muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/240, Karar No: 2020/193, Tarih: 07.05.2020

(3) Yurt dışında işlenip ülkede takibi gereken suçlar hakkında Türkiye'nin elçilik ve konsolosluklarına da ihbar veya şikâyette bulunulabilir.

(4) Bir kamu görevinin yürütülmesiyle bağlantılı olarak işlendiği iddia edilen bir suç nedeniyle, ilgili kurum ve kuruluş idaresine yapılan ihbar veya şikâyet, gecikmeksizin ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilir.

(5) İhbar veya şikâyet yazılı veya tutanağa geçirilmek üzere sözlü olarak yapılabilir.

(6) Yürütülen soruşturma sonucunda kovuşturma evresine geçildikten sonra suçun şikâyete bağlı olduğunun anlaşılması halinde; mağdur açıkça şikâyetten vazgeçmediği takdirde, yargılamaya devam olunur." hükümlerini içermektedir. Ceza muhakemesinde ihbar ve şikâyetlerin hangi mercilere ne şekilde yapılacağı hususlarını düzenleyen bu maddenin altıncı fıkrası hukukumuza ilk defa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile getirilmiş olup soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olan suç hakkında yetkili kimsenin altı ay içinde şikâyette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamayacağı, zamanaşımı süresini geçmemek koşuluyla bu sürenin, şikâyet hakkı olan kişinin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden itibaren başlayacağına ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 73. maddesinin ilk iki fıkrasında yer alan düzenlemelerin istisnasını oluşturmaktadır. Bu düzenlemeyle, kanun koyucu tarafından, soruşturma aşamasında kendisine karşı gerçekleştirilen eylemin şikâyete tâbi olmayan bir suçu oluşturduğu, dolayısıyla kamu adına soruşturulacağı düşüncesinde olan mağdurun şikâyette bulunmakta göstereceği ihmal veya aynı düşüncede olan soruşturmayı yürüten görevlilerin de mağdurun şikâyetçi olup olmadığının tespiti bakımından gösterecekleri özensizlik nedeniyle mağdurun hak kaybına uğramasının önüne geçilmek istenilmiştir. Ancak soruşturma aşamasından itibaren takibi şikâyete bağlı bir suç oluşturduğu açıkça anlaşılan eylemler bakımından hak sahibi tarafından süresinde yapılmış bir şikâyet bulunmadığı hâlde bu husus dikkate alınmaksızın kamu davası açılmış ve kovuşturma evresine geçilmiş olması, şikâyetin süresinde yapılmadığı gerçeğini değiştirmeyecektir. Zira burada eylemin takibi şikâyete bağlı bir suç oluşturduğunun kovuşturma aşamasında anlaşılmasından bahsetmek mümkün olmayacaktır. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 27.05.2014 tarihli ve 1529-283, 10.06.2014 tarihli ve 835-320 ile 10.03.2015 tarihli ve 15-38 sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bir suç dolayısıyla yapılacak soruşturma ve kovuşturmalar kural olarak kamu adına resen yapılır. Ancak haksızlık içeriğinin az olması veya ilgili suçun niteliği itibarıyla resen soruşturma ve kovuşturma yapılmasının mağduru daha fazla zarara uğratma ihtimalinin bulunması gibi nedenlerle bazı suçlara ilişkin soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdur veya suçtan zarar görenin yetkili mercilere yapacağı şikâyete bağlı kılınmıştır.

Bir suç dolayısıyla yapılacak soruşturma ve kovuşturmalar kural olarak kamu adına resen yapılır. Ancak haksızlık içeriğinin az olması veya ilgili suçun niteliği itibarıyla resen soruşturma ve kovuşturma yapılmasının mağduru daha fazla zarara uğratma ihtimalinin bulunması gibi nedenlerle bazı suçlara ilişkin soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdur veya suçtan zarar görenin yetkili mercilere yapacağı şikâyete bağlı kılınmıştır.

