muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10160, Karar No: 2015/24787, Tarih: 23.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/10160 E.  ,  2015/24787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı kadının sadakatsizlik vakıasına dayanmadığı anlaşıldığından bu vakıa davalı erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise, diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK md.141/1). Davacı kadın 23.02.2015 tarihli tahkikat celsesinde Türk Medeni Kanununun l74/l-2. maddesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Bu taleple ilgili olarak davalı açık bir muvafakat beyanında bulunmadığı gibi bu konuda bir ıslah da yapılmamıştır. Davacı kadın tarafından usulüne uygun şekilde maddi ve manevi tazminat talebi olmadığı halde "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken, davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (l.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5361, Karar No: 2016/4061, Tarih: 28.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/5361 E.  ,  2016/4061 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

İzmir 2 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'in, depoda bulunan ve farklı ceza infaz kurumlarından satın almış olduğu 2 adet dolma kalem, mach 3 traş makinesi ve makasın tarafına verilmesi taleplerinin ayrı ayrı reddine ilişkin İzmir 2 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 18/01/2016 tarihli ve 2016/61 sayılı kararına hükümlü tarafından yapılan talep ve şikâyetin kısmen kabulü ile dolma kalemin hükümlüye verilmemesine ve kurumda muhafaza altına alınmasına, mach 3 traş bıçağı ve bıyık makasının hükümlüye verilmesine ilişkin İzmir 1. İnfaz Hâkimliğinin 27/01/2016 tarihli ve 2016/378 esas, 2016/569 sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itiraz sonucunda anılan kararın bıyık makasının işi bittikten sonra kurum berberinde muhafazası şeklinde verilmesine olarak düzeltilerek dosyanın Cumhuriyet savcısının diğer itirazları yönünden incelenmek üzere İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair İzmir 1. İnfaz Hakimliğinin 26/02/2016 tarihli ve 2016/378 esas, 2016/569 sayılı ek kararını müteakip, makas konusunda İzmir 1. İnfaz Hakimliğince karar verildiğinden karar verilmesine yer olmadığına, sair yönler yönünden vaki itirazın reddine ilişkin İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/03/2016 tarihli ve 2016/488 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

İzmir 1. İnfaz Hakimliği tarafından mach 3 traş bıçağının hükümlü tarafından nakil geldiği Bolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu kantininden temin edildiği ve nakil sırasında yanında getirdiği gerekçesi ile Cezaevi İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının kararına vaki şikayetin kabulüne karar verilmiş ise de, hükümlülerin cezaevinde bulundurulabilecekleri eşyaların 17/06/2005 tarihli Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmelik ile düzenlendiği, Yönetmeliğin Temizlik başlıklı 13. maddesinde ise ''Hükümlüler, koğuş, oda veya eklentilerinde, kantinden temin edilmek koşuluyla kişisel ve çevresel temizliklerini temin için tarak, saç fırçası, sabun, kese, diş macunu, diş fırçası, tıraş sabunu, şampuan, parfüm, krem, saç boyası, çakısı bulunmayan tırnak makası, plastik saplı tıraş bıçağı, beş adet plastik elbise askısı, çamaşır mandalı ve gündelik hayatta kullanılan plastik eşyalar ile idarece uygun görülen uzunlukta çamaşır ipi bulundurabilir.'' hükmüne yer verildiği,Dosya kapsamına göre hükümlünün nakil geldiği Bolu F Tipi Ceza İnfaz Kurumu kantininden temin ettiği ve nakil sırasında yanında getirdiği metal saplı mach 3 traş bıçağının anılan Yönetmeliğin 13. maddesi kapsamında bulundurulabilecek eşyalar arasında sayılmadığı gözetildiğinde, hükümlüye iadesine karar verilen eşyanın bulundurulmasının yasak nitelikte olduğu, hükümlünün bu eşyaları nakil geldiği ceza infaz kurumu kantininden temin etmesinin ve daha önceden kullanmasının da sonuca etkili olmayacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 27/07/2016 gün ve 94660652-105-35-5705-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/03/2016 tarihli ve 2016/488 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4146, Karar No: 2021/6667, Tarih: 20.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/4146 E.  ,  2021/6667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2019/1010-2019/1500

İlk Derece

Mahkemesi : ... 1. İş Mahkemesi

Dava, prime esas kazanç tutarının ve hizmet tespiti istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı, davalılardan Kurum ve ... Deri Tekstil Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davacı ve davalılardan ... Deri Tekstil Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı, davalılardan Kurum ve ... Deri Tekstil Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacı ve davalılardan ... Deri Tekstil Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. ayrı ayrı alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 20/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7847, Karar No: 2012/9452, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7847 E.  ,  2012/9452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5861, Karar No: 2017/4679, Tarih: 07.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/5861 E.  ,  2017/4679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre; 2013 yılı Ağustos ayının ilk yarısında, sanık ... tablada karpuz satışı yapan katılan ...’i, evine karpuz almak bahanesi ile ara sokağa götürüp 50.-TL para vereceğini söyleyerek 36.-TL para üstü hazırlamasını istediği, parayı hazırlayarak çıkartan katılana bıçak tevcih ederek 36.-TL parayı alıp devamında katılana tekme ile vurarak “beni polise şikayet etme babana da söyleme yoksa seni öldürürüm” diyerek kaçması şeklinde gerçekleşen olayda,

1-Katılana karşı yağma eylemini silahla gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi yerine aynı Yasanın 148. maddesi ile uygulama yapılması,

2-Katılandan 36.-TL para istemek suretiyle sanığın özgülenen kastına göre hakkında 5237 sayılı TCK.nın 150/2. maddesinin uygulama olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

3-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53.maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması nedeniyle karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının, katılan ... vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9833, Karar No: 2025/580, Tarih: 07.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/9833 E.  ,  2025/580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Mardin 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Mardin 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2024 tarih ve 2024/593 Esas, 2024/492 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8912, Karar No: 2015/31455, Tarih: 02.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/8912 E.  ,  2015/31455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/199988

MAHKEMESİ : Niğde Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2011

NUMARASI : 2010/171 (E) ve 2011/37 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

I- Sanık A.. S.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı ilamı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık S.. D.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/02/2007 gün, 46/39 ve 29/05/2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK’nun 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtildiği, yerel mahkeme kararında ise, sanığın hazır olmadığı oturumda verilen hükümde, tereddüte ve yanılgıya sebebiyet verecek şekilde yasa yolunun başlangıç zamanının yanlış gösterildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

1- Sanık S.. D..'nin, F.B. Ç.Şubesine ait olan ve daha öncesinde çek hesabı sahibinin iş yerinden çalınan suça konu çeki, diğer sanık A.. S..'ye vererek tedavüle sokmak sureti ile resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunan kamu davasında, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, diğer sanıklara çek vermediğini savunması, diğer sanık A.. S..'nin suça konu çeki sanık S.. D..'den ön yüzü dolu (yazılı) şekilde aldığını beyan etmiş olmasına rağmen, Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarınca tanzim edilen 02/06/2010 tarihli ekspertiz raporunda suça konu çekin ön yüzünde bulunan imza ve yazıların A.. S..'nin eli ürünü olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık S.. D..'nin üzerine atılı sahtecilik suçunu işlediği hususunda A.. S..'nin beyanı dışında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar veirlmesi,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı ilamı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı ilamı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3012, Karar No: 2019/4129, Tarih: 07.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/3012 E.  ,  2019/4129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında katılan ...'na karşı kasten öldürme suçuna teşebbüsten TCK'nin 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

2-Sanık ... hakkında katılan ...'na karşı kasten öldürme suçuna teşebbüsten TCK'nin 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası,

3-Sanık ... hakkında katılan ...'na karşı kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası,

4-Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürme suçuna teşebbüsten TCK'nin 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

5-Sanık ... hakkında katılan ...'na karşı kasten öldürme suçuna teşebbüsten TCK'nin 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... ve ... müdafilerince hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen, sanıklar müdafiinin belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Katılan sanık ... ve ... müdafilerinin süre tutum dilekçelerindeki temyizlerinin yalnız sanık sıfatıyla olup, katılan sıfatıyla hükmü temyiz etmedikleri anlaşılmakla, gerekçeli temyiz dilekçelerinde bu yöndeki temyizlerinin süresinde olmaması nedeniyle, katılan sanıklar müdafiinin; katılan sanıklar ...... haklarında katılan sanıklar ......’yı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde verilen ceza miktarlarının az olduğuna yönelik temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın mağdur ... ve ...’ı kasten öldürmeye teşebbüş, mağdur ...’i kasten nitelikli yaralama, sanık ...’un mağdurlar ... ve ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin; sübuta, vasfa, sanıkların kastlarının öldürme ya da yaralama olmadığına, eksik incelmeye, sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve vesaireye, katılanlar vekilinin; sanıklara verilen ceza miktarlarına ve sanıklar hakkında takdiri indirim sebeplerinin uygulanmasının hatalı olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanıklar hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldıkları süreler dikkate alınarak sanıklar müdafiinin tahliye taleplerinin reddine, 07/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3510, Karar No: 2016/3573, Tarih: 29.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3510 E.  ,  2016/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Yozgat Sulh Hukuk ve Göle Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Yozgat Sulh Hukuk Mahkemesince, ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünün 07.01.2014 havale tarihli yazısına göre kısıtlı adayının bakımevine konulmadan önceki adresinin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Göle Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan kolluk araştırmasına göre “.../...” şeklinde bir adresin ilçelerinde bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Bakım kurumuna konulmanın, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı ve ... İlçe Jandarma Komutanlığının 02.02.2016 tarihli yazı cevabına göre kısıtlı adayının bakımevine yerleşmeden önce “.../...” adresinde ikamet ettiği anlaşılmıştır. Her ne kadar Küçükçekmece Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiş bir yetkisizlik kararı yok ise de, Yozgat Sulh Hukuk ve Göle Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektiklerinden ve işin sürüncemede kalmaması için Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiğinden uyuşmazlığın Küçükçekmece Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Küçükçekmece Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5284, Karar No: 2019/2906, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5284 E.  ,  2019/2906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15991, Karar No: 2014/19546, Tarih: 13.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15991 E.  ,  2014/19546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2012/112-2013/223

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 900 TL ile çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyerinde asgari ücretin üzerinde bir ücretle çalıştığından bahisle gerçek ücretinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işveren tarafından davacı adına 01.03.2007 tarihinde işe başladığına ilişkin işe giriş bildirgesinin düzenlendiği, davalı işyerinden davacının 01.03.2007-12.06.2010 tarihleri arasında asgari ücretten çalıştığının bildirildiği, davalı işverenin davacı ile aralarında imzaladıkları 01.03.2007 tarihli hizmet sözleşmesinde davacının asgari ücretle çalıştığının belirlendiğini beyan ettiği ancak söz konusu sözleşmenin dosya içinde bulunmadığı, davacının ibraz ettiği, davalı işveren ile arasında görülmekte olan işçilik alacaklarının tahsiline ilişkin Gaziantep 2.İş Mahkemesi'nin 2013/15E, 285K sayılı ve 02.05.2013 tarihli kararından ve dosyadaki bilirkişi raporundan, davacının 900 TL net ücretle çalıştığı kabul edilerek alacak kalemlerinin hesaplandığı, kararın kesinleşip kesinleşmediğinin belli olmadığı anlaşılmıştır.

Taraflar arasındaki alacak davası, ücret tespitine ilişkin işbu dava bakımından kesin delil niteğinde değildir, ancak kuvvetli delil olarak kabul edilebilir.

Somut olayda, halı dokuma kalfası olarak çalıştığını beyan eden davacının, asgari ücret üzerindeki çalışma iddialarının yazılı belgelerle ispatlanabileceği hususu gözardı edilerek sonuca gidilmesi yerinde olmamıştır.

Yapılacak iş, davacı ile davalı işveren arasındaki alacak davasına ilişkin dosyanın tamamının onaylı bir örneğini istemek, söz konusu davada verilen kararın işbu dava bakımından ancak kuvvetli delil olarak değerlendirilebileceğini dikkate almak, davalı işverenin cevap ve temyiz dilekçesinde sözünü ettiği 01.03.2007 tarihli hizmet sözleşmesini ibraz etmesini istemek, asgari ücretinin üzerindeki ücret iddialarının ancak yazılı delille ispatlanabileceğini göz önünde bulundurarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı E. Tekstil San. Ve Tic. AŞ'ye iadesine

13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.