muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2414, Karar No: 2008/5252, Tarih: 03.04.2008

Genel arazi kadastrosu 1954 yılında yapılıp, 28.01.1955 ila 28.02.1955 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiş, çekişmeli taşınmaz ... Deresi yatağı olduğu paftasında işaretlenerek, tapulama dışı bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritaları ile memleket haritasının ve hava fotoğraflarını uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi kurulu, Ziraat Uzmanı bilirkişi, Jeolog bilirkişi raporları ve yerel bilirkişi beyanlarıyla çekişmeli taşınmazın 1954 yılında yapılan genel kadastroda ... Deresi yatağı olarak tapulama dışı bırakıldığı, kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı, kışı kar suları veya yağış rejimine göre yağışın bol olduğu dönemlerde akan ... Deresinin yatağı olduğu, davacının devlet orman ile ayırıcı unsur olmayan % 1 - 2 eğimli, keşif günü çekildiği anlaşılan dosyalardaki fotoğrafında dahi yeni çekilmiş su izi bulunan bu yere dışarıdan toprak taşımak ve çay ile araya taşlar dizmek suretiyle dere hakimiyetinden kurtarılmaya çalışıldığı, yörede kalıcı bir dere ıslah çalışması yapılmadığı belirlenip, kışın akan dere yatağının dışarıdan getirilen toprak ile doldurmak suretiyle taşınmazın imar ihyasının tamamlandığının kabul edilemeyeceği, havzası ne kadar küçük olursa olsun dere yatağı olma özelliğini sürdürdüğü, bu tür yerlerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceği gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı tarafın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişiye yükletilmesine 03/04/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5531, Karar No: 2014/10366, Tarih: 26.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/5531 E.  ,  2014/10366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇUKURCA ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/11/2011

NUMARASI : 2010/36-2011/53

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 16/06/1999-13/01/2004 tarihleri arasında Geçici Köy Korucuları Sağlık Eğitim ve Dayanışma Vakfı Başkanlığında çalıştığını, 13/01/2004 tarihinde işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, vakıfların ayrı tüzel kişiliğe sahip olduğunu, vakıfta çalışan işçilerin hakları ile ilgili olarak kaymakamlığa dava açılamayacağını, kaymakamlığa husumet düşeceği düşünülse dahi davacının bir çok defa işe geç gelmesi nedeniyle hakkında tutulan tutanaklar ve uyarılara rağmen izinsiz işe gelmemesi sebebiyle işten çıkarıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının işe başladığı günden akdin feshedildiği güne kadar Ç.. K..'nda memur işi yaptırılarak memur gibi çalıştırıldığı, sosyal güvenlik yönünden davacının işçi olduğu, davalı idarenin 28/04/2011 tarihli dilekçesi ekinde dosyaya sunduğu göreve son verme yazısı, savunma istemi yazıları, 13/01/2004 tarihli işten ayrılma belgesinin kaymakamlık tarafından imzalandığı, mesai takip çizelgesinin Kaymakamlık'ça düzenlendiği, adı geçen diğer yazıların Kaymakamlık Yazı İşleri Müdürlüğü'nden kaymakam imzalı olarak düzenlendiği, davacının maaşlarının Çukurca Z.. B.. Şubesindeki davalı idareye ait hesaptan davalı Ç.. K.. marifetiyle ödendiği, her ne kadar davacının işe giriş bildirgeleri ile sigorta primleri GKK Sağlık Eğitim ve Dayanışma Vakfı tarafından yatırılmış ise de, vakıf başkanının Çukurca Kaymakamı olduğu ve vakıf adı altında davacının işçi kadrosunda memur gibi çalıştırıldığı, bu hususun davalı idarenin dosyaya sunduğu belgelerden açıkça anlaşıldığı ve tanık beyanlarının da bu hususu doğruladığı, bu bağlamda davalı idare ile başkanlığı davalı idare tarafından yapılan GKK Sağlık Eğitim ve Dayanışma Vakfının işveren, işveren vekili ve alt işveren sıfatlarının iç içe geçtiği, bu nedenle Ç.. K..'nın kaymakamın başkanı olduğu vakfın fiilen davacıyı Kaymakamlıkta memur gibi çalıştırmasının doğurduğu mali ve hukuki yükümlülükleri taşıması gerektiği, vakfın 2004 yılında feshedilerek sona erdiği ve kendilerine husumet düşmediği yolundaki davalı idarenin savunmasının objektif iyiniyet kuralları kapsamında dinlenilmesine olanak bulunmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinde kısmen haklı olduğu gerekçesiyle bu istemleri hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının çalıştırıldığı kaymakamlığın dava ehliyeti olmayıp, husumetin T.C.İçişleri Bakanlığı' na yönetilmesi gerekirken tevcihte yanılgı sonucu davalı olarak Kaymakamlığın gösterilmesi hatalı olup, dava dilekçesinin T.C.İçişleri Bakanlığına tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanarak davaya devam edilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı, sair yönleri incelenmeksizin, BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6536, Karar No: 2020/1604, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/6536 E.  ,  2020/1604 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1865, Karar No: 2017/7006, Tarih: 03.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/1865 E.  ,  2017/7006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; beraat sürüklenen çocuk ..., katılan

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, katılan ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Cumhuriyet savcılarının nezdinde görev yaptıkları Asliye Ceza Mahkemesi kararlarına karşı, 5271 sayılı CMK'nın 260/2 ve 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesine göre tefhimden itibaren bir hafta içinde kanun yollarına başvuru hakkı mevcut olup; mahalli Cumhuriyet savcısına 05.11.2014 tarihinde tefhim edilen hükme karşı 12.11.2014 tarihine kadar temyiz kanun yoluna başvurulması gerekirken 21.11.2014 tarihinde yapılan temyiz istemi süresinde bulunmadığından mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Katılanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a- Sanıklar ... ile ... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanık ve suça sürüklenen çocuğun taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan , katılanın kusurlu olduklarına dair temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

b- Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesine gelince;

Sanık ...’a ait olan ve çocukları olan suça sürüklenen ...’ın gözetimi altında bulunan boğanın, komşuları olan ...’a saldırdığı, otopsi raporuna göre boğanın boynuz darbeleri ile ...’ın öldüğü olayda; katılanlar ... ve ... ile sanık ...’ın “....boğanın yabancılara bağırdığı ve yoldan geçirmediği, ...’in aracının tekerine boynuz attığı, olay günü boğanın havanın sıcak olması nedeni ile bunalarak sürüden ayrıldığı ve bağsız olarak köyde gezindiği....” şeklindeki ifadelerinde hayvanın tehlikeli olduğunun sanık tarafından bilinmesine rağmen başıboş bırakıldığı, bağsız olarak otlatılmasına göz yummak sureti ile gerçekleşen neticenin meydana gelmesinde etkili olduğu ve sanığın özensiz hareketleri sonucu, neticenin meydana geldiği anlaşılmakla, kusurlu olan sanığın mahkumiyeti yerine, kusuru olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6134, Karar No: 2010/11953, Tarih: 22.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6134 E.  ,  2010/11953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde geri verilmesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8467, Karar No: 2016/6515, Tarih: 24.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8467 E.  ,  2016/6515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, katılanın yetkilisi olduğu şirkete ait mağazada müdür olarak görev yapan sanığın, satılmak üzere kendisine teslim edilen bazı ürünleri haricen satıp parasını almasına rağmen bu satışları şirket kayıtlarına geçmediği, böylelikle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Katılan vekilinin ve katılanın, sanığın müdür olarak görev yaptığı mağazaya teslim edilen ürünlerin sevk irsaliyesi ile teslim edildiğini, mağazanın kapatılmasına karar verildiğinde stoklarda bulunması gereken bir kısım ürünlerin eksik olduğunun tespit edildiğini, sanığın mağaza müşterisi olan...'e sattığı ürünlerden bir kısmını satış formuna yazmayarak bedelini haricen tahsil ettiğini belirtmeleri ve sanığın hesabına yatan paraya ilişkin belge ibraz etmeleri, sanığın aşamalardaki yazılı ve sözlü savunmalarında kayıp olduğu söylenen ürünlerin bir kısmının promosyon olarak müşterilere verilen ürünler olduğunu, mağaza kapatıldıktan sonra kalan ürünlerin ...'ya gönderildiğini, kendisine eksik olduğu bildirilen ürünlerle ilgili ...'da muhasebe görevlileri ... ve ... ile birlikte bilgisayar üzerinden bu hata ve yanlışlıkları düzelttiklerini...'e sattığı ürünün parasını tahsil etmeden önce ürün bedelinin maaşından kesilmesi üzerine zararına karşılık ürün bedelinin hesabına yatırttırdığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanığın soruşturma aşamasında dinlenen mağaza müşterisi...'ün ve

sanığın savunmasında adları geçen muhasebeciler ... ve ...'ın tanık olarak beyanlarının alınması, tanık...'ün aldığı sehpanın parasının sanığın savunmasında belirttiği üzere maaşından kesilip kesilmediğinin araştırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15196, Karar No: 2014/13508, Tarih: 02.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15196 E.  ,  2014/13508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/155415

Mahkemesi : Sinanpaşa Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 15/02/2012

Numarası : 2010/182 - 2012/45

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık C.. D.. ile ölen Y.. K..'ın Tınaztepe Kasabası Ödemişkaya mevkinde ahırlarının bulunduğu ve söz konusu yer ile civarında hayvanlarını otlatmakta oldukları, sanığa ait 50 büyükbaş hayvandan oluşan sürü içerisinde boğa cinsi bir hayvanın bulunduğu, olay günü saat 08:00 sıralarında sanığın hayvanlarını sulamak için çeşmeye götürdüğü sırada çeşmeye yaklaşık 1-2 kilometre uzaklıkta kahvaltısını yaptığı, daha sonra saat 10:00 sıralarında hayvanlarını topladığı sırada köpeğinin havlaması üzerine çeşmenin yakınlarında Y.. K..'ı ölü olarak bulması sonucu başlatılan soruşturmada olay yerinde büyükbaş hayvana ait ayak izlerinin tespit edildiği, olay sonrası sanık tarafından ahırın yakınlarına götürülen boğanın yaklaşık 100 metre uzağından takibi yapıldığı sırada kolluk görevlilerine saldırdığı, otopsi raporunda ölümün genel beden travmasına bağlı beyin kanaması, boyun, omur ve omurilik, karaciğer ve sağ akciğer yaralanması sonucu meydana geldiği ve tespit edilen lezyonların büyük baş hayvan saldırısı ile husulünün mümkün olduğunun belirtildiği, katılan R.. K..'ın olaydan bir gün önce sanığın sürüsünün kendi sürülerine karıştığını, sanığın sürüsündeki boğanın saldırgan olması nedeni ile sürüleri ayıramadığını ve sanığın sürüsünü hep başıboş gezdiğini belirttiği ve sanığın da kendisine ait boğanın yabancıya saldırmakta olduğunu beyan ettiği ve söz konusu mevkiide sadece ölen ile sanığa ait sürülerin bulunduğunun anlaşılması karşısında Y.. K..'ın ölümünün sanığın boğasının saldırması sonucu meydana geldiği anlaşılmakla, mahkemenin sübuta ilişkin kabulünde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafii ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık müdafinin 13/02/2012 havale tarihli dilekçe ile hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesini talep etmiş olması ve 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi hükmü uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilmesinin mümkün olması nedeni ile TCK'nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda değerlendirme yapılmadan karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16067, Karar No: 2016/12876, Tarih: 11.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/16067 E.  ,  2016/12876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ..... vekili avukat..., diğer davalı ...Ş. vekili avukat... ile davacı vekili avukat ...'in gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ..., 14110 parselde inşa edilen “İdealistkent” adlı projeden bir bağımsız bölümü davalılardan satın aldığını, dairede, bloklarda ve sitenin ortak alanlarında eksik ve ayıplar bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere eksik ifa ve ayıpların tespiti ile şimdilik 10.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 74.587,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalılar, herhangi bir ayıp ve eksik ifanın söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, hiç bir ihtirazi kayıt olmaksızın taşınmazın teslim alındığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, açılan davanın kısmen kabulü ile 57.375,00 TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede, sözleşmede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Bu saptamada bulunduktan sonra, öncelikle, uyuşmazlığın temelinde yatan ayıp kavramı üzerinde durmakta yarar vardır; Tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Görüldüğü üzere; Borçlar Kanunu’ndaki ayıp kavramı ile yukarıda açıklanan 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesinde yer alan ayıp kavramları birbiri ile örtüşmektedir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu’na göre; bir maldaki ayıp; satıcının zikir ve vaat ettiği vasıflarda veya niteliği gereği malda bulunması gereken lüzumlu vasıflarda eksiklik olmak üzere iki türde ortaya çıkabilecektir.

Ayıp kavramı ile eksik iş birbirinden farklıdır.

Ayıp; yasa ya da sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği ya da olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmamasıdır. Öteki deyişle, hiç yapılmayan iştir.

Eksik ifa ise, Kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır.

Ayıp; maddi, hukuki ya da ekonomik eksiklik şeklinde ortaya çıkabilir.

Maddi ayıp; bir malda madden hata bulunmasıdır (Ör: Malın yırtık, lekeli olması gibi).

Hukuki ayıp; malın kullanımının hukuken sınırlandırılmasıdır (Ör: Malın üzerinde takyitler bulunması gibi).

Ekonomik ayıp ise; malın iktisadi vasıflarında eksiklik olmasıdır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 4.fıkrasında ise, konut satışlarında zamanaşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüştür. Eğer, ayıp ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile sonuca varılacaktır.

Hukukumuzda ayıp ihbarı kural olarak herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır.

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 27.04.2011 gün ve 2011/13-4 E.2011/230 K. sayılı ilamında da vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında: