muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2188, Karar No: 2012/665, Tarih: 24.01.2012

Davalı TPE vekili, asıl ve birleşen davada tesis edilen kararın yerinde olduğunu savunmuştur.

Davalılar vekilleri, davaların reddini istemiştir.

.../...

2010/2188 Sf-2-

2012/665

Mahkemece, iddialar, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, asıl davanın davacısı başvurusu markanın ‘NUTYMAX+Şekil’ ibaresinden oluştuğu, davalı ve birleşen davanın davacısı şirketin itiraza mesnet markalarının ‘NUTELLA’ ibaresi ile müstakil şekillerden ibaret bulunduğu, ‘NUTELLA’ ibareli markalar ile asıl davanın davacısı başvurusu konusu markanın benzemediği, ancak tescilli şekil markalarındaki süt ve fındık ürünlerinin yer aldığı, başvuruda da benzer şekillerin olduğu, kural olarak sütlü ve fındıklı ürün ambalajlarında süt ve fındık ürünlerinin herkesçe kullanılabileceği, ancak ambalaj tasarımının ve görselinde oluşturulan marka örneğinin bütün olarak yarattığı görsel etkiyi öncekilerden farklı kılacak, iltibas ihtimalini bütünüyle bertaraf edecek unsur ve özelliklerinin bulunmasının gerektiği, tarafların markalarındaki şekil unsuru incelendiğinde her ne kadar zemin rengi farklı ise de ürün-süt ve fındık üçlüsünün birbirlerine benzer kullanıldığı, bu benzerliğin 556 sayılı KHK.nin 12. maddesi kapsamında olmadığı, karıştırma sonucu doğuracağı, 566 sayılı KHK.nin 8/1-b maddesi kapsamında benzerliğin bulunduğu, ayrıca asıl davanın davacısının başvurusu kapsamında yer alan ‘kakao, kakaodan yapılan içecekler, pudingler ve dondurmaların’ ağırlıklı olarak süt, kakao ve çikolatadan imal edildikleri, aynı zamanda piyasaya sürülüş biçimleri ve hitap ettikleri müşteri çevresi esas alındığında benzer sayılması sonucuna varıldığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK kararının kakao, kakaodan yapılan içecekler, puding ve dondurmalar için kısmen iptaline,bu emtialar bakımından markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davanın davacısı ve birleşen davanın davalısı şirket ile davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davanın davacısı ve birleşen davanın davalısı şirket ile davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davanın davacısı ve birleşen davanın davalısı şirket ile davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin Vizyon Çikolata Gıda Sanayi ve Tic. A.Ş. ve TPE'den alınarak davalı-birleşen dosyada davacı ...'ya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 05,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.

Davalı TPE ve Vizyon Çikolata Gıda San.Tic.A.Ş'den ayrı ayrı

21,15 H

15,60 PH

05,55 BK

03/02/2012 - S.C
Yargıtay — Esas No: 2021/4961, Karar No: 2021/5776, Tarih: 01.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/4961 E.  ,  2021/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kamu malına zarar verme suçundan dolayı suçtan zarar gören Adalet Bakanlığının duruşmadan usulen haberdar edilmeksizin yokluğunda yargılamanın sonuçlandırılmış ise de, vekilinin kanun yolu başvuru dilekçesinden davaya katılma iradesinin açıkça anlaşılması karşısında, CMK'nin 260/1. ve 237/2. maddesi uyarınca hükmü temyize hak ve yetkisi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanığa isnat edilen kamu malına zarar verme suçundan doğrudan zarar gören Adalet Bakanlığının duruşma davetiyesi gönderilerek CMK'nin 234. Maddesinde gösterilen hakları da hatırlatılmak suretiyle delil bildirme ve yasal haklarını kullanma imkanı tanınmadan yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulmuş olması,

2) Sanığın müştekilerden Nuri'ye yönelik eyleminden dolayı verilen hüküm açısında;

Sanığın müştekiye kaynar su attığı ve yanarak yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, dosyada mevcut 16/05/2015 tarihli raporda 10x20 cm'lik bir alanda 2.derece yanık olduğunun belirtilmesi ve Adli Tıp Kurumu tarafından yayınlanan adli tıp raporlarının hazırlanmasına esas rehbere göre vücutta %10'dan daha fazla alandaki yanığın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği hususu da göz önünde bulundurulduğunda, müştekinin ve tüm tedavi evraklarının en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilip TCK.'nin 86 ve 87.maddeleri kapsamında kati rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz rapor ile hüküm tesisi,

3) Sanığın müşteki Cengiz'e yönelik eyleminden verilen hüküm açısından ise; Sanığın uyumakta olan müştekinin yüzüne kaynar su dökerek yaraladığı olayda, müştekinin yaralanması ile ilgili alınan adli raporda yüzde yaygın tüm yüzü kaplayan 1.ve 2.derece yanık olduğunun belirtilmesine rağmen, olaydan 6 ay sonra yüzde sabit iz oluşup oluşmadığı yönünde rapor alınmadığı anlaşılmakla, müştekinin ve tüm tedavi evraklarının en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilip TCK.'nin 86 ve 87.maddeleri kapsamında kati rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz rapor ile hüküm tesisi,

4) Kabule göre de; hükme esas alınan müşteki Cengiz'in yaralanmasına ilişkin 25/06/2015 tarihli adli raporda müştekinin yaralanmasının hayati tehlike oluşturduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 86/1,3-e maddelerinden belirlenen ceza üzerinden aynı yasanın 87/1.d-son maddelerinden hüküm kurulmaması suretiyle eksik ceza tayini,

4) Kabule göre de; hükme esas alınan müşteki Cengiz'in yaralanmasına ilişkin 25/06/2015 tarihli adli raporda müştekinin yaralanmasının hayati tehlike oluşturduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 86/1,3-e maddelerinden belirlenen ceza üzerinden aynı yasanın 87/1.d-son maddelerinden hüküm kurulmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın, o yer Cumhuriyet savcısının ve suçtan zarar gören vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16636, Karar No: 2016/773, Tarih: 18.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/16636 E.  ,  2016/773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde sonuç cezanın adli para cezası olduğu ve adli para cezalarında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte yanılgı niteliğinde olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMK'nın 322. maddesi gereğince, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-) Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

A) Oluşa göre, sanığın karakolda babası ile telefonda konuşurken katılanı kastederek söylediği kabul edilen “buradaki polis cinslik yapıyor, buradakilerin hepsi cins, artist” şeklindeki sözlerinin, ağır ve kaba eleştiri niteliğinde olduğu ve hakaret suçunu oluşturmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

B) Kabule göre ise,

a- Adli sicilinde tekerrüre esas hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında, TCK'nın 58. maddesinde yazılı mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

b- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ün temyiz itirazları yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/127, Karar No: 2014/13346, Tarih: 28.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/127 E.  ,  2014/13346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2012

NUMARASI : 2011/406-2012/528

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı sağlık kuruluşunda görevli sağlık görevlileri tarafından kendisine yapılan tedavi kapsamında, gerçekleştirilen safra kesesi ameliyatı sırasında kapalı ameliyatın yapıldığı kameranın ısıtılması için kullanılan sıcak su kompresinin gerekli önlem alınmadan bacaklarının üzerine konulması sonucu ayaklarının yandığını,bu yanık nedeniyle kan kanserine yakalandığını ileri sürerek 2.300 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın davalılardan dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava dilekçesinde ayaklarının yanması sonucu kan kanserine yakalandığını, bu durum nedeniyle maruz kaldığı sıkıntı,moral bozukluğu ve üzüntülerden dolayı manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Borçlar Kanunu’nun haksız fiillerden doğan sorumluluğa ilişkin kuralları düzenleyen 49. maddesi, kıyas

2-Davacı, dava dilekçesinde ayaklarının yanması sonucu kan kanserine yakalandığını, bu durum nedeniyle maruz kaldığı sıkıntı,moral bozukluğu ve üzüntülerden dolayı manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Borçlar Kanunu’nun haksız fiillerden doğan sorumluluğa ilişkin kuralları düzenleyen 49. maddesi, kıyas

yoluyla aynı kanunun 98/2 maddesi ile sözleşmeye aykırı davranışlara da uygulanır. Sözleşme hükümlerine aykırılık hallerinde, bu aykırı davranış, eğer kişilik haklarını ihlal etmişse ve Borçlar Kanununun 49.maddesinde öngörülen koşulların varlığı sabit olursa, o takdirde manevi tazminata hükmedilebilir. Dava konusu olayda, davacının safra kesesi ameliyatının gerçekleştirilmesi sırasında ameliyatta kullanılan kameranın ısıtılması işleminde kullanılan sıcak su kompresinin dikkatsiz bir şeklide davacının ayağı üzerine bırakılması sonucu davacının ayaklarında yanıklar meydana gelmiş olup,bu husus davalı B.. B.. tarafından sağlık müdürlüğüne hitaben yazılan dilekçe içeriği, adli tıp raporu ve tüm dosya kapsamı ile sabittir. Davalı sağlık görevlilerinin dikkatsizliği sonucu davacının ayağında meydana gelen yanıklar nedeniyle davacının ayrıca yanık tedavisi gördüğü,bu yanık tedavisine bağlı olarak sıkıntı ve üzüntüye maruz bırakıldığı anlaşılmaktadır.Bu itibarla, davacının kişilik hakları, davalılar tarafından hukuka aykırı biçimde ihlal edilmiştir. O halde, mahkemece tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile ihlalin niteliği göz önüne alınarak davacı yararına makul bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, kişilik haklarına saldırı oluşmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde istemin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacı, dava dilekçesinde dava konusu maddi tazminata ilişkin bedelin dava tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacının dava tarihinden itibaren faiz isteyebileceği gözetilerek dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde faize hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/583, Karar No: 2020/1640, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/583 E.  ,  2020/1640 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23806, Karar No: 2020/2343, Tarih: 12.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/23806 E.  ,  2020/2343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ... davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı yanında çalışırken kadrosuzluk nedeni ile Orman ve Su İşleri Bakanlığına gönderildiğini, sendika üyesi olması sebebi ile davacının çalışmalarında toplu iş sözleşmesinin geçerli olduğunu, toplu iş sözleşmesi gereği ödenmesi gereken alacaklarının ödenmediğini beyanla ücret farkı alacağı, kamu ve işveren ikramiye alacağı, ilave tediye, yakacak yardımı, ulaşım gideri, kıdem işçiliği teşvik primi alacağı, genel tatil ücreti, fazla mesai ücretinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş ayrıca birleştirilmesine karar verilen ... 11. İş Mahkemesi’nin 2012/555 esas ve 2012/625 karar sayılı dosyasıyla da aynı alacakların davacının devredildiği Orman ve Su İşleri Bakanlığından da tahsilini talep ve dava edilmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılamada toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili ve davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık davacının alacaklarından hangi kurumun sorumlu olduğu noktasındadır.

6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesinin “(6) Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindeki hükmü uyarınca "devirden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken kıdem tazminatı dışındaki borçlardan devralan kurum değil devreden kurum sorumludur" denilmektedir.

Dosya içerisinde mevcut evrak kapsamının incelenmesinde, davacının ilk önce ... Belediyesi’nde çalıştığı anlaşılmakta olup daha sonra ise ihtiyaç fazlası personel olarak Orman ve Su İşleri Bakanlığı’na 14.10.2011 tarininde devredildiği ve 15.10.2011 tarihinde Orman ve Su İşleri Bakanlığı’nda göreve başladığı anlaşılmaktadır.

Tüm dosya kapsamında somut olay değerlendirildiğinde: davacının en son çalıştığı kurum olan Orman ve Su İşleri Bakanlığı’na 6111 sayılı Kanun'un 166. maddesine binaen ihtiyaç fazlası olması sebebi ile atamasının yapıldığı anlaşıldığından; davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı 6111 sayılı Kanun'un 166/6 maddesi ğereğince devirden önce doğan alacaklardan sorumlu olmayacaktır. Davacının taleplerinin ve karara esas alınan raporda yapılan hesaplamaların devir tarihi olan 14.10.2011 tarihine kadar olduğu, davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı’nın ancak devir tarihi olan 14.10.2011 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için alacak taleplerinden sorumlu olacağı anlaşılmış olup bu durumda davalı ... ve Su İşleri Bakanlığına karşı açılan davanın reddi gerektiği halde bu husus gözetilmeden davacının talepleri hakkında davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı’nın da sorumluluğuna hükbedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14361, Karar No: 2015/11881, Tarih: 25.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14361 E.  ,  2015/11881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, taksirle yaralama, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme, yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; TCK’nın 89/1, 89/3-b, 22/3, 62, 53/6, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık... hakkında; 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4.maddeleri uyarınca mahkumiyet

3-... ve ... hakkında; suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme, yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ..., taksirle yaralama suçundan ise sanık... mahkumiyetlerine, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme, yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan ise sanıklar ... ve ... beraatlerine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine, sanık ... hakkında suç delilllerini yok etme, gizleme veya değiştirme, yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan, sanık ... hakkında ise suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

A-Sanık ... olaydan yaklaşık 1.5 saat sonra alınan alkol raporunda 170 promil alkollü olduğunun tespiti karşısında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B- Sanık ... hakkında suç delillerini gizleme, yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde;

İdaresindeki araç ile yanında arkadaşı .. de olduğu halde gece saat 02.00 sıralarında .... mevkii ....köprüsü üzerinde katılan sanık Hümmet idaresindeki motosiklete arkadan çarptığı ve olay yerinden kaçtığı, olay yerinde aracına ait plakanın düşmesi üzerine sanığın evinde bulunduğu ve aracın beyaz branda örtü ile örtüldüğünün tespit edildiği olayda;

Sanık ... hakkında her iki suçtan da yapılan yargılama sonunda yüklenen suçların kanuni unsurlarının gerçekleşmediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanık Hümmet Şahin hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkındaki beraat, sanık ...hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin isteme kısmen aykırı olarak ONANMASINA;

2-Sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün A- 7. paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Sanık... hakkında yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya kapsamına göre, sanık ... katılana çarptığı olayın, saat 02.00 sıralarında,... mevkii, ... üzerinde gerçekleştiği ve yaralının köprü üzerinde devriye gezen polisler tarafından bulunması karşısında, çarpan araçta bulunan sanık ... sanık ... neden olduğu trafik kazası sonucu yaralanan kişinin bir an önce tedavi edilmesini sağlama konusunda yardım yükümlülüğü mevcut olduğundan, 5237 sayılı TCK'nın 98. maddesinde tanımlanan yardım veya bildirim yükümlülüğünden mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.