muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30286, Karar No: 2014/21907, Tarih: 05.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/30286 E.  ,  2014/21907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/318779

Mahkemesi : Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11.04.2013

Numarası : 2012/355-2013/100

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay gecesi, idaresindeki otomobili ile, meskun mahal dışında, bölünmüş yolun bir bölümü kapatılıp, dubalarla çift yönlü hale getirilen diğer bölümündeki aydınlatmasız kısmında, beyanına göre 90-100 km hızla seyir halindeyken, ön ilerisinde yolun sağından sola doğru yönelen katılan M.. Y..'ın idaresindeki otomobilin sol yan kısmına duramayarak çarpması sonucu, dönüşe geçen araç içindeki bir kişinin ölümü ve iki kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları olayda; gece vakti ve belli hızın üstünde araç kullanmasının yasak olduğunu belirtir sürücü belgesi ve bu belgeye esas görme engelinin bulunduğunu belgeleyen sağlık raporları bulunmasına rağmen, gece vakti, görüşün far ışığı altında sağlandığı aydınlatmasız yolun çift yönlü hale getirilen bölümünde hızla seyrederek önüne kontrolsüzce manevra yapan katılan M.. Y..'ın idaresindeki otomobilin sol yan arka kesimine önlemsizce çarpan sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu nazara alınmadan, TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

2-Katılanlardan M.. Y.. kendisini vekil ile temsil ettirmemesine rağmen, takdir edilen vekalet ücretinin hangi katılana verileceği açıkça belirtilmeden "sanıktan alınarak katılanlara verilmesine" denilerek karışıklığa neden olunması,

Kabule göre de;

2-Katılanlardan M.. Y.. kendisini vekil ile temsil ettirmemesine rağmen, takdir edilen vekalet ücretinin hangi katılana verileceği açıkça belirtilmeden "sanıktan alınarak katılanlara verilmesine" denilerek karışıklığa neden olunması,

Kabule göre de;

TCK'nın 51. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, zararın giderilmesi hususunun CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşullarından birinin olduğu da dikkate alınarak, dosya içeriğine göre, adli sicil kaydı bulunmayan ve dosyaya olumsuz bir kişiliği yansımayan sanık hakkında tayin edilen temel cezada geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri nazara alınarak TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapıldığı halde, çelişki oluşturacak şekilde "adli sicil belgesinde birden fazla kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunması, yargılama sürecindeki savunma şekli ve pişmanlık gösterdiğine dair emare ve bir daha suç işlemekten çekineceğine ilişkin kanaate varılmayarak ve zararın da giderilmediği" gerekçesi ile sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına ve aynı yasal olmayan ve çelişkili gerekçeyle TCK'nın 50. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1681, Karar No: 2023/5404, Tarih: 09.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1681 E.  ,  2023/5404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3012 E., 2022/3808 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/222 E., 2022/287 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin sürekli borçlanarak evin geçimini aksattığını, ailesinin ve yakınlarının evliliğe müdahalede bulunduğunu, birlik görevlerini yerine getirmediğini, alacaklıların ortak çocukları rahatsız ettiğini, evlilik birliği içerisinde sürekli iş değiştirdiğini, haciz ve icra korkusu ile tarafların bir çok kez taşınmak zorunda kaldıklarını, aile huzurunu bozduğunu, kadına ve ortak çocuklara suçlayıcı ifadeler söylediğini, aşırı kıskanç davranarak kadına baskı uyguladığını, kadının namusuna yönelik olarak olumsuz söylemlerde bulunduğunu, ortak çocuğun buna karşı çıkması üzerine çocuğun üzerine yürüdüğünü ve tehdit ettiğini, erkeğin kardeşlerinin ortak çocukların namuslarına laf söylediğini, erkeğin işlettiği iş yerini bedelsiz olarak kardeşine devrettiğini, kadına ve çocuklarına ekonomik şiddet uyguladığını, sözlü şiddet uyguladığını, kadının ve çocukların evden ayrılmak durumunda kaldığını ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile ortak çocuk yararına 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ödenmesine, kadın yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların gerçeği yansıtmadığını, eşi ile arasında evlilik birliğini sarsacak derecede bir problem olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların gerçeği yansıtmadığını, eşi ile arasında evlilik birliğini sarsacak derecede bir problem olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin borç yapmak suretiyle evin geçimini sıkıntıya düşürdüğü, ev kirasının ödenmemesi ve eve gelen hacizler sebebiyle birçok kez ev taşımak durumunda kaldıkları, kıskanç tavırlar sergileyerek eşini huzursuz ettiği, böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ... ...'nin beyanları doğrultusunda velâyetinin anneye verilmesine, baba ile aralarında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir, 600,00 TL iştirak, kadın yararına ise aylık 300,00 TL tedbir, 700,00 TL yoksulluk nafakası ile yasal şartları oluştuğu gerekçesiyle kadın yararına 30.000,00 TL maddî, 5.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının tüm yönlerden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece erkek aleyhine yüklenen kusurlu davranışların soyut tanık anlatımlarına dayandırılmasının isabetsiz olduğunu, tarafların arasında geçimsizlik olmadığını, davanın tümüyle reddi gerektiği, erkeğin cevap dilekçesi ile açıkça beyanının alınmasını istediği tanıkları bildirmiş olmasına rağmen tanıkların dinlenmemesinin hatalı olduğunu, eşini ve çocuklarını sevdiğini, ortak çocuk ... ...'nin velâyetinin babaya verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın tüm yönlerden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının ve fer'î taleplerinin kabulü koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarları, kusur belirlemesi, velâyet düzenlemesi ile eksik inceleme olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının ve fer'î taleplerinin kabulü koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarları, kusur belirlemesi, velâyet düzenlemesi ile eksik inceleme olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci, 323 üncü, 330 uncu, 336 ncı maddeleri, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35758, Karar No: 2016/1965, Tarih: 27.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/35758 E.  ,  2016/1965 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ...vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında.... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.6.2014 gün ve 557-577 sayılı hükmün Dairemizin 18.6.2015 tarih ve 43587-20754 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, aralarındaki 16.5.2009, 27.3.2009, 1.1.2009 tarihli sözleşmeler ile davalıya ait çiftliklerdeki hayvanlara aşılama ve veterinerlik hizmeti verdiğini, edimini tam olarak ifa etmesine rağmen hizmet bedelinin ödenmemesi üzerine başlattığı takibe haksız şekilde itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, hayvan alım satımı işi ile uğraştığını, davacıdan bir süre veterinerlik hizmeti aldığını ancak sonrasında edimini ifa etmemesi nedeniyle 16.5.2009 tarihli sözleşmeyi 18.1.2012 tarihinde feshettiklerini, bu sözleşme dışında dile getirilen sözleşmelerde kendilerin yer almadığını, davacının vermediği hizmetin bedelini tahsil gayretinde olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 18.6.2015 tarih, 2014/43587 esas- 2015/20754 karar sayılı ilamı ile onanmış, bu kez davacı tarafça karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 18.6.2015 tarih, 2014/43587 esas- 2015/20754 karar sayılı ilamı ile onanmış, bu kez davacı tarafça karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-Dava, hizmet sözleşmesinden doğan alacak iddiası hakkında başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı, davalının hayvan alım satımı işi ile uğraştığını, aralarındaki sözleşmeler ile davacıya ait hayvanlara aşılama suretiyle süni dölleme işlemi uyguladığını ancak bedelinin ödenmediğini ileri sürerken delil olarak davacı ile aralarındaki 16.5.2009 tarihli sözleşme ile 27.3.2009 tarihli dava dışı ...ve 1.1.2009 tarihli yine dava dışı ... ile imzaladığı sözleşmeleri göstermiştir. Davalı ise bu kişiler ile olan sözleşmenin kendisini ilgilendirmediğini, sözleşmelerde taraf olmadığını, kendi taraf olduğu sözleşmede ise davacının hiç hizmet vermediğini ve bu nedenle sözleşmenin 2012 yılında feshedildiğini savunmuştur. Dosyadaki taraf delilleri ve ... Müdürlüğünden gelen müzekkere cevabı üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde davacının dava dışı..., ...ve ... isimli kişilere 2009-2011 yılları arasında 1454 hayvan aşılaması için tarifeye göre 64.880,00 TL değerinde hizmet verildiği tespit edilmiş ancak Mahkemece, davaya konu takipte 16.5.2009 tarihli sözleşmeye ilişkin miktar belirtilmediği, diğer sözleşmelerde imzası bulunan kişilerin ise davalı şirketin temsilcisi olmadığı, davacının davalı şirkete ait büyükbaş hayvanlara hizmet verdiğini ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki, ...gelen 20.11.2013 tarihli müzekkere cevabında zikredilen dava dışı bu üç kişiye ait işletmenin resmi kayıtlarda davacı adına hayvan yetiştiren işletmeler olarak gözüktüğü ve davacının davalı şirket adına bu işletmelerdeki toplam 1.454 hayvana sözleşmelerin feshinden öncesine tekabül eden 2009-2011 yılları arasındaki dönemde tohumla hizmeti verdiği bildirilmiştir. Mahkemece bu husus üzerinde durulup davalı ile bahsi geçen işletmeler arasındaki bağlantı net olarak araştırılıp neticesine göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirirken kararın zuhulen onandığı karar düzeltme incelemesinde anlaşılmış olmakla onama ilamının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair itirazlarının incelenmesine bu aşamda gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.6.2015 tarih, 2014/43587 esas- 2015/20754 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davacının sair itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 27/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5320, Karar No: 2021/3303, Tarih: 05.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5320 E.  ,  2021/3303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 05.03.2019 tarih ve 2018/276 E- 2019/86 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.03.2020 tarih ve 2019/1378 E- 2020/388 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 2015/70852 nolu, ''Yemen Kahvesi ...'' ibareli markası ile müvekkiline ait 2010/41219 no ile tescilli ‘’alberodel caffe+şekil’’ ibareli markanın ortalama tüketici nezdinde karıştırma ihtimalinin mevcut olduğunu, davalı markasındaki şekil bölümünün davalı adına tescilli ... Yemen Kahvesi+şekil ibareli marka markada yer alan ağaç figürünü birebir taklit ettiğini, davalı markasının ayırt edicilik kazanmadığını ve tüketici nezdinde davacıya ait marka algısı oluşturulduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli 2015/70852 nolu, ''Yemen Kahvesi ...'' ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; logolar incelendiğinde görüleceği üzere, markaların yazılış ve şekilleri, davacının markasında yer alan asli unsur olan ''Albero Del Cafe'' ibaresinin yazı karakterinin müvekkili markadaki asli unsur olan ''... Yemen Kahvesi'' ibarelerinin zemin renginin ayırt ediciliği sağladığını, markaların karışma ihtimalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; her iki markanın isim itibarıyla telaffuz şekli ve şekil bölümlerinin ortalama tüketici nezdinde karıştırılma ihtimalinin mevcut olmadığı, ayrıca davalı markasının davacı markasının seri markası olduğu izlenimi de yaratmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; taraf markalarında yer alan ağaç figüründeki benzerliğin markaların genel izlenimi açısından markalar arasında karışıklığa yol açacak düzeyde benzerlik yaratmadığı, markalarda kullanılan renk, şekil ve sözcüklerdeki farklılıklar göz önüne alındığında, taraf markalarının tüketici nezdinde karıştırılmaya neden olacak düzeyde benzer olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilini temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine aşağıda yazılı bakiye 4,90TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

...Ç.
Yargıtay — Esas No: 2020/913, Karar No: 2021/3898, Tarih: 14.09.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/913 E.  ,  2021/3898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 65 parsel sayılı taşınmazın kanser hastanesi, kemik hastalıkları hastanesi ve rehabilitasyon tesisi yapılması şartıyla 16.05.1974 tarihinde davalı tarafa bağışlandığını, ancak davalı kurumun bağışlama şartını yerine getirmediğini, bu nedenle bağıştan rücu ettiklerini ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile dernek adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı ve hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davacının istinaf isteminin HMK'nın 353/1.b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.09.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı vekili Avukat ...geldiler, davetiye tebliğine rağmen ihbar olunan ... vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı vekili için 3.050.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 59.30-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16350, Karar No: 2013/22609, Tarih: 25.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/16350 E.  ,  2013/22609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eylemin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kalacağı ve katılma hakkının da Gümrük İdaresine ait olacağı,

Bu açıklamalar ışığında,

Sanığa isnat edilen eylemin sübutu halinde 5607 sayılı yasaya muhalefet suçunu oluşturacağı, bu suçtan zarar görenin ise Gümrük İdaresi olup Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olmadığı, dolayısıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun kamu davasına katılmasına karar verilmesi de hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 25.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.