muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5268, Karar No: 2019/16324, Tarih: 16.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5268 E.  ,  2019/16324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini, ödenmeyen kıdem tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı, fazla çalışma ücret alacağı, hafta tatili, yıllık izin ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 2017/13601 esas 2018/13521 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uymakla devam edilen yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda Mahkemece verilen hüküm Dairemizin yukarıda anılı ilamı ile, davacı tanıklarının, davacının 2012 dönemi sonrasında 1 gün gece vardiyasında çalışıyorsa 1 gece dinlenip ertesi gün gündüz işe geldiğine dair beyanlarının hesaplama yapılırken dikkate alınmadan, davacının 1 hafta gece vardiyasında, 1 hafta gündüz vardiyasında çalıştığı kabul edilmek ve davacının 2012 yılı öncesi en az bir buçuk ara dinlenme süresi mahsup edilmesi gerekirken 1 saat ara dinlenme süresinin 15 saatlik çalışma süresinden mahsup edilmek suretiyle hüküm kurulmasının hatalı olduğu belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 2012 sonrasında 1 gün gece vardiyasında çalışıyorsa 1 gece dinlenip ertesi gün gündüz işe geldiği kabulü ile hesaplama yapılması gerekirken, buna dikkat edilmeksizin, bir hafta gece bir hafta gündüz vardiyası ile çalıştığı kabul edilmiş, ayrıca gece vardiyasında çalıştığı kabul edilen dönemlerde de bir gece çalışıyorsa 1 gece dinlenip ertesi gün gündüz işe başladığına yönelik bozma hükmüne dikkat edilmemesi hatalı olmuştur.

Yine bozma ilamında, 2012 yılı öncesi en az bir buçuk saat ara dinlenme süresi mahsup edilmesi gerekirken, bilirkişi tarafından bir buçuk saat mahsup edilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen, raporda bir saat mahsup edilmiş gibi 39 saat üzerinden fazla mesai hesaplanması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7552, Karar No: 2020/3757, Tarih: 05.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/7552 E.  ,  2020/3757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, dosya içeriğiyle uyumlu olmayan gerekçelerle, temel cezanın orantısız biçimde alt sınırdan uzaklaşılarak ve hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak tayini,

2- Sanığın, katılanın borcunu ödememesi üzerine bir anlık sinirle hakaret içeren mesajı gönderdiğini samimi beyanlarında ikrar ettiğinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak TCK’nın 129. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13847, Karar No: 2008/15153, Tarih: 18.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13847 E.  ,  2008/15153 K.**

**"İçtihat Metni"**

S.S.K. Başkanlığı vekili avukat ... ile ... Rehabilitasyon Tic. A.Ş vekili avukat Necati İnce aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.12.2006 tarih ve 206-414 sayılı hükmün Dairenin 25.6.2007 tarih ve 3210-8864 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 6.106.500.000 TL asıl alacak için istemde bulunmuş, mahkemece 25.6.2008 gününde 6.106.500.000 YTL yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 440 III-1 maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Yine 1.6.2005 tarih ve 5236 sayılı yasanın 19. maddesiyle eklenen Ek madde 4 uyarınca karar düzeltme parasal sınırı ... Bakanlığınca tespit ve ilan olunan yeniden değerlendirilme oranında arttırılıp her takvim yılı başından geçerli olacak şekilde uyarlanacağı hükme bağlanmıştır. Yeniden değerlendirme oranı 2008 yılı için 7,2 olarak açıklanmış olmakla bu durumda karar düzeltme sınırı 7.600,00 YTL dir. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 1.1.2008 tarihinden sonra verilen ve 7.600,00 YTL den az olan hükümlerin onanmasına ya da bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Davacı tarafından karar düzeltme istenen bölüm 14.07.2008 tarihi itibariyle 7.600,00 YTL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen HUMK nun 440 III-I maddesi gereğince davacının karar düzeltme hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 18.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17471, Karar No: 2012/3429, Tarih: 28.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17471 E.  ,  2012/3429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmaz 28.05.2008 günü imar uygulaması nedeniyle 12 parsele ayrıldığı anlaşıldığından, öncelikle yeni oluşan ve davacı adına kayıtlı olan taşınmazın tapu kaydı getirtilerek, dava konusu edilen enerji nakil hattı ve pilon yerinin yeni parsele isabet edip etmediğinin, ediyor ise taşınmazdaki enerji nakil hattı iz düşümünün ve pilon yerlerinin krokisi tanzim ettirilerek belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 24.05.2006 günü yürürlüğe giren 5496 sayılı Yasa ile değişik 15/C maddesi gereğince pilon yerinin ve irtifak hakkının idare adına tescil edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8008, Karar No: 2017/6603, Tarih: 20.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/8008 E.  ,  2017/6603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davada ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, destekten yoksun kalma ve maddi tazminat istemine ilişkindir.

maddesi gereğince aile başkanının sorumluluğu hükümlerine göre açıldığı sabit olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

dava haksız eylem nedenine dayalı tazminat istemine ilişkin olup ...'ın, davada haksız eylem faili ...'ın babası olması sebebiyle ...'a velayeten, araç maliki olması sebebiyle de kendisine asaleten davalı sıfatı ile yer aldığı gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4721 sayılı TMK'nın 369. maddesinin birinci fıkrasında, ev başkanının sorumluluğuna ilişkin olarak; "Ev başkanı, ev halkından olan küçüğün, kısıtlının, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunan kişinin verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumludur." düzenlemesi getirilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1-1. maddesinde ise aile mahkemelerinin görevine ilişkin olarak; "1. 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 3/12/2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medenî Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işler," düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda davacı vekili, 30/01/2008 tarihinde meydana gelen trafik kazasında yaşı küçük ve ehliyetsiz sürücü ...'ın babası ...'a ait plaka sayılı kamyonet ile seyir halinde iken kusurlu davranışı nedeniyle davacıların eşi ve annesi olan Hatice Göktaş isimli şahsa çarparak ölümüne sebebiyet verdiği, davalı ..., kusurlu sürücü ...'ın babası ve aracın işleteni olduğu, davalı ...'ın hem işleten hem de ev başkanı olarak sorumlu bulunduğu, fazlaya ilişkin her türlü talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla maddi tazminat hükmedilmesini talep etmiştir.

Dava, hem araç işleten hem de 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 369. maddesine dayanılarak ev başkanı sıfatıyla küçüğün babası aleyhine açılmıştır. sorumluluğunun yasal dayanağı Türk Medenî Kanununun 369. maddesinde bulunmaktadır. Bu madde Kanunun İkinci Kitabında yer alır. 4787 sayılı " Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesinde; Türk Medenî Kanununun ikinci kitabından doğan dava ve işlerin aile mahkemesinde çözümleneceği belirtilmektedir. Ancak, eldeki davada davalı ...'ın araç işleten sıfatıyla da sorumluluğu bulunduğundan uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinnde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/09/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1453, Karar No: 2018/5708, Tarih: 06.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1453 E.  ,  2018/5708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

...

Taraflar arasında görülen kayıt terkini davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ........2015 gün ve 2015/5759 Esas, 2015/6826 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili Maliye Bakanlığının müflis şirketin iflasından önce başlatılmış olan ... .... ... Müdürlüğünün 2008/8503 Esas sayılı takip dosyasındaki 85.192,37 TL kira alacağı ile ... .... ... Müdürlüğünün 2009/4125 Esas sayılı takip dosyasındaki 93.430,00 TL kira alacağının kaydı için iflas masasına başvurduklarını, ancak düzenlenen sıra cetvelinde bu alacaklarının gösterilmediğini, oysa alacağın 6183 Sayılı Yasa'dan doğan kamu alacağı niteliğinde olduğunu ileri sürerek müvekkilinin alacaklarının sıra cetveline kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idare memuru dava konusu edilen alacakların davacı ... vekilinin ........2010 tarihli başvuru dilekçesinde ... alacağı olarak bildirildiğini ve talep doğrultusunda ... adına kamu alacağı olarak sıra cetvelinin 34. sırasına kaydedildiğini, bu alacağın ... adına yazılması talebine karşı bir itirazlarının bulunmadığını, ancak davanın açılmasında herhangi bir kusur ve sorumluluklarının olmadığını, bu nedenle yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmamaları gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizin ........2015 tarih, 2015/5759 Esas, 2015/6826 Karar sayılı ilamıyla, davacının itirazının davada taraf gösterilmeyen Sağlık Bakanlığının alacağına kısmen itiraz niteliğinde olduğu ve dava sonucunda hukukunun etkileneceği nazara alınarak, davanın Sağlık Bakanlığına husumet tevcih edilerek görülüp sonuçlandırılması gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 06.....2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15268, Karar No: 2012/11375, Tarih: 14.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/15268 E.  ,  2012/11375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir. Somut olayda sanığın köyde yaşanan bir takım olaylar ile ilgili olarak duyumlarını aktardığı iddialar nedeniyle, müştekiler ... ve ... hakkında "2863 ... Yasaya Aykırılık ve Adli Görevi İhmal" suçlarından yürütülen soruşturmada "kovuşturmaya yer olmadığına" dair verilen kararın, iftira suçunun işlendiğinin kesin kanıtı olamayacağı ve sanığın Anayasa'nın 74. maddesi ile güvence altına alınan "Anayasal dilekçe-şikayet hakkını" kullandığı gözetilmeden, iftira suçunun öğelerinin ve suçsuz olduğunu bildiği kişiye suç yükleme özel kastının nasıl oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yasal temelden yoksun gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- 5271 ... Yasanın 5728 ... Yasa ile değişik 231.maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup, manevi zararı kapsamadığı, yargılamaya konu iftira suçunda, dosyaya yansıyan ve talep edilen bir zararın bulunmadığı gözetilerek, suçun işleniş biçimi, kişilik özellikleri ve geçmişi olumlu bulunarak, sanık hakkında, takdiri indirim uygulanıp, bir daha suç işlemeyeceği kanaati ile cezası da ertelenmesine karşın "zarar giderilmediğinden" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, anılan Yasanın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b- Hesap hatası sonucu sonuç cezanın, 1 yıl 15 gün yerine, 1 yıl 10 gün olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken CMK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10114, Karar No: 2014/613, Tarih: 15.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/10114 E.  ,  2014/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 62/1, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

"Aponun İntikam Gençleri" adlı grubun, İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğünün 14.02.2013 tarihli yazısı ve tüm dosya kapsamına göre, PKK terör örgütünün son dönemdeki gençlik yapılanması olan Demokratik Yurtsever Gençlik Meclisi (DYG-M)'nin adli süreçlere konu olmaması için oluşturulan paravan yapılarından biri olduğu anlaşıldığından, silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2093, Karar No: 2019/2395, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2093 E.  ,  2019/2395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13528, Karar No: 2023/2156, Tarih: 26.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/13528 E.  ,  2023/2156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/62 E., 2020/568 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın suç tarihinde bozma öncesinde haklarında mahkûmiyet hükümleri verilen sanıklar ... ve ... ile birlikte olay günü gündüz vakti şikâyetçi ...'in bulunduğu ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon merkezine giderek şikâyetçinin odasında bulunan çantasının içinden cüzdanını çaldıkları, sanıkların aynı şekilde şikâyetçi ...'nun görev yaptığı ... özel eğitim merkezine gittikleri, orada şikâyetçinin odasından çantasında bulunan cüzdanını çaldıkları olayda; sanığın eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının 21.06.2011 tarihli ilk mahkûmiyet hükmünden 14.10.2020 olan karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden sanık hakkında açılan kamu davasının olağan zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2019/62 Esas, 2020568 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.