muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1364, Karar No: 2020/17103, Tarih: 15.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/1364 E.  ,  2020/17103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu, Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 03.01.2014 tarihli sağlık raporunda ''Bipolar affektif bozukluk, remisyonda'' tanısı ve Isparta Devlet Hastanesi'nden alınan 25.12.2012 tarihli raporda ''Psikotik bozukluk, tedavi ile işlevselliği kısmen düzelen'' tanısı konulduğunun anlaşılması karşısında; inceleme konusu suça ilişkin olarak sanığın Adli Tıp Kurumu ya da en yakın Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine sevki ile ''TCK.nın 32/1. madde ve fıkrasındaki suç tarihi itibari ile işeldiği iddia olunan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamaya veya bu fiile ilgili olarak davranışların yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilemez'' hükmü ile aynı maddenin 2. fıkrasındaki ''birinci fıkrada yazılı derece olmamakla birlikte işlediği fiile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye ceza indirimi veya güvenlik tedbiri uygulanacağına'' ilişkin hüküm gözetilerek, ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının, CMK.nın 74. maddesine göre tespiti yaptırıldıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdirine zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı 321 maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5622, Karar No: 2013/13067, Tarih: 30.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5622 E.  ,  2013/13067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İşçi olarak çalıştığı iş yerinde yapılan haciz işlemi sonrasında yediemin sıfatıyla teslim edilen malların satışı için adrese gidildiğinde iş yerinin taşındığının tespit edilmesi üzerine açılan kamu davasında; haciz işleminden sonra işyerinden ayrılan sanığın bu durumu icra dairesine bildirmeyerek dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kendisine teslim edilen malların kaybolmasına sebebiyet vermesi şeklindeki eyleminin TCK'nın 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/994, Karar No: 2018/9074, Tarih: 08.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/994 E.  ,  2018/9074 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ....vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ...2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10/02/2012 tarih ve 2010/138-2012/27 sayılı hükmün Dairemizin 20/03/2013 tarih ve 2012/11497-2013/7075 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, çiftçilikle uğraştığını, 2008-2009 yılı pancar mevsiminde davalıya teslim edilmek üzere pancar üretimi yaptığını, üretilen pancarın toplandığını ve davalının ...ilindeki fabrikasına 2008 yılı Ekim ayından başlayarak periyodik olarak teslim ettiğini, pancar üretimi yapıldıktan sonra üretilen pancar toplanıp teslim edildikten sonra 01.04.2009 tarihinde tohum, gübre ve ödenen avanslar da mahsup edildikten sonra polar ve şeker oranının yüksek olması ile ilave edilecek primler ile birlikte bakiyenin ödenmesi gerektiğini, ancak davalının bakiyeyi ödemediğini, 18.05.2009 tarihinde düzenlenen ve tebliğ edilen ihtarname ile yapılan ödemeler ve desteklemeler mahsup edildikten sonra kalan 18.781,00-TL’nin tebliğ tarihinden itibaren 7 iş günü içerisinde ödenmesinin talep edildiğini, ancak davalının ödemediğini ileri sürerek, 18.781,00-TL alacağının ihtar tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, kararın onanması üzerine davacı bu kez karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, kararın onanması üzerine davacı bu kez karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

