muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15028, Karar No: 2017/1071, Tarih: 23.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/15028 E.  ,  2017/1071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/01/2013 gün ve 2011/32-2013/3 sayılı kararı onayan Daire’nin 01/06/2015 gün ve 2015/5792-2015/7428 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... Ltd. Şti'nin 100/200 hisse ile ortağı olduğunu, davalı ... 90/200 ve davalı ...' nın ise 10/200 hisse ile ortak olduğunu, davalı ortakların karı koca olup şirketin önceden iki ortağı olarak aldıkları karar ile ...'nın tek imza ile yetkili ve sorumlu olarak şirketin ana sözleşmesinin 10 maddesine göre müdür olarak atandığını, müdür olan davalının şirkete ait tek taşınmaz olan gayrimenkulünü davalı şirkete 85.000,00 (seksenbeşbin) TL'ye satarak bedelini nakden ve peşinen almış olduğunun resmi senette yazılı olduğunu, ancak satış bedelinin şirket hesabına yatırılmadığını, ayrıca bu bedelin rayicin altında olduğunu ve ...'nın yetkisiz olarak bu işlemi yaparak yasaya ve ana sözleşmeye aykırı davrandığını ileri sürerek gayrimenkulün tapu kaydının ehliyetsizlik ve muvazaa nedeniyle iptali ile müvekkilinin ortağı bulunduğu ... Ltd. Şti. adına tapuya kayıt ve tesciline, tüm yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı...Ltd. Şti. vekili; davacının şirket adına tescil talep etme hak ve ehliyeti bulunmadığından davanın reddi gerektiğini, ana sözleşme ile yetkili müdür olarak atanan ...'dan söz konusu taşınmazı noterde satın aldığını ve bedelini ödediğini, tapu tesciline güvenerek işlem yapan 3. kişi konumunda olduğunu ve iyiniyetinin korunması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; dava konusu taşınmazı kendisinin satın aldığını ve fabrika kurulmak üzere şirkete devrettiğini, fabrika yapımına davacının yardımcı olacağı vaadiyle şirkete ortak olarak alındığını, ancak fabrikanın yapımı için hiç bir iş yapılmadığını, alınan hibelerin de yandığını, kredilerin de ödenemediğini, taşınmaz satışından elde edilen 85.000,00 TL'yi fabrikanın yapımı için girişmiş olduğu işlemlerdeki masraflarına ödediğini, taşınmazı aldığı Salih Gökkol'a ödeme yaptığını, danışmanlık hizmetleri ve proje masrafları için de harcamalar yapıldığını, hibe desteği yandıktan sonra bankaya teminat yatırmak zorunda kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 2015/5792 Esas 2015/7428 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez davalı şirket vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 2015/5792 Esas 2015/7428 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez davalı şirket vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 7,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14902, Karar No: 2012/13526, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14902 E.  ,  2012/13526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kabul edilen tarihler arasında 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19375, Karar No: 2014/17512, Tarih: 02.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19375 E.  ,  2014/17512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28459, Karar No: 2023/721, Tarih: 26.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/28459 E.  ,  2023/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;

A. Sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin olay günü eşinin ameliyatı nedeniyle hastanede bulunduğu sırada, hemşire olarak görevli mağdur ...'nun kendilerine kötü davrandığını, görevini gerektiği gibi yerine getirmediğini, bu nedenle tepki gösterdiğini ancak atılı suçları işlemediğini, kovuşturmada eşi olan tanık ...'nin dinlenilmesini talep etmesine rağmen mahkemece talebinin kabul edilmediğini adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini, mağdurun arkadaşı olan diğer tanık ...'nın beyanına dayanılarak eksik inceleme sonucu hüküm verildiğini, kendisinin %85 oranında özürlü olduğunu, buna ilişkin raporu temyiz dilekçesi ekinde sunduğunu bu raporun dikkate alınması gerektiğini beyanla, sayılan nedenlerle ve re'sen tespit edilecek sebeplere hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü mağdurun ... Devlet Hastanesinde hemşire olarak görev yaptığı, akşam saatlerinde servise ... isimli hastanın yatışının yapıldığı, sanığın hemşire geldiğinde serumun akmaması nedeniyle hemşireyi uyardığı, hemşirenin de bayan koğuşu olması nedeniyle ...'ı dışarıya çıkması hususunda uyardığı ve aralarında tartışma yaşandığı, çıkan tartışma neticesinde sanığın müştekiye “sen kendini fasulye gibi nimetten sayıyorsun, senin gözün doktor falan görmüyor, işini düzgün yap” , “beni buradan kimse çıkartamaz, benim on tane dosyam var, seni öldürürüm, onbirinci dosyamda sen olursun”, “babanın yerimi, senin ağzını burnunu kırarım, terbiyesiz”, “seni vurur öldürürüm benim mahkemede on dosyam var." şeklinde sözler sarfettiği, orada bulunanların araya girmesi üzerine olayın son bulduğu şeklinde iddia olunan olayda, soruşturma düzenlenen tutanakta olay anını ve çevresini gösterir herhangi bir kamera kaydına rastlanılmadığının tespit edilmiş ve Yerel Mahkemece mağdurun aşamalardaki tutarlı anlatımları ve dinlenen tanıklar ... ve ... nin beyanlarıyla olayın sübut bulduğu kabul olunarak sanığın mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yargılama sırasında savunması alınan sanığın, tanık dinlenmesine ilişkin bir talebinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, savunma hakkının kısıtlanması sonucuna neden olacak koşulların incelemeye konu olayda gerçekleşmediği, hemşire olarak görevli mağdur ...'nın bayan koğuşu olması nedeniyle sanığı dışarıya çıkması hususunda uyardığı ve aralarındaki tartışmanın bu nedenle yaşandığının mağdurun aşamalardaki tutarlı anlatımları ile dinlenen tanıkların beyanlarıyla anlaşılması karşısında, temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanığın diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A. Hakaret Suçu Yönünden

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde, hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Olay günü sanığın söylediği kabul edilen “sen kendini fasulye gibi nimetten sayıyorsun, senin gözün doktor falan görmüyor, işini düzgün yap”, “babanın yerimi, ... terbiyesiz." şeklindeki kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerinin, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçe ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

B. Her iki Suç Yönünden

1.Adli sicil kaydına göre birden fazla sabıkası bulunan mükerrir sanık hakkında, hangi ilamın tekerrüre esas alındığının denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,

2. Sanığın temyiz dilekçesinde yüzde seksenbeş oranında özürlü olduğuna dair raporu bulunduğunu belirtmesi ve dilekçe ekinde rapor fotokopisini sunmuş olması karşısında, suç tarihi itibariyle atılı suça ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi,

3. 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17961, Karar No: 2017/7224, Tarih: 30.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/17961 E.  ,  2017/7224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "mahkemece tescil harici bırakılan yer hakkında, taşınmazın bulunduğu köyde kadastro tespitinin yapıldığı 2005 yılından davanın açıldığı 19.08.2013 tarihine kadar kadastrodan önceki nedene dayanarak dava açmak için aranan makul sürenin aşıldığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, yasalarımızda, hakkında tutanak düzenlenmeyerek tescil harici bırakılan yerler hakkında kadastrodan önceki nedenlere dayanılarak dava açılmasını süre yönünden kısıtlayan bir düzenleme bulunmadığına göre mahkemece davanın esasına girilip iddia ve savunma doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın 17.02.2015 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen yol olarak tescil harici bırakılan alan içerisinde kalan 47,82 metrekarelik kısmın davacı adına kayıtlı 110 ada 179 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölüm üzerinde davacı lehine TMK'nın 713/1 maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaz başında yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen 20.03.2015 tarihli ziraat bilirkişi raporunda; taşınmazın kireçli, kısmen kayalık ve taşlık yapıda olduğu, bitki örtüsü yönünden ise bölüm bölüm çalı formunda bitkilerle kaplı ve tarımsal üretimle ilgisi olmayan çalılık vasfında olduğu, 25-30 yıldan beri tarımsal amaçlı kullanılmadığı belirtilmiştir. Hal böyle olunca dava konusu taşınmazda davacı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle taşınmaz edinme şartlarının gerçekleştiği kanıtlanamadığına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5318, Karar No: 2019/2925, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5318 E.  ,  2019/2925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/621, Karar No: 2008/1081, Tarih: 26.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/621 E.  ,  2008/1081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...’ın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/1.maddesi uyarınca 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair, Tekirdağ İcra Mahkemesinin 08.03.2007 tarihli ve 2006/6728-2007/988 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tebliğname ile;

1-Suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması nedeniyle suçun işlindiği tarihte yürürlükte bulunan İİK’nun 337.maddesinde yazılı cezanın nev’i ve miktarına göre, suçun işlendiği 23.04.2005 tarihi ile hükmün verildiği 08.03.2007 tarihi arasında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102/6 ve 105/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmasında,

2-Yapılan icra takibinde ödeme emrinin 15.04.2005 tarihinde tebliğ edilip, 23.04.2005 gününde suçun oluştuğu alacaklı vekilinin suçun oluşmasından sonra, 25.07.2005 tarihinde haciz talebinde bulunarak suçu öğrendiği, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 5358 sayılı Kanun’la değişik 347.maddesinde şikayet hakkının fiili öğrendiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren 1 yıl geçmekle düşeceği düzenlenmiş olması karşısında, somut olayımızda müşteki vekili tarafından suçun öğrenildiği tarih ile şikayette bulunulduğu tarih olan 11.12.2006 tarihi arasında üç aylık şikayet süresinin geçmiş olduğu gözetilmeden şikayet hakkının düşürülmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesinde isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 21.11.2007 gün ve 59300 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 27.12.2007 gün ve K.Y.B.2007/267800 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, Tekirdağ 2.İcra Müdürlüğünün 2005/2178 esas sayılı takip dosyasında alacaklı vekilinin en son icra işlemini 25.07.2005 tarihinde yapmak suretiyle fiili öğrenmiş olmasına rağmen borçlu hakkında İİK’nun 347.maddesinde belirtilen üç aylık ve her halde bir yıllık süreler geçtikten sonra 11.12.2006 tarihinde şikayet dilekçesi verdiği gözetilmeden şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde disiplin hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

Bozmanın niteliği karşısında, tebliğnamenin birinci bendinde talep edilen hususun tartışılmasında hukuki yarar görülmemiştir.

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname kısmen yerinde görülmekle Tekirdağ İcra Mahkemesinin 08.03.2007 tarihli ve 2006/6728-2007/988 sayılı kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Bozmanın niteliği karşısında, tebliğnamenin birinci bendinde talep edilen hususun tartışılmasında hukuki yarar görülmemiştir.

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname kısmen yerinde görülmekle Tekirdağ İcra Mahkemesinin 08.03.2007 tarihli ve 2006/6728-2007/988 sayılı kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Borçlu ... hakkında açılan davada şikayet hakkının düşürülmesine, hükümlü hakkındaki cezanın çektirilmemesine, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.2.2008 gününde oybirliği ile karar verildi