muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1518, Karar No: 2020/3874, Tarih: 18.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/1518 E.  ,  2020/3874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24/05/2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/04/2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İcra ve İflas Kanununun 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayalı olarak açılan ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Bir kısım davalılar vekili, davaya konu 207, 3217 ve 3218 parsel sayılı taşınmazlar hakkında icra hukuk mahkemesine haczedilmezlik şikayetinde bulunduklarını; mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu üç adet taşınmaz üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına karar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuş; diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Davacı vekili, 20.11.2013 tarihli 6. celsede icra hukuk mahkemesince üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına karar verilen 207 parsel (yeni 246 ada 2 parsel), 3217 parsel (yeni 102 ada 10 parsel) ve 3218 parsel (yeni 102 ada 9 parsel); 02.04.2014 tarihli 9. celsede de 102 ada 11 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki davadan vazgeçtiklerini bildirmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 15 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine; diğer 4 adet taşınmaz yönünden davanın vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, bu nedenle reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece, satış bedelinin ortaklara tapu kaydı ve veraset ilamındaki payları oranında dağıtılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, borçlu ... mirasçıları olan bir kısım davalıların satış bedelinden paylarına düşecek kısmın güncel borç miktarını aşmamak kaydıyla icra dosyasına aktarılması yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de belirtilen husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 3. bendinin tümüyle hükümden çıkarılarak hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, 18.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16114, Karar No: 2014/465, Tarih: 16.01.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/16114 E.  ,  2014/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2012/919-2013/362

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve tazminatının tahsili isteminde bulunmuştur. Mahkemece, 372,46 TL’ye ilişkin itirazın kaldırılması talebinin reddine, yetkiye ve toplam 14.964,00 TL’ye ilişkin istemin kabulüne ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 15.06.2012 tarihinde başlattığı tahliye istekli icra takibinde 11.364,00 TL bakiye kira alacağı ile, muacceliyet koşulu uyarınca aylık 900,00 TL den 2012 yılı Temmuz ve Ekim ayları arası kirası olarak toplam 3.600 TL ve 372,46 TL damga vergisi olmak üzere toplam 15.336,46 TL’ nin tahsilini istemiştir. Ödeme emri davalıya 19.06.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı borçlu yasal süredeki itirazında borcun tamamına itiraz etmiştir. Davacı alacaklı dava dilekçesinde; müvekkilinin maliki olduğu taşınmazın 10.11.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile davalıya kiralandığını, aylık kiranın net 800,00 TL olup, yeni dönem kirasında herhangi bir artış yapılmadığını, 2011 dönem kirasının ise aylık 900,00 TL olacağının kararlaştırıldığını, davalı borçlunun 2012 Haziran kirası dahil tüm dönemlerde aylık net kira bedellerini eksik yatırdığını, bir kısmını ise hiç yatırmadığını beyan ederek davalının haksız itirazının kaldırılmasını, kiralananın tahliyesini ve %40 icra inkar tazminatının tahsili isteminde bulunmuş, 19.04.2013 tarihli duruşmada ise 372,46 TL damga vergisi talebinden vazgeçtiğini beyan etmiştir. Davalıya dava dilekçesi ve duruşma günü bildirir davetiye tebliğ edilmesine rağmen duruşmalara katılmamışlardır.

Takibe ve davaya dayanak yapılan 10.11.2009 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli işyeri olarak kullanılmak üzere kira sözleşmesi düzenlendiği hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde aylık kira bedelinin 800,00 TL olduğu, her ayın en geç 10'una kadar ödeneceği, sözleşmenin özel şartlar 17. maddesinde ise, aynı dönem içinde iki ay arka arkaya kira ödenmezse gelecek kiraların muacceliyet kespedeceği hükmüne yer verilmiştir.

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz

olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 17. maddesinde muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte ise de; dosya kapsamından kiracının TTK.nu kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK.nun 346.maddesinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası yönünden alacak isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.

Öte yandan davalı tarafından temyiz aşamasında ödeme belgeleri sunulmuş olup, mahkemece takip konusu döneme ilişkin yapılan ödemeler tespit edilip, bu ödemelerin borcu sona erdiren nitelikte olup olmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Öte yandan davalı tarafından temyiz aşamasında ödeme belgeleri sunulmuş olup, mahkemece takip konusu döneme ilişkin yapılan ödemeler tespit edilip, bu ödemelerin borcu sona erdiren nitelikte olup olmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6394, Karar No: 2014/12904, Tarih: 04.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6394 E.  ,  2014/12904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2012/213-2013/1096

Taraflar arasında görülen davada Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2013 tarih ve 2012/213-2013/1096 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda, müvekkilinin K... isimli bayan giyim mağazalarının sahibi olduğunu, Gebze'de bulunan mağazayı 15.03.2011 tarihinde davalı İ.. D..'a, Çanakkale ve Bandırma'da bulunan mağazaları 11.05.2011 tarihinde davalı A.. D..'a sözleşmeyle devrettiklerini, işyerlerinde ticari faaliyette bulunan ve fiilen işleten davalıların vergi ve SSK kayıtlarını üzerine almadıklarını, anılan ödemeleri davacının yaptığını ileri sürerek, asıl davada 16.451 TL'nin, birleşen davada 29.591 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı ile işletme devir sözleşmesi yapılmakla birlikte fiilen yeri kendilerinin işletmediğini, davacının mağazanın kira sözleşmesini kendi adına düzenlediğini, devir konusunda kendilerini oyaladığını, devir bedelini iade etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında işletme devir sözleşmeleri tanzim edildiği, vergi ve SSK kayıtlarının davacı üzerinde bulunduğu, mağazaların davalılar tarafından işletildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işletme devrinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece işletmeye konu mağazaların davalılar tarafından devralındığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, taraflar arasında düzenlenen noter devir sözleşmesinde davalılar imzalı beyanları ile işletme hakkının tamamını içinde bulunan demirbaşları devir ve teslim aldıklarını belirttiklerine göre, bu durumun aksini davalıların ispatlaması gerekir.

Bu itibarla, davalılara işletme hakkını devralmadıklarına dair ispat hakkı tanınarak, duruşmada dinlenen davacı tanıklarının işletmenin davalılar tarafından devralındığına dair beyanları değerlendirilerek, işletmelerin devralınmadığının ispatlanamaması durumunda davacının talep ettiği tarihler itibariyle vergi ve prim borçları belirlenerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle ispat yükü ters çevrilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7873, Karar No: 2018/92, Tarih: 15.01.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/7873 E.  ,  2018/92 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ... davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile evli olup aralarındaki ... davalarının devam ettiğini, dilekçesinde belirttiği nitelik ve değerdeki ... eşyalarından 9 adet ...ten 1’inin...a taşındıkları zaman yol masrafı için harcanmak üzere davalı tarafça kendisinden zorla alınıp bozdurulduğunu,diğer ... eşyalarına ise, davalının ...since...un büyük bir şehir olması bahanesi ile el konulduğunu,davalının...da iken geçinemedikleri gerekçesiyle ...sindeki ...lerden 1’inin daha bozdurulup kendisine gönderilmesini ...sinden istediğini,...lerden ikincisinin de kendisinin rızası alınmadan bu şekilde bozdurulduğunu,yine bunun dışındaki setlerin de...da bulundukları zaman davalı tarafından borçları olduğu bahanesi ile kendisinden zorla alınıp bozdurulduğunu ve içkiye harcandığını,diğer ...lerin ise araç alınacağı gerekçesiyle kendisinden zorla alınıp bozdurulduğunu,alınan aracın da ...sinin evine küs gittiğinde satılıp yerine bir ... ve bir ... alındığını,aracın satış bedelinden kalan para ile alınan bir bileziğin de sonrasında yine davalı tarafından kendisinin rızası dışında bozdurulduğunu,bu şekli ile tüm ... eşyalarının kendisinin rızası hilafına kendisinden alınarak bozdurulduğunu ileri sürerek,fazlaya ilişkin hakları ve munzam zararlardan kaynaklı tüm hak ve ...ları saklı kalmak üzere şimdilik 10.792,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davacı iddialarının gerçeği yansıtmadığını,kendisinin söz konusu aracı ...annesinin bankadan kullandığı 6.000 TL’lik kredi ile ve üzerine birikimini koyarak satın aldığını,davacının düğünde kendisine takılan ... eşyalarını belirli aralıklarla saklama amaçlı olarak ... evine götürdüğünü,geriye kalan ... eşyalarını da müşterek evden ayrılırken ... odasındaki pencereden gizlice ip yardımı ile ... içinde aşağıdaki anne ve ...sına sarkıttığını,hatta kendisine ait 7.500 TL parayı da yerinde bulamadığını,davacı ile...a gittiklerinde geçim sıkıntısına düştüklerini ve ...lerin bir kısmını bu nedenle bozdurduklarını,davacının bunu kabul ettiğini,rıza ile bozdurulan ... eşyalarını da iade yükümlülüğü bulunmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;müşterek konutta meydana gelen tartışma neticesinde davacının ...sinin davalının evine geldiği, davacının evden ayrılması yönünde ...ler arasında konuşmalar geçtiği, davacının özel eşyalarını odasından aldığı, bazılarını da odanın penceresinden aşağı doğru ... diye tabir edilen örtü ile sarkıttığı, ... dava dosyasında davacının ...sı ...'nin ayrıntılı beyanda bulunduğu, bu esnada muhtar...'ın da eve geldiği, gerekiyorsa yapılan işlemlerle ilgili not alınabileceğinin davacı ile konuşulduğu, ancak ‘’gerek yok’’ şeklinde davacının beyanda bulunduğu,öte yandan, ...nin ekonomik olarak sıkıntılar yaşadığı, birlikte...'a taşındıkları, bu taşınma neticesinde ekstra harcamalarının meydana geldiği, talebe konu ... eşyalarının bir kısmını harcadıkları, geriye kalanları ise tarafların ortak verdikleri kararlarla harcadıkları, dolayısıyla dava konusu ...lerin davacının gerek evden ayrılması sırasında rahatlıkla yanına alabileceği kadar kendisinin zamanı olduğu, aşağı ... sarkıttığı, not dahi tutulabilmesinin konuşulduğu, kendisinin’’ gerek yok’’ dediği ve bu kapsamda ...lerin davacıdan zorla alındığı hususunda mahkemede bir kanaat oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; düğünde takılan ... eşyalarının değerinin nakden tahsili istemine ilişkindir.

Kural olarak, düğün sırasında takılan ... eşyaları, kim tarafından, kime takılırsa takılsın, kadına bağışlanmış sayılır ve artık kadının kişisel malı sayılır.

Türk Medeni Kanunu'nun 6.maddesi hükmü uyarınca; Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü, hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer.

Somut olayda;dosya kapsamında yer alan ... dava dosyası,eşya tespitine ilişkin ... Asliye Hukuk (...) Mahkemesi’nin 2012/26 D.iş sayılı tespit dosyası,eldeki dava dosyası kapsamında bilgisine başvurulan davacı tanık beyanları ile özellikle davalının aşamalarda ve tespit dosyasında verdiği ve ... eşyalarını bozdurdukları yönündeki ikrar niteliğindeki beyanları da gözetildiğinde,davaya konu edilen ... eşyalarının davalı tarafça davacının rızası hilafına davacıdan alınarak bozdurulduğu ve harcandığı sabit olmakla,mahkemece davaya konu edilen ve davalı tarafça bozdurulup harcandığı sabit olan ... eşyaları yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8994, Karar No: 2022/6104, Tarih: 29.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8994 E.  ,  2022/6104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkındaki Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 21.06.2018 tarih 2018 /İHK-5065 sayılı kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 17.05.2016 günü davalı ... şirketine Kasko Sigortası ile sigortalı aracının seyir halinde iken, araçta oluşan yangın nedeni ile hasarlandığını belirterek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00 TL, talep etmiş daha sonra talebini 45.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonunca; talebin kısmen kabulü ile 25.000,00 TL'nin 16.06.2016 tarihinden itibaren avans faizi ile davalı tarafından ödenmesine karar verilmiş, davalı ve davacı vekilince Komisyon nezdinde itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince; davacının itirazının reddine, Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları A.4.15. maddesine göre sigorta kapsamına giren bir olaydan doğmadıkça ve böyle bir olayla sonuçlanmadıkça aracın mekanik, elektrik ve elektronik donanımında meydana gelen her türlü arıza, kırılma ile lastiklerde meydana gelen zararın ek sözleşme ile teminat kapsamına alınabileceği, dava konusu genişletilmiş ticari kasko sigorta poliçesinde bu hasar kalemi ile ilgili ek teminat bulunmadığı gerekçesi ile davalının itirazının kabulüne, başvurunun reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Taraflar arasında düzenlenen 06.09.2015-08.09.2015 tarihli Genişletilmiş Ticari Kasko Sigorta poliçesinde aracın yanması teminat kapsamı içindedir. Davacı tarafından delil tespiti sırasında alınan bilirkişi raporunda yangının çıkış nedeni, akümülatör kutup başında oluşan oksitlenme tespiti ve malzeme yorgunluğu neticesinde alternatörün enerji kablosunda oluşan kesintisiz enerji transferi sırasında elektrik aksamında meydana gelen kavrulma hasarı ile alevli hale gelmeyen yangın sonucu oluşan hasar olarak belirlenmiş ise de, uyuşmazlık hakem heyeti tarafından alınan bilirkişi raporunda, oksitlenmeye bağlı yangının olmayacağı, teknik olarak kavrulmaya bağlı meydana gelen yüksek ısı neticesinde araçta yer alan yanıcı maddelerin tutuşma sıcaklığına ulaşması ve üzerine çıkması durumunun oluşturduğu kontrol dışı yanma olduğu ve teminat kapsamında olduğu belirtilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince, lehe olan bu rapora itibar edilmeyerek, Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları A.4.15. maddesi gereğince sigorta kapsamına giren bir olaydan doğmadıkça ve böyle bir olayla sonuçlanmadıkça aracın mekanik, elektrik ve elektronik donanımında meydana gelen her türlü arıza, kırılma ile lastiklerde meydana gelen zararın ek sözleşme ile teminat kapsamına alınmadığı gerekçesine dayanılmış ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun olmamıştır.

Yapılacak iş, poliçede “yağsızlık, susuzluk, donma, bozukluk, eskime, çürüme, paslanma ve bakımsızlık nedeni ile meydana gelen zararlar teminat dışındadır” şeklinde düzenleme bulunduğu, davalının da itirazını buna dayandırdığı gözetilerek 2004 model dava konusu sigortalı aracın kaza tarihi öncesindeki servis kayıtları ve muayene raporu celp edilip, davacının araç bakımını yaptırıp yaptırmadığına ilişkin sunacağı delilleri ile birlikte belirtilen hususların araçtaki yangınla bağı olup olmadığının, bu nedenlere bağlı olup olmadığının, sigorta ettirenin rizikonun gerçekleştiği veya gerçekleşme ihtimalinin yüksek olduğu durumlarda zararın önlenmesi ve azaltılması ve engel olunması için imkânlar dahilinde önlem alma yükümlülüğünü yerine getirip getirmediğinin, sigortacı aleyhine bir durum yaratmış ise kusurun ağırlığına göre tazminattan bir indirim yapılıp yapılmayacağının irdelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 29/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.