muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4519, Karar No: 2009/7357, Tarih: 04.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4519 E.  ,  2009/7357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 248 ada 2 parsel sayılı 1126.74 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliği ile belgesizden Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine, çekişmeli parselin tespit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına göre; mahkemece yaptırılan keşifte görev alan orman bilirkişinin hükme dayanak alınan raporunda, davalı taşınmazın eğiminin % 20 olduğu, üzerinde dağınık meşe ağaçlarının olduğu, bu ağaçların taşınmazın ... yıllar boş kalması nedeniyle, meşe tohumlarının çeşitli faktörler etkisiyle parsel üzerine taşınması suretiyle oluştuğu, orman sayılan yerlerden olmadığı bildirilmiştir. Ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın terk edilmiş boş arazi niteliğinde ve üzerinde dağınık halde meşe ağaçları olduğu, toprağının hiçbir zaman işlenmediği, eğiminin yüksek olması nedeniyle ... muhafaza karakteri taşıdığı bildirilmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi, orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağının öngörmüştür. Bilimsel ve teknik olarak arazi eğiminin % 12’ den fazla olması halinde o arazi kesimi erozyonla karşı karşıya kalacağından, ... muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmesi gerekir. Hal böyle olunca; taşınmazın saptanan bulgulara göre 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi kapsamı dışında olup, memleket haritası ve kadastro paftasındaki konumuna göre batısındaki ve güneyindeki ormanın devamı niteliğinde ve halen de eylemli olarak orman sayılan yer olduğu düşünülerek, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

Öte yandan orman bilirkişinin taşınmaz üzerindeki dağınık halde bulunan meşe ağaçlarının tohumlama yolu ile etraftan geldiği şeklindeki açıklamalarına itibar edilemeyeceği zira, hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda da vurgulandığı üzere, davalı taşınmazın eğiminin % 20 olduğu ve üzerinde dağınık şekilde meşe ağaçlarının bulunduğu görülmektedir. Kaldı ki; meşe ağacı tohumunun, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olmadığı, yerleşik bilimsel görüşlerce tartışmasız kabul edildiği, dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ve gürgen ağaçlarının % 20'lik eğim ile birleştiğinde taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinde tanımı yapılan ve

-2-

2009/4519-7357

orman sayılan yerlerden olduğunun kabulü gerektiği, orman sayılan bu tür yerlerdeki meşelerin insan ... ile zaman zaman kesilip ortadan kaldırılması halinde dahi daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana gelmesinin bilimsel olarak mümkün olduğu, belirtilen bilimsel açıklamalar da nazara alındığında, mahkemece davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne, taşınmazın orman niteliği ile tescile karar verilmesi gerekirken, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek ham ... niteliği ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 04.05.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7501, Karar No: 2014/1551, Tarih: 04.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7501 E.  ,  2014/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2011/491-2013/450

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müflis şirket iflas idaresi tarafından reddedilen toplam 79.787,11 TL tutarındaki faturaya dayalı alacağının iflas masasına kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idaresi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı tarafça muavin hesap kayıtlarının dosyaya sunulmadığı, sadece 2009 yılı kayıtlarının ibraz edildiği, bu kayıtlarla da alacağın ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14676, Karar No: 2015/23101, Tarih: 01.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14676 E.  ,  2015/23101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 04.06.2010 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 02.12.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11197, Karar No: 2025/5049, Tarih: 17.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/11197 E.  ,  2025/5049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/763 E., 2020/1174 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın hakaret kastının bulunmadığına, paylaşımın ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına ve resen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğün 14/11/2018 tarihli yazısı incelenildiğinde; sanığın, facebook isimli sosyal medya sitesinde yaptığı ve mahkumiyet hükmüne esas alınan "Annesi belli degil numarası tutsa ne olur" paylaşımına yönelik kovuşturma izni bulunmadığı, mahkemece açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, sanık hakkında kovuşturma izni alınabilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda kovuşturma izni verilmesi durumunda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket dışı kaba söz niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

Açıklamalar ışığında, somut olayda kovuşturma izni verilmesi durumunda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket dışı kaba söz niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

b)Sanığın hakaret suçuna konu paylaşımında aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18440, Karar No: 2015/2263, Tarih: 19.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/18440 E.  ,  2015/2263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ecza deposu işleten müvekkili şirketin eczacı olan davalıya ilaç sattığını, davalıdan 236.956,64 TL alacağı bulunduğunu, satılan ilaç bedellerine ilişkin davalıdan çek alındığını, çekin ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2008/5534 sayılı dosyasında takibe konulduğunu, ancak imzaya itiraz üzerine takibin durdurulduğunu, bu takiple ilgili davalıdan kısmi tahsilat yapılmış ise de davalı tarafından bu paranın iadesi için aleyhlerine ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/9691 sayılı dosyasından takibe geçildiğini, bu takibe de kendileri tarafından itiraz edildiğini, müvekkilinin halen davalıdan alacağı olduğunu belirterek, 236.956,64 TL'nin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu alacakla ilgili .... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2012/16284 sayılı dosyasında müvekkili aleyhine icra takibi yapılmış olduğunu, bu takibin derdest olduğunu, öncelikle derdestlik itirazında bulunulduğunu, davacı tarafın alacağını faturalara dayandırdığını, faturalara konu malların müvekkili tarafından teslim alınmadığını, müvekkilinin irsaliye ve faturalarda imzalarının bulunmadığını, bu faturalar sebebiyle müvekkilinin herhangi bir borcunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, alacak dayanağı olarak sunulan faturalarda malların davalı tarafa teslim edildiğine ilişkin bir imzanın bulunmadığı, her ne kadar faturalarda davalıya ait eczanenin kaşesi mevcut ise de bunun mal tesliminin yapıldığını göstermeyeceği ve davacı tarafça...'da ecza depoları ile eczaneler arasında mal tesliminin imza alınmadan sadece eczane kaşesi vurulmak suretiyle yapıldığı konusunda bir teamül olduğu iddia edilmiş ise de, TTK'nun 2. maddesi gereğince kanunda aksine bir hüküm yoksa ticari örf ve adet olarak kabul edildiği belirlenmedikçe teamülün mahkemenin yargısına esas olamayacağı, teamülün kabul edilebilmesi için... Ticaret Odası'nca alınmış bir teamül kararı bulunması gerekip mahkemece internet üzerinde yapılan araştırmada... Ticaret Odası'nca alınan teamül kararlarının belirlendiği ve bu kararlar içerisinde davacı tarafça iddia edildiği gibi eczanelere mal teslimine ilişkin bir teamül kararının mevcut olmadığı, yine davacı tarafça davalının teslim edilen mallarla ilgili ayrıca bir çek verdiği söylenmiş ise de, bu çek için geçilen icra takibine davalı tarafından yapılan imza itirazı sonucunda ... 4. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2008/829 Esas - 2009/1293 Karar sayılı dosyasında imza itirazının kabul

edilerek çeke ilişkin yapılan ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2008/5534 sayılı dosyasındaki takibin durdurulmasına karar verildiği, davacı tarafça mal teslimi konusunda davalı tarafa teklif edilen yeminin de davalı tarafça kabul edilip alacak dayanağı olarak gösterilen faturalardaki malların kendisine teslim edilmediğine dair yemin ettiği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20245, Karar No: 2010/8676, Tarih: 03.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/20245 E.  ,  2010/8676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Afyonkarahisar 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :11.06.1998
Yargıtay — Esas No: 2018/5456, Karar No: 2019/2982, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5456 E.  ,  2019/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/788, Karar No: 2023/3185, Tarih: 14.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/788 E.  ,  2023/3185 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2641 E., 2022/2254 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Simav Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/80 E., 2022/338 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı erkeğin tüm, davacı kadının diğer istinaf taleplerinin esastan reddine, davacı kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı erkeğin evliliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini, müvekkilini tehdit ettiğini, müvekkiline hakaret ettiğini, süregelen fiziksel şiddet uyguladığını, bir çok ortamda ve müvekkilinin ailesinin bulunduğu ortamlarda sürekli olarak "Salak bu, saf, bu bundan bir şey olmaz" gibi aşağılayıcı hakaretlerde bulunduğunu, ortak çocuğun ihtiyaçlarını da karşılamadığını, müvekkilinin telefonunu alarak ailesi ile iletişimini kestiğini belirterek evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 700,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; davacı kadın ile aralarında herhangi bir sorun olmamasına rağmen bir müddet sonra davacı kadının ailesinin kendi ailesi için çeşitli şekillerde dedikodular çıkarmaya başladığını, kadının iddialarının doğru olmadığını, kadının babası ve annesinin evliliklerine karıştığını, son olayda davacı kadının, annesinin üzerine yürüdüğünü, kendisinin de bu arada müdahale etmek istediğini, kadını geriye doğru çektiğini, eşinin kızının oynadığı ... termos ile kendisinin eline vurduğunu, kendisinin de canının acısıyla ne olduğunu anlayamadan bilinçsizce kadına vurduğunu, tam olarak ne olduğunu da hatırlamadığını, bu olaydan sonra davacı kadının evden ayrılarak kendi ailesinin yanında yaşamaya başladığını belirterek davanın reddine aksi takdirde ortak çocuğun velâyetinin kendisine verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 11.02.2021

tarih ve 2019/4 Esas, 2021/91 Karar sayılı kararı ile; davalı erkeğin davacıyı kafasında ve burnunda kırıklara sebebiyet verecek şekilde darp ettiği, kadının telefonuna program yüklemek suretiyle konuşmalarını ve mesajlaşmalarını takip ettiği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 161 inci maddesi gereğince boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı