muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7279, Karar No: 2024/1506, Tarih: 06.03.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri; öldürme kastının ve öldürmeyi gerektirecek husumetin bulunmadığına, suç vasfının hatalı belirlendiğine, eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğuna, delillerin hatalı değerlendirildiğine, fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile maktül ...'in olay öncesinde tanıştıkları, sanığın bir süre ...'in mermer atölyesinde çalışıp evinde kiracı olarak oturduğu, olaydan önce ...'in işyerinde çalışan tanık ...'ün, ...'in talebi üzerine sanığı iş yerine çağırdığı, sanığın neden çağırdığını sorduğunda tanığın "Herhalde bir alacak-verecek meselesi var, aranızda halledersiniz" dediği, sanığın bu duruma içerlendiği, olay günü sanığın bahçesindeki güllerini budadıktan sonra manava doğru gittiği, elinde kalan bıçağın poşet içerisinde yanında bulunduğu, maktül ...'i bakkalın önünde otururken gördüğü, ...'e hakaret ettiği, maktulün ikaz etmesine karşın sanığın hakarete devam ettiği, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine maktul ...'in sanığa yumrukla vurarak burnundan yaraladığı, bu sırada çıkan kavgada sanığın maktül ...'i vücudunun üç yerinden bıçakla yaraladığı, adli rapor bulgularına göre ...'in vücudunda sağ arkus kosta üzerinde 2,5 cm.lik bir açısı dar, bir açısı geniş kesici-delici alet yarası, sağ spina iliaka anterior superior üzerinde 1,2 cm.lik aynı vasıfta sütüre kesici-delici alet yarası, sağ kol orta önyüzde 4 cm.lik kesici-delici aletin kesin kenarı ile husulü mümkün yüzeysel kesi oluştuğu, kaldırıldığı hastanede vefat ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanık beyanları, olay yeri inceleme tutanağı, ölü muayenesi ve otopsi raporu, güncel nüfus ve sabıka kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mahkemece, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, Hukukî Süreç başlığı altında bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmının içeriği karşısında eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2023 tarihli, 2023/21 Esas, 2023/104 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3238, Karar No: 2021/4033, Tarih: 26.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/3238 E.  ,  2021/4033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.03.2019 tarih ve 2017/146 E. - 2019/141 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 25.02.2021 tarih ve 2019/785-2021/281 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi adli yardım talepli olarak davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-Davalı vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede; 6100 sayılı HMK’nın 334 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin, davanın gerektirdiği giderleri ödeme gücünden kısmen veya tamamen yoksun bulunduğunu ve taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye sunmak zorundadır. Davacı adli yardım talebi ile ilgili olarak HMK'nın 336/2. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin ekinde sunması gereken belgeleri sunmadığı, daha önce dosyaya sunulan belgelere dayalı olarak yaptığı adli yardım talebinin Bölge Adliye Mahkemesince reddedilmesi ve bu kararın kesinleşmesi üzerine istinaf harçlarını da dosyaya yatırdığı, ayrıca adına kayıtlı taşınmazlarının da bulunduğu anlaşılmakla, kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından davalı vekilinin adli yardım talebinin HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalı vekiline işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi atfı ile 344. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19292, Karar No: 2018/2802, Tarih: 07.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/19292 E.  ,  2018/2802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, hisse senedi alımı konusunda tecrübeli olan davalının banka hesabına yatırım amaçlı hisse senedi alınması için 13.680,00 TL para gönderildiğini, davalı tarafından hisse senedi alınmadığı gibi gönderilen bedelin de iade edilmemesi üzerine başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, cevap dilekçesi vermemiş, duruşmaya katılmamıştır.

Mahkemece, hisse senedi alımından kaynaklanan uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle Ticaret Mahkemelerine görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6102 sayılı TTK'nın 4. maddesine göre bir davanın ticari dava sayılabilmesi için tarafların tacir olması ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan sayılması gerekir. Kanun’un 5/3 fıkrası uyarınca dava tarihi itibariyle Asliye Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, somut olayda uyuşmazlık, davalı şirket tarafından hisse senedi alımı için yetkilendirilen davalıya gönderilen bedelin iadesi amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir. Davalı, tacir olmadığı gibi eldeki dava da Ticaret Kanununda düzenlenen mutlak ticari davalardan değildir. Hal böyle olunca davaya bakmaya Ticaret Mahkemesi değil Asliye Hukuk mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. O halde, mahkemece, işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu Ticaret Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5101, Karar No: 2016/16287, Tarih: 21.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5101 E.  ,  2016/16287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: TCDD Genel Müdürlüğü hakkında açılan davanın kabulüne, Ergünler Yol Yapı İnş.Taah.Mad.Nak.San.Tic.Aş. ve TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davaların ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı TCDD Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece TCDD Genel Müdürlüğü hakkında açılan davanın kabulüne, Ergünler Yol Yapı İnş.Taah.Mad.Nak.San.Tic.Aş. ve TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davaların ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan TCDD Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ait taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattının işletme ve bakım sorumluluğu davalılardan TEDAŞ'a ait olup, TEDAŞ ile davalı TCDD Genel Müdürlüğü arasında yapılan sözleşme kendi aralarındaki iç ilişkiyi düzenlemektedir.

Bu durumda, davacıya ait taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atıldığı ve söz konusu hattın işletme ve bakım sorumluluğunun da davalı TEDAŞ'a ait olduğu gözetilerek TEDAŞ hakkında açılan davanın kabulüne, diğer davalılar aleyhinde açılan davaların ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı TCDD Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28962, Karar No: 2012/28768, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/28962 E.  ,  2012/28768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5111, Karar No: 2019/2858, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5111 E.  ,  2019/2858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1271, Karar No: 2011/7329, Tarih: 16.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1271 E.  ,  2011/7329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Aynı kamulaştırmaya ilişkin Dairemizce geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerine göre (ör; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/119 E.-456 K., Dairenin 2010/1627 E.-8435 K.) biber ürününün 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi 2.150 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda daha yüksek verim (2.350 kg) üzerinden hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozmaya uygun ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6046, Karar No: 2021/9577, Tarih: 28.09.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/6046 E.  ,  2021/9577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosu

Taraflar arasında Nurdağı Asliye Hukuk Mahkemesi' nde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun HMK' nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sonucunda, Nurdağı İlçesi Başpınar Mahallesi çalışma alanında bulunan 989 parsel sayılı 3.286,19 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın 2014 yılında ... oğlu ... tarafından kullanıldığı şerhi yazılarak kayalık ve çalılık vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın 2010 yılından bu yana kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki kullanıma ilişkin şerhin düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine “2010 yılından beri ... oğlu ... tarafından kullanıldığı” şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve işbu karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17786, Karar No: 2016/5551, Tarih: 07.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/17786 E.  ,  2016/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde Irak’a çıkış yapmak üzere ......... gelen sanık.......... sevkettiği aracın taşıdığı yüke dair 26/04/2011 tarih ve ........numaralı gümrük beyannamesinin Mersin Gümrük Müdürlüğü’nce tescil edilmesine rağmen beyanname eki belgelerin eklenmesinin ardından yapılan kulakçığa Mersin Yolcu Salonu Gümrük Müdürlüğü mührünün basılması ve aracın ağırlığının beyannamede beyan edilen eşyadan ağır olmasından dolayı gümrük muayene memuru tarafından yapılan kontrolde gümrük mührünün sağlam olduğu ve brandalarda yırtık ya da yamanın olmadığı görülerek mührün fek edildiği ve ibraz edilen beyanname muhteviyatından farklı olarak araç içinde 25 adet kullanılmamış ............ klima ünitesi, 50 adet kullanılmış klima ünitesi, 20 adet kullanılmış salon tipi klima, 20 adet kullanılmış çamaşır kurutma makinesi, 10 adet kullanılmış çamaşır makinesi, 21 adet kullanılmamış araç farı, 8 adet kullanılmamış conta takımı, 48 adet kullanılmamış piston, 20 adet kullanılmamış araç tampon, 5 adet kullanılmamış yağ soğutucu blok, 5 adet kullanılmamış fren denge çubuğu aparatı, 3 adet kullanılmamış pompa, 1 set (koltuk, şanzıman, dingil, motor, kaporta vs.) kullanılmış muhtelif araç aksamı ve parçaları ve 10 adet kullanılmış bisiklet ele geçirildiği, beyannamede belirtilen 5 adet kullanılmış otomobil motoru ve 1 adet kullanılmış vinç eşyasının serbest dolaşımda olmadığı halde gümrük bölgesine bırakıldığı iddiasıyla açılan kamu davasında,

26/04/2011 tarih ve ........ sayılı gümrük beyannamesine eklenen ve yurtdışında tanzim edilen 2406 numaralı faturanın 01/03/2010 tarihli olup yine beyannameye eklenen Türkiye’deki ........ firması tarafından Irak’taki ..........firması adına düzenlenen faturanın ise 25800 numaralı ve 25/04/2011 tarihli olmasının yanında sanık............ tarafından 25/07/2011 tarihli kolluk savunmasında ibraz edilen belgelerden olan 18/03/2011 tarih ve........ sayılı gümrük beyannamesi ekinde yer alan ve yurtdışı firması tarafından kesilen faturanın ise 25648 nolu ve 07/01/2011 tarihli olup yine beyannameye eklenen Türkiye’deki ........... firması tarafından Irak’taki ........... firması adına düzenlenen faturanın .......... nolu ve 18/03/2011 tarihli olduğu, yurtdışındaki gönderici olan firmadan gelen ve yeminli tercümana çevrilmiş olup fakstan fotokopi olan evrakta ise “iş yapmakta olduğumuz Lojistik firmasını etkileyecek yapacağımız sevkiyatın bir sonraki işlemini kapsayan fatura ve çeki listesini içeren sevkiyat belgeleri yanlışlıkla tamamen yanlış gönderilmiştir. Gerekli düzeltmenin yapılmasını talep ediyoruz” ifadelerinin yer aldığı ve gönderilen yeni çeki listesinde dahi 1 kalem eşyanın (1 set - koltuk, şanzıman, dingil, motor, kaporta vs - kullanılmış muhtelif araç aksamı ve parçaları) mevcut olmadığı, sanık ............savunmasında daha önce getirttikleri eşyanın aynısından yeniden talepte bulunduklarını ve gönderici firmanın hatası sonucu farklı eşyanın geldiğini beyan ettiği ancak buna karşın davaya konu beyannameye eklenen faturanın 18/03/2011 tarihli beyannameye eklenen faturadan daha eski tarihli olması, beyannamelere eklenen faturaların ve tarihlerinin sanık savunması ile çelişkiler içermesi, gönderilen yeni çeki listesinde eksik eşya bildiriminde bulunulması, Mersin Gümrük Müdürlüğü’nün 07/07/2011 tarih ve 58580 sayılı yazısından da anlaşıldığı üzere Uzakdoğu ülkesi olan Kore’den gelen bu eşyanın sarı hatta sadece belge kontrolü ile denetiminin yapılması ve evraklarda farklı olarak Mersin Yolcu Salonu Gümrük Müdürlüğü’ne ait mührün kullanılması gibi hususlarda göz önüne alınarak tüm bu tespitler çerçevesinde sanıkların olaydaki fonksiyonları ayrı ayrı değerlendirilerek sonucuna göre, hukuksal durumlarının tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12132, Karar No: 2017/5030, Tarih: 26.09.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/12132 E.  ,  2017/5030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/11/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; davalının, 08/06/2013 ve 09/06/2013 tarihlerinde, Milli Eğitim Bakanlığı bünyesindekiler tarafından takip edilen ....com adlı internet paylaşım sitesinde, ...“Demek aynı soy ismini taşımaktan bu kadar korkarak açıklama gereği hissettiniz. Korkaklık başa bela ne edersiniz. Ama doğru korkak tavşan uzun yaşarmış ... Bey. Uzun ömürler dilerim” “hayatım boyunca cesurdum. Başımı hiçbir zaman kuma gömmedim. Bunu da makam ve mevki beklemeden yaptım” şeklinde eleştiri sınırlarını aşan ifadeler ile kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu, hakkında kamu davası açıldığını ve cezalandırıldığını beyan ederek, uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.