muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7981, Karar No: 2023/3467, Tarih: 20.06.2023

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda, dosya içerisinde yer alan dava konusu yerlerin fotoğraflarında "D" harfi ile gösterilen kısmın taşlık ve kayalık olduğu, içerisinde toplu halde taş yığıntısı olduğu, 07.03.2018 ve 03.04.2019 tarihlerinde yapılan keşifte mahkeme gözleminde taşınmazda arpa ekili alan dışında kalan yerlerin taşlık ve kayalık yapıda olduğunun ve taşınmazın orta kısmında harabe şeklinde bağ evi bulunduğunun bildirildiği, 27.04.2018 havale tarihli iki kişilik ziraat bilirkişisi kurulunun ek raporunda ise "D" harfi ile gösterilen yerin taşlılık oranının fazla olduğu, taşınmazın tarımsal amaçlı kullanılmayan taşlık kayalık alanlardan oluştuğu ve içerisinde yıkılmış bağ evi bulunduğu, komşu parsellerde tarımsal faaliyetin yapıldığı açıklanmış, sonuç kısmında da; imar ihyası yapılmamış, zirai olarak değerlendirildiğinde ekonomik olarak tarım yapılan tarım arazisi vasfında olduğu bildirildiği görülmüştür. İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı öncesi ilk kararda bu raporun maddi hatadan kaynaklı çelişkiye sebep olduğu şeklinde açıklama yapılmış ise de; dosya içerisinde yer alan fotoğraflar, bilirkişi raporlarındaki bilgiler ve Mahkeme gözlemleri hep bir arada değerlendirildiğinde "D" harfi ile gösterilen dava konusu alan yönünden imar-ihyanın tamamlanmadığı anlaşılmaktadır.

3. Hal böyle olunca, "D" harfi ile gösterilen kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine.

2. İlk Derece Mahkemesinin dava konusu "A", "B", "C" harfleri ile gösterilen kısımların yönünden davanın kabulüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

3. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile "D" harfi ile gösterilen kısım yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

4. İlk Derece Mahkemesi kararının "D" harfi ile gösterilen kısım yönünden BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8488, Karar No: 2015/10825, Tarih: 09.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8488 E.  ,  2015/10825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2014

NUMARASI : 2014/301-2014/437

Taraflar arasındaki tazminat istemine ilişkin davada İstanbul 2. Asliye Hukuk ve 44. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, “Davacı sigorta şirketinin, sigortalısının halefi olarak dava açtığı, davanın haksız fiilden kaynaklandığı” gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise, “Her iki tarafın da tacir olduğu ve bu nedenle Ticaret Mahkemesinin görevli bulunduğu” gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 sayılı TTK'nın 1481. maddesi uyarınca, sigortacı, sigorta tazminatını ödedikten sonra hukuken sigortalı yerine geçer ve sigortalının gerçekleşen zarardan dolayı sorumlulara karşı dava hakkı varsa bu hak, tazmin ettiği bedel tutarında sigortacıya ait olur. Benzer hükümler mülga ticaret kanunlarında da yer almış olup, Yargıtay'ın 22.03.1944 tarih 1944/9 K. sayılı içtihatları birleştirme kararında, sözkonusu halefiyetin kanuni bir halefiyet olduğu, halefiyet yoluyla açılan davada sigortacının, sigortalısının yerine geçtiği, davacı sigorta şirketi diye davanın ticari dava sayılamayacağı açıklanarak, “Sigortacının, sigorta poliçesinden münbais olmayıp kanundan aldığı bir selahiyete istinaden ve haksız fiil sebebiyle alacaklı yerine kaim olarak hareket ettiği davada hukuk mahkemesine başvurması lazım geleceği” belirtilmiştir. Somut olayda, davalı sigorta şirketi, sigortalısının halefi olarak dava açtığı ve sigortalısı da tacir olmadığı için, davanın her iki tarafının da tacir olduğundan söz edilemez.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer yasalarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-c maddesinde, 6098 sayılı TBK'nın “saklama sözleşmelerini düzenleyen 561 ilâ 580 inci maddelerinde” öngörülen hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır.

TTK'nın 4/1-c maddesinde, 6098 sayılı TBK'nın “saklama sözleşmelerini düzenleyen 561 ilâ 580 inci maddelerinde” öngörülen hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır.

6102 sayılı TTK'nın 1481. maddesi uyarınca, sigortacı, sigorta tazminatını ödedikten sonra hukuken sigortalı yerine geçer ve sigortalının gerçekleşen zarardan dolayı sorumlulara karşı dava hakkı varsa bu hak, tazmin ettiği bedel tutarında sigortacıya ait olur. Benzer hükümler mülga ticaret kanunlarında da yer almış olup, Yargıtay'ın 22.03.1944 tarih 1944/9 K.

sayılı içtihatları birleştirme kararında, sözkonusu halefiyetin kanuni bir halefiyet olduğu, halefiyet yoluyla açılan davada sigortacının, sigortalısının yerine geçtiği, davacı sigorta şirketi diye davanın ticari dava sayılamayacağı açıklanarak, “Sigortacının, sigorta poliçesinden münbais olmayıp kanundan aldığı bir selahiyete istinaden ve haksız fiil sebebiyle alacaklı yerine kaim olarak hareket ettiği davada hukuk mahkemesine başvurması lazım geleceği” belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı sigorta şirketi, sigortalısının halefi olarak dava açtığı ve sigortalısı da tacir olmadığı için, her iki tarafı tacir olmayan dava, TTK'nın 4/1 maddesinin ilk cümlesi anlamında nisbi ticari dava olarak kabul edilemez. Ancak dava, davacının sigortalısının, kendisine ait aracı, davalı şirkete ait otelin otoparkına bırakması ve araç park halinde iken çıkan fırtınada yıkılan bir kısım parçaların araca isabet etmesi ile araçta oluşan zarardan kaynaklanmaktadır. Sigortalıya ait aracın, otelin otoparkına bırakılması suretiyle sigortalı ile davalı şirket arasında, 6098 sayılı Yasanın 561 vd maddelerinde düzenlenen saklama sözleşmesi kurulmuştur. Sözleşme, davalı şirkete ait ticari işletmeyle ilgili bulunduğuna göre, dava, TTK'nın 4/1-c maddesi karşısında mutlak ticari dava olup, uyuşmazlığın aynı Yasanın 5/1. maddesi uyarınca asliye ticaret mahkemesinde çözüme kavuşturulması gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 44. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13708, Karar No: 2012/14561, Tarih: 11.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/13708 E.  ,  2012/14561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kazanın soldan hızlı gelen aracın sanığın dikkatini dağıtması ve sağ ön lastiğin patlaması nedeniyle olduğuna, olayda bilinçli taksirin bulunmadığına, cezanın fazla olduğuna, katılan ... vekilinin az ceza verildiğine bilinçli taksirle artırım oranının fazla olması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/398, Karar No: 2015/2632, Tarih: 18.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/398 E.  ,  2015/2632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “kamulaştırmasız el atma nedeni ile tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Van 3. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.05.2012 gün ve 2010/31 E – 2012/118 K sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 05.11.2012 gün ve 2012/15790E - 2012/21320 K sayılı ilamı ile;

(... Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile pilon yerlerine ilişkin ecrimisile karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak toplam 5879,02 m2 lik irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 6’sını geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre, irtifak hakkı bedelinin fazla belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir....)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı vekili; Van İli Merkez İlçe Yalınağaç Köyünde bulunan 104 ada 12 parsel numaralı taşınmazın davacıya ait olduğunu,davalı kurum tarafından 2006 yılında enerji nakil hattı kurulmak suretiyle taşınmaza kamulaştırmasız el atıldığını, davalı kuruma 13/10/2009 tarihinde başvuru yapıldığını davalı kurum tarafından kamu yararı kararı alınmış olduğu taşınmaz üzerinde 3.680.02 m2 irtifak hakkı ve 20.50 m2 pilon yeri mevcut olduğunun bildirildiğini, ancak kamulaştırma bedeline ilişkin herhangi bir açıklama yapılmadığını belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak suretiyle 5000TL pilon yeri ve irtifak hakkı bedelini dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, 2100TL ecrimisil bedelinin ise yıllık her dönem başından itibaren işleyen faiziyle birlikte davalı kurumdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının taşınmazında bir adet hat olduğunu, Van- Erçek-Özalp-Saray enerji hattı olup bu hat ile 2007 yılında kamulaştırma sürecinde el atıldığını,kamulaştırma işlemlerinin de devam ettiğini,hak düşürücü süre nedeni ile davanın reddi gerektiğini,enerji nakil hattı geçirilmesi sebebiyle taşınmaza zarar verilmediğini, taşınmazda değer düşüklüğünün binde bir olduğunu, davacının iyi niyetli olmadığını, ecrimisil tazminatının kötü niyet olmadığından bu davada istenemeyeceğini kamulaştırma çalışmalarının bitmesinin beklenilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin; yargılama sırasında alınan bilirkişi kurulu raporunu benimsemek suretiyle davanın kısmen kabulüne dair verdiği karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece “irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 6'sını geçemeyeceğine” işaretle ve “yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespit edildiği” gerekçesiyle bozulmuş; Yerel Mahkemece, “irtifak hakkı nedeniyle dava konusu taşınmazda değer düşüklüğü oranının taşınmazın değerinin %6'sını geçmediği” gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; dava konusu taşınmazda davalı kurum tarafından enerji nakil hattı geçirilmesinden kaynaklanan irtifak hakkı nedeni ile taşınmazda oluşan değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %6'sını geçip geçmediği noktasında toplanmaktadır.

16.5.1956 gün, 1/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, taşınmazına kamulaştırmasız el konulan kimse, değer karşılığının verilmesini isteyebileceği gibi, el atmanın önlenmesini de isteyebilir. Kamulaştırmasız el koyma nedeniyle tazminat davalarında taşınmaza değer biçmede kıyasen Kamulaştırma Kanunu hükümleri uygulanmaktadır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun değer tespiti esaslarını düzenleyen 11.maddesinin son fıkrasında, “Kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı tesisinde, bu kamulaştırma sebebiyle taşınmaz mal veya kaynakta meydana gelecek kıymet düşüklüğü gerekçeleriyle belirtilir. Bu kıymet düşüklüğü kamulaştırma bedelidir” denilmek suretiyle, irtifak hakkı karşılığının ne olduğu hükme bağlanmıştır.

Buna göre, taşınmaz malın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı geçirildikten sonraki değeri arasındaki fark, irtifak bedelidir.

Kısaca; irtifak bedelinin tespiti için, üzerinde irtifak tesis edilen taşınmazın niteliğine göre 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun değer takdiri esaslarını düzenleyen 11. maddesi gereğince tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra, aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmaz malda meydana gelecek değer düşüklüğünün gerekçeleri ve buna göre oran ve tutarının belirtilmesi; bu şekilde yapılacak inceleme sonunda belirlenen iki değer arasındaki farkın bulunması gerekir.

Somut olayda; dava konusu toplam 30.603,45 m² yüzölçümlü taşınmaz için alınan, 28.02.2011 tarihli elektrik mühendisine ait bilirkişi raporunda taşınmazdan geçirilen A harfli enerji nakil hattı için irtifak alanının 3.680,22 m² harfli enerji nakil hattı için irtifak alanı 2198,80 m² olup taşınmazdaki toplam irtifak alanı 5879,02 olarak tespit edilmiştir. Hükme esas alınan 28.03.2011 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ise A harfi ile gösterilen enerji nakil hattı için doğru şekilde 3680,22 m² irtifak alanı üzerinden %4 oranında değer düşüklüğü belirlenmiştir. Ancak taşınmaz üzerinde B harfi ile gösterilen enerji nakil hattı için yapılan değerlendirmede irtifak alanı 2198,80 m² olduğundan değer düşüklüğü bu irtifak alanı üzerinden %2 oranında belirlenmesi gerekirken dosya kapsamına uymayan 4.290m²' lik irtifak alanı üzerinden %5 oranında değer düşüklüğü hesaplanması isabetli olmamıştır.

Bu itibarla taşınmazın tüm değerinin toplamda %6'sını aşacak şekilde %9 oranında değer düşüklüğü tespit eden bilirkişi raporuna göre irtifak hakkı bedelinin fazla belirlemesi doğru görülmemiştir.

O halde yukarıdaki ilave nedenlerle ve bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine 18.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15517, Karar No: 2016/14819, Tarih: 21.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15517 E.  ,  2016/14819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, dava hakkında husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalının sahibi olduğu "...................... kursunda" direksiyon hocası olarak çalıştığını, müvekkilinin 21/05/2014 tarihinde imzalamış olduğu bir yıl süreli iş sözleşmesinin 5. maddesinin c maddesine göre "asıl görevli aylık ücretli eğitim personeli aylık ücreti ,yönetmeliklere göre yükümlü bulundukları görevleri yapmaları şartı ile yılda 12 ay resmi okullardaki gibi ödenir" hükmü gereğince müvekkilinin 12 aylık maaşının ödenmesi gerektiğini, defalarca istenmesine rağmen ücret alacaklarının ödenmediğini, maaşının ödenmemesi nedeni ile davalıya Üsküdar 13.Noterliğinin 27/02/2015 tarih ve 06351 yevmiye nolu ihtarnamesi keşide edildiğini, 24/02/2014 tarihinde sözlü olarak davacı müvekkilinin işe gelmemesi gerektiğinin kendisine iletildiğini, davalı tarafın bu ihtarnameye karşı hiçbir ödeme yapmayıp ihtarnameye de cevap vermediğini iddia ederek müvekkilinin ücret alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davada müvekkilinin husumet yönünden taraf ehliyeti bulunmadığını, bu yönüyle davanın usulden reddi gerektiğini, davacının işçilik alacağı olduğunu iddia ettiği işyerinin unvanının SGK kayıtlarında mevcut olduğu gibi “..................... olduğunu, davacının, müvekkilinin çalışanı olmadığını, davacının, müvekkilinin bir çalışanı olmadığı için sözü edilen ihtarnameye cevap verme gereği duyulmadığını, bu nedenle haksız, mesnetsiz açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, SGK kayıtlarına göre davacının çalıştığını iddia ettiği 1188872 sicil numaralı işyerinin ...............adına kayıtlı olduğu, taraflar arasında imzaların iş sözleşmesinde ... isminin "İşveren (kurucu) veya temsilcisi" yazısı altında okunduğu, tüm bunlar nazara alındığında davalının husumetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın husumet yokluğundan davanın karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, SGK kayıtlarına göre davacının çalıştığını iddia ettiği 1188872 sicil numaralı işyerinin ...............adına kayıtlı olduğu, taraflar arasında imzaların iş sözleşmesinde ... isminin "İşveren (kurucu) veya temsilcisi" yazısı altında okunduğu, tüm bunlar nazara alındığında davalının husumetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın husumet yokluğundan davanın karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. Maddesi ile bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkün olduğu, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilebileceği, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde hâkimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebileceği düzenlenmiştir. Hasımda yanılma halinde taraf değişikliği karşı tarafın muvafakati ile gerçekleştirilebilirken maddi hata bulunması, dürüstlük kuralına aykırı olmaması veya hasımda yanlışlığın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde ise karşı tarafın muvafakati aranmaksızın hakim tarafından kabul edilmek suretiyle yapılabilmektedir.

Somut uyuşmazlıkta davacı 21.05.2014-24.02.2015 tarihleri arasında davalının sahibi olduğu "Ö............... kursunda" direksiyon hocası olarak çalıştığını iddia etmektedir. Dosya kapsamında yer alan SGK hizmet cetveline göre ise, davacı 21.05.2014 -06.06.2014 tarihleri arasında “..............” unvanlı işyerinde, 07.06.2014-20.06.2014 tarihleri arasında “.............” unvanlı işyerinde ve 21.06.2014 sonrası yine “..............” unvanlı işyerinde çalışmıştır.

Yine dosyada yer alan ............ cevabi yazısında, davacının çalıştığını iddia ettiği "...............kursu” isimli işyerinin ..............'e ait olduğu belirtilmiştir.

SGK işyeri tescil kayıtlarından ve dosyada yer alan davalı adına sunulan vekaletname içeriğinden, davalı ...’nun “.............. sürücü kursunun yetkilisi olduğu anlaşılmaktadır. Davacının dosyaya iş sözleşmesi sunduğu, bu iş sözleşmesini davalı ...’nun “................”nun işvereni/temsilcisi sıfatıyla imzaladığı görülmektedir. Yargılama sırasında davalı ..., taraflar arasındaki iş sözleşmesinin altındaki imzaya itiraz etmemiş, davalı vekili celsede alınan beyanında “müvekkilinin ............’ın temsilcisi olarak sözleşmeyi imzaladığını” beyan etmiştir.

Bu durumda, her iki sürücü kursunun isminin benzer olması, davacının SGK hizmet cetvelinde bu iki sürücü kursunda birbirini takip eden şekilde çalışmasının görülmesi ve davalının resmi kayıtlara göre “...........” kursunun yetkilisi iken “Özel Formula Kurfalı Kursu”nun işvereni/temsilcisi sıfatıyla davacının iş sözleşmesini imzalaması ve imzaya da itiraz etmemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacının husumet tevcihinde yaptığı hatanın, “kabul edilebilir yanılgı” olarak kabulü gerekir. Bu durumda ise, mahkemece davanın HMK 124 maddesi doğrultusunda husumetin doğru hasıma tevcihi için usulü işlemlerin tamamlanması yoluna gidilmelidir. Yazılı şekilde davanın husumetten reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

................
Yargıtay — Esas No: 2015/21108, Karar No: 2015/25965, Tarih: 16.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/21108 E.  ,  2015/25965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 15.03.2007 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7 maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 05.12.20013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.