muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10661, Karar No: 2020/12831, Tarih: 23.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/10661 E.  ,  2020/12831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK'nın 158/1-f-h-son, 43/1, 52/2-4 ve 53/1-2-3.

maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK'nın 204/1, 43/1 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan Polypet Bitümlü Örtüler San. ve Tic. A.Ş’nin satış ve pazarlama müdürü olan Halit Kıran’ı telefonla aradığı ve kendisini Muratoğlu İnşaat ve Taahhüt Şirketi yetkilisi olarak tanıtıp inşaat malzemelerinin fiyatı konusunda bilgi istediği, bunun üzerine Halit Kıran’ın sanığa ait işyerine giderek malzemeler konusunda detaylı bilgi verdiğini, sanığın da buna istinaden 01/07/2009-08/08/2009 tarihleri arasında katılan şirketten 17 defada inşaat malzemesi satın aldığı, karşılığında keşidecisi Çeliksan İnş. Tic. Ltd. Şti olan 27.08.2009 keşide tarihli 9.300 TL bedelli ve 30.09.2009 keşide tarihli 7.700 TL bedelli, keşidecisi Tut Kelepçe Yedek Parça San. ve Tic. Ltd. Şti. olan 22.11.2009 keşide tarihli 16.800 TL bedelli, keşidecisi Ermar İnş. Nakl. Sos. Hiz. Day. olan 15.12.2009 keşide tarihli 13.250 TL bedelli, keşidecisi Hilmi Toprakseven olan 08.10.2009 keşide tarihli 9.300 TL bedelli, keşidecisi Era Elektrik İnş. Tic. Ltd. Şti. olan 30.11.2009 keşide tarihli 8.500 TL bedelli, keşidecisi Ali Mengüç olan 05.12.2009 keşide tarihli 14.800 TL bedelli ve 30.10.2009 keşide tarihli 14.300 TL bedelli, keşidecisi Ledeks Deri Konf. San. A.Ş. olan 30.12.2009 keşide tarihli 12.300 TL bedelli, keşidecisi Sarıçam Kereste İnş. Tic. San. Ltd. Şti. olan 25.11.2009 keşide tarihli 14.850 TL bedelli, 20.10.2009 keşide tarihli 12.400 TL bedelli ve 10.01.2010 keşide tarihli 14.300 TL bedelli sahte çekleri verdiği anlaşılmakla; sanığın eylemlerinin zincirleme şekilde nitelikli dolandırıcılık ve zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli kesin delil bulunmadığına, eksik inceleme sonucu karar verildiğine ve savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44360, Karar No: 2017/14504, Tarih: 06.12.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/44360 E.  ,  2017/14504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın soruşturma aşamasındaki, polis merkezinde avukat görüşme odasında bulunduğu esnada kriz geçirdiği, farkında olmadan kendisine zarar verdiği, bunları hatırlamadığı şeklindeki savunması ve 24.09.2013 havale tarihli temyiz dilekçesindeki sinir krizi geçirdiğine yönelik anlatımı, müşteki ...'ın kovuşturma aşamasında alınan beyanında sanığın ağzından köpükler geldiğini ve sanığı hastaneye götürdüklerini belirtmiş olması ve müştekilerin soruşturma aşamasındaki “...gelen ambulans ekibi şahsın psikolojik rahatsız olduğu tespitinde bulundu...” şeklindeki beyanları karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda CMK’nın 74. maddesine göre gözlem altında tutulup usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8943, Karar No: 2015/7786, Tarih: 25.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8943 E.  ,  2015/7786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/186623

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 51/2-a maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı S.. Y.. hakkında Çavdır Bölge Trafik Denetleme İstasyon Amirliğinin 19/03/2014 tarihli ve MA-05159391 nolu trafik İdarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 172,00 Türk lirası İdarî para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına ilişkin Gölhisar Sulh Ceza Hakimliğinin 06/01/2015 tarihli ve 2014/7 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 18/05/2015 gün ve 32475 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/06/2015 gün ve KYB.2015-186623 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, hız sınırı ihlali yaptığı kamera görüntüsü ile tespit edilen muteriz hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 116. maddesindeki yetkiye dayanılarak tescil plakasına düzenlendiği anlaşılan idari para cezasına karşı muteriz tarafından yapılan başvuru üzerine, Gölhisar Sulh Ceza Hakimliğince, 2918 sayılı Kanun’un 116. maddesinde sayılan hallerin somut olayda mevcut olmadığı, ayrıca radar görüntülerinin net olmadığı, araç plakalarının net okunamadığı, hız sınırlarının sağlıklı tespitine elverişli olmadığı gerekçesiyle başvurunun kabulüne karar verilmiş ise de,

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13/03/2013 tarihli ve 2013/1707 esas, 2013/5537 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 2918 sayılı Kanun'un 116/1. maddesinde yer alan "Trafiği tehlikeye düşürecek, engel olacak şekilde veya yasaklanmış yerlerde park etmiş araçlara veya trafik kural ve yasaklarına aykırı davranışları belirlenmiş bulunan, karayolları ağırlık kontrol mahallerinde işaret, ışık, ses veya görevlilerin ikazına rağmen tartı sistemine girmeden seyrine devam eden ve sürücüsü tespit edilemeyen araçlara tescil plakalarına göre ceza veya suç tutanağı düzenlenir." şeklindeki düzenleme karşısında somut olayda tescil plakasına idari para cezası uygulanabileceği, ayrıca yine aynı dairenin 27/11/2014 tarihli ve 2014/22963 esas, 2014/19969 sayılı kararında belirtildiği üzere, idari para cezası karar tutanağının resmi evrak niteliğinde bulunduğu ve aksi ispat edilinceye kadar geçerli olduğu, ispat kuvveti bakımından başkaca bir delille ( kamera kaydı gibi ) desteklenmesinin gerekmediği, bu yönde mevzuatımızda bir hüküm bulunmadığı, ancak muterizin belirtilen gün ve saatte başka bir yerde olduğuna ilişkin veya tespit edilen aracın rengi ve modelinin kendi aracı olmadığına dair geçerli sayılabilecek bir başvurusunun bulunması halinde ancak görevli polis memurunun beşeri bir hata yaptığının kabul edilebileceği, somut olayda bu yönde bir itiraz da bulunmadığı, muterizin aracını ticari olarak kullanmasının cezanın kaldırılmasını gerektirmediği, aracı kiralayan şahıs ile yapılan sözleşme gereğince, ödenen idari para cezası için kiralayana rücu etmenin mümkün olduğu dikkate alınarak, idari para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

.Dairemizin 30/04/2015 tarih ve 2015/118-970 E.K sayılı kararında belirtildiği üzere; hız kurallarına aykırılık nedeniyle tescil plakasına istinaden idari yaptırım kararı düzenlenen aracın başkası tarafından kiralanması halinde, aracın kabahat tarihinde bu şahsın fiili hakimiyetinde bulunduğu cihetle cezaların şahsiliği prensibi gereğince idari yaptırım kararının iptaline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozularak cezanın iptaline karar verildiği cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminde yer alan “muterizin aracını ticari olarak kullanmasının cezanın kaldırılmasını gerektirmediği, aracı kiralayan şahıs ile yapılan sözleşme gereğince, ödenen idari para cezası için kiralayana rücu etmenin mümkün olduğu dikkate alınarak, idari para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine karar verilmesi gerektiği” yönündeki düşüncenin yerinde bulunmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yukarıda anılan bölümü dışında yerinde görüldüğünden, Gölhisar Sulh Ceza Hakimliğinin 06/01/2015 tarihli ve 2014/7 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4. maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26186, Karar No: 2014/5855, Tarih: 12.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/26186 E.  ,  2014/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 11/10/2013

Numarası : 2012/75-2013/441

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizilik görülmemesine göre davalı A.. R.. ve P.. Ltd.Şirketinin tüm, davalı Y.. Ltd.Şirketinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili müvekkilinin 16/12/1996-31/12/2011 tarihleri arasında sürekli olarak A.. R.. işyerinde değişik alt taşeronlarda temizlik elemanı olarak çalıştığını, değişik tarihlerde Y.. Temizlik Şirketinde ve en son 01/07/2011-31/12/2011 tarihinde P.. Şirketinde çalışmakta iken iş akdinin davalı alt işveren ve diğer davalı asıl işvreen tarafından sona erdirildiğini ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin tahsilini istemiştir.

