muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22968, Karar No: 2013/31732, Tarih: 23.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/22968 E.  ,  2013/31732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

1) Birlikte suç işledikleri iddia edilen sanıklar ..., ..., ...'dan ikisi tarafından suçun üstlenilmesi, diğer sanığın suçu işlemediğinin savunulması karşısında ve bu durum suçu işlediği iddia edilen sanıklar açısından savunmada zaafiyet oluşturacağından, aralarında menfaat çatışması bulunan bu sanıkların aynı müdafii tarafından savunulması,

2) Olayın ... ... tanığı olan ...'ün olaydan hemen sonra 16/07/2008 tarihinde polis karakolunda alınan ifadesinde araçtan beş kişinin indiğini, ikisinin servis aracına girerek biri sopyla ve diğeri eliyle katılana vurarak dövdüğünü, daha sonra bu kişilerin araçlarına binerek gittiklerini beyan ettiği halde duruşmadaki beyanında araçtan inen beş kişininde katılanı dövdüğünü söylediği, tanığın beyanları arasındaki çelişki giderilmeden eksik soruşturmayla tüm sanıklar hakkında mahkumiyek kararı verildiği,

3) Katılanın beyanlarında; parmağının kırılmasına sopa ile sebebiyet verenin sanıklardan ... olduğunu diğer sanıkların el ve ayaklarıyla vurduğunu buna karşın kolluk aşamasında 31.10.2008 tarihli yüzleştirme tutanağında ise iki kişinin el ve ayaklarından iki kişinin ise ayaklarından tutarken sanık ...'ın sopa ile kendisine vurduğunu beyan etmesine göre katılanının ve tanığın beyanlarının açıklattırılarak sanıkların ne şekilde eylemi gerçekleştirdiklerinin sorulmaksızın iştirak halinde kasten yaralama suçundan sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Sanıklar ..., ..., ... müdafii, sanıklar ..., ... ... temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4326, Karar No: 2013/6057, Tarih: 18.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/4326 E.  ,  2013/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 11.01.2011 gününde verilen dilekçe ile taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Dava satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, davalı ile ... 1. Noterliğinde 29.01.2003 günü düzenledikleri satış vaadi sözleşmesi uyarınca 93 parsel sayılı taşınmazda yapılan özel parselasyona göre sözleşme ekindeki krokide 93/5 olarak gösterilen 497,27 m2 miktarındaki yere karşılık gelen payın satışının vaat edildiğini, edimlerini yerine getirdiklerini, zilyetliği devredilen taşınmazın tapudan devredilmediğini ileri sürerek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacılar adına eşit paylarla tescilini istemişlerdir.

Davalı, 3194 sayılı yasanın 18/son maddesi uyarınca sözleşmesinin geçerli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Kaynağını Borçlar Kanununun 22. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Borçlar Kanununun 213. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

Satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan davaların kabulüne karar verebilmek için sözleşmenin ifa olanağı bulunmalıdır. Elbirliği mülkiyetine (TMK m.701) konu bir taşınmazda elbirliği (iştirak halinde) ortaklarından birinin, ortaklık dışı bir kişiye satım vaadinde bulunması halinde, sözleşme bir taahhüt muamelesi olarak geçerli olmakla birlikte elbirliği ortaklığı çözülünceye kadar sözleşmenin ifa olanağının varlığından söz edilemez. Bu durum, satışı vaat edilen taşınmazın tapusunda temliki tasarrufu engelleyen bir kaydın bulunması veya 5578 sayılı Kanunla değiştirilen 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi hükmüne aykırı şekilde taşınmaz satışı vaat edilmesi ya da vaade konu taşınmazın bir başka mahkemede mülkiyet uyuşmazlığına konu olması halinde de geçerlidir.

