muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/961, Karar No: 2012/2067, Tarih: 16.03.2012

Ancak mahkemece verilen tedbir kararlarının maddi hukuk alanında sonuçlar doğuran muhafaza tedbirleri olmaması alacaklıların alacaklarını tahsil amacıyla kullanabilecekleri, takas, mahsup, hapis hakkı gibi hukuki işlemlerin durdurulmaması, rehin blokaj kayıtlarının kaldırılması, senetlerin protesto edilmesinin önlenmesi, iflas ertelemesi isteyen şirketin keşideci ve cirantacı olduğu kambiyo senetlerinin ödenmesinin tedbiren durdurulması,

çeklere karşılıksızdır şerhinin yazılmaması, lehtarı borçlu şirket olan teminat mektuplarının paraya çevrilmesinin önlenmesi, şirketin önceden yaptığı temliklerin kaldırılması gibi tedbir kararı vermemesi gerektiği Yargıtay kararlarında genellikle kabul edilmektedir. (Bkz. Selçuk Öztek, agm s. 405 vd.) Mahkemece, ihtiyati tedbire karar verebilmek için iflasın ertelenmesi projesinin başarı şansı olduğuna kanaat getirmesi, istemci şirketin de iflas ertelenmesi kararının verilebileceğini ve bu karar verilene kadar geçecek süre zarfında özellikle alacaklıların takipleri nedeniyle, telafisi güç sakıncalar doğuracağını gerçeğe yakın bir şekilde ispat etmesi, bu konularda mahkemenin bilirkişi incelemesi yaptırması gerekir. (Bkz. Baki Kuru, agm s. 316) Bu durum karşısında mahkemenin tedbir talebini yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde değerlendirip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, 12.01.2011 tarihli karardaki gerekçeye yollama yapılmak suretiyle ihtiyati tedbir kararının reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle iflas erteleme talebinde bulunanıntemyiz isteminin kabulü ile tedbir isteminin reddine ilişkin kararın BOZULMASINA, yatırılan harcın istek halinde iadesine karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 16.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1765, Karar No: 2021/1378, Tarih: 10.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/1765 E.  ,  2021/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

1262 sayılı İspençiyari ve Tıbbi Müstehzarlar Kanunu’na aykırı davranmak eylemi nedeni ile kabahatli ... hakkında anılan Kanun'un 20. maddesi gereğince 8.450,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Odunpazarı Kaymakamlığı İlçe Sağlık Müdürlüğünün 14/02/2019 tarihli ve 12 sayılı kararına karşı yapılan başvurunun reddine dair Eskişehir 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/07/2019 tarihli ve 2019/1109 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Eskişehir 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/09/2019 tarihli ve 2019/3440 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 04/02/2020 gün ve 393 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/02/2020 gün ve KYB-2020-17994 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Altınel Eczanesi yetkilisi olan kabahatli hakkında 13 kez "Rotarix Oral Süspansiyon İçeren Aplikatör 1,5 ml" isimli ilacın satış bildirimi yapmaksızın satış işleminin gerçekleştirilmiş olmasından kaynaklanan farklılık bulunması ve söz konusu ilacın eczanenin stokunda bulunmamasından bahisle toplam 8.450,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmış ise de, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 15/2. maddesinde yer alan, “Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idari para cezası verilir. Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idari yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, belirtilen eylem nedeniyle tek tutanak düzenlenip bir kez idari yaptırım kararı verilmiş olması karşısında, tüm satışların tek fiil kabul edilmesi gerekirken, her bir ilaç için ayrı ayrı idari para cezası verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönüyle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Muteriz hakkında, eczanede yapılan denetim sonucunda, İlaç Takip Sistemi kayıtları ile halihazırda stok durumu arasında farklılık bulunduğu, söz konusu ilacın eczane stoğunda bulunmadığı, farklılığın, bahse konu ilacın eczane tarafından İlaç Takip Sisteminden satış bildirimi yapılmaksızın satış işleminin gerçekleştirilmiş olmasından kaynaklandığının tespit edilmesi gerekçesi ile 1262 sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca idari para cezası karar tutanağı düzenlendiği anlaşılmış ise de;

Muteriz hakkında, eczanede yapılan denetim sonucunda, İlaç Takip Sistemi kayıtları ile halihazırda stok durumu arasında farklılık bulunduğu, söz konusu ilacın eczane stoğunda bulunmadığı, farklılığın, bahse konu ilacın eczane tarafından İlaç Takip Sisteminden satış bildirimi yapılmaksızın satış işleminin gerçekleştirilmiş olmasından kaynaklandığının tespit edilmesi gerekçesi ile 1262 sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca idari para cezası karar tutanağı düzenlendiği anlaşılmış ise de;

6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun ' un 24. maddesinin 1. fıkrasının ''Eczanelerden zehirli ve müessir maddeler ile ilaçların toptan satışı yapılamaz ve eczaneler ihalelere giremez. Eczaneler arası ilaç takası, toptan satış sayılmaz; ilaçların satışı, alındığı ecza deposuna veya mücbir sebep hâlinde diğer depolara iadesi, eczaneler arasındaki takası, miadı geçmiş ya da bozulmuş olanlarının imhası işlemlerinde ilaç takip sistemine bildirim yapılması zorunludur. İlaçların internet veya başkaca herhangi bir elektronik ortamda satışı yapılamaz. Eczane eczacıları ve eczaneler adına internet sitesi açılamaz.'' ve anılan Kanunun 44. maddesinin '' (Değişik : 23/1/2008-5728/172 md.) Bu Kanunda yazılı olan yasaklara ve mecburiyetlere muhalif hareket edenlere, fiilleri suç oluşturmadığı takdirde ve bu Kanunda özel hüküm bulunmayan hallerde ikiyüz Türk Lirası idarî para cezası verilir.'' hükümlerini amir olduğu anlaşılmakla;

İdari para cezası karar tutanağında, muterizin kabahat oluşturduğu belirtilen eylemi nedeni ile uygulanması gereken Kanun hükmü bakımından hataya düşülüp düşülmediği,

Hususunda da kanun yararına bozma isteminde bulunup bulunulmayacağının değerlendirilmesi için Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/587, Karar No: 2012/7009, Tarih: 05.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/587 E.  ,  2012/7009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden pasif husumetten reddine, dahili davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi dahili davalı ... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak ... ... Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm dahili davalı ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahı dikkate alınarak, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının, ... için taşınmazın tüm değerinin % 15'ini, ... için taşınmazın tüm değerinin %13'ünü geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranlarda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-İrtifak hakkı karşılığına hükmedildiği halde, taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen bölümleri üzerinde davalı idare lehine irtifak hakkı tesis ve tesciline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Dahili davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyeneiadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7411, Karar No: 2015/8565, Tarih: 29.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/7411 E.  ,  2015/8565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davalılardan .. vekili Av. ...'un vekaletnamesinin bulunmadığının 13.12.2012 tarihli duruşma zaptında belirtildiği ve bundan sonraki dönemde de sunulmadığı belirlendiğinden vekaletname eksiğinin giderilmesi için Dairemizin 28.05.2015 tarihli kararı ile dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş, geri çevirme sonrasında mahkemece (2) nolu bentte yazılı eksiklik tamamlanmasına rağmen (1) nolu bentte belirtilen vekaletname eksiğinin giderilmeyerek dosyanın bu haliyle yeniden Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu kez, adı geçen davalı vekiline ait vekaletnamenin temini ile, eksikliğin giderilmesi için mahkemece gerekli dikkat ve özenin gösterilmesi, aksi halin adaletin tecellisini geciktireceği, temyiz incelemesini sürüncemede bırakacağı ve ilgililer yönünden sorumluluk doğuracağının bilinmesi ile, temin edilecek vekaletname örneğinin birlikte gönderilmesi için dosyanın ikinci kez mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1638, Karar No: 2010/8586, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1638 E.  ,  2010/8586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibariyle münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15884, Karar No: 2013/6050, Tarih: 22.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/15884 E.  ,  2013/6050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirkette üst işverenlerin işyerlerinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptırıldığını, ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ederek artırmıştır.

Davalıya usulüne uygun tebligat yapıldığı halde cevap dilekçesi vermediği ve duruşmalara katılmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık izin ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yapıldığının ıspatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-a)Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b)İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Maddi ve maddi olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.

Maddi ve maddi olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.

Genel olarak yapılan bu açıklamaların ardından iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut olayda, işyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesinin mümkün olmayacağı dikkate alınarak, davacının ihaleyi alan alt işverene bağlı olarak çalışmaya devam edip etmediği, altişverenler arasında işyeri devri olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağı hakkında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1257, Karar No: 2012/7307, Tarih: 10.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1257 E.  ,  2012/7307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Midyat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.11.2011 gün ve 874/809 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; 275 ada 46 parselin kadastro çalışmaları sırasında Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, aslında taşınmazın otuz yıldan beri vekil edeninin kullanımında olduğunu açıklayarak tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davacının taşınmaz üzerinde zilyetliğinin söz konusu olmadığını dava konusu yerin taşlık ve kayalık bir yapıda olduğunu, kıraç arazi niteliğinde bulunduğunu açılayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; “teknik bilirkişinin raporunda A harfi ile işaretlenen yerin özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olduğunu, tarım arazisi olarak kullanıldığını, toprak yapısı killi, tınlı olup, tarla olarak tasarruf edildiğini bu durumun hava fotoğraflarından da anlaşıldığını, Hazine, orman ve üçüncü kişilerle bir ilgisinin bulunmadığını gerekçe göstermek suretiyle 275 ada 46 sayılı parselin tapu kaydının krokide A harfi ile gösterilen 5057,37 m2 yüzölçümlü alan bakımından iptaliyle bu kısmın davacı adına, kalan kısmın ise, Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi” üzerine hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Dava kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Uyuşmazlık konusu 275 ada 46 sayılı parsel 21.4.1999 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında hali arazi niteliğiyle belgesizden Hazine adına tespit edilmiş, kadastro tutanağının 27.2.2001 tarihinde kesinleşmesiyle tapu kaydı oluşmuştur. Yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar her ne kadar dava konusu taşınmazın davacının babasından kendisine intikal ettiğini tarım arazisi olarak kullanıldığını kazanma koşullarının davacı yararına gerçekleştiğini açıklamış iseler de; esasen dava konusu yerin hali arazi niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiş bulunması, Hazinenin savunmasındaki taşlık ve kayalık niteliğinde bulunduğu yönündeki belirlemesi, uzman bilirkişilerin raporundaki bilgiler ve dosya kapsamındaki diğer bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde dava konusu yerin imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinde imar ve ihya için aranan tüm olumlu ve olumsuz koşulların mahkemece belirlenip saptanması ve olguların davacı yararına gerçekleştiğinin belirlenmesi halinde imar ve ihyaya muhtaç bir yerin kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinilmesi mümkün olur.

Keşifte dinlenen ve dosyaya rapor sunan uzman bilirkişiler Yard. Doç. Dr. Ahmet Almaca ve aynı ünvana sahip ...’in raporlarına göre, dava konusu yerde 1999 yılından beri imar ve ihya çalışmalarının tamamlandığı ve bu haliyle tarım arazisi niteliğini kazandığı anlaşılmaktadır. İmar ve ihyaya muhtaç bir yerin kural olarak kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinilebilmesi için imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten, davanın açıldığı tarihe kadar 20 yıllık kazanma süresinin dolmuş olması gerekir. Az öncede açıklandığı üzere uzman bilirkişilerin raporuna göre kabulüne karar verilen taşınmaz bölümleri ile ilgili imar ve ihya çalışmaları 1999 yılında tamamlanmış olup davanın açıldığı 12.10.2010 tarihine kadar kazanmayı sağlayan 20 yıllık zilyetlik süresi henüz dolmamıştır. Davanın bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamı ile örtüşmeyen bir gerekçeyle krokide A harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle kabul edilen ve krokide A harfi ile gösterilen bölüm bakımından HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 10.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.