muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/12140, Karar No: 2018/25163, Tarih: 22.11.2018

II-... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun kararı ile;

"1) Başvuran ... tarafından aynı konudaki ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 2018/512-552 sayılı kararı ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2017/2316 Esas 2018/551, 2017/1937-2524, 2017/1109-919, 2017/1359-1518 sayılı, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7.Hukuk Dairesinin 2018/1002-798, 2018/704-485, 2017/2423-2044 ve 2017/244-384 sayılı, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2018/285-259, 2017/1123-1033, 2017/4575-3349 sayılı, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 2017/704-809, 2017/2353-2982, 2017/4315-3160, 2017/3006-2174 sayılı kesin kararları arasında uyuşmazlık bulunduğu iddia edilerek Yargıtay ilgili dairesine başvurulması istenmiş ise de, Mahkememiz 6. Hukuk Dairesi ile 5, 7, 8. ve 9. Hukuk Dairesinin kesin nitelikteki kararlarının aynı konuya ilişkin olmadığı, her dosyadaki olay ve değerlendirmenin farklı olduğu, dolayısıyla 5235 sayılı Kanun'un 35/3 maddesindeki şartların bulunmadığı kanaatine varıldığından, ancak aynı hükmün bu konuda Başkanlar Kurulu'na Yargıtay ilgili dairesine başvurup başvurmama konusunda bir takdir hakkı tanımadığı da değerlendirilerek 7079 sayılı Kanun'un 87.maddesi ile kanunlaşan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 92.maddesi ile değişik 5235 sayılı Kanun'un 35/3 maddesi uyarınca Yargıtay 22. Hukuk Dairesine başvurulmasına,

2) Mahkememiz Hukuk Dairelerinin kesin kararları arasında uyuşmazlık bulunduğu kabul edilemeyeceğinden uyuşmazlığın giderilmesi konusunda Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu olarak görüş bildirilmemesine,

3) Başvuru dilekçesi ve ekleri ile, uyuşmazlık bulunduğu değerlendirilen karar örnekleri ve inceleme raporunun karar ekinde Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine,"

karar verilmiştir.

III-GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi isteminin hukuki dayanağı 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 35. maddesinde yer alan düzenlemedir.

karar verilmiştir.

III-GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi isteminin hukuki dayanağı 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 35. maddesinde yer alan düzenlemedir.

Söz konusu maddenin birinci fıkrasının üçüncü bendinde yer alan düzenlemeye göre “... veya bölge adliye mahkemesinin ilgili hukuk veya ceza dairesinin ya da Cumhuriyet başsavcısının, Hukuk Muhakemeleri Kanunu veya Ceza Muhakemesi Kanununa göre istinaf yoluna başvurma hakkı bulunanların, benzer olaylarda bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında ya da bu mahkeme ile başka bir bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında uyuşmazlık bulunması hâlinde bu uyuşmazlığın giderilmesini gerekçeli olarak istemeleri üzerine, kendi görüşlerini de ekleyerek Yargıtaydan bu konuda bir karar verilmesini istemek” bölge adliye mahkemesi ceza daireleri başkanlar kurulu ve hukuk daireleri başkanlar kurulunun görevleri arasında sayılmıştır.

5235 sayılı Kanun’un 35. maddesinin 2. fıkrasına göre ise “(3) numaralı bende göre yapılacak istemler, ceza davalarında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, hukuk davalarında ise ilgili hukuk dairesine iletilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı uyuşmazlık bulunduğuna kanaat getirmesi durumunda ilgili ceza dairesinden bir karar verilmesini talep eder. Uyuşmazlığın giderilmesine ilişkin olarak dairece bu fıkra uyarınca verilen kararlar kesindir.”

Bölge adliye mahkemesinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasında uyuşmazlık bulunması durumunda, 5235 sayılı Kanun’un 35. maddesinde belirtilenler tarafından yapılacak gerekçeli başvuru sonrasında, mevcut başvuru hukuk daireleri başkanlar kurulunca değerlendirilerek Yargıtaydan bu konuda bir karar verilmesi istenilecektir.

Bu noktada ifade etmek gerekir ki, başvuru konusu dosyada ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna müracaat edilmesi sonrasında bölge adliye mahkemesince verilen karar somut olaya özgü nitelikte olup, dosya kapsamında yer alan deliller ve somut olayın koşulları gözetilerek hüküm tesis edilmiştir. Bu anlamda olmak üzere, başvurucunun dilekçesinde belirtmiş olduğu Yargıtay kararları ile bölge adliye mahkemesi kararlarının da her somut olayın koşulları gözetilerek tesis edildiği nazara alındığında, her bir karar somut olaya özgü nitelik taşımaktadır.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında uyuşmazlığın giderilmesine yer olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

IV-SONUÇ

... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun 02.07.2018 tarih ve 2018/5 sayılı kararına istinaden iletilen mevcut talep yönünden uyuşmazlığın giderilmesine yer olmadığına, 22.11.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5972, Karar No: 2016/20515, Tarih: 14.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/5972 E.  ,  2016/20515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 15.10.2007 tarihli raporunda sanığın 03.07.2007 tarihinde işlediği suça karşı cezai ehliyetinin tam olduğu belirtildiği halde,... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 14.11.2013 tarihli raporunda sanığın hastalığının "Davranış bozukluğu + B kümesi kişilik özellikleri + sınırlı mental kapasite" olduğunun ve sanığa yasal danışman atanmasının uygun olduğunun belirtilmesi karşısında, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi gereğince, akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına ilişkin raporu aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10402, Karar No: 2010/19125, Tarih: 02.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10402 E.  ,  2010/19125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4940, Karar No: 2015/21031, Tarih: 11.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4940 E.  ,  2015/21031 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK. mad. 141). Mahkemece, davalı kadının 02.07.2013 tarihinde verdiği cevap dilekçesi, davacı tarafa tebliğ edilmeden, dilekçeler teatisi tamamlanmadan 05.07.2013 tarihinde ön inceleme duruşması yapılmıştır. Mahkemece, 6100 sayılı Yasanın amir hükümlerine riayet edilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.11.2015 (Çrş.)

....
Yargıtay — Esas No: 2022/5064, Karar No: 2022/4487, Tarih: 06.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/5064 E.  ,  2022/4487 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/715 E., 2021/126 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2015 tarihli ve 2014/136 Esas, 2015/576 Karar sayılı kararıyla;

a) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanıklar ... ve ... haklarında kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2015 tarihli ve 2014/136 Esas, 2015/576 Karar sayılı kararının, sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2019/9524 Esas, 2019/17067 Karar sayılı ilâmıyla;

"1) Oluş, iddia ve tüm dosya içeriğine göre, aynı araçta seyir halinde bulunan sanıklardan Yekta ... ile katılan arasında çıkan tartışma nedeniyle her üç sanığın da araçtan çıkarak katılanı yaraladıkları anlaşılan olayda, katılanın sağ uyluk lateralinde meydana gelen 2 cm.'lik süture kesinin, eylemini müsaderesine karar verilen bıçakla gerçekleştirdiği anlaşılan sanık ...’ın eyleminden sadır olduğu, diğer sanıkların ise silahtan sayılan bir cisim kullanmayarak katılanı tekme ve tokatla darp ettikleri kabul edilerek, suçta kullanılan silahtan sanıklar ... ve ...’ın sorumlu tutulmadıkları anlaşılmakla; sanıkların aynı suç işleme kararının icrası kapsamında iştirak halinde eylemlerini gerçekleştirmeleri nedeniyle, her üç sanığın da TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle 86/2, 86/3-e maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanıklar ... ve ... haklarında eksik ceza tayini,

2)Tüm dosya kapsamı ve katılanın soruşturma aşamasında tespit olunan 23/04/2013 tarihli, araçtaki şahısların gülmeleri üzerine “ne diyorsun in aşağıya dedim.” şeklindeki beyanı ile aynı tarihli görgü ve tespit tutanağında belirlendiği üzere katılanın sanıkların içinde bulunduğu aracın tavanına yumrukla vurmak suretiyle çökük meydana getirmiş olması karşısında, öncelikle olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bunun mümkün olmaması durumunda ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı kararı ve bu kararlar uyumlu ceza dairelerinin süreklilik gösteren içtihatları gereği, şüpheli kalan bu halin sanıklar lehine değerlendirilmesiyle TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Sanıklar hakkında hüküm kurulurken temel cezanın belirlendiği paragraflarda uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

5)Sanıklar ... ve ... haklarında katılana karşı TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kalan “Kasten Yaralama” suçundan kamu davası açıldığı, bahse konu suçun, 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereği uzlaşma hükümlerine tabi olduğu, gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamalarında katılan ve sanıklara uzlaşma teklifinde bulunulmadığı anlaşılmakla, sanıklar ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken, yargılamaya devama yazılı şekilde hükümler kurulması,"

Nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği sanıkların sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2019/715 Esas, 2021/126 Karar sayılı kararıyla;

a) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2019/715 Esas, 2021/126 Karar sayılı kararıyla;

a) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanıklar ... ve ... haklarında kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunması suretiyle neticeten ayrı ayrı 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi

Sanıkların aynı suç işleme kararının icrası kapsamında iştirak hâlinde eylemlerini gerçekleştirmeleri nedeniyle, her üç sanığın da 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi gereği cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanıklar ... ve ... haklarında eksik ceza tayininin usûl ve esas yönünden kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi kapsamında yer almadığına,

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği uygulanan haksız tahrik indirim oranının yetersizliğine,

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdiri indirim sebebi uygulanması gerektiğine,

4. Vesaire,İlişkindir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Vesaire,İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın olay günü yanında eşi olduğu hâlde bisiklet ile seyir hâlinde olduğu, sanıkların da hep birlikte aynı araçta seyir hâlinde oldukları ve gürültülü bir şekilde müzik dinleyip yüksek sesle konuştukları, katılanın, kendilerine laf atıldığını düşünerek sanıklara; "Ne diyorsun in aşağıya dedim." şeklinde söz sarf ettiği ve sanıkların aracına vurmaya başladığı, bunun üzerine sanıkların araçtan indikleri ve sanık ...'ın niteliksiz bıçakla, diğer sanıkların da tekme tokatla katılanı darp ederek sağ uyluk lateralinde meydana gelen 2 cm.'lik süture kesi nedeniyle basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları, katılanın da sanık ...'ı basit şekilde yaraladığı belirlenmiştir.

2. Sanıklar ... ve Yekta ...'ın, üzerilerine atılı suçlamayı ikrar ettikleri diğer sanık ...'ın ise suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

2. Sanıklar ... ve Yekta ...'ın, üzerilerine atılı suçlamayı ikrar ettikleri diğer sanık ...'ın ise suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

3. Katılan, her aşamada istikrarlı anlatımlarda bulunmuş ve eylemin tüm sanıklar tarafından birlikte gerçekleştirildiğini beyan etmiştir.

4. Sanıkların arkadaşı olan ve olay anında sanıklarla aynı araçta bulunduğunu beyan eden tanık G.Ö.'nün beyanı dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanıkların eylemleri neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak; Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Adlî Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca tanzim olunan, 24.04.2013 tarihli; "Sağ el 2., 3. ve 4. parmaklar üzerinde yüzeysel abrazyonlar, sağ el dorsalde ... ve hafif ödem, sol skapula ve sol omuz proksimalde ekimoz, sağ kolda ödem, sağ uyluk lateralde 2 cm.'lik süture kesi, basit bir tıbbî müdahale ile giderilir." görüşünü içerir adlî muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi Yönünden

Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmının (1) numaralı bendinde yer verilen;

"Oluş, iddia ve tüm dosya içeriğine göre, aynı araçta seyir halinde bulunan sanıklardan Yekta ... ile katılan arasında çıkan tartışma nedeniyle her üç sanığın da araçtan çıkarak katılanı yaraladıkları anlaşılan olayda, katılanın sağ uyluk lateralinde meydana gelen 2 cm.'lik süture kesinin, eylemini müsaderesine karar verilen bıçakla gerçekleştirdiği anlaşılan sanık ...’ın eyleminden sadır olduğu, diğer sanıkların ise silahtan sayılan bir cisim kullanmayarak katılanı tekme ve tokatla darp ettikleri kabul edilerek, suçta kullanılan silahtan sanıklar ... ve ...’ın sorumlu tutulmadıkları anlaşılmakla; sanıkların aynı suç işleme kararının icrası kapsamında iştirak halinde eylemlerini gerçekleştirmeleri nedeniyle, her üç sanığın da TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle 86/2, 86/3-e maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanıklar ... ve ... haklarında eksik ceza tayini,"

Şeklinde belirtilen hususun, bozma nedenlerinden biri olarak gösterildiği, Mahkemece bozma üzerine yapılan ve mezkûr bozma kararına uyulmasına karar verilen yargılama neticesinde tüm sanıklar hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükümler kurulduğu, sanıklar ... ve ... hakkında bu şekilde yapılan uygulama ile "4 ay 15 gün" hapis cezaları ile mahkûmiyete karar verildiği; ancak, adı geçen sanıklar yönünden önceki hükümle doğan kazanılmış hakların gözetilmesi suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca neticeten "4 ay" hapis cezaları ile cezalandırılmalarına hükmedildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.