muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4992, Karar No: 2012/16095, Tarih: 24.09.2012

Sigortalı sayılmazlar.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Eldeki davaya konu somut olayda, ürün satışından tarihi belirlenemeyen prim tevkifatı, 01.02.1975-30.11.2006 tarihleri arasında ziraat odası kaydı, 02.12.1999 tarihinden itibaren devam eden kooperatif kaydı, 2002 tarihinden itibaren mevcut olan tapulu arazileri ve 2002-2006 tarihleri arasında doğrudan gelir desteği bulunan davacının murisi yönünden mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece, ihtilaf konusu dönemde davacının murisinin ürün satışlarından prim tevkifatının yapılıp yapılmadığı ve Kurum kayıtlarına intikali araştırılarak, uyuşmazlık konusu dönemde davacının murisinin kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyetinin varlığı ve süresi yönünden gerekli inceleme ve araştırma yapılarak; nerede oturduğu, kendi mülkü veya miras yolu ile elde ettiği mülkte mi yoksa ortaklık ya da kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde mi tarımsal faaliyette bulunduğu; varsa, ortaklık veya kiralamaya ve arazi miktarına ait delillerin neler olduğu, icar sözleşmesi bulunup bulunmadığı; ilçe tarım müdürlüğü, tarım kredi ile yağlı tohumlar veya ürettiği ürün çeşitlerine göre üyesi olma ihtimali bulunan diğer kooperatif kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri; hangi tür ürünler ektiği, ne kadar ürün elde ederek nerelere sattığı, ürün teslimlerinden Bağ-Kur prim tevkifatı yapılıp yapılmadığı, tarımsal faaliyete ara verip vermediği, zirai kurum kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri, kooperatif ve bankalardan tarımsal amaçlı kredi kullanıp kullanmadığı, ortalama gelirinin ne kadar olduğu ve geçimini sağlamaya yetip yetmediği, tohum veya gübre alımlarına ilişkin belgeleri bulunup bulunmadığı, ruhsatlı veya satın almaya ilişkin sözleşmesi ile malikinin beyanı da alınmak suretiyle zilyetliğinde olan traktörü bulunup bulunmadığı, hayvanı; dolayısıyla hayvan satış sözleşmeleri veya süt satımına ilişkin müstahsil makbuzları bulunup bulunmadığı hususları dava konusu dönem içerisinde görev yapan muhtar veya azalar ile, ilgili kişi ve kurumlardan sorularak ve zabıta marifetiyle araştırılıp somut verilere dayalı tespit yapılarak, açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapılıp, davacının ihtilaf konusu dönemde yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde tarımsal faaliyetinin varlığı kuşku ve duraksamaya neden olmayacak şekilde belirlenmeli, yapılacak araştırma sonucu, davacının murisinin ihtilaf konusu dönemde tarımsal faaliyetinin varlığının tespiti halinde, anılan Yasanın “Sigortalı Sayılmayanlar” başlığını taşıyan 4. maddesinin (c) bendinin “Yıllık tarımsal faaliyet gelirlerinden bu faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten sonra kalan tutarın aylık ortalamasının, 16 yaşından büyükler için tespit edilen asgari ücret tutarından az olduğunu beyan eden veya belgeleyenler.

Sigortalı sayılmazlar.” hükmü gözetilerek, davacının murisinin tarımsal faaliyetten elde ettiği gelir belirlenerek, anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde sigortalı sayılıp sayılmayacağı irdelenmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18024, Karar No: 2025/11203, Tarih: 16.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/18024 E.  ,  2025/11203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1608 E., 2022/271 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/102 E., 2021/230 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : CMK 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat kararının kaldırılarak; TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre;

a. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan ... cezadan TCK'nın 220/7.maddesi gereğince indirim tatbik edilirken "5237 sayılı TCK'nın 220/7 nci maddesinin ikinci cümlesi" olarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b. Silahlı terör örgütüne yardım etme suçunda suç tarihinin yardım niteliğinde kabul edilen son ... tarihi olan “02.02.2015” olarak yazılmaması,

Kanuna aykırı, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12590, Karar No: 2013/4413, Tarih: 26.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12590 E.  ,  2013/4413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : Taksirle öldürme, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak

Hüküm : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan: 5237 sayılı TCK'nın 192. maddesi uyarıncacezai hüküm kurulmasına yer olmadığına

Taksirle öldürme suçundan: 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmaksuçundan sanık hakkında cezai hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin hüküm, Cumhuriyet Savcısı, taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafiileri ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanık hakkında cezai hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, ücret karşılığı cinsel ilişkiye girmek üzere sanıkla biraraya geldiği otel odasında ölen yabancı uyruklu ...'nın ölümü ile ilgili soruşturma yapıldığı sırada, olay yerinde ve kendisinde herhangi bir uyuşturucu veya uyarıcı madde ele geçirilmeyen ve aleyhinde delil bulunmayan sanığın, uyuşturucu madde kullandığını söylemesi üzerine yapılan tahlil sonucu kanında ve idrarında uyuşturucu madde bulunduğu anlaşılmakla; görevlilerin bilgilerinin bulunmadığı aşamada, kendi beyanı ile bu suçunu ortaya çıkaran sanık hakkında TCK’nın 192. maddesi gereğince cezai hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet Savcısının TCK'nın 192. maddesinin koşullarının oluşmadığına, sanık hakkında TCK'nın 191/1. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B) Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Aksi kanıtlanamayan savunmaya ve dosya kapsamına göre; yabancı uyruklu 30 yaşlarındaki ...'nın, ücret karşılığı cinsel ilişkiye girmek üzere, sanık adına tahsisi yapılan otel odasına 27.09.2008 günü saat 20.19 sularında geldiği, sanık ve ...'nın, bir süre sigara içip, alkol aldıkları ve sohbet ettikleri, yaklaşık 1-2 saat sonra, ...'nın, beraberinde getirdiği kokaini çantasından çıkarıp, sehpa üzerindeki tabakta ezdikten sonra, 6-7 ince şerit haline getirip, rulo yaptığı kağıt parayla ara ara burnuna çekmek suretiyle kullanmaya başladığı, ...'nın teklifi üzerine, sanığın da aynı usulle kokain kullandığı, 28.09.2008 günü saat 02.00 sularında sanığın duş almaya gittiği, duştan çıktığında ...'nın sanığa sıkıldığını, ellerinin titrediğini, duş alacağını söyleyip, yalpalayarak banyoya gittiği, odanın balkon camını açıp, içeriyi havalandırarak ...'yı beklemeye başlayan sanığın, 15-20 dakika geçmesine rağmen ...'nın duştan çıkmaması üzerine banyoya gittiği, ...'yı küvetin içerisinde oturur ve duş fıskiyesini başına tutmuş vaziyette gördüğü, ..., sürekli başının ağrıdığını söyleyerek sanıktan kendisine su tutmasını istediği, ...'nın istemi doğrultusunda onun başına soğuk su tutan sanığın, bir müddet sonra, ... adlı yakınını telefonla arayarak, yanındaki bayanın rahatsızlandığını ve aracıyla otele gelmesini söylediği, ...'yı ise küvetten çıkartıp, yatağın üzerine koyduğu, avuç içini ovalayarak kendisine yardımcı olmaya çalıştığı, saat 03.36 sularında tanık ...'nın otele giriş yapıp, resepsiyon görevlisiyle konuştuğu, ardından sanık için tahsis edilen odaya çıktığı ve odadan içeri girdiğinde, ...'yı, yatak üzerinde, alkollü ve hırıltılı ses çıkarır şekilde gördüğü, yaklaşık 15 dakika, sanık ve tanık ...'nın, ne yapacakları konusunda aralarında konuştukları, durumu otel güvenliği ve resepsiyona bildirmeleri gerektiğine karar vererek, beraber resepsiyona indikleri, sanığın panik halde resepsiyon görevlilerine yanındaki bayanın rahatsızlandığını, otelde doktor olup olmadığını sorduğu, otel görevlilerince doktor olmadığı belirtilerek, ambulans çağrıldığı, çağrılan ambulansın 04.15'de otele geldiği, gelen doktorun ...'ya kalp masajı ve iğne yaptığı, elektro şok verdiği, ancak olumlu sonuç alınamadığı ve ...'nın öldüğünün anlaşıldığı, yapılan tahlil sonucunda, ...'nın kanında ve idrarında 1618 ng/ml kokain bulunduğu ve İstanbul Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 29.12.2008 tarihli raporuna göre, ölümünün, kokain intoksikasyonu ve buna bağlı gelişen beyin kanaması sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği olayda, kullanılan kokainin bizzat ölen tarafından temin edilip, kendi iradesi ile kullanıldığı, ölenin fazla miktarda kokain kullanmasında sanığa atfı kabil kusur bulunmadığı; ancak, fenalaştığını ve durumunun kötüye gittiğini gördüğü ... için, vakit geçirmeksizin acil sağlık birimine haber vermeyen ve ölene zamanında tıbbi müdahalede bulunma imkanı sağlamayan sanığın eyleminin, TCK'nın 98/2

... için, vakit geçirmeksizin acil sağlık birimine haber vermeyen ve ölene zamanında tıbbi müdahalede bulunma imkanı sağlamayan sanığın eyleminin, TCK'nın 98/2. maddesinde tanımlanan yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçunu oluşturup oluşturmayacağının tespiti bakımından, gerekli tıbbi müdahale yapılsa dahi ölüm neticesinin gerçekleşip gerçekleşmeyeceği konusunda İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulundan rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle ve suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Taksirle işlenen suçlarda TCK'nın 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet Savcısının ve sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7127, Karar No: 2016/11438, Tarih: 26.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/7127 E.  ,  2016/11438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, asıl ve birleşen dava da eczane sahibi olduğunu, davalı ile aralarında “...Kapsamındaki Kişilerin ... Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol” sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmeye aykırı davrandığı gerekçesi ile 2009 protokolünün 6.3.3, 6.3.24, 6.3.16 ya istinaden 6.9. maddesi gereğince davalı kurum ile yapılan sözleşmenin 2 yıl süre ile feshi ve 25.685,31 Tl cezanın hak edişinden kesilmesine yönelik işlem tesis edildiğini, yapılan bu işlemin hukuka aykırı olduğunu, ileri sürerek; işlemin tedbiren durdurularak iptali ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile davalı kurumun davacı hakkında tesis ettiği 12.01.2010 tarih 551978 sayılı sözleşmenin feshine ve cezai şarta ilişkin işlemin iptaline, davacının borçlu olmadığının tespitine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğu iddiasına dayalı olarak açılan cezai işlemin iptali ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. 2009 eczane protokolünün 6.3.3. maddesinde "Eczanenin Kuruma fatura ettiği reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine yada yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde; reçete bedelinin 5katı tutarında cezai şart uygulanarak, eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçetebedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ilesözleşme yapılmaz." hükmü, 6.3.16. maddesinde "Eczanede bulunduğu tespit edilen sağlıkkarnelerinin kullanılarak Kurumun zarara

uğratıldığının tespiti halinde Kurumun uğradığı zararın 10 katı tutarında cezai şartuygulanarak sözleşme feshedilir ve 2 (iki) yıl süre ile sözleşme yapılmaz6.3.24. maddesinde ''Eczaneler, kendilerine hasta gönderilmesine yönelik olarak her ne şekilde olursaolsun, kurumlar, hekimler, diğer sağlık kurum vekuruluşları ve üçüncü şahıslarla kuryeşirketleri ile açık veya gizli işbirliği yapamaz, simsar kurye elemanı ve benzeri yönlendiricipersonel bulunduramaz, reçete toplama ve yönlendirme yapamaz ..." hükmü, 6.9. maddesinde ise; "Eczacı tarafından, bu protokolün (6.3) numaralı maddesinde belirtilen fiillerden fesihgerektiren birden fazla farklı fiilin aynı fatura döneminde tespiti halinde yeniden sözleşmeyapılması için bekleme sürelerinden uzun olan süre uygulanır." hükmü düzenlenmiştir. Dosya kapsamından davaya konu cezai işlemin, davalı kuruma yapılan şikayet üzerine davalı kurum görevlilerince gerçekleştirildiği, cezanın beyanlarına başvurulan hastaların beyanları üzerine tesis edildiği ve 2009 eczane protokolünün 6.9. maddesine istinaden kesildiği anlaşılmaktadır. Davalı tarafından yapılan soruşturma kapsamında ifadeleri alınan hastaların birçoğu, muayne ve ilaç almak için Tarsus'a hiç gitmediklerini, ilaç yazan doktoru tanımadıklarını, reçetede yazan ilaçları almadıklarını, reçetede yazan yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını beyan etmişlerdir. Mahkemece bu bağlamda yalnızca davacının gösterdiği tanıkların beyanları yeterli görülerek, soruşturmada ifadesi alınan tüm tanıklar dinlenilmeden, dosya bilirkişiye tevdi edilmiş ise de, soruşturma kapsamında ifadesi alınan diğer tanıkların ilaçları yazdırmadıkları gibi almadıklarına yönelik beyanları nedeniyle bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurması doğru görülmemiştir. Uyuşmazlık maddi vakıaya ilişkin olmakla tanık dinlenmesi mümkündür. O halde mahkemece,soruşturma kapsamında dinlenen ve özellikle ilaçları almadıklarını beyan eden davalının dilekçesinde ismini belirtiği tanıkların dinlenerek, gerektiğinde soruşturma aşamasında verdikleri ifadelerindeki çelişkiler giderilmek suretiyle dosyanın bilirkişiye tevdi edilmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 26/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3863, Karar No: 2020/6726, Tarih: 11.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/3863 E.  ,  2020/6726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi’nin 19/07/2012 tarih ve 2011/204 esas, 2012/167 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçundan mahkumiyet kararı verildiği, mahkumiyet kararının Yargıtay 21. Ceza Dairesi’nin 17/12/2015 tarih ve 2015/5643 esas, 2015/6418 karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onandığı, söz konusu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08/02/2016 tarih ve KD-2012/239051 sayılı itirazı ile itiraz edildiği, itiraz üzerine dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderildiği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18/02/2020 tarihli kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazının değişik gerekçeyle kabul edildiği ve Yargıtay 21. Ceza Dairesi’nin 17/12/2015 tarihli “düzeltilerek onama” kararının kaldırılarak dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, dosya incelendi:

.... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde müdür olarak görev yapan sanığın, 10/07/2010 tarihinde bir kısım öğretmenlerin KPSS’ye girmiş olmasına ve o günkü derslere girmemiş olmalarına karşın, ders vermedikleri halde bu öğretmenler derse girmiş gibi hazırlanan ilgili evrakı imzalayıp toplam 210, 46 TL haksız ödeme yapılmasına sebebiyet verdiği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın bilgisayar kullanmaktan anlamadığını, söz konusu belgelerin kurumda çalışan .... ya da merkezin kurucusu olan ... tarafından hazırlanıp kendisine toplu olarak getirildiğini, kendisinin de sehven o güne ilişkin hazırlanan belgeleri de imzaladığını, herhangi bir suç kastının olmadığını savunması, tanık olarak beyanlarına başvurulan ... ve ...’ın sanığın savunmasını doğrulaması, ....’in öğretmenlerin o gün sınava girdiklerini bildiklerini, belgelerin sehven kendisi tarafından hazırlandığını beyan etmesi, tüm sahte belgelerin aynı güne ilişkin olması hususları dikkate alındığında, sanığın suç kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı ve bu nedenle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.