muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1000, Karar No: 2014/4926, Tarih: 26.06.2014

Şikayetçi vekili tarafından şikayet olunanlar hakkında, sıraya ilişkin şikayet sebepleri belirtildikten sonra sıra cetvelinin 1. sırasında yer alan alacak miktarının hatalı olduğu, 1. sıradaki icra takibi dosyasında şikayet olunan A.. C..'un 2012 yılında düzenlenen temlikname ile alacaklı olduğu ve alacağın temliknamede yer alan 54.000,00 TL ile sınırlı olması gerektiği, diğer şikayet olunan H.. K..'e ait icra dosyalarının ise işlemden kaldırılması gereken dosyalar olduğu ileri sürülmüştür.

Şikayet olunan A. Ç..'a alacağı temlik eden H. G..'in alacaklı olduğu ve sıra cetvelinin 1. sırasında yer alan Gebze 3. İcra Müdürlüğü'nün 2009/3775 E. sayılı dosyası kapsamından, alacaklı H.G..'in toplam 49.000,00 TL bedelli çek ve bonolara dayalı olarak fer'ileri ile birlikte 54.480,000 TL'nin tahsili için kambiyo senetlerine mahsus yolla icra takibi yapıldığı, dosyada alacaklının 04.10.2012 tarihinde bu dosyadaki 54.000,00 TL alacağını tüm fer'ileri ile birlikte A. Ç..'a temlik ettiğini belirttiği anlaşılmıştır.

Borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına ya da bununla birlikte sıraya yönelikse dava yoluyla genel mahkemede ( İİK’nın m.142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla icra mahkemesinde (İİK’nın m. 142/son) ileri sürülmelidir. Öte yandan sıra cetveli, alacaklıların satış tarihindeki alacak miktarları dikkate alınarak düzenlenir. Haciz konusu bir malın satış tutarı kural olarak, İİK'nın 138. maddesi uyarınca haciz tarihindeki alacakla bu alacağa satışa kadar işleyen faiz miktarının toplamını karşılar. Diğer bir anlatımla, haciz konulan bir malın satış tutarı, haciz tarihindeki alacak ile satış tarihine kadar hesaplanacak fer'ileriyle takip masraflarını tazmin eder.

Öte yanda, İİK'nın 142/1. maddesi hükmüne göre, "cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir." Anılan hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, kural olarak borçluyu değil, şikayet eden alacaklıdan sıra itibariyle önce olan alacaklıları ifade eder. Şikayet, kural olarak şikayet edene göre sıra cetvelinde öncelikli olan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara yöneltilmelidir.Sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve şikayet sonucundan etkilenecek olan alacaklılar da yargılamaya dahil edilmeli, onlar hakkında da hüküm kurulmalıdır. Şikayette hasım gösterilmemesi ya da eksik veya yanlış kişiye husumet tevcih edilmesi talebin reddini gerektirmez. Bu durumda mahkemece şikayetçiye sıra cetvelinde kendisinden önce gelen alacaklılara husumet tevcihi yönünde HMK'nın 119/2. maddesi uyarınca kesin süre verilip bu alacaklıların da davaya dahil edilmesi, şikayet dilekçesinin tebliğ edilerek, taraf teşkilinin sağlanması, varsa savunma ve delilleri değerlendirilerek şikayetin incelenmesi gerekir.

Somut olayda şikayet, şikayet olunanın alacağının esas ve miktarına yönelik olmayıp; temliknamede belirtilen miktarın esas alınması gerektiğine yönelik olduğundan, takip hukuku kurallarının yanlış uygulandığına, diğer anlatımla anılan 138. madde hükmü kapsamında icra müdürünün alacağın miktarına yönelik hesaplamadaki hatasına ilişkindir. 31.05.2013 tarihli sıra cetvelinde, 04.10.2012 tarihinde alacağı A.Ç..'a temlik eden H.G.. alacaklı olarak gösterilmiş olup, bu alacaklıya da husumet yöneltilmesi gerektiği gözetilerek, taraf teşkilinin sağlanmasından sonra mahkemece şikayetin esası incelenip, satış tarihi itibariyle şikayet olunanın alacağının tespit edilmesi, oluşacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır.

2- Kabule göre; HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 114/1-c ve madde hükmü uyarınca göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, şikayetin anılan 115/2. madde hükmü uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunmayan 1086 sayılı HUMK'nın dava şartı öngörmeyen göreve ilişkin 7. ve 27. madde hükümlerine uygun olarak gerekçede ve hüküm fıkrasında "mahkememizin görevsizliğine" ibarelerine yer verilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 günlük yasal süresi içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22530, Karar No: 2012/7000, Tarih: 08.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/22530 E.  ,  2012/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13313, Karar No: 2019/1802, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13313 E.  ,  2019/1802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4444, Karar No: 2021/26909, Tarih: 10.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/4444 E.  ,  2021/26909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın olay günü tartıştığı babası olan müştekiye yönelik tehdit sözlerini söylediği esnada olay yerinde bulunan görevli polis memurunun silahını almaya çalıştığı ancak silahı alamadan polis memurlarının sanığı engellediği olayda; sanığın eline geçmeyen silahın korkutucu gücünden ne suretle yararlanarak müştekiyi silahla tehdit ettiği yeterince açıklanıp tartışılmadan eksik gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Sanığın kovuşturma aşamasında sinir hastası olduğunu beyan etmesi, sanık müdafiisinin de temyiz dilekçesinde sanığın askerlik görevini yaptığı sırada sinirsel tedavi gördüğünü belirtmesi karşısında; suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca ''akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı'' konusunda yöntemince rapor aldırılmasından sonra hukuki durumunun tayin edilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1560, Karar No: 2010/8071, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1560 E.  ,  2010/8071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2815, Karar No: 2014/6866, Tarih: 02.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2815 E.  ,  2014/6866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise uyuşmazlığın, bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı ve ticari dava olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, davalının kredi kartı üyelik sözleşmesini kefil sıfatıyla imzaladığı, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1540, Karar No: 2020/1199, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/1540 E.  ,  2020/1199 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18377, Karar No: 2014/321, Tarih: 14.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/18377 E.  ,  2014/321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Seydişehir Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :02.04.2013

NUMARASI :Esas no: 2012/150 Karar no:2013/94

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere manevi tazminat yönünden oyçokluğuyla diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi. 14.01.2014 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Dava 20.04.2012 tarihinde açılmıştır. Dava dilekçesinde ve cevaba cevap dilekçesinde manevi tazminat talebinde bulunmayan davacı vekili tahkikat aşamasında 02.04.2013 tarihli duruşmada manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK md. 141/l).Tahkikat aşamasında manevi tazminat talebinde bulunulması iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Davacı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi olmadığı gibi; davalının talebin genişletilmesine açık muvafakati da bulunmamaktadır. O halde; davacının manevi tazminat (TMK.md. 174/2) talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına kararı" verilecek yerde, yazılı şekilde davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur. Hükmün bu yönden bozulması gerektiğini düşündüğümüz için sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/13987, Karar No: 2015/11482, Tarih: 15.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/13987 E.  ,  2015/11482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/13-2014/106

Davacı E.. D.. vekili Avukat Hasan tarafından, davalı H.. A.. aleyhine 08/01/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının elektronik posta adresine gönderdiği ileti ile kendisine hakaret ve tehditte bulunmasından dolayı uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacıya hakarette bulunmadığını ve tehdit etmediğini, toplum tarafından gazete ve internetten ulaşılabilecek haber ve bilgiler doğrultusunda kendi görüşlerini, rahatsızlığını bildirdiğini istemin fahiş olup davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacının elektronik posta adresine gönderdiği mail içeriğinde davacıya yönelik hakarette ve tehditte bulunduğu sabit olmakla manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, dava konusu edilen yazı nedeni ile davalı hakkında hakaret ve tehdit suçundan kamu davası açıldığı, her iki suçtan da mahkumiyetine ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, maddi anlamda kesin hüküm teşkil eder nitelikte bir hüküm olmadığından hukuk hakimi yönünden ortada bağlayıcı nitelikte bir ceza mahkemesi kararı bulunmamaktadır.

