muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2875, Karar No: 2018/1142, Tarih: 30.05.2018

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince; davacı vekili, müvekkilinin fazla çalışma yaptığını iddia ederek fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiş; davalı vekili fazla çalışma yapıldığında serbest zaman kullandırıldığını ya da ücretinin ödendiğini ayrıca iş sözleşmesinin dördüncü maddesindeki hükme göre fazla çalışmanın aylık ücretin içinde olduğunu belirterek talebin reddini istemiştir.

Mahkemece karineye dayalı indirim yapılmak sureti ile talebin kabulüne karar verilmiş ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanıkların ortak anlatımlarından davacının haftalık 12 saat fazla çalışma yaptığı tespitinden sonra tarafların imzasını içeren iş sözleşmesinin dördüncü maddesindeki aylık ücrete Kanunun 41'inci maddesine göre yapılacak fazla çalışmaların dâhil olduğuna ilişkin hüküm uyarınca yıllık 270 saatlik fazla çalışmanın mahsubu aşamasında 270 saat, belirlenen haftalık 12 saatlik fazla çalışma süresine bölünerek bulunan 23 haftalık süreye ait fazla çalışma ücretinin aylık ücretin içinde ödendiği kabul edilerek kalan dönem için her yıl aynı yöntem uygulanarak fazla çalışma ücreti hesap edilmiştir.

Ne var ki, Kanunun 41-43 ve 63'üncü maddeleri hükümleri karşısında aylık ücretin içinde olduğu kabul edilen yıllık 270 saatin haftalık olarak mahsubu gerektiğinden davacı işçinin belirlenen haftalık 12 saatlik fazla çalışma süresinden haftalık 5,20 saat olarak (270/52) mahsubu gerekirken yazılı şekilde hazırlanan rapora göre karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bundan başka davalı şirkete ait işyerinin turizm bölgesinde bir otel iş yeri olduğu dosya kapsamından anlaşılmakta olup davalı tanığı da oteldeki çalışma sisteminin yaz-kış farklılık gösterdiğini, kışın daha az fazla çalışma yapıldığını beyan etmiştir. Davacı tanıklarından ... ile ... davacı ile sezonda birlikte çalıştıklarını beyan etmekle birlikte davacı ile sezonu aşar şekilde çalıştığı anlaşılan diğer davacı tanıklarının davalı tanığının beyanında belirttiği gibi işyerinde yaz-kış farklılaşan bir çalışma düzeni bulunup bulunmadığı konusunda beyanlarının bulunmadığı görülmektedir.

Bu itibarla davacı tanıklarının fazla çalışma ile ilgili ayrıntılı beyanları alınarak otel iş yerinde yaz-kış çalışma biçiminin ve saatlerinin ne olduğu kesin biçimde açıklığa kavuşturulmalıdır. Bundan sonra fazla çalışma süresinin belirlenmesinde yaz-kış ayrımı yapılmasının gerekip gerekmediği konusunda sonuca varılmalıdır.

O hâlde bu yöne ilişkin direnme kararı yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

S O N U Ç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda (I) ve (II) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 30.05.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1262, Karar No: 2014/19655, Tarih: 20.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/1262 E.  ,  2014/19655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/204820

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2012

NUMARASI : 2012/558 (E) ve 2012/731 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1)Adli Tıp Kurumu uygulamaları ve Dairemizin istikrarlı içtihatlarına göre “yüzde sabit iz” oluşturan yaralanmaya dair adli raporun olay tarihinden en az 6 aylık süre geçtikten sonra yapılacak muayane sonucunda düzenlenecek raporla tespit olunması gerekirken, olay tarihinden 20 gün sonra 05.10.2011 tarihinde yapılan muayene sonucu kati nitelikte olmayan yetersiz doktor raporunun hükme esas alınması karşısında, mağdurun geçici raporu ve tüm hastane evraklarıyla birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilip yüzündeki yaralanmasının sabit iz olup olmadığına dair düzenlenecek rapordan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında, ilk olarak şikayetçinin kendisine vurduğunu beyan etmesi, mahkemece de aralarında husumet olan tarafların olay günü neden tartıştıklarının tespit edilemediğinin kabul edilmesi karşısında; ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiğinin kesin olarak tespit edilemediği halde şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışmasız bırakılması,

3)Sanığın eyleminin, yüzde sabit iz bırakacak şekilde yaralama suçunu oluşturduğu kabul edildiği halde, temel ceza tayin edilirken TCK'nin 86/1 maddesinin uygulanması gerekirken TCK'nin 86/2 maddesi üzerinden hüküm kurulması, yine sanık hakkında verilecek cezanın, TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca 3 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi gözetilmek suretiyle istem gibi BOZULMASINA, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17601, Karar No: 2017/25284, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17601 E.  ,  2017/25284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1774, Karar No: 2022/3872, Tarih: 25.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1774 E.  ,  2022/3872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi.... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, ortak çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge adliye mahkemesince velayeti anneye verilen tarafların ortak çocuğu 2017 doğumlu ... ile baba arasında 1. ve 3. hafta sonları cumartesi gecesi ile yarıyıl tatilinde 1 hafta, temmuz ayında da 1 ay olmak üzere yatılı kişisel ilişki kurulmuştur.

Davacı kadın, davalı erkeğin uyuşturucu kullandığını, iddia etmiş, mahkemece yapılan yargılama neticesinde davalı erkeğin evlilik birliği içerisinde uyuşturucu madde kullandığı sabit kabul edilmiştir. Dosya kapsamına göre de davalı erkeğin 09.05.2017 tarihinde uyuşturucu madde kullanımına bağlı olarak hastanede yatılı olarak tedavi gördüğü, ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen raporda da davalı erkeğin “Kannabinoid kullanım bozukluğu kısmi remisyonda” olduğunun bildirildiği görülmüştür. Gerçekleşen bu durum karşısında, çocuk ve babanın yaşam koşulları, birbirleriyle ilişkileri, babanın durumu, uyuşturucu kullanıyorsa bunun çocuk üzerinde bırakabileceği olası etkiler nazara alınarak uzmandan rapor alınması ve diğer delilerle birlikte değerlendirilmek suretiyle çocukla kişisel ilişkinin şekli ve süresi konusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi hükmünün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 25.04.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/8586, Karar No: 2019/1503, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8586 E.  ,  2019/1503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7055, Karar No: 2013/3021, Tarih: 25.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/7055 E.  ,  2013/3021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : ... hakkında; 05.01.2007 tarihinde ölen sanık için 5237 sayılı TCK.nun 64/1. maddesi delaletiyle CMK.nun 223/8 maddesi gereği düşme

-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında ; 5237 sayılı TCK.nun 7/2 maddesi gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 204/2, 204/3, 43/1, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay 8 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve suça konu belgelerin delil olarak dosyada saklanmasına ilişkin.

-Sanık ... hakkında ; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 204/2, 204/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,hak yoksunluğuna,suça konu belgelerin delil olarak dosyada saklanmasına ilişkin.

I- Şikayetçi ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıklar hakkında açılan kamu davalarından haberdar olan ancak bu kamu davalarına 1412 sayılı CMUK.nun 366 ve 5271 sayılı CMK.nun 238. maddeleri uyarınca usulüne uygun şekilde katılma isteminde bulunup bu sıfatı kazanmayan şikayetçi idare adına vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığın üzerine atılı ''memurun resmi belgede sahteciliği'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 23.12.1996 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/3, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin sanıkların mahkumiyetlerine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanıklar ..., ... ve ...'ın 05.01.2007 tarihinde vefat eden ve suç tarihinde ...Tapu Sicil Müdürlüğünde memur olarak görevli ... ile birlikte ...İlçesi... Mahallesi 832 Kütük 525 Ada 45 parsel nolu taşınmazın sanık ...'a devri sağlamak amacıyla ...adına sahte dilekçeyle ölen ... mirasçıları olarak ...ve diğer 8 mirasçı adına alınan Fatih 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.09.1996 tarih ve 1996/778 Esas-1996/697 Karar nolu veraset ilamı ile yine ...ve diğer 8 mirasçı adına düzenlenen sahte nüfus cüzdanlarıyla mirasçı oldukları suça konu taşınmazı satması konusunda sanık ...'i vekil tayin ettiklerini belirtilen Beyoğlu 7.Noterliğinin 23.12.1996 tarih ve 66530 yevmiye nolu düzenlenen sahte vekaletnamesine dayalı olarak ve mirasçılar adına satıcı taraf olarak sanık ...'i de diğer sanık ... adına Bakırköy 9.Noterliğinin 16.08.1996 tarih ve 35101 yevmiye nolu vekaletnamesi ile alıcı taraf göstermek suretiyle sahte 25.12.1996 tarih ve 8502 yevmiye nolu gayrimenkul satış vaadi konulu resmi senedi düzenledikleri, daha sonra da ölen memur ... ile birlikte sahte olan 25.12.1996 tarihli resmi senedin ikinci sayfasını resmi senet cildinden alarak yerine yine sahte düzenledikleri taşınmazın bu kez sanık ...'a satıldığına ilişkin 2. sayfasını koydukları ve taşınmazın ... lehine tapuda tescilini gerçekleştirdiklerinin iddia ve kabul edilmesi, suça konu 8502 yevmiye nolu resmi senedin 1996 yılında düzenlenen ilk halinde ve daha sonra değiştirilen 2. sayfasında tapu sicil müdürü Şükrü Karaca'nın imzasının ve alıcı vekilinin resminin bulunmaması, Tapu Sicil Tüzüğünün 16. maddesinde resmi senedin tapu sicil müdürü tarafından imzalanacağının hüküm altına alınması, 20.03.2007 tarihli bilirkişi raporunda tapu müdürünün imzasının bulunmaması ve alıcı resminin yer almaması nedeniyle yapılan sahteciliğin hukuki bir sonuç doğurma olanağının bulunmadığının belirtilmesi, sanıklar tarafından suça konu taşınmazın sanık ...'a satış vaadini içeren 25.12.1996 tarihli resmi senet düzenlenmiş ise de 1512 sayılı Noterlik Kanunun 60. maddesine göre gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi yapma görevinin noterlere ait olması, ... Başmüfettişliği tarafından düzenlenen 09.06.2000 tarih ve 6 sayılı soruşturma raporunda ölen sanık ... tarafından 25.12.1996 tarihli resmi senedin 2. sayfasının 2000 yılı Şubat veya Mart ayında değiştirilerek taşınmazın sanık ...'a satıldığına dair 2. sayfanın yerine konulduğunun iddia edilmesi karşısında, resmi belgede sahtecilik suçlarında belgenin düzenlenmesi yanında, düzenlenen sahte belgenin kullanılmasının da suç teşkil edeceği ve suç tarihinin en son kullanılma tarihi olacağı cihetle; suçun yasal unsurlarının tayini bakımından yapılan sahteciliğin hukuki sonuç doğurmaya elverişli olup olmadığı, aldatma yeteneğinin somut

olayda nasıl gerçekleştiği karar yerinde tartışılmadan, zamanaşımı süresinin tayini bakımından sanıkların suça konu 25.12.1996 tarihli resmi senedin 2. sayfasını ölen sanık ... ile birlikte ne zaman değiştirdikleri ve sanık ... adına tescil işleminin hangi tarihte yapıldığı araştırılmadan ve sanıkların ölen ... memuru ... ile birlikte aslında Noterler tarafından yapılması gereken satış vaadine ilişkin 25.12.1996 tarihli resmi senedi düzenlemek ve 25.12.1996 tarihli resmi senedin 2. sayfasını değiştirmek suretiyle sanık ... adına taşınmazın tapuda devrini sağlamaktan ibaret eylemlerinin 765 sayılı TCK.nun 342/2, 80 (5237 sayılı TCK 204/1-3,43) maddelerindeki suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde sanıkların 5237 sayılı TCK'nun 204/2, 204/3, 43/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/854, Karar No: 2022/7272, Tarih: 15.06.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/854 E.  ,  2022/7272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklılar tarafından başlatılan ilamlı icra takibinde borçlunun takibe dayanak ilamın kesinleşmeden icraya konulamayacağı şikayeti ile mahkemeye başvurduğu, mahkemece ilamın kesinleşmeden takibe konulabileceğinden bahisle şikayetin reddine karar verildiği, borçlu şirketin istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, limited şirkette hisse bedelinin ödenmesi ve hissenin şirkete devrine dair ilamın kişiler hukukuna ilişkin, kayıt ve sicillerde değişiklik yaratan ilam niteliğinde olduğu dolayısıyla kesinleşmeden takibe konu edilmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak takibin iptaline karar verildiği görülmüştür.

HMK’nın 367/1 maddesi gereğince, temyiz kararın icrasını durdurmaz. Yani kural olarak kararın kesinleşmemiş olması, kararın yerine getirilmesini önlemez. Bu kuralın istisnaları da yine yasalarda düzenlenmiştir.

Taşınmaza ve buna ilişkin ayni haklara, aile ve şahsın hukukuna ilişkin ilamlar (HUMK.443/4 m.). Mahkûmiyete ilişkin ceza ilamlarının tazminat ve yargılama giderlerine ilişkin kısımları, (5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 4.maddesi), Kira tespit ilamları (12.11.1979 tarih 1979/1-3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı). Menfi tespit davasına ilişkin ilamlar ( İİK 72. madde). Yabancı Mahkeme ilamlarının tenfizi hakkındaki kararlar ( MÖHUK. 41/2 ), Sayıştay Kararları (6085 sayılı Sayıştay Kanunu 53. madde), İdare aleyhine açılan haciz veya ihtiyati haciz uygulamaları ile ilgili davalarda verilen kararlar (2577 sayılı İYUK28/1) kesinleşmeden takibe konu edilemezler.

Takip konusu ilamın incelenmesinde Osmaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/30 E. 2020/61 K. 11/02/2020 tarihli ilamında, davacıların ..., ... davalının ise ... Özel Eğitim Rehabilitasyon Gıda Tekstil İnşaat Taşımacılık Medikal Ürünler Basın Yayın Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi olduğu, davacı ...'ın %3 hisse bedeli olan 118.684,64 TL ile diğer davacı ... ...’nun %7 hisse bedeli olan 276.930,82 TL'nin davalı şirketten alınarak davacılara ödenmesi ile davacılara ait olan davalı şirketin %10 luk hissesinin davalı şirkete devrine, ilişkin hüküm kurulmuştur.

Uyuşmazlık ticari şirketlerde hissenin el değiştirmesi ve payda mülkiyet değişikliklerine ilişkin ilamların kesinleşmeden icra takibine konulup konulamayacağı hususunda toplanmaktadır. Gerek öğretide gerek Yargıtay uygulamalarında ilamların kesinleşmeden icraya konulması kural olup keşinleşmeden icra takibi yapılamaması ise istisnadır.

Uyuşmazlık ticari şirketlerde hissenin el değiştirmesi ve payda mülkiyet değişikliklerine ilişkin ilamların kesinleşmeden icra takibine konulup konulamayacağı hususunda toplanmaktadır. Gerek öğretide gerek Yargıtay uygulamalarında ilamların kesinleşmeden icraya konulması kural olup keşinleşmeden icra takibi yapılamaması ise istisnadır.

Yargıtay uygulamaları ve öğretide kabul edilen ticari şirketlere ilişkin ilamların kesinleşmeden takibe konu olmaması gerekçesi olarak HMK 367/2 fıkrası uyarınca kişiler hukukuna dayandırılmıştır. Bu uygulamada kişiler hukuku cümlesi geniş yorumlanarak tüzel kişilerin organlarına ilişkin verilen kararlar olup, bu sonuca da geniş yorum yapılarak ulaşılmıştır.

Dairemizin bazı kararlarında da ticari şirketlere ilişkin ilamlarda sicil değişikliği yaptığı gerekçesiyle kesinleşme aranmıştır. Takibe dayanak ilama konu şirket Türk Ticaret Kanununda sayılan ticaret şirketlerinden limited şirkettir.

Takibe konu ilam eda hükmü içermekte olup, mamelek hukukuna ilişkindir. Ticaret şirketlerinde ortaklıktan çıkmaya ilişkin ilamların kesinleşmesi sadece 1163 sayılı Kooperatifler Kanunun 16/son maddesi gereği aranmıştır. Bunun dışında ortaklıktan çıkma, pay bedelinin ödenmesi ve pay mülkiyet değişikliği sonucu doğuran ilamlarda kesinleşmeye ilişkin kanun hükmü bulunmamaktadır.

Yukarıda açıklanan gerekçelerde yer verildiği üzere, davaya konu ilamın kesinleşmeden takibe konulmasında yasaya uymayan bir yön bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

O halde, yukarıda açıklanan gerekçeyle, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir .

SONUÇ :

Takip alacaklısı ... ‘nun temyiz itirazlarının kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10 Hukuk Dairesi'nin 08/12/2021 tarih ve 2020/1195 E. - 2021/2996 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 15/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.