muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/32194, Karar No: 2015/17811, Tarih: 14.05.2015

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Davalılar arasındaki özel güvenlik hizmet alım sözleşmesinin süresinin bitmesi üzerine, işverenlerce davacının iş akdinin yeni ihaleyi alan ....’ne devredilmek istendiği, davacının buna muvafakat etmediği anlaşılmıştır. İşyeri devri davacıya iş akdini haklı nedenle fesih imkanı vermemektedir. Dosya içeriğindeki belgeler ve davacı imzalı dilekçe içeriklerinden davacının iş akdini istifa ile sona erdirdiği anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3- Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesabında bordroda ödendiği anlaşılan ayların dışlanması gerekirken hesaplanan alacaklardan ödenenlerin mahsubu isabetsizdir.

4-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

3- Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesabında bordroda ödendiği anlaşılan ayların dışlanması gerekirken hesaplanan alacaklardan ödenenlerin mahsubu isabetsizdir.

4-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5259, Karar No: 2025/3394, Tarih: 27.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/5259 E.  ,  2025/3394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/5E. - 2023/45K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : 2021/5 Esas sayılı dosya yönünden; Sanık ...'nun CMK 223/2-b maddesi uyarınca beraat Sanık ...'nun CMK 223/2-a maddesi uyarınca beraat

2022/515 Esas sayılı dosya yönünden; CMK 223/8.maddesi uyarınca ayrı ayrı düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarihli ve 2014/105E. - 2015/225 K . sayılı ilamıyla, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan yürütülen yargılama neticesinde sanıklar hakkında CMK’nın 223/2-b maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiş, kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.11.2020 tarihli ve 2017/6196Esas, 2020/5747 Karar sayılı ilamı ile;

"....Mahallinde yapılan keşif sonrası arkeolog bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu yerin kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanında yer aldığı, 292 ada 30 nolu parselde eczane olarak kullanıdığı, merdiven tadilatının tamamlanmış olduğu, merdivenlerin betonarme olarak yapıldığı ve demir korkuluklara sahip olduğu, daha önce tadilat için ilgili Koruma Bölge Kuruluna başvurulduğu, ancak projenin uygun olmaması nedeniyle kurul tarafından izin verilmediği, izin alınmadan inşai ve fiziki müdahalede bulunulduğunun belirtildiği, inşaat mühendisi tarafından düzenlenen raporda ise dava konusu imalatın 292 ada 30 parsel nolu zemin katta batar kata çıkan merdiven olduğu, merdiven imalatının geçici olarak yapıldığının belirtildiği, 20.02.2015 tarihli keşifte yapılan gözlemde dava konusu yerin eczanenin içindeki döner merdiven olduğunun belirtildiği, dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporları ve ekli fotoğraflardan da anlaşıldığı üzere dava konusu merdivenin halihazırda kullanılmakta olan eczanenin içindeki batar kata çıkan merdiven olduğu, davaya konu yerin tescilli olmayıp sadece kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanında yer aldığı dikkate alınarak kullanılmakta olan tescilsiz bir binanın iç kısmında yapılıp, dış dünyaya yansımayan müdahalelerin suç teşkil etmeyeceği, “eczanenin içine merdiven yapılması” şeklindeki eylemin binanın içinde yapıldığı, dış dünyaya yansıyan bir eylemin bulunmadığı, ancak;

Soruşturma aşamasında İzmir II numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kuruluna hitaben arkeolog ve mimar bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; 20.06.2012 tarihli yerinde yapılan incelemede daha önce mimari projesi uygun bulunmayan eczane bölümüyle 2. katı birleştiren merdiven tadilatının yapıldığı, yapının üst bölümlerine ulaşımı sağlayan eczanenin yan tarafında yer alan merdiven bölümünün kapatılıp bu bölümün eczane kısmına dahil edildiğinin belirtildiği, 09.05.2013 tarihli iddianame içeriğinde ise sadece merdiven tadilatı yapılmasından bahsedildiği, buna göre eczanenin yan tarafında yer alan merdiven bölümünün kapatılıp bu bölümün eczane kısmına dahil edilmesi eyleminin iddianame içeriğinde bahsedilmemesi nedeniyle davaya konu edilmediği anlaşılmakla yapının üst bölümlerine ulaşımı sağlayan eczanenin yan tarafında yer alan merdiven bölümünün kapatılıp bu bölümün eczane kısmına dahil edilmesi şeklindeki eylem nedeniyle dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açılmamış ise; dava açılması sağlanarak, açılan dava ile inceleme konusu davanın birleştirildikten sonra, inşaat mühendisi ve mimar bilirkişi heyeti eşliğinde mahallinde keşif icra edilerek bahsi geçen eylemlerle ilgili ayrı ayrı değerlendirme yapılıp mahkeme denetimine açık olacak nitelikte bilirkişi raporu temini, ayrıca sanık ...’ın savunmasında suça konu merdiven tadilatını kardeşi olan diğer sanık ...’ın yaptırdığını, kendisinin sadece tapuda hisseli olduğunu, eczaneyi kardeşinin kullandığını belirterek atılı suçlamayı kabul etmediği, diğer sanık ...’ın sanık ...’ın savunmasını doğrulayarak merdiven tadilatını kendisinin yaptırdığını, abisinin ilgisinin bulunmadığını belirtmesi karşısında davaya konu eczane ruhsatının dosya kapsamına alınarak ruhsatın kimin adına olduğunun tespit edilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat hükmü tesisi,

Kabule göre de;

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “25.05.2012” olarak belirtilmesi,", gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Kabule göre de;

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “25.05.2012” olarak belirtilmesi,", gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda iddianameye konu edilmeyen eylem yönüyle suç duyurusunda bulunulduğu ve Cumhuriyet Başsavcılığının 20/09/2022 tarih ve 2022/1607 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ... ve ... hakkında 2863 sayılı yasaya aykırılık suçundan cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açıldığı, Mahkemece açılan kamu davasının birleştirilmesine karar verilerek bozma ilamına uyularak yürütülen yargılama neticesinde,birleşen 2022/515 esas sayılı dosyası yönünden müsnet suça yönelik 5237 sayılı TCK.’nın 66/1-e ve 67/4 maddelerindeki zamanaşımı sürelerinin dolduğu anlaşıldığından 5271 sayılı CMK.’nun 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkındaki açılan kamu davasının ayrı ayrı düşürülmesine, esas dosya üzerinden sanık ...'nun üzerine atılı suçun sanık tarafından işlenmediği sabit olduğundan CMK 223/2-b maddesi uyarınca beraatine, sanık ...'nun üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmaması nedeniyle CMK.’nun 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulduğuna, sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda iddianameye konu edilmeyen (eczanenin yan tarafında yer alan merdiven bölümünün kapatılıp bu bölümün eczane kısmına dahil edilmesi) eylemi yönüyle suç duyurusunda bulunulduğu ve Cumhuriyet Başsavcılığının 20/09/2022 tarih ve 2022/1607 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ... ve ... hakkında 2863 sayılı yasaya aykırılık suçundan cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açıldığı ve açılan davanın Mahkemenin 2021/5 esas sayılı dosyasıyla birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bozma üzerine Yerel Mahkemece mahallinde icra edilen 16.12.2022 tarihli keşif üzerine dosyaya sunulan 09.01.2023 tarihli bilirkişi raporuna göre 01.11.2011 tarihli fotoğraflardan eczanenin üst katına çıkışın eczaneden bağımsız olacak şekilde duvar ile ayrılmış merdiven ile sağlandığı ve merdivenin kendi parselinde olduğunun belirtildiği, yerinde yapılan keşifte ise üst kata çıkan merdivenin söküldüğü bunun yerine zamanında eczane olarak kullanılan işyeri içerisinden üst kata demirkorkuluklu merdiven inşaa edildiğinin belirtildiği, sonrasında ise eczanenin yan tarafında yer alan merdiven bölümünün kapatılıp bu bölümün eczane kısmına dahil edilmesi ile sınırlı olmayarak taşınmazdaki son katın tamamının boya ve sıva döküntülerinden karbonatlaşma ile meydana gelen erezyon ile oluşan genel yıpranması dikkate alındığında 30 yıllık olduğunun belirtildiği belirtildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yürütülen yargılama neticesinde,birleşen 2022/515 esas sayılı dosyası yönünden müsnet suça yönelik 5237 sayılı TCK.’nın 66/1-e ve 67/4 maddelerindeki zamanaşımı sürelerinin dolduğu anlaşıldığından 5271 sayılı CMK.’nun 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkındaki açılan kamu davasının ayrı ayrı düşürülmesine, esas dosya üzerinden sanık ...'nun üzerine atılı suçun sanık tarafından işlemediği sabit olduğundan CMK 223/2-b maddesi uyarınca beraatine, sanık ...'nun üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmaması nedeniyle CMK.’nun 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE VE KARAR

1-Sanık ... Çarpıkoğlı hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz istemi bakımından;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas sayılı kararı gereğince; UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...'nun 28.02.2025 tarihinde temyiz aşamasında vefat ettiğinin tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA; 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davalarının oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz istemi bakımından;

Dosyaya sunulan 09.01.2023 tarihli bilirkişi raporuna göre 01.11.2011 tarihli fotoğraflardan eczanenin üst katına çıkışın eczaneden bağımsız olacak şekilde duvar ile ayrılmış merdiven ile sağlandığı ve merdivenin kendi parselinde olduğunun belirtildiği, yerinde yapılan keşifte ise üst kata çıkan merdivenin söküldüğü bunun yerine zamanında eczane olarak kullanılan işyeri içerisinden üst kata demirkorkuluklu merdiven inşaa edildiğinin belirtildiği, sonrasında ise eczanenin yan tarafında yer alan merdiven bölümünün kapatılıp bu bölümün eczane kısmına dahil edilmesi ile sınırlı olmayarak taşınmazdaki son katın tamamının boya ve sıva döküntülerinden karbonatlaşma ile meydana gelen erezyon ile oluşan genel yıpranması dikkate alındığında 30 yıllık olduğunun belirtildiği aykırılığın 2011 yılında mevcut olmadığının tespit edilmiş olması karşısında binaya dahil edilerek kapatılması eyleminin 2011 tarihinden sonra gerçekleşmiş olduğunun kabulü gerektiği anlaşılmış ise de davaya konu edilen aykırılığın tespit tarihinin 20.06.2012 olduğu dikkate alındığında bu tarih itibarıyla her halde zamanaşımı süresini dolmuş olduğu anlaşıldığından bu husus sonuca etkili görülmemiştir.

Bozma üzerine yürütülen yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşılmakla, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5005, Karar No: 2010/1386, Tarih: 04.02.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/5005 E.  ,  2010/1386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Sanığın savunması alınmadan CMK.nun 147. maddesinde belirtilen haklarının usulünce hatırlatılmaması,

2-Tanık.... ile ... dinlenilmeden tanıklık görevinin öneminin hatırlatılmaması ile CMK.nun 53. maddesine aykırı davranılması,

3-Suç tutanağından ihbar üzerine kontrole gidildiğinde ağaçların kesildiğinin tespit olunduğunun belirtilmesine göre, orman idaresine müzekkere yazılarak gerektiğinde bu konuda orman muhafaza memuru Mustafa Şimşek yeniden dinlenerek ihbarın ne şekilde kim veya kimlere yapıldığı,isim verilip verilmediği araştırılarak ayrıca keşifte hazır bulunan orman mühendisinin de yeniden mütalaası alınıp dip köklerinde yapılan tetkik neticesi kaçak kesilen ağaçlarla, sanığın görevli bulunduğu yerdeki damgalı ağaçların kesim tekniklerinin ve kesim motoru izlerinin, kesim stilinin birbirlerine uyup uymadığı konusunda da bilgisi sorulup sonucuna nazaran sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerekirken bu yönlerden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C.Savcıları ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 4.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27356, Karar No: 2018/5684, Tarih: 22.05.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/27356 E.  ,  2018/5684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

25.03.2011 tarihli olay tutanağına göre, dava konusu eşyanın otobüsün bagajında, muavin olan sanık ...’ nin beyanına göre, otobüs personelinin şahsi eşyalarını koyduğu, ön gövde altında bulunan kapaklı bölmede ön tarafı bidonlarla gizlenmiş arka kısmında ise siyah valiz içerisinde siyah poşetlere koli bandı ile sarılı vaziyette ele geçirildiği, otobüste yolcu olarak bulunan sanık ...'ın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, kendisine ait bagajın olmadığını ve kaçak içkilerle bir ilgisinin olmadığını beyan ettiği, bu savunmasının hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanık ... tarafından da doğrulandığının anlaşılması karşısında, sanık ...’ın mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14486, Karar No: 2013/14317, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14486 E.  ,  2013/14317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yemek ücreti ile seyyar görev tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, Sakarya İl Tarım Müdürlüğünde görevli personel için öğle yemeği çıkarıldığı halde daimi işçilere her ay maaş bordrolarında çalıştırılan her gün yemek yardımı tahakkuk ettirilerek ücreti ile birlikte kendilerine ödendiğini, ay sonlarında ise o işçinin ay içinde yediği yemek gün sayısı ile yemek ücretinin çarpılması sonucu bulunan miktarın kendilerinden tahsil edildiğini, bu şekilde uygulama ile Tarım İl Müdürlğünde görevli daimi işçilere raporlu, diyetli, oruçlu ve seyyar görevli olunmayan ve yemek yenilmediği içinde geri tahsil edilemeyen yemek yardımlarından fazla ödemeler yapıldığının müfettiş raporu ile belirlendiğini, daimi işçilere fazladan ve haksız olarak yapılan yemek yardımının harcama yetkilisi, idari ve mali işler şube müdürü ile gerçekleştirme görevlisinin işlemleri ile ödeme yapıldığını, ayrıca 6245 sayılı Harcırah Kanunu'nun 49. maddesine göre memuriyet mahali dışında ve belirli bir görev bölgesi içinde fiilen gezici olarak görev yapan personel ile belirli bir bölge dahilinde olmak kaydı ile asli görevini ifa etmek üzere memuriyet mahalli dışına giden personele seyyar görev tazminatı ödeyeceği kuralı ve her yıl bakanlığın personel genel müdürlüğünce il müdürlüklerine gönderilen seyyar görev tazminatı vizeli cetvellere ilişkin yazıda tanımlandığı halde gezici olarak görev yapmayıp il müdürlüğü binasında yardımcı hizmetlerde çaycı, odacı gibi çalışan işçi personele Genel Bütçe ve Mera Fonu Bütçesinden seyyar görev tazminatı ödendiğini, bu sebeplerle haksız ve fazla olarak yapılan ödemelerin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işçi vekili, yemek yardımının toplu iş sözleşmesinde belirlenen şekilde işveren tarafından yemek verilerek yapılmadığını, çalışanların kendi imkanlarıyla dışarıdan yemek temin ettiklerini, seyyar görev tazminatı konusunda ise görevlilerin eleman yetmemesi sebebiyle zorunlu olarak memuriyet mahalli dışına gönderildiklerini, bu sebeple görevlilere harcırah ödenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işçi vekili, yemek yardımının toplu iş sözleşmesinde belirlenen şekilde işveren tarafından yemek verilerek yapılmadığını, çalışanların kendi imkanlarıyla dışarıdan yemek temin ettiklerini, seyyar görev tazminatı konusunda ise görevlilerin eleman yetmemesi sebebiyle zorunlu olarak memuriyet mahalli dışına gönderildiklerini, bu sebeple görevlilere harcırah ödenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ..., ..., ve ..., zararla ilgili sorumluluğunun bulunmadığını, soruşturmanın usulüne uygun yürütülmediğini, puantaj cetvellerinin idari ve mali işler şube müdürü ile hazırlandığını, imzalandığını ve ödemenin ona göre yapıldığını, müfettişlerin beş yıllık bir süreyi kapsayan bir rapor hazırladıklarını, yılllar içerisinde her yıl yüzbinlerce zeytin, badem, elma fidanının, çilek vebenzeri fidelerin ilçelere dağıtıldığını, yılda 260 ton yonca fiğ tohumu ve 130 ton buğday tohumu dağıtıldığını, bu yoğun işler sırasında genel hizmetler sınıfından işçilerin de hizmetine ihtiyaç duyulduğunu, daimi harcama sorumlusunun kendisinin olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı Abdurahman Çakar'a usulüne uygun davetiye tebliığine rağmen, davalı cevap vermemiş, duruşmaya katılmamıştır.

Mahkemece, yemeğin dışarıdan bir firmadan bildirilen sayıya göre getirtildiğini ve parasının da bildirilen sayı itibariyle ödendiğini, buna göre işçilerin hem yemek yedikleri hem de bu yemeğin parasını aldıklarını kabul etmenin doğru olmadığı, bu sebeple iade edilmesi gereken yemek ücreti bulunmadığı, seyyar görev tazminatı yönündein ise resmi puantaj kayıtlarının gerçeği yansıtmadığını gösteren yeterli bir delil bulunmadığı ve bu belgelere itibar edilmesi gerektiği, bilirkişi raporunda da davalı işçiye yapılan seyyar görev tazminatının puantaj kayıtlarına uygun olduğunun bildirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacıya fazla ödeme sebebiyle yemek ücreti ve seyyar görev tazminatının iadesinin gerekip gerekmediği, mahkemece bu konuda yapılan incelemenin hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı konuları uyuşmazlık konusudur.