muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9774, Karar No: 2012/28814, Tarih: 05.07.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/9774 E.  ,  2012/28814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak;

Müştekinin yüzünde tanımlanan yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda TCK'nin 86, 87. maddelerine uygun şekilde kesin adli raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4938, Karar No: 2023/2832, Tarih: 12.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4938 E.  ,  2023/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/198 E., 2016/32 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2016 tarihli ve 2015/198 Esas, 2016/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.09.2020 tarihli ve 2016/156300 sayılı olay tarihinde düzenlenen kaza tespit tutanağı ile mahkemece aldırılan bilirkişi raporundaki kusur dağılımındaki çelişkinin giderilmesi için dosyanın bir kez de Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince incelenmeksizin eksik inceleme sonucu hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğundan bahisle bozma görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, olay tarihinde düzenlenen kaza tespit tutanağı ile mahkemece aldırılan bilirkişi raporundaki kusur dağılımındaki çelişkinin giderilmesi için dosyanın bir kez de Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince incelenmeksizin eksik inceleme sonucu hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna,

2.Katılan ... ve katılan ... vekilinin temyiz istekleri, ayrı ayrı sanığın kusuru neticesinde kaza meydana geldiğinden sanık hakkında verilen beraat kararının hukuka uygun olmadığına

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

2.Katılan ... ve katılan ... vekilinin temyiz istekleri, ayrı ayrı sanığın kusuru neticesinde kaza meydana geldiğinden sanık hakkında verilen beraat kararının hukuka uygun olmadığına

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Mahkemece, ''Sanık hakkında taksirle ...'un ölümüne neden olma suçundan kamu davası açılmış ise de, mahkememizce yapılan keşif sonucunda kaza ve keşif tarihinde kaza yerinde aydınlatmanın bulunmadığı, yolun sağ kısmında park etmiş araçlar nedeniyle taşıt trafiğinin tek şerite düşmüş olduğu, sanığın sağ taraftaki park halinde olan araçlar arasından aniden çıkan kişiyi farketmediği yönündeki savunmasının dosyadaki deliller ile uyumlu olduğu, zira sanığın karanlık nedeniyle görüş açısının da yetersiz olmasından dolayı park halindeki araçlar arasından yola çıkan ve koyu renk kıyafet giymiş olan müteveffayı ancak yola çıktıktan sonra farketmiş olabileceği, bu nedenle de sanığın fren tedbirine başvuramadığı, zira buna zamanının olmadığı, sanığın aracının hızının yüksek olduğuna dair bir delil de elde edilemediği, müteveffanın alkollü olduğunun belirlendiği dikkate alınarak sanığın anlatıldığı şekilde meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığı, müteveffa Reşat'ın ise kaza mahallinde araçlara dikkat etmeden yola çıkması nedeniyle kusurunun bulunduğu kanaatine varılmış ve sanığın beraatine karar verilmiştir.''

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

2.11.02.2015 tarihli ölü muayene tutanağında,

''...Kişinin ölüm nedeninin trafik kazası ile oluşması mümkün künt kafa ve beden travması sonucu kafa içi kanama, göğüs içi kanama ve akciğer hasarı, bunlara bağlı komplikasyonlar olduğu, ölüm nedeni tespit edildiğinden klasik otopsi yapılmasına gerek olmadığı kanaatindeyim. ...''

Denilmektedir.

3.Kolluk güçlerince tanzim olunan 15.01.2015 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan

''...b)Hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak,...''

Kuralına uymadığından bahisle kusurlu olduğu,

Yayanın ise, 2918 sayılı Kanun'un 68 inci maddesinin (b) fıkrasının, (3) bendinde yer alan

''...3)Yaklaşan aracın uzaklık ve hızını göz önüne almadan veya göz önüne aldığı halde uygun zamanda geçmemek...''

Kuralına uymadığından bahisle kusurlu olduğu belirtilmiştir.

4.Mahkemece keşif üzerine aldırılan, trafik polis memuru bilirkişisi tarafından tanzim edilen 28.12.2015 tarihli raporunda, sanığın kazanın oluşumuna etken bir davranışının bulunmadığına, ölenin ise, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 138 inci maddesinin (b) bendinin üçüncü paragrafına göre;

''...3)Işıklı işaret veya yetkili kişilerin bulunmadığı geçitlerde veya kavşaklarda güvenlikleri açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını göz önüne alarak uygun zamanda geçmek zorundadırlar...''

4.Mahkemece keşif üzerine aldırılan, trafik polis memuru bilirkişisi tarafından tanzim edilen 28.12.2015 tarihli raporunda, sanığın kazanın oluşumuna etken bir davranışının bulunmadığına, ölenin ise, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 138 inci maddesinin (b) bendinin üçüncü paragrafına göre;

''...3)Işıklı işaret veya yetkili kişilerin bulunmadığı geçitlerde veya kavşaklarda güvenlikleri açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını göz önüne alarak uygun zamanda geçmek zorundadırlar...''

Kuralına uymadığından bahisle kusurlu olduğu belirtilmiştir.

5.Sanık aşamalarda, gidiş yönüne göre sağından, park halindeki araçların arkasından, aniden bir kişinin çıktığını, çıktığı yerde bulunan park halindeki doblo aracın yüksekliği sebebiyle şahsı göremediğini, havanın karanlık olduğunu, şahsın üzerinde siyah kıyafetlerin olduğunu, farlarının çalıştığını bildirmiştir.

IV. GEREKÇE

A)Tebliğname ve Mahalli Cumhuriyet Savcısının Temyiz İtirazları Yönünden;

Sanığın idaresindeki otomobille, yerleşim yeri içinde, gece vakti, zemini ıslak parke kaplı bölünmüş caddede seyri sırasında, gidiş yönüne göre sağda park halinde bulunan araçların arasından giren yayaya, 9 metrelik yolun 3.8 metresinde aracının sağ ön kısmıyla çarpmasıyla, bir kişinin öldüğü olayda, koklamakla alkollü olduğu tespit edilen koyu renkli kıyafetli yayanın, herhangi bir geçidin yer almaması sebebiyle önceliğin taşıtlara ait olduğu ve aydınlatmanın bulunmadığı yolda, taşıtların uzaklık ve hızını kontrol ederek, en kısa zamanda geçişini tamamlaması, şayet güvenle duramayacak kadar yaklaşmış ... var ise öncelik tanıyarak onları beklemek suretiyle geçişini tamamlaması gerekirken trafik akımını yeterli şekilde kontrol etmeksizin bunu gerçekleştirmeye çalışarak kazaya tam kusuruyla sebebiyet verdiği, durma mesafesine göre aracının hızının, seyir şartlara uygun olduğu anlaşılan sanığın ise hadiseye etken bir davranışının bulunmadığının anlaşılması karşısında bu hususta bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş, mahalli Cumhuriyet savcısının görüşlerine itibar etmek mümkün görülmemiştir.

B)Katılan ... ve katılan ... vekilinin Temyiz İtirazları Yönünden;

Yayanın, herhangi bir geçidin yer almaması sebebiyle önceliğin taşıtlara ait olduğu ve aydınlatmanın bulunmadığı yolda, taşıtların uzaklık ve hızını kontrol ederek, en kısa zamanda geçişini tamamlaması, şayet güvenle duramayacak kadar yaklaşmış ... var ise öncelik tanıyarak onları beklemek suretiyle geçişini tamamlaması gerekirken trafik akımını yeterli şekilde kontrol etmeksizin bunu gerçekleştirmeye çalışarak kazaya tam kusuruyla sebebiyet verdiği olayda, mahkemece aldırılan bilirkişi raporundaki kusur dağılımının isabetli yapıldığı anlaşılarak, bildirilen temyiz itirazları reddolunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2016 tarihli ve 2015/198 Esas, 2016/32 Karar sayılı kararında katılan ..., katılan ... vekili, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20419, Karar No: 2015/9359, Tarih: 24.06.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/20419 E.  ,  2015/9359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davacı şirketin 27/02/2009 tarih 151.520,50 TL, 18/03/2009 tarih 21.199,90 TL, 17/03/2009 tarih 10.599,95 TL , 11/05/2009 tarih 8.350,18 TL, 18/05/2009 tarih 19.600,06 TL lik faturalar ile tohum satın aldığını, davalıdan satın alınan malların toplam bedelinin 190.070,00 TL olduğunu, alınan mallar nedeniyle davalı şirkete yapılan nakit ve çek ödemesi toplamının 231.473,00 TL olduğunu, muhasebe ve hesap hatasından kaynaklı miktarı fazla düzenlenen...ait 30/12/2010 tarih 59.500,00 TL tutarlı çekin 41.366,00 TL lik miktarından müvekkili davacı şirketin borçlu olmadığının tespiti ile, söz konusu çek ile ilgili ödeme yasağı kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

12/08/2014 tarihli dilekçe ile davasını ıslah etmiş ve davaya konu 59.500,00 TL bedelli çekin tamamına ilişkin olarak müvekkili şirketin borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir

Davalı vekili; davalı ile müvekkili arasında 01/03/2007 tarihinde imzalanan sözleşmenin uyuşmazlıkların çözümü başlıklı 14. maddesinde sözleşmeden doğan uyuşmazlıkların tahkim yolu ile çözülmesini ve İTO Tahkim kurallarının uygulamacağının açık şekilde kararlaştırıldığını beyanla davanın esastan reddini istemiş, dava konusu çekin ticari ilişkideki vadeden kaynaklanacak değer kaybının tazmini amacıyla vade farkı çeki olarak teslim edilmiş olduğunu, davacı adına 4 adet fatura düzenlendiğini ve toplam 190.070,39 TL bedeli 2 eşit taksitte ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini davacının sözleşmeden doğan yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmediği gibi ödemede de temerrüde düştüğünü belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; her ne kadar davalı taraf taraflar arasında imzalandığını iddia ettiği 01/03/2007 tarihli ... bulunduğunu ve alacağın da bu sözleşmeden ve vade farkından kaynaklandığını iddia etmiş ise de; davacının sözleşmede bulunan imzayı inkar etmesi üzerine alınan 18/10/2012 tarihli bilirkişi raporu ile sözleşme altındaki imzanın davacı şirketin yetkili temsilcisine ait olmadığının anlaşıldığı taraflar arasında davalı tarafın iddia ettiği gibi vade farkına ilişkin bir uygulamanın olmadığı, faturalarda yer alan "vade farkı alacağı uygulanır" ibaresinin taraflar arasında vade farkı uygulaması yönünde bir teamül olmaması karşısında yeterli kabul edilmesinin mümkün olmadığı her iki tarafa ait ticari defterler ile davalının davacıya dava konusu olan çek nedeniyle 59.500,00 TL tutarında borçlu olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş olup hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

../..

../..

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12455, Karar No: 2025/2493, Tarih: 03.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/12455 E.  ,  2025/2493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesiyle Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2024 tarihli ve 2024/737 Esas, 2024/714 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18092, Karar No: 2018/12629, Tarih: 11.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/18092 E.  ,  2018/12629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 25.02.2015 tarihli görüşü gözardı edilmek ve sanığın cezai ehliyeti olmadığına dair tek uzman hekim tarafından evrak üzerinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak ...Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen ve mahkemece hükme esas alındığı anlaşılan 02.07.2014 tarihli raporun geçici rapor olduğu, kesin raporun Plastik Cerrahı tarafından verileceğinin ifade edildiği anlaşılmakla, katılanın yaralanmasının niteliğine ilişkin kati rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, geçici rapora istinaden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Akıl hastalığı sebebiyle cezai ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle hakkında 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanık hakkında, aynı kanunun 57/1. maddesi gereğince yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verildiği halde, anılan kanunun 57/2. maddesi gereğince “Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastasının yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda, toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi üzerine mahkemece serbest bırakılmasına” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesinin CMK’nin 223/3-a maddesi yerine CMK’nin 223/4-b maddesi olarak gösterilmesi,

5) Gerekçeli karar başlığında yargılama konusu suç adı olarak “Kasten Yaralama” yerine “Taksirle Bir Kişinin Yaralanmasına Neden Olma” yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3447, Karar No: 2021/5924, Tarih: 02.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3447 E.  ,  2021/5924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında verdiği kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ...Üstü Mevkiinde bulunan ... parsel nolu taşınmazın yarısının davalıya ait olduğunu, diğer yarısının ise 01/12/1987 tarihinde vefat eden babaları ...'den miras yolu ile kendilerine intikal ettiğini, müteveffa ile davalının ortak olduğu taşınmaz üzerinde kurulu bulunan binada bulunan daire ve dükkanların kiralarını davalının topladığını ve kendi hisselerine düşen parayı vermediğini, davalıya karşı 03/01/2014 tarihli ihtarname keşide edilmesine rağmen davalının 08/01/2014 tarihli cevabi ihtarnamesi ile toplanan kira ücretlerinden hisselerine düşen paraları ödemeyeceğini bildirdiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplanan kiradan hisselerine düşen 50.000 TL'yi ihtar tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 06/10/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 374.887,80 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, İstanbul’da ve Edirne’de bulunan gayrimenkullerin bağımsız bölümlerini aralarında taksim ettiklerini, davacıların Edirne'deki 6 katlı binadan oluşan mezkur gayrimenkulü kullanmak ve kiraya vermek suretiyle istifade ettiklerini davayı kabul anlamına gelmemek kaydı ile işbu gayrimenkuller için tahakkuk eden ecrimisil bedellerinin davacı taleplerinden takas ve mahsubunu talep etmiş olup bu nedenle davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulü ile 374.887,80 TL'nin dava tarihi 20/02/2014'den itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile ... mirasçıları olan davacılara miras payları oranında ödenmesine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince; istinaf talebinin kabulüne, İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01/12/2016 tarihli, 2014/86 Esas, 2016/475 Karar sayılı kararının kaldırılmasına,dosyanın, gerekçede belirtilen hususlar çerçevesinde yeniden yargılama yapılmak üzere ilk derece mahkemesine iadesine, karar verilmiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 01/12/2016 tarihli kararın Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda 22/03/2017 tarihli hüküm ile istinaf talebinin kabulüne, İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01/12/2016 tarihli, 2014/86 Esas, 2016/475 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, dosyanın, gerekçede belirtilen hususlar çerçevesinde yeniden yargılama yapılmak üzere ilk derece mahkemesine iadesine, karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemelerinin duruşmasız olarak esas hakkındaki istinaf incelemesi yapmaları durumundaki karar verme usulü 6100 Sayılı HMK'nun 353 /1-b-2 ve b-3 maddesinde düzenlenmiş olup yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek, yine yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında karar verilebilecektir. Buna göre, Bölge Adliye Mahkemesinin ilk derece mahkemesinin 01/12/2016 tarihli kararının istinaf denetimi sonucunda yeniden esas hakkında karar verebilme imkânı bulunmasına rağmen, 22/03/2017 tarihli hüküm ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak dosyanın eksiklikler tamamlanıp yeniden yargılama yapılmak üzere Mahkemesine iadesine karar verilmiş olması hatalı olup, usul ve kanuna aykırı olup,bozmayı gerektirmiştir.

2-)Bozma nedenine göre, davacıların temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 02/06/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3232, Karar No: 2010/8377, Tarih: 15.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3232 E.  ,  2010/8377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi TARİHİ : 24.02.2010

Kayyım hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava; mirasen intikal eden şirketteki payın devrinin yapılması ve kayyım atanması istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesi; davanın ticari davalardan veşirketteki payın birden ziyade olması nedeniyle Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılacağı gerekçesiyle,

Asliye Ticaret Mahkemesi ise; .... 426. Maddesi hükümlerinin uygulanacağını gerekçe göstererek görevsizlik kararı vermişlerdir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 Sayılı Yasa’nın 20.04.2004 günü yürürlüğe giren 14.04.2004 gün ve 5133 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi ile “22.01.2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Yasaya göre aile hukukundan doğan dava ve işler”in aile mahkemelerinde görüleceği, yine 5133 Sayılı Yasanın Geçici 2. Maddesi ile de “Bu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihte aile mahkemelerinde görülmekte olan ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan konularla ilgili dava ve işler yetkili ve görevli mahkemesine devredilir.” hükümleri getirilmiştir.

Medeni Yasanın sözü edilen İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında vesayet, kayyımlık ve yasal danışmanlıkla ilgili hükümler bulunmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yeralan 397. maddesinin 2. fıkrası gereğince “vesayet makamı, sulh hukuk mahkemesi; denetim makamı, asliye hukuk mahkemesidir.”

O halde, konusu Medeni Yasanın 2. Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan davaya sulh hukuk mahkemesi bakmakla görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.