muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7630, Karar No: 2017/7977, Tarih: 06.12.2017

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi birçok kararında; “...Sözleşme’nin 10/1. fıkrasında güvence altına alınan ifade özgürlüğünün, demokratik toplumun ana temellerinden birini ve yine bu toplumun gelişmesi ve her bireyin kendini geliştirmesi için esaslı şartlarından birini oluşturduğunu hatırlatarak ifade özgürlüğünün, Sözleşme’nin 10/2. fıkrasının sınırları içinde, sadece lehte olan veya muhalif sayılmayan veya ilgilenmeye değmez görülen "haber" veya "fikirler" için değil, ama aynı zamanda muhalif olan, çarpıcı gelen veya rahatsız eden haberler veya fikirler için de uygulandığını, bunun, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olduğunu, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olamayacağını ...” belirtmiştir.

İfade özgürlüğü ve bu bağlamda basın özgürlüğünün asıl, sınırlamanın ise istisna olduğu unutulmamalıdır. Sınırlamanın kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olması da gözetilmelidir.

İfade özgürlüğü ve bu bağlamda basın özgürlüğünün asıl, sınırlamanın ise istisna olduğu unutulmamalıdır. Sınırlamanın kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olması da gözetilmelidir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; dava konusu yazıda ülke gündemini uzun süre meşgul eden Gezi olayları sırasında eylemcilerin İspark tarafından işletilen ve davacı şirket tarafından otel yönetiminin kontrolünde müşterilerinin kullanımına sunulan otoparkın eylemciler tarafından işgal edildiği ve burada yaralılara müdahale için getirilen tıbbı malzemelerin bulunduğundan bahsedildiği, ayrıca polis müdahalesi sırasında eylemcilerin davacı tarafından işletilen otele girdiği hususunun davacının da kabulünde olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu niteliği itibari ile davacı otelde, İspark tarafından işletilen ve davacı otel tarafından da kullanılan otoparkta yaşanan ve kamuyu ilgilendiren konuların, kamu yararı çerçevesinde kamuoyu ile paylaşılması ve şirketin basının merceği altında olması olağandır. Basının okuyucunun dikkatini habere çekmek amacı ile çarpıcı başlık ve ifadeler kullanmasının bir gazetecilik tekniği olması karşısında; özle biçim arasındaki dengenin bozulduğundan da söz edilemez.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalıların tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15349, Karar No: 2012/31464, Tarih: 18.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/15349 E.  ,  2012/31464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suçun sübutuna, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin uygulanmasında sanığın, 1 fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken adli sicil kaydında yer alan sabıkalarının en ağırı olan Çorum Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2007 tarih, 2007/144 esas, 2007/245 karar sayılı ilamının gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazda tereddüte yol açacak şekilde Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2009 tarih ve 2007/526 esas, 2009/265 karar sayılı ilamınında karar yerinde gösterilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek ve sanık hakkında TCK.nun 58. maddenin uygulandığı bölümden "Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/526-2009/265 esas-karar" ibarelerinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6631, Karar No: 2017/7917, Tarih: 06.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6631 E.  ,  2017/7917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren nezdinde 04.11.2004 tarihinde üretimden sorumlu mesul müdür olarak çalışmaya başladığını, 2011 ve 2012 yıllarının tamamına ilişkin ücretleri ile 2013 Ocak ve Şubat aylarına ait ücretlerin kendisine ödenmediğini, bu nedenle iş sözleşmesinin 01.03.2013 tarihinde haklı nedenle sona erdirdiğini beyanla ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, İzmir Ticaret Odasının 06.01.2014 tarihli cevabi yazısında mesul müdür konumundaki bir kimyagerin ücretinin tecrübe, eğitim ve kişisel becerilerine göre değişiklik göstereceği belirtilerek asgari ücretten az olmamak üzere ücret alabileceği belirtildiği gerekçe gösterilerek asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının davalı işyerindeki çalışması esnasında aylık ücretinin ne kadar olduğu uyuşmazlık konusudur.

Davacı taraf aldığı ücret konusunda Kimyagerler Derneğinin 13.02.2013 tarih 39 sayılı yazısına dayanarak 2011 yılı için ücretinin net 1.800,00 TL, 2012 yılı için net 2.500,00 TL olması gerektiğini ileri sürerek eksik ödenen ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Mahkeme ise İzmir Ticaret Odasının yazısını gerekçe göstererek asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamayı hükme esas almıştır.

Taraflar arasındaki iş sözleşmesinin 04.11.2004 tarihinde noterde yapılmış olduğu, içeriğinde Yüksek Kimyager olan davacının 05.11.2004 tarihinden itibaren üretimden sorumlu müdür olarak çalışacağı ve ücretinin dönemin para sistemi ile 700.000,000 TL olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Sözleşme tarihi olan 2004 yılı 2. dönemde asgari ücret net 318.233,475 TL'dir. Dava dilekçesi ekinde yer alan Kimyagerler Derneğinin 13.02.2013 tarih 39 sayılı yazısında da davacının 2011 yılı için ücretinin net 1.800,00 TL, 2012 yılı için net 2.500,00 TL'den az olmaması gerektiği ifade edilmiştir.

Buna göre; davacının yaptığı iş, kıdemi, taraflar arasında imzalanmış iş sözleşmesinde belirlenmiş miktar ve Kimyagerler Derneğinin yazısı içeriği birlikte değerlendirildiğinde, davacının ücreti olarak derneğin yazı cevabında taban ücret şeklinde bildirilen miktarlar esas alınması gerekirken asgari ücret üzerinden yapılmış olan hesaplamanın esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/518, Karar No: 2011/11140, Tarih: 20.09.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/518 E.  ,  2011/11140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın taraflar arasında imzalanan 2009 yılı SGK Eczane Protokolünün davalı kurum tarafından haksız olarak tek taraflı feshedildiği iddiasına dayanmasına, davalının sıfatına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12267, Karar No: 2019/114, Tarih: 08.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/12267 E.  ,  2019/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Dernek-Alacak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 29.03.2018 tarihli ve 2017/8589 Esas, 2018/10223 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesinde; Türk Hava Kurumu Denizli Şubesinin 2006 ila 2010 yılları arası yönetim kurulu üyesi olan davalıların Yardım Toplama Kanunu ve Yönetmeliğinde belirtilen oranların üzerinde gider yapıldığı gerekçesi ile toplam 194.091,44 TL'nin yasal faizi ile tahsili istenmiş; Mahkemece, davanın ispat edilemediği gerekçesi ile reddine dair verilen kararın davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce verilen onama kararının davacı vekili tarafından düzeltilmesi istenildiğinden dosya yeniden incelenmiştir.

Dava, 2860 sayılı Yardım Toplama Kanunu'nun 24.maddesi gereği yardım toplama sebebi ile giderlerin brüt gelirin %10 oranını geçemeyeceğinden bu oranın üzerinde gider yapan davalılardan kanuni oranı aşan miktarların tahsili istemine ilişkindir.

2860 sayılı Yardım Toplama Kanunu'nun "Yardım toplama faaliyetinin giderleri" başlıklı 24.maddesinin birinci fıkrasına göre; makbuzla, belirli yerlere kutu koymak veya bilgileri otomatik ya da elektronik olarak işleme tâbi tutmuş sistemler kullanmak suretiyle, bankalarda hesap açtırarak, yardım pulu çıkararak yardım toplama şekillerinde giderlerin, brüt gelirin yüzde onunu; eşya piyangosu düzenleyerek, kültürel gösteriler tertipleyerek, sergiler açarak, spor gösterileri, gezi ve eğlenceler düzenleyerek yardım toplama hallerinde ise giderlerin, brüt gelirin yüzde kırkını geçemeyeceği, maddenin ikinci fıkrasında ise giderlerin gösterilen oranları geçmesi halinde aradaki farkın, haklı nedenler olmadıkça, sorumlu kurul üyelerine ödettirileceği düzenlenmiştir. Yine aynı Kanunun 6.maddesi gereği kişi ve kuruluşların, yetkili makamdan izin almadan yardım toplayamayacakları, 7.madde gereği yardım toplama faaliyetinin bir ilin birden fazla ilçesini kapsıyorsa o ilin valisinden izin alınması gerektiği, 16.madde gereği ise yardım toplama faaliyetleri ile sağlanan net gelirin gerçekleştirilmek istenen amaç doğrultusunda kullanılıp kullanılmadığı izin veren makamın gözetim ve denetimine tabi olduğu, "Cezalar" başlıklı 29.maddesinde ise izinsiz yardım toplama dışındaki Kanunun diğer hükümlerine aykırı davranışta bulunanlara, fiilleri suç oluşturmadığı takdirde, ikiyüz Türk Lirası idarî para cezası verileceği, bu maddede yazılı olan idarî yaptırımlara karar vermeye mahallî mülkî amir yetkili olduğu düzenlenmiştir.

Somut olay yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda değerlendirildiğinde, davacı Valiliğin yardım toplama için izin verme, denetleme ve Kanuna aykırı davranış halinde idari yaptırım kararı verme yetkisinin mevcut olduğu, Kanunda belirlenen oranın üzerinde gider yapılması halinde bunun tahsili yönünde Valiliğe verilmiş bir görev ve yetkinin olmadığı anlaşılmakla açılan davanın aktif husumet yokluğundan reddi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmediğinden hükmün bu yönü ile bozulması gerektiği anlaşıldığından onama kararının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, Dairemizin 29.03.2018 gün ve 2017/8589 Esas, 2018/10223 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 442.maddesi gereğince aynı mahkeme ilamı ile ilgili bir defadan fazla karar düzeltme isteğinde bulunulamayacağından ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 08.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1131, Karar No: 2017/589, Tarih: 30.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/1131 E.  ,  2017/589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 21. İş ile ... 19. İş Mahkemelerince verilen Yetkisizlik kararları üzerine ... 19. İş Mahkemesinin yargı yergi olarak belirlenmesine dair Dairemizin 18/11/2015 gün ve 2015/13715 - 2015/11345 sayılı kararındaki maddî hatanın düzeltilmesi istemiyle dosya yerel mahkemece Dairemize gönderilmiş olmakla, dosya ve ekleri incelendi; gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir (HMK'nın 304/1 md.). HMK m. 304/1 hükmü, 1086 sayılı Kanunun 459. maddesinin "İki tarafın isim ve sıfat ve neticei iddialarına mütaallik hatalar ve esas hükümdeki hesap hataları kendilerinin istimaından sonra mahkeme tarafından tashih olunur" şeklindeki birinci cümlesindeki düzenlemeye karşılık gelmekte olup, bu düzenlemeyle, karardaki açık hataların mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine tashih edilebileceği esası getirilmiştir.

HMK'nın 304. maddesine göre düzeltilebilecek "yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar", olayın gelişinden ve dosyanın incelenmesinden bir maddî hata olduğu kolayca anlaşılabilen ad veya soyaddaki harf hataları, rakamlardaki eksik yazımlar vs. hatalardır. Başka bir değişle, hükümlerin tashihi yoluna, tarafların kimlik bilgilerindeki hatalarla, yazı, hesap ve diğer açık ifade hatalarının mevcudiyeti hâlinde başvurulabilir.

Tashihin nasıl yapılacağı ise, HMK'nın 304/2. Maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesi, hükmün icrasına (yerine getirilmesine) kadar istenebilir.

HMK'nın 304. maddesinde söz konusu olan düzeltme (tashih), hüküm verildikten sonraki dönemde, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesidir. Hükümden önceki dönemde maddî hataların düzeltilmesi, HMK'nın 183. maddesi hükmü uyarınca yapılır. Buna göre, hükümden önceki dönemde, tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir. Taraflardan birinin yazı veya hesap hatasını düzeltmesi sonucu yargılama uzamışsa, yargılama giderlerinin belirlenmesinde bu durum da dikkate alınır.

Kanun yolu incelemesinde, esas yönünden kanuna uygun görülen hüküm, tarafların kimliklerine ait yanlışlıklarla, yazı, hesap veya diğer açık ifade yanlışlıklarından dolayı bozulamaz; hüküm, bu maddî hatalar düzeltilmek suretiyle onanır (m. HMK 370/3; HUMK m. 438/8). Kural olarak, her mahkemenin kendi kararındaki maddî hataları düzeltmesi gerekir ise de, Yargıtay’ın temyiz incelemesi sonucunda karardaki maddî hataları düzelterek onama yetkisi de, "hükümlerin tashihi" kurumunun somut planda bir uygulanma şeklini oluşturmaktadır.

Dairemizin 18/11/2015 gün ve 2015/13715 - 2015/11345 sayılı kararının 3. parağrafında yer alan "...... 2. iş Mahkemesi..." ibaresindeki "2" rakamının "19 " olarak ve 6. parağrafında yer alan "...... 19. iş Mahkemesi..." ibaresinde "... 21. İş Mahkemesi" olarak düzeltilmesi, Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve davacının işini yaptığı yerin ... İlçesinde bulunduğu" ... adli yargı çevresi olarak ...'e bağlı olup, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 04/10/2007 tarih ve 416 sayılı kararı ile "1-... Ağır Ceza mahkemeleri ile ... İş Mahkemelerinin 25 Ekim 2007 tarihinden itibaren kaldırılması ve ... İlçesi ve mülhakatı olan ... İlçesi Adliyelerinin ağır ceza yargı alanı olarak ... Adliyesi yargı alanına bağlanmasına, 2-... Ağır Ceza Mahkemesi ile iş mahkemelerinde bulunan dosyaların herhangi bir karara gerek kalmaksızın bulunduğu safhadan devam edilmek üzere Yüksek Kurulca yetkilendirilecek ... Ağır Ceza ve İş Mahkemelerine gönderilmesine" karar verilmiş, ancak yine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 12/07/2011 tarih ve 233 sayılı kararı ile de ... Ağır Ceza Merkezine bağlı olarak faaliyet gösteren ... Adliyesinin ... Adliyesi ile birleştirilmesine karar verilmiştir." çerçevesinde, yargı yeri "... 21. İş Mahkemesi" olduğu halde maddi hata sonucu kararın sonuç bölümüne "... 19. İş Mahkemesi" ibarelerinin yazıldığı anlaşılmaktadır. Karardaki maddi hataların düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Dairemizin sözkonusu karardaki maddi hatanın düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Dairemizin 18/11/2015 gün ve 2015/13715 - 2015/11345 sayılı kararının, 3. paragrafında yer alan "...... 2. iş Mahkemesi..." ibaresindeki "2" rakamı kaldırılarak yerine "19" ve 6. paragrafında yer alan "...... 19. iş Mahkemesi..." ibaresi kaldırılarak yerine "... 21. İş Mahkemesi" Ayrıca SONUÇ bölümünde yer alan “... 19." ibaresinin kaldırılarak yerine "... 21." ibaresi yazılmak suretiyle maddi hatanın düzeltilmesine 30/01/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30046, Karar No: 2013/936, Tarih: 25.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/30046 E.  ,  2013/936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 01.01.2008 tarihinden 19.01.2011 tarihleri arasında çalıştığını, davalı işveren tarafından fabrikada genel müdür yardımcısı kadrosunun lağvedilmesinin gerekçe gösterilerek iş sözleşmesinin feshedildiğini, yapılan feshin haksız olduğunu beyanla müvekkilinin işe iadesine, işe iade yönünde kararın kesinleşmesinden itibaren kanuni sürede başvuru halinde ödenecek çalıştırılmayan dört aylık ücret ve diğer hakların tahsilini, kanuni süredeki başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde ödenecek iş güvencesi tazminatının sekiz aylık ücret tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının müvekkili şirkette üst düzeyde işveren vekili olduğunu, iş sözleşmesinin iş organizasyonu çerçevesindeki değişiklikler sebebiyle tamamen objektif kıstaslara dayanılarak feshedildiğini, hem bu sebeple hem üst düzey işveren vekili olması sebebiyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19.,20.,21. maddelerinden yararlanamayacağını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır.

Somut olayda, davacının davalı şirkette şirketin Ana Yönetim Kurulu Başkan ve üyelerinden hemen sonra, B gurubu imza yetkisine ve Genel Müdür yardımcısı sıfatına sahip

olduğu anlaşılmaktadır. Davacı fesih tarihi itibari ile işveren vekili yardımcısı olduğundan iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır .

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 71,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Taraflarca yatırılan temyiz harcının istek halinde kendisine iadesine, kesin olarak oy birliğiyle 25.01.2013 tarihinde karar verildi.