muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5148, Karar No: 2025/384, Tarih: 05.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/5148 E.  ,  2025/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/333 E., 2022/588 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ...; hudutları dava dilekçesinde belirtilen 2 parça taşınmaz bölümünü 22 yıl önce dava dışı ...’den satın aldığını, üzerine ev, ahır ve samanlık yaptığını, kalan bölümleri de tarım yapmak suretiyle zilyet ettiğini, eklemeli zilyetliğinin 30 yılı geçtiğini ancak taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakıldığını ileri sürerek adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; Mahkemece dava konusu taşınmazlarda davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı hususunda yapılacak araştırma ve inceleme sonunda davanın reddine karar verilmesini istemiş; 04.05.2010 havale tarihli dilekçesinde ise, davanın reddi ile taşınmazların Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2.Dahili davalı ... vekili cevap dilekçesinde; taşınmazların bulunduğu yerin dere yatağı vasfında olduğunu, bu nedenle zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3.Dahili davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazlarda davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.01.2014 tarihli ve 2009/239 Esas, 2014/14 Karar sayılı kararıyla; dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmaz bölümlerinin bulunduğu arazinin dere yatağı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.01.2014 tarihli ve 2009/239 Esas, 2014/14 Karar sayılı kararıyla; dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmaz bölümlerinin bulunduğu arazinin dere yatağı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Karar, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 11.11.2014 tarihli ve 2014/10437 Esas, 2014/12753 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın karar için yeterli bulunmadığı, çekişmeli taşınmazın niteliği konusunda jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişisinden rapor alınmadığı gibi, harita mühendisinin ibraz ettiği raporda 2001 tarihli hava fotoğrafında taşınmazın yerleşim alanında kaldığının belirtildiği, jeoloji mühendisi bilirkişi çekişmeli taşınmazın aktif dere yatağı niteliğinde olmadığını, dere ile arasında 2-3 metre kot farkının bulunduğunu, yağışlı mevsimde dere yatağının aktifleştiğini belirttiği halde taşınmazın aktif dere yatağının etkisi altında kalıp kalmadığı konusunda bir değerlendirme yapmadığı, diğer yandan ziraat mühendisi bilirkişinin çekişmeli taşınmazın imar-ihyaya tabi olup olmadığı, tabi ise hangi tarihte tamamlandığı konusuna değinmediği, ayrıca çekişmeli taşınmazın imar planı kapsamında kalıp kalmadığı konusunda da bu dosya ile temyiz incelemesi için Daireye gelen 2014/10171 ve 10172 Esas sayılı dosyalar arasında çelişki bulunduğu belirtilerek açıklanan hususlarda araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gereğine değinilmek suretiyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 27.02.2017 tarihli ve 2015/111 Esas, 2017/179 Karar sayılı kararıyla; dosya kapsamına göre 1988 yılına ilişkin hava fotoğraflarında taşınmazların sınırlarının belirli olmadığı, üzerinde tarımsal faaliyet bulunmadığı, çevre taşınmazlarla bütünlük arzetmediği, bölgede jeolojik olarak aktif dere yatağı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

C. Onama Kararı

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Karar, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 28.10.2020 tarihli ve 2017/3668 Esas, 2020/4904 Karar sayılı kararıyla onanmıştır.

D. Kabul- Bozma Kararı

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından karar düzeltme başvurusunda bulunulmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 29.04.2021 tarihli ve 2021/2378 Esas, 2021/4251 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece 1988 tarihli hava fotoğrafı dikkate alındığında, 2009 yılında açılan dava tarihine göre (gerekçede maddi hata ile 2015 yılı yazılmıştır) imar-ihyanın olmadığı ve derenin taşkın riskinin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, ne var ki 18.02.2011 tarihli duruşmada dinlenen tanık ..., dava konusu yerin diğer komşu parsellerle birlikte daha evvelinde ...'un elinde olduğunu, tapulu 783 nolu parsel sayılı taşınmaz ile birlikte davacının dava ettiği yerin de bulunduğu kısmın boydan boya ... tarafından 1985-1986 yıllarında kendisine satıldığı, kendisinin bu yeri 4-5 yıl tarla olarak kullandığı, tapusuz yeri de zilyetliğinde olarak ... ile birlikte gelen, tek tek hepsini tanımadığı şahıslara ayrı ayrı sattığı, kendisi sattığında yerin tarla olduğunu, daha sonra yerleşim alanı haline geldiği, tapulu ve tapusuz yerin ... isimli şahsın elinde bir ada şeklinde olduğu, derenin satılan tapusuz yerin daha aşağısında olduğu beyanında bulunduğu, adı geçen tanığın beyanı ile eldeki dosyada bozma öncesi ve sonrasında yapılan keşiflerde dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre eldeki davanın konusu olan taşınmaz ile birlikte sınırında ve devamında bulunan ve aynı bütünden bölündüğü anlaşılan taşınmazlar hakkında aynı iddia ve sebeplerle yaklaşık 20 kadar aynı iddia ve sebeple dava açıldığı, büyük bir kısmında davacı kişilerin davasının kabulüne dair verilen kararların Dairece yapılan temyiz incelemesinde onandığı, bir kısmının da eldeki davada olduğu üzere araştırma ve incelemeye dayalı olarak bozulduğu, eldeki davanın konusunu oluşturan taşınmazların sınırında bulunan ve 4166 ile 4163 parsel numarasını alan taşınmazların da belirtilen davalar sonucu verilen tescil kararının infazıyla oluştuğunun anlaşıldığı, diğer bir anlatımla, çekişmeli taşınmazın öncesinde bir bütün iken 1980’li yıllarda 1.000-1.500 metrekare yüz ölçümlü olarak bölünmek suretiyle satıldığı, satın alanlar tarafından ev ve bahçesi olarak ya da yalnızca bahçe olarak kullanılmaya başlandığı, eldeki dosyada sunulan harita mühendisi bilirkişi raporunda 1988 tarihli hava fotoğrafında çekişmeli taşınmaz bölümünün sınırlarının oluşmadığı belirtilmekte ise de çevresinde bulunan taşınmazlarla bir bütünlük arz edip etmediği ve bir bütün olarak üzerinde imar-ihyanın gerçekleşip gerçekleşmediği, sınırlarının oluşup oluşmadığı, ekonomik amaca uygun bir kullanımın bulunup bulunmadığı hususlarında bir açıklamanın bulunmadığı anlaşıldığına göre hazırlanan raporun hüküm vermeye yeterli bulunduğundan söz edilemeyeceği belirtilerek kararın açıklanan hususlarda araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gereğine değinilmek suretiyle bozulması gerekirken sehven onandığı gerekçesiyle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 28.10

.10.2020 tarihli ve 2017/3668 Esas, 2020/4904 Karar sayılı onama ilamının ortadan kaldırılmasına ve hükmün açıklanan sebeplerle bozulmasına karar verilmiştir.

E. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Temyize Konu Karar

Mahkemenin 15.12.2022 tarihli ve 2021/333 Esas, 2022/588 Karar sayılı kararıyla; dosya kapsamı ve incelenen hava fotoğraflarına göre 1977 ve 1988 yıllarında dava konusu taşınmazların çevresiyle bir bütün olarak dere yatağı içerisinde bulunduğu, imar-ihyanın mevcut olmadığı, 2001 yılından itibaren hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) ve (A1) olarak gösterilen alanların çevresiyle bir bütün halinde yerleşim alanı olarak imar-ihyasının tamamlandığı, (B) ve (B1) olarak gösterilen alanlarının ise dere yatağı vasfında olduğu, imar ve ihyasının tamamlanmadığı, davanın ise 13.05.2009 tarihinde açıldığı, dava konusu yerde imar-ihyanın tamamlanmadığı, bölgede jeolojik olarak aktif bir dere yatağının bulunduğu, taşınmazların taşkın riski taşıyan bu derenin etki alanında bulunduğu, dava tarihi dikkate alındığında dava tarihinden geriye doğru zilyetliğin 20 yılı tamamlamadığı, zirai bilirkişilerin 25.08.2016 tarihli raporuna göre de taşınmazların çevre taşınmazlarla bütünlük arz etmediği, sınırlarının tam anlamıyla sabit olmadığı, taşınmazlarda zilyetlikle iktisap koşullarının davacı yararına oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosya kapsamına göre teknik bilirkişi raporunda (A) ve (A1) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin derenin etki alanı dışında kaldığının, taşınmazların bahçe, bostan ve yerleşim alanı olarak kullanıldığının, üzerinde çok yıllık ağaçlar bulunduğunun, müvekkili lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğunun belirlendiğini, mahallinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının da bu hususları doğruladığını ancak Mahkemece teknik bilirkişi raporunda (B) ve (B1) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerine ilişkin gerekçe ile davanın tümden reddine karar verildiğini, hava fotoğrafı incelemesinin de yöntemince yapılmadığını, taşınmazların aktif dere yatağı içerisinde veya etkisi altında kalmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

1976 yılında Van ili, İpekyolu ilçesi, Bostaniçi köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda nizalı taşınmaz bölümlerinin bulunduğu yer dere yatağı vasfıyla tescil harici bırakılmıştır.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 435,50 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5174, Karar No: 2019/6261, Tarih: 07.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5174 E.  ,  2019/6261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy (Kapatılan) 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 14/12/2016 tarih ve 2015/191 E- 2016/193 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 18/07/2018 tarih ve 2017/889 E- 2018/1715 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait “Seyidoğlu” markasının yurtiçinde ve yurtdışında tescilli bir marka olduğu, bu markanın müvekkilinin izni olmaksızın davalıya ait olan bir işletmede müvekkilinin hizmet verdiği pastacılık ve fırıncılık mamulleri üretimi ve hizmeti sektöründe tescilli markayla görsel ve işitsel olarak neredeyse aynı derecede benzer şekilde kullanıldığını, davalının kullanımının 556 .sayılı KHK'ya göre marka hakkına tecavüz, TTK'nın ilgili hükümlerine göre de haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, markanın her türlü yayın, hizmet, mal, ürün, ambalaj vs. tanıtım ürünlerinde önlenmesine, hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın haksız kullanım olarak iddia ettiği, “CAFESEYİD” ibaresinin esasen müvekkil firma adına TPMK nezdinde kayıtlı olduğunu, tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilene kadarki kullanımının haksız rekabet veya marka hakkına tecavüz oluşturmayacağını, müvekkilinin kullanımının kırmızı fonda “SeyidCafe” olmasına rağmen davacının logosunun beyaz fonda kırmızı renkle “GAZİANTEPLİ HABEŞ SEYİDOĞLU” ibaresi ile lale figüründen oluştuğunu ve kullanımın iltibas oluşturmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalının CAFESEYİD ibareli marka tescilinin düz yazı şeklinde olmasına rağmen kullanımının “SEYİD CAFE” şeklinde davacının tescilli markasında belirtilen el yazısına yaklaştırılarak ve davacının markalarının rengi olan kırmızı ve beyaz renkler kullanılarak gerçekleştiği, davalının bu kullanımının çok dikkatli bakılmadığında işletmenin davacının işletmesi olduğu izlenimi uyandırdığı, mezkur kulanımın davacı markalarına tecavüz teşkil ettiği gibi rekabetin objektif iyi niyet ilkelerine uygun olarak yapıldığından da bahsedilemeyeceği, davalı kullanımının yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri ve pasta benzeri gıda emtiası üzerinde kullanılmasının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacı adına tescilli marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, davalının tescilli markasının kullanırken davacı markasına yaklaştırıp benzeterek kullanma sebebiyle bu kullanıma ilişkin SEYİDCAFE ibarenin bulunduğu ambalaj reklam broşürlerde kullanılmasının engellenmesine, tabelanın sökülmesine ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07/10/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1966, Karar No: 2022/3507, Tarih: 13.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1966 E.  ,  2022/3507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 36. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalıların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine dair verilen kararın davalı ... ile...San.Tic. Ltd.Şti. Tarafından adli yardım talepli olmak üzere davalılarca temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü;

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hükmü temyiz eden davalılar ... ile...San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilli tarafından yasal süresi içerisinde verilen temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunulmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları alınmadan dosya dairemize gönderilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nın 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336/3. maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Adli yardım talebini içeren dilekçe ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı ... ..., kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından; davalı ... (...) Ltd. Şti'nin ise ticaret şirketi olup adli yardımdan yararlanması mümkün bulunmadığından adli yardım taleplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Hükmü temyiz eden davalılar ... ile...San. ve Tic. Ltd. Şti. 'nin adli yardım taleplerinin ayrı ayrı REDDİNE,

2- Kararın, adli yardım talebi reddedilen taraflara bölge adliye mahkemesince tebliğine,

3- Adli yardım talebi reddedilen tarafın HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edebileceğine,

4- Adli yardım talebinin reddi kararına karşı süresi içinde itiraz edilmesi halinde, dosyanın HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine,

5- Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın reddedilmesi halinde; HMK’nın 366. maddesi atfıyla aynı kanunun 344. maddesi uyarınca, temyiz harçları ile posta giderlerinin bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirilmesine, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde bölge adliye mahkemesince temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesine, bu kararın temyiz edene tebliğ edilmesine,

6- Temyiz eden tarafından, verilen kesin süre içinde temyiz harçları ile posta giderlerinin tamamlanması veya temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğden itibaren bir hafta içinde temyiz edilerek gerekli giderlerin yatırılması halinde, temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın bölge adliye mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3789, Karar No: 2024/1450, Tarih: 26.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3789 E.  ,  2024/1450 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2015/649 Esas, 2017/1571 Karar

DAVALILAR :1-... vekili Avukat ...

2-...

3-...

4-...

5-...

6-...

7-...

8-...

9-...

10-... ...

11-...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM :Kısmen kabul, kısmen ret

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 13.02.2004 tarihinde şirkete TMSF tarafından el konulduğunu, o tarihte kasada hesaben bulunması gereken tutarın fiilen mevcut olmadığını, oluşan zarardan davalı yönetim kurulu üyeleri, denetçi, finans koordinatörü, finansman müdürü, muhasebe direktörü, muhasebe müdürü ve muhasebe müdür yardımcısının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 13.011,31 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle talebini yükseltmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde; davaya dayanak teşkil eden iç teftiş raporunun bağlayıcılığı olmadığı gibi tarafsız da olmadığını, zararın şüpheli olduğunu, hiçbir eylem veya işlemi nedeni ile zarara neden olmadığını, kaldı ki zararın da kanıtlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; kasa açığının resmi bir tutanakla tespit edilemediğini, açık varsa hangi tarihte ve ne miktarda olduğunun belirlenemediğini, iç denetim raporunun bağlayıcılığının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

3.Davalı ... ... olduğu cevap dilekçesinde; Star TV'de vezne sorumlusu olarak görev yaptığını, günlük ve fiili işlemler dışında işlem yapmadığını, çalıştığı dönemde kasa ile ilgili bir açık ya da zararın söz konusu olmadığını, iddia edilen kasa açığını da bilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

4.Davalı ... cevap dilekçesinde; muhasebe kayıtlarını işlemekte görevli olduğunu, kasa açığından bilgi sahibi olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

5.Davalılar ... ve ... cevap dilekçesinde; Rumeli Holding bünyesinde güvenlik ve ev koruması hizmetlerinde çalıştığını, hissedar olduğundan ve kasa açığından haberdar olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar