muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18925, Karar No: 2014/20526, Tarih: 07.11.2014

Davacı vekilinin temyiz itirazları temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulüyle Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 07.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/132, Karar No: 2013/4626, Tarih: 18.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/132 E.  ,  2013/4626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 13.09.2012 gün ve 2012/8325 Esas - 2012/16228 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Genel Müdürlüğü İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının 8 bendinde "derelerin iki tarafından kadastral sınırından itibaren 100 metrelik yapı yaklaşma mesafesi bırakılır." hükmü yer almakta iken; 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı Genel Kurul Kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında; temizlik bakım ve onarımların yapılabilmesi maksadıyla imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ile dere işletme bantları idarece kamulaştırılır." hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değişmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı, ilgili ... Genel Müdürlüğü ve imar planlarını yapan Belediyelerden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11166, Karar No: 2024/12646, Tarih: 26.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11166 E.  ,  2024/12646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/922 E., 2024/1618 K.

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 12. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/142 E., 2024/44 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz başvurusu değerlendirme kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5517, Karar No: 2019/3006, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5517 E.  ,  2019/3006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5544, Karar No: 2019/3572, Tarih: 20.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/5544 E.  ,  2019/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... Tic. A.Ş. vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 19/11/2012 tarihinde kendisine ait evde yangın çıktığını, çıkan yangını söndürmeye gelen itfaiye amirliğinin 19/11/2012 tarihli raporunda mutfakta bulunan bulaşık makinasında yangın çıktığının tahmin edildiğini, meydana gelen bu olay sonrası Bafra Sulh Hukuk Mahkemesi 'nin 2012/33 D.İş dosyasında keşif işlemi yapıldığını ve alınan bilirkişi raporlarında bulaşık makinasının elektrik elektronik devrelerinden kaynaklı yangın çıkmış olabileceği görüşüne varıldığını, mevcut hasarın 35.005,00 TL olarak hesapladığını, davalının kusurlu olmasına karşın hiç bir zararı gidermediğini ileri sürerek 35.005,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, tespit raporuna itiraz ettiklerini, kusuru kabul etmediklerini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, 35.005,00 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın, dava tarihi itibari ile işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, evinde çıkan yangının davalı firmaya ait bulaşık makinasından kaynaklı arızadan olduğunu ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat istemi ile eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, davacının olay sonrası talebi ile Bafra Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/33 D.İş dosyasında yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporunda belirtilen görüş doğrultusunda karar verilmiştir. Ne var ki, bu tespit dosyasına davalı yanca itiraz edilmiş ancak itirazları karşılar bir araştırma yapılmadığı davalının rapora yaptığı itirazların dikkate alınmadığı anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece uzman kişilerin yer alacağı bir bilirkişi heyeti oluşturularak taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor tesis edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik, incelmeye dayalı hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2.037,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4559, Karar No: 2013/8753, Tarih: 10.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4559 E.  ,  2013/8753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1 ve 2. cümlesi, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Haczin yapıldığı adresten taşındığını iddia eden sanığın mahcuz mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı, anılan malların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3374, Karar No: 2022/3673, Tarih: 07.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3374 E.  ,  2022/3673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Denizli 1. Sulh Hukuk ve Konya 5. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

Denizli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kayyım tayini istenilen küçüğün mernis adresinin "Alpaslan Mah. Ayşekemerşah Cad. No:20/2 Meram/Konya" olduğu, davaya bakma yetkisinin Konya Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne ait olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Konya 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce ise, küçüğün adresinin tespiti bakımından ilgili kolluğa müzekkere yazıldığı, verilen cevabi yazı ile kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin "Yavuz Mah. Tintin Pınar Çıkmazı Sok. No:6 İç Kapı No:3 Süleymanpaşa/Tekirdağ" olarak bildirildiği, bu nedenle davaya bakma yetkisinin Tekirdağ Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne ait olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek ortaya çıkan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtay’a gönderilmesine karar verilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için mahkemeler arasında karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmesi zorunludur. Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece Tekirdağ Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmişse de karşılıklı olarak verilmiş yetkisizlik kararı bulunmadığından, dosyanın Tekirdağ Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, yargı yeri belirlenmesi için Yargıtay’a gönderilmesi doğru değildir. Bu nedenle yargı yeri belirlenmesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 07/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16687, Karar No: 2012/17873, Tarih: 03.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16687 E.  ,  2012/17873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 3.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5577, Karar No: 2021/11846, Tarih: 23.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/5577 E.  ,  2021/11846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki cezai şartın ve sözleşmenin feshi işleminin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; eczacı olduğunu, davalı Kurum tarafından 2007 protokolünün 6.3.20. maddesi uyarınca provizyon sistemine gerçeğe aykırı, hayali reçete kaydının yapıldığının tespiti halinde reçete bedelinin 10 katı kadar cezai şart uygulanarak sözleşmenin feshedileceği ve 2 yıl süre ile sözleşme yapılmayacağına ilişkin hüküm uyarınca sözleşmesinin feshedildiğini ve 397.768,07 TL'nin tahsil edileceğinin bildirildiğini, gerekçe olarak da fatura edilen 2007 Eylül dönemine ait koliden 7 adet SSK ve 5 adet Bağ-Kur reçetesinin eksik çıktığının gösterildiğini ancak söz konusu eylemlerin bilgisi dışında eczanede kalfa olarak çalışan dava dışı ... tarafından gerçekleştirildiğini, kendisinin kusuru bulunmadığını, cezaların şahsiliği ilkesinin gözetilmesi gerektiğini ileri sürerek davalı Kuruma borcu olmadığının ve iki sene sözleşme yapmamaya dair işlemlerin hukuka aykırı ve geçersiz olduğunun tespitine, aksi halde cezai şartın tamamen kaldırılması ya da makul rakamlara tenkisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; 2007 yılı eczane protokolünün ilgili maddesi uyarınca provizyon sistemine gerçeğe aykırı hayali reçete kaydının yapılması durumunun tespiti halinde reçete bedelinin 10 katı tutarı cezai şart uygulanıp sözleşmenin fesih edileceğini, tespiti yapılan reçete ve ilaç bedellerinin ödenemeyeceğini, eczanede yapılan denetimde koliler içinde döküm listesi olan ancak kolilerden çıkmayan reçetelerin tespit edildiğini ve tutanak tutulduğunu, bu tutanağa istinaden davacıdan savunma istendiğini, yapılan savunmada fatura kesme işlemlerinin kalfa tarafından yapıldığının bildirildiğini, oysa protokolün eczane yetkilisi olan eczane sahibi ve mesul müdürle karşılıklı imzalandığını, sorumluluğun da eczacıya ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; ceza mahkemesi kararı gereğince olayda davacının kusurlu bulunmadığı, davacı çalışanı ...'ın kusurlu olduğunun ortaya çıktığı, davacıdan kaynaklanan ve cezayı gerektirecek bir eyleminin olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı tarafın temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 17/05/2018 tarihli ve 2015/29611 E. 2018/5976 K. sayılı kararıyla; "...davacı eczacı, çalıştırdığı kalfanın

Mahkemece; ceza mahkemesi kararı gereğince olayda davacının kusurlu bulunmadığı, davacı çalışanı ...'ın kusurlu olduğunun ortaya çıktığı, davacıdan kaynaklanan ve cezayı gerektirecek bir eyleminin olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı tarafın temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 17/05/2018 tarihli ve 2015/29611 E. 2018/5976 K. sayılı kararıyla; "...davacı eczacı, çalıştırdığı kalfanın

eylemlerinden sorumlu olduğu gibi davalı Kurum ile imzalanan sözleşmenin tarafı olduğundan sözleşmeye aykırılık halinde uygulanacak işlemler de davacı hakkında uygulanacaktır. Mahkemece, adam çalıştıranın sorumluluğuna ilişkin hükümler gözetilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; “...eczane çalışanı ...’ın kasten gerçekleştirdiği eylemden davacının da sorumlu olduğu anlaşılmıştır. 22/02/2021 tarihli bilirkişi raporu ve mahkememizce yapılan değerlendirme sonucunda cezai şart tutarının davacının ekonomik yönünden mahvına sebep olacak derecede aşırı olduğu anlaşıldığından, somut olayın özelliği de göz önünde bulundurularak EBK m.161/3 uyarınca indirim yapmak gerekmiştir. Bu nedenle cezai şartın reçete bedeli tutarı olarak uygulanması gerektiği kanaatine varılarak; davanın kısmen kabulüne, davalı SGK Konya Sağlık İl Müdürlüğünün 28.04.2008 tarihli ve 4189 sayılı işleminde; sözleşmenin 2 yıl olan fesih süresinin 1 yıl olarak ve reçete bedellerinin 10 katı tutarı (397.680,70 TL) olan cezai şartın reçete bedeli (39.768,07 TL) olarak uygulanmasına, davacının fazlaya ilişkin istemlerinin reddine, taraflar arasındaki muarazanın bu şekilde giderilmesine” karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Uyuşmazlık, davalı kurum tarafından uygulanan cezai işlemde, davacının ekonomik yönden mahvına sebep olacak derecede aşırı olduğu gerekçesiyle takdiri indirim yapılıp yapılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bu bağlamda, davaya konu mevzuat hükümlerine bakılması gerekmektedir;

Davacı eczacı hakkında uygulanan 2007 yılı eczane protokolünün 6.3.20. maddesinde; ''provizyon sistemine gerçeğe aykırı, hayali reçete kaydının yapılması durumunun tespiti halinde reçete bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 2 yıl süre ile sözleşme yapılmaz. Tekrarı halinde 10 katı cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 3 yıl süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak bu durumun sehven yapıldığının eczacı tarafından bildirilmesi ve kurumca kabul edilmesi halinde bu hüküm uygulanmaz.'' denilmektedir.

Somut olayda; eczane çalışanının kasten gerçekleştirdiği eylemden davacının da sorumlu olduğu mahkemenin de kabulünde olmasına rağmen uygulanan cezai şart tutarının davacının ekonomik yönden mahvına sebep olacak derecede aşırı olduğu gerekçesiyle 818 sayılı BK'nın 161 nci maddesi gereğince takdiri indirim uygulanmasına karar verilmiş ise de; taraflar için bağlayıcı olan protokol ile açıkça yukarıda izah edilen şekilde cezai şart düzenlenmiş olup, basiretli tacir olan davacının protokol hükümlerine uymak zorunda olduğu ve imzalanan sözleşme ve protokolun kendisi açısından bağlayıcı olduğu gözetildiğinde cezai işlemden indirim yapılması mümkün değildir.

Diğer taraftan, dava konusu cezai işlemin dayanağı olan 2007 yılı protokolünün 6.3.20. maddesi değiştirilmiş, 2012, 2016 ve 2020 yılı protokollerinde 6.3.20 maddesine karşılık gelen 5.3.10. maddesinde; ''Eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 yıl süreyle sözleşme yapılmaz. Ancak, söz konusu sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte raporun eczacı ya da eczane çalışanları dışında üçüncü kişilerin dahli ile Kuruma fatura edildiğinin yapılacak araştırma ve/veya inceleme sonucunda tespit edilmesi halinde bu madde hükmü uygulanmaz.'' düzenlemesine yer verilmiştir.

Yine protokolün 6.10. maddesinde; "Bu protokolün yürürlük tarihinden önceki dönemlerde geçerli olan protokol hükümlerine göre Kuruma fatura edilen ve kontrolleri kurum tarafından bu Protokol yürürlük tarihinden sonra yapılan reçeteler için ya da reçete kontrolleri yapılmış olmakla birlikte fesih uyarı ve cezai şarta ilişkin işlemlerin henüz tamamlanmadığı durumlarda tespit edilen fiiller için Kurumca bu Protokol hükümleri uygulanır. Ancak eczacı tarafından Kurumdan tebligat tarihinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere yazılı olarak talep edilmesi halinde, ilgili protokol hükümleri uygulanır." hükmü, 6.12. maddesinde; "Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak Kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez." hükmü bulunmaktadır.