muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/103, Karar No: 2022/14707, Tarih: 15.11.2022

Davaya konu haberin bir bütün olarak incelenmesinde; haberin toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu ve davacının kişilik haklarına saldırı amacı taşımadığı, kaldı ki basının, okuyucunun dikkatini habere çekmek amacı ile çarpıcı başlık ve ifadeler kullanmasının bir gazetecilik tekniği olması karşısında, özle biçim arasındaki dengenin bozulduğundan da söz edilemeyeceği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ve haberin kaleme alınış amacı nazara alındığında; davaya konu edilen yayında kullanılan ifadelerin toplumun bilgi edinme ve basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı anlaşıldığından, davalıların tazminat ile sorumlu tutulmaları yerinde görülmemiştir.

Şu halde, mahkemece istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalılar yararına bozulmasına karar verilmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalılara geri verilmesine 15/11/2022 gününde Başkan ... ve Üye ...'nın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/16187, Karar No: 2020/2855, Tarih: 24.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/16187 E.  ,  2020/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, 01/06/1997-09/02/2010 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde en son soft & sezon bölüm müdürü olarak çalıştığını, davalı tarafça iş akdinin haksız sebeple feshedildiğini, hak ettiği fazla mesai ve davalı şirkete özgü olan eva prim alacağının da ödenmediğini ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; iddiaları kabul etmediklerini, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile fazla mesai ve eva primi alacaklarına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacının fazla mesai alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Davacı fazla mesai alacağı olduğunu iddia etmiş davalı ise davacının bölüm müdürü olduğu, kendi mesaisinin kendisinin belirlediğini, maktu ücretle çalıştığını, ücretinin yüksek olduğunu ve davacının imzaladığı personel yönetmeliğine göre" marketlerde müdür, müdür yardımcısı, mühendis yönetici sorumlu ünvanlı personel ile genel müdürlük personelinin ünvanı ne olursa olsun yapacakları fazla mesailerin ücretleri içinde" olduğu bu nedenle davacının fazla mesai alacağı olmadığını savunmuştur.

Davalıya ait işyerinde normal çalışma süresinin haftalık 40 saat olduğuna ilişkin olarak herhangi bir iddia ve savunma bulunmamaktadır. Kaldı ki davacı imzalı iş sözleşmesi ile davalının sunduğu personel yönetmeliğinde haftalık çalışma süresinin 45 saat olduğu ifade edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalıya ait iş yerinde haftalık 40 saatlik çalışma süresi olduğu kabulü ile hem fazla sürelerle çalışma hem de fazla çalışma ücreti alacakları hesaplanmıştır. Mahkemece taleple bağlılık kuralına aykırı olarak tarafların bu yönde bir iddia ve savunması alınmadığı halde ve dosyadaki bilgi ve belgelere uygun düşmeyecek şekilde davalıya ait işyerinde haftalık çalışma süresinin 40 saat olarak kabul edilmesi hatalıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalıya ait iş yerinde haftalık 40 saatlik çalışma süresi olduğu kabulü ile hem fazla sürelerle çalışma hem de fazla çalışma ücreti alacakları hesaplanmıştır. Mahkemece taleple bağlılık kuralına aykırı olarak tarafların bu yönde bir iddia ve savunması alınmadığı halde ve dosyadaki bilgi ve belgelere uygun düşmeyecek şekilde davalıya ait işyerinde haftalık çalışma süresinin 40 saat olarak kabul edilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde on bir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması hâlinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta davacı, davalıya ait iş yerinde soft & sezon bölüm müdürü göreviyle 4857 sayılı yasa kapsamında 01.06.1997-09.02.2010 arasında brüt 9750 TL ücretle çalışmıştır.

Davacıya tebliğ edildiği iddia edilen personel yönetmeliğinin Bölüm III, Madde 14'de marketlerde müdür, müdür yardımsıcı, mühendis yönetici, sorumlu ünvanlı personel ile Genel müdürlük personelinin ünvanı ne olursa olsun tamamının yapacağı fazla çalışmaların bedeli ücretleri içinde tespit edilmiştir. Ayrıca fazla mesai ücreti uygulanmaz” hükmü yer almaktadır. İş sözleşmesinin 3. maddesinde ise “Aylık ücrete hafta tatili ve genel tatil günlerindeki çalışmalar dâhildir.” düzenlemesi bulunmaktadır.

Öncelikle davalının ibraz ettiği personel yönetmeliğinin yürürlük tarihinin 01.07.1998 olduğu ve yine dosyaya personel yönetmeliğinin davacı tarafından tebliğ alındığına dair 02.06.1997 tarihli tebliğ evrakının ibraz edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; 01.07.1998 tarihli personel yönetmeliğinin davacı tarafından tebliğ alınıp alınmadığı, yada davacının 02.06.1997 tarihinde tebliğ aldığı personel yönetmeliğinde fazla mesailerin ücret içinde olduğuna dair hüküm olup olmadığını araştırmaktır. Davacının ücreti içinde fazla mesailerin olduğunun saptanması halinde dairemiz uygulamasına göre; 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükme değer verilmeli, buna göre aylık 22,5 saat, haftalık 5,2 saat fazla çalışma ücretinin temel ücret içinde ödendiği kabul edilerek hesaplama yapılmalı, bu saatleri aşan çalışma olması halinde fazla çalışma ücreti hesaplanarak karineye dayalı makul indirim yapılarak bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın açıklanan sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23021, Karar No: 2016/5425, Tarih: 31.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/23021 E.  ,  2016/5425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .... İlçesi ... Köyü 111 ada 3, 112 ada 33, 122 ada 11, 122 ada 9, 124 ada 15, 135 ada 23, 137 ada 11, 139 ada 93, 119 ada 20, 125 ada 1, 163 ada 6 ve 173 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-İkinci sınıf sulu arazi olarak değerlendirilen 111 ada 3, 122 ada 11, 112 ada 33, 122 ada 9, 139 ada 93, 119 ada 20 parsel sayılı taşınmazlar yönünden:

2942 Sayılı Kanunun 4650 Sayılı Kanun ile değişik 11.maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca, bilirkişi kurulu arazi niteliğindeki taşınmazın, kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak düzenleyeceği gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak değerini tespit etmelidir. Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarında ise; özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça, tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verimine, üretim giderine ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Dosyada bulunan gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden gelen veri listesine göre; buğdayın verimi 550 kg, samanın verimi 310 kg, mısırın verimi 5100 kg, şeker pancarının verimi 5150 kg iken raporda sırasıyla 500 kg, 250 kg,

4.400 kg, 5000 kg, s.mısırın fiyatı 0,21 TL iken 0,15 TL ve üretim giderlerinin de tarla kirası, döner sermaye faizi ve genel idari giderler kalemlerinin de hesaplamaya katılarak buğdayda 199,13 TL, s.mısırda 254,75 TL, şeker pancarında 369,47 TL iken, raporda sırasıyla 126,44 TL, 314,29 TL, 468,98 TL alınmak suretiyle daha düşük kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

2-Birinci sınıf sulu arazi olarak değerlendirilen taşınmazlar yönünden:

4.400 kg, 5000 kg, s.mısırın fiyatı 0,21 TL iken 0,15 TL ve üretim giderlerinin de tarla kirası, döner sermaye faizi ve genel idari giderler kalemlerinin de hesaplamaya katılarak buğdayda 199,13 TL, s.mısırda 254,75 TL, şeker pancarında 369,47 TL iken, raporda sırasıyla 126,44 TL, 314,29 TL, 468,98 TL alınmak suretiyle daha düşük kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

2-Birinci sınıf sulu arazi olarak değerlendirilen taşınmazlar yönünden:

a-124 ada 15 parselin, 2300 m² olup, arklarla sulandığı, üzerinde 18-20 yaş 17 kavak, 23-24 yaş 1 armut, 19-20 yaş 5 vişne, 23-24 yaş 4 elma, olduğu tespit edildiğine göre; armut, vişne ve elma ağaçlarının taşınmazda kapladığı alan tespit edilip, bu alanın kapama karışık meyve bahçesi, kalan kısmının ise arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken, taşınmazın tamamının arazi olarak değerlendirilip, yukarıda açıklandığı şekilde münavebeye alınan ürünlerin, verim ve fiyat değerlerinin düşük, masraf kalemlerinin ise içinden tarla kirası, döner sermaye faizi ve genel idari giderler kalemlerinin ve arklarla sulandığına göre motopomp masrafının da çıkarılmayarak yüksek alınmak suretiyle değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

b-135 ada 23 parselin, 7150 m² olup, kanal ile sulandığı, üzerinde 18-20 yaş 35 kavak, 24-25 yaş 19 elma, 10-12 yaş 33 erik olduğu tespit edildiğine göre; erik ve elma ağaçlarının taşınmazda kapladığı alan tespit edilip, bu alanın kapama karışık meyve bahçesi, kalan kısmının ise arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken, taşınmazın tamamının arazi olarak değerlendirilip, yukarıda açıklandığı şekilde münavebeye alınan ürünlerin, verim ve fiyat değerlerinin düşük, masraf kalemlerinin ise içinden tarla kirası, döner sermaye faizi ve genel idari giderler kalemlerinin ve kanal ile sulandığına göre motopomp masrafının da çıkarılmayarak yüksek alınmak suretiyle değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

c-125 ada 1 parselin, 1600 m² olup, kanal ile sulandığı, üzerinde 18-20 yaş 12 kavak, 24-25 yaş 8 elma, 10 söğüt-iğde olduğu tespit edildiğine göre; 8 elma ağacının taşınmazda kapladığı alan tespit edilip, bu alanın kapama elma bahçesi, kalan kısmının ise arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken, taşınmazın tamamının arazi olarak değerlendirilip, yukarıda açıklandığı şekilde münavebeye alınan ürünlerin, verim ve fiyat değerlerinin düşük masraf kalemlerinin ise içinden tarla kirası, döner sermaye faizi ve genel idari giderler kalemlerinin ve kanal ile sulandığına göre motopomp masrafının da çıkarılmayarak yüksek alınmak suretiyle değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

d-Bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazlarda 18-20 yaş kesim çağına gelmiş 211 adet kavak ve yaşı belirtilmeyen 57 adet söğüt-iğde bulunmaktadır. Mahkemece taşınmaz üzerinde bulunan kavak ağaçlarının kesim çağına geldikleri anlaşıldığına göre ve söğüt ağaçları bakımından da ağaçların kesim çağına gelip gelmedikleri belirtilmediğinden bu husus araştırılıp, kesim çağına geldiklerinin tespit edilmesi halinde zaten davalı tarafından kesilip nakledileceğinden sadece kesim bedellerine hükmedilmesi gerekirken herhangi bir araştırma yapmadan kavak ve söğüt ağaçlarının rayiç değeri hesaplanıp zemin değerine ekleyen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

3-Kıymet takdir komisyonu raporunda 137 ada 11 parsel üzerinde 18-20 yaş 143 kavak, 24-25 yaş 9 armut, 26 söğüt-iğde ağacının bulunduğu belirtilmişken elma ağacından bahsedilmemektedir. Mahallinde yapılan keşifte de bir çok ağaç olduğu belirtilmişse de elma ağacından yine bahsedilmemektedir. Buna göre armut ağaçlarının kapladığı alan kapama armut bahçesi, kalan kısmın tarım arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken tamamının kapama elma bahçesi olarak değerlendirilmesi,

4-Köy içi mevkiinde olan 163 ada 6 ve 173 ada 6 parsel sayılı taşınmazlar yönünden:

a-Dava konusu taşınmazlar bilirkişi kurulunca sulu arazi olarak değerlendirilmişse de motopompla sulunanıp sulanmadığı tespit edilmeden, yukarıda açıklandığı şekilde münavebeye alınan ürünlerin, verim ve fiyat değerlerinin düşük masraf kalemlerinin ise içinden tarla kirası, döner sermaye faizi ve genel idari giderler kalemlerinin ve motopomla sulanıp sulanmadığı tespit edilmeden motopomp masrafının da çıkarılmayarak yüksek alınmak suretiyle değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

b-Dava konusu taşınmazların dosyaya yansıyan özellikleri ve bilirkişi raporlarında belirtilen nitelik ve özellikleri dikkate alındığında %100 oranında objektif değer artışı uygulanması gerekirken, %20 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporu doğrultusunda eksik bedele hükmedilmesi,

c-Bilirkişi kurulu raporunda 173 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki iki katlı yapının her katının 125 m² kullanım alanlı olduğu tespit edildiğine göre, tamamı 250 m² olan yapı için 125 m² üzerinden hesap yaparak, düşük bedel beliryen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14881, Karar No: 2012/13549, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14881 E.  ,  2012/13549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kabul edilen tarihler arasında 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine "Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına," sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8260, Karar No: 2020/974, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/8260 E.  ,  2020/974 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6620, Karar No: 2012/2735, Tarih: 12.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6620 E.  ,  2012/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair İncesu Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.07.2011 gün ve 245/166 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... Uğur dava dilekçesinde; atalarından intikal eden ve halen zilyetliğinde bulunan üç parça taşınmazın kadastro çalışmalarında 174 ada 255, 179 ada 451 ve 179 ada 456 parsel sayısı ile Hazine adına tespit ve tapuya tescil edildiğini açıklayarak Hazine üzerindeki kaydın iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesi ile; 1999 yılında yapılan kadastro çalışmalarında Hazine adına tespit ve tescil edilen taşınmazlara ilişkin, kurumca yapılan araştırma sonucunda, davacının zilyetliğinin bulunmadığı tespit edildiğinden davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, zilyetlikle kazanma koşulları gerçekleştiğinden davanın kabulüne, 28.06.2011 tarihli teknik bilirkişi ve ek krokisinde A harfi ile gösterilen 22.068,62 m2, B harfi ile gösterilen 4.567 m2 ve C harfi ile gösterilen 3.288,45 m2'lik yüzölçüme sahip yerin Hazine üzerindeki tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muristen intikal ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Dava, muristen intikal ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu 179 ada 451, 174 ada 255 ve 179 ada 456 parsellerin hükmen ifraz görmesi sonucu oluşan 179 ada 460 parsel sayılı taşınmazlar 1999 yılında senetsizden Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olup ileride tarım arazisine dönüştürülmesi mümkün yerlerden olduğu gerekçesi ile ham toprak olarak Hazine adına tespit edilmiş olup, tutanaklar itirazsız 2000 yılında kesinleşmiştir. Mahkemece mahallinde yapılan keşifte resen bilirkişi olarak ve aynı zamanda davacı tarafından tanık olarak bildirilen şahıslar dinlenmiş ve beyanları esas alınmış ise de, hava fotoğraflarından yararlanılmamış, ziraat mühendisi bilirkişi Kemal Gül 01.07.2011 tarihli raporunda ''teknik bilirkişi raporunda A ve B harfleri ile gösterilen alanların yer yer taşlık ve kayalık alanlar'' şeklinde bildirmiş olduğu yerlerin zilyetlikle kazanılmaya elverişli olmadığı dikkate alınmamış ve davacı tanıkları tarafından taşınmazların davacıya halen sağ olan babası tarafından devredildiği bildirilmiş ise de, davacının müstakil 20 yıllık zilyetliğinin bulunup bulunmadığı ve buna bağlı olarak, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince babası yönünden de miktar araştırmasının gerekip gerekmediği değerlendirilmemiştir.

Bir arazinin kullanım süresi ve niteliğini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının kadastro tespit tarihinden önceki yıllara ait en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için tespit tarihinden geriye doğru 20 – 25 yıl öncesine ait ( 1975-1980 yılları arası) en az iki farklı tarihe ait stereoskopik hava fotoğraflarının dosyada yer almış olması ve bu fotoğrafların stereoskopla üç boyutlu olarak incelenmesi gerekir. Ayrıca, stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiğinde, arazinin üç boyutlu görüleceği, taşınmazın sınırlarının belirlenebileceği ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabileceği görülecektir.