muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/116, Karar No: 2024/84, Tarih: 21.02.2024

a- Failin yaralama kastı ile hareket etmesi,

b- Mağdurun TCK’nın 86. maddesinin birinci maddesi kapsamında yaralanmış olması veya 86. maddenin birinci fıkrası kapsamındaki yaralama fiilinin üçüncü fıkra da ihlâl edilmek suretiyle gerçekleştirilmesi,

c- Failin eylemi ile arasında illiyet bağı bulunacak şekilde mağdurun ölmesi,

d- Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekir.

Buna göre, fail mağduru yaralamak amacıyla hareket etmeli, mağdurun yaralanacağını bilmeli ve bu sonucu istemelidir. Bununla birlikte fail mağdurun yaralanmasını değil de ölmesini istemiş ve ölüm meydana gelmiş ise bu durumda kasten öldürmeden sorumlu tutulacaktır.

Madde metnine göre faile verilecek ceza belirlenirken kasten yaralama suçunun düzenlendiği TCK'nın 86. maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarına yollama yapılmıştır. O hâlde, mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek dereceden daha ağır şekilde yaralanması gerekmektedir. Anılan maddenin 2. fıkrasında karşılığını bulan basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde meydana gelen yaralamalarda 87. maddenin 4. fıkrası uygulanamayacaktır.

Üçüncü şart olarak mağdurun ölmesi ve failin eylemi ile mağdurun ölümü arasında uygun nedensellik bağının bulunması gerekir.

Son olarak, failin meydana gelen bu ölüm sonucundan, en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gerekir.

Diğer yandan, TCK’nın 81. maddesinde "Kasten öldürme" başlığı altında düzenlenen suçun manevi unsuru öldürme kastı iken, 87. maddesinin 4. fıkrasına düzenlenen yaralama sonucunda ölüme neden olma suçunun manevi unsuru yaralama kastıdır. O hâlde, kasten öldürme suçu ile kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu arasındaki ayırıcı kriterlerden en önemlisi manevi unsur farklılığı olacaktır. Suçun vasıflandırılması için failin kastının öldürmeye mi yoksa yaralamaya mı yönelik olduğu büyük önem taşımaktadır.

TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

B. Somut Olaya Dair Hukuki Nitelendirme

Her ne kadar tanık İhsan; sanığın bıçağı ilk kez yerden doğrulduğu sırada salladığını ancak isabet ettiremeyince ayağa kalktığını ve ikinci kez sallaması sonucu isabet kaydederek maktulün ölümüne sebebiyet verdiğini beyan etmiş ise de; otogar görevlisi tanık ...'ın sanıkla maktulün birlikte ayağa kalktıklarına ve o anda her ikisinin de üzerinde kan gördüğüne dair ifadesi; kan izlerinin sanığın olay anında üzerindeki kıyafetlerin sağ koltuk altı ve sırt kısmında yoğunlaşması; sanığın pantolonundaki deliğin, maktul ve katılanın darp eylemine karşı bir süre yerde mücadele ettiğini göstermesi; maktule ait adli raporlarda bıçağın koltuk altından bir kez girdiğinin ve cesetteki yaklaşık 8 cm derinliğindeki yaranın tıbbi müdahale amacıyla oluşan bir diseksiyon yarası olduğunun tespit edilmesi nedeniyle, sanığın elindeki bıçakla maktule önce yerde sonra ayakta olmak üzere birden fazla kez salladığının şüpheye yer vermeyecek şekilde ispatlanamadığı, sanığın hayati bölgeleri hedeflemek yerine maktulün koluna doğru bıçakla vurduğu, keza maktulün koltuk altına gelen tek isabetin kalp veya beyin gibi hayati bölgelerin hedeflendiğini göstermediği, dosyadaki raporların yaranın derinliği ile darbenin şiddetini göstermekten uzak olduğu, olay öncesi maktulle arasında doğrudan bir husumet bulunmayan, ancak maktulün arkasından koşup kafasına vurmasıyla yere düşen sanığın maktule bıçakla bir kez vurduktan sonra eylemine devam etmediği, maktulün yanındaki babası tarafından kısa sürede acil servise götürüldüğü, sanığın ise en yakındaki polis noktasına giderek durumu anlatıp kullandığı bıçağı teslim ettiği, dolayısıyla sanığın olay öncesi, olay sırası veya sonrasındaki kastının öldürmeye yönelik olduğunun her türlü şüpheden uzak bir şekilde ispatlanamadığı,

Buna karşılık, sanığın otogardan çıkarken geriye dönerek işaret parmağıyla maktule karşı ilk haksız hareketi yapması üzerine öfkelenen maktulün, sanığa karşı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek bir yaralanmayla sonuçlanan saldırısı sırasında, sanığın, akrabası tanık ...'ün çok yakındaki otogar polisinden yardım istemeye koştuğunu görmesine ve olay yerinin kalabalıklaşacağını bilmesine rağmen öfkelenip sürekli yanında taşıdığı bıçağını açıp sabitleyerek saldırıyı defetme amacıyla değil maktule doğrudan karşılık vermek isteyip yaralama kastıyla vurması şeklinde gelişen eyleminde, maktulün haksız tahrik altında başlattığı saldırıyı, sanığın o anki koşullara göre orantısız bir şekilde bıçağını kullanarak silahla karşılık vermesi, ancak maktulün yere yığıldığını görmesiyle hareketine devam etmeyerek polis noktasına gitmesi karşısında; sanığın meşru savunma kapsamında kendini koruma amacıyla hareket ettiği yönündeki savunmasına itibar edilemeyeceği; keza sanığın hemen yanında akrabasının, otogardaki işçi arkadaşlarının ve eylemin gerçekleştiği işlek caddede müdahale edebilecek çevredeki insanların da bulunması nedeniyle meşru savunmada sınırı korku, panik veya telaş içinde hareket ederek aştığından da bahsedilemeyeceği,

Bu nedenlerle, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanan sanığın; yaşamını tehlikeye düşüren bir duruma sebebiyet veren yaralanması nedeniyle hemen acil servise kaldırılan ve kopan damarın onarılması suretiyle kendisine ilk müdahale yapılarak Kütahya Devlet Hastanesine sevk edilen, ancak yolda yaşamını yitiren maktule yönelik eyleminin, neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; sanık hakkında kurulan direnme kararının isabetli olmadığı düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2019 tarihli ve 40-73 sayılı hükme ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararına konu hükmün ONANMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2024 tarihinde yapılan birinci müzakerede karar için yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 21.02.2024 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15062, Karar No: 2019/7041, Tarih: 06.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/15062 E.  ,  2019/7041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 06.11.2019 gün ve saatte temyiz eden ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ... ile ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan 207 ada 1 ve 208 ada 1, 3, 8 parsel sayılı sırasıyla 5.167.81, 2.957.61, 3.347,96 ve 2.600,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan, 207 ada 1 parsel vergi kaydı, satın alma ve eklemeli zilyetlik nedeniyle davalı ... adına; 208 ada 1 parsel aynı nedenle davalı ... adına; 208 ada 8 parsel irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına ve 208 ada 3 parsel ise kadim köy tarlası olduğundan bahisle ve tarla vasfıyla ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı ..., vergi kaydı, miras yoluyla gelen hak ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine, çekişmeli 208 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 22.12.2011 tarihli teknik bilirkişi raporunda (B) ve (C) ile gösterilen bölümlerinin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu gerekçesiyle, bu bölümlerin Hazine adına tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ...’nın davasının reddine, asli müdahil Hazinenin davasının ise kısmen kabulüne, çekişmeli 208 ada 1, 3 ve 207 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine, 208 ada 8 parselin ise kadastro tespitinin iptaline, 22.12.2011 tarihli teknik bilirkişi raporu ve eki haritada (B) ve (C) ile gösterilen 1.021,62 metrekarelik bölümün ifraz edilerek taşlık-kayalık vasfıyla Hazine adına tesciline, ifrazdan sonra kalan ve 1.578,38 metrekarelik bölümün ise tespit maliki ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili, davalı Hazine vekili, davalı ... Belediyesi vekili, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 44.40 TL temyiz karar harcının temyiz eden davalı ... ve davacı ...'dan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden ...'ndan alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/503, Karar No: 2012/7376, Tarih: 13.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/503 E.  ,  2012/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine ve... Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Olur (Kapatılan) Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 26.07.2011 gün ve 54/100 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... ve müşterekleri dava dilekçesinde; babalarına ait iken ölümü ile kendilerine intikal eden taşınmazın bir kısmının kadastro çalışmalarında 125 ada 6 ve 126 ada 42 parsel olarak adlarına tespit edilmişken bir kısmının Hazine üzerinde bırakıldığını, bu yer tarım arazisi vasfında olup üzerinde 50-60 yaşında ağaçlar bulunduğunu açıklayarak adlarına tapuya tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hazine temsilcisi, 17.09.2008 tarihli yargılama oturumunda dava konusu taşınmazın dere yatağı vasfında Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı köy temsilcisi, usulüne uygun tebligata rağmen cevap vermemiş ve yargılama oturumlarına da iştirak etmemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 18.05.2011 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 874,63 m2 yüzölçüme sahip taşınmazın davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hükmün buna ilişkin kısmı davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile 18.05.2011 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 874,63 m2'lik tescil harici yer yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Dosya içinde bulunan teknik bilirkişi raporu ve komşu 125 ada 6 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağına göre taşınmaz 2007 yılında yapılan kadastro çalışmalarında “dere yatağı” vasfı ile tescil harici bırakılmıştır. Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Ancak, aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan bir yer koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar-ihya yoluyla kazanılabilir. Keşif mahallinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar, taşınmazın tarım arazisi vasfında olup davacılara babalarından intikal ettiğini bildirmiş olmasına rağmen 26.09.2008 tarihli keşifte teknik bilgisine başvurulan jeolog ...30.10.2008 tarihli raporunda '' ... Sonuç olarak kendi yaptığım gözlemler, incelemeler ve DSİ ile yaptığım görüşmeler, hazırlanan raporlar neticesinde davalı arazi (125 ada 6 nolu parsel) kadastro bilirkişilerinden temin edilen krokide A harfi ile gösterilen kırmızı renkli kalem ile boyanan yerin mevsim itibariyle pasif dere yatağı olduğu fakat feyezan (nisan, mayıs ayları) mevsimlerinde karların erimesi ile birlikte çok geniş bir havzaya sahip ...deresi taşkını riskinden etkilenebilecek özelliğe sahiptir...'' şeklinde beyanda bulunmuş, aynı keşifte dinlenen ziraat mühendisi Y. Mesut Bakır 26.09.2008 tarihli raporunda "...taşınmazın hemen bitişiğinde ve bir bütün halindeki alan selgah diye nitelendirilen alanında mevcut haliyle bitki örtüsü biçilmiş olup bu yerde ortalama 15-20 yaşında kavak ağaçları arazinin sınırlarını çevrelemiştir. ... Mevcut taşınmazın şu anki haliyle taban suyunun yüksek olmasından dolayı çukur yerlerinde su birikintileri olmaktadır. Bu alan emsal parsellerde aynı özellik gösterdiği için arazinin etrafı korunma tedbirleriyle muhafaza edilerek ve taban suyunun yüksek olmasından dolayı alandaki fazla taban suyunu araziden uzaklaştırmak için drenaj yöntemiyle arazideki fazla su toprak altı kanallar vasıtasıyla araziden uzaklaştırılarak toprakta uygun tav sağlandıktan sonra tarım yapılabilir...'' açıklamasında bulunmuştur. Bu halde taşınmazın halen Tavusker Deresi'nin etki alanı içinde kaldığının kabulünün gerektiği, öte yandan ziraatçi bilirkişi raporuna göre de tarım yapılabilmesi için bir takım imar- ihya işlemlerine muhtaç olduğu açıktır.

Hal böyle iken bilimsel verilere uygun olarak düzenlenen jeolog bilirkişi ve ziraat mühendisi bilirkişinin raporuna itibar edilerek (A) ile gösterilen ve kabul edilen yer bakımından davanın reddi yerine takdiri delil niteliğindeki tanık ve yerel bilirkişi beyanları esas alınarak davanın kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilen 18.05.2011 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 874,63 m2'lik yerin davacılar adına tesciline ilişkin kısmının 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III-2 bendi gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2531, Karar No: 2013/19864, Tarih: 07.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2531 E.  ,  2013/19864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.04.2011 tarih ve 2005/562-2011/43 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05.11.2013 günü hazır bulunan davalı vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yıllardan beri tekstil sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalı tarafından TPE nezdinde tescil ettirilen ve üretilen kumaş deseni tasarımlarının bir kısmının Osmanlı dokuma sanatının örnekleri olduğunu, anonim desenlerin herkes tarafından kullanılması gerektiğini ileri sürerek, dava konusu tasarım tescillerinin iptalini ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, terkini talep edilen müvekkilinin tasarımlarının yeni ve özgün olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı adına tescilli dava konusu tasarımların, Osmanlı İmparatorluğu'nun çeşitli dönemlerinde dokunmuş, halen müze ve özel koleksiyonlarda sergilenen, pek çok yayında adı geçen desenler olduğu, desenlerin varyasyonlarındaki, kıvrım dalın eğimini düzeltmek, lale yaprağının rengini değiştirmek gibi küçük değişikliklerin, orijinal desene çağrışım yapılmasını engellemeyip, orijinal desenin etkisini azaltmaya, özgünleştirmeye yetmediği, davaya konu tasarımların, ... ve kumaş örneklerinden alındığı, 554 sayılı KHK'nin 5. maddesi uyarınca yeni ve ayırt edici nitelik taşımadığı, diğer bir deyişle anonim-klasik örneklere benzer (imitasyon) ürünler olarak değerlendirileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, 554 sayılı KHK hükümleri uyarınca davalı adına tescilli tasarımlarının iptali ile sicilden terkini istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, 554 sayılı KHK hükümleri uyarınca davalı adına tescilli tasarımlarının iptali ile sicilden terkini istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, dava dilekçesinde davalının 1065/1, 2, 7406/3, 5, 9, 12, 3186/2, 3, 5, 7, 9, 13, 15, 17, 21, 3075/7, 12, 16, 18, 19 numaralı çoklu kumaş deseni tasarımlarının hükümsüzlüğü istendiği halde, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporlarının hiçbirisinde, anılan dava konusu tasarımlardan hangilerinin değerlendirildiği hususları teker teker belirtilmemiş, yenilik koşulunun değerlendirmesinde esas alınan tasarımlar konusunda dosyaya hiçbir desen örneği sunulmamış, raporların tamamında genel bilgi ve soyut ifadelerle, dayanakları belirtilmeksizin görüş açıklanmıştır. Oysa, 554 sayılı KHK'nın 6. maddesinde kabul edilen mutlak yenilik koşulu kamu düzenine ilişkin olduğundan, taraflarca bildirilen delillerin yanında bilirkişilerin de özel ve teknik bilgilerine dayalı olarak araştırma ve değerlendirme yapmaları mümkün bulunmaktadır. Bu kapsamda mahkemece alınan bilirkişi raporlarının 554 sayılı KHK. hükümlerine uygun ve denetime elverişli olduğundan söz edilemez.

Bu itibarla mahkemece, yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak, davalıya ait dava konusu çoklu tasarımların tek tek numaralarının belirtilmesi ve her bir tasarımın daha önceden kamuya sunulmuş hangi tasarıma benzediği konusunda, desen örneklerinin de gösterilmesi suretiyle yenilik incelemesi yaptırılması ve bu şekilde hükmü izlemeye ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alındıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayanılarak, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Ayrıca TPE'ce dosyaya sunulan yazılarda, dava konusu çoklu tasarımlardan 3075 ve 3186 sayılı olanların yenilenmediğinden, 554 sayılı KHK'nın 36. maddesi uyarınca tasarım hakkının sona erdiği bildirilmiştir. Dava tarihi itibariyle hükümsüz bulunan bu tasarımlar hakkındaki davanın konusuz kalacağı tabiidir. Dava açılmasında hukuki yararın olup olmadığı ise dava şartıdır.

Bu durum karşısında mahkemece, dava tarihi itibariyle hükümsüz kalan davalı tasarımları hakkında iptal kararı verilmesi de doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabul şekline göre de, davacı vekilince sunulan 19.01.2007 tarihli ıslah dilekçesinde, dava konusu 3075 sayılı çoklu tasarımın TPE'ce bildirilen numaralarının, dava dilekçesinde iptali talep edilen numaralarından farklı olduğunun anlaşıldığı, buna göre 7, 12, 16, 18 ve 19 numaralarının yerine sırasıyla 8, 9, 17, 19 ve 20 numaralı tasarımların iptalini istedikleri bildirilmiş ve dava dilekçesi bu şekilde ıslah edilmiştir. Mahkemece buna rağmen 3075 sayılı çoklu tasarımın dava dilekçesinde belirtilen 7, 12, 16, 18 ve 19 numaralı tasarımlarının iptaline karar verilmesi dahi doğru olmamış, hükmün kabul şekline göre bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4401, Karar No: 2012/10847, Tarih: 05.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/4401 E.  ,  2012/10847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezasına mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, zimmete konu paranın; aynı kurumda çalışan başkonsolos ve muavin başkonsolos tarafından iade edilmiş olması, sanığın ödemelere itirazda bulunmayıp ilgililere parayı iade ettiğini ileri sürmesi ve suçunu ikrarı karşısında, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden bu hususa ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

01/01/1997 tarihli Hizmet Sözleşmesi'ne dayanarak ... Başkonsolosluğu'nda takipçi olarak çalışan ve 02/03/1998'den itibaren konsolosluk harçlarını tahsil etmekle ve konsolosluk hasılatını bankaya yatırmakla görevlendirilen sanığın, 16/03/1998-03/04/1998 tarihleri arasında tahsil ettiği paralardan; TCMB kayıtlarına göre 03/04/1998 tarihi itibariyle efektif alış değeri 9.768.891.275 TL olan 1.543.025 Belçika Frangını zimmetine geçirdiğinin anlaşılması karşısında;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.