muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8709, Karar No: 2015/1762, Tarih: 05.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/8709 E.  ,  2015/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin beyanında, inşaatta çalıştığı sırada, giysilerinin bulunduğu yerde duran cep telefonunun çalındığını belirttiği, sanığın ise savunmasında olay tarihine yakın bir tarihte annesinin işlettiği büfeye gelen bir şahsın cep telefonunu şarj edilmesi için bıraktığını, tekrar geri almaya gelmeyince kullanmaya başladığını ifade etmiş olması, suça konu cep telefonuna sanığın annesi adına kayıtlı hattın olaydan 1 gün sonra takılıp kullanılmaya başlandığının anlaşılması karşısında, sanığın cep telefonunu çaldığına dair kuşkudan arınmış kuvvetli delil elde edilemediği anlaşıldığından yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8144, Karar No: 2022/6706, Tarih: 09.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8144 E.  ,  2022/6706 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama, hırsızlık ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarından ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/07/2018 tarihli ve 2018/972 değişik iş sayılı içtima kararı ile 9 yıl 16 ay 20 gün hapis cezasına hükümlü ...'nin cezasının infazı sırasında, açığa ayrılma talebinin, iki kez firar etmiş olması nedeniyle açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşımadığından bahisle reddine dair Ümraniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 16/04/2021 tarihli ve 2021/2443 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin reddine ilişkin ... 2. İnfaz Hakimliğinin 25/05/2021 tarihli ve 2021/7320 Esas, 2021/7853 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına dair mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/07/2021 tarihli ve 2021/1622 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/07/2021 tarihli kararı ile hükümlünün iki kez firar ettiği görülmüş ise de, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un geçici 6. maddesine nazaran hükümlünün iyi halli olması halinde denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasını infaz edebileceği, dosyada iyi hal tespitine ilişkin bir değerlendirme bulunmadığı, hükümlünün iyi halli olup olmadığı belirlendikten sonra bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle ... 2. İnfaz Hakimliğinin 25/05/2021 tarihli kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

Hükümlünün 17/07/2018 tarihli içtima kararında, 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında sayılan istisna suçlardan uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan 7 yıl 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/06/2015 tarihli ve 2015/29 Esas, 2015/116 sayılı kararı bulunduğu, bu halde kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlünün iyi halli olduğunun belirlenmesi halinde dahi, 5275 sayılı Kanun'un geçici 6/1-3. maddesinden faydalanarak cezasının koşullu salıverilmesine kadar olan süresinin denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazı mümkün olmadığı gibi,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin, "Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler" başlıklı 8/1-2-c maddesinde, "Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden;..c) Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı...kapalı kurumlarda infaz edilir." şeklindeki düzenlemeye nazaran, cezasının infazı sırasında, bulunduğu açık ceza infaz kurumlarından 14/06/2017 ve 30/10/2018 tarihlerinde iki kez firar ettiği anlaşılan hükümlünün mevcut durumda açık ceza infaz kurumuna da ayrılamayacağı gözetilmeksizin, itirazın belirtilen nedenlerle reddine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25/06/2022 gün ve 94660652-105-34-19698-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/07/2021 tarihli ve 2021/1622 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4051, Karar No: 2022/1967, Tarih: 15.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4051 E.  ,  2022/1967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle ölüme neden olma

Taksirle öldürme suçundan sanığa hükmedilen adli para cezasına ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyonu ile Gümüşlü köyü istikametindeki tali yoldan Bingöl istikametine gitmek için ana yola çıkarken, geçiş önceliği kurallarını dikkat ve özen yükümlülüğünü asli kusurlu olarak ihlal ederek aynı istikamette seyir halinde olan ölen ...'nun sevk ve idaresindeki araç ile çarpışmak sureti ile bir kişinin ölümüne neden olduğu, ölen yakını ...'nun sanıktan şikayetçi olmayıp maddi zarar talebinin bulunmadığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair nedenlere ilişkin, katılan vekilinin sanık hakkında eksik cezaya hükmedildiğine ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/03/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22273, Karar No: 2014/14644, Tarih: 12.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22273 E.  ,  2014/14644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/235100

Mahkemesi : Ankara 16.Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 20.06.2012

Numarası : 2010/635-2012/421

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık S.. S.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklardan F.. D..’in Ankara Şehirlerarası Otobüs Terminalinde yağ bakım servisini işlettiği, ölen 17 yaşındaki T.. Y..’ın bir ay önce bu işyerinde çalışmaya başladığı, diğer sanık S.. S..’in ise otobüs şoförü olup otobüsün bakımı ve yağlamasının yapılması için olay tarihinde otobüsü servise getirdiği, otobüsün servis yağlama kanalına tam yanaşmadan 1,5-2 metre mesafede durduğu, şoför S.. S..’in direksiyonun başında ve otobüsün çalışır vaziyette olduğu, ölenin otobüsün sol tekerinin altında yağlama işlemi yaparken şoför olan sanık S.. S..'e direksiyonu sağa-sola çevir diye komut verdiği sırada kafasının otobüsün sol tekeri ile çamurluk kaportası arasında kaldığı olayda;

İşyerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli önlemlerin alınması ve işçilerin denetlenmesi görevinin sanık Fatih’in sorumluğunda olduğu, sanık Sami’nin kendisine verilen talimat üzerine otobüsün direksiyonunun başına geçtiği, meydana gelen olayda sanığa kusur yüklenmesinin mümkün olmadığı ve kusuru bulunmayan sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi;

2- Sanık F.. D.. hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazların incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, olay tarihinde silinme koşulları oluşmuş para cezası mahkumiyeti dışında sabıkasının ve dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışının bulunmadığı, 15.03.2011 tarihli duruşmada lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunduğu anlaşılan sanık hakkında “suçun işleniş şekli, kişilik özellikleri, suçun işlenmesindeki özellikler” şeklindeki kanundaki sözcüklerin tekrarından ibaret gerekçeler ile hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar hakkındaki hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6420, Karar No: 2024/10180, Tarih: 20.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/6420 E.  ,  2024/10180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1248 E., 2022/86 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2021/1248 Esas, 2022/46 Karar sayılı kararının, suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Kamu davasından haberdar edildiği halde, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun usulüne uygun katılma talebinde bulunmadığı gibi mahkemece de katılmasına karar verilmediği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi birinci fıkrası uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14216, Karar No: 2007/12473, Tarih: 18.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14216 E.  ,  2007/12473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, eczane işyeri için elektrik aboneliğinin tesisi istemine ilişkindir. 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Başkanlar Kurulunun 23.01.1992 tarihli kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 18/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7431, Karar No: 2021/2432, Tarih: 03.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/7431 E.  ,  2021/2432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) 5187 sayılı Kanun'un "Düzeltme ve cevap" başlıklı 14/1. maddesi;

"Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır..."

"Düzeltme ve cevabın yayımlanmaması" başlıklı 18. maddesi ise;

"Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hâkim kararlarına uymayan sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili, onmilyar liradan yüzellimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Ağır para cezası, bölgesel süreli yayınlarda yirmimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda ellimilyar liradan az olamaz.

Sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili hakkında verilen ağır para cezasının ödenmesinden yayın sahibi, sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili ile birlikte müteselsilen sorumludur.

Düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması veya 14 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen şartlara uyulmaksızın yayımlanması hallerinde hâkim ayrıca, masraflar yayın sahibi tarafından karşılanmak üzere, bu yazının tirajı yüzbinin üzerinde olan iki gazetede ilân şeklinde yayımlanmasına da karar verir." hükümlerini içermektedir.

Düzeltme ve cevabın yayımlanmaması suçu, seçimlik hareketli bir suç olmakla, suçun maddi unsurunu oluşturan fiil (suça konu eylem); düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına dair kesinleşmiş kararın, usulüne uygun şekilde tebliğine sorumlu müdüre tebliğine rağmen, günlük süreli yayınlarda tebliğden itibaren üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda ise tebliğden sonraki ilk nüshada "hiç" yayımlanmaması veya "gereği gibi" yayımlanmamasıdır.

Düzeltme ve cevabın yayımlanmaması suçu, seçimlik hareketli bir suç olmakla, suçun maddi unsurunu oluşturan fiil (suça konu eylem); düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına dair kesinleşmiş kararın, usulüne uygun şekilde tebliğine sorumlu müdüre tebliğine rağmen, günlük süreli yayınlarda tebliğden itibaren üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda ise tebliğden sonraki ilk nüshada "hiç" yayımlanmaması veya "gereği gibi" yayımlanmamasıdır.

Temyize konu dava dosyasındaki somut uyuşmazlıkta, düzenlenen iddianame içeriğinde; sorumlu müdüre yapılan tebligatın 01.07.2014 günü tebliğine rağmen, düzeltme ve cevap metninin 05.07.2014 tarihli gazete nüshasında, 5187 sayılı Kanun'un 14. maddesinde yazılı 3 günlük süre geçirildikten sonra yayımlandığı, sanıkların bu yöndeki eylemlerinin suç oluşturduğu iddiasıyla açılan kamu davasında, mahkemece; düzeltme ve cevap metninin süresinde yayımlanmadığı gerekçesiyle sanıkların mahkumiyetine karar verildiği görülmektedir.

Düzeltme ve cevabın yayımlanmaması suçundan açılan kamu davalarında; iddianamede suça konu edilen eylemin, CMK'nin 170/4. maddesinde belirtildiği üzere, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanması zorunludur. Bu husus, ayrıca iddianamenin iadesi sebebidir. CMK'nin 225/1. maddesinde ise hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen fiil ve faille sınırlı olmak üzere verilebileceği yazılıdır.

Dosya üzerinde yapılan incelemede; kesinleşen düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına dair kararın, 01.07.2014 günü itiraz eden avukata tebliğ edildiği, sorumlu müdürün karardan haberi olmadığını savunduğu, ancak haberdar olur olmaz, 05.07.2014 tarihli gazete nüshasında düzeltme ve cevap metninin yayımlandığı görülmektedir.

Somut olayda tekzip metninin usulünce yayınlanmadığına ilişkin iddianamede herhangi bir iddia ve açıklama bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre ise;

Süresinde veya gereği gibi olmayan yayın nedeniyle kurulacak mahkumiyet hükümlerinde, 5187 sayılı Kanun'un 18/son maddesi gereği, hakimin taleple bağlı olmaksızın (re'sen) masraflar yayın sahibinden karşılanmak üzere, ayrıca düzeltme ve cevap yazının tirajı yüzbinin üzerinde olan iki gazetede yayımlanmasına karar verilmesi gerekirken; hükümde, geç de olsa yayının yapıldığından bahisle bu hususta bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3964, Karar No: 2020/898, Tarih: 04.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/3964 E.  ,  2020/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11/05/2017 tarih ve 2015/567 E. - 2017/256 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-esastan kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 26/04/2018 tarih ve 2017/1477 E. - 2018/650 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 04.02.2020 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kiraz, kayısı ve şeftali ürününün Rusya' ya karayoluyla nakliyesi için davalının dört adet aracına yüklendiğini, ürünlerin +3 oC ısıda ve aralıksız nakliyesinin talimat verilmesine rağmen, davalı şirketin talimatlara uymayarak +11-12 oC ısıda taşınması nedeniyle ürünlerin bozulduğunu, bozulan mal bedelinin ödenmesi için davalıya gönderilen 21/07/2015 tarihli ihtarnameninde sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, bozulan ürün bedeli 96.609,00 USD' nin fiil ödeme tarihindeki kur üzerinden ve 27/07/2015 tarihinden itibaren CMR'nin 27/1. maddesi uyarınca yıllık %5 oran üzerinden faiziyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşınmanın talimatlara uygun sıcaklıkta ve koşullarda geçekleştiğini, öngörülen süreden evvel varış yerine ulaştırdıklarını ancak davacı ile dava dışı ürün alıcısı arasında uyuşmazlık çıkması nedeniyle ürünlerin gümrükte bekletildiğini ve 21/07/2015 tarihinde alıcı tarafından teslim alındığını, davacının ürün bedelini Rusya firmasından eksiksiz olmasına rağmen bir de davalıdan tahsil etmeye çalıştığını, faturalara göre ürünlerin toplam bedelinin 77.408,50 USD olduğunu, davacının talebinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının dava dışı Rusya'da bulunan alıcı firmaya ürünleri toplam 77.409,40 USD' lik fatura düzenleyerek sattığı, dava dışı alıcı firmanın davacıya yaptığı ödemelerden hangisinin hangi fatura bedeli olarak ödendiğinin tespit edilemediği, davalının taşıma sırasında taşınanda meydana gelen 77.409,40 USD tutarındaki zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya gönderdiği ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 27/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek %5 faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesine tüm dosya kapsamına göre;dava değeri itibariyle tanıkla ispatın mümkün olmadığı, makul taşıma süresinin aşıldığı, gerekli ısıda ürünleirn taşınmadığı ve bozulduğu, ürünlerin alıcıya teslim edilip bedelinin tahsil edildiğinin ispatlanamadığı, davalı vekilinin bu hususlara ilişkin istinaf taleplerinin yerinde olmadığı, tazminat hesabının CMR'nin 23. maddesine göre, bu sözleşmenin hükümleri gereğince taşıyıcı yükün kısmen veya tamamen kaybından dolayı tazminat ödemekle sorumlu tutulduğunda bu tazminat yükün taşınmak üzere kabul edildiği yer ve zamandaki kıymetine göre hesaplanması gerektiği, tazminat eksik brüt ağırlığın kg. başına 8,33 SDR hesap birimini aşmayacağı, CMR'nin 27. maddesinde de hak sahibine ödenecek tazminat için faiz istenebileceği, yıllık %5 üzerinden hesap edilecek faizin ödeme isteğinin yazılı olarak taşımacıya gönderildiği tarihten başlayacağı, böyle bir istekte bulunulmamış ise tahakkukun dava tarihinden itibaren başlayacağı, tazminatın hesabında ödemenin istendiği ülke ve parası ile ifade edilmediği zaman tazminatın o ülke parasına çevrilmesi ödemenin yapılacağı gün ve yerde uygulanan kura göre hesaplanacağı, revize edilen fatura bedelinin kadri maruf olduğu ve taleple bağlılık nazara alındığında, mahkemece 77.409,40 USD üzerinden davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olduğu, ancak davalıya gönderilen Mersin 3. Noterliğinin 21/07/2015 tarihli ihtarnamesinin davalıya 27/07/2015 tarihinde tebliğ edildiği nazara alındığında davalı temerrüdünün bu tarihte oluştuğu, 77.409,40 USD alacağa 27/07/2015 tarihinden itibaren uluslararası karayolu ile nakliyeye ilişkin CMR' nin 27. maddesi uyarınca yıllık %5 oranında işleyecek faiziyle birlikte fiili ödeme kuru üzerinden davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve fazlaya ilişkin reddine karar verilmesine şeklinde hüküm kurulması gerektiğinden davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan kabulüne, 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2.maddesi gereğince Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne ile 77.409,40 USD alacağa 27/07/2015 tarihinden itibaren CMR' nin 27. maddesi uyarınca yıllık %5 oranında işleyecek faiziyle birlikte fiili ödeme tarihindeki kuru üzerinden Türk Lirasına çevrilerek davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, CMR Konvasiyonu kapsamında Mersin'den Rusya'ya gerçekleştirilen taşımada zarar gören ürün bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.