muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6757, Karar No: 2014/9122, Tarih: 19.03.2014

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının, temizlik işini ihale ile alan dava dışı şirkette çalışmaya ara vermeden devam ettiği sabittir. Davalı işveren tarafından yapılan bir fesih bildirimi bulunmayıp, tarafların fesih hususunda iradelerinin birleştiğinden de bahsedilemez. Dolayısıyla, davacının iş akdi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden feshe bağlı işçilik alacakları olan kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Diğer işçilik alacaklarında ise, devreden işverenin devir tarihinden itibaren 2 yıl süreyle sorumlu olduğu hususu değerlendirilmeksizin hüküm tesisi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/766, Karar No: 2013/1134, Tarih: 19.02.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/766 E.  ,  2013/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Talep eden.... Ltd. Şti. ile karşı taraf ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 20.12.2011 gün ve 2010/53-2011/53 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 01.06.2012 tarihli kararı ile davalı vekili temyizden feragat dilekçesi vermiş ise de vekâletnamesinde feragat yetkisi bulunmadığından davalı vekilinden temyizden feragata yetkili olduğuna dair vekâletnamesinin ibraz ettirilmesi, yetki verilmesi halinde mahkemesince temyiz isteminin reddedilmesi, aksi halde temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davalı asıla çıkartılan tebligat eklenerek dosya yeniden Dairemize gönderilmiştir. Buna göre geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmediği anlaşıldığından davalı vekili Avukat ...'e yeniden tebligat gönderilerek var ise temyizden feragata ilişkin yetki içeren vekâletname örneğinin ibraz ettirilmesi, temyizden feragata yetkisinin olduğu anlaşıldığında temyiz isteminin reddine mahkemesince karar verilmesi, aksi halde temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi, geri çevirme kararının incelenerek gereğinin yerine getirilmesi, aksi halde dosyanın sürümcemede bırakılmasına neden olan ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulacağı konusunda dikkatlerinin çekilmesi için dosyanın yeniden mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24494, Karar No: 2013/14809, Tarih: 01.07.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/24494 E.  ,  2013/14809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2011/637-2012/526

Davacı, 01.12.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ...... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-01.02.2007-30.09.2008 tarihleri arasında 506 sayılı Yasaya tabi isteğe bağlı, 08.06.1976-10.11.2010 tarihleri arasında 506 sayılı Yasaya tabi zorunlu(kesintili), 01.08.1994-10.02.2010 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasaya tabi kesintili sigortalılığı bulunan davacının, 24.11.2010 tarihli tahsis talebi üzerine, 06.03.2009-10.02.2010 tarihleri arasındaki 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine tabi zorunlu sigortalılığının 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine tabi sigortalılığı ile çakışması sonucu iptal edilerek, 2829 sayılı Yasanın 8. maddesi gereği son 7 yıllık fiili hizmet süresi içindeki sigortalılığın 2926 sayılı Yasaya ve 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine tabi olup tahsis şartlarının bulunmadığı gerekçesi ile ......ca tahsis talebinin ret edildiği anlaşılmaktadır.

Davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davacının çakışan dönemde hangi yasal düzenleme çerçevesinde sigortalı olduğu hususudur.

Davanın yasal dayanağı, ihtilaf konusu dönemde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ile aynı Yasanın 53. maddesidir. 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, … Tarımsal faaliyette bulunanlar, …” sigortalı sayılmışlardır.

Sigortalılık hallerinin birleşmesini düzenleyen 53. maddenin birinci fıkrasında ise, sigortalının, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde yer alan sigortalılık hallerinden birden fazlasına aynı anda tabi olmasını gerektirecek şekilde çalışması halinde; öncelikle aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında, (c) bendi kapsamında çalışması yoksa ilk önce başlayan sigortalılık ilişkisi esas alınarak sigortalı sayılacağı belirtilmiştir.

Sigortalılık hallerinin birleşmesini düzenleyen 53. maddenin birinci fıkrasında ise, sigortalının, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde yer alan sigortalılık hallerinden birden fazlasına aynı anda tabi olmasını gerektirecek şekilde çalışması halinde; öncelikle aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında, (c) bendi kapsamında çalışması yoksa ilk önce başlayan sigortalılık ilişkisi esas alınarak sigortalı sayılacağı belirtilmiştir.

Bu bağlamda 5510 sayılı Yasanın 53. maddesinde, 13.02.2011 tarihli 6111 sayılı Kanunun 33. maddesi ile yapılan değişiklik üzerinde de durmakta yarar vardır. Anılan değişiklik ile, 53. madde “Sigortalının 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yer alan sigortalılık statüleri ile (c) bendinde yer alan sigortalılık statüsüne aynı anda tabi olacak şekilde Kanun kapsamına girmesi halinde öncelikle aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında, (a) ve (b) bentlerinde yer alan sigortalılık statülerine tabi olacak şekilde Kanun kapsamına girmesi halinde ise aynı maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılır..." şeklinde değiştirilmiş ise de; 6111 sayılı Kanunun yürürlüğe dair 215/b. maddesindeki, "...33...maddesi yayımı (25.02.2011) takip eden ayın birinci günü (01.3.2011)yürürlüğe girer." düzenlemesi ile, "Kanunun 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında bu maddenin yürürlük tarihi itibarıyla yapılan değişiklikler, bu değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihten öncesi için uygulanmaz." şeklindeki aynı yasanın geçici 33. maddesi gözetildiğinde, uyuşmazlığın çözümünde, 5510 sayılı Kanunun 53. maddesinin, 6111 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki halinin esas alınacağı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece, öncelikle, ihtilaf konusu dönemde davacının ürün satışlarından prim tevkifatının yapılıp yapılmadığı ve ...... kayıtlarına intikali araştırılarak, uyuşmazlık konusu dönemde davacının kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyetinin varlığı ve süresi yönünden gerekli inceleme ve araştırma yapılarak; nerede oturduğu, kendi mülkü veya miras yolu ile elde ettiği mülkte mi? yoksa ortaklık ya da kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde mi? tarımsal faaliyette bulunduğu; varsa, ortaklık veya kiralamaya ve arazi miktarına ait delillerin neler olduğu, icar sözleşmesi bulunup bulunmadığı; ilçe tarım müdürlüğü, tarım kredi ile yağlı tohumlar veya ürettiği ürün çeşitlerine göre üyesi olma ihtimali bulunan diğer kooperatif kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri; hangi tür ürünler ektiği, ne kadar ürün elde ederek nerelere sattığı, ürün teslimlerinden Bağ-Kur prim tevkifatı yapılıp yapılmadığı, tarımsal faaliyete ara verip vermediği, zirai ...... kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri, kooperatif ve bankalardan tarımsal amaçlı kredi kullanıp kullanmadığı, ortalama gelirinin ne kadar olduğu ve geçimini sağlamaya yetip yetmediği, tohum veya gübre alımlarına ilişkin belgeleri bulunup bulunmadığı, ruhsatlı veya satın almaya ilişkin sözleşmesi ile malikinin beyanı da alınmak suretiyle zilyetliğinde olan traktörü bulunup bulunmadığı, hayvanı; dolayısıyla hayvan satış sözleşmeleri veya süt satımına ilişkin müstahsil makbuzları bulunup bulunmadığı hususları dava konusu dönem içerisinde görev yapan muhtar veya azalar ile, ilgili kişi ve ......lardan sorularak ve zabıta marifetiyle araştırılıp somut verilere dayalı tespit yapılarak, açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapılıp, davacının ihtilaf konusu olan çakışan dönemde 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının b bendi çerçevesinde tarımsal faaliyetinin varlığı kuşku ve duraksamaya neden olmayacak şekilde belirlenmeli, yapılacak araştırma sonucu, davacının ihtilaf konusu dönemde tarımsal faaliyetinin bulunmadığının tespiti halinde, çakışan dönemde davacının 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı olduğu kabul edilerek, tahsiste esas alınacak olan 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalılığa yönelik tahsis talep tarihi itibariyle prim borcunun varlığı araştırılarak, 506 sayılı Yasanın Geçici 81. maddesi çerçevesinde tahsis şartlarının varlığı irdelenmelidir.

Çakışan dönemde tarımsal faaliyetin varlığının tespiti halinde, anılan Yasanın “Sigortalı Sayılmayanlar” başlığını taşıyan 6. maddesinin (ı) bendinin “Kamu idarelerinde ve Kanunun ek 5 inci maddesi kapsamında sayılanlar hariç olmak üzere, tarım işlerinde veya orman işlerinde hizmet akdiyle süreksiz işlerde çalışanlar ile tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; tarımsal faaliyette bulunan ve yıllık tarımsal faaliyet gelirlerinden, bu faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten

Çakışan dönemde tarımsal faaliyetin varlığının tespiti halinde, anılan Yasanın “Sigortalı Sayılmayanlar” başlığını taşıyan 6. maddesinin (ı) bendinin “Kamu idarelerinde ve Kanunun ek 5 inci maddesi kapsamında sayılanlar hariç olmak üzere, tarım işlerinde veya orman işlerinde hizmet akdiyle süreksiz işlerde çalışanlar ile tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; tarımsal faaliyette bulunan ve yıllık tarımsal faaliyet gelirlerinden, bu faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten

sonra kalan tutarın aylık ortalamasının, bu Kanunda tanımlanan prime esas günlük kazanç alt sınırının otuz katından az olduğunu (Değişik ibare:13.02.2011-6111 S.K./25.mad) belgeleyenler ile 65 yaşını dolduranlardan talepte bulunanlar, … 4 üncü ve 5 inci maddelere göre sigortalı sayılmaz.” hükmü gözetilerek, davacının tarımsal faaliyetten elde ettiği gelir belirlenerek, 5510 sayılı Yasanın 82 maddesi uyarınca ......Odalar Birliğinden davacının ihtilaflı dönemde sahip olduğu taşınmaz miktarı ve niteliğine göre 06.03.2009-10.02.2010 tarihleri arasında bu taşınmazlarda bulunulan tarımsal faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten sonra kalan gelirin aylık ortalamasının prime esas günlük kazanç alt sınırının 2009yılı için 16 ve 2010 yılı için ise 17 katından az olup olmadığı sorularak, davacının 5510 sayılı yasanın 6/1-ı bendi kapsamına girip girmediği belirlenerek, sonucuna göre çakışan dönemde anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde sigortalı sayılıp sayılmayacağı irdelenmeli, 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının b bendi kapsamında sigortalı sayılamayacağının belirlenmesi halinde de, çakışan dönemde davacının 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı olduğu kabul edilerek, tahsiste esas alınacak olan 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalılığa yönelik tahsis talep tarihi itibariyle prim borcunun varlığı araştırılarak, 506 sayılı Yasanın Geçici 81. maddesi çerçevesinde tahsis şartlarının varlığı irdelenmelidir.

Davacı yönünden, çakışan dönemde, 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında sigortalılık şartlarının varlığı halinde, ihtilaf konusu dönem yönünden önce başlayan sigortalılığın anılan Yasanın 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine tabi sigortalılık olduğu ve bu hali ile ......un çakışan 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine tabi sigortalılığın iptali işleminin yerinde olduğu gözetilerek, 2829 sayılı Yasanın 8. maddesinin “Birleştirilmiş hizmet süreleri toplamı üzerinden, ilgililere; son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde fiili hizmet süresi fazla olan ......ca, hizmet sürelerinin eşit olması halinde ise eşit hizmet sürelerinden sonuncusunun tabi olduğu ......ca, kendi mevzuatına göre aylık bağlanır ve ödenir.” hükmüne göre yaşlılık aylığının bağlanacağı yasal mevzuat belirlenerek, bu çerçevede yaşlılık aylığı şartları irdelenerek varılacak sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

2-Kabule göre de, 506 sayılı Yasanın 62. maddesinin “Sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan sonra yazılı istekte bulunan ve yaşlılık aylığına hak kazanan sigortalıya bu isteğinden sonraki aybaşından başlanarak yaşlılık aylığı bağlanır.” hükmü gözetilerek, tahsis talep tarihini takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı tahsisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı ...... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1008, Karar No: 2015/10540, Tarih: 13.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1008 E.  ,  2015/10540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2014

NUMARASI : 2011/38-2014/235

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davalılar Kuleli ... Restoran Gıda Tur. San. ve Tic.Ltd.Şti. ve A.. A.. hakkındaki davanın reddine, N.. S.. hakkındaki davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilince dava dışı ..... plakalı araca kasko sigortası yapıldığını,sigortalısının aracını 12.07.2009 tarihinde davalılardan Kuleli .... Restoran Gıda Tur.San.ve Tic.Ltd.Şti.'nin otoparkına park ederek, anahtarını davalılardan otopark sorumlusu A.. A..'ya teslim ettiğini, diğer davalı N.. S..'in ise otopark görevlisinin çırağı olduğunu, olay gecesi N.. S..'in aracı otopark yönetiminden izinsiz şekilde alarak alkollü şekilde kaza yaptığını, müvekkilince sigortalısına ödenen 10.030,00 TL. tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı N.. S..; otoparkın diğer davalı A.. A.. tarafından çalıştırıldığını, ..... plakalı aracın olay günü Yakamoz Restoran otoparkında olduğunu ve A.. A..'nın talimatı ile aracın ilaç almak için parktan çıkartıldığını, konu ile ilgili olarak Üsküdar 2. Asliye Ceza Yargıçlığında 2009/645 E. sayısı ile açılan davanın devam ettiğini savunmuştur.

Davalı A.. A.., sigortalı aracın anahtarının dört yıldır araç sahibince kendine teslim edildiğini, olay günü aracı ..... Restoran Otoparkın karşısındaki kaldırıma park ettiğini, Yakamoz Şirketinin olay ile bir ilgisi

bulunmadığını, olay gecesi N.. S..'in, otoparktaki kulübenin çekmecesindeki kapalı kutu içinden ..... plakalı aracın anahtarını alarak karşı kaldırımda park halinde olan sigortalı aracı çaldığını ve alkollü şekilde kaza yaptığını, hasar bedelinin N.. S..'ten alınması gerektiğini savunmuştur.

Davalı Kuleli .... Restoran Gıda Tur.San.ve Tic.Ltd.Şti. duruşmalara katılmamış ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, zararın oluşumuna iştirakte bulunmadıkları gerekçesi ile davalılar Kuleli ...... Restoran Gıd.Tur.San. Tic.Ltd.Şti. ile A.. A.. hakkındaki davanın reddine, diğer davalı N.. S.. hakkındaki davanın kabulüne, 10.030,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı N.. S..'ten tahsiline karar verilmiş olup, hüküm süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kaskodan kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, zararın oluşumuna iştirakte bulunmadıkları gerekçesi ile davalılar Kuleli ...... Restoran Gıd.Tur.San. Tic.Ltd.Şti. ile A.. A.. hakkındaki davanın reddine, diğer davalı N.. S.. hakkındaki davanın kabulüne, 10.030,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı N.. S..'ten tahsiline karar verilmiş olup, hüküm süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kaskodan kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinden; dosya kapsamındaki bir kısım beyanlarda, olay günü aracın park edilmiş olduğu otoparkın davalılardan Kuleli ..... Restoran Gıda Tur. San. ve Tic.Ltd.Şti.ne ait olduğunun ve işletildiğinin ve yine bir kısım beyanlarda ise otoparkın davalılardan A.. A.. tarafından işletildiğinin, A.. A..'nın otopark sorumlusu olduğunun ifade edildiği anlaşılmıştır.O halde mahkemece, otoparkın kimin tarafından işletildiği,davalılar Kuleli ......Restoran Gıd.Tur.San.Tic.Ltd.Şti. ile A.. A..'nın otoparkın işleteni olup olmadığı, davalılardan A.. A..'nın otoparkın işletilmesindeki görev ve sorumluluğu araştırılarak, haklarında red kararı verilen davalılar hakkında bunun sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13501, Karar No: 2021/23263, Tarih: 21.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/13501 E.  ,  2021/23263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kovuşturma aşamasında vekaletnameli müdafinin bulunduğu, bu müdafinin vekillikten çekildiğine dair dosya kapsamında bilgi veya belgenin bulunmadığı, sanığın yokluğunda ve müdafinin yüzüne karşı verilen kararın müdafii tarafından temyiz edilmediği, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen işlerde, esas olan vekile tefhim veya tebliğ yapılması zorunlu olup, sanığa yapılan tebliğin geçerli olmayıp bilgi verme amaçlı olduğu dikkate alındığında, sanık müdafinin yüzüne karşı usulüne uygun 27.10.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 12.11.2019 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 21.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11683, Karar No: 2007/4054, Tarih: 20.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11683 E.  ,  2007/4054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen menfi tespit-çek iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Dericilik San.Tic.Ltd.Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili şirket temsilcileri olan diğer müvekkilleri ... ve ...’nın davalı ... Deri A.Ş.den alacağa mala karşılık 15.000.000.000.-TL. bedelli çek keşide ederek teslim etmiş ise de, davalının edimini ifa etmemesi nedeniyle çekin bedelsiz kaldığını belirterek çekin iptaline ve müvekkillerinin çek nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Yargılama sürerken aynı çekle ilgili ... Dericilik Ltd.Şti. tarafından davacılar ... ve ... aleyhine girişilen icra takibi üzerine bu davacılar tarafından ... Dericilik Ltd.Şti. aleyhine aynı mahkemede menfi tespit davası açılmış ve birleştirme kararı verilmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ... Deri A.Ş. yönünden husumet itirazında bulunmuş ve diğer müvekkili bakımından da davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... Deri A.Ş.nin çekle bir ilgisi bulunmaması nedeniyle bu davalı yönünden açılan davanın sıfat yokluğu sebebiyle reddine, birleşen dava açısından ise davacı yanca kanıtlanan davanın kabulüyle davacıların çekten dolayı davalı ... Ltd.Şti.ne borçlu olmadığının tespitine ve takibe konu çekin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı ... Ltd.Şti.vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Ltd.Şti. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.