muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2201, Karar No: 2009/5877, Tarih: 01.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2201 E.  ,  2009/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, dava dilekçesi ile İzmir 9.İcra Müdürlüğünün 2008/3928 Esas sayılı dosyasından, borçlunun borcundan dolayı davacı 3.kişi ait işyerinde bulunan malların 24.03.2008 tarihinde haczedildiğini, borçlunun haciz adresindeki işyerinden taşınacağını duyumları üzerine davacının hem işyerini kiraladığını hemde hacizli makine dışındaki makineleri borçludan satın aldığını, dava konusu makineyi ise dava dışı bir firmadan satın aldığını belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, müşterek borçlu ...”un haciz sırasında, önceden borçlu şirket yanında çalışırken şirketin batması üzerine işyerinin davacıya devredildiğini kendisinin de bu şirkette çalışmaya devam ettiğini belirttiği,davacı 3.kişi ile borçlunun alacaklılardan mal kaçırma amacı ile işyerinin danışıklı olarak devredildiğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, borçlunun işyeri devrini İİK”nun 44.maddesine koşullarına uygun olarak yaptığının iddia ve ispat edilemediği gibi BK”nun 179 madde gereğince işyerini devir alan davacının işletmenin borçlarından 2 yıl süre ile sorumlu olduğundan, bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.60.-TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişi'den alınmasına 1.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6172, Karar No: 2015/9135, Tarih: 16.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6172 E.  ,  2015/9135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/206667

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemine yönelik incelemede;

22.02.2011 günlü hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 21.12.2011 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, anılan Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanığın temyiz istemine yönelik incelemede;

Mahkemece hakkında hüküm kurulan sanık S.. G..'in, hükümden sonra verdiği 25.11.2011 tarihli dilekçe ve ekli savcılık ifadesinde, bu dosyadaki suçu kendisinin değil kardeşi Sertan Günden'in kendisine ait nüfus cüzdanını kullandığı için suçlandığını ileri sürmesi nedeniyle, kardeşi hakkında Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/25510 ve Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/21547 numaraları üzerinden soruşturma yapıldığının anlaşılması karşısında, sanık S.. G.. ve Sertan Günden'in fotoğrafları ile parmak izinin temin edilerek incelenmesi, Sertan Günden ve sanık olan S.. G..'in fotoğraf, yazı ve imza örneklerinin mukayese edilmesi, hakkında açılan soruşturmanın sonucunun araştırılması, açılmış bir kamu davası varsa incelenmesi, S.. G.., S.. G.. ile müşteki ve katılanın mümkün ise duruşmada yüzyüze getirtilip yüzleştirilmeleri, eğer bu mümkün değil ise adı geçenlerin teşhise elverişli fotoğraflarının çektirilerek müşteki ve katılana gösterilip yeniden teşhis yaptırıldıktan sonra, kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. G..'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5159, Karar No: 2024/70, Tarih: 08.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/5159 E.  ,  2024/70 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/213 E., 2022/257 K.

SUÇLAR : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2014 tarih ve 2014/67 Esas, 2014/ 511 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna; 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca da 1 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bismil Asliye Ceza Mahkemesi kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.10.2020 tarihli ve 2020/387 Esas, 2020/6150 Karar sayılı kararı ile;

"1-Kenevir ekme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Sanığın kullanımında olan arazide dikili olarak ele geçirilen farklı boylarda toplam 10224 kök kenevirden olgunlaştıklarında elde edilecek esrarın, kişisel kullanımları için gerekli miktardan çok fazla olacağı, Dairemizin genel uygulamalarına göre, ticari amaçla ekildiklerine ilişkin başka delil yoksa 20 köke kadar dikili kenevirin kişisel kullanım kapsamında ekildiğinin kabul edilebileceği dikkate alınarak, sanıkların eylemlerinin esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla 2313 sayılı Kanunun 23. maddesinde yapılan değişiklikten sonra suç tarihine göre lehe aleyhe yasa tartışması yapılarak uygulanacak yasanın belirlenmesi hususlarının, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık hakkında hükmolunan 5 gün adli para cezasının TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca gün karşılığı belirlenerek paraya çevrilmemesi,

3- Sanık hakkında aynı kararda kenevir ekme suçundan hüküm kurulurken gerekçe gösterilerek TCK'nın 62. maddesinin uygulanması, ancak 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 62. maddesinin tartışılarak uygulanmaması suretiyle çelişkili hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA;" karar verilmiştir.

C. Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2022 tarih ve 2022/213 Esas, 2022/257 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna; 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca da 10 ay hapis ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kenevir ekme suçu yönünden suçun oluşmadığına,

2. 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kenevir ekme suçundan yapılan incelenmede: Sanığın kullanımında olan arazide dikili olarak ele geçirilen farklı boylarda toplam 10224 kök kenevirden olgunlaştıklarında elde edilecek esrarın, kişisel

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kenevir ekme suçu yönünden suçun oluşmadığına,

2. 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kenevir ekme suçundan yapılan incelenmede: Sanığın kullanımında olan arazide dikili olarak ele geçirilen farklı boylarda toplam 10224 kök kenevirden olgunlaştıklarında elde edilecek esrarın, kişisel

kullanımları için gerekli miktardan çok fazla olacağı, yerleşik Yargıtay genel uygulamalarına göre, ticari amaçla ekildiklerine ilişkin başka delil yoksa 20 köke kadar dikili kenevirin kişisel kullanım kapsamında ekildiğinin kabul edilebileceği dikkate alınarak, sanığın eylemlerinin esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu oluşturduğunun mahkemece kabul edildiği, 2313 sayılı Kanun’un suç tarihinde yürürlükte bulunan 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası; “Münhasıran esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapan kişi bir yıldan yedi yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu madde kapsamında ekim yapma ibaresinden, tohumun toprağa ekilmesinden ürünün hasadına kadarki süreç anlaşılır” şeklindeyken, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 1 inci maddesi ile yapılan değişiklik sonucunda “Esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapan kişi dört yıldan on iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Münhasıran kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu madde kapsamında ekim yapma ibaresinden, tohumun toprağa ekilmesinden ürünün hasadına kadarki süreç anlaşılır.” şeklinde yeniden düzenlenmiş, 15.08.2017 tarihli ve 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 10 uncu maddesi ile bu fıkrada yer alan "on iki yıla kadar hapis" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve beşyüz günden onbin güne kadar adlî para" ibaresi eklenmiş, bu ibare 08.03.2018 tarihli ve 30354 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 7078 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile aynen kabul edilerek kanunlaştığı, yasal düzenlemelerden açıkça anlaşılacağı üzere suç tarihinde yürürlükte olan yasa sanık lehine olmakla, sanık, değişiklik öncesi yasa kapsamında cezalandırıldığı, sanığın ektiği kenevir bitkisi kök sayısına göre temel ceza, kök sayısı ile orantılı olarak teşdiden belirlendiği,

6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan yapılan incelemede: Sanığın kullanımında olan yerde yapılan arama sırasında, 1 adet Star marka 890834 seri numaralı 9 mm çapında ruhsatsız tabanca, bu tabancaya ait 3 adet şarjör ve 20 adet fişeğin ele geçirildiği, sanığın samimi olarak silahın kendisine ait olduğunu, kendisini korumak için aldığını beyan ettiği, uzmanlık raporunda söz konusu yarı otomatik tabanca, sarjörü ve aynı çap ve tipte 20 adet fişeğin 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz olduğu bildirildiği, bu suretle sanığın 6136 sayılı Kanun'a aykırı olarak ateşli silahla bunlara ait mermileri bulundurma suçunu işlediğinin sabit görüldüğü gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru

biçimde belirlendiği, Mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiini temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, eleştiri dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2022 tarih ve 2022/213 Esas, 2022/257 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27038, Karar No: 2017/13677, Tarih: 19.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/27038 E.  ,  2017/13677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, izin ücreti, ikramiye, harcırah alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19/09/2017Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... Özdemir geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01/12/1996 tarihinde şoför olarak çalışmaya başladığını, en son ücretinin brüt 2.100 TL olduğunu, ... günleri de dahil olmak üzere dini ve resmi bayramlarda çalıştığını,... ... ... 'a sık sık gidip gelen davacıya şehir dışı harcırahı ödenmediği gibi patronun özel işlerinin de yaptırıldığını, yılda 3 kez verilen yarım maaş ikramiyesinin onay alınmadan 2 ye düşürüldüğünü, 4857 sayılı yasanın 25/II maddesi gereğince yapılan feshin haksız olduğu gibi usul yönünden 6 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra yapıldığını, suçlamaların hiç birinin gerçeği yansıtmadığını iddia ederek; davacının ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücret alacağı, dini milli bayram ücret alacağı, harcırah ve ikramiye alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak davacının davalı Şirkette 01/12/1996 - 08/02/2000 tarihleri arasında çalıştığını, bu döneme ilişkin kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, 07/06/2000 tarihinde yeniden iş talebinde bulunan davacının tekrar işe alındığını, 17/12/2000 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, 18/12/2000 tarihinde ... ... ... ve Tic. Aş. de işe başlayan davacının 02/04/2007 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, 04/04/2007 tarihinde ... ... San. ve Tic. Ltd. Şti. de yeniden çalışmaya başlayan davacının ilgili şirketin firmalarına devredilmesi üzerine 01/02/2008 tarihinde firmalarında çalışmaya başladığını, fesih tarihi olan 22/08/2013 tarihine kadar çalıştığını, meydancı olarak çalışan davacının getir götür işleri yaptığını, en son ücretinin brüt 1.400 TL olduğunu, fazla mesai yapmayan davacının, dini bayramlarda ve resmi tatillerde çalışmadığını, iş akdi iş verenin güvenini kötüye kullanma eylemi nedeni ile fesh edildiğini, 26/07/2013 tarihinde davalı Şirket yöneticisinden kredi kartı alan davacının 29/07/2013 tarihinde işlem yapılmadığını beyan ederek kredi kartını şirket yöneticisine iade ettiğini, aynı gün ... ... ... Yüce tarafından düzenlenmiş olan 26/07/2013 tarihli faturayı şirket muhasebesine bıraktığını, yapılan incelemede söz konusu faturada belirtilen işlemlerin yapılmamış olduğunun anlaşıldığını, faturayı düzenleyen işletmeci ile yapılan şifai görüşmede faturanın tanzim edildiğinin öğrenildiğini, akabinde faturanın işletmeci tarafından iptal edilerek fatura bedelinin iade edildiğini, bunun üzerine ... 17. Noterliğinin ihtarnamesi ile davacıdan savunma talep edildiğini, davacının ... 2. Noterliğinin ihtarnamesi ile " Şirketin kredi kartını alarak eksoz servisine gittiğini, firmada araca takılacak far bulunmadığını, ancak eksoz firmasının davalı şirkettin kendilerine borcu olduğunu söylenmesi üzerine getirdiği kredi kartı ile borcun tahsil edilmesine onay verdiğini söylediğini," oysa davacının böyle bir hak ve yetkisinin olmadığını, davacının eyleminin güven sarsıcı ve kötü niyetli olduğunu, bilerek ve kasten yapılmayan bir işe ait faturayı eksoz firmasından alarak bu faturayı iş yerine ibraz eden ve bunu açıkca ikrar eden davacının eyleminin açıkça dolandırıcılık olduğunu, davacı ile eksoz firma sahibinin karşılıklı menfaatlerinin bulunduğunu, faturanın iade edilmesi ile davalı ... eksoz firmasına borcu bulunmadığının ortaya çıktığını, davacının savunmasının yalan beyana dayandığını, hak düşürücü sürenin dolmadığını, davacının iş akdinin haklı nedenle fesh edildiğini, davacının ... Cumhuriyet Savcılığında devam eden başka soruşturma dosyasının da bulunduğunu, her iki olay birlikte değerlendirildiğinde davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak dosyada bulunan 30/07/2013 tarihli davacının imzadan imtina ettiği, personel ve idari müdür.... ile idari sorumlu .... isim ve imzaları bulunan tutanak ile davalı işverenin yöneticilerinin durumdan haberdar olduğunun anlaşıldığı, her ne kadar davalı işverenlik tüzel kişilik olup öğrenmede ki tarihin, iş akdini feshe yetkili organın öğrenme tarihi olsa da, davalı ... üst düzey yöneticilerinin olayı öğrendiği tarihten yaklaşık 22 gün sonra davalı ... organlarının olaydan haberdar olması hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bu durumda davalı ... yetkili organlarının olaydan aynı gün haberdar olduğu varsayıldığında ... 17. Noterliğinin 22 Ağustos 2013 tarih 24156 yevmiye nolu ihtarnamesi ile iş akdinin ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırılık nedeniyle 22/08/2013 tarihi itibariyle feshettiği ve 6 günlük yasal süreyi aştığı bu nedenle yapılan feshin haksız fesih hüküm ve sonuçlarını doğurduğundan, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin hak düşürücü süre içinde feshedilip feshedilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçi veya işveren bakımından haklı fesih nedenlerinin ortaya çıkması halinde, iş sözleşmesinin diğer tarafının sözleşmeyi haklı nedenle fesih yetkisinin kullanılma süresi sınırsız değildir. Bu bakımdan 4857 İş Kanununun 26 ncı maddesinde, fesih nedeninin öğrenildiği tarih ile olayın gerçekleştiği tarih başlangıç esas alınmak üzere iki ayrı süre öngörülmüştür. Bu süreler içinde fesih yoluna gitmeyen işçi ya da işverenin feshi, haklı bir feshin sonuçlarını doğurmaz. Bu süre, feshe neden olan olayın diğer tarafça öğretilmesinden itibaren altı işgünü ve herhalde fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren bir yıl olarak belirlenmiştir.

4857 sayılı İş Kanununda, işçinin maddî çıkar sağlamış olması halinde bir yıllık sürenin işlemeyeceği öngörülmüştür. O halde, haklı feshe neden olan olayda işçinin maddî bir menfaati olmuşsa, altı işgününe riayet etmek koşuluyla olayın üzerinden ne kadar süre geçerse geçsin işverenin haklı fesih imkânı vardır.

Altı iş günlük süre işçi ya da işverenin haklı feshe neden olan olayı öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar. Olayı öğrenme günü hesaba katılmaksızın, takip eden iş günleri sayılarak altıncı günün bitiminde haklı fesih yetkisi sona erer.