muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10756, Karar No: 2020/4710, Tarih: 02.03.2020

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ..., ... ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13432, Karar No: 2015/9010, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13432 E.  ,  2015/9010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16367, Karar No: 2010/1643, Tarih: 11.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/16367 E.  ,  2010/1643 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Dava, "ayakta dik pozisyonlandırma cihazı" bedelinin faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma sonrası, ilamında belirtildiği şekilde davaın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Mahkemece Dairemizin bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, alınan 14.01.2009 tarihli...... raporunda; .....” nın ciddi ve hayati tehlike arz eden komplikasyonların hastada ortaya çıkmasını engellemeye yardımcı olarak, hastanın hayatiyetinin ve sağlığının korunmasına katkı sağlayacağı gibi hastanın geri kalan kuvvet ve yeteneklerini geliştirerek iş ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini arttırıp, fiziksel, psikolojik, sosyoekonomik ve çalışma hayatı açısından tıbbi durumunun elverdiği en yüksek kapasiteye ulaşabilmesine de katkı sağlayacağı; bu nedenle; sigortalının hastalığı nedeniyle ortaya çıkabilecek komplikasyonları önleyeceği ve rehabilitasyonu açısından gerekli olduğu belirtilmiş olup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 04.03.2009 tarih, 2009/10-34 Esas, 2009/104 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, sigortalı tarafından kullanılması uygun bulunan cihazın sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırmaya katkıda bulunacağına ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamakla birlikte, bedelinin tahsili istenen cihaz değerinin tespiti amacıyla .......yazılan yazı yanıtında, bu konuda protokole rastlanmadığı için, ithalatçı firmanın sunduğu belgeler üzerinden değerlendirme yapılarak sonuca varılması, isabetli bulunmamıştır.

Mahkemece; 20.01.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan ve Tedavi Yardımına İlişkin Uygulama Tebliğinde değişiklik öngören düzenleme de gözetilerek; bedeli dava konusu edilen cihazın, davalı Kurum yönünden bağlayıcı fiyat tarifesinin bulunup bulunmadığı araştırılarak, böylesi bir fiyatın bulunmadığı sonucuna varıldığı takdirde; davalı Kurum ile, protokollü firmaların protokolü dâhilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sağlık Bakanlığı’nın konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle rayiç belirlenmesi gereği gözetilmeksizin, fatura değeri esas alınarak eksik incelemeyle sonuca varılması;

......

......

2- Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek 32. maddesinde yer alan, “Sigortalılar ile Kurumdan sürekli işgöremezlik geliri, malullük veya yaşlılık aylığı almakta olanların geçindirmekle yükümlü oldukları çocuklarının ve Kurumdan hak sahibi olarak gelir veya aylık alan çocukların, iyileşmelerine yarıyacak yahut işgöremezliklerini gidermeleri için gerekli görülen protez araç ve gereçleri, Kurumca, 34 üncü maddede belirlenen sağlık yardımları süreleri ile bağlı olmaksızın sağlanır, onarılır ve tespit edilen süre ve şartlarla yenilenir.

Sigortalıların çocuklarına verilecek protez, araç ve gereçlerin bedellerinin % 20'si kendilerince ödenir. Ancak, sigortalıların çocuklarından alınacak katkı miktarı, ödeme tarihindeki 25/8/1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33 üncü maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücretin birbuçuk katından fazla olamaz…

Bu madde gereğince verilecek protez, araç ve gereçlerin standartlara uygunluğu dikkate alınarak, türleri, süre ve şartları ile yapılacak ödeme miktarlarına ait esaslar Kurumca hazırlanacak yönetmelikle tespit edilir.” düzenlemesinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2012/8898, Karar No: 2012/12820, Tarih: 13.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8898 E.  ,  2012/12820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kardeşleri olan davalı ... ve dava dışı ... ile birlikte paydaş oldukları 875 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan vakıf şerhinin kaldırılması için davalı kardeşine vekalet verdiklerini, davalı kardeşinin ise, 27.06.2003 tarihinde dava dışı ... ... isimli şahsı taşınmaz alımı konusunda yetkilendirmek, 30.06.2003 tarihinde kendilerinin verdiği vekaletnamedeki yetkileri diğer davalı ...'a tevkil etmek suretiyle rıza ve muvaffakatı dışında taşınmazı tapuda adına tescil ettirdiğini ileri sürerek hissesi oranında iptal ve tescil olmadığı taktirde 8.000.00-TL bedelin tahsilini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...'ın vekaleti kötüye kullandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriği, toplanan delillere ve hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıda belirtilen husus dışındaki davalı temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Dava, 8.000.00.-TL değer gösterilerek açılmış, keşifte taşınmazın dava konusu 1/3 hissesinin dava tarihdeki değerinin 67.500.00.-TL olduğu belirlenmiş ve bu değer üzerinden harç tamamlanmıştır.

Ne var ki, dava konusu taşınmazın keşfen belirlenen değeri gözetilmeksizin hükmün 3. fıkrasında;"bakiye 1.082.14.-TL karar ve ilam harcının davalı ...'dan alınarak Hazineye gelir kaydına" karar verilmiş olması doğru değil ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 3. fırkasının hüküm metninden çıkartılarak yerine 3. fıkra olarak "peşin alınan ve tamamlanan harcın mahsubu ile bakiye 3.006.70.-TL harcın davalı ...'dan alınarak Hazine'ye gelir kaydına" ibaresinin konulmasına, hükmün bu şekliyle düzeltilmesine, 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 436/2. (6100 sayılı HMK'nun 370/2. md.) maddesi uyarınca kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10065, Karar No: 2013/12449, Tarih: 27.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/10065 E.  ,  2013/12449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ....... tarafından, davalı ... aleyhine 08/12/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır.( TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; Belediye Meclis Üyesi olan davalının, Belediye Başkanı olan davacıya, belediye meclis toplantısı sırasında, davacının şahsını küçük düşüren sözler söylediği, görevi sırasında ve görevinden dolayı davacıyı zarara uğrattığı ileri sürülmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. Maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, davalı hakkında davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/06/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/06/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde belirtilen maddi olgulardan davalının salt kişisel kusuruna dayanıldığının anlaşılması karşısında öncelikle bu iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Açıklanan nedenlerle çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 27/06/2013
Yargıtay — Esas No: 2013/18084, Karar No: 2013/24688, Tarih: 02.07.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/18084 E.  ,  2013/24688 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/18084

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'nün 2011/2616 Esas sayılı dosyası ile Pendik 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/4885 Talimat sayılı dosya asıllarının icra emri, kıymet takdir raporu ve satış ilanı tebligatları da eklenmek suretiyle gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/658, Karar No: 2024/3803, Tarih: 04.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/658 E.  ,  2024/3803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2721 E., 2023/1782 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/152 E., 2023/151 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali istemli asıl ve birleşen davalardan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen ilk davanın reddine birleşen ikinci dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

1.Davacı vekili 17.09.2021 havale tarihli dilekçesi ile; davalı Kurumca 11.08.2021 tarihli yazının 24.08.2021 tarihinde davacıya tebliğ edilerek, 04.09.2020 tarihli inceleme raporuna istinaden davacı şirketin 1167260.042 sicil numarasında işlem gören dosyasında 18.08.2020-21.08.2020 tarihleri arasında inceleme yapıldığından ve 01.04.2020-30.06.2020 tarihleri arasında İş-Kur'a hatalı bilgi ve belge verilmesi nedeniyle işçilere fazladan ödeme yapılmasına sebep verildiğinden bahisle fazla ödenen kısa çalışma ödeneklerinin Yönetmeliğinin 7/11 maddesine göre yasal faizi ile birlikte tahsil edilmesinin talep edildiğini, söz konusu yazı ekindeki tablolarda ise işyerinde isimleri yer alan işçilerin kısa çalışma ödeneği sürecinde tam süreli olarak çalıştığı, işverenlikçe ibraz edilen kayıt ve belgeler doğrultusunda ücretlerin eksik ödendiğinin tespit edildiğine kanat getirildiğini, bu tespitin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, nitekim davacıya ait Gencek-2 Mermer ocağında 2002/5 ayında 20 gün kısa çalışma başvurusu yapılarak işçilere 10 günlük ücretlerinin ödendiğini 10 günlük sigorta primi yapıldığını, 2020/6 ayında aynı şekilde 15 gün kısa çalışma 15 gün çalışma ve ücret ödemesi olduğunu, 2020/7 ayında 20 gün kısa çalışma 10 gün çalışma yapıldığını, düzenlenen tablolarda kısa çalışma başvurusunda bulunulmayan ve kısa çalışma ödeneği şartlarını sağlamayan ..., ... ...,... ... ve ... ...’ın emekli oldukları gözetilmeden kısa çalışma ödeneğinden faydalanmışçasına eksik ücret tahakkuku gösterildiğini,denetim raporunun kendilerine tebliğ edilmediğini, somut tespitin olmadığını belirterek kurum işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı vekili Konya 1. İş Mahkemesinin 2021/865 esas sayılı birleşen dava dilekçesi ile 30.09.2021 tarihinde tebliğ edilmiş olan E-92582944-404-00009694355 sayılı KÇÖ Fazla/Yersiz Ödeme İşkur No:10808726532 Borçlu No:3159910 Konulu 30.09.2021 tarihli idari işlemin iptaline ve haksız ve hukuka aykırı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

3.Davacı vekili Konya 4. İş Mahkemesinin 2021/348 esas sayılı birleşen dava dilekçesi ile 26.10.2021 tarihinde tebliğ edilmiş olan E-92582944-404-00009868647 sayılı kısa çalışma ödeneği fazla ödemesi hk. (işkur no:10808726532) konulu 18.10.2021 tarihli idari işlemin iptaline ve haksız ve hukuka aykırı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile 18-21.08.2020 tarihlerinde yapılan teftişde, davacının 2020/5,6,7 ayları için kısa çalışma uygulama yönteminin işyerinin tamamında haftalık çalışma süresinin 45 saatten 15 saate indirecek şekilde uygulanacağını belirtmesine rağmen, haftalık çalışma süresinin azaltılmadığı, kısa çalışma uygulamasına aykırı şekilde işçilerin işyerinde tam süreli olarak çalıştırıldığı, buna rağmen kısa çalışma ödeneğinden yararlanıldığ, bu nedenle işçilere ödenen kısa çalışma ödeneklerinin işverenlikten tahsil edilmesi gerektiği hususlarının tespit edildiğini, gerek 4447 sayılı Kanun’da gerekse 4857 sayılı Kanunda müfettiş raporlarına karşı itiraz etme/dava açma hakkının bulunmadığını, yalnızca 4857 sayılı Kanun’un 92/3 üncü maddesine göre işçi alacaklarına ilişkin kısımlarına karşı taraflarca otuz gün içinde yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir hükmünün bulunduğunu, davacıya, müfettiş raporunun işçilik alacakları tespitini içeren kısmının 11.08.2021 tarihinde tebliğ edildiğinde ve davacı tarafından Konya 7. İş Mahkemesinin 2021/51 E.sayılı dosyası üzerinden dava açıldığını, davanın halen derdest olduğunu,idari para cezalarına karşı ise sulh ceza mahkemelerine itirazda bulunulabileceğini, iptali talep edilen yazının kısa çalışma ödeneği yönünden yapılan tespitten işvereni haberdar etmek amacıyla yazılan ön bildirim yazısı olduğunu, idari para cezası veya idari bir yaptırım niteliğinde olmadğını, müfettiş raporunda; davacı işyerinde 2020/4 ayında 30 gün, Mayıs ayında 20 gün, Haziran ayında 15 gün, Temmuz ayında 20 gün kısa çalışma ödeneği ücretinden yararlandığının tespit edildiği, işverenlikçe; 2020/5 ayında; 04.05.2020 - 22.05.2020 döneminde 19 iş günü çalışılarak haftanın 6 günü 08:00-17:00 saatleri arasında bir saat ara dinlenmesi verilerek çalışıldığının beyan edildiği, Mayıs ayı ücret bordrosunda 10 günlük tahakkuk olduğu, 9 günlük çalışmaya karşılık ücret bordrolarında tahakkuk olmadığı, 2020/6 ayında;tam süreli olarak haftanın 6 günü 08:00-17:00 saatleri arasında bir saat ara dinlenmesi ile çalışıldığı ücret bordrosunda 15 günlük tahakkuk yapıldığı, işverenliğin bu ayda 15 gün kısa çalışma ödeneğinden yararlandığı, 2020/7 ayında 01.07.2020-31.07

.07.2020-31.07.2020 döneminde tam süreli olarak haftanın 6 günü 08:00-17:00 saatleri arasında bir saat ara dinlenmesi verilerek çalışıldığı, işverenliğin temmuz ayı için 20 gün kısa çalışma ödeneği ücretinden yararlandığı, 2020/5,6,7 aylarında kısa çalışma uygulama yönteminin iş yerinin tamamında haftalık çalışma süresinin 45 saatten 15 saate indirilecek şekilde belirtilmesine rağmen haftalık çalışma süresinin azaltılmadığı, kısa çalışma uygulamasına aykırı olarak işçilerin istihdam edildiğinin anlaşıldığını, kısa çalışma uygulamasının işveren tarafından kötüye kullanıldığını, 4447 sayılı Kanun’un 29ncu maddesine göre fazla ve yersiz ödemelerin terkinine karar verilmiş ise de işveren hatası olarak değerlendirilemeyecek hususlar olarak, denetim raporlarına istinaden oluşan fazla ve yersiz ödemeler ile 4857 sayılı Kanun’un 25/II maddesi hariç işverence işçi çıkartılmasından kaynaklanan fazla ve yersiz ödemelerin sayıldığını, davacı şirketin fazla ve yersiz ödemesinin müfettiş raporu ile tespit edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince; A- Asıl Dava Yönünden; 1- Davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle Reddine, B- Birleşen Dava Yönünden (Konya 4. İş Mh. 2021/348 Esas); 1- Davanın hukuki yarar yokluğundan Reddine, C- Birleşen Dava Yönünden ( Konya 1. İş Mh. 2021/865 Esas); 1- davanın terkin kapsamında konusuz kalması nedeniyle Karar Verilmesine Yer Olmadığına, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; birleşen Konya 1. İş Mahkemesi 2021/865 Esas sayılı dosyada davanın konusuz kalmış olduğuna dair karar verilmiş olmasına rağmen aleyhlerine vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının hatalı olduğunu belirterek kararın bu yönden kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; birleşen Konya 1. İş Mahkemesinin 2021/865 Esas sayılı davası menfi tespit niteliğinde olduğundan müvekkili kurum lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bu yönden incelenerek düzeltilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı ve davalı vekili

temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; istinaf sebepleri çerçevesinde temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin kararı temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27947, Karar No: 2019/3291, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/27947 E.  ,  2019/3291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.