muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8621, Karar No: 2023/2808, Tarih: 08.05.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın limited şirket müdürünün azli istemine ilişkin olduğu, bu tür davalarda husumetin azli istenen müdüre yöneltilmesi gerektiği, Mahkemece davalı şirkete yönelik açılan davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Mahkemece husumet hususunun ve dava şartlarının 6100 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesi gereği tahkikat işlemlerine başlamadan önce değerlendirilmesi gerektiğini, tahkikata geçildikten sonra husumet yokluğu sebebiyle red kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek ve resen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, şirket müdürünün azli istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

3. Değerlendirme

Davacı, ortağı olduğu limited şirket müdürünün haklı sebeple azlini talep etmektedir. Uyuşmazlık, Limited ortaklıkta müdürün haklı sebeple azli istemi ile açılan davada, husumetin şirkete de yöneltilmesinin gerekip gerekmediğine ilişkindir.

6102 sayılı Kanun'un 4 üncü bölümde Limited Şirketin organları düzenlenmiş olup, 616-622 maddeleri arasında Genel Kurula, 623-630 maddeleri arasında Yönetim ve temsil ile görevli kılınan müdürlere ilişkin düzenlemelere yer verilmiştir.

6102 sayılı Kanun'un 623 maddesinde "şirketin yönetimi ve temsilinin şirket sözleşmesi ile düzenleneceği, şirketin sözleşmesi ile yönetimi ve temsilinin, müdür sıfatını taşıyan bir veya birden fazla ortağa veya tüm ortaklara ya da üçüncü kişilere verilebileceği" öngörülmüştür.

Görüldüğü üzere azli istenen limited şirket müdürü, ortaklığın zorunlu yasal organı statüsünde olup, 6102 sayılı Kanun'un 630 uncu maddesinin ikinci fıkrasındaki hükme dayanılarak mahkemenin müdahale ettiği ilişki, şirketle müdür arasındaki 6102 sayılı Kanun'un 623 üncü maddesinde düzenlenen akdi ilişkidir. Dava sonunda verilecek karar şirketin hukuki durumunu ve menfaatinide ilgilendirdiğinden bu akdi ilişkiye müdahale edilmiş bulunmasına göre akdi ilişkinin bir tarafı olan müdür ile birlikte akdi ilişkinin diğer tarafı olan şirketin de, açılan azil davasında birlikte hasım olması gerektiği halde davada şirkete husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle Mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, limited şirket müdürünün azli istemine ilişkin olup şirket hasım gösterilmek suretiyle açılmıştır.

İlk derece mahkemesi (İDM)’nce davanın husumetten reddine, bölge adliye mahkemesi (BAM) hukuk dairesi (HD)’nce de davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Türk Ticaret Kanunu (TTK) m. 630/2 (eski TTK m. 543) hükmü ile haklı nedenlerin varlığı halinde müdürün azlinin mahkemeden her ortak tarafından istenebileceği düzenlenmiştir. Bu hüküm kapsamında açılacak dava şirkete karşı değil, azli istenen limited şirket müdürüne karşı açılması gerekmektedir.

Nitekim hem eTTK döneminde, hem de yürürlükte ki TTK döneminde Dairemizin uygulaması (11 HD, T. 04.03.2002, S. 9420/1762; T. 25.03.2002, S. 10398/2664; T. 04.03.2016, S. 2015/9911-4747; T. 03.03.2029, S. 2018/2-2616) ve doktrindeki görüşlerde bu yöndedir (bkz ŞENOCAK, .../ARAS. Ç. Doğu, Şirketler Hukuku Şerhi, Cilt: 4, Seçkin, Ankara, 2022, 4810; PORAY, Reha/TEKİNALP, Ünal/ÇAMOĞLU, Ersin, Ortaklıkla Hukuku II, 14. Bası, İstanbul, 2019, s. 522, Paragraf, 1718n).

Bu durumda usul ve yasaya uygun olan temyiz konusu kararın ONANMASI gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun BOZMA yönündeki görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2015/22668, Karar No: 2017/1849, Tarih: 22.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/22668 E.  ,  2017/1849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, davacı erkeğin kabul edilen boşanma davası ile reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar, cevaba cevap ve 2. cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakatı ile iddia ve savunmalarını genişletebilir veya değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakatı ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilip değiştirilemez (HMK m.141/1). Davacı erkek tarafından Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesine dayalı olarak 23.07.2013 tarihinde açılan boşanma davasına ilişkin dilekçesi davalı kadına 01.08.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı kadın 20.09.2013 tarihli süresinde olmayan cevap dilekçesi ile 1500 TL yoksulluk nafakası, 100.000 TL maddi tazminat, 100.000 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Davacı erkeğin bu talebe açık bir muvafakatı olmadığı gibi, usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde davalı kadının nafaka ve tazminat talepleri hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.02.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/10476, Karar No: 2013/4735, Tarih: 01.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/10476 E.  ,  2013/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ve müşterekleri ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen karar verilmesine yer olmadığına dair ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 12.06.2012 gün ve 109/144 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, dava dilekçesinde mevki ve sınırları yazılı, kadastro sırasında hali arazi niteliğinde tespit dışı bırakılan yaklaşık 35.000 m2 yüzölçümlü taşınmazın imar-ihya edilerek 50 yıldan fazla süre ile tarım arazisi olarak kullanıldığını, tapulamayı takip eden dönemlerde üzerine muhtelif meyve ağaçları dikildiğini, miras bırakan ve vekil edenleri lehine kazanma koşullarının oluştuğunu açıklayarak vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki mera niteliğindeki yerlerden olduğunu, kazanma koşullarının oluşmadığını, taşınmazın özel mülkiyete konu edilemeyen yerlerden olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece önceki kararda; davanın kabulüne, teknik bilirkişi raporunda gösterilen 23.095 m2 yerin davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairece; usulüne uygun olarak mera araştırması yapılması, bölgeye ait hava fotoğraflarının uygulanması ve çevre parsellere ait dayanak belgelerin getirtilmesi gerektiğine işaret edilerek bozma sevk edilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden davanın kabulüne, teknik bilirkişi raporunda gösterilen 23.095 m2 yerin davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nun 713/1, 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen karar dosya kapsamı ile toplanan delillere uygun bulunmamaktadır. Tescile konu taşınmaz bölümü 1951 yılında yapılan kadastro çalışmasında “hali arazi” niteliğiyle tespit dışı bırakılmıştır. Bu maddelere dayanılarak bir yerin tapuya tescil edilebilmesi için bu maddelerde yazılı olumlu ve olumsuz koşulların araştırılıp belirlenmesi, imar-ihya ve kazanma koşullarının

.//..

2012/10476-2013/4735 -2-

kanıtlanması gerektiği gibi taşınmazın özel mülkiyete konu edilebilen yerlerden olması gerekmektedir. Yerel bilirkişi ve tanıklar dava konusu yerin tarım arazisi niteliğinde olduğunu açıklamışlar ise de tescil konusu taşınmaz, kadastro paftasında mera olarak gösterilmiş, sınırında bulunan ve harman yeri niteliğinde dava dışı kişiler adına tespit edilen 31 ile 32 parsellere uygulanan 1938 tarih 43 ve 49 tahrir sayılı vergi kayıtları dava konusu taşınmaz yönünü tepe ve kayalık olarak göstermiştir.

Taşınmaz başında yapılan keşif sırasında dinlenen teknik bilirkişi kurulu ise; dava konusu yerin genel olarak işlemeli tarıma elverişli olmayan, çok eğimli, taşlı, şiddetli erozyona maruz, 7. sınıf arazi niteliğinde olduğunu gerekçeli olarak açıklamışlardır. Bilirkişi raporlarına ekli resimlerden, uyuşmazlık konusu yerin yüksek eğime sahip, üzerinde tarımsal faaliyet yapılmayan, zaman içerisinde sınırları genişletilen, hali nitelikteki bölümlerle ayırıcı unsur içermeyen yerlerden olduğu açıkça görülmektedir. Bu açıklamalara göre; dava konusu yerin sınırdaki meradan elde edildiğinin kabulü gerekir.

Dava konusu parselin sınırında, paftasında mera olarak işaretlenen taşınmaz bulunmaktadır. Eylemli durum ve komşu vergi kaydındaki sınırlar tepe ve kayalık gösterdiğine göre dava konusu yerin meradan elde edildiğinin kabulü gerekir. Meralar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kamu mallarından olup, özel mülkiyete konu edilemezler. Diğer yönden, süresi neye ulaşırsa ulaşsın mera toprağının imar-ihya, kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi de mümkün bulunmamaktadır. Kaldı ki; teknik bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazın 7. sınıf arazi niteliğinde olduğu bildirildiğine göre, böyle bir yerin özel mülkiyet şeklinde tapuya tesciline de olanak bulunmamaktadır. Mahkemece, maddi bulgulara ve bilimsel gerekçelere dayalı teknik bilirkişi kurulu raporuna değer verilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, takdiri nitelikteki beyanlara itibar edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru ve yerinde görülmemiştir.

Kabule göre de; hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanunun 1. maddesinin 2. ve 3. bentleri uyarınca, ... İli’nin mülki sınırları Büyükşehir Belediye sınırı olarak belirlenmiştir. TMK'nun 713/3. maddesi uyarınca, tescil davası, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine karşı açılması gerekmektedir. Anılan Kanun hükümleri uyarınca davanın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na yöneltilmek suretiyle taraf teşkilinin yapılması gerekmektedir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26894, Karar No: 2024/5200, Tarih: 24.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/26894 E.  ,  2024/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/267 E. 2016/172 K.

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Beraat,ceza verilmesine yer olmadığı,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, iade

Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Katılan sanık ..., sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece, katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri gereğince 2.000,00 TL adli para cezası ile, kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci, 62nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ... ve katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ... hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ...'in temyiz isteminin özetle; eylemin mağduru olmasına rağmen kendisi hakkında hatalı olarak mahkumiyet kararı verildiğine, sanıkların cezalandırılması gerekirken usul ve yasaya aykırı olarak beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ...'in temyiz isteminin özetle; eylemin mağduru olmasına rağmen kendisi hakkında hatalı olarak mahkumiyet kararı verildiğine, sanıkların cezalandırılması gerekirken usul ve yasaya aykırı olarak beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Belediyeye ait umumi tuvalete su çekilmesi ile ilgili taraflar arasında yaşanan tartışmada; katılan sanık ... ile sanık ...'ın birbirlerine hakaret ettikleri, katılan sanık ...'ın sanık ...'e taş atarak yaralamaya teşebbüs ettiği ayrıca burnuna yumruk atarak kasten yaraladığı ve sanık ...'ın katılan sanık ...'a hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; katılan sanık ... ve sanık ... hakkında hakaret suçundan eylemin karşılıklı işlenmesi nedeni ile ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ... hakkında hakaret suçundan delil yetersizliğinden beraatine ve katılan sanık ... hakkında kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından mahkumiyet kararları verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

IV.GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B.Katılan Sanık ..., Sanıklar ... ve ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1.Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların savunması olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A.Sanık ... Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık ...'in kanun yolu başvurusunun itiraz merciince incelenmek üzere dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B.Katılan Sanık ..., Sanıklar ... ve ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

V. KARAR

A.Sanık ... Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık ...'in kanun yolu başvurusunun itiraz merciince incelenmek üzere dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B.Katılan Sanık ..., Sanıklar ... ve ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan sanık ...'in temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2461, Karar No: 2006/5369, Tarih: 11.04.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/2461 E.  ,  2006/5369 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... Eğitim Sosyal Hiz.Turizm Tic.Ltd.Şti vekili avukat ... ile SSK Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 7.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.6.2005 tarih ve 585-280 sayılı hükmün Dairenin 15.12.2005 tarih ve 12173-18601 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, zihinsel engellilere eğitim ve rehabilitasyon hizmeti vermek üzere kurulan Çoçuk Esirgeme Kurumu’na bağlı, verdiği eğitim bedelini SSK’dan tahsil eden bir şirket olduğunu,eğitim verilecek çocukların kabülünün SSK’nın düzenlediği sevk işlemine tabi liste ile SHÇEK’e bildirildiğini, eğitim bedelinin de SSK’dan denetlendiğini ve onaylandığını, SSK tarafından gönderilen 5 kişiye şirket tarafından verilen eğitim bedelinin 31.12.2003 tarihli yazıyla geri ödenmesinin istendiğini davalı kuruma 9.298.880.155 TL’yi taksitle ödediğini, ödediği bedelin ödeme tarihlerinden reeskont faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, davanın kısmen kabulüne dair mahkeme kararı Dairemizce onanmıştır.

Davalı taraf bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan davalının karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2-Davalının karar düzeltme isteğinin incelenmesinde: 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 126.maddesi ve 4792 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununun 2868 sayılı kanunla değişik 24. maddesinin (c) bendi gereğince Sosyal Sigortalar Kurumu harçtan muaf olduğu halde, aleyhine harca hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme istemi kabul edilerek Dairemizin 12173-18601 sayılı ve 15.12.2005 tarihli onama kararı kaldırılarak mahkeme kararı bozulmalıdır. Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan gerekçelerle hüküm fıkrasının (2) no’lu fıkrasında bulunan (... bakiye 376.59 YTL harcın davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına) sözlerinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine (...davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına) sözlerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 11.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6982, Karar No: 2013/11195, Tarih: 27.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6982 E.  ,  2013/11195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında 31.01.2011 ve 06.08.2003 tarihli sözleşmeler mevcut olup, elektrik enerjisi üretim ve tüketimine ilişkin sözleşmenin ... transferli aktedildiği, buna göre elektrik üreten ..... A.Ş. tüketen davacı olup, ... ile davalı arasında imzalanan.... hükümlerine uygun olarak ... A.Ş. tarafından sevkedildiği, enerji sevkinin 31,5 kw üzerinden ... hatları kullanılarak abonenin elektrik enerjisini sağlayacak tesisin bulunduğu Belediye sınırları içinde faaliyet gösteren ...'ın tek terimli satış fiyatı üzerinden yapılıp bedelin ... A.Ş.'ye teslim edileceği, şarta bağlı elektrik enerji temin sözleşmesi yapılmasına göre, 2013 tarihli Yargıtay işbölümünün, Dairemizin görev alanına giren "işin abonelik sözleşmesinden doğan uyuşmazlıklar sonucunda verilen hüküm ve kararlara ilişkin olup" aboneliğin dava dışı ...-... ile olmasına göre, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

2013 yılı Yargıtay İşbölümü İtirazlarının Yüksek 19.Hukuk Dairesinin ticari nitelikteki alım ve satım sözleşmesinden kaynaklanan her türlü hüküm ve kararları inceleyeceği amir hükmü gereğince, davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 19.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 19.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 27.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.