muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21417, Karar No: 2021/15394, Tarih: 22.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/21417 E.  ,  2021/15394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Gümrük İdaresi'nin hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye göre suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/29344, Karar No: 2015/20809, Tarih: 18.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/29344 E.  ,  2015/20809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki iptal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczane sahibi olduğunu, davalı kurumun 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.3 ve 6.3.12 maddesine aykırı davranıldığı gerekçesi ile 3.8.2012 tarihli yazı ile cezai şart tahakkuk ettirdiğini, oysa reçetede yazılı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğini ileri sürerek, davalı işleminin iptali ile muarazanın meni'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, işlemin mevzuata uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile,ilaç temine ilişkin protokolün 6.3.3. maddesine istinaden reçete bedelleri toplamı olan 787,04 TL'nin 5 katı 3.935,20 TL'nin davalı kurumun alacaklarından mahsup edilmesine ilişkin davalı kurum işleminin hukuka aykırı olduğundan feshine (iptaline) ve kaldırılmasına, 2009 yılı protokolünün 6.3.12 maddesine istinaden 32,50 TL'nin 5 katı olan 162,50 TL cezai şartın aynı protkolün 5.1 madesine istinaden 250,00 TL'ye çıkarılmasına ve 1 kez eczanenin uyarılmasına ilişkin kurum işleminin iptali ve kaldırılması talebinin reddine, 2009 yılı protokolünün 4.3.6 maddesi gereğince davalıca ödenmeyen 787,04 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı kurum tarafından, 3.8.2012 tarihli yazı ile, bir kısım sigortalılara ait reçetelerin arkalarında atılı bulunan imzaların reçete sahibine veya yakınına ait olmadığının tesbit edilmesinden dolayı 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.3. Maddesine göre 3.935 TL. cezanın alacaklarından mahsup edilmesine, yine bir kısım sigortalıların adlarına düzenlenmiş reçeteler ile ilgili olarak ilaç katılım payı ve muayene ücretlerini ödemediklerini beyan etmelerinden dolayı 2009 yılı protokolünün 6.3.12. Maddesi gereğince 250,00 TL cezai şart uygulanmasına ve protokolün 4.3.6. Maddesi gereğince de reçete bedelleri toplamı 787,04 TL.nin yasal faizi ile kurum alacaklarından mahsup edilmesine karar verildiğinin davacı tarafa bildirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dinlenilen tanık beyanlarından eczanede hasta katılım payı ve muayene ücretinin alınmadığını belirttikleri gerekçesi ile protokolün 6.3.12. Maddesine göre işlem yapılmasının yerinde olduğuna karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hasta katılım payları açısından davalı kurumun medula sisteminde gereken düzenlemeyi yapmamakla sorumlu olduğunu açıklamıştır. Mahkemece, dinlenen tanıklar ilaçları teslim alırken muayene ücretlerini de ödediklerini açıklamışlardır. Davalı kurum tarafından yapılan soruşturmada ise bu tanıklar muayene ücretlerini ödemediklerini ifade etmişlerdir. Mahkemece, soruşturma raporu kapsamında dinlenen tanık beyanlarına göre karar verilmiştir. Açıklanan nedenle, mahkemece gerektiğinde bilirkişiden ek rapor alınarak ilaç katılım payı ve muayene ücretlerinin alınıp alınmadığı hususunun medula sistemi ile denetleme imkanının bulunup bulunmadığı araştırılmalı ve soruşturma raporundaki tanıklarla mahkeme aşamasında dinlenen tanık beyanları arasındaki çelişki giderilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz edilen kararın davacı yararına bozulmasına, peşin alınan 25,20 TL harcın davacıya iadesine, 18/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11854, Karar No: 2014/1494, Tarih: 23.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11854 E.  ,  2014/1494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.04.2013 tarih ve 2011/134-2013/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ...'nin üye yayınevlerinin haklarını koruyan bir kuruluş olduğunu, davalıların iş yerinde hukuka aykırı olarak korsan kitap satışının yapıldığını ileri sürerek...'nin 66. ve 77. maddesi gereğince tecavüzün ref'ini, men'ini ve bu kapsamda korsan kitap satan ve bu amaçla açılmış davalıya ait iki adet iş yerinin faaliyetlerinin durdurulmasını ve buna ilişkin ihtiyati tedbir kararı verilmesini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL maddi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davalı ...'ın iş yeriyle hiçbir ilgisi olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 24/06/2011'de davalı ...'a ait iş yerinde sulh ceza mahkemesi kararı gereğince yapılan aramada korsan kitap tespit edildiği, söz konusu iş yerinde .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce yaptırılan bilirkişi incelemesi sırasında .... Yayıncılık tarafından yayınlanan "Şairin ...", ... ve ... Yayıncılık yayını "İsim Şehir Hayvan", "....", "...." ve "... Kitaplar" tarafından yayınlanan "İz" adlı kitapların korsan baskılarının yapıldığı, iş yeri ruhsatının ...'a ait olduğu ve onun tarafından işletildiği, işyeri ruhsatının ... adına olduğu ve ...'ın .... fiiline karıştığına dair işyeri kira sözleşmesi dışında delil sunulmadığı, ruhsat içeriği ve raporuna göre de işletmeciliğinin ... tarafından yapıldığı gerekçesiyle, davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalı ...'ın mali hakları davacı ...'nin üyelerine ait olan dava konusu eserleri izinsiz olarak çoğaltıp satışa sunmasının telif haklarına tecavüz oluşturduğunun tespitine, tecavüzün men'ine, bundan sonra söz konusu fiillerin devamının önlenmesine, 47.083 TL maddi tazminatın davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, alacağa 03/08/2011 tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9343, Karar No: 2023/10009, Tarih: 14.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/9343 E.  ,  2023/10009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1411 E., 2016/552 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, tehdit, hakaret, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakaret, tehdit, kasten yaralama, mala zarar verme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Eskişehir 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakaret, tehdit, mala zarar verme suçlarından beraatine, kasten yaralama suçundan takdiren ve teşdiden 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan takdiren ve teşdiden 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kurulan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz isteği; beraat kararı verilen suçların katılana yönelik ayrıca işlenmiş suçlardan olduğu, sanığın bu suçlar nedeniyle de cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle kurulan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın katılanı, katılanın evliliğinden önce de sevdiği, katılanın eşinden boşanacağını haber alması üzerine katılanın eşine ... üzerinden mesaj göndererek ve katılanın eşini arayarak "onunla cinsel ilişkiye girdim" diyerek katılanın onur, şeref ve namusuna saldırıda bulunmak suretiyle hakaret, katılanla konuşmak için buluştukları gün katılana hitaben silahtan sayılan ve ele geçirilemeyen bıçak ve jiletle "öldüreyim mi" diyerek silahla tehdit, katılanı silahtan sayılan ve ele geçirilemeyen eter vb. birşey ile bayıltıp götürdüğü evde ellerini ve ayaklarını koli bandıyla bağlayıp katılanın rızası dışında alıkoyarak cebir kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, katılan ...'nin kıyafetlerini keserek mala zarar verme ve müştekinin kafasına tekme ile vurarak yaralama suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname bakımından;

Gerekçeli kararda iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlere yer verildiği, mevcut delillerin tartışıldığı, ulaşılan kanaat bölümünde delillerle sonuç arasında bağ kurularak karar verildiğinin anlaşılması karşısında; hükmün gerekçesiz olduğuna ilişkin Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazları bakımından;

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname bakımından;

Gerekçeli kararda iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlere yer verildiği, mevcut delillerin tartışıldığı, ulaşılan kanaat bölümünde delillerle sonuç arasında bağ kurularak karar verildiğinin anlaşılması karşısında; hükmün gerekçesiz olduğuna ilişkin Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazları bakımından;

1. Dava dosyası içeriği, sanığın tevilli ikrar içeren savunmaları, katılan anlatımları, tanık beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, adli raporlar ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın katılanla konuşmak için buluştukları yerde katılanın boynuna jilet dayadığı ve alıkonulduğu evde kafasına tekme ile vurduğu, hayati tehlike geçirecek şekilde katılanı yaraladığı, silahtan sayılan ve ele geçirilemeyen eter vb. birşeyi katılanın burnuna bastırarak katılanı bayılttığı, bir arkadaşının evine getirerek burada katılanın elini ve ayaklarını koli bandı ile bağladığı, 1,5 gün kadar bu şekilde katılanı bağlı olarak tuttuğu, daha sonra Devlet Hastanesinin Acil Servis girişine bırakmak suretiyle olay yerinden ayrıldığı, bu haliyle atılı suçların yasal unsurlarının oluştuğu anlaşıldığından sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine ilişkin İlk Derece Mahkemesinin kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C. Katılan vekilinin sanık hakkında hakaret, mala zarar verme ve tehdit suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazları bakımından;

1. Sanığın yargılama konusu hakaret, mala zarar verme ve tehdit suçlarından dolayı gerçekleştirmiş olduğu eylemleri için belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanığın savunmasının alındığı 06.11.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanık hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hüküm yönünden;

2. Sanığın savunmasının alındığı 06.11.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanık hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hüküm yönünden;

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık hakkında hakaret, mala zarar verme ve tehdit suçlarından kurulan hüküm yönünden;

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2016 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/5668, Karar No: 2017/1535, Tarih: 10.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/5668 E.  ,  2017/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ticari İşletme Kirası Sözleşmesinden Kaynaklanan

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kira sözleşmesinden kaynaklanan tahliye isteğine ilişkindir. Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 14.01.2017 tarih ve 1 sayılı kararı ile hazırlanan, 20.01.2017 günlü ve 2017/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilip 27.01.2017 tarihli ve 29961 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2017 günü yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (3.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4354, Karar No: 2024/695, Tarih: 22.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/4354 E.  ,  2024/695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3356 E., 2019/1646 K.

SUÇ : Kenevir ekme

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi beraat hükmü kaldırılarak mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2018 tarihli ve 2015/1021 Esas, 2018/511 Karar sayılı kararı ile, kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca açılan davada sanığın beraatine hükmedilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2018/3356 Esas, 2019/1646 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Sanığın müdafii huzurunda alınmayan kolluk ifadesinin hükme alınmasının hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay, yakalama ve muhafaza tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre; sanığa ait taşınmazın bahçe kısmında bulunan çiçeklikte hint kenevirlerinin ele geçirildiği olayda; bahçesinde hint keneviri ele geçirilen evin her ne kadar tapusu sanığın adına kayıtlı ise de, evin asıl sahibinin Amerika'lı bir vatandaş olduğu, sanığın olaya konu yere 7-8 ayda bir ağaçları sulamak için gittiği, hatta rahatsızlığı nedeniyle

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay, yakalama ve muhafaza tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre; sanığa ait taşınmazın bahçe kısmında bulunan çiçeklikte hint kenevirlerinin ele geçirildiği olayda; bahçesinde hint keneviri ele geçirilen evin her ne kadar tapusu sanığın adına kayıtlı ise de, evin asıl sahibinin Amerika'lı bir vatandaş olduğu, sanığın olaya konu yere 7-8 ayda bir ağaçları sulamak için gittiği, hatta rahatsızlığı nedeniyle

uzun zamandır gidemediği, olaya konu taşınmazın kapısının açık olduğu, hatta çevredekiler tarafından buraya sahipsiz gibi algılandığı için herkesin girebildiği, kimi zaman yabancı insanların gelip oturduğu, kapısının sürekli açık olduğu, suça konu hint kenevirini ekmiş olabileceği hususunda şüphe oluştuğu gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, "sanığın talimat savunmasında, ilk önce kendisine ait konutun bahçesine yabancı kişilerin girip çıktığını, hatta piknik yaptıklarını, başka şahısların hint kenevirlerini ekmiş olabileceklerini, kendisinin arada sırada çiçek ekmek üzere bu eve uğradığını belirtmesine karşın, jandarma karakolunda alınan ilk ifadesinde suça konu hint kenevirlerinin nasıl çıkmış olabileceği kendisine sorulduğunda hayvan yemlerinin içine çedene tohumu karışmış olabileceğini, suça konu bitkileri bilerek ekmediğini belirttiği, bu hususun aslında tevilli bir ikrar olduğu, sanığın istikrarlı bir beyanının bulunmadığı,

Dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın evinin bahçesinde hint keneviri bulunduğuna ilişkin jandarma karakoluna yapılan telefon ihbarı, sanığın evinin bahçesine kenevir bitkisi ektiğini bir çok kişinin bilmesine karşın ihbar etmedikleri yönünde yapılan kolluk araştırmasına ilişkin tutanak, suça konu yerin sanığın kullanımındaki konut olması ve sanığın istikrarsız beyanları birlikte değerlendirildiğinde atılı suçu işlediği kanaatine varıldığı" gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak değerlendirildiği anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2018/3356 Esas, 2019/1646 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası

gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.