muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/20200, Karar No: 2019/3532, Tarih: 18.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/20200 E.  ,  2019/3532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde haber muhabiri olarak çalışırken iş sözleşmesini emeklilik sebebi ile feshettiğini ancak kıdem tazminatının eksik ödendiğini iddia ederek fark kıdem tazminatı ile bir kısım ücret alacakları ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bazı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık hüküm altına alınan bir kısım alacaklara uygulanacak faiz başlangıç tarihi konusundadır.

Davacı taraf dava dilekçesinde açıkça görüleceği üzere, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan 100,00 TL harcırah alacağı, 100,00 TL kıdemli işçiliğe özendirme primi ve 100,00 TL gece çalışma primi alacağının temerrüt tarihinden itibaren ticari kredilere uygulanan faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş ve ıslah dilekçesi ile de bu alacak kalemleri için ıslah tarihinden itibaren faiz talep etmiştir. Mahkemece hüküm yerinde bahsi geçen alacaklar için dava dilekçesinde talep edilen miktarlar yönünden dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesine rağmen ıslah edilen miktarlar yönünden faiz başlangıç tarihinin ıslah tarihi olduğunun açıkça belirtilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

3-5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'un 14. maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1. maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde 5.000,00 TL fazla mesai, 2.000,00 TL ulusal bayram genel tatil ve 1.000,00 TL hafta tatili ücret alacağının günlük % 5 oranında faizi ile birlikte tahsilini istemiş ancak % 5 fazla alacaklarına dair bir talepte bulunmamıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacakları ile birlikte % 5 fazla alacaklarının da kabulüne karar verilmiş ise de gününde ödenmemesi halinde işçinin talep edebileceği ve yasadan kaynaklanan günlük yüzde beş fazlası alacaklar bir faiz olmayıp ayrı bir alacak türüdür. Dava dilekçesinde % 5 fazla alacaklar talep edilmemesine rağmen 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesine aykırı bir şekilde talep aşılmak sureti ile fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının % 5 fazla alacaklarının da ayrı kalem alacak olarak hesaplanıp hüküm altına alınması talep aşımı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14792, Karar No: 2017/4749, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14792 E.  ,  2017/4749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4440, Karar No: 2010/10443, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4440 E.  ,  2010/10443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplaması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23581, Karar No: 2015/11182, Tarih: 16.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/23581 E.  ,  2015/11182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Başka suçtan ... M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmayan sanığın 19/02/2015 tarihli duruşmada hazır bulundurulmayıp yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanık hakkında dosyada mevcut 09/07/2004 tarihli Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu raporunda "sanığın hayatın ilk yıllarında başlayıp ölene kadar sürecek zeka geriliği hastası olduğunun ve 765 sayılı TCK'nun 46. maddesinin tatbik edilmesi gerektiğinin" bildirilmesi karşısında yargılama aşamasında ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nce düzenlenen 27.8.2012 tarihli sağlık kurulu raporunda TCK'nın 32. maddesinden istifade edemeyeceğinin bildirildiği aynı zamanda adli sicil kaydı incelenen sanığın işlediği diğer hırsızlık suçları nedeniyle hakkında TCK'nın 32. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince "işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp-azalmadığı" hususunda ... Adli Tıp Kurumu'na sevki ile gerekirse Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi'nde makul süre gözlem altında tutulmak ve 5237 sayılı Yasa'nın 32/2 ve 57. maddeleri de nazara alınmak suretiyle raporu alınarak sonucuna göre hukuki durumun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yetinilip yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22525, Karar No: 2013/18455, Tarih: 04.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22525 E.  ,  2013/18455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine ve oluşa göre; sanığın, sevk ve idaresindeki kamyonu ile meskun mahalde, yağışlı havada ve ıslak zeminde seyir halinde iken, hızını mahal şartlarına göre ayarlamaması nedeniyle olay yeri kavşağa yaklaştığında frene bastığı, ancak aracın kayarak kırmızı ışıkta beklemekte olan araçlara çarparak şikayetçi olmayan bir kişinin basit şekilde yaralanmasına ve araçlarda maddi hasara neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, mahkeme gerekçesine göre, sanığın yağışlı havada şehir içi hız limitlerinin üzerinde süratle seyrettiği, kamyon şoförü olduğu, yol ve hava şartlarını göz önüne aldığında süratinin fazla olduğunu bilebilecek tecrübeye sahip olduğunun kabulünün gerektiği, ışıklara yaklaştığında süratini düşürmediği ve sonucun sanık tarafından öngörülebileceği, fiilin bilinçli taksir unsurlarını taşıdığı ve atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçunun sübut bulduğu kabul edilmiş ise de, 5237 sayılı TCK'nın 179/2. maddesinde düzenlenen suçun kasten işlenebilecek suçlardan olduğu dikkate alınarak, sanığın unsurları oluşmayan suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4114, Karar No: 2006/5129, Tarih: 15.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4114 E.  ,  2006/5129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde tapuda kayıt düzeltimi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında aşağıda adı geçen bir kısım davalılara gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Şöyle ki;

Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlıdır.

Somut olayda davalılar ... ... ve ...'nin dava dilekçeleri tapu sicil müdürlüğüne bildirilen adreslerine çıkartılmış ancak bu adreslerde tanınmadıkları yada ayrıldıkları şerhi verilerek mahalline iade edilmiş ve aynı adreslere bu kez Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılmıştır. Bu durumda adı geçen davalılar yönünden (Tebligat Yasasına uygun olarak) dava dilekelerinin tebliğ edildiğinden sözedilemez. Dolayısıyla daha önce yapılmış geçerli bir tebligat bulunmadığından anılan Yasa'nın 35. maddesine göre yapılan karar tebliğleri de geçersizdir.

Mahkemece yukarıda adı geçen davalılara Tebligat Yasası ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun olarak yöntemince gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği sağlanıp temyiz süreleri beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12133, Karar No: 2022/11592, Tarih: 10.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/12133 E.  ,  2022/11592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Kurum bünyesinde faaliyet gösteren ... Kasabasındaki Zihinsel Engelliler Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde bakıcı annelik ve temizlik işlerini alt işveren sıfatıyla yürüten ... Temizlik Ltd. Şirketindeki işyerinde 2007 yılından 2011 yılına kadar çalıştığını, ... sözleşmesinin işveren tarafından 15.01.2011 tarihinde haksız olarak feshedildiğini beyan ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalı ... Müt. Ltd. Şti. vekili; husumet itirazı ile zamanaşımı def'inde bulunarak çalışılan yerin resmi kurum olduğunu, davacının bütün millî bayramlarda ve genel tatillerde izinlerini kullandığını, işyerinde çalışanlara 1,5 saat yemek molası verildiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Politikalar Bakanlığı vekili; husumet itirazında bulunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece verilen kararın Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 14.01.2019 tarihli ve 2016/2664 Esas, 2019/804 Karar sayılı ilâmıyla süresi içinde ileri sürülen zamanaşımı def'inin dikkate alınmamasının hatalı olduğu ve davacının sadece gece çalışma süresinin fazla çalışma ücreti kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, bozma sonrası Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kısmen kabul kararı Dairemizin 14/02/2022 tarihli ve 2021/12257 Esas, 2022/1725 Karar sayılı kararı ile bozma sonrası alınan bilirkişi raporu davalı Bakanlığa tebliğ edilmeksizin yargılamaya son verilmesinin hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olduğu gerekçesiyle bozulmuş, ikinci bozma kararı sonrası Mahkemece yapılan yargılamada bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca imkân bulunmamasına göre davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca imkân bulunmamasına göre davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Mahkemece hüküm fıkrasında davalı ... Politikalar Bakanlığının 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesinin (j) bendi gereğince harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin diğer davalı ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutularak davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (6) ve (7) numaralı bentleri hükümden tamamen çıkartılarak yerlerine,

“6-Alınması gereken 600,42 TL karar ve ilâm harcından; 25,20 TL peşin harç ve 149,00 TL ıslah harcının mahsubu ile bakiye 426,22 TL harcın davalı ... Politikalar Bakanlığının harçtan muaf olması nedeniyle davalı ... Müteahhit Ltd Şti'den alınarak hazineye irad kaydına,

7-Davacının yargılama sırasında yapmış olduğu 25,20 TL peşin harç, 149,00 TL ıslah harcı, (temyiz incelemesinden önce) 164,00 TL tebligat gideri, 16,25 TL müzekkere gideri, 353,75 TL bilirkişi-talimat masrafı olmak üzere (toplam 708,20 TL) ve temyiz incelemesinden sonra kep müzekkere ve e-tebligat 55,50 TL, 42,00 TL normal tebligat ücreti, 1,75 TL dosya ücreti, 100,00 TL bilirkişi ücreti, 50,00 TL dosya ücreti olmak üzere (toplam 249,50 TL) genel toplam 957,45 TL'nin davanın kabul red oranına göre hesaplanan 861,70 TL'nin (davalı ... Politikalar Bakanlığının harçtan muaf olduğu gözetilerek sorumlu olduğu miktar 768,25 TL ile sınırlı olmak üzere) müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacıya verilmesine," şeklindeki yeni bentlerin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3348, Karar No: 2014/17654, Tarih: 23.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/3348 E.  ,  2014/17654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2012/291-2013/408

Davacı E.. S.. vekili Avukat M. K. tarafından, davalılar F.. Ü.. vd aleyhine 11/04/2012 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı F.. Ü..'ın temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı S.. E..'nun temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Sivas Anadolu Gazetesi'nin 01/06/2011 günlü sayısında yayınlanan “PKK'nın bağlantısı Sümbüloğlu” başlıklı haberin kişilik haklarına saldırı içerdiğini iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, haber içeriğinin gerçekliği kanıtlanamadığından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 13. maddesinde süreli ve süresiz yayınlarda hukuki sorumlular düzenlenmiştir. Buna göre süreli yayınlarda eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi, yayın sahibi tüzel kişi şirketse, anonim şirketlerde yönetim kurulu başkanı, diğer şirketlerde en üst yönetici, şirket ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur. Davalı S.. E.. yazı işleri müdürü olup, 5187 sayılı Yasa'nın 13. maddesine göre hukuken sorumluluğu bulunmadığı görülmektedir.

Şu durumda, davalı S.. E.. hakkındaki istemin husumet nedeni ile reddi yerine işin esasının incelenmiş olması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı S.. E.. yararına bozulmasına, (1) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı F.. Ü..'ın temyiz itirazlarının reddine ve davalı S.. E..'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.