muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2508, Karar No: 2014/11920, Tarih: 10.06.2014

Dava konusu nolu dairenin sürüm değeri bilirkişi tarafından 178.000 TL olarak belirlenmiş, özel ekspertiz raporunda ise, emsal taşınmazlarına göre değerinin 340.000 TL olduğu rapor bildirilmiştir Davacı taraf bilirkişi raporuna itiraz etmiş olmasına rağmen mahkemece dikkate alınmamış, değerler arasındaki aşırı fark üzerinde durulmamış, taşınmazın gerçek değeri araştırılarak tasfiyeye esas değer belirlenmemiştir.

Bundan ayrı; dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacı N.. 1990-1995 yılları arasında Big Bend Community College'de NATO görevlilerine ders vermek suretiyle Türkçe öğretmenliği yapmış olup Mahkemece davacı N..'un bu gelirleri katkı payının alacağı hesaplamasında gözönünde tutulmamıştır.

yerlerden eksiksiz olarak istenilmesi mümkün ise tarafların belgeleri temin etmesi için yetki ve süre verilmesi, tasfiyeye konu otomobilin trafik kayıtları getirtilerek konunun uzmanı 3. kişiden oluşan bilirkişi kuruluna tevdi edilerek katkı payı alacağının hesaplanmasına ilişkin ilke ve esaslar çerçevesinde davacının katkı payı alacağının tespit edilmesi, yine otomobil yönünden de karşı davalı N.. A..’ın kişisel katkısının gözönünde tutulması, ondan sonra tüm deliller dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davacı karşı davalı N.. A.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davalı-karşı davacı A.. A..’dan alınarak Yargıtay duruşmasında Avukat marifetiyle temsil olunan davacı-karşı davalı N.. A..'a verilmesine, HUMK'nun 388/4.(HMK m.297/ç) ve 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 1.043,10 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı-birleşen dosya davalısı N.. A..'a iadesine, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5185, Karar No: 2019/2887, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5185 E.  ,  2019/2887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9284, Karar No: 2013/9430, Tarih: 10.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/9284 E.  ,  2013/9430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karaman Merkez, Çimenkuyu Köyü ile Güçler Köyü arasında bulunan Çomaklı mevkiinde kaçak kazı yapıldığı ihbarını alan jandarma görevlilerinin suç tarihinde, saat 15:00 sıralarında olay yerine gittikleri, sanık ile temyize gelmeyen sanıkların kaçak kazı yaptıkları kepçeyi araçlarına yükledikleri esnada yakalandıkları, olay yerinde yapılan incelemede, 3 metre genişliğinde, 4,5 metre uzunluğunda ve güneyden kuzeye 3-2-1 metre derinliğinde kazı yapılmış olduğunun tespit edildiği, dosya içerisinde mevcut, Karaman İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün 23.12.2008 tarihli yazısı ve ekindeki müze raporuna göre, suça konu yerin, 2863 sayılı kanun kapsamındaki yerlerden ve sit alanı olmadığı tamamen doğal kayalık olduğunun belirtilmesi karşısında sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanun'un 74/1-2.cümleye temas eden suçu oluşturduğu gözetilmeksizin hakkında eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, yeterli delil olmadan hakkında ceza tertip edildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 54/1 maddesi gereğince kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanıldığı anlaşılan ve aynı suçtan sabıkalı olması nedeniyle atılı suçun sonuçlarını bilmesi gereken, 19/12/2008 tarihli tutanağa göre de sanığa ait olduğu anlaşılan 12 H 25358 seri numaralı EX120HİTACHİ kepçenin müsadere edilmesinde bir isabetsizlik görülmediği; ancak 70 EY 539 plaka sayılı damperli kamyonun müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı gözetilmeksizin sahibine iadesi yerine TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının H bendinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “El konulan 70 EY 539 plaka sayılı

