muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/156, Karar No: 2014/2752, Tarih: 04.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/156 E.  ,  2014/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında bir kısım davacılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davacılar vekilince istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında bir kısım davacılar vekili bila tarihli dilekçe ile; "...... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/35 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılması yönündeki talep reddedildikten sonra sözlü yargılamaya geçilmesine karar verildiği, karar verilmek üzere duruşma günü belirlendiği, bu belirlenen duruşmada esas hakkında karar verilmesi gerekirken, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyasının bekletici mesele yapılmasına karar verildiği, bu ara karardan rücû Edilmesi yönündeki taleplerinde gerekçesiz olarak reddedildiğinden hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu ...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ...'in, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından hâkimin reddi isteminin reddine ve ret talebinde bulunan bir kısım davacıların HMK'nun 42/4. maddesi uyarınca disiplin para cezası ile cezalandırılmasına yer olmadığına ilişkin verilen karar, bir kısım davacılar vekilleri Av.... ve Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 04/03/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1447, Karar No: 2025/2042, Tarih: 16.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/1447 E.  ,  2025/2042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/220 E., 2023/1534 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/793 E., 2020/1084 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleştirilen davalarda davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I .DAVA

Asıl davada davacı ... vekili; dava dilekçesine ekli krokide gösterilen 349 parsel sayılı taşınmazda kalan 79.280,00 m2'lik yerin davacıya ait olduğunu, bu bölümün davacıya dedesi ve babasından kaldığını, imar-ihya edilerek çekişmesiz ve aralıksız en az 50-60 yıldır malik sıfatı ile zilyet edinildiğini ileri sürerek irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak bu kısmın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tescilini istemiştir.

Birleştirilen davada davacı ... vekili; dava dilekçesine ekli krokide gösterilen 349 parsel sayılı taşınmazda kalan 79.280,00 m2'lik yerin davacıya ait olduğunu, bu bölümün davacıya dedesi ve babasından kaldığını, imar-ihya edilerek çekişmesiz ve aralıksız en az 50-60 yıldır malik sıfatı ile zilyet edinildiğini ileri sürerek irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak bu kısmın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu edilen yerin öncesinde mera vasfında olduğundan özel mülkiyete konu teşkil edilemeyeceğini ve zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişmeli 349 parsel sayılı taşınmazda fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin, 349 parsel sayılı taşınmazın ihdasen Hazine adına tescil tarihi olan 14.01.2013 yılına kadar imar-ihya işleminin tamamlanmadığı, fasılasız ve nizasız 20 yıllık malik sıfatıyla zilyetlik süresinin dolmadığı, asıl ve birleştirilen davada davacılar imar -ihyanın tamamlandığını ve davasız aralıksız malik sıfatı ile ekonomik amacına uygun kullanım ile 20 yıllık zilyetliklerini ispatlayamadığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın fen bilirkişisi raporunda (A) ve (B) ile gösterilen kısımlarının 1985-1992 yıllarına ait hava fotoğraflarında imar-ihya çalışmasının yapılmadığı, toprak renginin çevrede kullanılan taşınmazlarla aynı olmadığı, sınırlarının belirgin olmadığı, 1999 yıllarına ait hava fotoğraflarında da imar-ihya çalışmasının tamamlanmadığı, sınırlarının belirgin olmadığı tespit edilmiş olup açıklanan maddi deliller karşısında mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği, dolayısıyla kazandırıcı zamanaşımı yoluyla taşınmaz iktisabına ilişkin yasal koşulların davacılar lehine gerçekleşmediği gerekçesi ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleştirilen davalarda davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazlarda 20 yılı aşkın süredir tarım yapıldığının açık olduğunu, imar-ihya çalışmalarına 20 sene öncesi itibariyle başlanıldığını, dosya kapsamında toplanan bilirkişi raporları incelendiğinde raporların usuli işlemlerinde eksiklik olduğunun görüleceğini, zilyetliğe dayalı tapu iptal ve tescil talepleri kabul edilmesi gerekirken reddedilmesinin hukuka ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın komşu parselleri ile ilgili zilyetliğe dayalı tapu iptal ve tescil davası taleplerinin kabul edildiğini belirterek ve re'sen tespit edilecek nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, ihdasen Hazine adına oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

1961 yılında Şanlıurfa ili, Karaköprü ilçesi, ... Mahallesinde yapılan kadastro çalışması sırasında taşınmaz taşlık olması nedeniyle tescil harici bırakılmış, daha sonra 14.01.2013 tarihinde 332 parsel sayısı ve hali arazi vasfıyla Hazine adına tapuya idari yoldan tescil edildikten sonra 332 parselin 334, 335, 336 parsellere bölündüğü, dava konusu yerlerin 334 parsel içerisinde kaldığı, 334 parselin 337, 338, 339 parsellere bölündüğü, dava konusu yerlerin 339 parsel içinde kaldığı, 339 parselin 346, 347, 348, 349 parsellere bölündüğü, dava konusu yerlerin 349 parsel içerisinde kaldığı anlaşılmıştır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl ve birleştirilen davada davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl ve birleştirilen davada davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl ve birleştirilen davalarda davacılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının asıl ve birleştirilen davalarda davacılardan ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6040, Karar No: 2021/660, Tarih: 26.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2019/6040 E.  ,  2021/660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sigorta bedelini almak amacıyla dolandırıcılık suçuna teşebbüs ve özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 S TCK'nın 158/1-k, 35/2, 207/1, 62, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar verildiği, denetim süresi içinde sanığın yeniden suç işlemesi üzerine dosya yeniden ele alınarak sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde TCK'nın 86/2 maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunu işlediği gerekçesi ile Bozdoğan Asliye Ceza Mahkemesi tarafından ihbarda bulunulduğu olayda, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlendiği ve TCK'nın 86/2 maddesi kapsamındaki basit yaralama suçunun da yeniden düzenlenen sisteme göre uzlaşma kapsamına alındığı, sanık ile şikayetçi arasında 6763 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi lüzumu karşısında, Bozdoğan Asliye Ceza Mahkemesinin ilamına konu basit yaralama suçu yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, Nazilli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03/02/2011 tarih 2010/404 esas, 2011/34 karar sayılı hükmünün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 26/01/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.Başkan

Sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükümler, denetim süresi içinde TCK'nın 86/2 maddesi kapsamında kalan yeni bir suç işlemesi nedeniyle dosya yeniden ele alınarak açıklanmıştır. Dairemiz kararında, denetim süresi içinde işlenen yeni suçlar ilgili olarak 6763 sayılı yasa ile uzlaştırma prosedürünün değiştiği, bu nedenle TCK'nın 86/2 maddesi kapsamındaki suç yönünden bir değerlendirme yapılması gerektiğinden bahisle hükmün sair yönleri incelenmeden bozulmasında karar verilmiştir.

Sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükümler, denetim süresi içinde TCK'nın 86/2 maddesi kapsamında kalan yeni bir suç işlemesi nedeniyle dosya yeniden ele alınarak açıklanmıştır. Dairemiz kararında, denetim süresi içinde işlenen yeni suçlar ilgili olarak 6763 sayılı yasa ile uzlaştırma prosedürünün değiştiği, bu nedenle TCK'nın 86/2 maddesi kapsamındaki suç yönünden bir değerlendirme yapılması gerektiğinden bahisle hükmün sair yönleri incelenmeden bozulmasında karar verilmiştir.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25/10/2018 tarih 2018/394/478 sayılı kararında açıklandığı üzere, 6763 sayılı Kanun'un uyuşmazlık konusunu ilgilendiren fıkralarının gerekçesinde; söz konusu yasal değişikliğin uzlaştırmanın yöntemine ilişkin olduğu ve bu değişikliklerle uzlaştırma kurumunun başarısını olumsuz etkileyen sakıncaların giderilmesinin ve bu alanın disipline edilmesinin amaçlandığı vurgulanmıştır. CMK'nın 253 maddesinin 18 fıkrasında ise uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kalması halinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiştir. Bu durumda soruşturma evresinde sonuçsuz kalan uzlaştırmanın maddi ceza hukuku usule ilişkin olduğu konusunda kuşku bulunmayan değişikliğin, derhal uygulama ilkesinin sonucu olarak önceki kanun döneminde yapılan ve tamamlanmış olan işlemlerin, sonradan yürürlüğe giren kanun bakımından da geçerliliğini koruyacak olması nedeniyle, usulüne uygun olarak yerine getirilmiş olan uzlaştırma girişimine ilişkin işlemlerin yenilenmesi gerekmediğinden, dosyanın esastan incelenerek bir karar verilmesi yerine, sanık hakkında denetim süresi içinden işlenen suç için uzlaştırma yönteminin değişmesi gerekçe gösterilerek hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği yönündeki sayın çoğunluğun, mahkumiyet hükümlerinin bu nedenle bozulmasına dair görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2017/19942, Karar No: 2018/836, Tarih: 22.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/19942 E.  ,  2018/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını ücretinin net 1.250,00 Euro olduğunu bunun asgari ücret kadarının bankadan geriye kalanının şoför harcırahı olarak elden ödendiğini davacının iş akdinin haksız feshedildiğini tazminatlarının ödenmediğini, davacının yıllık ücretli izinlerinin ücretinin ödenmediğini davacıya 2012 Mayıs ayına tahakkuk eden 1.125,00 Euro ücretin asgari ücret kadarının ödendiğini, 1.947,22 TL.'nin ödenmediğini, beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL. kıdem tazminatının iş akdinin fesih tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiz ile birlikte 10,00 TL. ihbar tazminatının, 1.000,00 TL. bayram ve genel tatil alacağının, 10,00 TL. yıllık ücretli izin alacağının ve 1.000,00 TL. ücret alacağının en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdini feshettiğini belirterek 01.06.2012 tarihinden itibaren işe gelmediğini, ücretinin 700,00 TL. olduğunu davacının ihtirazi kayıt koymaksızın bordroları imzaladığını, davacıya maaşı dışında başkaca bir ödeme yapılmadığını, yıllık ücretli izinlerini kullandığını, davacının bayram ve genel tatil alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne dair verilen, karar taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizin 23.12.2015 tarih, 2014/26637 E - 2015/36667 K sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle, Mahkemece yurda giriş çıkış kayıtları da dikkate alınarak fesihten önceki 1 yılda yapılan sefer sayısı belirlenerek, aylık ücrete esas sefer sayısı, sefer sayısı ve ücretinin değişkenlik göstermesi halinde ise yukarıda belirtilen ilke kararı gereğince bir yıllık sefer sayısı ve toplam sefer ücreti 12 aya bölünerek aylık ücrete eklenerek sefer primi miktarının eklenmesi ile tespit edilecek ücret miktarı üzerinden alacaklar ek bilirkişi raporuyla hesaplanması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda da davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda da davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, kıdem ve ihbar tazminatları ile genel tatil ücreti ve ücret alacağı talepleri hakkında kısmen kabulüne yıllık izin ücret talebinin reddine karar verilmiştir.

Bozma ilamında “aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir” denilmek suretiyle kararın bozma dışında bırakılan hususlarının kesinleştiği (artık farklı bir hüküm tesis olunamaz) kuşkusuz olmakla birlikte bu kesinleşme maddi anlamda kesin hüküm (kaziyei muhkeme) olmayıp, usuli kazanılmış hak niteliğindedir.

Nitekim yeni bir yasal düzenleme veya İ....bulunmadığına göre halen yürürlükte bulunan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunu, Daireleri ve Adliye Mahkemelerini bağlayıcı nitelikteki 04.02.1959 gün ve 13/5 ve 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı içtihadı birleştirme kararlarında da bozma kararının kapsamı dışında tutulan hususlar bakımından ancak usuli kazanılmış haktan söz edilebileceği açıkça ifade olunmuştur.

Bir davada, mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine (diğeri aleyhine) doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hak olarak tanımladığı usuli muktesep hakkı Hukuk Muhakemeleri Usulü adlı eserinin 5 nci baskısının 4 ncü cildinde 3411 ila 3442 nci sayfalar arasında incelemiş olan sayın.....yukarıda değinilen içtihadı birleştirme kararlarına atıfla mahkemenin kararının davacının taleplerinden birisine ilişkin bölümünün Yargıtay'ca bozma kararının kapsamı dışında bırakılmasının kesin hüküm olarak değil usule ilişkin kazanılmış hak olarak değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunu, anılan içtihadı birleştirme kararlarının sayın .....tarafından da aynı şekilde yorumlandığını belirtmiştir. ( aynı eser sahife 3432).

Bozma kararı ile ilk hüküm ifa kabiliyetini yitirir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10.09.1991 tarih ve 281-415 ve 25.09.1991 tarih ve 355-440 sayılı kararları)

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hüküm olup, bu yeni hükmün, tüm istekleri karşılar nitelikte yeniden HMK.nun 297. maddesine uygun şekilde yazılması gerekir. Mahkemenin bu usule uymaması hatalıdır.

Mahkemece verilen ilk karar, işçilik alacaklarına hak kazanma ve hesap yönlerinden bozulmuş olup, genel tatil alacağı yönünden bozma yapılmayarak bu husus davalı lehine usuli kazanılmış hak doğurmuştur. Bozma öncesinde genel tatil alacağının reddine hükmedilmişken, usuli kazanılmış hak ihlal edilerek bozma sonrası kararda 873,44 TL. genel tatil ücret alacağına hükmedilmesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2024/1771, Karar No: 2025/2009, Tarih: 14.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1771 E.  ,  2025/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/176 E., 2024/597 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/536 E., 2023/450 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline davalı hekim tarafından kendisine ait Tıp Merkezinde 2017 yılı Aralık ayında birtakım estetik operasyonlar uygulandığını, çene altı bölgeye liposuction uygulanması sonrası solda ağız çevresinde güç kaybı geliştiğini, sinir hasarı oluştuğunu, yurtdışında yaşayan müvekkili tarafından his kaybı ve yüz felci şikayeti ile davalıya başvurulduğunu ancak gerekli destek ve tedavinin yapılmadığını, ameliyatta gerekli dikkat ve özenin gösterilmediğini, 03.09.2018 tarihinde özel bir merkezde yapılan muayenede durumun belgelendiğini, 03.11.2018-26.11.2018 tarihleri arasında özel bir fizik tedavi ve rehabilitasyon merkezinde tedavi gördüğünü, psikolojik tedaviler için harcama yapmak zorunda kaldığını, psikolojisinin bozulduğunu, kalıcı yüz felci nedeniyle maddi manevi zarar uğradığını belirtilen nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere maddi ve manevi zararlarının tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetki ve görev itirazlarının olduğunu, davacıya estetik operasyonların onamı alınarak uygulandığını, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, estetik operasyonlarda sabırla iyileşmenin beklenmesi gerektiğini, davacının operasyon tarihi gözetildiğinde ayıp ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğini, zarar kabul edilmemekle birlikte ispat edilmesi gerektiğini savunarak davanın sigorta şirketine ihbarı ile davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yüklenicinin hangi yöntemi kullanırsa kullansın eserin ayıpsız olarak ortaya çıkması gerektiği, davalı tarafından yapılan ameliyat neticesinde, davacının sol ağız tarafında bir asimetri olmasa da, sol taraftaki güç kaybı dönene kadar sağ taraftaki ağız kası fazla çalıştığı, sağ ağız köşesini aşağıya çeken kasda bir hiperaktivite mevcut olduğu, botoks uygulaması ile bu durumun düzelebileceği dolayısı ile eser sözleşmesi gereği taahhüt edilen sonucun gerçekleşmediği, davalı tarafın kusur olmasa bile ortaya çıkan olumsuz sonuçtan sorumlu olduğu, ancak eserin tümden reddini gerektirecek derecede ayıp olmadığı, bu bölgeye yapılacak az miktarda botox ile düzelme sağlanabileceği, botoks uygulama bedelinin 1.000,00 TL olduğu, davacının bu bedeli talep etme hakkı olduğu gerekçesiyle maddi tazminat yönünden açılan davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile 1.000,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, davalının komplikasyon yönetimine dair eser sözleşmesi kapsamındaki yükümlülükleri yerine getirmediğini, davalı doktora başvurulduğunda beklenmesinin söylendiğini, ağzının sol tarafındaki his kaybında düzelme olmadığını, davalı ile müvekkili arasındaki sunulu whatsapp kayıtlarında davalının talimatlarına uyulduğunun anlaşılacağını, davalının önerisi ile nörolojiye gidildiğini ve ağız sol tarafında %40, sağ tarafında %20 güç kaybının tespit edildiğini, Türkiye'de 10, İsviçre'de 9 seans fizik tedavi desteği alındığını, maddi tazminat yönünden bilirkişi raporu eksik olup eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, nöroloji başvuru ücretleri, fizyoterapi seanslarının ücretleri, psikoloji seans ücretleri ve liposuction işleminin ücretinin hesaplanarak tazminine karar verilmesi gerektiğini, botox uygulamasının kalıcı değil geçici uygulama olduğunu, mahkemenin bunu tespit etmeksizin eksik inceleme ile karar verdiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki eser sözleşmesi kapsamında tazminat istemine ilişkindir.