muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1869, Karar No: 2021/1757, Tarih: 25.02.2021

Diğer davalı SNS Uluslarası Nakl.Ltd.Şti vekili, görev ve yetki itirazında bulunarak, talebin zamanaşımına uğradığını, davacının aktif husumet ehliyeti olmadığını, müvekkilinin pasif husumet ehliyeti olmadığını, emtianın hasarında müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savuarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı SNS Uluslarası Nakl.Ltd.Şti’nin pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı, emtianın hasarında davalı kooperatif sürücüsünün %100 kusurlu olduğu gerekçesiyle, davalı SNS Uluslararası Nakliyat ve Dış Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine,davalı SS. 18 Nolu Derince Lojistik Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile, Kocaeli 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/6835 esas sayılı dosyasına davalı tarafça yapılan itirazın kısmen iptaline, takibin asıl alacak 55.009,50-EURO üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren devlet bankalarının EURO cinsin açılmış (1) yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının uygulanmasına, işlemiş faiz talebinin reddine, asıl alacak likit olmadığından icra inkar tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı S.S 18 Nolu Derince Lojistik Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Karara karşı, davalı S.S 18 Nolu Derince Lojistik Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, gönderen ile taşıyıcının zararın meydana gelmesindeki sorumluluklarını düzenleyen 6102 sayılı TTK.'nın 863/1. maddesinde açıkça eşyayı "taşıma güvenliğine uygun biçimde araca koyarak, istifleyerek, sabitleyerek yüklemek" borcunun gönderene yüklendiği, emtianın konteyner içine ve konteyner da römorka sabitlenmediğine göre, dava dışı gönderenin anılan hükümdeki yükümlülüğünü yerine getirmediğinden kusurlu olduğu, emtianın konteyner ve römorka sabitlenmediği, gönderenin bu nedenle kusurlu olduğu, kazanın virajda merkez kaç kuvveti etkisi ile meydana gelmesi dikkate alındığında, davalı taşıyanın da yüklemenin aracın manevra kabiliyeti ile sürüş güvenliğine olumsuz etkisini öngörüp gönderene bildirmemesi nedeni ile kusurlu olduğu, gönderen ve taşıyanın yükleme ve taşımada yerine getirmedikleri borçları dikkate alındığında, gönderenin müterafik kusurunun %50 olması gerektiği sonucuna varıldığı, mahkemece davanın tam kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, davalı S.S 18 Nolu Derince Lojistik Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı SNS Uluslararası Nakliyat ve Dış Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davalı SS. 18 Nolu Derince Lojistik Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile, Kocaeli 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/6835 esas sayılı dosyasına davalı tarafça yapılan itirazın kısmen iptaline, takibin 27.504,75 Euro asıl alacak üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren devlet bankalarının EURO cinsin açılmış (1) yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, asıl alacak likit olmadığından icra inkâr tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı S.S 18 Nolu Derince Lojistik Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.972,97 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Sınırlı Sorumlu 18 Nolu Derince Lojistik Motorlu Taşıyıcılar Kooperatfi'nden alınmasına, aşağıda yazılı 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6661, Karar No: 2019/2515, Tarih: 17.04.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/6661 E.  ,  2019/2515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-18/08/1995 doğumlu sanık ... hakkında Bakırköy Prof. Dr. Mazhar ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesinin 13/02/2009 günlü sağlık kurulu raporunda "Orta düzeyde mental retardasyon, ağır artikülasyon bozukluğu" belirtildiği; Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim Araştırma Hastanesinin 05/12/2013 günlü engelli sağlık kurulu raporunda ise "Hafif düzeyde mental retardasyon" bildirildiği, sanığın konuşmasına yardımcı olmak amacıyla tercüman vasıtasıyla sorgusunun yapıldığı 10/04/2015 günlü oturumda, kendisini ifade etmekte zorlandığına ilişkin tespitin tutanağa yazıldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2. maddesi gereğince, üzerine atılı suçun anlam ve sonuçlarını algılama veya bu eylemle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı ya da azalmış olup olmadığı tespiti bakımından Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun saptanmasında zorunluluk bulunması,

2-Sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK’nin 168.maddesi ile uygulama yapılması,

3-TCK'nin 53. maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının CMUK'un 326. maddesi uyarınca korunmasına, 17.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1956, Karar No: 2025/74, Tarih: 06.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/1956 E.  ,  2025/74 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/1006 E., 2022/1098 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-59727

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/213192

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 01.05.2018 tarihinde davacının sevk ve idaresindeki motosiklet, davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı araç ile dava dışı üçüncü bir aracın karıştığı trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 23.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 500,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 24.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini toplam 400.750,76 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun kısmen kabulü ile 360.000,00 TL tazminatın 29.09.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin 40.750,76 TL tutarındaki talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin itirazının kabulüne, diğer itirazlarının reddine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının hüküm kısmının vekalet ücretine ilişkin bendinin düzeltilmesine, davacı lehine 6.730,00 TL 1/5 oranında nispi vekalet ücretine hükmedilmesine, hükmün kalan kısmının aynen infazına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun dava şartı eksikliği nedeniyle usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri tazminatından poliçe teminatı kapsamında sorumlu olmadığını, davacıya ait SGK hizmet dökümünden anlaşılacağı üzere davacının kaza tarihinden itibaren 6 ay boyunca gelir getiren işte çalışmadığını, maluliyet raporunda ise 12 aylık geçici iş göremezlik süresinin tespit edildiğini, davacının kazadan 6 ay sonra çalışmaya başlaması sebebiyle, geriye kalan 6 aylık süre boyunca geçici iş göremezlik tazminatının hesap edilmesinin doğru olmadığını, geçici bakıcı gideri tazminatının net asgari ücret üzerinden hesaplanması, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,65 teknik faize göre yapılması, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı sürücünün sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri tazminatı talebine ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri tazminatından poliçe teminatı kapsamında sorumlu olmasına, tazminat hesaplama yönteminin doğru olmasına, davacının müterafik kusurlu olduğuna ilişkin delil olmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Somut olayda, davacının dosyaya sunduğu ..............Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından hazırlanan 10.09.2021 tarihli raporun kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmesinin isabetli olduğu, raporda davacının dizindeki hareket kısıtlılığı nedeniyle % 7 oranında maluliyetinin bulunduğunun tespit edildiği, bununla birlikte davacıda davaya konu trafik kazası sonucu oluşan travma sonrası stres bozukluğu nedeniyle % 30, hipertrofik skar ve keloid nedeniyle % 5 oranında maluliyetin olduğunun belirtildiği, balthazard formülüne göre davacının toplam maluliyet oranının % 38 olarak belirlendiği, raporda travma sonrası stres bozukluğu ile kaza arasında uygun bir illiyet bağının bulunup bulunmadığı konusunda yeterli değerlendirme yapılmadığı, yine kaza tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik ekindeki Özür Oranları Cetvelinde yer alan “Deri Bölümü-hipertrofik skar ve keloid" bölümünde bu husus nedeniyle maluliyet oranı belirlenirken söz konusu skar izinin vücut yüzeyinin %1-9’unu kaplaması şartının bulunduğu, raporda bu yönde de bir değerlendirme yapılmaksızın maluliyetin tespit edildiği anlaşılmış olup, raporun sözü edilen nedenlerle anılan yönetmelik hükümlerine uygun hazırlanmadığı anlaşılmıştır.

Davacının sürekli iş göremezliğinin dava konusu kaza sonucu oluştuğunun, yani haksız eylem ile illiyet bağı bulunduğunun belirlenmesi sorumluluk açısından zorunludur. Dosya içerisindeki sağlık kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli olmayıp eksik inceleme ile karar verilemez.

Şu durumda, davacının psikolojik tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakları dosya arasına alındıktan sonra muayenesi de yapılarak, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, davacının diz eklemindeki hareket kısıtlılığından kaynaklanan maluliyeti de dikkate alınarak, kazadan sonra oluştuğu belirtilen “travma sonrası stres bozukluğu” ve "hipertrofik skar ve keloid" nedeniyle davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı, skar izinin vücut yüzeyinin %1-9’unu kaplayıp kaplamadığı, travma sonrası stres bozukluğu ile kaza arasında illiyet bağının olup olmadığı, maluliyet oranına etki edip etmediği, travma sonrası stres bozukluğunun süreklilik arz edip etmediği ve sürekli değilse ne kadar süre devam edeceği konusunda Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden içerisinde psikiyatri uzmanı ile cildiye/plastik cerrahi uzmanının da bulunduğu heyetten açıklayıcı, denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre (davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilmek suretiyle) bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

3. Dosyanın incelenmesinde, davacının kazadan kaynaklanan yaralanması nedeniyle geçici iş göremezlik süresinin 12 ay olduğuna ilişkin sağlık kurulu raporu bulunduğu, aktüer bilirkişi tarafından 12 ay süresince geçici iş göremezlik tazminatı hesaplandığı, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından söz konusu aktüer bilirkişi raporu hükme esas alınarak davacı lehine poliçe teminatı kapsamında geçici iş göremezlik tazminatına hükmedildiği, ancak dosya kapsamındaki SGK hizmet dökümüne göre kaza tarihinden sonraki aylarda davacının çalışmak suretiyle ücret aldığı, söz konusu ücretlerin geçici iş göremezlik süresinde kazanıldığı, hakem heyetince söz konusu ücretler değerlendirilmeksizin davacının 12 ay süreyle geçici iş göremez halde olduğu kabul edilerek karar verildiği anlaşılmış, ücret aldığı dönemde davacı lehine geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilmiş olması doğru olmamıştır.

Şu durumda; davacının kaza tarihi ve sonrasına ilişkin SGK hizmet dökümü ve maaş bordroları dosya arasına alınmak suretiyle davacının kaza tarihinden itibaren söz konusu geçici iş göremezlik süresi boyunca gelir kaybı olup olmadığı, buna göre söz konusu sürede geçici iş göremezlik tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı hususu değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/426, Karar No: 2007/1574, Tarih: 21.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/426 E.  ,  2007/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.12.2003 gününde verilen dilekçe ile kira sözleşmesinin yorumlanması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yanlar arasındaki 26.04.2001 günlü hasılat kira sözleşmesinin kira bedeline ilişkin 7. maddesinin yorumundan kaynaklanmıştır.

Davacı sözleşmenin 7. maddesinde kira bedeli olarak kararlaştırılan 96.000.000.000 TL içinde KDV vergisi de bulunduğunu, kiralayanın ayrıca KDV vergisi talep etmek suretiyle çıkardığı muarazanın giderilmesini istemiş,

Davalı ise, sözleşme hükmüne göre kiracı davacının ayrıca KDV vergisi ödemesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece dava kabul edilmiş, yıllık kira bedeli içinde KDV’nin dahil olduğu ve davacının bu bedeli ödemek zorunluluğu bulunmadığının tespitine karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasındaki 26.04.2001 günlü sözleşmenin kira bedeline ilişkin 7. maddesi aynen «yer teslimi tarihinden itibaren takvim yılını kapsayan 1. yıl kirası rüsum içinde 96.000.000.000 TL’dir» şeklindedir.

Sözleşmede geçen «rüsum» sözcüğünün ne olduğu Türk Hukuk Lugatının 288 ve 284 sahifelerinde «Devlet dairelerinde ve amme müesseselerinde görülen hizmet ve masrafların karşılığı olarak yalnız o işle alakası olan hakiki veya hükmü şahıslardan alınan varidata denir. Bu itibarla umumi Devlet hizmetlerinin ifası karşılığı olarak ve bu hizmetten bizzat istifade etsin, etmesin kanun hükümleri dairesinde herkesten alınan vergi mefhumundan farklıdır.»olarak tarif edilmiştir. Buna karşılık 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 1. maddesi 3/f bendine göre «Gelir Vergisi Kanunun 70. maddesinde belirtilen mal ve hakların kiralanması işlemleri» Katma Değer Vergisi kapsamına dahildir. Görülüyor ki; rüsum sözcüğü ile ifade edilmek istenenle Katma Değer Vergisi Kanununun yukarıda anılan mal ve hakların kiralanması işlemleri ayrı ayrı yasalara tabi ayrı ayrı vergi kaynaklarıdır. Başka bir anlatımla rüsum sözcüğü yukarıda tarifi yapılanın dışında yasaların ayrıca vergilendirdiği diğer vergi dalını kapsamayan özel bir vergidir. Burada hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin rüsum vergisinin KDV vergisini de içine aldığını kabul eden görüşünde isabet yoktur. Yine hemen belirtilmelidir ki, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 8. maddesi hükmüne göre de kira geliri elde eden kiralayanlar Katma Değer Vergisi mükellefidir. Kural olarak Katma Değer Vergisinin mükellefi ise de, kira akdinin tarafı olanlar sözleşmeyle Katma Değer Vergisinden kiracıyı sorumlu kılabilir.

Hiç kuşkusuz somut uyuşmazlıkta, tarafların sözleşmenin 7. maddesindeki hüküm ile Katma Değer Vergisinden kiracıyı sorumlu tutup tutmadıkları açıkca kararlaştırılmadığından, çekişme sözleşmenin yorumu suretiyle giderilebilecektir. Hukuk litaratüründe yorumda başvurulacak yöntemle ilgili çeşitli teoriler geliştirilmişse de, hukukumuzda Borçlar Kanununun 18. maddesi gereğince sözleşmenin tarafların gerçek ve müşterek iradelerine ulaşılarak yorumlanacağı kabul edilmelidir.

Şayet taraflar sözleşmenin 7. maddesini sözleşmede yazılı olduğu gibi değil « yer teslim tarihinden itibaren takvim yılını kapsayan birinci yıl kirası …… 96.000.000.000 TL’dir.» şeklinde düzenleselerdi burada hiçbir tereddüt olmayacak kira parasının Katma Değer Vergisinden aksine sözleşmede hüküm bulunmadığından, kiralayan (davalı) sorumlu olacaktır. Tarafların sözleşme hükmüne «yer teslim tarihinden itibaren takvim yılını kapsayan birinci yıl kirası rüsum içinde; 96.000.000.000 TL’dir.» yazmalarının bir anlamı olması «rüsum içinde» sözcüğünün 7. maddenin bütününe bir anlam katması gerekir. Zira bazen tarafların sözleşme metnine açıkça yazdıklarına bakarak, sözleşme metnine açıkça yazmasalar da aynı zamanda neyi kararlaştırdıklarını anlamak

mümkündür. Burada taraflar 96.000.000.000 TL olarak kararlaştırılan kira parasının içine sadece sözleşme konusunun özelliği nedeniyle davacının ödeyeceği rüsum vergisini dahil ederek bunun dışında kalan yıllık kira parasının net olarak davalıya ödenmesini amaçlamıştır. Aksinin düşünülmesi halinde sözleşmenin 7.maddesindeki «rüsum içinde» sözcüğü anlamsız kalır.

Hal böyle olunca; yapılan yorumla sözleşmedeki kira parası içine Katma Değer Vergisinin dahil olmadığı bunun kiracıdan ayrıca istenebileceği anlaşıldığından, mahkemenin «rüsum içinde» bütün vergilerin bulunduğu görüşü ile davayı yazılı olduğu şekilde kabul etmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Kabule göre de; taraflar arasındaki uyuşmazlık sözleşmenin 7. maddesinde kararlaştırılan yıllık kira parasından değil, yıllık kira parası Katma Değer Vergisinden kaynaklanıp müddeabih Katma Değer Vergisi tutarı ile sınırlı iken yılık kira parası da dava konusu edilmişçesine avukatlık ücreti ve harcın bu miktar üzerinden hesaplanıp yükletilmesi de yanlıştır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. ve 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 1. bentteki bozma nedeninde oy çokluğu 2. bendeki bozmada oybirliği ile 21.02.2007 gününde karar verildi.

(1.Bende (1.Bende

Mualif) Mualif)

MUHALEFET ŞERHİ