muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23412, Karar No: 2015/23153, Tarih: 24.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/23412 E.  ,  2015/23153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L Â M I

S.. B.. adına Av. S.. A.. ile E.. S.. adına Av. Z.. Y.. arasındaki dava hakkında Ankara 10. İş Mahkemesi’nden verilen 05.02.2015 gün ve 2014/1500-2015/109 sayılı hükmün, Dairemizin 04.06.2015 tarih ve ..../..... numaralı ilâmı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Davacı K... vekilince bu kez Dairemizin anılan kararının düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinin son fıkrasında, iş mahkemelerinden verilen hükümlerin Yargıtay tarafından incelenip karara bağlanmasından sonra bu kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı öngörülmüş olup özellikle ilamda herhangi bir maddî hata da bulunmadığından, davacı K... vekilinin karar düzeltme istemi niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekmektedir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme isteminin REDDİNE, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4946, Karar No: 2013/15206, Tarih: 05.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/4946 E.  ,  2013/15206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki eczane sözleşmesinin feshine dair işlemin iptali ve muarazanın men'i davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 5.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5328, Karar No: 2014/5831, Tarih: 25.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/5328 E.  ,  2014/5831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/505-2012/1274

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan kurum ve H.. L.. K.. Hizmetleri ve Tic. A.Ş vekilleri tarafından temyiz edilmesi, H.. L.. K...hizmetleri ve Tic. A.Ş tarafından duruşmalı, G... A.. vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverenlere ait işyerinden 1989 ile 02/10/2010 tarihleri arasında sürekli çalıştığının ve Kurum’a bildirilmeyen sürelerin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı T.T.San.ve Tic. Aş yönünden açılan hizmet tespiti davasının husumet nedeni ile reddine, davalı H.. L.. K.. Hizmetleri ve Tic.Aş ile Sgk yönünden açılan hizmet tespiti davasının kabulüne, davacının davalı H.. A.. iş yerinde her yılın haziran, temmuz, ağustos ayları haricinde, 01/01/1989 tarihinden 31/05/2010 tarihine kadar gecen sigortasız çalışmalarının sigortalı sayılmasının tespitine, karar verilmiştir.

Mahkemece davalı T.T.San.ve Tic. Aş yönünden açılan hizmet tespiti davasının husumet nedeni ile reddine, davalı H.. L.. K.. Hizmetleri ve Tic.Aş ile Sgk yönünden açılan hizmet tespiti davasının kabulüne, davacının davalı H.. A.. iş yerinde her yılın haziran, temmuz, ağustos ayları haricinde, 01/01/1989 tarihinden 31/05/2010 tarihine kadar gecen sigortasız çalışmalarının sigortalı sayılmasının tespitine, karar verilmiştir.

Uyuşmazlık nitelikçe 506 sayılı Yasanın 79. maddesinden kaynaklanan davalı işyerinde geçen ve kuruma bildirilmeyen hizmet süresinin tespitine ilişkindir. Bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı, işin niteliği, sürekli veya sezonluk nitelikte olup olmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilir ise de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların, davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve uyuşmazlık konusu dönemi kapsar biçimde çalışmaları işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıkları ya da komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 214563.34 sicilli davalı T..T.. San.ve Tic. Aş’nin kimyevi gübre, tohum ve fidan üretim ve ticaret işi ile uğraşan işyeri olup, 1989/1.dönem ile 2010/10.ay arası dönem bordrolarının bulunduğu, ....sicilli davalı H.. L.. K...Hizmetleri ve Tic.Aş’nin depoculuk işyeri olup, 2008/7.ayında yasa kapsamına alındığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı H.. L.. K.. Hizmetleri ve Tic.Aş yönünden tespite karar verilen sürede davalı işyerinin yasa kapsamına henüz alınmamış olması nedeniyle işyerinin faaliyette olduğu tarihler araştırılmadan, davacının serbest piyasa hamalı mı yoksa işyerinde devamlı çalışan hamal mı olduğu açıklığa kavuşturulmadan eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar hatalı olmuştur.

