayıtlarına intikal ettirilmediğini, sözleşmelere ilişkin damga vergisi mükellefiyetinin yerine getirilmediğini, Maliye Bakanlığı müfettişlerince yapılan soruşturma sonunda VUK’na muhalefet nedeniyle banka tarafından ödenmek zorunda kalınan damga vergisi, gecikme faizi ve kusur cezasından müteselsilen sorumlu olduklarını, diğer davalıların da sözleşmenin tarafı olarak banka tarafından ödenen bedelden sorumlu bulunduklarını ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 151.400 TL’nın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, bozma öncesi ve sonrası toplanan deliller kapsamında yeniden bilirkişi incelemesi yapılmasının esasa etkili olmayacağı, zira bozma öncesi alınan bilirkişi raporları kapsamında davalı ... Karahasanoğlu dışındaki davalıların zararın oluşumunda kusurlu bulunduklarının tespit edildiği, bu konuda daha önce davalı ... Karahasanoğlu yönünden davanın reddine karar verildiği, davalı ... Karahasanoğlu yönünden sorumluluğuna hükmedilebilmesi için öncelikle zararın ispatlanması ve kredi borçlusundan alacağın takip ve tahsili yoluna gidilmesi gerektiği, diğer davalıların ise yukarıda belirtilen kararda açıklandığı üzere oluşan zarardan sorumlu bulundukları, daha sonra davacı TMSF ile yapılan protokol kapsamında borç ödenmekle davanın konusuz kaldığı, bu sebeple davanın açılmasına sebebiyet vermeyen davalı ... Karahasanoğlu yararına yürürlükteki Avukatlık Asgari Ücret tarifesi gereğince davacı TMSF'nın sıfatı dikkate alınarak maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, davanın esası yönünden bozma öncesi konusuz kalması nedeniyle karar oluşturulduğundan bu konuda tekrar karar ittihazına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... Karahasanoğlu vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı ... Karahasanoğlu vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ile davalı ... Karahasanoğlu vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 9,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacı taraf harçdan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/76, Karar No: 2020/1966, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/76 E.  ,  2020/1966 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30098, Karar No: 2016/17043, Tarih: 20.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/30098 E.  ,  2016/17043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın ve sendikal nedenlerle feshedildiğini öne sürerek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine, 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere sendikal tazminata ve boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin kanunsuz greve katılması sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı ve feshin sendikal nedene dayalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin kanunsuz greve katılması sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı ve feshin sendikal nedene dayalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre; fesih bildiriminde 28.02.2015 günü 15.00-15.45 saatleri arası eylem yapıldığından bahsedilmiş ise de işverence bu hususun ispatlanamadığı, 01.03.2015 günü imalathanede ya da fabrikada normal mesai olmadığı, 02.03.2015 günü yapılan eylemin ise bir günü aşmadığı, 02.03.2015 günü yapılan bu eylemin iş sözleşmelerinin feshinin bildirildiği dönemde bunu önleme veya işten çıkarılanların geri alınması için ve kendilerinin de işten çıkarılacağı makul korkusuna kapılmaları nedeniyle yapıldığı, işçilerin yaptıkları ve bir günü aştığı ispatlanamayan eylemin uluslararası normlar uyarınca demokratik bir şekilde toplu eylem hakkının kullanılması niteliğinde olduğu, Avrupa Sosyal Şartının 6/4 maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ILO ile benimsenen kurallara göre makul süreli demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindeki protesto eylemlerinin toplu eylem hakkına dahil olduğu, ölçülülük ilkesine uygun olan eylemin yasa dışı eylem olarak değerlendirilemeyeceği, Avrupa Sosyal Şartı Sözleşmesinin 6/4 maddesi de nazara alındığında telafisi imkansız zarar meydana getirmeyecek şekilde toplu eylemde bulunmanın işverene haklı veya geçerli nedenle fesih hakkı vermeyeceği, 6. maddenin Türkiye tarafından onaylanmamasının, sosyal şartla bağlı olmama sonucunu doğurmayacağı, tarafı olduğumuz AİHS'nin denetim organı AİHM'nin Türkiye'ye yönelik kararlarında Avrupa Sosyal Şartını uyguladığı, Anayasanın 54. maddesindeki yasakların kalkması ve Anayasanın 90. maddesi hükmü ile uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımı niteliğinde sayılmasının uygun olacağı, kaldı ki işveren tarafından eylemleri aynı nitelikte olmasına karşın eyleme katılan tüm işçilerin iş akdine de son verilmemesinin eylemin telafisi imkansız bir ağırlıkta olmadığını gösterdiği, sendikanın işyerinde yetkili olduğunun tespitinden sonra yetkiye itiraz sürecinde sendikal baskıların arttığı ve çok sayıda sendika üyesi işçinin iş akdine son verildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde feshin işveren tarafından sendikal örgütlenmenin önüne geçmek amacıyla yapıldığı anlaşıldığından davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

Bununla birlikte davacı temyizi yönünden değerlendirildiğinde; 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir.

Sendikal nedene dayalı fesihlerde sendikal tazminatın en az 1 yıllık ücret tutarında belirleneceği ifadesiyle alt sınır belirlenmiş ancak üst sınır açık bırakılmıştır. Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak belirlenmiş işe başlatmama tazminatı bakımından uygulanan kıdem sürelerinin sendikal nedene dayalı olarak, sendikal tazminatın belirlenmesinde de kıyasen 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1 yıllık ücret tutarında, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1yıl 1 ay, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 1 yıl 2 aylık ücreti tutarında sendikal tazminatın belirlenmesinin hakkaniyete uygun bir çözüm olacağını öngörmektedir.

Davacının kıdeminin 5 yılı aşkın olduğu gözetildiğinde sendikal tazminatın 1 yıl 1 ay ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmiş olması hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞE İADESİNE,

3-6356 sayılı Yasanın 25/5.fıkrası uyarınca davacının başvurusu, işe başlatılması veya başlatılmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat tutarının işçinin 1 yıl 1 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubuyla bakiye 1,50 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak ...'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’ye göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubuyla bakiye 1,50 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak ...'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’ye göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 113,40 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider ve delil avanslarından varsa artan miktarının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.10.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1930, Karar No: 2025/1291, Tarih: 03.03.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1930 E.  ,  2025/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/245 E., 2024/628 K.

DAVA TARİHİ : 12.04.2023

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/170 E., 2023/667 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin geçirdiği rahatsızlık sonucu Özel Tokat Medicalpark Hastanesi yoğun bakım ünitesinde tedavi altına alındığını, tedavisi devam etmekte iken, tedavi ve bakımından sorumlu olan yoğun bakım hemşiresi davalı ... tarafından darp edildiğini, müvekkilinin eşinin, yoğun bakım ünitesinin dış kısmındaki ekrandan izlediğini, hemşire olan iki kişinin müvekkiline müdahale ettiklerini, bu müdahale esnasında kollarını ve kollarındaki cihaz bağlantılarını sabitlemeye çalıştıklarını, tedavi amaçlı müdahale sona erdikten sonra, davalı ...'in, sinirli ve kızgın tavırlarla sırtüstü yatmakta olan hastanın yüzünün tamamını yorganla kapattığını, nefes almasını önleyecek şekilde yorganın üzerinden eliyle hastanın ağzını kapatarak, hastayı boğmaya çalıştığını bununla da, yetinmeyip yorganın üzerinden hastanın canını yakmaya devam etmek için gözüne parmağıyla baskı uyguladığını gözlemlediği ve fiziksel şiddet görüntülerini cep telefonu kamerasıyla kaydettiğini, davalı hastanenin dava konusu olay nedeniyle maddi ve manevi talepleri bakımından hastane personeliyle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek; 500.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 09.07.2022 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; davacının dava dilekçesinde belirttiği sebeplerin gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin diğer davalı olan hastanede uzun zamandan beri yoğun bakım hemşiresi olarak çalıştığını, bilinci kapalı olarak yoğun bakım ünitesinde yatmakta olan davacının kendisine zarar verici hareketlerini önlemek ve kendisine takılı olan sağlık araçlarını çıkarmasını engellemek amacıyla davacıya sözü edilen müdahalelerde bulunduğunu, davacının burnuna takılı nazogastrik sondanın burundan mideye kadar ilerletilen bir katater olup hastaların ilaçlarının kendilerine bu sonda sayesinde verildiği, nazal maskenin yoğun bakımdaki her hasta gibi davacının da takması gereken sağlık gereçlerinden olduğunu, davalı müvekkilinin işi gereği bu gereçleri hastaya takmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Temar Tokat Manyetik Rezonans Sağlık Hizmetleri ve Turizm A.Ş. vekili; davacı hastanın yoğun bakım ünitesinde 13 gün süre ile tedavi gördüğü, sonrasında tedavisine normal serviste devam edilip şifa ile taburcu edildiğini, davacının şikayeti üzerine yapılan incelemede hastanın yoğun şekilde ajite olduğu, tedavi amaçlı takılan oksijen maskesi ve diğer monitör ekipmanlarının kadın hemşirenin, hastanın elini bağlamasının ajite hastalar bakımından normal bir uygulama olup, erkek hemşirenin yaptığının da hastanın sakinleşmesi adına karanlık yaratmak amacı ile yüzünü kapattığını, bu sırada yüzünü temizlemek maksatlı olarak yüzünü sildiğini, maskesini kontrol ettiğinin görülmüş olduğunu, erkek hemşirenin bunları yaparken, kabul edilemez şekilde, sert hareketlerle bunları yaptığı değerlendirilerek, davalı ...'in iş akdinin derhal feshedilmiş olduğunu savunarak, davanın müvekkili şirket yönünden reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; olayın meydana geliş şekli itibariyle ceza mahkemesince yapılan olgu tespitinin mahkeme için bağlayıcı olduğu, davalı ...'in eylemi kasten işlemiş olması nazara alınarak; tarafların sosyo ekonomik durumlarına, olay tarihine, manevi tazminatın amaç ve içeriğine, hak ve nesafet kaidelerine ve olay tarihindeki paranın alım gücüne göre meydana gelen olayda davacı tarafından duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı bir nebze hafifletmek için; manevi tazminat talebinin kısmen kabulüyle, 40.000,00 TL manevi tazminatın 09.07.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş, karara karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF