muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5701, Karar No: 2021/397, Tarih: 19.01.2021

Davacı, 01/01/2004 ile 30/09/2008 tarihleri arasında sosyal yardım paketi ve giyecek yardımları üzerinden davalı kuruma ödenmiş ve davalı Kurum tarafından yasal dayanağı olmaksızın yanlış ve yersiz alınmış sigorta primlerine ilişkin alacağın her aya ilişkin primin davalı Kuruma yatırıldığı tarihi takip eden aybaşından iadenin yapıldığı ayın başına kadar geçen sürede işleyen yasal faiziyle birlikte davalı Kurumdan tahsili istemiş, Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama üzerine, davanın Kabulüne, davacı ... tarafından çalışanlarına ödenen 01.01.2004-30.09.2008 tarihleri arasındaki sosyal yardım paketi ve giyecek yardımlarının (yazlık. kışlık elbise. kaban) 506 sayılı Yasanın 77. maddesi gereğince sigorta primine esas kazanca dahil olmadığının tespitine, davacı ... tarafından 01.01.2004- 30.09.2008 tarihleri arası sigortalılara verilen sosyal yardım paketlerinden ve giyecek yardımlarından kesilen toplam 2.111.385,97 TL nin kuruma yatırıldığı tarihi takip eden aybaşlarından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı ... ile DİSK/Genel İş Sendikası arasında imzalanan 01/03/2002-29/2/2004, 01/03/2004-29/02/2006, 01/03/2006-29/02/2008 ve 01/03/2008-29/02/2010 dönemlerine ait Toplu İş Sözleşmelerinin bulunduğu, Sözleşmenin 52. maddesinde işçilere ödenecek Sosyal Yardım Paketinin ve 53. maddesinde giyim (yazlık kışlık giysi ve kaban) ödemelerinin hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

Bozmadan sonra alınan ek bilirkişi raporunda, dava konusu döneme ilişkin ücret bordrolarında davacı ... tarafından işçilere yapılan ödemelerde ‘aile ve çocuk yardımı’ adı altında herhangi bir ödeme kaleminin bulunmadığı, sadece ‘sosyal yardım’ adı altında her ay yapılan ödeme kaleminin bulunduğu, söz konusu ‘sosyal yardım’ adı altındaki ödemelerin dayanağının dava konusu dönemi kapsayan TİS’lerin 52. maddesi olduğu, bu maddede işçilerin aile, çocuk, yakacak, bayram izni gibi sosyal harcamalarını karşılamak amacıyla net rakam belirtilmek suretiyle ne kadar ödeme yapılacağının hüküm altına alındığı, bu ödeme ile tek bir sosyal amaç için ödeme yapılmasının söz konusu olmadığı, insani değer yargılarının bir sonucu olarak yapılan bir ödeme olduğu, tüm işçilere ayrım yapılmaksızın (evli, çocuklu, çocuksuz, bekar vs) ödendiğini, bir bütün şekilde ödeme yapılmasının bağıtlandığı, “….gibi….” ifade edilmek suretiyle ücret dışında çalışanlara ödeme yapılmasının amaçlandığı, ödeme kalemlerinin tespiti ve her birinin miktarının tespitinin imkansızlığının söz konusu olduğunun belirtilerek prime esas kazanca dahil edilmemesi gerektiği bildirilmiştir. Mahkemece de bu rapor doğrultusunda karar verilmiştir.

"Sosyal Yardım Paketi" ödemeleri ile ilgili 01.03.2002-29.02.2004 yürürlük tarihli Toplu İş Sözlesmesi'nin (TİS) 52. maddesinde "İşçilerin aile, çocuk, yakacak, bayram izin gibi sosyal harcamalarını karşılamak amacıyla her ay sosyal paket olarak 50.000.000 TL net ödeme yapılır. " şeklinde düzenlemenin bulunduğu, dava konusu diğer dönemlerdeki TİS'lerde de aynı düzenlemenin olduğu anlaşılmaktadır.

"Giyim" ödemeleri ile ilgili 01.03.2002-29.02.2004 yürürlük tarihli TİS'in 53. maddesinde "Toplu İş Sözleşmesi süresi içerisinde, her yıl yazlık elbise karşılığı; sözleşmenin birinci yılında 65.000.000 TL, sözleşmenin ikinci yılında 75.000.000 TL, kışlık elbise karşılığında ise sözleşmenin birinci yılında 75.000.000 TL, sözleşmenin ikinci yılında 80.000.000 TL ödeme yapılır. Yazlık için Temmuz, kışlık için de Kasım ayının ilk haftasında ödeme yapılır, iki yılda bir tüm işçilere en kaliteli kumaştan kaban verilir. Kadın işçilerin kabanları ekstra yapılır. En geç Eylül ayının 15'inde başlamak üzere, Kasım ayının ilk haftasına kadar iadesi yapılıp işçiye dağıtılmalıdır. " şeklinde düzenlemenin bulunduğu, dava konusu diğer dönemlerdeki TİS'lerde de aynı düzenlemenin olduğu, sadece kaban ile ilgili yukarıdaki ayni yardım olarak verilmesi düzenlemesi yerine "İşçilere 15 Eylül tarihinde ödenmek üzere net 150.000.000 TL kaban bedeli verilir." şeklinde diğer dava konusu dönemlerde nakden ödeme uygulaması getirildiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasanın 29/07/2003 tarih ve 4958 sayılı Yasanın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesinde “Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” hükmü yer almaktadır.

Sigortalıya çocuk zammı adı altında yapılan ödemelerden iki çocuğa kadar (iki çocuk dahil) çocuk başına her yıl 16 yaşından büyükler için belirlenen aylık asgari ücretin %2’si oranındaki tutarı aylık sigorta primine esas kazançların hesaplanmasında dikkate alınmayacak, aşan kısmı prime tabi tutulacaktır. Aynı şekilde, sigortalılara aile zammı adı altında yapılacak ödemelerin 16 yaşından büyükler için her yıl belirlenen aylık asgari ücretin %10’u oranındaki tutarı aylık sigorta primine esas kazançların hesaplanmasında dikkate alınmayacak, aşan kısmı prime tabi tutulacaktır. Sigorta Primine Tabi Tutulmayacak Çocuk Zammı Tutarı 01.07.2008-31.12.2008 12,77 TL, 01.01.2008-30.06.2008 12,16 TL, 01.07.2007-31.12.2007 11,70 TL, 01.01.2007-30.06.2007 11,25 TL, 01.01.2006-31.12.2006 10,62 TL, 01.01.2005-31.12.2005 9,77 TL, 01.07.2004-31.12.2004 8.883.000TL, 01.01.2004-30.06.2004 8.460.000TL, Sigorta Primine Tabi Tutulmayacak Aile Zammı Tutarı 01.07.2008-31.12.2008 63,87 TL, 01.01.2008-30.06.2008 60,80 TL, 01.07.2007-31.12.2007 58,50 TL, 01.01.2007-30.06.2007 56,25 TL, 01.01.2006-31.12.2006 53,10 TL, 01.01.2005-31.12.2005 48,87 TL, 01.07.2004-31.12.2004 44.415.000 TL, 01.01.2004-30.06.2004 42.300.000 TL istisna tutarları belirlenmiştir.

506 sayılı Yasa’nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabı da göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde sosyal amaçlı olarak veya işverenin yasa ve sözleşme dışında sigortalısına yaptığı yardım ve ödemeler prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme veya yardımlar ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanırlar. İşin karşılığı olmaktan ziyade insani değer yargıları sonucu verilirler. Yasa bunları sayarak belirtmiştir. Bu yardımlar ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar, yemek, çocuk ve aile zamlarıdır.

Burada aynı yardımlar özellik gösterir. Ayni yardımdan amaç, sosyal veya kişisel bir ihtiyacın karşılanması yolunda yapılan bir yardımdır. Yardımın ayni veya para olarak yapılmasının önemi bulunmamaktadır. Örneğin; işverenin sigortalılarına dağıttığı elbise, ayakkabı, sigortalı çocukları için, kitap, kırtasiye gibi yardımlar, doğrudan aynı nitelik taşımasına karşın bu yardımlar yemek bedeli, taşıt gideri, yakacak bedeli, dikiş ücreti mesken veya sağlık yardımı, öğrenim yardımı türünden nakitte olabilir. Bu tür somut biçimde belli edilmiş bir ihtiyaca yönelik yardımlar ayni yardım olarak kabul edilir ve prim hesabında dikkate alınmazlar.

Toplu İş Sözleşmesinde düzenlenen yazlık elbise, kışlık elbise, kaban yardımı kapsamında yapılan ödemeler aynı yardım niteliğinde düzenlenmiştir. Bu yardımların nakdi olarak ödenmesi Toplu İş Sözleşmesindeki bu niteliğini değiştirmez. Dolayısıyla yazlık elbise, kışlık elbise, kaban yardımı ödemeleri ayni yardım niteliğindedir ve prime esas asgari kazanca dahil edilemez.

Toplu İş Sözleşmesinde düzenlenen yazlık elbise, kışlık elbise, kaban yardımı kapsamında yapılan ödemeler aynı yardım niteliğinde düzenlenmiştir. Bu yardımların nakdi olarak ödenmesi Toplu İş Sözleşmesindeki bu niteliğini değiştirmez. Dolayısıyla yazlık elbise, kışlık elbise, kaban yardımı ödemeleri ayni yardım niteliğindedir ve prime esas asgari kazanca dahil edilemez.

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 4.10.2018 tarihli ve 2017/5876 Esas, 2018/7034 Karar sayılı ilamı Dairemizi ve bozmaya uyan Mahkemeyi bağlayıcı olacağı dikkate alındığında Mahkemece, TİS'in 53. maddesi kapsamında yapılan giyim yardımı yönünden verilen karar isabetli ise de, “sosyal yardım paketi” adı altında yapılan ödemeler yönünden verilen hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Bu bağlamda, aile, çocuk, yakacak yardımları ile bayram izinleri için "Sosyal Yardım Paketi" adı altında yapılan ödemeler bakımından, öncelikle davacı ... ve sözleşme yapılan sendikadan aile, çocuk, yakacak yardımı ve bayram izinleri adı altında her biri için ayrı ayrı ne kadar ödeme yapıldığının sorulmasına, belediye ve sendika tarafından ödemeler ayrıştırılamaz ise, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yıllar itibariyle belirlenen çocuk ve aile zamları yönünden belirlenen istisna miktarları dikkate alarak bir aile için mutad olan ödeme miktarları belirlenmeli ve ödeme kalemleri tespit edilmeli, evli veya çocuklu olup olmadığına bakılmaksızın tüm işçilere aynı ödemenin yapıldığı anlaşıldığından belirlenen bu ödeme miktarına göre fiili durum bakımından hangi işçiye ne kadar yardım ödemesi yapılması gerektiği belirlenmeli, fiili duruma uygun olmayan ödemenin ve bayram izni için yapılan ödemenin prime esas kazanca dahil edilmesi ve yakacak yardımlarının ayni yardım niteliğinde olduğu dikkate alınarak prime esas kazanca dahil edilmemesi gerektiği dikkate alınmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu konuda denetime elverişli ve ayrıntılı şekilde düzenlenmiş yeni bir bilirkişi kurulundan raporu alınmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18100, Karar No: 2015/2456, Tarih: 10.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18100 E.  ,  2015/2456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, tehdit, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından dolayı verilen ve her biri sonuç olarak 2.000 TL olan adli para cezalarının, karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olmadığı gözetilerek ve yine sanık hakkında katılan ...’ya karşı işlemiş olduğu kasten yaralama suçundan dolayı kurulan mahkumiyet hükmünde sanığın bu suçu şikâyetçi ...n’a karşı işlemiş olduğundan bahsedilmiş ise de; ilamın gerekçe kısmında suç mağdurunun doğru gösterildiği ve yapılan bu hatanın mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ...’nin katılan ...’nın teyzesi olduğu, sanıkla katılan arasında bir kısmı adli mercilere de intikal etmiş olan olaylar nedeniyle husumet bulunduğu, suç tarihinde katılanın çalıştığı eczaneye gelen sanığın, katılan ile beraber söz konusu eczanede çalışan şikayetçi ...n’dan eczaneyi işleten...isimli kişiyi sorduğu, adı geçen şikayetçinin eczane sahibinin işyerinde olmadığını söylediği, bu sırada söze karışan katılanın eczane sahibinin gelmeyeceğini söyleyip sanıktan işyerinden çıkmasını istediği, ancak sanığın eczaneden çıkmayı reddettiği, bunun üzerine sanık ve katılanın tartışmaya başladıkları, yaşanan sözlü tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, olayın devamında katılanın sanığa müdahale ederek onu yere yatırdığı ve şikayetçi ...n’dan polisi aramasını istediği, bu duruma sinirlenen sanığın şikayetçi ve katılanı "silah bulur ikinizi de öldürürüm, adam tutup sizi öldürteceğim" şeklinde tehdit ettiği ve yine cep telefonu ile polisi aramaya çalışan katılanın elinden telefonunu alarak yere atıp kırdığı, bu şekilde üzerine atılı kasten yaralama, tehdit ve mala zarar verme suçlarını işlediğinin iddia edildiği somut olayda, sanık savunmasına, şikayetçi ve katılan beyanlarına, 13/10/2009 tarihli tutanak içeriğine, katılan hakkında tanzim edilmiş adli rapor içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/104, Karar No: 2021/849, Tarih: 03.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/104 E.  ,  2021/849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş; bu karar, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesince ek karar ile hükmün kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı ek kararının Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen karar, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 17.11.2020 gün 2018/3071 Esas, 2020/1114 sayılı ek kararı ile hükmün kesin olduğundan bahisle HMK'nun 362/1-a maddesi gereğince bir kısım davalılar vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup; bu ek karar, bir kısım davalılar vekilince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nun 362/1-a maddesi gereğince, miktar veya değeri 72.070,00-TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesindir. Bu itibarla ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 17.11.2020 gün 2018/3071 Esas, 2020/1114 sayılı kararı ile kesinlik sınırı altında kalan kararına karşı yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 17.11.2020 gün 2018/3071 Esas, 2020/1114 sayılı temyiz başvurusu değerlendirmesine ilişkin ek kararının HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9092, Karar No: 2015/13645, Tarih: 09.07.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/9092 E.  ,  2015/13645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/226604

MAHKEMESİ : Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2013

NUMARASI : 2008/115 Esas, 2013/10 Karar

SUÇ : Tefecilik, suç işlemek için örgüt kurmak ve bu örgüte üye olmak

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09/07/2013 gün ve 2012/5-1339 Esas, 2013/347 sayılı Kararına göre suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve üye olma suçundan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma ve temyize hakkı bulunmayan A.. S.. ile Hazine vekillerinin bu suçlar yönünden sanıklar C.. S.., S.. T.., Ş.. T.. ve İ.. K.. haklarında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar K.. K.., F.. T.., M.. K.., Ö.. K.., Ü.. D.., S.. S.. ve S.. B.. hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıkların leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında S.. B.. dışındaki sanıklar yönünden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılanlar vekillerinin temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık M.. N.. hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Hükümden önce 17/11/2009 tarihinde öldüğü UYAP ortamından temin edilen nüfus kaydından anlaşılan sanık M.. N..'in hakkında yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının sanığın ölümü sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanık C.. S.. hakkında Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/787 Esas 2012/1024 Karar sayılı birleşen dosyasıyla ilgili kamu davasının CMK'nın 223/7. maddesi gereğince mükerrer nitelikte olduğundan bahisle verilen davanın reddine dair kararın incelenmesinde;

Sanık C.. S.. hakkında Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/787 Esas 2012/1024 Karar sayılı birleşen dosyasıyla ilgili kamu davasının CMK'nın 223/7. maddesi gereğince mükerrer nitelikte olduğundan bahisle verilen davanın reddine dair kararın incelenmesinde;

Bodrum Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne kayıtlı olarak faaliyet yapan sanık hakkında düzenlenen 07/05/2012 tarihli vergi tekniği raporunda 2007 yılı içinde A.. S.. ve İsmail 'a faiz karşılığı borç para vererek tefecilik yaptığı iddiasıyla açılan kamu davasında mahkemece 2008/115 esas sayılı dosyadaki belgelere göre mükerrer mahiyette olduğu kabul edilerek red kararı verilmiş ise de; 19/07/2012 tarihli iddianame içeriğinde İsmail isimli kişiye de kazanç amacıyla ödünç para verdiğinin anlatılmasına ve 2008/115 esas sayılı dosyada bu kişiye yönelik bir anlatımın da bulunmamasına karşın bu hususta herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde red kararı verilmesi,

