muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1431, Karar No: 2021/2877, Tarih: 15.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/1431 E.  ,  2021/2877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 19/11/2020 tarih ve 2020/7225 Esas, 2020/10024 Karar sayılı "Adli Yardım talebinin reddine" dair ilamına davacı ... tarafından itiraz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 19/11/2020 tarih ve 2020/7225 Esas, 2020/10024 Karar sayılı, adli yardım talebinin reddine dair kararına karşı, davacı tarafından itiraz edilmesi üzerine dosya Dairemize tevdi edilmiş olmakla dosyadaki belgeler okundu.

İtiraz eden davacı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 2019/1392 Esas ve 2020/683 sayılı Kararına ilk derece mahkemesi tarafından adli yardım taleplerinin kabul edilmesine rağmen bu husus gözönüne alınmadan karar verilmesi nedeniyle karara itiraz etmiştir.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 19/11/2020 tarih ve 2020/7225 Esas, 2020/10024 Karar sayılı ilamıyla, davacının adli yardım istemi 6100 sayılı HMK'nın 334/1 maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Bu karara davacı 18.01.2021 tarihli dilekçeyle itiraz edilmiştir.

Adli Yardım 6100 sayılı HUMK’nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelerde adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olunması ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olunmamasıdır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin kendisi ile ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım isteğinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı belgelendirilerek belirlenecektir. Somut olayda hükmü temyiz eden davacı kendisi ile ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının adli yardım talebi hakkında verilen ret kararında bir isabetsizlik bulunmadığından itiraz eden davacının itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 19/11/2020 tarih ve 2020/7225 Esas - 2020/10024 Karar sayılı adli yardım talebinin reddine dair karara karşı davacının itirazının 6100 sayılı 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddine, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 15.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7302, Karar No: 2016/6385, Tarih: 09.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/7302 E.  ,  2016/6385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 19/09/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ile davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların yol çalışması yaparken kendisine ait taşınmaza zarar verdiklerini, haksız eylem nedeniyle iki dönüme yakın fındık bahçesi ile 47 tane değişik cinste ağacın zarar gördüğünü, taşınmazın bir kısmı üzerindeki toprak zeminin kaybolup kayalık zemin ortaya çıkarak bu kısmın tarım arazisi vasfını yitirdiğini belirterek uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının davalıların eylemi ile zarara uğradığı kabul edilerek, yapılan keşif sonucu bilirkişilerce hesaplanan zararın denetime elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Dosya içeriğinden; karara esas bilirkişi raporunda, keşifte ziraat bilirkişisi tarafından yapılan tespitte kırılan fındık dallarının 25 adet fındık ocağına denk geldiği, hesaplamanın buna göre yapıldığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davacı davalıların eylemi nedeniyle davacıya ait taşınmazın bir bölümünün tamamen zarar görüp tarım arazisi vasfını yitirmiş olduğu iddasının ve davacının talebinde belirttiği 47 cins ağaç zararına yönelik iddaların hiç değerlendirilmediği sadece fındık ağaçlarında meydana gelen zararın hesaplatılarak karar verilmesi doğru görülmemiş, açıklanan bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalılar ... ve ...’ın tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6764, Karar No: 2023/8928, Tarih: 28.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6764 E.  ,  2023/8928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... İşletme Müdürlüğüne bağlı ... Orman Fidanlığına ait 2667.45 sicil sayılı işyerinde 17.11.2008 - 31.12.2013 tarihleri arasında bildirilen çalışmalarının dışında devamlı ve kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili, öncelikle davanın hak düşürücü süre, yetki ve görev yönünden incelenerek esasa girilmeksizin usulden reddinin gerektiğini, davacının ... Orman Fidanlık Müdürlüğü’nde (Mühendisliği) iddia edilenin aksine hizmet akdine bağlı olarak çalışmadığını, davacıyla idare arasında düzenlenen sözleşmenin eser sözleşmesi niteliğinde olduğunu, istisna akdi ve hizmet akdinin birbirinden farklı olduğunu, davacının ... Orman Fidanlık Müdürlüğünde yaptığı fidan dikme, gübreleme, ot alma, tohum toplama, fidan tüplerini hazırlama gibi işlerin eser meydana getirmeye dayalı olduğunu, 09.01.2011 tarih ve 27810 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Ağaçlandırma, Erozyon Kontrol ve Silvikültür İşlerinde Birim Fiyat Usulü il Hizmet Alımlarına Dair Yönetmeliğin hükümleri gereği birim fiyat usulü hizmet satın alındığını, davacı yüklenicinin ... Orman Fidanlık Müdürlüğünde 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 40 ıncı maddesi hükmü ve Ağaçlandırma, Erozyon Kontrolü ve Silvikültür İşlerinde Birim Fiyat Usulü ile Hizmet Alımına İlişkin Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik ile 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 3/a maddesi gereği çalıştığını, belirtilen kanun ve yönetmelik hükümleri gereği davacının sigortalı olamayacağını, 5510 sayılı Kanun'un Ek-5 inci maddesiyle tarım ve orman işlerinde çalışanlara sigortalılık imkanı sağlandığını, yüklenici olarak işveren olduğunu, davacının çalışmalarının sürekli olmadığını, yılın belli aylarında çalıştığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

2.Fer’i müdahil SGK Başkanlığı, hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, Kurumun kayıtlarının aksinin davacı tarafından eş değer yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, "Davanın kabulü ile;

Davacı ...'ın, davalı ... Müdürlüğüne bağlı ... Orman İşletme bünyesinde 17.11.2008 ile 31.12.2013 tarih aralığında;

2.Fer’i müdahil SGK Başkanlığı, hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, Kurumun kayıtlarının aksinin davacı tarafından eş değer yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, "Davanın kabulü ile;

Davacı ...'ın, davalı ... Müdürlüğüne bağlı ... Orman İşletme bünyesinde 17.11.2008 ile 31.12.2013 tarih aralığında;

17.11.2008 - 31.12.2008 aralığında 30 gün,

01.01.2009 - 31.12.2009 aralığında 64 gün,

01.01.2010 - 31.12.2010 aralığında 224 gün,

01.01.2011 - 31.12.2011 aralığında 360 gün,

01.01.2012 - 31.12.2012 aralığında 360 gün,

01.01.2013 - 31.12.2013 aralığında 360 gün,

olmak üzere toplam 1398 gün sürenin kuruma bildirilmediğinin tespitine, çalışmalarının asgari ücret düzeyinde olduğunun tespitine, " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.İstinaf kanun yoluna başvuran davalı ... vekili, davanın öncelikle hak düşürücü süre, yetki ve görev yönleri ile incelenerek, esasa girilmeksizin usulden reddi gerektiğini, davacı yüklenicinin ... Orman Fidanlık Müdürlüğünde 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 40 ıncı maddesi hükmü ve Ağaçlandırma, Erozyon Kontrolü ve Silvikültür İşlerinde Birim Fiyat Usulü ile Hizmet Alımına İlişkin Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik ile 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 3/a maddesi gereği çalıştığını, davacı ile, İdare arasında akdedilen sözleşmenin, eser sözleşmesi niteliğinde olduğunu, davacının, sigortalılık durumu, işe giriş bildiriminin yapılmaması ve benzeri konularda ... Orman Fidanlığı Müdürlüğü (Mühendisliği)nin herhangi bir sorumluluğu bulunmayıp bu iş ve işlemlerin, fidanların toplanması, tüpleme çalışmaları, tohum toplanması ve benzeri işleri üslenen, davacı yüklenici (hizmet sunucusu) tarafından yerine getirilmesi gerektiğini beyanla, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.İstinaf kanun yoluna başvuran fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, Kurum kayıtları resmi ve yazılı belge niteliğinde olup, aksinin yine aynı nitelikteki delillerle mümkün olduğunu, yazılı deliller karşısında tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği gibi işverenin dahi kabul beyanına göre hüküm kurulamayacağını, kabul anlamına gelmemekle birlikte davanın kısmen reddine karar verildiğinden müvekkili Kurum lehine ücreti vekalet ve yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken aksi yönde verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, resmi evrak niteliğindeki Kurum belgelerinin hiçbirinin dikkate alınmadığını, davacı tanıklarının soyut beyanları ile hukuk ve hakkaniyete aykırı olan bilirkişi raporunun tanzim edildiğini, hatalı ve çelişkili bilirkişi raporunun hükme esas alınması usul ve kanuna açıkça aykırı olduğunu beyanla, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurularının 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Feri müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/8 inci maddesidir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. İnceleme konusu davada; davacı, davalı işveren nezdinde kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiş olup, Mahkemece yazılı gerekçelerle tanık beyanları esas alınarak yılın tamamında aralıksız çalışıldığının kabulü ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görülmemektedir. Bu bakımdan; davalı işverenin kamu kurumu olduğu ve kamu kuruluşlarındaki çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesinin ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının asıl olduğu da göz önünde tutularak, çalışmanın geçtiği iddia edilen dönemin tamamına ait işveren nezdindeki puantaj kayıtları, ücret tediye bordroları ve konuya ilişkin tüm belgeler eksiksiz olarak getirtilmeli, anılan belge ve bordrolardan sigortalının imzasını içerenlerden, imza aidiyeti yönünden çekişme bulunmayanlar ile hata, hile, ikrah halleriyle sakatlığı kanıtlanamayan belgelerin içeriklerinde gösterilen gün kadar çalışmanın karinesini teşkil edeceği göz önünde tutulmalıdır. Ayrıca, talep konusu döneme ilişkin, dosya içerisinde yer alan ve davacının da imzasını taşıyan sözleşmelerde yapılacak işin başlangıç ve bitiş tarihlerinin belirtildiği ve ödemelerinde bu süreleri kapsar şekilde yapıldığı anlaşılmakla davacıya, sözleşmeler arasındaki dönemlere ilişkin ödeme belgesi bulunup bulunmadığı sorulmalı, diğer taraftan söz konusu dönemlerde çalışmanın devam edip etmediği, devam etmiş ise bu dönemlere ilişkin ödemelerin ne şekilde, ne zaman yapıldığı araştırılarak, bu hususlar hakkında ayrıntılı bilgi ve bulunabildiği takdirde ödeme belgeleri davalı işverenden getirtilmeli ve belirtilen hususlarda davalı işveren nezdinde resmi sıfatla çalışan kişiler (müdür, amir, şef, memur gibi) ile bordrolu çalışanlar tespit edilerek beyanlarına başvurulmalıdır. Şayet, sözleşme arasındaki dönemlere dair çalışmanın varlığı kanıtlanamadığı takdirde, hizmet akdinin kesintiye uğradığının kabulü ile kesintinin gerçekleştiği yıl sonu itibariyle dava tarihine kadar beş yıllık hak düşürücü sürenin geçip geçmediği değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekmektedir. Açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin mahkemece, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2907, Karar No: 2015/687, Tarih: 16.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/2907 E.  ,  2015/687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

Suça sürüklenen çocuk ..ın, 05.09.2012 tarihinde 18 yaşını doldurduğu ve duruşmaların açık yapılması gerektiği halde, 25.09.2012 ve 15.10.2012 tarihli oturumların açık yerine kapalı yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 182 . maddesine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12026, Karar No: 2014/2141, Tarih: 19.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12026 E.  ,  2014/2141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/232122

Aracın amaç dışı kullanılması ve ücret karşılığı yolcu taşımak eylemlerinden kabahatli U.. Y.. hakkında, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 30/1-B ve Ek-2/3 maddeleri uyarınca İstanbul İli Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünce düzenlenen 23/07/2012 tarihli ve GN-700295 sayılı 1.950,00 ve 154,00 Türk lirası idari para cezalarını havi karar tutanağı ile aracın trafikten men’ine ilişkin tutanağa yönelik başvurunun kısmen kabulü ile 1.950,00 Türk lirası tutarındaki İdarî yaptırım kararının kaldırılmasına, 34 .... plaka sayılı aracın sahibine iadesine dair (kapatılan) Pendik 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/08/2012 tarihli ve 2012/820 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 18/06/2013 gün ve 38968 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/07/2013 gün ve KYB. 2013/232122 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 28/8 maddesindeki, “İdarî yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görülür.” şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda muteriz hakkında idari para cezasının yanında aracın trafikten men’ine de karar verilmiş olması ve muterizin de başvurusunda her iki işleminde iptalini talep ettiği anlaşılmakla, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden (kapatılan) Pendik 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 08.08.2012 gün ve 2012/820 D.iş sayılı kararının, CMK.nun 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 19/02/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/271, Karar No: 2014/3350, Tarih: 25.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/271 E.  ,  2014/3350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/268-2013/544

Davacı dava dilekçesinde, eşinin ilk eşi Ayşe'den olma H.. S.. isimli bir çocuğu bulunduğunu, kendisinin haberi olmadan bu çocuğunun kendi üzerine kayıt ettirildiğini belirterek H.. S..'nin anne adının Ayşe olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan L.. G.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, nüfus kaydında oğlu olarak görünen H.. S..'nin aslında eşinin kendisinden önceki evliliğinden olduğunu ve annesinin Ayşe olduğunu bildirerek, H.. S..'nin anne adının Ayşe olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Nüfus kayıtlarındaki düzeltme davaları kamu düzeni ile yakından ilgili olup, mahkemeler hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorundadır. Somut olayda H. Y..'ın nüfus kaydının istem gibi düzeltilmesi durumunda, gerçek annesi olduğu iddia edilen Ayşe'nin mirasçılarının hukuku da etkileneceğinden, Ayşe'nin tüm mirasçılarının yöntemince davaya katılmasının sağlanması, varsa gösterilecek olan tanıklarının beyanının alınması, kolluk tarafından gerekli araştırmanın yapılıp tutulacak tutanağın dosyaya konulması, H.. S..'nin davacının çocuğu olmayıp, eşinin daha önce evli bulunduğu A.. S..'nin çocuğu olduğu iddiasıyla ilgili olarak DNA testi yaptırılıp, alınacak rapor da gözetilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/428, Karar No: 2025/3938, Tarih: 12.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/428 E.  ,  2025/3938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.10.2024 tarihli ve 2024/228 Esas, 2024/208 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1307, Karar No: 2011/7322, Tarih: 16.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1307 E.  ,  2011/7322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Aynı kamulaştırmaya ilişkin Dairemizce geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerine göre (ör; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/119 E.-456 K., Dairenin 2010/1627 E.-8435 K.) biber ürününün 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi 2.150 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda daha yüksek verim (2.350 kg) üzerinden hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozmaya uygun ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.