muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4732, Karar No: 2022/7674, Tarih: 12.10.2022

Sosyal Güvenlik Kurumu ile Türk Eczacılar Birliği arasında, genel sağlık sigortası kapsamındaki kişilerin ilaçlarının Birlik üyesi eczanelerden temini konusunda mutat aralıklarla protokol yapılmaktadır.

Protokolün 7.1. maddesine göre, “Kurum, Protokol hükümlerini kabul eden ve başvuru formunu getiren eczane ile (feshi gerektirecek hususlar nedeniyle sözleşmeleri feshedilenlerin fesih süreleri boyunca ve muvazaalı olarak açıldığı kanıtlanan eczaneler hariç) sözleşme yapar.”

Yine anılan Protokolun 5.1. maddesine göre ”taraflar bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi her zaman feshedebilir” hükmü vardır.

Eczacılık diploması olan eczacılar, il/ilçe sağlık müdürlüklerine başvurarak, başvurunun kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğu tespit edildikten sonra ruhsatname alırlar. SGK’nın, ruhsatname alan eczacılar ile protokolün 7.1. maddesi gereğince ilaç temini hususunda sözleşme yapması zorunludur. Zira eczanelerin gelirlerin hemen hemen tamamına yakınını, genel sağlık sigortası kapsamındaki hastalara verdikleri ve SGK’dan tahsil ettikleri ilaç bedelleri oluşturmaktadır.

Protokolün 5.1. maddesi taraflara sözleşmeyi her zaman feshetme yetkisi verse de bu fesih hakkı daha çok Kurum lehine olan bir düzenlemedir. Pratikte eczacıların sözleşmeyi feshetmesi ticaret yapamaması anlamını taşımaktadır. Dolayısıyla Protokolün 5.1. maddesi, eczacıların menfaatine aykırı bir madde olması nedeniyle TBK madde 20 vd. maddeler uyarınca “genel işlem koşulu” kapsamında yazılmamış sayılmalıdır. Zira SGK eczanelerden ilaç alımı konusunda tekel konumundadır.

Sözleşmenin 5.1. maddesi, Kuruma gerekçe göstermeden fesih yetkisi verdiği düşünülse de Kurum bu yetkisini kullanırken MK madde 2 hükmünü gözetmelidir. Yani “ Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz “ Davalı kurum ilaç temininde tekeldir ve eczaneler yönünden en büyük alıcıdır. Bu nedenle Kurum, eczanelerin ekonomik geleceklerini sıkıntıya sokacak işlemlerde daha dikkatli olup somut veriler elde edildikten sonra işlem yapması gerekir. Aksi durum keyfi Kurum uygulamalarına yol açar. Protokolün 5.1 maddesinde sebep gösterilmeden fesih yetkisi verilmesi keyfi olarak fesih hakkının kullanılacağı anlamını taşımaz.

Protokolün 7.1. maddesinde eczaneler ile sözleşme yapma zorunluluğu getirilmesi ile 5.1. maddede düzenlenen fesih yetkisi birbiriyle çelişmektedir. Kurumun delil olmadan eczane ile olan sözleşmesini feshi halinde eczacı tekrar Kuruma başvurduğunda yine sözleşme yapmak zorunda kalacaktır. Bu nedenle delilsiz sözleşme feshi, sözleşme kapsamında hukuki olmayacaktır. Zira protokolün 7.1. maddesine göre, feshi gerektirecek hususlar yoksa sözleşme yapılır denildiğinden fesih için gerekçe gösterilmesi gerekmektedir.

Davalı Kurum, ülkenin iç ve dış güvenliğini tehdit eden terör örgütleri ile bağlantılarından dolayı haklarında inceleme, soruşturma, tutuklama bulunan veya bahse konu terör örgütleri ile bağlantılı oldukları belgelenen sağlık hizmeti sunucuları ile ilgili kurumumuza intikal eden bildirimler nedeni ile sözleşmenin feshedildiğini savunmuş ise de mahkemenin araştırması ile davacı hakkında somut bir veriye ulaşılamamış, herhangi bir cezai takibat yapılmamıştır. Dolayısıyla davalı Kurumun fesih gerekçesi yerinde değildir.

Davalı Kurum, Protokolun 5.1. maddesine göre bir ay önceden yazılı bildirimde bulunma kurulanı da ihlal ederek fesih yazısından çok önce davacının MEDULA ekranını kapatarak faaliyetini engellemiştir. Protokolün 5.1. maddesine göre hakkı olduğu düşünülse bile bilirkişi raporuna göre Kurumun 47 günlük haksız işlemi vardır.

Davacı eczanenin sözleşmesinin tek taraflı feshinde Kurumca ileri sürülen fesih gerekçelerinin ispatlanamadığı, herhangi bir sebep olmadan sözleşmenin feshi halinde ise hakkın kötüye kullanımını teşkil edeceği, davanın kabulü gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/20313, Karar No: 2024/170, Tarih: 09.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/20313 E.  ,  2024/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2170 E., 2023/1368 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2023/90 Esas, 2023/151 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-d-h, 35, 31/3 maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2023/2170 Esas, 2023/1368 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın atılı yağma suçuna iştirak ettiğine dair mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına,

2. Yeterli inceleme yapılmadan, akıl sağlığı ile ilgili araştırma yapılmadığına, Sosyal İnceleme Raporu alınmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü suça sürüklenen çocuğun saat 19.47 sıralarında yalnızca gözlerini açıkta bırakacak şekilde ağzını, burnunu ve başını kapatmış bir şekilde ve elinde pompalı tüfekle Ova Mahallesinde bulunan A101 isimli markete girdiği, market içerisinde alışveriş arabalarının bulunduğu cam bölmenin altından geçip market çalışanı katılan ...'nin yanına gelip elindeki tüfeği doğrultarak ''aç lan kasayı'' diye bağırdığı, katılanın korkup çığlık atarak market dışına kaçması neticesinde çocuğun kasayı açmak ve sökmek için uğraştığı, kasayı açamayacağını anlaması üzerine olay yerinden kaçarak eylemini sonlandırdığı, oluşun, suça sürüklenen çocuğun ikrar yollu savunması, katılan beyanları ve olay anını gösteren kamera kayıt görüntüleri bir arada gözetildiğinde bu şekilde gerçekleştiği mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdur beyanları, tanık beyanları, suça sürüklenen çocuğun ikrar içeren savunması, kamera kayıtları, olay yeri inceleme ve yakalama tutanağı gibi deliller karşısında, sanıkların eylemlerinin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2023/2170 Esas, 2023/1368 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7192, Karar No: 2018/1780, Tarih: 07.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7192 E.  ,  2018/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/03/2016 tarih ve 2015/769-2016/234 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 19/06/2012 tarihinde yapılan olağan genel kurulunda temsilcisinin hazır bulunmasına karşın düzenlenen hazirun cetvelinde müvekkili şirketin ticaret unvanın bulunmadığını, genel kurul toplantısına çağrıda müvekkili şirkete iadeli taahhütlü mektubun da gönderilmediğini, müvekkili şirketin sahip olduğu bir kısım hisse senetlerinin şirketin imza yetkililerinin müşterek imzasını içermediği halde davalı yönetim kurulunca usulüne uygun devir olarak gösterildiğini, davalı şirket yönetim kurulu üyelerinin yasal nitelikteki karar ve pay defterlerini usulsüz şekilde düzenlediklerini, müvekkili şirketin 2008 yılından sonra yapılan genel kurulların hazirun cetvellerinde davalı şirket tarafından hissedar olarak gösterilmediğini ileri sürerek müvekkili şirketin davalı şirkette hissedar olduğunun, sahip olduğu hisse adedinin, devredilmiş gibi gösterilen hisse devirlerinin geçersiz ve yok hükmünde olduklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacı şirketin inşaat firması olduğunu, davacının tescilli site yönetim planı ve müvekkili şirketin ana sözleşmesi gereği müvekkili şirkette hisse sahibi olmak hakkı ve yetkisi bulunmadığını, davacının anılan sitede bağımsız bölümü olmadığını, müvekkili şirkete hissedar olamayacağını, davacının kendi üzerinde bulunan müvekkili şirket hisselerinin tümünü sitede bağımsız bölüm maliki olan 9 kişiye 29/12/2008 tarihli tutanak ile devir, ciro ve teslim ettiğini, bu devrin onayına ilişkin müvekkili şirket yönetim kurulunun 30/12/2008 tarihli kararı aldığını ve devralan 9 kişi yönünden hak sahipliğinin ve devir işleminin pay defterine işlendiğini, davacının bağımsız bölüm maliki olmaması nedeniyle dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkili şirketin iflas erteleme sürecinde yetkililerinin ... ile ...'ın olduğunu, bu kişilerin münferit imza yetkilerinin bulunmadığını, müvekkili şirket iflas erteleme sürecindeyken ... Kefli tarafından müvekkili şirkete ait 856 adet hisse senedinin beyaz ciro ile ciro edilerek iflas erteleme kararı veren mahkemece atanan kayyım onayı alınmaksızın teslim tutanağı ile 29.12.2008 tarihinde davalılara teslim edildiğini, şirketin bu işlemden 19.06.2012 tarihinde tesadüfen haberdar olduğunu, davalıların kendilerine 29.12.2008 tarihinde beyaz ciro ile devir edilen nama yazılı hisselerini 30.12.2008 tarihinde aldıkları yönetim kurulu kararıyla ... Yönetim A.Ş. pay defterine kendi adlarına tescil ettirdiklerini, müvekkilleri şirketin halen 21 tane pay ile davalı şirketin ortağı olduğunu ileri sürerek 29.12.2008 tarihinden itibaren gerçekleştirilen genel kurul kararlarının geçersiz olduğunun tespiti ile pay defterinin düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalılar vekili, nama yazılı pay senedinin devri için cironun tam ciro olması yönünde zorunluluğun bulunmadığını, şirketin borca batıklıktan kurtulmuş olduğunu, hisse devirleri-sözleşmenin ifası bağlamında ise, müvekkillerinin davacıdan ciro ve devir suretiyle teslim aldıkları bu hisse senetlerini şirket ana sözleşmesine uygun olarak mahallede bağımsız bölüm sahibi olan diğer ortaklara ciro devir ve teslim ettiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davalılar vekili, nama yazılı pay senedinin devri için cironun tam ciro olması yönünde zorunluluğun bulunmadığını, şirketin borca batıklıktan kurtulmuş olduğunu, hisse devirleri-sözleşmenin ifası bağlamında ise, müvekkillerinin davacıdan ciro ve devir suretiyle teslim aldıkları bu hisse senetlerini şirket ana sözleşmesine uygun olarak mahallede bağımsız bölüm sahibi olan diğer ortaklara ciro devir ve teslim ettiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davacı şirketin anılan sitede bağımsız bölüm maliki olmadığı, davacı yanın öncelikle davalı şirkette var olduğunu ileri sürdüğü hissedarlığını kanıtlaması gerekirken hisse senetlerinin varlığını yasal biçimde ortaya koyamadığı, davacının kendisine ait hisselerini dava dışı 9 gerçek kişiye teslim ve ciro ile devretmesi ve bunların davalı şirket yönetim kurulu kararına bağlı pay defterine işlenmesinde ana sözleşme ve yasal mevzuata aykırılık görülmediği, haklılığı kanıtlanamayan asıl davanın reddinin gerektiği, birleşen dava yönünden davacı şirket yetkilisi ... Kefli tarafından 29.12.2008 tarihli tutanak ile nama yazılı pay senedinin devri yönünden yapılan beyaz ciro ile devir işleminin nama yazılı pay devri yönünden geçerli olduğu, devir işleminin 29.12.2008 tarihinde yapılmış olmasına karşılık davacı tarafça 19.06.2012 tarihine kadar da herhangi bir itirazda bulunulmadığı, MK.2.maddesi anlamında hisse devir işlemine yönelik genel kurul kararlarının hükümsüzlüğünün istenmesinin iyi niyet kuralları gereğince uygun bulunamayacağı, davacı şirket yetkilisi ... Kefli tarafından, davacı şirketin uhdesinde bulunan davalı nama yazılı 856 adet ... Yönetim A.Ş. hisse senedinin 29.12.2008 tarihli tutanak ile davalı şirket yöneticilerine gerektiğinde bağımsız bölüm maliklerinin talepleri halinde devir edilmek üzere ciro edilerek teslim edildiği, davalı şirket yöneticisinin davalılar devraldıkları nama yazılı hisse senetlerinin 30.12.2008 tarihli toplantıda alınan 2008/12 sayılı Yönetim Kurulu kararı ile pay defterine işlenmesi yönünden karar aldıkları, birlikte imza gerekmekte ise de davacı şirketçe işbu yetkisiz temsile icazet verilmek suretiyle yapılan işlemin şirket yönünden bağlayıcı hale geldiği, ticaret şirketi niteliğinde olan ve basiretli bir tacir gibi hareket etmesi zorunlu olan davacı şirketin bu yöndeki iddiasının ve gerekçelerinin bu yöndeki iddialarının hakkın kötüye kullanılması bağlamında değerlendirilmesinin uygun olacağı, devir işlemi yapıldıktan 3,5 yıl sonra fark edebildiğini ifade ettiği, pay devirlerinin geçerli sayıldığı ve genel kurul kararlarının da bu gerekçelere binaen geçerli olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına, 07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5057, Karar No: 2022/7145, Tarih: 21.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5057 E.  ,  2022/7145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 8. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının ... Rehabilitasyon Merkezinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanun'un 22. maddesi uyarınca “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının halen bakımevinde kaldığı anlaşılmakla, bakım kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve kısıtlı adayının kuruma yerleştirilmeden önceki yerleşim yeri adresi de “...” olduğundan uyuşmazlığın Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3558, Karar No: 2024/4684, Tarih: 24.04.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/3558 E.  ,  2024/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2023 tarih ve 2023/558 Esas, 2023/617 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/587, Karar No: 2024/16081, Tarih: 04.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/587 E.  ,  2024/16081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suç işleme kastıyla hareket etmediğinden beraat hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, katılanın beyanı, olay tutanakları ve tüm dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY