muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21076, Karar No: 2018/1232, Tarih: 23.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/21076 E.  ,  2018/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan, 331, 332, 1159, 1232 parsel sayılı sırasıyla 25.300, 10.600, 5000, 3892 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı olduklarından söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilerek kadastro tutanak ve ekleri Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro tespitinden evvel Asliye Hukuk Mahkemesinde davacı ... ve ... tarafından, ..., Köy Tüzel Kişiliği, ... ve ... aleyhine taşınmazların ... mirasçıları adına tescili istemi ile açılan tescil davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde aktarılan dava dosyası ile kadastro tutanakları birleştirilerek yargılamaya devam olunduğu sırada ..., ölüme bağlı tasarruf sözleşmesine dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda 1232 sayılı parselin ölünceye kadar bakma vaadi ile ... tarafından ...'ya verildiği diğer davalı taşınmazların ...'den davalı ... (...)'a intikal ettiği, davacıların taşınmazların ...r'den mirasen kaldığını ispat edemedikleri gerekçesi ile çekişmeli 1232 parsel sayılı taşınmazın ... adına, 1159, 332, 331 parsel sayılı taşınmazların ise ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre dava konusu 331, 1159, 1232 parsel sayılı taşınmazlar yönünden yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Davalı ... vekilinin çekişmeli 332 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki temyiz itirazlarına gelince: Taşınmaz, malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş olup, 3402 sayılı Kanun'un 30. maddesi gereğince malik hanesinin mahkemece re'sen doldurulacağı kuşkusuzdur. Ne var ki, taşınmazın sınırında eylemli olarak dere bulunmasına rağmen Mahkemece taşınmazın dere yatağından elde edilmiş olup olmadığı yönünde jeolog bilirkişiye inceleme yaptırılmadan karar verilmiş olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Eksik incelemeye ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulamaz.

O halde; doğru sonuca varılabilmesi için, yeniden keşif yapılarak jeolog bilirkişiden çekişmeli taşınmazın dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığı, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp değerlendirildikten sonra sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazinenin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4480, Karar No: 2009/6371, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4480 E.  ,  2009/6371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 214 ada 4 parsel sayılı 3290.47 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliği ile belgesizden davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, çekişmeli parselin tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına göre; mahkemece yaptırılan keşifte görev alan orman bilirkişinin hükme dayanak alınan raporunda, davalı taşınmazın eğiminin %25 olduğu, üzerinde dağınık meşe ağaçlarının olduğu, bu ağaçların taşınmazın ... yıllar boş kalması nedeniyle, meşe tohumlarının çeşitli faktörler etkisiyle parsel üzerine taşınması suretiyle oluştuğu, orman sayılan yerlerden olmadığı bildirilmiştir. Ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın terk edilmiş boş arazi niteliğinde ve üzerinde dağınık halde meşe ve gürgen ağaçları olduğu, toprağının hiçbir zaman işlenmediği, eğiminin yüksek olması nedeniyle ... muhafaza karakteri taşıdığı bildirilmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi, orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağının öngörmüştür. Bilimsel ve teknik olarak arazi eğiminin %12’ den fazla olması halinde o arazi kesimi erozyonla karşı karşıya kalacağından, ... muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmesi gerekir. Hal böyle olunca; taşınmazın saptanan bulgulara göre 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi kapsamı dışında olup, memleket haritası ve kadastro paftasındaki konumuna göre güneyindeki ve doğusundaki ormanın devamı niteliğinde ve halen de eylemli olarak orman sayılan yer olduğu düşünülerek, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

Öte yandan Orman bilirkişinin taşınmaz üzerindeki dağınık halde bulunan meşe ağaçlarının tohumlama yolu ile etraftan geldiği şeklindeki açıklamalarına itibar edilemeyeceği zira, hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda da vurgulandığı üzere, davalı taşınmazın memleket haritasında yeşil alanlar içerisinde kaldığı, eğiminin % 35 olduğu ve üzerinde dağınık şekilde meşe ve gürgen ağaçlarının bulunduğu görülmektedir.

Öte yandan Orman bilirkişinin taşınmaz üzerindeki dağınık halde bulunan meşe ağaçlarının tohumlama yolu ile etraftan geldiği şeklindeki açıklamalarına itibar edilemeyeceği zira, hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda da vurgulandığı üzere, davalı taşınmazın memleket haritasında yeşil alanlar içerisinde kaldığı, eğiminin % 35 olduğu ve üzerinde dağınık şekilde meşe ve gürgen ağaçlarının bulunduğu görülmektedir.

Kaldı ki; meşe ağacı tohumunun, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olmadığı, yerleşik bilimsel görüşlerce tartışmasız kabul edildiği, dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ve gürgen ağaçlarının % 35'lik eğim ile birleştiğinde taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinde tanımı yapılan ve orman sayılan yerlerden olduğunun kabulü gerektiği, orman sayılan bu tür yerlerdeki meşelerin insan ... ile zaman zaman kesilip ortadan kaldırılması halinde dahi daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana gelmesinin bilimsel olarak mümkün olduğu, belirtilen bilimsel açıklamalar da nazara alındığında, mahkemece davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne, taşınmazın orman niteliği ile tescile karar verilmesi gerekirken, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek ham ... niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 13/04/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33643, Karar No: 2017/8186, Tarih: 20.06.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/33643 E.  ,  2017/8186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve tekerrüre esas alınan ilamdaki mahkumiyetin kesin nitelikte adli para cezası olması nedeniyle tekerrür hükümlerinin yanlış uygulandığına dair tebliğnamedeki görüşe, sanık hakkında tekerrür uygulaması yapılmadığı için iştirak edilmeyerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suç tarihinde resmi nikahlı eşi olan katılanın, gece vakti yabancı plakalı araçlarda bulunduğu duyumunu, kardeşi ve bir dönem işçisi olan tanıklardan alan sanığın, mesaj çekmek suretiyle katılana hitaben “ekmek parası için mi alemle yattın, hiç şerefin yokmuş” dediğini ikrar ettiği olayın gelişimi ve çıkış nedeni üzerinde durularak sanık hakkında TCK’nın 129. Maddesinin uygulanmasının tartışılmaması,

2)Hapis ve adli para cezasının seçimlik olduğu durumlarda hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih nedeni olarak, sanığın tekerrüre esas sabıkası gerekçe gösterilmesine rağmen, kesin nitelikteki adli para cezasının tekerrüre esas olmayacağı düşünülmeden, yerinde olmayan gerekçe ile hüküm kurulması,

3)Hapis ve adli para cezasının seçimlik olduğu durumlarda hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih edilmesi halinde, bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğini düzenleyen TCK 50/2 amir hükmüne aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/66158, Karar No: 2013/9935, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66158 E.  ,  2013/9935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın şikayetçinin otobüs firmasına ait otobüste şoför muavini olarak çalıştığı, sefer dönüşünde yeni sefere aracın hazırlanıp temizliğinin yapılması için şoför tarafından kontak anahtarları ile birlikte aracın sanığa teslim edildiği, sanığın aracın temizliğini yaptıktan sonra kontak anahtarlarını aracın park edildiği yerin karşısında bulunan istasyona bırakacağı yerde, aracı alıp İstanbul iline gittiği, kaza yapması üzerine kısmen hasarlı bir şekilde kaza yerinde bırakıp kaçtığı olayda hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/26663, Karar No: 2022/5461, Tarih: 04.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/26663 E.  ,  2022/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

İncelenen Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi : 09.06.2022

İtiraz Edilen Daire Karar : Yargıtay Yüksek 9. Ceza Dairesinin 07.07.2010 gün, 2009/4092 esas ve 2010/8125 sayılı kararı

İtirazla ilgili Mahkeme Kararı : İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK'nun 250. Madde ile görevli) 18.04.2008, 2002/190 esas ve 2008/93 sayılı kararı

İtirazla ilgili Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 264/6, 264/8, 59/1. Maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine

İ

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A)İTİRAZ KONUSU:

Sanık hakkında patlayıcı, yıkıcı, öldürücü alet ve ateşli eczayı meskun yerde ateşlemek, patlatmak veya bırakmak suçundan İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK'nun 250. Madde ile görevli) 18.04.2008, 2002/190 esas ve 2008/93 sayılı kararının temyizi üzerine, yapılan temyiz incelemesi sonucu Yargıtay Yüksek 9. Ceza Dairesinin 07.07.2010 gün, 2009/4092 esas ve 2010/8125 sayılı kararı ilamı ile hükmün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.

B)İTİRAZ NEDENLERİ;

Mezkur ilama Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2022 tarih ve KD- 2022/73729 sayılı yazısı ile; Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında patlayıcı, yıkıcı, öldürücü alet ve ateşli eczayı meskun yerde ateşlemek, patlatmak veya bırakmak suçundan 765 sayılı TCK'nın 264/6, 264/8, 59/1 maddeleri uyarınca hüküm verilirken 765 sayılı TCK'nın 264/6. maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasına, 268/8. maddesi gereğince 1/3 oranında artırılarak 6 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra, 59/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası yerine 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini karşısında, hükmün onanmasına kararın hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle itirazın kabulü ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 07.07.2010 gün, 2009/4092 esas ve 2010/8125 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilmesi, itirazının kabul edilmemesi halinde ise hakkında karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi Dairemizden talep edilmiştir.

