muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7978, Karar No: 2007/9481, Tarih: 03.07.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/7978 E.  ,  2007/9481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihli faturanın elektrik tarifeler Yönetmeliğinin 38. maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın son endeksi ile ilk endeks arasındaki farka göre tüketim bedeli belirlenirken faturada son endeks olmadığını, ayrıca faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 12.221.190.000 TL. istendiğini bildirip, borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davaya bakmanın idari yargının görev alanında olup faturanın da doğru olduğunu bildirip davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının mekanik sayacının söküldüğü 15.04.2004 tarihinden sonra sulama dönemi süresince elektrik kullandığı taraflar arasında ihtilafsızdır. Davaya konu edilen 20.12.2004 tarihli faturada son endeks mevcut olmayıp (+/-) tüketim adı altında bir miktarın ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiasıyla bu davayı açmıştır.

Davalı ise Genel Müdürlüğünün talimatıyla 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların yerlerine dijital sayaç takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin dijital sayaç taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile ... ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalar da nazara alınarak faturanın düzenlendiğini bildirmiştir. Dosya içerisinde bulunan davalı idarenin yazı ve tutanakları ve aynı mahkemeden gelen benzer dosyalardan idarece mekanik saatlerin dijital saatlerle değiştirilmek üzere söküldüğü anlaşılmaktadır. Mekanik sayacın söküldüğü 15.04..2004 tarihinden yeni sayaç takılmış ise, yeni sayacın takıldığı tarihe kadar, şayet yeni sayaç takılmamış ise faturanın düzenlendiği 20.12.2004 tarihine kadar davacının sayaçsız olarak enerji kullandığının kabulü gerekir. Öyle olunca, davalıdan davacı aboneye yeni sayaç takılıp takılmadığı ve takılmış ise tarihi, İl yada İlçe Tarım Müdürlüğünden sulama dönemi süresi sorularak, sayaç endeksinin göstereceği harcamada ayrı olarak davacının kullandığı elektrik tutarının Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13,14,15. maddeleri ile Yine Enerji Piyasası düzenleme Kurulunun 2004 yılında “... ve Usulsüz Elektrik Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin” kararı doğrultusunda hesaplama yapılması gerekir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ile yürürlükten ... eski Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 3.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15457, Karar No: 2019/4800, Tarih: 09.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/15457 E.  ,  2019/4800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul Anadolu 17. Aile Mahkemesi hükmüne karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan raddine/kabulüne karar verilmiş, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... Erdoğ vekili, evlilik birliği içinde davalı adına edinilen 830 parsel sayılı taşınmaz ve 38 UN 7815 plaka sayılı araç nedeniyle 25.000,00 TL katılma alacağının davalıdan tahsilini talep etmiş, 03.10.2016 tarihli dilekçe ile talep ettikleri miktarın 101.700,00 TL olduğunu açıklamıştır.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile 101.700,00 TL katılma alacağının 25.000,00 TL’si için dava, ıslah ile artırılan 76.700,00 TL’si için ise ıslah tarihinden geçerli olmak üzere yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, bu karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davalının katılma alacağına ve miktarına yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine, davalının istinaf talebinin faizin başlangıç tarihi yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının 1 nolu bendinin hükümden çıkarılarak hükmün, davacının davasının kabulü ile toplam 101.700,00 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/1-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen bile kabulüne karar verilecek olsa dahi, şayet yeniden hüküm kurulacak ise, ilk derece mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve tüm hükümlerin yeniden kurulması gerekir. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297. ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilebilecektir. Keza, ilk derece mahkemesi kararı hakkında kısmen esastan ret, kısmen kabul verilip, sadece kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması durumunda bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir.

Bu nedenle somut olayda, yukarıda açıklandığı şekilde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi halinde yeniden tüm talepler bakımından hüküm kurulması gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından usule ve yasal düzenlemelere aykırı şekilde, bir yandan katılma alacağı ve miktarına yönelik istinaf taleplerinin HMK’nin 353/(1)-b.1 maddesi gereği esastan reddine karar verilirken, diğer yandan HMK’nin 353/(1)-b.2 maddesine göre faizin başlangıç tarihi yönünden istinaf talebinin kabul edilmesi, devamında da kanunda yer almadığı şekilde İlk Derece Mahkemesi hükmünün faize ilişkin bu bölümü ile ilgili düzeltilerek onamaya benzer şekilde yeniden hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8786, Karar No: 2011/10738, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8786 E.  ,  2011/10738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2009 yılında yapılan kadastro sırasında ... köyü 103 ada 1 sayılı sırasıyla 119 hektar 0352,92 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak 103 ada 1 parselin bir bölümünün adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca orman kadastrosu yapılmıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca orman kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümünün uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduğunun ve üzerinde eylemli biçimde meşe ağaçları bulunduğunun anlaşıldığı, bilimsel görüşlerde meşe tohumlarının, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı, tohum kanatlarının olmaması nedeniyle rüzgar v.s. gibi doğal etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olmadığının açıklandığı, dolayısıyla taşınmazın üzerindeki meşelerin kadastro tespit tarihinden önceki yıllarda tahrip edildiği toprak altında kalan ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden sonraki yıllarda çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bu gün üzerinde görülen meşelerin meydana geldiği, 6831 sayılı Yasanın 1. maddesine göre tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman saydığı; kaldı ki, zaman içinde taşınmaz üzerindeki orman bitki örtüsünün kaldırılmış olması o yerin orman niteliğini kaybettiği anlamına gelmeyeceği, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu, Devlet Ormanlarının Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 169/1-2, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 16/D, 18/2 maddeleri, 6831 sayılı Orman Yasası ve Yargıtay’ın yerleşik uygulamalarına göre tabi ... niteliğinde olup devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, özel mülkiyete konu olamayacağı, tapu yada kazandırıcı zamanaşımı yoluyla veya başka bir yol ile kazanılamayacağı, tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğu, diğer fıkraları da 3.3.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırıldığından bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı gözetilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığından usul ve yasaya uygun olana hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29.09.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1266, Karar No: 2009/7638, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/1266 E.  ,  2009/7638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Rüya ... Kooperatifi

Taraflar arasında, kooperatif üyeliğine dayalı tapu iptali tescil veya tazminat istemlerine ilişkin dava sonucunda verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vekili ... ... ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelen tarafın yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı vekili, davalılardan ... ... İnşaat Ltd.Şti’nin verdiği ilanlar ile daire satın aldığını, bu suretle önce kooperatif üyesi olduğunu, 1996 yılından beri düzenli olarak önce davalı Rüya ... Kooperatifi’ne daha sonra davalı S.S. ... Konut ... Kooperatifine tüm ödemelerini yaptığını, müvekkiline hiçbir borcunun kalmadığının bildirildiğini, buna rağmen dairesinin müvekkili adına tescil edilmediğini ... sürerek, 6. Kat 18 numaralı dairenin müvekkiline ait olduğunun tespitini, kat mülkiyeti tesis edilmişse müvekkili adına tescilini, bu talebin mümkün olmaması halinde taşınmazın bugünkü değerinin ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsilini, bunun dahi mümkün görülmemesi halinde yapılmış olan ödemelerin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalılardan ... ... İnşaat Ltd.Şti ve SS.... Konut ... Kooperatifi vekili, davacının kendi isteğiyle kooperatiften ayrılarak ödemiş olduğu parayı geri alıp, kooperatifi ibra ettiğini, davacının daha sonra konut almak için müvekkili şirketle anlaştığını, ancak bir süre sonra ödeme yapamayacak durumda olduğunu belirttiğinden o güne kadar yaptığı tüm ödemelerin kendisine iade edildiğini, hatta bu hususta ibraname verdiğini belirterek, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacının davalı S.S.... ... Kooperatifi ortağı iken, bilahare istifa ettiği, kooperatifte bulunan 12.575.000.000-TL'nin tamamını alarak kooperatifi ibra ettiği ve belgedeki imzanın davacı eli ürünü olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kooperatif üyeliğine dayalı, yukarıda sırasıyla açıklanan istemlere ilişkin olup, mahkemece davacının istifa ettiği ve alacağının tamamını alarak kooperatifi ibra ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; hükme esas alınan ibranamede üyelik haklarına karşılık olarak alındığı belirtilen paranın yazılı olduğu bölümün davacının imzasının atıldığı kalemin rengine benzer şekilde çizgi ile çizildiği, ancak daha sonra çizilen kısmın altına ve üstüne sıkıştırılmak suretiyle alındığı iddia edilen meblağın yazıldığı görülmektedir. Davacı tarafça, bu hususta kooperatif üyeliğinden ayrılarak davalı şirket ile sözleşme ilişkisine girilmek suretiyle daireyi almak amacıyla bu belgenin imzalandığı,

meblağ kısmının sonradan doldurulduğu, belge karşılığında para alınmadığı savunulmuştur. Diğer yandan, mahkeme kararında dayanılan ve daha önce Yargıtay tarafından onanan iki ayrı dava dosyasından birinde ibranamenin meblağ yazılan kısımda çizgi olmadığı, diğerinde ise ibranamenin mevcut olmadığı görüldüğünden, anılan kararlar bu davada emsal oluşturmamaktadır. Bu itibarla, mahkemece, mevcut durumuna göre ibranamenin, davacının kooperatiften alacağını aldığını ispata yeterli olmadığı gözetilerek, davacının açıklanan iddialarının yeterince araştırılması, bu bağlamda davalı kooperatifte davacının durumunda olan diğer üyelerin durumlarının ve kooperatif kayıtlarına göre yapıldığı iddia edilen ödemelerin gerçekten ödenip ödenmediğinin araştırılması, varılacak sonuca göre davacının durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 10.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27235, Karar No: 2024/4895, Tarih: 17.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/27235 E.  ,  2024/4895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/748 E., 2016/524 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında,

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'nun 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi ve 43 üncü maddeleri uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Hak yoksunluklarına ve verilen cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçlamayı kabul etmediğine, mesajları kendisinin göndermediğine, ayrıca mesajlarda suç unsuru bulunmadığına, kararın bozularak lehine karar verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, basit tehdit suçunun şikayete tabi olduğu, şikayetçi ...'nin şikayetten vazgeçmesi ve sanığın da bu vazgeçme beyanını kabul etmesi nazara alındığında sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle usul ve Yasaya aykırı Yerel Mahkeme kararının bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü sanığın kendi kullanmış olduğu telefondan katılanın telefonuna "Ben iki buçuk yıl kullandım kokusu çıktı, seninle de artık işim olmaz, eden bulur." şeklinde mesaj çektiği; yine sanığın aynı telefon numarasından şikayetçi ...'nin kullanmış olduğu telefona iki ayrı tarihte "Burnundan fitil fitil gelecek, çok şey olacak, aç telefonu işyerine gelmeyeyim." şeklinde mesajlar çektiği; bu şekilde üzerine atılı hakaret ve tehdit suçlarını işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın aşamalardaki savunmaları, katılan ve şikâyetçinin istikrarlı beyanları, olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın atılı hakaret ve tehdit suçlarını işlediğine, cezaların tayinine ve lehe hükümlerin uygulanmama gerekçesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenmekle sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

1. Sanığa atılı 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun, aynı Kanun'un 131 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve mağdurun 16.02.2015 tarihli talimat duruşmasında şikâyetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca, kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre; 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının d bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8802, Karar No: 2019/2811, Tarih: 04.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/8802 E.  ,  2019/2811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczane sahibi olduğunu, davalı kurumun 2009 yılı Eczane Protokolünün 6.3.3. maddesi gereği 8.881,55-TL cezai şart uygulanmasına ve l.kez uyarılmasına, 2009 yılı Eczane Protokolünün 6.3.7. maddesi gereği l.kez uyarılmasına, c-2009 yılı Eczane Protokolünün 6.310. maddesi gereği 5.556,05-TL cezai şart uygulanmasına ve l.kez uyarılmasına, 2009 yılı Eczane Protokolünün 6.3.24. maddesi gereği 1 yıl fesih İşlemi uygulanmasına ve provizyon ekranının 12.11.2010 tarihi itibariyle kapatılmasına, 27.302,31 TL reçete bedelinin yasal faizi ile tahsiline karar verdiği davalı kurumun kararının sözleşmeye ve mevzuata aykırı olduğunu ileri sürerek, haksız fesih kararının ve neticelerinin iptali ile sözleşmenin geçerliliğinin tespitine, ihtiyati tedbir kararının devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanını reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.