muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10189, Karar No: 2024/14490, Tarih: 04.11.2024

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle (2) numaralı paragrafta açıklanan ilave gerekçeye göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5301, Karar No: 2019/2916, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5301 E.  ,  2019/2916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/502, Karar No: 2004/6242, Tarih: 30.09.2004

5. Ceza Dairesi 2004/502 E., 2004/6242 K.

**5. Ceza Dairesi 2004/502 E., 2004/6242 K.**

**- MÜSTEHCEN YAYIN**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 426 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 427 ]

**"İçtihat Metni"**

Müstehcen içerikli kitap yayımlamak suçundan sanıklar Mehmet ve Ömer'in yapılan yargılanmaları sonunda; mahkumiyetlerine dair (İstanbul İkinci Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.11.2002 gün ve 2002/304 Esas, 2002/821 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık Ömer vekili ve sanık Mehmet taraflarından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kasım 2001 tarihinde yayımlanan Dragan Babic'in yazdığı, Fransızcadan dilimize çevrilen "Son Sürgün" adlı kitabın bazı sayfalarında yer alan yazılardan dolayı halkın ar ve hayâ duygularını incittiği, cinsi arzuları tahrik ve istismar eder nitelikte genel ahlaka aykırı bulunduğu kabul edilerek TCK. nın 426 ve 427. maddeleri uyarınca tecziyesine karar verilmiş ise de, aşamalarda sanıklar tarafından kitabın edebi eser niteliğinde olduğunun İleri sürülmüş olması ve hükümden sonra 30.7.2003 gün ve 4963 sayılı Kanun ile eklenen TCK. nın 426/son maddesiyle "bilim ve sanat eserleri ile edebi değere sahip olan eserler bu madde kapsamı dışındadır" hükmü karşısında suça konu kitabın edebi değere sahip olup olmadığı ve müstehcen olarak nitelendirip nitelendirilemeyeceği hususunda ek rapor alındıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken noksan araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

TCK. nın değişik 30/2. maddesine aykırı olarak para cezalarında "bin" lira küsurlarının hesaba dahil edilemeyeceğinin,

4963 sayılı Yasanın 4. maddesiyle değişik TCK.nın 427/son maddesi gereğince suça konu kitabın imhasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık Ömer vekili ve sanık Mehmet'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK. nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 30.9.2004 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/4481, Karar No: 2022/8433, Tarih: 29.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4481 E.  ,  2022/8433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 09.05.2019 tarih ve 2018/267 E- 2019/234 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.03.2021 tarih ve 2019/1077 E- 2021/298 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı adına tescilli "Saray" ve "Saraypen" asıl unsurlu markaların bulunduğunu, "saray" ibaresinin gerçek hak sahibinin davacı olduğunu, davalı gerçek kişinin ise 2017/05462 sayılı "İstanbul Saraypen" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davacı tarafından bu başvuruya yapılan itirazın Markalar Dairesi Başkanlığınca kısmen yerinde görülerek başvuru kapsamından 19. sınıfta yer alan mallarla, bu malların satışına özgülenmiş 35. sınıftaki perakendecilik hizmetlerinin çıkarıldığını, başvurunun tümden reddi istemiyle bu karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında gerek görünüş, gerek yazı fontu ve karakteri gerekse de okunuş itibariyle karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, davalı gerçek kişinin, davacının markaları ile aynı veya benzer sınıflarda "İstanbul saraypen" markasını tescil ettirmek istemesinin, marka başvurusunun kötü niyetle yapıldığını gösterdiğini, davacının SMK' nın 6/3 maddesi anlamında eskiye dayalı kullanımının bulunduğunu, yine aynı Kanun'un 6/5 maddesi kapsamında davacı markalarının tanınmış olduklarını, öte yandan "saray" ibaresinin davacının ticaret unvanının da kılavuz unsurunu oluşturduğunu, tüm bu nedenlerle başvurunun tescil edilmemesi gerektiğini ileri sürerek, YİDK' in 2018-M-4855 sayılı kararının iptaline ve dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davalı başvurusu kapsamında yer alan mal ve hizmetlerle, davacının tescilli markalarının kapsamında yer alan mal ve hizmetlerin farklı olduklarını, tarafların aynı iş kolunda olmadığını, davacı markalarının tanınmış bulunmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru kapsamında kalan mal ve hizmetler ile davacının itirazına mesnet markaların kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin benzer olmadıklarını, dolayısıyla SMK' nın 6/1 maddesi koşullarının oluşmadığını, davacının diğer iddialarının da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; Mahkemece, dava konusu başvuru kapsamında yer alan 17. sınıftaki malların genel anlamda inşaat malzemeleri ve özellikle plastik, sentetik, lastik gibi çeşitli malzemelerden yapılma yalıtım, dolgu, tıkama ve ara bağlantı(hortum, rakor vs) parçalarına ilişkin oldukları, dolayısıyla 19. sınıfta yer alan diğer inşaat malzemeleri ile bu malların birbirleri ile benzer mahiyette bulundukları, taraf marka işaretleri arasında da "SARAY" ibaresinden kaynaklı benzerlik bulunduğu gibi dava konusu başvurunun, davacı yanın önceki tarihli markalarından "SARAYPEN" markasını birebir içerdiği, buna göre başvuru kapsamında yer alan 17. sınıftaki "Kauçuk, gütaperka, lastik, amyant (asbest), mika veya bunlardan mamul toz, levha, çubuk ve folyo halinde yarı mamul sentetik malzemeler. Yalıtım, dolgu ve tıkama malzemeleri: yalıtım amaçlı kullanılan boyalar, yalıtım için kumaşlar, yalıtım amaçlı bantlar, yalıtım için örtüler, derz dolguları, contalar, o-ringler (motor, silindir contaları ve musluklar için contalar hariç). Lastikten, plastikten veya kauçuktan mamul bükülebilir borular, hortumlar (taşıtlar için kullanılanlar dahil), boru kılıf ve rakorları; tekstilden hortumlar, madeni olmayan boru kılıfları ve rakorları, hortum rakorları, taşıtlar için radyatör hortumları (yangın hortumları hariç)." malları ile bu malların satışına özgü 35. sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Kauçuk, gütaperka, lastik, amyant (asbest), mika veya bunlardan mamul toz, levha, çubuk ve folyo halinde yarı mamul sentetik malzemeler. Yalıtım, dolgu ve tıkama malzemeleri: yalıtım amaçlı kullanılan boyalar, yalıtım için kumaşlar, yalıtım amaçlı bantlar, yalıtım için örtüler, derz dolguları, contalar, o-ringler (motor, silindir contaları ve musluklar için contalar hariç). Lastikten, plastikten veya kauçuktan mamul bükülebilir borular, hortumlar (taşıtlar için kullanılanlar dahil), boru kılıf ve rakorları; tekstilden hortumlar, madeni olmayan boru kılıfları ve rakorları, hortum rakorları, taşıtlar için radyatör hortumları (yangın hortumları hariç). mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)." yönünden dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında SMK'nın 6/1 maddesi anlamında iltibas ihtimalinin doğabileceği, bunu dışında kalan emtia açısından ise böyle bir ihtimalin mevcut olmayacağı, 6769 sayılı SMK'nın 6/3 ve 6/6 maddeleri koşullarının oluşmadığı, davacının "SARAY" markası ile faaliyet gösterdiği sektörde, sektörel anlamda bir tanınmışlığının bulunduğu ancak bu tanınmışlığın, benzerlik ve iltibas ihtimali doğmayacağı kabul edilen emtiaya sirayet edecek mahiyette olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'in 18/06/2018 tarih, 2018-M-4855 sayılı kararının, 17

. sınıftaki "kauçuk, güteperka, lastik, amyant(asbest), mika veya bunlardan mamul toz, levha, çubuk ve folvo halinde yarı mamul sentetik malzemeler. Yalıtım, dolgu ve tıkama malzemeleri: yalıtım amaçlı kullanılan boyalar, yalıtım için kumaşlar, yatılım amaçlı bantlar, yalıtım için örtüler, derz dolguları, contalar, o-ringler(motor, silindir contaları ve musluklar için contalar hariç). Lastikten, plastikten veya kauçuktan mamul bükülebilir borular, hortumlar (taşıtlar için kullanılanlar dahil), boru kılıf ve rakorları; tekstilden hortumlar, madeni olmayan boru kılıfları ve rakorları, hortum rakorları, taşıtlar için vadyatör hortumları(yangın hortumları hariç)" malları ile bu malların satışına özgülenmiş 35. sınıftaki "Müşterilerin malları el verişli bir şekilde görmesi ve satın alması için malların kauçuk, güteperka, lastik, amyant(asbest), mika veya bunlardan mamul toz, levha, çubuk ve folvo halinde yarı mamul sentetik malzemeler. Yalıtım, dolgu ve tıkama malzemeleri: yalıtım amaçlı kullanılan boyalar, yalıtım için kumaşlar, yatılım amaçlı bantlar, yalıtım için örtüler, derz dolguları, contalar, o-ringler(motor, silindir contaları ve musluklar için contalar hariç). Lastikten, plastikten veya kauçuktan mamul bükülebilir borular, hortumlar (taşıtlar için kullanılanlar dahil), boru kılıf ve rakorları; tekstilden hortumlar, madeni olmayan boru kılıfları ve rakorları, hortum rakorları, taşıtlar için vadyatör hortumları(yangın hortumları hariç) mallarının biraraya getirilmesi hizmetleri(belirtilen hizmetler perakende , toptan satış magazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer hizmetler ile sağlanabilir)" yönünden iptaline, sayılan mal ve hizmetler yönünden davaya konu markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu "İstanbul Saraypen" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "SARAY" asıl unsurlu markalar arasında, başvuru kapsamında yer alan ve yukarıda sayılan 17. sınıftaki mallarla bu malların satışına özgülenmiş 35. sınıftaki perakendecilik hizmetleri yönünden 6769 sayılı Kanun'un 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira davacı markalarının asli unsurunu oluşturan "SARAY" ibaresinin dava konusu başvuruda da aynen kullanıldığı ve başvuruda farklı olarak yer verilen "İSTANBUL" ile "PEN" ibarelerinin başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadıkları, öte yandan davacı markalarının kapsamlarında yer alan 6. ve 19. sınıftaki mallarla, dava konusu başvuru kapsamında yer alıp yukarıda sayılan 17. sınıftaki mallar ve bu malların satışına özgü 35. sınıf perakendecilik hizmetleri arasında da benzerlik bulunduğu, çünkü bu malların genel olarak inşaat sektöründe kullanılan, birbirlerini ikame eden ve aynı yerlerde satışa sunulan mallar oldukları, yukarıda belirtilen mal ve hizmetler dışında başvuru kapsamında kalan mal ve hizmetler yönünden ise emtia benzerliğine ilişkin koşul gerçekleşmediğinden SMK'nın 6/1 maddesi koşullarının somut olayda bulunmadığı gibi bu mal ve hizmetler yönünden aynı Kanun'un 6/5. maddesinde düzenlenen hallerin ortaya çıkacağının da ispat edilemediği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olduğundan, taraf vekillerinin dosyada mevcut bilirkişi heyetinde sektörden bir bilirkişinin bulunmadığına ilişkin istinaf itirazlarının da yerinde olmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 29/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1803, Karar No: 2023/10329, Tarih: 18.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/1803 E.  ,  2023/10329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/448 E., 2016/55 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2016 tarihli ve 2014/448 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a. Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezası yönünden hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçlamaları kabul etmediğine, hakkında beraat kararları verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa vasi olarak atanan eşi ......nın, hükümden sonra dava dosyasına sunduğu bilgi ve belgelerin incelenmesi neticesinde sanığın, İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesinin, 07.05.2019 tarihli ve 2018/7 Esas, 2019/454 Karar sayılı kararıyla ...Prof. Dr.... Ruh ve Sinir Haslalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesince tanzim olunan 30.04.2019 tarihli sağlık kurulu raporuna istinaden, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı başlıklı 405 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kısıtlanmasına karar verildiği ve bu kararın 10.06.2019 tarihinde kesinleştiği,

yine dava dosyasına sonradan eklenen belgelerden, sanık hakkında ...Prof. Dr.... Ruh ve Sinir Haslalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesince tanzim olunan 17.06.2016, 29.09.2016 ve 30.04.2019 tarihli sağlık kurulu raporlarından sanığa, atipik psikoz teşhisi konulduğu anlaşılmakla, sanığın suç tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden ya da tıp fakültelerinin ruh sağlığı ve hastalıkları ana bilim dalı başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tespit ve tayininde zorunluluk bulunması nedeniyle hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2016 tarihli ve 2014/448 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9025, Karar No: 2022/17518, Tarih: 25.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/9025 E.  ,  2022/17518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15/05/2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 24/06/2015 günü yeniden işlemeye başladığı yine katılana ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarih olan 08/06/2021 tarihinde duran zamanaşımının, raporun uzlaştırma bürosuna verildiği tarih olan 07/07/2021 tarihinde yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan eylemine uyan TCK'nın 165/1 ve 31/3. maddelerinde belirtilen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 12/08/2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2120, Karar No: 2022/5306, Tarih: 24.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2120 E.  ,  2022/5306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk ve Bolu 2. Sulh Hukuk Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri'nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi'nin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının mernis adresinin “Çökeler Köy Yolu Küme Evleri No:22 İç Kapı No:0 Çökeler Kıbrıscık/Bolu” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “Çınardere Mah. Limon Sok. No:27/3/6 Pendik/İstanbul” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “Çınardere Mah. Limon Sok. No:27/3/6 Pendik/İstanbul” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.