muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15621, Karar No: 2014/9201, Tarih: 09.07.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/15621 E.  ,  2014/9201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Anamur Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2011

NUMARASI : 2002/235-2011/428

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından kiralayana karşı açılan mecuru işletememesinden kaynaklanan (iyileştirme ve tadilat msrafları ile peşin ödenen kira bedelinin iadesi), menfi ve müspet zararının tazmini  istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle, Davacıların 2001 yılı Mart ayında davalılara ait olduğu belirtilen Oba dinlenme tesislerini kendi adına asaleten diğer davalılara vekaleten hareket eden K.. S..'den cafe, bar, restuarant olarak işletmek üzere 3 yıl süreli olarak kiraladıklarını, bir yıllık kira bedeli olan 3.000 TL'nin 2.750 TL'lik kısmının K.. S..'ye 15.03.2001 ile 24.04.2001 tarihleri arasında ödediğini, davacıların kiralanan yerin onarımını, restoresini ve çevre düzenlemesini yaptıklarını, mecurun işletme amacına ve şekline uygun olarak tefrişin yapıldığını, her türlü mutfak ve servis eşyasının alındığını, davacıların 20 bin TL civarında harcama yaptığını,  öte yandan böyle bir sözleşme yapılmamış olsaydı uğramayacak oldukları olumsuz zararları bulunduğunu, davalıların tahsil ettikleri kira bedeli olan 2.750,00 TL oranında sebepsiz zenginleştiklerini, davacılara ait bir kısım eşyaların kiralanan mahalde kaldığını, bu eşyaların çift kapılı buz dolabı, çamaşır makinası, ,muhtelif ahşap dolaplar ve mutfak eşyası, set üstü ocağı, 2 adet tuvalet takımı, lavabo ve musluklar, c.. c.. markasının soğutucusu olduğunu, belirterek  fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacıların  davalılara ödemiş oldukları, 2.750,00 TL kira bedeli ile  delil tespiti dosyası ile saptanmış olan 5.750,00 TL, davacının kiralanana yaptıkları masrafların bir kısmı olan 3.500 TL davacıların elde etmeyi düşündükleri, ancak mahrum kaldıkları karın bir kısmı olarak 3.000 TL olmak üzere toplam 15.000 TL'nin davalıların ihtarname ile temerrüde düştükleri 23.05.2002 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, davacılara ödenmesine, ayrıca davacılara ait olup da davalıların elinde ve zaptında bulunan eşyaların aynen veya bedellerinin davalılardan tahsili ile davacılara  teslimine veya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir . Davalı vekili, davacıların davalılaradan zarar görmesinin söz konusu olamayacağını, kira sözleşmesinin davacı H.. K.. ile davalı K.. S..n arasında imzalandığını, bu nedenle davalı kadir dışındaki davalılara husumet yöneltilemeyeceğini, davacı Z.. Y..’ın da davacı sıfatının olmayacağını, savunmuş ve davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan Mart 2001 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesini kiraya veren davalı K.. S..n ile kiracı olarak H.. K..'ın imzaladığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı olarak kira sözleşmesinin tarafı olmayan Z.. Y..’ın kendi adına dava açma ehliyeti yoktur. Ayrıca K.. S.. dışındaki diğer davalılar D.. A.., M.. S.., N.. S.. ve N.. S.. de kira sözleşmesinin tarafı olmadıklarından pasif dava ehliyetleri bulunmamaktadır. Davanın davalılardan K.. S.. ile davacı kiracı olarak H.. K.. arasında görülmesi gerekirken taraf teşkilinde yanılgıya düşülerek mahkemece, davanın tarafı olmayan davacı ve davalılar hakkında da hüküm tesisi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1423, Karar No: 2010/7966, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1423 E.  ,  2010/7966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21333, Karar No: 2014/25184, Tarih: 28.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/21333 E.  ,  2014/25184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yatağan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2014/1-2014/42

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İhale tarihinde yürürlükte bulunan 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 1.maddesinde; ''Bu Kanunun amacı; toprağın doğal veya yapay yollarla kaybını ve niteliklerini yitirmesini engelleyerek korunmasını, geliştirilmesini ve çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak, plânlı arazi kullanımını sağlayacak usûl ve esasları belirlemektir,'' 2.maddesinde; ''Bu Kanun; arazi ve toprak kaynaklarının bilimsel esaslara uygun olarak belirlenmesi, sınıflandırılması, arazi kullanım plânlarının hazırlanması, koruma ve geliştirme sürecinde toplumsal, ekonomik ve çevresel boyutlarının katılımcı yöntemlerle değerlendirilmesi, amaç dışı ve yanlış kullanımların önlenmesi, korumayı sağlayacak yöntemlerin oluşturulmasına ilişkin sorumluluk, görev ve yetkilerin tanımlanması ile ilgili usûl ve esasları kapsar,'' 8.maddesinin 3 ve 4. fıkralarında ise; ''Belirlenen parsel büyüklüğü; mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamaz. Tarım arazileri bu büyüklüklerin altında ifraz edilemez, bölünemez veya küçük parsellere ayrılamaz. Ancak çay, fındık, zeytin gibi özel iklim ve toprak istekleri olan bitkilerin yetiştiği yerler ile seraların bulunduğu alanlarda, yörenin arazi özellikleri daha küçük parsellerin oluşmasını gerekli kıldığı takdirde, Bakanlığın uygun görüşü ile daha küçük parseller oluşturulabilir.

Bakanlığın uygun görüşü ile kamu yatırımları için ihtiyaç duyulan yerler hariç olmak üzere tarım arazileri, belirlenen büyüklükteki parsellerden daha küçük parçalara bölünemez. Bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu araziler ifraz edilemez, payları üçüncü şahıslara satılamaz, devredilemez veya rehnedilemez. Bu araziler hakkında 4721 Sayılı Türk Medenî Kanunu'nun özgülemeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır'' hükümlerinin yer aldığı görülmektedir.

Yasanın amacı tarım arazilerinin çok küçük parçalara bölünerek ülke tarımının zarar görmesini engellemeye yöneliktir. Emredici hükümler içerdiği ve ülkenin geleceğine yönelik düzenlemeler taşıdığı için bu yasa hükümleri kamu düzenine ilişkin bulunmaktadır. Bu nedenle 5403 Sayılı Yasa hükümlerine aykırılık bulunması halinde bu husus ilgililerce ihalenin feshi sebebi olarak ileri sürülebileceği gibi, mahkemece de re'sen nazara alınmalıdır. Aksinin kabulü halinde miras paylarının üçüncü şahıslara satışının ve küçük parçalar halinde ifrazının yolu açılacağı için yasanın hükümleri dolaylı yoldan çiğnenmiş olacaktır.

Böyle bir durumda yapılması gereken iş, alacaklı tarafından İİK'nun 121. maddesine göre icra mahkemesine başvurarak ortaklığın giderilmesi davası açmak üzere yetki almak suretiyle sulh hukuk mahkemesinde ortaklığın giderilmesi davası açıp satış işlemini gerçekleştirmekten ibarettir.

Somut olayda ihale konusu 549, 544,1111 ve 1144 parselin hisseli taşımazlar olduğu, taşınmazların yüzölçümlerinin 20 dönümün altında tarım arazisi vasfında olduğu görülmüştür.

O halde, mahkemece 549, 544,1111 ve 1144 parsel sayılı taşınmazlar bakımından yukarıda belirtilen yasa hükümleri çerçevesinde değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8995, Karar No: 2020/6874, Tarih: 09.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8995 E.  ,  2020/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay tarihinde, saat 16.10 sıralarında sanık sürücü ... idaresindeki yolcu otobüsü ile tek yönlü-bölünmüş-üç şeritli, zemini asfalt-kuru yolda seyri sırasında kavşakta tali yoldan anayola çıkarken kavşak başındaki dur işaret levhasını dikkate almadan kavşağa girdiğinde sol şeritte seyir halinde olan sanık sürücü... idaresindeki otomobile çarpması, bu çarpmanın etkisiyle otomobilin savrularak orta refüjde karşıya geçmek için beklemekte olan yaya ... ve ...'a çarpması sonucu katılan ...'ün orta üç derecede kemik kırığı oluşur derecede, katılan ...'in, sol alt bacak kaybı, altıncı derecede kemik kırığı ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, kaza tespit tutanağı, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi ve İTÜ öğretim görevlilerinden oluşan 15.6.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporu ile sanığın asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin tespit ve kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur oranına, fazla ceza verildiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/24269, Karar No: 2008/3721, Tarih: 28.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/24269 E.  ,  2008/3721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcın mahsubuna, bakiye 0.90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 28.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2448, Karar No: 2022/3477, Tarih: 17.05.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/2448 E.  ,  2022/3477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05/05/2015 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptal ve tescil talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesi bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23/12/2020 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 17/05/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili gelmedi. Karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/05/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/855, Karar No: 2024/9044, Tarih: 16.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/855 E.  ,  2024/9044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1728 Esas, 2023/1384 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/303 E., 2021/242 K.

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin TÜRKPATENT nezdinde 30. sınıfta tescil edilmek üzere 2019/57164 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı Şirketin 2017/83169 sayılı ve "..." ibareli markasını gerekçe göstererek başvuruya yaptığı itirazının kısmen kabul edilerek, başvurularının kısmen reddine karar verildiğini, bu kısmi ret kararına karşı yeniden inceleme taleplerinin ise YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkilin 1911 yılında Belçika’da kurulmuş bir çikolata şirketi olduğunu, müvekkilinin WIPO nezdinde tescilli ve "..." ibareli markalarının bulunduğunu, somut olayda tescil edilmek istenilen markanın tek başına "..." kelimesinden oluşmadığını, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, "..." ibaresinin müvekkili tarafından icat edilmiş çikolatanın adı olduğunu, beyaz, sütlü ve bitter çikolatadan sonra 4. çikolata türü olarak kabul edildiğini, tanımlayıcı olan bu ibarenin ortak olarak yer almasının iltibasa neden olmayacağını, başvuruda yer alan diğer ibarelerin yeterli ayırt ediciliği sağladığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve başvurunun tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; başvuru kapsamından çıkarılan mallar yönünden iltibas bulunduğunu, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiş olup, davalı şirket vekili, taraf markaları arasında uyuşmazlık konusu mallar bakımından iltibas bulunduğunu, dava konusu markanın Belçika'da kullanılıyor olmasının davacı lehine bir hak sağlamayacağını, müvekkilinin 1992 yılından beri "..." markasını kullandığını ve ayırt ediciliğinin bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, dava konusu "..." ibareli marka başvurusu ile davalının "..." ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, davalı markasındaki münhasır olarak bulunan ve Türkçe de yer almayan "..." ibaresinin önüne ve arkasına getirilen eklerle yeni başvuru yapılmasının davalı markasına yaklaşıldığının göstergesi olduğu, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, mesnet marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu başvuru kapsamından çıkarılan emtialar için ayırdığı satın alma/yararlanma süresi içinde, davacının "..." ibareli marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davalının "..." ibareli tescilli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, her iki markada yanılgı yaşayabileceği, ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar/ hizmetler algısı oluşabileceği yani markaları karıştırabileceği, bu açıdan taraf markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki iltibas koşulları oluştuğundan, YİDK kararının yerinde ve doğru olduğu açıklanan nedenlerle bilirkişi raporuna itibar edilmediği, dava konusu başvuru sahibi davacının 6769 sayılı Kanunu'nun 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasındaki dayalı iddiasının işbu davada dinlemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmede, mahkemece bilirkişi heyetinden alınan raporda, "..." ibaresinin, sütlü çikolata, bitter çikolata, beyaz çikolata gibi çikolata

türlerinin yanında dördüncü çikolata türü olarak kabul edildiği, "pembe" renginden dolayı "..." yani "yakut rengi" ismiyle adlandırıldığı, ... cinsi

kakao çekirdeklerinden elde edilen ve bu nedenle de herhangi bir renklendirici

içermemesine rağmen doğal rengi pembe olan bu çikolata türevinin ülkemizde yeni de olsa yaygın bir biçimde tanınmaya başlandığı, "..." ibaresinin bir çikolata türevi, bir cins isim olduğu hususları açıklanarak "..." ibaresinin çikolata ve türevi emtialar açısından ayırt

ediciliğinin düşük olduğu, taraf markalarında ortak olarak yer alan "..." ibaresi, uyuşmazlık konusu "çikolatalar, kuvertür çikolatalar; kakao tozu; kakao esaslı

içermemesine rağmen doğal rengi pembe olan bu çikolata türevinin ülkemizde yeni de olsa yaygın bir biçimde tanınmaya başlandığı, "..." ibaresinin bir çikolata türevi, bir cins isim olduğu hususları açıklanarak "..." ibaresinin çikolata ve türevi emtialar açısından ayırt

ediciliğinin düşük olduğu, taraf markalarında ortak olarak yer alan "..." ibaresi, uyuşmazlık konusu "çikolatalar, kuvertür çikolatalar; kakao tozu; kakao esaslı

pastacılık ve fırıncılık mamulleri, çikolata esaslı pastacılık ve fırıncılık mamulleri" malları bakımından tek başına tanımlayıcı bir ibare olduğu ve kimsenin tekeline bırakılacak ibarelerden olmadığı, bu itibarla "..." ibaresinin taraf markalarında ortak olarak yer almasının iltibasa neden olmayacağının ve davacının başvuru markasında yer alan "Callebaut Callets" ibarelerinin, başvuruya ayırt edicilik kattığının kabulü gerektiği, mahkemece alınan bilirkişi raporunun da bu minvalde olduğu, İlk Derece Mahkemesinin aksi yöndeki kabulünün doğru olmadığı, davacı taraf, YİDK kararının iptali ile birlikte, dava konusu marka başvurusunun tescili işlemlerinin devam edilmesi yönünde karar verilmesi talebinde de bulunduğu, 6769 sayılı Kanun kapsamında mahkemelere tescil isteminin kabulü ya da reddi yönünde tanınmış bir yetki bulunmadığı, tescil işlemi idari nitelikte bir işlem olup Kurul kararının kabulüne bağlı doğal bir sonuç olduğu, yine davacının tescil işlemlerine devam edilmesine karar verilmesi istemi ayrı bir dava olarak değerlendirilemeyeceği, bu nedenle açılan davada iki ayrı talebin olduğu ve başvurunun tescil işlemlerinin devamına yönelik isteminde reddedildiği gerekçesiyle davalı lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği, dolayısıyla İstinaf Mahkemesince davacının başvurunun tescil işlemlerinin devamına yönelik talebin reddine karar verildiği, bu nedenle davalı yararına yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmeyeceği, Yargıtay'ın emsal uygulamasının da bu yönde olduğu (Yargıtay HGK'nın 22.03.2017 gün ve 2017/11-78 E.-521 K. sayılı kararı), yukarıda açıklanan nedenlerle davacıya ait dava konusu "..." ibareli başvuru ile davalı Şirkete ait 2017/83169 sayılı ve "..." ibareli redde mesnet marka arasında, emtia benzerliği şartı gerçekleşmesine rağmen marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığından, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki koşulların gerçekleşmediği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş ve bu kararı davalı Kurum ve şirket vekili temyiz etmiştir.

V. TEMYİZ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka başvurusunun kısmen reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.