muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2190, Karar No: 2014/3336, Tarih: 17.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2190 E.  ,  2014/3336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/44402

MAHKEMESİ : İzmir 4. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 07.10.2009

NUMARASI : 2008/237 Esas, 2009/470 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki defa)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğinden, sanık hakkında Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 30.05.2008 tarihli, bünyesinde çocuk ergen psikiyatri uzmanı bulunmayan heyet tarafından düzenlenen, dosya kapsamına uygun düşmeyen ve yeterince açıklayıcı olmayan TCK.nın 32/1. maddesi kapsamında cezai ehliyetinin bulunmadığına dair sağlık kurulu raporuna dayanılarak, atılı suçlardan akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın sözü edilen raporu ve dava dosyası ile birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, gerektiği takdirde CMK.nın 74. maddesi uyarınca üç haftayı geçmeyecek süreyle Gözlem İhtisas Dairesinde müşahadeye tabi tutulup, bu dairece düzenlenen raporla birlikte 4. İhtisas Kuruluna gönderilerek suç tarihi itibarıyla "cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı" ile ilgili ve varsa Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 30.05.2008 tarihli raporu ile Gözlem İhtisas Dairesinin düzenleyeceği rapor arasındaki çelişkileri de giderir şekilde rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5522, Karar No: 2021/488, Tarih: 03.02.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/5522 E.  ,  2021/488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik, tehdit, kasten yaralama

Hüküm : Sanık ... hakkında tefecilik suçundan beraat Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan beraat Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Hazine vekilinin temyiz talebinin sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne, katılan ... ve vekilinin temyiz taleplerinin sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne, sanık ... müdafiinin temyiz talebinin müvekkili hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması, bu bağlamda maddi gerçeğin tereddüde yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın vergi mükellefi olduğunun belirlenmesi halinde ve gerektiğinde hakkında vergi inceleme raporu düzenlettirilmesi ile sanığın tefecilik yapıp yapmadığı hususunda kolluk araştırması yaptırılması sonrasında hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş

olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

2-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın hükümden sonra 24/11/2017 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... ve vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

3-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan ... hakkında 11/03/2015 tarihinde Adli Tıp Kurumu Karşıyaka Asli Tıp Şube Müdürlüğünde tek adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen raporda; "Kişinin üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu ve kişinin vücudunda kemik kırığı tarif edilmediği” tespiti yapılmış olup, 24/03/2015 tarihli İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen raporda ise “ yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu ve vücuttaki kemik kırığının ... Hayat fonksiyonlarının orta(2) derecede etkileyecek nitelikte olduğu” değerlendirmesinin yapıldığı, bu haliyle raporların çelişkili ve hüküm kurmaya elverişli olmadıklarının anlaşılması karşısında, katılanın tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kuruluna gönderilip, kemik kırığı olup olmadığı ve varsa kemik kırığının derecesinin ne olduğu ile 5237 sayılı TCK’nın 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Katılan ...'in aşamalardaki değişmeyen beyanlarına göre sanığın burnuna yumruk attığını beyan etmesi karşısında, sanık hakkında TCK 86/3-e maddesi uyarınca cezasında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nın 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (½) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, katılan ... hakkında düzenlenen ve hükme esas alındığı anlaşılan İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesine ait 24/03/2015 tarihli adli muayene raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesi karşısında, TCK'nın 3. maddesinde yer alan “cezada orantılılık ilkesi” ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/02/2019 tarihli, 2017/3-308 Esas ve 2019/61 Karar sayılı kararı uyarınca sanığın cezasında makul bir oranda artırım yapılması gerekirken, (1/3) oranında artırım uygulamak suretiyle fazla ceza tayini,

Sanık hakkında katılan da kemik kırığı olduğu gerekçesi ile cezada artırım yapılırken, uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK’nın 87/3. maddesinin gösterilmemesi,

Sanık hakkında katılan da kemik kırığı olduğu gerekçesi ile cezada artırım yapılırken, uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK’nın 87/3. maddesinin gösterilmemesi,

Sanık hakkında tekerrüre esas kabul edilen Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/82 esas sayılı dosyasında kesinleştirme işleminin CMK'nın 231. maddesi uyrarınca hükmün açıklamasının geri bırakılmasına karar verildiği şeklinde yapılması ancak hükümde TCK'nın 51. maddesine göre erteleme kararı verilmesi karşısında aradaki çelişkinin giderilmeden sanık

hakkında TCK'nın 58. maddesi hükümlerinin tatbik edilmesi

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA 03/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7404, Karar No: 2015/28737, Tarih: 17.09.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/7404 E.  ,  2015/28737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2015/294935

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2011

NUMARASI : 2011/431 (E) ve 2011/704 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Sanığın, kendi fotoğrafı yapışık T.. A.. adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanını kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; dosya arasında bulunan suça konu belge üzerinde heyetimizce yapılan incelemede, nüfus cüzdanında yapışık bulunan fotoğraf üzerinde basılı olan soğuk mühür izinin belge üzerinde devam etmediği ve fotoğrafın kenar kesimlerinin gayri muntazam yapıda olduğunun anlaşılması karşısında, sahteciliğin ilk bakışta dikkati çeker nitelikte olduğu ve atılı resmi belgede sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar

süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2015

gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sahtecilik suçu kamu düzenine karşı işlenen suçlar kapsamındadır. Burada korunan yarar hazırlanan belgenin kamu tarafından korunan-korunması istenebilen içeriğin sosyal hayatta kullanımı sırasında karşıdaki muhatabın bilgisizliği, özensizliği ve

dikkatsizliğinden istifade ederek taklit edilen belgenin kamusal haklarından faydalanma amaçlanmaktadır. Suçun kanuni tanımı "bir resmi belgeyi aldatacak şekilde değiştiren" gerekçede ise "bir resmi belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştirme" olarak tanımlanmaktadır.

Dairemiz çoğunluk görüşüne göre "kimliğin üzerinde soğuk mühür izinin resim üzerinde devam etmemesi ve fotoğrafın muntazam kesilmediği gerekçesi ile resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığı görüşüne katılmıyorum. Sanıktan ele geçen

belge sanık savunmasında açıkça kabul ettiği üzere ceza evinden firar ettikten sonra yaklaşık iki ay fiilen kullandığı ancak başka suçtan yapılan soruşturma sırasında polisten kaçarken yakalanan sanıktan başkasına aitt kimlik bilgileri içeren sahte belge ele geçmiştir.Kayseri jandarma kriminal laboratuvarından alınan rapora göre sanıktan ele geçen belgenin aldatma kabiletinin olduğu raporu, sanığın fiilen iki ay kullandığına dair ikrarına göre sanığın üzerine atılı Resmi belgede sahtecilik suçu sübut bulduğu kanaatindeyim.

Sahte olarak hazırlanan belgenin "aldatma niteliği"; kullanıldığı yer, olay, tarafların uzmanlığı gibi her olaya özgü bulgular araştırılarak aldatmanın sağlanıp sağlanmadığı araştırılması gerekmektedir. Sahte olarak hazırlanan belgenin kullanıldığı muhatabın

belgenin gerçek belge olup olmamasını fark etmesi kişinin,yaptığı görevin önem ve değeri, eğitimi,benzer belgelere göre sağladığı tecrübe ile sahte belgenin kullanıldığı olaya göre değişmektedir. Üst düzey güvenlikle ilgili ve ciddi ekonomik değerlerle iştigal eden bu işte uzmanlaşmış görevlilerin sahte belgeyi kolaylıkla tesbit etmesi mümkündür. Eğitim düzeyi düşük, yaşlı veya o konudaki tecrübe eksikliği olan muhatabın sahteciliği kolaylıkla tesbiti mümkün değildir.Bu konuda "aldatıcılık niteliğinin"belgenin gerçekte taşıması gereken vasıflar; mühür, kağıt kalitesi, yazı şekli, rengi olaya ve muhataba göre değerlendirilerek "aldatma niteliği" olup olmaması değerlendirilmesi gerekirken incelenen dosyadaki fotoğraf üzerinde soğuk mühürün belge üzerinde devam etmediği ve "aldatma niteliği" olmadığı gerekçesi ile verilen BERAAT kararı ile ilgili çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/6110, Karar No: 2015/1305, Tarih: 12.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/6110 E.  ,  2015/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya(Kapatılan) 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2012/1439-2014/79

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve kira ilişkisinin hasılat kirası olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene iadesine, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7698, Karar No: 2021/4707, Tarih: 08.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7698 E.  ,  2021/4707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAKARYA 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 17/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 08/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11125, Karar No: 2010/3180, Tarih: 01.03.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/11125 E.  ,  2010/3180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bakaya kalmak

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Pendik 2.Sulh Ceza Mahkemesinin temyiz isteğinin reddine dair 12.12.2007 gün ve 2007/234 E. ve 2007/558 K. sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulundğundan O yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle redde dair kararın istem gibi ONANMASINA, 01.03.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1917, Karar No: 2016/4821, Tarih: 29.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1917 E.  ,  2016/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının, davalının kızı olduğunu, üniversite eğitimi aldığını beyan ederek, aylık 1200 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, aylık 120 TL yardım nafakasına karar verilmiş, verilen bu hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

TMK.nun 328.maddesi gereğince, anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Ancak çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Somut olayda davalı babanın Bağ-Kur emeklisi olduğu,aylık 830 TL gelirinin bulunduğu, iki dairesinin olduğu, dairenin birinde evli olan kızının oturduğu, diğer daire kirada olup, buradan aldığı kira ile kendi kirasını karşıladığı, davacının ODTÜ Kamu Yönetimi Bölümünde okuduğu, davacının annesinin ise memur emeklisi olup, davacı kızın geçimini sağladığı anlaşılmıştır.

Somut olayda davalı babanın Bağ-Kur emeklisi olduğu,aylık 830 TL gelirinin bulunduğu, iki dairesinin olduğu, dairenin birinde evli olan kızının oturduğu, diğer daire kirada olup, buradan aldığı kira ile kendi kirasını karşıladığı, davacının ODTÜ Kamu Yönetimi Bölümünde okuduğu, davacının annesinin ise memur emeklisi olup, davacı kızın geçimini sağladığı anlaşılmıştır.

Mevcut dosya kapsamına göre; davacı lehine hükmedilen yardım nafakasının miktarı, davacıya ait giderlerin büyük bölümüne dava dışı annenin katlanmasına neden olacak denli azdır.

Yukarıda anılan ilkeler uyarınca; davacının giderleri, nafaka yükümlüsü babanın geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, daha uygun bir miktar yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/45287, Karar No: 2018/1954, Tarih: 07.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/45287 E.  ,  2018/1954 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 17 yıldır davalı şirket nezdinde çalıştığını, istifaya zorlanmadan önce son olarak kuzey bölümünde taşıma şebeke yöneticisi olarak çalıştığını, insan kaynaklarından telefon ile aranarak görüşme talebinde bulunulduğunu, kendisinin görüşmeye gittiğini ve görüşmede seninle çalışmaya devam etmek istemiyoruz, sen kendin istifa et aksi takdirde tazminatsız olarak iş akdini feshedeceğiz, denildiğini, sebebini sorduğunda herhangi bir açıklamanın yapılmadığını ve kendisinin tazminatsız olarak işten ayrılmak istemediğinden son çare olarak istifa dilekçesini kabul ettiğini, beyanla işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının serbest iradesi ile istifa ettiğini ve bu yönde kendisi ile yapılan protokol ile birlikte çalışmasının sona erdiğini, davacını fetö ile irtibatı olduğu hakkında ciddi duyumlar alınmış, bu duyunmlar kendisi ile paylaşılmış, o da tazminat ödenmesi karşılığında istifa etme iradesini iletmiştir, kendisi ile paylaşılan duyumlar üzerine kendi iradesi ile istifa etmiştir. işbu davaya konu haksız ve mesnetsiz iddialar ile işe iade talebinin reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı şirketçe her ne kadar taraflar arasında fesih için sözleşme var ise de yine tarafların beyanlarından bundan bahisle durum tespit ve karşılıklı mutabakat protokolü çerçevesinde işten çıkış işlemleri yapıldığı anlaşılmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19'uncu maddesinde, "İşveren fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Hakkındaki iddialara karşı savunmasını almadan bir işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesi, o işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemez." şeklinde açıklanmıştır. Davacının iş akdi kıdem ve ihbar tazminatı ödenmek suretiyle feshedildiğine göre, davacı geçerli nedeni yazılı fesih bildiriminde açık ve kesin olarak bildirmelidir.