muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9152, Karar No: 2014/12012, Tarih: 18.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9152 E.  ,  2014/12012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Kayyım hukukuna ilişkin davada ... 1.Sulh Hukuk ve ... 1.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, velayet hakkına sahip olduğu oğlu adına dükkan ruhsatı alınabilmesi için belediye ile yapılacak kira sözleşmesi için küçüğe kayyım kayyım tayini istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, talebin ... Büyükşehir Belediyesi ile kendisi arasındaki kira ilişkisinin kiracı olarak vesayeti altında bulunan reşit olmayan çocuğu ...'a devredilebilmesi için reşit olmayan çocuğuna kayyım atanması talebine ilişkin olduğu ve bu durumun 3. kişinin menfaatine ilişkin bir hukuki işleme ilişkin olduğu,söz konusu hususun TMK.'nun 345.maddesinde düzenlendiği gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise; T.M.Y. 426. maddesi hükümlerinin uygulanacağını gerekçe göstererek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 Sayılı Yasa’nın 20.04.2004 günü yürürlüğe giren 14.04.2004 gün ve 5133 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi ile “22.01.2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Yasaya göre aile hukukundan doğan dava ve işler”in aile mahkemelerinde görüleceği, yine 5133 Sayılı Yasanın Geçici 2. Maddesi ile de “Bu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihte aile mahkemelerinde

görülmekte olan ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan konularla ilgili dava ve işler yetkili ve görevli mahkemesine devredilir.” hükümleri getirilmiştir.

Medeni Yasanın sözü edilen İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında vesayet, kayyımlık ve yasal danışmanlıkla ilgili hükümler bulunmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yeralan 397. maddesinin 2. fıkrası gereğince “vesayet makamı, sulh hukuk mahkemesi; denetim makamı, asliye hukuk mahkemesidir.”

O halde, konusu Medeni Yasanın 2.Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan davaya sulh hukuk mahkemesi bakmakla görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36629, Karar No: 2023/10565, Tarih: 20.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/36629 E.  ,  2023/10565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/246 E., 2020/303 K.

SUÇLAR : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme, onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2013 tarihli kararı ile kararı ile, sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan 1yıl hapis, 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında dolandırıcılık suçundan 6 ay 20 gün hapis, 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 06.04.2017 tarihli kararı ile uzlaştırma işlemlerinin yapılması için sair yönleri incelenmeyen kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2020 tarihli kararı ile sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan 6 ay hapis, 50,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında dolandırıcılık suçundan 3 ay 10 gün hapis, 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; suç tarihinde 16 yaşında olan suça sürüklenen çocuk hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi ve suça sürüklenen çocuk yönünden zamanaşımı sürelerinin dolması olması nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; uzlaştırma işlemlerinin usulüne uygun yapılmaması ve katılan zararının giderilmiş olduğundan düşme yerine mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

3. Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi; zamanaşımı süresinin dolması, uzlaştırma işlemlerinin usulüne uygun yapılmaması, lehe hükümlerin uygulanmaması nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ve suça sürüklenen çocuğun olay günü... mağazasına gittikleri, sanık ...'ın bir adet priz aldığı ve kasada bulunan katılan ...'nin yanına giderek 100,00 TL uzattığı, sonra katılanı lafa tutarak 100,00 TL'yi vermedikleri halde vermiş gibi iki 50,00 TL şeklinde bozdurup toplamda 100,00 TL alıp olay yerinden uzaklaşmak suretiyle basit dolandırıcılık suçunu işledikleri iddiasıyla dava açılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ve suça sürüklenen çocuğun olay günü... mağazasına gittikleri, sanık ...'ın bir adet priz aldığı ve kasada bulunan katılan ...'nin yanına giderek 100,00 TL uzattığı, sonra katılanı lafa tutarak 100,00 TL'yi vermedikleri halde vermiş gibi iki 50,00 TL şeklinde bozdurup toplamda 100,00 TL alıp olay yerinden uzaklaşmak suretiyle basit dolandırıcılık suçunu işledikleri iddiasıyla dava açılmıştır.

2. Sanık ..., suça sürüklenen çocukla birlikte mağazaya gittiklerini ve 100,00TL alıp çıktıklarını kabul etmekle birlikte bunu dolandırma kastıyla yapmadıklarını, kasiyerin dalgınlığı sonucunda kendilerine fazla para verdiğini, kendisinin bu durumu eve giderken fark ettiğini ancak geri dönüp parayı veremediğini beyan ederken, suça sürüklenen çocuk ..., kendisinin eniştesi olan sanıkla mağazaya gitmediğini suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. Sanıklar şikayetçi mağaza çalışanları tarafından teşhis edilmiştir.

4. Uzlaştırma katılan ...'nin kabul etmemesi nedeniyle sağlanamamış, sanıkların zararı gidermeleri sebebiyle mahkemece temyize konu etkin pişmanlık hükümleri uygulanmış, mahkumiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi birinci fıkrası gereğince “şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu” tarihten uzlaştırma raporunun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

A. ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafinin Temyizinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Verilen Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Cumhuriyet Savcısının ve Suça Sürüklenen Çocuk müdafiinin Temyizinde

1. Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

1. Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan mahkûmiyet hükmünün verildiği 17.04.2013 tarihinden hüküm tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin tamamlanmış bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafiinin Temyizinde;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2020 tarihli, 2017/246 Esas, 2020/303 Karar sayılı kararında sanık müdafisi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Verilen Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Cumhuriyet Savcısının ve Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiilerinin Temyizinde

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2020 tarihli, 2017/246 Esas, 2020/303 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/30386, Karar No: 2019/12505, Tarih: 09.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/30386 E.  ,  2019/12505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağı ve yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile, yangının örtü yangını şeklinde seyrettiği ancak 6831 sayılı Kanun'un 2896 sayılı kanunla değişik 112. maddesine göre tazmini gereken doğrudan zararın 116,66 TL olduğu, 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerekip, ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınmaması gerektiğine göre; CMK'nin 231/5 ve devamı maddesinde yer alan subjektif şartlar değerlendirilerek karar verilmesi yerine, ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masrafları da dahil edilerek oluşan zararın sanık tarafından giderilmediğinden bahisle CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de,

Taksirli suçlarda TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13522, Karar No: 2015/10069, Tarih: 07.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/13522 E.  ,  2015/10069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN(KAPATILAN) 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2012/38-2014/148

Taraflar arasında görülen davada Mersin(Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/05/2014 tarih ve 2012/38-2014/148 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06/10/2015 günü hazır bulunan davalı vekili Av.S. İ. ile davacı vekili Av. A. D. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait silonun 12.06.2005 tarihinde meydana gelen yangın sonucu hasar gördüğünü, davalının 8.325.820 TL ödeme yaptığını, konveyör galerilerini taşıyan çelik ayakların yangın nedeniyle zarar görmediği gerekçesiyle ödeme yapılmadığını, yaptırdıkları incelemede çelik ayaklarda yangın sonucu hasar oluştuğunu belirlediklerini, aralarındaki sözleşmede temerrüt faizinin %42 olarak tespit edildiğini ileri sürerek, 1.287.800 TL'nin %42 faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çelik ayakların yangın sonucu hasar görmediğini, zararın teminat kapsamında bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıya ait siloda meydana gelen yangın sonucu çelik ayakların hasar gördüğü, tazminat miktarının 1.287.800 TL olarak belirlendiği, bu miktardan 250.000 TL hurda sovtaj değerinin düşüldüğü, taraflar arasındaki sözleşmede gecikme faizinin %42 olarak tespit edildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 1.037.800 TL'nin yıllık %42 faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, yangın sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda anılan gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dava tarihinde yürürlükte olan 6762 Sayılı TTK’nn 1283. maddesi hükmü uyarınca davalı sigorta şirketi davacı sigortalının uğradığı gerçek zararı tazminle yükümlüdür. Gerçek zarar miktarı belirlenirken Yangın Sigortası Genel Şartları’nın B.5'inci maddesi uyarınca, sigortalı şeylerin rizikonun gerçekleşmesi anındaki tazmin kıymetlerinin esas alınması gerekir.

Somut olayda, yangın rizikosu gerçekleştikten sonra taraflar arasında 17.05.2007 tarihli hasar tespit ön protokolü imzalanmış, 1.2. maddesinde çelik konstrüksiyon ayakların ihale bedelinin 1.128.600 TL olduğu, davalı sigortanın silo ayaklarının yangında hasar görmediğini ileri sürdüğü, davacının Üniversiteden alacağı rapor sonucuna göre taşıyıcı ayak bedellerini davalıdan talep edeceği, verilecek rapora kadar bu kısmın kapsam dışında bırakıldığı belirtilmiş olup, bu durumda yangın nedeniyle zarar gördüğü sabit olan çelik ayakların değeri konusunda, taraflar arasında kesin bir mutabakat niteliğinde olmayan ihale bedeli üzerinden hesaplama yapılması ve bu miktar üzerinden tazminat bedelinin belirlenmesi hatalıdır.

Bu itibarla, mahkemece bilirkişilerden ek rapor veya yeni bir bilirki heyetinden rapor alınarak, 6762 Sayılı TTK'nun 1283 ve sigorta genel şartları uyarınca gerçek zarar miktarı belirlenerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Öte yandan, mahkemece yangın sonucu hasar gören çelik ayakların hurda değerinin 250.000 TL olduğu kabul edilmiş ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava dosyası üzerinde yapılan teknik inceleme, teknik çizimler, o dönemdeki hurda çeliğin birim fiyatı, Merkez Bankası döviz kuru üzerinden öngörü şeklinde çelik ayakların hurda değerinin 250.000 TL olarak tespit edildiği belirtilmiş olup, yapılan hesaplama denetime elverişli olacak şekilde açık değildir.

Bu itibarla, mahkemece bilirkişilerden ek rapor veya yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak yangın nedeniyle hasar gören çelik ayakların tereddüte mahal bırakmayacak şekilde hurda değeri belirlenip, tazminat miktarından tenzil edilerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

4-Ayrıca, mahkemece sözleşmenin 17.maddesine göre davacının tazminat talep tarihine 20 gün ilave edilerek, 15.01.2008 tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir. Oysa, taraflar arasındaki sözleşmenin 17 ve idari şartnamenin 52. maddesinde, sigorta şirketinin borcun muaccel olmasından itibaren iş bu şartname hükümlerini de dikkate alarak en geç 20 gün içerisinde tazminat bedelini ödeyeceği, bu sürenin aşılması halinde tazminat tutarına herhangi bir ihtar veya mahkeme kararına hacet kalmaksızın ilk talep tarihinden başlamak üzere gecikilen süre için faiz tahakkuk ettirileceği düzenlenmiş olup, bu durumda yukarıda anılan sözleşme hükmü uyarınca davacının ilk talep tarihinden itibaren faize hükmetmek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: 1-Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına, (3) numaları bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınıp yekdiğerine verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5078, Karar No: 2022/8588, Tarih: 07.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/5078 E.  ,  2022/8588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No : 2021/196-2021/426

İlk Derece

Mahkemesi :... 6. İş Mahkemesi

No :2014/438-2020/331

İş kazası sonucu vefat eden sigortalının maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince ilâmda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen karara karşı davacı ve davalı Enerji Petrol Ürünleri Pazarlama A.Ş. vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince davacı ve davalı Enerji Petrol Ürünleri Pazarlama A.Ş. vekillerinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Enerji Petrol Ürünleri Pazarlama A.Ş. vekili tarafından süresi içerisinde duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, dosya incelenerek temyiz istemlerinin süresinde olduğu, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07/06/2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı Enerji Petrol Ürünleri Pazarlama A.Ş. adına gelen olmadı. Davacı asil ... ile davalı ...Ş. adına Av. ... geldi. Diğer davalı adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına, 07.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4964, Karar No: 2023/4210, Tarih: 19.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4964 E.  ,  2023/4210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 14.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/720 Esas, 2015/871 Karar sayılı kararı ile sanığın, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.09.2020 tarihli ve 2016/98487 sayılı, onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi;

Gerekçe içermemektedir.

Sanık müdafiinin temyiz sebebi;

Eksik incelemeye, sanığın kusuru olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü:

1. Sanığın suç tarihinde sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı aracı ile ... mahallesi ... caddesi üzerinde seyir halinde iken yaya olarak yolda yürümeye çalışan maktul ...'a çarpması sonucu yayanın ölümüne neden olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalardaki beyanlarında kazada kusuru olmadığını, beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. Ölenin mirasçılarının sanıktan şikayetçi oldukları ve katılma talebinde bulundukları görülmüştür.

4. Kaza tespit tutanağı, trafik bilirkişi raporu ve Adli Tıp İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporu ile sevk ve idaresindeki otomobili ile iki yönlü görüşün far ışıkları altında açık olan yol bölümünde mahal şartları, yol durumunu ve görüş mesafesini dikkate alıp hızını yeterince azaltarak kontrollü ve tedbirli bir şekilde seyretmeyip almış olduğu tedbirde geç kaldığı ikaza bulunup zamanında etkili tedbir almadığı olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile gerçekleşen kazada tali kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden;