muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17735, Karar No: 2016/13850, Tarih: 24.03.2016

Ayrıca belirtelimki düzeltme ve cevabın yayınlanmasıda bizzat yazı işleri müdürü sorumludur ve bu sorumluluğa aykırı davranmak 5187 sayılı Kanun'un 18. maddesinde suç olarak düzenlenmiştir. Bu itibarla, cevap ve düzeltme hakkına ilişkin olup hukuki ve cezai sorumluluk doğuracak nitelikteki tebliğlerin mutlaka sorumlu müdürün şahsına bizzat yapılması gereklidir. Nitekim Yargıtay 7. Ceza Dairesi 25.02.1994 gün 1994/592-1450 sayılı kararında tebligatın sorumlu müdür yerine sadece yazı işleri müdürüne yollanması ve cevabın yayınlanmaması durumunda cezai sorumluluğun doğmayacağını kabul etmiştir.

Diğer yandan 7201 sayılı Tebligat Kanununun 17.maddesinde tebliğ adresinde tebligat belgesinde ismi yazılı şahıs aranacak o bulunamadığı takdirde ve bu husus evraka şerh edildikten sonra tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine yapılabilecektir. Yargıtay 2. Hukuk dairesi 9.7.2012 gün 2012/1416, 19282 sayılı kararında gösterilen adresin davalının çalıştığı işyeri adresi olduğu, tebligatı davalı adına alan şahsın, davalının daimi memur veya müstahdemi olmayıp, davalıyla aynı işyerinde birlikte çalışan diğer bir işçi olduğu anlaşılmaktadır. Muhatabın adresine çıkarılan tebligatın, arananın kolayca bulunması mümkün olmayan yerlerden ise, tebliğin yapılmasını o yeri idare eden veya muhatabın bulunduğu kısmın amiri temin etmesi, bunlar tarafından muhatabın derhal buldurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa tebliğin kendilerine yapılması icap edeceğini belirtmiştir.

Somut olayımızda sorumlu müdür ... adına çıkarılan tebligatta “muhatabın adreste bulunmaması nedeniyle çalışanı ... İmzasına tebliğ edilmiştir” şeklinde bir ibarenin bulunduğu görülmektedir. Sorumlu yazı işleri müdürü .., Tebligat Kanunu anlamında “belli bir yerde veya evde meslek ve sanat icra eden kişi” statüsündedir. Bu konumdaki bir kişiye yapılacak tebligat ise Kanun’un 17. maddesi hükümlerine göre gerçekleştirilecektir. Söz edilen maddeye göre ise; “Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.”

Tebligat Kanunu’nun 17. maddesine göre, tebliğ adresinde öncelikle muhatap aranacak; o bulunamadığı takdirde ve -bu husus evraka derç edildikten sonra- tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine yapılabilecektir.

Tebliğ yapılan işyeri adresinin onlarca kişinin çalıştığı tahmin edilen bir gazete merkez binası olduğu gözetildiğinde “...” isimli çalışanın konumunun ne olduğu tebligat şerhinden anlaşılamamaktadır. Dolayısıyla Kanun’un 17. maddesinin aradığı anlamda “muhatabın aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birisi” olup olmadığı bu evraktan belirlenememektedir, belgelendirilemektedir.

Tebliğ yapılan işyeri adresinin onlarca kişinin çalıştığı tahmin edilen bir gazete merkez binası olduğu gözetildiğinde “...” isimli çalışanın konumunun ne olduğu tebligat şerhinden anlaşılamamaktadır. Dolayısıyla Kanun’un 17. maddesinin aradığı anlamda “muhatabın aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birisi” olup olmadığı bu evraktan belirlenememektedir, belgelendirilemektedir.

Açıklanan sebeplerle, sorumlu müdüre yapılan tebliğin usulsüz olması nedeniyle Basın Kanunu’nun 14. maddesine göre cevap ve düzeltme hakkının kullanılması talebinde bulunma için kanuni şartlar oluşmamıştır. Bu itibarla, kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/18366, Karar No: 2010/20567, Tarih: 14.12.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/18366 E.  ,  2010/20567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.657 TL'lık takibe vaki itirazın iptaline %40 inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacı bankaya ait taşınmazda, davalının kiracı olarak bulunduğunu, davalının kira bedellerini ödemediğini, bu bedelin tahsili amacı ile davalı aleyhine icra takibi yaptıklarını davalının da bu takibe itirazda bulunduğunu beyan ederek itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, kira bedellerini eski malike ödediğini, bu nedenle de borcunun bulunmadığını ifade etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Yargılama sırasında dinlenilen davalı tanıkları, görgüye dayalı beyanlarında dava konusu taşınmazın, davacı banka tarafından satın alındığına ilişkin duyumlarının olmadığını, davalının tüm kiraları eski malike ödediğini ifade etmişlerdir. Gene yargılama sırasında dinlenilen davacı tanıkları (banka çalışanları ),davalının bankaya çağrılarak 3 yıllık kira bedelinin ödenmesi konusunda davalı ile anlaşma yapıldığını, davalının kiraları ödemeyi kabul ettiğini, ancak yazılı her hangi bir anlaşma yapılmadığını, davalının sözlü olarak uyarıldığını ifade etmişlerdir.

6570 sayılı Kanuna tabi taşınmazlarda, taşınmazın satışı ile kira akdi sona ermez.Yeni malik ,kiracıya ihtaren durumu bildirmedikçe, kiracı da eski malike kira bedellerini ödemeye devam etmekle ,kiracının sorumluluğu sona erecektir.

MK.mad.6. gereğince "kural olarak herkes iddiasını ispat etmekle yükümlüdür. Davalı taraf kira bedellerini eski malike ödediğini iddia ettiğine göre bu olguyu ispat etmekle yükümlüdür.

Öyle ise mahkemece, davalı tarafa bu savunmasını ispat için imkan tanınarak yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonucu göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10944, Karar No: 2011/12776, Tarih: 15.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10944 E.  ,  2011/12776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı , davalılar adına kayıtlı 226 parsel sayılı taşınmazın ... kapsamında kaldığını ve zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini ileri sürerek, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılardan bazıları, dava konusu taşınmazın vakfedilen yerlerden olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine dair verilen karar Dairece " kendisine husumet tevcih edilen Senem'in çekişmeli taşınmazda paydaş olduğu ve dava tarihinden önce ölü olduğu tespit edilerek hakkında açılan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı; ancak niteliği gereği kamu malı olduğu saptanan ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 117. maddesi hükmü gereğince (743 sayılı Medeni Kanunun 81/B mad.) zilyetlikle iktisabı mümkün olmayan taşınmazların kadastro tespitlerine karşı kesinleşme tarihinden itibaren 3402 Sayılı yasanın 12/3 . maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanmayacağı mahkemece çekişme konusu taşınmazın vakfiye kapsamında kalıp kalmadığı ve münhasıran vakfiye de bu taşınmaza yer verilip verilmediği saptanmadığı gibi; niteliği bakımından da hak düşürücü sürenin uygulanmasına elverir şekilde bir yapıya sahip olup olmadığı yönünden de bir araştırma yapılmadığı, eksik incelemeyle hüküm kurulmasının doğru olmadığı" gerekçesiyle bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle mahkemece yapılan yazışmalardan çekişmeli taşınmazın sahih niteliğindeki davacı vakfın vakfiyesi kapsamında kalmakla birlikte vakfedilen taşınmazlardan olmadığı anlaşıldığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47698, Karar No: 2016/2071, Tarih: 28.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/47698 E.  ,  2016/2071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davalı ... vekilleri Avukat..., Avukat A...., Avukat ..., Avukat..., diğer davalı.... vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ...'in gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalı ...yetkililerinin tanıtımını yaptığı bir çeşit eriğinin dikiminin tavsiye ve teşvik edildiğini,ücretsiz fidan ve danışmanlık vadedildiğini,...yaptığı ihale sonucu fidanların 2008 ocak ayı içinde teslim edildiğini,ücretsiz denildiği halde fidanlar için ücret ödemek zorunda kaldığını,verilen fidanları dikip gereği gibi bahçe tesisi edip bakımını yaptığı halde ürün alamadığını,2012 yılı mart ayında ilçe tarım yetkililerine başvurduğunu ancak sonuç alamadığını bildirerek 9.11.2012 tarihinde açtığı davası ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 61.300 TL zararının yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar,süre aşımı itirazında bulunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile,30.483.75 TL nin davalılardan dava tarihinden itibaren yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; Dava dışı ... yaptığı ihale sonucu davalı firmadan aldığı fidanların ücretinin belli bir kısmı köylüden alınarak dağıtıldığı, projenin davalı bakanlık tarafından yürütüldüğü, 2008 yılı ocak ayında fidanların teslim edildiği, davacının fidanları dikip bahçe tesisi ettiği ancak ürün alamadığı gerekçesi ile diğer köylülerle birlikte 2012 yılı mart ayında ilçe tarım müdürlüğüne başvurduğu rapor düzenlendiği, dosyada alınan bilirkişi raporunda fidanların 2008 yılında dikildiği, 2009 yılında meyveler çiçeklenmeden hemen sonra toplanacağı, 2010 yılında verime başlayacağı ve artarak devam edeceği, 2011 yılında tam verime geçeceğinin bildirildiği eldeki davasını 9.11.2012 tarihinde açtığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Tohumculuk Kanununun kapsam başlıklı 2.maddesinde “ Bu Kanun; tarla bitkileri, bağ-bahçe bitkileri, orman bitki türleri ve diğer bitki türleri çoğaltım materyaline ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, tohumlukların üretimi, sertifikasyonu, ticareti, piyasa denetimi ve kurumsal yapılanmalar ile ilgili düzenlemeleri kapsar.”şeklinde düzenleme getirilmiştir.Tohum ve türevlerinin üretim ve satışı, gerekli izinlerin alınmasının bu kanun kapsamında düzenlendiği de gözetildiğinde, kanunun bu süreçte yer alan gerçek ve tüzel kişiler için uygulanması gerekir.Üretilen fide de madde kapsamında ifade edilen tohum ve türevlerine ilişkindir. Yine, 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 11.maddesinde” fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler.

Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.” hükmünü içermektedir.Davacının satın aldığı fidanların özelliklerini göstermediğini engeç fidanların ilk meyve verme tarihi olan 2010 tarihinde öğrendiği halde az yukarıda açıklanan madde kapsamına uygun olarak öğrenmeden itibaren 6 ay içinde eldeki davasını açmadığı anlaşılmaktadır.Yasa hükmünde bahsedilen süre,hak düşürücü nitelikte taraflar ileri sürmese bile resen nazara alınıp uygulanması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında davanın süresinde açılmadığı anlaşılmakla davanın süre bakımından reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, Bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, peşin alınan 520,60 TL harcın istek halinde ...ye iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/543, Karar No: 2019/2446, Tarih: 02.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/543 E.  ,  2019/2446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ayakta dik pozisyonlama cihazı bedelinin EURO para birimine 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işleyecek faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacı sigortalının travmatik parapleji rahatsızlığı nedeniyle T.C. Sağlık Bakanlığı ... Rehabilitasyon Merkezi'nin düzenlediği 12.12.2006 tarihli sağlık kurulu raporundaki görüş uyarınca alınan ayakta dik pozisyonlandırma cihazı (motorlu kalkış, motorlu sürüş)’nın bedeli olan 18.390,00 EURO'nun fiili ödeme tarihindeki TCMB döviz satış kuru üzerinden YTL karşılığının dava tarihinden itibaren 3095 ayılı Kanunun 4/A maddesi uyarınca devlet bankalarının EURO para birimi ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işletilecek faizi ile birlikte ödenmesine, katkı payının müvekkile yapılacak ödemeden düşülmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile 14.543,00 Euro cihaz bedelinin dava tarihinden işleyecek döviz cinsinden bir yıllık mevduata uygulanan en yüksek faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, katkı payının davalı kurumca dikkate alınmasına, fazla istemin reddine, karar verilmiştir.

