muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/513, Karar No: 2011/5629, Tarih: 10.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/513 E.  ,  2011/5629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, adına kayıtlı 16290 sayılı parsele davalının taşkın yapılanma suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı,binayı kendisinin yapmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Karşı davacılar, yıkımı istenen binayı iyi niyetle yaptıklarını bildirerek temliken tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Mahkemece, haksız müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne; takip edilmeyen karşı davanın ise açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.05.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat Ö... S... İle temyiz edilen vekili Avukat Y... Y... Geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve yıkım; karşı dava, temliken tescil isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 16290 parsel sayılı taşınmazın davacı adına, komşu 16588 parsel sayılı taşınmazın ise yarı yarıya Saim Sayan ve Naim Sayan adlarına kayıtlı oldukları; davalı A... Ltd. Şti.'nin kullanımındaki 16588 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan iki katlı karkas binanın 29.92 m2. lik ve 3 katlı ek binanın 5.78 m2. lik kısımlarının 16290 parsel sayılı davacı taşınmazına taştığı, ayrıca 13.30 m2. lik arsa tecavüzü bulunduğu anlaşılmaktadır.

16290 sayılı parsel maliki davacı, davalı A... Ltd. Şti. aleyhine el atmanın önlenmesi ve yıkım istekli asıl davayı; 16588 sayılı parsel malikleri S... S... Ve N... S... Da, davacı aleyhine temliken tescil istekli karşı davayı açmışlardır.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne; karşı davanın ise takip edilmediğinden bahisle açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm asıl davanın davalısı tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği gibi, taşınmaz üzerinde temelli ve kalıcı nitelikte bir yapı inşa edilmesi durumunda TMK.’nun 684 ve 718. madde hükümleri ile; yapının, üzerinde veya altında bulunduğu taşınmazın tamamlayıcı parçası (mütemmim cüzü) haline geleceği ve ana taşınmazın mülkiyetine tabi olacağına ilişkin “üst toprağa bağlıdır” kuralı getirilmiştir.

Bilindiği gibi, taşınmaz üzerinde temelli ve kalıcı nitelikte bir yapı inşa edilmesi durumunda TMK.’nun 684 ve 718. madde hükümleri ile; yapının, üzerinde veya altında bulunduğu taşınmazın tamamlayıcı parçası (mütemmim cüzü) haline geleceği ve ana taşınmazın mülkiyetine tabi olacağına ilişkin “üst toprağa bağlıdır” kuralı getirilmiştir.

Söz konusu düzenlemeler karşısında, 16588 sayılı parseldeki yapıların davacı taşınmazına taştığı ve davada yıkım isteğinin de bulunduğu hususları birlikte gözetildiğinde, 16588 sayılı parsel malikleri olan S...S... Ve N... S... 'ın da davada yer almalarında zorunluluk vardır. Adı geçenlerin karşı davada davacı sıfatını taşımaları, asıl dava bakımından kendilerine taraf sıfatı yüklendiği sonucunu doğurmaz.

Hal böyle olunca, 16588 sayılı parsel malikleri S...S... Ve N... S... aleyhine ayrı dava açması yönünde davacıya önel tanınması, açıldığı takdirde eldeki dava ile birleştirilmesi ve ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, anılan usulü eksiklik giderilmeden işin esası hakkında hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1172, Karar No: 2017/4147, Tarih: 11.09.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/1172 E.  ,  2017/4147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.12.2013 gün ve 39-771 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalılar tarafından 21.07.2014 tarihli dilekçe ile harç yatırılmaksızın temyiz edilmiş, mahkemece eksik harcın yatırılması 22.07.2014 günlü muhtıra ile davalılara 24.12.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, yine mahkemece 27.11.2014 tarihli ek karar ile davalıların adli yardım isteği reddedilerek dosya daireye gönderilmiştir.

Bilindiği ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 334 ila 340.maddelerinde düzenlendiği üzere adli yardım, fakir bir kimsenin bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda bu mali külfetten geçici olarak muaf tutulmasıdır. 6100 sayılı Kanun'un 336/3.maddesine göre adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılacağı, 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği; böylece, temyiz aşamasında adli yardım talebi hakkında karar verme yetkisinin Yargıtay'a ait olacağı düzenlenmiştir.

Öte yandan; aynı kanunun 336/2.maddesi hükmü gereğince; adli yardım talebinde bulunan kişinin iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Ne varki somut olayda; davalılar adli yardım talebinde bulundukları 23.07.2014 tarihli dilekçe ekinde temyiz harç ve masraflarını karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmuş değildir.

Yukarıda değinilen düzenlemeler karşısında

1-Temyiz aşamasında adli yardım isteğinin mahkemece reddedilmiş olması doğru görülmediğinden, Yerel Mahkemece " adli yardım isteğinin reddine" ilişkin olarak verilen 27.11.2014 TARİHLİ EK KARARIN ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Toplanan deliller, mahkemece yapılan inceleme adli yardım talepli dilekçeye somut bir delil eklenmemiş olması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davalıların kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığından, başka bir deyişle 6100 sayılı HMK.' nun 334/1.maddesine belirtilen koşullar oluşmadığından ADLİ YARDIM TALEBİNİN REDDİNE,

3-Hükmü temyiz eden davalıların eksik kalan temyiz harcınıntamamlaması yönünden 1086 sayılı HUMK.' nın 434/3.maddesi uyarınca işlem yapılabilmesi ve sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3425, Karar No: 2014/14285, Tarih: 22.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/3425 E.  ,  2014/14285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2012/905-2013/1168

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralanan taşınmaza ait ortak gider alacağının davalı kiracıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Davalının temyiz itirazının incelenmesinde;

6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 14.7.2004 tarih, 5219 sayılı kanunla değişik 427.maddesi ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2.3.2005 tarih ve 9-82 esas ve 126 karar sayılı ilamı uyarınca temyiz konusu alacak hüküm tarihinde 1.820 TL’nin altında bulunduğundan hükmün kesin olması nedeniyle davalının temyiz isteminin REDDİNE,

2-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacının elektrik giderlerine yönelik temyiz itirazına gelince;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01/08/2012 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinde ısıtma ve işletme giderlerinin kiracıya ait olduğu kararlaştırılmıştır. Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda, kazan dairesinde bulunan sirkülasyon pompası ve brülörün iklim şartları ve ısıtma suyu sıcaklığına bağlı olarak aralıklı olarak devreye girip çalıştığı, bu nedenle elektrik tüketiminin sağlıklı bir şekilde tespitinin mümkün olmadığı, kazan dairesi elektrik sarfiyatı miktarını belirlemek için kazan dairesine tesis edilecek ek bir elektrik sayacı ile ölçümün mümkün olduğu bildirilmiştir. Mahkemece, davacının kazan dairesine müstakil bir sayaç koymak suretiyle sarf edilen elektrik miktarını tespit etme yükümlülüğünü yerine getirmemesi sebebiyle, ortak gider alacağının elektrik masrafına ilişkin bölümünün ispat edilemediği gerekçesiyle ortak gider alacak kalemleri arasında yer alan elektrik bedeline ilişkin istem reddedilmiş ise de, kiracı olan davalı, davacı kiralayanın sunduğu hizmetten faydalandığına göre bu hizmet için gerekli olan elektrik tüketiminden sorumludur. Kazan dairesine, ek bir sayaç takılmadığından bu giderin tam olarak tespiti mümkün olmasa bile geçmiş dönemlerde yapılan elektrik gideri ödemelerinden yararlanılarak gerekirse alanında uzman bir bilirkişiden yeniden rapor alınarak hakkaniyete uygun bir tüketim bedeli tespit edilerek davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz isteminin REDDİNE, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14242, Karar No: 2014/2213, Tarih: 31.03.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/14242 E.  ,  2014/2213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2013/14242

Karar No : 2014/2213

Tebliğname No : K.Y.B.2013/387078

Yüksek Adalet Bakanlığı’nın, uyuşturucu madde ithal etme suçundan sanık J.. A.. Azarı hakkında Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 05.10.2012 tarihinde 2012/330 esas ve 2012/350 karar sayı ile verilen "CMK'nın 223/8 maddesi gereğince sanık ile ilgili kovuşturmanın durmasına” ve “karar kesinleştiğinde dosyanın tasdikli fotokopisinin gereğinin yapılması için Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” yönelik kararın kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16.12.2013 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 05.10.2012 tarihinde 2012/330 esas ve 2012/350 karar sayı ile sanık hakkkında "CMK'nın 223/8 maddesi gereğince sanık ile ilgili Kovuşturmanın durmasına” ve “Karar kesinleştiğinde dosyanın tasdikli fotokopisinin gereğinin yapılması için Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında;

«Dosya kapsamına göre, sanığın açık kimliğine ulaşılamadığı, ara kararla yakalama emri çıkartılmasına karar verilmesine rağmen, sanığın açık kimlik bilgileri belirlenemediğinden yakalama emrinin çıkartılamadığı, yargılama yapılabilmesi için açık kimlik bilgileri olan bir şahsın zorunlu olduğu, bu hali ile açık kimlik bilgileri olmayan bir kişi hakkında hiçbir işlem yapılmasının mümkün olmadığı, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca durmasına, iddianamede belirtilen sanığın açık kimlik bilgilerinin tespit edilebilmesi için dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesindeki "Soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda anılan maddedeki şartların gerçekleşmediği, bu nedenle mahkeme tarafından soruşturma dosyasının içerisinde yer alan bilgilere göre veya yargılama aşamasında re'sen araştırma yapılarak sanığın gerçek kimlik bilgilerinin elde edilebileceği, iddianamenin kabul edilmesinden sonra yargılama aşamasında ortada gerçekleşmesi gereken herhangi bir şart bulunmazken durma kararı verilip yeniden dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, belirtilen kararın bozulması istenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir. " hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kimliği bilinen sanığın kimliğine ulaşılamadığı ve kimlik bilgileri belirlenemediği gerekçesiyle kovuşturmanın durmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı olup kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde olduğundan; Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05.10.2012 tarih 2012/330 esas ve 2012/350 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1640, Karar No: 2017/2923, Tarih: 27.09.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1640 E.  ,  2017/2923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölümüne neden olma

HÜKÜM : TCK.nun 86/3-b, 87/son, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya kapsamına göre; 2008 doğumlu maktul ...'in, babası olan katılan ... ile sanık ...'in olay tarihinde resmi nikah olmaksızın birlikte yaşadıkları, sanığın tüm aşamalardaki birbirine benzerlik gösteren savunmalarına göre, yatağı üzerinde zıplayan maktulün, yere düşerek bilincini kaybetmesi üzerine hastaneye götürdüğü ve devamında yapılan tedaviler neticesinde maktulün öldüğü, katılan ... katılanın akrabası olan tanıkların sanığın olay öncesinde maktulü darp ettiğine ilişkin duyumları olduğunu beyan ettikleri, ancak olay günü sanığın maktulü darp ettiğine veya onu düşürerek ölümüne sebep olma eylemine yönelik bir tanığın bulunmadığı, sanığın tüm aşamalarda suçlamaları reddettiği, katılan ... tanıkların duyum üzerine bir takım iddialarda bulundukları, maktulün ölümüne ilişkin alınan Adli Tıp 1. İhtisas Dairesi raporunda ise, maktulün sağ frontal bölgesinde bulunan subaraknoid kanamaya ve ölümüne neden olan yaralanmasının sert ve künt bir cismin havalesi ile veya düşmesi ya da düşürülmesiyle oluşabileceğine ilişkin rapor dikkate alındığında, sanığın kasten öldürme veya kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca sanığın beraati yerine, yanılgılı ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemedeki temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanık ...'in başka bir suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse TAHLİYESİNE, 27/09/2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9305, Karar No: 2009/11984, Tarih: 16.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/9305 E.  ,  2009/11984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MENDERES ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2008

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davalarda;

Davacı, tapuda Hazine adına kayıtlı 791 parsel sayılı taşınmaza ve kadastro tespitinde tescil harici bırakılan taşınmaza davalı tarafından muhdesat yapılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek  tescil, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı taraf, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı iddiası sabit görülerek, davaların kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı E.K.. mirasçıları tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava ve birleşen dava tescil, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli yerlerden 791 parsel sayılı taşınmazın öncesinde, sonradan dava sırasında ölen davalı E.K..ile dava dışı E..ve İ.. K.. adlarına kayıtlı iken, Hazine tarafından açılan tapu iptal ve tescil davası sonucunda Hazine adına tesciline karar verildiği, Hazinenin anılan bu taşınmaz ve çekişmeli tescil harici yere davalının muhdesat yapmak suretiyle elattığını ileri sürerek, eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Ne varki, arzın mütemmim cüz'ü (bütünleyici parçası) oldukları anlaşılan muhdesatların zeminin mülkiyetine tabi olmaları nedeniyle (TMK: 684) yıkım istekli davalarda, davanın yapı maliklerine de  yöneltileceği kuşkusuzdur.

O halde, muhdesat malikleri olduğu anlaşılan E.K.. ile İ. K..'a husumet tevcih edilmesi, ondan sonra işin esasının karara bağlanması gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı mirasçılarının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün, yalnızca belirtilen nedene hasren BOZULMASINA, şimdilik sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.11.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/410, Karar No: 2013/1216, Tarih: 28.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/410 E.  ,  2013/1216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece de bu yönde hüküm kurulmuştur.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 09.02.2012 tarihli ve 2012/1 sayılı Kararı uyarınca, davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 6. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 6. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1594, Karar No: 2010/7995, Tarih: 27.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1594 E.  ,  2010/7995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dairece 03.05.2010 günü incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör.... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan erik, ceviz, ve armut ağaçlarının 2009 yılı itibarıyla yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.