muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3766, Karar No: 2014/5656, Tarih: 27.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/3766 E.  ,  2014/5656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs,kasten yaralama

HÜKÜM : 1) Sanık ...: TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 87/3, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2) Sanık ...: TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/3, 62, 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’in mağdur ...’i kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ...’in suçunda tahrike, her iki sanığın suçlarında takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin yasal savunma koşullarının oluştuğuna, temel cezanın asgari hadden belirlenmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1-)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Mağdur ...’in yüzde sabit iz oluşacak, yaşamsal tehlike geçirecek ve kemik kırığı nedeniyle hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkileyecek nitelikte yaralanması nedeniyle, en ağır cezayı gerektiren yüzde sabit iz ve mağdurun yaşamsal tehlike geçirmesi suçu nedeniyle 86/l,3-e, 87/l-c-d maddesi uyarınca uygulama yapılmasıyla yetinilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK.nun 87/1-c-d, maddesi uyarınca belirlenen ceza üzerinden ayrıca 87/3 maddesi uyarınca artırım yapılması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK.nun 87/3 maddesi ile yapılan uygulamanın çıkartılmasına, 5237 sayılı Yasanın 29. maddesi ile belirlenen 5 yıl 3 ay hapis cezasının 4 yıl 6 ay ve 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesiyle belirlenen 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasının 3 yıl 9 ay hapis cezası olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

2-) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; kardeş olan sanıklar ... ve ...’in mağdur ... ile aynı hatta minibüs çalıştırıp, şoförlük yaptıkları, mağdur ile aralarında yolcu alma ve sıra meselesi yüzünden anlaşmazlık bulunduğu, olay günü sanıklardan ... ile mağdur ... arasında çıkan tartışma sonucunda mağdur ...’in sanık ...’e yumruk vurarak basit şekilde yaraladığı, bu durumu öğrenen sanık ...’in yanında arkadaşı Göktuğ ile birlikte minibüs durağına gelerek, sanık ... ile birlikte mağdurun yanına gittiği, sanık ...’in TCK.nun 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan sopa ile sanık ...’in ise bıçak ile mağdur ...’e vurarak, hidrotoraks ve burun kemiğinde kırık meydana getirdikleri, mağdurun yaşamsal tehlike geçirmesine, yüzde sabit ize ve kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını 2. derecede etkiler şekilde yaralanmasına neden oldukları, olay sırasında sanıkların fikir ve irade birliği içerisinde hareket ederek eylem üzerinde hakimiyet kurdukları anlaşılmakla,

1-)Mağdur ...’in yüzde sabit iz oluşacak, yaşamsal tehlike geçirecek ve hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkileyecek nitelikte yaralandığı olayda, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası içeren TCK.nun 86/1 maddesi ile yapılan uygulama sırasında, temel cezanın 1 yıl hapis cezası olarak belirlendiği ve sanığın eylemini silahla işlediği halde hakkında 86/3-e maddesinin uygulanmadığı anlaşılmakla, en ağır cezayı gerektiren yüzde sabit iz ve mağdurun yaşamsal tehlike geçirmesi suçu nedeniyle TCK.nun 87/1-c-d maddesi esas alınarak 5237 sayılı TCK.nun 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/l-c,d, maddeleri uyarınca uygulama yapılması ve suçta birden fazla nitelikli halin varlığı nedeniyle temel cezanın alt ve üst sınırlar arasında sonuca etkili olacak şekilde makul bir ceza olarak belirlenmesi yerine, 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 87/1-c maddesi uyarınca belirlenen ceza üzerinden 87/3 maddesiyle artırım yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Mağdurdan kaynaklanan sanık ...’e yönelik basit şekilde yaralamadan ibaret haksız tahrik nedeniyle sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle CMUK.nun 326/son maddesi saklı kalmak kaydıyla tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 27/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/142, Karar No: 2017/896, Tarih: 03.05.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/142 E.  ,  2017/896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bursa 5. İş Mahkemesince kısmen kabulüne dair verilen 27.11.2013 gün ve 2011/608 E.-2013/932 K. sayılı kararın temyizen incelenmesinin davalı şirket vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 08.05.2014 gün ve 2014/2782 E., 2014/10354 K. sayılı kararı ile;

"...Dava 26/10/2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu %37,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.

Mahkemece; maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, 05/01/2010 tarihli “makbuz ve ibraname” başlıklı belgede davacının 26/10/2009 tarihinde meydana gelen kaza neticesi yaralanma ve sakatlanması nedeniyle işveren ve yetkililer tarafından kaza tarihinden bu yana maddi ve manevi tazminatı olarak tarafına ödenen 50.000,00-TL karşılığında maddi ve manevi tazminat talebi olmadığını, hukuki ve cezai dava ve tüm taleplerinden vazgeçtiğini ve işveren şirketi ibra ettiğini açıkladığı, davacı tarafın belge altındaki imzanın davacıya ait olduğunu kabul ettiği, davacı ve davalı tarafın ibranamede yazılı bulunan 50.000,00-TL'nin ne kadarının maddi ve ne kadarının manevi tazminata ilişkin olduğuna dair beyanları bulunmadığı anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık, ibranamede ödendiği bildirilen paranın ne kadarının maddi, ne kadarının manevi tazminata ilişkin olduğu noktasında toplanmaktadır.

Hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler, o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir. Başka bir anlatımla üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle, manevi tazminatın bölünmesi, bir kısmının dava konusu yapılması kalanın saklı tutulması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay ...K’nun 25.9.1996 gün ve 1996/21-397-637 karar ile 13.10.1999 gün ve 1999/21-684-818 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Bu durumda davacının manevi zararına karşılık yapılan ödemeyi kabul ederek ibraname verdiği göz ardı edilerek manevi tazminat talebinin reddi yerine, manevi tazminatın bölünmeyeceği göz ardı edilerek yazılı şekilde manevi tazminata karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Öte yandan, kural olarak işçiye veya hak sahiplerine yapılmış ödemenin bu miktar ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda ödemeden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur. Başka bir anlatımla ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlık bulunmaması koşuldur. Ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlığın bulunduğu durumlarda yapılan ödeme makbuz niteliğinde kabul edilebilir. Bu durumda ödemenin yapıldığı tarih gözönünde tutularak davacının karşılanmayan zararının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması, böylece hesaplanacak miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması durumunda maddi tazminata ilişkin ödemeyi "kısmi ifayı içeren makbuz" niteliğinde kabul etmek ve yapılan ödemenin ödeme tarihindeki gerçek zararı hangi oranda karşıladığını saptamak, son verilere göre hesaplanan tazminat miktarından, yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek karşılanmayan zarardan davalı tarafın ödeme yapılan tarihe göre zararı karşılandığı oranda indirim yapmak, daha sonra kalan miktara hükmetmek gerekir. Açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde maddi tazminat talebinin tümden reddine karar vermek gerekir.

Yapılacak iş, davacının manevi tazminat talebini reddetmek, davalı işveren tarafından davacıya yapılan ödemelerin ne kadarının maddi tazminat, ne kadarının da manevi tazminat karşılığı alındığını taraflardan sormak, bildirilen maddi tazminat miktarını dikkate alarak, ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak davacının gerçek zararını saptamak, böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığı denetlenmek, açık oransızlığın bulunması durumunda, ödenen miktarı "kısmi ifayı içeren makbuz" niteliğinde kabul etmek ve ödenen tutarın ödeme tarihindeki gerçek zararı hangi oranda karşıladığını saptamak, son verilere göre hesaplanan tazminat miktarından, yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek gerçek zarardan davacı tarafın ödeme yapılan tarihe göre zararının karşılandığı oranda indirim yapmak, daha sonra kalan miktara hükmetmek, açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde ise maddi tazminat talebinin reddine karar vermek, hesaplama sonunda maddi zararın varlığı tesbit edilirse, verilen kararı davacının temyiz etmediği dikkate alınarak, davalı yönünden oluşan usuli kazanılmış hak durumu gözetilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…"

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…"

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/610, Karar No: 2020/1087, Tarih: 19.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/610 E.  ,  2020/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalı şirkette genel müdür olarak görev yaptığını, işçilik ücreti alacağının kabulü için iflas masasına başvuru yaptığını, talebinin reddedildiğini, iflas idaresinin red kararı hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek alacağının müflis şirket alacaklılar deflerine kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı müflis şirket iflas idaresi vekili, alacağın varlığının kesin ve somut delillerle kanıtlanmasının gerektiğini, alacaklının alacağının varlığını sadece kendi uhdesinde bulunan sözleşme ve belgelere dayalı olarak kanıtlayamayacağını, kayıt kabul davalarında ispat yükümlülüğünün masaya yazdırılması gereken bir alacağı bulunduğunu iddia eden davacı alacaklıda olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının müflis şirkette genel müdür olarak çalıştığı, müflis şirkete ait işyerinin 29/02/2012 tarihine kadar faaliyet gösterdiği, bu tarihten sonra işyerinin gayrifaal olduğu, davacının da bu tarihe kadar çalıştığının kabulü gerektiği, yapılan hesaplamada davacının 115.503,04 TL alacağının olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin harcın mahsubu ile kalan miktarın davacıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13368, Karar No: 2012/17909, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/13368 E.  ,  2012/17909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki aracın yenisiyle değiştirilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ...Otomotiv San. A.Ş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ...Ranger çift kabin 4x4 XLT 2004 model aracın son maliki olduğunu, dava konusu araçta 4 kez marş motorunun arızalandığını, arızanın giderilemediğini, davalı ....AŞ'nin üretici firma olup diğer davalının da aracın bakımı ve tamirini üstlenen yetkili servis olduğunu, aracın arazısının üretimden kaynaklandığını ileri sürerek aracın yenisi ile değiştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Sanayi A.Ş.vekili, davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, süresinde yapılmış ayıp ihbarının bulunmadığını, müvekkilinin satım ilişkisinin tarafı olmadığından husumet tevcih edilemeyeceğini, araçta üretimden kaynaklı ayıbın olmadığını, arazının kullanımdan kaynaklandığını, kaldı ki arızanın da giderildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Petrol Ürünleri Otomotiv Tic.San.Ltd.Şti, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu aracın marş motorunun dört defa arızalandığı, marş motor sisteminde oluşan arızanın yetkili servisler tarafından giderilemediği, arızanın tekrarladığı gerekçesiyle davanın kabulüne aracın yenisi ile değiştirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ....AŞ. vekilince temyiz edilmiştir.

Dava ayıplı aracın yenisi ile değiştirilmesi istemine ilişkin olup davalı ... tarafından süresi içerisinde zamanaşımı definde ve ayıp ihbarının yapılmadığı itirazında bulunulmuştur. Dava satıcının ayıba karşı tekeffülü hükümlerine dayanmaktadır. Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın BK'nun 202.vd. maddelerinde düzenlenen satıcının ayıba karşı tekeffülü hükümleri çerçevesinde çözümlenmesi ve davalı tarafın zamanaşımı def'i bulunduğundan T.T.K'nın 25/4 maddesinde öngörülen zamanaşımı yönünden değerlendirme yapılarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi ve davanın süresinde açıldığı sonucuna varıldığı takdirde, T.T.K.'nun 25/3 maddesinde hükme bağlanan ayıp ihbar süreleri üzerinde de durularak deliller hep birlikte değerlendirildikten sonra uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı ....AŞ yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2038, Karar No: 2015/400, Tarih: 26.01.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/2038 E.  ,  2015/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... vs. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 01.11.2013 gün ve 2012/95-2013/403 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 113. maddesine göre 8.813,00 TL tazminat, 114. maddesine göre de 365,00 TL ağaçlandırma gideri olmak üzere toplam 9.178,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsili istenmiştir.

Mahkemece, davalılardan ..., ... ve ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, 8.886,63 TL maddi tazminatın 30.07.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte bu davalılardan tahsiline, diğer davalılar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı idare vekili, davalı kooperatif başkanı, davalılar ... ve ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davalılar ... ve ... mahkemeye verdikleri 05.12.2013 tarihli dilekçeleri ile adli yardım talebinde bulunarak temyiz harcından muaf tutulmalarını istemişler, bu nedenle de temyiz dilekçesini verirken gerekli harç ve giderleri yatırmamışlardır.

Adli yardım talebi kanun yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca davalıların adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 vd. maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkca dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olayda adli yardım talebinde bulunan davalılar, temyiz harcını ödeme gücünden yoksun olduklarına dair bir delil ibraz etmemişler, bu yöndeki iddialarını ve adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlayamamışlardır. Bu nedenle davalıların adli yardım talebinin reddi gerekmiştir.

Somut olayda adli yardım talebinde bulunan davalılar, temyiz harcını ödeme gücünden yoksun olduklarına dair bir delil ibraz etmemişler, bu yöndeki iddialarını ve adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlayamamışlardır. Bu nedenle davalıların adli yardım talebinin reddi gerekmiştir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek 7 günlük kesin süre içinde tamamlanması gerektiği, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği düzenlenmiştir. Adli yardım talebinin reddine dair Yargıtay kararının kesinleşmesi halinde adı geçen davalıların temyiz itirazlarının incelenebilmesi için HUMK'nın 434/III. maddesine göre işlem yapılarak temyiz harç ve masraflarının tamamlatılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Davalılar ... ve ...'ın adli yardım talebinin reddine,

2- Kararın adı geçen davalılara tebliğine,

3-HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2 maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

4-İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2 maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay ...Dairesi Başkanlığı’na gönderilmek üzere Başkanlığımıza gönderilmesi,

5-Kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılmasına,

Yukarıdaki bentler uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4980, Karar No: 2019/2815, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4980 E.  ,  2019/2815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.