muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3104, Karar No: 2024/5198, Tarih: 02.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3104 E.  ,  2024/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/921 E., 2024/34 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/22 E., 2023/9 K.

Taraflar arasındaki velâyetin değiştirilmesi, olmadığı takdirde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Velâyetin değiştirilmesine ilişkin dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (13) üncü alt bendi uyarınca çekişmesiz yargı işidir. Bölge Adliye Mahkemelerince çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar kesin nitelikte olup 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kesin nitelikte kararlar temyiz edilemez. Bu durumda, davacı vekilinin reddedilen velâyetin değiştirilmesi davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin reddedilen yön dışındaki itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını, ortak çocukların velâyetlerinin babaya verildiğini, davalı babanın anne ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasını engellediğini, halihazırda çocuklarla ilgilenmekten yoksun olduğunu, çocukların bakım ve gözetiminin en büyük çocuk tarafından sağlandığını, davalının çocuklarının eğitimleriyle ilgilenmediğini, küçük yaşta annelerinden ayrılan çocukların anne özlemi çektiğini, davalı babanın ortak çocukların anneleriyle telefonla görüşmesini kısıtladığını, çocukların annelerini aramak istediklerinde davalının çocuklara bağırdığını, davalı babanın çocuk bakım ve gözetimini sağlayamadığını, ikiz çocukların bakımının ancak anne yanına geldiğinden anne tarafından karşılandığını belirterek ortak çocukların velâyetlerinin davacı anneye verilmesine, mahkeme aksi kanaatte ise çocukların cinsiyetleri ve yaşları gereği annelerinin yoğun bakım ve gözetimine muhtaç olmaları nedeniyle davacı anne ile çocuklar arasında her akşam saat 20:00 ile 21:00 arasında telefonla görüşme, her hafta Cuma saat 18:00’den Pazar saat 18:00’e kadar, dini bayramlarda arefe günü saat 18:00’den 2. günü saat 18:00’e kadar, resmi bayramlarda bir önceki gün saat 18:00’den bayram günü saat 18:00’e kadar yatılı ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, davacının kısa süre önce benzer iddialarla velâyetin değiştirilmesini zaten talep etmiş olduğunu, davanın reddine karar verildiğini ve hükmün kesinleştiğini, velâyete ilişkin her talepte ortak çocuklar ile uzman görüşmesi yapıldığını, bu görüşmelerin çocukların psikolojisini kötü etkilediğini, davacının bu durumu düşünmediğini, iki seneyi aşkın süredir çocukların baba yanında olduğunu, davalı babanın çocuklar ile eksiksiz ilgilendiğini, velâyet hakkında kendisine yüklenen yükümlülükleri özenle yerine getirdiğini, çocukları ile aldığı ortak karar sonucu temizlik ve yemek konularında eve yardımcı birini aldığını, birlikte güzel bir düzen kurduklarını, davacının şiddete meyilli olduğunu, çocuklara fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, davalı babanın çocukların anneleri ile görüşmelerinde hiçbir zorluk çıkarmadığını, bu sebeplerle velâyetin değiştirilmesi ve kişisel ilişkinin genişletilmesi yönündeki taleplerin haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile düzenlenen sosyal inceleme raporunda çocukların velâyetinin davacı babalarında kalmasının çocukların menfaatine olacağı ve yine çocuklar ile anne arasında daha önce verilen mahkeme kararı doğrultusunda kişisel ilişkinin devam etmesinin çocukların menfaatine olacağı yönünde rapor tanzim edildiği görülmüş, yargılama aşamasında dinlenen tarafların ortak çocuğu ... duruşmadaki beyanında "babasının ihtiyaçlarını karşıladığını, babasının kendisine ve kardeşlerine karşı ilişkisinin normal baba, çocuk ilişkisi olduğu, babasının yanında kendisinin ve kardeşlerinin mutlu olduğu" yönünde beyanda bulunduğu, tanık beyanları, dosyada mevcut SİR raporu ve ortak çocuk ...'un beyanı hep birlikte göz önüne alındığında ortak çocukların velâyetinin davalı babalarında kalmasının çocukların menfaatine olacağı, kişisel ilişki kararında da herhangi bir değişiklik yapılmamasının yine çocukların lehine olacağı, velâyetin değiştirilmesi ya da kişisel ilişkinin genişletilmesi şartlarının mevcut olmadığı gerekçesiyle davacının velâyetin değiştirilmesi ve kişisel ilişkinin genişletilmesi taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; uzman raporunda ortak çocuklar ... ve ...'nun annenin yanında kalmak istediğini belirttiğini, bunun hükme esas alınmadığını, ortak çocuk ... duruşmada dinlenirken anne ve babasının duruşma salonundan çıkarılmadığını, babasının baskı ve yönlendirmesi ile ifade verdiğini, uzman raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını, davalı babanın çocukların akım ve gözetimini yerine getiremediğini, çocukların sağlık ve eğitim yönünden araştırma yapılmadığını belirterek davanın reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çocukların anne ile gerek boşanma ilamında belirtilen, gerekse Ankara 18.Aile Mahkemesi’nin 18.02.2021 tarih ve 2020/280 Esas-2021/240 Karar sayılı kararında yeniden düzenlenen şekilde görüştürülmediğinin ispat edilmediği, velâyet kendisine verilen davalı babanın velâyet görevini yerine getirmediği, kötüye kullandığı ya da ihmal ettiği hususlarının kanıtlanamadığı, ilk derece mahkemesince aldırılan 18.07.2022 tarihli sosyal incelme raporunda da aksine bir değerlendirmenin yer almadığı, velâyet kendisine verilen tarafın veya velâyete konu çocukların durumunda boşanma hükmünden sonra esaslı değişikliklerin meydana gelmediği, dolayısıyla 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 183 üncü ve 349 uncu maddeleri koşullarının gerçekleşmediği, anne ile çocuklar arasında Ankara 18. Aile Mahkemesi’nin 18.02.2021 tarihli kararı ile kurulan ve halen geçerli olan kişisel ilişkinin yeterli olduğu, davacının kişisel ilişkiye dair diğer taleplerinin kabulünün Yargıtay’ın müstekar içtihatları dikkate alındığında olanaklı olamadığı, velâyet ve kişisel ilişkiye dair ilamların maddi anlamda kesin hüküm niteliğinde olmayıp koşulların değişmesi halinde yeniden düzenlenmesinin her zaman istenebileceğine dair genel ilke ve de tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, çocukların üstün yararına uygun olduğu anlaşılan İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlayarak davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlayarak davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, velâyetin değiştirilmesi talebinin kesin nitelikte olması karşısında inceleme yapılıp yapılamayacağı, anne ile çocuklar arasındaki mevcut kişisel ilişkinin genişletilmesi gerekçelerinin ispatlanıp ispatlanmadığı, mevcut kişisel ilişkinin çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 183 üncü maddesi, 323 üncü maddesi. 336 ncı maddesi, 349 uncu maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 saylılı Kanun) 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin 13 nolu alt bendi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin velâyetin değiştirilmesi davasına yönelik temyizi yönünden; temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davacı vekilinin, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasına yönelik temyiz başvurusuru yönünden; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18738, Karar No: 2018/9826, Tarih: 30.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/18738 E.  ,  2018/9826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların malik, sürücü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, 25.08.2008 tarihinde yaya müvekkili Merdan'a çarparak sakat kalmasına neden olduğunu belirterek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak, küçük Merdan için 40.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi, anne ve baba davacılar için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatın (sigorta şirketi maddi tazminattan sorumlu) olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulü ile, 40.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalılar ... ve ... açısından olay tarihinden itibaren (25.08.2008) yasal faiz uygulanmasına, davalı ... şirketi açısından yasal faizin başlangıç tarihinin 21/08/2010 tarihi ve davalı ... şirketinin sorumluluğunun poliçe limiti dahilinde olmasına, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile her bir davacı için 2.000,00 TL olmak üzere toplam 6.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren (25.08.2008) işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı

Abdulkadir ve Şükrü'den tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Dava, trafik kazasında yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2- Mahkemece hükme esas alınan aktüer raporda, ATK 3. İhtisas Kurulunun 29.09.2014 tarihli raporunda belirtilen davacı ...'ın ayak bileği seviyesinde % 24 oranında maluliyetinin esas alınarak hesaplama yapıldığı, ceza yargılaması esnasında alınan ATK 2. İhtisas Kurulunun 10.05.2013 tarihli raporunda ise; “...kemik kırıklarının 5. derece (ağır) olduğu, dava konusu olaya bağlı sol alt ekstremitedeki fonksiyonel kaybın organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğunun..” belirlendiği anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan ATK 3. İhtisas Kurulunun 29.09.2014 tarihli raporunda; “ Kişinin 26.04.2013 tarihinde kurulumuzda yapılan muayenesinde; kişinin sol bacakta şekil bozukluğu ve yürüme problemi olduğu,....denge ve yürüyüşte topallama olduğu, trofik bozukluk değerlendirilmesinde sol bilekte deformite ve sol tibia üzeri ülsere, duyu kusuru değerlendirilmesinde; sol kruriste hipoestezi tanımladığı, sol alt ekstremitede peroneal sinirin orta, tibial sinirin de orta düzeyde etkilenmesi düşünüldüğü..” ve sonuç kısmında; “....Çocuk olan kişinin mevcut klinik ve radyolojik bulgularına göre ayak bileği seviyesinde epifiz hatlarının kapandığı, üst epifiz hatlarının açık ve büyümeye devam ettiği, fizyolojik epifiz kapanma yaşı 14-16 yaş olduğundan, büyüme süreci içerisinde sol alt ekstremite ve ayak bileğinin klinik ve patolojisinin değişebileceği, epifiz kapanma yaşından sonra şahsın müracaat etmesi halinde maluliyetinin yeniden değerlendirilebileceği..” hususunun da belirtilmesi karşısında, işgöremezlik raporları arasındaki (ATK 2. İhtisas Kurulunun 10.05.2013 tarihli raporunda; “...dava konusu olaya bağlı sol alt ekstremitedeki fonksiyonel kaybın organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu”, ATK

İhtisas Kurulunun 29.09.2014 tarihli raporunda; “..% 24 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı.. ve epifiz kapanma yaşından sonra şahsın müracaat etmesi halinde maluliyetinin yeniden değerlendirilebileceği”nin belirtildiği) çelişki giderilmeden eksik inceleme ile karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu halde mahkemece, işgöremezlik raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından ATK Genel Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi uygun olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 30/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13298, Karar No: 2025/2134, Tarih: 17.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13298 E.  ,  2025/2134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/189 E., 2024/288 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/83 E., 2023/328 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesikararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesikararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesikararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış; anılan maddenin (f) bendinde Kurumun, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı, değişik 2. fıkrasında, Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Ancak Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşünün alınması (f) bendinde belirtilen ortez, protez ve diğer iyileştirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını, standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsar. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usul ve esasları Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un 64. maddesinin uyuşmazlık konusu dönemdeki düzenlemesine göre Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetlerinin, vücut bütünlüğünü sağlamak amacıyla yapılan ve iş kazası ile meslek hastalığına, kazaya, hastalıklara veya konjenital nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan durumlarda yapılacak sağlık hizmetleri dışında estetik amaçlı yapılan her türlü sağlık hizmeti ile estetik amaçlı ortodontik diş tedavileri; geleneksel, tamamlayıcı, alternatif tıp uygulamaları ve Sağlık Bakanlığınca izin veya ruhsat verilmeyen sağlık hizmetleri ile Sağlık Bakanlığınca tıbben sağlık hizmeti olduğu kabul edilmeyen sağlık hizmetleri, yabancı ülke vatandaşlarının, genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıkları olduğu belirtilmiştir. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir

. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir. Komisyon, tıp eğitimini, hizmet basamağını, alt yapı ve kaynak kullanımı ile maliyet unsurlarını dikkate alarak sağlık hizmeti sunucularını fiyatlandırmaya esas olmak üzere ayrı ayrı sınıflandırabilir. Komisyon, 63. madde hükümlerine göre finansmanı sağlanan sağlık hizmetlerinin Kurumca ödenecek bedellerini; sağlık hizmetinin sunulduğu il ve basamak, Devletin doğrudan veya dolaylı olarak sağlamış olduğu sübvansiyonlar, sağlık hizmetinin niteliği itibarıyla hayati öneme sahip olup olmaması, kanıta dayalı tıp uygulamaları, maliyet-etkililik ölçütleri ve genel sağlık sigortası bütçesi dikkate alınmak suretiyle, her sınıf için tek tek veya gruplandırarak belirlemeye yetkili olduğu belirtilmiştir.

2-Aynı şekilde katılım payı alınması kenar başlıklı 68. maddesinde, 63. maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınacak olanlar şunlardır: Ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi, vücut dışı protez ve ortezler, ayakta tedavide sağlanan ilaçlar, Kurumca belirlenecek hastalık gruplarına göre yatarak tedavide finansmanı sağlanan sağlık hizmetleri olduğu, katılım paylarının hesaplanmasında 72. maddeye göre tespit edilen sağlık hizmeti tutarları esas alınacağı, katılım paylarının ödenme usûlleri ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği, 69. maddesinde ise 68. maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınmayacak haller, sağlık hizmetleri ve kişilerinin sağlık raporu ile belgelendirilmek şartıyla; Kurumca belirlenen kronik hastalıklar ve hayati önemi haiz 68. maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sağlık hizmetleri ile organ, doku ve kök hücre; nakli şeklinde belirtilmiştir.

3. Değerlendirme

1-Davacı hastaya kanser hastalığı tanısı konulduğu, kanser hastalığı nedeniyle hastanın nivolumab etken maddeli Opdivo adlı ilacın kullanması uygundur şeklinde rapor tanzim edildiği, Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu tedavide nivolumab etken maddeli Opdivo adlı ilacın kullanımının uygun görüldüğü, ilaç bedelinin karşılanması amacıyla Kuruma yapılan başvurunun Kurum tarafından Sağlık Uygulama Tebliğinin EK-4/A-C bedeli ödenecek ilaç listesinde yer almadığının belirtilerek bedelinin karşılanmayacağı yönünde yazısı üzerine eldeki davanın açıldığı Mahkemece, davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür.