muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6373, Karar No: 2016/7163, Tarih: 17.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6373 E.  ,  2016/7163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Tekirdağ 2. Sulh Hukuk ve Yenice (Çanakkale) Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.

... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin ...tarih ve .../... E. - .../... K. sayılı kararı ile ... kısıtlanarak, kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 31.03.2016 tarihli dilekçesi ile kısıtlının .... yerleştirildiğini, bu ilde bulunan bir görevlinin vasi olarak atanmasının daha uygun olacağını belirterek vasiliğinin kaldırılmasını talep etmiştir.

Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesince; kısıtlının halen ... kaldığı, bu durumda bu merkezin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olacağı gerekçesiyle vasiliğin kaldırılması ve yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yenice (Çanakkale) Sulh Hukuk Mahkemesince ise bakımevine yerleşmenin ikametgâh değişikliği anlamına gelmediği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesinde "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." Aynı Kanunun 412. maddesinde “Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.” ve 412/2. maddesinde de "Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilan olunur. " hükümleri yer almaktadır.

Dosya kapsamından, kısıtlının daha önce Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin... tarih ve .../... E. - .../... K. sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, bu tarihten itibaren vesayetin bu mahkemece takip edildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar, TMK'nın 22. maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de; vasisinin ... Sosyal çalışmacı olarak görev yaptığı, kısıtlının ... nakli üzerine aralarında herhangi bir bağın kalmadığı, kısıtlıya bakacak kimsesinin olmadığı ve kalacak yerinin bulunmadığı, bakıma muhtaç olup sürekli bakımının ... Engelsiz Yaşam Merkezinde gerçekleştirildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Yenice (Çanakkale) Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Yenice (Çanakkale) Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/785, Karar No: 2007/2017, Tarih: 20.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/785 E.  ,  2007/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada ... Denizcilik İhtisas ile ... 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, deniz taşıma işinde sigorta edilen malların, geminin batması nedeniyle ilgiliye ödenen hasar bedelinin davalıdan istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan deniz hukukundan kaynaklandığı, davacı ... şirketinin T.T.Y.’nın 907. maddesine göre HALEFİYET yolu ile dava açtığı, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de deniz hukukuna yönelik olduğu, Denizcilik İhtisas Mahkemesinin Yasa ile kurulduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/02/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6317, Karar No: 2022/5911, Tarih: 10.10.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/6317 E.  ,  2022/5911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24/05/2012 gününde, birleştirilen davada davacı vekili tarafından davalı aleyhine 21.10.2005 gününde verilen dilekçeler ile harici satışa dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl ve birleştirilen davanın reddine dair verilen 17/07/2020 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davacılar ... vd. vekili ve bir kısım davacılar ... vd. vekili tarafından istenilmekle, dosya ve içeriği incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde;

1- Karar başlığında Av. ..., bir kısım davacılar ... vd. vekili olarak gösterilmiş, vekil sıfatıyla gerekçeli karar tebliğ edilmiş ve bir kısım davacılar vekili olarak temyiz isteminde bulunulmuşsa da davacılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın vekil tayin ettiğine ilişkin vekaletname örneğine rastlanamamıştır. Adı geçen davacıların Av. ...'i vekil tayin ettiğine ilişkin vekaletname örneği mevcut ise temin edilerek dosyaya eklenmesi, mümkün olmaması halinde gerekçeli kararın adı geçen davacılara tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi,

2- Karar başlığında Av. ..., bir kısım davalılar vekili olarak gösterilmiş, vekil sıfatıyla gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçeleri tebliğ edilmiş ise de davalılardan ..., ... ve ...'un vekil tayin ettiğine ilişkin vekaletname örneğine rastlanamamıştır. Adı geçen davalıların Av. ...'u vekil tayin ettiğine ilişkin vekaletname örneği mevcut ise temin edilerek dosyaya eklenmesi, mümkün olmaması halinde gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçelerinin adı geçen davalılara tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi,

3- Davalı-birleştirilen dosya davalısı ... vekili Av. ...'nın vekaletnamesine dosya içerisinde rastlanılamadığından vekaletname örneğinin temin edilerek dosyaya eklenmesi,

4- Bir kısım davacılar vekillerinin hükmü duruşma istemiyle temyiz ettiği, dosyada taraflara duruşma gününün tebliğ edilebilmesi için gerekli olan yurt içi ve yurt dışı tebligat giderinin eksik olduğu görülmüştür. Bu nedenle hükmü duruşmalı temyiz eden bir kısım davacılar vekillerine gerekli tebligat giderlerinin verilecek kesin süre içerisinde yatırılması, aksi halde duruşma isteminden vazgeçmiş sayılacağı ihtarını içeren muhtıranın tebliğ edilmesi, giderlerin yatırılması halinde makbuzun evraka eklenmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 10/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22028, Karar No: 2019/20268, Tarih: 05.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/22028 E.  ,  2019/20268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 20/09/2002-20/03/2013 tarihleri arasında davalının ... ve ... Alışveriş Merkezindeki mağazalarında mağaza sorumlusu olarak çalıştığını, son net ücretinin 1.050 TL olduğunu, davacının haftada 6 gün 10.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını, ulusal ve dini bayramlarda çalışmanın devam ettiğini, bu çalışmaların karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini, asgari geçim indirimi alacaklarının da ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, talep edilen alacakların zaman aşımına uğradığını , davacının işyerinde satış görevlisi olarak net 882,27 TL ücretle çalıştığını, ücretin banka kanalıyla ödendiğini, asgari geçim indirimi ödemelerinin bordroya yansıtıldığını, iş sözleşmesi işveren tarafından feshedilmeyip sunulan devamsızlık tutanaklarından da anlaşılacağı gibi davacının işi terk ettiğini, bu sebeple kıdem tazminatı ihbar tazminatı talebinin yerinde olmadığını, işyerinde haftada üç gün 10,00-18,00 , diğer 3 gün de 14,00-22,00 saatleri arasında çalıştığını, 2013 yılının Ocak ayından itibaren fazla çalışma uygulamasının başladığını, fazla çalışma ücretlerinin de eksiksiz olarak ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının aylık ücret miktarı uyuşmazlık konusudur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının aylık ücret miktarı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacı son aylık aylık ücretinin net 1.050 TL olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren ise bordroya yansıtılan ücretin tamamının banka kanalıyla ödendiğini, davacının son net ücretinin 882,27 TL olduğunu savunmuştur. Mahkemece tanık anlatımlarına itibar edilerek aylık ücretin net 1.050 TL (brüt 1.468 TL ) olduğu sonucuna varılmış ise de, davacının gerçek ücretinin belirlenmesine yönelik herhangi bir emsal ücret araştırması yapılmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarından ... davacının ücretinin 1.050 TL olduğunu, diğer tanık ... ise 1.000 TL olduğunu ifade etmiştir. Ancak tanıklardan birisi davacının eşi olup işverenle husumetlidir. Diğer tanık ise davacı ile birlikte aynı işyerinde çalışmamıştır. Davacının işyerinde mağaza müdürü (sorumlusu) olarak çalıştığı davacı ve davalı tanıklarının ortak anlatımı ile açıklığa kavuşturulmuş ise de, gerçek ücretin belirlenmesine yönelik araştırma yetersizdir. Bu itibarla, davacının işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı, ayrıca Türkiye İstatistik Kurumunun resmi internet sitesindeki "kazanç bilgisi sorgulama" kısmından da faydalanılabileceği göz önüne alınarak emsal ücret araştırması yapılmalı, bu araştırma sonucunda elde edilen verilerle, tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

3-Davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı bir başka uyuşmazlık konusudur,Somut uyuşmazlıkta, davacı tanıklarının anlatımına itibar edilerek düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda magaza müdürü olan davacının haftada 6 gün 10.00-22.00 saatleri arasında çalışarak 18 saat fazla çalışma yaptığı belirlenmiş ise de, dosya kapsamındaki teftiş raporu dikkate alınmadan bu sonuca ulaşıldığı anlaşılmaktadır. İş müfettişleri tarafından işyerinde yapılan 05/07/2011 tarihli teftiş sonucunda düzenlenen 28/07/2011 tarihli rapor ve ekleri incelenmeden, salt tanık anlatımlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı kanaatine varılması isabetsizdir. Teftiş raporunda, işyerinde iki vardiya halinde 10.00-18.00 ve 14.00-22.00 saatleri arasında çalışıldığı ifadesine başvurulan ... ve ...’ın ifadesine göre işyerinde fazla çalışma yapılmadığının anlaşıldığı belirtilmiştir. Mahkemece, mağazanın 10,00-22,00 saatleri arasında açık olduğu, davacı tanıklarının müdür olan davacının shift sistemine tabi olmadığını, davalı tanığının ise saat 10,00-18,00 arası müdürün, sonrasında ise müdür yardımcısının iş yerinde kaldığını ifade ettiği, çalışan sayısının davacı dahil üç kişi olduğu, davacı dışında mağazada müdür yardımcısı bulunup bulunmadığının açıklanmadığı ve işverenin de kimin müdür kimin müdür yardımcısı olduğuna dair belge sunmaması dikkate alınarak davacının 10,00-22,00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilmiştir. Ancak 2011 tarihli teftiş raporunda, teftiş tarihinde işyerinde 3 kadın 1 erkek olmak üzere toplam 4 kişinin çalıştığı ifade edilmiş olup, ayrıca yargılama sırasında dinlenen davacı tanığı ...’nın da ifadesine göre fazla çalışma yapılmadığı belirlenmiştir. Söz konusu tanık davacının eşi olduğu gibi, aynı zamanda husumetli tanıktır. Diğer davacı tanığı ise davacı ile aynı işyerinde çalışmamış olup, davacının çalışma düzenini bilebilecek konumda değildir. Hal böyle iken, salt tanık anlatımlarına itibar edilerek davacının fazla çalışma yaptığının kabulü yerinde değildir. Öncelikle dosya kapsamında teftiş raporu mevcut ise de, raporun eklerinin dosyaya sunulmadığı tespit edilmiş olup, bu eksikliğin giderilmesi gerekmektedir. Bundan sonra teftiş raporu ve (işverenin ifadesi, şikayet dilekçesi, çalışan sayısı ve görevlerine ilişkin liste, çalışanların ifadelerinin de yer aldığı) rapor ekleri detaylı olarak incelenmek suretiyle, davacının raporda belirtilen vardiya sistemine tabi olup olmadığı ve fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında dosya kapsamındaki tüm deliller yeniden birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Belirtilen yönler detaylı olarak incelenip açıklığa kavuşturulmadan ve teftiş raporu dikkate alınmaksızın salt tanık anlatımları doğrultusunda yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalıdır.Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir

. Belirtilen yönler detaylı olarak incelenip açıklığa kavuşturulmadan ve teftiş raporu dikkate alınmaksızın salt tanık anlatımları doğrultusunda yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalıdır.Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27482, Karar No: 2015/2247, Tarih: 22.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/27482 E.  ,  2015/2247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/39251

MAHKEMESİ : Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2012/105 (E) ve 2012/260 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak,

a) Sanık hakkında ceza tayin edilirken, TCK'nin 86/1. maddesi gereği temel ceza olan 1 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden TCK'nin 86/3e maddesi gereği 1/2 oranda artırım yapılırken 1 yıl 9 ay hapis cezası yerine hesap hatasıyla 1 yıl 7 ay hapis cezası bulunması ve buna bağlı olarak da TCK'nin 87/3, ve 62. maddelerinin uygulanması sonucu netice olarak 1 yıl 9 ay 25 gün hapis cezası bulunması yerine 1 yıl 7 ay 23 gün hapis cezası bulunarak eksik ceza tayini,

b) Sanığın sabıka kaydında yer alan Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/1341 - 48 E/K sayılı, 21/03/2008 tarihinde kesinleşen ilamının tekerrüre esas olduğu ve sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlale teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

a) Mağdur beyanı dışında olayı bilen gören görgü tanığı olmadığı, başkaca delil, bilgi ve belge olmadığı, olayla ilgili dinlenen tanık A.. Y..'nın ifadesinde sanığın mağdurun evine zorla girdiğini görmediğini beyan etmesi karşısında, sanığın mahkûmiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

b) Sanığın sabıka kaydında yer alan Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/1341 - 48 E/K sayılı, 21/03/2008 tarihinde kesinleşen ilamının tekerrüre esas olduğu ve sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve yer C. savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21816, Karar No: 2013/14195, Tarih: 27.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21816 E.  ,  2013/14195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 89/243 sayılı kararında belirtildiği üzere; davaların gereksiz yere uzamasını engellemek amacıyla ihdas edilen ve toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gereken hallerde, sorgu yapılmadan davanın bitirilmesine imkan sağlayan, 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin “sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir” hükmünün aynı Kanunun 223. maddesinin 9. fıkrasındaki, “derhal beraat kararı verilebilecek hallerde, durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez” hükmü ile bir bağlantısı bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın sevk ve idaresindeki araçla yerleşim yeri dışında bölünmüş tek yönlü yolda kavşakta kırmızı ışıkta beklemekte olan araca arkadan çarpması sonucu araçlarda maddi hasarın oluştuğu olayda, yapılan yargılama sonunda yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Mahalli Cumhuriyet savcısının suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, sanığın sorgusu yapılmadan beraat kararı verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18082, Karar No: 2014/749, Tarih: 23.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/18082 E.  ,  2014/749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2011/337-2012/265

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı A. Deri San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında özetle; Üçüncü kişi konumunda bulunan A. Deri San. ve Tic. Ltd. Şti.nin borçlu davalı şirket ile aynı iş kolunda faaliyette bulunması nedeniyle borçlu davalının alacaklıları ızrar kastını bilen veya bilebilecek kişilerden olup olmadığı hususunda araştırma yapılması, tasarrufa konu olan yerin fabrika binası olması nedeniyle İİK.nun 280/son maddesinde yazılı ticari işletmenin devri niteliğinde olup olmadığı hususunun irdelenmesi, tarafların bu konudaki delillerinin toplanması ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra dava ve temyize konu edilen 944 ada 21 ve 22 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili G. Deri San ve Tic. Ltd. Şti. ve A. San ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın kabulü ile bu taşınmazların davalılar arasında satışına ilişkin tasarrufun; istanbul 14. İcra müdürlüğünün 1988/9790 eski

2007/1519 yeni esas sayılı dosyasında takibe konu alacak ve ferileri miktarı ile sınırlı olmak üzere iptaline, Davacıya cebri icra yetkisi tanınmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı A. Deri San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

2007/1519 yeni esas sayılı dosyasında takibe konu alacak ve ferileri miktarı ile sınırlı olmak üzere iptaline, Davacıya cebri icra yetkisi tanınmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı A. Deri San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükmü temyiz eden RCT Varlık Yönetiminin kuruluş tarihi 12.05.2005’tir. 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 143/V. fıkrası hükmü gereğince varlık yönetimi şirketlerinin kuruldukları takvim yılı ve bunu izleyen beş yıl süresince, 492 sayılı Harçlar Kanununa göre ödenecek harçlardan istisna olduğu belirtilmiştir. Temyiz tarihi ise 19/02/2013’dür. Buna göre davacı R. Varlık Yönetiminin harçtan istisna tutulduğu süre dolmuştur. 6100 sayılı H.M.K’nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle uygulanması gereken Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun deği­şik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve gi­derlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/5 ve Karar: 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan tem­yiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hak­kında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteği­nin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerekir. Açıklanan duruma göre eksikliğin giderilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş olup mahkemece yapılan tebliğe rağmen davacı vekili tarafından süresi içinde gerekli harcın yatırılmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı vekilinin temyiz isteğinin (dilekçesinin) reddi gerekmiştir.

2-Davalı A. Deri San. ve Tic. Ltd. Şti.nin temyiz itirazlarına gelince; Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, tüm dosya kapsamından davalı A. Deri San. ve Tic. Ltd. Şti.nin aynı iş kolunda faaliyet göstermesi nedeniyle borçlu şirketin mali durumu ile alacaklıları ızrar kastını bilen veya bilmesi gereken kişilerden olduğunun anlaşılmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde değildir.