muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6509, Karar No: 2008/9014, Tarih: 07.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6509 E.  ,  2008/9014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkillinin davalıların murisine boşa imzalı teminat senedi verdiğini, davalıların senedi 500.000.00.-YTL. bedelle doldurarak icra takibi yaptıklarını ... sürerek müvekkilinin takipten dolayı davalılara borçlu olmadığının tespitine, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili senet metninde ... Mahkemeleri’nin yazılı olduğunu beyan ederek yetki itirazında bulunmuş, dosyanın yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalıların yerleşim yerlerinin ... ve Pendik’te olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İİK.nun 72/son maddesi hükmüne göre menfi tespit ve istirdat davaları takibi yapan İcra Dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir.

Somut olayda icra takibi ... 1. İcra Dairesi’nde yapılmış olup, bir kısım davalıların yerleşim yeri de ...’dür. Nitekim davalılar vekili de süresinde yaptığı yetki itirazında ... Mahkemeleri’nin yetkili olduğunu bildirmiştir. Bu durumda İİK.nun 72/son ve HUMK.nun 9/2. maddesi gözetilerek davalılar vekilinin yetki itirazının kabulü ile dosyanın yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ... ve Pendik Mahkemeleri’nin yetkili olduğuna karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16959, Karar No: 2018/5583, Tarih: 25.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16959 E.  ,  2018/5583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından hükmün tamamına yönelik olarak; davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek, daha önce ... Aile Mahkemesinin 2012/161 esas sayılı dava dosyasında açtığı boşanma davasından feragat ettiğini ve bu feragat tarihinden sonra yeniden bir araya gelmediklerini iddia ederek 05.11.2015 tarihinde Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı eldeki davayı açmış, davalı kadın davaya cevabında ortak hayatın yeniden kurulduğu, bu sebeple davanın reddini savunmuş, mahkemece, Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi koşullarının gerçekleştiğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine göre; boşanma sebeplerinden herhangi biriyle açılmış bulunan davanın reddine karar verilmesi ve bu kararın kesinleştiği tarihten başlayarak, feragat ile sonuçlanan davalarda ise feragat tarihinden itibaren üç yıl geçmesi halinde, her ne sebeple olursa olsun ortak hayat yeniden kurulamamışsa evlilik birliği temelinden sarsılmış sayılır ve eşlerden birinin istemi üzerine boşanmaya karar verilir. Toplanan delillerden, özellikle ortak çocuk ...'in beyanına göre; davacı erkeğin feragat edilen davasından sonra tarafların evlilik birliğini devam ettirmek amacıyla birlikte yaşadıkları, aynı odayı paylaştıkları, birlikte tatile gittikleri, en son 2014 yılında ise tartışarak müşterek yaşama son verdikleri anlaşılmaktadır. Davacı erkek, ortak hayatın yeniden kurulmadığını kanıtlayamamıştır. O halde davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2019/408, Karar No: 2019/799, Tarih: 06.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/408 E.  ,  2019/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalı ....Mam.Teks. ve Deri Mam. ...Tic. ve San.Ltd.Şti.vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davacı Kurum vekilinin tüm, davalı ... Day....Mam.Teks. ve Deri Mam....Tic. ve San.Ltd.Şti. vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

19.04.2002 tarihinde meydana gelen trafik - iş kazası sonucu meslekte kazanma gücü %28 oranında azalan sigortalıya, davacı Kurum tarafından 01.09.2003 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlandıktan sonra 26.05.2008 tarihli.... Üniversitesi Tıp Fakültesi....Hastanesi Sağlık Kurulu Raporu gözetilerek sigortalının sürekli iş göremezlik oranının Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nca 03.06.2009 tarihinde %20,2 olarak saptandığı belirgindir.

Sürekli işgöremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle fazladan (yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gereği bulunmaktadır. Yapılacak hesaplamada yüksek iş göremezlik derecesine göre belirlenen ilk peşin sermaye değerli gelirden daha fazla olamaz. Buna göre,sigortalının gelire giriş tarihi olan 01.09.2003 itibariyle %20,2 iş göremezli oranına göre belirlenen 10.919,88 TL ilk peşin sermaye değerine,iş göremezlik oranının azaldığı tarih olan 17.05.2008 tarihine kadar yapıldığı bildirilen 4.239,51 TL fiili ödemelerin fark azalan işgöremezlik oranı karşılığının ilavesi ile bulunan tutar olan 11.251 TL tutarın davalı işverenin %93,75 oranındaki kusuru karşılığının (10.547,81 TL) gözetilerek hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, kararı temyiz etmeyen davalılar ... ve.... Sigorta A.Ş. yönünden davacı Kurum lehine oluşan usuli haklar da gözetilerek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : 1-Hükmün 1 nolu bendinin silinerek yerine, “17.126,35 TL peşin değerli gelirin (davalı ...'ın sorumluluğu 15.984,60 TL ile, davalı Aviva Sigorta A.Ş'nin sorumluluğu 11.000,00 TL ile,davalı ... Day. Tük. Mam. Teks. ve Deri Mam. Tüp Gaz Tic. ve San. Ltd. Şti.’nin 10.547,81 TL ile sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı kuruma verilmesine, davalılar ... Day. Tük. Mam. Teks. ve Deri Mam. Tüp Gaz Tic. ve San. Ltd. Şti. ve ... yönünden 24/06/2005 tarihinden itibaren davalı.... Sigorta A.Ş yönünden dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına,” ibaresinin yazılmasına,

2-Hükmün 5 nolu bendinde parantez içindeki ibarelerin sonuna,davalı ... Day. Tük. Mam. Teks. ve Deri Mam. Tüp Gaz Tic. ve San. Ltd. Şti. yönünden 379,58 TL ile sınırlı olmak üzere ibaresinin yazılmasına,

3-Hükmün 6 nolu bendinde parantez içindeki ibarelerin sonuna,davalı ... Day. Tük. Mam. Teks. ve Deri Mam. Tüp Gaz Tic. ve San. Ltd. Şti. yönünden 256,61TL ile sınırlı olmak üzere ibaresinin yazılmasına,

4-Hükmün 7 nolu bendinde parantez içindeki ibarelerin sonuna,davalı ... Day. Tük. Mam. Teks. ve Deri Mam. Tüp Gaz Tic. ve San. Ltd. Şti. yönünden 1.899,32 TL ile sınırlı olmak üzere ibaresinin yazılmasına,

Hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Day....Mam.Teks. ve Deri Mam....Tic. ve San.Ltd.Şti.'ye iadesine, 06.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/225, Karar No: 2008/231, Tarih: 16.12.2008

**Ceza Genel Kurulu         2008/225 E.  ,  2008/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Günü : 19.06.2008

Sayısı 36-15

Görevi ihmal suçundan sanık ... ...’ün beraatına ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesince oyçokluğuyla verilen 19.06.2008 gün ve 36-15 sayılı hükmün Yargıtay Cum¬huriyet Savcısı tarafından, sanığın takdir hakkında açık ve orantısız biçimde ve ölçülülük ilkesine uygun olmayan biçimde davrandığı, bunun sonucunda toplumda adalete olan güvenin sarsılmasına ve toplumsal infiale neden olduğu, eylem sonucu adliyenin manevi şahsiyetinin zarar gördüğü ve sanığın görevde kendisine yasal olarak tanınan yetkisini kötüye kullandığından bahisle temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “bozma” istemli 07.10.2008 gün ve 261362 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gön¬derilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İzmir Cumhuriyet Savcısı olarak görev yapan sanık ... ...’ün 11.11.2005 tarihinde nöbetçi olduğu sırada, resmi nikâhlı eşi Zümrit’i bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamak suçundan mevcutlu olarak getirilen şüpheli Himmet Gökoğlu isimli kişiyi ifadesini almaksızın ve tutuklamaya sevk etmeksizin serbest bırakarak görevi ihmal suçunu işlediği iddiasıyla Adalet Bakanlığınca verilen izne dayalı olarak yapılan soruşturma sonunda, Karşıyaka C.Başsavcılığınca düzenlenen 25.7.2006 gün ve 368 sayılı iddianame üzerine, Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesince 16.10.2006 gün ve 356-751 sayı ile sanık hakkında son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar verilmiş ve bu karar kesinleşmiştir.

Yasa yararına bozma yasa yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesi 03.07.2007 gün ve 4526-6317 sayı ile;“...şüpheli hakkında dava açılması kararı verilerek yapılacak yargılama sırasında şüphelinin lehine ve aleyhine tüm delillerin görevli mahke¬mesince tartışılması hukuken isabetli olacaktır...” gerekçesiyle son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin kararı bozmuş, Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesi de 23.08.2007 gün ve 317-500 sayı ile; sanık hakkında görevi ihmal suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCY’nın 257/2, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması için son soruşturmanın açılmasına karar vermiştir.

Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılan yargılama sonunda sanığın oyçokluğuyla beraatına karar verilmiş bu karar Yargıtay C.Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Görüldüğü gibi Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümü gereken uyuşmazlık, olay tarihinde İzmir Adliyesinde nöbetçi C.Savcısı olan sanığın, eşini hayati tehlike geçirecek şekilde yaralama suçu nedeniyle mevcutlu olarak getirilen Himmet Gökdemir isimli kişinin ifadesini almayarak tutuklamaya sevk etmemesi eyleminin, 5237 sayılı TCY’nın 257/2 mad¬desinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmadığına ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Görüldüğü gibi Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümü gereken uyuşmazlık, olay tarihinde İzmir Adliyesinde nöbetçi C.Savcısı olan sanığın, eşini hayati tehlike geçirecek şekilde yaralama suçu nedeniyle mevcutlu olarak getirilen Himmet Gökdemir isimli kişinin ifadesini almayarak tutuklamaya sevk etmemesi eyleminin, 5237 sayılı TCY’nın 257/2 mad¬desinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmadığına ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Himmet Gökoğlu 07.11.2005 tarihinde aralarındaki sorunlar nedeniyle önce eşi Zümrit’i sonra da kendisini bıçakla yaralamıştır. Aynı tarihli alınan geçici adli raporlarda Zümrit’in göğüs ve batına nafiz yaralanması nedeniyle, Himmet Gökoğlu’nun da batına nafiz yaralanması nedeniyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandıkları belir¬tilmektedir.

Şüpheli Himmet Gökoğlu tedavisinin tamamlanmasının ardından 11.11.2005 tarihinde nöbetçi C.Savcısı olan sanık ... ...’ün huzuruna mevcutlu olarak getirilmiş, sanık evrakın üzerine “K.K., hazırlığa kayıt, şüpheli serbest” notunu yazarak kişiyi tutuklamaya sevk etmeden serbest bırakmıştır.

Adli Tıp Kurumu İzmir Şube Müdürlüğünün 16.12.2005 gün ve 3833 sayılı raporunda da geçici rapor doğrultusunda Zümrit Gökoğlu’nun yaralanmalarından dolayı hayati tehlike geçirdiği belirtilmektedir.

İzmir C.Başsavcılığının istemi üzerine Himmet Gökoğlu hakkında İzmir 3. Sulh Ceza Mahkemesince 16.12.2005 tarihinde CYY’nın 98. maddesi uyarınca yakalama kararı verilmiş, kişi aynı tarihte yakalanarak tutuklanmıştır. Yine aynı tarihte Himmet Gökoğlu hakkında kamu davası açılmış, yapılan yargılama sonunda İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesince resmi nikâhlı eşini tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs etme suçundan 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş olup bu hüküm Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından 02.06.2008 gün ve 4688-4628 sayı ile onararak kesinleşmiştir.

31.08.1991 tarihinde birinci sınıfa ayrılan sanığın nöbetçi olduğu 11.11.2005 tarihinde toplam 9 adet mevcutlu evraka baktığı, Emniyet ve Jandarmaya fakslanan toplam 18 adet yazı cevabını hazırladığı anlaşılmaktadır.

Yargılama aşamasında Zümrit Gökoğlu talimatla alınan 09.05.2008 tarihli ifadesinde; sanık hakkında yapılacak işlemi devlete bıraktığını ve şikâyetçi olmadığını beyan etmiştir.

31.08.1991 tarihinde birinci sınıfa ayrılan sanığın nöbetçi olduğu 11.11.2005 tarihinde toplam 9 adet mevcutlu evraka baktığı, Emniyet ve Jandarmaya fakslanan toplam 18 adet yazı cevabını hazırladığı anlaşılmaktadır.

Yargılama aşamasında Zümrit Gökoğlu talimatla alınan 09.05.2008 tarihli ifadesinde; sanık hakkında yapılacak işlemi devlete bıraktığını ve şikâyetçi olmadığını beyan etmiştir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; olayın eşler arasında meydana gelen ani bir öfke sonucu ortaya çıktığını, şüphelinin olay sırasında kendi kendisini batına nafiz bıçak yarası nedeniyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığını, tutuklanması halinde cezaevinde ölebileceği veya kendisini yaraladığı da düşünüldüğünde psikolojik durumu nedeniyle intihar etmesi ihtimali ve cezai ehliyet durumunu da gözeterek serbest bıraktığını, geçici doktor raporunda hayati tehlikeye dair ibare bulunmakta ise de evrakı incelediği sırada bu hususu fark edemediğini, o esnada yapılan çeşitli soruşturmalarla ilgili birçok polis karakolundan telefon gelmekte olduğunu ve bunlara talimatlar verdiğini, 5237 sayılı TCY’nın ve 5271 sayılı CYY’nın yeni yürürlüğe girmesi nedeniyle soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcılarına birçok sorumluluklar yüklendiğini, nüfus artışı ve iş yoğunluğu nedeniyle soruşturma evraklarının sağlıklı bir şekilde incelenmesi ve sonuçlandırılmasının mevcut kadrolar ile yürütülmesinin güçlükler arz ettiğini, bu olayda savcı olarak takdir hakkını kullandığını, görevi kötüye kullanma ya da ihmal kastı olmadığını, herhangi bir zarar meydana gelmediğini beyan etmiştir.

5237 sayılı TCY’nın “Görevi kötüye kullanma” başlıklı 257. maddesinin 2. fıkrası; “Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan haller dışında, görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme göstererek, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olan ya da kişilere haksız bir kazanç sağlayan kamu görevlisi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.” şeklindedir.

Türk Dil Kurumunun Türkçe Sözlüğüne göre ihmal; yapmama, savsama anlamına gelmektedir.

Gecikme ise; işin, yapılması gereken zaman geçtikten sonra yapılmasıdır.

Madde metninden de anlaşılacağı üzere kamu görevlisinin, yapmakla görevli olduğu işi yapmaması veya yasaya göre yapılması gereken biçimde yerine getirmemesi ya da geciktirmesi suç sayılmıştır. Bu suç kasten işlenebilen suçlardan olup, oluşması için kamu görevlisinin görevini bilerek ve isteyerek ihmal etmesi veya geciktirmesi gerekir.

Öte yandan CYY’nın “Tutuklama nedenleri” başlıklı 100. maddesinin 1. ve 2. fıkrala¬rında; “(1) Kuvvetli suç şüphesinin varlığını gösteren olguların ve bir tutuklama nedeninin bulunması halinde, şüpheli veya sanık hakkında tutuklama kararı verilebilir. İşin önemi, verilme¬si beklenen ceza veya güvenlik tedbiri ile ölçülü olmaması halinde, tutuklama kararı verilemez.

(2) Aşağıdaki hallerde bir tutuklama nedeni var sayılabilir:

Öte yandan CYY’nın “Tutuklama nedenleri” başlıklı 100. maddesinin 1. ve 2. fıkrala¬rında; “(1) Kuvvetli suç şüphesinin varlığını gösteren olguların ve bir tutuklama nedeninin bulunması halinde, şüpheli veya sanık hakkında tutuklama kararı verilebilir. İşin önemi, verilme¬si beklenen ceza veya güvenlik tedbiri ile ölçülü olmaması halinde, tutuklama kararı verilemez.

(2) Aşağıdaki hallerde bir tutuklama nedeni var sayılabilir:

a) Şüpheli veya sanığın kaçması, saklanması veya kaçacağı şüphesini uyandıran somut olgular varsa.

b) Şüpheli veya sanığın davranışları;

1. Delilleri yok etme, gizleme veya değiştirme,

2. Tanık, mağdur veya başkaları üzerinde baskı yapılması girişiminde bulunma,

Hususlarında kuvvetli şüphe oluşturuyorsa.” denildikten sonra 3. fıkrada, “(3) Aşağıdaki suçların işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı halinde, tutuklama nedeni var sayılabilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş ve katalog halinde bazı suçlar sayılmıştır. Bu fıkranın a-2 bendinde kasten öldürme suçu belirtilmekte olup sonradan 06.12.2006 gün ve 5560 sayılı Yasanın 17. maddesiyle a-3. bend olarak silahla kasten yaralama suçu da eklenmiştir.

Maddenin 5353 sayılı Yasanın 11. maddesiyle değişik 4. fıkrasında ise, “ Sadece adlî para cezasını gerektiren veya hapis cezasının üst sınırı bir yıldan fazla olmayan suçlarda tutuklama kararı verilemez.” hükmü bulunmaktadır.

Soruşturma aşamasında tutuklama kararının Cumhuriyet Savcısının istemi üzerine hâkim tarafından verileceği CYY’nın 101/1. maddesinde belirtilmektedir.

Görüldüğü gibi Ceza Yargılaması Yasamızda tutuklamada zorunluluk yerine hâkimin takdirine dayanan bir sistem getirilmiştir. Bunun sonucu olarak Yasanın 100. maddesinde sayılan bütün koşulların varlığı halinde bile tutuklama kararı verilip verilmemesi hâkimin takdirindedir. İşlenen suçun maddenin 3. fıkrasında sayılan katalog suçlardan olması da bunun istisnasını oluşturmayıp, bu durumda kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı da söz konusu ise tutuklama nedeninin gerçekleştiği kabul edilebilecektir.

Tutuklama konusunda zorunluluk sistemi getirmeyip hâkime somut olaya göre koşulları değerlendirme ve tutuklamaya karar verip vermeme konusunda takdir hakkı tanıyan yasa koyucu maddenin 4. fıkrasında sayılan kapsamdaki suçlarda ise tutuklama yasağı getirmiş bulun¬maktadır.

Tutuklama konusunda zorunluluk sistemi getirmeyip hâkime somut olaya göre koşulları değerlendirme ve tutuklamaya karar verip vermeme konusunda takdir hakkı tanıyan yasa koyucu maddenin 4. fıkrasında sayılan kapsamdaki suçlarda ise tutuklama yasağı getirmiş bulun¬maktadır.

Yasalarımızda Cumhuriyet Savcılarının soruşturma aşamasında şüphelileri hangi hallerde tutuklamaya sevk edeceklerine ilişkin açık bir düzenleme bulunmamaktadır. Bununla birlikte bu konuda sahip oldukları takdir hakkının yani serbestliğin keyfilik anlamına gelmeyeceği de kuşkusuzdur. Hâkimin tutuklama veya tutuklamama konusunda yapacağı değerlendirmeye benzer şekilde, Cumhuriyet Savcıları da CYY’nın 100. maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğini somut olay açısından gözeterek bunun sonucuna göre tutuklamaya sevk edip etmeme hususunda takdir haklarını kullanacaklardır. Aksinin kabulü halinde bazı suç tiplerinde şüphelilerin mutlaka tutuklamaya sevk edilmeleri gerektiği sonucuna ulaşılır ki bunun yasal dayanağının bulunduğunu ileri sürmek olanaklı değildir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Mağdur Zümrit’in geçici doktor raporundaki hayati tehlikeye dair ibareyi soruşturma evrakını incelediği sırada iş yoğunluğundan fark edemediğini ve olayın eşler arasında meydana gelmesi, şüphelinin eşi olan mağduru yaraladıktan sonra kendisini de bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde yaralaması, bu psikolojik durumu nedeniyle intihar etme ihtimalinin bulunması ve olayın gerçekleşme şekline göre cezai ehliyeti konusunda kuşkunun bulunması hususlarını birlikte değerlendirerek şüpheliyi tutuklamaya sevk etmediğini savunan ve tutuklamaya sevk etme hususunda da yukarıda açıklandığı üzere mutlak zorunluluğu bulunmayan sanığın eyleminde, 5237 sayılı TCY’nın 257. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunun manevi unsuru oluşmamıştır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazının reddiyle Özel Dairenin beraat hükmünün onanmasına karar verilmesi gerekir.

...................................................

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Üyesi Ş.İste; “Sanık ... olay tarihi olan 11.11.2005’de İzmir Adliyesinde nöbetçi C. Savcısı olarak görevlidir.

Olay günü Himmet Gökoğlu isimli kişi nikâhlı eşi olan Zümrüt’ü 11 yerinden bıçaklamıştır. Yaralardan ikisi batına ve toraksa nafiz olup, hemopnömotorksa ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olmuştur. Geçici raporda da, yara yerleri belirtilmiş olup, yaşam¬sal tehlike oluşturduğu belirtilmesine rağmen, hazırlık soruşturma evrakı polis tarafından sanık nöbetçi savcıya verildiğinde, sanık C. Savcısı Cumhur’un öldürmeye teşebbüs suçu sanığı Himmet’in ifadesine başvurma gereği duymadan, gerekçe de belirtmeden, evraka “şüpheli serbest” ibaresini yazıp, Himmet’in serbest kalmasını sağlamıştır. Nöbet bitiminde evrakı alan diğer C. Savcısı, yaralama suçu sanığı hakkında o yer sulh ceza mahkemesine talepte bulunarak yakalama müzekkeresi çıkartmış, Himmet ondan sonra yakalanmıştır.