muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/407, Karar No: 2014/14397, Tarih: 10.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/407 E.  ,  2014/14397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre nitelikli dolandırıcılık)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için, kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın, sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa, dolandırıcılıktan bahsedilemez, şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir.

Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanununun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır.Kredi kurumu banka olmamasına karşın, faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Somut olayda; sanık ...'ın 10.07.2006 tarihinde Manavgat ... Şubesi'ne (birleşmekle Manavgat ... Şubesi olan) geldiği, kendisini Manavgat ilçesine yeni tayin olan komiser yardımcısı olarak tanıttığı, banka müdürü olan tanık olarak beyanı alınan ... ... odasına girdiği, kendisine eşinin mirası ile ilgili olarak bir miktar paranın geleceğini, vadeli mevduat hesabı açtırmak istediğini söylediği, bir süre bu şekilde sohbet ettiği, daha sonra annesine vermek üzere 6.000 euroya ihtiyacı olduğunu söylediği, kısa sürede bankaya paranın havale yoluyla geleceğini söyleyerek güven sağladığı, banka müdürü olan tanığın bankadaki gişe görevlisi tanık ... ... çağırdığı, sanığı tanıtarak yardımcı olunmasını söylediği, sanık ile tanık ... müdür odasından ayrılarak gişelerin olduğu bölüme geldikleri, tanık ... ... müdürün tanıdığı sandığı sanığa 6.000 euroyu sanığın sergilemiş olduğu davranış neticesinde oluşan güven ilişkisine dayalı olarak hiç bir belge almaksızın elden verdiği, sanığın müdür odasına doğru yöneldiği, daha sonra müdür odasına girmeden bankadan ayrıldığı, sanığın geleceğini söylediği paranın gelmemesi üzerine tanık ... ... banka müdürünün odasına gittiği, parayı verdiği sanığın parasının gelmediğini müdüre söylediği, bu şekilde olayın açığa çıktığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; tanıkların ifadeleri, sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14572, Karar No: 2013/21162, Tarih: 22.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14572 E.  ,  2013/21162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.10.2010 gün ve 2007/535-2010/478 sayılı kararı bozan Daire’nin 06.05.2013 gün ve 2013/2821-2013/9160 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Çayırhan Termik Santrali ve bu santrale kömür temin eden maden sahasının işletilmesi ve rehabilitasyonu ile görevlendirildiğini, bu kapsamda müvekkili ile Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı arasında imtiyaz sözleşmesi ve bu çerçevede TEAŞ Genel Müdürlüğü ile de elektrik satış anlaşması ve devir sözleşmelerinin 23.06.2000 tarihinde imzalandığını, sözleşmeler uyarınca müvekkili şirketin garanti ettiği elektriği üretip davalı kuruma teslim etmek zorunda olduğunu, santralin o tarihte inşaat ve montajı devam eden 3. ve 4. ünitelerinin geçici kabulünün yapılmasından sonra 04.10.2001 tarihinde müvekkili şirkete fiilen devredildiğini, geçici kabul sırasında davalı kurum tarafından tespit edilen eksik ve kusurlu işler geçici kabul sonrasında da ortaya çıkan kusurlu işlerin sözleşme ve eklerine göre tamamlanması yapımcı firmaların yükümlülüğünde olduğunu, 3. ve 4. ünitelerin müvekkiline devrinden sonra davalının bilgisi ve talimatı ile bu işler müvekkilince döviz ve TL bazında harcamalar yapılarak giderildiğini, taahhüt edilen elektrik üretimin bu şekilde gerçekleştirilebildiğini, daha sonra yapılan kesin kabul çalışmaları sırasında da müvekkilince yapılan harcamaların davalı kurumca da kabul edilerek yapımcı firmaların istihkakından kesildiğini, davalı kurumun yapılan bu harcamaları yapımcılardan tahsil ettiği halde müvekkili şirkete ödemediğini, davalıya gönderilen ihtarın da sonuçsuz kaldığını, ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 500.000 TL'nin 01.03.2007 temerrüt tarihinden işleyecek reeskont faizi ile tahsilini, talep ve dava etmiş, 02.10.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile de toplam 779.875,95 TL alacağın faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve kısmen benimsenen bilirkişi raporlarına göre, ıslah edilen davanın kısmen kabulü ile 644.877,45 TL'nin 02.03.2007 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5435, Karar No: 2019/1351, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5435 E.  ,  2019/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11719, Karar No: 2024/13351, Tarih: 19.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/11719 E.  ,  2024/13351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1513 E., 2024/796 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/104 E., 2022/209 K.

Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ile aksi yöndeki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin babasının davalılardan NV Turkse Perenco tesislerinde işçi olarak 15.04.1960 tarihinde işe başladığını ve 13.02.2013 tarihine kadar çalıştığını, ancak ne kadar çalıştığının kayıtlara geçmediğini, ayrıca babası ...’ın çiftçilik belgesi olduğunu ve TMO 24.07.2009-03.07.2012 tarihleri arasında 7 defa buğday sattığını, müvekkilinin ailenin tek ... kızı olduğunu, babasının emeklilik süresinin dolduğunu düşünerek babasından maaş alabilmek için Kuruma başvurduğunu, ancak prim gün sayısının eksik olduğu gerekçesi ile talebinin reddedildiğini beyanla; müvekkilinin murisinin sigortalı başlangıç tarihinin ve NV Turkse Perenco şirketine ait işyerindeki çalışmalarının tespiti, TMO'ne 24.07.2009-03.07.2012 tarihlerinde 7 defa buğday sattığı göz önüne alınarak prim gün sayısına eklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı talebine göre çalışma süreleri yönünden bir çakışmanın olduğunu, bunun açıklığa kavuşturulması gerektiğini, hizmet tespiti davalarının kamu düzenini ilgilendirdiğinden Yargıtay 10. H.D'nin yerleşmiş içtihatları doğrultusunda gerekli incelme ve araştırmaların yapılması gerektiğini, 5510 sayılı Kanun gereğince davanın 5 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğunu, Kurum kayıtlarının tetkikinde, davacının dava konusu dönemde diğer davalı yanında çalıştığını gösterir her hangi bir kayda rastlanmadığını beyanla; davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı TMO vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ...’ın murisi ...’ın 24.07.2009-03.07.2012 tarihleri arasında Kuruma buğday sattığını, ürün bedelinden Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığını ve SGK (Bağ-Kur)'ya aktarıldığını, müvekkili Kurumun kendisine yükletilen yükümlülüğü eksiksiz yerine getirdiğini, müvekkili Kuruma husumet yöneltilemeyeceğini, prim kesintilerine rağmen resen kayıt ve tescil yükümlülüğünün Bağ-Kur’a ait olduğunu beyanla; husumet ve esastan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı, evraklar birlikte değerlendirildiğinde; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacı ... 'ın babası, ... ...'ın (T.C. kimlik no: 26698589610) 01.08.2009-03.07.2012 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun'a göre zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalılığı kapsamında zirai faaliyetlerde çalışması olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı ... yönünden açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, husumet sıfatlarının olmadığını, hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunu, bordro tanıkları dinlenmeden karar verildiğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, eksik inceleme ve araştırma sonucu Mahkeme tarafından verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini istinaf başvuru sebepleri olarak belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; tefrik kararı verilen hizmet akdine tabi sigortalılık tespitine dair davanın reddine karar verildiğinin ve kesinleştiğinin anlaşıldığı, çakışan sigortalılık durumunun bulunmadığı, 24.07.2009, 2011, 2012 yıllarında davacı adına tevkifat yapıldığı anlaşılmakla mevcut şekilde karar verildiği, bu halde davalı SGK vekili tarafından ileri sürülen tüm istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri yerinde olmayıp, incelenen kararın; dava dosyası kapsamında mevcut maddi delillere uygun, yasal ve hukuksal gerekçelere dayandığı, delillerin takdirinde herhangi bir isabetsizlik ve kamu düzenine aykırı bir halin varlığının tespit edilemediği dikkate alınmak sureti ile davalı SGK vekili  tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılık süresinin tespiti ve aksine Kurum işleminin iptaline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2926 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılık süresinin tespiti ve aksine Kurum işleminin iptaline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2926 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3049, Karar No: 2014/8871, Tarih: 28.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3049 E.  ,  2014/8871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü ... ... mevkii ... ada ... parsel sayılı 6536,45 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle, ceddinden intikalen ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiş ve 31.12.2010 tarih ve 31.01.2011 tarihleri arasında ilân edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, 24.01.2011 havale tarihli dilekçe ile; çekişmeli taşınmazın taşlık, kayalık, çalılık ve çetilik vasfında devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, imar ve ihyasının olmadığı, zilyetlikle edinilemeyeceği iddiasıyla komisyon tesbitin iptali ve Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Davacılar ... ve arkadaşları vekili, 24.01.2011 havale tarihli dilekçe ile; davaya konu taşınmazın 1/2 hissenin ... mirasçılarına, 1/4 hissesinin davalıya, 1/8 hissesinin ... mirasçılarına, 1/8 hissesinin ... mirasçılarına ait olduğu iddiasıyla tesbitin iptali ve mirasçılar adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, aynı parsele ilişkin ayrı ayrı açılan davalar birleştirildikten sonra, davacı Hazinenin davasının kabulüne, davacı gerçek kişilerin davasının reddine ve çekişmeli parselin tespitinin iptali ile Hazine adına tapuya tesciline, taşınmazın 3. derecede doğal sit alanında kaldığının 2863 sayılı Kanunun 7. maddesi uyarınca tapu kütüğünün beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilân edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahdidi ile daha sonra 1981 yılında yapılan sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun, 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması ile 1991 yılında yapılan 3302 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması dava tarihinden önce kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada davacılar ve davalı gerçek kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı imar ve ihyaya dayalı kazandırıcı zamanaşımı

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada davacılar ve davalı gerçek kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı imar ve ihyaya dayalı kazandırıcı zamanaşımı

zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 28/10/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13241, Karar No: 2012/29461, Tarih: 15.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/13241 E.  ,  2012/29461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 23.02.2012 tarih ve 2011/18746 Esas, 2012/4823 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Alacaklının karar düzeltme isteminin incelenmesinde;

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 43,90 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

2) Borçlunun karar düzeltme isteminin incelenmesinde;

Sair karar düzeltme istemleri yerinde değil ise de;

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine konu yapılan senedin, alacaklı tarafça da içeriği benimsenen protokol gereğince verildiği ve protokolde belirtilen hususların gerçekleşip gerçekleşmediği ile alacağın tahsilinin gerekip gerekmediğinin yargılamayı gerektirdiği, dosya kapsamına ve yasaya uygun olarak belirlendiğine ve  mahkemece de kabul edildiği göre; İİK’nun 170/a-2. maddesi hükmüne göre takibin iptaline karar verilmesi gerekirken takibin durdurulmasına karar verilmesi isabetsiz olup, mahkeme  kararının bu gerekçe ile bozulması gerekir ise de; anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını  zorunlu kılmadığından mahkeme kararı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Borçlunun karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 09.03.2011 tarih ve 2010/393 Esas, 2011/103 Karar sayılı  kararının hüküm bölümünün (1) no’lu bendinde yer alan “...takibin durdurulmasına,” sözcüklerinin karar metninden çıkartılmasına, yerine "takibin iptaline" sözcüklerinin yazılmasına,  kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.