muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4046, Karar No: 2009/7162, Tarih: 30.04.2009

Dava, 6 aylık ilan süresi içinde açılan orman kadastrosuna ve 2/B madde uygulamasına itiraza ilişkindir.

Dosya kapsamından ... ... köyünde yapılan orman kadastro çalışmasına çok geniş yüzölçümlü olarak orman sınırları içine alınan taşınmazın çeşitli bölümlerine gerçek kişiler tarafından çok sayıda dava açılmış ve mahkemece kurulan hükümlerin temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyaları daireye gönderilmiş, dairemizin değişik tarihlerdeki iade kararları ile tüm dosyalarda dava konusu olan taşınmazların orijinal memleket haritası üzerinde kadastro paftası ile çakıştırılmak suretiyle bulundukları yerlerin gösterilmesi istenmiş ve mahkemenin 2005/375 ( dairemizin 2009/4067) sayılı dosyası klavuz kabul edilerek bu dosya üzerinde iade gereği uzman orman ve fenni bilirkişiler tarafından yerine getirerek orijinal memleket haritası üzerinde (kadastro paftası ile çakıştırılmış olarak) çekişmeli taşınmazların konumları işaretlenmiştir. Orman kadastrosuna itiraz davasının yargılaması sırasında ... Köyünde 2006 yılında tesis kadastrosunun yapıldığı, 2004 yılında orman kadastro sınırları içine alınan ve bazı bölümleri hakkında orman kadastrosunu itiraz davaları devam eden taşınmaza 308 ada 1 parsel numarası verilerek ve yüzölçümü de 31.714.344.44 m2 olarak hesaplanıp tesbit tutanağı düzenlenmeden 3402 Sayılı Yasanın 22/4 maddesi gereğince işlem yapılarak tapu kütüğüne aktarılarak 02.06.2006 tarihinde tapu siciline orman niteliği ile tescil edildiğinden davaya konu taşınmazın bulunduğu yer 308 ada 1 sayılı parselin kadastro çapı içinde gösterilmiştir. Bu memleket haritası üzerinde yapılan incelemede, kadastro paftasında ada parsel numarası verilerek şahıslar adına tesbit edilen taşınmazların bir bölümünün memleket haritası da açık renkli alanda kaldıkları ancak sık olarak ibreli ve yapraklı ağaç rumuzunun bulunduğu, yeşile ... alanlarda ise kısmen 5 - 20 metre boyunda kısmen de 0.5 - 2 metre boyunda ... ağaçlarının bulunduğunun belirtildiği, bir kısmında ise orman ağaçlandırma sahası olarak yazılı olduğu anlaşılmaktadır.

"6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesinde orman içi açıklıkların özel mülk olarak kişiler adına tescil edilemeyeceği belirtilmiştir. 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse 25.06.1970 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra no'lu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesinde "... 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaçcık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağı", aynı yönetmeliğin 26/j maddesinde ise "orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanların devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı",aynı medenin 2.fıkrasında ise " orman rejimine girmiş olan bu gibi yerlerin komisyonlarca herhangi bir nedenle sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının bu yerlerin orman olma vasfını kaldırmayacağı " konusunda hükümler öngörülmüştür.

Hükme esas alınan uzman orman bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda bu dosyada dava konusu olan birbirine bitişik haldeki (A) ve (B) işaretli taşınmazlardan (B) harfli bölümün yeşil renkli yapraklı ormanlık alanda kaldığı ve orman sayılan yerlerden olduğu, (A) harfli bölümün eski tarihli resmi belgelerde açıklık alanda kaldığı açıklanmakta ise de (A) ve (B) harfli bölümlerin orijinal memleket haritası üzerinde işaretlendikleri yerin açık renkli alan olmasına rağmen ibreli ağaç rumuzunun bulunduğu, memleket haritası da gerek yeşile ... gerekse açık renkli alanlarda ibreli ve yapraklı ağaç rumuzlarının sık olarak yer aldığı, çekişmeli taşınmazların tamamının güneydeki 5-20 metre rumuzlu ... ağacı rumuzlu ormanlık alanın devamı niteliğinde bulunduğu, eğimlerinin yüksek olduğu, ayrıca davacının 6831 Sayılı Yasanın 11/1 maddesinde anılan ve orman kadastrosuna itiraz davası açmanın koşulu olan hak sahipliğini de kanıtlayamadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca uzman ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda doğal eğimin % 40 iken teraslama yolu ile % 10'a indirildiği ve teraslar üzerinde münferit akmeşe ve mersin sürgünlerinin bulunduğu belirtilmekte olup, Dairemizin 2008/5389-2008/8060 sayılı ilamında ormancı bilirkişiler ... ..., Memduh ... ile jeolog bilirkişi ... Yılmazel tarafından düzenlenen 02.02.2007 tarihli raporun 1. bölümünde taşınmazın üzerinde 05-06 kapalılıkta meşe türü ağacının bulunduğu, alt tabakada çeşitli türde ... ve meşe sürgünlerinin mevcut olduğu, toprağının orman toprağı niteliğinde olduğu açıklandıktan sonra raporun 10. bölümünde aynen "Davalı taşınmazın memleket haritasındaki rumuzlara göre çalılık alanlar içerisinde kaldığı görülmekte ise de taşınmaz üzerinde bulunan meşe ağaçlarının mevcudiyeti, harita tanzimine müstenit olan ... fotoğrafının çekimi sırasında bu ağaçların kesilmiş olduğu sadece çalılık örtünün kaldığı kanaati uyanmıştır. Şöyle ki; meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşenin daha önceki yıllarda tahrip edilmiş olduğu, ... fotoğraflarının bu senelerde çekilmiş olduğu, fakat daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği bilimsel bir gerçektir." şeklinde bilimsel açıklamalarda bulunulduğu ‘belirtilmekte olup, bu açıklamalar da göz önüne alındığında çekişmeli taşınmazın tamamının orman sayılan yerlerden olması nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşünceler ile davanın kısmen kabulü yolunda kurulan hüküm doğru değildir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenler ile davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 30.04.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19546, Karar No: 2018/4930, Tarih: 15.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/19546 E.  ,  2018/4930 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı ile davalılardan...Ecza Deposu Ltd. Şti. arasında satış ve dağıtım sözleşmesi akdedildiğini,müvekkili adına alınacak ürünlerin bedelinin teminatı olarak 20.10.2014 tarih 3143340 nolu 40.000 TL bedelli çekin davalı şirkete teslim edildiğini ancak davalı şirketin işbu çeklere karşılık taahhüt edilen ilaçların tedarikini sağlamadığını, davalı şirketin, ilaçları temin edemeyeceğini, almış olduğu çeklerden dolayı hiçbir alacaklarının olmadığını açıkca beyan ettiğini, söz konusu çekleri diğer davalı ....Bulvarı Şube Müdürlüğü'nden kullanmış olduğu kredinin teminatı olarak verdiğini bildirdiğini, bankaya verilen çekin kullandırılan kredinin teminatı olarak ''rehin cirosu '' ile verildiğini, çekte rehin cirosunun geçersiz olduğunu, davalı bankaya borç bulunmadığını ileri sürerek, davacının borçlu olmadığının tespitine, davacı hakkında %20 kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... davaya cevap vermemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davalı bankaya diğer davalı şirket...Ecza Deposu Ltd. Şti. tarafından verilen çekin aralarında yapılan 31.10.2013 tarihli sözleşme gereğince temlik cirosu ile alındığını, keşidecinin şahsi defilerini hamile karşı ileri sürebilmesi için hamilin senedi ciro yoluyla devralırken kötü niyetli olduğunun kanıtlanması gerektiğini, davalı bankanın kötü niyetinden söz edilemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, poliçe ve bononun aksine, çekte rehin cirosunun bir geçerliliğinin bulunmadığı, dava konusu çekin davalı bankaya davalı şirketin kullanmış olduğu kredinin teminatı olarak rehin cirosuyla verildiğinin açık olduğu,bu ciroyla çeki elinde bulunduran davalıya hak bahşetmeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, poliçe ve bononun aksine, çekte rehin cirosunun bir geçerliliğinin bulunmadığı, dava konusu çekin davalı bankaya davalı şirketin kullanmış olduğu kredinin teminatı olarak rehin cirosuyla verildiğinin açık olduğu,bu ciroyla çeki elinde bulunduran davalıya hak bahşetmeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava çekten dolayı borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.Davaya konu çekte davacı keşideci,davalı...Ecza Deposu Hastane ve Medikal Ürünleri Ltd. Şti. lehtar, diğer davalı ...Ş. ise yetkili son hamil konumundadır. Çekin incelenmesinde lehtar tarafından davalı bankaya yapılan ciroda herhangi bir açıklama bulunmadığı,beyaz ciro şeklinde olduğu, bu durumda cironun temlik cirosu olduğu anlaşılmaktadır. Davacı iyiniyetli 3.kişi olan davalı bankanın söz konusu çekin bedelsiz olduğunu bilerek iktisap ettiğini, iktisabında ağır kusurlu olduğunu ispatla yükümlüdür. Dosya içerisinde davalı bankanın kötü niyetli, ağır kusurlu olduğuna dair herhangi bir delil olmadığından davalı banka hakkındaki davanın reddi gerekirken dosya içeriğine uygun düşmeyen yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş.'ye iadesine, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5481, Karar No: 2019/812, Tarih: 04.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/5481 E.  ,  2019/812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yargıtay 13. Hukuku Dairesinin 02.12.2015 tarihli, 2014/44189 Esas, 2015/35218 Karar sayılı "adli yardım talebinin reddine" dair ilamına davalı vekilince itiraz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.05.2014 gün, 2013/30 Esas, 2014/298 sayılı Kararı, davalı ... vekili tarafından 23.09.2014 tarihli dilekçeyle adli yardım talebinde bulunularak temyiz edilmiştir.

Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, temyiz incelemesi sonucunda 02.12.2015 günlü, 2014/44189 Esas, 2015/35218 Karar sayılı ilamla adli yardım talebini içeren dilekçeyle dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, adli yardım talebinde bulunan tarafın, davalı tarafça sunulan adli yardım talebine ilişkin dilekçenin ekinde, taleplerini haklı gösterecek hiç bir bilgi ve belgeye yer verilmemiş olduğundan, adli yardım talebinin reddine; noksan temyiz harcının tamamlanması için HUMK’nun 434 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir. Bu karar 12.01.2016 günü davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili 14.01.2016 günü itiraz dilekçesi vermiş, davalı vekilinin itirazı incelenmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.05.2014 gün, 2013/30 Esas, 2014/298 sayılı kararıyla davanın kabulü ile takibin devamına, asıl alacağın %40’ı oranında hesaplanan 1.000.000,00TL inkar tazminatının davalı taraftan alınarak, davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

Her ne kadar hükmü temyiz eden davalı, adli yardım talebinde bulunmuş ise de Dairemizce incelenen dosya kapsamına göre Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin davalının adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan davalı vekilinin yerinde olmayan itirazının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itirazının HMK’nin 337 maddesi gereğince REDDİNE, kesin olmak üzere 04.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9398, Karar No: 2013/8842, Tarih: 02.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/9398 E.  ,  2013/8842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.04.2012 tarih ve 2011/73-2012/213 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:Davacı vekili, davalılar tarafından parasını istediği her an geri çekebileceği, karşılığında yüksek oranlarda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinden 8.100 DM (8.950,00 TL) tahsil edildiğini, müvekkilinin parasını geri almak istediğinde davalılar tarafından ödeme yapılmadığını, davalı şirketin mevduat toplama faaliyetlerinin Bankalar Kanununa, TTK, SPK ve BK hükümlerine aykırı olması nedeniyle müvekkilinden tahsil edilen paranın sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri ödenmesi gerektiğini, davalı ...’in de davacının zarara uğramasında TTK’nın 336. maddesi kapsamında sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek, davalı şirkete ortak olunmadığının tespitini, kurulan ilişkinin hükümsüzlüğünü ve 8.100 DM karşılığı 8.950 TL’nin temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve şirket vekilleri, başvuru konusu ... ibareli işaret ile davacının ... ibareli markaları arasında, başvuruda kalan mallar itibariyle ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede bir benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... ve şirket vekilleri, başvuru konusu ... ibareli işaret ile davacının ... ibareli markaları arasında, başvuruda kalan mallar itibariyle ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede bir benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, HMK’nın 190. maddesi ve MK’nın 6. maddesi uyarınca öncelikle davacının davalıya verdiğini iddia ettiği paranın davacı tarafça miktarı dikkate alınarak yazılı belge ile ispatlanması gerektiği, davacının sunduğu tahsilat makbuzunun fotokopi olduğu, fotokopiden ibaret yazıların ispat vasıtası bir belge olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, davacının sunmuş olduğu CD'nin incelenmesinde her zaman herkes tarafından oluşturulabilecek listelerden ibaret olduğu, SPK raporlarının tek başına davacının iddialarını ispata elverişli olmadığı, tahsilat makbuzunun davalı kayıtlarında yer alıp almadığı davacının pay defterinde adının bulunup bulunmadığı ve davacının diğer iddiaları ile ... iddiaları yönünden gerekli araştırma ve incelemenin uzman bilirkişi eliyle yapılması gerekmekte olup davacı taraf bilirkişi incelemesi talebinde bulunmadıklarını keşif giderini yatırmayacaklarını bildirdiğinden davacının öncelikle şirkete para verdiğini ispat edemediği, iddianın tek ispat vasıtası davalı defter kayıtları olduğu, defterlerin incelenmesi amacı ile bilirkişi incelmesinin davacı tarafça istenmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/491, Karar No: 2024/2548, Tarih: 09.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/491 E.  ,  2024/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1393 E., 2022/3090 K.

DAVALILAR : 1-... Vekili Avukat ...

2... Hastanesi Çevre Sağlık Tesisleri Ltd. Şti. Vekili Avukat ...

İHBAR OULNAN : Axa Sigorta A.Ş. Vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 02.04.2018

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/220 E., 2022/26 K.

Davacı vekili; davacının 19.08.2014 tarihinde davalı Özel... Hastanesinde burun estetiği ameliyatı geçirdiğini, ameliyatı Op.Dr....'nun yaptığını, geçirdiği ameliyat sonrasında koku alma duyusunu büyük oranda kaybettiğini, burnunun yamuk olduğunu, burnunun içindeki kesik ve dikişten dolayı burnunun içerisinde pislik varmış gibi göründüğünü, koku alma duyusunu kaybettiğinden ve burnundan tam olarak nefes alamadığından sıklıkla solunum yolları rahatsızlıkları geçirdiğini belirterek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydı ile şimdilik 4.500,00 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın 19.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince; davacının başvurusunda burunda eğrilik ve şekil bozukluğu şikayetinin mevcut olduğu, rinoplasti ameliyatlı öncesinde alınmış hastanın ve hekiminin imzasının olduğu aydınlatılmış onam formunun mevcut olduğu, davacı ameliyat öyküsünde ameliyat öncesi var olmayan ameliyat sonrası koku kaybı geliştiği, davacı ameliyat öncesinde ya da sonrasında burun tıkanıklığı şikayeti olmadığı, septal perforasyonun görülmediği, davacının alar kartilajlarının medial kruslarının kolumella bölgesinde ciltte belirginlik yaptığı, davacının şikayetleri ile ilintili koku kaybı, septumda deviasyon ve eğriliğin bu ameliyatın komplikasyonları arasında olduğu, hastanın bu şikayetlerinin bir kısmının gerçekleştirilecek bir operasyonla giderilmesi mümkün olduğu, ameliyatı gerçekleştiren hekimin endikasyon ve ameliyat tekniğine ait kusur tespit edilmediği, yapılan işlemlerin tıbbın genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğu, Adli Tıp Kurumu raporu ve bilirkişi heyet raporunda ilgili hekime atf-ı kabil kusur tespit edilmediğinin belirtilmiş olduğu, bu durumda maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1. Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1. Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. Taraflar arasında 818 sayılı BK'nın 355 ve 6098 sayılı TBK'nın 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisi bulunduğu ihtilaf konusu değildir. Sözleşme ile davacıya estetik müdahalelerde bulunulması kararlaştırılmıştır. Davacı ile davalı arasındaki sözleşmenin niteliği itibariyle hekim ile hasta arasında tedaviye ilişkin sözleşmeden farklı olduğu ve eser sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır. Eser sözleşmesini düzenleyen TBK'nın 470. maddesi uyarınca yüklenicinin edimi bir eser meydana getirmeyi; iş sahibinin edimi ise, karşılığında bedel ödemeyi üstlenmesidir.

Eser sözleşmelerini, diğer iş görme sözleşmelerinden ayıran önemli hususlardan birisi de sonuç sorumluluğu, yani tarafların iradeleri doğrultusunda yüklenici tarafından bir sonucun meydana getirilmesi taahhüdüdür. Burada, vekâlet akdindeki gibi sonuç taahhüt edilmeksizin sadece bir işin görülmesi taahhüdü bulunmamakta, bir eserin-sonucun yaratılıp teslim edilmesi borcu altına girilmektedir. Bu borcun altına giren taraf, yani yüklenici, BK'nın 356/1 (TBK'nın 471/1) maddesi ve işin mahiyeti gereği, işi sadakat ve özenle yerine getirmek zorundadır. Sadakat borcu, yüklenicinin iş sahibinin yararına olacak şeyleri yapma ve ona zarar verecek her türlü eylemden kaçınması anlamını taşır.

Eser, yüklenicinin sanat ve beceriyi gerektiren, bir emek sarfı ile gerçekleştirilen sonuçtur. Yüklenicinin eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve ona hiçbir zarar vermeden meydana getirmesi, davalı yüklenicinin hem sadakat hem de özen borcunu kapsar. Burada belli bir sonucun ortaya çıkması amaçlanır. Meydana getirilen eserin iş sahibinin beklentisini karşılamaması halinde ise, sözleşmedeki yarar dengesi iş sahibi aleyhine bozulmuş olur. Bu bakımdan eserin fen ve sanat kurallarına uygun, iş sahibinin beklentilerini karşılar özellikleri taşıması aranır. Aksi halde eserin ayıplı olduğu kabul edilir. Ayıplı eseri meydana getiren yüklenici ise, ortaya çıkan ayıp ve eksiklerden sadakat ve özen borcu nedeniyle sorumludur. Yüklenici, hangi yöntemi kullanırsa kullansın eserin ayıpsız olarak ortaya çıkması gerekmekte olup, diğer bir deyişle eser sözleşmesinin niteliği gereği yüklenici sonucu garanti etmektedir.

Davacı estetik amaçlı olarak davalıya başvurmuş olduğuna göre, estetik ameliyat yapılmak suretiyle istenilen ve kararlaştırılan amaca uygun güzel bir görünüm sağlanması ve sürecin sağlıklı bir şekilde neticelendirilmesi hususlarının taraflar arasındaki eser sözleşmesinin konusu olduğu açıktır. Burada yüklenici, eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve ona hiçbir zarar vermeden meydana getirmek yükümlülüğü altındadır. Komplikasyonlarda ise aydınlatma yükümlülüğü ve komplikasyon yönetiminin doğru yapılması yine yüklenicinin sorumluluğundadır.

Ayrıca, 04.04.1997 tarihinde imzalanan ve 09.12.2003 tarihinde 25311 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe giren ve iç hukukumuzun bir parçası haline gelen AVRUPA BİYOTIP SÖZLEŞMESİ 16.03.2004 tarihinde onaylanmış olup, sözleşmenin "Meslek Kurallarına Uyma" başlıklı 4. maddesinde, "araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir." düzenlemesi karşısında, davacıya tıbbi müdahalede bulunulduğuna göre bu sözleşme hükümleri de esas alınarak uyuşmazlığın çözümü zorunludur. Sözleşmenin 4. maddesinde kastedilen standardın da, tıbbi standart olduğu tartışmasız olup, tıbbi standartlara aykırılık teşhis ya da tedavi aşamasında ya da müdahale sonrasındaki süreçte noksanlık ya da yanlışlık şeklinde gerçekleşebilir. “Tıbbi Standart” hekimin tedavinin amacına ulaşması için gerekli olan ve denenerek ispatlanmış bulunan, hekim tecrübesi ve doğa bilimlerinin o anki ulaştığı düzeyi ifade etmekte olup, denenmiş ve bilinen temel meslek kurallarıdır. Sözleşmenin eser niteliğindeki “estetik müdahalelerde” de uygulanacağının kabulü zorunludur.