muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9257, Karar No: 2023/98, Tarih: 10.01.2023

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; müvekkilinin polis memuru olduğunu, akraba olmalarının etkisi ile arada laf söz taşıyan kötü niyetli kişilerin çok olduğunu evlilik birliğinin kurulduğu ilk günden bu yana davacı-karşı davalının müvekkilinin ailesine karşı soğuk ve saygı sınırı dışına çıkan tutum ve tavırlarına karşı çaresiz kaldığını, davalı- karşı davacının evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediğini, müvekkilinin, davacı- karşı davalıya fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, küçük düşürdüğü hususundaki iddiaların gerçeği yansıtmadığını, davacı-karşı davalının müşterek haneyi terk ettiğini, evi terk ederken kendi şahsi eşyaları ve düğünde takılan altın setini de yanında götürdüğünü belirterek, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, müvekkili yararına 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, evlilik birliği içerisinde erkeğin tayininin ...'e çıktığı, erkeğin ...'e eşi ile birlikte gitmek yerine ailesi ile birlikte gittiği, kadını ise ailesinin yanına bıraktığı, kadının bir süre beklediği ve erkeğin aramaması üzerine kendisinin ...'e eşinin yanına gittiği, kadının sırtındaki rahatsızlık nedeni ile platin bulunduğu, erkek ve ailesinin sürekli olarak kadına rahatsızlığını hatırlatarak sakat olduğunu söyledikleri, erkeğin ailesinin eşine karşı olan söylemlerine sessiz kaldığı hatta ailesini destekler şekilde eşine karşı söylemlerde bulunduğu, erkeğin kadına "annen sana karılık yapmayı öğretmemiş, ben sana bunu öğreteceğim" şeklinde sözler söylediği, kadının ise; ...'e gitmek istemediği ve zorla da olsa gittikten sonra psikolojisinin tamamen bozulduğu, geceleri uyuyamadığı, gündüzleri uyuduğu, bu nedenle evlilik birliğinin üzerine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediği, tedaviyi reddettiği, her olayda kapris yaptığı ve kavga çıkarttığı, bu suretle birliğin sarsılmasına tarafların eşit kusurlu davranışlarıyla sebebiyet verdikleri gerekçesiyle asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, davacı-karşı davalı kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, davacı-karşı davalı kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceğine dair dosyada somut bir bilgi ve belge bulunmadığından ve eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemeyeceğinden yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine, eşit kusurlu davalı-karşı davacı erkeğin de manevî tazminat talebinin reddine, evlilik birliğinin kurulmasından kaynaklı ziynet, ev eşyası ile mal birliğinden kaynaklı alacaklar yönünden iş bu taleplerin ayrı alacak davasına konu olduğundan bu taleplerle ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince müvekkiline kusur olarak yüklenen vakıalara davalı-karşı davacı tarafça dilekçeler aşamasında usulünce dayanılmadığını, usûlünce dayanılmayan bu vakıaların kusur belirlemesine esas alınamayacağını beyanla, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri ile yararına hükmedilen tedbir nafakasının miktarı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kadına kusur olarak yüklenen ...'e gitmek istemediği vakıasının, kadının ...'e gittiği ve evlilik birliğinin ...'de devam etmesi karşısında bu vakıanın kadına kusur olarak yüklenilmesinin mümkün olmadığı, kadına her olayda kapris yaptığı ve kavga çıkarttığı vakıası kusur olarak yüklenilmiş ise de, bu hususa ilişkin erkek tanıklarının beyanlarının soyut, sebep ve saiki açıklanmayan beyanlar olduğu, bu beyanların hükme esas alınamayacağı, yine kadına kusur olarak yüklenilen tedaviyi reddettiği vakıasına erkek tarafından usulüne uygun olarak dayanılmadığı, usulüne uygun olarak dayanılmayan bu vakıanın da kusur belirlemesine esas alınamayacağı, bu durumda İlk Derece Mahkemesince kadına kusur olarak yüklenen bu vakıaların gerekçeden çıkarılması gerektiği, İlk Derece Mahkemesince kadının kabul edilen diğer kusurlu davranışına (evlilik birliğinin üzerine yüklediği sorumlulukları yerine getirmeme) karşılık, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen ve istinaf edilmemek suretiyle kesinleşen erkeğin kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin, kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu, kadının ev hanımı olduğu ve boşanmakla yoksulluğa düşeceği, 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesi koşullarının gerçekleştiği ve ayrıca evlilik süresi, tarafların sosyal-ekonomik durumları dikkate alındığında toptan yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerektiği kanaati oluştuğu, kadının boşanmakla mevcut ve beklenen menfaatleri zedeleneceği, kişilik haklarına saldırı oluştuğu belirtilerek davacı-karşı davalı kadının erkeğin karşı davasındaki gerekçeye, kusur belirlemesine, reddedilen yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat taleplerine yönelik istinaf taleplerinin kabulüne, gerekçenin (kusurun) açıklandığı şekilde düzeltilmesine, İlk Derece Mahkemesince asıl davada verilen boşanma hükmü istinafa konu edilmeden kesinleşmekle, karşı davadaki boşanma hükmünün konusuz kaldığı anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılmasına, erkeğin karşı boşanma davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, karşı davada harç yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin (kabul gibi) davacı-karşı davalı kadına yükletilmesine, davacı-karşı davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin kısmen kabulü ile davacı-karşı davalı kadın yararına bir defaya mahsus olmak üzere 20.000,00 TL toptan yoksulluk nafakası takdirine, davacı-karşı davalı kadının maddî ve manevî tazminat talebinin kısmen kabulü ile, yararına 30.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminatın boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten tahsili ile kadına ödenmesine, davacı-karşı davalı kadının fazlaya ilişkin nafaka ve tazminat taleplerinin reddine, davacı-karşı davalı kadının sair istinaf istemlerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davacı-karşı davalı kadın vekili temyize cevap ve katılma yoluyla temyiz dilekçesinde; davalı-karşı davacı erkek vekilinin temyiz itirazlarının hukuki dayanağının bulunmadığından temyiz itirazlarının reddi gerektiğini beyanla kusur belirlemesi ile yararına hükmedilen nafakaların ve tazminatların miktarı yönlerinden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davalarında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının miktarı, kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi ile toptan ödemeye karar verilmesinin ve tazminat şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci ve 176 ncı maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraflarca temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3493, Karar No: 2017/6110, Tarih: 13.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3493 E.  ,  2017/6110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/10/2015 tarih ve 2008/133-2015/437 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı mirasçıları vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... San. Dış Tic. Ltd. Şti'nin % 98 hissedarı olduğunu, davalı gerçek kişilerin ise ... Şirketi’nin diğer hissedarları olduğunu, davalıların 12/04/2004 tarihli karar ile müvekkilinin imzasını taklit ederek davalı ...'ı şirkete müdür tayin ettiklerini, gizlice şirketin mal varlığını diğer davalı şirkete geçirdiklerini, yapılan toplantılara müvekkilini çağırmadıklarını, alınan kararların hükümsüz olduğunu ileri sürerek, her iki şirketin tüm malvarlığının tespitini, yapılan işlemlerin baştan itibaren hükümsüzlüğünü, 12/04/2004 tarihli ortaklar kurul kararının hükümsüzlüğünü ve şirket müdürü davalı ...'ın yetkilerinin durdurulmasını, müdür olarak davacının ya da kayyumun atanmasını, taş ocağı ve üzerindeki tüm demirbaşların, ekipmanların ve iş makinelerinin ... Şirketi adına tescilini, müvekkilinin şirket hissedarı olduğu tarihten itibaren verilmeyen kar paylarının belirlenmesini ve bu kâr paylarına mahsuben fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL’nin tahsilini, şirketin malvarlığı değerinin düşmesi nedeniyle zararları için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL’nin tahsilini, yetkisiz ve usulsüz olarak devredilen ... plakalı aracın satışının hükümsüzlüğü ile ... Şirketi adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 12/04/2004 tarih ve 6 karar sayılı Ortaklar Kurul Kararındaki imzanın sahteliği ve davacının eli ürünü olmasının kuvvetle mümkün ve muhtemel olduğu, davalı ...'ın şirket müdürü olarak tayin edildiği 12/04/2004 tarih ile davanın açıldığı tarih arasındaki 4 yıllık süre zarfında % 98 hisseye sahip davacının herhangi bir itirazının da bulunmadığı, davacının iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı mirasçıları vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı mirasçıları vekili temyiz etmiştir.

Dava, şirket malvarlığının tespiti, yapılan devir işlemlerinin hükümsüzlüğü, ortaklar kurul kararının hükümsüzlüğü, şirket müdürünün yetkilerinin kaldırılması ve yerine müdür olarak davacının ya da kayyumun atanması, kâr payının tespiti ve tahsili ile şirket zararının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddi yönünde kurulan hüküm davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiş, ancak davacı mirasçıları vekili 06.11.2017 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat etmiştir.

Uyuşmazlık, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri nitelikte olup davadan feragat hüküm kesinleşinceye değin yapılabilir ve karşı tarafın kabulüne bağlı olmadığı gibi yapıldığı anda kesin hükmün sonuçlarını doğurur. Davacı mirasçıları vekilinin davadan feragate ilişkin beyanının, HMK'nın 74. maddesi ile HMK’nın 307 vd. maddeleri uyarınca sonuç doğurucu nitelikte olduğu anlaşılmış, Yargıtay İBK’nun 11.04.1940 gün ve 70 sayılı ve HGK’nun 21.11.1981 gün ve 1981/2-551 sayılı kararları uyarınca, öncelikle, davacı yanın davadan feragatine ilişkin bir hüküm verilmesini teminen yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı mirasçıları vekilinin davadan feragatine yönelik bir karar verilmek üzere yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma sebep ve şekline göre davacı mirasçıları vekilinin temyiz isteminin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3358, Karar No: 2016/3385, Tarih: 16.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3358 E.  ,  2016/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede, daha önce yapılan arazi kadastrosu sırasında tescil harici bırakılan alanlarda 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... köyü 1090 parsel sayılı 11229,52 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden tarla niteliğinde 1996 yılından bu yana muz bahçesi ve zeytinlik vasfı ile ... ...'nun kullanımında olduğu belirtilerek ... adına tesbit edilmiş daha sonra komisyon kararı ile (A) harfiyle gösterilen kısmının kayalık ve çalılıklarla kaplı olduğundan ifraz edilerek, geriye kalan kısım 1090 sayılı parsel olarak 3881,20 m2 yüzölçümüyle tespit edilmiştir.

Davacı ... ... vekili, dava konusu taşınmazın müvekkilin babası ... ...'ndan mirasen intikal ettiğini belirterek taşınmazın müvekkilinin miras payı oranında tescilini talep etmiştir.

Davacı ... ...'nun 1090 parsel sayılı taşınmaza zilyetliğe dayalı açtığı dava dosyası eldeki dava dosyası ile birleştirilmiştir.

Mahkemece, asıl dosyada davacı ...'nin davasının reddine, birleştirilen dosyada davacı ...'in davasının kabulüne, dava konusu ... köyü 1090 sayılı parselin kadastro komisyon kararının iptaline, çekişmeli taşınmazın tarla vasfıyla ... oğlu ... ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 17/05/1990 tarihinde ilân edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır. İlk arazi kadastrosu 1988 yılında yapılıp kesinleşmiş dava konusu yer tescil harici bırakılmıştır. Tescil harici bırakılan yerlerde 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmaları 15/07/2013-14/08/2013 tarihinde ilâna çıkarılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşen orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 16/03/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16807, Karar No: 2015/10100, Tarih: 02.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16807 E.  ,  2015/10100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TORBALI 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2012/102-2014/164

Taraflar arasında görülen vasiyetname tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenemesinden; davalı F...B.... adına çıkarılan gerekçeli kararın tebliğine dair evrakın davalının adres kayıt sisteminde kayıtlı olan adresine (mernis) çıkarıldığı ve tebligatın doğrudan "yönetici İ... Ö..." imzasına tebliğ edildiği, yine aynı davalı adına temyiz dilekçesinin tebliği için çıkarılan tebligatın ise "kızı E...B..." imzasına tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Bununla birlikte, dosya arasında bulunması gerekli, İ... İli T... İlçesi A... Köyü K.. İ... Mevkii .. ada .. parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarının dosya arasında bulunmadığı tespit edilmiştir.

Muhataba bizzat tebligat yapılamadığı durumlarda tebligatın nasıl yapılacağı usulü Tebligat Kanunu'nda düzenlenmiştir.

Tebligat Kanununun 16.maddesine göre “Kendisine tebligat yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ, kendisi ile aynı konutta oturan kişilere ve hizmetçilerinden birine yapılır” denilmektedir. Muhatap ile birlikte oturma şartının gerçekleşmiş sayılabilmesi için, birlikte oturmanın devamlı olması gerekir. Buna öre yapılacak tebligatın geçerli olması için, tebligat evrakına muhatabın adreste bulunmadığı ve tebligat yapılacak kişinin o adreste muhatapla birlikte sürekli oturan kişi olduğunu belirtilmesi (şerh düşülmesi) gerekir.

Tebligat Kanunu'nun 21/2. Maddesinde ise, "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" düzenlemesi ile muhatabın adres kayıt sisteminde kayıtlı olan adresine çıkarılacak tebligat usulü düzenlenmiştir. Buna göre tebligat evrakına, muhatabın adreste bulunmadığı, tebligat evrakının o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim edildiği ve ihbarnamenin muhatabın adresteki binanın kapısına yapıştırıldığı tarihin şerh düşülmesi gerekir.

Yukarıda açıklandığı şekilde davalı F.. B..'a, hem gerekçeli kararın hem de davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği için çıkarılan tebligatların Tebligat Kanunu'nun 16. ve 21/2. maddesi hükümlerinde belirtilen usullere uygun olarak yapılmadığı için geçersiz olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklandığı şekilde davalı F.. B..'a, hem gerekçeli kararın hem de davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği için çıkarılan tebligatların Tebligat Kanunu'nun 16. ve 21/2. maddesi hükümlerinde belirtilen usullere uygun olarak yapılmadığı için geçersiz olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre mahkemece; gerekçeli karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı F.. B..'a usulüne uygun tebliği sağlanarak, temyiz süresinin beklenilmesi ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE ve yine İ... İli T... İlçesi A... Köyü K..İ... Mevkii ... ada ... parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarının, ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte, resmi senet suretlerini de içerir şekilde, dosya içerisine konularak temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21470, Karar No: 2016/1513, Tarih: 28.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21470 E.  ,  2016/1513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vezirköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2015

NUMARASI : 2014/634-2015/430

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalılardan Ş.. S.. vd. ile Ş.. S.. vd. vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan Ş.. S.. vd. ile Ş.. S.. vd. vekillerinin ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.