muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15353, Karar No: 2023/9582, Tarih: 07.11.2023

4. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 tarihli ve 2015/723 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.01.2023 tarihli ve 2020/17596 Esas, 2023/503 Karar sayılı kararı ile; "Yargıtay'ın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3., 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bunun nitelendirmesinin

belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan yalnızca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına dair hususlar anlatılmak suretiyle hüküm kurulması, 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında Kanuna muhalefet hâli olarak saptanmıştır." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli ve .... Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği cezaya hükmolunmaması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Olay tarihinde sanık ile yanında bulunan arkadaşı Barış Tekirdağ İl merkezinde yolda yürüdükleri esnada kolluk görevlilerince durdurulmak istendikleri esnada Barış'ın üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi yere attığı, daha sonra sanık ... ile Barış'ın bu uyuşturucu maddelerin kendilerine ait olduklarını kabul ettikleri, sanığın cezalandırılmasına ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde yeniden kasti bir suç işlediği, sanığın suçun ortaya çıkmasına katkıda bulunup etkin pişmanlık göstermesi sebebiyle cezasından takdiren yarı oranında indirim yapılmasına karar verildiği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun’nun 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup,

öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ve önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesine göre ceza takdir edilip “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli ve 2023/94 Esas, 2023/267 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13668, Karar No: 2017/24214, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13668 E.  ,  2017/24214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9703, Karar No: 2012/3992, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9703 E.  ,  2012/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.03.2008 gün ve 2008/49 Esas, 2008/272 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyada bulunan ve yapılan başka bir suç ve suç tarihine ilişkin yargılama sırasında sanığın cezai ehliyetine dair alınan Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 24.09.2007 tarihli raporunda, sanığın 18.08.2005 tarihinde işlediği iddia olunan suçtan dolayı 11.07.2007 tarihinde yapılan muayenesi sonucu cezai ehliyetinin tam olduğuna ilişkin rapor düzenlendiğinin anlaşılması temyiz dilekçesi ekinde ibraz olunan Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi sağlık kurulu tarafından düzenlenen raporda ise sanığın 20.05.2008 tarihinde işlediği suçtan dolayı cezai sorumluluğunun olmadığının bildirilmesi karşısında, sanığın 14-19 Kasım 2007 tarihinde işlediği iddia edilen davaya konu cinsel taciz suçu bakımından cezai sorumluluğunun bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ihtisas dairesinden sanığın muayenesi yapılarak, dosya içeriği de gözetilmek suretiyle rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında TCK.nın 43/1. maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılırken 2 yıl 6 ay yerine 2 yıl 182 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18862, Karar No: 2013/27936, Tarih: 10.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/18862 E.  ,  2013/27936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 21.02.2013 tarih, 2012/28968 E., 2013/5397 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme nedenleri yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yoluyla takibe karşı borçlunun daha önce başlatılan takibin tüzel kişilik ve husumet ehliyeti yokluğundan iptal edildiği halde taraf değişikliği ile aynı dosyadan kendilerine ödeme emri gönderilmesinin usulsüz olduğunu belirterek ödeme emrinin ve takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde;

Alacaklı tarafından borçlu İstanbul Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü hakkında genel haciz yoluyla takibe başlandığı, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın şikayeti üzerine İstanbul 8. İcra Mahkemesi'nin 05/12/2011 tarih ve 2011/1009 E.-1591 K. sayılı kararı ile, İstanbul Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü'nün tüzel kişiliğinin ve husumet ehliyetinin bulunmadığı ve hakkında icra takibi yapılamayacağı gerekçesi ile takibin iptaline karar verildiği, alacaklının bilahare 25/01/2012 tarihinde icra müdürlüğüne başvurusunda, HMK 124. madde gereğince maddi hata sonucu tarafın yanlış gösterildiğinden bahisle takibin Bayındırlık ve İskan Bakanlığı'na yeni adıyla Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'na tevcih edilerek ödeme emri gönderilmesi talebinde bulunduğu, icra müdürlüğünce talebin reddine karar verildiği, alacaklının da, iş bu işleme karşı icra mahkemesine başvurusu sonucunda İstanbul 11.İcra Mahkemesinin 09/03/2012 tarih ve 2012/130 E.-291 K.sayılı kararı ile icra müdürlüğünün 25/01/2012 tarihli ödeme emri tebliğ isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılması üzerine Çevre ve Şehircilik Bakanlığına ödeme emri gönderildiği görülmektedir.

İstanbul Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü hakkında başlatılan takip, Dairemizin 17/09/2012 tarih ve 2012/9110 E.-26719 K.sayılı ilamı ile onanan ve yine alacaklının karar  düzeltme istemi 19/12/2012 tarihinde reddedilerek kesinleşen İstanbul 8. İcra Mahkemesi'nin 05/12/2011 tarih ve 2011/1009 E.-1591 K. sayılı kararı ile iptal edildiğine göre, bu kararı ortadan kaldıracak ve iptal edilen takibin devamına imkan sağlayacak şekilde bakanlık aleyhine takip işlemi yapılarak ödeme emri tebliğe çıkarılması mümkün değildir. Kaldı ki, şikayete konu işlemin dayanağını oluşturan ve mahkemece de kararına gerekçe yapılan, icra müdürlüğünün, bakanlığa ödeme emri gönderilmesi talebinin reddi kararının iptaline ilişkin İstanbul Mahkemesinin 09/03/2012 tarih ve 2012/130 E.-291 K.sayılı kararının, Dairemizin 08/11/2012 tarih ve 2012/14336 E.-32199 K.sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş ve alacaklının karar düzeltme istemi de 26/03/2013 tarihinde reddedilmiştir.

O halde, mahkemece, bu yöndeki şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşılmakla borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrası gereği hükümde “Türk Milleti Adına” ibaresinin yazılması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Borçlunun karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 21/02/2013 tarih ve 2012/28968 E. - 2013/5397 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19741, Karar No: 2018/835, Tarih: 22.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/19741 E.  ,  2018/835 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile sefer primi, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, müvekkilinin 25/09/2006 - 30/12/2011 tarihleri arasında davalı işverenlikte yurtdışı tır şoförü olarak çalıştığını, davalı yan tarafından iş akdine haksız olarak son verildiğini, fesih sonrasında bir kısım ödemelerin yapıldığını, ancak bunların eksik olduğunu beyanla ve 21.05.2013 tarihli dilekçesiyle alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Harcırah-sefer primi, fark yıllık izin ücreti, genel tatil alacağı talep edilen.....016/130 Esas sayılı dosyasından verilen birleştirme kararı ile dosyaların birleştirmeleerine karar verilmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 25.09.2006 tarihinde müvekkili işyerinde çalışmaya başladığını, 30/12/2011 tarihine kadar çalışmasının devam ettiğini, müvekkili şirketin uluslararası tır taşımacılığı departmanını kapattığını ve bu bölümde çalışan davacı dahil çalışanların iş akitlerinin feshedildiğini, davacının iş akdinin İş Yasası'nın 17. Maddesine göre 30.12.2011 tarihi itibariyle feshedildiğini, hak kazandığı kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve hak edip de kullanmadığı izin ücreti alacaklarının banka hesabına iki eşit taksit halinde yatırıldığını, davacının iş akdinin feshedildiği tarihte sefer başına 450 Euro harcırah aldığını, bu tutarın da tazminat hesaplamasında nazara alındığını, davacının yurtdışına çalışan tır şoförü olduğunu ve bu nedenle fazla mesai taleplerinin yerinde olmadığını, sefer primiyle çalışan şoförlerin ayrıca mesai talep etmesinin mümkün olmadığını, davacının tutunduğu müvekkili şirketin İzmir şubesinde yapılan denetime ilişkin BÇM İş Teftiş raporuna tutunmasının mümkün olmadığını, davacının İstanbul'da çalıştığını ve yurtiçi çalışmasının hiç bulunmadığını, hafta ve genel tatil ücreti taleplerinin de yerinde olmadığını, taleplerinin zamanaşımına uğradığını, harcırah tutarlarının işçi sefere çıkmadan evvel tediye makbuzu karşılığında verildiğini, 2008 yılı ikinci yarısından sonra döviz kurlarındaki artış sebebiyle sefer harcırahlarının yeniden düzenlendiğini, eski işçilerle birlikte yeni işçilere de aynı miktarda harcırah ödendiğini, davacının dava konusu alacakları yönünden 30/12/2011 tarihli ibraname ile müvekkili şirketi ibra ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; genel tatil alacağından hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne dair verilen, karar taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizin 14.12.2015 tarih, 2015/21939 E - 2015/35371 K sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle, davacının fark harcırah istemlerinin dosyadaki bilgi, belge ve beyanlar göz önüne alınarak hüküm altına alınması gerekiği, davacının sefer priminde indirime gidildiği, bu indirimin kabul edildiğine dair yazılı muvafakat bulunmadığı nazara alındığında davacının alacak hesaplarının indirime gidilmeden belirlenecek sefer primi eklenmiş ücret seviyesi üzerinden yapılması gerektiği, Ulusal bayram genel tatil alacağının nete çevrilmesi işleminde % 14 SGK primi ve % 1 oranında işsizlik sigortası primi kesintileri yapılması, davacının mazot kesintisine ilişkin talebinin dosyadaki mevcut nakliye maliyet tablosundaki miktarlar ve tanık beyanları bir değerlendirmeye tabi tutularak hüküm altına alınması gerektiği, Davacı taraf asgari ücretin eksik ödendiği iddiasında bulunmuş olup asgari ücret altında ödeme yapılması mümkün olmadığından inceleme yapılmadığı belirtilen bordrolarla dosyaya celp edilen banka kayıtları karşılaştırılarak davacının alacak talebinin değerlendirilmesi gerektiği, davacı vekili dava dilekçesinde belirsiz alacak davası açtığını belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak talepte bulunduğu, talep edilen alacaklara işletilecek faizlerin talep tarihine göre belirlenmesi gerektiği, belirtilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda da davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, kıdem ve ihbar tazminatları ile genel tatil ücreti ve ücret alacağı talepleri hakkında kısmen kabulüne yıllık izin ücret talebinin reddine karar verilmiştir.

Bozma ilamında “aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir” denilmek suretiyle kararın bozma dışında bırakılan hususlarının kesinleştiği (artık farklı bir hüküm tesis olunamaz) kuşkusuz olmakla birlikte bu kesinleşme maddi anlamda kesin hüküm (kaziyei muhkeme) olmayıp, usuli kazanılmış hak niteliğindedir.

Nitekim yeni bir yasal düzenleme veya......bulunmadığına göre halen yürürlükte bulunan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunu, Daireleri ve Adliye Mahkemelerini bağlayıcı nitelikteki 04.02.1959 gün ve 13/5 ve 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı içtihadı birleştirme kararlarında da bozma kararının kapsamı dışında tutulan hususlar bakımından ancak usuli kazanılmış haktan söz edilebileceği açıkça ifade olunmuştur.