muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/22179, Karar No: 2018/3422, Tarih: 19.02.2018

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davacının 27/04/2004 tarihinde dava dışı ... Paket Servisi ve Tic. A.Ş. ünvanlı işyerinde çalışmaya başladığını, 01/05/2005 tarihinden itibaren müvekkili işyerinde şöför kurye olarak çalışmaya başladığını, bir müddet şehir içinde çalıştırıldıktan sonra 15/11/2006 tarihinden itibaren yurtdışı seferlerine başladığını müvekkili şirketin uluslararası tır taşımacılığı departmanını kapattığını ve bu bölümde çalışan davacı dahil çalışanların iş akitlerinin fesedildiğini davacının iş akdinin iş yasasının 17. Maddesine göre 06/01/2012 tarihi itibariyle feshedildiğini, çalışması nedeni ile hak kazandığı kıdem tazminatı, ihbar tazminatıve hak edipte kullanmadığı izin ücreti alacaklarının banka hesabına yatırıldığını, davacının iş akdinin feshedildiği tarihte sefer başına 450Euro harcırah aldığını bu tutarında tazminat hesaplamasında nazara alındığını davacının yurtdışına çalışan tır şöförü olduğunu ve bu nedenle fazla mesai taleplerinin yerinde olmadığını, kaldı ki sefer primiyle çalışan şöförlerin ayrıca mesai talep etmesinin mümkün olmadığını, davacının tutunduğu müvekkili şirketin ... şubesinde yapılan denetime ilişkin Bölge Çalışma Müdürlüğü İş Teftiş raporuna tutunmasının mümkün olmadığını davacının İstanbul da çalıştığını ve yurtiçi çalışmasının hiç bulunmadığını hafta ve genel tatil ücreti taleplerinin de yerinde olmadığını, taleplerinin zamanaşımına uğradığını, harcırah tutarlarının işçi sefere çıkmadan evvel tediye makbuzu karşılığında verildiğini, 2008 yılı ikinci yarısından sonra döviz kurlarındaki artış sebebiyle sefer harcırahlarının yeniden düzenlendiğini eski işçilerle birlikte yeni işçilere de aynı miktarda harcırah ödendiğini davacının dava konusu alacakları yönünden 09/01/2012 tarihli ibraname ile müvekkili şirketi ibra ettiğini beyanla haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; genel tatil alacağından taktiri indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne dair verilen, karar taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizin 17.10.2016 tarih, 2016/24678 E - 2016/16594 K sayılı ilamı ile " bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı, harcırah ücretin içinde olup fazla ödendiği tespit edilen ücret miktarının hüküm altına alınan harcırah alacağından mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemesinin hatalı olduğu ve davalı için vekalet ücreti belirlenirken karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. madde hükümlerinin dikkate alınmamasının da hatalı olduğu" gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda da davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda da davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, kıdem ve ihbar tazminatları ile genel tatil ücreti, izin ücreti ve ücret alacağı talepleri hakkında kısmen kabulüne yıllık izin ücret talebinin reddine karar verilmiştir.

Bozma ilamında “aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir” denilmek suretiyle kararın bozma dışında bırakılan hususlarının kesinleştiği (artık farklı bir hüküm tesis olunamaz) kuşkusuz olmakla birlikte bu kesinleşme maddi anlamda kesin hüküm (kaziyei muhkeme) olmayıp, usuli kazanılmış hak niteliğindedir.

Nitekim yeni bir yasal düzenleme veya İ....bulunmadığına göre halen yürürlükte bulunan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunu, Daireleri ve Adliye Mahkemelerini bağlayıcı nitelikteki 04.02.1959 gün ve 13/5 ve 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı içtihadı birleştirme kararlarında da bozma kararının kapsamı dışında tutulan hususlar bakımından ancak usuli kazanılmış haktan söz edilebileceği açıkça ifade olunmuştur.

Bir davada, mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine (diğeri aleyhine) doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hak olarak tanımladığı usuli muktesep hakkı Hukuk Muhakemeleri Usulü adlı eserinin 5 nci baskısının 4 ncü cildinde 3411 ila 3442 nci sayfalar arasında incelemiş olan sayın Prof. Dr. Baki Kuru'da yukarıda değinilen içtihadı birleştirme kararlarına atıfla mahkemenin kararının davacının taleplerinden birisine ilişkin bölümünün Yargıtay'ca bozma kararının kapsamı dışında bırakılmasının kesin hüküm olarak değil usule ilişkin kazanılmış hak olarak değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunu, anılan içtihadı birleştirme kararlarının sayın Prof. Dr. Üstündağ ile Sayın Prof. Dr. Postacıoğlu tarafından da aynı şekilde yorumlandığını belirtmiştir. ( aynı eser sahife 3432).

Bozma kararı ile ilk hüküm ifa kabiliyetini yitirir. Ortadan kalkar. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10.09.1991 tarih ve 281-415 ve 25.09.1991 tarih ve 355-440 sayılı kararları)

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hüküm olup, bu yeni hükmün, HMK.nun 297. maddesi hükmü uyarınca tüm istekleri karşılar nitelikte yeniden yazılması gerekir. Mahkemenin bu usule uymaması hatalıdır.

Mahkemece verilen karar, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı ve davacının birinci artırım (ıslah) dilekçesiyle genel tatil alacağına yasal faiz yürütülmesinin talep edilmesi karşısında genel tatil alacağının artırılan kısmına yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesine hükmedilmesi de hatalı olduğu gerekçesi ile bozulmuş olup, genel tatil alacağının esası yönünden bozma yapılmayarak bu husus davalı lehine usuli kazanılmış hak doğurmuştur.

Mahkemece verilen karar, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı ve davacının birinci artırım (ıslah) dilekçesiyle genel tatil alacağına yasal faiz yürütülmesinin talep edilmesi karşısında genel tatil alacağının artırılan kısmına yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesine hükmedilmesi de hatalı olduğu gerekçesi ile bozulmuş olup, genel tatil alacağının esası yönünden bozma yapılmayarak bu husus davalı lehine usuli kazanılmış hak doğurmuştur.

Bozma öncesinde genel tatil alacağından karineye dayalı makul indirim yapılarak 2.264,05 TL net genel tatil ücret alacağının 200 TL sinin dava tarihinden, kalanının 23/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline hükmedilmişken, usuli kazanılmış hak ihlal edilerek bozma sonrası kararda karineye dayalı makul indirimi yapılmaksızın 2.570,87 TL genel tatil ücret alacağının 200,00 TL'sinin dava, 2.370,87 TL kalanın ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline hükmedilmesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

2- Dairemizin uygulamasına göre harcırah ücretin içinde olup fazla ödendiği tespit edilen ücret miktarının hüküm altına alınan harcırah alacağından mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3-Davada karineye dayalı makul indirim dışında reddine karar verilen 4.707,92 TL toplam işçilik alacakları talebi üzerinden hesaplanacak vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı lehine eksik vekalet ücreti takdir edilmesi hatalıdır

4-Yargılama giderlerinin neler olduğu açıklanmadan, denetime olanaklı biçimde kabul-ret oranı belirtilmeksizin hüküm tesisi de hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.02.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11387, Karar No: 2025/1265, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11387 E.  ,  2025/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1002 Esas, 2024/955 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.09.2014 Tarihli ve 2014/78 Esas, 2014/511 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ... , 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ......... 'ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 08.05.2015 tarihli dilekçesiyle Iğdır ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde koruma ve bakım altında kalan kısıtlının resmi işlemlerini tamamlayarak 08.05.2015 tarihinde teslim aldığını, kısıtlı adına paranın bulunduğunu ve bu paranın çekilerek kısıtlının ihtiyaçlarında kullanmak üzere yetki verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 25.05.2015 tarihli ek kararıyla kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Köyü No: 68 ......../Kırıkkale olarak değiştirilmesine, adres değişikliği için vasiye izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Kırıkkale 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.11.2015 Tarihli ve 2015/867 Esas, 2015/1054 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının ikametgah değişikliğinin kabulüne; kısıtlının rahatsızlığından dolayı kısıtlanmasına, ..........'ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Balışeyh İlçe Nüfus Müdürlüğü'nün 11.04.2022 tarihli dilekçesinde kısıtlıya vasi olarak atanan...'ın 07.04.2022 tarihinde vefat ettiğini bu nedenle yeni vasi adayı belirlenmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 15.08.2022 tarihli ek kararıyla kısıtlının .......Aynur .......No:36/1 ....... /......adresinde faaliyet gösteren ........Bakım Merkezinde kalmış olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

C. Çerkeş Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.01.2023 Tarihli ve 2022/594 Esas, 2023/78 Karar Sayılı Kararı

Davanın kabulüne,kısıtlının kısıtlılık halinin devamına, kısıtlıya vasi olarak atanan ...........'ın vefat etmesi nedeniyle vasilik görevinin sonlandırılmasına ve aklanmasına, ...'nin vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 24.04.2023 tarihli ek kararıyla kısıtlının Çankırı Özel Bakım merkezinde kalmaya devam edebilmesi için yerleşim yeri değişikliği işlemlerini yapmak üzere vasiye izin ve yetki verilmesine karar verilmiştir.

Vasi adayı Songül Dirican 06.08.2024 tarihli dilekçesiyle ,vasinin görevini yerine getirmediğini belirterek vasilik kararının kaldırılmasını kısıtlıya kendisinin vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

Mahkemece 18.09.2024 tarihli ek kararıyla kısıtlının adresinin ........... Bakım Merkezi ........./Mardin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Mardin Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.10.2024 Tarihli ve 2024/1002 Esas, 2024/955 Karar Sayılı Kararı

Vasi adayı Songül Dirican 06.08.2024 tarihli dilekçesiyle ,vasinin görevini yerine getirmediğini belirterek vasilik kararının kaldırılmasını kısıtlıya kendisinin vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

Mahkemece 18.09.2024 tarihli ek kararıyla kısıtlının adresinin ........... Bakım Merkezi ........./Mardin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Mardin Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.10.2024 Tarihli ve 2024/1002 Esas, 2024/955 Karar Sayılı Kararı

Vasi tarafından usulüne göre verilmiş yerleşim yerinin değiştirilmesine izin talebinin dosyada olmadığı, henüz vasi olarak atanmayan vasi adayı Songül Dirican'ın beyanının olduğu, bu haliyle usulüne uygun yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesi talebi olmadan mahkemece re'sen yetkisizlik kararı verilerek dosyanın mahkemeye gönderilmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunu’nun 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vesayet dosyasının takibi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Çerkeş Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığından konu ile ilgili karar vermekte Çerkeş Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Çerkeş Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13729, Karar No: 2017/12378, Tarih: 09.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/13729 E.  ,  2017/12378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Kız meselesi nedeniyle olay günü tartışan suça sürüklenen çocuk ve katılanın olay günü tekrar karşılaştıklarında suça sürüklenen çocuğun bıçağı katılanın göğüs bölgesine doğru salladığı, katılanın kolu ile engel olmaya çalıştığı sırada kolunda derin sinir kesisi nedeniyle hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaralandığı, katılanın kaçmaya, suça sürüklenen çocuğun da katılanı kovalamaya başladığı, katılanın mahallede bulunan bir eve girip kapısını kapatarak saklandığı, suça sürüklenen çocuğun yanında bulunan arkadaşı ...’un bıçağı elinden alarak suça sürüklenen çocuğa engel olduğu anlaşılmakla;

Suça sürüklenen çocuğun hedef aldığı vücut bölgesi, kullanılan vasıtanın elverişliliği, yaralanmanın niteliği, katılanın kaçarak kurtulması, suça sürüklenen çocuğun arkadaşının engellemesi ile eylemi sonlandırmak zorunda kaldığı dikkate alındığında; suça sürüklenen çocuğun fiiline bağlı olarak ortaya çıkan kastının kasten öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2) Soruşturma aşamasında ve Adana 3. Çocuk Mahkemesinde beyanları alınan tanık ...’un anlatımlarının suç vasfının tayininde dikkate alınması gerektiği gözetilmeden, dinlenmesine dair ara karardan vazgeçilerek beyanı alınmadan hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1599, Karar No: 2016/2095, Tarih: 09.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/1599 E.  ,  2016/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.03.2008 gün ve 7/56 sayılı kararında açıklandığı üzere, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmayan ve yargılama aşamasında atanan müdafii ile hiç yüz yüze gelmeyen sanığın, yokluğunda verilen mahkumiyet hükmü tebliğ edilmediğinden kesinleşmeyeceği gibi hükmü süresinde temyiz etmemesi işleminden sorumlu tutulamayacağı cihetle, isteminin itiraz mahiyetinde olmayıp temyiz olarak kabulü ile yapılan incelemede, gereği görüşüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, atandığından haberdar olmadığı zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilmesi nedeniyle, sanığa usulüne uygun tebligat yapılmadığı kabul edilse bile; dosya içeriğinden sanığın hükmü, bu suç nedeniyle verilen cezanın infazının başladığı 13.05.2014 tarihinde öğrendiğinin anlaşılması karşısında, hükmü öğrenme üzerine yasal süresinden sonra 29.01.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 09.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6676, Karar No: 2023/3424, Tarih: 04.04.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/6676 E.  ,  2023/3424 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ T İ R A Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/484 E., 2021/494 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet , müsadere

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 26.12.2022 tarihli ve 2022/10711 Esas, 2022/19391 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.03.2023 tarihli ve KD - 22021/111066 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/546 Esas, 2016/109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve suça konu kaçak eşya müsaderesine

karar verilmiştir.

2.İş bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.05.2020 tarihli ve 2016/105096 sayılı iade yazısı ile 7242 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler nedeniyle lehe değerlendirme yapılmak üzere" dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

3.Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2020/484 Esas, 2021/494 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 52 nci, 51 inci ve 54 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazları;

Soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, mahkemece yapılan ihtaratta suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirim oranının "1/2" olacağının bildirilmesi gerekirken, "1/3" oranında indirim yapılacağı belirtilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı gözetilerek, sanık hakkında ödeme yapmadığından bahisle etkin pişmanlık indirimi yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle kaçakçılık suçundan kurulan hükmün onanmasına dair kararın kaldırılması ile hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın evinde sahte alkol imal ederek satışını yaptığı bilgisi üzerine sanığın evinde tertibat alınarak beklenildiği, olay tarihinde ... isimli kişinin ikametin kapısını çalarak içeri girdiği, bir süre sonra cebinde pet şişe ile çıktığının görülmesi üzerine durdurulduğu, 500 ml pet şişe içerisinde kokusundan ve renginden sahte alkol olduğunun anlaşıldığı, şahsa pet şişe sorulduğunda 10,00 TL karşılığında sanık ...'dan satın aldığını söyleyip kolluk görevlilerine teslim etmesi üzerine usulüne uygun arama kararı ile sanığın evinde yapılan aramada 82 litre alkol ile alkolleri işlemekte kullanılan huni ve hortumun ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık suçlamayı ikrar etmiştir.

3.Dosyada mevcut 08.12.2020 havale tarihli bilirkişi raporunda; suça konu alkollü içkilerin yurt içinde üretilen, merdiven altı diye tabir edilen kaçak alkollü içkiler olduğu bildirilmiştir.

4.Dosyada mevcut 01.10.2015 tarihli bilirkişi raporlarında bildirilen 4.390,96 TL gümrüklenmiş değerin suç tarihi itibarıyla Dairemiz kabulüne göre pek hafif olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Ele geçen kaçak alkollerin miktar itibariyle ticari mahiyette olması ve sanığın atılı suça ilişkin ikrarı karşısında sanığın üzerine atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında sanığa yapılan 08.07.2021 tarihli ödeme ihtarında suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirim oranının "1/2" olacağının bildirilmesi gerekirken, sanığa "1/3" oranında indirim yapılacağı bildirilmek suretiyle sanığın yanıltılması ve bu itibarla ödeme yapmadığından bahisle hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması hukuka aykırı bulunduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

V. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 26.12.2022 tarihli ve 2022/10711 Esas, 2022/19391 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan verilen hükme yönelik onama kararının KALDIRILMASINA,

V. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 26.12.2022 tarihli ve 2022/10711 Esas, 2022/19391 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan verilen hükme yönelik onama kararının KALDIRILMASINA,

3.Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2020/484 Esas, 2021/494 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.