muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14730, Karar No: 2018/6413, Tarih: 17.10.2018

Davalı-karşı davacı vekili, davanın ... Türkiye’ye ihbar talebinde bulunduklarını, davacının belirlenebilir bir alacağına istinaden ileride doğacak zararına karşılık fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak belirsiz alacak davası açmasında hukuki yararın olmadığı gibi, bu talebin 6100 sayılı HMK hükümlerine de aykırı olduğunu, esasa ilişkin olarak; davacının, müvekkili akademik intihal/hırsızlıkla suçlamasının, müvekkilin akademik çalışmaları, başarıları ve kariyeri açısından kabul edilemez, maksatlı ve kötü niyetli olduğunu, ... tarafından yayınlanan ve ilgili herkese internette açık olan akademik ders katalogu bulunduğunu, bir dersin katalogda bulunduğu için her daim açılmak ve aynı kişi tarafından verilmek zorunda olmadığını, davacının dersi öğrencilere açılan içeriğinin kopyalanamaz olduğunun soyut iddia olup ... Bilişim Merkezi'ndeki yedeklerinden karşılaştırılması gerektiğini, davacının bu konuda başka kimsenin ders veremeyeceği, akademik bilgi ve yetkinliği ile bu konuda eğitim tekeline sahip olduğu anlamına gelmemekte olup davacının bu alanda ticari anlamda çalışan kendini belirli ölçüde yetiştirmiş bir kişi olarak değerlendirildiğini, davacının iddia ettiği gibi kendi materyalinin müvekkilin adı ve ders altında yayınlanmadığını, davacının Kültür ve Turizm Bakanlığı Tescili’nin, yönetmelik hükümleri gereği beyana dayalı bir tescil olduğunu, bu konuda menfaat elde etmek ve delil olarak sunulmak üzere yapılmış usulsüz bir tescil olduğunu, müvekkilinin, davacının kendisini akademik hırsızlıkla suçlaması ve bu iddianın akademik camiada duyularak yayılması sebebi ile zan altında bırakıldığını, bu olayın yayılması sebebi ile manevi zarara uğradığını, bu nedenle karşı dava açıldığını savunarak asıl dava yönünden davanın reddine karar verilmesini, karşı dava yönünden; karşı davanın kabulü ile 30.000 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu slaytların FSEK 2. maddesi anlamında ilim ve edebiyat eseri olduğu, böyle bir eserin sadece sınıfta ders anlatılırken kullanılmayıp bir web ortamında da yayınlanmış olmasının FSEK 25 maddesinden kaynaklanan umuma iletim hakkının da ihlal edilmiş olduğu, davacıya ait slaytlardan davalı tarafından aynen alınıp kullanılırken usulüne uygun referans gösterilmeyen slaytlar bakımından eser sahibinin adının belirtilmesi, eserde değişiklik yapılarak kullanılan slaytlar bakımından da eserde değişiklik yapılmaması, izinsiz umuma arz

gibi manevi hakların ihlal edildiği gerekçesiyle mali hak tazminatının 16.187,72 TL ödenmesine, karşı dava yönünden ise, internet sitesi üzerinde izinsiz olarak bir bütün olarak yayılan ders slaytları nedeniyle davacının mali ve manevi haklarının ihlal edildiğinin tüm dosya kapsamı ile anlaşıldığı gerekçesiyle karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı/karşı davacı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

gibi manevi hakların ihlal edildiği gerekçesiyle mali hak tazminatının 16.187,72 TL ödenmesine, karşı dava yönünden ise, internet sitesi üzerinde izinsiz olarak bir bütün olarak yayılan ders slaytları nedeniyle davacının mali ve manevi haklarının ihlal edildiğinin tüm dosya kapsamı ile anlaşıldığı gerekçesiyle karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı/karşı davacı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı/karşı davacı ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı/karşı davacı ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.165,47 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı/karış davacıdan alınmasına, davalı ...'den harç alınmasına yer olmadığına, 17/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/34, Karar No: 2009/170, Tarih: -

Ceza Genel Kurulu 2009/6-34 E., 2009/170 K.

**Ceza Genel Kurulu 2009/6-34 E., 2009/170 K.**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 451 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 457 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 497 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 81 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık T....T...Ö....’in, yağma ve etkili eylem suçlarından, 765 sayılı TCY’nın 497/1, 59, 81/2-3. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay 2 gün ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında 31 ve 33. maddelerinin uygulanmasına, ayrıca 765 sayılı TCY’nın 456/1, 457/1, 59, 81/1. maddeleri uyarınca 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, emanette kayıtlı olan ve suçta kullanılan bıçağın TCY’nın 36. maddesi uyarınca zoralımına ilişkin K.....2. Ağır Ceza Mahkemesince 22.02.2005 gün ve 377-78 sayı ile verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 03.07.2006 gün ve 5987-7041 sayı ile;

“1- Yağma suçunun işlemek amacıyla yakınanı yaşamsal tehlike geçirmeyip 15 gün alışılmış uğraşından geri kalacak biçimde yaralayan sanık hakkında, 765 sayılı TCY’nın 456/1 ve 457/1. maddesi uyarınca belirlenen cezadan aynı Yasanın 457/2. maddesiyle artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın, 765 sayılı TCY’nın yağma suçu bakımından eylemine uyan 497/1, 59/2 ve 81/2-3, yaralama yönünden ise 456/1, 457/1-2, 59/ ve 81/2-3. maddelerine göre, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın yani suça uyan 149/1-a-d-2 ve 62/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanık yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması”

” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

K....2. Ağır Ceza Mahkemesince 15.12.2006 gün ve 310-410 sayı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, sanığın lehine olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCY’nın 149/1-a-d ve 62/1. maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına, suçta kullanılan bıçağın TCY’nın 54. maddesi uyarınca zoralımına, etkili eylem suçundan ise, yeni düzenlemede yağma suçunun unsuru olduğundan bahisle beraatına karar verilmiştir.

Sanık ve katılanın temyizleri üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 12.03.2008 gün ve 10058-5095 sayı ile nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün 53/1-c maddesi yönünden 53/3. maddesi de gözetilerek kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılması cümlesi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına, nitelikli etkili eylem suçu yönünden ise;

Sanık ve katılanın temyizleri üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 12.03.2008 gün ve 10058-5095 sayı ile nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün 53/1-c maddesi yönünden 53/3. maddesi de gözetilerek kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılması cümlesi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına, nitelikli etkili eylem suçu yönünden ise;

“Katılanda meydana gelen yaralanmanın, dosya içerisinde bulunan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı K..... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporuna göre basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde kesici delici alet yarası görülüp neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu niteliğinde olduğu gözetilmeyerek sanık hakkında ayrıca etkili eylemden de hükümlülüğü gerekirken yazılı ve yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi”

” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise, 18.09.2008 gün ve 180-263 sayı ve özetle;

“Müdahil V....Ö....’in gasp fiili işlenirken hayati tehlike geçirmeksizin 15 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaralandığı ve yaralanmasının etkisinin basit tıbbi tedavi ile giderilemeyeceğinin K..... Adli Tıp Şube Müdürünün raporu ile tespit edildiği, 5237 sayılı TCK’nun 7/2 maddesindeki düzenleme ve müdahilin yaralanma derecesi nazara alınarak; sanığın yaralama fiili itibari ile eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 86/1 ve 86/3-e maddelere mümas olduğu, yaralama suçunun ‘

‘...neticesi sebebi ile ağırlaşmış hallerinin’ 5237 sayılı TCK’nu 87. maddesinde hiçbir yoruma hacet kalmaksızın açıkça gösterilmiş olduğu, müdahilin yaralanmasının 5237 sayılı TCK’nun 87. maddesi anlamında neticesi sebebi ile ağırlaşmış yaralama olarak değerlendirilemeyeceği ve dolayısıyla müdahilin yaralanmasının 5237 sayılı TCK’nun 42. maddesi anlamında yağma suçunun unsurunu oluşturduğu ve yaralama suçundan ayrıca ceza tertip edilemeyeceği”

” gerekçesiyle önceki beraat hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de katılan tarafından temyizi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının “

“düzelterek onama”

” istemli 31.01.2009 gün ve 272341 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş, açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın, nitelikli yağma suçundan cezalandırıldığı olayda, katılanın “

“basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek”

” şekilde yaralanmasının yağma suçunun unsuru olup olmadığının dolayısıyla sanığın ayrıca yaralama suçundan da cezalandırılıp cezalandırılmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

5237 sayılı TCY’nın 149. maddesinin 2. fıkrasında, “

“Yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır”

” hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Yasanın 87. maddesinin başlığı ise, “

” şekilde yaralanmasının yağma suçunun unsuru olup olmadığının dolayısıyla sanığın ayrıca yaralama suçundan da cezalandırılıp cezalandırılmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

5237 sayılı TCY’nın 149. maddesinin 2. fıkrasında, “

“Yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır”

” hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Yasanın 87. maddesinin başlığı ise, “

“Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama”

” olup, 149. maddenin 2. fıkrası hükmünün açıklığı karşısında, failin yağma suçunun yanında ayrıca cezalandırılmasını gerektiren yaralanmanın 87. maddedeki hallerle sınırlı olduğu anlaşılmaktadır.

Nitekim konu öğretide de ele alınmış, Prof. Dr. Durmuş Tezcan-Doç. Dr. Mustafa Ruhan Erdem-Yrd. Doç. Dr. Murat Önok, Ceza Özel Hukuku adlı eserlerinde;

“Yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun netice yüzünden cezasının ağırlaştırılmasını gerektiren haller (YTCK m. 87) gerçekleşirse, fail ayrıca kasten yaralama suçundan dolayı da cezalandırılır”

” şeklinde (6. Bası, sh. 564);

Keza, Sedat Bakıcı ve Gürsel Yalvaç da Ceza Hukuku Özel Hükümleri adlı eserlerinin 2. cildinde;

“5237 sayılı TCY’nın 149/2. fıkrasının açık hükmüne göre yağma suçu işlenirken kullanılan cebir, bu Yasanın 87. maddesinde yaptırıma bağlanan ‘

‘neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama’ niteliğinde ise, fail yağma suçunun yanı sıra 5237 sayılı Yasanın 87. maddesi uyarınca da cezalandırılmalıdır”

” şeklinde açıklamaya yer vermek suretiyle bu hususa açıklık getirmişlerdir. (sh.349)

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Mağdur V.....Ö.... hakkında, Adli Tıp Kurumu K..... Şube Müdürlüğünce düzenlenen 20.12.2004 gün ve 2452 sayılı ilk raporda; sağ kaş üzerinde 2 cm.lik cilt, cilt altı kesisi, sağ ön kol ve dirsekte toplam 6 adet 10 cm, 6 cm, 5 cm ve 4 cm.lik cilt ve kas kesileri, sol ön kol el bileğinde 5’er cm.lik 2 adet cilt altı kesisi, göğüste sağ parasternal bölgede 3. interkostal aralıkta 2,5 cm.lik girişi olan sağ koltuk altına 8 cm uzanan adaleyi derin kesi ile kesen toraksa nafiz olmayan kesici delici alet yarası tespit edildiği, bu yaraların hayatını tehlikeye maruz kılmadığı ve 15 gün iş ve gücüne engel olacağı belirtilmiştir.

5237 sayılı TCY’nın yürürlüğe girmesinden sonra, bu Yasa doğrultusunda aynı kurumdan alınan 11.12.2006 gün ve 3371 sayılı raporda ise, sonuç olarak, “

“tarif edilen lezyonların basit bir tıbbi müdahale ile iyileşecek nitelikte olmadığı”

” açıklamasına yer verilmiştir.

Görüldüğü gibi, mağdurun yaralanması, Adli Tıp Kurumu raporları nazara alındığında, 5237 sayılı TCY’nın 86. maddesinde öngörülen suç kapsamında kalmakta olup, 149/2. maddeye göre, sanığın ayrıca yaralama suçundan cezalandırılmasına yasal olanak bulunmamaktadır. Bu nedenle Yerel Mahkemenin, direnme gerekçesi yasaya uygun ve isabetlidir.

“tarif edilen lezyonların basit bir tıbbi müdahale ile iyileşecek nitelikte olmadığı”

” açıklamasına yer verilmiştir.

Görüldüğü gibi, mağdurun yaralanması, Adli Tıp Kurumu raporları nazara alındığında, 5237 sayılı TCY’nın 86. maddesinde öngörülen suç kapsamında kalmakta olup, 149/2. maddeye göre, sanığın ayrıca yaralama suçundan cezalandırılmasına yasal olanak bulunmamaktadır. Bu nedenle Yerel Mahkemenin, direnme gerekçesi yasaya uygun ve isabetlidir.

Ancak, Yerel Mahkemece, somut olayda yaralama eyleminin, yağma suçunun unsuru olduğunun kabul edilmesine karşılık, bu suç yönünden ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine beraat kararı verilmesi isabetsizdir.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme hükmünün bozulmasına, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden tebliğnamedeki isteme uygun olarak “

“ceza verilmesine yer olmadığına”

” karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- K..... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2008 gün ve 180-263 sayılı kararının, yaralama suçunun, yağma suçunun unsuru olduğunun kabul edilmesine karşılık, bu suçtan beraat kararı verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Ancak, bozma nedeni yeni bir yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca, halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, Yerel Mahkeme hükmünden, “

“unsurları teşekkül etmeyen müsnet suçtan sanık T....T.....Ö....’in BERAETİNE”

” ilişkin bölümün ÇIKARTILMASINA,

“Yaralama eyleminin, yağma suçunun unsuru olması nedeniyle sanık hakkında, bu suçtan ceza verilmesine yer olmadığına”

” ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere, Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2009 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2810, Karar No: 2024/6533, Tarih: 03.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2810 E.  ,  2024/6533 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve eksikliğin giderilerek sonucuna göre yeniden karar verilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve eksikliğin giderilerek sonucuna göre yeniden karar verilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre ... sözleşmesi son bulduğu anlaşılan işçinin açtığı somut davada, uyuşmazlık konusu alacak kalemleri ile hesap unsurları dikkate alındığında hükmün ileriye yönelik etkisinin de bulunmadığı anlaşılmakla kabul edilen ve temyize konu edilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3844, Karar No: 2019/6997, Tarih: 09.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/3844 E.  ,  2019/6997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 67. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1)Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nce 2011/13353 sayılı dosyasında sanığa çıkartılan tebligat parçalarının ve Bakırköy Prof Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi bila tarihli yazısında tetkiklerinde esrar (cannabinoid) metoboliti saptandığının belirtilmesi karşısında esrar bulgularını gösterir raporların aslı veya onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik uyarınca sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/322, Karar No: 2008/324, Tarih: 16.04.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/13-322 E.  ,  2008/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ           : Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ           : 29/5/2007

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kadıköy Asliye 3.Ticaret Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.1.2006 gün ve 2005/665-2006/34 sayılı kararın incelenmesi davalı-birleşen davacı SSK Başkanlığı vekili ile davacı-birleşen davalı ......Turizm Nakliyat Temizlik San.ve Tic. Ltd.Şti. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 12.12.2006 gün ve 2006/11939-16277 sayılı ilamı ile, (“...Davacı, davalı kurumun açtığı ihale sonucunda Erenköy ve Sultanbeyli Hastanelerinin temizlik ihalelerini kazandığını, 12.3.1999 tarihinde sözleşme imzaladıklarını, sözleşmeden doğan tüm yükümlülüklerini yerine getirmiş olmasına rağmen davalının son iki adet fatura bedelini ödemediğini ileri sürerek 5.762.162.056 TL’nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiş; birleşen davasında da davacının sözleşmenin ifası sırasında bir kısım usulsüzlükler yapmak suretiyle asgari ücret farklarını iki kez tahsil ettiğini, eksik işçi çalıştırıp fazla tahakkuk gösterdiğini, fazla KDV farkı aldığını, tüm bunların müfettiş raporuyla belirlendiğini ve çalışanı diğer davalı K.. Ç..’nın da sorumlu olduğunu ileri sürerek şimdilik 3.178.859.356 TL’nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın İş Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçe gösterilerek görev yönünden reddine karar verilmiş; birleşen davanın davacısı tarafından temyiz edilen hüküm, Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulduktan sonra bu kez asıl davanın reddine, birleşen davanın 1.794.74 YTL üzerinden kabulüne, birleşen davanın davalılarından K..Ç..hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve birleşen davanın davacısı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-birleşen davanın davacısının tüm, davacı-birleşen davanın davalısının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.