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının H bendinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “El konulan 70 EY 539 plaka sayılı

damperli kamyonun sahibine iadesine, suçta kullanılan 12 H 25358 seri numaralı EX120HİTACHİ kepçenin 5237 sayılı TCK'nın 54/1 maddesi gereğince müsaderesine” cümlesinin eklenmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1560, Karar No: 2017/845, Tarih: 15.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1560 E.  ,  2017/845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/04/2015 tarih ve 2014/1159-2015/386 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının eşinin, davalı bankadan ölmeden önce kullandığı bireysel kredinin ödenmeyen kısmının kendisinden talep edildiğini, oysa krediye ilişkin sigorta bulunduğunu ileri sürerek haksız yere tahsil edilen kredi ödemelerinin iadesine ve kalan kredi taksitlerinden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu krediye ilişkin sigorta işleminin tamamen farklı bir şirket olan Yapı Kredi Emeklilik A.Ş. tarafından yapıldığını, davalı bankaya husumet tevcih edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; murisin kullandığı krediden dolayı sigorta sözleşmesinin muris ile Yapı Kredi Emeklilik A.Ş. arasında yapıldığı, usuli eksikliğin tamamlanması yani davanın Yapı Kredi Emeklilik A.Ş.'ye yönlendirilmesi ve davaya dahil edilmesi için 03/03/2015 tarihli oturumda davacı vekiline HMK 124/3. ve 4.fıkralarına göre; 1 hafta kesin süre verildiği davacı vekilinin kesin sürede ara kararını yerine getirmediği gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, menfi tespit ve istirdat davasıdır. Davacı, kredi alan eşinin ölümü halinde bakiye kredi borcunun dava dışı sigorta şirketinden talep ve tahsili gerekirken dain mürtehin sıfatı bulunan davalı bankaca bu yola gidilmeyerek kendisinden tahsil edildiğini ileri sürerek ödemelerin istirdadını ve kalan kredi taksitlerinden bankaya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın Yapı Kredi Emeklilik A.Ş’ye yöneltilmesi gerektiği ve HMK’nın 124/3-4. maddesi uyarınca bu sigorta şirketinin davalı olarak gösterilerek tebligat çıkarılması gerektiği gerekçesiyle davacı vekiline sonuçları da ihtar edilmeksizin bir hafta kesin süre verilmiş ve kesin süreye uyulmadığından davanın husumetten reddine karar verilmiş ise de mahkemece dava sigorta sözleşmesine dayalı bir talep gibi değerlendirilerek

Mahkemece, davanın Yapı Kredi Emeklilik A.Ş’ye yöneltilmesi gerektiği ve HMK’nın 124/3-4. maddesi uyarınca bu sigorta şirketinin davalı olarak gösterilerek tebligat çıkarılması gerektiği gerekçesiyle davacı vekiline sonuçları da ihtar edilmeksizin bir hafta kesin süre verilmiş ve kesin süreye uyulmadığından davanın husumetten reddine karar verilmiş ise de mahkemece dava sigorta sözleşmesine dayalı bir talep gibi değerlendirilerek

davalının sigorta şirketi olması gerektiği düşüncesiyle karar verilmiştir. Dava, yukarıda özetlendiği üzere, davacının murisi ile davalı arasında akdedilen kredi sözleşmesi ve kredi sözleşmesinden dolayı sigorta şirketi ile hayat sigorta poliçesi düzenlenmesi nedeniyle davalı bankanın da poliçede dain mürtehin sıfatı bulunduğundan kredi alacağını bu sıfatla sigorta şirketinden tahsil etmesi gerektiği halde kendisinden tahsil ettiği iddiasıyla, tahsil edilenin istirdadı ve menfi tespit davası olduğundan davanın kredi alacağını davacıdan haksız tahsil ettiği iddia edilen davalı bankaya yöneltilmesi usul ve yasaya uygun olup davanın esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde husumetten reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3321, Karar No: 2023/7400, Tarih: 14.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3321 E.  ,  2023/7400 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/599 Esas, 2021/1694 Karar

2.... (Türkpatent)

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/220 E., 2020/42 K.

