muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/15974, Karar No: 2025/2179, Tarih: 17.02.2025

Ğ-Mevcut ilaca ilişkin emsal dosyalardan alınan bir kısım hasta bazlı bilirkişi (tıbbi otorite) raporlarında, "...bazı hastalarda yanıt alınırken, bazı hastalarda yanıt alınmadığını, bir kısım hastalarda hiç fayda sağlamadığından hayati önemi haiz olmadığını (Prof.Dr.... ... tarafından düzenlenen 1.3.2021 tarihli rapor),,... tam bir şifa beklenemeyeceğini, hayati öneme haiz kavramından kasıt hastanın sağlığına tamamen kavuşması ve hastalığın iyileşmesi ise hayati öneme haiz görülmediği(Gazi Üniversitesi Tıbbı onkoloji uzmanları tarafından düzenlenen 4.12.2023 tarihli rapor), ....başka seçenek kalmadığı için mevcut tedavinin önerildiğini, yerine kullanılabilecek diğer tedavilerden anlamlı bir fark beklenmediği, bu nedenle bu tedavinin uygulanması tıp kurallarına uygun olmakla beraber zorunlu olmadığı(Adli Tıp 7. İhtisas Kurulu 30.5.2022 tarih 3436 sayılı karar), ....PDL-1 düzeyi bilinmeyen veya negatif hastalarda bu tedavi kombinasyonun kullanımına dair bir öneri bulunmadığını(Doç.Dr.... tarafından düzenlenen 19.12.2021 tarihli rapor),.... Metastatik hastalık hayati tehlike arzeden bir klinik olması nedeni ile tedaviyi alması hayati öneme haiz değildir ancak bu tedaviden fayda görmesi bekleneceği( Ankara Üniversitesi Tıbbı Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı'nın 23.5.2023 tarihli raporu),... hastada etkisiz olduğu bilinen bir kemoterapi ilacına eklenmesi ile olumlu sonuç gösteren bilimsel bir veri bulunmadığını, 6 kür tedaviye rağmen sağ kalımın kısa olması (4 ay) nedeniyle ilacın etkisiz kaldığını, ilacın uygulanmasında tıbbı gereklilik bulunmadığı (Tıbbı Onkoloji Uzmanı Prof. Dr. ..., Prof. Dr. ... ..., Doç. Dr. ... tarafından düzenlenen 20.01.2023 tarihli rapor.), ...tamamen iyileşme şansı yok denecek kadar az olduğu ancak tedavideki amaç hastalığı kontrol altında tutup, hastanın yaşam süresini uzatmak olduğu,(Prof.Dr. ..., Prof.Dr.... ve Dr.Öğr.Ü.... tarafından düzenlenen 14.04.2023 tarihli rapor.),...iki basamak kemoterapi yetersiz kaldığında üçüncü basamak olarak tek ajan şeklinde uygulanmasının sağ kalıma katkısı bulunmadığı(Prof.Dr....,Prof.Dr.... ve Prof Dr. ... tarafından düzenlenen 8.2.2021 tarihli rapor.) ....yaşam süresini uzatması konusunda fayda görebileceği ancak bilinen mevcut tedavi yöntemlerine göre daha etkin olup olmayacağının önceden bilinemeyeceği, bu nedenle davaya konu ilacın kullanımı uygundur ancak zorunlu olmadığı,(Gazi Üniversitesi Onkoloji Bilim Dalı Başakanlığı 11.1.2023 tarihli hayat raporu), ...Yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemi olan kemoterapiye eklenmesinin şifa ya da uzun süreli sağ kalım elde edildiğine dair bir bilgi bulunmadığı için daha etkin, daha güvenli ve daha yararlı olduğunu söylemek mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbı Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı 19.10.2023 tarihli heyet raporu.)..

.1.2023 tarihli hayat raporu), ...Yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemi olan kemoterapiye eklenmesinin şifa ya da uzun süreli sağ kalım elde edildiğine dair bir bilgi bulunmadığı için daha etkin, daha güvenli ve daha yararlı olduğunu söylemek mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbı Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı 19.10.2023 tarihli heyet raporu.)... Davacının tıbbi durumundaki hastalarda ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresi elde edildiği bilimsel olarak ispatlanmış olup tamamen iyileşmenin mümkün olmadığı, bu kanserde dava konusu ilaç ile elde edilebilecek ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresinin hayati öneme haiz olup olmadığı konusunun mahkemenin takdirine sunulduğu(Prof.Dr...., Prof.Dr.... ve Prof.Dr.... tarafından düzenlenen bila tarihli heyet raporu), ...Opdivo isimli ilaç 2. Basamak tedavide kullanıldığında standart kemoterapiye göre sağ kalımı ortalama 2 ay uzadığını, bu tür tedaviler şifa sağlayıcı değil, hastanın şikayetlerini azaltmaya, yaşam kalitesini artırmaya ve yaşamı uzatmaya yönelik palyatif tedaviler olduğu, bu nedenle nivolumab hayati öneme haiz ve kullanılması zorunlu olmadığı.(Tıbbı Onkoloji Uzmanları Prof.Dr.... ve Prof.Dr.... ... tarafından düzenlenen 29.01.2023 tarihli rapor), ....Checkmate 141 çalışmasında opdivo kolunda sağ kalım 7,5 ay iken standart tedavi kolunda 5,1 ay olarak bulunduğunu (Pamukkale Üniversitesi Tıbbi Onkolaji Anabilim Dalı Başkanlığı heyet raporu),...Checmate 057 çalışmasında kemoterapi ilacına göre ortanca sağ kalımda 2,7 ay sağ kalımı uzattığı, hastalığın iyileşmesi hususu göz önünde tutulduğunda bilinen tedavi yöntemi olan kemoterapiden daha etkin ve yararlı olduğunu söylemenin mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbı Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı'nın 18.8.2023 tarihli heyet raporu.)" belirtilmiş olup bu bağlamda, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığın tedavisinde hayati öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen hastanın iyileşmesine (tam iyileşme aranmaksızın mevcut durumdan sürekli olarak daha iyi hale gelmesi) katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin tıbbi onkoloji anabilim dalı başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H-Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, mevcut tedavi yöntemlerine göre ilacın yan etkilerinin az olması, kısa süreli fayda sağlaması, mevcudun kontrol altında tutulması, yaşam kalitesinin artırılması gibi vs şeklinde faydasının bulunması durumunda idarenin, kendisine tanınan yasal sınırlar dahilinde her zaman ilaçları SUT kapsamına alabileceği gözetilerek, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için ilacın tıbben ve fennen zorunlu, hayati öneme haiz ve özellikle kısa süreli etkinliğin ötesinde sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumunun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12438, Karar No: 2023/744, Tarih: 09.02.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12438 E.  ,  2023/744 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/147 E., 2016/373 K.

DAVA TARİHİ : 19.02.2016

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Kaldırma

Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Alacaklı vekili dava dilekçesinde; borçlu ile aralarındaki araç kiralama sözleşmesi uyarınca kararlaştırılan kira bedelleri ve trafik cezasının tahsili için borçlu hakkında Ör. 7 ilamsız icra takibi başlattıklarını, borçlu tarafından yapılan itirazda kira ilişkisine ve sözleşmedeki imzaya itirazda bulunulmadığını, sözleşmedeki ödeme tarihleri belirli olduğundan anılan tarihlerde ödeme yapılmaması ile temerrüdün gerçekleştiğini, talep edilen faiz oranının sözleşmede belirlenen orana uygun olduğunu ileri sürerek borçlu tarafından yapılan itirazın kaldırılması ile asıl alacağın %20'sinden az olmamak üzere tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Borçlu vekili cevap dilekçesinde; taraflarına gönderilen ödeme emri ekinde kira sözleşmesi bulunmadığını, anılan sözleşmenin icra takibinde dayanak olarak da gösterilmediğini, bu nedenle bu sözleşmeye dayanılarak itirazın kaldırılmasının talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Borçlu vekili cevap dilekçesinde; taraflarına gönderilen ödeme emri ekinde kira sözleşmesi bulunmadığını, anılan sözleşmenin icra takibinde dayanak olarak da gösterilmediğini, bu nedenle bu sözleşmeye dayanılarak itirazın kaldırılmasının talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kiracı borçlunun kira akdine, imzaya veya araçların teslim edildiğine bir itirazı bulunmadığı, dayanak sözleşmenin 6.a) maddesinde aylık gecikme faizinin % 3 olarak belirlendiği, tarafların tacir olduğu, aralarındaki ticari kira sözleşmesi hükümlerinin geçerli olduğu, bu durumda sadece kira bedellerinin süresinde ödenip ödenmediğinin ihtilaflı olduğu, tahliye durumu söz konusu olmadığından örnek 13 kira takibine gerek olmadığı, somut olayda örnek 13 kira takibi veya örnek 7 ilamsız genel haciz yoluyla takibi arasında bir farkın bulunmadığı, bu sebeple İcra Hukuk Mahkemesinden itirazın kaldırılmasının istenebileceği, mahkemece kira bedelinin ödenmesi gereken hesap dökümlerinin getirtildiği, vadesi belli olan alacakların ayrıca temerrüdüne gerek olmadığı, bilirkişi raporunun yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesi ile raporda tespit edilen miktarlara uygun olarak davanın kısmen kabulüne, 26.725,25 TL asıl alacak, 5.421,06 TL işlemiş faizi olmak üzere toplam 32.146,31 TL alacak, tahsilde tekerrür olmamak üzere asıl alacak için takip tarihinden itibaren işleyecek aylık % 3 akdi faizi, icra giderleri ve Avukatlık ücreti ile birlikte TBK'nın 100. maddesi uyarınca yapılacak kısmi ödemelerin öncelikle faiz ve giderlere mahsubuna ilişkin icra takibinin bu kısmının devamına, borçlunun bu miktar ve oranlara, faizin yıllık % 9 oranında yasal faizden fazla kısmına itirazının kaldırılmasına, asıl alacağın takdiren % 20'si nispetinde 5.345,05 TL icra inkar tazminatının borçludan alınıp alacaklıya verilmesine, alacaklının işlemiş faize ilişkin fazla talebin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlu vekili, temyiz dilekçesinde; davaya konu alacağın zamanaşımına uğradığını, takibin fatura alacaklarına dayalı olarak başlatıldığını, icra takibinin ekinde kira sözleşmesinin bulunmadığını, bu nedenle itirazın kaldırılmasında takibe konu edilmeyen kira sözleşmesine dayanılamayacağını ileri sürerek mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, genel haciz yoluyla ilamsız icra takibinde itirazının kaldırılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 68. Maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile sair yasal mevzuat

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, genel haciz yoluyla ilamsız icra takibinde itirazının kaldırılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 68. Maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile sair yasal mevzuat

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlu vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK 366. ve HUMK 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

İlamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.02.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/419, Karar No: 2025/3304, Tarih: 25.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/419 E.  ,  2025/3304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/2461 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Cinsel saldırı suçundan Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2015 tarihli ve 2015/168 Esas, 2015/227 Karar sayılı kararı ile 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükümlü ...'un, bu cezasının infazı sırasında, 7456 sayılı 06.02.2023 Tarihinde Meydana Gelen Depremlerin Yol Açtığı Ekonomik Kayıpların Telafisi İçin Ek Motorlu Taşıtlar Vergisi İhdası İle Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile eklenen 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10/6. maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanması talebinin, hükümlünün 31.07.2023 tarihinde kapalı ceza infaz kurumunda bulunmadığından bahisle reddine dair Antalya Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 30.11.2023 tarihli ve 2023/7102 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin Antalya 1. İnfaz Hâkimliğinin 07.12.2023 tarihli ve 2023/19942 Esas, 2023/20137 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2023 tarihli ve 2023/2461 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17.01.2025 tarihli ve 94660652-105-07-9589-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.01.2025 tarihli ve 2025/9616 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.01.2025 tarihli ve 2025/9616 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, hükümlünün cezasının 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/6. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine ilişkin talebinin, söz konusu maddenin, 31.07.2023 tarihi itibariyle ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüleri kapsadığından bahisle reddine ilişkin İdare ve Gözlem Kurulu Kurulu kararına yönelik şikayetinin, Antalya 1. İnfaz Hâkimliğince reddine karar verilmesi üzerine, mercii mahkemesince itirazın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de,

Hükümlünün 26.08.2013 tarihinde işlemiş olduğu cinsel saldırı suçundan Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2015 tarihli ve 2015/168 Esas, 2015/227 Karar sayılı kararı ile 4 yıl 2 ay hapis cezasına mahkum edildiği, anılan kararın Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 28.03.2023 tarihli ve 2021/6617 Esas, 2023/1738 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesi üzerine, hapis cezasının infazı için ilamın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.07.2023 tarihinde ceza fişi düzenlendiği,

İlamın infazına 05.08.2023 tarihinde Alanya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başlanıldığı, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.08.2023 tarihli ve 2023/7-18500 sayılı müddetnamesine göre koşullu salıverilme tarihinin 13.05.2026, hakederek tahliye tarihinin 02.10.2027 olduğu, 05.09.2023 tarihinde Antalya Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakledilen hükümlü tarafından denetimli serbestlik tedbirinden faydalanmak için talepte bulunulduğu anlaşılmakla,

15.07.2023 tarihli ve 32249 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7456 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. maddenin 2. fıkrasında yer alan, "31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeden, 31.07.2023 tarihi itibarıyla Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin faydalanabileceği, başka bir anlatımla 31.07.2023 tarihi itibarıyle cezasının infazına başlanmış olması gerekmekte ise de infaza konu Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2015 tarihli kararının 28.03.2023 tarihinde kesinleştiği, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.07.2023 tarihinde ceza fişi düzenlenerek 08.08.2023 tarihinde cezanın infazına başlandığı, kesinleştirme işlemlerinin geç yapılarak ceza fişinin geç düzenlenmesinde ve infaza 31.07.2023 tarihinden sonra başlanmasında hükümlüye atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin (1) nci fıkrası;

Geçici Madde 6 – (Ek: 15/8/2016-KHK-671/32 md.; Değiştirilerek kabul: 9/11/2016-6757/28 md.) (Değişik:14/4/2020-7242/52 md.)

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin (1) nci fıkrası;

Geçici Madde 6 – (Ek: 15/8/2016-KHK-671/32 md.; Değiştirilerek kabul: 9/11/2016-6757/28 md.) (Değişik:14/4/2020-7242/52 md.)

(1) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun kasten öldürme suçları (madde 81, 82 ve 83), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94 ve 95), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104 ve 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137 ve 138), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır.

3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçi 9 uncu maddesinin (6) ncı fıkrası;

(6) Türk Ceza Kanunu'nun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, toplam hapis cezası on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve daha fazla olanlar ise üç ayını kapalı ceza infaz kurumunda geçirmiş olan iyi hâlli hükümlülerden ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmalarına bir yıl veya daha az süre kalanlar, talepleri hâlinde açık ceza infaz kurumlarına gönderilebilirler. Bu hükümlüler, açık ceza infaz kurumlarında barındırılır. İlgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya, beşinci fıkrada belirtilen süreler içinde hak kazandıkları takdirde beşinci fıkra uyarınca izinli sayılırlar. Beşinci fıkrada belirtilen sürenin tamamlanmasından sonra ise açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanıp kazanmadıklarına bakılmaksızın, 95 inci maddede düzenlenen izin hakkından yararlanırlar. Bu fıkra hükmü 31/7/2023 tarihine kadar uygulanır.

4. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin (6) ncı fıkrası;

Geçici Madde 10- (Ek: 14/7/2023-7456/15 md.)

4. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin (6) ncı fıkrası;

Geçici Madde 10- (Ek: 14/7/2023-7456/15 md.)

(6) Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden, toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir. Bu hükümlüler ile 31/7/2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır.

Şeklinde düzenlenmiştir.

5. Hükümlü hakkında cinsel saldırı suçundan Ağır Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün 28.03.2023 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşen mahkumiyet hükmünün infazı amacıyla mahkemesince Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği anlaşılmaktadır.

6. Hükümlü hakkında cinsel saldırı suçundan verilen ve kesinleşen 4 yıl 2 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.08.2023 tarihli ve 2023/7-18500 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün cezasının infazına 05.08.2023 tarihinde Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başlandığı, şartla tahliye tarihinin 13.05.2026, bihakkın tahliye tarihinin ise 02.102027 olarak belirlendiği, hükümlünün cezasının infazı sırasında 05.09.2023 tarihinde Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasına karar verildiği, Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilen hükümlü denetimli serbestlikten yararlanmak istediğini bildirmiştir.

7. Hükümlünün infaza konu cezasının cinsel saldırı suçundan almış olduğu 4 yıl 2 ay hapis cezası olup, cinsel saldırı suçunun 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve 7242 sayılı Kanun’un 52 nci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un geçici 6 ncı maddesinde sayılan istisna suçlardan olması nedeniyle, şartla tahliye tarihine bir yıl kala denetimli serbestlik tedbirinden yararlanmasının mümkün olduğu görülmektedir.