muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/18441, Karar No: 2025/11393, Tarih: 15.04.2025

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2615, Karar No: 2020/1595, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2615 E.  ,  2020/1595 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2243, Karar No: 2011/5351, Tarih: 02.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2243 E.  ,  2011/5351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02/12/2009 gün ve 2009/17563- 17697 sayılı bozma kararında özetle;" İncelenen dosya kapsamına, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarına göre mahkemenin değerlendirmesi yerinde değildir.

Şöyle ki; çekişmeli taşınmazlar ham toprak niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiş olup, Orman Yönetiminin dava ettiği (6) rakamı ile gösterilen yerler 67 sayılı parselin A=40127 m2 bölümü ile 66 sayılı parselin C=8097 m2 bölümleri olup, bu bölümlerin 239 ada 1 numaralı orman parseline bitişik olduğu, % 5 -15 eğimli içinde meşe, ardıç ağaçları bulunduğu ve orman sayılan yerlerden olduğu, 66 sayılı parselin kalan (D) harfi ile işaretli 18652 m2 bölümü ile 67 sayılı parselin (B) ile işaretli 312.67 m2 bölümlerinin % 1 - 10 eğimli çalılık, ağaçlık, bazı bölümlerinin kayalık, tarıma elverişli olmadığı ve zilyedlikle kazanma şartları bulunmadığı, taşınmazların yakınında bulunan ham toprak niteliği ile tesbit edilen 64, 58 ve 57 sayılı parsellerin de hükmen orman sayılan yer olduğu anlaşılmakla, Orman Yönetiminin davasının kabulüne, gerçek kişilerin davasının reddine ve Orman Yönetiminin dava ettiği 10/02/2009 günlü fen memuru bilirkişi Süleyman Basmacının krokili raporunda gösterilen 66 sayılı parselin (C) harfi ile işaretli 8097 m2 ve 67 sayılı parselin (A) harfi ile işaretli 40127 m2 bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına tescili, her iki parselin kalan bölümlerinin de [66 parselin (D), 67 parselin (B)] tesbit gibi ham toprak niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken aksine düşünceler ile kısmen orman kısmen zilyetlikle kazanılacak yer olmadığı anlaşılan taşınmazların davacılar adlarına tesciline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğu" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra gerçek kişilerin davasının reddine, Orman Yönetiminin davasının kabulüne ve Yenice Beldesi Yeni Mahallesi 239 ada 66 sayılı parselin fen bilirkişi krokisinde (C) ile gösterilen 8097 m2'si 239 ada 67 sayılı parselin (A) ile gösterilen 40127 m2'si orman niteliği ile Hazine adına, 66 sayılı parselin (B) ile gösterilen 31267.96 m2'si ve 67 sayılı parselin (D) ile gösterilen 18652.25 m2'si ham toprak niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. Maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11510, Karar No: 2025/447, Tarih: 09.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2022/11510 E.  ,  2025/447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2093 E., 2022/1103 K.

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında; nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 13.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükme yönelik duruşma açılmaksızın sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi; sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine hasrendir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin beraat hükmü nedeniyle vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalara katılmadığı ve istinaf aşamasında vekaletname sunduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş ve vekalet ücreti verilmemesine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararında sanık müdafiinin vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15451, Karar No: 2011/4791, Tarih: 29.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/15451 E.  ,  2011/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının avukatı olarak 4 adet icra dosyasını takip ettiğini, bir kısım vekâlet ücretinin ödendiğini, bakiyesi için yaptığı takibe de haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 29.217 YTL. üzerinden itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK.’nun 381 maddesi gereğince Mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi, en az aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.’nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389. maddesinde de, hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın 2010/15451 2011/4791

sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.’nun 388 maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.’nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hâkime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada, kısa kararda “Bilirkişi ek raporuna nazaran davacı vekilinin ücreti vekâlet alacağının 66.171,00 TL olarak tespitine” şeklinde hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararda ise, davacının alacağının 63.807,00 TL olarak tespit edilmiş olması, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 29.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8788, Karar No: 2016/7029, Tarih: 01.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8788 E.  ,  2016/7029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : 1) Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 53/1, 63 ve 58/6. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ve 5237 sayılı TCK'nın 158/1-i, 53/1, 63 ve 58/6. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 6.500 TL adli para cezası ile,

2) Sanıklar ..... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 53/1 ve 63. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ve 5237 sayılı TCK'nın 158/1-i, 53/1 ve 63. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 6.500 TL adli para cezası ile,

3) Sanıklar .... ve ....hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 53/1 ve 63. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek, suç örgütü faaliyeti kapsamında oto hırsızlığı yaptıkları ve çaldıkları araçlarda change yaparak sattıkları, bu faaliyetleri kapsamında, sanık ...'in verdiği talimat çerçevesinde sanık ... ile birlikte temyiz kapsamı dışında bulunan sanık ...'ın ..... ilçesinde kaza geçirip ağır şekilde hasar gören .... plakalı kırmızı renkli ... marka aracı sahibinden 1750.00 TL karşılığında satın alarak tescil kaydını sanık ...'in üzerine yaptıkları, ardından bu aracı diğer sanık ...'e ait kaporta dükkanına getirdikleri, hasarlı aracın marka ve rengine uygun mağdur ...'a ait olup, diğer mağdur ... tarafından kullanılan .... plakalı kırmızı renkli ....marka aracı park ettiği sokaktan tespit edilemeyen bir yöntem ile çalarak diğer aracın bulunduğu sanık ...'e ait kaportacı dükkanına getirerek .....plakalı aracın motor ve şase numaralarını kesip, çaldıkları....plakalı araca monte ederek change işlemini gerçekleştirdikleri, galericilik işi ile uğraşan diğer sanık ...'in ise mağdur ...'in ...marka araç aradığını öğrenmesi üzerine suça konu motor ve şase numarası değiştirilmiş ....plakalı aracı sanık ..., ...ve ...ile birlikte galeriye getirdikleri ve hep birlikte aracın sağlam olduğu konusunda mağdur .....'e güven vererek 6.500 TL karşılığında sattıkları, kolluk kuvvetleri tarafından yapılan takip sonucu sanıklar Levent ve Hüseyin ile birlikte temyiz kapsamı dışında bulunan sanık ...'ın çalıntı diğer araç ve parçaları ile birlikte ....'e ait tamirhanede, diğer sanık ...'in ise galerisinde satışa arz edilen başka araçlar ile birlikte yakalandığı, sanıkların savunmaları, .... plakalı araç üzerinde yapılan inceleme sonucunda motor ve şase numarasının değiştirildiğine ilişkin kriminal rapor, sanıkların çalıntı araçlara ait motor ve şase numaraları ile yakalanma tutanakları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanıklar ....,....,....,.... ve.... hakkında adet veya tahsis gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık, ayrıca sanıklar ..... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş olup,

Sanıklar .... ve .....'in eylemlerinin TCK'nın 158/1-d maddesinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarını aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek TCK'nın 158/1-i maddesinden hüküm kurulması, cezanın alt sınırdan verilmiş olması ve sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup, ayrıca .....Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.07.2007 tarih ve 2007/9611 sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında suç işlemek amacı ile örgüt kurmak suçundan açılan kamu davası neticesinde .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/459 Esas – 2009/543 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyetlerine karar verildiği ve bu kararında Yargıtay 9. Ceza Dairesi Başkanlığı'nın 03.02.2014 tarih ve 2012/4749 Esas – 2014/1008 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilerek kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından, dosyaların birleştirilmesi gerekçesi ile bozma isteyen tebliğname de ki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin sanıklar .... ve .... hakkında hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hükmolunan adli para cezasının alt sınırın üzerinde “325 gün” olarak tayin edilmesi,

2) 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanıkların sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması nedeniyle bu hususlar,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar..,...,...,... ve.... müdafiileri ile sanık ...'in temyiz başvuruları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 1) sanıklar ...,... ve .... hakkında hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "325 GÜN" ve “6500 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN" ve “100 TL” ibarelerinin eklenmesi, 2) TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin hükümden çıkartılarak yerine “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15506, Karar No: 2014/94, Tarih: 13.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15506 E.  ,  2014/94 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

K A R A R

Hükmün davalılardan .... Ltd.Şti'ne "......." adresinde 10.07.2013 tarihinde 7201 Sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de dosyada davacı şirketin açık ünvanı ile şirket ortaklarını ve yetkililerini gösteren ticaret sicil belgeleri bulunmamaktadır.

İlgili Ticaret Sicil Müdürlüğünden davalı .....Ltd.Şti'nin açık ünvanı ile şirket ortaklarını ve yetkililerini gösteren belgeler getirtilerek gerekçeli karar davalı şirkete usulünce tebliğ edilerek tebliğ evrakı eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...