muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/288, Karar No: 2017/289, Tarih: 23.05.2017

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 35/2. maddesi uyarınca yapılan uygulama sonucu verilen ceza miktarının isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

09.08.2011 tarihli yakalama tutanağında; ihbar üzerine olay yerine gidildiğinde mağdurun hastanede ameliyata alındığının bildirildiği, telefonla aranan sanığın polis memurlarının belirttiği yere gelerek teslim olduğu, suçta kullanılan bıçağın sanığın gösterdiği yerde bulunamadığı bilgilerine yer verildiği,

Mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Bakırköy Şube Müdürlüğünce düzenlenen raporda; iki adet kesici-delici alet yarası bulunduğu, bu yaralardan birinin, sol meme başının 5 cm üzerinde, göğüs boşluğuna nüfuz edip pnömotoraksa ve yaşamsal tehlikeye neden olduğu, diğer kesici delici alet yarasının ise göbek deliğinin 3 cm üzerinde, batın boşluğuna girip mide kesisine ve yaşamsal tehlikeye neden olduğu, kesici delici aletle oluşturulan bu yaralar dışında, mağdurun burnunda hassasiyete ve kanamaya neden olan ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte bir yaralanmanın daha bulunduğu tespitlerine yer verildiği,

Sanık hakkında düzenlenen raporda; darp ve cebir izine rastlanılmadığının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur ... kollukta ve Cumhuriyet savcılığında;...Alışveriş Merkezinde bulunan bir restoranda yirmi gün kadar önce komi olarak işe başladığını, sanıkla aynı iş yerinde çalıştığını ve aralarında zaman zaman tartışmalar yaşandığını, olay günü sanığın kendisine “Seninle dışarıda görüşürüz” dediğini, ancak bu tarz sözleri sanıktan daha önce de duyduğu için önemsemediğini, aynı gün saat 23.00 sıralarında çalıştığı yerden iş arkadaşları olan tanıklar ... ve ... ile birlikte çıktığını, iş yerinin otoparkında sanıkla karşılaştığını, sanığın herhangi bir söz söylemeden yüzüne yumruk atıp bıçakla karnına ve göğsüne vurduğunu, böyle bir saldırı beklemediği için kendisini savunamadığını, sanığın olay yerinden nasıl ve ne zaman uzaklaştığını yaşadığı şok nedeniyle hatırlayamadığını, şikâyetçi olduğunu,

Tanıklar ... ve ... ifadelerinde benzer şekilde; olay gecesi iş arkadaşları olan mağdurla saat 23.00 sıralarında iş yerinden çıkarak otoparka geldikleri sırada, sanığın bir şey söylemeksizin mağdura önce yumrukla vurduğunu, kavgayı ayırdıktan sonra bıçaklandığını fark ettikleri mağduru hastaneye götürdüklerini,

İfade etmişlerdir.

Tanıklar ... ve ... ifadelerinde benzer şekilde; olay gecesi iş arkadaşları olan mağdurla saat 23.00 sıralarında iş yerinden çıkarak otoparka geldikleri sırada, sanığın bir şey söylemeksizin mağdura önce yumrukla vurduğunu, kavgayı ayırdıktan sonra bıçaklandığını fark ettikleri mağduru hastaneye götürdüklerini,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... kollukta; aynı iş yerinde çalıştığı mağdurla zaman zaman şakalaşıp bazen de tartıştıklarını, olay günü mağdurun kendisine ve ailesine hakaret etmesi üzerine “İş çıkışı görüşelim” dediğini ve mağdurdan yarım saat önce iş yerinden çıkıp mağduru beklemeye başladığını, tanıklar ... ve ... ile beklediği yere gelen mağduru yanına çağırdığını, mağdurun kendisine küfür etmesi üzerine sinirlenip yumruk attığını, tanıkların ayırmak için araya girdiğini, bu sırada mağdurun da kendisine yumruk attığını, bunun üzerine pantolonunun cebinde taşıdığı bıçağı mağdurun göğsüne bir kez sokup çıkardığını ardından korkarak olay yerinden kaçtığını, bıçağı da boş bir araziye fırlattığını,

Cumhuriyet savcılığında; mağdurun kendisine küfretmesi üzerine karşılıklı yumruklaştıklarını, yanında taşıdığı çakı bıçağını çıkardığını, sonrasında ne olduğunu hatırlamadığını,

