muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11855, Karar No: 2014/20305, Tarih: 23.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11855 E.  ,  2014/20305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) Anadolu 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/04/2014 tarih ve 2013/267-2014/134 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkete süresiz olarak müdür tayin edildiğini ve kararın 20/06/2003 tarihli Türk Ticaret Sicili Gazetesi'nde ilan edildiğini, 26/10/2005 tarihli Ortaklar Kurulu Kararı ile mevcut hisselerinin tamamını devrederek ortaklıktan ayrıldığını, kararının 17/11/2005 tarihinde ... Ticaret Sicil Memurluğu'nda tescil, 24/11/2005 tarihinde Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiğini, fakat müvekkilinin hisselerini deviri sonucunda müdür görevine devam edip etmeyeceği hususunda hiçbir karar alınmadığını, dolayısı ile ticaret sicilinde halen müdür olarak göründüğünü, müvekkilinin müdürlükten istifasını 11/05/2011 tarihinde noterlik aracılığı ile davalı şirkete bildirdiğini, fakat davalı şirketin halen ticaret sicili kayıtlarında belirtilen adreste bulunmaması nedeniyle ihtarnamenin davalıya tebliğ edilemediğini, ticaret sicili tarafından şirketin üyeliğinin de dondurulduğunu ileri sürerek ticaret sicil kayıtlarının düzeltilmesini ve müvekkilinin davalı şirket nezdindeki müdürlük görevinin sona erdirilmesi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının müdürlük görevinin sona erdiğine dair alınmış bir genel kurul kararı olmadığı, istifa tek taraflı bir işlem olup istifa bildiriminin de davalı şirkete tebliğ edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, istifa tek yanlı bir işlem olup kabulü için ortaklar kurulu kararı gerekmez ise de davacının şirket müdürlüğünden istifa ettiğini davalı tarafa bildirmemiş olmasına ve davacının müdürlükten azledildiğine dair alınmış bir ortaklar kurulu kararı da bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9456, Karar No: 2010/14420, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9456 E.  ,  2010/14420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19624, Karar No: 2012/18406, Tarih: 03.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/19624 E.  ,  2012/18406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 3.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8598, Karar No: 2012/2035, Tarih: 06.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/8598 E.  ,  2012/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna Muhalefet Etme

Hüküm : 1) 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesine muhalefet etmeden beraat,

2) 2863 sayılı Kanunun 70, 5237 sayılı TCK’nın 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna muhalefet etme suçundan sanığın beraat ve mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesine muhalefet etme suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede:

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 765 sayılı TCK’nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, sanık hakkında zamanaşımını kesen en son işlem 12.04.2006 tarihinde yapılan sorgu olup, bu tarihten itibaren hesaplanan 5 yıllık süre inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE,

2-2863 sayılı Kanunun 70. maddesine muhalefet etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemine ilişkin incelmede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 413. maddesiyle değişik 2863 sayılı Kanunun 70. maddesi gereğince temel adli para cezasının 5 günden fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki sonuç adli para cezasının; 5 gün adli para cezası tayin edilerek TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak tespit edilen 4 gün adli para cezasının TCK’nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL’den paraya çevrilerek belirlenen 80 TL’ye indirilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/314, Karar No: 2025/7, Tarih: 06.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/314 E.  ,  2025/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/1042 D.İş, 2022/1040 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-60526

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/147250

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davaya konu kaza sonrasında düzenlenen maddi hasar tespit zaptının okunaklı örneğinin (dosyada mevcut suret okunaklı ve denetlenebilir değil) dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla, sözü geçen eksiklikler usul ekonomisi de gözetilerek gereken dikkat ve özen gösterilmek suretiyle giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3780, Karar No: 2016/1165, Tarih: 08.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/3780 E.  ,  2016/1165 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, ... Mevkii, 312 ada 1 parsel sayılı 1.349.912,80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, taşlık ve çalılık niteliğiyle devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğundan söz edilerek ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... ..., parselin kesinleşmiş orman kadastosu sınırları içinde kalan orman alanı olduğu, orman niteliğiyle ... adına tapuya tescili,

Davacı ... ..., 18.09.2007 tarihli dilekçesiyle Doğusu: kayalık; Batısı: ... ... mirasçıları taşınmazı; Kuzeyi: kayalık; Güneyi: ... ... karayolu bulunan 3233 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, ... ...'e aitken kendisine satıldığı, yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, parselin bu bölümünün adına tescili,

Davacılar ... ..., ... ... ve ... ... ayrı ayrı verdikleri 04.09.2008 tarihli dilekçelerinde; 312 ada 1 sayılı parselin sırasıyla 2112,66 m2, 962,56 m2 ve 430,24 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin kendilerine ait olduğu, yararlarına zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu, adlarına tescili,

Davacı ... ..., 11.03.2007 tarihli dilekçesiyle parselin, sınırlarını bildirdiği iki parça ve toplam 40.000,00 m2 yüzölçümündeki bölümünü ... ... isimli kişiden 27.04.2004 ve 31.05.2004 tarihli iki ayrı satış senedi ile satın aldığı, ... ... isimli kişinin de bu taşınmazı ... ... mirasçıları olan ... ... ve arkadaşlarından ve ... ...'tan parça parça satın aldığı, birleştirerek 50 yıldan fazla süredir zilyet ettiği, yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu iddiasıyla ve adlarına tescili istemiyle dava açmışlar, davalar birleştirilmiştir. Mahkemece, diğer davaların reddine, ... ...nin davasının kabulüne, çekişmeli ... Beldesi 312 ada 1 sayılı parselin orman niteliğiyle ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, davacı ... ... ..., ... ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 04/12/2012 gün ve .../... E. - .../... K. sayılı kararıyla gerçek kişi yönünden reddedilmiş, ... ve gerçek kişi yönünden de bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: "...nin temyiz itirazlarına gelince; kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritasının uygulanmasına dayalı keşif ve orman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman sınırları dışında bırakıldığı belirlendiğine göre, her ne kadar mahkemece çekişmeli parselin yüksek eğimli, etrafı orman ile çevrili makilik niteliğindeki, 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesinin karşı anlamı gereği orman sayılan yerlerden olduğunun belirlendiği gerekçesiyle, ... ...nin davasının kabulüne ve çekişmeli parselin tamamının orman niteliğiyle ... adına tapuya tesciline karar verilmişse de, çekişmeli parselin taşlık ve kayalık niteliğiyle ... adına tesbitine, ... ... tarafından parselin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeki Devlet ormanı olduğu iddiasıyla dava açıldığı, ... ... çekişmeli parselin, eğimi ve bitki örtüsü nedeniyle orman sayılan yerlerden olduğunu iddia etmediği, bu savla başka biri tarafından açılmış dava da bulunmadığı gibi, ... tarafından taşınmazın orman niteliğiyle ... adına tescilinin de istenmediği, aksine, ...nin, davanın reddi ve taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmesini

istediği, 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi ve 1086 sayılı Kanunun yerine yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesi gereğince, hâkimin dava ile bağlı olduğu, ondan başkasına ve başka bir şeye karar veremeyeceği gözetilerek, ... ...nin davasının reddine karar verilmesi gerekirken, taşınmazın orman niteliğiyle ... adına tapuya tesciline karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

istediği, 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi ve 1086 sayılı Kanunun yerine yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesi gereğince, hâkimin dava ile bağlı olduğu, ondan başkasına ve başka bir şeye karar veremeyeceği gözetilerek, ... ...nin davasının reddine karar verilmesi gerekirken, taşınmazın orman niteliğiyle ... adına tapuya tesciline karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Davacı ... ... ...'un temyiz itirazlarına gelince; mahkemece davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının çekişmeli parselin içinde bir yeri değil, dava dışı 313 ada 2 sayılı parsele uygulanan tapu kaydı tescil krokisi ile birlikte gözetildiğinde, ancak dava dışı 312 ada 4 sayılı parseli kapsayabileceği gerekçesiyle davasının reddine karar verilmişse de, 01.05.2010 günlü keşifte bilgisine başvurulan tanıklar ... ... ve ... ...'in beyanlarına ve yer göstermelerine göre, fen bilirkişi ... ... ... tarafından düzenlenen raporda, ... ... ... tarafından düzenlenen raporda dayanılan tapu kaydının çekişmeli 312 ada 1 sayılı parselin tanıklar tarafından gösterilen yere uyabileceği, 19.07.2010 havale tarihli ek raporda ve krokide (A) harfi ile gösterilen yeri kapsadığı bildirildiğine göre, tutunulan tapu kaydının çekişmeli parselin gösterilen (A) bölümüne uymadığı kesin olarak söylenemez. Mahkemenin de kabul ettiği gibi, tutunulan tapu kaydının, Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.12.1989 gün ve .../...-... sayılı kararı ile oluştuğu, bu karar ile birisi ... - ... Karayolunun kuzeyindeki 3253,02 m2, birisi de karayolunun güneyindeki 900 m2 yüzölçümündeki yer olmak üzere iki parça taşınmazın ... ... adına tesciline karar verildiği, karayolunun kuzeyindeki bölüm için davacının tutunduğu tapu kaydı oluşurken, güneyindeki bölüm için komisyon kararı ile dava dışı 313 ada 2 sayılı parsele uyduğu kabul edilen Haziran 2007 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının oluştuğu, krokisine göre 312 ada 2 sayılı parselin kuzeyindeki karayolundan sonra dava dışı 312 ada 4 sayılı parsel bulunsa da, komisyon tarafından yapılan tapu uygulaması, somut olayda tarafları bağlamayacağı gibi, dava dışı 312 ada 2 sayılı parsele uygulanan tapu krokisi ile 312 ada 2 sayılı parselin tesbit krokisi de şeklen birbirinden farklıdır. O halde mahkemece, tutunulan tapu kaydının oluşumuna esas tescil dosyası getirtilmeli, tescil dosyasındaki yerel bilirkişi ve taraf tanıkları ile bu dosyada ifadesine başvurulan taraf tanıkları yeniden dinlenerek, tutunulan tapu kaydı tescil krokisinin çekişmeli parselin her hangi bir bölümünü kapsayıp kapsamadığı tereddütsüz biçimde belirlenmeli, tanık beyanları birbiri ya da tescil krokisi ve kadastro tesbit krokileri ile çelişir ise, nedenleri üzerinde durularak giderilmeli, dayanılan tapu kaydının oluşumuna esas mahkeme kararının ... yönünden kesin hüküm teşkil ettiği gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir." denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra ... ...nin davasının reddine, ... ...'un davasının kabulüne, 312 ada 1 sayılı parselin ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 3402.93 m²'sinin tarla vasfı ile ... ... adına tapuya tesciline, 1. derece doğal sit alanında kaldığının tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine, davacı ... ... ve arkadaşlarının davalarına yönelik mahkememize verilen .../... E. - .../... K. sayılı hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1968 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu; 30/07/1982 tarihinde yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması ile 1991 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 08/02/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18894, Karar No: 2017/7558, Tarih: 18.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18894 E.  ,  2017/7558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı vasisi tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; Davacı ...'ın %97 oranında zihinsel ve görme engeli bulunduğunu, sürekli olarak başkasının bakımına muhtaç olduğunu, kardeşi Davut'un, İsa'ya vasi tayin edildiğini, halen birlikte yaşadıklarını,kısıtlının rehabilitasyon merkezinde tedavi görmesi gerektiğini ancak tedavi masrafı olan aylık 450 TL'yi ödeyecek maddi imkanı bulunmadığını, davalı ...'ın davacı ve vasinin babası olup davalı ...'in de kısıtlanarak halen evli olduğu eşi ...'ın vasi tayin edildiğini, davalının yurt içi ve yurt dışından emekli maaşı aldığını, davacı vasisi Davut'un da özürlü olduğunu, bakmakla yükümlü olduğu eş ve iki çocuğunun bulunduğunu bu nedenle kardeşi İsa'nın masraflarını karşılama gücünün bulunmadığını belirterek dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 1.000.TL yardım nafakasına hükmedilmesini ve nafakanın ÜFE-TÜFE oranında arttırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vasisi; davalının bakıma muhtaç olduğunu, aldığı maaşın bakımına zor yettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne,dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı için aylık 350.TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine ; Belirlenen nafakanın gelecek yıllar için TÜİK tarafından tespit edilen ÜFE oranında kararın kesinleşme tarihindeki yıllık oran esas alınmak suretiyle arttırılmasına karar verilmiş,hüküm davacı vekili ve davalı vasisi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince; TMK.'nun 364/1.maddesinde; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür",

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemeleri yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemeleri yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; davacı ...'ın %97 oranında zihinsel ve görme engeli bulunduğunu, sürekli olarak başkasının bakımına muhtaç olduğu, kardeşi ...'ın, davacıya vasi tayin edildiği, halen birlikte yaşadıkları , kısıtlının rehabilitasyon merkezinde tedavi görmesi gerektiği , davacının babası olan davalının ise yurt dışından emekli olup aylık 2.000-3.000 TL emekli maaşının bulunduğu, eşi Müesser Uyanık'ın davacıya vasi tayin edildiği , davalının aynı zamanda yurt içinden de emekli maaşı bulunduğu ve kiraya verilen taşınmazları bulunduğu yönünde iddialar olduğu ancak bu hususlarda dosya içerisinde herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmaktadır .

Mahkemece; davalının emekli maaşı, kiraya verilen taşınmazı olup olmadığı araştırılarak ve davalının vesayet dosyası da incelenerek sonucuna göre tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, davacının ihtiyaçları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TMK’nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktara hükmedilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Mahkemece; davalının emekli maaşı, kiraya verilen taşınmazı olup olmadığı araştırılarak ve davalının vesayet dosyası da incelenerek sonucuna göre tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, davacının ihtiyaçları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TMK’nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktara hükmedilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ :Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.