muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3668, Karar No: 2014/13121, Tarih: 27.11.2014

Konumuzla benzerlik gösteren, TCK'da yer alan silahla yaralama suçu yönünden örnek vermek gerekirse; tabancayla ateş ederek yaralama eylemini gerçekleştiren sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan açılan davada (silahın atışa elverişli olmaması gibi bir gerekçeyle) yanılgılı uygulama sonucu beraat kararı verilmiş ve kesinleşmiş olsa bile, mağdurun vücudundan mermi çıkarılması nedeniyle silahla yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır, 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan açılan davada beraat kararı verildiğinden söz edilerek yaralama suçunda silahın ağırlaştırıcı sebep olarak dikkate alınamayacağına dair düşünce hukuki dayanaktan yoksundur. Yine, sahte resmi belgenin kullanılmasıyla dolandırıcılık suçunda, sahtecilikten yanılgılı uygulama ile beraat kararı verilmiş ve temyiz edilmeden kesinleşmiş olsa bile, sahte nüfus cüzdanının kullanılması nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. sahtecilik suçuyla ilgili davada yanılgı sonucu beraat kararı verildiğinden söz edilerek eylemin basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı söylenemez, her suçun unsurları ayrı ayrı ele alınıp değerlendirilmesi gerekir.

5- İKİNCİ KEZ AVANTAJ OLMAZ ilkesi yönünden değerlendirildiğinde; Sanık hakkında, mahkûmiyet yerine beraat kararı verilmesi “kazanılmış hak” kavramı kapsamında düşünülse bile, bu yanlışlık sanığa ikinci kez avantaj vermez. Bu konudaki, Ceza Genel Kurulunun 06.03.2012 gün ve 337-76, 03.04.2012 gün ve 352-135, 27.04.2010 gün ve 73-97, 14.06.2011 gün ve 48-128, 04.03.2008 gün ve 47-43, 23.03.2004 gün ve 41-70, 17.11.1998 gün ve 282-348 sayılı kararlarında, sanığın önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan durumdan ötürü ikinci kez avantajlı bir uygulamadan yararlandırılması hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, bu suretle de adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacağı vurgulanmıştır. Yine, 07.04.2009 gün ve 223-87 sayılı kararında da, sanığın eylemi ile ilgili yanılgılı bir değerlendirme yapan mahkemenin kurduğu hüküm, temyize başvurulmaksızın kesinleşmiş ise de, temyiz incelemesine konu edilen dosyadaki suçla ilgili hukuki değerlendirmeyi etkileyemeyeceği, yani önceki yanılgılı lehe uygulamalar nedeniyle doğan sonuçtan ikinci kez yararlandırılamayacağı belirtilmektedir. Bizce, bunların aksini düşünmek; Yargıtayın, hukuki hata ve yanılgılı uygulamalarda bulunan mahkemelerin verdiği kararlar ile bağlı olacağı manasına gelir ki, bu durumda da temyiz mercii, denetimini yaptığı suçlara bağlanan müeyyideler açısından; adalet, kanun önünde eşitlik ve hakkaniyet ilkelerini gerçekleştiremez hale gelir.

6- BERAAT KARARININ GEREKÇESİ yönünden değerlendirildiğinde; Sanığın, TCK'nın 220. maddesiyle cezalandırılması istemiyle açılan davada, beraat gerekçesi olarak sanığın “örgüt kurucusu” olmadığından bahisle beraat kararı verilmiştir. Beraat kararının gerekçesinde, örgüt olmadığından bahsedilmemiş, bilakis örgütün varlığına işaret edilmiştir. Kesin hüküm otoritesi, örgüt kurma suçuna ilişkin olarak yeniden dava açılmasına engel olur, suçun “örgüt faaliyeti çerçevesinde” işlenmesi ile ilgili sübuta etki edemez. Zira, yanılgılı olarak verilen beraat kararı, örgüt faliyeti çerçevesinde işlendiği sabit olan suçun bu özelliğini ortadan kaldırmayacağı gibi, işlenen bu suç yönündende kesin hüküm oluşturmaz.

7- YASA YARARINA BOZMA yönünden değerlendirildiğinde; Mahkemelerce hatalı uygulamayla verilen kararların, temyiz denetiminden geçmeden kesinleşmesi halinde, yanlış uygulamanın hukuka uygun hale getirilmesi için “Yasa yararına bozma” müessesesi vardır. TCK'nın 220. maddesiyle cezalandırılması istenen sanık hakkında, bu suçtan yanılgılı değerlendirme ile savunması dahi alınmadan beraat kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; suça katılan diğer sanıkların bu suçu örgüt faaliyeti çerçevesinde işlediğinin Dairemizin kararı ile belirlendiği ve sanık M.. Ö..'ün de diğer sanıklar ile birlikte TCK'nın188/1- 5. maddesindeki suçu işlediğinin sabit olması durumları dikkate alınarak, sanığın TCK'nın 220. maddesiyle (aleyhe olmamak üzere) hükümlendirilmesi için yasa yararına bozma yoluna gidilmesi mümkündür.

SONUÇ OLARAK; Yukarıda açıkladığımız nedenlerle;

Sanık hakkında, TCK'nın 220. maddesiyle cezalandırılması için açılan davada yanılgılı olarak verilen beraat kararının temyiz edilmeksizin kesinleşmesinden sonra, uyuşturucu madde imal etme suçunun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlediğinin sabit olması nedeniyle, TCK'nın 188/1. maddesi ile verilen cezanın aynı maddenin 5. fıkrasıyla artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığından ve yerel mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyoruz. 27.11.2014
Yargıtay — Esas No: 2012/4979, Karar No: 2012/6796, Tarih: 20.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4979 E.  ,  2012/6796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen genel kurul kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 31.05.2012 gün ve 2012/2051 Esas 2012/3857 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı, ortağı olduğu davalı kooperatifin 28.06.2011 tarihli genel kurul toplantısına çağrının usulüne uygun yapılmadığını, toplantıya kooperatife ortak olmayan kişilerin katıldığını, toplantı ve karar yeter sayılarının oluşmadığını, bilançonun gerçeği yansıtmadığını, şartları oluşmadan tasfiye kararı alındığını, alınan kararların yok hükmünde olduğunu ileri sürerek, anılan genel kurul toplantısında alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplantıya çağrının usulüne uygun yapıldığı, toplantı ve karar yeter sayılarının oluştuğu, alınan kararların mutlak butlanla batıl olduğu iddiasının yerinde olmadığı, 11. madde haricinde diğer kararlarda toplantıya katılanlar yönünden iptal edilme ön koşulu olan muhalefet şerhinin bulunmadığı, 11. maddede alınan karar yönünden ise, altyapı ve çevre düzenlemesi işinin kooperatifin tasfiyesine engel oluşturmadığı, bu sebeple genel kurulda alınan kararlarda yasa, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacının temyiz istemi üzerine Dairemizin 31.05.2012 tarih 2012/2051 Esas 2012/3857 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir.

Dava, kooperatif genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53 ncü maddesi uyarınca, genel kurulda alınan kararların, yasaya, anasözleşmeye ve iyi niyet kurallarına aykırı olduğu iddiasıyla, toplantıda bulunan ortaklar alınan kararlara muhalif kalarak, keyfiyeti tutanağa geçirdikten sonra kararın iptali için toplantıyı kovalıyan günden başlamak üzere bir ay içinde dava açabilir. Ancak, anılan hüküm uyarınca, genel kurul toplantısına katılmaya yetkili olmayan kimselerin karara katılmış bulunmaları halinde alınan kararların yasaya, anasözleşmeye ve iyi niyet kurallarına aykırı oldukları ileri sürülerek iptalleri için açılacak davada genel kurulda

muhalefette bulunmuş olma şartı aranmaz. Aynı Yasa'nın 98. maddesi yollamasıyla TTK'nun 361/son maddesi hükmüne göre, oylama sonucuna etkisi olabilecek kişiler, somut olayda iddia edildiği gibi, katılmaması gerekip de katılan ve olumlu oy kullanan kimseler olup, davalı kooperatif bu iştirakin karara müessir olmadığını ispatlarsa, bu katılım sonuca etkili olmayacağından, bu halde iptal isteminin aynı madde uyarınca reddi gerekir. Muhalefet şerhi koşulu, TTK'nun 361. maddesinin uygulanması gereken hallerde aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da aranmaz.

Somut olayda, mahkemece, iptal istemi davacının 11 numaralı madde dışında kalan maddeler yönünden ret oyu ve muhalefet şerhinin bulunmaması ve mutlak butlan nedenine ilişkin iddianın haklı olmaması gerekçesine dayanılmıştır. Ancak davacının nisap ve mutlak butlana ilişkin iddiaları yeterince araştırılmamıştır. Toplantıya katılmaması gerektiği halde toplantıya katılarak oy kullanılması halinde bu durum kanunun emredici hükümlerine mutlak aykırılık olup, ret oyu verilmemesi ve muhalefetin tutanağa geçirilmemesi halinde dahi dava açılabileceğinden davacının, nisaba ilişkin iddialarının araştırılarak genel kurul toplantısına katılmaması gerekirken toplantıya katılan kişilerin oylamaya katılmasıyla toplantı ve karar nisaplarının etkilenip etkilenmediği üzerinde durularak bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden, Dairemizin 31.05.2012 tarih, 2012/2051 esas ve 2012/3857 karar sayılı onama ilamının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 31.05.2012 tarih 2012/2050 esas 2012/3857 karar sayılı onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3723, Karar No: 2024/2045, Tarih: 25.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3723 E.  ,  2024/2045 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/600 E., 2023/619 K.

DAVA TARİHİ : 26.08.2022

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/731 E., 2023/38 K.

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı banka vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı banka vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; aile konutu olarak kullanılan ve mülkiyeti davalı ...'ye ait olan Kayseri ili Talas ilçesi Talas Mahallesi, 393 ada, 5 parsel, B blok, 3 kat, 5 nolu bağımsız bölümde kayıtlı aile konutunun tapu kaydı üzerinde Türkiye İş Bankası lehine 02.06.2021 tarihinde davalı ...'ın talebi üzerine 800.000,00 TL bedelli ipotek tesis edildiğini, tesis edilen ipotek bakımından davalı tarafça 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 194 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açık rızasının alındığını, davalı bankanın bahse konu taşınmazın aile konutu olduğunu bildiğini, davalı eşinin basiretsiz ticaretleri sebebiyle ekonomik sıkıntıların baş gösterdiği günlerde Talas Tapu Müdürlüğünün 8259 yevmiye numaralı 12.04.2022 tarihli resmi senedi ile davalı eş ile davalı banka arasındaki aile konutunun üzerindeki 800.000,00 TL tutarındaki ipotek bedelinin 950.000,00 TL arttırılarak 1.750.000,00 TL bedele çıkarıldığını, ancak davalı bankanın taşınmazın aile konutu olduğunu bilmesine rağmen bu ipotek bedeli artırma işleminde açık rızasını almadığını iddia ederek dava konusu taşınmazın tapu kaydı üzerindeki ipoteğin açık rıza alınmaksızın arttırılan 950.000,00 TL bedelli işleminin iptali ile ipoteğin bu kısmının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davayı kabul ettiklerini, davanın açılmasına müvekkilin sebebiyet vermediğinden müvekkil aleyhine yargılama gideri vekâlet ücretine hükmedilmemesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davayı kabul ettiklerini, davanın açılmasına müvekkilin sebebiyet vermediğinden müvekkil aleyhine yargılama gideri vekâlet ücretine hükmedilmemesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı banka vekili cevap dilekçesinde özetle; her ne kadar davacı tarafından ipoteğin bilgisi ve rızası dışında tesis edildiği iddia edilse dahi, dilekçemiz ekinde sunulan muvaffakat beyanından anlaşılacağı üzere davacının davaya konu ipotek işlemine dair kendi imzasını taşıyan açık rızası mevcut olduğunu, ipoteğe konu taşınmaz üzerinde aile konutu şerhi bulunmadığını, müvekkil bankanın tapu siciline güvenli ayni hak kazanan iyi niyetli üçüncü kişi konumunda olduğunu, davacının kötü niyeti karşısında müvekkilin iyi niyetinin korunması gerektiğini, ipoteğin para çevrilmesi yoluyla takipte satışın durdurulmasının sınırlı hallerde mümkün olduğunu iş bu dava ile satışın durdurulamayacağını, davacının kötü niyetli olduğunu ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu Kayseri ili Talas ilçesi Talas Mahallesi, 393 ada, 5 parsel, B blok, 3 kat, 5 nolu bağımsız bölüm taşınmaz açısından davacı tarafça, 02.06.2021 tarihli davalı ... Bankasından kullanılan 800.000,00 TL kredi bedeli kullanılması karşılığında ipotek tesis edilmesine rıza verildiğinin sabit olduğu, uyuşmazlık konusunun davacı eş tarafından 800.000,00 TL'lik kredi kullanım sırasında aile konutu olarak kullanılan taşınmaz üzerinde verilen muvafakatin 14.02.2022 tarihli ipotek bedelinin arttırım için geçerli olup olmadığı hususu olduğu, Yargıtay içtihatları ile de sabit olduğu üzere, eş tarafınca verilecek açık rızanın ancak “belirli olan” bir işlem için verilebileceği, davacı eş tarafından 02.06.2021 tarihli davalı ... Bankasından kullanılan 800.000,00 TL kredi dolayısıyla ipotek tesisine açıkça muvafakat edilmiş iken, 14.02.2022 tarihli 950.000,00 TL'lik ipotek arttırım bedelinin ipotek bedelinin arttırım işlemi için de davacı eşin açık rızasının alınması gerektiği, somut olayda, davalılar tarafından ipotek bedelinin arttırım sırasında davacı eşin açık rızası alınmadığı, eşin “açık rızası” alınmadan yapılan işlemin “geçerli olduğunu” kabul etmenin imkan olduğu, eş söyleyişle eşin “açık rızası alınmadan” yapılan ipotek bedelinin arttırımına dair işlemin “geçersiz olduğunu" kabul etmenin zorunlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, Kayseri ili Talas ilçesi Talas Mah. 393 ada, 5 parsel, B Blok, 3. Kat, 5 nolu bağımsız bölüm taşınmaz üzerindeki 14.02.2022 tarihli 950.000,00 TL'lik ipotek arttırım bedelinin iptali ile, taşınmaz üzerinde 800.000,00 TL'lik ipotek bedelinin devamına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı banka vekili, davacının açık rızası olduğunu, taşınmazda aile konutu şerhi olmadığını, davacının kötü niyetli olduğunu, ipotekten haberdar olduğunu İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davalı banka vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı banka vekili, istinaf dilekçesini tekrar etmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğunu, usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ipoteğin kısmen kaldırılması davası olup, uyuşmazlık davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, aile konutu üzerinde ipotek işlemi tesis edilirken alınan açık rızanın, ipotek bedelinin artırılması işlemini de kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı ve 194 üncü maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi; Hukuk Genel Kurulu'nun 15.04.2015 tarihli ve 2013/2-2056 Esas, 2015/1201 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı banka vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10288, Karar No: 2020/15649, Tarih: 05.11.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/10288 E.  ,  2020/15649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Oluşa, dosya kapsamına, tanık beyanlarına ve bu beyanları doğrular nitelikteki doktor raporunda katılanın "Sağ arka boyunda, sol lateralde , çene altında morluk mevcut" oluşacak şekilde yaralandığının belirtilmesine göre, sanığa atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

2) Sanığın hasta olan ve rehabilitasyon merkezinde kalan katılan ...'i kasten yaraladığı olayda, suç tarihinde mağdurun beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığına dair rapor aldırıldıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında TCK’nin 86/3-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Sanığın yargılama konusu eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylem yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d. maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan,

25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar

yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları

25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar

yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları

geriye yürümez ise de, CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da, iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – GC), No: 126/05, 22 Mayıs 2012) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Kanunsuz ceza olmaz” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19183, Karar No: 2012/25828, Tarih: 10.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19183 E.  ,  2012/25828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Belediye Başkanlığının 31.01.2012 tarihli yazısından;

15.02.2008 - 29.07.2008 - 13.09.209 - 22.08.2010 tastik tarihli 1/1000 ölçekli imar planında dava konusu 2 numaralı parselin dere koruma bandında; 3 numaralı parselin kısmen dere koruma bandında, kısmen konut alanında kaldıkları anlaşılmış olup; taşınmazlara daha önce imar planına alınmış ise ilk kamuya özgüleme tarihinden itibaren tüm imar durumunun, ... Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.