C)İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında patlayıcı, yıkıcı öldürücü alet ve ateşli eczayı meskun yerde ateşlemek, patlatmak veya bırakmak suçundan 765 sayılı TCK'nın 264/6, 264/8, 59/1 maddeleri uyarınca hüküm verilirken 765 sayılı TCK'nın 264/6. maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasına, 268/8. maddesi gereğince 1/3 oranında artırılarak 6 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra, 59/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası yerine 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edildiği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle itirazın kabulüne karar verilmiştir

D)KARAR

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

D)KARAR

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay Yüksek 9. Ceza Dairesinin 07.07.2010 gün, 2009/4092 esas ve 2010/8125 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3-Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında patlayıcı, yıkıcı, öldürücü alet ve ateşli eczayı meskun yerde ateşlemek, patlatmak veya bırakmak suçundan 765 sayılı TCK'nın 264/6, 264/8, 59/1 maddeleri uyarınca hüküm verilirken 765 sayılı TCK'nın 264/6. maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasına, 268/8. maddesi gereğince 1/3 oranında artırılarak 6 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra, 59/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası yerine, 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün beşinci fıkrasının beşinci bendinden "5'er Yıl 7'şer Ay 15'er Gün" ibaresinin çıkartılarak yerine "5'er yıl 6'şar ay 20'şer gün" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/425, Karar No: 2025/3966, Tarih: 15.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/425 E.  ,  2025/3966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2838 E., 2023/2385 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine kurulan İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2022/121 Esas, 2023/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2023/2838 Esas, 2023/2385 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın eyleminde meşru savunma koşullarının oluştuğuna, suç vasfının neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olduğuna, üst sınırdan haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın eyleminde meşru savunma koşullarının oluştuğuna, suç vasfının neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olduğuna, üst sınırdan haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın olay tarihinde evinin önünde başka şahıslarla kavga ettiği ve sanığın savunmasına göre elinde bıçak olduğu için polislerden korkup katılanın arkadaşlarıyla birlikte oturduğu yere doğru merdivenlerden koşturmaya başladığı, bu sırada katılan ve arkadaşlarının oturdukları yerden kavga ve bağırışma seslerini duydukları, sonrasında sanığın kavgaya karışan kişilere yönelik küfürlü sözler söyleyerek merdivenlerden aşağıya doğru indiği, sanığı gören katılanın, sanığa hitaben "Ne bağırıyorsun milleti niye rahatsız ediyorsun" dediği, sanığın da "Sen karışma zaten canım burnumda" şeklinde cevap verdiği, bunun üzerine katılanın sanığa yaklaşarak önce bir tokat attığı, ardından kafa attığı, sanığın da bu sırada elinde bulunan ve ele geçirilemeyen ekmek bıçağı ile katılanı sol koltuk altından bir defa bıçakladığı ve olay yerinden uzaklaştığı, katılanın yanındaki tanıklar ve çevredeki arkadaşları tarafından hastaneye kaldırılarak tedavisinin yapıldığı, katılanın yaralanmasının akciğer parankim hasarı meydana getirerek yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu olayda,

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkta meydana gelen yaralanma göz önüne alındığında sanığın savunmasının orantısız olduğu ve somut olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın, katılanı tek bıçak darbesi ile yaraladığı, sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde husumet bulunmadığı, tanık anlatımlarında sanığın eylemine devam etmeye çalıştığına ilişkin bir beyanın bulunmadığı ve sanığın ciddi bir engel hal olmadan katılanın yaralanması üzerine eylemine kendiliğinden son verdiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu, temel cezada alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebepleri suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2023/2838 Esas, 2023/2385 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3270, Karar No: 2013/4842, Tarih: 26.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/3270 E.  ,  2013/4842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Suç uydurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Pendik Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunup vekili aracılığıyla suçtan zarar gördüğünü belirterek şikayetçi olan ... vekiline dava ve duruşma gününün bildirilmediği, ayrıca hükmün de tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, adı geçen şikayetçi vekiline gıyabi karar tebliğ edilerek, temyiz yoluna başvurulması halinde temyiz dilekçesi eklenip, bu temyiz yönünden ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.