muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3413, Karar No: 2020/1264, Tarih: 12.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3413 E.  ,  2020/1264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 04.04.2019 tarih ve 2018/184-2019/143 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "MAY" esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalı ...'ın bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "MAY ECZANE" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPMK nezdinde başvuruda bulunduğunu, müvekkilince başvuruya karşı yapılan itirazın 44. sınıftaki bir kısım hizmetler yönünden nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa başvurunun tescili halinde müvekkilinin seri markası olarak algılanacağını ileri sürerek 2013-M-5210 sayılı YİDK kararının iptaline ve davalı adına tescil edilen markanın sicilden terkin edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, işlem ve kararlarının usule ve KHK hükümlerine uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili başvurusu ile davacı markalarının benzer olmadığını, kullanıldıkları sınıfların da farklı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı markasının kapsamında 44. sınıftaki “Veterinerlik ve hayvancılıkla ile ilgili hizmetler, tarım, bahçecilik ve ormancılıkla ile ilgili hizmetler, huzurevi hizmetleri." kaldığı, davacı markalarının kapsamında bu himzetlerin yer almadığı gibi bu hizmeler ile ilişkilendirilebilir mal ve hizmetlerin de olmadığı, işaretler bakımından ise başvurunun “May ECZANE+şekil” ibaresinden oluştuğu, itiraza dayanak markaların standart karakterle yazılı "fidemay+şekil", "may seed group", "may tohum grubu", "may+şekil", "may+şekil", "may-agro", "mayprime uniform and fast emergence untreated seed+şekil", "may", "may pa", "may-agro", "mayagro+şekil"ibarelerinden oluştuğu, davacı şirketin tohumculuk üzerine çalıştığı, bu sektörde alışveriş yapan tüketicilerin daha bilinçli olacağı ve bu nedenle dahi yanılgıya düşmeyecekleri gibi hizmetlerin de benzememesi nedeniyle markaların karıştırılmayacağı, tanınmışlık koşullarının da bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava marka başvurusuna itirazın kısmen reddine dair TPMK YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava marka başvurusuna itirazın kısmen reddine dair TPMK YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, yukarıdaki gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak davacının seri markalarında yer alan “MAY” ibaresi, markaların asıl ve ayırt edici unsuru olup, bu ibareye eklemeler yapılarak davacı adına seri markalar oluşturulmuştur. Davalı başvurusunda ise davacı markalarındaki ayırt edici unsur olan “MAY” ibaresi aynen yer almış ve yanına “ECZANE” ibaresi eklenmiştir. Olaya uygulanacak mülga 556 sayılı Marka KHK’nın 7/1-d maddesi uyarınca, belirli meslek, sanat veya ticaret grubuna ait işaretler ayırt edicilikten yoksun olup, davalı başvurusuna da ayırt edicilik katacak bir ibare değildir. Bu durumda taraf markaları arasında 556 sayılı Marka KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında işaretsel benzerlik bulunduğu kabul edilmelidir. Öte yandan, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin varlığı için, tescil kapsamları arasında da ayniyet veya benzerlik bulunmalıdır. Mal ve hizmetler arasında benzerlik için TPMK Mal ve Hizmetler Sınıflandırma Tebliği uyarınca, her iki markaya ait mal ve hizmetlerin de aynı sınıfta yer alması veya her ikisinin de mal veya hizmet olması zorunlu olmayıp, bir mal ile bir hizmetin de birbiriyle benzer sayılması mümkündür. Karıştırılma ihtimaline esas alınacak mal ve hizmet benzerliği için, hedef tüketici kitlesinin aynı olup olmadığı, aynı amaca yönelik olup olmadığı veya aynı ihtiyacı karşılayıp karşılamadığı, birbirlerine alternatif olup olmadıkları, aynı veya yan yana raflarda satışa sunulup sunulmadıkları, hammadde/mamül ilişkisinin bulunup bulunmadığı, malların fiziki görünümü ve dolaşım ağlarının aynı/benzer olup olmadıkları hususlarının hep birlikte bir bütün olarak değerlendirilerek, birbirleriyle ilişkilendirilebilecek mal ve hizmetlerin de benzer kabul edilerek değerlendirme yapılması gerekir. Mahkemece, yukarıda anlatılan ilkeler doğrultusunda, gerektiğinde mal ve hizmet benzerliği hususunda bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken, hatalı ve denetime elverişli olmayacak değerlendirmelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

2 - Davacı vekili, “MAY” ibaresinin ticaret unvanlarının ayırt edici unsuru olduğunu ileri sürerek bu nedenle de davanın kabulünü talep etmiştir.

Mülga 556 sayılı KHK’nın 8/5.maddesi uyarınca, marka başvurusundan önce, başvuru konusu işaretle aynı veya benzer işareti ticaret unvanı olarak tescil ettirmiş olanlar, Dairemizin yerleşik uygulamaları doğrultusunda, başvuru öncesinde fiilen ticari faaliyet yürüttükleri mal ve hizmetler yönünden başkalarının marka başvurusuna itiraz edebilecekleri gibi, tescil edilmeleri halinde de aynı gerekçeyle markanın hükümsüzlüğünü de talep edebilirler.

Mülga 556 sayılı KHK’nın 8/5.maddesi uyarınca, marka başvurusundan önce, başvuru konusu işaretle aynı veya benzer işareti ticaret unvanı olarak tescil ettirmiş olanlar, Dairemizin yerleşik uygulamaları doğrultusunda, başvuru öncesinde fiilen ticari faaliyet yürüttükleri mal ve hizmetler yönünden başkalarının marka başvurusuna itiraz edebilecekleri gibi, tescil edilmeleri halinde de aynı gerekçeyle markanın hükümsüzlüğünü de talep edebilirler.

Somut olayda, davacı taraf “MAY” ibaresinin ticaret unvanının asıl ve ayırt edici unsuru olduğu gerekçesiyle de YİDK kararının iptalini ve markanın hükümsüzlüğünü talep etmiş ise de, mahkemece, bu hususta olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmaksızın davanın reddine karar verilmesi de doğru olmamıştır.

3- Davacı vekili, müvekkilinin “MAY” ibareli markalarının “tohumculuk” sektöründe tanınmış bir marka olduğunu ileri sürerek davanın kabulünü talep etmiştir.

Mülga 556 sayılı KHK’nın 8/4.maddesi uyarınca, tanınmış marka sahipleri, belirli koşullarda, başkalarının farklı sınıftaki marka başvurularına da itiraz edebilir veya sonraki markanın hükümsüzlüğünü talep edebilirler. Ancak bunun için markalar arasında, karıştırılma ihtimaline yol açmayacak olsa bile, markalar arasında çağrıştırma yapacak ölçüde bir benzerlik bulunması ve ayrıca, tanınmış markanın toplumda ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle, karşı çıkılan markanın tescil edilmesi halinde sahibine haksız bir yarar sağlayabilme ihtimalinin varlığı veya tanınmış markanın itibarına zarar verme ihtimalinin varlığı veya tanınmış markanın ayırt edicilik karakterine zarar verebilecek nitelikte olması ihtimallerinden en az birinin varlığı gerekir.

Somut olayda, “MAY” ibaresinin hem davacının tanınmışlık iddiasında bulunduğu markaların, hem da davalı başvurusuna konu markanın unsuru olduğu, bu itibarla markalar arasında çağrışım yapacak ölçüde bir benzerlik bulunduğu kabul edilerek, öncelikle dosyaya sunulan deliller itibariyle davacı markasının tanınmış olup olmadığının tespiti, gerektiğinde bu hususta bilirkişi raporu alınması, davacı markalarının iddia olunduğu gibi Türkiye’deki ilgili piyasada “tohumculuk” sektöründe tanınmış olduğunun tespiti halinde, davalı marka başvurusunun tescil kapsamında kalan hizmetler yönünden davalı markasının tescil olunmasının, KHK’nın 8/4.maddesindeki risklerin meydana gelip gelmeyeceğinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, Mahkemece hatalı gerekçe ile bu iddia yönünden de davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün anılan nedenlerle mümeyyiz davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1-3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 12/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6631, Karar No: 2020/897, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/6631 E.  ,  2020/897 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2888, Karar No: 2017/4336, Tarih: 08.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2888 E.  ,  2017/4336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kooperatife ait karar defterleri ile genel kurul toplantı tutanakları usulünce getirtilerek katılanın üyelikten çıkarıldığı tarihten bu yana kooperatif yönetim kurulu üyeliklerinin kimlerden oluştuğu ile sanıkların hangi tarihte yönetim kuruluna seçildikleri, görev süreleri ve görevde bulundukları dönemde katılan tarafından kendilerine yeniden üye kaydının yapılması konusunda bir müracaat olup olmadığı ve katılanın kooperatif üyeliğine yeniden kaydı talebinden sonra, bu isteğe muttali olup kooperatife yeniden kaydı hususunda görev ve sorumlulukları bulunanların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2445, Karar No: 2012/4675, Tarih: 22.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/2445 E.  ,  2012/4675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/12/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeniyle uğranılan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, masa hakemi olduğunu, davalı tarafından kendisi aleyhine hakaret ve tehdit suçlarından .... Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulunulduğunu, bu tarihten sonra kendisine maç verilmediğini, isnat edilen eylem nedeniyle zan altında bırakıldığını ve davalı tarafından hakem camiası içerisinde kişisel onur ve şerefini zedeleyecek davranışlarda bulunulduğunu, belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, hakaret ve tehdit içeren mesajlar aldığını mesaj içeriğindeki özel hallerin eski dostlukları sebebiyle yalnızca davacı tarafından bilindiğini, bu nedenle onun hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, yasal hakkını kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkemece, davacının kendi tutum ve davranışları nedeniyle Basketbol Hakem Komitesince hakem olarak kendisine görev verilmemesinin davalıyla bir ilgisi bulunmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre; davacı Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’na yapılan suç duyurusu sonrasında kendisine maç verilmediğini ve davalı tarafından hakem camiası içerisinde kişisel onur ve şerefini zedeleyecek davranışlarda bulunulduğunu, belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir. Davalı, ...Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2008/94221 sayısında kayıtlı şikayet dilekçesiyle 12 Ekim 2008 tarihinden itibaren adına kayıtlı olup olmadığını bilmediği telefon hattıyla hakaret ve tehdit içeren mesajlar gönderdiği gerekçesiyle davacı ...’dan şikayetçi olmuş, bunun ardından hakaret ve tehdit içerikli mesajları gönderen kişinin başkası olduğu belirlenip Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından davacı ... hakkında takipsizlik kararı verilmiştir.

... Valiliği Gençlik ve Spor Müdürlüğü 26.06.2010 tarihli yazısında; davalının, davacıya yönelik herhangi bir yazılı veya sözlü şikayetinin bulunmadığını, aralarında husumet doğduğuna ve uyuşmazlık çıkacağına yönelik duyumlardan sonra tarafların komiteye davet edilip dinlediklerini, davacıya maç verilmemesinin sebebin davet edildiği komite toplantısında kullandığı ifadeler ve sergilediği olumsuz tavırlar olduğunu bildirmiştir. Yerel mahkeme, davacının kendi tutum ve davranışları nedeniyle Basketbol Hakem Komitesince hakem olarak kendisine görev verilmemesinin davalıyla bir ilgisi bulunmadığı gerekçesiyle manevi tazminat isteminin reddine karar verilmişse de davacı sadece maç verilmemesi nedenine dayanarak manevi tazminat isteminde bulunmamıştır. Yapılan haksız şikayetin sonucu olarak kendisine maç verilmediğini, kendisinin bu haksız şikayet nedeniyle zan altında bırakıldığını, davalı tarafından hakem camiası içerisinde kişisel onur ve şerefini zedeleyecek davranışlarda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davacının talebi bir bütün olarak değerlendirildiğinde davalının savcılığa yapmış olduğu haksız şikayeti ile davacının kişilik haklarına saldırı gerçekleştirilmiş olup davacı lehine uygun bir tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin tümden reddine karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4499, Karar No: 2017/2586, Tarih: 09.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/4499 E.  ,  2017/2586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kooperatif üyeliğinin tespiti davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 23.02.2015 gün ve 2014/7672 E., 2015/1106 K. sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin kooperatifin kuruluşu olan 23.06.1994 tarihinden itibaren ortağı olduğunu, 14.04.2001 tarihli genel kurulda divan başkanı olduğunu, ticari aracını 2001 yılında kızı ...r'a devrettiğini, 28.08.2001 tarihli ortaklar listesinde ... plakalı araçla birlikte kızının ortak olarak yer aldığını, kooperatifteki hattı baki kalmak üzere 2004 yılında müvekkilinin aracı ile ticari plakasını ...'ya sattığını, kooperatifin banka hesabına 2012 yılı aidatlarını yatırdığını, 29.07.2011 tarihinde ticari araç almasına rağmen çalışmasına izin verilmediğini ileri sürerek, ortaklığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının pay ve aracını devir ettiği kızı ...r'ın 04.05.2002 tarihli genel kurulda ortaklıktan ihracına karar verildiği halde davacı ve devir alanın o tarihten bu yana ihraca ses çıkarmadıklarını, bunun yanında devir alanın araç ve payını ...'ya devir ettiğini, anılan kişinin ortaklıktan istifa ettikten sonra açtığı ortaklığın tespiti davasının da reddine karar verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının ortaklığını devir ettiği, aradan 10 yılı aşkın süre geçtikten sonra devir edilen pay nedeniyle ortaklığın tespitinin istendiği, pay devrinden sonra kooperatifle ortaklık ilişkisinin sürdürülmediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 23.02.2015 gün ve 2014/7672 E., 2015/1106 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3635, Karar No: 2014/16915, Tarih: 12.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3635 E.  ,  2014/16915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2013/110-2014/13

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan imar uygulaması sonunda yolda kalan yapı bedellerinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan S.. A... Vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından, duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan imar uygulaması sonunda yolda kalan yapı bedellerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan S.. A... vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın temelini teşkil eden imar uygulaması işlemi temyiz eden davalı S.. A... nin açtığı dava sonunda Samsun 2. İdare Mahkemesinin 2012/1242 esas sayılı dosyada idari işlemin yürütmesinin durdurulmasına karar verildiğinden,

Söz konusu karar gereğince davalı S.. A... nin sahip olduğu yapı nedeniyle açılan yapı bedelinin tespit ve tahsili davasının yürütmeyi durdurma kararı geçerli olduğu sürece durdurulmasına ve idari dava sonunda işlemin iptaline karar verilmesi halinde ise davanın reddine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan S.. A... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, davalılardan S.. A...den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14735, Karar No: 2014/21497, Tarih: 29.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/14735 E.  ,  2014/21497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/297120

MAHKEMESİ : Kınık Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2012

NUMARASI : 2011/229 (E) ve 2012/197 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında, dava konusu yerde orman diri örtüsü kaldırılarak zeytin fidanı dikildiğinin, suç tarihinin tutanak tarihi olan 25/5/2007 tarihinden iki ay öncesi olduğunun yazılı bulunmasına; yapılan ilk keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda sahanın tamamının sürülü olduğunun, diri ve ölü örtü kaldırıldığına dair delil tespit edilemediğinin bildirilip sanığın 2004 yılından sonra suça konu yerde sürme eyleminde bulunmadığını; duruşma aşamasında alınan savunmalarında da fidanları 2006 yılında diktiğini, o tarihte orman kadastrosunun tamamlanmamış olduğunu beyan etmesine; bozmadan sonra alınan bilirkişi raporunda da dikilen zeytin fidanlarından 26 adedinin orman vasfı ile Hazine adına tescil edilen 141 ada 8 nolu parselde kaldığının; fidanların kadastro ilan tarihi olan 1/7/2006 tarihinden önce dikildiğinin tespit edildiğinin bildirilmesine; dosyadaki tapu kaydından 141 ada 8 nolu parselin 1/7/2006 tarihinde tesis kadastrosu sonucu orman vasfıyla Hazine adına tapuya kaydedildiğinin anlaşılmasına; bilirkişi raporlarında sahanın hangi tarihte sürüldüğü hususunda açıklık bulunmamasına göre keşfe iştirak eden bilirkişilerden ek rapor alınması veya yeniden mahallinde keşif yapılması suretiyle suç tutanağı ve bilirkişi raporlarında tespit edilen sürüm tarihinin, suça konu sahadaki fidanların kadastronun kesinleşme tarihinden sonra bakımlarının yapılıp yapılmadığının, dava konusu yerin kadastro çalışmalarının bitirilmesinden sonra kullanılmaya devam edilip edilmediğinin tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.