muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8802, Karar No: 2019/2811, Tarih: 04.03.2019

1-Davacı, eldeki dava ile davalı kurum tarafından hakkında tesis edilen cezai işleminin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek iptaline, sözleşmenin geçerliliğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Dava, davalı kurum tarafından davacı eczacıya verilen cezaların iptali istemine ilişkindir. Davalı kurum tarafından davacı eczacı hakkında 2009 yılı protokolünün 6.3.3 maddesi gereğince cezai işlem ve yine aynı protokolün 6.3.24 maddesi gereğince de fesih işlemi uygulanmıştır. 01.04.2016 tarihli eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokol kapsamından davaya konu eylemlerle ilgili 5.3.2 maddesinde "Eczanenin Kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da ilacı alana teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilacı alan yakınma ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz." hükmü getirilmiş olup, yine 2016 yılı protokolünün, davaya konu 6.3.24 maddesinin protokolün yürürlüğe girdiği 01.01.2016 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırıldığı sabit olmakla beraber 6.12 maddesinde "Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen eczacının yazılı talebi halinde; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesine neden olan fiil/fiiller için bu protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. 01.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz. Bu protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen eczanelerin yazılı talebi üzerine bu protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır." hükmü düzenlenmiştir. Dava konusu uygulanan ceza-i işlemlerin dayanağı olan protokol maddelerinde değişiklikler olduğu sabit olup, bunun yanında aynı nedenlerle 2012 protokolü ile birlikte 2016 da yürürlüğe giren protokolünde ilgili maddesi ve olaya uygulanıp uygulanamayacağı üzerinde durulmalıdır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi heyeti davalı kurumun denetim raporundaki tanık beyanlarını nazara alarak 2009 yılı SGK protokolünün 6.3.3-6.3.7.-6.3.10 ve 6.3.24 maddelerinin uygulanmasının eczacı ile kurum arasında münakit sözleşme hükümlerine uygun olduğunu rapor etmişlerdir. Mahkemece, bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş ise de bilirkişi raporuna esas alınan, soruşturma sırasında beyanı alınan tanıklar Mahkemece dinlenmemiştir

. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi heyeti davalı kurumun denetim raporundaki tanık beyanlarını nazara alarak 2009 yılı SGK protokolünün 6.3.3-6.3.7.-6.3.10 ve 6.3.24 maddelerinin uygulanmasının eczacı ile kurum arasında münakit sözleşme hükümlerine uygun olduğunu rapor etmişlerdir. Mahkemece, bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş ise de bilirkişi raporuna esas alınan, soruşturma sırasında beyanı alınan tanıklar Mahkemece dinlenmemiştir. Uyuşmazlık maddi vakıaya ilişkin olmakla tanık dinlenmesi mümkündür. Hal böyle olunca mahkemece, öncelikle soruşturma sırasında beyanı alınan tanıklar dinlenildikten sonra konuya ilişkin sözleşme ve mevzuat hükümleri de irdelenerek (SUT vb), sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

2009 protokolünün 6.3.24 maddesi gereğince yönlendirme yapıldığından bahisle kurum ile imzalanan sözleşmenin 1 yıl süre ile feshine yönelik de işlem yapıldığı anlaşılmaktadır. Ancak Eczacılar ve Eczaneler hakkındaki 6197 sayılı Kanunu'nun 6514 sayılı kanunun 36 maddesi ile 2.1.2014 tarihinde değiştirilen 24/2. maddesinde "eczacılar kendilerine reçete gönderilmesine yönelik olarak her ne şekilde olursa olsun, kurumlar, hekimler, diğer sağlık kurum ve kuruluşları veya üçüncü şahıslar ile açık veya gizli işbirliği yapamaz, simsar, kurye, elamanı ve benzeri yönlendirici personel bulunduramaz, reçete toplama veya yönlendirme yapamaz, bu yollarla gelen reçeteleri kabul edemez. Bu fiilerin tesbiti halinde eczacı ile aracı kişi veya kuruluşa beşbin Türk Lirasından elli bin Türk Lirasına kadar idari para cezası verilir. Fiillerin tekrarı halinde idari para cezası daha önce verilen cezanın iki katı olarak uygulanır." düzenlemesinin bulunduğu anlaşılmaktadır. 0 halde, eczacı lehine anılan kanunla yapılan bu düzenlemenin somut olay açısından uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir. Ayrıca 2016 protokolü kapsamında değerlendirilerek, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda ve itirazlarını da karşılar şekilde en az üç kişiden oluşan bilirkişi heyetinden taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak sureti ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34481, Karar No: 2014/36508, Tarih: 23.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/34481 E.  ,  2014/36508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2014

NUMARASI : 2013/457-2014/1706

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş D. Sos. Hizm. İnş. Yat. Taş. Dağ. San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından da duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı H.. R..ne bağlı iş yerinde 03.12.2003-31.12.2008 tarihleri arasında diğer davalı alt işverenlere bağlı çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, iş yerinde fazla çalışma yapmasına ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen bu çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini, hak kazandığı yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı H.. R.. vekili; müvekkili ile diğer davalı şirkteler ile arasında alt - asıl işverenlik ilişkisi bulunmadığı, ihale makamı olması nedeni ile müvekkili aleyhindeki davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, iş sözleşmesinin diğer davalı şirketler tarafından devamsızlık haklı nedenine dayalı feshedildiğini, davacının hak kazandığı yıllık izinlerini kullandığını, iş yerinde fazla çalışma yapılmadığını, ulusal bayram genel tatil günlerininde işçilerin nöbet usulü ile çalıştırıldıklarını savunmuştur

Davalı şirketler vekili, dava konusu işçilik alacaklarından asıl işveren olan Hacettepe Üniversitesinin sorumlu tutulması gerektiğini, davacının dava dışı diğer alt işverenlere bağlı gerçekleşen çalışma süresinden sorumlu tutulamayacaklarım, iş yerinde fazla çalışma yapılmadığını .ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışılmadığını , davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak.davalı Hacettepe Üniversitesi ile diğer davalı şirketler arasında asıl-alt işverenlik ilişkisi bulunduğu davalıların iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın çüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyeflerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacıya ait Sosyal Güvenlik Kurum kayıtlarını incelenmesinde, davacının 03.12.2003- 31.1.2003 tarihleri arasında İ.S. Hizmetler Ltd. Şti., D.Sosyal Hizmetler İnşaat San Ticaret Y. Ş. ortaklığına, 01.01.2004- 31.07.2007 tarihleri arasında D. S.Hizmetler Ltd. Şti.'ne ve 01.08.2007-06.01.2009 tarihleri arasında ise M. Temizlik Ltd. Şti. bağlı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Davalı şirkteler arasında organik bağ bulunduğu ileri sürülmemektedir. Bu durumda, işyeri devri prensipleri gereğince, davalı M. Temizlik Ltd. Şti. dışındaki diğer davalı şirketlerin fazla çalışma, bayram ve genel tatil ücretleri ile kıdem tazminatından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumlu oldukları, feshe bağlı haklardan olan yıllık izin ve ihbar tazminatı alacağından sorumlu tutulamayacaklarının dikkate alınmaması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alman temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11430, Karar No: 2014/28284, Tarih: 25.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/11430 E.  ,  2014/28284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şirkete ait markette yöneticisi olarak çalışan davacının sigaralara zam geleceği duyumunu alıp toptan satışı yapma yetkisi bulunmayan kendi mağazasından ve başka mağazalardan bir kısmının fatura kesilmeksizin farklı çeşit 90 karton üzerinde sigara aldığı, toptan satış belgesi olmadan satış yapılmasının mevzuat hükümlerine göre yaptırıma bağlandığı, davacının savunmasındaki ikrarı da değerlendirildiğinde davacının bu davranışının 4857 sayılı İş Kanunu m.25/2-e kapsamında haklı fesih nedeni olduğu, bu nedenle mahkemece feshin geçerli olduğu yönündeki kabulü hatalı olmakla birlikte sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 00.90 TL'nin davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine 25.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15183, Karar No: 2017/1941, Tarih: 27.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/15183 E.  ,  2017/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların murisinin ...Bankası ...Şubesi'nden tüketici kredisi kullanması nedeniyle davalı sigorta şirketine hayat sigortası yaptırdığını, sigortalının tüketici kredisi borcu bitmeden vefat ettiğini, davacıların bankaya geriye kalan kredi borcu için 16.870,34 TL ödediklerini ve davalı sigorta şirketinin müvekkillerine ödeme yapmadığını belirterek 16.870,34 TL'nin ödeme tarihinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalının "Koroner Arter" (Solunum- Dolaşım Hastalığı-Kalp Krizi) sonucu vefat ettiğini, davacıların poliçede menfaattar olarak tayin edilmediklerinden kredi borcunun tamamını bankaya ödemeden talep haklarının bulunmadığını, sigortalının mevcut rahatsızlığını gizlediğini ve davalının durumu öğrenince ... Sigortası Genel Şartlarının C2 maddesi uyarınca cayma hakkını kullandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı sigorta şirketi poliçe tanzimi esnasında verilen cevapları kontrol ederek tam olarak poliçenin doldurulduğunu tespit ettikten sonra poliçeyi kabul etmesi gerektiği, rahatsızlık ile ilgili soruya verilmesi gereken cevap bölümünün boş bırakılmasını kabul ederek poliçe tanzim edip primleri tahsil ettiği, bu bölümün boş bırakılmasının sağlık durumu ile ilgili olarak murisin sigorta şirketini yanılttığını göstermeyeceği, poliçe nedeni ile davalının sorumlu olduğu, hayat sigorta poliçesinde kredi kullandıran ... Bankası'nın dain ve mürtehin olarak belirlendiği, ... Bankası'nın davaya açıkca olur verdiği, davacılar tarafından murislerinin kredi borcunun 11.09.2009 tarihinde ödendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 16.870,34 TL'nin 08.01.2010 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının faiz başlangıcına ilişkin fazla isteminin reddine karar verilmiş; kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 12/02/2013 gün ve 2012/2232 Esas 2013/2386 karar sayılı ilamı ile aralarında kalp damar hastalıkları ve sigortacılık alanlarında uzman bilirkişilerin de bulunduğu bilirkişi heyetinden somut uyuşmazlıkta 6762 Sayılı Kanun 1290. maddesinde belirtilen cayma hakkının kullanılması koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda görüş alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulü ile 16.870,34 TL'nin 08/01/2010 tarihinden itibaren uygulanacak avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, hayat sigortalısının vefatı nedeniyle mirasçılarının sigortadan tazminat istemine ilişkindir

Davacılar murisi olan sigortalının, mernis ölüm tutanağında ölüm nedeni kalp krizi olarak kayıtlıdır. Dosyada mecut 20.04.1999 tarihli rapora göre, sigortalı murisin 14.04.1999 tarihinde koroner bypass ameliyatı olarak taburcu olduğu anlaşılmakta olup, sözkonusu raporda, davalı sigorta şirketinin Güney Anadolu Bölge Müdürlüğü'nün 25.12.2009 tarihli "taranmıştır" kaşesi mevcuttur.

6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1290. maddesi uyarınca sigorta ettiren kimse sözleşme yapılırken gerçeğe uygun beyanda bulunmaya mecburdur. Şayet, sigortalıya sorulduğu halde susması veya eksik yahut hakikate aykırı beyanlarda bulunması halinde sigortacı sözleşmeden cayabilir. Şu kadarki caymanın sigortacı tarafından hakikatin öğrenildiği tarihten itibaren bir ay içinde kullanılması gerekir. Sigorta aktinin yapıldığı tarihte davacılar murisi olan sigortalı tarafından sağlık beyanı ile ilgili olarak kalp hastalığı ile ilgili yaşamsal risk taşıyan bir hastalık bulunup bulunmadığı kısmı boş bırakılmıştır. Bu durumda, ara-

larında kalp damar hastalıkları ve sigortacılık alanlarında uzman bilirkişilerinde bulunduğu bilirkişi heyetinden somut uyuşmazlıkta 6762 Sayılı Kanun 1290. maddesinde belirtilen cayma hakkının kullanılması koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda görüş alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle verilen kabul kararı davalı yararına bozulmuş ve mahkemece, bozma ilamına uyulmuşsa da ilamda ayrıntılı şekilde açıklanan hususlarda gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan, başka deyişle bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden karar verilmiştir.

Uyulan bozma ilamında açıkca belirtildiği gibi 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1290. maddesindeki şartların oluşup oluşmadığı yönünden rapor alınması gerekirken ölüm nedeninin tartışılması doğru olmayıp 6762 Sayılı Kanun 1290. maddesinde belirtilen cayma hakkının kullanılması koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda yeni bir heyetten rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 27/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4178, Karar No: 2013/6578, Tarih: 02.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4178 E.  ,  2013/6578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.03.2011 gün ve 2009/67-2011/86 sayılı kararı onayan Daire’nin 21.12.2012 gün ve 2011/14919-2012/21516 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "... " serisi olarak tanınan ve orijinali Fransızca olan çocuk kitaplarının Türkiye'de yayımı, satımı, pazarlanması ve diğer tüm yasal hakların sahibi olduğunu, davalının yazarı ... olan, "... " serisi adı altında çıkardığı serinin ilk kitabı olan “... ” adlı kitabın, müvekkilinin “... ve ...” adlı kitabından iltibas ve intihal yapmak suretiyle oluşturulduğunu, ayrıca müvekkili tarafından basılmaya hazırlanan "... ve ... " isimli kitabın davalı tarafından Fransızca’dan Türkçe’ye tercüme edilerek aynı isimle basıp piyasaya sürüldüğünü, davalının eyleminin intihal ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüzün tespiti ile men'ini, 60.000,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iltibas olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11641, Karar No: 2006/15895, Tarih: 04.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/11641 E.  ,  2006/15895 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Taraflar arasında, davalıya ait ticari işletmede satılmak üzere davacı tarafından deri başına 0.50 cent karşılığında Moldovya’dan ham deri getirilmesine yönelik ticari komisyon sözleşmesi bulunmasına göre, kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 19. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 4.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.