Taraflar arasındaki Türkpatent Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve endüstriyel tasarım hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2009/00478/1 numaralı tasarımın sahibi olduğunu, davalı şirketin 2018/05557/1 sayılı, kötü niyetli, müvekkili markalarına yanaşma ve iltibas amacı taşıyan tasarım başvurusuna müvekkilinin itirazının 2019/T-208 sayılı YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa davalının tasarımının müvekkilinin tasarımı ve “Biscolata Starz” markaları ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, başvurunun yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadığını ileri sürerek davalı ... YİDK’nun 2019/T-208 sayılı kararının iptalini, davalı şirketin 2018/05557 sayılı tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Anı Bisküvi Gıda San. ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; müvekkil tasarımının yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirkete ait 2018/05557 sayılı tasarımın, yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağladığı, ilgili tasarımın hükümsüzlüğü koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu tasarımın müvekkiline ait 2009/00478/1 numaralı tasarım ve “Biscolata Starz” markaları ile iltibas oluşturduğunu, dava konusu tasarımın genelindeki küçük farklılıkların tasarıma yenilik unsuru katmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu tasarımın müvekkiline ait 2009/00478/1 numaralı tasarım ve “Biscolata Starz” markaları ile iltibas oluşturduğunu, dava konusu tasarımın genelindeki küçük farklılıkların tasarıma yenilik unsuru katmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin başvuruya konu tasarımının, davacının itirazına dayanak markaları ve tasarımları karşısında, bilgilenmiş kullanıcı üzerinde bıraktığı genel izlenim itibariyle farklılık taşıdığı, bu farklılığın sadece küçük ayrıntılarda olmadığı, bu durum karşısında davalının başvuru konusu tasarımının yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağladığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkiline ait “yıldızlı bisküvi” tasarımı ve “Biscolata Starz” markalı ürünlerin ambalajı ile dava konusu olup hükümsüzlüğü istenin tasarımın küçük ayrıntılar dışında birebir aynılık taşıdığını, tasarımların sadece küçük ayrıntılar dışında farklılık göstermesi halinde aynı kabul edildiğini, müvekkilinin tasarımındaki yıldızın 5, dava konusu tasarımdaki yıldızın 7 köşeli olduğunu, bunun farklı bir tasarım anlamına gelmeyeceğini, kelime unsurlarının yazım şekli, yıldızın bisküvi üzerinde oturduğu zemin, zeminin şekli ve renginin iltibas oluşturduğunu, davalı şirketin tasarım tesciliyle marka hükümlerine dolanmayı amaçladığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Türkpatent YİDK kararının iptali ile endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 56 ve 77 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6796, Karar No: 2020/1605, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/6796 E.  ,  2020/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16073, Karar No: 2016/12879, Tarih: 11.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/16073 E.  ,  2016/12879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ....vekili avukat ...k, diğer davalı ... vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,...., 14110 parselde inşa edilen “İdealistkent” adlı projeden bir bağımsız bölümü davalılardan satın aldığını, dairede, bloklarda ve sitenin ortak alanlarında eksik ve ayıplar bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere eksik ifa ve ayıpların tespiti ile şimdilik 10.000.00.TL' nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 53.100.00.TL' ye çıkarmıştır.

Davalılar, herhangi bir ayıp ve eksik ifanın söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, hiç bir ihtirazi kayıt olmaksızın taşınmazın teslim alındığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, açılan davanın kısmen kabulü ile 39.825.00-TL' nın davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede, sözleşmede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Bu saptamada bulunduktan sonra, öncelikle, uyuşmazlığın temelinde yatan ayıp kavramı üzerinde durmakta yarar vardır; Tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Görüldüğü üzere; Borçlar Kanunu’ndaki ayıp kavramı ile yukarıda açıklanan 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesinde yer alan ayıp kavramları birbiri ile örtüşmektedir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu’na göre; bir maldaki ayıp; satıcının zikir ve vaat ettiği vasıflarda veya niteliği gereği malda bulunması gereken lüzumlu vasıflarda eksiklik olmak üzere iki türde ortaya çıkabilecektir.

Ayıp kavramı ile eksik iş birbirinden farklıdır.

Ayıp; yasa ya da sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği ya da olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmamasıdır. Öteki deyişle, hiç yapılmayan iştir.

Eksik ifa ise, Kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır.

Ayıp; maddi, hukuki ya da ekonomik eksiklik şeklinde ortaya çıkabilir.

Maddi ayıp; bir malda madden hata bulunmasıdır (Ör: Malın yırtık, lekeli olması gibi).

Hukuki ayıp; malın kullanımının hukuken sınırlandırılmasıdır (Ör: Malın üzerinde takyitler bulunması gibi).

Ekonomik ayıp ise; malın iktisadi vasıflarında eksiklik olmasıdır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 4.fıkrasında ise, konut satışlarında zamanaşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüştür. Eğer, ayıp ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile sonuca varılacaktır.

Hukukumuzda ayıp ihbarı kural olarak herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır.

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 27.04.2011 gün ve 2011/13-4 E.2011/230 K. sayılı ilamında da vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında: