muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15828, Karar No: 2013/14888, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15828 E.  ,  2013/14888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada Bursa Asliye 5. Hukuk ve Bursa Asliye 6. Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacı tarafından yapılan, davalının aracının onarım bedelinin tahsiline ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, açılan davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğunu, bu nedenle davanın Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, taraflar arasındaki uyuşmazlığın nispi ya da mutlak ticari nitelikteki davalardan olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye Ticaret Mahkemeleri, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenir. Hangi davaların ticari dava olduğu TTK'nun 4. maddesinde sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi içinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalarda hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir (TTK'nun 5/II).

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesinde mutlak ticari davalar “(1)Her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları (Ek ibare: 26/06/2012-6335 S.K./1.md.) ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın;

a) Bu Kanunda,

b) Türk Medenî Kanununun, rehin karşılığında ödünç verme işi ile uğraşanlar hakkındaki 962 ilâ 969 uncu maddelerinde,

c) 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun malvarlığının veya işletmenin devralınması ile işletmelerin birleşmesi ve şekil değiştirmesi hakkındaki 202 ve 203, rekabet yasağına ilişkin 444 ve 447, yayın sözleşmesine dair 487 ilâ 501, kredi mektubu ve kredi emrini düzenleyen 515 ilâ 519, komisyon sözleşmesine ilişkin 532 ilâ 545, ticari temsilciler, ticari vekiller ve diğer tacir yardımcıları için öngörülmüş bulunan 547 ilâ 554, havale hakkındaki 555 ilâ 560, saklama sözleşmelerini düzenleyen 561 ilâ 580 inci maddelerinde,

d) Fikrî mülkiyet hukukuna dair mevzuatta,

e) Borsa, sergi, panayır ve pazarlar ile antrepo ve ticarete özgü diğer yerlere ilişkin özel hükümlerde,

d) Fikrî mülkiyet hukukuna dair mevzuatta,

e) Borsa, sergi, panayır ve pazarlar ile antrepo ve ticarete özgü diğer yerlere ilişkin özel hükümlerde,

f) Bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde, öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava (Ek ibare: 26/06/2012-6335 S.K./1.md.) ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılır. Ancak, herhangi bir ticari işletmeyi ilgilendirmeyen havale, vedia ve fikir ve sanat eserlerine ilişkin haklardan doğan davalar bundan istisnadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Bunun yanında TTK'nın 21. maddesi gereğince her iki tarafın tacir olması ve tarafların ticari işletmesi ile ilgili olan davalar, taraflardan birinin ticari işletmesiyle ilgili olması kaydıyla Borçlar Kanunu'nun havale hakkındaki 457-462 ve vedia hakkındaki 463-482. maddelerinde düzenlenen hususlardan doğan nispi nitelikteki ticari davalar yönünden de ticaret mahkemesi görevlidir.

Borçlar Yasasının 355. maddesinde düzenlenen istisna akdi, bir tarafın iş sahibi, diğer tarafın yüklenici konumunda olduğu ve bedel karşılığında bir şeyin imalinin yapılmasının sağlandığı sözleşme olarak tanımlanmıştır.

Davacının davalıya ait hasarlı aracın onarım işini yaptığı ve yapılan iş sonunda ücretinin ödememesi nedeniyle yapılan icra takibine vaki itirazın iptalinin istendiğinin anlaşıldığı somut olayda, eser sözleşmesinin mevcut olduğu ve eser sözleşmesinin de genel hükümler ve Borçlar Yasasının 355. maddesinde düzenlendiği anlaşıldığından, mutlak ya da nispi ticari dava niteliği bulunmayan uyuşmazlığın genel mahkemelerde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Bursa Asliye 5. Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2223, Karar No: 2017/305, Tarih: 08.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/2223 E.  ,  2017/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili ...'in davalı kooperatif üyesi olan ...'dan üyeliği satın aldığını, kooperatife üyelik kaydının yapılması için başvurdukları halde işlem yapılmayınca kooperatife ihtar çekildiğini, ihtarnameye, ortaklık devrine yönetim kurulunun izin vermediği gerekçesiyle tescilin yapılmadığı şeklinde cevap verildiğini, müvekkilinin kooperatif üyesi olmak için bütün nitelikleri taşıdığını ve devir tarihinde kamyon sahibi olduğunu ileri sürerek, kooperatif üyeliğinin tespitine ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava dışı 3. kişi olan ve hissesini ...'e devreden ...isimli kooperatif ortağının 30.11.2013 tarihinde ortaklıktan çıkarıldığını, 16.12.2010 tarihinde devir sözleşmesiyle ortaklık hissesini davacı ...'e devrettiğini, bu hususun kooperatife 19.03.2014 tarihinde tebliğ edildiğini, dava dışı ... hakkındaki ortaklıktan çıkarma kararının hukuka uygun olduğunu sonradan daha önceki tarihli devir sözleşmesinin sunulmuş olmasının hukuka aykırılığı ortadan kaldıramayacağını savunarak, davacının dava açma ehliyetinin bulunmadığını, öncelikle davanın husumet yönünden reddine, davacının devir aldıktan 4 yıl sonra bu davayı açmasıyla zamanaşımı olduğunu, esasa girilmesi halinde davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı kooperatifin ...hakkındaki ihraç kararının yasaya ve anasözleşme hükümlerine aykırı olarak verdiği, yine kararı noter kanalı ile tebliğ etmediğinin anlaşıldığı, davacıya yapılan üyelik devrinin de, yapıldığı tarihte geçerli bir devir olduğu, davacının, davalı kooperatifin üyelik şartlarını taşıdığının ve usulüne uygun devir işleminin yapıldığı gerekçesiyle, davacının kooperatif üyesi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13880, Karar No: 2013/1167, Tarih: 04.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/13880 E.  ,  2013/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPUDA PAY TASHİHİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 187 ada 18 parsel sayılı taşınmazın tamamı murisi .... aitken 1/2 hissesini kendisine, 1/2 hissesini de dava dışı eşi .... sattığını, ancak .... sayılı ilamı ile satış yolu ile oluşturulan tapu kayıtlarının iptaline karar verildiğini, kararın 17.11.1997 tarihinde kesinleştiğini, ancak tarafların ilamı tapuda işleme koymadıklarını ileri sürerek, tapu kaydının mahkeme ilamında belirtilen paylar şeklinde düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yazılı cevap vermemiş, dosyadaki eksikliklerin giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, önceki ilamın taraflarının kararı tapuya götürerek işlem yaptırmaları gerekirken, dava açmalarının hukuki dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava tapuda pay düzeltim isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden,davacının miras bırakanı ....'in malik olduğu 187 ada 18 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını davacıya, 1/2 payını ise dava dışı (....'a temlik ettiği ve karşılıklı şekilde muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların kabulle sonuçlanarak, buna ilişkin .... sayılı kararının 01.10.1997 tarihinde kesinleştiği, kararın infaz edilmediği, bu arada pay intikal ve temliklerinin gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, tapu sicil kaydı el değiştirdiğinden kararın ... tarafından infazına olanak yoktur.

Öte yandan; her ne kadar dava dilekçesinde pay düzeltilmesi istenilmiş ise de , esasen isteğin sicil kaydının yukarıdaki mahkeme hükmü uyarınca iptal ve tescil olduğu tartışmasızdır. Bilindiği üzere tapu iptal ve tescil davaları kayıt malikleri aleyhine açılır. Somut olayda ise husumet kayıt maliklerine yöneltilmemiş,tapu sicil müdürlüğüne tevcih edilmiştir.

O halde, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere ret kararı verilmiş olması doğru değilse de ; davanın reddine karar verilmiş olması yukarıdaki gerekçe ile sonucu itibariyle doğrudur. Davacının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10397, Karar No: 2021/2535, Tarih: 08.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/10397 E.  ,  2021/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Sanıkların açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan beraatlerine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklara yüklenen “açığa imzanın kötüye kullanılması ” suçunun kanunda gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tâbi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 15/08/2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 08/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7868, Karar No: 2020/919, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/7868 E.  ,  2020/919 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/417, Karar No: 2025/4335, Tarih: 12.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/417 E.  ,  2025/4335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1701 E., 2020/2455 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVA TARİHİ : 12.06.2019

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 7.788,13 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 12.06.2019 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminatın 5.123,08 TL'ye, manevi tazminatın 6.550,00 TL'ye indirilmesi suretiyle ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi tazminat yönünden eksik araştırma ile karar verildiğine, SGK'ya ödenmeyen reçete bedelleri olarak geri ödenen miktar ve tutuklama nedeniyle SGK sözleşmesinin iptali üzerine reçeteli satış yapılamaması nedeniyle uğranılan zararın maddi tazminat kapsamında kabul edilmesi gerektiğine, suçun niteliği de dikkate alındığında hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının eksik olduğuna, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi tazminat yönünden eksik araştırma ile karar verildiğine, SGK'ya ödenmeyen reçete bedelleri olarak geri ödenen miktar ve tutuklama nedeniyle SGK sözleşmesinin iptali üzerine reçeteli satış yapılamaması nedeniyle uğranılan zararın maddi tazminat kapsamında kabul edilmesi gerektiğine, suçun niteliği de dikkate alındığında hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının eksik olduğuna, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/46 Esas-2019/217 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 28.04.2017-04.08.2017 tarihleri arasında 98 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 27.05.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş beraat hükmünün davacıya 30.05.2019 tarihinde tebliğ edildiği, gözaltına alınma ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, eczacı olan davacının gözaltına alınarak tutuklanması üzerine eczanenin faaliyetine devam edebilmesi için çalıştırdığı mesul müdür için yapılan masrafların maddi tazminat kapsamında kabul edilmesi gerektiğinin kabulü ile kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının aylık gelirini resmi bir belge ile ispat edememesi nedeniyle maddi tazminat yönünden net asgari ücret dikkate alınarak yapılan değerlendirme sonucunda maddi tazminat miktarının 5.123,08 TL'ye, manevi tazminat miktarının 6.550,00 TL'ye indirilmesi suretiyle ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Eczacılık yapan davacının gözaltına alınarak tutuklanması üzerine mesul müdür olarak bir eczacı atanarak eczanenin faaliyetine devam ettiği dikkate alınarak, davacının tutuklanması nedeniyle mesul müdürlük görevini ifa edememesinden dolayı yerine mesul müdür olarak atanan eczacıya davacı tarafından ya da davacı adına maaş ve benzeri herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılıp yapılan ödemeye ilişkin belgelerin aslı ya da onaylı suretleri de temin edilerek mesul müdür ataması nedeniyle davacının zararının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20558, Karar No: 2015/15972, Tarih: 06.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/20558 E.  ,  2015/15972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 17.07.2014

No : 2012/893-2014/356

Dava, Kurumca sonradan ilave edilen Tarım Bağ-kur sigortalılık sürelerinin iptali ile 5510 sayılı Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.8.1994 tarihinden itibaren çakışan 506 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılık süreleri dışında 19.01.2011 tarihine dek aralıklı olarak 2926 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında tarım sigortalısı olarak kabul edilen davacı hakkında, 10.11.2012 tarihli tahsis talebinden sonra, 01.06.2008–28.02.2011 tarihleri arasındaki 5510 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine tabi zorunlu sigortalılığının 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine tabi sigortalılığı ile çakışması sonucu iptal edilerek, 2829 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği son 7 yıllık fiili hizmet süresi içindeki sigortalılığın 2926 sayılı Kanun'un ve 5510 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine tabi olup tahsis şartlarının bulunmadığı gerekçesi ile Kurumca tahsis talebinin ret edildiği anlaşılmaktadır.

Davaya konu çakışan sigortalılık süresinin tarihi dikkate alındığında, davanın yasal dayanağı, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5510 sayılı Kanunun sigortalılık hallerinin birleşmesine dair 53. maddesidir. Anılan düzenlemenin ilk fıkrası gereğince, sigortalının, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde yer alan sigortalılık hallerinden birden fazlasına aynı anda tabi olmasını gerektirecek şekilde çalışması halinde; öncelikle aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında, (c) bendi kapsamında çalışması yoksa ilk önce başlayan sigortalılık ilişkisi esas alınarak sigortalı sayılır. 13.02.2011 tarihli 6111 sayılı Kanunun 33. maddesi ile yapılan değişiklik sonrası, anılan düzenleme, “Sigortalının 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yer alan sigortalılık statüleri ile (c) bendinde yer alan sigortalılık statüsüne aynı anda tabi olacak şekilde Kanun kapsamına girmesi halinde öncelikle aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında, (a) ve (b) bentlerinde yer alan sigortalılık statülerine tabi olacak şekilde Kanun kapsamına girmesi halinde ise aynı maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılır..." şeklinde değiştirilmiş ise de; 6111 sayılı Kanunun yürürlüğe dair 215/b. maddesindeki, "...33...maddesi yayımı (25.02.2011) takip eden ayın birinci günü (01.3.2011)yürürlüğe girer." düzenlemesi ile, "Kanunun 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında bu maddenin yürürlük tarihi itibarıyla yapılan değişiklikler, bu değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihten öncesi için uygulanmaz." şeklindeki aynı Kanun'un geçici 33. maddesi gözetildiğinde, uyuşmazlığın çözümünde, 5510 sayılı Kanunun 53. maddesinin, 6111 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki halinin esas alınacağı anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Kanunun sigortalı sayılmayanlara dair 6. maddesinin "ı" bendi hükmünde ise, "...tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; tarımsal faaliyette bulunan ve yıllık tarımsal faaliyet gelirlerinden, bu faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten sonra kalan tutarın aylık ortalamasının, bu Kanunda tanımlanan prime esas günlük kazanç alt sınırının otuz katından az olduğunu belgeleyenler..."in, aynı Kanunun 4. maddesi kapsamında sigortalı sayılmayacakları belirtilmiştir.

Davacının 01.8.1994 – 09.7.1998, 01.8.1999-23.8.1999, 01.6.2000-09.7.2006, 01.9.2006-24.01.2007 ve 01.6.2008–28.02.2011 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığının kabul edildiği; buna göre, 2008 yılında başlayan 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a. maddesi kapsamındaki sigortalılık sürelerinin geçersiz sayıldığı anlaşılmaktadır.