muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23634, Karar No: 2016/5280, Tarih: 16.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23634 E.  ,  2016/5280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :##########Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3711, Karar No: 2008/5331, Tarih: 26.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3711 E.  ,  2008/5331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HOPA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/03/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 2.12.1982 tarih 2 sıra nolu taşınmazın kadastro tespiti sırasında kuzey sınırında yapılan hata sonucu kayalık olduğu gerekçesiyle 2 dönüme yakın bir kısmının tespit dışı bırakılarak adlarına eksik tespit yapıldığını ileri sürüp, tesbit dışı bırakma işleminin iptali ile tapudaki hisesleri oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı Hazine  temsilcisi, davanın reddini savunmuş, diğer davalılar yanıt vermemiştir.

Mahkemece, kadastro tespiti sırasında taşınmazın kuzey sınırının yanlış anlamlandırılarak hak kaybına sebebiyet verildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar,davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi  raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, kadastro harici bırakılan yerin tapuya dayalı tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Davacıların dayanağını teşkil eden tapu kaydının Hazinenin taraf olduğu tescil ilamı ile oluştuğu ve çekişme konusu yerin tescil ilamının dayanağını oluşturan harita kapsamında kaldığı keşfen saptanmıştır. O halde, davanın kabul edilmesi kural olarak doğrudur.

Ancak, dayanak tapu kaydı paylı mülkiyet üzere olup, davacıların dışında paydaşların bulunduğu sabittir.

İddianın içeriği özellikle taşınmazın halen varolan niteliği gözetildiğinde böylesine isteği havi davalarda kayıt malikinin tümünün davacı sıfatıyla davada yer almalarının gerekeceği tartışmasızdır. Aksi takdirde aynı taşınmazda bazı paylar sicile bağlanırken dava dışı kişilere ait diğer payların sicil dışı kalması gerekecek ki, bu da kamu düzeniyle ilgili doğru sicil oluşturulması ve sicillerin tutulması ilkelerine ayrıca dolu pafta sistemine aykırıdır.

Öyleyse, davada dayanılan tapu kaydındaki tüm paydaş ya da mirasçılar arasında zorunlu dava arkadaşlığının varlığı gözetilerek kayıt maliki olan kişilerin hepsinin davada yer almalarının sağlanması ve tümü yönünden bir karar  verilmesi gerekirken, mahkemece yukarıda değinilen ilkeler gözardı edilmek suretiyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davalı Hazinenin temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  26.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3964, Karar No: 2015/16026, Tarih: 02.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/3964 E.  ,  2015/16026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2014

NUMARASI : 2009/315-2014/69

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin, ............adındaki işletmeyi 36.375 TL bedelle davalıdan devraldığını, devir bedelini peşin olarak davalıya ödediğini, satın aldığı deniz feneri adındaki işletmede bulunan demirbaşları da 38.303,78 TL bedelle satın aldığını ve bunun bedelini de davalıya bir gün sonrasında nakden ödediğini, davalının bu devir bedellerinin kardeşine ödeme yapılmak suretiyle ödenmesini istediği için ödemelerin davalının kardeşine yapıldığını, davalının kendi kardeşinden bu bedelleri alamadığı için müvekkilinden ikinci kez ödeme talep ettiğini, bu amaçla bir grup arkadaşı ile iş yerine gelerek müvekkilinden zorla 8 adet senet aldığını ileri sürerek, müvekkilinin davalıya zorla alınan 8 adet senet bedeli olan 39.200 TL borcu olmadığının tespitini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında borçlu olmadığı halde senet bedellerini ödediğini belirterek davanın istirdat davasına dönüştüğünü beyan etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait olan ......... adlı balık lokantasının kurulacak olan ........... Tic. Şirketine devri ve şirket değerinin 250.000 TL olması konusunda anlaştıklarını, 16/09/2009 tarihinde şirketin kurulduğunu, 100.000 TL sermayeli şirketin 1000 pay üzerinden 650 payının davacıya, 340 payının Özlem Karacaoğlu’na, 10 payının da O.. K..’na ait olduğunu, davacının 650 payının karşılığının 250.000 TL nin % 65 i olan 162,500 TL olduğunu, bu paranın 39.200 TL lik kısmı için dava konusu senetlerin düzenlendiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece söz konusu işletmenin tamamının değerinin 250.000 TL olduğu ve davacıya da % 65 ini O.. K..’nun devrettiği hususunun davalının kabulünde olduğu, noterde yapılan sözleşmede devir bedelinin 36.375 TL olarak belirtildiği, davalının beyanı doğru kabul edildiğinde dahi davacının devir bedeli olarak davalıya ödemesi gereken miktarın 250.000 TL nin % 65 i olarak 162.500 TL olduğu, davacının şirketteki devir aldığı hisse karşılığı olarak dava dışı Ö. K.’na ..... dekontları ile 91.000 TL ödediği, işletme hakkının devri sözleşmesi sırasında 36.375 TL ve ayrıca ...... Bankası aracılığı ile 38.303.78 TL O.. K..’na ödeme yaptığı, böylece davalının toplam ödeme miktarının 165.678 TL olduğu, davacı tarafın dava konusu ettiği toplam 39.200 TL bedelli sekiz adet senedin davalıya verilmesinin dayanağının bulunmadığı, bundan ayrı olarak bu senetlerin alınması sırasında davacının tehdit ve hakaret gördüğünün kesinleşmiş ceza mahkemesi dosyasından da anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

.../...

.../...

Taraflar arasında işletme devrinin yapıldığına ve bonoların işletme devir bedeli olarak verildiğinde uyuşmazlık yoktur. Her ne kadar işletmenin sicildeki devir sözleşmesinde değeri 36.375 TL olarak gösterilmiş ise de gerçek devir bedelinin de bu miktar olmadığı mahkemenin ve tarafların kabulündedir. Bu durumda 36.375 TL nin devir bedeli olarak ödendiğinin kabulü doğru değildir. Dava konusu senetlerin tehdit ve zorla alındığı ileri sürülmüş ise de bu yön davacı yanca kanıtlanamamıştır. Diğer yandan hükme esas alınan Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/216 Esas, 2010/473 Karar sayılı dosyasında verilen karar hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olup somut olayda delil olarak da değerlendirilemez. Hal böyle olunca davacının iddiasını kanıtlayamadığı anlaşıldığından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26690, Karar No: 2019/9299, Tarih: 02.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/26690 E.  ,  2019/9299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 03/02/2014 tarihinde davalılardan ... ile anlaşarak ...’un kardeşi olan diğer davalı ... adına kayıtlı 41 SL 639 plakalı, 2011 model ... 120 CRDİ otomobili ‘sadece ön farının ve ön tamponunun değiştiği, sağ ön kapıda ve sol arka çamurlukta boya olduğu’ başka hiç bir sorunun olmadığı bilgisiyle 22.500,00 TL’ye satın aldığını, ancak aracın kaskosunu yaptırmak istediğinde araçta çok sayıda hasar olduğundan bahisle sigorta acentesinden kasko yapılamayacağını öğrendiğini, aracın kilometre sayacıyla oynandığını belirterek davalıya sözleşmeden dönmek istediğini 05.02.2014 tarihinde noter kanalıyla ihtarname çekerek bildirdiğini ancak kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığını, zararının bir kısmını telafi edebilmek için aracı 06/02/2014 tarihinde ayıbı alıcıya bildirerek 20.000,00TL’ye 3. bir kişiye sattığını, aracın alış fiyatı ile satış fiyatı arasında değer kaybı ve yapmış olduğu noter ve ruhsat masraflarının tahsili amacıyla ... 4. İcra müdürlüğünde 2014/12272 E. sayılı dosyası ile başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali, alacağın %20sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalı borçlulardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davacı ...’ın aracın hasarlı olduğunu bildiğini, oto pazarında telefondan sorgulama yapılarak araçtaki hasar miktarını gördüğünü belirterek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın husumet nedeni ile reddine, davalı ... hakkındaki açılan davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda davacı, satın aldığı aracın ayıplı olması sebebiyle aracın alış fiyatı ile satış fiyatı arasında değer kaybı ve yapmış olduğu noter ve ruhsat masraflarının tahsili için başlattığı icra takibine vaki itirazın iptalini talep etmiş, mahkemece, davacının aracın hasarlı olduğunu servise götürdüğünde öğrendiğini belirtmiş ise de taraflar arasında yapılan ... 1. Noterliğinin 03/02/2014 tarih ve 01480 yevmiye nolu satış sözleşmesinde " Alıcı bu aracı halihazır durumu ile görüp beğenerek ve bedelini tamamen ödeyerek teslim aldığını... Beyan ve kabul eder " demek suretiyle söz konusu aracı mevcut hali ile benimsediğinin kabulü gerektiği, ayrıca satış ilanında davalının aracın hasarlı olduğunu belirttiğini, davacının aracın hasarını bilerek aldığı ve kabul ettiği göz önüne alınarak ... hakkında açılan davanın reddine, diğer davalı yönünden ise taraflar arasındaki satış sözleşmesinde taraf olmadığından husumet yönünden reddine karar verildiği görülmüştür.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 219 ve devamı maddelerinde düzenlenen, ayıptan sorumluluk hükümlerinden kaynaklanmaktadır. Davacının, satın aldığı araçla ilgili olarak Trafik Şube Müdürlüğü'nce tutulan kayıtları, aracın sigorta kayıtlarını, TRAMER kayıtlarını inceleme, TRAMER'e SMS atarak bilgi edinme yükümlülüğü de yoktur. Mahkemece, “satış ilanında davalının aracın hasarlı olduğunu belirttiğini, davacının aracın hasarını bilerek aldığı ve kabul ettiği” belirtilmiş ise de; davalı taraf savunmasında, oto pazarında yanlarına gelen şahıslara, aracın hasarlı olduğunu bildirdiğini bu yüzden hasarlı olan aracın değerinin altında davacıya satıldığını beyan ettiği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamından, dava konusu aracın oto pazarından alınmış olduğu anlaşılmış olup, taraflarca dava konusu araca ait herhangi bir satış ilanından bahsedilmemiş, dosyaya da buna dair herhangi bir delil sunulmamıştır. Bu durumda davalı taraf, satış öncesinde davacıyı aracın ağır hasarlı olduğu konusunda bilgilendirdiğini veya davacının bu hususu bildiğini ispatlayamamıştır. Mahkemece HDI sigortaya müzekkere yazılarak dava konusu ayıplı aracın hasar kayıtları, kasko belgeleri ve tramer kayıtları istenmiş, cevaben; araçta 15.07.2013 tarihli ağır hasar toplamının 10.857,58 TL olduğu, sigortalı araçta yapılan inceleme sonucu aracın ön tampon, ön kaput, sağ ön çamurluk, ön cam, sağ ön kapı, sağ ön direk, sağ arka çamurluk kısımlarından hasarlı olduğu tespit edilmiş ve hasarın tutanakta belirtilen çarpışma sonucu oluşabileceği kanaatinde oldukları bildirilmiştir. Satışa konu araç hukuki ayıplıdır. Satıcı, ayıpların varlığını bilmese bile onlardan sorumludur ve satıcının ayıba karşı tekeffül borcu bulunmaktadır. Bu nedenle davacı; TBK’nın 219. ve devamı maddelerinde düzenlenen ayıptan sorumluluk hükümlerine göre akidi olan davalıdan uğradığı zararları istemekte haklıdır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, davacının talep edebileceği tazminat miktarı konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18885, Karar No: 2014/13387, Tarih: 29.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/18885 E.  ,  2014/13387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 6. İş Mahkemesi

Tarihi :12.06.2013

No :2003/587-2013/517

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, hükme esas tutulan kusur raporuna göre; davalı işverenlere % 100 kusur verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan ve İş kazası ve meslek hastalığının oluşumuna, “...kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi...” ile etkide bulunan işveren yönünden madde içeriğinde sıralanan nedenlerle ve kusura dayalı sorumluluk ilkesi temelinde sorumluluk gereğine yönelik düzenleme içeren 506 sayılı Yasanın 26/1. maddesine eklenen, “İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” cümlesinin, maddede sayılan kusurlu davranışları nedeniyle tazminle sorumlulukları yoluna gidilen işverenlerin, iş kazasının oluşumunda etkili olan kaçınılmazlıktan da sorumlu tutulmaları gereğini öngörür şekilde yorumlanması, buna bağlı olarak objektif sorumluluğa olanak tanımayan madde hükmü karşısında, işverenin kaçınılmazlık etkeninden kaynaklanan bölümden, kısmen de olsa sorumluluğunun kabulü mümkün değildir.

Bu bakımdan, meslek hastalığı işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işyerinde işin yürütüm şartları yüzünden ortaya çıkan ve sigortalıyı geçici veya sürekli şekilde hasta, sakat veya ruhen arızalı bırakan bir olgu olup, işveren bu konuda her türlü tedbiri almış olsa bile işin ve işyerinin niteliği sebebiyle bu hastalığın ortaya çıkması muhtemel olduğundan, belli orandaki bir kaçınılmazlıktan söz edilmesi gerekeceği tartışmasızdır. Bu sebeple meslek hastalığındaki kaçınılmazlık kavramı ile, iş kazasında söz konusu olabilen kaçınılmazlık birbirinden farklı olup, buna ilişkin bilirkişi incelemesi de farklıdır.

Somut olayda, ilk kusur raporunda davalıların % 80 kusurlu, sigortalının kusursuz olduğu, % 20 oranında kaçınılmazlığın bulunduğu, ikinci kusur raporunda işverenlerin % 50, sigortalının % 20 kusurlu olduğu, % 30 oranında kaçınılmazlığın bulunduğu, hükme esas kusur raporunda ise davalıların % 100 oranında kusurlu bulunduğu anlaşılmakta olup, hükme esas alınan rapor raporlar arasındaki çelişkiyi gidermediği gibi Dairemizin ve Yargıtay’ın kabul ettiği esaslara uygun düşmediğinden; somut olay bakımından, konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporunda kaçınılmazlığın da tartışılması gerekmektedir.

Diğer taraftan, sigortalının yargılama sırasında vefat ederek gelirden çıktığı anlaşılmakta olup, fiili ödeme miktarı davacı Kurumdan sorularak , fiili ödeme ile bu tarihteki ilişkin olduğu gelirin ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu, şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarının kusur karşılığından düşük ise o taktirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesinin gerekmesine, aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o taktirde de fiili ödeme miktarının esas alınmasının gerekeceği gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; mahkemece, öncelikle , sigortalının, SSK sicil dosyası getirilerek daha önceki çalışma yerleri ve süreleri belirlenmeli, toza maruz kalacak başka iş yeri çalışma süreleri ve bu çalışmalar nedeniyle Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü’ne göre meslek hastalığı halinin gerçekleşip gerçekleşmediği yöntemince araştırılmalı, belirtilen ilke ve yöntemlere göre İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişiden kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alıp, olaya uygunluğunu değerlendirdikten sonra, ilk peşin değerli gelirler ile fiili ödeme miktarı mukayesesi sonucu belirlenecek miktarın ; tazmin sorumlusu olan davalının kusuruna isabet eden miktarıyla ve taleple sınırlı kısmına hükmetmesi gerekirken, çelişkiyi gidermeyen ve kaçınılmazlık olgusunu irdelemeyen kusur raporu dayanak alınarak hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılara iadesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5617, Karar No: 2006/8098, Tarih: 17.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/5617 E.  ,  2006/8098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 17.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5064, Karar No: 2020/2491, Tarih: 01.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5064 E.  ,  2020/2491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 11/09/2019 tarih ve 2019/739 E- 2019/824 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı kurum vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafça yapılan 2013/103803 sayılı 05. sınıf mal ve hizmetleri kapsayan “REDBERRY" ibareli marka başvurusuna, müvekkili şirketin 99/013467, 2009/41872, 2009/ 41874 sayılı "BERRY", "BERRI", "BERRIE" ibareli markalarını mesnet göstererek benzerlik ve tanınmışlık hukuki sebeplerine dayanarak yaptığı itirazın Markalar Dairesi Başkanlığınca kısmen kabul edilerek başvuru kapsamından 05. sınıftaki, "Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç). İnsan ve hayvan sağlığı için olanlar hariç deodorantlar, havayı tazeleyici kokular." mallarının çıkarılmasına, tescil işlemlerinin 05. sınıf "Hijyen sağlayıcı ürünler (pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuk bezleri) Zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikroo öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar" malları için devamına karar verildiğini, bu karara karşı yapılan itirazın nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini, davalının marka başvuru kapsamındaki malların davacı malları ile benzer/ilişkili olduğunu, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı kurum YİDK'in 2015-M-4770 sayılı kararının iptalini ve anılan marka tescil edilmiş ise markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkin edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı başvurusunun standart karakterle yazılmış "REDBERRY" ibaresinden oluşurken, itiraza dayanak markaların standart karakterle yazılı "BERRY", "BERRİ", "BERRİE" ibarelerinden oluştuğu davaya konu marka işaretlerini oluşturan “BERRY” ve “REDBERRY” ibarelerinin anlamlı kelimeler olduğu, markalar arasındaki benzerliğin ayniyet/ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı, başvuru markası kapsamındaki mal ve hizmetlerin davacı marka kapsamında bulunmadığı, davacı markasının bilinirliğinin bulunmadığı, “berry” ibaresinin sık tercih edilen bir markasal unsur olduğu, YİDK kararının iptali koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.