muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1052, Karar No: 2021/1191, Tarih: 07.10.2021

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı idare vekili ve katılma yolu ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; dava konusu taşınmazda enerji nakil hattı yönünden kesinleşmiş bir kamulaştırma işlemi bulunup bulunmadığı, buradan varılacak sonuca göre kamulaştırmasız el atmadan söz edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

12. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce, temyize konu kararın gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; dolayısıyla, temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

13. Bilindiği üzere; direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için, mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi).

14. Başka bir deyişle mahkemenin yeni bir delile dayanarak veya bozmadan esinlenerek gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek dolayısıyla da ilk kararının gerekçesinde dayandığı hukukî olguyu değiştirerek karar vermiş olması hâlinde direnme kararının varlığından söz edilemez.

15. Somut olayda ise, mahkemece verilen ilk kararda dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı koruma kuşağı olarak ayrılmak suretiyle taşınmaza el atıldığı gerekçesiyle açılan davanın kabulüne karar verilmiş, kararın Özel Dairece davaya konu enerji nakil hattı nedeniyle kesinleşmiş bir kamulaştırma işlemi bulunduğu, kamulaştırmasız el atmadan söz edilemeyeceği, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulması üzerine bu defa mahkemece bozma kararı sonrasında aynı taşınmaz hakkında dava dışı kişiler tarafından açılan Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/239 E. sayılı dosyası, eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılmış, bu dosyadaki kararın kesinleşmesi üzerine direnme kararı verilmiştir.

16. Görüldüğü üzere mahkemece direnmeye ilişkin gerekçede Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/239 E. sayılı dosyasına yer verilmek suretiyle karar verilmiştir.

17. Şu hâle göre, mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı, temyiz incelemesi sırasında Özel Dairece incelenmeyen yeni bir gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu kabul edilmelidir.

18. Hâl böyle olunca; kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir. Bu nedenle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

18. Hâl böyle olunca; kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir. Bu nedenle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı idare vekili ve katılma yolu ile davacılar vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 5. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Ancak karar düzeltme yolunun açık olması sebebiyle öncelikle mahkemesince Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise mahkemesince doğrudan Yargıtay 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi uyarınca kararın tebliği tarihinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20152, Karar No: 2012/25501, Tarih: 06.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/20152 E.  ,  2012/25501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki içme suyu barajı mutlak koruma alanında kalan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkin dava ve birleştirilen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Genel Müdürlüğü yönünden reddine, ... yönünden kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleştirilen dava, içme suyu barajı mutlak koruma alanında kalan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... Genel Müdürlüğü hakkındaki dava ve birleştirilen davanın husumetten reddine, ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve belirlenen bedelin davacılara ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6572, Karar No: 2019/5659, Tarih: 18.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/6572 E.  ,  2019/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: ... Sebze Meyve Halinde faaliyet gösteren... Tarım Ürün. Nakliyat Ltd. Şti. isimli komisyoncudan alınmasına müteakip, üretici durumundaki sanığın tarlasından ayrıca numune alınmadığı, sanığın ürününü ... ’da faaliyet gösteren ... Komisyon Tarım Ürünleri Paz. ve Tic. Ltd. Şti. isimli komisyoncuya sattığı ve sanığa ait biberlerin aidiyetini gösteren özel ambalaj içerisinde... e sevkiyatının yapılmadığının anlaşılması karşısında, sanığın savunmalarının aksine, suça konu numune olarak alınan biberlerin sanık tarafından üretilmiş biberler olup olmadığı hususunda sanığın mahkûmiyetini gerektirir nitelikte kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2883, Karar No: 2015/6175, Tarih: 27.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/2883 E.  ,  2015/6175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/405-2013/530

Taraflar arasındaki davadan dolayı Samsun 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 31.10.2013 gün ve 2013/405 esas 2013/530 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 08.12.2014 gün ve 1513-19158 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı S.. S.. vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalı S.. S..'dan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 248.00.-TL para cezası ile 57.60.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2696, Karar No: 2014/8281, Tarih: 10.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/2696 E.  ,  2014/8281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, yersiz aylıkların tahsili amacıyla yapılan icra takibinde, itirazın iptali ve %20 icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, tazminat istemi reddedilip, itirazın iptali ile takibin devamı yönünde hüküm kurulmuştur.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen ölüm aylıklarının yasal faiziyle birlikte kendisinden geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile Kanununa eklenen geçici 10. Maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

./..

-2-

./..

-2-

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, asıl alacak niteliğindeki yersiz ödenen ve 14.11.2011 tarihinde icra takibine konu yapılan aylığın, takip ve dava tarihi itibarıyla varlığı ve tutarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihi öncesi olmasına rağmen, dava dilekçesinde %20 oranında icra inkar tazminatı talebinde bulunulması nedeni ile taleple bağlılık ilkesi gereğince, davacı alacaklı Kurum yararına asıl alacak tutarının %20’si oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün (2) numaralı bendinde yer alan sözcüklerin çıkartılarak, yerine, “Asıl alacak tutarı üzerinden %20 oranına göre hesaplanan 2.171,50 TL. icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/101, Karar No: 2019/4932, Tarih: 27.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/101 E.  ,  2019/4932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bodrum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 11/05/2016 gün ve 2014/72 - 2016/111 sayılı kararı bozan Daire'nin 19/09/2017 gün ve 2016/10075 - 2017/4478 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Bodrum Yarımada Özel Sağlık Ambulans Hiz. Ltd. Şti.'deki hissesini davalı borçluya devrettiğini, hisse devir bedelinin 1.000.000.- TL'sinin ödendiğini, bakiye 1.000.000 TL'nin 25/07/2013 tarihinde müvekkiline ödeneceğinin kararlaştırılmasına rağmen ödeme yapılmadığını, müvekkilinin aradaki anlaşma gereği iki adet ambulans ile iki adet ticari aracı şirkete devrettiğini, müvekkilinin tüm edimlerini yerine getirmesine rağmen davalının bakiye hisse devir bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile itirazın iptaline, takibin devamına ve asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Taraf vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, limited şirket hisse devir bedeli ve hisse devir sözleşmesinde öngörülen cezai şartın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı vekili, müvekkilinin Bodrum Yarımada Özel Sağlık Ambulans Hiz. Ltd. Şti.'deki hissesini davalı devrettiğini, hisse devir bedelinin 1.000.000.- TL'sinin ödendiğini, bakiye 1.000.000.- TL'nin 25/07/2013 tarihinde müvekkiline ödeneceğinin kararlaştırılmasına rağmen ödeme yapılmadığını, müvekkilinin üzerine düşen tüm edimlerini yerine getirmesine rağmen davalının bakiye hisse devir bedelini ve sözleşmede öngörülen cezai şartı ödemediğini ileri sürmüş, davalı vekili ise davacının üzerine düşen edimleri yerine getirmediğini, noter huzurundaki sözleşmede cezai şart yer almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Somut olayda taraflar arasında önce adi yazılı 22.04.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi imzalanmış ve devir bedeli 2.000.000.- TL olarak kararlaştırılmış, adi yazılı bu sözleşmede her iki tarafın edimleri sayıldıktan sonra 100.000.- TL cezai şart öngörülmüştür.Taraflar arasında daha sonra 13.6.2013 tarihli adi yazılı hisse devir sözleşmesi düzenlenmiş, 22.04.2012 tarihli sözleşmenin bu sözleşme ile çelişmeyen hükümlerinin aynen geçerli olduğu yazılmış, hisse satışından kalan 1.000.000.- TL’nin 25.7.2013 tarihinde defaten ödeneceği kararlaştırılmış, alıcının satış bedelini gününde ödememesi halinde satıcıya 100.000.- TL cezai şart ödemeyi kabul ve taahhüt ettiği düzenlenmiş, 13.06.2013 tarihli noter hisse devir sözleşmesi yapılarak şirket ortaklar kurulunda da kabul edilip, sözleşmede öngörüldüğü şekilde davacı tarafından sözleşmeye konu araçların zilyetliği de davalıya devredilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 19.09.2017 tarih, 2016/10075 E. 2017/4478 K. Sayılı ilamının 2 nolu bendi ile adi yazılı sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın geçersiz olduğu gerekçesiyle davalı yararına bozulmuş ise de Dairemizin yerleşik uygulamaları (Dairemizin 05.04.2012 tarih 2010/10178 E. 2012/5401 K.sayılı, 06.10.2005 tarih 2004/10684 E. 2005/9316 K. sayılı ve 10.12.2013 tarih, 2013/8627 E.2013/22475 K. sayılı ilamı) nazara alındığında 13.06.2013 tarihli adi yazılı hisse devir sözleşmesi, ve aynı tarihte noterde düzenlenen hisse devir sözleşmesi ile davacının hisselerini davalıya devrettiği, devrin şirket ortaklar kurulunda kabul edildiği, sözleşmeye konu araçların zilyetliğinin davalıya tutanakla devredildiği, davalının da adi yazılı sözleşme hükmüne istinaden toplam 2.000.000,00 TL hisse devir bedelinden 1.000.000,00 TL’sini ödediği, edimler silsilesi gözetildiğinde davalının ödemezlik definin kabul edilemeyeceği, 6102 sayılı TTK’nun 595. maddesine uygun olarak imzaları noterce onaylanmış devir sözleşmesine ek olarak taraflar arasında düzenlenen 13.06.2013 tarihli adi yazılı sözleşme, TBK’nun 13. maddesi anlamında asıl sözleşmeyi değiştirici, nakzedici hükümler içermemesi, bir takım tamamlayıcı ve yan şartlar getirmesi nedeniyle geçerli olup, ayrıca 13.06.2013 tarihli adi yazılı sözleşme taraflarca benimsenip usulüne uygun şekilde noterde de hisse devri yapıldıktan sonra adi yazılı sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın geçersiz olduğunun ileri sürülmesi de TMK’nun 2. maddesine aykırılık teşkil etmektedir.

O halde, davalı vekilinin cezai şarta ilişkin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde kararın bozulması yerinde olmadığından davacı vekilinin cezai şarta yönelik karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 19.09.2017 tarih, 2016/10075 E. 2017/4478 K. Sayılı bozma ilamının 2. nolu bendinin bozma ilamından çıkarılmasına, bozma ilamının 3 nolu bendinin ise 2. nolu bent olarak yazılmasına, bozma ilamının sonuç kısmının da buna göre düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin cezai şarta ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 19.09.2017 tarih, 2016/10075 E. 2017/4478 K. Sayılı bozma ilamının 2. nolu bendinin bozma ilamından çıkarılmasına, bozma ilamının 3 nolu bendinin ise 2. nolu bent olarak yazılmasına, Dairemiz bozma ilamının sonuç kısmında geçen “... ve (3) numaralı bentlerde...” ibaresinin de ilamdan çıkarılmasına ve yerine “ (2) nolu bentte” ibaresinin yazılmasına, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 27/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2479, Karar No: 2024/3930, Tarih: 15.04.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/2479 E.  ,  2024/3930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2023 tarih ve 2023/592 Esas, 2023/484 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4839, Karar No: 2010/7486, Tarih: 23.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/4839 E.  ,  2010/7486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ve yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 23.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9745, Karar No: 2021/1874, Tarih: 23.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9745 E.  ,  2021/1874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c gereği beraat (Her iki sanık için de)

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'ın idaresindeki otomobille, gece vakti, meskun mahalde, iki yönlü, aydınlatmanın bulunduğu, asfalt kaplama caddede seyrederken, önünde sağ tarafta bulunan park halindeki aracı, geçmek için hafif sola yöneldiği esnada, aracının sol arka kısmına, arkasında seyreden ve kendisini sollamaya çıkan katılan idaresindeki motosikletin ön kısmıyla çarpması sonucu sürüklenen motosikletin, karşıdan gelmekte olan sanık ... idaresindeki otomobilin sol ön farına çarpmasıyla, katılanın yaşamı tehlikeye girecek ve vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 1.dereceden etkileyecek şekilde yaralandığı olayda; mahkemece sanıkların kusuru bulunmadığından bahisle haklarında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

(I) Sanık ... yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin kusur durumuna ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

(II) Sanık ... yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Taksirle yaralama suçu yönünden sanığın kusuru bulunmadığından bahisle hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemişse de; sanığın kaza anından yaklaşık iki saat sonra yapılan ölçümde 82 promil alkollü olduğunun belirlendiği, yerleşik Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Dairesi uygulamalarına göre vücuttaki alkol oranının her saat ortalama 15 promil düştüğü de dikkate alındığında olay anında 100 promil üzerinde alkollü şekilde araç kullandığı anlaşılan sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu açısından iddianamede eyleminin tarif edildiği nazara alınıp, kendisine CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek TCK'nın 179/3. maddesi atfıyla 179/2. maddesi uyarınca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yargılanması gerektiğinin gözetilmemesi;