muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3685, Karar No: 2013/11700, Tarih: 10.04.2013

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, işçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde işyeri devri kurallarına göre çözüme gidildiği, bu durumda değişen alt işverenlerin işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını devralmış sayılacağı, iş sözleşmesinin tarafı olan işçi ya da alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden işyerinde çalışması devam eden işçinin feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz bu karşı iş sözleşmesinin kanıtlanması durumunda iş sözleşmesi bildirimini karşı tarafa ulaşması ile sona ereceğine işçinin daha sonraki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğinde olduğu, bu ihtimalle feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleştiğinde fesih niteliğine ve tanık beyanları göz önüne alındığında davalı işverenin sözlü olarak iş sözleşmesini sona erdirdiği anlaşıldığından davacının ihbar kıdem tazminatı alacağı ile yıllık izin ücreti alacaklısı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde miras bırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde miras bırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davalı işveren, davacının yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam ettiğini savunmuştur.

Davacıya ait hizmet cetvelinden 28.02.2010 tarihinde iş akdi sona eren davacının 01.03.2010 tarihinde bir başka işveren nezdinde çalışmaya başladığı görülmektedir.

Somut olayda davalı işveren, davacının yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam ettiğini savunmuştur.

Davacıya ait hizmet cetvelinden 28.02.2010 tarihinde iş akdi sona eren davacının 01.03.2010 tarihinde bir başka işveren nezdinde çalışmaya başladığı görülmektedir.

Mahkemece, davacının ihaleyi yeni alan işveren nezdinde çalışmaya devam edip etmediği araştırılarak işyeri devri ve fesih olgusu değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5227, Karar No: 2020/2293, Tarih: 10.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5227 E.  ,  2020/2293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : OSMANİYE 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmaması ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile ilk uyarılı başvuru davetiyesinin sanığın kollukta beyan ettiği bilinen son adresi yerine MERNİS adresinde tebliğ edilmiş olması usulsüz olduğundan, kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37906, Karar No: 2017/2846, Tarih: 06.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/37906 E.  ,  2017/2846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı, davalı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davac... Özel Sağ. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, Özel...Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Dal Merkezi’nin sahibi olup, davalı kurum ile aralarında Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi bulunduğunu, bu kapsamda da hak sahibi sigortalıların teşhis ve tedavi işlemlerinin sağlık merkezlerinde yapıldığını, Mart ve Nisan 2012 dönemlerine ilişkin fatura ve hasta dosyalarını inceleyen davalı kurumun, teşhisler ile uygulanan tedavilerin uyumlu olmadığından bahisle, hizmet bedellerinden 113.102,55 TL kesinti yaptığını, kesintinin dayanaksız olduğunu ileri sürerek, yapılan kesintinin haksız olduğunun tespitine ve 113.102,55 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum, işlemin sözleşme ve mevzuaata uygun olduğunu beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 56.551,27 TL'nin tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davalı kurum, işlemin sözleşme ve mevzuaata uygun olduğunu beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 56.551,27 TL'nin tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, hak sahibi sigortalılara konulan teşhisler ve uygulanan tedavilerin; faturaların tahsiline esas kodlamalarla uyumsuz olduğundan bahisle davalı kurum tarafından hizmet bedellerinden kesinti yapılmasına ilişkin tesis edilen işlemin haksız olduğunun tespiti ve kesinti miktarın tahsiline ilişkindir. Mahkemece, 02.02.2015 tarihli bilirkişi ek raporu benimsenerek, taraflar arasında, kesilen fatura tutarları, faturalandırmaların sisteme girişlerinin usulüne uygun olup olmadığı hususunda bir anlaşmazlık bulunmadığı, uyuşmazlığın, faturaya ilişkin hastalara konulan tanıların tanı kodları ile uyumlu olup olmadığı noktasında toplandığı tespiti yapılıp,davanın kısmen kabulü ile kusur oranına göre 56.551,27 TL nin tahsiline karar verilmiştir. Hemen belirtilmelidir ki, bilirkişinin kusur oranına ilişkin bu saptaması ile sonuca gidilmiş olmasında bir isabet bulunmamaktadır. Davalı kurum, kesintinin, verilen kodlamaların, hasta epikrizleri ve sağlık problemleri ile uyuşmadığını,farklı işlem kodları ve ücretleri nedeniyle epikrize göre yapılan işleme uygun kod üzerinden düzeltme işlemi yapılarak ödeme yapıldığını bildirmiştir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, bu kodlamalara ilişkin tanılarla, hastalara ilişkin bilgi ve belgelerin karşılaştırılması, bir uyumsuzluğun bulunup bulunmadığının belirlenmesi bu kapsamda, sözleşme ve SUT hükümleri de gözetilerek, hak sahibi sigortalıların gerçek teşhis ve tanıları tespit edilip, uygun kodlar bulunmak suretiyle, faturalandırmanın yerinde olup olmadığının denetlenmesi ve gerçekten uygun olmayan koddan bir faturalandırma yapılmış ise, kurum zararının doğup doğmadığının tespit edilmesi, bu hususların çözümü teknik bilgiyi gerektirdiğinden, konusunda uzman bilirkişiden taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınmak suretiyle sonucu çerçevesinde bir karar vermekten ibarettir. Ancak, mahkemece, belirtilen hususlara riayet edilmeden eksik inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birince bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5067, Karar No: 2010/6939, Tarih: 26.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/5067 E.  ,  2010/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/195641

MAHKEMESİ :(BEYOĞLU) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :09.05.2006-143/116

SUÇ :Silahla yaralamak

A.Ç.'ı silahla yaralamaktan sanık M.. A..'ın yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne ilişkin (BEYOĞLU) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.05.2006 gün ve 143/116 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Netice Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1-)Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan silinme koşulları oluşmamış mahkumiyeti bulunduğundan, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin yasal olarak uygulanması olanağının bulunmadığı değerlendirilmiştir.

2-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a-)Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinden önce ve farklı zamanlarda aynı bayanla arkadaşlık eden sanık ile mağdur arasında bu nedenle husumet bulunduğu, olay yerine yanında arkadaşı tanık Ulaş olduğu halde araçla önceden gelerek mağduru bekleyen sanığın, gece saat 01.30 sıraları aracını sokağa park edip, yaklaşık 200 metre mesafedeki evine gitmek için yürümekte olan mağdura ruhsatsız tabancası ile hedef alıp en az 7 el ateş etmesi sonucu hareket halinde olan mağdurun sol el ve sağ ayağından isabet aldığı ve koşarak oradaki inşaat malzemelerinin arasına saklandığı, sonucu aldığını düşünen sanığın olay yeri yakınında bulunan ve içinde arkadaşı tanık Ulaş’ın bulunduğu kendisine ait araca binerek oradan uzaklaşmak istediği sırada ihbar üzerine olay yerine gelen güvenlik güçlerince yakalandığı, olay yerinde iki ayrı bölgede olmak üzere 7 adet 9 mm. çaplı ve 3 adet 7,65 mm. çaplı kovan ele geçirildiği, 7 adet 9 mm. çaplı kovanın suçta kullanılan ve olay sonrası sanığın aracının yakınındaki çöp bidonu altında ele geçirilen 9 mm. çaplı tabancadan, diğer 3 adet 7, 65 mm. çaplı kovanın ise ele geçirilemeyen tek bir tabancadan atılmış olduğunun, sanığın sağ ve sol el içi svap numunelerinde atış artığı bulunduğunun, mağdurun ise (sol elinin sarılı olması nedeniyle sağ elinden alınan) svap numunesinde atış artığı bulunmadığının tespit edildiği olayda;

Mağdurun hareket halinde olması, suçta kullanılan aletin elverişliliği, atış sayısı ve mesafesi, atışın hayati bölgelerin hedef alınarak yapılmış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, Kasten İnsan Öldürmeye Teşebbüs suçu yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Kasten Yaralama suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

b-)Duruşmada tanık olarak dinlenen zabıt mümzi polis memuru tanık Koray’ın, ele geçen 7,65 mm. çaplı kovanların atıldığı silahla olay tarihinden sonra mağdurun kendi bürosunda öldürülmüş olduğuna dair duyumlar aldığını belirtmesi karşısında; mağdurun ölümü ile ilgili olaya ilişkin evrakların getirtilip incelenerek, şayet ele geçen 7,65 mm. çaplı tabanca veya kovanlar var ise, incelemeye konu olayda ele geçen aynı çaplı kovanlarla irtibatı bulunup bulunmadığı araştırılarak ve dosya kapsamı da birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre haksız tahrikin varlığının ve düzeyinin belirlenmesi yerine, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

c-) 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun kararda gösterilmemesi;

d-)Kabule göre de;

aa) Mağdurun hayati tehlike geçirmeyecek, 25 gün iş ve gücünden kalacak ve sol el 4. metakarpte açık kırık ve sağ fibula alt uçta nondeplase kırık nedeniyle hayati fonksiyonlarını Ağır-5 derecede etkileyecek şekilde yaralandığı olayda; hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 87/3. maddesi de gözetilerek, 5237 sayılı TCK. ile 765 sayılı TCK’nun olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılmasında zorunluluk bulunması,

bb-) Sanık ile mağdurun tabancaları ile karşılıklı atışlarında, ilk önce atışın hangi taraftan yapıldığının belirlenemediği kabul edildiğine göre, tahrik nedeniyle cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirim öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında sanığın lehine en üst oranda indirim yapılması yerine ¼ oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 26/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3066, Karar No: 2023/2360, Tarih: 11.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3066 E.  ,  2023/2360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/258 E., 2017/32 K.

DAVA TARİHİ : 15.10.2014

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında

hüküm kurma

Taraflar arasındaki ergin olana kadar kurumda kaldığının, ... koruması altında olduğunun tespiti davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulü ile davacının ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespitine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA