muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/592, Karar No: 2021/467, Tarih: 12.10.2021

İki Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığa atılı suçun sabit olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2019 tarihli ve 249-47 sayılı hükmündeki direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Usul ve kanuna uygun bulunan Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün ONANMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 12.10.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17116, Karar No: 2015/21215, Tarih: 26.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/17116 E.  ,  2015/21215 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Şuhut Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI :

DAVACI : S.. A..

DAVALI : O.. S..

DAVA TÜRÜ : Katılma alacağı

S.. A.. ile O.. S.. aralarındaki katılma alacağı davasının reddine dair Şuhut Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nden verilen 25.04.2013 gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,40 TL'nin temyiz eden davacı ile davalıdan ayrı ayrı alınmasına, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12001, Karar No: 2024/21499, Tarih: 26.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/12001 E.  ,  2024/21499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1182 E., 2024/1330 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 05.06.2024 tarihli ve 2024/1182 Esas, 2024/1330 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/834 Esas, 2023/672 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2023/1438 Esas, 2023/1861 Karar sayılı kararı ile, 'Cumhuriyet Başsavcılığından iddianamenin açıklattırılması istenerek, yazılı veya sözlü açıklama alındıktan sonra, sanıklar hakkında hangi tarih ve hangi zaman dilimindeki hangi olay nedeniyle dava açıldığı kesin olarak belirlenerek, sanıkların hukuki durumunun buna göre yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, sanıklar hakkında TCK'nın 145. maddesinde düzenlenen değer azlığı kavramının uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması' nedenleriyle bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2023/1438 Esas, 2023/1861 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2023 tarihli ve 2023/1503 Esas, 2023/2830 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21374, Karar No: 2018/5175, Tarih: 24.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/21374 E.  ,  2018/5175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ...avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 22.10.2012 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen peşin sermaye değer gelir bağlanması nedeniyle uğranılan Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ... ve ... Sigortası Kanun 21. ve 76. maddeleridir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı ile Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır.

Kusurun belirlenmesinde, zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeniyle daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza dosyaları varsa, bu dosyalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir. Maddi olguyu tespit ederken, Borçlar Kanununun 53 üncü maddesi uyarınca (TBK madde 74.) hukuk hakimi, ceza davasında alınmış kusur raporu ile bağlı olmayıp, kesinleşmiş ceza ilamıyla saptanmış maddi olgularla bağlı olduğu dikkate alınmalı, sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporunun, rücu davasında bağlayıcı nitelikte değilse de güçlü delil niteliğinde bulunduğu hususu gözetilmelidir.

Mahkemece alınan 09.10.2013 tarihli kusur raporunda sigortalı %50, işveren %30, davalı ... ise %20 oranında kusur verilmiştir. 24.02.2014 tarihli kusur raporunda ise Yusuf %25 sigortalı ise %75 oranında kusurlu bulunarak kusur raporları çelişmiştir. Mahkeme İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; (iş veren yönünden kusur değerlendirmesi yaparak) yeniden kusur raporu alınarak, çelişki de giderildikten sonra, varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ile davalılardan Yusuf Karanfil avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları gözetilerek karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Yusuf Karanfil'e iadesine, 24.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1994, Karar No: 2020/1267, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/1994 E.  ,  2020/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14280, Karar No: 2022/16271, Tarih: 06.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/14280 E.  ,  2022/16271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davalılardan ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine, davalılardan ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.04.2022 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Dairemizin 23.10.2018 gün 2016/5565 E. 2018/6476 K. sayılı ilamında; “…Dosya kapsamından, davalı ...'ün ... PTT Merkezi'nde müdür olarak görev yapmakta iken 20/05/2008 tarihinde emekliye ayrıldığı, davalı ...'nin 22/05/2008 tarihinde müdür vekili olarak göreve başladığı, kasa şefi olarak görev yapan ...'ın ise 22-23/05/2008 tarihlerinde mazeret izninde olduğu anlaşılmaktadır. Dava dışı veznedar ... tarafından 111.244,31 TL zimmete geçirilmiş, adı geçen hakkında zimmet, davalı ... hakkında denetim görevini ihmal suretiyle zimmete neden olma suçlarından kamu davası açılmıştır. Dava dışı ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmü onanmış, davalı ... hakkında verilen beraat hükmü ise; davalının göreve başladığı tarihte ve takip eden günde kasa sayımı yapmadığı, bu suretle denetim görevini ihmal ederek dava dışı veznedarın zimmet suçunu işlemesine imkan sağladığı gerekçesiyle bozulmuştur. Bozmaya uyularak davalının mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Zimmet eyleminin gerçekleştirildiği belirtilen tarihlerde dava dışı veznedar ile birlikte kasadan sorumlu olan şefin izinli olduğu, davalı ...'nin ise müdür vekilliğine atanarak 22/05/2008 tarihinde görevine yeni başlamış olduğu anlaşılmaktadır. Davalının, dava dışı veznedarın haksız eylemine katıldığına dair bir iddia bulunmamaktadır. Zimmet eylemini gerçekleştiren ve zarardan asıl sorumlu olan dava dışı veznedar olup davalının sorumluluğuna gidilmesinin nedeni denetim görevini ihmal etmiş olmasından kaynaklanmaktadır. Olayın meydana geldiği tarihlerdeki PTT merkezinin mevcut durumu düşünüldüğünde, davalının tazminatın tümünden sorumlu tutulması hakkaniyete uygun değildir. Şu halde Mahkemece, belirtilen bu hususlar dikkate alınarak tazminat miktarından "önemli oranda" bir indirim yapılması gerekirken, bu yön gözetilmeksizin hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. Öte yandan, davacı kurum vekili tarafından Fatih 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/7183 esas sayılı dosyası üzerinden dava dışı ... hakkında, davaya konu kurum zararının tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığı, itiraz üzerine İstanbul 15. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/255 esas sayılı dosyası üzerinden itirazın iptali davası açıldığı belirtilmiştir. Dava dışı ... ile davalı ...'nin davacıya karşı kurum zararından (davalı yönünden sorumlu tutulacağı miktarla sınırlı olmak kaydıyla) müteselsil sorumlukları bulunduğundan, tahsilde tekerrür hususu da gözetilerek hüküm kurulmalıdır.” denilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davalılardan ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine, davalılardan ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, söz konusu karar davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davalılardan ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine, davalılardan ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, söz konusu karar davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna ve aşağıda dökümü yazılı 3,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 06.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1742, Karar No: 2016/2168, Tarih: 10.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/1742 E.  ,  2016/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, mağdur ... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanını kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; dosya içinde aslı bulunan suça konu nüfus cüzdanı üzerinde yapılan gözlem neticesinde; belge üzerinde nüfus cüzdanında yapışık bulunan fotoğraf üzerinde basılı olan soğuk mühür izinin belge üzerinde devam etmediğinin anlaşılması, belgenin renk, baskı tekniği ve kağıt kalitesinin orjinallerinden farklı olması karşısında, aldatıcılık özelliğine sahip olmayan belgedeki sahteciliğin ilk bakışta dikkati çeker nitelikte olduğu ve atılı resmi belgede sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazl arı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18199, Karar No: 2023/4075, Tarih: 05.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18199 E.  ,  2023/4075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ürgüp Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2019 tarihli iddianamesiyle sanığın iftira suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2020 tarihli kararıyla sanığın iftira suçundan 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilip; kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 12.02.2021 tarihli ilamıyla sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın CİMER'e başvurarak katılanın Fetö/Pdy Terör örgütüne üye olduğundan bahisle asılsız ihbarda bulunarak atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince sanığın eylemi Anayasa'nın 74 üncü maddesi gereğince anayasal şikayet hakkı kapsamında kaldığından bahisle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine''duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanunun 303/1-(a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse''şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden verilen beraat kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

İftira suçunun oluşabilmesi için failin işlenmediğini bildiği bir suç hakkında asılsız ihbarda bulunması gerekmektedir. Oluş, tüm dosya kapsamı, ilk derece mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının birlikte incelenmesinde; sanığın CİMER'e katılan hakkında Fetö/PDY terör örgütüne üye olduğundan bahisle ihbarda bulunduğu olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen kendisinin Fetö mağduru polis memuru olduğuna ve katılan ile ilgili ihbarının doğru olduğuna, polis olduğu dönemde duyumlar aldığına ve katılanın evinde Fetö ile ilgili kişileri gördüğüne bunları da bildirdiğine ve bunlar hakkında yargılama yapıldığına ilişkin savunmaları ve katılanın da Fetö ile ilgili kişilerin ramazan ayında evine geldiğini kabul etmesi karşısında; katılan hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın sanığın iftira suçunu işlediğine kesin delil teşkil etmediği gözetilerek; sanığın eyleminin Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 74 üncü maddesi ile güvence altına alınan anayasal şikayet ve ihbar hakkını kullanma niteliğinde olması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 12.02.2021 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1092, Karar No: 2014/555, Tarih: 30.04.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1092 E.  ,  2014/555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 3.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/507 E-2012/411 K.

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Trabzon Asliye 3. Hukuk Mahkemesi’nce davanın reddine dair verilen 28.02.2012 gün ve 2011/86 E-2012/57 K. sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5.Hukuk Dairesi’nin 28.06.2012 gün ve 2012/8715 E.-2012/14319 K. sayılı ilamı ile;

(...Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokide dava konusu taşınmazın A harfi ile gösterilen 185 m2'lik bölümüne davalı idare tarafından değirmendere ıslah çalışmaları sırasında duvar yapılmak suretiyle el atıldığı ve bu bölümün dere yatağı içine alındığı anlaşıldığından, mahkemece el atılan bölüm nedeniyle işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 12/c maddesi gereğince yapılan dere ıslahı nedeniyle kalan kısımdaki değer artışı da dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken, yapılan işlemin koruma amaçlı olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, 89'nolu parselde pay sahibi oldukları taşınmaza, davalı İdare tarafından kamulaştırma işlemi yapılmaksızın ve bedel ödenmeksizin, bir kısmına istinat duvarı yapılmak suretiyle el konulduğunu, duvar nedeniyle parselin bir kısmının dere içinde kalarak kullanılamaz hale geldiğini ileri sürerek, tazminat istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; yapılan duvarın davacının taşınmazını kurtarmak için de katkıda bulunduğu, bir nevi vekaletsiz iş görme eylemi gerçekleşmişse de, bu haliyle idarenin yaptığı iş nedeni ile masrafının, davacının taşınmazı için sağlanan yarar karşılıklı değerlendirildiğinde, bir denge oluşturduğu ve davacı tarafın isteyebileceği bir miktarın varlığından söz edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Davacıları vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece metni yukarıya aynen alınan ilamla bozulmuş; yerel mahkeme önceki kararda direnmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, dava konusu taşınmaza kamulaştırmasız el atılıp atılmadığı; buna göre dere ıslahı nedeniyle taşınmazın kalan kısmındaki değer artışı da gözetilerek karar verilmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.