muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12414, Karar No: 2012/30481, Tarih: 17.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/12414 E.  ,  2012/30481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın 17.09.2009 tarihinde Valilik Makamına verdiği dilekçede, kurucu müdürü olduğu Özşah Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin kanun gereği Milli Eğitim Bakanlığına geçişi sürecinde izin ve geçici izin için başvurdukları halde, izin şartları konusunda görevlendirilen müfettişler ..., ... ve ...'nun olumsuz raporu ile kurum açma izninin verilmediği, müfettişler eski başkanı ... ve ... Özel Eğitim Kur. şefi ...'ın Özel Büyük Doğuş Özel Eğitim Kurumunun gizli ortakları olduklarından kurumları hakkında yıpratma kampanyası başlatarak gelecek müfettişleri özel olarak seçip yönlendirdikleri, ...'ın oğlu ..., ...'ın ise ... vasıtasıyla bu kuruma ortak olduğu, belirtilen müfettişlerden başka tarafsız müfettiş görevlendirilmesi gerektiği, Özel Büyük Doğuş Özel Eğitim Okulunun fiziki şartları yeterli olmadığı halde ruhsat verildiğinden bahsederek yaptığı şikayetin, tanık ... tarafından da doğrulanması, müfettiş raporunda başka bir husus incelenmeden, ileri sürülen gizli ortaklık iddiasının bilgi ve belge sunulmaması nedeniyle subuta ermediğinin belirtilmesi karşısında, makul şüpheye dayalı hak arama özgürlüğü kapsamında kalması nedeniyle, olayda iftira suçunun hukuka aykırılık öğesinin ve suçsuz olduğunu bildiği katılanlara suç yükleme kastının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan gerekçe ile yazılı biçimde mahkumiyet kararları verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10732, Karar No: 2012/41383, Tarih: 05.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/10732 E.  ,  2012/41383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Her iki sanık hakkında, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama eylemleri hakkında:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İddianamede sanıkların, mağduru, silahla yaraladıklarına dair bir iddianın bulunmadığı, mağdurun adli raporunda ateşli silah yaralanması veya kesici delici bir alet yarasından bahsedilmediği, tüm dosya kapsamına göre de, sanıkların mağduru yaralarken silahtan sayılan bir cisim kullandıklarına dair delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların, mağduru yaralarken silah kullanıp kullanmadıkları, kullanmışlar ise ne kullandıklarının gerekçede belirtilmeden yetersiz gerekçe ile sanıklar hakkında TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanması,

2-Sanık ... hakkında:

a-Mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama eylemi hakkında:

Sanığın topluluğa karşı silah tevcih ettiği, bunun üzerine mağdur ...'nın ve arkadaşlarının silahı sanığın elinden almak istedikleri ve sanığın elini tuttukları, bu arada silahın ateş alarak mağduru elinden yaraladığı anlaşılmakla TCK'nın 21.maddesinde belirtilen olası kast hükümlerinin uygulama alanının değerlendirilmemesi,

b-6136 sayılı yasaya muhalefet etme suçu hakkında:

6136 sayılı yasanın 13/1. maddesinin 5728 sayılı yasanın 156. maddesi ile değiştirildiği nazara alınarak yasa değişikliğinden önceki ve sonraki yasal düzenlemelerin eyleme uygulanıp, elde edilecek sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde doğrudan, değişiklikten sonraki yasa maddelerinin uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9702, Karar No: 2013/3885, Tarih: 26.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/9702 E.  ,  2013/3885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki kıdem tazminatı, fazla çalışma, kötüniyet tazminatı ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.02.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat Hasan Ürel geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, bırakılan günde Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin onbir yıldır davalı işyerinde ingilizce öğretmeni olarak aylık 1.730,00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve kötüniyetli olarak feshedildiğini, fesih gerekçesinin doğru olmadığını, feshin davacının savunması alınmaksızın yapıldığı gibi altı iş günlük süreye de riayet edilmediğini, davacının müdür yardımcılığı yanında haftada 12:00-18:00 saatleri arası ders verdiğini ancak maaşı dışında herhangi bir ücret ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı ile fazla çalışma ve ders ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı işverence haklı bir sebep yokken feshedildiği, davacının ayrıca fazla çalışma ücreti alacağı olduğu, ancak iş sözleşmesinin belirli süreli olması sebebiyle ihbar tazminatı ile kötüniyet tazminatı taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve varsa miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında davalı şirkete ait özel okulda müdür yardımcısı ve ingilizce öğretmeni olarak çalıştığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve varsa miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında davalı şirkete ait özel okulda müdür yardımcısı ve ingilizce öğretmeni olarak çalıştığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacının iş sözleşmesi incelendiğinde, görevinin “asli görevli aylık ücretli öğretmen” olarak belirlendiği, yöneticilik görevinin ise müdür yardımcılığı olduğunun ifade edildiği, vereceği dersin ingilizce olarak kararlaştırıldığı, haftalık ders saatinin ise aylık ücret karşılığı altı saat olarak tespit edildiği görülmektedir. Yine iş sözleşmesinde davacının ders saati ücretinin 8,00 TL olarak asli görevli aylık ücretinin ise 825,00 TL olarak kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre davacının sözleşme ile üstlendiği işin esas itibariyle müdür yardımcılığı görevi olduğu, bunun dışında bu işe ek olarak sınırlı ve az saatlerde ingilizce derslerine girmeyi de taahhüt ettiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesinde davacının üstlendiği görevlere ilişkin açıklamalar, kararlaştırılan ders saatinin miktarı ile davacının ücretinin belirlenme şekli de bu tespiti doğrulamaktadır. Bu açıklamalara göre davacının fazla çalışması bulunup bulunmadığı, ek derse girip girmediği açıklığa kavuşturularak ek derse girmişse bunun karşılığının ek ders ücreti olarak kendisine ödenip ödenmediği de araştırıldıktan sonra davacının fazla çalışma ve ders ücreti talebi hakkında karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13134, Karar No: 2018/2912, Tarih: 05.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13134 E.  ,  2018/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya/savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK m.141). Davacı kadın ön inceleme duruşmasından sonra tahkikat aşamasında verdiği 25.05.2015 tarihli dilekçe ile 50.000 TL maddi tazminat ve 50.000 TL manevi tazminat talep etmiş, davalı erkek bu taleple ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmamıştır. Durum böyleyken davacı kadının talep ettiği maddi ve manevi tazminat talebi ile ilgili olarak “karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,

temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.03.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2006/9094, Karar No: 2007/1667, Tarih: 23.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9094 E.  ,  2007/1667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı adına deri toplamak için davalıdan avans aldıklarını ve karşılığında açık senet verdiklerini alınan para karşılığı yapılan anlaşma gereğince hayvan derisi verilmesine rağmen davalının müvekkilleri aleyhine 20.000.000.000.TL. bedelli senetle icra takibi yaptığını senet bedeli ödendiğinden müvekkillerinin hiçbir borcu bulunmadığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tesbiti ile davalının tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında ödeme iddiasında bulunan davacıların bu iddialarını yazılı belgeyle ispatlamak zorunda olduklarını icra takibini sürüncemede bırakmak için davanın açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre taraflar arasında deri toplama hususunda bir ticari ilişki bulunduğu, davacı tarafın deri toplarken davalıdan 20.000.000.000.TL nakit avans aldığı, karşılığında davalı tarafça da inkar edilmeyen faturada belirtilen derilerin davalıya teslim edildiği ve avans alınan paranın kapatıldığı, teminat olarak verilen bononun karşılıksız kaldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5815, Karar No: 2019/1415, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5815 E.  ,  2019/1415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8949, Karar No: 2011/10435, Tarih: 17.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8949 E.  ,  2011/10435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, ... ili,... İlçesi,...Köyünde; kuzeyi yol, güneyi çalılık-taşlık, batısı taşlık- kayalık, doğusu ise 903 parselle ile çevrili 30.000 m2’lik alanın, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, kadastro tespit çalışmaları sırasında bu niteliği ile tespit dışı bırakıldığını, dava dış... tarafından açılan tescil istemli davanın ... Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin, 03.12.1998 tarih, 1996/237 Esas ve 1998/865 Karar sayılı ilamı ile kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle reddine ilişkin verilen kararın kesinleştiğini, çekişmeli taşınmazın özel mülkiyete konu olamayacağını ancak ekonomik değer kazandığını ileri sürerek, kesin yüzölçümü keşfen belirlenmek üzere 30.000 m²’lik alanın Hazine adına tescilcine karar verilmesini istemiştir.

Dava, ... açılmıştır.

Mahkemece; imar ihyanın tamamlanmadığı ve kültür arazisine dönüştürülemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; daha önce gerçek kişi tarafından 3402 sayılı Yasanın 17.maddesi hükmü uyarınca açılan tescil davası sırasında elde edilen teknik bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın aynı yasanın 16/c maddesi kapsamında kalır nitelikte bulunduğu belirtildiğine göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6654, Karar No: 2016/7191, Tarih: 28.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6654 E.  ,  2016/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde vidanjör sürücüsü olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir..

Davalılar, davacının iş akdinin feshedilmediğini, süresi biten alt işveren değişmesi nedeniyle ... çıkışının yapıldığını davacının halen davalı Belediye nezdinde çalıştığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacının iş akdinin haklı neden olmadan işverence feshedildiği gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının iş akdinin feshedilip edilmediği hususu taraflar arasında tartışmalıdır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, her ne kadar davacı 31.12.2012 tarihinde iş akdinin haklı neden olmadan işverence feshedildiğini iddia etmiş ise de 01.01.2013 tarihinde “1031931” sicil nolu işyerinde işe girişi bildirilmiştir. Davalılar , davacının halen çalıştığını beyan etmektedirler. Bu durumda mahkemece, işyeri devrinin olup olmadığı, buna bağlı olarak da davacının iş akdinin gerçekten feshedilip edilmediğini tespiti önem kazanmaktadır. ... dan işyeri tescil bilgileri getirtilerek davacının 01.01.2013 tarihinde işe girişi bildirilen 1031931 sicil nolu işyerinin Belediyenin alt işvereni olup olmadığı, dava tarihi itibariyle davacının halen davalı Belediyede çalışıp çalışmadığı hiçbir tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Eğer davalı dava tarihi itibariyle halen davalı belediye nezdinde çalışıyorsa iş akdi feshedilmediğinden feshe bağlı alacaklar olan, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı talebinin reddine karar vermek gerekecektir. Dava tarihi itibariyle davacının iş akdinin başka bir alt işveren yanında çalışırken feshedildiğinin tespiti durumunda ne zaman feshedildiği, fesih sebebiyle kıdem ve ihbar tazminatı hak edip etmediği hususu ayrıca değerlendirilerek hüküm kurulmalıdır. Eksik araştırma ile hüküm verilmesi isabetsizdir.

3-Davacının talebinin aşılıp aşılmadığı hususu taraflar arasında tartışmalıdır.

HMK'nun 26.maddesine göre hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Somut olayda davacı, dava dilekçesinde son 2 yıl Pazar günü tatil yaptığını beyan etmiştir. Fazla mesai hesabında bilirkişi Pazar günü yapılan fazla mesai 10,5 - 7,5 = 3 saat olmak üzere 7 günlük toplam fazla mesainin 40+10,5+3= 53,5 - 45 = 8,5 saat olduğunun kabulü ile hesaplama yapmıştır. Ancak davacının talebi ile bağlı kalınarak fesihten önceki son 2 yıl Pazar günleri çalışmadığı kabul edilerek fazla mesai hesabının haftalık 5,5 saat üzerinden yeniden yapılması gerekirken talep aşılarak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

O halde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.