muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7853, Karar No: 2021/15332, Tarih: 02.12.2021

II- CEVAP:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davada davalı sıfatıylı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının taraf olarak gösterilmesi gerektiğini, davacının iddia ettiği gibi 2000 yılından bu yana, davalı yönetimin sorumlu olduğu pasajda, her gün tam mesai (sabah 08:30-17,00 arası) hizmet akdine dayalı, sürekli bir çalışmasının olmadığını, davacının pasaj iş yerinde günde 1 saat temizlik işinde çalıştığını, davacının sigorta müfettişlerince tanzim edilen tutanakta, pasaj temizliğinde 2002 yılından beri çalıştığını ve günlük çalışma süresinin de 3 saat olduğunu açıkça beyan ederek imzaladığını, tüm bu hususların SGK Başkanlığının 16/06/2016 tarihli tutanağı ile sabit olduğunu, davacının, davalı yönetimin sorumlu olduğu pasajdaki çalışmasının, her gün tam mesaili, hizmet akdine dayalı ve devamlı bir çalışma olmadığını ve 2014, 2015, 2016 yıllarına yapılan yapılandırmadan kaynaklı davacının bir kısım prim ödemesinin yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; hizmet tespitine yönelik davaların hizmetin geçtiği yıldan itibaren 5 yıl içerisinde açılabileceği hükme bağlandığından hak düşürücü süre yönünden davanın reddine, kurum arşiv kayıtlarında davacının çalıştığını iddia ettiği dönemlerin tamamını kapsayacak bir kayda rastlanmadığını, davacının dava konusu ettiği dönemlerde işverenin iş yerinde çalışıp çalışmadığı, çalıştıysa çalışmasının tam zamanlı mı kısmi zamanlı mı olduğu, ücreti gibi konuların titizlikle araştırılması gerektiğini, iş yerine giriş çıkışların eşdeğer belgelerle ispat olunması gerektiğini, müdahilin de yer aldığı asıl davada hükmün, taraflar hakkında verileceğinden, yargılama sonunda feri müdahil olan kurumun aleyhinde hüküm kurulmamasını ve aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A- İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince “1-Davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı ... Pasajı İnanlar İnşaat Apartman yönetimine ait 1074010 sicil sayılı iş yerinde 15/07/2002 tarihinden 01/10/2015 tarihine kadar yasal asgari ücret üzerinden çalıştığının tespitine,

2-Fazlaya dair istemin reddine,” karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, verilen kararın yerinde olmadığını ileri sürmüştür.

Fer'i müdahil vekili istinaf dilekçesinde özetle; kök ve ek bilirkişi raporlarının birbirleriyle çeliştiğini, davacının kesintisiz ve sürekli çalıştığına ilişkin tanık beyanlarının da çelişkili olduğunu, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

B- BAM KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi, 11. Hukuk Dairesince “Davalı ile fer'i müdahil Kurumun istinaf başvurularının HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine” karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Fer'i müdahil vekili istinaf dilekçesinde özetle; kök ve ek bilirkişi raporlarının birbirleriyle çeliştiğini, davacının kesintisiz ve sürekli çalıştığına ilişkin tanık beyanlarının da çelişkili olduğunu, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

B- BAM KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi, 11. Hukuk Dairesince “Davalı ile fer'i müdahil Kurumun istinaf başvurularının HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine” karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili, istinaf dilekçelerindeki beyanlarını tekrarla verilen kararı temyiz etmişlerdir.

IV- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, 506 sayılı Kanunun 79/10. (5510 sayılı Kanun’un m. 86/9.) maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Maddeye göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.”

Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Hizmet tespiti davalarının amacı hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunmasıdır. Hizmet akdine dayalı çalışma olgusunun ispatında delil sınırlandırması yoksa da davacının Kurum sicil dosyası, işyeri özlük dosyası temin edilip işyerinin Kanunun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlendikten sonra iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri, hangi işyerinde ne iş yapıldığı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği, prime esas kazanca tabi ücretin ne olduğu, çalışmanın sürekli, kesintili, mevsimlik olup olmadığı eksiksiz bir şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığı altında somut olay değerlendirildiğinde;

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığı altında somut olay değerlendirildiğinde;

A- Mahkeme kabulüne göre davacının işten çıkış tarihi, 01/10/2015 dava tarihi olarak alınmış ise de; davacının şikayeti üzerine Kurum görevlilerince düzenlenen 18/08/2015 tarihli, DT/87 sayılı denetim raporuna istinaden davalı pasaj yönetimine ait 1074010 sicil numaralı işyerinden davacının 16/06/2014 tarihinden itibaren sigortalı olarak çalışmasının bildirildiği, 20/07/2015 tarihinden itibaren davalı işyerindeki çalışmasının sona erdiğine ilişkin İşten Ayrılış Bildirgesinin ise 27/07/2015 tarihinde Kuruma verildiği, buna göre davacının işten ayrılma tarihi olarak bildirilen 20/07/2015 tarihinden sonra davalı işyerinde geçtiği iddia olunan davacı hizmetleri yönünden dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarının hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı anlaşıldığından, mahkemece, davacının 20/07/2015 tarihinden sonrasına ilişkin talepleri yönünden tanık beyanlarına başvurmak ve gerekli belgeleri getirtmek suretiyle bu dönemdeki çalışmaları hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, toplanacak delillere ve tüm dosya kapsamına göre davacının işten ayrılış tarihi netleştirildikten sonra karar verilmelidir.

B- Öte yandan davacının davalı pasaj yönetimi işyerindeki çalışmasının kısmi süreli mi, yoksa tam zamanlı mı olduğu olduğu yönünden yapılan inceleme ve araştırma da yetersiz olup, bu kapsamda 16/06/2015 günlü Durum Tespit Tespit Tutanağı uyarınca, davacının geriye dönük 1 yıllık çalışma süresinin Kurumca kısmi çalışma esasına göre belirlenmiş olması, davacının 25/01/2016 havale tarihli dilekçesinde “Benim bir saat çalıştığımı, ek iş olarak düğünlere gittiğimi beyan etmişlerdir. Ben pasaj temizliğini yaptıktan sonra oğluma yardıma gittim. Ama pasajdaki işlerimi hiçbir zaman boşlamadım.” yönündeki beyanı ile yine davacının eşinin de pasajın üstündeki apartman merdiven temizliğini yaptığını beyan etmesi karşısında, davacının kısmi zamanlı çalışma durumunun davalı pasajın büyüklüğü, pasaj içerisindeki işyeri sayısı, davacının yaptığı işler ile pasaj içerisinde temizlik işini tamamladıktan sonra sürekli bulunmasını gerektiren kulübe, masa gibi çalışma alanı olup olmadığı göz önünde bulundurularak günlük çalışma saatine göre (4857 sayılı İş Kanununun 63. maddesi gereğince 7.5 saat çalışmanın 1 günlük çalışma hesabı ile) haftalık ve aylık çalışma süresinin kaç gün olduğu açıkça belirlenmek üzere re’sen araştırma kapsamında tekrar civar kapıcılar, bekçiler ve varsa pasaj çevresindeki işyeri çalışanları, pasaj üstündeki daire sakinleri resen dinlenerek, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliğine göre eylemli çalışmanın sürekli veya kesintili olup olmadığı, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, fer'i müdahil Kurum ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen İlk Derece Mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3775, Karar No: 2020/1292, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3775 E.  ,  2020/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18103, Karar No: 2024/8157, Tarih: 12.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/18103 E.  ,  2024/8157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/54 E., 2015/10 K.

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2015 tarihli ve 2014/54 Esas, 2015/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f-son) bendleri, 52, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kimsenin şifresinin kırmadığına, eksik incelme yapıldığına, şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğine, mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, katılan ...'e ait hotmail hesabına hukuka aykırı bir şekilde erişip, arkadaş listesinde yer alan şikayetçi ...'a mesaj göndererek para istemesi, şikayetçinin 160 TL parayı sanığın annesinin adına açılmış ancak sanığın kullandığı hesap numarasına göndermesi, akabinde bu paranın yine sanığın annesi adına alınmış ancak sanığın kullandığı telefon hattına gönderilmesi biçimindeki eylem nedeniyle sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2.Sanığın, kendisinin bal satışı yaptığını, mağdurlara sattığı balın bedeli olarak para gönderildiğini, şifre kırmadığını, söz konusu hesap numarası ve telefon hattını kendisinin kullandığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, katılanların herhangi bir bal alım satımından bahsetmeden iddianamedeki oluşu anlattıkları, tanık ...'ın hat ve hesabı oğlunun kullandığını, eşi ve kendisinin bal işi ile uğraştığını ancak oğlunun bu işle ilgisinin olmadığını, köye yılda bir iki kez geldiğini beyan ettiği, banka ve GSM şirketi yazışmalarına ilişkin kayıtların dosya arasına alındığı anlaşılmıştır.

3.Mahkeme tarafından "Katılan ... 'e ait ...@hotmail.com mail adresi ile bu hesaba bağlı facebook sosyal paylaşım sistesinde bulunan hesabı üzerinden müşteki ...'a 22.06.2012 mesaj atıldığı, mesaj atan şahsın kendini ... olarak tanıtarak ve bu şekilde izlenim vererek Müşteki ...'dan acil paraya ihtiyacının olduğunu söylediği, en yakın zamanda ödemek vaadi ile borç para talebinde bulunduğu,bunun üzerine müşteki ...'nın kendisine hesap numarası facebook sitesi üzerinden gönderilen ve sanığın annesi ...'a ait Akbank hesabına 160,00 TL. parayı gönderdiği, Akbank A.Ş.'nin 30.11.2012 tarih ve Turkcell Aş. 'nin 26.03.2013 tarihli yazılarından da anlaşılacağı üzere bu hesaptaki paranın 150,00 TL. sinin aynı gün ...'a ait ancak sanığın annesi ...'nın beyanları ve dosya kapsamından anlaşılacağa üzere sanık ... tarafından kullanılan 0532 584 .... numaralı cep telefonu hattına aktarıldığı, zaten sanığın mahkememize vermiş olduğu savunmasında annesi ...'a ait banka hesabının kendi tarafından kullanıldığını ikrar ettiği, sanığın müşteki ...'a bal satışı yaptığına ve terditli olarak da bu eylemin üçüncü kişilerce gerçekleştirilmiş olabileceğine ilişkin savunmasına; müşteki ...'nın bu yönde bir beyanın bulunmaması, paranın yatırıldığı hesabın ve sonrasında paranın bir kısmının aktarıldığı cep telefonu hattının sanık tarafından kullanılıyor olması bu nedenlerle sanığın savunmasının desteklenmemesi, hayatın olağan akışına aykırı bulunması bu hususlar gözönüne alındığında işlemiş olduğu suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşıldığından" gerekçeleriyle temyize konu mahkumiyet kararının verildiği analşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile düzeltilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümlerde tekerrüre esas alınan, Çorlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/493 Esas ve 2011/825 Karar sayılı ilâmına konu eylemin, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalan dolandırıcılık suçuna ilişkin olduğu ve 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi gereği uzlaşma kapsamına alındığı ve sanığın güncel adli sicil kaydında da bu ilâmın gözükmediği anlaşılmakla, tekerrüre esas başkaca mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşıldığından, hüküm hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2015 tarihli ve 2014/54 Esas, 2015/10 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 6 ncı paragrafında yer alan tekerrür uygulamasına ilişkin kısmının hükümden çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/694, Karar No: 2016/14856, Tarih: 11.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/694 E.  ,  2016/14856 K.**

**"İçtihat Metni"**

...Gazetesinin 07/12/2014 tarihli sayısının ilk sayfasında, “.....Oldu” başlıklı yazı sebebiyle ilgilisi, Prof. Dr. .... vekilleri Avukat.... ve Avukat...'nun cevap ve düzeltme istemlerinin kabulü ile tekzip yazısının yayımlanmasına dair ... Sulh Ceza Hakimliğinin 18/12/2014 tarihli ve 2014/558 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile söz konusu kararın kaldırılmasına, cevap ve düzeltmenin yayınlanması talebinin reddine ilişkin .... Sulh Ceza Hakimliğinin 29/01/2015 tarihli ve 2015/508 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 11/05/2015 gün ve 30133 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/06/2015 gün ve KYB. .... sayılı ihbarnamesi ile dairemize sunulmuştur.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 14. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” şeklindeki düzenleme karşısında, düzeltme ve cevap yazısının sorumlu müdüre gönderilmesi gerektiği, somut olayda da tekzip metninin ilgili gazetenin sorumlu müdürü ... adına gönderilmesine karşın tebliğ işlemi esnasında kendisinin yerinde bulunmaması nedeniyle tebligatı almaya ehil sekreteri imzasına tebliğ edildiği, bu haliyle yapılan tebliğ işleminde herhangi bir usul ve yasa hükmüne aykırılık bulunmadığı gözetilmeksizin, yapılan itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmuştur.

Dairemizin 19/11/2015 tarih ve 2015/8541 Esas, 2015/7450 sayılı kararı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, .. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/01/2015 tarihli ve 2015/508 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmasına, sayın üye Dr. ....'ün karşı oyuyla karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26/02/2016 tarih ve KYB.... sayılı yazısı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, .. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/01/2015 tarihli ve 2015/508 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmasına, sayın üye Dr. ....'ün karşı oyuyla karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26/02/2016 tarih ve KYB.... sayılı yazısı ile;

Özel Daire ile aramızda oluşan uyuşmazlık; Gazete sorumlu yazı işleri müdürü olan sanığa cevap ve düzeltme hakkının kullanılması amacıyla yapılan tebligatın hukuka uygun olup olmadığının, dolayısıyla düzeltme ve cevap isteminin kabul edilmesi gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

Bilindiği üzere, cevap ve düzeltme hakkına 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 14. maddesinde yer verilmiştir. Bu hükme göre, sorumlu müdür kendisine sunulan düzeltme ve cevap yazısını; günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır. Belirtilen hükümde yer verilen “…sorumlu müdür…yazıyı aldığı tarihten itibaren” kuralından, cevap ve düzeltme yazısının sorumlu müdüre bizzat tebliğinin gerektiği açıkça anlaşılmaktadır. Gerçekten, düzeltme ve cevabın yayınlanmasına ilişkin süreçten bizzat “sorumlu müdür” mesul olup; bu süreçteki yükümlülüklere uymama Kanun’un 18. maddesinde suç olarak tanımlanarak yaptırıma bağlanmıştır. Bu itibarla, cevap ve düzeltme hakkına ilişkin olup hukuki ve cezai sorumluluk doğuracak nitelikteki tebliğlerin mutlaka sorumlu müdürün şahsına bizzat yapılması gereklidir. Kuşkusuz, hukuksal sonuç doğuracak işlemlerin muhatabı kim ise buna ilişkin tebliğin de işlemin muhatabına yapılması gereği, hukukun temel bir ilkesidir. Aksi durum, örneğin tüzel kişiliğe yapılacak bir tebliğ işlemi, sorumlu yazı işleri müdürünün cezai mesuliyetini doğurmamalıdır.

Yargıtay 7. Ceza Dairesi de yerleşik içtihatlarında tebligatın sorumlu müdür yerine sadece yazı işleri müdürüne yollanması ve cevabın yayınlanmaması durumunda cezai sorumluluğun doğmayacağını kabul etmiştir (7. Ceza Dairesi, 25.02.1994, 1994/592-1450). Doktrinde de dönemsel yayının birden fazla sorumlu müdürü varsa, bu yükümlülüğün cevaba konu olan yazı veya resmin yer aldığı kısmın sorumlu müdürüne ait olacağı ifade edilmektedir. Öte yandan sorumlu müdürün cezai sorumluluğu “kanundan doğan sorumluluk” niteliğinde olduğundan (Erman, Sahir/ Özek, Çetin: Açıklamalı Basın Kanunu ve İlgili Mevzuat: İstanbul 2000, s. 128-129); bu sorumluluğun doğması için sorumlu müdürün bizzat şahsına yapılacak bir tebliğin gerekli olduğu da kuşkusuzdur.