Davacı, ulusal düzeyde yayın yapan bir gazetenin genel yayın yönetmenidir. Davalı ise kendi beyanına göre 40 yıldır gazete okuyan bir vatandaş olup, davacının genel yayın yönetmeni olduğu gazetenin yayın politikasına yönelik eleştirileri bulunduğu, toplumun ilgisini çeken haberler ile ilgili tarafsız yayın yapmadığını düşündüğü, dava konusu edilen elektronik posta içeriğinin bütünü dikkate alındığında davalının, davacıya yönelik tehdit ya da hakaret kastı ile hareket etmediği, nitekim yazısını bitirirken benim düşüncelerim böyle diye bitirdiği anlaşılmaktadır.

AİHM si 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru no lu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir.

Somut olaya gelince, davacının genel yayın yönetmeni olduğu gazetenin yayın politikasına yönelik görüş ve düşüncelerini elektronik posta yoluyla davacıya ileten davalının düşüncelerin yukarıda değinildiği gibi hoşa gitmeyen, sarsıcı hatta rahatsız edici olanları dahi Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi 10. maddesi, Anayasa 26. maddesi uyarınca ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında korunması gerektiği, kişisel değer yargısı niteliğindeki beyanların eleştiri sınırlarında kaldığının kabulü ile istemin tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6797, Karar No: 2021/9482, Tarih: 04.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/6797 E.  ,  2021/9482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 15. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm :Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 15/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 04/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28191, Karar No: 2017/10313, Tarih: 28.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/28191 E.  ,  2017/10313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı ile davalı aralarındaki dava hakkında.... İş Mahkemesinden verilen 24.12.2014 tarihli ve 2013/1480 esas 2014/1379 karar sayılı kararın, süresi içinde davacı ve davalı ...Ş. tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.04.2016 tarihli ve 2015/6255 esas, 2016/11674 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir.... A.Ş. tarafından kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, fesih tarihi itibariyle herhangi bir işveren sıfatı taşımayan davalı ...’ın sorumluluğunun bulunmadığı kanaatine varılmış, EÜAŞ yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı tarafından verilen maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Dairemizce, Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle, davacı tarafından muvazaa iddiasında bulunulmasına rağmen bunun ispat edilememesine ve bu durumda davalı kurumun asıl işveren olarak alt işverenin işyerinin devrinden dolayı davacının taleplerinden sorumlu olmamasına, davalı kurumun ancak kendi döneminde doğmuş alacaklardan asıl işveren ilişkisi sebebiyle sorumlu tutulabilmesine, devirden sonra feshin gerçekleşmesine ve dava konusu feshe bağlı alacaklar yönünden, davalı kurumun yukarıda belirtildiği üzere sorumluluğunun bulunmamasına göre davalı ve davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle feshe bağlı alacak talepleri yönünden sonucu itibariyle doğru olan hükmün ilave bu gerekçe ile ONANMASINA, karar verilmiş ise de, yeniden yapılan incelemede; Dairemizin temyiz incelemesinden geçen diğer kararlarında işyeri devrinin mevcut olduğunun kabul edildiği anlaşılmakla, Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının maddi hataya dayandığı sonucuna varıldığından ortadan kaldırılmasına karar verildi, dosya yeniden ele alınıp incelendi, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, fesih tarihi itibariyle bir işveren sıfatı taşımayan daval EÜAŞ‘ın sorumluluğunun bulunmadığı kanaatine varılmış, EÜAŞ yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe: