muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4072, Karar No: 2009/7172, Tarih: 30.04.2009

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yörede 3402 Sayılı Yasanın 4.maddesi gereğince orman kadastro çalışması ve 2/Bmadde uygulaması yapılmıştır.

1- Davacı ...'un temyiz itirazları yönünden;

Toplanan deliller, uzman bilirkişi kurulu raporu ve ziraat bilirkişi raporlarından davacının talep ettiği (A) harfli taşınmazın % 15- 30 meyilli olduğu, içinde 2 kaltı ev ile 20 yaşında 40-50 adet ... ağacı ile 30-50 yaşında 5 edat meşe ağacının ve 20 adet ceviz ağacının bulunduğu, 1959 tarihli memleket haritasında kısmen açık kısmen yeşile ... ormanlık alanda kaldığı, ancak taşınmazın bütünüyle tüm yönlerden 101 ada 609 parsel sayılı Bakacak Dağı Devlet Ormanı içinde kaldığı, mülkiyet belgesinin bulunmadığı, etrafında şahıs arazisinin olmadığı ve 6831 Sayılı Yasanın 17/2. Maddesi gereğince orman içi açıklık niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından orman sayılan yerlerden olarak değerlendirilmesi gerekmektedir.

Kaldı ki; Dairemizin 2008/5389 E. Sayılı kararında "Ormancı Bilirkişiler ... ..., ... ile Jeolog Bilirkişi ... tarafından düzenlenen 02.02.2007 tarihli raporun 1. bölümünde taşınmazın üzerinde 05-06 kapalılıkta meşe türü ağacının bulunduğu, alt tabakada çeşitli türde ... ve meşe sürgünlerinin mevcut olduğu, toprağının orman toprağı niteliğinde olduğu açıklandıktan sonra raporun 10. bölümünde aynen "Davalı taşınmazın memleket haritasındaki rumuzlara göre çalılık alanlar içerisinde kaldığı görülmekte ise de, taşınmaz üzerinde bulunan meşe ağaçlarının mevcudiyeti, harita tanzimine müstenit olan ... fotoğrafının çekimi sırasında bu ağaçların kesilmiş olduğu sadece çalılık örtünün kaldığı kanaati uyanmıştır. Şöyle ki; meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşenin daha önceki yıllarda tahrip edilmiş olduğu, ... fotoğraflarının bu senelerde çekilmiş olduğu, fakat daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği bilimsel bir gerçektir." şeklinde bilimsel açıklamalarda bulunulduğu" hususuna değinilmekte olup çekişmeli taşınmazın üzerinde de halen meşe ağaçlarının var olması davacının talep ettiği taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu açıkça belirtmektedir. Bu nedenle, davacının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarına gelince;

2- Davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece 101 ada 609 nolu Bakacak Dağı Devlet Ormanı olarak tesbit edilen taşınmaz içinde yer alan taşınmaz içinde kalan ve orman sayılmayan yerlerden oldukları kabul edilen taşınmazların birbirlerine bitişik halde oldukları, bir kısmının memleket haritasında açık renkli alanda kaldığı, bir kısmının ise yeşile ... ibreli ağaç rumuzlu ormanlık alanda kaldıkları, bazılarının üzerinde halen orman ağacı olan ... ağaçlarının bulunduğu, meyillerinin yüksek olduğu, memleket haritasında 1000 rakımın üzerindeki yerlerde münhani eğrilerinin sık olduğu yerlerde işaretlendikleri, memleket haritasında 2-3 metre boyunda ... ağaçlarının bulunduğu ormanlık alanın devamı niteliğinde oldukları, tüm yönlerden 101 ada 609 nolu orman kadastro sınırları içindeki ormanlık alan ile çevrili oldukları, bir kısmının 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi gereğince orman içi açıklık olarak değerlendirilmesi gerektiği, bir kısmının ise gerek eylemli durumları gerekse memleket haritasındaki konumlarına göre orman sayılan yerlerden oldukları mülkiyet belgelerinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde olduğu, gerek 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse 25.06.1970 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra no'lu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesinde "... 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaçcık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağı" öngörülmüştür.

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda ... ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2 Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2 Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (03/07/2004 gün ve 5112 Sayılı Yasa ile değişik hali).

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ..., inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle ... açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR]. Bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılması gerekir.

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ... ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dönüşüp, ... ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan ... kazanmasını sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca; orman içi açıklık ve boşluklar ile orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar, yasa gereği orman sayıldığı için, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması öngörülmüştür. Bu tür yerler zilyetlik yolu ile kazanılamaz ve özel mülk olarak tescil edilemez.

Mahkemece değinilen yönler gözetilerek davacı gerçek kişilerin davalarının reddi ile çekişmeli taşınmazın orman niteliği ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, dava konusu taşınmazın özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde davaların bir kısmının kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : 1- Yukarıda 1. Bentte açıklanan nedenlerle; davacı ...'un temyiz itirazlarının reddine, bu davacının davasının reddi yolunda kurulan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ...'a yükletilmesine,

2- 2. Bentte açıklanan nedenlerle; davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 30/04/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4753, Karar No: 2022/5281, Tarih: 29.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4753 E.  ,  2022/5281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : İSKENDERUN 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak Arsuz ilçesi Konacık Mahallesi çalışma alanında 1982 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan yaklaşık 2.500.00 metrekarelik yüz ölçümlü taşınmazın davacı adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ve zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini belirterek davanın reddi ile TMK’nın 713/6 maddesi uyarınca taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Diğer davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

İskenderun 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25/12/2018 tarihli 2018/43 Esas 2018/357 Karar sayılı kararı ile, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın dere yatağı vasfında olduğu ve tescile tabi olmadığı gerekçesiyle davalı Hazinenin tescil talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

2.1. Davacı vekili özetle; dava konusu taşınmazın dere yatağı olmadığı, bu nedenle 1980 yılında yapılan kadastro tespitlerinde kuru dere olarak tespit harici bırakıldığı, jeolog bilirkişileri tarafından verilen rapor ve ek raporun çelişkili olduğu, Yargıtay 16.HD'nin 2014/1793-4531 E.-K. sayılı kararında, terk edilen dere yataklarının imar ihya ile iktisabının mümkün olduğunun ve taşkınlardan etkilenme riskinin, taşınmazın zilyetlikle iktisabına engel olmadığının belirtildiği, DSİ'den gelen müzekkere cevaplarının da çelişkili olduğu, zira ıslah çalışmaları tamamlanmışken sonradan ıslah kesitinin bozulmasının, kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap koşullarını tamamlayan davacının kazandığı hakkı ortadan kaldırmayacağı, taşınmazın kullanımından dolayı düzenlenen ecrimisil tutanağında, taşınmazın Karaçay Deresi'nin yatak değiştirmesinden kazanıldığı ve 2007 yılından beri davacının kullanımında olduğunun belirtildiği, sonuç olarak dava konusu taşınmazın aktif dere yatağı olmamasına, imar ihya ve zilyetlikle iktisap koşullarının davacı yararına gerçekleşmesine rağmen davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçeleriyle, kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

2.2. Davalı Hazine vekili özetle, dava konusu taşınmazın dere yatağı vasfında olması ve tescile tabi olmaması nedeniyle tescil taleplerinin reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, kararın kaldırılarak taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuş, 01/03/2019 tarihli dilekçesi ile karara karşı istinaf kanun yoluna gidilmesinden vazgeçtiklerini beyan etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 25.02.2020 tarihli 2019/382 Esas, 2020/215 Karar sayılı kararıyla, tüm dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmazın henüz dere yatağı vasfını yitirmediği, aktif dere yatağının etkisi altında olup ıslah çalışmalarının tamamlanmadığı ve taşınmazın hali hazırda aktif dere yatağının mücavirinde ve olası yağışlarda oluşacak taşkınlardan etkilenecek alan içerisinde kaldığı, bu nitelikteki taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17. maddeleri gereğince imar ihya ve zilyetlikle kazanılamayacağı ve bu nedenle davacı yararına kazanma koşullarının oluşmadığı, alınan bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olduğu, sonuç olarak istinaf gerekçelerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, HMK'nın 349/2. maddesi gereğince davalı Hazinenin istinaf başvurusunun feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili özetle, Yerel Mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf dilekçelerindeki taleplerini tekrar ile ret kararının hükmen bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yörede 1982 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında Karaçay Deresi olarak tespit harici bırakılan taşınmazın davacı adına tescili isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinde, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

3.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesinde, "Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir."

3.2.3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesinde, “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Bilindiği üzere terk edilmiş dere yatakları, kayalık, taşlık, yol ve yol boşluğu gibi taşınmazlar, ancak imar-ihya yolu ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca iktisap edilebilirken; ham toprak, hali arazi, köy boşluğu gibi basit ameliye ile zilyet edilebilecek yerler ise aynı Yasa'nın 14. maddesi gereğince iktisap edilebilir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV./3.) numaralı bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 26.30 TL bakiye onama harcının davacıdan alınmasına, 29/06/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2958, Karar No: 2020/5167, Tarih: 05.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/2958 E.  ,  2020/5167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "araştırma ve incelemenin yeterli bulunmadığı açıklanarak, dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait taşınmazın bulunduğu yere ilişkin stereoskopik hava fotoğraflarının getirtilmesi, bundan sonra 3 ziraat mühendisi bilirkişisi ile jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulunun katılımı ile yeniden keşif yapılması, bu keşif sırasında belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ile temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları birlikte değerlendirilerek, taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyasına en erken ne zaman başlanıldığının ve imar-ihyasının ne zaman tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılması, tanık ve yerel bilirkişi ifadelerinin bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmesi, ayrıca 3 ziraat mühendisi bilirkişi kurulu vasıtasıyla taşınmazın öncesinin ne olduğu, kayalık olup olmadığı, zirai faaliyete konu edilip edilmediği, hangi tarihte imar-ihyasına başlandığı, imar ve ihyasının ne zaman tamamlandığı ve zilyetliğin hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü hususlarının tespit edilmesi, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 21.02.2016 tarihli fen bilirkişi raporu ve eki krokisinde (A) harfiyle gösterilen 572,67 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.11.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3542, Karar No: 2016/3924, Tarih: 11.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/3542 E.  ,  2016/3924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.12.2014 tarih ve 2013/300-2014/392 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına 41. sınıflarda tescilli 2009/70561 sayılı ve "... + şekil" unsurlu markayı kullanarak kitap yayım ve satım faaliyetlerinde bulunduğunu, müvekkilin yayımlayıp sattığı "..." markalı test kitaplarının piyasada tanınır hale geldiğini, davalı şirketlerin müvekkilinin iznini almaksızın aynı markayı kendi mal ve hizmetlerinde kullandıklarını, davalı şirketlerin müvekkilinin marka hakkına tecavüz ederek ürettikleri kitapları müvekkilinin satış fiyatının yarısına piyasaya sunduklarını, bu nedenle müvekkilinin ticari faaliyetini devam ettiremez duruma geldiğini, müvekkilinin müşteri çevresi, kredi ilişkileri, mesleki itibarı, ticari faaliyetleri ve diğer ekonomik menfaatlerinin zarar gördüğünü ileri sürerek, marka hakkına tecavüzün tespiti, markaya tecavüzün önlenmesi, haksız rekabetin men’i ve ortadan kaldırılmasına 1.000,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı limited şirket vekili, dava dışı .....'nin yıllardır işletme adı ve ticaret unvanı olarak davacının adına marka olarak tescilli isim ve amblemi kullandığını, müvekkilinin belirtilen firmaya ait eserlerin gerek internet üzerinden gerekse basılı örneklerinin alım satımını yapmakta olduğunu bu eserlerin güncelliğinin kaybolduğunu ve birçok eserin baskısı da bulunmadığını, davacının yıllarca alım-satımını yaptığı eserlerin üzerinde yer alan isim ve amblemi kötü niyetli olarak kendi adına tescil ettirdiğini ve daha sonra da kötü niyetli olarak bu eserlerin dağıtımını yapan müvekkiline karşı davayı açtığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, 2003 yılında kurulan ...'nin ortağı ve yönetim kurulu başkanı ...'un aynı zamanda davalı .....'nin de ortağı ve müdürü olduğu, ... .'nin tasfiye işlemlerinin 2011 yılında tamamlandığı, davacının ise ... ibaresinin kendisi adına marka olarak tescili için 2009 yılının sonunda başvuruda bulunduğu, tescilin 24.11.2011 yılında gerçekleştiği, davalı şirketin kendisi ile aynı ortaklık yapısına ait ... Şirketi zamanında ve davalının marka başvurusu öncesinde yayımlanan eski baskı kitapları pazarlamasının marka hakkı ihlali niteliğinde olmadığı, davalı şirketin yasal dönemde ve hukuka uygun olarak yayınlanan kitapları davacının marka başvurusu ve tescil tarihinden sonraki dönemde satışa sunmasının marka ihlali yaratmayacağı, davalı şirketin bizzat ... markasını kullanarak kitap yayını ve yayımı yaptığına ilişkin herhangi bir delil sunulmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu “...” markasının davacı adına tescilinden önceki dönemde de davalı tarafça marka olarak kullanıldığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 29,20 TL temyiz ilam harcının davacıdan alınmasına, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.