muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1374, Karar No: 2016/17882, Tarih: 12.05.2016

5187 sayılı Kanun'un 18. maddesinde düzenlenen düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması eyleminin şikayetçinin şikayetine bağlı olarak kovuşturulabileceği, aynı Kanun'un 26/1-5 maddesi birlikte değerlendirildiğinde, şikayetçiler açısından dört aylık şikayet süresinin, cevap ve düzeltme yazısının yayınlaması gereken sürenin bitiminden itibaren başlayacağı, anılan Kanun'un 14/6. maddesine göre düzeltme ve cevabın yayımlanmasına hakim tarafından karar verilmesi halinde, 14/1. maddede belirtilen sürelerin, karara itiraz edilmesi halinde yetkili makamın kararının tebliği tarihinden itibaren başlayacağının düzenlendiği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/09/2014 tarih ve 2013/7-416 Esas, 2014/404 sayılı kararında da "... 1412 sayılı CMUK'nda iddianamenin kabulüne yer verilmemesi nedeniyle Cumhuriyet savcısı tarafından düzenlenen iddianamenin mahkemeye verilmesiyle kamu davasının açıldığı kabul edilirken, 5271 sayılı CMK'nun 175. maddesinde iddianamenin kabulüne yer verilmesi nedeniyle kamu davasının açılması iddianamenin kabulü şartına bağlanmış olup, bu kanunun yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinden sonra işlenmiş olan suçlar yönünden kamu davasının 5187 sayılı Kanunun 26. maddesinde düzenlenmiş olan hak düşürücü sürelerde açılıp açılmadığının belirlenmesinde, iddianamenin kabulü kararının verildiği tarihin esas alınması gerekmektedir." şeklinde belirtildiği üzere kamu davasının hak düşürücü süre içinde açılıp açılmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

5187 sayılı Kanun'un cezai sorumluluğu düzenleyen 11. maddesinin 2. fıkrasında yer alan " ... sorumlu müdür ve yayın yönetmeni, genel yayın yönetmeni, editör, basın danışmanı gibi sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili sorumlu olur. Ancak bu eserin sorumlu müdürün ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkilinin karşı çıkmasına rağmen yayımlanması halinde, bundan doğan sorumluluk yayımlatana aittir." şeklindeki düzenleme uyarınca da sorumlu müdür ile birlikte sorumlu müdürün bağlı olduğu yayın yönetmeni, genel yayın yönetmeni, editör, basın danışmanı gibi yetkililerin cezai anlamda sorumlu oldukları anlaşılmaktadır.

Son olarak da; 5187 sayılı Yasa'nın 18/1.maddesinde düzenlenen eylem, maddede öngörülen cezanın türüne göre 5237 sayılı TCK'nın 75. maddesi kapsamında önödemeye tabi bulunmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında dava konusu olaya gelince;

5187 sayılı Kanun’un 18/1. maddesinin düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hakim kararlarına uymama eylemini düzenlemesi, bu düzenlemenin düzeltme ve cevabın hiç yayımlanmaması veya usule uygun yayımlanmaması hallerini kapsaması, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan iddianamede anılan maddenin uygulama maddesi olarak gösterilmesi ve mahkemenin karar gerekçesinde cevap ve düzeltme metninin usulüne uygun yayımlanmadığı hususunu tartışarak hüküm tesis ettiği gözetilerek yapılan incelemede;

Evrensel Gazetesinin 09/03/2014 tarihli sayısında yayımlanan "Rüşvet Ata Sporumuzdur" başlıklı haber ile ilgili olarak katılanların cevap ve düzeltme yazısının yayımlanmasına ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/06/2014 gün ve 2014/837 değişik iş sayılı kararının 09/07/2014 tarihinde sorumlu müdür adına tebliğ edilmesinden sonra cevap ve düzeltme yazısının anılan gazetenin 12/07/2014 tarihli sayısının 9. sayfasında yayımlandığı olayda, mahkemece “tekzip metninin ...Gazetesi'nin 12/07/2014 tarihli nüshasında sayfadaki diğer yazılarla aynı puntoda ve metne uygun şekilde yayınlandığı bu şekliyle sanıkların suç işleme kastı içinde davranmadıkları” gerekçesiyle sanıkların beraatlerine karar verilmiş ise de;

5187 sayılı Kanun’un 14. maddesinin 1. fıkrasının son cümlesinde, cevap ve düzeltme metninin ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlanmasının zorunlu olduğunun düzenlendiği cihetle, dosya kapsamında yapılan incelemede ilgili gazetenin 09/03/2014 tarihli sayısının bulunmadığı anlaşıldığından, cevap ve düzeltme yazısına neden olan haberin yer aldığı 09/03/2014 tarihli ... Gazetesinin aslının dosyaya getirtilerek anılan gazetenin 12/07/2014 tarihli sayısının 9. sayfasında yayımlanan cevap ve düzeltme metninin ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlanıp yayımlanmadığının tespit edilmesi ile 5187 sayılı Kanun’un 18.maddesinde; cevap ve düzeltme metninin usulüne uygun olarak yayınlanmamasından sorumlu müdürü ile bağlı bulunduğu yetkilinin sorumlu olduğu düzenlendiğine göre, sanık ...’ın suç tarihinde sorumlu müdürün bağlı bulunduğu yetkili kişi olup olmadığının araştırılmasından sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile oluşa ve kanuna uygun olmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılanlar vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1955, Karar No: 2011/8861, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1955 E.  ,  2011/8861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13420, Karar No: 2015/8998, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13420 E.  ,  2015/8998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14622, Karar No: 2019/2287, Tarih: 05.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/14622 E.  ,  2019/2287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı kurum, günübirlik alan olarak ilan edilen alanların ve kumsalların korunarak kullanılması esasları çevresinde işletilmesini sağlamak üzere sözleşme yapma yetkisine haiz olduğunu, bu kapsamda ... Kumsalı'nda bulunan tesislerin işletilmesi amacıyla ihale yapıldığını, ihale sonucunda dava dışı ... Turizm şirketinin tesisleri işletme hakkı kazandığını, dava dışı şirketin sözleşmedeki haklarını davalı şirkete devrettiğini ancak idare mahkemesince ihale işleminin iptal edilerek iptal kararının derecattan geçerek kesinleştiğini, davalı şirketin haksız işgalci olarak taşınmazı kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek 01.01.2009 – 30.06.2009 tarihleri arası bakiye 272.635 TL , 01.07.2009- 31.12.2009 tarihleri arası 330.000 TL ecrimisilin dönem sonları itibariyle yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazda davacının mülkiyet hakkı bulunmadığı gerekçesiyle idare mahkemesinin ihaleyi iptal ettiğini, davacı kurumun tasarruf yetkisi bulunmadığından ecrimisil isteyemeyeceğini ayrıca istenilen miktarın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının haksız işgalci olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu ... Kumsalı'nda bulunan tesislerin işletilmesinin 18.05.2004 tarihli ihale ile dava dışı ... Turizm şirketine verildiği, dava dışı şirket ile ... 6.Noterliğinin 28.05.2004 tarihli ve 18732 yevmiye numaralı işlemi ile sözleşme aktedildiği, davacı kurumun muvafakati ile sözleşmenin davalı şirkete devredildiği, davalı şirketin tesisleri işletmek suretiyle taşınmazdan faydalandığı, Ölüdeniz Belediye Başkanlığı'nca ihaleye yönelik açılan dava sonucunda Muğla İdare Mahkemesi'nin 2004/1127E – 2005/1890K sayılı kararı ile işlemin iptaline karar verilerek, kararın, Danıştay 13.Dairesi'nin 21.05.2008 tarihli 2007/1695 Esas – 2008/437 Karar sayılı ilamı onanmasına karar verildiği sabittir.

Bilindiği üzere, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 6335 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesinde ticari davalar tanımlanmıştır. Buna göre, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile maddenin devamı fıkralarında belirtilen davalar ticari dava olarak nitelendirilmiştir. Yine aynı Kanunun 5/3. maddesinde “Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır” hükmüne yer verilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler karşısında, Asliye Ticaret Mahkemelerinin özel mahkeme niteliğinde bulunduğu, bu niteliği gereği görev alanının 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre belirleneceği ve genel mahkemeler ile arasındaki ilişkinin önceki kanunun aksine görev ilişkisi olduğu açıktır. Asliye Ticaret Mahkemelerinin çekişmeli yargıdaki görev alanının TTK’da ve diğer özel kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen davalarla sınırlı olduğu kuşkusuzdur.

Öte yandan, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 6335 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesinde ticari davaların; mutlak ticari davalar ve nispi ticari davalar olarak iki gruba ayrıldığı anlaşılmaktadır. Mutlak ticari davalar, tarafların sıfatına veya bir ticari işletme ile ilgili olup olmamasına bakılmaksızın kanun gereği ticari sayılan davalar olup TTK’nin 4/1. maddesinin b, c, d, e, f fıkralarında ve özel kanunlarda düzenlenmiştir. Nispi ticari davalar ise, tarafların tacir sıfatına haiz olduğu ve her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili uyuşmazlıklardan doğan davalardır. Bir başka ifade ile, bu davalar ya bir ticari işletmeyi ilgilendirmeli ya da iki taraf için de ticari sayılan hususlardan doğmaları halinde ticari dava olarak nitelendirilebilirler.

Gerek mutlak ve gerekse nispi ticari davaların Asliye Ticaret Mahkemelerinde görüleceği açıktır.

Yukarıda değinilen hususlar çerçevesinde somut olaya bakıldığında; eldeki davanın mutlak veya nisbi ticari dava olarak nitelendirilemeyeceği ve TTK hükümlerinin veya özel kanun hükümlerinin uygulanmasını gerektirir ticari bir uyuşmazlıktan sözedilemeyeceği, uyuşmazlığın çözümünün genel mahkemelerin görevi kapsamında kaldığı sonucuna ulaşılmaktadır. Aksi uygulama, Asliye Ticaret Mahkemelerinin kuruluş amacına ve niteliğine aykırı düşecektir.

Hâl böyle olunca; davanın, genel mahkeme sıfatıyla asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile işin esasına girilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca; davanın, genel mahkeme sıfatıyla asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile işin esasına girilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 05/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26636, Karar No: 2016/4869, Tarih: 04.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/26636 E.  ,  2016/4869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar sanıklar hakkında beraat kararı verilmiş ise de, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu 3 ve 4. maddeleri; Taşıma Yönetmeliğinin 34. maddesi gereğince göndericisi ve alıcısının açık kimlikleri ve adresleri bulunmayan, yani mevzuata uygun olmadan kabul edilen kargonun içerisinde kaçak eşya bulunması halinde, bu kargoyu kabul eden kargo görevlisinin hukuki durumunun belirlenebilmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi için;

1- Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla, sanıklar tarafından kabul edilen kargo sayısı ile gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2- Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayan, veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

3- Sanığın, dava konusu kargo gönderi belgesinde açık kimliği bulunmayan gönderici ve açık adresi bulunmayan alıcıyla telefon veya başka surette özel ilişki veya iletişim kurup kurmadığı (gerektiğinde iletişimin tespiti yoluna gidilmesi),

4- Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının, sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5- Dava konusu işlemden önce sanıklar hakkında, aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı, hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirimesine gelince;

Sanık ... hakkında daha önceden aynı suçu işlediğinden bahisle dairemizin 2014/2545, 13479, 1276, 1399, 2013/18479 ...Asliye Ceza Mahkemesine ait), 2013/23050 ve 2014/12158 ...Asliye Ceza Mahkemesine ait) esaslarına kayıtlı; sanık ... hakkında ise 2013/23050 ...Asliye Ceza Mahkemesine ait), 2014/18234 ....Asliye Ceza Mahkemesine ait) esasına kayıtlı kamu davalarının açıldığı tespit edilmiştir.

Dosya kapsamına göre, söz konusu kargo üzerinde olay tarihinde alıcısının ve göndericisinin açık kimlik bilgileri ve adreslerinin yazılı olmadığı görülmekle, sanık ...'un içerisinde dava konusu sigararaların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediği, sanık ...'nın da bu kargonun göndericisi olup olmadığının tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılarak hep birlikte değerlendirmek suretiyle ve gerektiğinde sanıklar hakkında aynı nitelikte açılmış tüm dosyaların birleştirilip TCK’nun 43. maddesi hükümleri de gözetilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, katılan ... Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04.04.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4254, Karar No: 2013/6628, Tarih: 13.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/4254 E.  ,  2013/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Kamil Derin ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...Köyü 2096 parsel sayılı 3000 m² yüzölçümündeki taşınmaz 1937 tarihli 409 nolu vergi kaydı uygulanarak bağ niteliğiyle ½’şer hisse oranıyla ... adına, aynı yer 2095 nolu parsel, 2096 parsele uygulanan vergi kaydı miktar fazlası olarak 8200 m² yüzölçümüyle bağ niteliğiyle Hazine adına tespit edilmişlerdir. Davacı ...., tespite itirazının komisyon tarafından reddi üzerine 10.08.1982 ve 11.08.1982 günlü asıl ve birleşen davalarıyla; 2096 nolu parselin tamamının ve 2095 nolu parselin tahminen 2 dönüm kadar yerinin kendisine ait olduğunu, birleşen dosya davacıları ...mirasçıları ise 25.08.1982 günlü dava dilekçeleriyle; 2095 nolu parselin tamamının murislerinden kaldığı ve kendilerine ait olduğunu ileri sürerek adlarına tescilini istemişlerdir.

Yargılama sırasında arazi kadastrosu paftaları zemine uymadığından 2859 sayılı Kanuna gereği yenileme çalışmaları yapılmış, dava konusu taşınmazlar 165 ada 2 ve 3 parsel numarasını almışlardır. Yine bu çalışmalarda komşu 165 ada 4 nolu (eski 5012 sayılı parsel) taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenerek Yönetmeliğin 26/b maddesi gereği davalı olarak tutanağı mahkemeye gönderilmiştir. Mahkemece; davacı Kamil Derin’in dava konusu 2096 parsele yönelik davasının kabulüne, 2095 nolu parsele yönelik davasının reddine, birleşen dosya davacılarının 2095 nolu parsele yönelik davalarının kabulüne ve dava konusu 165 ada 2 nolu parselin 25.03.2003 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde (a) ve (b) ile işaretli 3537 m²'lik kısmının Kamil Derin adına tapuya tesciline, (c) ile işaretli 1199 m² lik bölümü ile 165 ada 4 nolu parselin tevhiden toplam 13407 m² olarak 165 ada 4 parsel olarak Hazine adına tesciline, 165 ada 3 nolu parselin ise birleşen dosya davacıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Kamil Derin ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1949 yılında kesinleşen orman kadastrosu ile 1990 yılında yapılarak kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde çalışmaları bulunmaktadır. Yargılama sırasında 2859 sayılı Kanun gereği paftaların yenilenmesi çalışmaları yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 165 ada 2 nolu parselin (a) ve (b) ile işaretli bölümleri ile 165 ada 3 sayılı taşınmazın zeytinlik ve bağ rumuzlu orman

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 165 ada 2 nolu parselin (a) ve (b) ile işaretli bölümleri ile 165 ada 3 sayılı taşınmazın zeytinlik ve bağ rumuzlu orman

sayılmayan yerlerden oldukları anlaşıldığına, 165 ada 4 nolu taşınmazın ilk tesis kadastrosu sırasında tapulama dışı bırakıldığı, 1991 yılında yapılan orman kadastrosunda önceden beri orman sayılmayan saha olarak belirlendiği, 1994 yılında idari yoldan ham toprak niteliğiyle Hazine adına tescil edildiği, bölgede 1998 yılında yapılan yenileme çalışmalarında hakkında kadastro tutanağı düzenlenerek davalı hale getirildiği, keşif sonrası alınan raporlara göre 165 ada 2 nolu parselin (c) ile işaretli bölümünün 165 ada 4 nolu parsel sınırları içerisinde kaldığı bildirildiğine ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Kamil Derin'e yükeltilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 13.06.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15194, Karar No: 2016/2543, Tarih: 01.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15194 E.  ,  2016/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Terekenin tasfiyesi istemi hakkında, Tekirdağ 2. Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İstem, müteveffa ... ...'ın terekesinin tasfiyesine ilişkindir.

Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffa ... ...'ın son yerleşim yeri adresinin ".../..." olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, ... ...'ın vefatından önce ".../..." olduğu gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "Miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." 19/1. maddesi uyarınca da; “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Tüm dosya kapsamından, müteveffa ...'nun cezaevine girmeden önceki adresinin "... ./... .../..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.