muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3987, Karar No: 2020/2307, Tarih: 03.03.2020

Karara karşı, davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davacı ile dava dış...’in 1998 yılından bu yana dava konusu eserin ve bununla birlikte birçok eserin basımını birlikte gerçekleştirdikleri, davacı ... ve dava dış...’in dava konusu eseri meydana getiren yazarları bulup bir araya getirdiği ve eserde editör olarak kendi isimlerinin yer aldığı, eserden kaynaklı telif haklarını da birlikte kullandıkları, 2002 yılında dava dış... ve davacının eşi ...'in birlikte davalı şirketi kurdukları, davacının şirkete 2004 yılında ortak olduğu, şirketin kurulmasıyla birlikte dava konusu eserin basımının da davalı şirket tarafından yapılmaya başlandığı, eserin davalı şirket tarafından gerçekleştirilen basıları

nedeniyle davacı ve dava dış...'e telif bedeli adı altında herhangi bir ödemenin yapılmadığı, davacı ... ve eşi ...'in toplam 2.360.000,00 TL bedel karşılığı hisselerini dava dış...'e devrederek şirket ortaklığından 05.04.2005 tarihi itibariyle ayrıldıkları, devir esnasında hisse devir sözleşmesi ile davacı ...'in sözleşmedeki şartlar yerine getirildiği sürece, sözleşmenin imza tarihi itibariyle 2 yıl boyunca “Patoloji soru kitabı” haricinde Tıpta Uzmanlık Sınavı konusunda direkt ya da dolaylı ticari iş yapmayacağını taahhüt ettiği, söz konusu yasağın bir nevi rekabet yasağı sözleşmesi mahiyetinde olduğu, sonrasında eserin basılarının yine davalı şirket tarafından gerçekleştirildiği, davacının söz konusu eylemleri bilmesine ve eserin yeni basılarından haberdar olmasına rağmen davanın açılış tarihi olan 2012 yılına kadar sessiz kaldığı, davalıya bir ihtar göndermediği gibi herhangi bir hak talebinde de bulunmadığı, bu kadar uzun süre sessiz kaldıktan ve karşı tarafta artık dava açmayacağına dair güven oluşturduktan sonra davayı açarak eser sahipliğine dayalı telif haklarını talep etmesinin Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralına aykırı olduğu, davacının sessiz kalma suretiyle hak kaybına uğradığının kabulü ile davanın reddi yönünde hüküm kurulması gerektiği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin aynı taraflar arasındaki benzer uyuşmazlıklarda verdiği kararlarının aynı yönde olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/04/2018 tarih ve 2012/215 E. - 2018/132 K. sayılı kararın kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03/03/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12800, Karar No: 2014/8014, Tarih: 12.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12800 E.  ,  2014/8014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Basit cinsel saldırı, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, olay tarihinde 17 yaşı içerisinde bulunan ve arkası kendisine dönük bir vaziyette otobüs beklemekte olan mağdurenin beline sarılmak şeklindeki eyleminin, TCK.nın 103/1-b maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemin TCK.nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/833, Karar No: 2022/1211, Tarih: 29.09.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/833 E.  ,  2022/1211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ... Tüketici Mahkemesince davanın bir kısım davalılar yönünden reddine, bir kısım davalılar yönünden kabulüne dair verilen 06.07.2017 tarihli ve 2016/593 E., 2017/549 K. sayılı direnme kararı davacı vekili ile davalılardan müflis ... Konut San. A.Ş. iflas idare memurunun temyizi üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 03.10.2019 tarihli ve 2018/3-344 E., 2019/990 K. sayılı ilamı ile kısmen uygun bulunmuş, kısmen bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece karar verilmiş ve dosya tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Karar bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın bir kısım davalılar yönünden reddine, bir kısım davalılar yönünden kabulüne dair verilen direnme kararı, Hukuk Genel Kurulunun yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararı ile bozulmuş; mahkemece yeni bir karar verilmiştir.

Bu durumda dosya üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmamaktadır. Mahkemece verilen yeni hükme yönelik temyiz istemlerinin Özel Dairesince incelenmesi gerekir.

O hâlde dosya yeni hükme yönelik temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Hukuk Genel Kurulunun bozma kararı üzerine mahkemece verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 29.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10954, Karar No: 2011/8778, Tarih: 29.12.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/10954 E.  ,  2011/8778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2010

Davacı vekili, müvekkilinin  iş sözleşmesinin  geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine, çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer hakları ile işe başlatmama tazminatının belirlenmesini istemiştir.

Davalı,  davacı ile aralarında  hizmet sözleşmesi bulunmadığını davacının yüklenici firmanın işçisi olduğundan taraf sıfatları bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece ihale ile verilen  işin,   taşeronluk konusu olmadığını,  yüklenici firmanın  davalı şirkete işçi temin eden durumunda olduğundan ve işçilerin sendikal nedenle işten çıkarıldıklarından davanın kabulüne  karar verilmiştir .

Karar davalı tarafından  temyiz edilmiştir

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

Alt işveren işçisi tarafından, feshin geçersizliğine karar verilmesi istemiyle yalnızca alt işveren hakkında veya geçersizlik yahut muvazaa iddiasıyla sadece asıl işveren aleyhine açılan davalarda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayandığının belirlenmesine bağlı olarak, davalı olarak gösterilen kişinin işçinin gerçek işvereni olmadığının belirlenmesi halinde taraf sıfatı sorunu ortaya çıkmaktadır. Davanın taraf sıfatı yokluğu nedeni ile reddedilmesi halinde, gerçek işverene karşı açılacak davada işçi, çoğunlukla, işe iade davaları için öngörülen bir aylık dava açma süresini kaçırma tehlikesi ile karşılaşmaktadır. Böyle bir sonuç işçiyi mağdur edeceği gibi, bir aylık süre geçmemişse yeni bir dava açılmasını gerektirmesi nedeni ile usul ekonomisine de uygun düşmez. Gerek daha önce işe iade davalarına bakan Yargıtay 9.Hukuk Dairesince ve gerek Dairemiz tarafından davacının temsilcide yanıldığı veya taraf sıfatında maddi hataya düştüğü kabul edilmek suretiyle taraf değişikliği konusunda mülga 1086 sayılı HUMK’nın katı kuralları aşılarak sorun çözülmeye çalışılmıştır.Ne var ki, işe iade davası asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açıldığında asıl işveren hakkında taraf sıfatı yokluğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmezken, sadece asıl işveren hakkında dava açılmışsa taraf sıfatının bulunmadığı ve taraf sıfatında yanılgı olduğunun kabulüne karar verilmesi sözü edilen çözümün çelişkisi olarak dikkat çekmiştir.

Öte yandan, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanunun 124.maddesinde kabul edilebilir yanılgıya dayanan iradi taraf değişikliği taleplerinin mahkemece kabul edilmesi yönünde düzenleme yapılmıştır. Ancak sözü edilen düzenlemede taraf değişikliğinin talep şartına bağlanması karşısında, hâkim tarafından bu hususta taraflara hatırlatmada bulunulması mümkün değildir. Bu nedenle talep olmadığı halde, taraf sıfatında maddi hataya düşüldüğünden söz edilmek suretiyle mahkeme kararının bozulmasına yönelik uygulamaya devam edilmesinin, kanunun belirtilen açık düzenlemesi karşısında, mümkün olmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, Dairemizde yukarıda belirtilen içtihadın yeniden gözden geçirilerek değerlendirilmesi ihtiyacı doğmuştur.

Mahkemece verilecek hükmün etkisi bakımından mecburi dava arkadaşlığı, maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ve şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı olarak ikiye ayrılmaktadır. Maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı, maddi hukuka göre bir hakkın birden fazla kimse tarafından birlikte kullanılması veya birden fazla kimseye karşı birlikte ileri sürülmesi ve tamamı hakkında tek hüküm verilmesi zorunlu hallerde söz konusu olur(6100 sayılı HMK.m.59). Şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ise, kanunun özel hükümleri ve davanın niteliğinden kaynaklanan, birden fazla kişiye karşı dava açılmasının ve yürütülmesinin zorunlu olduğu hallerde oluşan dava arkadaşlığına denir (PEKCANITEZ Hakan/ATALAY Oğuz/ÖZEKES Muhammet, Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, Ankara 2011, s.223). Şekli dava arkadaşlığı, gerçeğin tam olarak ortaya çıkarılması ve taraflar arasındaki ilişkinin doğru karara bağlanmasını sağlamak için kabul edilmiştir. Bu durumda, dava konusu hukuki ilişki hakkında bütün dava arkadaşlarına yönelik tek ve aynı doğrultuda bir karar verme zorunluluğu yoktur. Ayrıca dava arkadaşlarının yaptıkları usulî işlemler birbirinden bağımsızdır.

4857 sayılı İş Kanununun 2.maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarına göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olup olmadığı veya muvazaaya dayanıp dayanmadığına yönelik re’sen yapılması gereken yargısal denetim, ilişkinin taraflarının, yani asıl işveren ve alt işverenin davada yer almalarını ve kendi hukuklarını koruyacak açıklama ve ispat haklarını zorunlu kılmaktadır. Aksince bir düşünce Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6.maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27.maddesinde öngörülen hukuki dinlenilme hakkına aykırılık teşkil eder. Buna göre, işe iade davalarına özgü olarak, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin söz konusu olduğu davalarda, davalı taraf yönünden bir çeşit şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığının mevcut olduğu kabul edilmelidir.

Görüldüğü üzere, bu çözüm tarzı hem işçi hem de işveren yönünde hukuka uygun maddî ve usûlî bakımdan her iki tarafın haklarını korumasını sağlayan bir çözümdür.

Görüldüğü üzere, bu çözüm tarzı hem işçi hem de işveren yönünde hukuka uygun maddî ve usûlî bakımdan her iki tarafın haklarını korumasını sağlayan bir çözümdür.

Böyle olunca, işe iade davasının yalnızca asıl işveren veya alt işveren aleyhine açılması durumunda, mahkemece, dava hemen reddedilmemeli, davalı olarak gösterilmeyen asıl işveren veya alt işverene davanın teşmili için davacı tarafa süre verilmeli, verilen süre içinde, diğer dava arkadaşına teşmil edilirse davaya devam edilmeli, aksi halde dava sıfat yokluğundan reddedilmelidir.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına yönelik olarak yapılacak inceleme sonucunda, asıl işveren-alt  işveren  ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayanması nedeni ile

feshin geçersizliğine yönelik karar gerçek işveren hakkında kurulmalı, geçersiz veya muvazaaya dayalı ilişkinin diğer tarafı hakkında sıfat yokluğu davanın reddine karar verilmelidir. Ancak, HUMK’nın 327.maddesinin ikinci fıkrası uyarınca taraf sıfatı olmadığı halde, davacıyı, davalı sıfatı kendisine aitmiş gibi yanıltarak kendisine karşı dava açılmasına sebebiyet verdiği için, davanın sıfat yokluğu nedeni ile hakkındaki davanın reddine karar verilen taraf lehine vekâlet ücreti takdir edilmemelidir.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra yapılacak iş; öncelikle hizmet alım sözleşmeleri, idari ve teknik şartnameler celbedilip, konunun uzmanlarından oluşan bilirkişi heyeti ile işyerinde keşif yapılarak;  Kamu İhale Kanunu ile  4857 sayılı Yasa’nın 2. maddesi  çerçevesinde alt işveren olduğu ileri sürülen firmaya verilen işin asıl işin bir bölümü olup olmadığı, teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirip gerektirmediği, işyerindeki ekipmanların, araç ve gereçlerin kime ait olduğu saptanarak değerlendirme yapılması, diğer yandan sendikal nedene dayalı fesih iddiası yönünden ise; dosya içeriğine göre sendikanın yetki tespiti başvurusunda bulunup bulunmadığı ve yetki alıp almadığı,  işyerinde fesih tarihi itibari ile çalışan sayısı, sendikaya üye olan, üyelikten çekilen, üyelikten çekilenlerden çalıştırılan, iş sözleşmesi feshedilen, işten çıkarılanlardan sendikalı olan ve sendikalı olup da işyerinde çalışması devam eden işçiler olup olmadığı araştırılarak  bu konunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturularak  toplanacak deliller dosya içeriği ile yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulup sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir

Mahkemece yukarıdaki açıklandığı üzere eksik incelme ve araştırma  ile yazılı şekilde  karar verilemesi   bozma nedenidir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4674, Karar No: 2010/16745, Tarih: 28.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/4674 E.  ,  2010/16745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz edenin sıfatına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40723, Karar No: 2018/5071, Tarih: 25.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/40723 E.  ,  2018/5071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 21.01.2010 tarihli protokol imzalandığını, bu protokole göre davalının kendi maliki bulunduğu 904 ve 905 parsellerinde kendisine, sulama amacına yönelik su çıkartılabilmesi için sondaj çalışmaları yapmasına izin verdiğini, bunun karşılığı tüm masrafların şahsınca karşılandığını, sondaj tamamlanmasına rağmen kullanmasına izin vermediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile sondaj çalışmalar için yaptığı masraf için 7.000,00 TL, erik, limon ve zeytin bahçesini yeterli suyla sulamayamadığından 2011, 2012 ve 2013 yıllarındaki kar mahrumiyeti için ayrı ayrı 100,00 TL, taşlık kayalık arazisini imar ihya ederek verimli hale getirememesinden kaynaklı kar mahrumiyeti için ayrı ayrı 100,00 TL, davalının arazisinin kuru iken sulu hale gelmesi ve bu halde satılarak kar elde etmesi nedeniyle sebepsiz zenginleşmesine dayalı olarak 5.000,00 TL olmak üzere toplam 12.600,00 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini maddi tazminat yönünden 64.796 TL'ye yüksemiştir.

Davalı, davacının sondaj çalışmasını tamamlamadığından sözleşmeyi fesh etmekte haklı olduğunu, iddia edilen zararların varsayımsal olduğunu ve istenemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, manevi tazminat yönünden davanın Reddine, maddi tazminat yönünden ise davanın Kısmen Kabul Kısmen Reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı,''MUAFAKTNAME VE TAAHÜTNAME'' adlı belgeye dayanarak yaptığı masraflar, elde etmekten mahrum kaldığı menfaatler ile davalının arazisinin kuru iken sulu hale gelmesinden elde ettiği sebepsiz zenginleşme ile manevi zararlarının tahsilini istemiştir. Her ne kadar, mahkemece, manevi tazminatın reddine, maddi tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; taraflar arasında imzalan sözleşme sınırlı ayni hak tesisine yönelik olup, resmi şekilde yapılmadığından geçersizdir. Geçersiz sözleşmelerde taraflar ancak birbirlerden sebepsiz zenginleşmeye dayalı talepte bulunabilirler. Mahkemece, bu husus dışına çıkılarak geçerli bir sözleşme varmış gibi farklı isimler adı altında bedellere hükmedilmesi hatalıdır.O halde, mahkemece, davacı taleplerini yalnızca sebepsiz zenginleşmeye göre değerlendirerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacı ve davalı tarafın sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacı ve davalı tarafın sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davacı ve davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde davacıya, 963,00 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1961, Karar No: 2014/4537, Tarih: 19.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/1961 E.  ,  2014/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/16-2013/243

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ve alacaklılardan A.. A.. taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, alacaklı Ç Meşrubat ve Gıda Mad. Dağıtım Paz. Tic. A.Ş. tarafından Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/186 E. sayılı takip dosyası ile 17.09.2012 tarih ve 25.000 TL bedelli çeke dayalı olarak hakkında başlatılan kambiyo senetlerine özgü genel haciz yolu ile icra takibinde; icra mahkemesine başvurusunda imzaya itiraz etmiş ve itirazı mahkemenin 2013/16 Esas sırasına kaydedilmiştir. Alacaklı A.. A.. tarafından Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğü 2013/2325 E. sayılı takip dosyası ile 04.12.2012 tarihli 20.000 TL bedelli çeke dayalı olarak hakkında başlatılan kambiyo senetlerine özgü genel haciz yolu ile icra takibine ilişkin olarak yaptığı imzaya itirazı ise icra mahkemesinin 2013/186 E. sırasına kaydedilmiş ve yapılan yargılamada aralarında fiili ve hukuki bağlantı olduğu gerekçesi ile 2013/16 E. sayılı dava ile birleştirilmesine karar verildiği ve birleşen davaların yapılan yargılaması sonunda esas hakkında karar verildiği görülmektedir.

İtiraza konu icra takipleri ve takip alacaklıları ile imza itirazına konu senetler farklı olup mahkemece, borçlunun icra mahkemesine yaptığı her iki imzaya itiraz başvurusuna ilişkin dava dosyaları arasında fiili ve hukuki bağlantı bulunmadığından birleştirilmesine karar verilmesi yerinde görülmemiştir. Takip borçlusunun aynı kişi olması davaların birlikte görülmesini gerektirmez. O halde mahkemece, borçlunun her bir icra takibi için yaptığı imzaya itirazının ayrı ayrı incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken dava dosyalarının birleştirilmesi suretiyle sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/387, Karar No: 2020/965, Tarih: 06.02.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/387 E.  ,  2020/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi kararının dosyası Dairemize gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 14/11/2019 tarih, 2019/5300 E. 2019/16487 K sayılı kararı ile davacının kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Davacı tarafından adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemiz kararına, süresi içinde itiraz edilmiştir.

HMK 337/2. maddesi gereğince adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir.

Dairemizce verilen karara ilişkin itirazı incelemeye yetkili merci Yargıtay 13. Hukuk Dairesi olup davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazını değerlendirmek üzere dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının Yargıtay 13. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.