muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15514, Karar No: 2011/2354, Tarih: 15.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15514 E.  ,  2011/2354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24517, Karar No: 2015/41041, Tarih: 01.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/24517 E.  ,  2015/41041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/331919

MAHKEMESİ : Iğdır Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2010

NUMARASI : 2009/229 (E) ve 2010/134 (K)

SUÇLAR : Yağma, Yağmaya kalkışma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık M.. O.. savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezaların türü ve süresine göre sanık M.. O.. savunmanının duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

I- Sanıklar M.. O.. ve A.. D.. hakkında yakınanlar S.. N.., A.. İ.., F.. S.. ve Y.. R..'e yönelik yağma suçlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi kapsamında verilen kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca sanıklar savunmanları yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,

II- Sanıklar M.. O.. ve A.. D.. hakkında, yakınan M.. S..'a yönelik yağma; sanık H.. M.. hakkında, yakınanlar S.. N.., A.. İ.., M.. S.., F.. S.. ve Y.. R..'e yönelik yağmaya kalkışma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar M.. O.., A.. D.. ve H.. M.. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık İ.. B.. hakkında yakınanlar S.. N.., A.. İ.., M.. S.., F.. S.. ve Y.. R..'e yönelik yağmaya kalkışma suçlarından kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık hakkında tekerrüre esas alınan Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/184 Esas ve 2003/301 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilen hükümler bulunduğundan, bu hükümlerden hangi suçtan verilen mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alındığının açıkça belirtilmesi gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. B.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 58.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın, Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/184 Esas ve 2003/301 Karar sayılı ilamı yağma suçundan verilen hapis cezasının kesinleşmesinden sonra ve tekerrür süresi içinde yeniden suç işlediği anlaşıldığından 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddeleri gereğince sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4817, Karar No: 2012/9357, Tarih: 14.09.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/4817 E.  ,  2012/9357 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN 1. KARARIN :

Mahkemesi :İnfaz Hakimliği

İNCELENEN 2. KARARIN :

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

... 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde tutuklu/hükümlü ...'ın, Türkiye ... Cemiyeti adına göndermek istediği mektubun birinci sayfasının birinci paragrafının 10, 11, 12 ve 13. satırlarında suç ve suçluyu övmek, yüceltmek ifadelerine yer verilmesi sebebiyle Ceza İnfaz Kurumları Yönetmeliği ve Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 91/3. maddesi uyarınca söz konusu satırların karalanmak suretiyle ilgilisine gönderilmesine dair, anılan Cezaevi Disiplin Kurulu Başkanlığının 08.09.2010 tarihli ve 2010/619 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile kararın iptaline ilişkin Tekirdağ İnfaz Hakimliğinin 30.11.2010 tarihli ve 2010/1055-836 sayılı kararını ve bu karara yönelik itirazın reddine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2012 tarihli ve 2010/1352 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, ... 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu ...'ın göndermek istediği mektupta yer alan ifadelerin suç ve suçluyu övücü ve yüceltici içerik taşıması sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 91/3. maddesi gereğince söz konusu ifadelerin bulunduğu 10, 11, 12 ve 13. satırların karalanması suretiyle ilgilisine gönderilmesine dair kurul kararına yapılan itirazın kabulüne karar verilmiş ise de ceza infaz kurumlarının kanunla belirlenmiş kendine özel şartları ve kuralları olan kurumlar olduğu, kişi hürriyetinin kanundan kaynaklanan yetkiye dayanılarak kısıtlandığı bu kurumlarda, belirli bir disiplin ve düzenin sağlanmasının da yine mevzuat gereğince zorunlu olduğu, disiplin kurulunun kanuna dayanarak yaptığı değerlendirmede hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 04.04.2012 tarih ve 2010/5535/19973 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2012 tarih ve 2012/100101 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cezaevinde bulunan hükümlünün muhatabına göndermek istediği mektupta, silahlı terör örgütü ...'nın isyanı ifadeye kavuşturan bir örgüt olduğunun savunulduğu ve mektubun bu tema üzerine yazıldığı, kurum görevlilerinin suç işlemeyi önleme yükümlülüklerinin bulunduğu göz önünde tutulup, Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzüğün 19/1-h, 22/5, 85/3 ve 44. maddeleri de dikkate alındığında ve ayrıca Cezaevi Disiplin Kurulu Başkanlığı'nın, söz konusu mektubun gönderilmeyerek ceza infaz kurumunda saklanması yerine yazılı şekilde ilgili satırların karalanmak suretiyle ilgilisine gönderilmesine dair 08.09.2010 tarih ve 2010/619 sayılı kararında ise bu yönüyle isabet bulunmadığı anlaşılmakla;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran bu gerekçelerle yerinde görüldüğünden, Tekirdağ İnfaz Hakimliğinin 30.11.2010 tarih ve 2010/1055-836 sayılı kararı ile Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2010 tarih ve 2010/1352 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6697, Karar No: 2014/2985, Tarih: 25.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/6697 E.  ,  2014/2985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2011/448-2012/327

Davacı Ş.. A.. vekili Avukat N. A..tarafından, davalı K.. K.. vd aleyhine 19/09/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı Kenan Kıran vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Kenan Kıran vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, İstanbul 11.Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı olarak görev yaptığını, davalıların görevli oldukları Yeni Akit Gazetesinin 23/08/2011 tarihli sayısında "...Şık'ın tutukluluğunda Vakite cezada isyan gerekir. Bu ülkede 28 Şubatı yaşadık. Bugün A. Ş.. için manifesto niteliğinde muhalefet şehri yazan Ş.. A..lar'la yaşadık biz 28 Şubatı. Bir küçük örnek verelim, Ş.. A.. başkan, A. Ş.. isimli gazeteci için basın özgürlüğü vurgulayan karar gerekçeleri yazarken söz konusu Vakit Gazetesi olunca nasıl yasakçı kararlara imza atmış siz de görün. Görün bakalım Hakim A..'ın isyanı basın hürriyetinin kısıtlanması mı yoksa ergenekon üyeliği kapsamında faaliyet yapılmasının önlenmesi mi" şeklinde yazılar yazarak 28 Şubatı gerçekleştiren kişilerle aynı zihniyette olduğunun vurgulandığını, bu sözlerin kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya konu yayında davacının imzası bulunan iki ayrı kararın karşılaştırıldığını, haberin eleştiri niteliğinde olduğunu ve basın özgürlüğü kapsamında kaldığını beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, yayının içerik olarak davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar, davaya konu yayında davacının imzası bulunan iki ayrı kararın karşılaştırıldığını, haberin eleştiri niteliğinde olduğunu ve basın özgürlüğü kapsamında kaldığını beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, yayının içerik olarak davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 10. maddesi bakımından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yerleşik içtihatlarıyla oluşturulan ilkelerden biri de ifade özgürlüğüne ilişkindir. Buna göre; ifade özgürlüğü, demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve herbir bireyin gelişimi için temel koşullardan birini oluşturur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber“ ve “düşünceler“ için değil, aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Sözleşmenin 10. maddesinde belirtildiği üzere bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalı ve bir kısıtlama ihtiyacının bulunduğu inandırıcı bir şekilde ortaya konmalıdır. (Prof.Dr.Osman Doğru-Dr.Atilla Nalbant; İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt:2, s.365, Nilsen ve Johnsen [BD] 43).

İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

İfade özgürlüğü açısından basın ve yargı kararları eleştirilerinde esas olan eleştirilerin yargının tarafsızlığı yönünden şüphe doğurmaması, şüphe doğuran yayınlar yapılmaması, yargının otoritesini zayıflatacak sözel ve yazılı ifadelerde bulunulmamasıdır. Ayrıca bu sınırları içinde yapılan eleştirilerin de sınırı aşmayan sözcüklerle gerçekleştirilmesi gerekir. Somut olayda basın ve bir yargıcın iki ayrı şerhi hakkında eleştiri durumu karşı karşıyadır. Yargı otoritesini zayıflatmaya yönelik olmamak kaydıyla bir yargıcın iki ayrı şerhi yorum konusu yapılabilir. Somut olayda bu yapılmıştır. Ancak iki şerh kıyaslanırken saldırı teşkil eden sözcüklerin de kullanılmaması gerekir. Somut olayda saldırı teşkil eden sözcükler de bulunmamaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, açıklamaların tümü itibari ile eleştiri sınırları içinde kaldığı, davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırı bulunmadığı gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20893, Karar No: 2010/1365, Tarih: 26.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20893 E.  ,  2010/1365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

########

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ve bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olduğundan, geçirilen yol nedeniyle kalan kısımda değer artışı olamayacağı düşünülmeden, değer artışının kabulüyle hükmü temyiz eden davalılar yönünden az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8110, Karar No: 2016/5295, Tarih: 15.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/8110 E.  ,  2016/5295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Müştekinin, sanık ...'den araç kiralaması nedeniyle sanığa verdiği suça konu açığa imzalı belgenin, veriliş amacı dışında 30/09/2005 düzenleme tarihli, 15/12/2005 ödeme günlü, 15.000 TL bedelli senet haline getirilerek, gerçekte olmayan uydurma isimlerin de ciro silsilesine katılarak ve diğer sanık ...'ın cirosu alınarak icra takibine konu edildiğinin iddia olunması, sanığın suçlamaları kabul etmemesi karşısında; Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 24.03.1989 gün ve 1/2 sayılı kararında öngörüldüğü üzere, yüklenen açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun yazılı delille ispatı zorunlu olup, HMK'nun cevaz verdiği ayrık durumlar dışında tanıkla ispatının olanaklı olmadığı gözetilerek, delillerin buna göre araştırılıp tartışılması, bu kapsamda sanık ...'nin samimi imza ve yazı örnekleri temin edilerek senedin ön ve arka yüzündeki yazı ve imzaların eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6835, Karar No: 2013/8631, Tarih: 01.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/6835 E.  ,  2013/8631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...Mevkii, 348 ada 9 parsel sayılı 7018,84 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle atalarından intikalen 20 yıldan fazla süredir ...zilyetliğindeyken 1990 yılında ölümüyle mirasçılarına kaldığı ve halen onların zilyetliğinde olduğundan söz edilerek, ..., ..., ..., ... ve ... adına elbirliği ile mülkiyet şeklinde tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, 24.01.2011 havale tarihli dilekçe ile çekişmeli taşınmazın kayalık, taşlık ve % 60'dan fazla eğimli olduğundan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu, emek ve masraf sarfı ile imar ve ihya edilen yerlerden olmadığı, üzerinde tarımsal faaliyet yürütülmediğinden zilyetlik bulunmadığı iddiasıyla 3402 sayılı Kanunun 18/1 maddesi uyarınca tesbitin iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Davalılar, çekişmeli taşınmazın atalarından kaldığı savunmasıyla davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline, taşınmazın 3. derece doğal sit alanında kaldığının beyanlar hanesine şerh olarak yazılmasına karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri usûlde yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilân edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahdidi vardır. Daha sonra sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilân edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise, 30.07.1982 tarihinde ilân edilip, 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiştir. Ayrıca, yörede yörede 1991 yılında 3302 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması dava tarihinden önce ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve davalı gerçek kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A madde gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları temyiz harcının istek halinde iadesine 01/10/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13233, Karar No: 2009/16699, Tarih: 13.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/13233 E.  ,  2009/16699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ..., Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği, ... Köyü Maden Deresi mevkii, "... ... Camii Vakfı"na ait taşınmazın müvekkil idarece zeytinlik olarak tasarruf edildiğini, ancak kadastro çalışmalarında tescil harici bırakıldığını belirterek idare adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 20/06/2005 tarihli krokide (A) ile işaretli 5308 m2, (B) ile işaretli 1763 m2, (E) ile işaretli 401 m2 zeytinlik niteliğiyle taşınmazın ... ... Cami Vakfı adına tapuya tesciline, (C), (D), (F) ve (G) ile işaretli taşınmazlar hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ..., Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tesbit harici bırakılan taşınmazların tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 23/06/1951 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmemiştir. Taşınmazlar bu çalışmada dere yatağı olması nedeniyle tesbit harici bırakılmıştır.

1) Davacının (C), (D), (F) ve (G) işaretli taşınmaz bölümlerine yönelik temyiz itirazları bakımından;

Mahkemece taşınmazların dere yatağı ve yüksek eğimli çalılık niteliğinde bulunduğu, zilyedlikle kazanılacak yerlerden olmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre davacının temyiz itirazlarının reddi ile bu bölümlere yönelik hükmün onanması gerekmiştir.

2) Orman Yönetimi ve Hazinenin (E), (A) ve (B) işaretli taşınmaz bölümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;