muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/17322, Karar No: 2010/19903, Tarih: 30.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/17322 E.  ,  2010/19903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Düzce Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.04.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve yoksulluk nafakaları yönünden duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; duruşma giderleri karşılanmadığından davacının duruşma isteminin reddine, dosya üzerinde inceleme yapılmasına karar verilip bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kadının 14.01.2008 tarihinde açmış olduğu boşanma davasından sonra davalının 13.02.2008 tarihinde karısının eve dönmesi için ihtar çektiği ve böylece bu tarihe kadar kadından kaynaklanan kusurları affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı sabit olmuştur. Toplanan delillerden; davalı kocanın eşi ve kayınvalidesine şiddet uyguladığı, eşini ailesi ile görüştürmediği, boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

a-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

b-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

c-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.11.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/34719, Karar No: 2017/843, Tarih: 25.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/34719 E.  ,  2017/843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil ... ile davalı....... Tıp Merkezi vekili avukat.....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tıp merkezine enjeksiyon yaptırması gerektiğinden 24/08/2011 tarihinde başvurduğunu, saat 20.00 sularında enjeksiyon ve pansuman yapıldığını, ancak enjeksiyondan sonra derin bir acı hissettiğini, sol ayağında ve bacağında acı oluştuğunu ve ayağının uyuşmaya başladığını, ayağa kalkamadığını yere düştüğünü, zor bir şekilde evine gidebildiğini ve o tarihten bu güne kadar ayakta iyileşme olmadığını, çeşitli hastanelerde tedavi gördüğünü ileri sürerek; 100.000,00 TL manevi tazminat ile 2.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının şikayetlerinin bel fıtığı hastalığı ile uyumlu olduğunu, enjeksiyonu yapan hemşirenin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tıp merkezinde yapılan enjeksiyon uygulaması sonucu zarara uğradığı iddiası ile eldeki tazminat davasını açmıştır. Her ne kadar mahkemece, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 20.06.2014 tarihli raporu benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; somut olayda mahkemece hükme dayanak kılan Adli Tıp Kurumu raporu davacının aşamalarda dile getirdiği itirazlarını karşılar mahiyette ve yeterli değildir. O halde mahkemece, konu ile ilgili tüm tıbbi dökümanlar dosya içerisine alınarak, üniversite öğretim üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, davacıların itirazları da karşılanmak suretiyle olayda davalıya atfı kabil bir kusur bulunup bulunmadığı konusunda, nedenleri açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı ederek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4225, Karar No: 2021/5382, Tarih: 16.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/4225 E.  ,  2021/5382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak;

1-Sanığın temyiz dilekçesinde Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden verilme " ceza ehliyeti yoktur raporu" bulunduğunu ileri sürmesi karşısında; sanığın 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesi anlamında “işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azalmış” olup olmadığı usulen araştırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sanık hakkında TCK' nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken adli sicil kaydındaki hangi ilamın tekerrüre esas alındığı gösterilmemesi yasaya aykırı,

b)Yargılama gideri olarak hesaplanan miktarın inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklılarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan daha az olmasına rağmen sanıktan tahsiline karar verilmesi,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

ST
Yargıtay — Esas No: 2016/2121, Karar No: 2016/9961, Tarih: 06.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/2121 E.  ,  2016/9961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, elatmanın önlenmesi

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.06.2012 tarih ve 134/166 sayılı hükmün Daire'nin ... sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Bir kısım davalılar tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; hüküm, Dairenin ... sayılı ilamıyla onanmış, hükmü temyiz eden bir kısım davalılar vekili süresi içerisinde karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Ne var ki; karar düzeltme isteğinde bulunan ve vekaletnamesinde kanun yollarından feragat yetkisi bulunan bir kısım davalılar vekili Daire Başkanlığına sunmuş olduğu 24.05.2016 havale tarihli dilekçesi ile karar düzeltme isteğinden feragat ettiğini açıklayarak karar düzeltme isteğinden vazgeçmiştir. Vaki feragat nedeniyle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1268, Karar No: 2016/3893, Tarih: 11.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/1268 E.  ,  2016/3893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/03/2015 tarih ve 2014/675-2015/198 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ...’ye 15.10.1999 tarihinde 33.000,00 TL yatırdığını, yatırılan bu paranın davalı bankadan 15.10.1999 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsili için ... Asliye Ticaret Mahkemesi'ne dava açtıklarını, yapılan yargılama sonucunda verilen mahkeme kararında davanın kabul edildiğini ancak paranın yatırıldığı tarihin 15.10.1999 olarak belirlenmesine rağmen hüküm fıkrasında faizin başlangıcı olarak 15.10.2009 tarihinin yazıldığını, bu şekilde müvekkilinin 10 yıllık faiz alacağından mahrum kaldığını ileri sürerek 33.000,00 TL mevduat alacağına 15.10.1999 tarihinden 15.10.2009 tarihine kadar işlemiş faiz alacağından şimdilik 1.000,00 TL’sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .., savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili; bu davayla ilgili kesin hüküm bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer’i müdahil ... vekili; davanın ...'ye tevcih edilmesi gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre; ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nde 2012/84 Esas ve 2013/88 Karar sayılı dosyasında tarafların birebir aynı olduğu ve davacının paranın yatırılma tarihinden itibaren faiz talep ettiği, yargılama neticesinde 33.000,00 TL’nin 15.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verildiği, verilen kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, davacı vekili tarafından mahkemenin gerekçeli kararının tebliğ alındığı ve 05.06.2013 tarihli dilekçesinde "hükmün onanmasını" talep ettiği, davacı vekilinin bu hata ile ilgili bir temyiz taleplerinin olmadığı, yani davacı tarafından kararın bu hali ile benimsendiği, bu durumda taraflar açısından ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin kararının her anlamda kesin hüküm niteliği kazandığı gerekçesiyle kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve fer'i müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve fer'i müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1-Fer'i müdahil ... vekili, verdiği temyize cevap dilekçesinde kararın bozulması isteminde bulunmuş olup, bu haliyle ... vekilinin söz konusu dilekçesi temyiz istemi mahiyetinde ise de, temyiz dilekçesinin, temyiz defterine kaydedilmediği, temyiz harcının da yatırılmadığı ve bu nedenle HUMK'nın 434. maddesi gereğince, süresinde usulünce yapılmış temyiz istemi bulunmadığı anlaşıldığından fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8572, Karar No: 2013/21868, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/8572 E.  ,  2013/21868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 09.03.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 32 oranında sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığından davacının maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının davalıya ait açık ceza ve infaz kurumu iş yurdunda hükümlü olarak çalışırken kaza geçirerek % 32,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık yapılan işin ve işçinin İş Kanunu kapsamında kalıp kalmadığı giderek görevli mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup kıyas veya yorum yolu ile genişletilemez yahut değiştirilemez. Taraflarca ileri sürülmese bile mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. İş mahkemelerinin görev alanını hakim, tarafların iddia ve savunmalarına göre değil, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesini esas alarak belirleyecektir. Anılan maddede; işçiyle işveren veya işveren vekili arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıkların İş Mahkemelerinde çözümleneceği hükmü öngörülmüştür. Maddede belirtildiği üzere, İş Mahkemesinin görevli olması için şu iki unsurun birlikte gerçekleşmesi koşuldur. a)Uyuşmazlığın tarafları işçi ve işveren (ya da işveren vekili) olmalıdır. b)Uyuşmazlık iş sözleşmesinden veya İş Kanunundan kaynaklanmalıdır.

Davanın tarafları işçi ve işveren olup dava konusu olay bakımından bu koşul gerçekleşmiştir. Uyuşmazlığın iş sözleşmesinden veya İş Kanunundan kaynaklanması gerektiğine ilişkin koşula gelince:

Davanın tarafları işçi ve işveren olup dava konusu olay bakımından bu koşul gerçekleşmiştir. Uyuşmazlığın iş sözleşmesinden veya İş Kanunundan kaynaklanması gerektiğine ilişkin koşula gelince:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 4/1-h maddesi gereğince “Rehabilite edilenler hakkında, bu kanun hükümleri uygulanmaz.” Ceza infaz kurumlarına bağlı iş yurtlarında yürütülen çalışma eğitim ve rehabilitasyon amaçlı olup bu faaliyetler hükümlülerin yeniden topluma kazandırılması ve meslek edinmesini sağlamaya yöneliktir. Bu suretle ceza infaz kurumlarında hükümlülerin iş ortamına uygun davranış modellerini geliştirmeleri, sağlıklı iletişim kurmaları ve yeniden toplum içine döndüklerinde düzenli iş sahibi olmaları sağlanmaya çalışılmaktadır. Devlet hükümlülerin; yiyecek, giyim ve barınma ihtiyaçlarını karşılamaktadır. İş yurtlarında hükümlülere bir ücret ödenmekte ise de ödenen bu ücret teşvik amaçlı olup, bununla hükümlüler çalışmaya teşvik edilmekte ve ayrıca cezasını tamamlayarak salıverildiğinde hükümlüye bir mali kaynakta sağlanmakta ve bu suretle bu insanların topluma yeniden suç makinesi olarak dönmeleri engellenerek, terbiye dilmiş, rehabilite edilmiş, topluma kazandırılmış fertler olarak toplum içine dönmeleri amaçlanır. Kısaca, rehabilite amaçlı çalışmanın yapıldığı davalı işyerinde çalışan işçi ile işveren arasındaki uyuşmazlığın iş mahkemesinde değil, görevli hukuk mahkemesine çözümlenmesi gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde, uyuşmazlığın çözümünün iş mahkemesinin görevinde olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19709, Karar No: 2011/21585, Tarih: 17.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/19709 E.  ,  2011/21585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınan ...’nin sanığın kendisine hitaben "bu yaptığın yanına kalmaz, kendine dikkat et,seni polis memuru olan ağabeyinde, diğer polislerde elimden alamaz, herkes benden korkar, polislerde korkar" dediğine ilişkin beyanını doğrular nitelikteki tanık ...’nun beyanı karşısında "hayata, vücut veya cinsel dokunulmazlığa" yönelik bir tehdit sözü söylenmediğinden bu haliyle eylemin TCY.nın 106/1-2. cümlesi kapsamında kaldığı gözetilmeksizin sanık hakkında TCY.nın 106/1-1. cümlesi uyarınca hükümlülük kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15139, Karar No: 2013/22824, Tarih: 13.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/15139 E.  ,  2013/22824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.05.2012 gün ve 2011/647-2012/234 sayılı kararı bozan Daire’nin 13.06.2013 gün ve 2013/8975-2013/12399 sayılı kararı aleyhinde davalılardan ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın Mersin Serbest Bölge Şubesi tarafından dava dışı Cihanpa-Cihaner İç ve Dış Tic. A.Ş. ve Ege Serbest Bölge Şubesi tarafından Cihaner Deri Tarım ve Gıda Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti'ne muhtelif tarih ve tutarlarda kredi kullandırıldığını, kullandırılan krediler için şahsi ve maddi teminatlar alındığını, ancak 5.521.043 YTL kadar tahsilat sağlanabildiğini, borçlu ve kefillerine ait taşınmazlar üzerine konan hacizlerin mevcut kamu ve 3.şahıs hacizlerinden dolayı satıştan pay isabet etmediğini, dosyaların aciz vesikasına bağlanması ihtimali nedeniyle alacağın tahsili imkanının bulunmadığını, dava dışı borçlu Cihanpa Cihaner İç ve Dış Tic. A.Ş. ile Cihaner Deri Tarım ve Gıda Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti'nin ortaklarının baba ve kardeş aile üyelerinden oluştuğunu, bu firmaların başka nam ve unvanlarla, aynı kişilerce perde arkasından faaliyetlerine devam ettiğini, firmalar arasında fiili ve organik bağ bulunduğunu, borçluların nam-ı müstear kullanarak faaliyetlerini kanuna karşı hile yaparak bu firmalar üzerinden devam ettirdiklerini, davalıların hukuk sistemini ve müesseselerini suiniyetli tasarruflarıyla kalkan olarak kullandıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 9.262.867 TL’nın 20/12/2000-14/09/2001 tarihlerinden itibaren tahsiline kadar bankanın kademeli temerrüd faizi oranları üzerinden hesaplanacak temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Cihaner Deri ve Deri Mamulleri Tic. ve San. Ltd. Şti. dışında kalan davalı vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2013/8975 Esas, 2013/12399 Karar sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalılardan ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2013/8975 Esas, 2013/12399 Karar sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalılardan ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılardan ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan ... alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 13.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.