Somut olayda; davaya konu ayakta dik pozisyonlandırma cihazına ilişkin kök fatura ile davaının kullandığı aracın aynı olup olmadığı araştırılmadan eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi hatılıdır.

Yapılacak iş, davaya konu ayakta dik pozisyonlandırma cihazının ilgili dönemdeki ithalatçı firmasından cihaza ilişkin kök faturayı istemek, aracın seri numarası ile karşılaştırarak örtüşüp örtüşmediğini tespit etmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de, Mahkemece katkı payı miktarı tespit edilip tenzil edildikten sonra kalan miktarın dava tarihindeki Euro kuru üzerinden belirlenecek TL karşılığının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar vermek gerekirken, hükümde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4001, Karar No: 2015/27037, Tarih: 15.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/4001 E.  ,  2015/27037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/333134

MAHKEMESİ : Havza Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2013/75 (E) ve 2013/155 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın talebi üzerine müdafii olarak atanan Av. H. H.. K..'in yüzüne karşı verilen 25/06/2013 tarihli hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 19.08.2013 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği; gerekçeli karar yüzüne tefhim edilen müdafiinin, görevden azledildiğine veya çekildiğine ilişkin dosya içinde herhangi bir bilgi ya da belge bulunmadığı da dikkate alındığında, yasal süresi geçtikten sonra vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 15.06.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4164, Karar No: 2017/5799, Tarih: 26.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/4164 E.  ,  2017/5799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.09.2014 gün ve 214-530 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tereke temsilcisi vekili (katılma yoluyla) ile davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere,

1-... 1. noterliğinin 18.07.1988 tarih, 14163 yevmiye nolu vasiyetnamesinin ilgili Noterlikten,

2- Dava dışı ... Mah. 10 pafta 96 ada 26 parsel sayılı taşınmazda davacı ... adına kayıtlı bağımsız bölüm olup olmadığı, var ise tapu kayıtlarının (vekâletname, resmi akitler, tapu kütük sayfası onaylı suretleri vs.) tüm tedavülleriyle birlikte (birbirini takip edecek, denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde) ilgili Tapu Müdürlüğünden temini ile evrakına eklenmesi,

Geri çevirme ile istenilen kayıtların eksiksiz getirtilip getirtilmediği mahkeme hakimi tarafından denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28662, Karar No: 2023/9072, Tarih: 16.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/28662 E.  ,  2023/9072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, temyiz sebeplerine göre, sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçları yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verildiği,bu kararın sanığa usule uygun olarak tebliğ edilmediği, sanığın dilekçesi üzerine ... Asliye Ceza Mahkemesi 16.01.2020 tarihli ek kararı ile 7188 sayılı Kanunda belirtilen 15 günlük sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin süresinde olmadığından reddine karar verildiği ve bu ek kararın sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine 16.01.2020 tarihli dilekçesi ile yeni çıkan yasadan faydalanmak istediğini belirterek kararı temyiz ettiği, dolayısıyla başvurunun 7188 sayılı Kanunda belirtilen 15 günlük süre içinde yapıldığı ayrıca CMK 296/1 maddesi uyarınca temyiz isteminin reddi kararının ancak Bölge Adliye Mahkemesince verilebileceğinden, ... Asliye Ceza Mahkemesinin temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hakaret suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesince Sanık Hakkında

a. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 ncı maddesinin birinci fıkrası,43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmalasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmiştir.