muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2278, Karar No: 2025/2053, Tarih: 13.03.2025

(3) Birinci ve ikinci fıkra hükümleri, iyi hâlli olmak koşuluyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler hakkında da uygulanır.

3. 5275 sayılı Kanun’un “Yüksek güvenlikli kapalı ceza infaz kurumları” başlıklı 9 uncu maddesinin (2), (3), (4) ve (5) inci fıkraları;

(2) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm olanlar ile süresine bakılmaksızın, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, yönetmek veya bu örgütün faaliyeti çerçevesinde, Türk Ceza Kanununda yer alan;

a) İnsanlığa karşı suçlardan (madde 77, 78),

b) Kasten öldürme suçlarından (madde 81, 82),

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan (madde 188),

d) Devletin güvenliğine karşı suçlardan (madde 302, 303, 304, 307, 308),

e) Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlardan (madde 309, 310, 311, 312, 313, 314, 315),

Mahkûm olanların cezaları, bu kurumlarda infaz edilir.

3) Eylem ve tutumları nedeniyle tehlikeli hâlde bulunan ve özel gözetim ve denetim altında bulundurulmaları gerekli olduğu saptananlar ile bulundukları kurumlarda düzen ve disiplini bozanlar veya iyileştirme tedbir, araç ve usûllerine ısrarla karşı koyanlar bu kurumlara gönderilirler.

(4) Birinci fıkrada tanımı yapılan kurumların ihtiyacı karşılama bakımından yetersiz olması hâlinde, diğer kapalı ceza infaz kurumlarının yüksek güvenlikli bölümleri kullanılır.

(5) (Değişik: 25/5/2005-5351/1 md.) Müebbet hapis cezasına hükümlülerden, 107 nci maddede belirtilen koşullu salıverilme süresinin üçte ikisini, süreli hapis cezasına hükümlülerden toplam cezalarının üçte birini, üçüncü fıkrada belirtilen hükümlülerden geriye kalan toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda geçirerek iyi hâl gösterenlerin, tutum ve kişiliklerine uygun diğer ceza infaz kurumlarına gönderilmelerine karar verilebilir"

4. Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin "Kapalı kurumdan açık kuruma ayrılacak hükümlüler” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (ç) bendi;

(1) Hükümlülerden;

a) (Değişik:RG-22.8.2015-29453) Toplam (Değişik ibare:RG-22.2.2017-29987) cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar,

b) Müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar,

c) Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha az süre kalanlar,

açık kurumlara ayrılabilir.

(2) .....

ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması,

şartı aranır.

açık kurumlara ayrılabilir.

(2) .....

ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması,

şartı aranır.

5. Hükümlünün, 19.03.2010 tarihinde işlediği suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme suçundan almış olduğu 2 yıl hapis ve 05.11.2022 tarihinde işlediği trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokma suçundan almış olduğu 2 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet savcılığınca düzenlenen 16.10.2023 tarihli ve 2023/7-4282 sayılı müddetnameye göre, 18.06.2023 tarihinde kapalı ceza infaz kurumuna alındığı, şartla tahliye tarihinin 27.04.2024, bihakkın tahliye tarihinin ise 16.01.2025 olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.

6. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme suçundan verilen hapis cezasının 5275 sayılı Kanun'un 9.maddesinin 2. fıkrasına göre Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumlarında infaz edilmesi, bu kurumların ihtiyacı karşılama bakımından yetersiz olması hâlinde, aynı maddenin 4. fıkrasına göre diğer kapalı ceza infaz kurumlarının yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilmesi, aynı maddenin 5. fıkrasına göre; "....... süreli hapis cezasına hükümlülerden toplam cezalarının üçte birini, ......bu kurumlarda geçirerek iyi hâl gösterenlerin," tutum ve kişiliklerine uygun diğer ceza infaz kurumlarına gönderilmelerine karar verilmesinin mümkün olduğu görülmektedir.

7. Ayrıca Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi ile ikinci fıkrasının (ç) bendi birlikte değerlendirildiğinde, terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olanlar dışında kalan hükümlülerden cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümünde infaz edilenlerin toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi halli olarak geçirmeleri ve şartla tahliye tarihlerine üç yıl yada daha az süre kalması şartlarının birlikte gerçekleşmesi durumunda açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasının mümkün olabileceği yasal düzenlemeden anlaşılmaktadır.

8. Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6. maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendine göre, terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olanların açık ceza infaz kurumuna ayrılabilmesi için, şartla tahliye tarihlerine bir yıldan az süre kalması, mensup oldukları örgütten ayrıldıklarının idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilmesi ve iyi halli olmaları şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

8. Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6. maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendine göre, terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olanların açık ceza infaz kurumuna ayrılabilmesi için, şartla tahliye tarihlerine bir yıldan az süre kalması, mensup oldukları örgütten ayrıldıklarının idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilmesi ve iyi halli olmaları şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

9. 15.04.2020 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre, “30.03.2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından” denetimli serbestlik tedbirinin iyi hâlli olmak koşuluyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler hakkında da uygulanmasına imkan sağlandığından, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz usulünden yararlanabilmek için açık ceza infaz kurumunda bulunma ya da açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya hak kazanma şartı aranmaksızın, açık ceza infaz kurumuna ayrılması mümkün olmayan bu hükümlülerde denetimli serbestlikten yararlanabilir, eğer hükümlünün infaza konu cezaları geçici 6 ncı maddenin birinci fıkrasında sayılan istisna suçlardan değil ise 3 yıl süreyle eğer istisna suçlardan ise 1 yıl süreyle denetimli serbestlikten yararlanma hakları bulunmaktadır.

10. Bu açıklamalara göre somut olay değerlendirildiğinde, 18.06.2023 tarihinde cezasının infazı amacıyla kapalı ceza infaz kurumuna alınan hükümlünün suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme suçundan almış olduğu 2 yıl hapis cezasının üçte birini iyi halli olarak yüksek güvenlikli kapalı ceza infaz kurumlarında yada diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde geçirmesi halinde tutum ve kişiliğine uygun diğer ceza infaz kurumlarına gönderilmesinin ve mensup olduğu örgütten ayrıldığının İdare ve Gözlem Kurulu kararı ile tespit edilmesi ve iyi halli hükümlü olması halinde açık ceza infaz kurumuna ayrılmasının mümkün olduğu, hükümlünün cezasının süresi, kapalı ceza infaz kurumunda geçirdiği süre dikkate alındığında, talep ve karar tarihi itibariyle cezasının üçte birini kapalı ceza infaz kurumunda geçirmeyen hükümlünün süre şartı açısından değerlendirildiğinde Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasının mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

11. Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılması mümkün olmayan kapalı ceza infaz kurumunda bulunan iyi halli hükümlülerin 7242 sayılı Kanun’un 52. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un geçici 6. maddesinin 3. fıkrasınında yer alan düzenleme gereğince denetimli serbestlik suretiyle cezanın infazı usulünden yararlanabilmelerinin yukarıda açıklandığı gibi mümkün olduğu ancak somut olayda hükümlünün içtimalı infazı konu cezalarının bir tanesinin suç tarihinin 30.03.2020 tarihinden sonra 05.11.2022 olduğu anlaşılmakla, 7242 sayılı Kanun’un 52. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un geçici 6. maddesinin 3. fıkrasınında uygulanmasının mümkün olmadığı, hükümlünün denetimli

serbestlikten yararlanabilmesi için 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesine göre, şartla tahliye tarihine bir yıl yada daha az süre kalması, açık ceza infaz kurumuna ayrılması yada açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamaması veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesi ve iyi halli hükümlü olması ve diğer şartları taşıması gerektiği dikkate alınmaksızın, denetimli serbestlikten yararlanması gerektiğine dair İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu nedenle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27.11.2023 tarihli ve 2023/451 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7707, Karar No: 2024/3313, Tarih: 14.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/7707 E.  ,  2024/3313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/719 E., 2020/1095 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/203 E., 2020/76 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleşen davaların kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1970'li yıllarda tesis kadastrosu yapılmış, dava konusu taşınmazlar ve çevresi tespit harici bırakılmış; tespit harici bırakılan bu yerlerde 2015 yılında 3402 sayılı Kanun'un Ek 5. maddesi uyarınca orman kadastrosu yapılmış, sonuçları 03.02.2016 tarihinde ilan edilerek itiraz edilmeyen yerlerde kesinleşmiştir. Daha sonra tesis kadastrosunda ve Ek 5. madde uyarınca orman yapılan orman kadastrosunda hakkında tutanak tutulmayan yerlerde bu defa 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 Sayılı Kanun) geçici 8. maddesi uyarınca kadastro çalışması yapılmış ve 15.06.2016 ilâ 14.07.2016 tarihleri arasında askı ilanına çıkarılmıştır. Kadastro Kanunu'nun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmalarında Ekinli Köyü 103 ada 2, 3 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar meyve bahçesi, 103 ada 4 ve 6 parsel sayılı taşınmazlar ise tarla niteliğiyle davalılar adına tespit edilmiştir.

2. Tokat Kadastro Mahkemesi'nin 2016/484 Esas sayılı dosyasında ve birleşen Tokat Kadastro Mahkemesi'nin 2016/575 Esas, 2016/576 Esas, 2016/577 Esas ve 2016/577 Esas sayılı dosyalarında davacı Hazine vekili dava dilekçelerinde özetle; Tokat İli, Yeşilyurt İlçesi, ... Köyü sınırları içerisinde bulunan taşınmaz mallara 3402 sayılı Kanun'un Ek 5. ve geçici 8. maddeleri gereğince tahdit ve tespit çalışmaları yapıldığını ve 29.06.2016 tarihinde askıya çıkarıldığını, Ekinli Köyü 103 ada 6 parsel nolu 6.263,34 m2 yüzölçümlü taşınmazın, 103 ada 2 parsel nolu 8.042,89 m2 yüzölçümlü taşınmazın, 103 ada 3 parsel nolu 6.265,69 m2 yüzölçümlü taşınmazın, 103 ada 4 parsel nolu 4.727,83 m2 yüzölçümlü taşınmazın, 103 ada 5 parsel nolu 9.416,62 m2 yüzölçümlü taşınmazın komisyon tarafından davalılar adına tespit edildiğini, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 1. maddesi uyarınca tabi olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık topluluklarının yerleriyle birlikte orman sayılacağını, taşınmazların üzerindeki bitki örtüsünün kaldırılmış almasının sonucu değiştirmeyeceğini, taşınmazların niteliğinin orman olduğunun kesinleşen tapulama komisyonu kararı ile sabit olduğunu, taşınmazların kesinleşen orman tahdidi dışında bırakılmış olmakla orman niteliğini yitirse de; tahdidin kesinleştiği tarihe kadar orman niteliğini koruduklarından bu tarihe kadar olan zilyetliğe değer verilmemesi gerektiğini, 766 sayılı Kanun gereğince yapılan çalışmalarla orman olması nedeniyle genel sınır dışında bırakıldığı halde daha sonra 6831 sayılı kanun gereğince geçen orman kadastrosu sırasında da, orman haritasında (sarı boyalı alanlar) orman dışında bırakılan yerlerde çalışma yapılırken zilyetlik süresinin hesabında orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten önceki zilyetliğin dikkate alınmayıp, orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten bugüne kadar geçen sürenin dikkate alınması gerektiğini, açıklanan nedenlerle dava konusu parsellerin Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar ..., ..., ... duruşmalardaki beyanlarında özetle; açılan davayı kabul etmediklerini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, diğer davalılarca davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. Tokat Kadastro Mahkemesi'nin 2016/575 Esas, 2016/576 Esas, 2016/577 Esas ve 2016/577 Esas sayılı dosyalarının yapılan yargılaması sonrasında 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 166 ncı maddesi gereğince 2016/484 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmelerine, yargılamanın 2016/484 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülmesine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin 02.07.2018 tarihli ve 2016/484 Esas, 2018/465 Karar sayılı ilamı ile; asıl birleşen davaların ispatlanamadığı gerekçesiyle ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin 02.07.2018 tarihli ve 2016/484 Esas, 2018/465 Karar sayılı ilamına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İlk Derece Mahkemesinin 02.07.2018 tarihli ve 2016/484 Esas, 2018/465 Karar sayılı ilamı ile; asıl birleşen davaların ispatlanamadığı gerekçesiyle ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin 02.07.2018 tarihli ve 2016/484 Esas, 2018/465 Karar sayılı ilamına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

4. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi'nin 05.10.2018 tarihli ve 2018/1202 Esas, 2018/1130 Karar sayılı ilamı ile; çekişmeli taşınmazların dereye komşu olduğu halde çekişmeli taşınmazın niteliği konusunda jeolog bilirkişisinden rapor alınmadığı, bu hususun araştırılmadığı, yeniden keşif yapılarak jeolog bilirkişiden çekişmeli taşınmazın dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığı, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

4. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Dava konusu taşınmazların, 2016 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda kesinleşen ormanlar ile idari sınır arasında, kültür parseli olarak kaldığı, kadastro komisyonun tarafından yapılan işlemde yöntem olarak usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu taşınmazların evveliyatının orman olmadığı, ziraat bilirkişi bilirkişi raporuna göre davaya konu taşınmazların III. sınıf tarım arazisi niteliğinde oldukları, taşınmazlarda imar ve ihya çalışmalarının 30-40 yıl öncesinden tamamlandığı, zilyetliğe ara verilmediği, mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişi beyanlarına göre dava konusu taşınmazların evveliyatında davalı murisleri tarafından tarımsal amaçla kullanıldığı, sonrasında ise davalılar tarafından aynı suretle kullanıldığı ve zilyetliğin kesintiye uğramadığı, jeoloji bilirkişisinin raporunda 6 parsel sayılı taşınmazın tamamının, 2, 3, 4, 5 parsel sayılı taşınmazların bir kısmının dere yatağında kaldığının anlaşıldığı, teknik ve denetime elverişli harita mühendisi bilirkişisinin rapor ekindeki krokide sarı renkle gösterilen B2 (4.403,24 m²), B3 (2.357,08 m²), B4 (1.505,42 m²), B5 (2.799,11 m²) lik alanların dere yatağında kaldığı, kalan alanların dereden etkilenmediği, mahalli bilirkişi ve tutanak bilirkişi beyanları ile, teknik bilirkişi raporlarının uyumlu olup, hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava konusu taşınmazın evveliyatının orman olmadığı, devletin hüküm ve tasarrufundaki yerlerden de olmadığı, Jeoloji Bilirkişisinin raporundan da anlaşılacağı üzere; 6 parsel sayılı taşınmazın tamamının, 2, 3, 4, 5 parsel sayılı taşınmazların bir kısmının aktif olarak dört mevsim akış gösteren bir dere olmamasına rağmen, nehir ve çay gibi akarsuların eski (terk edilmiş, metruk) yatakları koşulları oluştuğu takdirde imar ve ihya ile kazanılması mümkün olsa da aktif nehir ve çay yatakları etki alanında bulunan yerlere ilişkin her ne surette olursa olsun sicil oluşturulmasının olanaksız olduğu, oluşan sicil kayıtlarına da değer verme olanağının olmadığı gerekçesiyle, asıl davaya konu 103 ada 6 parsel sayılı taşınmaz yönünden davalı lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17 nci maddesindeki şartların oluşmadığı ve taşınmazın tamamının kuru dere yatağında kaldığından davanın kabulü ile, taşınmazın tamamının dere yatağı vasfı ile tespit dışı alan olarak bırakılmasına, birleşen 2016/578 Esas sayılı davaya konu 103 ada 5 parsel sayılı taşınmaz yönünden, davalı lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17 nci maddesindeki şartların oluştuğu, ancak bir kısmının (B5) dere yatağında kaldığı, harita bilirkişisi ... 'ın 30.10.2019 havale tarihli raporunda B5 (2.799,11 m²) harfi ve sarı renk ile gösterilen kısmın dere yatağı vasfı ile tespit dışı alan olarak bırakılmasına, kalan A5 (6

... 'ın 30.10.2019 havale tarihli raporunda B5 (2.799,11 m²) harfi ve sarı renk ile gösterilen kısmın dere yatağı vasfı ile tespit dışı alan olarak bırakılmasına, kalan A5 (6.617,51 m²) harfi ve kırmızı renk ile gösterilen kısmın tespit gibi tesciline, birleşen 2016/577 Esas sayılı davaya konu 103 ada 4 parsel sayılı taşınmaz yönünden, davalı lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17 nci maddesindeki şartların oluştuğu, ancak bir kısmının (B4) dere yatağında kaldığı, harita bilirkişisi ... 'ın 30.10.2019 havale tarihli raporunda B4 (1.505,42 m²) harfi ve sarı renk ile gösterilen kısmın dere yatağı vasfı ile tespit dışı alan olarak bırakılmasına, kalan A4 (3.232,85 m²) harfi ve kırmızı renk ile gösterilen kısmın tespit gibi tesciline, birleşen 2016/576 Esas sayılı davaya konu 103 ada 3 parsel sayılı taşınmaz yönünden, davalı lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17 nci maddesindeki şartların oluştuğu, ancak bir kısmının (B3) dere yatağında kaldığı, harita bilirkişisi ... 'ın 30.10.2019 havale tarihli raporunda B3 (2.357,08 m²) harfi ve sarı renk ile gösterilen kısmın dere yatağı vasfı ile tespit dışı alan olarak bırakılmasına, kalan A3 (3.908,61 m²) harfi ve kırmızı renk ile gösterilen kısmın tespit gibi tesciline, birleşen 2016/575 Esas sayılı davaya konu 103 ada 2 parsel sayılı taşınmaz yönünden, davalı lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17 nci maddesindeki şartların oluştuğu, ancak bir kısmının (B2) dere yatağında kaldığı, harita bilirkişisi ... 'ın 30.10.2019 havale tarihli raporunda B2 (4.403,24 m²) harfi ve sarı renk ile gösterilen kısmın dere yatağı vasfı ile tespit dışı alan olarak bırakılmasına, kalan A2 (3.639,65 m²) harfi ve kırmızı renk ile gösterilen kısmın tespit gibi tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı Hazine vekili istinaf başvuru dilekçesinde; kararda imar ihya edildiğinin belirtildiğini ancak bilirkişi raporunda ihyanın ne zaman gerçekleştiği hususunun tespit edilemediğini, dava konusu taşınmaz üzerinde imar ihya faaliyetlerine rastlanmadığı, taşınmazın ne şeklide hangi tur faaliyetlerle imar ihya edildiğinin belirtilmediğini, davalı tarafın imar ve ihya yoluyla kazandırıcı zamanaşımından taşınmazı kazanabilmesi için gerekli süreyi tamamlamadığını, orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten itibaren 20 yıllık sürenin tamamlanmış olması gerektiğini ancak orman kadastrosunun halen kesinleşmediğini, taşınmazın niteliğinin orman olduğunun kesinleşen tapulama komisyonu kararı ile sabit olduğunu, dava konusu taşınmaz orman niteliğini yitirmiş ise de tahdidin kesinleştiği tarihe kadar orman niteliğini koruduğundan bu tarihe kadar olan zilyetliğe değer verilmesinin mümkün olmadığını, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 18/2 nci maddesi gereğince ormanların zilyetlikle kazanılamayacağını, kaldı ki davalı tarafın zilyetliğini ve zilyetlik süresini ispatlayamadığını, taşınmazda zilyetliğe ara verildiğini ve kesintisiz zilyetlik koşulunun sağlanmadığını, dosyada mevcut taşınmazı kapsayan orman tahdit haritasından görüldüğü üzere taşınmazın orman içi açıklık vasfında olduğunu ve ormanla bütünlük arz ettiğini, bu hususun da bilirkişilerce irdelenmediğini ileri sürerek kararın istinaf incelemesi neticesinde kaldırılmasını ve yeniden yargılama yapılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç