muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8220, Karar No: 2023/535, Tarih: 21.02.2023

...'e ait sopaları aldığını, sanık ...'in ise tüfekleri aldığını, birlikte uzaklaştıklarını iddia ettiği, sanık ...'in ise olayın başlangıcıyla ilgili benzer savunmada bulunduğu, maktulün ölümüne ilişkin ise savunmasında çeşmeye varmadan 200-250 metre önce maktul ve katılan ...'in oturduğu yerden kalkarak sinkaflı küfürlerle kendisi ve babası ...'e doğru saldırdıkları, katılan ...'in babası ...'e, maktulün ise kendisine doğru saldırdığını, maktulün de elinde o esnada tüfek olduğunu, kendisinin ise hayvan otlatırken yanında sürekli taşıdığı SAKA marka otomatik tüfeğin ise omzuna asılı vaziyette olduğunu, maktul ile karşılıklı yumruklaştıklarını, maktulün, elindeki tüfeğin dipçiğiyle kendisinin kafasına ve burnuna vurduğunu, maktul ile boğuşurken maktulün tüfeğinin yere düştüğünü, o esnada kendisinin tüfeğinin askı kayışı uzun olduğu için maktul ile ikisinin arasına geldiğini, hem maktulün hem de kendisinin aynı anda sanığın omzunda asılı halde bulunan tüfeği tuttuğunu, tüfeğin tetik kısmında ikisinin de eli olduğunu ve aralarında tüfeği çekiştirmeye başladıklarını, tüfeğin namlusunun ise yukarıya doğru baktığını, sonrasında tüfeğin bir anda iki el ateş aldığını ve maktulün başından yaralandığını ve sendelemeye başladığını, kendisinin ise babası olan sanık ...'i ...'in elinden almak için yönünü onlardan yana çevirdiğini, maktulle kavga ederken 5-6 metre kadar ... ve ...'in kavga ettiği yerden uzaklaşmış olduklarını fark ettiğini, o esnada ...'i elindeki sopayla babasının boynuna bastırarak boğmaya çalışırken gördüğünü, onlara doğru yöneldiği esnada olayın şokuyla arkasını dönüp bakma ihtiyacı hissettiğini, arkasını döndüğünde maktulün yerden kendi tüfeğini aldığını ve tüfekle beraber kendisine doğru dönmek üzere olduğunu görünce yaklaşık 6-7 metre mesafeden maktule doğru 1 el daha ateş ettiğini, neresinden isabet aldığını görmediğini ancak maktulün Yere düştüğünü, yere düşünce kendi tüfeğini de yere fırlattığını, akabinde yerden bulduğu sopayla ...'in kafasına 1-2 defa vurduğunu, bu sayede babası ...'in ...'in elinden kurtulduğunu ve kendisine sinkaflı küfürler etmeye devam ettiğini, 3 km mesafeden sivil araçlar geldiğini görünce ...'in köyden tanıdıklarına haber verdiğini düşünüp kendisine ait ve maktul ...'e ait tüfeği alıp sanık ... ile birlikte silah sesinden ürküp kaçan hayvanlarının kaçtığı yere doğru gittiklerini, babasının sonradan eniştesi olan ...'ı aradığını, ... da yanlarına geldikten sonra olay yerine gelen Jandarma personelinin kendilerini yakaladığını iddia ettiği, katılan ...'in ise beyanında olay tarihinde kendisinin ağılına yakın merada hayvanlarını otlattığı esnada, saat 17:00-17:30 civarında sanık ...'in kendisini telefonla arayarak; "Senin ne işin var orada buralara hayvan otlatmaya gelme!" dediğini, kendisinin de nerede otlatayım diye yanıt verdiğini. sanık ..

...'ı aradığını, ... da yanlarına geldikten sonra olay yerine gelen Jandarma personelinin kendilerini yakaladığını iddia ettiği, katılan ...'in ise beyanında olay tarihinde kendisinin ağılına yakın merada hayvanlarını otlattığı esnada, saat 17:00-17:30 civarında sanık ...'in kendisini telefonla arayarak; "Senin ne işin var orada buralara hayvan otlatmaya gelme!" dediğini, kendisinin de nerede otlatayım diye yanıt verdiğini. sanık ... kendisine sinkaflı küfürler etmeye başlayınca telefonu kapattığını, arada 1-2 km mesafede sanığın sürüsünün gözüktüğünü, yaklaşık yarım saat sonra hayvanlarını toplayıp dolavı çeşmesine hayvanları götürdüğünü, sanık ...'in sürüsünün bulunduğu yerin tepelik alan olduğunu, kendisinin çeşmenin orada olduğunu sanıkların görebilecek durumda olduğunu, sanığın oğulları olan sanık ... ve...'un babaları olan sanık ...'in yanına geldiklerini, üçü birlikte motorsikletle kendisinin yanına çeşmeye doğru gelmeye başladıklarını, kendisinin sanıkların niyetini anladığı için ilk olarak jandarmayı aradığını ancak ulaşamadığını, sonrasında muhtar ...'ı arayıp sanık ve oğullarının kavga etmek için kendisine doğru geldiklerini söylediğini, bulundukları mevkii de söylediğini, o esnada oğlu olan maktulün de kendi ağıllarından motorsikletle kendisinin yanına doğru geldiğini, aralarında 300-350 metre mesafe kala sanık ve oğullarının maktulü durdurduklarını, maktulün öncesinde bir husumet olmadığından şüphelenmeyerek motorsikletten indiğini, maktul motordan iner inmez sanıklar ve...'un maktule sopalarla vurmaya başladıklarını gördüğünü, onlara doğru koştuğu esnada 1 el silah sesi duyduğunu, tüfeğin sanık ...'in elinde olduğunu,....'i ateş ettiği esnada gördüğünü ancak maktulün neresine isabet ettiğini görmediğini, maktulle sanık ... arasındaki mesafeyi o an koştuğu için tam olarak dikkat etmediğimden tahmin edemeyeceğini, maktulün yere düştüğünü, bu kez sanıkların kendisine doğru yöneldiklerini, kendisine saldırdıklarını, sanık ...'in elindeki sopayla kendisinin başının sol kısmına vurduğunu, kendisini savunmaya çalıştığını, sanık ... 'in beline takılı vaziyette siyah kabzalı bir silah gördüğünü, kendisinin de ...'in sol böbrek tarafına doğru elindeki sopayla vurduğunu, devamında üçü birden sopalarla kendisini dövdüğünü, o anda ne olduğunu bilemediğini, şoka girdiğini, bu esnada hangisi olduğunu ayırt edemediği birisinin jandarma geliyor dediğini duyduğunu, sonrasında kendisini bırakıp kaçtıkların ifade ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanıkların beyanları aşamalarda tevil yoluyla ikrara yöneliktir.

3. Katılan ...'in beyanları olay kabulü ile uyumludur.

4. Sanık ...'e ait HTS kayıtlarının incelenmesinde; olay öncesinde sanık ...'in katılan ...'i aramadığı, sanık ...'in soruşturma ifadesiyle uyumlu şekilde katılan ...'in sanık ...'i saat 17.46.12'de aradığı ve 57 saniye kadar görüştükleri, akabinde sanık ...'in savunmasıyla uyumlu şekilde saat 17.58.04'de damadı olan tanık ...'ı aradığı, olayın taraf anlatımlarına göre bu iki arama esnasındaki 12 dakikalık süre içerisinde gerçekleştiği anlaşılmıştır.

5. Sanık ...'in olay sonrası Dr. ... Bolvadin Devlet Hastanesi'nin Genel Adlî Muayene Raporunda; "Sağ ve sol kolunda, burun üst kısmındalaserasyon, kafatasında sol pariyetal bölgede şişlik bulunduğunun yine boyun bölgesinde yaygın kızarıklıkların olduğunun tespit edildiği," bu hususun maktulle boğuştukları esnada maktulün elindeki kendisine ait tüfeğin dipçiği ile burnuna ve başına vurduğu yönündeki sanık savunmalarını doğruladığı anlaşılmıştır.

6. Sanık ...'in olay sonrası Dr. Halil ... Özsoy Bolvadin Devlet Hastanesi'nin Genel Adlî Muayene Raporunda; "Sol sırtta 4x2 cm kızarıklık, boyunda hafif kızarıklıkların olduğunun tespit edildiği," bu hususun katılan ... ile karşılıklı kavga ettikleri yönündeki sanık savunmalarını doğruladığı anlaşılmıştır.

7. Afyonkarahisar Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 21.04.2021 tarihli raporuna göre; katılan ...'in yaralanmasının; "Sağ alın üst kısımda (frontalde) 5 cm uzunluğunda kesi, sağ temporal kemik hizasında 13 cm uzunluğunda kesi, sağ kulakta 3 cm uzunluğunda kesi ve doku bozukluğu mevcuttur. Psikiyatrik muayene'de; sol temporal kemik hizasında 6 cm uzunluğunda kesi, sol parietal kemik hizasında 8 cm uzunluğunda kesi, sağ parietol kemik üzerinde 6 cm uzunluğunda kesi mevcuttur. Konsültasyon'da; sağ ön kol radius kemiğinde fraktür mevcuttur. Sağ el 2. parmakta 0,5 x 0,5 genişliğinde abrazyon mevcuttur. Sol dirsek medial'de 1x1 cm genişliğinde abrazyon, sol bacak lateralinde 10x5 cm genişliğinde kızarıklık mevcut. Üst dudak iç kısımda 1 cm uzunluğunda yara mevcuttur. Sağ omuzda hassasiyeti mevcut olduğu,

Kafada kırık ya da kafa içi travmatik değişim, büyük damar- iç organ lezyonu tarif ve tespit edilmediğine göre, saçlı deride tek lezyon olarak 5 cm'den büyük laserasyon, sağ radius kırığının yaralanmasının;

a- Kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı,

b- Basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı,

c- Yüzde sabit iz oluşturabilecek nitelikte lezyon tarif ve tespit edilmediği,

d- Duyu veya organlarda işlev yitimi ya da kalıcı işlev zayıflığı oluşturabilecek nitelikte olmadığı,

e- Kişide saptanan kırığın; kişinin hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğu,"

Şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

a- Kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı,

b- Basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı,

c- Yüzde sabit iz oluşturabilecek nitelikte lezyon tarif ve tespit edilmediği,

d- Duyu veya organlarda işlev yitimi ya da kalıcı işlev zayıflığı oluşturabilecek nitelikte olmadığı,

e- Kişide saptanan kırığın; kişinin hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğu,"

Şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

8. Afyonkarahisar Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim edilen, 05.06.2020 tarihli otopsi raporuna göre; "Kişinin ölümünün av tüfeği saçma taneleri yaralanmalarına bağlı kafatası kemik kırıkları ile karakterli iç organ (akciğer, beyin) delinmelerinden gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu," şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri;

1. İştirak

Taraflar arasında anlık gelişen olayda sanık ...'in katılan ... ile kavga ettiği esnada maktulle de sanık ...'in kavga ettiği, sanık ...'te de maktulde de tüfek bulunduğu, maktulün elindeki tüfeğin dipçiği ile sanık ...'e vurduğu devamında tüfeği yere düşürdüğü devamında sanık ...'in ise kendi elindeki tüfek ile uzak atış şeklinde maktule ateş ettiği olayda, sanık ...'in ... ile kavga etmesi şekilndeki eyleminin oğlu olan sanığın maktule karşı işlediği suç yoluna herhangi bir katkısından söz edilemeyeceği bu nedenle sanığa 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi kapsamında birlikte faillik yahut 39 uncu maddesi kapsamında yardım eden sıfatıyla herhangi bir suç atfının mümkün olmadığının değerlendirildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Takdîri İndirim

Sanık ...'in yargılama sürecinde gözlemlenen ve olumlu karşılanan hal ve davranışları lehine kabul edilerek hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Meşru Savunma

Sanık ... ile maktul arasında gelişen kavga esnasında maktulün elindeki tüfeği kullanmamış olması ve yalnızca dipçik kısmı ile saldırıyı def etmiş olduğu ve tüfeğini yere düşürdüğünün anlaşılmasına karşın, sanık ...'in elindeki tüfek ile birden fazla kez maktule ateş etmiş olması anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Haksız Tahrik

Sanık ile maktul arasında Olay ve Olgular başlığı altında (1) numaralı paragrafta içerik ve ayrıntıları belirtildiği şekilde başlayan tartışmaya ilişkin olarak anlık gelişen kavgada ilk kimin saldırdığı dolayısıyla ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden, sanık hakkında asgarî düzeyde haksız tahrik indirimi yapıldığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

2. Haksız Tahrik

Sanık ile maktul arasında Olay ve Olgular başlığı altında (1) numaralı paragrafta içerik ve ayrıntıları belirtildiği şekilde başlayan tartışmaya ilişkin olarak anlık gelişen kavgada ilk kimin saldırdığı dolayısıyla ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden, sanık hakkında asgarî düzeyde haksız tahrik indirimi yapıldığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2022/931 Esas, 2022/1097 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3333, Karar No: 2016/374, Tarih: 25.01.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/3333 E.  ,  2016/374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili talebiyle yapılan icra takibine vâki itirazın iptâline ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, davacı şirketin sertifikalı tohum üreticisi olduğunu, davalılarla 2011-2012 üretim yılı için 25.11.2011 tarihli 117.000,00 TL bedelli sözleşme imzalandığını, sözleşmeye göre davalıların (yetiştiriciler) yetiştirdikleri tohumları sözleşmede belirlenen bedel üzerinden davacıya satmaları hususunda anlaştıklarını, davalıların bu tohumları sözleşmeye aykırı olarak davacı yerine 3. kişilere sattıklarını iddia etmiş, davalılar vekili ise davacının iddia ettiği şekilde taraflar arasında imzalanan sözleşme olmadığını savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davaya konu sözleşmenin dosyaya sunulamamış olması ve davanın ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı şirket temsilcisi yargılama aşamasında, 14.05.2014 tarihli oturumda yemin deliline dayandıklarını bildirmiş ise de, davalılar vekilinin, delil listesinde davacının açıkça yemin deliline dayanmamış olması sebebiyle bu davada yemin deliline dayanamayacağı itirazı üzerine, mahkemece davacı tarafça yasal süre içerisinde açıkça yemin deliline dayanılmadığından ve davalı tarafça yemin deliline dayanılmasına muvafakat edilmediğinden davacı temsilcisinin yemin teklifine ilişkin talebinin yerinde görülmeyerek davaya devam olunduğu ve yargılama sonucunda da davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Gerçekten de 6100 sayılı HMK'nın 119/1-f bendinde “somutlaştırma yükümlülüğü” kapsamında “iddia

edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceği” dava dilekçesinde bulunması zorunlu unsur olarak düzenlenmiş olup, davacı delillerini dava dilekçesinde bildirmek zorundadır. Ancak, HMK'nın 227/I. maddesi hükmü gereğince uyuşmazlık konusu vakıanın ispatı için yeminden başka delili olduğunu beyan etmiş olan taraf dahi yemin teklif edebilir. Bu hükme göre yemin son çare olduğundan, başka delille davasını ispat edemeyen taraf, yemin deliline dayanmayıp başka delili olduğunu ileri sürmüş olsa dahi yemin teklif edebilir. Bu açıklamalar ışığında davacı tarafın yemin teklifinin değerlendirilmesi gerekirken talebin reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 25.01.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY YAZISI-

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yürütülen icra takibine vaki itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin; davanın reddine dair kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 26.06.2013 tarihinde harçlandırdığı dava dilekçesinde; tarafların 117.000,00 TL bedelle tohumluk buğday üretimi sözleşmesi imzaladıklarını, davalının kendilerine teslim etmesi gereken tohumluk buğdayları başkasına sattığını, bu sebeple uğradığı zararın tahsili için yapmış olduğu icra takibine davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptâli ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir. Davalı ise savunmasında, davacı ile tohumluk buğday satışı konusunda bir sözleşme imzalanmadığını,

aralarında akdî ilişki bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davacının davalılar ile olan akdî ilişkiyi ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 6. ve HMK'nın 190. maddeleri gereğince iddia eden, iddiasını ispat yükümlülüğü altındadır. Somut olayda da davalı, davacı ile aralarında akdî ilişkinin kurulmadığını iddia etmektedir. O halde, davacı öncelikle akdî ilişkinin varlığını ispat etmelidir. Akdî ilişkinin varlığı ise;

a- Senetle ispat zorunluluğunun bulunduğu hallerde yazılı sözleşmeyle,

b- Yemin ile,

c-Yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge sunulmuşsa tanık anlatımlarıyla

d- Karşı tarafın muvafakatı halinde yine tanık anlatımlarıyla ispatlanabilir.

Dosya kapsamından, davacının yazılı bir sözleşme ya da yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge sunamadığı anlaşılmıştır. Davalının muvafatı olmadan dinlenen tanıklarda akdî ilişkinin varlığını ispata yarar beyanda bulunmamışlardır. Şu halde, davacının akdî ilişkinin varlığını yemin delilinden başka bir delille ispat imkanı kalmamıştır.

d- Karşı tarafın muvafakatı halinde yine tanık anlatımlarıyla ispatlanabilir.

Dosya kapsamından, davacının yazılı bir sözleşme ya da yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge sunamadığı anlaşılmıştır. Davalının muvafatı olmadan dinlenen tanıklarda akdî ilişkinin varlığını ispata yarar beyanda bulunmamışlardır. Şu halde, davacının akdî ilişkinin varlığını yemin delilinden başka bir delille ispat imkanı kalmamıştır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 119/1-f maddesinde; iddia edilen her bir vakıanın dava dilekçesinde açıkça belirtilmesi gerektiği, yine aynı Kanun'un 227/1. maddesinde ise; uyuşmazlık konusu vakıanın ispatı için yeminden başka delili olduğunu beyan eden tarafın dahi yemin teklif edebileceği hükmüne yer verilmiştir. Şu halde, öncelikle davacı tarafından hangi vakıanın hangi delille ispat edileceği dava dilekçesinde belirtilmeli, ispatı gereken hususlar şayet kesin delille ispatı gerekmiyorsa (örneğin; yapılan işin kapsamı, teslim, ayıp ihbarı v.s) öncelikle bu delillere, bu delillerle ispat edilemiyorsa son çare olarak yemin deliline başvurularak ispat edilmelidir. Ancak, ispatı gereken bir husus kesin delille ispatı gerekiyorsa; az yukarıda sayılan yöntemlerle ispatı gerekmektedir. Ne var ki; gerek kesin delille ispatı gereken hususlar olsun, gerekse kesin delille ispatı gerekmeyen hususlar olsun, davacının yemin deliline başvurabilmesi için mutlak surette dava dilekçesinde yemin deliline dayanması gerekmektedir. Oysa, davacı dava dilekçesinde yemin deliline dayanmamış, yargılama sırasında 14.05.2014 tarihli duruşmada yemin deliline başvurmak istemiş, davalı vekilinin muvafakatının olmaması sebebiyle mahkemece, davacının bu talebi reddedilmiştir. Bu nedenle mahkemenin akdî ilişkinin varlığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar vermesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki; mahkemece akdî ilişkinin varlığının ispat edilememesi nedeniyle, diğer bir anlatımla husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Bu durum karşısında, davada kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına maktu tarife üzerinden vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi tarife üzerinden vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Bu sebeple, sadece vekâlet ücreti yönünden kararın düzeltilerek onanması gerektiği gerekçesiyle sayın çoğunluğun kararın bozulması yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/16552, Karar No: 2007/1626, Tarih: 09.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/16552 E.  ,  2007/1626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 247 nolu tarımsal sulama abonesi olduğu, 13.12.2005 tarihli faturanın Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin 38. maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, son Endeksin alınmasına karşın davalı idarenin (+/-) tüketim adı altında hayali bir miktar istediğini, ayrıcı reaktif tüketim bedeli tahakkuk ettirip 13.922.49 YTL. istendiğini bildirip 1.422.99 YTl. borçlu olduğunun ve kalan 12.500.00 YT. den borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davaya bakmanın idari Yargının görev alanında olup, faturanın da doğru olduğunu, bildirip davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 4.896,00 YTL. borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davaya konu edilen 13.12.2005 tarihli faturada (+/-) tüketim adı altında bir miktarın bulunduğu ve reaktif tüketim de nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiasıyla bu davayı

açmıştır. Davalı ise Genel Müdürlüğünün talimatıyla sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek amacıyla tüm mekanik sayaçların yerlerine digital sayaç takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin digital sayaç taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile ... ve usulsüz kullanıma ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemde harcamalar da nazara alınarak faturanın düzenlendiğini bildirmiştir.