muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2207, Karar No: 2025/6062, Tarih: 05.05.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/2207 E.  ,  2025/6062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından sanık ... Çiftçi ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2024 tarihinde verilen kararın istinaf edilmesi neticesinde, Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2024 tarihli ve 2024/1692 Esas, 2024/1629 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/749, Karar No: 2011/2662, Tarih: 27.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/749 E.  ,  2011/2662 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/336062

MAHKEMESİ : (BAKIRKÖY) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 24.03.2010 - 385/46

SUÇ : Kasten öldürme

A.. B..'u kasten öldürmekten sanık İ.. S.., işbu öldürme suçuna yardımdan sanık M.. S..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, sanık M.Ş.'in izinsiz silah taşımaktan beraatine ilişkin (BAKIRKÖY) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.03.2010 gün ve 385/46 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar müdafii taraflarından istenilmiş, sanık İdris müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık İdris hakkında duruşmalı, sanık M. Ş. ve C.Savcısının temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık M. Ş. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen beraat kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafiinin bu karara karşı gerekçesine yönelik olmayan temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.Ş.in suçunun sübutu kabul, bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık M. Ş müdafiinin sübuta yönelen, Cumhuriyet Savcısının tasarlamanın karar yerinde tartışılmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

A) Oluşa ve dosya içeriğine göre; görevli mobil polis ekibinin, 28.06.2006 günü saat 00.20 de Fatih mahallesinde yol üzerinde bir yaralı bulunduğu ihbarını alarak olay yerine geldikleri, yaralının 112 acil ambulansı ile hastaneye kaldırıldığını öğrendikleri, geldikleri hastanede yaralının üzerinden çıkan kimlik bilgilerinden Batman ili nüfusuna kayıtlı A.. B.. olduğunu tespit ettikleri, 28.06.2006 tarihinde saat 02.30 da tuttukları tutanakta, “yaralı Abdurrahman ile yapılan görüşmede kendisini Ş. S. isimli şahsın bıçakladığını söyledikten sonra konuşmayı tamamen kesmiş, Ş. S. isimli kişi Batmanlı mı, Fatih mahallesinde mi oturuyor denildiğinde, başıyla onay vermiş” olduğunun belirtildiği, bu bilgiye göre hareket eden polis ekibince, Fatih mahallesinde oturan Batman ili nüfusuna kayıtlı sanık M. Ş.'in evinde yakalandığı, olay öncesinde sanıklar ve maktul hakkında hiçbir bilgileri bulunmayan ve anılan tutanakta imzaları bulunan polis memurlarının, duruşmada tanık olarak verdikleri yeminli anlatımlarında tutanak içeriğini tekrar ettikleri, maktul Abdurrahman'ın sanık M. Ş. tarafından bıçakalanarak öldürüldüğünün kabulü ile sanık hakkında kasten insan öldürme suçunun faili olarak kabul edilerek mahkumiyet kararı vermek gerektiği düşünülmeden TCK.nun 39. maddesi ile indirim yapılması, maktulün akrabaları olan tanıkların sürekli değişen anlatımlarındaki suçlamadan başka, sanığın aşamalarda değişiklik göstermeyen inkara yönelik savunmasının aksini ispata yarar, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyeti için yeterli ve kesin delil elde edilemeyen sanık İdris hakkında da beraat kararı vermek gerektiği düşünülmeden öldürme suçunun faili kabul edilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi;

B) Dosya içeriğine göre, sanık M Ş.'in kızı Suna ile bir süre gayriresmi olarak birlikte yaşayan maktulün Suna'yı terk ederek başka birisiyle yaşamaya başlamasının Suna'nın babası ve abisi olan sanıklar lehine haksız tahrik oluşturmayacağının, ancak sanık M,Ş.'in, 10.07.2006 tarihinde Cumhuriyet Savcılığında verdiği ifadesinde, maktulün, birlikte yaşadıkları dönemde kızı Suna'ya fena muamelede bulunması ve tehdit etmesi nedeniyle polise şikayet ettiğini belirtmesi karşısında, bu konuda gerekli araştırma yapılarak, sonucuna göre sanıklar lehine haksız tahrik bulunup bulunmadığının saptanması gerektiğinin düşünülmemesi;

C) Kabule göre de;

a) Olay gecesi sanıklar M. Ş ile İdris'in, maktulün gayri resmi birlikte yaşadığı Suna'yı bırakıp başka birisiyle yaşamasının tahriki altında kalarak, fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek, sanık M. Ş.'in, maktul Abdurrahman'ın başına tabanca dayayarak onu etkisiz hale getirdiği ve bu sırada sanık İdris'in bıçakla iki kez vurarak maktulü öldürüldüğü kabul edildiği halde, her iki sanığın da 5237 sayılı TCK'nun 37. maddesi kapsamında asli fail olarak cezalandırılmalarına karar vermek gerektiği düşünülmeden, sanık M. Ş.'in suça yardım eden olarak cezalandırılması;

b) Olayda sanık M. Ş.'in kızı ve sanık İdris'in kızkardeşi olan Suna ile gayriresmi birlikte yaşayan maktul Abdurrahman'ın, Suna'yı terk ederek başkasıyla birlikte yaşamaya başlamasının sanıklar üzerinde haksız tahrik oluşturduğu kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi uygulanırken, sanık M. Ş. için cezada 1/2 oranında indirim, sanık İdris hakkında asgari oranda indirim yapılarak hükümde çelişki yaratılması;

Yasaya aykırı, sanık İdris müdafiinin duruşmalı incelemedeki temyiz itirazları ile sanık M. Ş. müdafiinin ve Cumuhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, bozma nedenine ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık İdris'in TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse derhal salıverilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına; 27.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

27.04.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık İ.. S.. müdafii Avukat B. S.’ın yokluğunda 28.04.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/7427, Karar No: 2016/2253, Tarih: 02.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7427 E.  ,  2016/2253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... ...FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2014

NUMARASI : 2011/283-2014/194

Taraflar arasında görülen davada .... ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/09/2014 tarih ve 2011/283-2014/194 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili meslek birliği üyesi .... ....'in, .... .... ....'in "Ben Kimim Öyleyse Kaç Kişiyim" adlı romanını, davalıyla yaptığı sözleşme gereğince Türkçe'ye çevirerek davalıya teslim ettiğini, yetki belgesi ile bu çeviriden kaynaklanan mali hakların idaresi, korunması ve takibi yetkisini müvekkili meslek birliğine devrettiğini, davalı yayınevinin, dava konusu çeviriyi intihal yoluyla ve başka bir ad altında yayınladığını, bundan dolayı müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, FSEK'in 68.maddesi gereğince 3 kat hesabıyla şimdilik 2.000,00 TL maddi tazminatın tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle toplam talebini 15.000,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davacı tarafça yapılan tercümenin orjinal metnin anlamını ve içeriğini değiştiren hatalarından dolayı müvekkili tarafından kullanılmadığını, yeni bir çevirmenle anlaşılarak kitabın yeniden tercüme ettirilip yayınlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu olan çeviri ücretinin, 2010/15519 E sayılı takip dosyasında tahsil edildiği, davalı tarafın sözleşmenin 10 ve 11. maddesi gereğince çeviri, kitap olarak basıldığında çevirmenin ismini kitabın üzerinde belirtmek ve çeviride yayından önce değişiklik yapılır ise bunu çevirmene bildirmek zorunda olduğu, davalı tarafın sözleşmenin 10 ve 11. maddelerine aykırı hareket ederek, kitapta küçük değişiklikler yapıp, çevirmene bildirmeden ve çevirmenin adı yerine başka bir çevirmen adını kullanarak kitabı yayınlamasının sözleşmenin açık bir ihlali olduğu, adın belirtilmesini ve tercüme eserin bütünlüğünün korunmasını isteme birer manevi hak ise de, adı geçen çevirmenin böyle bir yayını kabul etmeyeceği açık olup bu durumun sözleşmeyi temelinden sarstığı ve sözleşme ilişkisini ortadan kaldırdığı, davalının eyleminin işleme eser sahibinin çoğaltma ve yayma haklarını ihlal eder nitelikte olduğu, davacının FSEK 68/1. maddesine dayalı rayiç bedelin 3 katı talebinin yerinde olduğu, icra takibi nedeniyle tahsil edilen miktarın mahsubu gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile toplam 3.900,00 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 199,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6715, Karar No: 2013/1569, Tarih: 21.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/6715 E.  ,  2013/1569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Trabzon Atatürk Lisesinde öğrenci pansiyonundan sorumlu müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, olay günü sorumlu olduğu okul pansiyonunun dış demir kapısının 1996 doğumlu katılan ...'un üzerine devrilmesi sonucu katılanın kapının altında kalarak nitelikli yaralandığı olayda, kapının uzun yıllardır kullanıldığı ve çok eski olduğu sanık savunmaları ve tanık beyanlarından anlaşılmakla, sanığın kapının bakım ve onarımının yaptırılması ile bu konudaki denetim ve gözetim görevini yerine getirmede kusurunun bulunup bulunmadığının, kusurlu ise derecesinin tam olarak belirlenmesi açısından olay yerinde uzman bilirkişi marifetiyle sanık ile katılanlar ve tanıklar da hazır edilerek keşif yapılması, kapının durumu ve özelliklerinin, olayın oluşunun tespiti, olayda sanığın ve katılanın kusurunun olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, sanık savunmaları ve tanık beyanlarına göre oluşturulan soyut değerlendirme ile sanığın kusursuz olduğundan bahisle eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Trabzon Atatürk Lisesinde öğrenci pansiyonundan sorumlu müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın görevi nedeniyle gerçekleşen olayda, sanık hakkında 4483 sayılı Kanun uyarınca ilgili merciden soruşturma izni istenip, davanın bu izin süresince durmasına karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9132, Karar No: 2013/10628, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/9132 E.  ,  2013/10628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ...Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.05.2011 gün ve 2008/222 Esas, 2011/59 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü :

Mağdure İlayda'nın sanık tarafından gerçekleştirilen çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi sonucunda ruh sağlığının bozulduğuna dair Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından 11.11.2009 tarihinde düzenlenen raporda iki adli tıp uzmanı, bir çocuk ve ergen psikiyatri, bir çocuk cerrahi ve bir de kadın hastalıkları ve doğum uzmanının bulunduğunun, bu haliyle heyetin Adli Tıp Kurumu Kanununun 7. 23/B ve 31. maddelerine uygun olarak teşekkül ettiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11751, Karar No: 2019/9331, Tarih: 22.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/11751 E.  ,  2019/9331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedene dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği ücret alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalılar Cevaplarının Özeti: Davalı ... vekili; husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Tem. ve İlaçlama Hizm. Org. Tur. İnş. Bilg. ve Dan. Tic. Ltd. Şti. vekili; müvekkili şirket ile davalı üniversite arasındaki ilişkinin diğer davalının sözleşmeye aykırı hareketleri nedeni ile muvazaalı hale geldiğini, işçilerin tüm tazminat ve alacaklarından da sorumluluğun davalı üniversite üzerinde bulunduğunu, 6552 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeye göre kıdem tazminatı ödeme yükümlülüklerinin bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı kurum vekilinin tüm, davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur. İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur. İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır. Somut olayda; dosya içeriğinde yer alan Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacı işçinin, 01.07.2014 - 22.07.2014 tarihleri arasında ise davalı üniversite nezdinde, 01.07.2013 - 30.06.2014 tarihleri arasında davalı Üniversite bünyesindeki davalı şirket nezdinde, öncesinde ise yine davalı üniversite bünyesindeki değişen alt işverenlere bağlı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Buna göre devreden alt işveren-davalı şirketin hüküm altına alınan ihbar tazminatı alacağından davalı kurum ile birlikte müştereken müteselsilen sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Öte yandan davacı, çıkışının verildiği 22.07.2014 ile son çalışma günü olan 08.08

.07.2013 - 30.06.2014 tarihleri arasında davalı Üniversite bünyesindeki davalı şirket nezdinde, öncesinde ise yine davalı üniversite bünyesindeki değişen alt işverenlere bağlı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Buna göre devreden alt işveren-davalı şirketin hüküm altına alınan ihbar tazminatı alacağından davalı kurum ile birlikte müştereken müteselsilen sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Öte yandan davacı, çıkışının verildiği 22.07.2014 ile son çalışma günü olan 08.08.2014 tarihleri arasındaki ücretlerinin ödenmediği iddiası ile davalılardan ücret alacağı isteminde bulunmuş ve mahkeme tarafından bu alacak yönünden de davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlulukları cihetine gidilmiş ise de, ücret alacağına konu dönem ve bu itibarla devir tarihinden sonraki bu çalışma nazara alındığında davalı şirketin ücret alacağından da sorumlu olmadığı açıktır. Belirtilen sebeplerle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ....'ne iadesine, 22.04.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2122, Karar No: 2015/9396, Tarih: 17.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2122 E.  ,  2015/9396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2009/261-2013/350

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/05/2013 gün ve 2009/261-2013/350 sayılı kararı onayan Daire’nin 16/10/2014 gün ve 2013/14042-2014/15679 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, ortakları kendisi, annesi, babası ve kardeşinden oluşan davalı şirketin, anne ve babası boşanma kararı aldıklarından beri tek başına, babası davalı Y.. Ö.. tarafından idare edildiğini, babasının aile şirketinin içini boşalttığını, bankalara ciddi borçlandığına ilişkin duyumlar aldığını, bu nedenle şirketin daha fazla borç batağına girmeden tasfiye edilmesi gerektiğini ileri sürerek, şirketin tasfiyesi ile kendisinin ortaklıktan çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının istemlerinin hukuki nedenden yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece şirketin infisah sebepleri arasında sayılan haklı sebebin oluşmadığı, bu kabul çerçevesinde şirketin fesih ve tasfiyesi talebinin yerinde görülmediği, davacının anne, babası ve kardeşinin davalı şirkete ortak olduğu, anne ve babanın boşanmaları sonrasında davacının diğer şirket ortaklarıyla ilişkisinin olumsuz hale geldiği, taraflar arasında kalıcı olan ve dava sırasında da süren husumetin çıkma isteği için haklı sebep teşkil ettiği, çıkma payı alacağının öz varlığın hüküm tarihine en yakın tarihteki rayiç değeri üzerinden hesaplanarak belirlenmesi gerektiği, yapılan tespite göre davacının çıkma payının şirket öz kaynaklarına göre 104.290,23 TL olduğu belirlenmiş olup, bu miktarı davacının davalı şirketten çıkma payı olarak talep edebileceği, şirket büyük ortağı aleyhine bu dava açılmış ise de davacıya ödenecek çıkma payından davalı şirket sorumlu olduğundan davalı Y.. Ö.. aleyhine açılan davanın reddinin gerektiği sonucuna varılarak, davalı Y.. Ö.. aleyhine açılan davanın reddine, davalı M. Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti'ye karşı açılan davanın kısmen kabulü ile M. Oto. San ve Tic. Ltd. Şti'nin feshi talebinin reddine, davacı ortağın çıkma talebi için haklı neden bulunduğundan davalı M. Oto. San ve Tic. Ltd. Şti. ortaklığından çıkmaya izin verilmesine, 104.290,23 TL çıkma payının davalı şirketten tahsili ile davacıya ödenmesine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine 16/10/2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.