muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2937, Karar No: 2024/5122, Tarih: 24.06.2024

2.Davalı şirketi vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı tarafın ilk bilirkişi raporuna itirazı üzerine öncelikle ek rapor alınması gerekirken, yeni bir heyetten tekrar rapor alınması ve bu ikinci rapora itibar edilerek karar verilmesinin yanlış olduğunu, yerel mahkemenin esas aldığı ikinci bilirkişi raporunda değerlendirmenin, sadece renk üzerinden yapıldığını sözcük ve şekil unsurlarının markaya kattığı fonetik ve kavramsal algının değerlendirmesi ise isabetsiz olacağı gerekçesiyle yapılmadığını, yerel mahkemenin bu raporu esas alarak karar verilmesinin yanlış olduğunu, marka tercihi şekil ve renk unsurundan ziyade kelime unsuruna dayanarak yapılacağını, yerel mahkeme kararında ve istinaf mahkemesi kararında bu yönde değerlendirme yapılmadığını, yerel mahkeme kararında davaya konu renkler arasında ton farkı olduğunun ifade edildiğini, ancak davaya konu markalardaki renkler arasında ton farkı değil, renk farkı olduğunu, renklerin dizaynı (kullanım şekli) bakımından incelendiğinde de markalar arasında bir benzerlikten veya iltibastan bahsedilemeyeceğini, davacı tarafa ait renk markalarının tanınmış marka olmadığını, renk markalarının hiçbir dayanak olmadan davacı tarafa ait REDBULL markalarıyla özdeşleştiğini söylemenin mümkün olmadığını, AB Adalet Divanı, renkleri eşit oranda yan yana dizmenin yeterince açık ve kesin bir gösterim olmayacağına karar verdiğini, davacı markaları TÜRKPATENT nezdinde ''renk'' olarak değil ''şekil'' olarak tescil edildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı şirket vekili ve davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14848, Karar No: 2015/512, Tarih: 16.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14848 E.  ,  2015/512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/10/2010 tarih ve 2008/199-2010/460 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yaptığı iş karşılığında müvekkiline ciro edilen çekin müvekkili tarafından bankaya ibraz edildiğini, ilgili bankanın söz konusu çekin verildiği hesabın sahte kimlik ve belgelerle açıldığından bahisle herhangi bir işlem yapılamayacağını çek üzerine şerh ettiğini, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını, 3167 sayılı Kanun'un öngördüğü biçimde araştırma yapmadan söz konusu çek hesabını açan davalı bankanın müvekkilinin zararından sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 6.100 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin söz konusu çek hesabını açarken gerekli belgeleri temin ettiğini ve basiretli bir tacir gibi davrandığını, müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın çek hesabı açarken gerekli özen ve dikkati gösterdiği, çek karnesini teminen sunulan belgelerin iğfal kabiliyetinin bulunduğu, bu durumda davalı bankanın kusurundan ve basiretli davranmama olgusundan söz edilemeyeceği, bankanın kusursuz sorumluluğu kabul edilse dahi davacının çek aldığı kişi hakkında gerekli dikkat ve özeni göstermediği dikkate alındığında davalının sorumluluğuna gidilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının hamili bulunduğu çekin bankaya ibrazına rağmen bankanın, keşideci adına sahte belgeler ile hesap açıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle ödeme yapmamasından kaynaklanan zararın tahsili istemine ilişkindir.

Tazminat davalarında, davacı zararının gerçekleşmesi gerekir. Bu durumda, bankadan zararın istenebilmesi için, davacının çeke dayalı bütün müracaat yollarını tüketmesi ve çek bedelinin cirantalardan tahsil edilemez hale gelmiş olması gerekmektedir. Davacının bu yolları denemeden bankadan çek bedelini tazminat olarak istemesi mümkün değildir. Somut olayda, davacı işbu dava tarihi itibariyle cirantalar aleyhine icra takibi başlatmış olup icra dosyasından, bir kısım borçlular aleyhine haciz yapıldığı ve yargılama sırasında icra takibinin devam ettiği anlaşılmıştır. Bu itibarla mahkemece, davacının henüz çek sorumlularına karşı bütün müracaat yollarını tüketmediği nazara alınarak erken açılmış bulunan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davalı bankanın kusurunun bulunmadığı

gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de sonucu itibariyle doğru olan ret kararının, 1086 sayılı HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik bu gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

27,70 H

25,20 PH

02,50 BH

27/01/2015 - GB
Yargıtay — Esas No: 2014/19936, Karar No: 2014/35695, Tarih: 10.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/19936 E.  ,  2014/35695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/76505

MAHKEMESİ : Erzurum(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2009/125 (E) ve 2012/914 (K)

SUÇLAR : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, Dairemizin 2014/24617 ve 2014/17526 esas sayılı dosyalarına, kendisi hakkında Adana Dr. E.. T.. Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince verilen 04/03/2014 tarihli rapor fotokopisi ibraz etmesi ve raporda sanrısal bozukluk teşhisiyle beraber "TCK'nın 32/1. maddesinden yararlanır, cezai ehliyeti yoktur" görüşüne yer verilmesi, ancak bu dosyada Kırşehir Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 31/10/2007 tarihli raporda ise sanık hakkında "Herhangi bir aktif psikopatoloji saptanmadı, ceza ehliyetine sahiptir" şeklinde kanaat bildirilmesi karşısında, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından, Adli Tıp Kurumu 4.İhtisas Kurulundan atılı suçları işlediği sırada ve şimdiki hali itibariyle akli durumu ve cezai ehliyeti ile ilgili olarak TCK'nın 32. maddesi kapsamında rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık A.. Ç..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14355, Karar No: 2020/3212, Tarih: 27.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/14355 E.  ,  2020/3212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 01/10/2006-03/11/2014 tarihleri arasında ve değişik alt işverenler nezdinde davalıya bağlı hastanede temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş akdini evlilik nedeniyle davacının feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, 3 günlük evlilik izin ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... özetle; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, Sağlık Bakanlığına husumet tevcih edilemeyeceğini, davanın davacının çalıştığı firmalara ihbar edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; hüküm fıkrasında davalı Bakanlığın harçtan muaf olduğunun doğru bir şekilde belirtilmesine rağmen, yargılama giderlerine harç katılarak hüküm kurulması ve davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan dava ile istenen miktarlara dava tarihinden, arttırılan miktarlara artırım tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerinde ise de, dava ve artırım tarihlerinin hükümde açıkça belirtilmemesinin infazda tereddüt yaratacağının düşünülmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın; yıllık izin ücreti, harçlar ve yargılama giderlerine dair 1/b, 2 ve 5 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“1/b) 378 TL brüt yıllık izin alacağından 100 TL’sinin dava tarihi olan 08.01.2015 tarihinden, bakiye 278 TL’sinin talep artırım tarihi olan 06.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2. Davalı T.C. ... harçtan muaf olduğundan davalı aleyhine harç takdirine yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan başvuru harcı (27,70 TL), peşin harç (54,65 TL) ve ıslah harcı (140,04 TL) olmak üzere toplam 222,39 TL harcın, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine

2. Davalı T.C. ... harçtan muaf olduğundan davalı aleyhine harç takdirine yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan başvuru harcı (27,70 TL), peşin harç (54,65 TL) ve ıslah harcı (140,04 TL) olmak üzere toplam 222,39 TL harcın, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine

5. Davacı tarafından yapılan (harçlar hariç) davetiye gideri: 65 TL, tanık ücreti: 60 TL ve bilirkişi gideri: 300 TL olmak üzere toplam 425,00 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre hesaplanan (kabul oranı % 99,13) 421,30 TL’sinin davalıdan tahsili ile DAVACIYA VERİLMESİNE, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5926, Karar No: 2019/4240, Tarih: 12.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5926 E.  ,  2019/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine, davalılardan TKİ Genel Müdürlüğü vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılardan TKİ Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davalılardan TKİ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Davacı Çocukların Maddi Davacı Kardeşlerin Manevi Tazminat İstemlerine Yönelik Hükümler Yönünden,

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dava dilekçesi ve ıslah ile davacı eş için 183.858,94 TL maddi, 160.000,00 TL manevi, çocuk ... için 40.375,43 TL maddi, 110.000,00 TL manevi, çocuk Dilara için 27.622,30 TL maddi 110.000,00 TL manevi, kardeşler için 50.000,00'er TL manevi tazminat talebinde bulunulduğu, ilk derece mahkemesince maddi tazminat istemlerinin kabulüne, yine davacı çocukların manevi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı eş lehine 150.000,00 TL, kardeşler lehine 40.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 19/07/2018 tarihli kararla başvurunun esastan reddine karar veridliği ve bu karara karşı davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 02.12.2016-31.12.2016 tarihleri arasında 40.000,00 TL, 01.01.2017-31.12.2017 tarihleri arasında 41.530,00-TL, 01.01.2018 tarihinden sonra verilen kararlar için 47.530,00 TL'dir.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davacı çocuğun maddi, davacı kardeşin ise manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, davacı çocukların maddi, davacı kardeşlerin manevi tazminat istemlerine dair hükümlerin davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden temyizi mümkün olmayıp, adı geçen davalının açıklanan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Diğer Hükümler Yönünden,

A)Davacı İstemi;

O halde, davacı çocukların maddi, davacı kardeşlerin manevi tazminat istemlerine dair hükümlerin davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden temyizi mümkün olmayıp, adı geçen davalının açıklanan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Diğer Hükümler Yönünden,

A)Davacı İstemi;

Davacılar vekili dava dilekçesi ile; müvekkillerinin murisi ...'ın, ... Kömür İşletmeleri A.Ş'nin işlettiği Ege Linyit İşletmesi Müessesesi Müdürlüğü ... Yeraltı Kömür Ocağında çalışmakta iken 13/05/2014 tarihinde meydana gelen ve ülkemizi derin üzüntüye boğan kazada hayatını kaybettiğini, kaza ile ilgili olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2014/1567 Soruşturma dosyası ile tahkikat başlatıldığını, tahkikatın ilk aşamasında toplanan delil ve incelemelere göre kazanın meydana gelmesinde davalıların yüzde yüz kusurlu olduğunun anlaşıldığını, müteveffa ...'ın davalı işyerinde usta işçi sıfatıyla çalışmakta iken 13/05/2014 tarihinde meydana gelen elim kazada vefat ettiğini, tecrübeli bir işçi olduğunu, aylık ücretinin prim ve ikramiyeler ile birlikte ortalama 1.800,00 TL civarında olduğunu, maddi tazminat açısından belirsiz alacak davası açtıklarını, tarafların sosyal durumları, kazanın meydana gelmesindeki kusur durumu ve hükmedilecek manevi tazminatın caydırıcı özelliği, ülkemizin iş kazaları açısından dünyadaki ilk sırada yer alışına ilişkin utancın ortadan kalkması için hükmedilecek manevi tazminatın yüksek tutulması gerektiği kanaatini taşıdıklarını beyan ederek, şimdilik her bir müvekkili için 1.000,00' er TL olmak üzere toplam 6.000,00 TL talep ettikleri maddi tazminatın ve müteveffa ...'ın eşi Neriman için 160.000,00 TL, kızı Dilara için 110.000,00 TL, oğlu ... için 110.000,00 TL, kardeşi Yıldız Akçan için 50.000,00 TL, kardeşi ... için 50.000,00 TL, kardeşi ... için 50.000,00 TL olarak talep ettikleri manevi tazminatın 13/05/2014 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacılar vekili 28/10/2017 tarihli dilekçesi ile de; belirsiz alacak davası olarak açtıkları iş bu davada, davacı ... için talep ettikleri maddi tazminatını 183.858,94 TL'ye, davacı çocuk ... için talep ettikleri maddi tazminatını 40.375,43 TL'ye, davacı çocuk ... için talep ettikleri maddi tazminatı ise 27.622,30 TL'ye yükselttiklerini beyan etmiştir.

B)Davalıların Cevapları;

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesi ile; İş Kanunu'na göre işin tamamının, bir bütün halinde anahtar teslimi niteliğinde yükleniciye verildiğini, bu yolla işten tamamen el çekildiğini, sigortalı işçi çalıştırılmadığı için de işveren sıfatına haiz olunmadığından bu işi devralan yüklenici firmanın alt işveren ve işi devreden TKİ.'nin ise asıl işveren olarak nitelendirilemeyeceğini, sözleşmenin 16. maddesinde alt yüklenici çalıştırılmayacağı ve işin tamamının yüklenici firma tarafından yapılacağı belirtilmesinin, ... Kömürleri AŞ.'nin asıl işveren ve işyeri sahibi olduğunu gösterdiğini, bu nedenlerle müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin mevcut olmadığını; bu nedenle davanın husumet sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiğini, müvekkili kurumun linyit üretimi ile ilgili madenleri işletmek veya işlettirmek ve aramak amacı ile bu ve benzeri işleri rodövans veya hizmet alımı (ihale) usulü ile yaptırdığını, müvekkili kurumun bu tarz işlerdeki görevinin her iki işlettirme yönteminde söz konusu işin yürütümü, firma çalışanlarının sevk ve idaresi ve kurum işçilerinin firma işçileri ile birlikte çalışmasının söz konusu olmayıp, kurum kontrol teşkilatının tespiti, ödenecek hakedişe esas olmak üzere kömürün kalitesi ve miktarının belirlenmesi ile sınırlı olduğunu, işin yüklenicisi Park Teknik tarafından yangınları önlemeye yönelik tedbirlerin alınmaya çalışıldığını ancak yangın gibi diğer madencilik riskleri (metan, yeraltı suyu gibi) nedenlerle yıllık üretim miktarına ulaşamayacakları ihtimalinin şirketlerin mağduriyetine sebebiyet vereceğini ve ileride telafisi mümkün olmayan problemlerle karşılaşabileceklerini bu durumdan hem şirketlerin hem de kurumun olumsuz etkilenebileceğinden mevcut sözleşmeyi devretmek istediklerini, aynı ocağın uygun kısımlarında mekanize, diğer kısımlarında klasik ayak modeli yaparak ve sahada oluşabilecek riskleri göz önüne alarak ilgili işi 30.10.2009 tarihinde ... Kömürleri AŞ.'nin devraldığını, ... Kömür İşletmeleri'nin sözleşmeyi devraldığı tarihten bu yana üretim sırasında ocakta iş güvenliğini tehdit eden herhangi bir unsurdan dolayı TKİ.'ye başvuruda bulunmadıklarını, ocağın iş sağlığı ve güvenliği açısından denetiminin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettişleri tarafından yapıldığını, işin gereği olarak yalnızca teknik şartnamede belirtilen ekipmanın işe uygun olup olmadığı ve hizmet işleri şartnamesine göre üretilen kömürün teknik şartnamede belirtilen niteliklere uygunluğunun İdare Kontrol Teşkilatı tarafından kontrol edildiğini, hizmet alım sözleşmesine göre işin tanımı dışında herhangi bir kontrol yapılmamakla birlikte, 6331 S.Y

.Y. kapsamında denetleme yetkilerinin de bulunmadığını; daha önce meydana gelen ölümlü kazalarda müvekkili kurumun ne idari ne de cezai bir soruşturmaya dahil edilmediğini, kullanılan malzeme ve ekipmanın yeterliliği ve kullanılan malzemelerin uygunluğunun denetiminin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na ait olduğunu; bu nedenle kanunlar tarafından kendisine verilmeyen bir yetkinin kullanılmasını beklemek ve bu nedenle de sorumlu tutulmanın hukuka ve hayatın olağan akışına uygun olmadığını, hizmet işleri şartnamesinin 40. maddesine göre meydana gelecek kazalardan dolayı her türlü tazminat sorumluluğunun yükleniciye ait olduğunun belirtildiğini, ayrıca İş Kanunu'nun 2. maddesine göre kamu kuruluşlarının asıl işveren olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığını ve bu şekilde kamu mağduriyetinin önlenmeye çalışıldığını; müvekkili kurumun ihale makamı olduğunu ve Borçlar Kanunu'nun 71. maddesine göre işletme sahibi olan ve işletmeyi fiilen işleten şirketin ayrı bir SGK işyeri numarası olduğundan müvekkili kurumun sorumluluğundan bahsedilemeyeceğini, müvekkili kurumun kazanın olmasında kusurunun olmaması nedeniyle davacının elem duymasına da sebebiyet vermediğini, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu ve sebepsiz zenginleşmeye neden olmaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesi ile; dava konusu maden kazasının meydana geldiği maden ocağının işletmesinin müvekkili ... Kömür İşletmeleri AŞ.'ne ait olduğunu, meydana gelen maden kazasının oluş sebebinin henüz tespit edilemediğinden şu aşamada bir suçlamadan bahsedilemeyeceğini, müvekkili şirket ile TKİ arasındaki sözleşmenin muvazaaya dayanmadığını, müvekkili şirketin iş sağlığı ve güvenliği konusunda işçilerine gerekli eğitimleri verdiğini, çalışan her personele iş güvenliği için gerekli olan tüm malzemelerin temin edildiğini, düzenleyici önleyici faaliyet kontrollerinin yapıldığını, gerekli risk değerlendirme çalışmalarının yapıldığını, gerekli sayıda iş güvenliği ve sağlığı uzmanının görevlendirildiğini, tanık anlatımları ile güvenlik tedbirlerinin alındığının ispatlandığını, ayrıca kamu kurumları tarafından gerekli denetimin yapıldığını ve yapılan denetimlerde bir noksan tespit edilmediğini, savcılık tarafından yürütülen soruşturma dosyasının sonucunun beklenmesi gerektiğini, manevi tazminat talebinin felaketi özlenir hale getirecek nitelikte fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, yukarıda açıklandığı şekilde maddi tazminat istemlerinin kabulüne, yine davacı çocukların manevi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı eş lehine 150.000,00 TL, kardeşler lehine 40.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

GEREKÇE