Davalı Üniversite vekili davacı ile ihale makamı olan üniversite arasında hizmet akdi bulunmadığından husumet itirazında bulunduklarını, ödemelerin taşeron firmalar tarafından yapılması gerektiğini, davalı P.. Makine Sanayi Tic.Ltd.Şti. Vekili şirketlerinin ihale yolu ile işi aldığını, 01/07/2011-31/12/2011 tarihleri arasında sözleşme yaptığını, sözleşme bitiminde işi yeni ihaleyi alan S.İ.S Şirketi-S.. Şirketi ortaklığına devrettiğini davacının şirketlerinde çalıştığı sürede iş akdinin feshin sözkonusu olmadığını, ihaleyi yeni alan şirket tarafından işe başlatılmadığını, çalışma süresi ve işyeri devri gerereği kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Somut olayda davacının 16/12/1996 tarihinden bu yana idare ile imzalanan hizmet alım sözleşmelerine ihale ile muhatap olan, dava dışı ve davalı alt işveren şirketlerin işçisi olarak idareye ait işyerlerinde temizlik elemanı göreviyle en son P.. Şirketi işverenliğinde istihdam edildiğini, 2012 yılı temizlik hizmetleri ihalesini alan S.İ.S. Şirketi-S.. Şirketi Ortaklığını ve davalı Üniversiteyi muhatap alan 02/01/2012 tarihli ihtarnamesinde iş sözleşmesinin imzalamaması nedeniyle iş akdinin sözlü olarak feshedildiğini, haksız fesih nedeni ile yasal haklarının ödemediğini bildirdiği, buna ilişkin tutanakların sunulduğu anlaşılmıştır.

Buna göre davacı 16/12/1996-31/12/2011 tarihleri arasında davalı A.. R.. bünyesinde 30/06/2011 tarihine kadar Yıldırımlar Şirketinde, 01/09/2011-31/12/2011 tarihleri arasında P.. Şirketi işverenliğinde çalışmıştır. Son işveren P.. Şirketidir. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren devir aldığı dönem ve kendi dönemi ile devir tarihindeki son ücret ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14.maddesinin 2.fıkrasında devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden 4857 sayılı Yasanın 6.maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplamalı ancak devreden işveren veya işverenler bakımından devir aldıkları süre ve kendi yanlarında geçen sürenin toplamı üzerinden devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir. Bu durumda Akdeniz Üniversitesi ve son alt işveren P.. Şirketinin tüm, kıdem tazminatından, ihbar tazminatından ve yıllık izin ücretinden Y..Temizlik Şirketi ise 30/06/2011 tarihine kadar olan hizmet süresine göre 30.06.2011 devir tarihindeki ücret ile sorumludur.

Davalı Yıldırım Şirketi 30.06.2011 tarihine kadar olan hizmet süresi üzerinden 30.06.2011 tarihindeki ücret üzerinden kıdem tazminatından sorumlu olduğu, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağından sorumlu olmadığı halde mahkemece tüm alacaklardan diğer davalılarla birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuş olması bozma nedenidir.

Davalı Yıldırım Şirketi 30.06.2011 tarihine kadar olan hizmet süresi üzerinden 30.06.2011 tarihindeki ücret üzerinden kıdem tazminatından sorumlu olduğu, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağından sorumlu olmadığı halde mahkemece tüm alacaklardan diğer davalılarla birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Yıldırım Ltd.Şirketine iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı P.. Ltd.Şirketine yükletilmesine, davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 12/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7501, Karar No: 2021/5001, Tarih: 21.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7501 E.  ,  2021/5001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 08/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 21/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1595, Karar No: 2022/4367, Tarih: 02.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/1595 E.  ,  2022/4367 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK’nın 62/1, 52/2-4, 51/1- 3-7-8, 5275 sayılı Yasanın 106/4-11. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Nevşehir Kültür ve Tabiatlar Varlığı Koruma Kurumunun 12/11/1999 gün ve 1123 sayılı, 04/07/2012 gün ve 325 sayılı kararları ile belirlenen birinci derece doğal ve birinci derece arkeolojik sit alanı içinde yer alan Nevşehir ili Merkez ilçesi Uçhisar Beldesi'nde 42 pafta 8422 parsel sayılı taşınmazın doğusunda ve batısında yer alan tescil harici taşınmaz üzerinde yapılan inceleme sonucu, 8422 sayılı parselin doğusundaki kayalık alandaki güvercinlik olduğu anlaşılan mevcut kaya mekanlara ulaşım amacıyla kaya yüzeyinin merdiven şeklinde kesilerek kaya yüzeylerine müdahale edildiği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın aşamalardaki savunmalarında suça konu yerin kendi arazisine 20-30 metre yakınlıkta olduğunu, kendine ait yeri üzüm bağı olarak kullandığını ve bakımını işçi tutarak yaptırdığını ancak suça konu izinsiz müdahaleleri kendisinin gerçekleştirmediğini, suça konu yeri kullanmadığını, haberinin olmadığını belirterek suçlamayı kabul etmediği, 19/11/2013 tarihli tutanakta izinsiz uygulamaların sanık ... tarafından yapıldığı belirtilmiş ise de sanığın izinsiz müdahaleleri gerçekleştirdiğine dair suç üstü halinin söz konusu olmadığı, nitekim tanık sıfatıyla dinlenen zabıta memuru tutanak mümzilerinin beyanlarında olay yerinde sanığı görmediklerini, sanığın orada olmadığını, çalışan iki işçiye sorduklarında kendilerini ...’ın çalıştırdığını söylediklerini belirttikleri, 19/11/2013 tarihli tutanakta bahsi geçen iki işçinin kimlik bilgilerinin yer almadığı ve dosya kapsamında kim olduklarının belirlenemediği, görgüye dayalı bilgisi bulunan tanığın olmadığı dikkate alınarak sanığın savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, net, inandırıcı delil elde edilememesi karşında sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyetine dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince mahkumiyete ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1269, Karar No: 2017/1085, Tarih: 22.03.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/1269 E.  ,  2017/1085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında silahlı terör örgütü kurma veya yönetme, terör örgütü propagandası yapmak, suçu ve suçluyu övmek, halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme, kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşleri düzenleme yönetme bunların hareketlerine katılma, kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama, suç işlemeye alenen tahrik etme, halkı kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşüne kışkırtma suçlarından ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2017/101 Esas sayılı kamu davasının CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemini içeren Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15/03/2017 tarih ve 35601974-104-0116-2017-E.460/16594 sayılı yazısı ve ekindeki evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 16/03/2017 günlü ve ND-2017/17660 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... Valiliğinin 22/02/2017 tarihli ve 81199893-889-60 sayılı yazısında; anılan davanın özelliği düşünüldüğünde davanın şüpheli sanığı ...'ın Halkların Demokratik Partisi Genel Başkanı olduğu, davayı geniş kitlelerin takip edebileceği, benzer davalar göz önüne alındığında dava öncesi, sırası ve sonrasında istenmeyen olayların yaşanabileceği, davanın siyasi propaganda aracı olarak bölücü terör örgütü tarafından toplumsal olay ve eylemlerin meydana gelmesine sebebiyet verebileceği, toplumsal çatışma ve kargaşaya yol açabilecek ve şehrin muhtelif yerlerinde kamu güvenliğini sarsacak nitelikte üzücü olayların meydana gelmesi ihtimalinin bulunduğu, bölücü terör örgütünün ülke genelinde ses getirmek amacıyla davanın görüleceği adliye binası ve çevresinde terör eylemi gerçekleştirilebileceği ihtimalinin bulunduğu, adliye binasının fiziki şartları itibariyle koridorlarının dar olması, konum itibariyle iş merkezleri ve okul bölgelerine yakın olması ve vatandaş yoğunluğunun çok olan bir mevkide bulunması sebebiyle kamu güvenliği bakımından yaşanması muhtemel tüm olumsuzlukların önüne geçmek adına dava naklinin uygun olacağı yönünde görüş belirtildiği,

... Cumhuriyet Başsavcılığının 27/02/2017 tarihli ve 2017/3462-2/02 B.M. sayılı yazısında; dava dosyası sanığı ...'ın Halkların Demokratik Partisi Genel Başkanı olduğu, adı geçen partinin ... ilinde belli bir tabana sahip olması nedeniyle, davayı karşıt görüşteki geniş kitlelerin de takip edebileceği ve daha önceki benzer davalar göz önüne alındığında dava öncesi, sırası ve sonrasında istenmeyen olayların yaşanabileceği, davanın siyasi propaganda aracı olarak bölücü terör örgütü tarafından toplumsal olay ve eylemlerin meydana gelmesine sebebiyet verebileceği gibi kamu güvenliğini bozacak üzücü olayların meydana gelmesinin ihtimal dahilinde bulunması nedeniyle dava naklinin uygun olacağının bildirildiği gözetilerek yapılan incelemede;