muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14733, Karar No: 2023/1069, Tarih: 15.03.2023

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve bozma gerekleri yerine getirilmiştir.

5. Bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sırasında bozma ilamı doğrultusunda Bitlis Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 20.03.2019 tarihli adlî muayene raporunda; kişinin yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Beraat Kararı Talebi Yönünden

Mağdurun aşamalardaki istikrarlı anlatımları ile uyumlu adlî rapor içerikleri ve sanığın da ikrarı karşısında, tüm yasal unsurlarının oluştuğu anlaşılan neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Lehe Hükümler Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yeniden ele alınıp açıklanmasına karar verilirken, aynı maddenin on birinci fıkrası uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması gerektiği; ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesinin mümkün olduğu, kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen sanığın, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanması durumunda ise erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirme imkanının bulunmadığı anlaşılmakla, dosya kapsamında kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmediği anlaşılan sanığın, hakkındaki hükmün aynen açıklanması suretiyle lehine olacak şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin

uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2021 tarihli ve 2021/405 Esas, 2021/1013 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2021 tarihli ve 2021/405 Esas, 2021/1013 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9159, Karar No: 2014/10576, Tarih: 30.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/9159 E.  ,  2014/10576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2011/442-2013/70

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, ödenmemiş sair işçilik alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre, iş sözleşmesinin ücret alacakları ödenmediğinden davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesini haklı da olsa fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanmaz. İş sözleşmesi davacı tarafından feshedildiğinden davacının ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işyerinde sabah 09:00 akşam 24:00 saatleri arası çalıştığını iddia ederek fazla çalışma ücret alacağı isteğinde bulunmuştur. Mahkemece karara esas alınan hesap raporunda davacı tanıklarının beyanları ve işyerinin turistik yerde olması dikkate alınarak davacının yaz aylarında günde 4 saat kış aylarında günde 1 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır. Dinlenen davacı tanıklarından ikisi davalı işyeri çalışanı olmayıp davacıdan duyumlarını aktarmış olup davacının günlük ve haftalık çalışma saati hakkında beyanları bulunmamaktadır. İşyerinde çalışması olan tanıkların ise fazla çalışma hesabına olanak verecek şekilde davacının günlük ve haftalık çalışma saatlerine ilişkin ayrıntılı beyanları bulunmamaktadır. Bu itibarla davacının gösterdiği tanıklar yeniden dinlenilerek davacının işyerindeki günlük ve haftalık çalışma saatlerine, işyerindeki çalışma düzenine yönelik ayrıntılı şekilde beyanları alınarak davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı belirlenmelidir. Tanık beyanlarında işyerinde Türk gecesi düzenlendiği günlerde çalışma saatlerinin daha fazla olduğu beyan edilmesine göre işyerinde haftalık olarak düzenlenen Türk gecesi sayısı belirlenerek davacının haftalık çalışma saati belirlenmeli, gerekirse hesap bilirkişisinden ek rapor alınmalı, dosyadaki tüm deliller yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

4-Hüküm altına alınan dava konusu yıllık izin ücreti, fazla çalışma, ücret, ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarından ıslahla arttırılan kısımlar için ıslah tarihi yerine dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1145, Karar No: 2017/780, Tarih: 19.04.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1145 E.  ,  2017/780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “şikayet” isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 5. İcra Mahkemesi’nin ihalenin feshi isteminin reddine dair verilen 22/11/2012 gün ve 2012/336 E.-2012/769 K. sayılı karar, şikayetçi - borçlunun temyizi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 09/04/2013 gün ve 2013/6993 E., 2013/13413 K. sayılı kararı ile;

"…1- İcra mahkemesinin ihalenin feshi isteminin reddine yönelik kararı yönünden,

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2- Borçlunun dava dilekçesinde ihalenin feshi için ileri sürdüğü nedenler İİK. nun 134.maddesine dayalı olup, anılan madde uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamaz.

Somut olayda şikayetçinin ihalenin feshi istemiyle ileri sürdüğü nedenler mahkemece incelenerek, bu talepleri yerinde görülmeyerek, ihalenin feshi istemi reddedildiğinden, bu durumda mahkemece işin esasına girildiği görülmekle, borçlu aleyhine yüzde on para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmemesi anılan yasa maddesine aykırılık teşkil ettiğinden kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir...."

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstem ihalenin şikayet yolu ile feshine ilişkindir.

Şikayetçi (borçlu) kendisine ait hacizli malın satışı sırasında ihaleye fesat karıştırıldığını, satış ilanının kendisine tebliğ edilmediğini, ihaleye katılacak alıcılara manen engel olunduğunu, gayrimenkulün gerçek değerinden satılmadığını ileri sürerek ihalenin feshini talep etmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstem ihalenin şikayet yolu ile feshine ilişkindir.

Şikayetçi (borçlu) kendisine ait hacizli malın satışı sırasında ihaleye fesat karıştırıldığını, satış ilanının kendisine tebliğ edilmediğini, ihaleye katılacak alıcılara manen engel olunduğunu, gayrimenkulün gerçek değerinden satılmadığını ileri sürerek ihalenin feshini talep etmiştir.

Karşı taraf (alacaklı) vekili davaya konu taşınmazın yapılan birinci ihale sonucunda Mehmet Veysi Sürücü’ye ihale edildiğini ancak ihale bedelinin verilen yasal süre içerisinde dosyaya yatırılmadığını, anılan ihalede en çok peyi süren ikinci kişi Hüseyin Bayer’in de icra dosyasına talep açarak “ ihaleye konu taşınmazı hiçbir şekilde almayacağını" beyan ettiğini, bu nedenle anılan taşınmazın İcra İflas Kanunu’nun (İİK) 133. maddesi hükümleri gereğince satılarak paraya çevrilmesinin talep edildiğini, bu madde gereğince taraflara tebliğ zorunluluğunun olmadığını belirterek istemin reddini savunmuş, davacının ihale bedelinin yüzde 10'u oranında para cezasına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel Mahkemece İİK’nın 133. maddesi gereğince yapılan ihalelerde ilgililere tebligat yapılması gerekmediği, satıştan en az yedi gün önce yapılacak ilanın yeterli olduğu, somut olayda da gazete ilanının yapıldığı, davacının ihaleye fesat karıştırıldığı iddiasına yönelik delillerini şikayet dilekçesine eklenmediği, şikayetçi borçlunun duruşmalara katılmadığı, şikayet nedenlerinin yerinde olmadığı, taşınmazın muhammen değerinin üstünde bir bedelle ihale edildiği, ihaleye yeterli katılımın sağlandığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilerek, İİK’nın 133.maddesine göre yapılan ihalelerde para cezası öngörülmediğinden davacı aleyhine para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hüküm şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmiş, Özel Dairece yukarıda başlık kısmında açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararı üzerine “borçlu aleyhine para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına” ilişkin hükümde direnilmiş, direnme kararını şikayetçi borçlu temyize getirmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık somut olayda ihalenin feshi isteminin İİK 133. maddesine mi, yoksa 134. maddesine mi dayalı olduğu burada varılacak sonuca göre ihalenin feshi isteminin reddedilmesi nedeniyle şikayetçi borçlu aleyhine yüzde 10 para cezasına hükmedilip hükmedilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık somut olayda ihalenin feshi isteminin İİK 133. maddesine mi, yoksa 134. maddesine mi dayalı olduğu burada varılacak sonuca göre ihalenin feshi isteminin reddedilmesi nedeniyle şikayetçi borçlu aleyhine yüzde 10 para cezasına hükmedilip hükmedilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulu görüşmeleri sırasında işin esasa girilmeden önce, mahkemece bozma öncesi kararda ihalenin feshi isteminin reddine karar verilerek borçlu aleyhine yüzde 10 para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına şeklinde kurulan hükmün Özel Dairece; ihalenin feshi isteminin reddine yönelik temyiz isteminin reddine karar verildikten sonra İİK 134. madde hükmünün emredici nitelikte olması sebebiyle aleyhe bozma yasağı ilkesinin uygulanmayacağı, bu nedenle borçlu aleyhine yüzde on para cezasına hükmedilmesi gerektiği belirtilerek bozulmasından sonra mahkemece bozma sonrası borçlu aleyhine yüzde 10 para cezasına hükmedilmemesine yönelik hükümde direnme kararı verilmesi karşısında ve diğer hususların da kesinleşmiş olduğu dikkate alındığında şikayetçi borçlunun direnme kararını temyiz etmesinde hukuki yarar olup olmadığı ön sorun olarak tartışılmıştır.

Bilindiği üzere hukuki yarar dava şartı olduğu kadar temyiz ve karar düzeltme istemi için de aranan bir şarttır.

Somut olayda “ihalenin feshine yönelik istemin reddi kararı” şikayetçi borçlunun temyiz talebinin reddi nedeniyle kesinleşmiş; bir diğer ifade ile taraflar arasında ihalenin geçerli olduğu hususunda çekişme kalmamıştır. Uyuşmazlık, Özel Dairece verilen “borçlu aleyhine yüzde 10 para cezasına hükmedilmesi gerektiği” yönündeki bozma kararıyla sınırlı kalmıştır. Yerel Mahkeme tarafından da “borçlu aleyhine para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına” ilişkin olarak direnme kararı verildiğine göre temyiz isteminin reddedilmesiyle kesinleşerek uyuşmazlık konusu olmaktan çıkan ihalenin feshi istemi ile borçlunun lehine olan bir hüküm hakkında temyiz yoluna başvurulmasında hukuki yarardan söz edilemez.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmelerde İİK’nın 134. maddesinde öngörülen para cezasının emredici nitelikte olması ve kamu düzenine ilişkin bulunması nedeniyle aleyhe bozma yasağının uygulanmaması gerektiği belirtilerek bozma kararı verildiğinden ön sorun bulunmadığı ve işin esasına girilmesi gerektiği belirtilmiş ise de bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

O halde, temyiz yoluna başvurulmasında hukuki yararı bulunmayan şikayetçi borçlunun temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, şikayetçi borçlu vekilinin temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine 19.04.2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13966, Karar No: 2009/1856, Tarih: 09.02.2009

**4. Hukuk Dairesi         2008/13966 E.  ,  2009/1856 K.**

* ZAMANAŞIMI

* USÜLSÜZ KREDI

* BANKA ZARARI

* TASARRUF MEVDUATI SIGORTA FONU

* BORÇLAR KANUNU (818) Madde 60

* BANKACILIK KANUNU (5411) Madde 11

* BANKALAR KANUNU (MÜLGA) (4389) Madde 15

* BANKALAR KANUNU (MÜLGA) (4389) Ek Madde 3

**"İçtihat Metni"**

Davacı Tasfiye Halindeki T. E……. Bankası A.Ş vekili Avukat N…… D…….. tarafından, davalı S……… S……… vd. aleyhine 27/05/2004 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/03/2007 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

…bankanın yönetim kurulu ve kredi komitesi başkan ve üyeleri ile genel müdür, genel müdür yardımcıları, imzaları bankayı ilzam eden memurları müdürlerinin kendileri, eşleri ve çocukları, evlatlıkları ile bunların diğer kan ve kayın hısımlarına aktarılan her türlü kaynakların tümü başkaca bir işleme gerek olmaksızın Hazine alacağı haline gelmiş sayılır……" şeklinde tanımlanmıştır.

Aynı yasanın Ek madde 3'de ise "bu kanundan kaynaklanan fon alacaklarına ve kanuna göre hazine alacağı sayılan alacaklara ilişkin dava ve takiplerde zamanaşımı süresi yirmi yıldır……" düzenlemesine yer verilmiştir.

Mahkemece, adı geçen yasal düzenlemeler gereğince somut olayda 20 yıllık zamanaşımının geçerli olacağı kabul edilmiştir.

Yasanın 15/a maddesinde bankanın her türlü kaynak aktarımına ilişkin özel bir düzenlemeye yer verilmiştir. Yasanın kapsamı açık ve ayrıntılı şekilde ifade edilmiştir. Yasa da banka görevlilerinin kullandırdıkları krediden doğan sorumluluklarına ilişkin zararın, hazine alacağı olacağına dair bir düzenleme mevcut değildir.

Davalılar, davacı bankada atama tasarrufu ile çalışan memurlardır. Memurların vermiş oldukları zarardan ötürü sorumluluğunda haksız eylem kuralları uygulanır. O halde bu davada B.K.nun 60. maddesinde sözü edilen 1 ve 10 yıllık zamanaşımı süresinin gözetilmesi gerekir. Zamanaşımı zarara uğrayanın zararı ve faili öğrendiği tarihten itibaren işlemeye başlar. Tüzel kişiler ve özellikle kamu kurumunda zamanaşımı, o kurumun dava açmaya emir vermeye yetkili makamın öğrendiği tarihten başlar.

Şu halde, mahkemece davacının dava açmaya yetkili makamının olur tarihinin araştırılarak davanın bir yıllık yasal süre de açılıp açılmadığının değerlendirilerek uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekecektir. Somut olayda uygulama imkanı olmayan yasal düzenleme çerçevesinde davanın 20 yıllık zamanaşımına tabi olduğu gerekçesiyle zamanaşımı itirazının reddi yanlış olup bozmayı gerektirmiştir.

Şu halde, mahkemece davacının dava açmaya yetkili makamının olur tarihinin araştırılarak davanın bir yıllık yasal süre de açılıp açılmadığının değerlendirilerek uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekecektir. Somut olayda uygulama imkanı olmayan yasal düzenleme çerçevesinde davanın 20 yıllık zamanaşımına tabi olduğu gerekçesiyle zamanaşımı itirazının reddi yanlış olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer, davacının tüm temyiz itirazlarının ise bozma nedenine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/02/2009 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.09/02/2009
Yargıtay — Esas No: 2015/6589, Karar No: 2015/29304, Tarih: 07.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/6589 E.  ,  2015/29304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/50577

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2013/359 (E) ve 2013/539 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Suça konu sürücü belgesinin, mahkemece duruşmaya getirtilip incelenmesi sonucunda; fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin bulunmaması sebebiyle sahteliğinin ilk bakışta dikkati çekecek nitelikte olduğundan aldatma kabiliyetinin bulunmadığının tespit edilmesi karşısında; yüklenen resmi belgede sahtecilik suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken, denetime olanak sağlayacak şekilde belge aslı dosya içinde bulundurulmadan, belgenin bu haliyle özel belge niteliğinde olduğu kabul edilerek yazılı şekilde özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12548, Karar No: 2024/13792, Tarih: 25.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/12548 E.  ,  2024/13792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/97 E., 2024/317 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen sigorta başlangıcının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının, dava dışı ... sicil numaralı ... Tohumculuk unvanlı iş yerinde 01.05.1981 tarihinde çalışmaya başladığını, işe giriş bildirgesi verilmesine karşın dönem bordrolarının verilmediği gerekçesiyle Kurumca anılan tarihin sigorta başlangıç tarihi olarak kabul edilmediğini ileri sürerek davacının anılan iş yerinde 01.05.1981 tarihinde 1 gün süreyle çalıştığının ve ilk işe giriş tarihinin 18 yaşını ikmal ettiği 01.01.1984 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, işe giriş bildirgesinin çalışmanın ispatı için tek başına yeterli olmadığını, fiili ve eylemli çalışma iddiasının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer verilmeden kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2020/491 E., 2022/69 K. sayılı kararıyla; davanın kabulü ile davacı 1601012381082 sigorta sicil numaralı ...'in.. sicil numaralı iş yerinde 01.05.1981 tarihinde fiilen 1 gün süreyle çalıştığının ve sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 01.01.1984 tarihi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 17.04.2024 tarihli ve 2024/3972 E. 2024/4053 K. sayılı ilamında, "... Mahkemece, dava dışı ...-Agro Tohumculuk San. Tic. A.Ş. vekili tarafından mahkemeye 01.07.2021 tarihli beyan dilekçesi ekinde sunulan ... Toh. Ziraat Tic. A.Ş.'nin ... sicil no.lu iş yerine ait davacının da 1981/2. dönem bordrosu, aylık sigorta prim bildirgeleri, prim tahsilat makbuzlarının Kuruma intikal edip etmediği, intikal etmiş olması halinde davacının da adının yer aldığı bordroya ilişkin hangi gerekçe ile işlem yapılmadığı araştırılmalı, iş yerinin 1981/2. dönem bordrosu ayrıca dosyaya dava dışı işveren vekilince sunulan ve bu bordroda adı geçen ve davacı tanığı olarak dinlenenlerin de 01.05.1981 tarihli işe giriş bildirgeleri, sicil dosyaları ile birlikte Kurumdan celbedilmeli, emniyet, SGK, vergi ve belediye aracılığıyla komşu işyeri ve kayıtlı çalışanları tespit edilerek çalışma ve sigortalılık kayıtları da getirtilmek suretiyle dinlenilmeli, bu yöntemle komşu işyeri tespit edilememesi halinde davacıya da sorulmak suretiyle çalışmasını bilebilecek olanlar tespit edilerek çalışma ve sigortalılık kayıtları da getirtilmek suretiyle dinlenmeli, böylelikle davacının gerçek çalışma olgusu, somut ve inandırıcı bilgilere dayalı biçimde ortaya koyulmalıdır. ..." denilmek suretiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar