muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13811, Karar No: 2023/15755, Tarih: 28.12.2023

2. Mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olduğunun tespit edildiği 16.03.2016 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mağdurun olayın sıcaklığı ile olayın gelişimine uygun ifadesi dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocukların savunmaları, mağdurun olayın sıcaklığı ile alınan beyanı, Olay ve Olgular bölümünün (2) numaralı bendinde bilgilerine yer verilen rapor ve toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, suçun kesin delillerle suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin saptandığı, eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz sebeplerine yönelik hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suça sürüklenen çocukların işlediği nitelikli yağma suçuna konu paranın mağdurun beyanına göre 300,00 TL olduğu, bu bakımdan yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un ikinci fıkrasında yer alan değer azlığı hükümlerinin uygulanmaması yerinde olup, bu husustaki temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2022/107 Esas, 2022/316 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14207, Karar No: 2023/153, Tarih: 11.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14207 E.  ,  2023/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2012/229 E., 2014/64 K.

DAVA TARİHİ : 08.11.2010

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabulüne

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; ilk derece mahkemesi kararının davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, asılın adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; (adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından), adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (11). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

..
Yargıtay — Esas No: 2015/16297, Karar No: 2016/10986, Tarih: 20.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/16297 E.  ,  2016/10986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av. ... ile davalı ... vek.Av. ... aralarındaki alacak davası hakkında Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.03.2015 gün ve 2013/308 E. 2015/212 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dairemizin 12.10.2015 tarih, 2015/13976 E. 2015/12390 K. sayılı geri çevirme kararında, mahkeme kaleminde kaldığı anlaşılan duruşma posta pullarının ikmalinin istenildiği, dosyanın ikmal edilerek gönderildiği ancak dosyanın tetkikinde, dosya gönderme formunda ''mürafa için 20.00 TL pul'' ekli olduğu belirtildiği halde, duruşma posta pullarının yine gönderilmediği, dosya içinden pulların çıkmadığı, durumun tutanakla saptandığı anlaşıldığından duruşma pullarının gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu gibi hususlarda gerekli dikkat ve özenin gösterilerek gecikmelere neden olunmamasına, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16504, Karar No: 2007/554, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16504 E.  ,  2007/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20 Hukuk Dairesinin 28/04/2005 tarih ve 2005/11667- 13393 sayılı bozma kararında özetle; "Resmi belgelerin uygulanmasına dayalı 03.11.2003 tarihli keşif sonucu orman yüksek mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda çekişmeli parselin 1971 tarihli memleket haritasında orman ağacı sembolü bulunmayan yeşil renkli alanda kaldığı; ancak, memleket haritasındaki her yeşil alanın ormanı ifade etmediği, çayırlıkların da bu haritada yeşil ile gösterildiği, taşınmazın isabet ettiği yerde orman sembolü bulunmadığından orman olarak nitelendirilemeyeceği, taşınmazın üzerinde bakımlı fındıklık ve çaylık bulunduğu, ... ve iskan alanlarında yer aldığı bu nedenlerle orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiştir. Mahkemece bu rapor esas alınarak karar verilmiştir. Ne var ki; memleket haritalarının ... fotoğraflarından zemin incelenerek değerlendirme yapılıp düzenlendiği, değerlendirme aşamasında arzdaki bitki örtüsünün olanak bulunduğu ölçüde detaylı olarak haritalarda gösterildiği, genel bitki örtüsü içinde yer alan bağ, meyve bahçesi gibi yerlerin mutlaka üzerine konulan semboller ile tanımlandığı, çaylık alanların dahi sembolle ifade edilip, düz yeşil rengi ile gösterilmediği, hakim bitki örtüsü içinde fındıklık, ... bahçesi, meyve bahçesi gibi bir alan yoksa, 1/25000 ölçekli bir haritada 1 cm2’nin arzda 62500 m2 yi gösterdiği düşünüldüğünde bitki örtüsünün ve ağaç cinslerinin hakim ağaç türüne göre haritaya belli aralıklar ile yerleştirme zorunluluğu bulunduğundan, sembollerin buna göre belli aralıklar ile yerleştirilebildiği; bu halde, haritalara göre bitki örtüsünü belirlemek söz konusu olduğunda taşınmazın bulunduğu yere en yakın sembollerin dikkate alınması gerektiği, hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi kurulu raporuna ekli memleket haritasında taşınmazın işaretlendiği yerde çayırlık sembolü bulmadığı gibi en yakınındaki sembollerin ibreli orman ağacını simgelediği gözetilmeden, taşınmazın çayırlık olarak gösterildiği şeklindeki soyut bilirkişi görüşüne değer verilemeyeceği" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/01/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16224, Karar No: 2025/11105, Tarih: 17.06.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/16224 E.  ,  2025/11105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/331 E., 2021/1272 K.

SUÇ: Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii 30.06.2021 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur.

II. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürlüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, paylaşımların bütünü gözetildiğinde siyasi ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla ile oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9276, Karar No: 2013/12562, Tarih: 17.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9276 E.  ,  2013/12562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 20.12.2012 gün ve 2012/23701 Esas - 2012/27825 Karar sayılı ilama karşı davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre bir kısım davalılar vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK.’nun 440. maddesinde yazılı nedenlere uymadığından yerinde değildir. Ancak,

6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 10. maddesine 8. fıkrasının sonuna “Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitimi tarihinden itibaren kanuni faiz işletilir” hükmü eklenmiş olduğundan bu husus yönünden de bozma yapılması gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin bu yönden kabulü ile Dairemizin 20.12.2012 gün 2012/23701-27825 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelmede;

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bozma ilamı uyarınca objektif değer artırıcı unsur oranı uygulanarak taşınmaz değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Mahkemece bozma öncesi verilen karar ... dışındaki davalılar tarafından temyiz edilmediğinden bu davalılar yönünden bozma öncesi hükmedilen kamulaştırma bedelinin davacı idare lehine kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden, tüm davalıları da kapsar şekilde fazla kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2) Fen bilirkişi raporunda kamulaştırılan alan 255,44 m2 olarak tespit edilip, bozma öncesi bilirkişi kurulunca da bu alan üzerinden bedel hesaplanmasına rağmen bozma sonrası mahkemece yapılan resen hesaplamada 376,59 m2 üzerinden bedel tespiti yapılması ve yol olarak terkin kararı verilmesi,

3) 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine eklenen fıkra gereği 27. maddeye göre tespit edilen acele el koyma bedelinin mahsubundan sonra kalan kamulaştırma bedeline 11.08.2009 tarihinden karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2256, Karar No: 2015/2852, Tarih: 09.09.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/2256 E.  ,  2015/2852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/366439

MAHKEMESİ : Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2011

NUMARASI : 2011/13 (E) ve 2011/190 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca hakim somut olayda; suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suç konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. 5237 sayılı TCK'nun “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. Bu itibarla; kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hâkimin takdir ve değerlendirme yetkisi içindedir. Ancak, Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca, hükümde bu takdirin denetimine olanak sağlayacak biçimde, hak ve nesafet kurallarına uygun, dosya içeriği ile uyumlu yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunludur. Bu anlamda; yasa metinlerdeki ifadelerin tekrarı, bu metinlerdeki genel nitelikli ölçütlerin somut olaya ve failine özgülenmediği müddetçe, yeterli bir gerekçe olarak kabul edilemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık hakkında temel ceza tayin edilirken gösterilen ''suçun işlenmesi ile muayeneye tabi aracın teknik kontrollerinin yapılamaması nedeni ile meydana gelen tehlikenin (araç fren sisteminin yetersiz veya arızalı olması , araç far aydınlatma sisteminin arızalı veya yetersiz olması, aracın ağır yük taşıyan yük kamyonu olması, teknik açıdan araçların sebebiyet verdiği ve çoğunlukla ölümle sonuçlanan facia niteliğindeki trafik kazaları) ağırlığı ve sahteciliğin uzmanlık gerektirir şekilde yapılması'' şeklindeki açıklama, TCK'nun 61. maddesinin sanık açısından değerlendirilmesine ilişkin değil de, sahtecilik suçunun muhtemel sonuçlarının neler olabileceğine dair soyut tespitler içermesi cihetiyle yasal ve yeterli gerekçe sayılamayacağından, sanık hakkında yetersiz gerekçe ile fazla ceza tayini,

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 09.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.