muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6035, Karar No: 2024/8080, Tarih: 24.09.2024

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi Ali Abbas'ın T.C. Ziraat Bankası Çubuk Şubesinden 15.200,00 TL'lik tüketici kredisi kullandığını, müvekkillerinin murisine 17.480,00 TL bedelli peşin prim ödemeli 14.05.2013 başlangıç 02.11.2015 bitiş tarihli bireysel kredi müşterileri grup hayat sigortasını yaptırıldığını, muris kredi borçlusu Ali Abbas'ın kredi sözleşmesini akdettiği tarihten yaklaşık 1 sene sonra aniden akciğer kanserine yakalandığını ve 06.06.2014 tarihinde vefat ettiğini, müvekkillerinin murislerinin vefatından sonra 24.06.2014 tarihinde banka şubesi aracılığı ile acenteye başvurarak murislerinin ölümleri ile ilgili gerekli yasal belgeleri sunduğunu ve ancak davalı tarafından yapılan değerlendirmede "sigortalının 2006 senesinde mesane kanseri nedeni ile tedavi olduğunun tespit edildiği, sigorta poliçesi akdi esnasında murisin bu yönde sorulan soruya hayır cevabı" verdiği "soruya evet cevabı verse idi" poliçenin düzenlenmeyeceği gerekçesiyle talebin reddedildiğini, murisin 2006 senesinde mesane tümörü tanısı ile Ankara Üniversitesinde operasyon geçirdiğini ve mesanesi tamamen alındığı ancak sigorta poliçesi düzenlendiği tarihte kanser hastalığı veya şüphesinin mevcut olmadığını, murisin ölümünün mesane kanseri ile alakası olmayan ve metastaz sonucu doğmayan yeni bir hastalıktan, akciğer kanserinden ileri geldiğini, muris ile davalı arasında imzalanan kredi sözleşmesi sertifikasının 6 ncı maddesinin müşterinin ölümü halinde 17.480,00 TL sigorta bedeli sözleşme hükümleri ve Hayat Sigortası Genel Şartları Çerçevesinde Ziraat Hayat ve Emeklilik A.Ş. Tarafından tazminat olarak ödenecektir" hükmünü içermesine rağmen davalının söz konusu meblağı dava dışı bankaya ödemeyi reddettiğini, ayrıca müvekkillerine vefat teminatı ve bakiye teminatın da ödenmediğini bu nedenle de mirasçı olan davacıların hak kaybına ve icra takibine uğramamak için dava dışı bankaya murisin ölümünden sonra kredi taksitlerini ödemeye devam ettiğini, T.C. Ziraat Bankası A.Ş. Bireysel Kredi Müşterileri Grup Hayat Sigortası ile teminat altına alınan ve murisin vefatı ile davacıya kredi veren bankaya ödenmesi gereken sigorta tazminatının tespitini, mirasçı müvekkillere ödenmesi gereken bakiye teminatın ve davalı sigorta şirketi reddettiği için mirasçı müvekkillerin bankaya ödedikleri bedellerin tespiti ve tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı ile dava dışı banka arasındaki sigorta sözleşmesinin karşılıklı güven ve iyiniyet esasına dayalı olarak akdedilen bir sözleşme olduğunu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK) ve Hayat Sigortası Genel Şartlarında söz konusu yükümlülük mutlak sigortalı ile de sınırlı tutulmamış Türk Ticaret Kanunu'nun 1412 nci maddesi ve Hayat Sigortası Genel Şartlarının C.2.1 maddesi ile de sigorta ettiren dışındakilerin bilgisi ve davranışına hukuki sonuçlar bağlandığını, Hayat Sigortası Genel Şartlarının Sözleşmenin Yapılması Sırasındaki Beyan Yükümlülüğü'ne ilişkin 2.1. maddesi ile ve Hayat Sigortası Genel Şartlarının C.2.2. maddesinde gerek sigorta ettiren gerekse sigortalı ve temsile sigorta sözleşmesinin yapılması sırasında kendisince bilinen ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını ve daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri bildirmekle yükümlü olduğunu ayrıca TTK m 1435 vd maddeleri ile ve TTK 1439 uncu maddesinde sigorta öncesi beyan yükümlülüğüne ilişkin düzenlemeleri ve dosya içeriği incelendiğinde sigortalının yasal ve sözleşme yükümlülüklerini açıkça ihlal ettiğinin anlamı ve sigorta bedelinin ödenmemesi gerektiğini belirterek; davanın husumet yönünden reddine, beyan yükümlülüğüne aykırılık ve kanser hastalığının sigorta teminatı dışında bulunması nedeni ile davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 23.11.2015 tarihli ve 2014/314 Esas 2015/712 Karar sayılı kararıyla; Adli Tıp Kurumu 1.Adli Tıp İhtisas Kurulu'ndan alınan 29.07.2015 tarihli raporda davacılar murisinin ölümünün mesane kanseri ile akciğer large cell nöroendokrin karsinomu ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği, taraflar arasında imzalanan sözleşmede davacılar murisinin kanser olduğunun belirtilmemiş olmakla birlikte kişinin tıbbi özgeçmişinde 2006 yılında mesane kanseri tanısı almış olduğu, 2014 yılında da akciğer kanseri tanısı konduğu, her iki kanserin birbirinden bağımsız kanser türü olduğu, akciğer kanserinin 2014 yılında tespit edilmesi nedeniyle 14.05.2013 başlangıç tarihli sözleşme sırasında kişinin kendisinin akciğer kanseri olacağını bilemeyeceği, davacılar murisinin 14.05.2013 tarihinde kullanılan kredi sırasında kanser olduğunu bildiği, Adli Tıp Kurumundan alınan bilirkişi raporunda davacılar murisinin 2006 yılında mesane kanseri tanısı almış olduğunun bildirildiği, yine Adli Tıp Kurumu raporundan davacılar murisinin ölümünün mesane kanseri+akciğer kanseri neticesinde gerçekleştiğinin anlaşıldığı, taraflar arasında imzalanan sözleşme sırasında davacıların murisinin mesane kanseri olduğunu bildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 2017/2307 Esas-2019/11858 Karar sayılı 11.12.2019 tarihli kararı ile; davacılaın murisleri ile davalı sigorta şirketi arasındaki hayat sigortası sözleşmesine dayalı olarak talepte bulunduğu, davanın açıldığı 06.08.2014 tarihi itibari ile davanın Tüketici Mahkemesi'nin görev alanına girdiği, davada Asliye Ticaret Mahkemeleri'nin görevli olmadığı ve Tüketici Mahkemeleri'nin görevli olduğu dikkate alınmak suretiyle, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 12.11.2020 tarihli ve 2020/285 Esas 2020/643 Karar sayılı kararıyla; davacılar, murisleri ile davalı sigorta şirketi arasındaki hayat sigortası sözleşmesine dayalı olarak talepte bulunmuş olup, davanın açıldığı 06.08.2014 tarihi itibari ile davanın Tüketici Mahkemesi'nin görev alanına girdiği, bu durumda; davada Asliye Ticaret Mahkemeleri'nin görevli olmadığı ve Tüketici Mahkemeleri'nin görevli olduğu açıkça anlaşıldığından dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

C.Mahkemece Verilen Karar

İlk derece Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan yargılamada; davacılar murisinin 14.05.2013 tarihinde kullanılan kredi sırasında kanser olduğunu bildiği, Adli Tıp Kurumundan alınan bilirkişi raporunda davacılar murisinin 2006 yılında mesane kanseri tanısı almış olduğunun bildirildiği, yine Adli Tıp Kurumu raporundan davacılar murisinin ölümünün mesane kanseri+akciğer kanseri neticesinde gerçekleştiğinin anlaşıldığı, taraflar arasında imzalanan sözleşme sırasında davacıların murisinin mesane kanseri olduğunu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; müvekkillerin murisinin vefatından önce gelen mesane kanserinin illiyet bağının olup olmadığının tespit edilebilmesi için murise ait tüm tedavi ve hastane kayıtlarının poliçe tanziminden önce teşhisi konulan kanser hastalığı konusunda uzman onkolog dahiliye ve kardiyolog doktor bilirkişilerin de yer aldığı heyete teslimi ile kanser hastalığı teşhisi ile ölüm nedeni arasında illiyet bağı olup olmadığının tespiti için ayrıntılı gerekçeli denetime elverişli bir rapor alınması gerektiği, Adli Tıp Kurumu raporunda imzası olan kurul üyelerinin unvanlarına bakıldığında adli tıp uzmanları, 1 dahiliye uzmanı, genel cerrahi uzmanı, aneztezi uzmanı, kadın hastalıkları ve doğum uzmanı ve çocuk sağlığı ve hastalığı uzmanı olup onkolog uzman mevcut olmadığı, murisin sigorta sözleşmesinin akdedilmesinden yıllar önce tanısı konulup opere edilen mesane ca kanserinden bahsedildiği, sonrasında doğrudan 2014 vefat yılında başvurduğu ve vefat ettiği hastane olan Dr. ...Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesinin hasta epikriz raporu rapora aynen geçirilerek tetkikler ve raporlar üzerinden iki kanserin metastazı arasında bir illiyet bağı tespiti yapılmadan hastanenin önceki tanıyı epikrizde yazdığı şekilde değerlendirme yapılmaksızın bir adli tıp raporu tanzim edildiği, epikriz de hastanın mesane ca tanısı ile 2009 yılında Ankara Üniversitesinde opere olduğundan başkaca mesane kanserinin 2009 operasyonu sonrası bitmediği, sonrasında 2013'de yeniden akciğere metastaz yaptığına dair bir tespit mevcut olmayıp bilgi amaçlı olarak eski tanı epkriz raporunda yer bulduğu, aynı raporda 2014'de hastayı servise yatıran doktor sigorta poliçesi tanzim edilirken varolmayan akciğer kanserinin multimetastazı nedeni ile hastanın terminal dönemde olduğunun beyan edildiği, Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre sigorta şirketinin sorusu üzerine veya herhangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmesinin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlü olup, şayet sigortalı tarafından var olan hastalık kasten bildirilmemiş ise sigortacının sözleşmeden cayma hakkı söz konusu olduğunu, ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri,

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1435 inci maddesi, Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2 inci maddesi

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri,

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1435 inci maddesi, Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2 inci maddesi

3. Değerlendirme

Davacılar murisinin kullanmış olduğu banka kredisi nedeniyle, 14.05.2013-2015 tarihlerini kapsayan hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 06.06.2014 tarihinde davacıların murisi vefat etmiştir.

Mahkemece, davacılar murisinin 14.05.2013 tarihinde kullanılan kredi sırasında kanser olduğunu bildiği, Adli Tıp Kurumundan alınan bilirkişi raporunda davacılar murisinin 2006 yılında mesane kanseri tanısı almış olduğunun bildirildiği, yine Adli Tıp Kurumu raporundan davacılar murisinin ölümünün mesane kanseri+akciğer kanseri neticesinde gerçekleştiğinin anlaşıldığı, taraflar arasında imzalanan sözleşme sırasında davacıların murisinin mesane kanseri olduğunu bildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda mahkemece alınan 29.07.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporda, davacılar murisinin tüm tedavi evrakları, radyolojik tetkikleri, tahlilleri ve kullandığı ilaçların incelenmesi sonucunda, müteveffa ile Ziraat Hayat ve Emeklilik A.Ş. arasında 14.05.2013 başlangıç 02.11.2015 bitiş tarihli bireysel kredi müşterileri grup hayat sigortası sözleşmesi imzalandığı, söz konusu sözleşmede kanser hastası olduğu belirtilmemiş olmakla birlikte kişinin tıbbi özgeçmişinde 2006 yılında mesanenin infiltratif ürotelyal karsinom, yüksek dereceli (yüzde 25 skuamöz farklılaşma gösteren) kanseri tanısı almış olduğu, 2014 yılında da kişiye “sol akciğer büyük hücreli nöroendokrin karsınom evre 4 (malign plevral sitoloji ve karşı ac met)” tanısına varıldığı, tanı konulan mesane ve akciğer kanserlerinin patoloji tanıları dikkate alındığında; her iki kanserin birbirinden bağımsız kanser türleri olduğu, akciğer kanserinin 2014 yılında tespit edildiği, 14.05.2013 başlangıç tarihli sözleşme sırasında kişinin kendisinde akciğer kanseri olduğunu bilemeyeceği yönünde verilen rapor kapsamında değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın BOZULMASINA,Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/662, Karar No: 2021/883, Tarih: 14.10.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/662 E.  ,  2021/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin .... Konut Yapı Kooperatifi aleyhine tapu iptali ve tescil istemiyle Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/147 esas sayılı dosyası üzerinden dava açtıklarını, ayrıca anılan kooperatiften olan alacaklarının tahsili amacıyla kooperatif aleyhine Ordu 1. İcra Müdürlüğü’nün 2011/3045 ve 2015/155 esas ile Ordu 2. İcra Müdürlüğü’nün 2011/5903 esas sayılı dosyası ile icra takibi yaptıklarını, dava dosyası Yargıtay’da inceleme aşamasında iken ve icra takipleri devam ederken kooperatifin sicilden terkin edildiğini, tasfiye işlemlerinin yasaya uygun olmadığını, kooperatifin yeniden ihyası gerektiğini ileri sürerek Kıyıkent Konut Yapı Kooperatifi’nin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Giresun ... davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalılar davanın reddini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulü ile .... Konut Yapı Kooperatifi’nin ihyasına karar verilmiş, karara karşı davalı tasfiye memurları vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce;

“Mahkemece taraf delillerinin usulüne uygun olarak toplandığı, değerlendirilerek tartışıldığı, Kooperatif tarafından aleyhlerine icra takibi bulunduğu sırada ve Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/556 Esas, 2011/114 Karar sayılı dava dosyasında davalı konumda bulunduğu halde Kooperatif'in tasfiyesi ile sicilden terkin edilmesinin yerinde olmadığı, mahkemece verilen kararın dosya içerisinde mevcut deliller kapsamında usul ve yasaya uygun olduğu” gerekçesiyle davalı tasfiye memurlarının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davalı tasfiye memurları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı tasfiye memurlarının temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Karar davalı tasfiye memurları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı tasfiye memurlarının temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2) Dava, tasfiyesine karar verilen kooperatifin yeniden ihya edilmesi taleplidir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. madde hükmü yollamasıyla dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nın 547. maddesi, “ (1) Tasfiyenin kapanmasından sonra ek tasfiye işlemlerinin yapılmasının zorunlu olduğu anlaşılırsa, son tasfiye memurları, yönetim kurulu üyeleri, pay sahipleri veya alacaklılar, şirket merkezinin bulunduğu yerdeki asliye ticaret mahkemesinden, bu ek işlemler sonuçlandırılıncaya kadar, şirketin yeniden tescilini isteyebilirler. (2) Mahkeme istemin yerinde olduğuna kanaat getirirse, şirketin ek tasfiye için yeniden tesciline karar verir ve bu işlemlerini yapmaları için son tasfiye memurlarını veya yeni bir veya birkaç kişiyi tasfiye memuru olarak atayarak tescil ve ilan ettirir.” hükmünü içermektedir.

Buna göre ilk derece mahkemesince dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 547. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında açıklandığı şekilde hüküm kurulması gerekir.

Mahkemece hüküm fıkrasında kooperatif tüzel kişiliğinin yeniden ihyasına, ticaret siciline yeniden kaydına, terkin işleminin iptaline, tasfiye memuru olarak kooperatifin en son tasfiye kurul üyeleri Cevdet Turan ve davalılar ... ve ...’un atanmasına, karar kesinleştiğinde kooperatifin yeniden Giresun ...’ne tesciline ve ihya kararının ilanına karar verilmiş, ayrıca “Mahkemenin 2011/147 esas 2014/323 karar sayılı dosyası ile Ordu 1.İcra Müdürlüğünün 2017/227 esas sayılı takip, Ordu 2. İcra Müdürlüğünün 2017/625 esas, Ordu 1. İcra Müdürlüğünün 2015/155 sayılı takip dosyasında adı geçen kooperatifin sorumluluğunun aynen devamına” da karar verilmiştir.

Bu şekilde kooperatifin anılan dava dosyası ve icra dosyalarında sorumluluğunun aynen devamına karar verilmesi az yukarıda hükmüne yer verilen Türk Ticaret Kanunu’nun 547. maddesine uygun değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmekte ise de yapılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı tasfiye memurlarının temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle re’sen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 2. paragrafında yer alan “Mahkememizin 2011/147 esas 2014/323 karar sayılı dosyası ile Ordu 1.İcra Müdürlüğünün 2017/227 esas sayılı takip , Ordu 2.İcra Müdürlüğünün 2017/625 esas, Ordu 1. İcra Müdürlüğünün 2015/155 sayılı takip dosyasında adı geçen kooperatifin sorumluluğunun aynen devamına” kelime dizesinin hükümden çıkarılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4946, Karar No: 2023/2257, Tarih: 20.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/4946 E.  ,  2023/2257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/415 E., 2021/1297 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden kurulan mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2019 tarih ve 2017/956 Esas 2019/869 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ile 58 inci maddesi gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2020/415 E. 2021/1297 K. sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince kararın kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ve 58 inci maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.06.2022 havale tarihli ve 2021/107455 sayılı, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği;

1. Bilirkişi raporunun yetersiz olduğu, Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğine,

2. Sanığın olay yerinden kaçmadığı, alkolün etkisi ile kaza yapıp yapmadığı hususunun araştırılmadığı,

3. Bilinçli taksirin unsurlarının gerçekleşmediği ve hükmün bozulması gerektiğine,

4. CMK'nın 231, TCK'nın 50, 51 hükümlerinin uygulanmamasına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği;

1. Bilirkişi raporunun yetersiz olduğu, Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğine,

2. Sanığın olay yerinden kaçmadığı, alkolün etkisi ile kaza yapıp yapmadığı hususunun araştırılmadığı,

3. Bilinçli taksirin unsurlarının gerçekleşmediği ve hükmün bozulması gerektiğine,

4. CMK'nın 231, TCK'nın 50, 51 hükümlerinin uygulanmamasına,

5. Tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, Mahkemece tekerrüre esas alınan ilamın tekerrüre esas teşkil etmediğine,

ilişkindir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği;

1. Sanığa verilen cezanın az olduğuna, temel cezanın üst hadden belirlenmesi gerektiğine,

2. Olay yerinden kaçan sanığa takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine,

3. Katılanlar lehine ayrı ayrı vekalet ücreti verilmesi gerektiğine,

4.Sanığın kasten yaralama ve kasten yaralamanın nitelikli hallerinden yargılamasının yapılması gerektiğine,

5. Bilinçli taksirden artırım oranının 1/2 olmamasının hukuka aykırı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2019 tarih ve 2017/956 Esas 2019/869 Karar sayılı kararı ile;