muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4907, Karar No: 2024/6389, Tarih: 16.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4907 E.  ,  2024/6389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1742 E., 2023/1355 K.

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/645 E., 2020/176 K.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi kararının dosyası dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen 23.11.2023 tarih ve 2020/1742 E., 2023/1355 K. sayılı kararının davacılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 04.03.2024 tarih, 2024/734 E., 2024/2189 K. sayılı kararıyla davacıların adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin adı geçen davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nın 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir(Pekcanıtez H./Özekes M./Akkan M./Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmamıştır.

Açıklanan nedenle Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davacılar vekilinin yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR;

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nın 337/2. maddesi gereğince REDDİNE,

16.09.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12636, Karar No: 2014/19156, Tarih: 02.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12636 E.  ,  2014/19156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 17. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.01.2014

NUMARASI :Esas no:2010/879 Karar no:2014/31

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Eşler arasında evlenmeye engel olacak derecede hısımlığın bulunması (TMK md. 145/4) sebebiyle mutlak butlan davası Ağrı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından davaname ile açılmıştır. Cumhuriyet savcısı, Kanunda açıkça öngörülen hallerde hukuk davası açar veya açılmış olan hukuk davasında taraf olarak yer alır (HMK md. 70/1). Mutlak butlan davası açma Cumhuriyet savcısı için bir görev olduğundan (TMK md. 146/1) duruşmalarda hazır bulunması gereği de görevin doğal sonucu olarak bir zorunluluktur. Bu nedenle Cumhuriyet Başsavcılığının duruşmalara katılması sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.10.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/13071, Karar No: 2025/14, Tarih: 06.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/13071 E.  ,  2025/14 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/626 E., 2022/634 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-34321

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/110969

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Maluliyet raporu,

2. Davacı tarafça dosyaya ibraz edilen ıslah dilekçesinin davalıya tebliğ edildiğine dair evrakın dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla, sözü geçen eksiklikler usul ekonomisi de gözetilerek gereken dikkat ve özen gösterilmek suretiyle giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1417, Karar No: 2013/607, Tarih: 29.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/1417 E.  ,  2013/607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2008/164018

MAHKEMESİ : Bingöl Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 06/05/2008, 2007/114 (E) ve 2008/104 (K)

SUÇ : Olası kastla yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Abtullah, Halit ve Bahattin'in mağdurlar Ferit ve Seray'a karşı eylemlerinin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sübuta, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanıklar Abtullah, Halit ve Bahattin'in kardeş oldukları, Bahattin'in kızı Tuba ile mağdur Ferit'in kardeşi Sırrı arasında gönül ilişkisi yaşandığı, olay günü Sırrı ile Tuba'nın birlikte kaçmaları üzerine, Tuba'nın ailesi tarafından kendisine yapılacak muhtemel bir saldırıyı tahmin eden Ferit'in, evinde güvenlik önlemleri aldığı, eşi olan mağdur Seray'a dikkatli olmasını tembihleyerek, bahçesinde bulunan otomobiline saklandığı, bir süre sonra saat 18.30 sıralarında sanıklar Abtullah, Halit ve Bahattin'in, ellerinde tesir gücü yüksek tüfekleriyle Ferit'in evinin önüne geldikleri, bu esnada Ferit'in ise etrafını kontrol etmek amacıyla aracının farlarını

yaktığı, sanıkların hep birlikte bir anda açık hedef haline gelen mağdurun içinde bulunduğu araca doğru ateş etmeye başladıkları, açılan ateş sonucu aracın ön ve arka camlarının isabet alarak kırıldığı, Ferit'in ise kendisini sakınarak isabet almaktan kurtulduğu, akabinde sanıkların bu kez Ferit'in evini hedef alarak etkili mesafeden ateş ettikleri sırada, silah sesleri üzerine evin balkonuna çıkan mağdur Seray'ın batın bölgesinden aldığı isabetle, ince bağırsak hasarına, organ işlevinin yitirilmesine ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralandığı, olay yerinde yapılan incelemede, Bahattin'in evinin önü ile Ferit'in evinin yakınlarında yedi ayrı tüfekten atıldığı tespit edilen toplam 35 adet kovanın bulunduğu olayda;

Sanıkların çok sayıda yaptıkları atışlar sonucu, mağdurların her ikisinin de isabet almasının öngörülebilir olmanın ötesinde muhakkak bir netice ve bu netice ile birlikte eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, sanıkların her bir mağdura karşı ayrı ayrı "öldürmeye teşebbüs" suçundan cezalandırılmaları yerine, suçların niteliğinde yanılgıya düşülerek, her bir sanık hakkında mağdur Ferit'e karşı "yaralamaya teşebbüs"; mağdur Seray'a karşı ise "olası kastla yaralama" suçundan hükümler kurulması,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

Sanıkların mağdur Seray'a yönelik eylemlerinde, temel cezanın TCK.nun 86/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak tayin edilip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle TCK.nun 86/3-e maddesiyle bu miktardan 1/2 oranında artırım yapılarak 1 yıl 15 ay hapis cezası yerine 2 yıl 3 ay hapis cezası, mağdurun organ işlevinin yitirilmesi nedeniyle aynı Kanunun 87/2-b maddesi gereğince iki kat artırım yapılarak 3 yıl 45 ay hapis cezası yerine 6 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedilerek, ceza hesaplamasında yanılgıya düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükümlerin değişik gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 29/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/510, Karar No: 2018/3636, Tarih: 19.04.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/510 E.  ,  2018/3636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 27/02/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16/12/2016 tarihli ve 2016/380 esas, 2016/559 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 07/03/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla ...:

1- Şüpheli hakkında, 21/02/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin infazı aşamasında, şüphelinin tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16/12/2016 tarihli ve 2016/380 esas, 2016/559 sayılı kararı ile kovuşturma şartı olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme koşulunun gerçekleşmediğinden bahisle “hüküm kurulmasına yer olmadığına” ve “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

3- Yapılan yargılama sonucunda, Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16/12/2016 tarihli ve 2016/380 esas, 2016/559 sayılı kararı ile kovuşturma şartı olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme koşulunun gerçekleşmediğinden bahisle “hüküm kurulmasına yer olmadığına” ve “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen hüküm kurulmasına yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16/12/2016 tarihli ve 2016/380 esas, 2016/559 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada, "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, CMK’nın 223. maddesinde karar ve hüküm türleri arasında sayılmayan “hüküm kurulmasına yer olmadığına” dair karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu, bununla birlikte mahkemece “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına” karar verilmiş olması karşısında, mahkemece verilen kararın esasen “durma kararı” niteliğinde olduğu ve bu şekildeki bir yasaya aykırılığın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin kıyasen uygulanması ile Dairemizce düzeltilmesinin mümkün olduğu değerlendirilerek kanun yararına bozma talebi bu yönü ile ve değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D) Karar :

Açıklanan nedenlerle, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16/12/2016 tarihli ve 2016/380 esas, 2016/559 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, gerekçe bölümünde ve hüküm fıkrasında yer alan “hüküm kurulmasına yer olmadığına” şeklindeki ibarenin ÇIKARILMASINA, çıkarılan bu ibarenin yerine “kamu davasının durmasına” ibaresinin YAZILMASINA, hükmün gereklerinin bu şekilde yerine getirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 19.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2423, Karar No: 2014/10415, Tarih: 10.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/2423 E.  ,  2014/10415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2013/945-2013/1122

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Dicle Üniversitesi ve DEDAŞ Genel Müdürlüğü yönünden reddine, TEDAŞ Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalılardan Dicle Üniversitesi ve DEDAŞ. yönünden davanın reddine, TEDAŞ. yönünden ise kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı TEDAŞ. vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğru olduğu gibi, bedelin davalı TEDAŞ. dan tahsiline karar verilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazların geometrik durumları, yüzölçümleri, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olmaları ve enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin dava konusu.. parsel dışındaki taşınmazlar için binde ikisini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranlarda değer düşüklükleri tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedellerinin fazla tespiti,

2-Dava konusu taşınmazlarda dava konusu yapılan hat dışında enerji nakil hattı olduğu, ayrıca.. ve .. parsellerin tapu kayıtlarında DİSKİ Genel Müdürlüğüne ait şerhler bulunduğundan, taşınmazlardan fiilen geçen ve dava konusu yapılmayan enerji nakil ve boru hattı varsa ve el atma tarihinden önce geçirilmişse, bunlardan kaynaklanan değer düşüklüğü belirlenip, toplam taşınmaz bedelinden indirildikten sonra, dava konusu yapılan irtifak hakkından kaynaklanan değer düşüklüğünün hesaplanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Tapu kayıtlarındaki ipoteklerin, hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5547, Karar No: 2019/1377, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5547 E.  ,  2019/1377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5966, Karar No: 2006/7641, Tarih: 01.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/5966 E.  ,  2006/7641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu 202 ada 16 parsel 282.14 metrekare, 171 ada 13 parsel 259.32 meterkare, 171 ada 12 parsel 46.81 metrekare 171 ada 11 parsel 118.91 metrekare, 171 ada 10 parsel 156.47 meterkare, 171 ada 9 parsel 95.31 metrekare, 171 ada 8 parsel 271.12 metrekare, 171 ada 7 parsel 135.63 metrekare, 171 ada 6 parsel 57.89 metrekare, 171 ada 5 parsel 268.40 metrekare, 171 ada 4 parsel 251.43 meterkare, 171 ada 1 parsel 146.74 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde nizalı taşınmazların taşlık, kayalık yapıda Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parsellerin tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli parsellerin tarım arazisi olduğu, taşınmazlar üzerindeki zilyetliğin tesbit tarihine kadar çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla 20 yılı aşan bir süre devam ettiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. Maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme şartlarının gerçekleştiği mahkemece mahallinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları, düzenlenen teknik bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Delillerin takdiri mahkemeye ait olup takdirde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenlerle ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 1.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9793, Karar No: 2010/22509, Tarih: 07.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/9793 E.  ,  2010/22509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Pendik İcra Hukuk Mahkemesi'nin 27.07.2007 tarih, 2007/572-568 sayılı yetkisizlik kararının kesinleşme şerhli onaylı örneği ve takip dayanağı çek aslı ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8377, Karar No: 2015/14281, Tarih: 15.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/8377 E.  ,  2015/14281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/161836

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanık N.. Ö..'ın yapılan yargılanması sırasında; Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2015 gün ve 2015/68 E. 2015/80 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.