muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12135, Karar No: 2014/4411, Tarih: 07.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/12135 E.  ,  2014/4411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/487-2013/772

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hasılat kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıların dava konusu taşınmazların maliki olduğunu, davalının taşınmazı 30 yıldır yarıcı olarak kullandığını ve semerelerinden faydalandığını, 2011 yılı Eylül ayı başında ürünlerini satarak taşınmazı boşalttığını, taşınmazın üzerinde şeftali, erik, kiraz, armut, elma, vişne ağaçları olduğunu, 2004 yılından bugüne kadar elde ettiği gelirlerden davacıların hisselerine düşen parasal miktarları ödemediğini, davacıların davalıya taşınmazı tahliye etmesi için ihtarname gönderdiğini ancak davalının taşınmazı ihtarnamedeki sürede tahliye etmediğini, davalının 2010/ 300 Esas sayılı dosyası ile tapu iptali ve tescil davası açtığını, daha sonra davadan vazgeçtiğini, davanın kabulü ile fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla 2004 ila 2011 yılları kira alacaklarının ayrı ayrı hesap yapılmak suretiyle davacıların yarıcılıktan hisselerine düşen parasal miktarın her bir yıl davacılara ödenmesi gereken tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte şimdilik 10.000,00 TL 'nin tahsilini istemiştir. Davalı vekili, dava konusu taşınmazın müvekkili tarafından sözlü kira sözleşmesi uyarınca yarıcı olarak kullandığını yaklaşık 15 yıl önce taşınmazda bulunan elma ağaçlarının kesilerek yerine şeftali ağaçlarının dikilmesi konusunda davacılardan Bülent ile anlaştıklarını, yeni dikilen ağaçların 3 yıl süre ile gelir getirmeyeceğini, 2 yıl süreyle de düşük gelir elde edileceğini,bu yıllardan sonra ise meyve ağaçlarının yeniden dikilmesi için gerekli masraflar düşüldükten sonra kalan bedelin taraflar arasında paylaşılacağını belirtilen dönmeler içinde kuraklık ve don olaylarının da yaşandığını tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde müvekkilinin kar değil zarar ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında sözlü hasılat kirasının varlığı konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık 2004 ila 2011 yılları arasındaki kira bedellerinin ödenip ödenmediği hususundadır. Ancak dava dilekçesinde davacılar, tahsilini talep ettikleri kira

Taraflar arasında sözlü hasılat kirasının varlığı konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık 2004 ila 2011 yılları arasındaki kira bedellerinin ödenip ödenmediği hususundadır. Ancak dava dilekçesinde davacılar, tahsilini talep ettikleri kira

Dönemlerine ait yıllık hasılat kira bedellerini ayrı ayrı ve açıkça belirtmeyerek 2004 ila 2011 dönemlerine ait kira bedellerinin mahkemece tespit edilerek şimdilik 10.000 ,00 TL alacağın tahsiline karar verilmesi talep etmişlerdir. Alacak davaları eda davası niteliğinde olup talep konusu açık ve belirlenebilir olmalıdır.Bu durumda, mahkemece 2004 ila 2011 yıllarına ait talep edilen yıllık hasılat kira bedelleri davacılara ayrı ayrı açıklattırılarak davalıya ödeme olgusunu ispat etme imkanı tanınmalıdır. Davalı kira bedelini ödediğini yazılı delillerle kanıtlamalıdır.Yazılı delillerle kanıtlama imkanının bulunmadığı hallerde yemin deliline dayanması durumunda davalıya yemin deliline dayanma hakkı mahkemece hatırlatılmalıdır. Somut olayımızda, davalı asil ödeme konusunda davacıya yemin teklif etmiş davacı yemin teklifini kabul ederek yemini eda etmişse de davalı vekilinin gerek dava dilekçesinde gerekse delil listesi ile yemin deliline dayanmadığı görülmüştür.Mahkemece bu husus göz ardı edilerek davacının yemin eda etmesi nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gibi davalının savunmaları doğrultusunda alınan ziraatçi bilirkişi raporu beklenmeden hüküm tesisi de doğru değildir. Öte yandan, davalı vekili süresinde ibraz ettiği cevap dilekçesi ile zamanaşımı def'inde bulunmasına rağmen mahkemece bu konuda bir karar verilmesi gerekirken olumlu-olumsuz karar da verilmemiştir. Bu nedenle, açıklanan eksikler giderilmek sureti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelme ve yanlış değerlendirilme ile hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5704, Karar No: 2012/12192, Tarih: 10.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5704 E.  ,  2012/12192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/03/2010 tarih ve 2009/444-2010/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, 09/07/2009 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında şirket merkezinin değişmesine ve müdür seçimine ilişkin karar alındığını ancak toplantının usulüne göre yapılmadığını, alınan kararların usul ve yasaya aykırı olduğunu, şirket yönetimi tarafından müvekkilinin hisselerinin az gösterildiğini iddia ederek 09/07/2009 tarihli genel kurul kararının ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasını ve iptalini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, yetkili mahkemenin şirket merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olduğunu, davacının iddialarının çelişkili ve kötü niyetli olduğunu, alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/449 Esas, 2009/645 Karar sayılı dosyasında davacı vekili müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, 09/07/2009 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında şirket merkezinin değişmesine ve müdür seçimine ilişkin karar alındığını ancak toplantının usulüne göre yapılmadığını, alınan kararların usul ve yasaya aykırı olduğunu iddia ederek, 09/07/2009 tarihli genel kurul kararının ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasını ve iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, yetkili mahkemenin şirket merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olduğunu, davacının iddialarının çelişkili ve kötü niyetli olduğunu, alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu, davanın asıl dava ile birleşmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/446 Esas, 2009/636 Karar sayılı dosyasında davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, 09/07/2009 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında şirket merkezinin değişmesine ve müdür seçimine ilişkin karar alındığını ancak toplantının usulüne göre yapılmadığını, alınan kararların usul ve yasaya aykırı olduğunu iddia ederek, 09/07/2009 tarihli genel kurul kararının ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasını ve iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosyada davalı vekili davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davalı şirket merkezinin Diyarbakır olduğu, şirket merkezinin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen dava dilekçelerinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Birleşen dosyada davalı vekili davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davalı şirket merkezinin Diyarbakır olduğu, şirket merkezinin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen dava dilekçelerinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 45,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5010, Karar No: 2019/2833, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5010 E.  ,  2019/2833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/655, Karar No: 2018/4765, Tarih: 06.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/655 E.  ,  2018/4765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 31/12/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve hükmün yayınlanmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden ise manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, hükmün yayınlanması isteminin reddine dair verilen 26/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... Gazetecilik Basın Yay. Matb. Rekl. Ltd. Şti., ... ve ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının davalılardan ...'ya yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar ..., ...Gazetecilik Basın Yayın Matbaacılık Reklamcılık Ltd. Şti. ve ...'nun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı vekili; ...Gazetesi'nin 25/06/2013 tarihli nüshasında, '"Üniversitelerin gezi sınavı'' başlıklı yazı ile müvekkilinin kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu yazının basının haber verme ve eleştiri hakkı sınırları içerisinde kaldığını belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu yazıda kullanılan ifadeler ile eleştiri sınırının aşıldığı ve davacının kişilik haklarına saldırıldığı gerekçesiyle, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi birçok kararında; “...Sözleşme’nin 10/1. fıkrasında güvence altına alınan ifade özgürlüğünün, demokratik toplumun ana temellerinden birini ve yine bu toplumun gelişmesi ve her bireyin kendini geliştirmesi için esaslı şartlarından birini oluşturduğunu hatırlatarak ifade özgürlüğünün, Sözleşme’nin 10/2. fıkrasının sınırları içinde, sadece lehte olan veya muhalif sayılmayan veya ilgilenmeye değmez görülen "haber" veya "fikirler" için değil, ama aynı zamanda muhalif olan, çarpıcı gelen veya rahatsız eden haberler veya fikirler için de uygulandığını, bunun, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olduğunu, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olamayacağını ...” belirtmiştir.

İfade özgürlüğü ve bu bağlamda basın özgürlüğünün asıl, sınırlamanın ise istisna olduğu unutulmamalıdır. Sınırlamanın kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olması da gözetilmelidir.

Tüm bu açıklamalar ışığında; dava konusu yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, yayının güncel olduğu, kamu yararını amaçladığı ve kamuoyunu bilgilendirmeye yönelik olduğu, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğindeki ifadelere yer verilmediği, haberin veriliş biçimi ve bütünlüğü çerçevesinde, kamuoyu gündemini uzun süre meşgul eden gezi olayları ve bu olaylar karşısında...Üniversitesi öğrencilerinin mezuniyet töreninde aldığı tutum değerlendirilerek basının haber verme hakkı ve eleştiri sınırları içerisinde haber yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ...Gazetecilik Basın Yayın Matbaacılık Reklamcılık Ltd. Şti. ve ... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının bu davalılara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, davacının davalılardan ...'ya yönelik temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/06/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.06/06/2018
Yargıtay — Esas No: 2008/683, Karar No: 2008/443, Tarih: 11.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/683 E.  ,  2008/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 103 ada 124 parsel sayılı 7469.50 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle taşlık ve çalılık vasfı ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen ve taksimen intikal ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile çekişmeli 103 ada 124 sayılı parselin teknik bilirkişi rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen 5179.60 metrekarelik kısmının tarla vasfı ile davacı ... adına, (A) harfi ile gösterilen 2289.90 metrekarelik kısmının taşlık, çalılık vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişme konusu taşınmazın teknik bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen kısmının tarım arazisi niteliğinde olmadığı, taşlık, kayalık ve çalılık niteliğinde Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, davacı yararına 3402 sayılı Yasa’nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği mahallinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları, düzenlenen teknik bilirkişiler raporu ile belirlendiğine göre davacının taşınmazın (A) kısmına yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

Davalı Hazinenin taşınmazın (B) kısmına yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece toplanan ve doğru olarak değerlendirilen delillere göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, adına tescil kararı verilen davacının çalışma alanı içinde belgeye dayanmaksızın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinip edinmediği konusunda bir araştırma yapılmamıştır. 3402 sayılı Yasa’nın 14. maddesi uyarınca belgeye dayanmaksızın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle aynı çalışma alanı içinde sulu toprakta 40, kuru toprakta ise 100 dönüm miktarında arazi mülk edinilebilir. Hal böyle olunca çalışma alanı içinde zilyedin kayıt ve belgeye dayanmaksızın adına tespit ve tescil olunan taşınmaz bulunup bulunmadığı Kadastro Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü’nden sorularak sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.2.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2066, Karar No: 2023/6575, Tarih: 03.07.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/2066 E.  ,  2023/6575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar

Ceza Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2021/742 E., 2022/179 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, suç konusu olan eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2014 tarihli ve 2014/162 Esas, 2014/390 Karar sayılı kararı ile 06.09.2013 tarihli eylem nedeniyle sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası, 81 inci

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2014 tarihli ve 2014/162 Esas, 2014/390 Karar sayılı kararı ile 06.09.2013 tarihli eylem nedeniyle sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası, 81 inci

maddesinin onüçüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi gereği 1 yıl 1 ... 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve suça konu eşyanın müsaderesine karar verildiği, anılan karar sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 01.06.2021 tarihli ve 2016/15025 Esas, 2021/5969 Karar sayılı ilâmı ile mahkemece şikayetçiye bilirkişi raporu tebliğ edilip hak sahipliği belgelerini sunması sağlandıktan sonra sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekirken hak sahibi olup olmadığı anlaşılamayan meslek birliğinin kamu davasına katılmasına karar verilmesi, hükümden sonra 17.07.2020 tarihli ve 31188 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 12.06.2020 tarihli ve 2019/74 Esas, 2020/29 Karar sayılı kararı ile 5846 sayılı Kanun'un 23.01.2008 tarihli ve 5728 sayılı Kanun'un 143 üncü maddesiyle değiştirilen 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrasında düzenlenen “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71 inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71 inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmünün iptal edilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde ise “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır” hükmüne yer verilmiş olması karşısında sanık hakkında en ağır cezayı gerektiren bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçundan hüküm kurulup, kazanılmış hakları da gözetilerek sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi bakımından yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) yapılan sorgulamada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2014 tarihli ve 2014/164 Esas, 2014/355 Karar sayılı dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.