muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7349, Karar No: 2014/14174, Tarih: 11.12.2014

CYY’nın 231. maddesinin 12. fıkrasında açıkça “itiraz” olduğu ve itiraz merciince de incelemenin 231. maddenin 5-14. fıkraları dikkate alınarak, suça ve sanığa ilişkin objektif uygulama koşullarının var olup olmadığı ile sınırlı olarak inceleme yapılması gerektiği, hükmün içeriğindeki hukuka aykırılıkların 231. maddenin uygulanma koşullarını değiştirmediği sürece itiraz merciince denetime konu edilemeyeceği belirtilmiş olup, yine Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih, 2012/10-534 Esas ve 2013/15 Karar sayılı kararı ile itiraz merciince yapılacak incelemeye ilişkin koşullar genişletilerek suç vasfına yönelik aleyhe başvurusu üzerine incelemenin sadece şekli olarak değil, hem maddi olay hem de hukuki yönden yapması gerektiğinin belirtildiği somut olayda ise, Ünye Ağır Ceza Mahkemesi 5237 sayılı TCK.nın da cezaların içtima edilmesine dair herhangi bir

hüküm bulunmadığı halde, sanığın her iki mağdura yönelik eylemleri nedeniyle ayrı ayrı kurulan hükümlerdeki cezaları toplanmak suretiyle 3 yılı aştığından bahisle ve CMK.nın 231. maddesinde yer alan “Yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” sübjektif koşulunu değerlendirerek hukuka aykırı olarak itirazın kabulüne karar verildiği ve verilen bu karardan sonra sanığın dosyaya yansıyan kişiliğinde herhangi bir değişiklik olmadığı halde mahkemece sanığın olumsuz kişilik özelikleri ve yeniden suç işlemeyeceğinden bahisle CMK 231. maddenin uygulanmamasına karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19792, Karar No: 2013/21984, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/19792 E.  ,  2013/21984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, eğitim-öğretim tazminatı, yıllık izin ve fazla çalışma ücretlerinin ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle reddine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.10.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi davalıya ait işyerinde öğretmen olarak çalışmış, açmış olduğu bu davada baskı sonucu işten çıkmaya zorlandığını ileri sürerek kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile eğitim öğretim tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı işveren, davacının bir sonraki eğitim yılı için iş sözleşmesini yenilemek istemediğini bildirdiğini bu durumda kıdem tazminatına hak kazanamayacağını savunmuştur.

Mahkemece davacının sözleşmeyi yenilememe yönündeki iradesinin baskı sonucu alındığı gerekçesiyle kıdem tazminatı ile diğer alacak taleplerinin kabulüne karar verilmiş ise de davalı temyizi üzerine yapılan temyiz incelemesi sonucunda; 5580 sayılı Kanun gereği belirli süreli olarak yapılması gereken iş sözleşmesinin yenilenemeyeceğini bildiren davacı işçi olmakla kıdem tazminatı koşullarının oluşmadığı, davacının sıfatına ve çalışma şekline göre yaz tatilleri sebebiyle yıllık izin ücretine hak kazanmasının mümkün olmadığı, işveren ek ders ücreti ödediğinden fazla çalışma ücreti isteğinin de söz konusu olamayacağı gerekçeleri ile mahkeme kararı davalının diğer temyiz itirazları reddedilerek bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak tüm alacaklar yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç hatalı olmuştur.

Davacının taleplerinden biri de eğitim öğretim tazminatıdır. Taraflar arasındaki iş sözleşmesinde aylık ücret rakam olarak belirlendikten sonra davacıya eğitim tazminatı iş gücü zammı gibi mevzuat gereği her yıl sözleşmede yazılan rakamlar tutarınca ek ödeme yapılacağı belirtilmiş ve mahkemece bozmadan önce bu yöndeki istek kabul edilerek hüküm altına alınmış olup yapılan temyiz incelmesinde de bu konu bozma kapsamı dışında tutulmuştur . Bu istek yönünden davacı yararına kazanılmış hak oluştuğu gözetilerek isteği talep gibi kabulü yerine reddine karar verilmesi bozma sebebidir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25107, Karar No: 2022/6353, Tarih: 26.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/25107 E.  ,  2022/6353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve merciilere başvuracağı, süreleri ve şekli kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir şeklindeki düzenleme karşısında, sanık müdafiinin yüzüne karşı sanığın yokluğunda verilen hükümde yasa yolu başvuru süresi başlangıcının yanlış gösterilmesi sebebiyle tebliğ üzerine sanık tarafından yapılan temyizin süresinde olduğu düşünülebilinir ise de; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 02/04/2013 tarihli ve 2012/14-1533 esas, 2013/113 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, mesleği bir kamu hizmeti niteliğindeki avukatlık olan, sanıkların savunmasını üstlenen ve bu bağlamda savunma ve kanun yollarına başvuru için yeterli düzeyde hukuki bilgiye sahip olan müdafiin temyiz süresinin, kararın yüze karşı verildiği hallerde tefhimden itibaren işlemeye başlayacağını ve hangi hükümlerin re'sen temyize tabi olduğunu bilmemesi düşünülemeyeceğinden, kanun yolu bildirimindeki bu eksiklik/hatanın müdafii açısından bir yanılgı ve bu bağlamda hakkın kullanılması yönünde bir engel oluşturmayacağı gibi sonradan yapılan tebliğin de sanığa temyiz hakkı vermeyeceği değerlendirilmiştir.

Açıklanan nedenlerle;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanık tarafından yasal süreden sonra 11/08/2021 tarihinde temyiz edilmiş olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 26/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6457, Karar No: 2023/4794, Tarih: 30.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/6457 E.  ,  2023/4794 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2171 E., 2022/1986 K.

DAVA TARİHİ : 01.03.2019

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 10. ... Mahkemesi

SAYISI : 2019/145 E., 2021/158 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/387, Karar No: 2021/3389, Tarih: 06.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/387 E.  ,  2021/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 31.01.2014 gün ve 2010/157 - 2014/8 sayılı kararı bozan Daire'nin 07.10.2019 gün ve 2018/5073 - 2019/6260 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilinin dava dışı yazar ...’ın “Kan Uykusu” isimli kitabının basma, yayma, çoğaltma, yayımlama, dağıtma, satım, devir ve her türlü mali hakkını 5 yıllığına 28.11.2006 tarihli mutabakat çerçevesinde devraldığını, adı geçen kitabın basılarak adedi 17,95 TL’den satışa sunulduğunu, 02.11.2007 tarihinde davalı ... A.Ş. ile kitabın 01.11.2007 ila 30.11.2007 tarihleri arasını aşmamak ve yalnızca Akşam Gazetesi logosu altında bir kereye mahsus olmak üzere kupon karşılığı promosyon olarak dağıtılmasına ilişkin promosyon dağıtım sözleşmesi imzalandığını, ancak yapılan anlaşmaya aykırı olarak Akşam Gazetesi ile aynı grup şirketi bünyesindeki Tercüman Gazetesinin de Akşam Gazetesinin elide kalan kitapları üzerindeki “Akşam Gazetesinin hediyesidir” ibaresinin üzerine “Tercüman Gazetesinin hediyesidir” etiketi yapıştırarak kendi promosyonuymuş gibi 3999 adet kitap dağıttığını, müvekkili tarafından FSEK 71. vd hükümleri uyarınca yapılan şikayete istinaden Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinde dava açıldığını, bu yargılamada sanıkların her iki gazetenin de aynı grup şirketi bünyesinde olduğunu ve elde kalan 13736 kitabın Tercüman Gazetesinde promosyon olarak dağıtılması yönünde yönetim kurulu kararı alındığını beyan ettiklerini, tüm hakları müvekkili nezdinde bulunan kitabın anılan şekilde dağıtımı neticesinde müvekkilinin maddi ve manevi zararının doğduğunu, buna karşılık davalıların tirajlarının yükseldiğini, reklam gelirlerinin arttığını ve haksız kazanç sağladıklarını, müvekkilinin FSEK 68 ve 70. maddelerine göre üç kat tazminata hak kazandığını, adedi 17,95 TL’den 13.736 adet kitabın bedelinin üç katının ve elde edilen kârın hesaplanarak müvekkiline verilmesi gerektiğini ileri sürerek şimdilik 50.000.- TL maddi, 50.000.- TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş; 30.12.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 34.243,85 TL’nin üç katı olan 102.731,55 TL’ye ıslah etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile FSEK 68. maddesi uyarınca hesap edilen 29.908,50 TL’nin dava tarihinden itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya dair maddi tazminat talebinin ve manevi tazminat talebinin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine 06.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/949, Karar No: 2019/3667, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/949 E.  ,  2019/3667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23918, Karar No: 2023/8820, Tarih: 16.02.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23918 E.  ,  2023/8820 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2017 tarihli 2017/84018 soruşturma sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a),(c),(h) bentleri ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 1.Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2018 tarihli ve 2017/208 Esas, 2018/18 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a),(c),(h) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 inci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.07.2018 tarihli ve 2018/1715 Esas, 2018/1625 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair yeterli ve somut delilin olmadığına,

2. Masumiyet karnesinin ihlal edildiğine,

3. Suça sürüklenen çocuk hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirlere hükmedilmediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair yeterli ve somut delilin olmadığına,

2. Masumiyet karnesinin ihlal edildiğine,

3. Suça sürüklenen çocuk hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirlere hükmedilmediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın taksicilik yaptığı, suç tarihi olan 02.06.2017 günü saat 03.10 sıralarında Fatih İlçesi, Karagümrük Mahallesinde 34 ... ... plakalı ticari aracı ile seyretmekte olan katılan ...'in yolcu olarak durduran bir şahsın ticari aracın ön kısmına oturduğu, araç hareket ettikten kısa bir süre sonra yolda ağabeyini gördüğünü söyleyerek katılanı durdurduğu ve yolda suça sürüklenen çocuk ...'in yolcu olarak aracın ön koltuğuna diğer şahsında arka koltuğa oturduğu, katılanın bu şekilde yola devam ettiği, daha sonra bir çıkmaz sokağa gelindiğinde suça sürüklenen çocuğun katılanın aracını durdurduğu ve aracın farlarını kapattırarak aracın motorun durdurdukları ve ''sökül lan paraları'' diyerek suça sürüklenen çocuk ve arkadaşının yumruklarla katılana vurmaya başlayarak etkisiz hale getirdikleri, bu eylemler sırasında suça sürüklenen çocuk ...'nın arkadaşı olan kimliği belirsiz kişinin elinde bir bıçak bulunduğu ve sürekli olarak bu bıçağı elinde tuttuğu, katılanın cebinde bulunan 100,00 TL parayı zorla aldıkları, katılanın araçtan indiği, daha sonra suça sürüklenen çocukların da aracın kontak anahtarını alarak olay yerinden kaçtıkları ve sonrasında araç anahtarını yola attıklarının mahkemece kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Katılanın aşamalarda istikrarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. Dava dosyası içinde; 04.06.2017 tarihli, önce fotoğraftan sonra da canlı olarak katılan tarafından suça sürüklenen çocuğun teşhis edildiğine ilişkin yakalama ve canlı teşhis tutanakları mevcuttur.

4. Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

5. Katılanın zararının giderilmediği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun cebir ile katılanın cebinden 100,00 TL tutarında para almış olması karşısında; suç tarihi itibariyle mağdurdan alınan paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, malın değerinin azlığı nedeniyle TCK'nın 150 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun cebir ile katılanın cebinden 100,00 TL tutarında para almış olması karşısında; suç tarihi itibariyle mağdurdan alınan paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, malın değerinin azlığı nedeniyle TCK'nın 150 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.07.2018 tarihli ve 2018/1715 Esas, 2018/1625 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklene çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren. ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5168, Karar No: 2019/2091, Tarih: 06.05.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5168 E.  ,  2019/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıp nedeniyle bedel indirimi ve kazanç kaybının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin davanın kabulüne dair kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 23.01.2017 tarih, 2016/1142 Esas, 2017/241 Karar sayılı bozma ilamına mahkemece uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Davacı iş sahibi, davalı yüklenicidir.

Davacı iş sahibi vekili, müvekkili ile davalı arasında prefabrik tavuk kümesi inşaatı ile ilgili sözleşme akdedildiğini, davalının sözleşme, yapı ön bilgi formu ve mimari projeye göre inşaat tekniklerine aykırı olarak ayıplı imalât yaptığını, bu ayıplı imalâtların müvekkilinin tavuk çiftliği için hayati olumsuzluklar ihtiva ettiğini beyan ederek ayıplı imalât sebebiyle müvekkilinin kullandığı seçimlilik haklarından bedel indirimi ve işletme kârı mahrumiyetinin sözleşme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.