muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/200, Karar No: 2010/224, Tarih: 09.11.2010

Sanığın amcası olduğu anlaşılan ve kendisi de aynı gün başka bir hint keneviri ekim alanında yakalandığı için hakkında dava açılan A...D..(M.... oğlu), A...D...ile ilgili soruşturma sırasında 13.08.2007 tarihinde kollukta verdiği ve tanıklıktan çekinme hakkının hatırlatılmadığı ifadede; “07.08.2007 tarihinde ben kenevir bitkileri içerisinde iken jandarma beni yakaladı, benden önce 400 metre ileride M.. T..isimli şahsı da yakalamışlar. Daha sonra her ikimizi de jandarma aracına bindirdiler. B...Köyü K.. Mahallesine geldiğimizde, araçta bulunan komutan M... T..’a, A.. D..’ın evinin neresi olduğunu sordu, o da asfaltın alt kısmındaki A.. D..’a ait evi gösterdi ve ev burası dedi, daha sonra araçta bulunan komutan A.. D..’ın evi burası mı diye bana sordu, ben de doğrudur, A..D.. burada ikamet ediyor dedim, daha sonra bana A..’in anne ve babasının adını sordu, baba adının Y..., anne adının Ülfiye olduğunu söyledim, başlangıçta A...’in evini M...T..kendisi gösterdi. M... T..ın yakalandığı yerin 500 metre yakınında A.. D..’a ait koyun ağılı vardır, bu şahıs zaman zaman koyunlarının başına gelir gider, zaten koyunları o bölgede kendisi otlatır” demiş, Cumhuriyet savcısı önündeki 06.09.2007 tarihli ve yine tanıklıktan çekinme hakkının hatırlatılmadığı ifadesinde ise; “A... D... benim kardeşimin oğludur” dedikten sonra, aynı şekilde beyanda bulunmuş, duruşmada tanıklıktan çekinme hakkının hatırlatıldığı 06.12.2007 tarihli ise; “Olay tarihinde M.. T..ile birlikte jandarma aracında giderken, M..., A...D.... ismini vermiş, jandarmalar benden A... D... kimdir diye sordular, sonra ben söyleyince git nüfus kağıdını al gel diye söylediler, sonra A... D...’ın evini sordular ben de gösterdim, M.. T.. benim yanımda A...ile birlikte uyuşturucu madde ektiklerine ilişkin bir beyanda bulunmadı, jandarmaya Adem’in evini gösterdiğimizde M...yanımızda idi, benim A..ile telefonla görüştüğüm zaman olmuştur, A... İzmir’de çalışıyordu, köye gelip gidiyordu” demiştir.

Tanık A...D.. (R...oğlu), kolluktaki 15.08.2007 tarihli ifadesinde; “Olay günü jandarma ekipleri benim tarlamın 400 metre ilerisinde kenevir bitkisi buldular, içinde M...T...vardı. Ben daha önce M...T...gördüm, sen burada ne yapıyorsun diye sordum, kenevir bitkisi ektim, ona bakıyorum, ben gizli istihbarattanım dedi. Ben de bir şey söylemedim. Onun yanına birisinin gelip gittiğini görmedim, A... D.., bahar aylarından beri o bölgeye zaman zaman koyunların yanına gelip gider. Bu gelmesi bahar aylarından beri 10 gün arayla sürekli olmaktadır. Bu şahıs 10-15 gün arayla bu bölgeye sürekli gelir gider, ancak kenevirlerin bulunduğu yere gelip gelmediğini görmedim” demiştir.

B..Köyü’nün muhtarı olan tanık E...E.., kollukta; “Benim muhtarlık yaptığım köyde Y.... oğlu A... D.... vardır, bu şahıs köyde ikamet eder, köyün üst kısmında yolun altında evi vardır, 6 aydan bu yana köydedir ama seçimden önce 1 ay süreyle köyde kendisini görmedim, seçimde köye oy kullanmaya geldi, A..’in babasının Karadut Mevkiinde tarlası ve eskiden kullandıkları koyun ağılı vardır” demiş, duruşmada 06.12.2007 tarihinde; “M... T..Akhisar’da oturur, Sart Kasabasında eniştesi vardır, onun yanında kalır, A...komşum olur, köyde oturmaktadır, olay sırasında köyde kalıyordu, bazen sağda solda çalışmaya gider geri gelir, son 3-4 aydır köyde gözükmüyordu, şeklinde beyanda bulunmuş, çelişki nedeniyle sorulduğunda, “ben jandarmaya da yazın 3-4 aydır gözük¬mediğini ancak devamlı köyde durduğunu söyledim, jandarmanın ifade aldığı tarihlerde köyde gözükmüyordu, M.. T.. bizim köyde oturmuyor, tek başına bizim köyde hint keneviri yetiştiremez, hint kenevirlerinin bulunduğu yer bizim köyün sınırları içerisindedir, A... D..devamlı olarak köyde oturuyor, ancak jandarma sorduğunda ben 3-4 aydır gözükmüyor dedim” demiştir.

Sanığın kardeşi M...D.., Cumhuriyet savcısı önündeki 05.10.2007 tarihli ifadesinde; “Ben lise 2. sınıf öğrencisiyim, okul için Salihli’ye gidip gelmemden dolayı cep telefonu kullanıyorum, numaraları ..........ve ......... dir. Bu telefonları ben de kullanıyorum, ağabeyim A....de kullanıyor. Benim bildiğim kadarıyla A.., 4-5 ay önce İzmir’e çalışmaya gitti, İzmir’e gittiğinde cep telefonu götürmüyor, orada kullanmıyor her¬halde, köye geldiğinde ise bendeki telefonları kullanıyor demiş, telefondaki kayıtlar sorulduğunda, “bu kişilerden M....A...U..., H...U..., R...S..., H...İ... K..., A... B... isimli kişileri tanımıyorum, onları cep telefonundan kimin aradığını bilmiyorum” şeklinde beyanda bulunmuş, duruşmada da benzer anlatımda bulunmuştur.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

Sanık M....T..’ın bu işi A..D...ile birlikte yaptıklarına ilişkin anlatımı maddi kanıtlarla desteklenmeyen suç atma niteliğindedir. A...D..’ın evinin kolluk güçlerine gösterilmesi, kenevirlere en yakın yapının 400 metre ilerideki A... D..’a ait ağıl olması da, isnat edilen suçun kanıtı olarak değerlendirilemez. A...’in olay tarihinde İzmir’de olduğunu belirtmesine karşılık, gerek A... tarafından kullanıldığı bizzat kendisi tarafından ifade edilen telefonlara ait tespit tutanaklarından, gerekse tanık ifadelerinden olay tarihinde ve öncesinde Adem’in köyde olduğunun belirlenmesi de doğan kuşkuyu gidermeye yeterli değildir. Sanık atılı suçu hiçbir aşamada kabul etmemiş soruşturma aşamasında yaptırılan yüzleştirmede M... T.. belirttiği şahsın huzurdaki sanık A... D..olmadığını açıkça beyan etmiştir. M...ile A.. arasında herhangi bir telefon konuşması tespit edilememiştir. Sanık A..’in suçu işlediğine ilişkin tek kanıt, suçun diğer sanıklarını ihbar ettiğinde ceza indiriminden yararlanma olanağına kavuşacak olan sanık M...T..ın somut kanıtlarla desteklenmeyen soyut iddiasıdır. Sanığın atılı suçu işlediği yönünde cezalandırılmasına yeter, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığından “şüpheden sanık yararlanır” evrensel hukuk ilkesi de gözetilmek suretiyle sanığın beraatına karar verilmelidir.

Bu itibarla, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının kabulüyle, yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1-Sanık A...D.. müdafiinin temyiz itirazlarının kabulüyle, Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2008 gün ve 197-267 sayılı direnme hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA,

2-Dosyanın, Salihli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2010 günü yapılan müzakerede teblignamedeki isteme uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10662, Karar No: 2019/1658, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10662 E.  ,  2019/1658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3694, Karar No: 2021/478, Tarih: 20.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/3694 E.  ,  2021/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanın Irak'ta bulunan işyerinde müdür olarak çalıştığı sırada Arapça ve Kürtçe olarak düzenlenen faturaların ön yüzünde yazılı olan rakamların Türkçe çevirisini yaparken faturanın arkasına asıl rakamı abartarak yazdığı ve şirket kayıtlarına yüksek meblağlı girişler yaparak haksız menfaat temin ettiği, sanığın bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın savunmasında, yazıların satın almacılar tarafından yazılarak teslim edildiğini ve bu yazılara göre ödemeler yaptığını beyan etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- Suça konu faturaların arka yüzüne yazılan yazı ve imzaların sanığa aidiyetinin tespiti bakımından, sanığın karşılaştırmaya esas olabilecek gerek istiktap gerekse medarı tatbik imza ve el yazısı örneklerinin temin edilip, belge asıllarıyla birlikte gönderilmek suretiyle, uzman bilirkişiden rapor aldırılması,

2- Şirket hesap föyü ve gündelik hesapların getirtilmesi, yapılan ödemede faturaların arka yüzünün esas alınıp alınmadığı, bu paraların şirket hesabından karşılanıp karşılanmadığı, ne suretle ödendiği, varsa zararın ne kadar olduğu yönünde alanında uzman bilirkişi heyetinden ayrıntılı ve denetime elverişli bir rapor alınmasından sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6032, Karar No: 2016/6484, Tarih: 25.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6032 E.  ,  2016/6484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının göğüs protez-dikleştirme estetik ameliyatı olmak üzere davalıya başvurduğunu, 28/05/2010 tarihinde ameliyat yapıldığını, istenilen sonucun alınamadığını, davalının gereken özen ve dikkati göstermediğini, bu yüzden davacının 3 kez daha ameliyat olmak zorunda kaldığını, davalının herhangi bir arşiv oluşturmadığını, hastayı tanımadığını, davacının psikolojisinin bozulduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, bugüne kadar yapılan ameliyatlar için 5.000.00. TL, yeni ameliyat için 15.000.00. TL maddi tazminatın, 30.000.00. TL manevi tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; gereken dikkat ve özenin gösterildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 10.000 TL maddi tazminatın 14/05/2012 den itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp, davacıya ödenmesine, 5.000 TL manevi tazminatın 14/05/2012 den itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazı yerinde değildir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu bedel, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Olay tarihi, olayın gelişim biçimi davacıda ameliyat sonrası oluşan doku kaybı ve şekil bozukluğu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Tarafların ekonomik sosyal durumları ayrıntılı olarak araştırılıp belirlendikten sonra davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/11366, Karar No: 2003/11281, Tarih: 25.12.2003

16. Hukuk Dairesi 2003/11366 E., 2003/11281 K.

**16. Hukuk Dairesi 2003/11366 E., 2003/11281 K.**

**- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

- MER´A NİTELİĞİ

- TARAF TEŞKİLİ

- ZORUNLU DAVA ARKADAŞLIĞI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 73 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 46 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 107 ada 22, 33 ve 36 parsel sayılı 81819.33, 16105.05 ve 21264.64 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 22 ve 33 nolu parseller tapu kaydı nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiş, 36 nolu parsel de 1964 yılında yapılan tevzi çalışmaları sırasında mer'a olarak belirlendiği gerekçesiyle mer'a olarak sınırlandırılmıştır. Davacılar yasal süresi içinde tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; çekişmeli 36 parsel için açılan davanın husumet yönünden reddine, çekişmeli 22 ve 33 parseller için açılan davanın da bu taşınmazların Hazine tarafından dağıtıma tabi tutulduğu gerekçesiyle reddine ve tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava konusu 107 ada 36 parsel kadastro sırasında mer'a olarak sınırlandırılmıştır. Mer'aların kurum mülkiyeti Hazineye, intifa hakkı ise ilgili Köy Tüzel Kişiliğine aittir. Mer'alarla ilgili davaların Hazine ve Köy Tüzel Kişiliğine birlikte yöneltilmesi gerekir. Bir başka anlatımla davalılar arasında mecburi dava arkadaşlığı vardır. Husumetin eksik tevcih edilmesi husumet yönünden davanın reddini gerektirmez. Bu durumda husumetin yaygınlaştırılıp Köy Tüzel Kişiliğinin de davaya katılması sağlanarak tüm tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin bütün delillerin toplanarak uyuşmazlığın esastan çözümlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

2- Dava konusu 107 ada 22 ve 33 nolu parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince; bu taşınmazların 4753 sayılı Kanun uyarınca Hazine adına tapuya bağlandığı ve tapu kayıtlarının çekişmeli parselleri kapsadığı tartışmasızdır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 46/1. maddesinde öngörülen şartların davacı taraf yararına gerçekleşip gerçekleşmediği yönündedir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasının 2 ve 3. fıkralarıyla birlikte değerlendirilmesi zorunludur. 2. fıkrada Hazine adına tescil edilen taşımazların toprak tevzii suretiyle verilmesi halinde işlemleri tamamlanmamış olsa bile başka bir şart aranmaksızın hak sahipleri adına tespit ve tesciline karar verileceği öngörülmüş, 3. fıkrasında ise kanunun yürürlüğe girdiği tarihte Hazinenin mülkiyetinden çıkmış taşınmazlar hakkında bu madde hükmünün uygulanamayacağı belirtilmiştir.

Köy Hizmetleri Siirt İl Müdürlüğünün cevabı yazısında davaya konu taşınmazlarla ilgili olarak 13.11.1963 tarihinde tahsis haritası tanzim edildiği ve 65 nolu Toprak Tevzii Komisyonunca onaylandığı vurgulanmıştır. Onaylanan tahsis haritasının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 46/2. maddesinde öngörülen işlemleri tamamlanmayan toprak tevzi dağıtım işlemi olarak kabulü zorunludur. Bu durumda tahsis haritasında dava konusu parsellerle ilgili olarak dağıtım yapılması öngörülen kişilere husumetin yaygınlaştırılması suretiyle davaya katılmalarının sağlanması gerekirken, usulen taraf teşkil edilmeksizin hüküm kurulması isabetsizdir.

Temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), bozma nedenlerine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına 25.12.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6659, Karar No: 2021/9907, Tarih: 11.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/6659 E.  ,  2021/9907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 21. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile 04/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/256, Karar No: 2010/269, Tarih: 21.12.2010

Ceza Genel Kurulu 2010/5-256 E., 2010/269 K.

**Ceza Genel Kurulu 2010/5-256 E., 2010/269 K.**

**- 18 YAŞINDAN KÜÇÜK MAĞDURUN CİNSEL İSTİSMARI

- BİLİRKİŞİ HEYETİNİN TEŞEKKÜLÜ**- 2659 S. ADLİ TIP KURUMU KANUNU [ Madde 7 ]

- 2659 S. ADLİ TIP KURUMU KANUNU [ Madde 23 ]

- 2659 S. ADLİ TIP KURUMU KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanığın, mağdur Onur'a yönelik;

15 yaşından küçük çocuğa karşı vücuda organ sokmak sureti ile cinsel istismar suçundan 5237 sayılı TCY'nin 103/1-a maddesi yollaması ile 103/2-4-6 ve 62. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53. maddenin (1), (2) ve (3). fıkraları uyarınca (1) numaralı fıkrada sayılan hakları kullanmaktan ceza süresince, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına,

Cebir ve tehdit ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCY'nin 109/1. maddesi yollamasıyla 109/2-3f-5 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53. maddenin (1), (2) ve (3). fıkraları uyarınca (1) numaralı fıkrada sayılan hakları kullanmaktan ceza süresince, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına,

Sanığın mağdur Mert'e yönelik;

15 yaşından küçük çocuğa karşı vücuda organ sokmak sureti ile cinsel istismar suçundan 5237 sayılı TCY'nin 103/1-a maddesi yollaması ile 103/2-4-6, 43 ve 62. maddeleri uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53. maddenin (1), (2) ve (3). fıkraları uyarınca (1) numaralı fıkrada sayılan hakları kullanmaktan ceza süresince, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına,

Cebir ve tehdit İle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCY'nin 109/1. maddesi yollamasıyla 109/2-3f-5, 43 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53. maddenin (1), (2) ve (3). fıkraları uyarınca (1) numaralı fıkrada sayılan hakları kullanmaktan ceza süresince, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına,

Sanığa dört ayrı suçu nedeniyle verilen cezalarının CGTİK'nın 99. maddesi gereğince koşullu salıverilmeye esas olmak üzere toplanarak sonuç cezanın 38 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesine,

Sanığa verilen cezanın miktarı ve nevi gözönünde bulundurularak sanığın tutukluluk halinin devamına, hüküm özetinin Cumhuriyet Başsavcı I iğ ı'na gönderilmesine,