Kanun koyucu soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlarda faillerin zamanaşımı gibi uzun bir süre dava tehdidi altında bulunmalarını önlemek, diğer yandan ise soruşturma makamlarının tereddüt içinde olmalarını engelleyerek hukuki güvenliği ve kamu düzenini sağlamak amacıyla şikâyet hakkının belirli bir süre içinde kullanılmasını öngörmüştür. Sözü edilen bu süre niteliği itibarıyla şikâyet hakkının kullanılması için Kanun’un koyduğu bir zaman sınırlaması, diğer bir deyimle belli bir hakkı kullanmak üzere mağdur veya suçtan zarar görene tanınan bir mehilden ibaret olup hak düşürücü süre olarak tanımlanmaktadır. Zamanaşımından farklı olarak şikâyet süresi hak düşürücü bir süre olması nedeniyle kesilmesi veya durması da söz konusu değildir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 16.01.1978 tarihli ve 506-12 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

5237 sayılı TCK’nın 73. maddesinin birinci fıkrasında şikâyet hakkının kullanılabilmesi için altı aylık bir süre öngörülmüştür. Dava zamanaşımı süresinin başlangıcını belirleyen ve TCK’nın 66. maddesinin altıncı fıkrasında; “Zamanaşımı, tamamlanmış suçlarda suçun işlendiği günden, teşebbüs halinde kalan suçlarda son hareketin yapıldığı günden, kesintisiz suçlarda kesintinin gerçekleştiği ve zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, çocuklara karşı üstsoy veya bunlar üzerinde hüküm ve nüfuzu olan kimseler tarafından işlenen suçlarda çocuğun onsekiz yaşını bitirdiği günden itibaren işlemeye başlar.” şeklinde hüküm altına alınan düzenlemeden farklı olarak 5237 sayılı TCK'nın 73. maddesinin ikinci fıkrası, 765 sayılı TCK'ya paralel bir şekilde bu sürenin zamanaşımı süresinin geçmemesi koşuluyla, mağdurun veya suçtan zarar görenin, fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden itibaren işlemeye başlayacağı şeklinde düzenlenmiştir.

Uyuşmazlık konusu ile ilgisi bakımından kesintisiz suçlarda şikâyet süresinin hangi andan itibaren işlemeye başlayacağına ilişkin öğretide "Kesintisiz (mütemadi) suçlar bakımından şikâyet süresinin ne zaman işleyeceği konusunda bir sorun olmadığını düşünmekteyiz. Kesintisiz suçlarda son hareketin yapıldığı tarihte suç tamamlanmış sayılacağı için şikâyet süresinin de en erken bu tarihten itibaren işleyeceğini kabul etmek gerekir." (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 15. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2019, s. 703.), "Şikâyet süresi, teşebbüste son icra hareketinin yapıldığı, kesintisiz (mütemadi) suçlarda kesintinin gerçekleştiği ve zincirleme (müteselsil) suçlarda son suçun işlendiği andan itibaren işlemeye başlar (CMK m.12; TCK m.66/6). Aksi takdirde, suç işlenmeye devam ederken şikâyet süresinin dolması gibi bir durum yaşanması söz konusu olabilir. Ancak, uygulamada ilk öğrenme anı esas alınmaktadır. Yargıtayın, Yasa'da açıklık bulunmadığı gerekçesiyle, ilk öğrenme anının esas alınmasına işaret eden içtihatları yerinde değildir. Çünkü böyle bir uygulama kesintisiz ve zincirleme suçun hukuki niteliğiyle bağdaşmadığı gibi; mağdurun da suç işlenmeye devam etmesine rağmen şikâyet hakkını kullanamaması sonucunu doğurur. Şikâyet süresini kesintinin meydana geldiği veya zincirin sona erdiği andan başlatmak, hukukumuzda zamanaşımı (TCK m. 66/6) ve yetkili mahkeme konularında (CMK m. 12) kabul edilen esaslara da uygun olacaktır. Şikâyet süresinin kesintisiz suçlarda kesintinin, zincirleme suçlarda son suçun işlendiği andan itibaren işlemeye başladığını söylemek, ondan önce kullanılamayacağı anlamında anlaşılmamalıdır. Hak, hareketin yapıldığının öğrenilmesiyle doğar, şikâyet süresi ise suçun sona ermesiyle başlar." (Nur Centel-Hamide Zafer, Ceza Muhakemesi Hukuku, 15. Baskı, Beta Yayımcılık, İstanbul, 2018, s. 100.), "Şikâyet süresini fiili öğrenmeden başlatan TCK. 73/2 maddedeki 'fiil' tabirini ani suçlardaki tamamlanmış eylem anlamında almak, kesintisiz ve zincirleme (temadi ve teselsül eden) suçlarda temadi ve teselsülün son bulduğunu öğrenmeden itibaren süreyi hesaplamak lazımdır. Aksi takdirde suç işlenmeye devam ettiği hâlde şikâyet edememek gibi mantıksız ve haksız bir durum hasıl olacaktır. Aynı şekilde, kesintisizlik ve zincirleme işleme söz konusu olmadığı hâlde, suçun tamamlanma anı daha sonra kabul edildiğinde, süre tamamlanmadan başlatılmalı, fakat bu başlatma şikâyet hakkının daha önce doğduğunun kabulüne engel olmamalıdır." (Feridun Yenisey-Ayşe Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, 5. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2017, s. 599.), "Yargıtay uygulamasında fiilin ilk öğrenilme anı esas alınır. Mütemadi ve müteselsil suçlarda temadi ve teselsül sonunda suçun işlenip tamamlandığı kabul edilirse de 765 sayılı TCK’nın 108. maddesinden bunlardan söz edilmediğine ve bu iki türdeki tamamlanma anlarına itibar edilmesinin sanığın aleyhine olacağına dair Yargıtayın görüşüne katılmak olanaklı değildir

." (Feridun Yenisey-Ayşe Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, 5. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2017, s. 599.), "Yargıtay uygulamasında fiilin ilk öğrenilme anı esas alınır. Mütemadi ve müteselsil suçlarda temadi ve teselsül sonunda suçun işlenip tamamlandığı kabul edilirse de 765 sayılı TCK’nın 108. maddesinden bunlardan söz edilmediğine ve bu iki türdeki tamamlanma anlarına itibar edilmesinin sanığın aleyhine olacağına dair Yargıtayın görüşüne katılmak olanaklı değildir." (İsmali Malkoç-Mahmut Güler, Uygulamada Türk Ceza Kanunu Genel Hükümler 1, 1. Baskı, Adil Yayınevi, Ankara, 1996, s. 754-755.), "Kanaatimizce kesintisiz suç, kesinti gerçekleşinceye kadar işlenmeye devam ettiğinden şikâyet süresi de ancak kesintinin gerçekleştiği andan itibaren başlamalıdır." (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2015, s. 117.) şeklinde görüşler ileri sürülmüş ise de kanun koyucunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlarda faillerin zamanaşımı gibi uzun bir süre dava tehdidi altında bulunmalarını önlemek, diğer yandan ise soruşturma makamlarının tereddüt içinde olmalarını engelleyerek hukuki güvenliği ve kamu düzenini sağlamak amacıyla şikâyet hakkının belirli bir süre içinde kullanılmasını öngörmesi, bu sürenin niteliği itibarıyla şikâyet hakkının kullanılması için kanun koyucunun koyduğu bir zaman sınırlaması, diğer bir deyimle belli bir hakkı kullanmak üzere mağdur veya suçtan zarar görene tanınan bir mehilden ibaret olup hak düşürücü süre olarak tanımlanması, zamanaşımından farklı olarak şikâyet süresinin hak düşürücü bir süre olması nedeniyle kesilmesi veya durmasının da söz konusu olmaması, 5237 sayılı TCK’nın 73. maddesinin ikinci fıkrasında, aynı Kanun’un 66. maddesinin altıncı fıkrasında olduğu gibi kesintisiz suçlar bakımından istisnai bir hüküm getirilmeyip mutlak olarak şikâyet süresinin mağdurun veya suçtan zarar görenin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği tarihten itibaren işlemeye başlayacağının belirtilmesi, aksi bir uygulamanın kamu düzeni bakımından sanık yararına konulmuş olan müessesenin tersine işletilmesi sonucunu doğuracağı hususları birlikte değerlendirildiğinde, kesintisiz suçlar bakımından da şikâyet süresinin işlemeye başladığı tarih olarak mağdurun veya suçtan zarar görenin hem fiili, hem de failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği tarihin esas alınması gerektiği kabul edilmelidir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 06.02.1978 tarihli ve 494-37 sayılı, 09.12.1991 tarihli ve 314-345 sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında iki numaralı ön sorun değerlendirildiğinde;

Sanık ...’in Kütahya ili, Tavşanlı ilçesi, Tepecik beldesi, 25-c pafta ve 3305 parsel sayılı tarla vasfındaki taşınmazı... isimli şahıstan 12.01.2007 tarihinde satın aldığı, bu taşınmaz üzerinde ev yapmak amacıyla Tepecik Belediyesinden 04.02.2008 tarihli yapı ruhsatı aldığı, söz konusu evin inşaatının bitimine müteakip evin bir kısmının katılanların hak sahibi oldukları komşu parsel olan 3284 parsel sayılı taşınmaza kadastro görevlilerin ölçüm hatası sonucunda taştığından bahisle taşan bu kısma ilişkin olarak uygun bir bedel karşılığında sanık lehine irtifak hakkı tesis edilmesi veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin sanığa devredilmesine karar verilmesi amacıyla sanık vekili tarafından katılanlar aleyhine 24.02.2010 havale tarihli dilekçe ile Tavşanlı Sulh Hukuk Mahkemesine dava açıldığı, dava dilekçesini içeren duruşma davetiyesinin katılanlar ... ve ...’a 12.03.2010 tarihinde tebliğ edildiği, katılanlar ... ve ...’ın Tavşanlı 2. Noterliği tarafından düzenlenen 22.03.2010 tarihli vekâletname ile Av. ...’u yetkili kıldıkları, Av. ...’un aynı tarihli dilekçe ile davanın reddine karar verilmesini talep ettiği, yapılan yargılama sonunda Tavşanlı Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.02.2012 tarihli ve 219-151 sayılı kararı ile sanığın davasının reddine karar verildiği, daha sonra katılanlar vekili olan Av. ...’un katılanlar adına 02.03.2012 havale tarihli dilekçesi ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcığına şikâyet dilekçesi verdiği,

Kanun koyucunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlarda faillerin zamanaşımı süresi gibi uzun bir süre dava tehdidi altında bulunmalarını önlemek, diğer yandan soruşturma makamlarının tereddüt içinde olmalarını engelleyerek hukuki güvenliği ve kamu düzenini sağlamak amacıyla şikâyet hakkının belirli bir süre içinde kullanılmasını öngörmesi, bu sürenin niteliği itibarıyla şikâyet hakkının kullanılması için kanun koyucunun koyduğu bir zaman sınırlaması, diğer bir deyimle belli bir hakkı kullanmak üzere mağdur veya suçtan zarar görene tanınan bir mehilden ibaret olup hak düşürücü süre olarak tanımlanması, zamanaşımından farklı olarak şikâyet süresinin hak düşürücü bir süre olması nedeniyle kesilmesi veya durmasının da söz konusu olmaması, 5237 sayılı TCK’nın 73. maddesinin ikinci fıkrasında, aynı Kanun’un 66. maddesinin altıncı fıkrasında olduğu gibi kesintisiz suçlar bakımından istisnai bir hüküm getirilmeyip mutlak olarak şikâyet süresinin mağdurun veya suçtan zarar görenin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği tarihten itibaren işlemeye başlayacağının belirtilmesi, aksi bir uygulamanın kamu düzeni bakımından sanık yararına konulmuş olan müessesenin tersine işletilmesi sonucunu doğuracağı hususları birlikte değerlendirildiğinde; kesintisiz suçlar bakımından da şikâyet süresinin işlemeye başladığı tarih olarak mağdurun veya suçtan zarar görenin hem fiili, hem de failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği tarihin esas alınması gerektiği, süresi içinde şikâyet hakkını kullanmayan mağdur veya suçtan zarar gören bakımından hukuk davası yolu ile tecavüze son verilmesinin sağlanabileceği, kaldı ki somut olayda katılanlar ... ve ... vekili tarafından 27.12.2012 tarihli dilekçe ile sanık ... aleyhine elatmanın önlenmesi davasının açıldığı ancak katılanlar vekilinin 27.04.2015 tarihli dilekçesi ile sanık aleyhine açtıkları davadan feragat ettiklerini bildirmesi nedeniyle Tavşanlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.04.2015 tarihli ve 658-256 sayılı kararı ile elatmanın önlenmesi davasının feragat nedeniyle reddine karar verildiği,

Somut olayda ise sanığın Tavşanlı Sulh Hukuk Mahkemesine açtığı tapu iptali ve tescil davasına ilişkin dava dilekçesinin 12.03.2010 tarihinde tebliğ edilmesi ile incelemeye konu işgal fiilinden ve failin kim olduğundan haberdar olan katılanlar adına vekilleri tarafından 5237 sayılı TCK'nın 73. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen altı aylık hak düşürücü süreden sonra 02.03.2012 havale tarihli dilekçe ile şikâyette bulunulduğu kabul edilmelidir.

Somut olayda ise sanığın Tavşanlı Sulh Hukuk Mahkemesine açtığı tapu iptali ve tescil davasına ilişkin dava dilekçesinin 12.03.2010 tarihinde tebliğ edilmesi ile incelemeye konu işgal fiilinden ve failin kim olduğundan haberdar olan katılanlar adına vekilleri tarafından 5237 sayılı TCK'nın 73. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen altı aylık hak düşürücü süreden sonra 02.03.2012 havale tarihli dilekçe ile şikâyette bulunulduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu beraat hükmünün şikâyet hakkının süresinde kullanılmaması nedeniyle bozulmasına, ancak yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının şikâyet hakkının süresinde kullanılmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 73/1-2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmelidir.

Ulaşılan bu sonuç karşısında sanığa atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirilmemiştir.

Ulaşılan bu sonuç karşısında sanığa atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirilmemiştir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Dosya içeriğine göre sanığın 12.01.2007 tarihinde satın aldığı taşınmaz üzerine 04.02.2008 tarihinde belediyeden aldığı yapı ruhsatına dayanarak ev yaptırdığı, inşaatın bitmesinden sonra evin bir kısmının katılanların hak sahibi oldukları komşu taşınmaza kadastro görevlilerinin ölçüm hatası sonucunda taştığından bahisle taşan bu kısma ilişkin olarak uygun bir bedel karşılığında sanık lehine irtifak hakkı tesis edilmesi veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin sanığa devredilmesine karar verilmesi amacıyla sanık vekili tarafından katılanlar aleyhine 24.02.2010 havale tarihli dilekçe ile Tavşanlı Sulh Hukuk Mahkemesine dava açıldığı, dava dilekçesini içeren duruşma davetiyesinin katılanlara 12.03.2010 tarihinde tebliğ edildiği, katılanların tayin ettikleri vekil aracılığı ile davanın reddini istedikleri, yapılan yargılama sonunda Tavşanlı Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.02.2012 tarihli ve 219-151 sayılı kararı ile sanığın iyi niyetle hareket etmemesinden dolayı davasının reddine karar verildiği, takiben katılanların vekilleri marifetiyle Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığına verdikleri 02.03.2012 havale tarihli şikâyet dilekçesi ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmasını istedikleri ve şikâyet tarihinde sanığın hakkı olmayan yere tecavüz eylemini sürdürdüğü sabittir. Sanığın katılanların taşınmazına tecavüzünün 2008 yılında başladığı, sanık tarafından Sulh Hukuk Mahkemesine açılan davaya ait dilekçenin 12.03.2010 günü katılanlara tebliğiyle en geç bu tarihte fiil ve failden haberdar oldukları, 02.03.2012 günlü şikâyet dilekçesinin katılanların fiili ve faili öğrenmelerinden altı ay sonra olduğu, ancak şikâyet tarihinde sanığın taşınmaza tecavüzünü sürdürdüğü tartışmasızdır. Mütemadi (kesintisiz) ve müteselsil (zincirleme) suçlarda TCK'nın 73. maddesinde öngörülen altı aylık şikâyet süresinin, kesintisiz suçlarda kesintinin gerçekleştiği ve zincirleme suçlarda son suçun işlendiği tarihte mi başlayacağı, yoksa şikâyete hakkı olanın faili ve fiili öğrenmesiyle mi başlayacağı uyuşmazlık konusu olmuş, sayın çoğunluk tarafından özetle 'Şikâyet süresinin hak düşürücü bir süre olduğu, durması veya kesilmesinin söz konusu olmadığı, TCK'nın 73. maddesine göre failin ve fiilin öğrenilmesiyle başlayacağı, yasanın mütemadi ve zincirleme suçlar bakımından farklı bir düzenleme yapmadığı, aksine yapılacak yorum ve uygulamanın kamu düzenine aykırı olacağı, sanık yararına getirilmiş bir düzenlemenin aleyhine sonuç doğuracağı' gerekçesiyle katılanların şikâyetlerinin süresinde olmadığı sonucuna varılmıştır. Aşağıda arz olunan nedenlerden dolayı bu değerlendirme kanaatimizce yasaya aykırıdır. Şöyle ki;

Ceza ve usul yasalarımıza göre bir suç dolayısıyla yapılacak soruşturmalar kural olarak resen yapılır. Ancak yasa koyucu resen soruşturma yapılması hâlinde mağdurun daha çok zarar görme ihtimali bulunan hallerde veya haksızlık içeriği az olan suçlarda mağdur veya suçtan zarar görenin yetkili mercilere şikâyette bulunmasını aramıştır. Şikâyete bağlı suçlarda faillerin uzun süre dava tehdidi altında bırakılmasını ve delillerin kaybolmasını önlemek amacıyla yasa koyucu şikâyeti belirli süreye tabi tutmuştur. 5237 sayılı TCK’nın 'Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar' başlıklı 73. maddesi;

'(1) Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz.

(2) Zamanaşımı süresini geçmemek koşuluyla bu süre, şikayet hakkı olan kişinin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden başlar.

...' " hükmünü içermektedir. Öte yandan Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 'İhbar ve şikayet' başlıklı 158. maddesi de şikâyetin hangi makamlara ne şekilde yapılacağını göstermektedir. Bu düzenlemelere nazaran soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç hakkında yetkili kimse faili ve fiilin kim olduğunu bildiği ve öğrendikten itibaren altı ay içinde şikâyette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapmaya olanak bulunmamaktadır.

TCK'nın 73. maddesine göre altı aylık süre fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden başlayacaktır. Hakaret ve yaralama örneklerinde olduğu gibi hareketten doğan neticenin devam etmeyip derhal sona erdiği ani suçlar bakımından bu kuralın uygulanmasında güçlük bulunmamaktadır. Ancak somut olayda olduğu gibi zincirleme veya kesintisiz suçlarda tereddütlere neden olmaktadır. Zincirleme suç, bir suç işleme kararına bağlı olarak değişik tarihlerde aynı suçun birden fazla işlenmesidir. Suç işleme kararı yenilenmediği sürece aynı suç iki kez tekrarlanabileceği gibi yüzlerce kez de işlenebilir ve yıllarca sürebilir. Bu durumda failin eylemi tek suç kabul edilip TCK'nın 43. maddesiyle ceza artırımı yapılmaktadır. Kesintisiz suçlarda hareketten doğan netice hemen sona ermeyip bir süre devam etmektedir. Bu sebeple suçun tamamlanma ve bitme zamanları farklı olabilmektedir. Somut olaydaki hakkı olmayan yere tecavüz suçu mütemadi bir suçtur. Bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal edilmesi veya sınırlarının değiştirilmesi veya bozulması veya hak sahibinin bunlardan kısmen yararlanılmasının engellenmesi ile suç tamamlanır ancak bitmez, suçun bitme anı hakkı olmayan yere tecavüze son verildiği andır. Başkasının taşınmaz malının işgali bir gün sürebileceği gibi olayımızda olduğu gibi yıllarca da sürebilir. Zincirleme ve kesintisiz suçların, fail tarafından şikâyet süresinden çok daha uzun zaman devam ettirilmesi mümkündür.