muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12407, Karar No: 2010/3699, Tarih: 31.03.2010

İyileştirme projesinde stoklarda 2.543.680,-TL tutarında mal bulunduğu, bu malların hammadde darlığından %40, kur farkından %20 oranında değer kazanacağı ve bunun da işletme sermayesi olarak kullanılacağı belirtilmişse de, piyasa darlığı ve kur farkının bu oranlarda olacağının ne şekilde garanti edildiği; olası daralma ve kur farkının giderleri ve sair maliyet kalemlerini de etkileyip etkilemeyeceği rasyonel biçimde açıklanmamıştır.

Açıklanan nedenlerle mahkemece alınacak ek raporla yasanın aradığı biçimde borca batıklık incelemesinin yapılması ve borca batıklığın sabit olması halinde, projenin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının gözetilmesi suretiyle bir karar verilmek gerekirken, eksik ve hatalı inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle müdahiller vekillerinin diğer temyiz itirazlarının oyçokluğu ile REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün oybirliğiyle BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde iadesine, 31.03.2010 gününde karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

-KARŞI OY YAZISI-

İflasın ertelenmesini isteyen şirketler ayrı tüzel kişiliği bulunan alacaklıları, borçluları farklı olan şirketlerdir. Bu şirketlerin aynı gruba dahil olmaları veya bir alacaklıya asaleten yada kefaleten borçlu olmaları iflasın ertelenmesi talebinde birlikte bulunabileceklerine gerekçe yapılamaz.

Şirketler arasında talep konusu bakımından bir teselsül bulunmadığı gibi iflasın ertelenmesi talebinin her biri için aynı sebepten doğduğu da kabul edilemez. Çünkü, her bir şirketin bilançolarındaki aktif ve pasif kalemleri buna bağlı olarak alacaklıları, borçluları farklıdır.

Talepte bulunan şirketlerin durumlarının kötülüğü ayrı ayrı vakıalara dayanmaktadır.

Nitekim, Yüksek Yargıtay aynı işyerinde çalışan işçilerin, o işyerinin sahibi (aynı işveren) ile yapmış oldukları aynı içerikteki hizmet sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar için birlikte dava açamayacaklarına karar vermiştir. (HGK. 18.04.1956 T/36-29, HGK. 11.12.1951 4/177-135; HGK. 03.10.1957 83/79 ve TD. 11.03.1955 1366/1857)

Öte yandan, doktrinde de görüşler de Hukuk Muhakemeleri Usul Kanunu’nun 43. maddesindeki şartlar bulunsa bile birden fazla borçluya karşı birlikte iflas davası (İİK. 156 vd.) açılamayacağı yönündedir (Bkz. Prof. Dr. Baki Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü Cilt 3. sh.3351). Bu da birden fazla borçlunun hasımsız olarak açılan istemde iflasın ertelenmesi talebinde bulunamayacaklarının göstergesidir.

İcra İflas Kanunu’nun 179. maddesinde de, kanun koyucu iflasın ertelenmesi talebi bakımından “ŞİRKETLER VEYA KOOPERATİFLER” dememiş, aksine “ŞİRKET VEYA KOOPERATİF” demek suretiyle iflas ve iflasın ertelenmesi taleplerinin ayrı ayrı açılabileceğini, davacının çoğul değil tekil olduğunu göstermiştir. Bunun aksinin kabulü Yasa’nın lafzi yorumuna da aykırıdır.

İcra İflas Kanunu’nun 179. maddesinde de, kanun koyucu iflasın ertelenmesi talebi bakımından “ŞİRKETLER VEYA KOOPERATİFLER” dememiş, aksine “ŞİRKET VEYA KOOPERATİF” demek suretiyle iflas ve iflasın ertelenmesi taleplerinin ayrı ayrı açılabileceğini, davacının çoğul değil tekil olduğunu göstermiştir. Bunun aksinin kabulü Yasa’nın lafzi yorumuna da aykırıdır.

İflasın ertelenmesi taleplerinin grup şirketleri tarafından birlikte açılması, bunların ayrı ayrı yatırmaları gereken harçtan kaçınmalarına da imkan verecektir. Harçlara dair düzenlemeler kamu düzeninden sayıldığından başlı başına bu husus bile birden çok tüzel kişinin birlikte iflasın ertelenmesi talebinde bulunmalarına engel teşkil etmektedir.

Borca batıklığın tespit edildiği, ancak iyileştirme projesinin yeterli görülmemesi durumunda erteleme talebinin reddiyle bunun sonucu olarak talepte bulunanın iflasına karar verileceği gözetildiğinde birden çok borçlunun aynı davada iflası istenemeyeceği gibi birden çok borçluda iflasla sonuçlanabilecek olan iflasın ertelenmesi talebinde bulunamazlar.

Öncelikle açıklanan bu nedenlerle yerel mahkeme hükmünün bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun (1) nolu bentte birden fazla borçlu tarafından iflasın ertelenmesi talebinde bulunabileceği şeklindeki kabullerine ilişkin görüşlerine katılamıyoruz. 31.03.2010
Yargıtay — Esas No: 2020/19747, Karar No: 2023/8067, Tarih: 26.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/19747 E.  ,  2023/8067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/259 E., 2016/241 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan ... vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun

bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Emet Cumhuriyet Başsavcılığının 05.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Emet Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/259 Esas, 2016/241 Karar, 13.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, tanık olarak dinlenen ...'nın yalan söylediğine, iddianamedeki suç tarihinde aşçı olarak çalışmadığı gibi o tarihte aracının da renginin siyah olduğuna, iddia edildiği şekilde aşçı kıyafeti giymesini gerektirecek bir durum olmadığına, bu sebeplerle beraat kararı verilmesi gerektiğine; şayet beraat kararı verilmeyecek ise lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz istemi ise sanığa ilk derece mahkemesi tarafından verilmiş olan ceza miktarının belirlendiği, bu sebeple cezada arttırım yapılması gerektiği talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, mağdurun okulunun önüne gelerek belinden tutmak suretiyle araca bindirmeye çalıştığı, bu esnada mağdura yönelik "eteğin çok güzelmiş, vücudun çok çekici" gibi cümleler sarfettiği, mağdurun sanığa direnip olay yerinden kaçıp tanık ...'nın evine gittiği, böylece sanığın atılı suçu işlediği iddiasına yöneliktir.

IV. GEREKÇE

İddianamede suç tarihinin 01.10.2012 yerine 01.10.2013 yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dava konusu olay, sanığın, mağdurun okulunun önüne gelerek belinden tutmak suretiyle araca bindirmeye çalıştığı, bu esnada mağdura yönelik "eteğin çok güzelmiş, vücudun çok çekici" gibi cümleler sarfettiği, mağdurun sanığa direnip olay yerinden kaçıp tanık ...'nın evine gittiği, böylece sanığın atılı suçu işlediği iddiasına yöneliktir.

IV. GEREKÇE

İddianamede suç tarihinin 01.10.2012 yerine 01.10.2013 yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Bu aşamada sanığın istismar eylemlerinden ceza aldığı Emek Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/255 Esas sayılı dosyasındaki beyanları ve işbu dosyamız çerçevesinde vermiş olduğu beyanları, mağdurun beyanları, mağdur beyanlarını destekleyen tanık beyanları, SGK kayıtları ve dava dosyasındaki sair tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde atılı suçun sanık ... tarafindan işlendiğinin sabit olduğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Emet Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/259 Esas, 2016/241 Karar, 13.07.2016 tarihli kararında sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde Karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34169, Karar No: 2016/769, Tarih: 14.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/34169 E.  ,  2016/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davacının davalı işyerinde Mart 2006-Şubat 2008 tarihleri arasında makinacı olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, son ücretinin sezon dönemleri haftalık net 500.00 TL sezon dışı haftalık net 250,00 TL-300,00 TL arası olduğunu, yemek uygulamasının olduğunu, haftanın 6 günü 08:30-19:00 saatleri arasında çalıştığını, sezon dönemlerinde akşam 22.00 ye kadar çalışıldığını, sezon dönemlerinin ortalama 8 ay olduğunu, genel tatil ve milli bayramlarda çalıştığını, fazla mesai yaptığını ve bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, son 2 aya ait ücret alacaklarının ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının davalı şirkette sezonluk olarak çalıştığını, iki dönem çalışmasının olduğunu, 11.08.2006-15.12.2006 ile 06.10.2007-10.02.2008 tarihleri arasında çalıştığını, asgari ücret ile çalıştığını, müvekkili şirketin yılda 3-4 ay faaliyet gösterdiğini, sezon döneminin Aralık ayında sonlandığını, davacının sezon sonu istifa ederek işten ayrıldığını, fazla çalışma yapılmadığını, hatta bazen iş olmadığı dönemlerde çalışma olmadığından fazla çalışmaların telafi çalışması yoluyla denkleştirildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı tarafça temyizi üzerine, kararda iş akdinin feshine dair gerekçede çelişki bulunması nedeniyle, Dairemizin ... esas... karar sayılı ve 19/02/2015 tarihli ilamı ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak karar gerekçesinde ki çelişki giderilmiş ve tekrar yapılan yargılama sonucunda, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ücret alacağı taleplerinin kabulüne, genel tatil ücreti talebinin de kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının parça başı ücretle çalıştığı ihtilafsızdır. Davacının parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olduğundan, fazla çalışma ücretinin sadece yüzde elli zamlı kısmının hesabı gerekirken, saat ücretinin 1,5 katı (%150) üzerinden hesap yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

3-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Hüküm altına alınan fazla mesai ücretinden makul oranda bir takdiri indirim yapılmaması da isabetsizdir.

4-Fazla mesai ücretinde hüküm fıkrasında, dava dilekçesinde talep edilen miktarın açıkça belirtilmemek suretiyle infazda tereddüt yaratılması ayrı bir bozma nedenidir.

5-Yukarıda belirtilen bozma sebepleri karşısında davalı temyizi nedeniyle, bozma gerekçeleri değerlendirilirken, usuli kazanılmış hak ilkesinin göz ardı edilmemesi gerektiği unutulmamalıdır

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6161, Karar No: 2019/2225, Tarih: 27.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/6161 E.  ,  2019/2225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Köyü çalışma alanında 1954 yılında yapılan kadastro sırasında tescil harici kayalık tepe olarak bırakılan taşınmaz bölümü hakkında irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle 25.05.2010 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümünün kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği sebebiyle tescili istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı lehine zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve davacı tanıkları genel olarak beyanlarında; dava konusu taşınmazı 25-30 yıldır davacının babasının sürüp buğday ektiğini, o öldükten sonra davacının kullanmaya devam ettiğini ve taşınmaza zeytin diktiğini belirtmiş iseler de, taşınmazda ne zaman ve ne şekilde imar-ihyaya başlandığı, imar-ihyanın ne zaman tamamlandığı, davacının nüfus kaydına göre başka kardeşleri de olduğu anlaşıldığına göre dava konusu taşınmazın babasından davacıya ne şekilde intikal ettiği, taksim veya hibeye konu olup olmadığı yönünde somut ve detaylı beyanları alınmamış, taşınmazın evveliyatını, kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarının incelenmesi olduğu halde, mahkemece hava fotoğraflarından yararlanılmamış ve taşınmazın imar durumu ilgili yerlerden sorulup açıklığa kavuşturulmaksızın, bilirkişilerin dava konusu taşınmazdan kayalıkların makine gücüyle temizlenmesinin 10 yılı geçmediği, bu nedenle taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında kalması gereken yerlerden olduğu yönündeki bilimsel dayanaktan yoksun, yetersiz raporu esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Yasa gereğince ....Köyünün tüzel kişiliği sona erdiğinden davacıya ..... Belediye Başkanlığını ve ...Büyükşehir Belediye Başkanlığını davaya dahil etmek üzere süre ve imkan tanınmalı, bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması halinde dahili davalılardan savunma ve delilleri sorulmalı, dava konusu taşınmazın imar planı içerisinde bulunup bulunmadığı, imar planı içerisinde ise imar planının hangi tarihte onaylandığı İlçe Belediye Başkanlığı ve Büyükşehir Belediye Başkanlığından sorulmalı, dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 2010 yılından 15-20-25 yıl öncesine ait farklı dönemlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarından en az üç adedi Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosyaya konulmalı ve bundan sonra 3 ziraat mühendisi ile jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak bilirkişi heyeti eşliğinde mahallinde yeniden keşif yapılmalı, bu keşifte jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisine stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılmalı, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları da değerlendirilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyasına en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı; tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli; taşınmazın kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla ölçekleri eşitlenmek suretiyle uydu ve hava fotoğraflarına aktarılmalı; 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulundan, taşınmazın önceki durumunun ne olduğu, zirai faaliyete konu olup olmadığı, hangi tarihte imar-ihyaya başlandığı ve tamamlandığı, zilyetliğin hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, kullanım sınırlarının oluşup oluşmadığı ve komşu parseller ile dava konusu taşınmaz arasında nitelik farkı olup olmadığı hususlarında bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı ve ayrıntı rapor istenmeli; şayet dava konusu taşınmaz, dava tarihinden evvel imar planı kapsamına alınmış ise, imar-ihyanın tamamlandığı tarihten imar planının onaylandığı tarihe kadar, imar planı kapsamında değilse dava tarihine kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin davacı lehine aralıksız ve nizasız olarak geçmesi gerektiği göz önünde bulundurulmak suretiyle, iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir

. Mahkemece belirtilen hususlar yerine getirilmeden hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de, yargılama sırasında eksik harç tamamlatılmadan yargılamaya devamla hüküm kurulduğu halde, taşınmazın dava dilekçesinde gösterilen değeri yerine bilirkişi tarafından belirlenen değeri üzerinden davalı Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması da isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6413, Karar No: 2010/7084, Tarih: 14.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/6413 E.  ,  2010/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... ... vekili Avukat ... ... ... tarafından, davalı ... ve ... Yay. ve Yap. A.Ş ve diğeri aleyhine 15/05/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, kitapta adı geçen mirasbırakanın sağlığında manevi tazminat istemi bulunmadığından mirasçıların dava açma hakları olmadığı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu kitapta adı geçen ve davacıların mirasbırakanı olan ... ... 1994 yılında yaşamını yitirmiş olup dava konusu kitap ise Nisan 2009 günü yayınlanmıştır. Davacılar, kitapta yer alan bilgilerin gerçek olmadığını, mirasbırakanlarının haksız yere suçlandığını, bu durumun aile onur ve saygınlığına saldırı oluşturduğunu belirterek manevi tazminat istemişlerdir.

Yerel mahkemece, istek konusu gözetilerek işin esasının incelenip sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.