muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/589, Karar No: 2011/263, Tarih: 25.01.2011

Eser sözleşmesi, Borçlar Kanunu’nun 355. maddesinde, “eser sözleşmesi öyle bir sözleşmedir ki, onunla yüklenici, iş-eser sahibinin yüklendiği ücret karşılığında bir yapıt meydana getirmeyi borçlanır” şeklinde tanımlanmaktadır. Yüklenici, iş-eser sahibi ile akdî ilişkiye girerken bir sonuç (eser) meydana getirmeyi yüklenmektedir. Bu anlamda eser, bir iş görme faaliyetinin maddi veya maddi olmayan sonucudur. Estetik ameliyatlarda ameliyatı yapan doktor, “estetik görünüm” konusunda belli bir sonucun ortaya çıkması yönünden belli bir güvence vermişse, taraflar arasındaki bu akdî ilişki niteliğince bir “eser” sözleşmesidir. Somut olayda da, yanlar arasındaki akdî ilişki, açıklanan sebeplerle niteliğince bir “eser” sözleşmesidir.

24.09.2001 tarihli ve “Ameliyat ve Diğer Müdahaleler için Muvafakatname” başlıklı ve davacı tarafından imzalanan belge kapsamı incelendiğinde; doğuştan rahatsız ve daha önce üç aylıkken dudak, 1,5 yaşındayken damak ve 19 yaşındayken de burun ameliyatı olmuş olan davacıya; mahkemenin kabulünün aksine, mevcut durumun mümkün olduğu kadar ameliyatla düzeltilebileceğinin ve bu kapsamda ileride de gerek görüldüğü takdirde ilave ve farklı şekilde müdahalelerin yapılabileceğinin doktor tarafından anlatıldığı ve bu koşullarla ameliyat yapılmasına davacının rıza gösterdiği anlaşılmaktadır. Nitekim dosya kapsamındaki hasta muayene belgelerinden 09.07.2001, 26.03.2003, 27.08.2003 tarihli olanlarda açıklandığı üzere; davalı tarafça davacıya ilave müdahaleler yapılmış ve yapılacak yeni müdahaleler de davacıya bildirilmiştir. Bu nedenlerle, davacının, sağlık durumunu, yapılacak müdahaleyi ve etkileri ile sonuçlarını bütün ayrıntılarıyla bildiğinin, bu konuda yeteri kadar aydınlatıldığının ve ameliyata onay vermesinin hukuka uygun şekilde yapılan irade bildirimi olduğunun kabulü gerekmektedir.

Eser sözleşmesinde de, vekâlet akdinde olduğu gibi yüklenici, işi, “sadakat” ve “özenle” yapmakla borçlu olup; doktor, mesleki bilgisinin tüm icaplarını yerine getirdiğini; bu kapsamda tıp ilminin kurallarını gözetip uyguladığını ispat etmek zorundadır. Aksi halde, doktor, tıp biliminin verilerini yanlış ya da eksik uygulamışsa, mesleğinin gerektirdiği özel koşullara, yeteri ve gereği kadar uymamışsa, Borçlar Kanunu’nun 96. maddesi gereğince mesleki kusurunun varlığı kabul edilir. Somut olayda ise, ... Kurumu 3. İhtisas Kurulu’nun 27.06.2008 tarih ve 4996 karar numaralı ve ayrıca ... Tıp Fakültesi ... Anabilim Dalı öğretim üyelerince, aynı Fakültenin Plastik, Estetik ve Rekonstrüktif Cerrahi Anabilim Dalı öğretim üyelerince hazırlanan “konsültasyan raporu da değerlendirilerek düzenlenen raporlar ve tüm belgeler birlikte incelendiğinde; ameliyatı yapan davalı doktorun, tıp ilminin öngördüğü ve yapılmasını gerekli kıldığı kurallara ve tıbbi tedavi yöntemlerine uygun hareket ettiği; tıp mesleğini uygulamaya yetkili olduğu, davacının kendisine doktor tarafından müdahale yapılmasına hukuka uygun şekilde onay verdiği, doktorun tıp biliminin objektif ve subjektif sınırları içinde hareket ettiği ve davacıya yapılacak bir çok müdahaleden sonra mevcut durumun “mümkün olduğu” kadar düzeltilebileceğinin güvencesini verdiği, davacının diğer müdahalelerin yapılabilmesine olanak vermediği sonucuna varılmaktadır.

Diğer yandan, davacının dosyada bulunan ve ameliyattan önce yüzden çekilmiş fotoğraflarıyla sonraki fotoğrafları karşılaştırıldığında; davacı aleyhine oluşmuş eksik

görünüm farklılığı değil, lehine oluşmuş çok açık farklılık olduğu görülmektedir. O halde, “estetik görünüm” konusunda yüklenicinin yüklendiği edimini ifa etmiş olduğunun kabulü gerekir. Daha ileri düzeyde tedavinin gerçekleştirilebilmesine ise davacı olanak sağlamamıştır. Sonuçta; Borçlar Kanunu’nun 364. maddesi uyarınca, davalılar, ödenen iş bedelini hak etmiş olduklarından iadesi istenemeyeceği gibi; aynı Kanun'un 360. maddesinde öngörülen haklarda kullanılamaz. Türk Medeni Kanunu’nun 25. maddesi hükmü ile korunan kişilik haklarının hukuka aykırı olarak haksız saldırıda bulunulması ve dolayısıyla kişilik haklarının zedelenmesi ve Borçlar Kanunu’nun 49. maddesinde öngörülen yasal sorumluluk koşullarının oluşması durumunda manevi tazminat istenebilir. Açıklanan bu sebeplerle, mahkemece verilen karar, hukuksal dayanaktan yoksun bulunmaktadır. Davanın reddi yerine; mahkemece, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 25.01.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 25.01.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Davalı doktor O...un davacıyı estetik amaçlı olarak ameliyat ettiği, ilişkinin BK’nın 355 ve devamı maddelerinde yeralan eser sözleşmesi niteliğinde olduğu mahkemenin ve sayın çoğunluğun da kabulündedir.

Eser sözleşmesi hükümlerine göre, davalı doktorun yükümlülüğü taahhütlerine, tıbbın gereklerine ve iyiniyet kurallarına uygun olarak estetik ameliyatı gerçekleştirmek, davacının yükümlülüğü de bedeli ödemektir. Davacının ameliyat için kararlaştırılan bedeli ödediği uyuşmazlık konusu değildir. Davacı, davalı doktorun yükümlülüklerini yerine getirmediği, taahhütlerine ve tıbbın gereklerine uygun ameliyat yapmadığı, estetik amaçlı ameliyatın başarısız olduğu, davalı tarafın kendisinden tahsil ettiği bedele hak kazanmadığını iddia ederek bu davayı açmıştır. Davanın dayanağını BK’nın 360. maddesi oluşturmaktadır.

HUMK’nın 275. maddesine göre, mahkemenin çözümü özel ve teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin görüşünü alma zorunluluğu bulunmaktadır. Estetik amaçlı ameliyatın tıbbın gereklerine uygun şekilde yapılıp yapılmadığı teknik bir konu olduğundan, konunun uzmanı plastik cerrahi uzmanlarından oluşturulacak bir kuruldan rapor alınması, davanın rapor sonucuna göre değerlendirilmesi gerekir.

Yargılama sırasında mahkemece iki adet rapor alınmıştır. ... Kurumu 3. İhtisas Kurulu’nun 27 Haziran 2008 tarihli raporunu hazırlayan heyette Plastik ve Rekonstrüktif ... Uzmanı bir doktor yer almış, raporda ameliyatı yapan doktora atfı kabil kusur olmadığı görüşüne yer verilmiştir. ... Üniversitesi Tıp Fakültesi ... Anabilim Dalı doktorları tarafından verilen 13.04.2009 tarihli raporda ise, ameliyatın estetik amaçlı olduğu açıklanmıştır. Her iki raporda da BK’nın 360. maddesine göre değerlendirme yapmaya imkân verecek bir açıklamaya yer verilmemiştir.

Mahkemece estetik amaçlı ameliyatta davacının istediğini elde edemediği kabul edilerek, ödenen bedelin davacıya iadesine ve manevi tazminata karar verilmiştir. Dairemizde yapılan inceleme sonucunda, sayın çoğunluk dosyadaki raporları yeterli bulup, davacıya ait fotoğraftan da esinlenerek, mahkemenin kabulünün aksine davanın reddi gerektiği sonucuna varmıştır.

Mahkemece estetik amaçlı ameliyatta davacının istediğini elde edemediği kabul edilerek, ödenen bedelin davacıya iadesine ve manevi tazminata karar verilmiştir. Dairemizde yapılan inceleme sonucunda, sayın çoğunluk dosyadaki raporları yeterli bulup, davacıya ait fotoğraftan da esinlenerek, mahkemenin kabulünün aksine davanın reddi gerektiği sonucuna varmıştır.

Dosyadaki raporlar estetik ameliyatın amaçlanan sonuca ulaşıp ulaşmadığı konusunda yeterli bilgi ve açıklamayı içermemektedir. BK’nın 360. maddesine göre değerlendirme yapılabilmesi, davalı tarafın bedele hak kazanıp kazanmadığının, bedelden indirim yapılmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesi için, davacı da gönderilerek mümkünse ... Kurumu’ndan tamamı Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Uzmanlarından oluşacak bir heyetten, mümkün değilse açıklanan uzmanlardan oluşturulacak bir heyetten rapor alınmak ve sonucuna göre değerlendirme yapılıp hüküm kurulması zorunludur.

Kararın bu nedenle bozulması gerektiği görüşündeyiz. Sayın çoğunluğun raporları yeterli gören ve fotoğrafa değer vererek davanın reddi gerektiği şeklindeki bozmasına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2011/2735, Karar No: 2011/1867, Tarih: 27.09.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/2735 E.  ,  2011/1867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK’nın 459/2-son, 72; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Işıklı kavşakta kendisine yeşil yanarken geçmekteyken, kırmızı ışıkta beklemekte olan yayaların arasından aniden yola girerek karşıya geçmekte olan mağdura çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, dosya kapsamından sanığın hızlı seyrettiğine dair delil de olmadığı gözetilerek sanığa atfedilebilecek kusur olmadığı, bu sebeple de atılı suçtan beraati yerine eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de, kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihinde yürüklükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12399, Karar No: 2010/25324, Tarih: 28.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/12399 E.  ,  2010/25324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niğde İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK’nun 542.maddesi göndermesi ile uygulanması gereken aynı kanunun 321.maddesine göre, geçerli bir yönetim kurulu kararına dayanmaksızın temsilci tayin edilen kişilerin, şirket adına yapacağı işlemler geçersiz olur. Zira, TTK’nun 539.maddesine göre atanan müdürler, esas itibariyle ticari mümessil niteliğinde olduklarından bir başka kişiyi ticari mümessil tayin etme yetkisini haiz değillerdir. Ayrıca TTK’nun 545.maddesine göre de; sözleşmede aksine hüküm olmadıkça, ticari mümessiller ile bütün işletmeyi idare selahiyetini haiz olan ticari vekiller, şirketi oluşturan ortaklar kurulu kararı ile tayin olunabilirler.

Somut olayda, şirket ortaklar kurulu kararı ile müdür olarak atanan K.Y.’ın, Ankara 56.Noterliği’nin 05.09.2008 tarih ve 14519 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile E.E.’i vekil tayin ettiği görülmektedir.

Bu durumda, senedi imzalayan ve şirket müdürü tarafından vekaletname ile yetki verilen E.E.'in, şirket ortaklar kurulu kararı ile verilmiş şirketi borçlandırma yetkisi bulunmadığından, itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/403, Karar No: 2023/724, Tarih: 21.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/403 E.  ,  2023/724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1063 E., 2022/1275 K.

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/493 E., 2021/709 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Daire kararına karşı davacı maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunmakla; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, maddi hatanın düzeltilmesine yönelik dilekçenin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı kurum vekiline 06.06.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davacı kurumun evrak teslim yetkisi bulunan memuru tarafından temyiz başvuru dilekçesinin 20.06.2022 tarihinde İlk Derece Mahkemesine sunulduğu gözetildiğinde, davacı kurum tarafından yapılan temyiz başvurusunun süresinde olduğu anlaşılmakla, Dairenin maddi hataya dayalı olarak verilen 28.09.2022 tarihli ve 2022/5476 E., 2022/7120 K. sayılı kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin süresinde verildiği kabul edilen temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekilinin süresinde verildiği kabul edilen temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalı tarafından Bakanlık aleyhine İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2011/8082 E. sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi başlatıldığını, ödeme emri tebliğ edilmesine rağmen Hukuk Hizmetleri Birimindeki bir takım operasyonel aksaklıklar nedeniyle ödeme emrine itiraz edilemediğini, dolayısıyla ilamsız icra takibinin davalıya herhangi bir borçları olmamasına rağmen bu şekilde kesinleştiğini, davalının 2009 Ekim ayından başlayarak 2011 yılı Nisan ayından dahil icra takip tarihine kadar program dışı öğrenci kabul ederek haksız ücret tahakkuk ettiklerine dair bilgi belge sunduğunu, davalının uhdesine haksız olarak geçirilen ödemenin hukuka aykırı olduğunu, 11.07.2008 tarih ve 17721 sayılı yazısı ile kabul ettiğini ve 01 Haziran 2006-31 Mayıs 2007 tarihleri arasında program dışı öğrencilerden 19.344,00 TL, ücretsiz öğrencilerden 35.337,60 TL olmak üzere toplam 54.681,60 TL'yi geri ödemek istediklerini beyan ettiklerini, davalının idareye borçlu olduğunu ikrar ettiğini ve bununla ilgili borcun vadelere bölünmesini talep ettiğini, idarece söz konusu borcun 60 ay vadeye bölündüğünü ileri sürerek; icra takibi sonucunda davalıya ödenen 118.463,24 TL'nin asıl borç, alacaklıya ödenen faiz, icra harç ve giderleri ile paranın alacaklıya ödendiği tarihten itibaren faiz ve mahkeme masrafları ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini, İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2011/8082 E. sayılı icra takibi sonucunda davalıya ödenmek zorunda kalınan tutarın ferileri ile birlikte taraflarına ödenmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya konu edilen icra dosyasının alacaklısı ve ödeme yapılan şirketin...Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi Ltd. Şti. olduğunu, her iki şirketin farklı tüzel kişiliğe sahip ayrı şirketler olduğunu, davaya konu icra dosyasından Kartal Umut Işığı adlı şirkete ödeme yapılmadığından davanın öncelikle husumetten reddi gerektiğini, istirdat taleplerinin süresinde olmadığını, bu sebeple zamanaşımı def'ilerinin kabulüne karar verilmesi gerektiğini, davaya konu icra dosyasının tarafı olmamakla birlikte mezkur dosyadan şirkete yapılan herhangi bir ödeme olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, istirdat istemine konu icra takip dosyasındaki alacaklının ...Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi Ltd. Şti. olduğu, davanın ise ... aleyhine açıldığı, İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün cevabi yazısına göre...Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi Ltd. Şti.'nin herhangi bir isim değişikliğine uğramadığı, ana sözleşmesinin 19.08.2004 tarihli olup 22.08.2012 tarihinde tescil edildiği üzere şirketin tasfiyesine karar verildiği, bu nedenle şirketlerin aynı şirket olmadığı, işbu şirketlerin yöneticilerinin ve/veya ortaklarının aynı kişiler olmasının şirketlerin de aynı şirket olduğunu göstermeyeceği, hukuki olarak her iki şirketin de ayrı tüzel kişiliklerinin bulunduğu gerekçesiyle davalı yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili; davalı şirket ve davalının icra takibinde yer alan şirketin farklı şirketler olduğu, mahkemeye sunulan Ticaret Sicil Gazetesi kayıtları incelendiğinde iki şirketin temsilcileri, ticaret merkezi, adresleri, ortakları, şirket amaçları ve tüm unsurları ile aynı şirket olduğunu,... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Limited Şirketi'nin tasfiye halinde olduğunu, davacı şirketin ise söz konusu şirketin devamı niteliğinde aynı alanda faaliyet gösterdiğini ve aralarında organik bağ olduğunu, Yargıtay kararları ile de sabit olduğu üzere temsilcileri, ticaret sicil merkezleri, adresleri, ortakları ve işletme konularının aynı olan şirketler arasında organik bağ olduğu bu iki şirketin birbirinden farklı olduğunun kabulünün ve bu nedenle davanın husumet yönünden reddinin hukuka aykırı olduğunu, aralarında organik bağ olan şirketler hakkında husumet itirazında bulunmasının kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 17.05.2022 tarihli 2022/1063 E., 2022/1275 K. sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin gerekçesindeki hususlara değinilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Süreden Ret Kararı

Dairenin 28.09.2022 tarihli ve 2022/5476 E., 2022/7120 K. sayılı ilamı ile; Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davacı vekiline 06.06.2022 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz dilekçesinin ise HMK’nın 361 inci maddesinde öngörülen iki haftalık yasal süre geçirildikten sonra 22.06.2022 tarihinde verildiği gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

VI. Maddi HATA DÜZELTME

A. Süreden Ret Kararına Karşı Düzeltme Yoluna Başvuranlar

B. Süreden Ret Kararı

Dairenin 28.09.2022 tarihli ve 2022/5476 E., 2022/7120 K. sayılı ilamı ile; Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davacı vekiline 06.06.2022 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz dilekçesinin ise HMK’nın 361 inci maddesinde öngörülen iki haftalık yasal süre geçirildikten sonra 22.06.2022 tarihinde verildiği gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

VI. Maddi HATA DÜZELTME

A. Süreden Ret Kararına Karşı Düzeltme Yoluna Başvuranlar

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili kararın düzeltilmesi isteminde bulunmuştur.

B. Düzeltme ve Temyiz Sebepleri

1-Davacı vekili; temyiz kanun yoluna başvuru tarihinin 20.06.2022 tarihi olmasına rağmen Dairece temyiz tarihinin hatalı hesaplandığını ileri sürerek, süreden dilekçe ret kararının düzeltilerek temyiz başvurusunun incelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2-Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği itirazları tekrarlayarak kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kurum tarafından aleyhinde başlatılan icra takibi nedeniyle ödenen meblağın istirdadı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.İcra İflas Kanununun 72/7 nci maddesinde "Takibe itiraz etmemiş veya itirazının kaldırılmış olması yüzünden borçlu olmadığı bir parayı tamamen ödemek mecburiyetinde kalan şahıs, ödediği tarihten itibaren bir sene içinde, umumi hükümler dairesinde mahkemeye başvurarak paranın geriye alınmasını istiyebilir." düzenlemesi yer almaktadır.

2.Dairenin 20.09.2018 tarihli ve 2016/20777 E., 2018/8830 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Her ne kadar davacı vekilinin temyiz dilekçesinin Dairenin 28.09.2022 tarihli ve 2022/5476 E., 2022/7120 K. sayılı kararı ile süreden reddine karar verilmiş ise de, dosyanın incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı kurum vekiline 06.06.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davacı kurumun evrak teslim yetkisi bulunan memuru tarafından temyiz başvuru dilekçesinin 20.06.2022 tarihinde İlk Derece Mahkemesine sunulduğu gözetildiğinde, davacı kurum tarafından yapılan temyiz başvurusunun süresinde olduğu anlaşılmakla, Dairenin maddi hataya dayalı olarak verilen 28.09.2022 tarihli ve 2022/5476 E., 2022/7120 K. sayılı kararı kaldırılarak temyiz itirazlarının incelemesine karar verilmiştir.

2. Medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olan bütün gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine sahiptirler. Mahkemenin taraflar arasında dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verebilmesi için, bu kişilerin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatlarına sahip olmaları gerekir. Bir davada taraf olarak gösterilen kişiler, taraf ve dava ehliyetine ve davayı takip yetkisine sahip olsalar bile, taraflardan birinin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatı yoksa davanın esası hakkında bir karar verilemez; dava, sıfat yokluğundan (husumetten) reddedilir.

3. Görüldüğü üzere, taraf sıfatı usul hukuku sorunu olmayıp, dava konusu sübjektif hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk sorunu olduğundan taraf sıfatının yokluğu, davada taraf olarak gözüken kişiler arasında dava konusu hakkın doğumuna engel olduğu için defi değil, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülmesi mümkün ve mahkemece de kendiliğinden nazara alınması zorunlu bir itiraz niteliğindedir.

4. Uygulamada sıfat yerine genel olarak "husumet", davacı bakımından "aktif husumet ehliyeti", davalı bakımından "pasif husumet ehliyeti" tabirleri kullanılmaktadır.

5. Husumet dava şartı olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan, yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken bir husustur.

6. Bu düzenlemeler ışığında somut olay incelendiğinde, davacı tarafından istirdadına karar verilmesi istenen ödemenin dava dışı şirkete ödendiği, her şirketin ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunduğu, davalı şirket ile dava dışı şirketin aynı şirketler olduğu hususunun da ispatlanamadığı gözetildiğinde kararın bozulmasını gerektirecek bir husus bulunmamaktadır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Dairenin 28.09.2022 tarihli ve 2022/5476 E., 2022/7120 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA,

2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.