muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12514, Karar No: 2024/11735, Tarih: 25.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12514 E.  ,  2024/11735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1800 E., 2023/1940 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Osmaneli Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/42 E., 2023/88 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı şirkete ait fabrikada 1989-1998 yılları arasında küvet taşlama işinde aralıksız olarak çalıştığını, gerekli önlemlerin alınmaması sebebiyle meslek hastalığına yakalanan davacının çalışma gücünü %47,44 oranında kaybettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 40.000 TL maddi ve 60.000 TL manevi tazminatın meslek hastalığının ortaya çıktığı 17.10.2007 tarihinden yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, 21.01.2020 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminata ilişkin talebini 199.271,00 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı işyerinden ayrıldıktan sonra başka işyerlerinde çalıştığını, şirketteki çalışması ile meslek hastalığı arasındaki illiyet bağının koptuğunu, davanın zaman aşımından reddinin gerektiğini, hastalığın yükümlülük süresinin de 10 yıl olduğunu, müvekkili şirketten ayrıldıktan sonra da aynı niteliklerdeki işlerde çalışması sebebiyle bu hastalığa maruz kaldığının ortada olduğunu, şirketin işçi ve iş güvenliği ilkelerine uygun bir biçimde çalışma ortamı yaratarak koruyucu malzemeleri bulundurduğunu talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece daha önceki tarihli yapılan yargılama kapsamında verilen hükmün davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 2020/2434 Esas 2021/217 Karar sayılı ilamı ile davacı işçinin meslek hastalığının başlangıç tarihi dikkate alınarak davalı iş yerinde çalışmasının davacıyı ne oranda maluliyete uğrattığı, davacının çalışmış olduğu diğer iş yerlerinin maluliyete etkisi olup olmadığı hususları ve davalı işyerinin kusur oranının bilirkişi heyetine alınacak göğüs hastalıkları uzmanının da görüşünün belirlenerek yeniden tanzim olunması gerekiği belirtilerek Mahkemenin kararının kaldırıldığını, istinaf ilamı sonrasında tanzim olunan 21.03.2022 havale tarihli Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu raporunda davacının davalı iş yerinde çalışmasından dolayı %56 oranında maluliyete uğradığının belirtildiği, 20.09.2022 havale tarihli kusur raporunda davalı şirketin %100 oranında kusurlu bulunduğunun anlaşıldığı, ilgili raporların hükme esas alınabilir, denetlenebilir ve açıklayıcı olduğu yine ilgili istinaf ilamında değinilen hususları karşılar nitelikte bulunduğu kanaatiyle dosyanın hesap bilirkişisine tevdii olunduğu, raporda yapılan ödemelerin mahsubu sonucu davacının zararının 1.083.612,18 TL olduğunun belirlendiği, davacı vekili tarafından yapılan ıslah talebinin bu sınır içerisinde bulunduğu anlaşılarak maddi tazminat talebinin kabulü gerektiği, manevi tazminat talebi yönünden; meslekte kazanma gücü kaybının davacının hayatına etkisi, davacının müterafik kusur oranı, sosyal ve ekonomik durumu, meslekte kazanma gücü kaybı nedeni ile meydana gelen zararın derecesi, davacının işbu zarar nedeni ile çektiği ve çekeceği üzüntü, ülkenin ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü, 26.06.1966 gün 7/7 sayılı YİBK'da belirtilen ilkeler ve hak nesafet kuralları gözönünde tutularak takdir edilen ve hükümde gösterilen manevi tazminat miktarının davacıda bir tatmin duygusu yaratabileceği, olayı arzu edilen ... getirmeyeceği ve karşı tarafın mahvına yol açmayacağı sonuç ve inancına varılarak manevi tazminat talebinin de kabulüne karar verildiği gerekçesiyle, "davacı tarafın ıslah talebi doğrultusunda 199.271,00 TL maddi tazminatın hastalığın teşhis tarihi olan 05.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, davacı tarafın maddi tazminat yönünden fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına, manevi tazminat talebinin kabulü ile 60.000,00 TL manevi tazminatın hastalığın teşhis tarihi olan 05.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ileri sürülen istinaf sebepleri ile kamu düzenine ilişkin hususların inceleme konusu yapıldığı, Mahkemece hükme esas alınan 14.09.2022 tarihli kusur raporunun, meslek hastalığının meydana geldiği alandan seçilen ve aynı zamanda işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanı olan bilirkişiler tarafından ve meslek hastalığının başlangıç tarihi itibarıyla uygulanması gerekli 6331 Sayılı Kanun ile ilgili mevzuat hükümlerine uygun olarak düzenlendikleri, gerekçeli, hüküm tesisine elverişli ve yeterli oldukları, kusur oranlarının dayanakları belirtilmek suretiyle tespit edildiği anlaşıldığından Mahkemece kazanın meydana gelmesinde davalı işverenin % 100 oranında kusurlu bulunduğu, olayda kaçınılmazlık unsurunun bulunmadığının kabulünde isabetsizlik görülmediği, dava konusu meslek hastalığının meydana geldiği tarihi ve maluliyetin kesinleştiği tarihler dikkate alındığında, 10 yıllık zamanaşımı süresinin dava ve ıslah tarihi itibariyle dolmamış olduğu, davalının istinaf talebinin yerinde olmadığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, aradan geçen zaman ve davacının işyerinden ayrıldıktan sonra başka işlerde çalıştığının sabit olmasına göre illiyet bağı koptuğundan davalı şirketin sorumluluğu bulunmadığını, zamanaşımı itirazının ve yükümlülük süresinin dikkate alınmadığını, iş sağlığı ve güvenliğine dair tüm önlemlerin alındığını, işverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınmadan karar verildiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 01.11.1989 ile 23.10.1998 tarihleri arasında davalı işyerinde küvet temizleme, taşlama bölümünde çalıştığı, küvet taşlama bölümünde yoğun toza maruz kaldığı iddiası ile meslek hastalığına bağlı tazminat talep ettiği, SGK denetmen raporu ile sigortalının meslek hastalığına tutulmasına sebebiyet verdiği tespit edilen ... ..A.Ş.'nin meslek hastalığının ortaya çıkmasında kusurlu olduğu ve kusur oranının %100 olduğunun belirtildiği, Mahkemece kusur oran ve aidiyetinin belirlenmesi için alınan bilirkişi raporlarında davalı ... Basınçlı Döküm AŞ'nin %100 kusurlu olduğu, davacının kusuru bulunmadığı, kaçınılmazlık olgusundan bahsedilemeyeceğinin ifade edildiği, Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 05.12.2014 tarihli sağlık kurulu raporuna istinaden Kurum Sağlık Kurulunun 17.11.2015 tarihli kararında %47,44 mesleki hastalık tespit edildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 09.11.2017 tarihli kararında “sigortalı hakkında İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 05.12.2014 tarihli raporda adı geçende q/t 2/3 düzeyinde pnömokonyoz (silikotüberküloz) ve ileri derecede restriktif tipte solunum fonksiyon bozukluğu meslek hastalığı olup, buna göre yükümlülük süresinin uzatılmasına, maluliyet oranının düzeltme kaydıyla E Cetveline göre %49,6 olduğuna, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiğinin belirtildiği, ATK 3.İhtisas Kurulunun 26.08.2019 tarihli kararında, halihazırda q/q 3/3 düzeyinde pnömokonyoz meslek hastalığı olduğu, meslek hastalığının başlangıç tarihinin dosyada mevcut belgelere göre 05.12.2014 tarihi olduğu, hastalığının yıllar içinde progrese ettiği, incelenen son 16.04.2019 tarihine göre q/q 3/3 düzeyinde pnömokonyoz olduğu, kişide ağır derecede restriktif solunum fonksiyon bozukluğu olduğuna göre; E cetveline göre %56.0 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, meslek hastalığının başlangıç tarihinin 05.12.2014 olduğunun bildirildiği, Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararından sonra alınan ATK 2.Üst Kurulunun 24.02.2022 tarihli raporunda " hâlihazırda q/q 3/3 düzeyinde pnömokonyoz meslek hastalığı olduğu, meslek hastalığının başlangıç tarihinin dosyada mevcut belgelere göre 05.12.2014 olduğu, hastalığının yıllar içinde progrese olduğu, pnömokonyoz meslek hastalığı nedeniyle %56.0 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, 2007 yılında çekilen akciğer grafisinde bilateral nodüler opasiteler olduğunun izlendiği değerlendirildiğinde kişide yükümlülük süresi içinde meslek hastalığının geliştiği davalı iş yerindeki çalışmalara ait maluliyet oranının %56.0 olduğu" şeklinde görüş bildirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesinin 19.02.2020 tarihli 2017/10 Esas 2020/22 Karar sayılı kararına esas alınan 13.01.2020 tarihli hesap raporunda, davacı vekili 23.10.2019 tarihli duruşmada hesaplamaların %47,44 maluliyet oranı üzerinden yapılması talebinde bulunduğundan bilirkişi tarafından %47,44 sürekli iş göremezlik oranına göre ve işlemiş dönem sonu 31.12.2020 esas alınmak suretiyle %100 kusur oranı ve asgari ücrete göre bakiye ömür süresinin belirlenmesinde PMF 1931 tablosu esas alınarak Kurumca rücuya tabi peşin sermaye değeri ve fiili ödemenin mahsubundan sonra zararın 199.271,00 TL olarak hesapladığı, davacı vekilinin 27.01.2020 tarihinde tebliğ edilen bu rapora itiraz etmediği, bu tutar üzerinden talebini arttırdığı ve Mahkemece verilen karara karşı istinaf yoluna başvurmadığı, davalı tarafın istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak dosyanın Mahkemesine gönderilmesinden sonra alınan 27.03.2023 tarihli hesap raporunda, tarafların PMF 1931 tablosuna göre bakiye ömür süresinin belirlenmesine itirazı olmadığı halde, TRH 2010 tablosu esas alınarak bakiye ömrün belirlendiği, sürekli iş göremezlik oranının %56 olarak esas alındığı ve işlemiş dönem sonunun 31.12.2023 olarak ileri çekildiği anlaşılmaktadır.

Davacının ilk karara esas alınan 13.01.2020 tarihli hesap raporuna, bu raporda tazminatın belirlenmesinde dikkate alınan %47,44 sürekli iş göremezlik oranına ve PMF 1931 tablosuna itirazı bulunmaması ve bu hesap raporu ile belirlenen tutar üzerinden kabul edilen maddi tazminat miktarına karşı istinaf yoluna başvurmaması nedeniyle davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmeksizin, davalının istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 10.02.2021 tarihli 2020/2434 Esas, 2021/217 Karar sayılı kaldırma kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince %56 sürekli iş göremezlik derecesi ve THR 2010 tablosuna göre güncel asgari ücret dikkate alınarak hesaplama yapılmak suretiyle 1.083.612,18 TL olarak maddi zararın belirlendiği hesap raporunun hükme esas alınması ve fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak suretiyle hüküm kurulması isabetsizdir.

2.Öte yandan, meslek hastalığının tekrarlanan sebeplerle ya da işin yürütümü şartları nedeniyle zaman içinde gerçekleştiği olgusu gözetilerek bütün tedbirlere rağmen söz konusu hastalığın belirli bir zaman sonra gerçekleşeceği dikkate alınarak işverenlik kusurundan az bir miktar oranın tenzili gerektiği hususu gözetilmeksizin tam kusur üzerinden yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10286, Karar No: 2015/10481, Tarih: 26.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/10286 E.  ,  2015/10481 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2012/630-2013/1368

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalılardan ... Şti. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı ve kiralanan araçlardaki hasar nedeniyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, takibin 34.137,87 TL asıl alacak yönünden devamına karar verilmiş, hüküm davalı kiracı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin hasar bedelinden oluşan alacak istemine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Dava tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanununun 256.maddesi ve 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 Sayılı T.B.K.’nun 316. maddesi hükmü uyarınca “kiracı kiralananı tam bir özenle kullanmak ve aynı kanunun 334. (B.K.’nun 266.) maddesi gereğince sözleşme sonunda aldığı hali ile kiralayana teslim etmekle yükümlüdür. Ancak kiracı sözleşmeye uygun kullanma dolayısıyla oluşan eskime ve bozulmalardan sorumlu olmayıp münhasıran kötü kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasardan sorumludur.” Hakim kendi hukuki bilgisi ile çözülemeyecek, uzmanlık gerektiren hususlarda bilirkişi incelemesi yaptırabilir, uzman kişilerden görüş alabilir.

Dava konusu kiralananda hor kullanmadan kaynaklanan bir hasar meydana gelip gelmediği, hasar meydana gelmiş ise bu hasarın ne kadar sürede ve kaç paraya giderilebileceği Hakimin hukuki bilgisi ile çözebileceği hususlardan değildir. Hakim bu gibi durumlarda bilirkişi incelemesi yaptırmalıdır.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının araçları teslim ederken araçlardaki hasarın tespit edildiğini, hasarları sözleşme uyarınca karşılamak zorunda olduğunu belirtmiştir.

Dava konusu kiralananda hor kullanmadan kaynaklanan bir hasar meydana gelip gelmediği, hasar meydana gelmiş ise bu hasarın ne kadar sürede ve kaç paraya giderilebileceği Hakimin hukuki bilgisi ile çözebileceği hususlardan değildir. Hakim bu gibi durumlarda bilirkişi incelemesi yaptırmalıdır.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının araçları teslim ederken araçlardaki hasarın tespit edildiğini, hasarları sözleşme uyarınca karşılamak zorunda olduğunu belirtmiştir.

Taraflar arasında imzalanan araç kirasına ilişkin 14.01.2009 başlangıç tarihli ve 36 ay süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 7/f maddesinde; "bakım ve onarım dışında, özensiz, kötü kullanım ve kullanıcı hatası ile ve sair sebeplerle oluşacak masraflar kiracı tarafından karşılanacaktır. "düzenlemesi bulunmaktadır. Dosyada mevcut kira sonu araç teslim tutanaklarının incelenmesinden araçlarda davlunbaz hasarı, koltuklarda yoğun kir, çizik, kırık far, kaportada ezik gibi hasarların tespit edildiği, tutanakların karşılıklı imzalandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece hukukçu ve mali müşavir bilirkişiden rapor alınmış, bilirkişiler davacının ibraz ettiği faturalara göre 3.966 TL hasar bedeli talep edebileceğine ilişkin rapor düzenlenmiştir. Mahkemece aldırılan bilirkişi raporu hasar yönünden elverişli ve denetime uygun değildir. O hal de mahkemece içinde makine mühendisi de bulunan yeniden oluşturulacak bilirkişi heyet raporu ile araçlarda tespit edilen hasarının hor kullanım ve olağan kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasar ayrımı yapıldıktan sonra kullanım süresi ile orantılı olarak yıpranma payının hesap edilip alacaktan düşülmesi gerekir. Mahkemece gerçek zararın belirtilen şekilde tespit edilerek taraflarca uyuşmazlık konusu yapılmayan kira özleşmesinin hususi şartlar 7/f maddesi de değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün hasar bedeli yönünden BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29354, Karar No: 2022/948, Tarih: 20.01.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/29354 E.  ,  2022/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu 7/2-h maddesine muhalefet eyleminden dolayı kabahatli ... Rehabilitasyon Merkezi hakkında ... Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğünün 09/08/2019 tarihli ve 40247309-410.07-E.14781178 sayılı idari yaptırım karar tutanağı ile uygulanan 51.168,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/11/2019 tarihli ve 2019/4298 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hakimliğinin 20/12/2019 tarihli ve 2019/5925 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 27/07/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/09/2021 tarihli ve KYB. 2021/97350 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun "Kurum açma izninin iptali, kurumun kapatılması, devri ve nakli" başlıklı 7. maddesinde "(Değişik birinci fıkra: 2/12/2016-6764/62 md.) Kurum açma izni verilen kurumlardan iki yıl içerisinde faaliyete başlamayan, faaliyete başladıktan sonra yönetmelikte belirtilen süreden daha fazla izinsiz ara veren veya söz konusu izni amacı dışında kullandığı tespit edilen kurumların kurum açma izni ve iş yeri açma ve çalışma ruhsatı iptal edilir." şeklindeki

Aynı Kanunun 7. maddesinin (h) bendinde "Mevzuata uygun olarak kapatılmaması, hâllerinde; (h) bendindeki fiilin işlenmesi hâlinde brüt asgari ücretin yirmi katı idari para cezası verilir ve kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı iptal edilir. İdari para cezası, kurum açma iznini vermeye yetkili makam tarafından verilir. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.

" şeklindeki

Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 67/A maddesinde yer alan, "(1) (Mülga: RG-19/02/2020-31044) Kanunun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b), (e) ve (f) bentlerinde belirtilen fiiller hariç olmak üzere kurumlarda, yapılan denetlemeler esnasında ilgili mevzuata aykırı hususların tespiti halinde denetlemeye yetkili olanlar tarafından söz konusu aykırılığın denetleme sonuna kadar giderilmesi istenir. Gerekli düzenlemelerin denetleme sonuna kadar yapılmaması halinde işlenen fiilin gerektirdiği, Kanunun 7 nci maddesinde belirtilen idari para cezasının uygulanmasına ilişkin teklif, idari para cezasını vermeye yetkili makama bildirilir.

(5) (Ek: RG-20/06/2017-30102) İdari para cezasına neden olan hususun giderilmesi için kuruma en fazla üç ay süre verilir. Bu süre sonunda idari para cezasına neden olan hususların devam ettiğinin tespiti hâlinde yeni yasal işlem yapılır." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde,

(5) (Ek: RG-20/06/2017-30102) İdari para cezasına neden olan hususun giderilmesi için kuruma en fazla üç ay süre verilir. Bu süre sonunda idari para cezasına neden olan hususların devam ettiğinin tespiti hâlinde yeni yasal işlem yapılır." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde,

19/02/2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik gereğince Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 67/A maddesinin 1. fıkrasının yayım tarihi itibariyle yürürlükten kaldırıldığı,

Ancak somut olayda, ... ili ... ilçesi ... adresinde 07/11/2017 tarihinde faaliyete başlamış olan ve temsilcisi ... olan ... Ticaret Ltd. Şti'nin (... Rehabilitasyon Merkezi) 2018 Haziran ayından itibaren eğitim faaliyetinde bulunmadığı, kurucu temsilcisi ...'in kurumu izinsiz olarak Temmuz 2018 ayında sürekli olarak kapattığı, kurumu kapattıktan sonra öncesinde 05/11/2018 tarihinde adres değişikliği talebinde ve sonrasında 28/11/2018 tarihinde adres değişikliği ve eğitime öğretime ara vermek için talepte bulunduğu, bu taleplerinin gerekli yasal şartları taşımadığı gerekçesiyle İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nce reddedildiği, itiraz edenin taleplerinin reddedildiği bilgisinin ETS-DYS üzerinden itiraz edene iletildiği, ancak itiraz edenin bu red yazışmalarını sistem üzerinden okumadığı gibi taleplerinin sonucu hakkında bilgi almak için İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne dahi başvuruda bulunmaması nedeniyle, kurucu temsilcisi ... hakkında 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 7/h maddesine aykırı hareket ettiği gerekçesiyle düzenlenen ... Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğünün 40247309-410.07-E.14781178 sayılı idari yaptırım tutanağının tarihinin 09/08/2019 olduğu nazara alındığında, muteriz kuruma söz konusu aykırılığın denetleme sonrasına kadar giderilmesi için kanunda öngörülen süre verilmeksizin idari yaptırım kararı uygulandığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Hakimliğinin 20.12.2019 tarih, 2019/5925 D. iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında uygulanan idari para cezasının kaldırılmasına, 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.