1-Davacı, davalı ile imzalanan sözleşme gereğince ekimi yapılan ürünlerin hasat edilerek davalıya teslim edilmesine rağmen sözleşmeye göre ödenmesi gereken ücretin eksik ödendiğini ileri sürerek aradaki farkın tahsili amacıyla eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacı tarafından şirkete teslim edilen pancarın şeker kurulunun 31.03.2009 tarih ve 183 sayılı kararına istinaden "C" sınıfında sayıldığını, şeker kanunu ve ilgili yönetmelikler gereğince şirketin şeker kurulunun aldığı tüm kararlar ile bağlı olduğunu ve iptal edilmediği sürece kararların aksine hareket edilemeyeceğini beyan eden savunma yaparak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, Şeker Kurumu tarafından üretim alanları dışında şeker pancarı ekimi yapılması durumunda teslim alınan pancarların "C" kotası üzerinden değerlendirileceğine ilişkin alınan karar gereğince davalı tarafından davacıya "C" kotası üzerinden ödeme yapılmasında taraflar arasındaki sözleşmeye aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davalı şirket tarafından dava dışı Şeker Kurumu tarafından alınan 31.03.2009 tarih ve 183 sayılı kararın iptali amacıyla açılan davada Danıştay 13. Dairesi’nin 28.11.2012 tarih ve 2009/3161 E.-2012/3402 K. sayılı ilamı ile ilgili işlemin iptaline karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece, Danıştay 13. Dairesi’nin 2009/3161 E.-2012/3402 K. sayılı kesinleşen kararı gereğince değerlendirme yapılması gerekir. Mahkemece, idari yargıda açılan davanın bekletici mesele yapılarak oluşacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekirken, zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulüne ve kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme itirazının kabulüne, dairemizin 20.03.2013 gün ve 2012/11497 E.-2013/7075 K. sayılı onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) numaralı bent gereğince davacının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 08/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/641, Karar No: 2015/7801, Tarih: 30.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/641 E.  ,  2015/7801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin enerji ihtiyacını karşılamak için taraflar arasında 20.11.2003 tarihinde ''Tip Sistem Kullanım Anlaşması" yaptıklarını, anlaşmanın 04.07.2012 tarihinde revize edildiğini, anlaşmanın 10. maddesinde cezai şartların düzenlendiğini, anlaşma hükümlerinin ihlâli halinde davalının uyarması gerektiğini, davalının hiç bir uyarı yapmadan Aralık 2009-Temmuz 2012 tarihleri arasında aylık periyotlarla 29.04.2013 tarihli 28 adet ceza faturalarını düzenleyip gönderdiğini, müvekkilinin faturaların bedeli olan 166.640,88 TL ve gecikme ceza bedeli olan 4.485,32 TL olmak üzere toplam 171.126,20 TL'yi 25.06.2013 tarihinde .... kanalıyla ihtirazı kayıtla ödediğini, davalının bu suretle ceza faturası düzenlemesinin Elektrik Piyasası İletim ve Dağıtım sistemlerine bağlantı ve sistem kullanımı hakkında tebliğin 5. maddesine de aykırı olduğunu ileri sürerek, fatura bedeli 166.640,88 TL, gecikme ceza bedeli 4.485,32 TL olmak üzere toplam 171.126,20 TL'nin ödeme tarihi olan 25.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında 20.11.2003 tarihli sistem kullanım anlaşması yapıldığını, daha sonra anlaşmaların 04.07.2012 ve 04.10.2013 tarihinde revize edildiğini, davaya konu edilen ceza faturaları ile ilgili olarak sistem kullanım anlaşmasının cezai şartlar başlıklı maddesi uyarınca işlem yapıldığını, dava konusu ihlâlin dayanağı olan reaktif enerjinin şebekeye zarar verdiğini, ceza faturası düzenlemenin sözleşmeye, hukuka ve mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında akdedilen ''Sistem Kullanım Anlaşmasının 10. maddesinde kullanıcı olan davacının anlaşma hükümlerini ihlâl etmesi durumunda öncelikle davalı tarafından uyarıda bulunulup süre verilmesi gerektiği, ceza faturasında belirtilen endüktif reaktif kapasite aşımı diye tanımlanan ihlâlin bu anlaşma kapsamındaki ihlâl olduğunun belirtildiği, sözleşmenin bu maddesi gereğince davacı tarafça uyarı yapılması ve ihlâlin ortadan kaldırılması için süre verilmesinin ön şart olduğu, davalı yanca bu şartlara uyulmadığı, davaya konu ceza faturası düzenlemesinin şartlarının oluşmadığı, davacı tarafın bu fatura nedeniyle ihtirazi kayıtla yaptığı ödemenin istirdadını istemekte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 171.126,20 TL'nin ödeme tarihi olan 25.06.2013 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu edilen faturaların Aralık 2009-Temmuz 2012 dönemine ilişkin olması nedeniyle, somut uyuşmazlıkta uygulanması gereken, taraflar arasındaki 20.11.2003 tarihli sistem kullanım anlaşmasının cezai şartlar kısmını düzenleyen 10. maddesi, "Kullanıcının ilgili mevzuat, taraflar arasında imzalanan Bağlantı Anlaşması ve bu Anlaşma hükümlerinin herhangi birini ihlâl etmesi, söz konusu ihlâli ....'ın uyarısına rağmen uyarıda belirtilen süre içinde sona erdirmemesi durumunda ...., aşağıda belirlenen cezai şartları uygulayacaktır. ....'ın uğradığı zararlar ayrıca tazmin edilecektir." hükmünü içermektedir. Hangi ihlâlin hangi cezayı gerektireceği ve hesap şekli, bu 10. madde hükmü sonrasında tablo halinde sıralanmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığa konu ihlâl, bu tabloda, "İletim sistemine doğrudan bağlı tüketiciler ve dağıtım lisansına sahip tüzel kişilerin İletim Sisteminin her bir ölçüm noktasında çekecekleri endüktif reaktif enerjinin/verecekleri kapasitif reaktif enerjinin, aktif enerjiye oranının ilgili mevzuata uygun olmaması" olarak tanımlanmış olup, tabloda bu ihlâlin karşısında, " kullanıcının o ayki sistem kullanım fiyatına göre hesaplanan bedelin %50'si oranında ceza uygulanır. Ceza 00.00-24.00 saatleri arasında bir defadan fazla uygulanmayacaktır. " şeklinde ceza yaptırımına yer verilmiştir.

Taraflar arasındaki 20.11.2003 tarihli sözleşmede kararlaştırıldığı üzere, kullanıcı davacı tarafından iletim sisteminin her bir ölçüm noktasında çekeceği endüktif reaktif enerjinin/vereceği kapasitif reaktif enerjinin, aktif enerjiye oranının ilgili mevzuata uygun olmaması durumunda, davalı ....tarafından uyarıda bulunulması, uyarıya verilen süreye rağmen ihlâlin sona erdirilmemesi durumunda ikinci bir uyarı yapılmasına ve süre verilmesine gerek kalmaksızın cezai şartın uygulanması gerekmektedir.

Somut olayda, davalı ... tarafından ilk ihlâlin gerçekleşmesi durumunda, sözleşmeye uygun bir uyarının yapıldığı yönünde herhangi bir savunma ileri sürülmemiştir.

Öte yandan, gerekçeli karar başlığında, 25.09.2013 olan dava tarihinin, 16.09.2014 olarak yazılmış olması, HMK'nın 304. maddesi uyarınca tarafların başvurusu üzerine veya re'sen düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21000, Karar No: 2007/15423, Tarih: 12.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/21000 E.  ,  2007/15423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mecitözü Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :17.10.2006
Yargıtay — Esas No: 2015/7523, Karar No: 2016/13477, Tarih: 07.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/7523 E.  ,  2016/13477 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava meslek hastalığı nedeniyle % 34 oranda sürekli işgöremezliğe uğrayan sigortalı için bağlanan gelir ve tedavi masrafları nedeniyle meydana gelen Kurum zararının davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesidir.

07.03.2008 tarihinde meslek hastalığına yakalanarak %34 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalı ... 1987-1991 yılları arasında ...'nde, ...'a ait iş yerinde 08.01.1996-10.05.2005 tarihleri arasında çalıştığı anlaşılmış olmakla, sigortalının 1991-1996 yılları arası ve 2005-2008 yılları arası çalışması gözetilerek meslek hastalığının oluşumunda etkisi belirlenmeli varsa hem o dönemlerdeki işverenlerin hem de sigortalının kusuru dayanakları ile irdelenip işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanı ile hekim bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Kabule göre de, davalıların müteselsilen sorumlu tutulması yerinde görülmemiştir. Öte yandan kaçınılmazlık irdelenmemişse de temyiz edenlerin sıfatları ve kazanılmış hakları gözetilmelidir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

./..

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 07.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/3711, Karar No: 2013/19018, Tarih: 28.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3711 E.  ,  2013/19018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.12.2012 tarih ve 2012/241-2012/240 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "ŞEKERİM", "ÜSTÜNDE NE VAR ŞEKERİM" ibareli tescilli ve "ETİ ŞEKERİM+ŞEKİL" ibareli markaların sahibi olduğunu,"ETİ ŞEKERİM+ŞEKİL" ibareli 30. sınıftaki şekerli bisküvi ürünlerini içeren marka tescil başvurunun resmî marka bülteninde ilan olunduğunu, bunun üzerine davalı şirketin "ÜLKER HAYLAYF+ŞEKİL" ibareli 30. sınıf ürünleri içeren markasına dayanarak 556 sayılı KHK'nın 8/b maddesine uyarınca başvurunun reddi istemiyle itirazda bulunduğunu, markalar dairesinin müvekkilinin başvurusu ile davalı şirkete ait markayı iltibas yaratabilecek derecede benzer görmeyerek davacı itirazlarının reddine karar verdiğini, davalının gerçekleştirdiği ikinci itirazın YİDK'nın kararı ile "başvuru konusu işaret ile 178260 sayılı ve "ÜLKER HAYLAYF+ŞEKİL" ibareli markanın içerdiği ambalaj şekli, rengi, ambalaj üzerinde yer alan yıldızlar, krakerlerin yerleşim biçimi, şekli, desen ve konumları ve konumlandırılış biçimleri itibariyle bir bütün olarak değerlendirildiğinde, ürünlerin alıcı grubunun önemli bir bölümünün küçük yaşlardaki çocuklar olması dikkate alındığında iltibas yaratabilecek derecede benzer görüldüğü" gerekçesiyle kabul olunduğunu ve müvekkili başvurusunun reddine karar verildiğini, oysa ki başvuru konusu işaret ile redde mesnet alınan markanın iltibasa sebebiyet vermesinin mümkün olmadığını ileri sürerek, başvurunun reddine dair YİDK'nın 2008/M-4402 sayılı kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE ve şirket vekilleri, kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya aykırı olmadığını, davacının başvurusunun konusu olan işaret ile redde mesnet alınan davalıya ait markanın içerdiği sözcük olarak değil ama, biçim renk ve düzenleme tarzı itibariyle iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzer bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, Dairemizin 07/02/2012 tarih, 2010/2038 Esas, 2012/1510 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; başvuru konusu işaretin, davalının redde mesnet aldığı markalarla iltibas yaratmayacağı gerekçesiyle, TPE'nin ret kararının hukuka uygun bulunmadığı sonucuna varılarak, davanın kabulü ile, TPE YİDK'nın 2008/M-4402 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin 07/02/2012 tarih, 2010/2038 Esas, 2012/1510 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; başvuru konusu işaretin, davalının redde mesnet aldığı markalarla iltibas yaratmayacağı gerekçesiyle, TPE'nin ret kararının hukuka uygun bulunmadığı sonucuna varılarak, davanın kabulü ile, TPE YİDK'nın 2008/M-4402 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalı TPE'den temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1194, Karar No: 2025/4088, Tarih: 17.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/1194 E.  ,  2025/4088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2024 tarihli ve 2024/635 Esas, 2024/914 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/48586, Karar No: 2013/9558, Tarih: 20.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/48586 E.  ,  2013/9558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili 28/07/2008 havale tarihli dava dilekçesinde özetle:Müvekkilinin davalı şirkete ait ... Otelde barmaid olarak 14/07/2006 tarihinde işe başladığını ve çalışmalarını bir fiil ve kesintisiz olarak 21/07/2008 tarihine kadar devam ettirdiğini, davalı işveren tarafından 21/07/2008 tarihinde işine bildirimsiz ve tazminatsız son verildiğini, en son 650,00 TL ücret aldığını, işe giriş tarihinden çıkarılış tarihine kadar tüm mevsimlerde haftanın 3 günü öğlen 12:00'da işe başlayıp gece 01-02:00'a kadar çalıştığını, haftanın diğer günlerinde de 16:00'dan gece 01-02:00'a kadar çalıştığını, iş bu alacaklarının karşılığının ödenmediğini, 2008 yılı Temmuz ayı ücret alacağının da ödenmediğini beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı olmak üzere toplam 500,00 TL alacağın davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili 14/10/2008 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle: Davacının iddia ettiği gibi iş akdinin bildirimsiz feshedilmediğini, davacının 21,22,23/07/2008 tarihlerinde 3 gün işe gelmemesi sonucunda aynı gün 23/07/2008 tarihinde gelerek istifasını vermek sureti ile işten ayrıldığını, 2008 yılı Temmuz ayına ilişkin ücretinin kendisine birkaç kez telefon edilerek gelip almasının talep edildiğini ancak gelmemesi üzerine PTT Genel Müdürlüğü Side Şubesinden adına gönderildiğini, işletmenin vardiya usulü çalıştığını ve bu nedenle fazla çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.