muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1763, Karar No: 2019/129, Tarih: 12.02.2019

Nitekim öğretide paylı mülkiyette fiili taksim durumu Yargıtay kararlarından bağımsız olarak tanımlanmamış olup, yalnızca yasal önalım hakkının dürüstlük kuralına aykırı kullanımlarından biri olarak nitelendirilmiştir (Köylüoğlu, E.: Önalım Davası (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Ankara 2011, s. 93).

Somut olayda; dava konusu 869 parsel sayılı taşınmazın kullanım şekli dava dışı paydaşlar ve davacı tarafından düzenlenen ve krokiye bağlanan 04.11.2011 tarihli adi yazılı taksim sözleşmesi ile belirlenmiştir. Paydaş Kubilay Engin taşınmazdaki 1/3 payını taksimden sonra 16.08.2012 tarihinde satış yoluyla davalıya devretmiştir. Dolayısıyla, dava dışı Kubilay Engin fiili taksim sonucu tarafına bırakılan bölüme denk gelen payın davalıya nakledilmesini sağlamış olup taşınmazın taksimine ilişkin sözleşmenin tarafı olan davacı ...’in yapılan satış nedeniyle önalım hakkını kullanması TMK’nın 2’nci maddesinde yer alan dürüst davranma kuralı ile bağdaşmamaktadır. Diğer taraftan davacı her ne kadar taksim sözleşmesinin fiilen uygulanmadığı iddiasında bulunmuş ise de “protokoldür” başlıklı tarihsiz belgeyi dava dışı diğer paydaş ... ve davalı ... ile davacı vekili sıfatıyla Mahrem Engin imzalamış olup, bu belgede de taşınmazın rızai taksim sözleşmesi uyarınca kullanılacağı kararlaştırılmıştır. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde taşınmazda eylemli paylaşımın bulunduğu gözetilmeksizin davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hâl böyle olunca yerel mahkemece Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının, Özel Daire bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3’üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429’uncu maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde peşin temyiz harcının iadesine, kararın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/23003, Karar No: 2019/7891, Tarih: 06.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/23003 E.  ,  2019/7891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazına dair;

5187 sayılı Kanun'un 18/1. maddesinde düzenlenen "düzeltme ve cevap metninin yayımlanmaması" suçunun failinin sorumlu müdür ve bağlı bulunduğu yetkili olması, sanık ...'ın savunmasında sorumlu müdür veya bağlı olduğu yetkili olmadığını beyan etmesi, mahkemece suç tarihinde fail olabilecek derecede görevli kişilerin kim olduklarının tespiti için adı geçen gazetenin basıldığı yer Cumhuriyet Başsavcılığına sunulan beyannameler sorulmak suretiyle araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma suretiyle, eylemin Kanun'da yazılı suçun maddi unsurunu oluşturmadığından bahisle beraat hükmü kurulması,

2-) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazına dair;

5187 sayılı Kanun'un "Düzeltme ve cevap" başlıklı 14. maddesi;

"Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır..." hükmünü amirdir.

"Düzeltme ve cevabın yayımlanmaması" başlıklı 18. maddesi; " Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hâkim kararlarına uymayan sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili onmilyar liradan yüzellimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Ağır para cezası, bölgesel süreli yayınlarda yirmimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda ellimilyar liradan az olamaz...

...Düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması veya 14 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen şartlara uyulmaksızın yayımlanması hallerinde hâkim ayrıca, masraflar yayın sahibi tarafından karşılanmak üzere, bu yazının tirajı yüzbinin üzerinde olan iki gazetede ilân şeklinde yayımlanmasına da karar verir." hükümlerini amirdir.

...Düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması veya 14 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen şartlara uyulmaksızın yayımlanması hallerinde hâkim ayrıca, masraflar yayın sahibi tarafından karşılanmak üzere, bu yazının tirajı yüzbinin üzerinde olan iki gazetede ilân şeklinde yayımlanmasına da karar verir." hükümlerini amirdir.

Temyize konu edilen somut uyuşmazlıkta; sanığın sorumlu müdürü olduğunu kabul ettiği günlük ulusal süreli yayının 14.05.2014 tarihli nüshasının 1. ve 5. sayfasında yer alan " Yeni Havuz Problemi" ve "Sabah ve Atv Havuzuna Yeni Formül Aranıyor" başlıklı haberin; 1. sayfanın en alt kısmı orta sütununda 1 sütun 16 satır, 5. Sayfanın ise yarısını kaplayacak şekilde tam ortasında büyük puntolarla iki satır başlık ve üç sütundan oluşan bir haber olarak verildiği, düzeltme ve cevap metninin ise aynı gazetenin 13.09.2014 günlü nüshasının sol alt köşesinde 4 satır, 5. sayfasının en alt kısmında gazetenin yatay olarak 1/4 ünü kaplayacak şekilde 4 sütundan oluşacak şekilde yayımlandığı,

Hal böyleyken, düzeltme ve cevap yazısının Kanun'un 14. maddesinde yazılı usullere uygun şekilde ve gereği gibi yayımlanmadığı gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25216, Karar No: 2017/3447, Tarih: 29.03.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/25216 E.  ,  2017/3447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliğiyle suç tarihine göre ve duruşmada sanıktan şikayetçi olduklarını bildiren mağdurlar ... ile ... vekiline davaya katılma hakları hatırlatılmadan yargılamaya son verildiği, mağdurlar vekilinin yasal süresinde temyiz dilekçesi vermek suretiyle katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla CMK'nın 237/2. maddesi gereğince suçtan zarar gören mağdurların katılan, vekillerininde katılanlar vekili sıfatıyla davaya kabulüne karar verilerek, dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine g, öre yapılan incelemede;

Dosyaya konu olayın tanıkları olmaları nedeniyle CMK'nın 235/4. maddesindeki zorunlulukta gözetilerek, mağdurların davaya konu isnatlarla ilgili ifadelerinin alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılanlar Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu, ... ile ... vekillerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3068, Karar No: 2024/3627, Tarih: 09.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3068 E.  ,  2024/3627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1345 E., 2023/769 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/309 E., 2022/147 K.

Taraflar arasındaki ölünceye kadar bakma sözleşmesinden kaynaklanan fesih, tapu iptali ve tescil ile tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vasisi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vasisi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1929 tarihinde doğduğunu, işlerini yapmakta zorluk çektiğini, ev işleri ve bakım gibi nedenlerle dava konusu taşınmazı davalı tek oğlu olan ...'ya ölünceye kadar bakım şartı ile devrettiğini, davalının tapu devri yapılana kadar müvekkili ile ilgilendiğini, tapu devri gerçekleştikten sonra müvekkili ile ilgilenmediğini, müvekkilini kendi evinde yalnızlığa terk ettiğini, davacının sözleşme yapıldığı tarihte 91 yaşında olduğunu, davacının kendi ihtiyaçlarını karşılayacak durumda olmadığını, davacının ihtiyaçlarının kızı ... tarafından karşılandığını belirterek ... 6. Noterliğinin 12.12.2019 tarihli 12567 yevmiye numaralı ölünceye kadar bakma sözleşmesinin feshini, bu sözleşme kapsamında 1742 parsel sayılı taşınmazda davalı adına tescil edilen taşınmazın tapusunun iptali ile müvekkili adına tescilini, sözleşmenin feshinde tam kusurlu olan davalı aleyhine hakkaniyete uygun hükmedilecek tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davacının öz annesi olduğunu, ölünceye kadar bakım sözleşmesini noter huzurunda yaptıklarını, davacı tarafın hiçbir sosyal güvencesinin olmadığını, kendisinin yaklaşık 30-35 yıl boyunca maddi ve manevi yönden davacıya destek olduğunu, davacının dava tarihinden önce düştüğünü, kalçasının kırıldığını, ameliyatının yapıldığını, bu ameliyattan sonra davacının refakatçilerinin oğlu, kızı ve eşinin olduğunu, hastaneden çıktıktan sonra davacıya kendi evinde bakıldığını, davacının bu ameliyat ve bakım olaylarından sonra kendisine dava konusu taşınmazı vermek istediğini söylediğini, bu nedenle dava konusu taşınmazı ölünceye kadar bakım sözleşmesi ile devrettiğini, bu devir gerçekleştikten sonra ablası ...’nın da kışkırtmalarıyla davacının kendi evine gitmek istediğini söylediğini, kendi evinden çıkarak kızının evine gittiğini, ablası ... ile hem kendisinin hem de davacı annesinin arasında husumet bulunduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "sözleşmenin devam etmemesinde sadece davalıya yüklenecek bir kusurun bulunmadığı, taraflar arasındaki ilişkinin geneline bakıldığında, bakım yükümlülüğünün bir arada yaşamak suretiyle yerine getirilmesi imkanlarının ortadan kalktığı, 6098 sayılı TBK'nun 617/son maddesi çerçevesinde davacının sözleşmenin feshi, tazminat ve tapu iptali ve tescil talebinin reddine ve davalının sosyal ve ekonomik durumuna göre davacıya bakım karşılığı olarak her yıl TÜİK tarafından belirlenecek TÜFE oranında arttırım yapılmak üzere dava tarihinden itibaren takdiren aylık 1.000,00 TL irad bağlanmasına" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vasisi ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vasisi ... vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesindeki beyanları tekrarlayarak, mahkeme kararının eksik ve hatalı olduğunu, davalının annesi ile ilgilenmediğini, davalının davacıya baktığı kısa bir sürede de davacıya kötü davrandığını, tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, mahkemece beyanlar arasındaki çelişki giderilmeden hangi tanık beyanına neden üstünlük tanındığı açıklanmadan karar verildiğini, davalının bakım borcunu yerine getirmediğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının akit öncesinde yaklaşık 30 yıl, akit sonrasında ise yaklaşık 3-4 ay süre ile bakım alacaklısı annesine karşı bakım borcunu yerine getirdiği, ancak bakım alacaklısı annenin ısrarı üzerine davalının yakınında bulunan annesinin kendi evine onu bıraktığı, hemen sonrasında ise bakım alacaklısı annenin kendi evinden de ayrılarak eskiden beri oğlu Bilgin'in husumetli olduğu kızı Rengin'in yanına taşındığı bu haliyle bakım borçlusunun akitle üstlendiği yükümlülüğü yerine getirme arzusunda bulunduğu, ancak bu yükümlülüğünü davacı bakım alacaklısının tutum ve davranışlarından ötürü yerine getiremediği, davalıya atfı kabil bir kusurun bulunmadığı, eldeki dava açıldıktan sonra davacı bakım alacaklısına kızı Rengin'in vasi tayin edildiğinden akdin sürdürülmesinin imkansız olduğu gerekçesiyle davacı vasisi ... vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vasisi ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vasisi ... vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarlayarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ölünceye kadar bakma sözleşmesinden kaynaklı fesih, tapu iptal ve tescili ile tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 611, 614 ve 617 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1375, Karar No: 2012/3249, Tarih: 02.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/1375 E.  ,  2012/3249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı kooperatif tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, davalı kooperatifin üyesi olduğunu, köyde ikamet etmediği gerekçesiyle 2009 yılı içinde Orman İşletme Müdürlüğünce davalı kooperatife verilen orman üretim işlerinden kendisine pay verilmediğini, bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek, 2.000,00 TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre; davacının kooperatif üyesi olduğu, kooperatif faaliyetlerinden diğer üyelerle eşit olarak yararlanma hakkı olduğu halde, kesim işi verilmeyerek zarara uğratıldığı gerekçesiyle, 1.960,20 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı kooperatif temyiz etmiştir.

Dava, kendisine iş verilmemesi nedeni ile mahrum kalınan kazancın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırama ve alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Bu durumda, davaya konu orman üretim işlerinde uzman bilirkişi heyeti seçilerek ve davalı kooperatifin defter ve kayıtları incelenerek, Orman İşletme Müdürlüğü'nce verilen işin kapasitesi, bu iş karşılığında alınan paranın miktarı, davalı kooperatifin aldığı işten dolayı tüm üyelerine iş verip vermediği, vermiş ise davacıya iş vermemiş olmasının inandırıcı bir nedeninin olup olmadığı, kooperatifin daha önceki uygulamalarının nasıl olduğu, davacıya iş verilmiş olsaydı davacının payına kaç liranın düşmesi gerektiğinin ve bu halde davacınını kendisine iş verilmemesinden ötürü alamadığı paranın araştırılması, bundan sonra davacının talebe konu dönemde çalıştığı veya çalışması gerekip de elde etmesi gerekli gelir varsa konuyla ilgili varsa defter kayıtlarının da incelenerek saptanması, bulunacak bu miktardan davacının böyle bir geliri elde etmesi için tüketmesi gerekli yakıt, amortisman gibi giderlerin de düşülerek gerçek zararın hesaplanması, zararın hesaplanmasına ilişkin somut veri elde edilememesi halinde ise BK' nun 98 maddesi aracılığıyla 42. maddesi uyarınca zararın belirlenmesi vesonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2210, Karar No: 2024/5411, Tarih: 10.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2210 E.  ,  2024/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/465 E., 2021/50 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2014/184 Esas, 2015/371 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 08.10.2018 tarihli ve 2018/377 Esas, 2018/14643 Karar sayılı kararıyla özetle; eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, bozma ilâmına uymak suretiyle yaptığı yargılama sonucu 26.01.2021 tarihli ve 2018/465 Esas, 2021/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; üzerine atılı suçu işlemediğine, mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Sanık ile katılanın olay tarihinde Gemlik Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulundukları, sanık ... ve inceleme dışı sanık ...’ın cezaevinde meydana gelen hırsızlık olaylarından katılanın sorumlu olduğunu düşündükleri, olay günü katılanın yatağında yattığı sırada, sanık ... ve inceleme dışı sanık ...’ın katılanın yanına gelerek hırsızlık eşyalarını çıkarmasını istedikleri, akabinde çıkan tartışmada katılanı yataktan attıkları, tekme ve yumrukla darp etmek suretiyle burnunda hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladıkları anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mevcut delillerle mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli ve 2018/465 Esas, 2021/50 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26045, Karar No: 2014/5358, Tarih: 13.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/26045 E.  ,  2014/5358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/295739

MAHKEMESİ : Antalya 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2012

NUMARASI : 2009/1859 (E) ve 2012/20 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Fen ve orman bilirkişilerinin raporlarından, orman kadastro haritasındaki koordinat bilgisi ve zemindeki orman sınır taşları ile sınır hattı arasında farklılık bulunduğunun belirtildiği, orman bilirkişisinin 03.01.2011 günlü ek raporunda bu farklılığın, koordinatların zemindeki ve kadastro tutanaklarındaki duruma göre yeniden belirlenmesine dair henüz tamamlanmamış bir çalışmanın olduğunun bildirilmesi karşısında, bu durum araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarına göre, dava konusu yerin eski açma olup örtü tahribi yapılmadığı için tazminat ve ağaçlandırma gideri olmadığı belirtildiği halde, dosyayla bağdaşmayacak şekilde, zararın giderilmediği gerekçesiyle sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.