muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15484, Karar No: 2017/4739, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15484 E.  ,  2017/4739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3931, Karar No: 2021/1387, Tarih: 24.03.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/3931 E.  ,  2021/1387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve Günışığı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine 18/01/2010 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın esastan reddine dair verilen 13/10/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Karar başlığında davalı kurumun adının eksik yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, özel eğitim kurumuna yapılan yersiz ödemelerin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, ... müfettişlerince davalı kurum ve müdürü hakkında yürütülen tahkikat neticesinde tanzim olunan 09/07/2009 tarihli rapora göre Haziran 2006 ila nisan 2008 tarihleri arasında, aday öğretmenlerin temel ve hazırlayıcı eğitimlerini tamamlamadan davalı kurumda ders verdikleri, resmi ve özel eğitim kurumuna devam eden öğrencilere ayrıca grup eğitimi verilerek yersiz eğitim ücreti tahsil edildiği, rehberlik öğretmenin derse girmesi ve ücretsiz öğrenci okutulmaması veya eksik okutulması nedeniyle oluşan kurum zararının davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen 24/11/2014 tarihli ilk kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03/05/2017 tarihli ve 2017/582 Esas 2017/2448 Karar sayılı ilamı ile “... mahkemece yeniden konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınması ve varsa davalının teftiş dönemine ait ticari defterleri üzerinde inceleme yapılarak, müfettiş raporunda tespit edilen olay ve olgularla birlikte davacı kurumun zararı olup olmadığının açık ve denetime elverişli bir şekilde tespit edilerek sonuca gidilmesi gerekmektedir..” gerekçesi ile bozulmuş; bozma sonrası bilirkişi raporu hükme esas alınarak kurum zararı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacı kurumun, davalı özel eğitim merkezinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen 09/07/2009 tarihli teftiş raporuna göre Haziran 2006 ila nisan 2008 tarihleri arasında, resmi ve özel eğitim kurumlarına devam eden öğrencilere aynı zamanda grup eğitimi verilerek bu eğitim giderlerinin davacı kurumdan yersiz olarak tahsil edildiği iddiasıyla oluşan kurum zararının tahsili isteminde bulunduğu; mahkemece, bu zarar kalemine yönelik talebin, davacının, davalı kurumun belgelerini inceleyerek ödeme yapması gerektiğinden bahisle reddedildiği; özel eğitime ihtiyacı olan bireylerin alacağı destek eğitiminin türü ve süresi konusunda RAM raporunun belirleyici olduğu; hükme esas alınan 27/02/2020 tarihli bilirkişi raporunda öğrencilerin RAM raporlarının incelendiği ve isimleri raporda belirtilen seksen öğrenciye grup eğitimi alması gerektiğine ilişkin RAM raporu olmadan bireysel eğitim yanında yersiz olarak grup eğitimi verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, bu kaleme ilişkin bilirkişi raporu ile belirlenen davalı kuruma yersiz ödenen 46.380,00 TL kurum zararı yönünden talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, istemin tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA; davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine 24/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4667, Karar No: 2020/1471, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/4667 E.  ,  2020/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27200, Karar No: 2012/11659, Tarih: 10.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/27200 E.  ,  2012/11659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/08/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 169/a-5 maddesi gereğince itirazın kabulü ile takibin duracağı hükmü düzenlenmiştir. Bu nedenle mahkemece takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken takibin iptali kararı isabetsiz ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmekle beraber bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi'nin 28.03.2011 tarih ve 2011/141 E., 2011/245 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 1. paragrafında yer alan "icra takibinin davacı şirket bakımından iptaline" sözcüklerinin karar metninden çıkartılarak yerine "İİK'nun 169/a-5 maddesi gereğince takibin itiraz eden şirket yönünden durdurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, mahkeme kararının düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 10/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7992, Karar No: 2016/6252, Tarih: 12.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7992 E.  ,  2016/6252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 151/1, 62, 52/1, 53/1, 63 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, tanık ...'nin tezgâhtar olarak çalıştığı pastaneye giderek 40-50 metre kadar ilerde bulunan bankanın ikinci katına bir kilogram baklava siparişi verdiği ve ödemeyi 200 TL ile yapacağını söyleyerek para üstünü o şekilde getirmesini söyleyerek pastaneden ayrıldığı, tanığın baklava paketi ve 175 TL para üstü ile birlikte bankaya gittiğinde ikinci katta beklemekte olan sanığa para üstü ve paketi verdiği, sanığın 175 TL parayı aldıktan sonra 5 TL'yi tanığa bahşiş olarak verip "bekle hemen geliyorum" deyip alt kata inip bankadan çıkıp gittiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hüküm fıkrasının ilk bendinde "TCK 157/1 maddesi" yerine "TCK 151/1 maddesi" yazılması yazım yanlışı olarak değerlendirilmiş olup mahallinde düzeltilebileceği; yine, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2580, Karar No: 2014/9371, Tarih: 20.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2580 E.  ,  2014/9371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.03.2013 tarih ve 2013/108-2013/251 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının aile şirketi olan davalı şirkete %15 hisse oranı ile ortak olduğunu, müvekkilinin, şirketin 2012 yılına ait olağan genel kurul toplantısına ilişkin davet mektubunun kendilerine tebliği üzerine, 2012 yılı bilanço ve gelir tablosu hesaplarına ilişkin belli konular hakkında ayrıntılı yazılı açıklamalar ve dayanak belgelerin genel kurul toplantısından makul süre önce kendilerine gönderilmesinin talep edilmesine karşın bu ihtara davalı tarafça cevap verilmediğini ileri sürerek, ...'nın 437/5 maddesi uyarınca bilgi alma taleplerinin karşılanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, kuruluşundan itibaren davalı şirketin genel kurullarına bizzat katılarak divan katipliği yaptığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı şirketin pay sahibi olduğu, dosya içerisinde bulunan noter belgelerinden davacının bilgi alma ve inceleme istemlerinin cevapsız bırakıldığı ve makul süre içerisinde davacının ticari defterleri inceleme talebinde bulunduğu gerekçesiyle, ...'nın 437/5. maddesi gereğince davacının davasının kabulüne, davacı tarafın pay sahibi olduğu şirketin 2011 ve 2012 yılına ait ticari defterlerinin kendisinin belirlediği bir mali müşavir vasıtasıyla ticari defterlerin bulunduğu yerde ve davalı şirketin denetçilerinin bulunduğu sırada bir defaya mahsus olmak üzere ticari defterleri incelemesine izin verilmesine karar verilmiştir. Bu kez davacı vekili, davalı şirketçe inceleme sırasında çıkartılan ve incelemeye devam edilmesini imkansız kılan güçlükler nedeniyle şirketin 2011 ve 2012 yıllarına ait tüm ticari defterler ile bu defterlere dayanak teşkil eden tüm muhasebe fişleri ve ilgili tü belgelerin mahkeme kalemine getirtilerek incelemeye mahkeme gözetiminde devam edilmesini, bu talebin uygun görülmezse anılan ticari kayıtların şirket merkezinde, denetim usul ve esaslarına uygun olarak ve kanuna aykırı nitelikteki fiili engellemelere uğramaksızın incelenebilmesinin sağlanmasına yönelik icrai nitelikte karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, talebin kabulü ile, davalı şirkete ait 2011 ve 2012 yıllarına ait tüm ticari defterler ile 06/08/2013 tarihli denetim raporunda 1, 2, 3, 4, 5, 6 nolu bentler kapsamında ilgili faturalar alt muavin kayıt hesapları ve ilgili belgelerin şirketin bulunduğu yerde 3 günlük mesai saatlerinde mali müşavir ...tarafından incelenmesine karar verilmiş, davalı vekili tarafından davanın konusunun azlık pay sahibini bir mali müşavir vasıtasıyla 2011-2012 ticari defterlerinin incelenmesi olduğunu, mahkemenin 16/09/2013 tarihli ek kararı ile "raporun 1, 2, 3, 4, 5 ve 6 nolu bentler kapsamında ilgili faturalar alt muavin kayıt hesapları ve ilgili belgelerin" şeklinde hüküm tesis etmesi 1 nolu bentte bahsi geçen "şirketin 2008-2009-2010 yıllarına ait hesaplarının" da incelemeyi kapsadığı hükmünün yanlış anlaşılmaya sebep olabilecek bir karar olduğu ileri sürülmüş, 16/09/2013 tarihli ek kararından rücu edilmesi talep edilmiş, mahkemece sözkonusu talep, talebin kesin olarak verilen ek kararın temyiz talebine ilişkin olduğu gerekçesiyle, temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece verilen 16.09.2013 tarihli ek karara karşı yapılan başvuru bir temyiz başvurusu olmayıp, karara itiraz mahiyetinde olduğundan mahkemenin bu kararı temyiz talebi olarak değerlendirip vermiş olduğu temyiz isteminin reddine dair karar usule aykırı ise de, ...'nın 437/5. maddesinde belirtildiği üzere talep konusu ile ilgili mahkemece verilen kararlar kesin mahiyette olduğundan mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14983, Karar No: 2013/5815, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14983 E.  ,  2013/5815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında... Köyü 103 ada 700 parsel sayılı 711,42 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, zeytinlik ve harnupluk niteliği ile davalı adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve çalılık yerlerden olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3 maddesine göre yapılan orman tahdidi, eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında, çalılık göründüğü ve 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluşmadığı belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğinden, karar harcının davalıya yükletilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün 2. bendinin çıkartılarak yerine; ''3402 sayılı Kanuna 6099 sayılı Kanun ile eklenen 36/A ve geçici 11. maddeler gereğince davalıdan karar harcı alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 20/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6554, Karar No: 2016/8396, Tarih: 14.04.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/6554 E.  ,  2016/8396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı; 24/05/2012 tarihinde iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile ulusal bayram genel tatil, yıllık izin, hafta tatili, fazla mesai ücretleri alacağını talep etmiştir.

Davalı; davacının 17/05/2012 tarihinde işyeri çalışanı olan ... ile birlikte cildiye polikliniğine gittiğini ve kendisinin muayene olmadığı halde, işyeri çalışanı ....’ın muayene giriş kaydı üzerinden ve reçetesindeki barkodu sahte bir şekilde kullanarak eczaneden ilaç alması üzerine davacının iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğini, beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık, davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Somut olayda; davacı hak kazanmış olduğu yıllık izin ücretlerinin davalı tarafından ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak, izin takip kartı sunmuştur. Davalı tarafından dosyaya sunulan yıllık izin kayıtlarına dair davacı vekili tarafından sunulan bilirkişi incelemesine itiraz dilekçesinde imzaların davacıya ait olmadığı, imza incelemesi yapılması gerektiği bildirilmiş ise de mahkemece bu hususta bir inceleme yaptırılmadan, tüm çalışma döneminde davacının kullanmaya hak kazandığı 42 gün yıllık izin süresinden, davacının imzası bulunduğu izin takip kartındaki kayda göre kullanılan 42 gün izin süresinin mahsubu ile davacının yıllık izin ücreti talebinin reddine karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.