muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6347, Karar No: 2015/8412, Tarih: 17.06.2015

Davacı vekili, müvekkilinin ve davalıların A. Dericilik A.Ş’nin ortağı olduklarını, şirketin yönetim kurulu başkanı olan A.. D..'nın tek imza ile şirketi temsile yetkili olduğunu, bu şahsın şirketi keyfi olarak yöneterek yaptığı işlemlerden ortaklarına bilgi vermediğini, şirketin ticari faaliyetini sürdürebilmesi için hayati öneme haiz olan ve şirketin tek mal varlığı olan fabrikanın (arsası, üzerindeki binası, tesisat ve makineleriyle birlikte) satıldığını, bu durumun müvekkili tarafından öğrenilmesinden sonra 2007 yılı Haziran ayında karşı tarafla görüşüldüğünü ve 28/04/2003 tarihli - 495 USD bedelli faturanın gösterildiğini, yapılan araştırma sonucunda fabrikanın bir bütün halinde davalı A. Deri San. ve Tic. Ltd. Şti'ne 15/03/2005 tarihinde satıldığının tespit edildiğini, 1983 yılında S.S İ. Deri İmalatçıları Toplu İşyeri Yapı Kooperatifi'ne üye olunmak suretiyle fabrika arsasının alındığını, Kooperatifler Kanunu'nun 9. maddesi gereğince o tarihte şirketlerin kooperatiflere üye olması imkanı olmadığından A. A.Ş. adına B. D.'nın kooperatife üye yapıldığını, yapılan parselasyon sonucunda .. ada..parsel sayılı taşınmazın B. D. adına tahsis edildiğini, B. D.'nın vefatı sonrasında mirasçıları R.. D.. - M. D. - M.. D..'nın kooperatifteki üyelik hakkını 01/05/2002 tarihinde V.. D..'ya devrettiklerini, bu şahsın da üyelik hakkını 04/04/2003 tarihinde A.A.'a devrettiğini, sonrasında A. A.'ın üyelik hakkını ortağı ve yöneticisi olduğu A. Deri San. ve Tic. Ltd. Şti'ye 15/03/2005 tarihinde devrettiğini, 06/04/2006 tarihinde kooperatif tarafından yapılan ferdileşme işlemi sonrasında fabrikanın tapu kaydının Alkan Deri Ltd. Şti. adına oluştuğunu, şirketin tek mal varlığı olan fabrikanın arsasının 04/04/2003'de kooperatif üyeliği devredilmek suretiyle satıldığını, daha sonra 28/04/2003 tarihinde düzenlenen faturayla fabrikanın bina-tesisat-makinelerinin satıldığını, genel kurulundan izin ve yetki almadığından tüm bu işlemlerin geçersiz olduğunu, kooperatif üyeliğine ilişkin aidatların A. A.Ş. tarafından ödendiğini, bu yöndeki ödemelerin şirket defterinde kayıtlı olduğunu, kooperatif arsası üzerine yapılan binanın ve içerisindeki tesisat ile makinelerin bedelinin yine A. A.Ş. tarafından ödendiğini, buna ilişkin kayıtların da mevcut olduğunu, A. Deri Ltd. Şti'nin sadece fabrika üzerindeki makineleri satın almasının ticari hayata ve mantığa aykırı olduğunu, bu şirketin temsilcisi A.A.'ın kooperatif hissesinin gerçekte A. A.Ş'ye ait olduğunu bildiğini, 25 yıldan fazla bir süredir M. Deri Serbest Bölgesinde faaliyet gösteren tüm şirket sahiplerinin birbirlerini tanıdığını, tacir ve şirket yöneticisi olan A. A

. A.Ş. tarafından ödendiğini, buna ilişkin kayıtların da mevcut olduğunu, A. Deri Ltd. Şti'nin sadece fabrika üzerindeki makineleri satın almasının ticari hayata ve mantığa aykırı olduğunu, bu şirketin temsilcisi A.A.'ın kooperatif hissesinin gerçekte A. A.Ş'ye ait olduğunu bildiğini, 25 yıldan fazla bir süredir M. Deri Serbest Bölgesinde faaliyet gösteren tüm şirket sahiplerinin birbirlerini tanıdığını, tacir ve şirket yöneticisi olan A. A.'ın yönetim kurulu ve genel kurul kararı olmaksızın bir fabrikanın satın alınamayacağını bildiğini, tescil işleminin dayanağını oluşturan sözleşmenin geçersizliği halinde tescilin de geçersiz olduğunu, yapılan işlemlerin yok hükmünde olduğunu, fabrika arsası ve üzerindeki tesisat ile makinelerin gerçek değerinin çok altında bir değere devredilmesi nedeniyle davacının zarara uğratıldığını, satış bedelinin D. ailesine aktarıldığının açık olduğunu, 28/04/2003 tarihli satış faturasının Vergi Usul Yasa'sına aykırı olarak düzenlendiğini, her bir makinenin tek tek belirtilmediğini, bu faturanın A. A.Ş’nin defter ve kayıtlarında bulunmadığını, faturada gösterilmeyen malların 31/12/2001 tarihli sigorta poliçesinde bulunduğunu, fabrikanın yönetim kurulundan ve genel kurulundan karar alınmadan A.. D..'nın tek başına yaptığı satış işleminin yok hükmünde olduğunu, A.A.Ş’nin Türk Ekonomi Bankasına olan borcunun şirket ortaklarından V.. D.. tarafından ödenmesi hususunda 19/04/2002 tarihli protokolün düzenlendiğini, bunun karşılığında davacının teminat olarak İ. ili, K. ilçesi, İ.K. Mah. .. ada.. parsel sayılı taşınmazdaki 1/3 hissesini tapuda V.. D..'ya devrettiğini, bu kapsamda V.. D..'nın bankaya sadece 490.000 USD ödediğini ve bu borcun sadece 1/3'ünün davacıya ait olduğunu, oysa davacı dışındaki tüm şirket ortaklarının birlikte hareket ederek yaklaşık 4.000.000 USD değerindeki fabrikayı davalı A. Deri Ltd. Şti'ye sattıklarını, şirket ortağı olan davalıların şirketi zarara uğrattıklarını, davacının şirketin SSK borçlarından payına düşen kısmı ödediğini, şirketin bankaya olan borcu kapandığına göre protokol kapsamında davacının teminat olarak verdiği 1/2 oranındaki payın kendisine iade edilmesi gerektiğini ileri sürerek kooperatif ortaklık aidatlarının Alfa A.Ş tarafından ödendiğinin ve üyelik devir işleminin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunun tespitine, fabrikanın bulunduğu Menemen, Kesik köyü, 167 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaline ve A. A.Ş adına tapuya tesciline, bu talep kabul edilmediği taktirde taşınmazın 04/04/2003 tarihindeki gerçek değerinin davalılar A.-V.-R.-M.-M.. D..'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve A. A.Ş'ye veya payı oranında davacıya ödenmesine, kooperatif arsası üzerindeki fabrikanın ve içerisindeki tesisat ile makinelerin A. A.Ş'nin parasıyla alındığının tespitine, 28/04/2003 tarihli faturayla yapılan satış işleminin geçersiz olduğunun tespitine, fabrika binasının, tesisat ve makinelerin A. Deri Ltd. Şti'den alınarak A. A

.-V.-R.-M.-M.. D..'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve A. A.Ş'ye veya payı oranında davacıya ödenmesine, kooperatif arsası üzerindeki fabrikanın ve içerisindeki tesisat ile makinelerin A. A.Ş'nin parasıyla alındığının tespitine, 28/04/2003 tarihli faturayla yapılan satış işleminin geçersiz olduğunun tespitine, fabrika binasının, tesisat ve makinelerin A. Deri Ltd. Şti'den alınarak A. A.Ş'ye teslimine, bu talep kabul edilmediği taktirde 28/04/2003 tarihindeki gerçek değerin tespit edilerek A.. D..'dan tahsiline ve A. A.Ş'ye veya payı oranında davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 28/04/2003 tarihinden itibaren şirketin kira kaybı olarak şimdilik 10.000 TL’nin davalılar A.-V.-R.. D..'dan müştereken ve müteselsilen alınarak A. A.Ş'ye veya payı oranında davacıya ödenmesine, İzmir ili, Konak ilçesi, İ.K. Mah. .. ada .. parsel sayılı taşınmazda A.. D..'ya ait 1/3 hissenin ve V.. D..'ya ait 2/3 hissenin iptaline ve taşınmazın 1/2 hissesinin davacı adına tapuya tesciline, bu talep kabul edilmediği taktirde taşınmasın 1/2 bedelinin davalılar Alber - V.. D..'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, A. A.Ş'ye veya davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı A.. D.. - V.. D.. vekili; Davalı A. Deri San. ve Tic. Ltd. Şti vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı R.. D.., M.. D.. ve M.. A..'nin İzmir Ticaret Sicil Memurluğundan bildirilen adreslerine TK 35 maddesi gereğince tebligat yapılmıştır.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davanın il olarak İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde açıldığı, davacı tarafın İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce tesis edilmiş yetkisizlik kararını temyiz etmediği ve dolayısıyla Menemen Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkisini kabul ettiği ve bu mahkemenin davaya bakma yetki ve görevinin taraflar yönünden kesinleştiği, bundan sonra Menemen Asliye Hukuk Mahkemesinde davanın yürütülmesi sırasında davacı vekilinin davanın ticari dava olduğunu ve mahkememizde görülmesi gerektiğini beyan etmesinin hukuki bir kıymeti olmadığı, Menemen Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14.12.2011 tarihli kararın da Yargıtay tarafından bozulduğu, ancak asliye hukuk mahkemesinin göreviyle ilgili bozmaya yer verilmediği, işbu davanın 6102 sayılı TTK.'nun yürürlük tarihi 01.07.2012 tarihinden önce 2008 yılında Menemen 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin esasına kaydedilmiş olduğu, bu davanın aynı mahkeme tarafından yürütülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle mahkmenin görevsizliğine, görevli mahkemenin Menemen 1. Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davanın 01.11.2007 tarihinde açılmasına ve bu mahkemece HUMK'nun 13. maddesi gerekçe gösterilerek yetkisizlik kararı verilmek suretiyle dosyanın Menemen Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmiş bulunmasına, mahkemece verilen ve temyiz edilmeksizin kesinleşen yetkisizlik kararının davanın tarafları ve gönderilen mahkemeyi bağlayacak bulunmasına, ayrıca Menemen Asliye Hukuk Mahkemesi'nin dosya hakkında esastan vermiş olduğu kararın Dairemizce incelenmesi esnasında o tarihte yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'ın 5. maddesi gereğince davanın Asliye Ticaret Mahkemesi'nde görülmesi gerektiğine dair bir kısım davalıların temyizi olmasına rağmen bu hususun bozma nedeni yapılmamış olmasına ve dava konusu olan gayrimenkullerden birinin İzmir'de bulunması nedeniyle bu gayrimenkul yönünden mahkemece verilen yetkisizlik kararının da gayrimenkullerden birinin Menemen'de bulunması gerekçe gösterilerek Dairemizce bozulmuş olmasına göre davalı A.. D.. mirasçıları vekili ve davalılar R.. D..-M.. D..- M. D. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, temyiz harcı A.Deri Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. dışındaki davalılardan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/786, Karar No: 2011/391, Tarih: 18.07.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/786 E.  ,  2011/391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62/1, 51/1- 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay nedeniyle yaralanan ...'in geçici doktor raporlarına göre yaralamanın yüzde sabit ize ya da yüzünün sürekli değişikliğine neden olup olmadığı hususunda kesin raporunun alınmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup zarar karşılanmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine ilişkin yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusurunun daha az olduğu, kusur indirimi yapılması, cezanın paraya çevrilmesi ve CMK'nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/933, Karar No: 2013/11667, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/933 E.  ,  2013/11667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Üst Cumhuriyet Savcısının temyizine yönelik yapılan incelemede;

5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/3 maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra üst Cumhuriyet Savcısı hükmü temyiz ettiğinden, anılan Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE,

II- Sanık ...’nun temyizine yönelik yapılan incelemeye gelince;

Müşteki ...’nın 27.07.2007 günü ... Kaplıcasındaki kilitsiz dolaptan çalınan cep telefonunun, 06.08. 2007 günü sanık ... adına kayıtlı ... nolu hatla 2 kez görüşme yapılarak kullanıldığı anlaşılmış ise de; .... nolu hattın kendisine ait olmadığını beyan eden sanığın aşamalarda yüklenen suçu kabul etmemesi ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanığın mahkûmiyetine yeterli, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/916, Karar No: 2020/1175, Tarih: 08.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/916 E.  ,  2020/1175 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Tekirdağ 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...’ın, hastanede tedavi gördüğü sırada yanında bulunan jandarma görevlilerine karşı tehditte bulunma eyleminden dolayı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/2-j ve 48/2. maddeleri uyarınca 15 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 17/05/2019 tarihli ve 2019/876 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddine ilişkin Tekirdağ 2. İnfaz Hâkimliğinin 23/08/2019 tarihli ve 2019/1156 esas, 2019/1763 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25/02/2019 tarihli ve 2018/5708 esas, 2019/1096 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, her ne kadar hükümlü hakkında ceza infaz kurumu dışında, sevk edildiği hastane içerisinde gerçekleştirdiği tehdit eylemi sebebiyle disiplin cezası verilmiş ise de; 5275 sayılı Kanunun 37/1. madde metni dikkate alındığında, madde de belirtilen "kurumda" ibaresinin dar uygulanması gerektiği, kanun koyucunun amacının kurumda gerçekleşen eylemler yönünden disiplin cezasının uygulanması, kurum dışında gerçekleşen ve suç teşkil eden eylemler yönünden genel hükümlere göre soruşturma yapılması olduğu, bu itibarla hükümlünün ceza infaz kurumu dışında hastanede gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle hakkında disiplin cezası verilemeyeceği ancak genel hükümlere göre suç teşkil ettiği kabul edilen eylemi nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasının ve soruşturma yapılmasının mümkün olduğu sonucuna varılmakla, infaz hâkimliği tarafından şikâyetin kabulü ile kurul kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 06/02/2020 gün ve 94660652-105-59-17217-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 2. İnfaz Hâkimliğinin 23/08/2019 tarihli ve 2019/1156 esas, 2019/1763 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi. verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26539, Karar No: 2013/26116, Tarih: 24.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/26539 E.  ,  2013/26116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan ...'in, Adli Tıp Kurumu Üsküdar Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 21.04.2009 tarihli raporunda, sol submedial bölgede yaklaşık 4 cm uzunluğunda tam kat bir kesi olduğunun bildirilmesine ve yüzde sabit iz yönünden rapor aldırılmadığının anlaşılmasına göre, müştekinin mevcut raporuyla birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek yüzünde sabit iz olup olmadığı hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre, görev hususu da düşünülmek suretiyle sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4686, Karar No: 2024/6556, Tarih: 18.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4686 E.  ,  2024/6556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/928 Esas, 2023/876 Karar

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/212 E., 2021/41 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 18.12.2018 tarihinde 2018/116001 sayılı "PHOENİX SUN HOTEL BODRUM" ibareli marka başvurusunu yaptığını, davalı gerçek kişinin 2018/19995 sayılı "PHOENIX" ibareli markasına dayalı olarak başvuruya itiraz ettiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından itirazın kabul edilerek müvekkili başvurusunun reddine karar verildiğini, bu karara yönelik müvekkili itirazının da YİDK tarafından reddedildiğini, Kurumun verdiği kararın usul ve yasalara aykırı olduğunu, müvekkilinin tescilini talep ettiği marka ile itiraz konusu markanın karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, itiraz konusu marka ile bir kelime haricinde başka bir benzerliğin olmadığını, markadaki şekil ve renk unsurları da dikkate alınarak tamamıyla değerlendirilmesi gerektiğini, itiraz konusu marka amblemleri incelendiğinde figürler, yazıların ve sembolün rengi, yazı karakterlerinin tamamı ile farklı olduğunu, ortalama tüketici kitlesi nezdinde ayırt edilemeyecek derecede benzer bir intiba yaratmayacağını, davalının aktif olmayan bir marka için çıkar sağlamak amacıyla kötü niyetli olarak itiraz ettiğini, müvekkilinin işletmekte olduğu otelde iki yıldır kullandığı markanın tescilini engellediğini ileri sürerek YİDK’in 2020-M-2531 sayılı kararının iptaline ve tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde; müvekkili markası ile dava konusu başvuru arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında görsel, işitsel, kavramsal düzeyde ilişkilendirilme ihtimali de dahil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında görsel, işitsel, kavramsal düzeyde ilişkilendirilme ihtimali de dahil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu 2018/116001 sayılı marka başvurusu kapsamındaki "Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri." hizmetlerinin redde mesnet 2018/19995 sayılı marka kapsamındaki "Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri." ile aynı hizmetler oldukları, taraf markaları bütün olarak karşılaştırıldığında; görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer bulundukları, her iki markada da "PHOENIX" kelimesinin müşterek olarak yer aldığı, "PHOENIX" kelimesinin İngilizce bir ibare olup Türkçe'de "Anka Kuşu" anlamına geldiği, bu ibarenin davaya konu 43/2 alt sınıftaki hizmetleri doğrudan tanımlamadığı, bu hizmetlerin karakteristik özelliklerini belirten bir çağrışım gücünün bulunmadığı, bu nedenle davaya konu hizmetler bakımından somut ayırt edici niteliği haiz, markasal etkisi yoğun bir ibare olduğu, somut olayda SMK m.6/1 hükmü koşullarının oluştuğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "PHOENIX SUN HOTEL BODRUM+şekil" ibareli başvuru ile redde mesnet "PHOENIX" ibareli marka arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira redde mesnet markanın asli unsurunu oluşturan "PHOENIX" ibaresinin dava konusu başvuruda da aynen asli unsur olarak kullanıldığı ve başvuruda farklı olarak yer verilen kelimeler ile şekil unsurunun başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, redde mesnet markanın tescil tarihi ile dava konusu başvuru arasındaki süre gözetildiğinde redde mesnet markanın kullanılmadığına ilişkin davacı istinafının yerinde olmadığı, yine davanın, marka başvurusunun reddine ilişkin YİDK kararının iptali istemine ilişkin olması karşısında, redde mesnet markanın tescilinin kötü niyete dayandığı yönündeki iddianın da bu davada tartışılmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.