muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13374, Karar No: 2019/19962, Tarih: 14.11.2019

İcra İflâs Kanunu’nun 72 nci maddesinde, menfî tespit davasında kötüniyet tazminatına hükmedilmesi için alacağın likit olması koşulu bulunmamaktadır.

Genellikle, şoför olarak çalışan işçilerden işe girişte veya akit devam ederken, işverene verecekleri olası zararlara karşılık teminat amacıyla senetler alınıp iş sözleşmesi sona erdikten sonra icra takibine konulabilmektedir.

Somut uyuşmazlıkta davacı, 15.06.2013 tanzim ve 15.10.2013 vade tarihli 30.000,00 TL bedelli bonoya dayalı icra takibinde borçlu olmadığının tespiti ile kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

İcra takibinin kötüniyetle yapıldığı ve takip konusu bononun işe girişte teminat olarak düzenlendiği mahkemenin de kabulündedir. Üstelik dava konusu alacak miktarı belirlidir ve yargılamayı da gerektirmemektedir.

Mahkemece, teminat senedinin haksız yere takibe konulması nedeni ile kötüniyet tazminatı talebinin kabulü yerine uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiği gerekçesi ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10379, Karar No: 2007/10905, Tarih: 10.07.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/10379 E.  ,  2007/10905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Erzurum Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.03.2007
Yargıtay — Esas No: 2017/7883, Karar No: 2017/11534, Tarih: 18.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7883 E.  ,  2017/11534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 01.09.2006-31.01.2013 tarihleri arasında davalı yanında ambülans şoförü olarak çalıştığını, ücretlerinin düzenli şekilde ödenmediğinden dolayı iş akdini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının talep etmiştir.

Davalı vekili; fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücretleri yönünde zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının çalışmasının 21.12.2006-31.01.2013 tarihleri arasında olduğun ücret bordrolarından davacının ücretlerinin zamanında ödendiğini, bu sebeple kıdem tazminatı talep edemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçinin ödenmeyen işçilik hakları sebebiyle iş sözleşmesini haklı olarak feshedip feshetmediği, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32/4. maddesinde ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır. Yine İş Kanunu'nu da, 5953 sayılı Basın İş Kanunu'nun 14. maddesinde öngörüldüğü gibi ücretin peşin ödeneceği öngörülmemiştir. Buna göre, aksi bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılmadığı sürece işçinin ücreti bir ay çalışıldıktan sora ödenmelidir.

Ücreti ödenmeyen işçinin bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi yasal yollardan talep etmesi mümkündür.

1475 sayılı İş Kanunu döneminde bunun dışında toplu olarak hareket etmemek ve kanun dışı grev kapsamında sayılmamak kaydıyla Borçlar Kanunu'nun 81. maddesi uyarınca ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini ifa etmekten, yani çalışmaktan kaçınabileceğini kabul edilmekteydi. 4857 sayılı İş Kanunu'nda ücret daha fazla güvence altına alınmış ve işçi ücretinin 20 gün içinde ödenmemesi durumunda işçinin iş görme edimini yerine getirmekten kaçınabileceği açıkça düzenlenmiş ve bunun toplu bir nitelik kazanması durumunda dahi, kanun dışı grev sayılamayacağı kurala bağlanmıştır.

Ücreti ödenmeyen işçinin alacağı konusunda takibe geçmesi ya da ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini yerine getirmekten kaçınması, iş ilişkisinin devamında bazı sorunlara yol açabilir. Bu bakımdan, işverenle bir çekişme içine girmek istemeyen işçinin, haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da tanınmıştır.

İşçinin ücretinin kanun veya sözleşme hükümlerine göre ödenmemesi işçiye bu imkanı verir. Ücretin hiç ya da bir kısmının ödenmemiş olması bu konuda önemsizdir.

Ücretin ödenmediğinden söz edebilmek için işçinin yasa ya da sözleşme ile belirlenen ücret ödenme döneminin gelmiş olması ve işçinin bu ücrete hak kazanmış olması gerekir (Yargıtay 9.HD. 18.1.2010 gün, 2008/ 14546 E, 2010/ 193 K.).

4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-e bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, primi, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların da ödenmemesi işçiye haklı fesih imkanı verir (Yargıtay 9.HD. 16.7.2008 gün 2007/ 22062 E, 2008/ 16398 K.).

İşçinin ücretinin işverenin içine düştüğü ödeme güçlüğü nedeniyle ödenememiş olmasının sonuca bir etkisi yoktur. İşçinin ücretinin bir kısmını İş Kanunu'nun 33. maddesinde öngörülen ücret garanti fonundan alabilecek olması da işçinin fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

Bireysel iş sözleşmesi veya toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ayni yardımların yerine getirilmemesi de (erzak yardımı, kömür yardımı gibi) bu madde kapsamında değerlendirilmeli ve işçinin haklı fesih imkanı kabul edilmelidir.

İşçinin sigorta primlerinin hiç yatırılmaması veya eksik bildirilmesi işçinin sosyal güvenlik hakkını ilgilendiren bir durum olsa da Dairemizin 1475 sayılı Kanun döneminde istikrar kazanmış olan görüşü 4857 sayılı İş Kanunu döneminde de devam etmekte olup, sigorta primlerinin hiç yatırılmaması, eksik yatırılması veya düşük ücretten yatırılması hallerinde de işçinin haklı fesih imkanı vardır (Yargıtay 9.HD. 18.1.2010 gün, 2009/ 24286 E, 2010/ 74 K.).

Somut olayda, davacı ücretlerinin düzenli şekilde ödenmediğinden dolayı iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia etmiş, davalı taraf ise ücretin zamanında ödendiğini savunmuştur. Mahkemece, işveren tarafından dosyaya ücret bordrolarının ibraz edilmediği, bu nedenle davacının iş akdini haklı neden ile feshettiğinin kabulünün gerektiği belirtilerek kıdem tazminatının kabulüne karar verilmiştir. Davalı delil listesinde davacıya ait banka ekstresinin celbi hususuna delil olarak dayanmış ancak mahkemece söz konusu delil toplanmadan karar verilmiştir. Eksik deliller toplandıktan sonra sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelme ile hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22051, Karar No: 2012/39710, Tarih: 25.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/22051 E.  ,  2012/39710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda, "tazminata" karar verilmemesine karşın, gerekçeli kararda "alacaklı aleyhine tazminata" hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Bu nedenle, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar HUMK.nun 388/son madde hükmü gereği açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da verilen kısa karara uygun olması gerekir.(HUMK.nun 381/2-1 madde hükümleri gereği) Bu nedenle mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih 7/4. sayılı kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağının belirtilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için  vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/12/2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2854, Karar No: 2024/347, Tarih: 17.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/2854 E.  ,  2024/347 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1323 E., 2022/2555 K.

DAVA TARİHİ : 28.07.2017-16.05.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/600 E., 2021/375 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadının vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın vekili dava ve birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; erkeğin çocuk doğduktan sonra kadını dövmeye başladığını, korku ve üzüntüden sütünün kesildiğini, hakaret ve küfür ettiğini, komşularına bunun babası şerefsiz, pezevenk diyerek başkalarının yanında küçük düşürdüğünü, bir kavgada elindeki bıçağı fırlattığını ve kadının elinin kesildiğini, sadakate aykırı davrandığını, tuvalete bile telefonla gittiğini, Ü. Ü. isimli bir kadınla sürekli mesajlaştığını, erkeğin kadının ailesini istemediğini, annesinin doğumda hastanede kalmasını istemediğini, annesi ile hiç konuşmadığını, erkeğin eline geçen eşyaları fırlattığını, arkadaşlarının da eve gelmelerini istemediğini, erkeğin ailesinin kadını beğenmediğini, ailesine karşı eşini koruyup kollamadığını, davalının yemek seçtiğini, evin temizliğine karıştığını, eş ve baba olarak görevini yerine getirmediğini, kadının söz hakkı bulunmadığını, sen karasın, sen çirkinsin, senin burnun uzun, kocaman kalçan var diyerek küçümsediğini, son olayda ise evde bebek uyurken erkeğin gürültü yaptığını, bebeğin sıçrayarak uyandığını söylemesi üzerine kadının üzerine yürüdüğünü ve dövdüğünü iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına,velâyetin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000TL maddî 100.000TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, kadının son yaşanan olayda ağır hakaret ettiğini, çocuk ağlamaya başlayınca 'ağlama kızım ben sana cici bir baba bulurum dediğini, aynı akşam karakoldan çağrıldığını, uzaklaştırma kararı verildiğini öğrendiğini, iki gün sonra eşyaları alarak evi terk ettiğini, erkeğin ailesini kabullenemediğini, evin giderlerine ortak olmadığını, maaşı konusunda bilgilendirmediğini, birlikte yaşadıkları dönemlerde kendisinden beklenen evine ve eşine karşı maddî ve manevî yönden vazifelerini yerine getirmediğini, iki kez evi terk ettiğini, iftira attığını, erkek ve ailesine ağza alınmayacak hakaretler ettiğini, habersiz tayin istediğini, bu tayinin geçici olduğunu, yeniden Eskişehir’e geleceğini söylediği ancak yapmadığını ileri sürerek 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin babaya verilmesine, çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, erkek yararına 100.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatkarar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. Eskişehir 3. Aile Mahkemesi’nin 16.05.2018 tarih ve 2018/398 Esas, 2019/33 Karar sayılı kararı ile dosyanın yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı, ailesinin ortak konuta gelmesini istemediği, kadına ve kadının ailesine incitici ve hakaret içeren sözler söylediği, evin ihtiyaçları ile yeterince ilgilenmediği, kadının ise eşinin bilgisi dışında Eskişehir dışına tayin talep ettiği, tayinini Eskişehir’e aldırtacağını söyleyip aldırtmadığı, eşinin kız kardeşi ve annesini istemediği, eşinin bilgisi dışında evin eşyalarını taşıyarak, olaylar karşısında fevri hareket, ederek uzlaşmaz tavırlar sergilediği, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 700,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadının tedbir ve yoksulluk nafaka taleplerinin reddine, kadın yararına 20.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. ... kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespitinin hatalı olduğunu, birleşen davanın kabulünün hatalı olduğunu, tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığını, tedbir ve iştirak nafakası ile tazminat miktarlarının az olduğunu ileri sürerek kararın erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespitinin hatalı olduğunu,asıl davanın kabulünün hatalı olduğunu, velâyet düzenlemesinin hatalı olduğunu, tedbir ve iştirak nafakası ile tazminat takdirinin hatalı olduğunu, kendi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek kararın kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka ile velâyet yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek delillerin toplanıp değerlendirildiği, delillerin takdirinde yanlışlık yapılmadığı, usuli işlemlerin kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği; belirlenen kusurlara göre kadın yararına tazminata hükmedilmesinin, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin doğru olduğu; çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne sevgi ve bakımına ihtiyaç duyduğu bu nedenle velâyet düzenlemesinin yerinde olduğu; velâyeti kendisine bırakılmayan ebeveynin çocuğun bakımı ve gelişimi için gerekli giderlere katılması gerektiği, kadının çalışıyor olması nedeniyle kadın yararına yoksulluk nafaka talebinin reddine karar verilmesinin doğru olduğu ancak boşanma ve ayrılık davalarından hakimin resen gerekli tedbirleri alması gerektiği amir hükmü karşısında kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına karar verilmesinin gerektiği; boşanmaya neden olay olaylarda ki kusurun ağırlığı, boşanma ile diğer eşin en azından desteğinin yitirileceği, bu kusurların aynı zamanda kişilik haklarını ihlal ettiği, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde kadın yararına hükmedilen maddî tazminat miktarı ile çocuğun ihtiyaçları, nafakanın niteliği dikkate alındığında çocuk yararına hükmedilen iştirak nafaka miktarının az olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince ... kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle çocuk yararına aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir nafakasına, kadın yararına 35.00,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata; erkek vekilinin tüm, kadın vekilinin diğer itirazlarına konu istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin (1) inci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve buna bağlı olarak erkeğin davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, hükmedilen tazminat ve tedbir, iştirak nafaka miktarlarının düşük olduğunu, kadının yoksulluk nafaka talebinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve nafakalar yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

1.... kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve buna bağlı olarak erkeğin davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, hükmedilen tazminat ve tedbir, iştirak nafaka miktarlarının düşük olduğunu, kadının yoksulluk nafaka talebinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve nafakalar yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve buna bağlı olarak kadının davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, kadın yararına tazminat şartlarının oluşmadığını, miktarlarının yüksek olduğunu, velâyet düzenlemesinin hatalı olduğunu, tedbir ve iştirak nafaka miktarının yüksek olduğunu Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve nafakalar ile velâyet yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davaların kabulüne karar verilmesinin hatalı olup olmadığı, tazminat ve nafaka koşullarının oluşup oluşmadığı ile miktarlarının uygun olup olmadığı, velâyet düzenlemesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu, 335 inci ve 336 ncı maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı, 194 üncü ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7499, Karar No: 2017/7195, Tarih: 21.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/7499 E.  ,  2017/7195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 14/09/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının düşmesine dair Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/04/2017 tarihli ve 2015/1665 esas, 2017/882 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 02/10/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 14/02/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına, ayrıca denetimli serbestlik tedbiri kapsamında yüklenen yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması veya kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği, erteleme kararının tebliğ edildiği,

2- Şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan tebligata rağmen 10 gün içinde başvurmadığı gerekçesi ile şüpheli hakkındaki kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılması isteğiyle kamu davası açıldığı,

3- Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/04/2017 tarihli ve 2015/1665 esas, 2017/882 sayılı kararı ile "Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce çıkartılan davet yazısına 10 günlük süre içerisinde icabet etmemesinin tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği" ve “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı koşullarına uygun biçimde yeniden uygulama yapılması gerektiği” gerekçesiyle, “kamu davasının düşmesine” karar verildiği ve kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi: