muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/9080, Karar No: 2019/2206, Tarih: 06.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/9080 E.  ,  2019/2206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Adli Tıp Kurumu uygulama ve kriterleri ile Dairemizin istikrarlı içtihatlarına göre mağdurun yüzünde sabit iz kalıp kalmayacağı yönündeki raporun olay tarihinden en az 6 aylık süre geçtikten sonra yapılacak muayene sonucunda düzenlenmesi gerektiği, mağdurun yaralanmasının yüzünde sabit iz niteliğinde olduğuna dair ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 12.11.2014 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevkinin yapılarak, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı yönünde yeniden raporunun aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9197, Karar No: 2012/253, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/9197 E.  ,  2012/253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

T.C. Merkez Bankasının dosya içerisinde mevcut 05.08.2008 tarihli raporunda suça konu sahte paraların kenarları yaldız boyalı olduğu için aldatma kabiliyeti bulunmadığının belirlenmiş olması ve dosyada mevcut dinleme kayıtlarına göre sanıkların kenarları yaldız boyalı paraları bu yüzden tedavüle sürememiş olduğunun anlaşılması, incelenen suça konu paralardaki boya taşmalarının ilk bakışta dikkati çekecek boyutta bulunması karşısında, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilerek sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, o yer C. Savcısı, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1760, Karar No: 2014/17257, Tarih: 16.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/1760 E.  ,  2014/17257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Datça Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2003/157-2013/141

Davacı S.. T.. vekili Avukat N..M.. tarafından, davalılar S.. K.. vd. aleyhine 14/11/2003 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı S.. K.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat talebine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar davalılardan S.. K.. vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, asıl dosyada davalı S.. K..'nın, birleşen dosyada davalı O. Ya. Mat. ve Bilgisayar Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'den “S.'ın K. Kitabı, Bir Gazetecilik Öyküsü” isimli kitapta geçen ifadelerin kişilik haklarını ihlal ettiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, takdir edilen manevi tazminatın “davalıdan” alınmasına karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; dava ve birleşen dava olduğu anlaşılmaktadır. Karar başlığında da iki davalı gösterilmiş olduğu halde kararın uygulanmasında tereddüt oluşturacak, hangi davalı yönünden karar verildiği anlaşılamayacak şekilde, hükmedilen manevi tazminatın “davalıdan” alınmasına karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, temyiz olunan kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2265, Karar No: 2015/7004, Tarih: 13.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/2265 E.  ,  2015/7004 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını ve IMS ile ilaç depoları tarafından iletilen ilaç satış rakamlarında oynama yaparak bu fazlalık üzerinden haksız prim aldığı isnadıyla iş sözleşmesinin haklı ya da geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını ve IMS ile ilaç depoları tarafından iletilen ilaç satış rakamlarında oynama yaparak bu fazlalık üzerinden haksız prim aldığı isnadıyla iş sözleşmesinin haklı ya da geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise, sabit ücret artı prim ile çalışan tıbbi tanıtım temsilcilerinin tabi oldukları prim sistemi, prime esas verileri sağlayan dava dışı IMS adlı şirketin sayısal verilerini dikkate alarak davacıya ve diğer tüm tıbbi tanıtım temsilcilerine prim ödemesi yapıldığını, tıbbi tanıtım temsilcisinin sorumlu oldukları ilaçlara ilişkin IMS çıkış miktarlarının, depo çıkış satış miktarından fazla olması mümkün olmayıp aksi hal, depodan hiç çıkmamış yani aslında satılmamış bir ilacın, " her nasılsa" satılmış; aslında yapılmayan bir satışın da yapılmış gibi gösterildiği anlamına geldiğini, bazı tanıtım temsilcilerinin sorumlu oldukları ilaçların prime esas IMS çıkışlarının, depo çıkış miktarlarından fazla olduğunun 2013 yılı Ağustos ayında yapılan satış pazarlama toplantısında fark edilmesi ve müteakiben yapılan ön araştırmalar sırasında " 2013 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül aylarında bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin aracı kişilere komisyon vermek suretiyle prime esas IMS çıkışlarının depo çıkışlarından fazla gösterilmesini sağlayarak haksız prim kazancı sağladıkları" yönünde ihbarlar alınması üzerine detaylı olarak araştırılmasını teminen bir soruşturma komisyonu oluşturulduğunu, dönemler itibariyle ayrı ayrı inceleme yapan soruşturma komisyonu, konuyla ilgili detaylı bir araştırma yapmış ve davacı da dahil prime esas IMS çıkış miktarı depo çıkış miktarından fazla olan toplam yüzlerce tıbbi tanıtım temsilcisi ile yüz yüze görüşmeler de yaparak 2013 yılı Mayıs ve Haziran dönemine ilişkin yapılan inceleme ve tespitler hakkında davacıyı kapsayan 13.11.2013 tarihli soruşturma komisyonu oluşturulduğunu, davacının iş sözleşmesi 13.11.2013 tarihli soruşturma komisyonu raporu çerçevesinde, soruşturma kapsamında yazılı ifadesine başvurulan talep yazısında detayları verilen ilaçlara ilişkin depo çıkış miktarları ile IMS verileri arasındaki farklar ve buna bağlı olarak da IMS verileri üzerinden aslında olmayan ilaçlar ve gerçekleşmeyen satış ile şirketin zarara uğramasına sebep olduğunun ve/veya haksız prim kazancı elde ettiğinin tespit edilmesi üzerine 4857 sayılı İş Kanununun 25/2-e bendi uyarınca bildirimsiz olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, işveren tarafından dosyaya sunulan soruşturma komisyonu raporlarında ve rapor ekinde ürün satış miktarlarını ve prim farkını gösterir ürün ve kutu bazında IMS ve ecza depolarından alınan 2013 yılının II. ve III. dönem satış miktarlarını gösteren listenin 240.sırasında davacı ...'ın bulunduğu, davacının 2013 yılı 2.dönemde IMS tarafından bildirilen verilere göre olan satış miktarları ile ecza depolarından alınan verilere göre yapılan satış miktarlarının aynı olduğu, arada bir fark bulunmadığı ve bu satışlar nedeniyle 10.440,00 TL prime hak kazandığı, herhangi bir prim farkının ve haksız alınan bir primin bulunmadığı, yine 2013 yılı 3.döneminde IMS tarafından bildirilen kutu satış miktarları ile ecza depolarından alınan kutu satış miktarlarının ALYSE isimli ilaç depo çıkış miktarının 539 kutu olduğu, ecza depolarından alınan kutu satış miktarının ise 479 olup 60 kutu fark bulunduğu anlaşılmış ise de davacının bu dönemde ismine herhangi bir prim hesaplanmadığı ve herhangi bir prim farkının da bulunmadığı hususunun açık olduğu, davacının konu ile ilgili yazılı savunmasının alındığı, davacının savunmasında, gerçek dışı hiç bir satışının olmadığını, söz konusu satışlarla bir ilgisinin olmadığını, kayıtların detaylı sorgulanması gerektiğini savunduğu değerlendirildiğinde işverenin fesih bildiriminde bahsettiği davacının hak kazandığından fazla prim almasına ilişkin yani haksız prim alınmasına ilişkin herhangi bir prim ödemesi olmadığından bu nedenin geçersiz olduğu ayrıca davacının prim belirleme sürecini etkileyebileceğine ilişkin görev tanımı da dikkate alındığında davalı tarafından dosyaya sunulan herhangi bir kanıt bulunmadığı, dinlenen tanık beyanları ve toplanan delillere göre davacının depo verilerini değiştirmeye yönelik herhangi bir eyleminin olmaması ve bu verilere görevi gereği etki edemeyeceği ve prim tahakkuku sürecine işverenin karar verdiği ve işveren takdiri ile primlerin ödendiği, davacının fiilen herhangi bir satış yapmadığı, eczanelerden aldığı siparişleri depolara ilettiği hususları değerlendirildiğinde işverenin feshinin geçerli bir sebebe dayanmadığı kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir. Bu nedenle, geçerli fesih için söz konusu olabilecek sebepler, işçinin iş görme borcunu kendisinden kaynaklanan veya işyerinden kaynaklanan sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine olanak vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir".

Keza işçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre tıbbi tanıtım temsilcisi olan davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, tanıttığı ilaçların ecza depoları tarafından bildirilen ve anlaşmalı olan uluslararası istatistik şirketi tarafından bildirilen IMS verilerinin gerçek satış oranları ile farklılık oluşturmasından ve davacının bu nedenle menfaat temin etmesinden dolayı feshedilmiştir. Ortada IMS verileri ile ecza depolarından çıkış oranları arasında bir fark bulunduğu sabittir. Davalı işverenin bu olayın saptanması üzerine, sanal satış farkı nedeni ile işlemi gerçekleştiren ecza satış depo sorumluları hakkında suç duyurusunda bulunduğu, IMS verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış nedeni ile davacı gibi çalışan yaklaşık 300 kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı İş Kanununun 25/II.e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

Temyiz aşamasında davalı tarafından sunulan iddianameye göre davacının da aralarında bulunduğu 338 kişi hakkında Ağır Ceza Mahkemesi’ne “7 adet depo sahibi şüphelinin müşteki firma çalışanları olan diğer şüphelilerin bilgisi ve isteği dahilinde onların satmadıkları ilaçları eczanelere satmış gibi göstererek müşteki firma ile anlaşmalı IMS İstatistik isimli firmaya yanlış ve yanıltıcı bilgiler verdikleri, ardından müşteki firmaya gerçek satış bilgilerini geçtikleri, bu şekilde ilk bildirimlerle tıbbi tanıtım temsilcilerinin haksız prim ödemesi almalarını sağladıkları, ardından gerçek rakamları üzerinden kendilerinin de müşteki firmadan prim ödemesi aldıkları, bu hususun evrak içerisinden mevcut 3 ayrı inceleme raporu ve bir kısım tıbbi tanıtım temsilcilerinin beyanlarından da anlaşıldığı” gerekçesi ile nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

Her ne kadar fesih bildirimi ile dava açıldığında tıbbi tanıtım temsilcisi olan ve bu nedenle sadece tanıtım görevi olan davacının IMS verileri üzerinde doğrudan yetkisi yok ise de, sonuçta davacı bu veriler üzerinden prim almakta ve performans değerlendirmesine tabi tutulmaktadır.2013 yılı 3.döneminde ALYSE isimli ilaçta IMS tarafından bildirilen verilere göre olan satış miktarları ile ecza depolarından alınan kutu satış miktarları arasında 60 kutu fark bulunduğu anlaşılmasına rağmen davacı yönünden herhangi bir prim farkı yok ise de, davacı hakkında kamu davasının açılmasına neden olacak kadar emare kabul edilmiştir. Taraflar arasında güven ilişkisinin zedelendiği, iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davalı işveren açısından en azından fesih tarihi itibari ile geçerli nedenlerin bulunduğu anlaşılmaktadır. Geçerli olan bu feshin daha ağır olan haklı neden niteliğinde olup olmadığı açılan kamu davasının veya davacı tarafından açılacak kıdem ve ihbar tazminatı davasının sonucunda ortaya çıkacaktır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin yatırılan 24.30 TL harcın mahsubu ile bakiye 3,40 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye irat kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından yapılan 100,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4074, Karar No: 2013/28181, Tarih: 28.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/4074 E.  ,  2013/28181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/79822

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/01/2012

NUMARASI : 2011/501 (E) ve 2012/2 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosyada bulunan Tekirdağ Devlet Hastanesinin 45 nolu raporunda sanığın, orta derecede zeka geriliği tespit edildiğinin ve 5237 sayılı TCK.nun 32/1 maddesi gereğince ceza ehliyetinin olmadığının bildirildiğinin anlaşılması karşısında sanığın suç tarihinde ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının Adli Tıp Kurumu veya Akıl ve Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesinden alınacak rapor ile belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7797, Karar No: 2013/48450, Tarih: 25.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/7797 E.  ,  2013/48450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur sanığın temyiz itirazlarının sanık sıfatına hasren olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

Sanığın hükümden sonra 03/06/2013 tarihli dilekçesi ekinde sunduğu ... Numune Hastanesi tarafından düzenlenen 24/02/2011 tarihli özürlü sağlık kurulu raporunda, “Şizofreni” teşhisi ile % 45 oranında özürlü olduğunun tespit edildiği nazara alındığında, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, söz konusu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesini heyetinden veya Adli Tıp ilgili ihtisas dairesinden rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/512, Karar No: 2012/1751, Tarih: 13.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/512 E.  ,  2012/1751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ... Belediye Başkanlığı aralarındaki tescil davasının reddine dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.10.2011 gün ve 184/430 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi ise davalı Hazine vekili taraflarından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.03.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı vekili Avukat ... ve Hazine vekili Avukat Ulviye Sarp geldiler. Başka gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili tarafından davalılar Hazine ve ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan tescil davasının yapılan yargılaması sonunda mahkemece dava konusu taşınmazın derenin etkisi altında bulunduğu, zilyetlikle kazanılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ile davalı Hazine vekili taraflarından temyiz edilmiştir.

Dava, eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Dava konusu taşınmaz, 1970 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında “sınır dere” olarak tespit dışı bırakılmıştır. Böyle bir yerin aktif dere olmaktan kurtulduğu veya derenin taşkın ve etki alanından çıktığı tarihten itibaren emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesini müteakip, kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi suretiyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri hükümlerine göre kazanılması mümkündür.

Dava konusu taşınmaz, 1970 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında “sınır dere” olarak tespit dışı bırakılmıştır. Böyle bir yerin aktif dere olmaktan kurtulduğu veya derenin taşkın ve etki alanından çıktığı tarihten itibaren emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesini müteakip, kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi suretiyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri hükümlerine göre kazanılması mümkündür.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, kadastro çalışmalarında sınır dere olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın batı sınırında yer alan ve yerel bilirkişi ve tanık ifadeleri ile uzman bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazla bütün olarak kullanıldığı ifade edilen 1631 parsel sayılı taşınmazın öncesi 265 parsel dayanağı Ocak 1953 tarih 307 sıra numaralı tapu kaydında dava konusu taşınmaz “sınır dere” yazılı olduğuna, 1631 parselin Cafer Yılmaz adına tapuda kayıtlı iken ölümü sonrası 4/6 payın Cafer mirasçılarının bir kısmından 05.06.2001 tarihinde davacı tarafından tapuda satın alındığına, 265 parsel Cafer Yılmaz adına tapuda kayıtlı iken Türkiye Elektrik Kurumu tarafından pilon yeri kamulaştırması sebebiyle ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.10.1986 tarih 1986/474 Esas 1986/509 Karar sayılı ilamının infazı ile 1630 ve 1631 parseller oluştuğuna, infazı yapılan ilam eki krokide dava konusu taşınmaz bölümü yine “sınır dere” olarak gösterildiğine, dava konusu taşınmazın batısında komşu 1331 parsel dayanağı 03.11.1967 tarih 38 sıra numaralı tapu kaydında da doğuda dava konusu taşınmazın “dere ve kısmen hali arazi”, 1332 parsel dayanağı 16.04.1970 tarih 58 sıra numaralı tapu kaydında “sınır dere” olarak gösterildiğine, diğer yandan davacının komşu 1631 parselde 05.06.2001 tarihinde satın alma yolu ile malik olduğu gözetildiğinde davacının satın aldığı şahsi hakkının TMK.nun 719. maddesi uyarınca tapudaki miktarla sınırlı bulunduğuna, komşu parselde kalan taşınmaz yönünden satan kişinin dava hakkını devraldığına ilişkin bir bilgi ve belgede dosyaya sunulmadığına, bu hususta kanıtlanmadığına göre davacı vekilinin bölgede dere bulunmadığı, küçük bir su akıntısı niteliğinde olduğu, kazanma süresi ve koşullarının gerçekleştiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.