muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/22512, Karar No: 2023/9425, Tarih: 21.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/22512 E.  ,  2023/9425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/194 E., 2021/333

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 06/03/2019 tarihli ve 2018/222 Esas, 2019/77 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.02.2021 tarihli ve 2021/194 Esas, 2021/333 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.03,2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle;

Sanığın sübut bulan FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyeti gerekirken ilk derece mahkemesince beraatine dair verilen karara o yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan aleyhe istinaf başvurusu üzerine dairece istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş olmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

1-Ayrıntıları (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 14.11.2017 tarih ve 2017/1824 Esas 2017/5384 sayılı kararında açıklandığı üzere; silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafi bulunmadığı gibi 5271 sayılı Kanun'un 156 ıncı maddesi gereğince re’sen de müdafi görevlendirilmeyerek savunma hazırlama imkanları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesinin ve Anayasa'nın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılama hakkının ihlali sonucunu doğuracak biçimde, adaletin selameti açısından gerekli olan müdafiinin hukuki yardımından yararlandırılmadan ilk derece mahkemesinde yargılama yapılıp sorgusu tespit edilmek ve hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 150/3, 188/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi

2-Emniyet mahrem yapılanmasına ilişkin dijital verilerin incelenmesi sonucunda düzenlenen veri inceleme raporunda derecesi "SAY" olarak kodlanan sanık hakkında; veri incelme raporunda belirtilen zümre başkanı ve öğretmeni olarak belirtilen kişilerin açık kimlik bilgilerinin tespiti için ilgili birimlerce araştırma yapılması için müzekkere yazılarak, tespiti halinde adı geçenlerin tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ile UYAP örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında herhangi bir beyan yahut ifade olup olmadığı araştırılıp, bulunması halinde beyan ve ifadelerin onaylı örneklerinin dosya arasına getirtilip, gerektiğinde ve mümkün olduğu takdirde bu kişilerin de tanık sıfatıyla beyanlarının alınarak, CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyecekleri sorulduktan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.02.2021 tarihli ve 2021/194 Esas, 2021/333 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Sinop Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/285, Karar No: 2016/3667, Tarih: 29.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/285 E.  ,  2016/3667 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Karşılıklı hakaret suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda: ...'a isnat edilen hakaret suçuna ilişkin olarak Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/07/2014 tarihli ve 2014/53266 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 31/10/2014 tarihli ve 2014/914 değişik iş sayılı kararını müteakip sanık ...'nun hakkında açılan kamu davası sonunda: 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1,4; 129/1; 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 760 Türk Lirası para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2014 tarihli ve 2014/564-618 sayılı kararını, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2015gün ve 44722 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre;

1- 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 31/10/2014 tarihli ve 2014/914 değişik iş sayılı kararına ilişkin olarak yapılan incelemede: Olay tarihinde Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde öğretim görevlisi olarak görev yapan şüpheli ...'ın üzerine atılı; aynı fakültede görevli diğer bir öğretim görevlisine yönelik hakaret suçu hakkında yapılacak soruşturmanın, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 53. maddesindeki usule göre yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2014 tarihli ve 2014/564-618 sayılı kararına ilişkin olarak yapılan incelemede., Olay tarihinde Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde öğretim görevlisi olarak görev yapan sanık ...'nun üzerine atılı; aynı fakültede görevli diğer bir öğretim görevlisine yönelik hakaret suçuna ilişkin olarak, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 53. maddesinin işletilerek, şüpheli hakkında son soruşturmanın açılmasına ilişkin karar verilmesi durumunda, kamu davasının açılmasının gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinde, isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

2547 sayılı Kanunun 53. maddesinde; “c. Ceza soruşturması usulü:

Yükseköğretim üst kuruluşları başkan ve üyeleri ile yükseköğretim kurumları yöneticilerinin, kadrolu ve sözleşmeli öğretim elemanlarının ve bu kuruluş ve kurumların 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi memurlarının görevleri dolayısıyla ya da görevlerini yaptıkları sırada işledikleri ileri sürülen suçlar hakkında aşağıdaki hükümler uygulanır:

(1) İlk soruşturma:

Hukuksal Değerlendirme:

2547 sayılı Kanunun 53. maddesinde; “c. Ceza soruşturması usulü:

Yükseköğretim üst kuruluşları başkan ve üyeleri ile yükseköğretim kurumları yöneticilerinin, kadrolu ve sözleşmeli öğretim elemanlarının ve bu kuruluş ve kurumların 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi memurlarının görevleri dolayısıyla ya da görevlerini yaptıkları sırada işledikleri ileri sürülen suçlar hakkında aşağıdaki hükümler uygulanır:

(1) İlk soruşturma:

Yükseköğretim Kurulu Başkanı için, kendisinin katılmadığı, Milli Eğitim Bakanının başkanlığındaki bir toplantıda, Yükseköğretim Kurulu üyelerinden teşkil edilecek en az üç kişilik bir kurulca, diğerleri için, Yükseköğretim Kurulu Başkanınca veya diğer disiplin amirlerince doğrudan veya görevlendirecekleri uygun sayıda soruşturmacı tarafından yapılır.

Öğretim elemanlarından soruşturmacı tayin edilmesi halinde, bunların, hakkında soruşturma yapılacak öğretim elemanının akademik unvanına veya daha üst akademik unvana sahip olmaları şarttır.

(2) Son soruşturmanın açılıp açılmamasına;

...d) Öğretim elemanları, fakülte, enstitü ve yüksekokul sekreterleri hakkında üniversite yönetim kurulu üyeleri arasından oluşturulacak üç kişilik kurul, ... Karar verir.” hükümlerine yer verilmiştir.

2547 sayılı Kanun'da, 4483 sayılı Kanun'dan farklı olarak “memurların görevlerini yaptıkları sırada işledikleri ileri sürülen suçlar” da kapsama alınmıştır. Konunun açıklığa kavuşturulabilmesi için “görevi sırasında işlenen suçlar” ibaresinin ele alınması gerekmektedir.

Görev sırasında işlenen suç, memuriyet görevinden doğan suçlardan farklı olarak suç failinin mutlaka memur olması gerekmeyen, herkes tarafından işlenebilecek suçlardır. Ancak memur tarafından görev sırasında işlenmiş olmaları, özel soruşturma uygulanmasını gerektirir. Böyle bir suçun memur tarafından diğer bir memura veya memur olmayan kimseye karşı işlenmiş olması da önemli değildir. Memurun suçu işlediği sırada görevli olması aranmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

1-Suç tarihinde Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde öğretim üyesi olan sanık ..., aynı bölümde görevli müşteki ile tartıştığı sırada ona hakaret etmesi şeklinde iddia edilen eyleminin, sanığın üniversitedeki görevi sırasında olduğu, yüksek öğretim kurumlarında görev yapan öğretim üyelerinin görevlerinden doğan veya görevleri sırasında işledikleri suçlarından dolayı soruşturma ve kovuşturmanın, 2547 sayılı Kanun'un 53. maddesi uyarınca yürütülmesi gerektiği, Danıştay 1. Dairesinin yerleşik uygulamasının da bu yönde olduğu, (ör: 25.09.2013 tarih ve 2013/1278-1129 E.K.) somut olayda, sanık hakkında yasada belirtilen ilgili idare tarafından yapılmış bir soruşturma ve verilmiş lüzumu muhakeme kararı bulunmaması karşısında, genel hükümler çerçevesinde yapılan soruşturma hukuka aykırıdır.

2- 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2014 tarihli ve 2014/564-618 sayılı kararına ilişkin olarak yapılan incelemede, suç tarihinde Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde öğretim üyesi olan sanık ...'nun hakkında aynı bölümde görevli müştekiye yönelik hakaret suçundan yapılan yargılamanın, 2547 sayılı Kanun'un 53. maddesi uyarınca yürütülmesi gerektiği, Danıştay 1. Dairesinin yerleşik uygulamasının da bu yönde olduğu, (ör: 25.09.2013 tarih ve 2013/1278-1129 E.K.) bu usul dikkate alınmaksızın yapılmış kovuşturma ve usülüne uygun bir kamu davası açan iddianame olmamasına rağmen yazılı şekilde genel hükümlere göre yapılan yargılama hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünceler yerinde görüldüğünden,

1-Sanık ... hakkında Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/07/2014 tarihli ve 2014/53266 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 31/10/2014 tarihli ve 2014/914 değişik iş sayılı kararını 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Sanık ... hakkında 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2014 tarihli ve 2014/564-618 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallerinde tamamlanmasına, 29.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29116, Karar No: 2013/1199, Tarih: 23.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/29116 E.  ,  2013/1199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun olayın hemen sonrasında kollukça alınan 18.10.2006 tarihli ifadesine göre; gece saat 21:30 sularında yolda yürümekte olan mağdurun, sokak girişinde 6-7 kişilik bir grubun beklemekte olduğunu gördüğü, bahse konu grubu geçmesini müteakip mağdura arkadan yaklaşan sanığın elini mağdurun pantolon cebine sokarak suça konu cep telefonunu çekerek alıp kaçmaya başladığı ve sanığı kovalayan mağdurun sanığın yere düşmesinden yararlanarak kendisini yakalamasına karşın bahsi geçen grupta yer alan, açık kimlik bilgileri ve sanık ile ilişkileri belirlenemeyen birden fazla kişinin mağdura arkadan yaklaşıp sırtına bıçak dayamak suretiyle “Onu bırak yoksa bıçağı yersin!” demeleri üzerine mağdur tarafından bırakılan sanığın suça konu cep telefonu ile olay yerinden uzaklaştığı olayda; sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 23.01.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13388, Karar No: 2017/1125, Tarih: 27.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13388 E.  ,  2017/1125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/04/2015 tarih ve 2011/118-2015/217 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların ... Pet. Ürn. Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortakları olduğunu, bu şirketin hisselerinin davacı ve dava dışı ...'a devredildiğini, devir protokolünde şirket adına tahakkuk etmiş Ağustos 2010 dönemine ait 60.000 Euro KDV'nin ödenme şeklinin öngörüldüğünü, şirket hisse devri için 5.000 Euro nakit, 2.500 Euro bedelli senet verildiğini ve ödendiğini, 60.000 Euro'dan 7.500 düşüldükten sonra bakiye 52.500 Euro'yu devralanların üstlendiğini ve bu borcun şirketin faaliyetleri ile oluşacak KDV iadesinden mahsup edilerek ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davaya konu bononun devredilen şirketin yüksek potansiyelli nakliye şirketi olduğu ve büyük oranda KDV alacaklarının olduğunu beyan eden devredenlere teminat olarak verildiğini, protokole göre KDV iadesinden mahsup sureti ile 9 ay içinde borcun ödeneceğinin aksi halde rehne müracaat edileceğinin kararlaştırıldığını, protokol ile aynı keşide tarihini taşıyan bononun üzerine vade tarihi yazılarak davalılardan ... tarafından icraya konulduğunu, davalıların kasıtlı olarak aldatma ve hile ile devir işlemini gerçekleştirdiklerini, protokol konusu işleme bağlı olarak alınan bononun bedelsiz olduğunu, dava konusu edilen 23/09/2010 tarihli sözleşmenin iptalini, ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2011/1445 sayılı takip dosyasından borçlu olmadığının tespitini ve takip öncesinde ödenen bedelin istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, protokolün hisse devrine konu şirketin tahakkuk etmiş KDV borcunun ne şekilde ödeneceğine ilişkin olduğu, devir alanların bu borcun ödenmesine kadar devir edenlere teminat göstermelerinin düzenlendiği, KDV borç ve alacağının ancak şirketin faaliyetlerinin devamı durumunda söz konusu olabileceği, faaliyetin devamının da çeşitli faktörlere bağlı olduğu, devir tarihi itibarıyla devre konu şirketin KDV ve Kurumlar Vergisi borcu olmadığı, davalıların şirketin mal varlığı ve devir

tarihindeki değeri konusunda yanıltıcı beyanda bulunduklarının ileri sürülmediği, şirketin 30.04.2011 tarihinde resen terkin edildiği, devir sonrasında faaliyette bulunmadığı, nedeninin şirket kaynaklı olduğunun iddia edilmediği, hile ile devir işleminin gerçekleştirildiğinin ispatlanamadığı, protokol içeriğinde teminat olarak senet düzenleneceğine ilişkin bir kayıt yer almadığı, devralanların edimlerinin teminatı olarak araç üzerine rehin tesis edileceğinin yer aldığı, bonoda teminata ilişkin bir kayıt yer almadığı, bedelinin nakden ahzolunduğunun yazılı olduğu, teminat bonosu olduğunun yazılı delille ispatı gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve hile iddiası ile dava konusu senedin protokol nedeniyle teminat olarak verildiğinin ispatlanamamış olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2998, Karar No: 2014/17854, Tarih: 25.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2998 E.  ,  2014/17854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ulus Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2014

NUMARASI : 2008/11-2014/13

Davacılar R.. Ç.. vd vekili Avukat Y.. K.. tarafından, davalılar H.. U.. vd aleyhine 18/02/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; taraflarca temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır.( TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; K... K.. muhtarı ve ihtiyar heyeti azası olarak çalışan ve kamu görevlisi olan davalıların, köy çeşmesine su sağlayan köy tüzel kişiliğine ait eski su kaptajını değiştirecekleri sırada, davacılara ait su kaptajı ve borularını kırmak sureti ile görevleri sırasında ve görevlerinden dolayı davacıları zarara uğrattıkları ileri sürülmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. Maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; davalılara husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, davalılar hakkında davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8140, Karar No: 2022/6989, Tarih: 16.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8140 E.  ,  2022/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/12/2017 tarihli ve 2017/292 Esas, 2017/301 sayılı kararı ile 7 yıl 11 ay hapis cezasına hükümlü ...'in bu cezasının infazı sırasında, açık ceza infaz kurumuna ayrılma ve denetimli serbestlikten yararlanma talebinin reddine dair Erzincan İnfaz Hakimliğinin 02/09/2021 tarihli ve 2021/1340 Esas, 2021/1368 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2021 tarihli ve 2021/424 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

İnfaz Hakimliğinin anılan kararında, hükümlünün 04/10/2016 tarihinde ceza infaz kurumuna girdiği, ceza infaz kurumunda tarafsız koğuşun 2020 yılı Temmuz ayında açıldığı, hükümlünün ise 22/01/2021 tarihinde tarafsız koğuşa geçtiği ve ceza evinde geçirdiği toplam süre dikkate alındığında uzunca bir süre ceza evinde kalmasına rağmen açığa ayrılma şartlarına süre yönünden haiz olacağı yıl içerisinde tarafsız koğuşa geçerek örgütten ayrıldığı kanaatine varılması için bilinçli bir şekilde hareket ettiği kanaatine varıldığından bahisle, açık ceza infaz kurumuna ayrılma ve denetimli serbestlik yasasından faydalanma talebinin reddine karar verildiği anlaşılmış ise de;