muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13404, Karar No: 2020/625, Tarih: 14.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13404 E.  ,  2020/625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun 09/05/2019 tarihli eski hale getirme ve temyiz istemini içeren dilekçesinde, 10/12/2007 tarihli hükmün müdafii Av. ...’in yüzüne karşı verilmesine karşın müdafiin hükmü temyiz etmediğini, bu nedenle mağdur olduğunu belirttiği,

Mevzuat kapsamında vekilin ve müdafiinin vekaletname ibrazı hakkında bir düzenleme yapılmadığı, suça sürüklenen çocuk tarafından iradi olarak tayin edilen müdafiinin Avukatlık Kanunu kapsamında iradi vekalet ilişkisine dayalı olarak temsil görevi üstlendiği, Avukatlık Yasası'nın 163. maddesinde 4667 sayılı Yasayla yapılan değişiklik sonrasında avukatlık sözleşmesinin yazılı olmasının şart olmadığı, tarafların iradelerinin uyuşması halinde vekalet sözleşmesi kurulacağı, dolayısıyla tarafların bu yöndeki iradelerini usulünce açıkladıkları hallerde yazılı belge aranmayacağı, somut olayda da suça sürüklenen çocuk ...’in müdafii ile birlikte duruşmaya katıldığı ve müdafiine ilişkin herhangi bir itirazının bulunmadığı, müdafii olarak kabul ettiği, Av. ...’in suça sürüklenen çocuğun ihtiyari müdafii olduğu, hükmün de usulünce müdafiin yüzüne karşı okunduğu, suça sürüklenen çocuğun eski hale getirme isteminin yerinde olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yüzüne karşı 10/12/2007 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik 1412 sayılı CMUK'un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 09/05/2019 tarihinde temyiz isteminde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’in eski hale getirme ve temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 14/01/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5323, Karar No: 2014/9095, Tarih: 05.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/5323 E.  ,  2014/9095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davada Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı ve genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğincMahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/147, Karar No: 2020/1973, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/147 E.  ,  2020/1973 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35029, Karar No: 2021/9048, Tarih: 25.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/35029 E.  ,  2021/9048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13.04.2021 tarih ve 2021/5040 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.06.2021 tarih ve KYB-2021/52770 sayılı ihbarname ile;

Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarara sağlama suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2020 tarihli ve 2020/5489 soruşturma, 2020/575 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Kastamnu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24.11.2020 tarihli ve 2020/11931 soruşturma, 2020/1407 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2020 tarihli ve 2020/1241 değişik iş sayılı kararının "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20.11.2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında yer alan ".... dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin ... adlı internet sitesinden şüpheli ile tanıştığı, şüpheliden adına kredi çekmesi karşılığında anlaşmasını müteakip göndermiş olduğu paranın TC. ... Bankası ait ...'da bulunan ATM'lerden çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı incelenen dosya kapsamından anlaşılmakla, 14/07/2021 tarih ve 31541 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 12. maddesine eklenen 6. fıkrasında; bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının ya da banka veya kredi kartlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenen suçlarda mağdurun yerleşim yeri mahkemelerinin de yetkili olacağının düzenleme altına alınması ve aksine bir düzenleme olmadıkça usûl hükümlerinin derhal uygulanmasının gerekmesi karşısında, kanun yararına bozma istemine konu edilen ve mağdurun yerleşim yeri Cumhuriyet Başsavcılığını yetkili tayin eden merci kararında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı ve bu nedenle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden, Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2020 tarih ve 2020/1241 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 25.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21303, Karar No: 2008/10717, Tarih: 15.09.2008

**10. Hukuk Dairesi         2007/21303 E.  ,  2008/10717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Davacı, davalılar murisi ...'e ait işyerinde 01.09.1966-30.12.1972 tarihleri arasında geçen çalışma sürelerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan .... Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 01.09.1966-30.12.1972 tarihleri arasında davalıların murisi olan ...’in sahibi olduğu işyerinde çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının Merkez Kıraathanesi işyerinde 01.09.1966-31.121968 tarihleri arasında çalıştığının tespitine, 01.01.1969-30.12.1972 dönemlerine ilişkin talebinin reddine, davalı şahıslar hakkında ise husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

506 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yanında sigortalı çalıştıran her gerçek kişi veya tüzel kişiler işveren olabilir.Sigortalı ile hizmet akdini yapan kişi işverendir ve hizmet tesbiti davasının, sigortalıyı çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler aleyhine açılması gerekir.Öte yandan, bir kimse hizmet akdine göre çalıştırılıyorsa, ancak, yasal açıdan sigortalı sayılamıyorsa (ör.506 sY.m.3) o kişiyi çalıştıran kişi 4. madde bakımından

işveren değildir. Bu nedenle kabul edilen dönemde davacıyı çalıştıran işverenin kim olduğu belirlenmeli, aynı yasanın 82. maddesi gereğince “Sigortalının çalıştırıldığı işyeri devredilir veya intikal ederse, eski işverenin kuruma olan sigorta primi ile gecikme zammı ve faiz borçlarından, aynı zamanda yeni işveren de müteselsilen sorumludur.” Hükmü de gözetilmek suretiyle kabul edilen dönemde davacıyı çalıştıran işverenin kim olduğu belirlenerek davalılar dışında kişiler ise o kişi/kişiler aleyhine ayrı dava açılarak iş bu dava ile birleştirilmek suretiyle, tarafların ibraz edeceği deliller ve davanın kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle re’sen toplanacak delillere göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

O halde davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4641, Karar No: 2016/325, Tarih: 19.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/4641 E.  ,  2016/325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/254092

MAHKEMESİ : Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2012

NUMARASI : 2011/294 (E) ve 2012/286 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın sahte nüfus cüzdanı düzenleyerek resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında; dosya kapsamında bulunan suça konu belge üzerinde heyetimizce yapılan incelemede, suça konu nüfus cüzdanı üzerinde soğuk mühür bulunmadığı tespit edildiğinden nüfus cüzdanında gerçekleştirilen sahteciliğin ilk bakışta dikkat çekecek nitelikte olduğu, aldatma niteliği bulunmadığı ve yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10399, Karar No: 2012/4451, Tarih: 16.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/10399 E.  ,  2012/4451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2011

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan Çocuk Esirgeme Kurumunun Saray'da bulunan rehabilitasyon merkezinin bakım işlerini yürüten diğer davalının işçisi olarak 01.01.2010 tarihinden itibaren çalıştığını, iş akdinin 16.06.2010 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, aylık ücretinin 811,00 TL olduğunu beyan ederek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini istemiş, 17.03.2011 tarihinde harç yatırarak tüm dava dilekçesini ıslah ederek iş akdinin süresinden önce feshedildiğini iddia ederek bakiye 3.500,00 TL ücret alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, asıl işverenin diğer davalı kurum olduğunu davacının verilen işi yapmaması nedeniyle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı kurum müdürlüğü, davacının diğer davalı şirket yüklenici firma tarafından çalıştırıldığını, aralarında asıl işveren, alt işveren ilişkisinin bulunmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasında yapılan  belirli süreli hizmet sözleşmesinin bitiminden altı ay ondört gün önce feshedildiği, kalan süre alacağının olduğu, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğundan davacının alacağından müştereken sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 2.740,21 TL kalan süre ücret alacağının dava tarihi olan davanın tamamen ıslah edilip harcının karşılandığı 15.06.2010 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, davacının bu kalem yönünden fazlaya ilişkin talebinin reddine, davacının işe iade davası yönünden taleplerini davayı tamamen ıslah edip ücret alacağına döndürmesi nedeni ile bu kalem yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hüküm davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması  ve yapılması için objektif nedenlerin varlığı gerekir.

Borçlar Kanunun 338. maddesinde, “Hizmet akdi, muayyen bir müddet için yapılmış yahut böyle bir müddet işin maksut olan gayesinden anlaşılmakta bulunmuş ise, hilafı mukavele edilmiş olmadıkça feshi ihbara hacet olmaksızın bu müddetin müruriyle, akit nihayet bulur” kuralı mevcuttur. Anılan hükme göre tarafların belirli süreli iş sözleşmesi yapma konusunda iradelerinin birleşmesi yeterli görüldüğü halde, 1475 sayılı Kanun uygulamasında da Yargıtay kararları ile belirli süreli iş sözleşmelerine sınırlama getirilmiş ve  sürekli yenilenen sözleşmeler bakımından ikiden fazla yenilenme halinde sözleşmenin belirsiz süreli hale dönüşeceği kabul edilmiştir.

İş güvencesi hükümlerinin yürürlüğe girmesiyle belirli-belirsiz süreli iş sözleşmesi ayrımının önemi artmış durumdadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 11. maddesinde, “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir. Borçlar Kanunu'ndaki düzenlemenin aksine iş ilişkisinin süreye bağlı olarak yapılmadığı hallerde sözleşmenin belirsiz süreli sayılacağı vurgulanarak ana kural ortaya konulmuştur.

Dosya içeriğine göre, davacı ile davalı şirket arasında 01.01.2010-31.12.2010 tarihleri arasında bakım elemanı olarak çalışması konusunda belirli süreli hizmet sözleşmesi imzalandığı, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacının 01.01.2010-16.06.2010 tarihleri arasında davalı Kuruma ait işyerinde davalı şirketin işçisi olarak bakım elemanı göreviyle çalıştığı, ücret bordrolarına ve iş sözleşmesine göre 947,70 TL ücret aldığı, işten ayrılış nedeninin Sosyal Güvenlik Kurumuna kod 3 belirsiz süreli iş sözleşmesinin işçi tarafından feshi (istifa) olarak bildirildiği, davalılar arasında, 01.01.2010-31.12.2010 tarihleri arasında, davalı kuruma bağlı Rehabilitasyon Merkezine ait sakım işinin (kuluşta korunma ve bakım altındaki kişilerin, temizlik, bakım, giyim, beslenme, refakatli hastane-kamp-gezi, banyo vs. günlük yaşam aktivitelerinin tamamının yerine getirilmesi işi) 438 kişi ile yerine getirilmesi  konusunda 15.12.2009 tarihinde hizmet alım sözleşmesi imzalandığı, 15.06.2010 tarihli tutanakta, özetle, davacının aynı ünitede memur olarak çalışan Veysel Özdemir tarafından korunduğu, davacının bu memura güvenerek hiçbir işle ilgilenmediği, iş yaptırılacağı zaman davacının oturtulduğu, işin başka personele yaptırıldığı, davacının ünite temizliği ve çocukların bakımı ile yeterince ilgilenmediği, ünite çalışanlarının memur tarafından bir bahane ile üniteden uzaklaştırılarak davacı ile başbaşa kaldıkları ve kapıların kapatıldığı, davacı ile Veysel'in birbirlerinin tabaklarından ve bardaklarından çekinmeden yiyip içtikleri, Veysel'in davacının omuzlarına masaj yaptırdığı, her ikisinde evli olmalarına rağmen rahat tavırlar sergiledikleri, birbirlerine el şakaları yaptıkları, bu durumdan diğer çalışanların ciddi rahatsızlık duydukları, bu durumun diğer şirket çalışanlarının şikayetleri ile anlaşıldığı hususlarının belirtildiği, davacıdan savunması istendiği ancak  savunma vermediği anlaşılmıştır.

Somut olayda, iş sözleşmesinin belirli süreli olmasını gerektirir objektif koşullar bulunmadığından sözleşmenin 4857 sayılı Kanun'un 11. maddesi gereğince belirsiz süreli olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda davacı bakiye süre ücreti tutarında tazminat isteyemez. Bu nedenlerle davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8220, Karar No: 2023/535, Tarih: 21.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8220 E.  ,  2023/535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin ve sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2021/125 Esas, 2022/3 Karar sayılı kararlarıyla;

a) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

b) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2022/931 Esas ve 2022/1097 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri;

1. Sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince sorumlu olması gerektiğine,

2. Koşulları bulunmadığı hâlde sanık ... hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik indirimi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince takdîri indirim hükümlerinin uygulanmak suretiyle eksik ceza tayinine,

İlişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi;

Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ve oğlu olan sanık ... ile katılan ... ve oğlu olan maktul ... hakkında, maktulün babası olan katılan ...'in iddiasına göre sanıkların aynı yerde hayvan otlatmalarına izin vermediğinden dolayı, sanık savunmalarına göre ise sanık ...'e ait küçükbaş hayvanları katılan ...'in kendi sürüsüne katmasından dolayı öncesinde adlî mercilere yansımayan husumet bulunduğu, olay tarihinde ise sanık ...'in savunmasına göre saat 17:00-17:30 civarında katılan ...'in sürüsüne katmış olduğunu iddia ettiği ait hayvanların, kendi sürüsünün çan sesini duyunca sürüden ayrılmaya çalıştığını, katılan ...'in ise onları tekrar kendi sürüsüne doğru sürdüğünü 2 km mesafeden gördüğü, katılan ...'i telefonla arayıp hayvanlarını vermesini istediği, katılan ...'in ise; "Ben senin hayvanlarına mı kaldım ş..., bende senin malın falan yok!" şeklinde küfürler ederek telefonu kapattığı, sonrasında ...'in çiftliğinden motosikletle oğlu olan maktulün kendilerine doğru geldiğini gördüğü, oğlu olan diğer sanık ... ile maktulün biraz konuştuklarını sonra da maktulün motorsikletle kendi sürüsüne doğru babasının yanına gittiği, diğer sanık ...'e sorduğunda hayvanları vereceklerini, aşağı dolavı çeşmesinin oraya gelmelerini söylediğini kendisine anlattığı, birlikte çeşmeye doğru sürülerini götürdükleri, hemde hayvanlarını sulayacakları, çeşmeye 200-250 metre kala aşağıdan yukarıya doğru tırmandıkları esnada maktul ve babası olan katılan ...'in küfürler ederek kendilerine saldırdıklarını, kendisinin katılan ... ile oğlu olan sanık ...'in ise maktulle boğuştuklarını, iki el tüfek sesi duyduğunu ancak nasıl ateş aldığını tam olarak görmediğini, kendisi gördüğünde maktul ile sanık ...'in ikisi de kucak kucağa birbirlerine vurduklarını, sonrasında bir el daha tüfek sesi duyduğunu, devamında oğlu sanık ...'in o esnada kendisinin üzerinde bulunan ve elindeki sopayla kendisinin boğazına bastıran katılan ...'e sopayla vurduğunu, kendisinin tüfeğe hiç dokunmadığını, sadece orada bulunan kendisine ait ve katılan ...'e ait sopaları aldığını, sanık ...'in ise tüfekleri aldığını, birlikte uzaklaştıklarını iddia ettiği, sanık ...'in ise olayın başlangıcıyla ilgili benzer savunmada bulunduğu, maktulün ölümüne ilişkin ise savunmasında çeşmeye varmadan 200-250 metre önce maktul ve katılan ...'in oturduğu yerden kalkarak sinkaflı küfürlerle kendisi ve babası ...'e doğru saldırdıkları, katılan ...'in babası ..