Sanıklar C.. S.., Ş.. T.., S.. T.., İ.. K.., U.. E.. ve M.. M.. hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde ise;

M.. M..'in 05/12/2007 tarihli müdafi eşliğinde kolluk görevlilerince alınan ifadesinde " birikmiş olan 35.000 TL parasını T.. M..'un istediğini ve parça parça bu parayı kendisine verdiğini ancak geri alamadığını, alacağının karşılığı olarak 35.000 TL bedelli çek verdiğini, ayrıca toplam 70.000 TL civarında olan senetleri T.. M..'un iş kurmak vaadiyle getirdiğini, bu senetlerin aynı zamanda 35.000 TL bedelli çekin güvencesini sağlamak için verildiğini", 23/06/2008 tarihli duruşmada ise "biriktirmiş olduğu 35.000 TL parayı T.. M..'a verdiğini, onun da teminat olsun diye senet ve evraklar verdiğini" belirtmesi, sanığın evinde yapılan aramada T.. M..'un borçlusu olduğu 7 adet 1.100 TL, 10 adet 3.250 TL, 1 adet 1.900 TL, 1 adet 300 TL bedelli senetler, 2 adet 3.250 TL, 15 adet 3.250 TL çek fotokopisi, 1 adet 2.000 TL çek fotokopisi ve 3 adet 1.000 TL çek fotokopisinin ele geçirilmesi, U.. E..'un alacaklısı olduğu 25/10/2006 tarihli 33.000 TL, 10/01/2007 tarihli 74.500 TL, 15/04/2007 tarihli 150.000 TL bedelli senetler, 26/12/2005 tarih 16510 yevmiye numaralı T.. Köyü 721 parseldeki zeytin tarlasının ödünç alınan borç karşılığında sanığın kayınbiraderi Süleyman Yılmaz adına ipotek yapılmasına dair resmi senet, 11/07/2011 tarihli sanığın

tefecilik faaliyetinde bulunduğuna dair vergi tekniği raporu, C.. S.. hakkında düzenlenen 05/07/2012 tarihli tefecilik faaliyetinde bulunduğuna dair vergi tekniği raporu, T.. Yalı mevkiinde 20K-4C pafta 5406 parsel numaralı gayrimenkule dair 01/03/2007 tarih ve 3429 yevmiye numaralı C.. S.. adına Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi, 09/03/2007 tarih ve 3930 yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Fesihname, aynı taşınmaza ilişkin 09/03/2007 tarih 3963 yevmiye numaralı Sıddık Arslan adına Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi, arama ve el koyma tutanakları, sanığın yakını olan kişiler adına düzenlenmiş olan gayrimenkul satış vaadi sözleşmeleri, yine sanıklar Ş.. T.., S.. T.., İ.. K.. adına düzenlenen Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmeleri, yüksek miktardaki paraların elden ödendiğine dair sanıkların savunmaları, birbirine yakın tarihlerde C.. S..'ın yakını ve tanıdığı kişiler adına gerçekleştirilen satış vaadi sözleşmeleri, 05/07/2012 tarihli vergi tekniği raporu içeriği, katılanlar A.. S.. ve T.. M..'un aşamalardaki beyanları, tanık R.. A..'ın anlatımları, sanıklar ile kendilerinden para alan katılanlar arasındaki ilişkinin niteliği ve konumları, sosyal ve ekonomik durumları, aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında belirtilen miktardaki paraların karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına ve genel hayat tecrübelerine uygun düşmemesi, bunu haklı gösterecek makul, inandırıcı bir delilin de bulunmaması, tefecilik suçunun oluşumu için bu işin meslek haline getirilmesinin şart olmaması karşısında, sanıkların üzerine atılı tefecilik suçunun tüm unsurlarıyla sübuta ermesi nedeniyle her sanık için zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşulları da ayrı ayrı tartışılarak mahkumiyetleri yerine yanılgılı değerlendirmeyle beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.