muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10585, Karar No: 2016/4536, Tarih: 09.03.2016

AİHM, başvuranlara verilen disiplin cezasının « acil bir sosyal ihtiyaca » tekâbül etmediğini tespit etmekte ve bu nedenle « demokratik bir toplumda gerekli » olmadığı sonucuna varmaktadır.

Bunun sonucu olarak, mevcut davada, başvuranların AİHS’nin 11. maddesi anlamında gösteri yapma özgürlüğünü etkili bir şekilde kullanma hakları orantısız olarak çiğnenmiştir.

Dolayısıyla, bu hüküm ihlal edilmiştir.” biçiminde açıklamalara yer verilmiştir.

AİHM'nin önceki paragraflarda yer alan kararlarındaki özgürlükçü yaklaşımın, belirtilen hakka suç oluşturan eylemlerle müdahalelere ilişkin ceza soruşturma ve kovuşturmalarına da yansıtılması gerekmektedir. Böylece, hem kanuni ve meşru amaçla hem de suç oluşturan müdahalelerle kullanılması engellenen sendika hakkının (özgürlüğünün), demokratik bir toplum açısından taşıdığı öneme uygun, birbirini tamamlayan ve birbiriyle örtüşen bir şekilde korunması mümkün olacaktır. Bu bağlamda anılan suça ilişkin ceza soruşturma ve kovuşturmalarında; delillerin, sendika hakkının (özgürlüğünün), demokratik bir toplum açısından taşıdığı önem dikkate alınarak toplanması ve değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu suç, failin, mağduru bir sendikaya üye olmaya veya olmamaya, bir sendikanın faaliyetlerine katılmaya veya katılmamaya, sendikadan veya sendika yönetimindeki görevinden ayrılmaya zorlamak için cebir veya tehdit kullanmasıyla oluşur. Kanun maddesinde kullanılan cebir fiziki güç kullanılması anlamına gelmekte, tehdit ise manevi cebir niteliğinde olup mağdurun bireysel sendika özgürlüğünü kullanması yolunda iradesini sakatlayan, sendikal haklarını kullanması veya kullanmaya devam etmesi neticesinde kendisinin veya yakınlarının bir zarara uğratılacağını bildiren, belirli bir boyuta ulaşmış ve kolayca kurtulma olanağı bulunmayan her türlü davranıştır. Bu suçun oluşabilmesi için amacın gerçekleşmesi, başka bir anlatımla kişinin sendikaya üye olmaktan veya faaliyetlerine katılmaktan vazgeçmesi veya sendikadaki görevinden ayrılması zorunlu değildir. Bu amaçla mağdura karşı cebir veya tehdit kullanılması suçun tamamlanması için yeterlidir. Bu nedenle bu suç bir tehlike suçudur.

Bu açıklamalar ışığında, incelenen dosyada,

1- Tanıklar ....'ın beyanlarına neden itibar edilmediği açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

2- Katılan vekilinin tanık olarak dinlenilmesini istediği .... ve ...'ın beyanlarının alınması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

3- Hükme esas alınan Bursa 7. İş Mahkemesinin 2012/341 esas sayılı dosyasının henüz kesinleşmediğinin düşünülmemesi,

4- Kabule göre, beraat eden ve kendilerini vekille temsil ettiren sanıklar yararına, avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Katılan vekilinin tanık olarak dinlenilmesini istediği .... ve ...'ın beyanlarının alınması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

3- Hükme esas alınan Bursa 7. İş Mahkemesinin 2012/341 esas sayılı dosyasının henüz kesinleşmediğinin düşünülmemesi,

4- Kabule göre, beraat eden ve kendilerini vekille temsil ettiren sanıklar yararına, avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı sanıklar ..., .... ile ... müdafileri ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9447, Karar No: 2010/14416, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9447 E.  ,  2010/14416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14429, Karar No: 2024/16330, Tarih: 19.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/14429 E.  ,  2024/16330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 54. İş Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a. Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b. Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a. Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b. Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a. Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a. Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b. Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a. Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b. Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/429, Karar No: 2013/18750, Tarih: 10.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/429 E.  ,  2013/18750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.10.2012 gün ve 63/495 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, mevkii ve sınırlarını açıkladığı 2 parça taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakıldığını, 20 yılı aşkın bir süreden beri vekil edeni tarafından tasarruf edildiğini, aralıksız çekişmesiz malik sıfatı ile zilyet olduğunu açıklayarak yaklaşık 33 ve 59 dönümlük yerlerin TMK'nun 713. maddesi gereğince vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, 03.03.2008 tarihli cevap dilekçesinde, dava konusu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altına bulunan yerlerden olduğunu, imar ve ihyaya muhtaç yerlerden bulunduğunu, bu nedenle kazanma koşullarının davacı yararına oluşmadığını gerekçe göstermek suretiyle davanın reddine, 22.02.2010 tarihli dilekçesiyle de uyuşmazlık konusu yerin TMK'nun 713/6. fıkrası gereğince ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Dava dilekçesinde davalı gösterilen ... Köyü Tüzel Kişiliği ile dahili davalı edilen ... Köyü Tüzel Kişiliği'ne dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamışlardır.

Mahkemece, “… teknik bilirkişiler tarafından düzenlenen 30.06.2011 havale tarihli rapor ve krokisinde A harfiyle işaretli 24279,24 ve B harfiyle gösterilen 59730,04 m2'lik yüzölçümlü taşınmazlar hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Dava, kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

... Kadastro Müdürlüğü'nün 30.12.2009 tarih 101.030/3401 sayılı karşılık yazılarında, ... köy sınırları içerisinde iken, köy ayrımı sonucu ayrılan ... köy sınırları içerisinde dava konusu taşınmazların kaldığını, tapulama çalışmaları sırasında kayalık ve taşlık vasfı ile tapulama harici bırakıldığını bildirmiştir. Davacı vekili de dava dilekçesinde, dava konusu yaptığı yerlerin taşlık olduğunu bildirdiğine göre 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesinde yer alan imar ve ihya ile ilgili tüm olumlu ve olumsuz koşulların saptanması zorunludur. Kazanmayı sağlayan zilyetlikle taşınmaz edinmenin diğer koşulları yanında tescili istenen taşınmazların aynı zamanda tapuda kayıtlı yerlerden olmaması gerekir. Bu nedenle teknik bilirkişilerin rapor ve krokilerine eklenmek suretiyle tesciline karar verilen taşınmaz bölümlerinin tapuda kayıtlı yerden olup olmadığının çifte tapunun oluşmasının önlenmesi bakımından Tapu Sicil Müdürlüğü’nden sorulması gerekir. Mahkemece ilk keşifte dava konusu taşınmazların yerlerinin belirlenmesi açısından yapıldığı ikinci keşifte ise, bir yerel bilirkişi ile iki davacı tanığının dinlendiği, yerel bilirkişi listesinde birden fazla bir kişi ve davacının tanık listesinde ikiden fazla tanık olduğu halde mahkemece vazgeçme olmadığı gibi herhangi bir gerekçe de gösterilmeden diğer yerel bilirkişi ve tanıkların dinlenilmemesi usule aykırıdır. Zilyetlik, maddi olaylardan olup, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14/1. maddesi gereğince yerel bilirkişi ve tanık dahil her türlü delille kanıtlanması mümkündür. Dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları özellikle imar ve ihya koşullarının saptanması bakımından yetersiz olup, taşınmazın niteliği konusunda duraksama bulunduğundan bu beyanlarla sonuca ulaşmak mümkün değildir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre taşınmaz bölümleri kayalık ve taşlık niteliğinde 1960'lı yıllarda yapılan tapulama çalışmaları sırasında tapulama harici bırakılan yerlerden olduğuna göre, taşınmazların niteliği konusunda oluşan duraksamanın giderilmesi açısından davanın açıldığı 22.01.2008 tarihinden geriye doğru en az 20 yıl öncesine ait (1978-1988 yılları arasında) ait iki yarı zamanda çekilmiş yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığı'ndan, aynı tarihler arasında düzenlenmiş fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise, Kadastro İl Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasına konulması, dava konusu her iki taşınmaz bölümünü kapsayan ve komşu parselleri gösteren birleşik paftanın Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya eklenmesi, getirtilecek pafta üzerinde yapılacak inceleme sonucu komşu parsellere ait kadastro tutanakları ve ekleri ile kadastro sırasında bu parsellere revizyon gören tapu ve vergi kayıtlarının da ilgili yerlerden istenilmesi, keşif gününün belirlendiği 11.05.2011 tarihli yargılama oturumunda keşif ile ilgili ara kararı üzerinde yapılan incelemede, sadece 21.06.2011 tarihinde keşif yapılmasına denilmiş, yerel bilirkişi ve tanıkların ne şekilde dinleneceği konusunda bir açıklamaya yer verilmemiştir. 02.12.2009 tarihli ara kararı ile de keşif günü belirlenmiş ancak bu tarihte belirlenen keşif gününde keşfin yapılmadığı, yerel bilirkişi ve tanıkların dinlenilmesi konusunda herhangi bir uyarının ara kararında yer almadığı daha sonraki ara kararlarında da yerel bilirkişi ve tanıkların ne şekilde çağrılıp dinlenmesi konusunda bir bilginin içerilmediği saptandığından bu şekilde belirlenen keşif ara kararının yöntemine uygun olduğu söylenemeyeceğinden yeniden yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıkların HMK'nun 243 ve 244

. maddeleri gereğince davetiye ile keşif yerine çağrılmaları, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması halinde keşif yerinde dinlenmeleri, hava fotoğrafları ile Kadastro İl Müdürlüğü'nden getirtilen paftaların jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi ya da bilirkişiler aracılığıyla komşu parsellere ait kayıt ve belgelerle birlikte zemine uygulanması, hava fotoğraflarının ve Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilen paftaların çekildikleri ve düzenlendikleri tarihlere göre dava konusu taşınmazların kayalık veya taşlık niteliğinde bulunup bulunmadıkları, imar ve ihya edilerek kültür arazisi haline getirip getirmedikleri, anılan belgelere ve fotoğraflara göre imar ve ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, yaklaşık hangi tarihte tamamlandıkları, yerel bilirkişi ve tanıklardan da yararlanılarak komşu kayıt ve belgelerin taşınmaz yönünü ne gösterdikleri üzerinde durulması, teknik bilirkişiye krokisinin üzerinde işaret ettirilmesinin sağlanması, davacının dava konusu taşınmaz bölümlerinin hangi tarihte imar ve ihyasına başladığı, imar ve ihyayı ne şekilde sürdürdüğü, emek ve para masrafını nasıl yaptığı ve böylece imar ve ihyayı hangi tarihte tamamladığı hususlarının ayrıca yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak belirlenmesi, teknik bilirkişi ve bilirkişilerden gerekçeli, denetime açık rapor ve kroki istenilmesi, bunun dışında Üniversitenin toprak kürsüsünde toprak konusunda uzman daha önce götürülmeyen ziraatçi bilirkişiler aracılığıyla taşınmaz bölümleri ile çevrelerinin toprak yapısı incelenmek suretiyle dava konusu yerlerin yaklaşık hangi tarihten itibaren kültür arazisi olarak tasarruf edildiklerini, yaklaşık imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığı konusunda görüşlerini içerir gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulmuş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı ... temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3119, Karar No: 2018/573, Tarih: 18.01.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/3119 E.  ,  2018/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a-4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

01.04.2014 tarihinde saat 20.15 sıralarında sanık sürücü ...’ın idaresindeki hususi oto ile yerleşim yeri içinde, 7 metre genişliğinde, iki yönlü, aydınlatması yetersiz olan, düz, eğimsiz, asfalt kaplama yolda seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde, yaya geçidi üzerinden karşıdan karşıya geçmeye çalışan zihinsel engelli yaya ...’a kendi şeridinde aracının sağ ön tampon, sağ ön far kısımlarıyla çarpması sonucu yayanın ölümü ile sonuçlanan kazada, sanığın ilk ifadesinde “ ... aracım ile çarşı istikametinden alan istikametine yani D 400 karayolunda seyir halindeydim. Aracımın sürati tahmini olarak 50 km hızlarındaydı. Alan mevkii ... market önüne geldiğim sırada yolun sol tarafından yani ... market tarafından karşı tarafa geçmek için yolda bulunan ismini ...olarak bildiğim şahsı bir anda yolun ortasında gördüm ve aracımı sola kırdım fakat aracımın sağ tarafı ile şahsa çarptım" şeklinde beyanda bulunduğu, savcılıktaki beyanında ise ben olayın etkisi ile ve şokta olmam nedeni ile karakoldaki ifademde müteveffanın yolun karşı tarafında yani sol tarafından sağa geçtiğini söylemiş isem de benim şu anki ifadem doğrudur, o an şokun etkisi ile ne dediğimi dahi hatırlamıyorum ancak şu anki ifademde de belirttiğim gibi müteveffa... istikametine doğru yolun sağ tarafından yola çıktı” şeklinde ifade verdiği, tanık ...’ın da savcılıktaki beyanında “ dün akşam 19:00 sıralarında ... Lokantasının önünde bulunan pastaneden dondurma almıştım, o esnada ... yolunda... istikametinde bir aracın vatandaşa çarptığını gördüm, benim gördüğüm kadarıyla kazada vefat ettiğini öğrendiğim ...'ın yolun sağ tarafında olduğunu gördüm, benim gördüğüm kadarıyla yolun kenarındayken yolun sağ tarafında park halinde bulunan araçların arasındaydı, daha sonra yeşil steyşın marka eski bir aracın ...'a vurduğunu gördüm” şeklindeki anlatımı ve sanığın kusur durumuna ilişkin itirazları dikkate alınarak, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılıp, olayın etraflıca aydınlatılması bakımından, kusur durumunun tespiti için dosyanın kül halinde, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesine gönderilerek rapor alındıktan sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27401, Karar No: 2017/28655, Tarih: 14.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/27401 E.  ,  2017/28655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 07/03/2017 gün ve 2016/6692 Esas - 2017/7673 Karar sayılı ilama karşı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın ... Büyükşehir Belediye Baknalığı, .... Belediye Başkanlığı ve Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne dair karar davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış; bu karara karşı, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, 30/04/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24/02/2014 tarih ve 2014/6028 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının yetkilendirildiği alanın sınırlarının yeniden belirlendiği, bu karar ekindeki krokide yeni yetki alanının kordinatlarının tespit edildiği, yeniden yapılacak keşif sonucu dava konu taşınmazların bu alanda kalıp kalmadığı tespit edilip, kalmıyorsa taşınmazların dere yatağında oldukları gözetilerek sorumlu idare belirlenip sonucuna göre karar verilemesi gerektiği yeniden yapılan bu incelemede anlaşıldığından,

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07/03/2017 gün 2016/6692 Esas ve 2017/7673 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;