Mahkemede; olay gecesi konuşmak için yanına çağırdığı mağdurun kendisine hakaret etmesi üzerine mağdura bir iki kez yumrukla vurduğunu, tanıkların kavgayı ayırmak için kolundan tutup çektikleri sırada yere düştüğünü, bu esnada üzerine çullanan mağdurun kendisine yumrukla vurduğunu, kendisini korumak için bıçağını çıkarıp salladığını, mağdurun göğsünden kan geldiğini görünce korkarak olay yerinden kaçtığını, bıçağı da kaçarken yere attığını, öldürme kastının bulunmadığını,

Savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nun “Suça teşebbüs” başlıklı 35. maddesi;

“(1) Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur.

(2) Suça teşebbüs hâlinde fail, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onüç yıldan yirmi yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine dokuz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” şeklinde düzenlenmiştir.

Suça teşebbüste fail suçu tamamlamak amacıyla hareket etmesine karşın, elinde olmayan nedenlerden dolayı bunu gerçekleştirememekte, bu durumda kişiye tamamlanmış suça oranla daha az bir ceza verilmektedir.

5237 sayılı TCK’nun teşebbüsü düzenleyen 35. maddesinde; 765 sayılı TCK’nun aksine teşebbüs halinde cezanın belirlenmesi ile ilgili olarak “eksik teşebbüs - tam teşebbüs” ayrımına yer verilmemiş, adil ve eşit bir cezalandırma bakımından teşebbüs hareketinin meydana getirdiği zarar veya tehlikenin ağırlığının esas alınması öngörülmüştür.

5237 sayılı TCK’nun teşebbüsü düzenleyen 35. maddesinde; 765 sayılı TCK’nun aksine teşebbüs halinde cezanın belirlenmesi ile ilgili olarak “eksik teşebbüs - tam teşebbüs” ayrımına yer verilmemiş, adil ve eşit bir cezalandırma bakımından teşebbüs hareketinin meydana getirdiği zarar veya tehlikenin ağırlığının esas alınması öngörülmüştür.

Buna göre, suça teşebbüs durumunda hâkim, önce cezanın belirlenmesindeki ölçülere göre temel cezayı saptayacak, daha sonra bu konuya ilişkin hükümdeki sırayı takip ederek teşebbüs hükmünü uygulayacaktır. Bu hüküm uygulanırken de somut olayda ortaya çıkan zarar veya tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak teşebbüse ilişkin hükümde belirtilen sınırlar arasında bir ceza tayin edilecektir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık ile mağdurun aynı iş yerinde çalıştıkları, olay günü aralarında yaşanan tartışma sırasında mağdurun, sanığa ve ailesine yönelik hakaret içeren sözler sarf ettiği, sanığın bu haksız fiilin meydana getirdiği hiddetle iş çıkışında beklediği mağdura saldırarak, yumruk atıp bıçakla iki kez vurmak suretiyle, burun kanamasına, pnömotoraksa, midede yaralanmaya ve yaşamını tehlikeye sokan duruma neden olarak mağduru öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza belirlenmesi gerekirken, indirim oranının asgari düzeyde tutularak 15 yıl hapis cezası olarak belirlenmesinde isabet bulunmamaktadır.

Ayrıca, hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, isabetli bulunmayan yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.09.2015 gün ve 228-226 sayılı direnme hükmünün, sanık hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza belirlenmesi gerekirken, asgari oranda indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi isabetsizliğinden ve hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeninden BOZULMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1352, Karar No: 2025/207, Tarih: 08.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/1352 E.  ,  2025/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/250 E., 2016/291 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur tayininin ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, ceza miktarına, kazanın sanık bakımından önlenemez olduğuna, kusurunun bulunmadığına, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığına, beraatine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 21.26 sıralarında sanığın idaresindeki ticari tur otobüsü ile meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, 10.70 metre genişliğinde, düz, hafif eğimli, asfalt kaplı yolda, gece vakti açık havada seyri sırasında duramayarak ön ilerisinde kırmızı ışıkta beklemekte olan ...'u motosikleti ile otobüsün altına aldığı, bu esnada kendilerine yeşil ışık yanması sebebiyle karşıdan karşıya geçmekte olan ... Peeva ve Pear K. Pepeljvgoski'ye çarptığı, sonrasında seyrine göre solundan kavşağa giren otobüse çarptığı ve nihayetinde caddenin sağında park halinde bulunan polis aracına çarparak durabildiği, yayaların basit şekilde yaralandıkları ve sanıktan şikayetçi olmadıkları ancak sanığın çarptığı motosiklet sürücüsü ...'un öldüğü olayda, tam kusurlu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Mahkemece sanığın kırmızı ışık ihlali yapması sebebiyle hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulandığı belirtilmiş ise de, oluş ve dosya kapsamına göre sanığın idaresindeki otobüsle 50 km/s hız limiti bulunan eğimli yolda takograf kaydından anlaşıldığı üzere 80 km/s hız ile seyretmesi sırasında otobüsü ayak freni ile durmaya çalıştığı ancak aracı durduramadığı ve araçta mevcut imdat freni, etkili şaft freni gibi diğer fren tertibatlarını etkin şekilde kullanılmaması sonucunda kırmızı ışıkta beklemekte olan motosiklet sürücüsü ölene çarpması sonucunda kazanın gerçekleştiği, ölüm neticesini ortaya çıkaran kazanın kırmızı ışık ihlali sebebiyle ve kırmızı ışık ihlali sonrasında gerçekleşmediği ve bu nedenle de sanığın eyleminin bilinçli taksir kapsamında değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1-2-3 maddelerinde düzenlenen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/28, Karar No: 2018/54, Tarih: 20.02.2018

**Ceza Genel Kurulu         2018/28 E.  ,  2018/54 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Asliye Ceza - Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu

Günü : 27.11.2013 12.10.2017

Sayısı : 231-420 7347-30

Sanık ... hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununa muhalefet suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda; İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesince 27.11.2013 gün ve 231-420 sayı ile; suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanunun 47. maddesi ile 5015 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin yürürlükten kaldırıldığı ve sanığın eyleminin 5015 sayılı Kanunun 19/a-1. madde kapsamında idari para cezası gerektirdiği gerekçesiyle Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun görevli olduğuna karar verilmiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu Hukuk Dairesi Başkan vekili .... tarafından İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesine hitaben yazılan 10.02.2014 tarihli yazı ile; bu konuda kurumun yetkili olmadığı belirtilerek dosya iade edilmiş, İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesince görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmesi üzerine Özel Dairece, "1684 sayılı Umumi Mahkemeler ve Karar Hakimleri ve Mustantiklerle Umumi ve Hususi Kaza Salahiyetini Haiz Makamlar Arasındaki İhtilafın Halli Hakkında Kanunun 1. maddesi ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.10.2008 tarih 2008/189 E. 2008/213 K. sayılı ilamı karşısında uyuşmazlığın çözümü görevi Ceza Genel Kuruluna ait olduğundan dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine" karar verilmiş, Ceza Genel Kurulunca yapılan inceleme sonucu 28.02.2017 gün ve 124-114 sayı ile, "İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararına karşı kaza yetkisini haiz Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından verilen ve görev uyuşmazlığı oluşturan bir karar bulunmaması nedeniyle, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulunca, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığından söz edilemeyeceğinden, dosyanın incelenmeksizin Enerji Piyasası Düzenleme Kuruluna iade edilmesine" karar verilmiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunca 12.10.2017 gün ve 7347-30 sayı ile; Kurumun görev ve yetkisi kapsamında 5015 sayılı Kanunun 19. maddesinin ilgili hükümleri uyarınca tesis edilebilecek idari bir işlem bulunmadığı belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yerel Mahkeme ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlık; sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun mu görevli olduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ...'in, 25.09.2010 tarihinde kamyonetiyle 3.460 kilogram kaçak mazot taşıdığı iddiasıyla, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun Ek 5/1. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ...'in, 25.09.2010 tarihinde kamyonetiyle 3.460 kilogram kaçak mazot taşıdığı iddiasıyla, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun Ek 5/1. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu ve benzeri kuruluşlar yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Kanunun 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun suç tarihinde yürürlükte olan "Kaçak petrolü satışa arz eden, satan, bulunduran, bu özelliğini bilerek ticari amaçla satın alan, taşıyan veya saklayan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ve yirmibin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Kaçak petrolün ve kaçakçılıkta kullanılan suç araç ve gereçlerinin müsaderesine de hükmolunur" şeklindeki Ek 5/1. maddesi, 11.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanunun 47. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış, ancak maddede tanımlanan fiil suç olmaktan çıkarılmamış ve aynı Kanunun 54. maddesiyle 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 3. maddesinde 11. fıkra olarak, "Akredite laboratuvar analiz sonucuna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından belirlenen seviyede ulusal marker içermeyen, yasal yollarla Türkiye’de serbest dolaşıma girdiği belgelendirilemeyen veya menşei belli olmayan akaryakıtı; üreten, satışa arz eden, satan, bulunduran, bu özelliğini bilerek ticarî amaçla satın alan, taşıyan veya saklayan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır" şeklinde düzenlenmiş, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 89. maddesiyle de söz konusu fıkra; “Ulusal marker uygulamasına tabi olup da, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun belirlediği seviyenin altında ulusal marker içeren veya hiç içermeyen akaryakıtı;

a) Ticari amaçla üreten, bulunduran veya nakleden,

b) Satışa arz eden veya satan,

c) Bu özelliğini bilerek ve ticari amaçla satın alan,

kişi iki yıldan beş yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır. Ancak, marker içermeyen veya seviyesi geçersiz olan akaryakıtın kaçak olarak yurda sokulduğunun anlaşılması hâlinde, onuncu fıkra hükmüne istinaden cezaya hükmolunur” şeklinde değiştirilmiştir.

a) Ticari amaçla üreten, bulunduran veya nakleden,

b) Satışa arz eden veya satan,

c) Bu özelliğini bilerek ve ticari amaçla satın alan,

kişi iki yıldan beş yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır. Ancak, marker içermeyen veya seviyesi geçersiz olan akaryakıtın kaçak olarak yurda sokulduğunun anlaşılması hâlinde, onuncu fıkra hükmüne istinaden cezaya hükmolunur” şeklinde değiştirilmiştir.

5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun 19/2-a.1. maddesinde ise; “Lisans almaksızın lisansa tabi faaliyetlerin yapılması” halinde idari para cezası uygulanacağı hüküm altına alınmış, aynı maddenin dördüncü fıkrasında idari para cezalarının, ön araştırma veya soruşturma aşamasının tamamlanmasından sonra Kurul tarafından en geç üç ay içinde karara bağlanacağı belirtilerek, bu husus Kurulun görevleri arasında sayılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın, 25.09.2010 tarihinde kamyonetiyle kaçak mazot taşıdığı iddiasıyla, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun ek 5/1. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, sanık hakkında uygulanması istenen 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun Ek 5/1. maddesinin 11.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanunun 47. maddesiyle yürürlükten kaldırıldığı, ancak maddede tanımlanan fiilin suç olmaktan çıkarılmayıp aynı Kanunun 54. maddesiyle 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 3. maddesinin on birinci fıkrasında düzenlendiği, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 89. maddesiyle de söz konusu fıkranın değiştirildiği, yapılan bu düzenlemeler ile 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun Ek 5/1. maddesinde tanımlanan fiilin suç niteliğinin devam ettiği, bu nedenle atılı eyleme ilişkin değerlendirme yapıp uygulanacak yaptırımı belirleme görevinin adli mercie ait olduğunun kabulu gerekmektedir.

Bu itibarla, İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2013 gün ve 231-420 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına, 5607 sayılı Kanunun 17/2. maddesi uyarınca HSK’nın bazı yer adli yargı hâkimlerinin müstemir yetkilerinin belirlenmesine ilişkin kararları doğrultusunda dosyanın, 5607 sayılı Kanun kapsamında açılan davalara bakmakla görevli asliye ceza mahkemesine gönderilmesinin temini için İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2013 gün ve 231-420 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, 5607 sayılı Kanunun 17/2. maddesi uyarınca HSK’nın bazı yer adli yargı hâkimlerinin müstemir yetkilerinin belirlenmesine ilişkin kararları doğrultusunda 5607 sayılı Kanun kapsamında açılan davalara bakmakla görevli asliye ceza mahkemesine gönderilmesinin temini için İstanbul 12. Asliye Ceza gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2018 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.