Somut olayda, davalı H.. L.. K.. Hizmetleri ve Tic.Aş yönünden tespite karar verilen sürede davalı işyerinin yasa kapsamına henüz alınmamış olması nedeniyle işyerinin faaliyette olduğu tarihler araştırılmadan, davacının serbest piyasa hamalı mı yoksa işyerinde devamlı çalışan hamal mı olduğu açıklığa kavuşturulmadan eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davalı H.. L.. K.. Hizmetleri ve Tic.Aş’nin hangi tarihte faaliyete başladığı ticaret sicilinden ve ilgili vergi dairesinden araştırılarak, davacının yaptığı işin hamallık olduğu anlaşılmakla birlikte, piyasa hamalının sigortalı olamayacağı açık olup, davalıya ait işyerinde işlerin iş yerine bağlı sürekli hamallarla mı yoksa piyasa hamallarıyla mı yapıldığı hususunun, hergün hamala ihtiyaç olup olmadığı davacıya her gün iş verilip verilmediği, ödenen ücretlerin miktarı ve nasıl ödendiği (günlük, haftalık, aylık) hususlarını belirleyerek ve ihtilaflı dönemin tamamında çalışması bulunan bordro tanıkları dinlenerek bunların ifadeleri ile yetinilmemesi halinde Belediye ve zabıta aracılığıyla, aynı işi yapan komşu iş yerlerinin işveren ve çalışanları tespit edilip ifadelerine başvurularak, ayrıca işin süreklilik arz edip etmediği hususunda mahallinde keşif yapılarak işyeri kapsam ve kapasitesi belirlenerek alanında uzman bir bilirkişiden alınacak rapor ile sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde temyiz eden davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden H.. A..'ye iadesine

25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6249, Karar No: 2025/2784, Tarih: 18.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/6249 E.  ,  2025/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/938 E., 2024/1200 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/763 E., 2021/144 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı-davalı erkek vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca,davacı-davalı erkek vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından , adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren süresi içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4851, Karar No: 2011/6209, Tarih: 20.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/4851 E.  ,  2011/6209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... ve arkadaşlarının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına 20.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17502, Karar No: 2010/20802, Tarih: 16.12.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/17502 E.  ,  2010/20802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.264,39 lira alacağın, faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyasında bulunması gereken 1) Pendik Sulh Hukuk Mahkemesinin; 2008/1184 E. sayılı dosyası 2) Davalı yönetime ait karar defterine rastlanılamamıştır. Sözü geçen dosyanın ve belgenin dosyasına konulması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9703, Karar No: 2012/13849, Tarih: 20.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9703 E.  ,  2012/13849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret (İstanbul 1. Denizcilik İhtisas) Mahkemesi’nce verilen 16/03/2010 gün ve 2008/237-2010/104 sayılı kararı onayan Daire’nin 20/02/2012 gün ve 2010/10595-2012/2277 sayılı kararı aleyhinde asıl dava davacısı Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkili nezdinde nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı emtianın davalı tarafından İstanbul'dan Bingazi'ye gemi ile taşındığı sırada gemiden düşerek zayi olduğunu, sigortalı Teksis Tekstil Ürünl. A.Ş.'ye tazminat ödendiğini ileri sürerek 15.129 TL'nin 02.01.2008 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise davacı vekili, müvekkili nezdinde nakliyat emtea sigorta poliçesi ile sigortalı emtianın davalı tarafından İstanbul'dan Bingazi'ye gemi ile taşındığı sırada gemiden düşerek hasar gördüğünü sigortalı Arsel İnş Ltd. Şti.'ye tazminat ödendiğini ileri sürerek, 34.236 Euro'nun 31.12.2007 tarihinden itibaren faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı davaya cevap vermemiştir.

Birleşen davada davalılar vekili, 9-10 bofor şiddetindeki fırtına nedeniyle olayın meydana geldiğini, istif hatası olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, olayın Akdeniz'in ortasında 9-10 bofor kuvvetli fırtına ve 4-6 m. dalga yüksekliği olduğu bir durumda gerçekleştiği, geminin fırtınadan kaçma ihtimalinin bulunmadığı, istifleme hatası olmadığı, yükün güvertede taşınmasına sigortalıların onay vermiş sayılacağı, konişmentoda bu hususların yazılı olduğu, kuvvetli fırtına sebebiyle davalıların TTK'nun 1063. maddesi gereği sorumsuzluk karinesinden faydalanabileceği, davalıların sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen kararın asıl ve birleşen davada davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 20.02.2012 günlü ilamıyla onanmıştır.

Asıl dava davacısı Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl dava davacısı Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Asıl dava davacısı Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl dava davacısı Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl dava davacısı Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6447, Karar No: 2024/2753, Tarih: 22.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6447 E.  ,  2024/2753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/601 E., 2023/838 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/185 E., 2021/1160 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2006 yılında evlendiklerini, ortak üç çocuklarının olduğunu, davalı-karşı davacının daha önce de müvekkili aleyhine boşanma davaları açtığını ancak feragat ettiğini, davalı-karşı davacının ikiz kardeşine aşırı düşkün olduğunu ve ikiz kardeşinin eşinin iflas ettiğini bu nedenle eşini bırakarak davalı-karşı davacının evine üç çocuğuyla beraber yerleştiğini, davalı-karşı davacının ve ikiz kardeşinin tarafların ortak çocuklarından birini kolundan diğerini ise topuğundan bıçakladıklarını, davalı-karşı davacının müvekkiline ve çocuklara ruhsal ve fiziksel şiddet uyguladığını, hakaret ve tehdit ettiğini, müvekkilinin ortak çocuğun birini yanına alarak evden ayrıldığını belirterek tarafların boşanmalarına, çocuklarının velâyetlerinin verilmesine, çocuklar için aylık 500,00'er TL tedbir-iştirak nafakasına, 50.000,00 TL maddî tazminata, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacı-karşı davalının sinirli bir yapıya sahip olduğunu, müvekkilini bir lafına yok dediği anda dövdüğünü, hatta müvekkiline hamileyken ve çocukların önünde de defalarca fiziksel şiddet uyguladığını, davacı-karşı davalının okulda birlikte çalıştığı bir kadınla ilişkisinin bulunduğunu beyan ederek tarafların boşanmalarına, çocuklardan biri hariç diğer iki çocuğun velâyetinin verilmesine, çocuklar için aylık 1.000,00'er TL tedbir-iştirak nafakasına, kendisi için aylık 1.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî tazminata, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı-karşı davacı kadının İstanbul 4.Aile Mahkemesinin 2019/71 Esas sayılı dosyasıyla davacı-karşı davalı erkek aleyhine açtığı boşanma davasından 17.10.2019 tarihinde feragat ettiği daha sonra İstanbul 14. Aile Mahkemesinin 2020/4 Esas sayılı dosyasıyla yeniden davacı-karşı davalı erkek aleyhine boşanma davası açtığı söz konusu davadan da 18.02.2020 tarihinde feragat ettiği, bu tarihten sonra tarafların barışarak kısa bir dönem bir arada yaşadıkları ancak daha sonra kadının eşine karşı ağır hakaretler ettiği, ortak çocuğu ile davacı-karşı davalı eşini eve almadığı, barışma olayından sonra ise kadının bildirdiği delillerle erkeğin bir kusurunun ispatlanamadığı, Ankara 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/55 Esas ve 2020/184 Karar sayılı kararı ile davacı-karşı davalı eş aleyhine ortak çocuğa şiddet uygulamadan ceza davası açılarak davacı-karşı davalının cezalandırılmasına karar verilmişse de bu olaydan sonra tarafların barışmaları nedeniyle söz konusu kusurun af kapsamında kaldığı anlaşılmış olup gerçekleşen duruma göre; boşanmaya neden olan olaylarda kadının tam kusurlu olduğu kanaatine varılarak asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, karşı davanın reddine, 27.05.2007 doğumlu ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, anne ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuklar 05.10.2008 doğumlu ile 20.10.2021 doğumlu olanın velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, kadın için dava tarihinden itibaren aylık 300,00 TL tedbir nafakasının davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, ortak çocuklar için dava tarihinden itibaren (tahsilde tekerrür oluşturmayacak şekilde) aylık 300,00'er TL tedbir nafakasının davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine, kararın kesinleşmesinden itibaren iştirak nafakası olarak devamına, kadının tazminat taleplerinin reddine, erkeğin tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile kararın kesinleşmesinden itibaren 8.000,00 TL maddî tazminat ile 8.000,00 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, tazminat talebinin reddi, erkek lehine hükmedilen tazminatlar yönünden kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılarak, davacı-karşı davalının davasının reddine, müvekkilinin davasının kabulüne karar verilmesi yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç