muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6487, Karar No: 2012/11666, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/6487 E.  ,  2012/11666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İLGİLİ KÜÇÜK : ...

Taraflar arasındaki evlenmeye izin davasında Şabanözü Asliye Hukuk ve Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, yaşı küçüğe hakim tarafından evlenmeye izin verilmesi istemine ilişkindir.

Şabanözü Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın yaş küçüklüğü nedeniyle evlenmeye izin davası olduğu, 6100 Sayılı HMK'nun 382/2-b-l maddesi uyarınca çekişmesiz yargı işlerinden sayılan davaya bakmakla görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Şabanözü Sulh Hukuk Mahkemesi ise, çekişmesiz yargı işlerinin 6100 Sayılı HMK'nın 383. maddesi gereğince aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemelerince görüleceği, hakim tarafından evlenmeye izin verilmesi davasının TMK'nun 2. Kitabında düzenlendiği ve 4787 Sayılı Yasanın 4/1 maddesine göre aile mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesine göre "4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere ikinci Kitabı ile 3.12.2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işler" aile mahkemesinde görülür.

../...

-2-

2012/6487

2012/11666

4721 Sayılı TMK.nun 124. maddesinde yaşı küçük olan erkek ve kadının evlenmesine hakim tarafından izin verilebileceği hüküm altına alınmış olup, bu hüküm TMK'nun İkinci Kitabında yer almaktadır.

6100 Sayılı HMK'nun 382/2-b-l maddesinde henüz evlenme yaşında olmayanların evlenmesine izin verme çekişmesiz yargı işlerinden sayılmakla beraber, aynı yasanın 383. maddesinde, aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece çekişmesiz yargı işlerinin sulh hukuk mahkemelerinde görüleceği hüküm altına alınmıştır. 4787 Sayılı Yasanın 4. maddesiyle TMK'nun İkinci Kitabından kaynaklanan davaların aile mahkemelerinde görüleceği açıkça hüküm altına alındığından, davanın aile mahkemesi sıfatıyla Şabanözü Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Şabanözü Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3544, Karar No: 2018/1686, Tarih: 12.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/3544 E.  ,  2018/1686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece verilen ilk hüküm, Dairemizce kadın yararına verilen yoksulluk nafakası (TMK m. 175) yönünden bozulmuş, vekalet ücreti yönünden bozma yapılmamıştır. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda bu husus gözetilmeden davacı kadın yararına yeniden vekalet ücretine karar verilmesi doğru değildir. Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün (HUMK m. 438/7) düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. bendinin hükümden tamamen çıkarılması suretiyle vekalet ücretine ilişkin bölümünün DÜZELTİLEREK, hükmün diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.02.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/2623, Karar No: 2023/4087, Tarih: 05.07.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/2623 E.  ,  2023/4087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/9 E., 2022/9 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... ve davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı ... ve davalı ... vekili adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay ( 9 ). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

Öte yandan; 2797 sayılı Kanunu’un 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Dava konusu Akçakale Asliye Hukuk Mahkemesine ait 11.03.2015 tarihli ve 2013/188 Esas, 2015/96 Karar sayılı dosyasının (içerisinde kesinleşme şerhi içeren ilamı ile birlikte ) dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6663, Karar No: 2013/22901, Tarih: 18.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/6663 E.  ,  2013/22901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten yangın çıkarma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın dikkat ve özen yükümlülüğü- ne aykırı hareketi ile neden olduğu köy meresının yanması olayında, sanığa ait evin zarar görmediği halde "meydana gelen zarardan bizzatihi sanığın etkilendiği, meydana gelen yangın neticesinde münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından, sanığın artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açtığı ve sanığa meydana gelen yangın neticesinde ceza vermenin cezalandırma prensipleri ile bağdaşmayacağı" denilerek 5237 sayılı TCK.nun 22/6. maddesinin uygulanma koşulları- nın bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/45288, Karar No: 2013/31770, Tarih: 03.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/45288 E.  ,  2013/31770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işveren nezdinde 2002 yılından beri çalıştığını, 11.06.2009 tarihli ihtarnamesi ile haklı nedenlerle iş akdinin feshetmemek zorunda kaldığını, 02.06.2009 tarihinde şirket yetkilisinin toplantı yaparak, işyerini taşeronlara devrettiğini, yeni taşeronla çalışacaksınız dediğini, ibraname imzalatmak istediğini, davacının tazminatlarının işveren tarafından ödenmesi durumunda, yeni işverenle çalışabileceğini, tazminat ve diğer yasal hakların ödenmeden verilen ibranamenin altına imza atmayacağını söylediğini, bunun üzerine şirket yetkilisinin ayrımcı, eşitlik ve iyiniyetten yoksun uygulamalar yapmaya başladığını, bağırdığını, psikolojik baskı uyguladığını, yanında çalışan üç çalışanı ile asılsız tutanaklar tutmaya başladığını, davacının aylık 917 TL net ücret almasına rağmen, işyeri camına asgari ücret üzerinden gösterildiğini, imza atmayan işçilerin öğle yemeği ve servis uygulamasını kaldırdığını, davacının hafta içi ve cumartesi de dâhil, sabah saat 08.00, akşam 19.00'a kadar çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin kendine ödenmediğini, ulusal bayram günlerinde çalıştığını, bir kısım yıllık ücretli izin hakkını kullanmadığını, ancak müfettiş gelecek diyerek 3 yılın yıllık ücretli izin hakkının davacıya kullandırılmış gibi imzalatıldığını, tüm bu nedenlerden dolayı davacının iş akdini haklı nedenlerle derhal feshetme zorunluluğu doğduğunu iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram-genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iş akdinin davalı işveren tarafından 25/II-g bendi gereğince haklı nedenlerle feshedildiğini, davacının 11.06.2009 tarihinden itibaren işyerine izinsiz, bildirimsiz olarak terk ettiğini, davacının 11.06.2009 tarihli ihtarnamesinin davalı şirkete 18.06.2009 tarihinde tebliğ edildiğini, davacı işverenin bu ihtarname tebellüğ etmeden iki önce 16.06.2009 tarihli ihtarnameyi gönderdiğini, ihtarnamenin keşide edildiği tarih itibarıyla iki gün işe gelmeme olgusunun gerçekleştiğini, davacıya ilave 4 gün süre daha tanındığını, bu 4 gün süre içerisinde mazeretinin belgelenmesinin istendiğini, hatta belgelendiremeyecek olsa dahi işe dönmesinin istendiğini, aksi halde iş akdinin 25/II -g bendi gereğince feshedileceğinin bildirildiğini, davacının daha önce işyerinde kavga ettiğini, bir çalışanı darp ederek burnunu kırdığını, buna rağmen iyi niyetli yaklaşım gösterildiğini, davacının işe dönmemesi üzerine 30.06.2009 tarihi itibariyle iş akdini feshedildiğini, davacının fesih ihtarnamesini keşide ettiği gün, ayni tarihte rakip firmada işe, başladığını, davalı işyerinden tazminat alabilmek için bir takım iftira ve düzmece bahanelerle eldeki haksız ve mesnetsiz davayı açtığını, işyerinin devredildiği iddiasının tamamen gerçek dışı olduğunu, iş bir işçiye ibraname imzalattırmadığını, hiç bir işçinin istifa etmediğini, yada istifaya zorlanmadığını, işten çıkarılmak zorunda kalan işçilerin tazminat ve haklarının banka aracılığıyla ödendiğini, işveren vekili ...'ın eşitsizlik, ayrımcı ve iyiniyetten yoksun uygulamalar yaptığı şeklindeki beyanların ve asılsız tutanaklar tutulduğu şeklindeki isnatların, gerçek olmadığını, taraflar arasında iş akdinde öğle yemeği ve servis konusunda herhangi bir taahhüdü olmadığını, buna rağmen iyiniyetli olarak yemek ve servis uygulaması yapıldığını, öğle yemeği uygulamasının hiçbir zaman kesintiye uğramadığını, halen verildiğini, ancak servis yardımının çalışanların sayısı düşmesi ve kısa çalışma sistemine geçilmesi üzerine, geçici olarak kaldırıldığını, servis hizmetinin 11.06.2009 tarihinden sonra kaldırıldığını, bu nedenle davacının bu gerekçeye dayanmasının söz konusunu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 47 nci maddesinde, Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 2 nci maddesinde ise, resmi ve dini bayram günleriyle yılbaşı gününün genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır.

Buna göre; genel tatil günleri, 1 Ocak, 23 Nisan, 19 Mayıs, 30 Ağustos günleri ile Arife günü saat 13.00’da başlanan üç buçuk günlük Ramazan Bayramı ve Arife günü saat 13.00’de başlayan dört buçuk günlük Kurban Bayramı günlerinden oluşur. Ulusal bayram günü 28 Ekim saat 13.00 ten itibaren başlayan 29 Ekim günü de devam eden bir buçuk gündür. 2429 sayılı Yasanın, 5892 sayılı Yasayla değişik 2 nci maddesi uyarınca da, 1 Mayıs genel tatil günüdür. İşçinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmayacağı toplu iş sözleşmesi veya iş sözleşmesiyle kararlaştırabilir

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarından, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıt taşımaması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yapıldığını yazılı delille kanıtlaması imkân dâhilindedir.

Dairemizce son yıllarda, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde, hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği kabul edilmektedir. Ancak, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizce son yıllarda, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde, hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği kabul edilmektedir. Ancak, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan indirim üzerine, reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan takdiri indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda davacı işçinin ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2009/344 Esas sayılı dosyasındaki fesihten önceki son 1 yıl içinde ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmadığına yönelik ifadesi dikkate alındığında ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının hesabında çalışmadığı anlaşılan bu dönemin dışlanmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5651, Karar No: 2019/1385, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5651 E.  ,  2019/1385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2059, Karar No: 2015/712, Tarih: 20.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/2059 E.  ,  2015/712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/09/2013 tarih ve 2010/642-2013/287 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20/01/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. ...... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi....tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: