muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5325, Karar No: 2019/6552, Tarih: 21.10.2019

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava eserden doğan telif hakkına tecavüzün önlenmesi ile 5846 sayılı Kanunun 68. maddesi gereği üç kat maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesi tarafından yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporuna göre yazılı gerekçeyle ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

5846 sayılı FSEK'in 2/1. maddesi uyarınca, sahibinin hususiyetini yansıtması şartıyla herhangi bir şekilde dil ve yazıyla ifade olunan eserler ilim ve edebiyat eseri kapsamında korunmaktadır. Bu kapsamanda özgün matematik soru ve cevaplarının da ilim ve edebiyat eseri olarak dikkate alınması gerekmekte olup, Mahkemece matematik soru ve cevaplarının eser mahiyetinde olmadığına ilişkin değerlendirmeyle karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kanun'un birlikte eser sahipliğini düzenleyen 10. maddesindeki, "Birden fazla kimsenin iştirakiyle vücuda getirilen eserin ayrılmaz bir bütün teşkil etmesi halinde, eser sahipliğinin onu vücuda getirenlerin oluşturduğu birliğe ait olacağı, bir sözleşmede veya hizmet şartlarında veya eser meydana getirildiğinde yürürlükte olan herhangi bir yasada aksi öngörülmediği takdirde eser üzerindeki hakların eser sahipliğini oluşturan gerçek veya tüzel kişiler tarafından kullanılacağı ve eser sahiplerinden her birinin, birlik menfaatlerine tecavüz edildiği takdirde tek başına hareket edebileceği" yönündeki düzenleme karşısında davaya konu soru bankası kitaplarında hangi soruların davacı tarafından hazırlandığının ispat edilemediğine dair gerekçe de yerinde olmamıştır.

Ayrıca İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, davacının da yazarları arasında yer aldığı "9. Sınıf Matematik Üçrenk Soru Bankası" isimli eserin 2012 yılı baskısındaki 1341 adet sorunun davaya konu 2013 vesonraki yıllarda yapılan baskılarda da aynen yer aldığı, bunlardan 927 adedinin davacının yazarları arasında olmadığı önceki baskılardaki sorularla birebir aynı olduğu, geriye kalan 414 sorunun 235 adedinin önceki baskılarda yer almamakla birlikte ana kurgu aynı kalmak kaydıyla önceki baskılarda yer alan sorulara benzerlik gösterdiği tespit edilmiş ise de, davaya konu 2013 ve sonraki yıllarda yapılan baskılarda yer alan diğer sorular hakkında bir değerlendirmede bulunulmamış, 235 sorunun da hususiyet arz edip etmediğinin tespiti için içerisinde matematik alanında bir uzmanın da bulunduğu bilirkişi heyetinden rapor alınmamıştır.Şu halde, içlerinde alan uzmanının da olduğu bilirkişi heyeti vasıtasıyla, davacıların birlikte eser sahibi olduğu 2012 baskısında olup davaya konu 2013 ve sonraki yıllarda yapılan baskılarda da yer alan 1341 sorudan yukarıda anıldığı üzere davacının yazarı olmadığı eserlerdeki sorularla aynı olan 927 soru haricindeki 414 sorunun 5846 sayılı Kanun kapsamında hususiyet arz edip etmediği tespit edilerek, hususiyet arz ettiğinin tespiti halinde davacının bu sorular üzerinde mali ve manevi haklarının da bulunduğunun kabulüyle değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince davanın reddine yönelik kararın kaldırılıp yeniden esas hakkında davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmediğinden bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin sair temyiz itirazının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine,

21.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27399, Karar No: 2017/28653, Tarih: 14.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/27399 E.  ,  2017/28653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 07/03/2017 gün ve 2016/6691 Esas - 2017/7671 Karar sayılı ilama karşı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın .... Büyükşehir Belediye Baknalığı, ... Belediye Başkanlığı ve Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne dair karar davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış; bu karara karşı, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, 30/04/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24/02/2014 tarih ve 2014/6028 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının yetkilendirildiği alanın sınırlarının yeniden belirlendiği, bu karar ekindeki krokide yeni yetki alanının kordinatlarının tespit edildiği, yeniden yapılacak keşif sonucu dava konu taşınmazların bu alanda kalıp kalmadığı tespit edilip, kalmıyorsa taşınmazların dere yatağında oldukları gözetilerek sorumlu idare belirlenip sonucuna göre karar verilemesi gerektiği yeniden yapılan bu incelemede anlaşıldığından,

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07/03/2017 gün 2016/6691 Esas ve 2017/7671 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07/03/2017 gün 2016/6691 Esas ve 2017/7671 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

30/04/2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 24/02/2014 tarih ve 2014/6028 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının yetkilendirildiği alanın sınırlarının yeniden belirlendiği, bu karar ekindeki krokide yeni yetki alanının kordinatlarının tespit edildiği,buna ilişkin iligili bakanlığın 20/09/2013 tarih ve 14534 sayılı, 25/07/2014 tarih ve 12180 sayılı, 26/02/2015 tarih ve 3220 sayılı ve 26/10/2015 tarih ve 17685 sayılı olur'ları ile dava konusu taşınmazların rezerv yapı alanı dışında kaldıkları iddia edildiğinden, dava konusu taşınmazların güncel imar durumları ilgili belediyelerden sorulup,güncel rezerv yapı alanına ilişkin belgeler ilgili kurumlardan getirtilip taşınmazların bulunduğu mahalde yeniden yapılacak keşif sonucu dava konu taşınmazların yeniden belirlenen rezerv yapı alanında kalıp kalmadıkları tespit edilip, kalmıyorsa taşınmazların dere yatağında oldukları gözetilerek sorumlu idare belirlenip sonucuna göre karar verilemesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2295, Karar No: 2020/1063, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2295 E.  ,  2020/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 2012/621 esas 2017/457 karar sayılı davanın reddine yönelik olarak verilen hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi'nin 2018/2977-2019/175 karar sayılı kararının süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

K A R A R

Davacılar vekili, müvekkili ...'in sol kolundaki aşırı ağrı ve çektiği ızdırap ile 3.5.2012 tarihinde davalılardan ...’ın Nişantaşı’nda bulunan muyanehanesine gittiğini ve yanında önceden çekilen MR raporunu götürdüğünü, MR’ı inceleyen doktorun ameliyat olması gerektiğini ve ameliyatın çok basit 40 dakikalık bir sürede sonuçlandırılan ve hastanın aynı gün akşam taburcu edilebileceği bir ameliyat olduğunu, cerrahi müdahaleyi ... Holding A.Ş.’nin Özel ... ... Gazetesi Hastanesi'nde yapabileceğini beyan ettiğini, 09/05/2012 tarihinde davalılardan Özel ... ... Gazetesi Hastanesi'nde, diğer davalı Prof. Dr. ... tarafından ameliyat edildiğini ve doktorun ameliyatın başarılı geçtiğini söylediğini, ancak müvekkilinin kendisine gelemediğini, 1-2 defa kan kustuğunu, boyun ve yüzünün kızarıp şişmeye başladığını, hastane tarafından bunun bir ödem olduğu söylenerek kortizon tedavisine başlandığını, ameliyatın 3.günü sabah KBB uzmanının hastanın hiçbir şeyi olmadığını söylemesi üzerine alerji uzmanının gelerek ve elle muayene ederek cilt altı amfizemi oluştuğunu söylediğini, ardından doktor ...’nun gelerek müvekkilini ambulansla ... Memorial Hastanesi’ne götürdüğünü, orada göğüs hastalıkları uzmanının enjektörle hava boşaltımı yaptığını, ancak yapılan müdahale sonucu hiçbir rahatlama olmadığını, bu sırada yeğeninin burada çekilen Toraks-BT sonucunu Çapa Tıp Fakültesi Göğüs Cerrahisi Anabilim Dalı Başkanı olan Prof. Dr. ...’e götürdüğünü, tomografiyi gören doktorun özofagusda bir kesinin olabileceğini söylemesi üzerine durumun aciliyetine binaen ambulans ayarlanarak Çapa Tıp Fakültesi Hastanesi Göğüs Cerrahisi Bölümüne yatırıldığını, burada tüm tetkikleri yapıldıktan sonra müvekkilinin acil ameliyata alınması gerektiğinin söylendiğini, sonrasında 7 saat süren bir operasyona alındığını, buradan sonra KBB servisine yatırılarak tam 40 gün tedavi gördüğünü, midesinde ve burnunda takılan hortum vasıtası ile beslenmesinin sağlandığını beyan ederek; yapılan ve hayati tehlike yaratan hatalı boyun fıtığı ameliyatı nedeniyle fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik, ... için 14.270,00 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın, eş ... için 20.000,00 TL manevi tazminatın, çocuk ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın, çocuk ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın 09/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine, karar verilmiş; davacılar tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 19.Hukuk Dairesi'nce de "İstinafa konu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından HMK 353/1-b maddesi gereğince istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine'', karar verilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine, karar verilmiş; davacılar tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 19.Hukuk Dairesi'nce de "İstinafa konu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından HMK 353/1-b maddesi gereğince istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine'', karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 19.Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

SONUÇ: Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacıların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 18,50 TL. kalan harcın temyiz eden davacılardan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 03/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21977, Karar No: 2015/31230, Tarih: 05.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/21977 E.  ,  2015/31230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/03/2015

NUMARASI : 2015/51-2015/138

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 01/01/2012 tarihinden itibaren G.. B.. Veteriner İşleri Müdürlüğü'nde yönetici olarak çalıştığını, belediye ile diğer davalı şirket arasındaki taşeron ilişkisi nedeniyle müvekkilinin sigortasının diğer davalı ortaklığı adına bulunduğunu, davalı belediye ile firma arasında işçi temini ilişkisi kurulduğunu, asıl işveren-alt işveren ilişkisi oluşturulduğunu, davacının başlangıçtan itibaren asıl işveren konumunda bulunan davalı belediyenin işçisi olarak kabulü gerektiğini, iş akdinin hiçbir gerekçe gösterilmeden 31/12/2014 tarihinde sonlandırıldığını, yazılı bir fesih bildirimi de yapılmadığını, bu nedenle feshin geçersizliğini, müvekkilinin işe iadesini ve buna bağlı hakların tespitini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı belediye vekili; Belediye Veteriner İşleri Müdürlüğünce 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca Ev ve İşyerlerinde Haşere mücadelesi, ilaçlama, başı boş hayvanların toplanması ve rehabilitasyonu hizmet alım işi altında 09/11/2012 tarihinde yapılan açık ihale usulü ile diğer davalı uhdesinde bırakıldığını, davacının yüklenici firma tarafından yönetici statüsünde değil, ekip sorumlusu statüsünde 01/01/2013 tarihinde işe alındığını, yüklenici firmaların ihale süreçlerinde çalıştırdıkları personelleri ile olan iş ilişkilerinin belirli süreli olduğunu, işin süreli iş sözleşmesi niteliğinde olması nedeniyle yüklenici firma ile aralarında bulunan sözleşme gereği 31/12/2014 tarihinde sona erdiği savunulmuştur.

Davalı adi ortaklık davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece feshin yazılı yapılmadığı gerekçesiyle geçerli nedene dayanmadığı, davalı şirkete verilen işin asıl iş niteliğinde olduğu bu nedenle Belediye’deki işine iadesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının işe iadesine, işe iadenin mali haklarından her iki davalının sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda davacının iş sözleşmesinin feshi konusunda yazılı bildirim yapılmadığı, feshin haklı nedene dayandığının da iddia ve ispat edilmediği dikkate alındığında feshin geçersizliğine karar verilmesi yerindedir. Yine objektif esaslı unsurlarının bulunduğu kanıtlanmadığından iş sözleşmesinin belirsiz süreli kabulü de dosya içeriğine uygundur.

Davacı davalı şirket bordrosunda görünmesine rağmen davalı Belediye’nin işçisi olduğunu, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu iddia ederek feshin geçersizliğine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı davalı şirket bordrosunda görünmesine rağmen davalı Belediye’nin işçisi olduğunu, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu iddia ederek feshin geçersizliğine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı alt işveren görünen ortaklığa devredilen işin asıl iş niteliğinde olduğu gerekçesiyle davalılar arasında muvazaa bulunduğuna kanaat getirmiştir. Davalı Belediye ile ortaklık arasında açık ve kapalı alanlarda haşere mücadelesi ilaçlama ve başıboş hayvanların toplanması ve rehabilitasyonu hizmetinin sağlanması konusunda sözleşme yapıldığı, 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 67. maddesi dikkate alındığında mahkemenin muvazaayı kabul gerekçesi yerinde değildir. Ayrıca mahkemece hüküm kısmında işe iadeden hangi davalının sorumlu olduğu da infazda tereddüt yaratacak şekilde açıklanmamıştır.

Davalılar arasında hizmet alım sözleşmesine ekli teknik şartnamenin çalışacak personelden istenen özellikler başlıklı kısmının 18. maddesinde firmanın verim alınamayan personeli çıkarma veya değiştirme işlemi için idareden muvafakat alınacağı aksi takdirde işçi çıkaramayacağı ve değiştiremeyeceği düzenlenmiştir. Buna göre davalı Belediye’nin kendi bünyesinde kimin çalışacağını yine kendisinin belirlediği, hizmet alım sözleşmesinin işçi teminine yönelik olduğu, gerçek anlamda işverenin davalı Belediye olduğu, bu nedenle davalılar arasına asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurlarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı .. Belediye Başkanlığı nezdinde İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminattan her iki davalının birlikte sorumlu olmak kaydıyla miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 527.00 TL yargılama giderinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 05.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5562, Karar No: 2019/3023, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5562 E.  ,  2019/3023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3364, Karar No: 2012/5503, Tarih: 04.07.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3364 E.  ,  2012/5503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/92018

MAHKEMESİ : Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 12/12/2011, 2011/233 (E) ve 2011/406 (K)

SUÇ : Canvarca hisle ve bir suçu gizlemek amacıyla öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlüler İ.. A.., S.. T.., S.. K.. ve İ.. Ç.. hakkında 765 sayılı TCK.nun 450/3-9,55/1. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1.Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümlerde bozma nedeni dışında kanuna aykırı cihet görülmemiştir

Ancak;

Sanıklar İ.. A.., S.. T.., S.. K.. ve İ.. Ç.. hakkında 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b,h maddesi ile belirlenen ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasından, aynı Yasanın 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki 14 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 31/3 maddesi ile indirim yapıldığı sırada sanık İ.. A..'nun 26.02.1982, sanık S. T.'in 07.01.1983, sanık S.. K..'ın 10.01.1981 ve sanık İ.. Ç..'ın 24.09.1981 doğum tarihli oldukları dikkate alınarak, sanıkların yaşları ile orantılı olacak şekilde cezanın alt ve üst sınırları arasında makul cezalara hükmedilmesi yerine yazılı şekilde bütün sanıkların 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, resen temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 04/07/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21631, Karar No: 2015/8778, Tarih: 22.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21631 E.  ,  2015/8778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacılar ... ve ..., kadastro sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan ve tespit harici olarak bırakılan taşınmaz bölümün adlarına tescili için imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 09.07.2013 tarihli bilirkişi raporunda (A3) harfi ile gösterilen 14.910,48 metrekarelik taşınmaz bölümünün davacılar adına eşit şekilde tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro sırasında tescil harici bırakılan taşınmazın TMK'nın 713/1. maddesi uyarınca, tescili istemi ile açılmıştır. Mahkemece, davacılar yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleştiği gerekçesi ile fen bilirkişi raporunda (A3) harfi ile gösterilen 14.910,48 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün davacılar adına tesciline karar verilmiştir. ... Müdürlüğünün cevabi yazısında, dava konusu taşınmazın bulunduğu köyde kadastro çalışmalarının 1968 tarihinde yapıldığı ve dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında “taşlık” olması nedeni ile tespit dışı bırakıldığı bildirilmiştir. Davacılar ... ve ... ise, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hukuki nedenlerine dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur. Böyle bir taşınmazın iktisap edilebilmesi için; 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17. maddeleri uyarınca; emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesi ve bu işlemlerin tamamlanmasından sonra kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi zorunludur. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar taşınmazın öncesinin taşlık olduğunu, davacıların taşınmazdaki taşları 4-5 sene temizledikten sonra taşınmazı tarla olarak kullanmaya başladığını beyan etmişler; keşif sonucu düzenlenen zirai bilirkişi raporunda davacılar tarafından tescil talebine konu edilen 243.051,54 metrekarelik taşınmazın yaklaşık 60.000,00 metrekarelik kısmının tarıma elverişli olup kalan kısmının taşlık-kayalık vasıfta olduğu bildirilmiş, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi ise raporunda 1984 tarihli hava fotoğrafında (A3) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünde tarımsal faaliyet olup tescil talebine konu diğer taşınmaz bölümlerinin, üzerinde tarımsal faaliyet yapılmayan taşlık-kayalık alan olduğu belirtilmiştir. Böylece dosyada toplanan deliller arasında çelişki meydana gelmiş olup mahkemece bu çelişki üzerinde durulmaksızın karar verilmiş olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için, öncelikle, dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait 3 ayrı dönemde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalıdır