muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9939, Karar No: 2023/393, Tarih: 09.02.2023

2) Sanığın, kardeşi olan mağduru, TCK'nin 6/1-f.4 maddesine göre silahtan sayılan demir sopa ile kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli halin bir arada bulunması nedeniyle, TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gözetilerek temel ceza tayininde, TCK'nin 61. maddesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

" nedeniyleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2019/273 Esas, 2021/429 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası , 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle neticeten 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 06.10.2022 tarihli ve 2021/126842 sayılı, hükmün bozulması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri;

1. Sanığın suç işlemediğine beraatine karar verilmesine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdurun kardeş oldukları, olay tarihinden önce aralarında araba alışverişi olduğu, bu hususta çıkan anlaşmazlık nedeniyle olay günü tartıştıkları, sanığın, kardeşi mağdura eli ve demir sopa ile vurmak suretiyle elmacık kemiği ve burnunda orta (3) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık, kardeşi mağdura demir sopa ile vurmadığını, eli ile vurduğunu beyanla suçlamayı bu haliyle kabul etmiştir.

3. Mağdurun aşamalardaki beyanları istikrarlıdır.

4. Olayın görgü tanığı bulunmamaktadır.

5. Sanığın eylemi sonucu mağdurun yaralanmasına ilişkin;

a) Eyüp Devlet Hastanesi'nce düzenlenen 01.08.2013 tarihli;

"Burun sırtında 1cm kesi, burunda sola deviasyon, sol ön kol dış yanda 4cm kesi, sağ medialinde hematom ve hassasiyet, sol bacak arka kısımda 4x4cm ekimoz, üst ön sol kesici dişte kanama olduğu, grafide burun kemiğinde fraktür olduğu"

3. Mağdurun aşamalardaki beyanları istikrarlıdır.

4. Olayın görgü tanığı bulunmamaktadır.

5. Sanığın eylemi sonucu mağdurun yaralanmasına ilişkin;

a) Eyüp Devlet Hastanesi'nce düzenlenen 01.08.2013 tarihli;

"Burun sırtında 1cm kesi, burunda sola deviasyon, sol ön kol dış yanda 4cm kesi, sağ medialinde hematom ve hassasiyet, sol bacak arka kısımda 4x4cm ekimoz, üst ön sol kesici dişte kanama olduğu, grafide burun kemiğinde fraktür olduğu"

b) Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nce düzenlenen 02.08.2013 tarihli;

"Burunda şekil bozukluğu, nazal fraktür tespit edildiği"

c) Adli Tıp Kurumu Gaziosmanpaşa Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen 16.04.2014 tarihli;

"Kişide tanımlanan yaralanmasının;

1- Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum OLMADIĞI,

2- Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞI,

3- Vücuttaki kemik kırıklarının ve çıkıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi hafif (1), orta (2-3) ve ağır (4-5-6) olarak olarak sınıflandırıldığında, kişide saptandığı belirtilen kırığın, hayat fonksiyonlarını ÜÇ (3) ORTA derecede etkileyecek nitelikte olduğu"

Görüşlerini içerir adlî muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Beraat Kararı Yönünden

Sanığın üzerine atılı suçlamaya yönelik tevilli ikrarı, mağdurun anlatımları ve mağdur hakkında düzenlenen adlî muayene raporları karşısında, sanığın eyleminin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesair Yönünden

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra bozma öncesi hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle infazın 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde "neticeten 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

2. Sanığın, mağdura yönelik eylemini 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendine göre silahtan sayılan demir sopa ile işlediği kabul edilerek kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre artırım yapılırken (e) bendinin gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

2. Sanığın, mağdura yönelik eylemini 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendine göre silahtan sayılan demir sopa ile işlediği kabul edilerek kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre artırım yapılırken (e) bendinin gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3. Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmında ifade edildiği üzere sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasına göre yapılan arttırımın, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre orantılı olduğu anlaşılmış olup kurulan hükümde isabetsizlik görülmediğinden bu hususta Tebliğname görüşüne de iştirak olunmamakla birlikte hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B-1) ve (B-2) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2019/273 Esas, 2021/429 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün altı numaralı fıkrasında yer alan "neticeten 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin hükümden çıkarılmasına ve yerine "infazın 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden yerine getirilmesine" ifadesinin eklenmesi, hükmün üç numaralı fıkrasında "TCK'nun 86/3-a" ibaresine "e" harfinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/116, Karar No: 2020/15186, Tarih: 08.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/116 E.  ,  2020/15186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu kaçmaya neden olma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli sicil kaydında CMK.nın 231. maddenin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan ve tekrar suç işlemeyeceği hususu nazara alınarak hapis cezası ertelenen sanığın yüklenen suçu 21.06.2014 tarihinde, 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231/8. maddesinin yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce işlediği de gözetilerek, CMK.nın 231/6. maddesinde sayılan hususlar tartışıldıktan sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, şartları oluşmadığından bahisle söz konusu hükmün uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3666, Karar No: 2013/32892, Tarih: 26.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3666 E.  ,  2013/32892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat.... ve davacı vekili avukat ....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendilerine bağlı ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü'ndeki özel hizmet alım işini ihale ile davalıların aldığını,davalıların işçisi olan dava dışı Meryem ...’ın işçilik alacaklarının tahsili için açtığı dava ve yaptığı takip sonucu 20.605,06TL ödediklerini ileri sürerek, fazlası saklı kalmak üzere 20.605,06TL’nin faiziyle birlikte sorumlulukları oranında davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı ....., davaya cevap vermemiş, diğer davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı TLT.... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine,diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve bir kısım davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, rücuen alacak isteğine ilişkindir. Mahkemece davalı.....’nin, işçileri istihdam etmemiş olması nedeniyle sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle bu davalı aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamına göre dava dışı işçi Meryem ...’ın davalı ..... işçisi olarak da çalıştığı sabittir. Bu durumda davalı TLT ..... de ödenen işçilik alacaklarından sorumludur. Öyle olunca mahkemece davalı ......’nin sorumlu olduğu miktar belirlenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davalı .... yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı ve bir kısım davalıların ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, kararın ikinci bent gereğince BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7712, Karar No: 2023/4846, Tarih: 08.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/7712 E.  ,  2023/4846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1370 E., 2015/1539 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya (Kapatılan) 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2014/1370 Esas, 2015/1539 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesi, 62 nci fıkrası gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.10.2020 tarihli ve 2016/44127 sayılı, hükmün düzeltilerek onanması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekilinin temyiz istemi;

Eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın ve işletmenin ve güvenlik tedbiri almayan idarenin asli kusurlu olup, sorumluluğu bulunduğuna ve saire ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz istemi;

Sanığın kusuru bulunmadığına, hızının sınırın altında olduğuna, hemen fren yaptığına, tramvayın manevra imkanı bulunmadığına, sanığın alabileceği tüm önlemleri aldığına ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde;

''Dosyada toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın Antalya Büyükşehir Belediyesine bağlı Antalya Ulaşım Firmasında tramvay sürücüsü olarak çalıştığı, tramvay ile Burhanettin Onat Durağından Doğu Garajı istikametine doğru gittiği sırada maktül ...'nin tramvayı farketmeyerek tramvay yoluna çıktığı, sanığın mesafenin yakın olması nedeniyle ani fren yaptığı ancak duramayarak maktüle çarptığı ve ölümüne neden olduğu, adli tıp kurumu raporuna göre yaya maktül ...'ın asli kusurlu, sanık ...'ın ise alt düzeyde tali kusurlu olduğunun bildirildiği,sanığın katılanların olay nedeniyle uğradıkları zararları da ödemediği anlaşıldığından , sanığın taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir. '' denilmiştir.

2. Sanık savunmasında: ''Ben Antalya Büyükşehir Belediyesine bağlı Antalya Ulaşım Firmasında tranvay sürücüsü olarak çalışırım. Olay tarihinde öğle saatlerinde kullandığım tranvay ile Burhanettin Onat Durağından Doğu Garajı istikametine gidiyordum, hızım yavaştı. Durağa girmeye 20-25 metre kala yolun sol tarafından bir şahıs aniden tranvayın önüne çıktı.Mesafe yakın olduğundan, şahsı fark edince korna ve zile ve frene bastım ancak sağ far ile şahsa çarptım ve ancak durabildim. Yaralı şahıs yaşlı idi, dalgınlık ile tranvayı farketmeden karşıdan karşıya geçmeye çalıştığı için kaza meydana gelmiştir, sonradan şahsın öldüğünü öğrendim, benim bu kazada kusurlu olduğumu kabul etmiyorum, hakkımda şikayetten vazgeçme olursa kabul ederim, öncelikle beraatıma karar verilmesini bu mümkün olmazsa CMK 231 maddesinin uygulanmasını talep ederim.'' demiştir.

3. Katılanlar sanıktan şikayetçi olduklarını, zarar giderimi için ödeme yapılmadığını beyan etmişlerdir.

4.Tanık ...; ''Ben sanığı ve maktül ...'yi önceden tanımam. Olay gün tesadüfen tranvay ile Burhanettin Onat tarafından Doğu Garajı yönüne doğru gidiyordum. Doğu Garajına yaklaşırken tranvay ani bir fren yaptı. Ben bu fren yapılırken uyarı için korna çalındığını duymadım. Tranvay sürücüsünün hızının tam olarak ne kadar olduğunu bilmiyorum, ancak bana göre hızlıydı. Ben yaya şahsı kaza öncesinde farketmedim. Durduktan sonra tranvayın bir şahsa çarptığını anladım. Bilgim bundan ibarettir ''demiştir.

5. Tanık ...; ''Ben tramvay doğu garajının hemen karşıısında bulunan iletişim merkezinde çalışıyorum. Olay sırasında işyerinin kapısının önündeydim. Tam içeri girdiğim sırada işyerinde bulunan arkadaşım tranvayın bir şahsa çarptığını söyledi. Dönüp baktığımda tranvayın çarptığı şahsı yerde yatarken gördüm. Çarpma neticesi tranvay şahsı sağ tarafa doğru atmış. Ben çarpma öncesi tranvayın korna ya da siren sesini duyduğumu hatırlamıyorum .'' demiştir.

6. Soruşturma aşamasında alınan 23.3.2014 tarihli bilirkişi raporunda; yaya ...’ın asli kusurlu olduğu, vatman ...’ın kusursuz olduğu kanaati bildirilmiştir.

7. Soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan ATK raporlarında ;

''..Maktülün tramvay yoluna girmeden önce yaklaşmakta olan tramvayın mevcut olup olmadığını kontrol etmediği, tramvayı görmüş ise geçişini beklemediği anlaşılmaktadır. Bu açıklamalara göre maktül ...’ın kendi can güvenliğini tehlikeye atan bu davranışı ile kazanın oluşmasında asli kusurlu davrandığı kanaatına varılmıştır.

7. Soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan ATK raporlarında ;

''..Maktülün tramvay yoluna girmeden önce yaklaşmakta olan tramvayın mevcut olup olmadığını kontrol etmediği, tramvayı görmüş ise geçişini beklemediği anlaşılmaktadır. Bu açıklamalara göre maktül ...’ın kendi can güvenliğini tehlikeye atan bu davranışı ile kazanın oluşmasında asli kusurlu davrandığı kanaatına varılmıştır.

Raylar üzerinde seyreden taşıtların karayolu araçları gibi kısa mesafede durmaları imkansızdır. Kütlelerinden dolayı dolayı normal seyir hızındaki bir tramvayın fren tedbiri ile durabilmesi için gerekli mesafe hız ve kütleye bağlı olarak oldukça uzun olmaktadır. Bununla beraber dosyada mevcut fotoğraflar ile krokilerden görüşün açık olduğu, sanığın yolu ve çevresini etkin bir şekilde kontrol etmesi durumunda maktülü daha önceden görebileceği ve zamanında alacağı fren ve zil tedbiri ile kazaya engel olabileceği anlaşılmaktadır. Bu itibarla vatman ...’ın da kazanın oluşmasında alt düzeyde tali kusurlu davrandığı kanaatına varılmıştır.'' denmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü saat 12:30 sularında Aliçetinkaya Caddesi tramvay yolu üzerinde, sanığın yönetimindeki Burhanettin Onat durağından Doğu Garajı durağına gelmekte olan tramvayın sağ kısmı ile yolun sol tarafından yolun sağına geçmeye çalışan yaya ...’a çarparak ölümüne neden olduğu olayda mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz nedenleri reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/3. maddelerine aykırı davranılması, hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

2.Sanık hakkında kurulan hükümde hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/3. maddelerine aykırı davranılması, hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli ve 2015/529 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararı kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan 3. paragrafın hükümden çıkarılarak yerine ''Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2023 tarihinde karar verildi.