Somut olayda, davacı 29.01.2003 günlü satış vaadi sözleşmesine dayanarak 93 parsel sayılı taşınmazın 497,27 m2 miktarına karşılık gelen davalı payının tapu kaydının iptali ve adlarına tescilini istemiştir. Sözleşmeye konu Odayeri Köyünde bulunan 18.080 m2 yüzölçümündeki 93 parsel sayılı tarla niteliğindeki taşınmazın 538/1008 payı davalı adına kayıtlıdır. 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi 5578 sayılı Kanunla değiştirilerek; tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır. Taşınmazların belirlenen parsel büyüklüğünün; mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamayacağı, tarım arazilerinin bu büyüklüklerin altında ifraz edilemeyeceği, bölünemeyeceği veya küçük parsellere ayrılamayacağı belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, çekişme konusu taşınmazın miktarı itibari ile yukarıda açıklanan şartın gerçekleşmemiş olması nedeni ile ifa imkanı bulunmadığından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 18.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25734, Karar No: 2015/15910, Tarih: 18.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/25734 E.  ,  2015/15910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1938 doğumlu murisinin 20.10.2011 tarihinde ölmeden önce davalı bankadan 3000 TL tüketici kredisi kullandığını, 980 TL kredi kartı masrafı dahil borcu tamamen ödeyerek kapattığını, davalının sigorta yapmayarak kendisini zarara uğrattığını, ödediği toplamı 3980 TL nin faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, 73 yaşındaki murise kefalet karşılığı kredi verildiğini sigorta yaptırmak zorunda olmadıklarını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının murisinin davalı bankadan tüketici kredisi sözleşmesine istinaden 27.07.2011 tarihinde 12 ay geri ödemeli 3000 TL bedelli ihtiyaç kredisi kullandığı, borcun iki taksitini ödedikten sonra 20.10.2011 tarihinde öldüğü, bedelin faiziyle davacı tarafından bankaya ödendiği uyuşmazlık konusu değildir.Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kredi borçlusunun hayat sigortası ile sigortalanması hususunu düzenleyen kredi sözleşmesinin 11.2 maddesindeki düzenleme karşısında davacıyı borçtan kurtaran bir davalı kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

.. sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Yasada kredinin sigorta teminatı altına alınmasıyla ilgili tarafları bağlayıcı bir düzenleme bulunmadığı için uygulamada bankalar tarafından kredi verilmesi, yapılması isteğe bağlı sigortaların yaptırılması şartına bağlanmakta, bu sigortaları yaptırmayan tüketicilere kredi kullandırılmamaktadır. Esasen kredi borcunu teminat altına alan hayat sigortasının yaptırılmasında hem tüketicinin hem de bankanın menfaati olduğu için taraflar sözleşme hükümlerine göre bu edimi yerine getirmektedirler. O yüzden kredi sözleşmelerinde bankaya getirilen sigorta yaptırma yükümlülüğüne ilişkin hükümler haksız şart olarak değerlendirilmemiştir. Buna karşın olayda uygulama yeri olmayan 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı ..na göre artık kredi verilmesi sigorta yaptırılması şartına bağlanamayacaktır. Yeni düzenlemeye göre tüketicinin açık talebi olmaksızın kredi ile ilgili sigorta yaptırılamayacağı, zorunlu sigortalarda veya tüketicinin sigorta yaptırmak istemesi halinde ise istediği sigorta şirketi ile imzaladığı poliçenin kredi veren tarafından kabul edileceği öngörülmüştür. (6502 sk m.29 ve m.38). Fakat bilgilendirme yükümlülüğü konusunda.. sayılı Yasanın 10. maddesinde düzenlenen tüketici kredilerinde böyle bir hüküm olmamasına karşın yeni yasanın 31/4. maddesiyle tüketici kredisi sözleşmelerinde özel düzenleme yer almaktadır. .. sayılı Yasanın m.10/B maddesinde konut finansman kredilerinde olduğu gibi genel olarak tüm tüketici sözleşmelerinin kurulması öncesinde ve kurulması sırasında tüketicinin bilgilendirilmesi yükümlülüğünün düzenlendiği bütün hallerde amaç, taraflar arasındaki dengesiz durumu gidermek ve tüketicinin de bilgilendirilmiş bir şekilde sözleşme kurmasına imkân tanımaktır. Zaten Tüketicinin Korunması hakkındaki Kanunun varlık nedeni muazzam örgütlülüğe sahip banka ve sigorta gibi dev kurumlarla imzalanan sözleşmelerde birey olarak zayıf konumdaki tüketiciyi korumaktır. .... madde) Dolayısıyla banka kredi sözleşmesinde hayat sigortası talep edecekse riziko konusunda tüketiciyi aydınlatmalıdır.

Böyle bir uyuşmazlıkta sözleşme ile hangi tarafa veya taraflara hangi yükümlülüklerin getirildiği ve diğer idari düzenlemeler üzerinde önemle durulmalıdır. Kredinin verildiği tarihte yürürlükte olan “Bireysel Kredilerde Bağlantılı Sigortalar uygulama Esasları Yönetmeliği”nin “İhtiyari sigortalar” başlıklı 6. maddesinde “Kredi ile bağlantılı olarak yapılacak ihtiyari sigortalarda, kredi ilgilisinin menfaatinin sigorta edilmesi, sigorta sözleşmesi ile sunulan teminatların kredi konusu ve kredi kullananın ihtiyaçları ile uyumlu olması esastır. “Bilgilendirme yükümlülüğü” başlıklı 7. maddesinde “(1) Kredi ile bağlantılı olarak yapılacak sigortalar konusunda, kredi sözleşmesi yapılmadan önce, kredi kuruluşu tarafından kredi kullanana bilgi verilir. Söz konusu bilginin verilmesine ilişkin usul ve esaslar Müsteşarlıkça tespit edilir. (2) Kredi kuruluşunun aracı olduğu kredi bağlantılı sigorta sözleşmelerine ilişkin bilgilendirme yazılı olarak yapılır. Kredi kullanan tarafından imzalanan bilgi formunun bir örneği kredi kuruluşu veya şirket tarafından saklanır. (3) Ancak, kişilerin fiziki olarak karşı karşıya gelmesinin söz konusu olmadığı hallerde veya işin mahiyetinin gerektirdiği durumlarda elektronik ortamda veya ilgilinin bilgi formuna erişimini mümkün kılan benzeri araçlarla bilgilendirme yapılabilir. Bu durumda, ispat yükümlülüğü kredi kuruluşuna aittir. (4) Kredi kuruluşunun aracı olduğu kredi bağlantılı sigortalarda verilecek olan bilgi formunun şekil ve asgari içeriği Müsteşarlıkça tespit edilir. (5) Şirket, kredi kuruluşunun bu Yönetmelik kapsamındaki bilgilendirme yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirmesini temin etmek üzere her türlü tedbiri alır. (6) Kredi kuruluşunun aracı olduğu kredi bağlantılı sigortalarda 28/10/2007 tarihli ve 26684 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sigorta Sözleşmelerinde Bilgilendirmeye İlişkin Yönetmelik kapsamında düzenlenen Bilgilendirme Formları verilmez. (7) Kredi kuruluşunun aracı olmadığı poliçelerde Sigorta Sözleşmelerinde Bilgilendirmeye İlişkin Yönetmelik kapsamında işlem tesis edilir.” hükümleri yer almaktadır.

Bununla birlikte davalıların murisi ile davacı banka arasında imzalanan Tüketici kredisi sözleşmesinin 11.2 maddesinde “Müşteri açılan kredi sebebiyle bankanın uygun göreceği bedel ve şartlarda hayat sigortası yaptıracağını, önceden yapılmış bir hayat sigortası var ise poliçede bankanın dain ve mürtehin gösterilmesi yönünde gerekli değişikliğin yapılarak poliçeyi bankaya teslim edeceğini, vefat halinde sigorta sonucu ödenecek tazminattan o tarihte bankaya olan borcun mahsubundan sonra kalacak miktarın mirasçılara ödenmesini kabul ve taahhüt eder” hükmü bulunmaktadır. Sözleşmenin bu hükmü ile yukarıdaki yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde bankaya kredi borcunu sigorta altına aldırma yükümlülüğü yüklenmiş olup kural olarak banka tüketiciyi sigorta yapmaya zorlayamaz ise de bu konuda kredi sözleşmesinin kurulmasından önce bankanın tüketiciyi bilgilendirme yükümlülüğü altında olduğu kabul edilmelidir. Sözleşmenin imzalandığı tarihte 73 yaşında olan tüketiciye kredi açarken kendi alacağını, menfaatleri doğrultusunda adi kefalet ya da maaştan ödeme taahhüdüyle teminat altına alırken, tüketicinin ölümü halinde eş ve çocuklarını koruyacak şekilde kredi borcunun sigortalanması konusunda bilgilendirme yapmaması hukuken korunamaz. Banka kredi hakkında bilgilendirme yükümlülüğünün yapıldığını ispat etmek zorundadır. Olayda davalı bankanın bu yönde bilgilendirmeyi yapmadığı açıktır. Bu nedenle tüketiciyi sigorta konusunda bilgilendirmediği için bankanın az da olsa kusurlu olduğu kabul edilmelidir. Dairemizin 01.07.2013 T. 2013/8602-18042, Y. 13 HD. 9.4.2015 T. 2015/1534-11329 sayılı kararları ile ..’nın 23.12.2009 gün ve 2009/13-433-2009/580, yine .. 2013/13-1592 esas sayılı dosyalarında aynı ilkeler benimsenmiştir. Hal böyle olunca kredi borcunun teminat altına alınması için sigorta poliçesi düzenlenmemesinde Bankanın da müterafik kusuru üzerinde durularak, ..maddesinde düzenlenen dürüstlük kurallarına göre zararın paylaştırılması gerekirken; mahkemece sigorta yapılmamasını genel bankacılık teamülleri gereği mevzuata uygun bulan yetersiz bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14721, Karar No: 2012/4162, Tarih: 09.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14721 E.  ,  2012/4162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AĞRI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/10/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 953 parsel sayılı taşınmazın 22.345,57 m²'lik bölümü ile, 954 parsel sayılı taşınmazın 9.667,65 m²'lik bölümünün aktif dere yatağı olmasına rağmen kadastro çalışmalarında davalılar adına tespit ve tescil edildiğini, dere yataklarının devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülkiyete konu edilemeyeceğini ileri sürerek, anılan bölümlerin tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesi  isteminde bulunmuştur.

Davalılar,  davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne  karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik  Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma istemi değer yönünden reddedilerek, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,  tapu iptal ve terkin  isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne  karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazların geldisini teşkil eden 306 nolu parselin kadastro tespitine itiraz neticesinde davacı Hazine'nin taraf olmadığı Ağrı Kadastro Mahkemesinin 1986/149 E. 1995/58 K. sayılı kesinleşen kararı ile tapuya tescil edildiği, anılan bu parselin ifrazı neticesinde davaya konu 953 ile 954 nolu parsellerin oluştuğu ve  taşınmazların davalılar adına paylı olarak kayıtlı oldukları  anlaşılmaktadır.

Davacı, taşınmazların bir bölümünün aktif dere yatağında kaldığı ve dere yataklarının devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülkiyete konu olamayacağını  ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Ne varki, Kadastro Mahkemesindeki dava dosyasında her nekadar  tespite dayanak alınan  tapu kaydı keşif sırasında uygulanmışsa da anılan dosyada Hazine taraf olmadığından bu uygulamanın Hazineyi bağlamayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, Mahkemece aralarında Jeoloji Mühendisi ve Harita Mühendisi bilirkişilerinde bulunduğu bilirkişi kurulunca mahallinde yeniden keşif yapılarak tespit dayanağı tapu kaydının kapsamının belirlenmesi, Kadastro Mahkemesinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarında M. N.taşınmazların kuzey sınırında gösterildiği halde, eldeki dava dosyasında yapılan keşif sonucunda düzenlenen 22.12.2010 tarihli fenni bilirkişi raporundaki krokide davaya konu taşınmazların içerisinden geçtiği görülmekle anılan bu çelişkinin giderilmesi, keza Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün davaya konu taşınmazların bulunduğu alanda çalışma yaptığı da bildirilmiş olup, çalışmanın hangi tarihlerde yapıldığı ve niteliği konusunda araştırma da yapılarak buna ilişkin tüm belgelerin getirtilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalıların, bu yöne ilişkin  temyiz itirazları yerindedir.  Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  09.04.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/455, Karar No: 2014/35810, Tarih: 16.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/455 E.  ,  2014/35810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/253084

MAHKEMESİ : Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2012

NUMARASI : 2008/19 (E) ve 2012/702 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcıları'nın temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamede bu hususta red isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

O yer Cumhuriyet Savcıları'nın sanıklar S.. Ç.. ve İ.. S.. hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümleri, sanık İ.. S..'nin aleyhine kurulan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını temyiz ettiği, sanık S.. Ç..'un ise; temyiz isteminin bulunmadığı gözetilerek anılan suçlardan kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede;

A-Sanık İ.. S.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Suça konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Tekerrüre esas olduğu belirtilerek 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulamasına esas alınan üç hükümlülükten Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/745 Esas, 2008/739 karar sayılı ilamın bu dosyadaki suç tarihinden sonra; 06.01.2009 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, diğer iki hükümlülükten Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2002/114 Esas, 2002/730 karar sayılı ilamın ise; adli sicil kaydında yer alan en ağır ilam olduğu ve sadece anılan bu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. S..'nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

hükmün 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda “Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/849 Esas, 2006/296 karar sayılı, Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/745 Esas, 2008/739 karar sayılı ilamları ile” kısmının çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanıklar S.. Ç.. ve İ.. S.. hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

hükmün 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda “Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/849 Esas, 2006/296 karar sayılı, Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/745 Esas, 2008/739 karar sayılı ilamları ile” kısmının çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanıklar S.. Ç.. ve İ.. S.. hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle cezadan 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıkların suç konusu işyerinin demir kepenk asma kilitlerini kırıp pimapen kapıyı zorlayıp eğerek içeri girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, mala zarar suçundan cezalandırılmaları gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde anılan suçtan beraatlerine karar verilmesi,

3-Sanık İ.. S.. hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken; tekerrüre esas olduğu belirtilerek 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulamasına esas alınan üç hükümlülükten Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/745 Esas, 2008/739 karar sayılı ilamın bu dosyadaki suç tarihinden sonra; 06.01.2009 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, diğer iki hükümlülükten Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2002/114 Esas, 2002/730 karar sayılı ilamın ise; adli sicil kaydında yer alan en ağır ilam olduğu ve sadece anılan bu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcıları ve sanık İ.. S..'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.