muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1284, Karar No: 2024/4337, Tarih: 26.11.2024

Sözleşmenin 3.maddesinde, "Tarafların Yükümlülükleri";

“3.1.Müşteri, Proje'nin, inşaatının yapılabilmesi için ihtiyaç duyduğu finansmanın sağlanması ve uluslararası reasüransı yapılmış inşaat tamamlama sigortasına uygun bir yapının yürütülmesi için Garantörüm'den hizmet almayı istemektedir.”

Sözleşmenin 4.maddesinde "Hizmet Bedeli ve Diğer Ücretler";

"4.1.Garantörüm tarafından gerçekleştirilecek, finansman kaynaklarının oluşturulmasına ilişkin çalışmalar, görüşmeler ve müzakereler sonucunda, banka veya finansman sağlayan kurum veya kurumlar tarafından, Müşteriye tahsis edilecek olan, teminatlı veya teminatsız toplam Nakdi, Gayri Nakdi, Çek, Proje Finansmanı, Garantörlük (Konut Kredisi), İşletme Sermayesi limitlerinin toplamı üzerinden %1 oranında hizmet bedeli tutarı ve bu tutara isabet edecek KDV, Müşteri'nin kredi kullanımını takip eden 2 iş günü içerisinde, Garantörüm'ün, madde 4.4'de belirtilmiş olan banka hesabına, Garantörüm tarafından Müşteri'ye kesilecek fatura karşılığı, Müşteri tarafından, nakden ve defaten ödenecektir. Bankalar veya Finansman Kurumları tarafından Müşteriye tahsis edilen finansman limitlerinin kullanımı Müşteri inisiyatifinde olduğundan, limit tahsisini takip eden 10 gün içerisinde kullanım yapılmaması, Banka veya Finansman kurumları tarafından önerilen ve/veya onaylanan finansman limitinin ve/veya finansman yapısının müşteri tarafından kabul edilmemesi durumunda, Garantörüm'e ödenecek bedel değiştirmeyecek olup, Garantörüm tarafından kesilecek fatura karşılığı, fatura tarihini takip eden 3 iş günü içerisinde, Garantörüm'ün, madde 4.4'de belirtilmiş olan banka hesabına, Müşteri tarafından, nakden ve defaten ödenecektir." hükümleri bulunmaktadır.

Taraflar arasında her iki tarafça da kabul edilen mail yazışmalarına bakıldığında, sözleşmenin imzalanması aşamasında tarafların iletişime geçtiği, sözleşmenin ödeme başlıklı maddelerinin karşılıklı olarak tartışıldığı ve tarafların talepleri doğrultusunda değişikliklerin yapıldığı görülmüştür. Yani davalı şirketin basiretli tacir olarak sözleşmelerin tüm maddelerinin anlam ve sonuçlarını bilerek imzaladığı kabul edilmelidir. Yine sözleşme süresi içerisinde taraf yazışmalarına bakıldığında ise, davalının istediği finansman türüne ilişkin net bir söylemi bulunmamaktadır. Sözleşmenin konusu başlıklı 1. maddesinde, müşteri tarafından geliştirilmekte olan Prava Kartal Projesi (Proje) kapsamında tarafların işbirliği ile ilişki kuracağı, tarafların yükümlülükleri başlıklı 3. maddesinde ise müşterinin, Proje'nin, inşaatının yapılabilmesi için ihtiyaç duyduğu finansmanın sağlanması ve uluslararası reasüransı yapılmış inşaat tamamlama sigortasına uygun bir yapının yürütülmesi için davacıdan hizmet almayı istediği yazılıdır.

İlk Derece Mahkemesince, sözleşmenin maddelerinin amaçsal yoruma muhtaç kabul edilerek, davalı şirketin finansman sorunu bulunduğu, bu sorunu aşabilmek amacıyla projeye finansman sağlamak ve gerekirse projede bulunan gayrimenkullerin teminat gösterilerek kredi kullanma için sözleşme yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, sözleşmenin 4.1. maddesinde verilecek hizmet detaylı olarak yazılmış, tarafların mail yazışmalarından da sözleşme maddelerinin tartışılarak uygulamaya konulduğu görülmüştür. Bu durumda sözleşme içeriğinin lafzen açık ve tereddüte yer vermeyecek şekilde net olarak belirlendiği, yukarıda belirtilen sözleşmenin 1. ve 3.1. maddelerinde de açıkça sözleşmenin amacı ve tarafların yükümlülüklerinin belirtildiği anlaşılmış olup, bu nedenle sözleşmenin lafzi yorumu dışında taraf iradelerini ortadan kaldıracak amaçsal yorum yapılması ahde vefa ilkesini zedeleyeceğinden yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 04.11.2020 tarih ve 2020/36 E., 2020/645 K. sayılı kararının BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 26.11.2024 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Somut olayda davacı, aralarındaki sözleşmeye dayalı olarak kredi tahsisi işlemleri tamamlandığı halde hizmet bedelinin ödenmediğini belirtilerek hem hizmet bedeli hem ceza koşulu alacağına ilişkin olarak dava açmıştır. Davalı ise sözleşmenin nakit teminatlı kredi tahsisi işlemleri için düzenlenmediğini, ipotek karşılığı kredi temini için anlaşıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Taraflar arasındaki uyuşmazlık sözleşmenin yorumundan kaynaklanmaktadır

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK) 19. maddede sözleşmelerin yorumu düzenlenmiştir. Bu hükme göre; bir sözleşmenin türünün ve içeriğinin belirlenmesinde ve yorumlanmasında, tarafların yanlışlıkla veya gerçek amaçlarını gizlemek için kullandıkları sözcüklere bakılmaksızın, gerçek ve ortak iradeleri esas alınır. Bu hüküm yorum bakımından 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK) 1. maddede yer alan ve kanunların yorumlanmasında esas alınan “Kanun, sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda uygulanır” hükmünün sözleşme hukukuna yansıması niteliğindedir.

Sözleşmenin yorumu sözleşmede yer alan iradenin gerçek amacının ne olduğunu belirlemeyi sağlar. Sözleşmenin yorumunda bazen sujektif değerlendirmeler de önem taşıyabilir ise de ortalama bir standart ve ojektifleşebilmenin sağlanması için güven teorisi ile de hareket edilmelidir. Güven teorisi irade açıkamasının muhatabından karşı tarafın gerçek amacını belirleme konusunda çaba harcamasını kendi subjektif değerlendirmesi ile yetinmemesini arar.

Yorum yapılırken sözleşmedeki sözcükler (lafız) önem taşır. Ancak bazen en açık sözcükler bile gerçek iradenin belirlenmesinde önem taşımayabilir. Bunun dışında sözleşme öncesi görüşmeler ve işlemler, taraflar arasındaki o güne kadar ki ilişkiler de göz önünde tutulmalıdır. Güven teorisi sadece irade açıklamalarının yorumunda değil beyan hatasının bulunup bulunmadığının tesbitinde, yanlış anlaşılan hükümlerin açıklığa kavuşturulmasında, sözleşmelerde saklı tutulan konularda ve sözleşmenin tamamlanmasında (tamamlayıcı yorumunda) da başvurulan bir yorum metodudur (Prof. Dr. Ahmet M. Kılıçoğlu, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 18. Bası, Turhan Yayınları 2014).

Taraflar arasındaki sözleşmenin 3. maddesinde tarafların yükümlülükleri düzenlenmiştir. Sözleşmenin 3.1 maddesine göre davacı, Projenin inşaatının yapılabilmesi için davalı tarafın ihtiyaç duyduğu finansmanın sağlanması için hizmet verecek, 3.4. maddeye göre de Projenin inşaatı için ihtiyaç duyulan finansman kaynaklarının oluşturulması amacı ile Danışman olarak yerli ve/veya yabancı bankalar ile uygun yapının oluşturulması amacıyla çalışmalar yürütecektir. Sözleşmenin 4.1. maddesinde ise hizmet bedeli düzenlenmiş olup, Garantör (davacı) tarafından gerçekleştirilecek finansman kaynaklarının oluşturulmasına ilişkin çalışmalar, görüşmeler ve müzakereler sonucunda, banka veya finansman sağlayan kurum veya kurumlar tarafından, müşteriye tahsis edilecek olan teminatlı veya teminatsız toplam Nakdi, Gayri Nakdi, Çek, Proje Finansmanı, Garantörlük (konut Kredisi), İşletme Sermayesi limitlerinin tolamı üzerinden % 1 oranında hizmet bedeli ve KDV'si ödeneceği kararlaştırılmıştır.

Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde Projenin yerine getirilebilmesi için finansmana ihtiyaç duyulduğundan bu finansmanın teminini sağlayacak kredinin temini amacıyla davalı sözleşmeyi imzalamıştır. Sözleşmenin bu amacına uygun olarak yorumlanıp uygulanması gerekir.

Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde Projenin yerine getirilebilmesi için finansmana ihtiyaç duyulduğundan bu finansmanın teminini sağlayacak kredinin temini amacıyla davalı sözleşmeyi imzalamıştır. Sözleşmenin bu amacına uygun olarak yorumlanıp uygulanması gerekir.

Davacının ücrete hak kazandığını belirttiği kredi ise nakit teminatlı kredidir. Bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere nakit teminatlı kredide temin edilecek kredi kadar miktarın bankaya mevduat olarak yatırılması gerekir. Temin edilecek kadar parası olup bankaya mevduat olarak yatırabilecek kimsenin ise gerçek bir finansman ihtiyacından bahsedilemez. Bu nedenle davacının tahsis işlemlerini sağladığını belirttiği nakit teminatlı kredi çıkarılması işlemleri, sözleşmenin amacına uygun bir ifa olmadığından davacının bu işlemler nedeniyle hizmet bedeli talep etmesi ve bedelin ödenmemesi nedeniyle cezai şart talep etmesi yerinde değildir.

Diğer yandan taraflar arasındaki mail yazışmalarından asıl olarak ipotek teminatlı kredi temin edilmesinin istendiği ve asıl çalışmaların bu yönde yapıldığı anlaşılmaktadır. Tarafların sözleşme sonrası davranışları ve açıkladıkları iradeler ile de sözleşmenin nakit teminatlı kredi temini amacını taşımadığı da açıkça belirmiştir. Davacının nakit teminatlı kredi temininin ücreti gerektirdiği iddiası bu yönüyle de yerinde değildir.

Sözleşmede teminatlı veya teminatsız toplam Nakdi, Gayri Nakdi krediden söz edilmiş ise de buradaki nakdi ve gayri nakdi ifadeleri nakit teminatlı kredi temininin de sözleşmeyle kararlaştırıldığı anlamına gelmemektedir. Zira buradaki ifadeler temin edilecek kredilerin niteliğini ifade etmekte olup temin edilecek kredilerin teminatına ilişkin ifadeler değildir.

Nakdi kredide para olarak nakden alınabilecek kredi kastedilirken, gayri nakdi kredide para yerine teminat mektubu verilmesi gibi üçüncü kişilere sunulabilecek güvenceler diğer bir ifadeyle banka taahhütleri kastedilmektedir. Bu nedenle sözleşmedeki nakdi ve gayri nakdi ifadeleri nedeniyle nakit teminatlı kredi temin edilmesi, sözleşmede kararlaştırılan şekilde kredi temin edildiği anlamına da gelmemektedir.

Bu durumda nakit teminatlı kredi temin edilmesi finansman teminine yarayacak kredi temini olarak sözleşmede belirtilen edimin yerine getirildiği anlamına gelmediğinden davacı finansman temini nedeniyle hizmet bedeli talep edemeyeceği gibi buna bağlı olarak cezai şart alacağı istemekte de haklı değildir.

Mahkemece yukarıda açıklanan nedenlere uygun bir gerekçe ve sonuç içerir biçimde davanın reddine karar verilmesi yerinde ve isabetli olduğu için hükmün onanması gerektiği görüşünde olduğumdan hükmün bozulması yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/327, Karar No: 2017/847, Tarih: 07.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/327 E.  ,  2017/847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 07/02/2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı vekili Av.... ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat ....00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ....401.65.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, ... duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen ....480 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, HUMK'nun 440/... maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere,HUMK'nun 440/... maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

07.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7133, Karar No: 2022/11, Tarih: 10.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/7133 E.  ,  2022/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : AKSARAY 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 02/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 10/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14045, Karar No: 2010/6025, Tarih: 27.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/14045 E.  ,  2010/6025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.09.2008 tarih ve 2007/172-2008/93 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında akdedilen 10.09.2001 tarihli sözleşme uyarınca müvekkilinin hazırlamış olduğu eserin yayımlama, satış ve pazarlama haklarının davalıya verildiğini, davalının sözleşmenin 9 ve 10 ncu maddelerine aykırı davrandığını, müvekkiline sözleşmede kararlaştırılan telif bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, sözleşmede belirtilen kitabın müvekkiline aidiyetinin tespitine, davalının tecavüzünün kaldırılmasına, yayımlanmış olan kitabın sözleşmeye uygun hale getirilmesine, 5.000.000.000 TL manevi ve yapılan ıslah sonucu 3.333.333.200 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu sözleşmenin davacı ile ... Basım Yayın Matbaacılık San.ve Tic.Ltd.Şti. arasında imzalanmış olduğunu, müvekkilinin taraf sıfatının bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, davaya konu eserin davacıya ait olmadığını savunarak, davanın husumet ve esas yönlerinden reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu sözleşmede belirtilen eserin hak sahibinin davacı olduğunun tespitine, davalının davacıya ait telif hakkına tecavüzünün kaldırılmasına, kitabın yanların sözleştikleri biçimde basılması gerektiğine, 3.333,33 YTL maddi ve 4.000,00 YTL manevi tazminatın davalıdan faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu sözleşmede belirtilen eserin hak sahibinin davacı olduğunun tespitine, davalının davacıya ait telif hakkına tecavüzünün kaldırılmasına, kitabın yanların sözleştikleri biçimde basılması gerektiğine, 3.333,33 YTL maddi ve 4.000,00 YTL manevi tazminatın davalıdan faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, sözleşmeye aykırı davranılması sonucu uğranılan maddi ve manevi zararların tazmini, sözleşmede belirtilen kitabın davacıya ait olduğunun tespiti ile yayımlanmış kitabın sözleşmeye uygun hale getirilmesi istemlerine ilişkindir.Davacı, davasını 10.09.2001 tarihli sözleşmeye dayandırmıştır.Davaya konu sözleşme incelendiğinde sözleşmenin davacı ile ... Basım Yayın Matbaacılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi arasında imzalanmış olduğu, davalı olarak gösterilen ...’un sözleşmenin imzalandığı tarihte anılan şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili şirket müdürü bulunduğu, davalının sözleşmeyi şirket unvanı altında imzaladığı, ticaret sicil memurluğundan gelen yazı ve şirkete ait sicil dosyasından sözleşmede ... Yayıncılık’ın adresi olarak gösterilen yerin anılan şirketin merkezi olduğunun anlaşılmasına göre sözleşmenin ... ile değil, onun temsile yetkili bulunduğu dava dışı şirket ile imzalanmış olduğunun kabulü gerekirken davalının bu yöndeki husumet itirazının reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu durumda, davacının dayandığı sözleşmenin dava dışı şirket ile imzalanmış olduğu, sözleşmenin nispiliği ilkesi uyarınca bu sözleşmeden doğan tüm hak ve borçların davalı temsilci uhdesinde doğmayıp, dava dışı anılan şirket uhdesinde doğmuş olduğu, davalının sadece sözleşmenin tarafı olan şirketin yetkilisi ve temsilcisi olduğu, sözleşmeyi de bu sıfatla imzaladığı, şirket temsilcilerinin şirket namına yapmış oldukları muamele ve mukavelelerden şirket sorumlu olup, temsilcilerin şahsi sorumluluğu bulunmadığından sözleşmeye dayalı olarak açılan işbu davada davalı pasif husumete ehil olmadığından davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre de, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21609, Karar No: 2014/18630, Tarih: 20.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/21609 E.  ,  2014/18630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menderes 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2009

NUMARASI : 2001/210-2009/712

Hazine ile M.. Ö.., Özdere Belediye Başkanlığı aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne kısmen reddine dair Menderes 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 11.12.2009 gün ve 210/712 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı M.. Ö.. vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, Menderes İlçesi, Ö.. Beldesi, Ötealan mevkiinde ki ... nolu parselin doğusunda bulunan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki tahmini 11-12 dekarlık tapusuz yere davalı tarafından müdahale edildiğini, taşınmazın 1956 yılında yapılan tapulama çalışmasında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki "fundalık çalılık" yerlerden olduğundan bahisle tapulama harici bırakıldığını, davalının yakın zamanda söz konusu taşınmazı işgal ederek narenciye ağacı dikip ev yaparak kullandığını belirterek, davalının vaki müdahalesinin menine üzerindeki ağaç ve ev niteliğindeki muhtesatların masrafı davalıdan alınarak kaldırılmasına ve taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.

Davalı M.. Ö.. vekili, dava konusu taşınmazın batısında kalan 564 nolu parseli 17.11.2000 tarihinde müvekkilinin tapuda yapılan satış sonucunda edindiğini, aslen işbu tapulu taşınmaz gibi dava konusu edilen taşınmaz her ne kadar kadastro tespiti sırasında sehven tescil harici bırakılmış ise de tespitten sonra “Kerimler” olarak bilinen aile tarafından imar ve ihyasına devam edilerek tamamlanan ve 30 yılı aşkın zamandır nizasız ve fasılasız zilyetliklerinin sürdüğünü, dava konusu taşınmazın da ekilip biçilen bir tarım arazisi niteliğinde olup, aslında bitişiğindeki tapulu 564 nolu parselin devamı niteliğinde olduğunu, Kerimler sülalesinin önceleri bu taşınmazlarda tütün ekerek tarımsal faaliyette bulunduklarını, 30 yıldan fazla zilyetliklerinin sürdüğünü, 2000 yılında zilyetliğin müvekkiline devredildiğini, zilyetliğin devri aşamasında Abdülkerim Sönmez adlı şahsın dava konusu yerle ilgili olarak açtığı tescil davasının Menderes Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1997/515 esas nolu dosyasında devam ettiğini, bu nedenle zilyetliğin devri konusunda taraflar arasında haricen 17.11.2000 tarihli bir sözleşme yaptıklarını ve zilyetliğin fiilen de müvekkiline devredildiğinden haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddini ve yargılama giderleri ve ücreti vekaletin karşı tarafa yükletilmesini savunmuştur.

Davalı Özdere Belediye Başkanlığı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Özdere Belediye Başkanlığı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan keşiflerde bilirkişi raporuna ekli krokide belirtilen A ve B harfleriyle gösterilen bölümlerde Hazine'nin tescil talebi olduğundan ve Hazine adına tescil şartları gerçekleşmiş bulunduğundan tarım arazisi vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, krokide C harfiyle gösterilen bölümün dere yatağı vasfında olduğu anlaşıldığından Hazine adına tesciline, dava dilekçesiyle tescil talep edilen ve bilirkişi raporunda D harfiyle gösterilen bölümün Menderes Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 07.03.2008 tarihli 2005/1140 Esas, 2008/209 Karar sayılı 05.05.2009 kesinleşme tarihli kararı ile M.. Ö.. adına tescil edildiği anlaşıldığından bu bölüm için açılan davanın reddine, dava konusu A, B ve C harfleriyle Hazine adına tesciline karar verilen bölümlerde davalının hukuken korunması gereken bir hakkı olmadığı halde bu bölümlere davalının müdahale ettiği anlaşıldığından haksız müdahalesinin men'ine ve muhtesatların kal'ine karar verilmiştir. Hüküm davalı M.. Ö.. vekili tarafından A, B ve C harfleri ile işaretli yerler hakkında verilen karar yönünden bozulması için temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazlar hakkında daha önceden A.. S.. tarafından M.. H.. ve Özdere Belediye Başkanlığı hasım gösterilerek açılan tapusuz taşınmazın tescili davasında, fen bilirkişi raporunda A, B ve C harfleri ile işaretli olarak gösterilen tescil harici bırakılan bu yerler hakkında Menderes Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 07.03.2008 tarih 2005/1140 Esas, 2008/209 Karar sayılı Yargıtay denetiminden geçerek 23.10.2008 onama tarihli 05.05.2009 kesinleşme tarihli bir kararı vardır. Söz konusu kesinleşen kararda yeniden dava konusu yapılan ve tescili talep edilen A, B ve C harfi ile işaretli yerlerin dere yatağı olduğu hususu kesinleşmiştir.

Davaya konu taşınmaz kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak kadastro harici bırakılan yerlerdendir. Bu husus Yargıtay bozma ilamları ile kesinleşmiştir.

3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 18.maddesinde; tescile tabi bulunan taşınmaz mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlaması mümkün olan yerler Hazine adına tespit olunur. Orta malları, hizmet malları, ormanlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun, olmasın kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap edilemez hükmü düzenlenmiştir.