muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5453, Karar No: 2010/9515, Tarih: 21.09.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5453 E.  ,  2010/9515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 1.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :5.2.2010

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan tahliye istemli icra takibine davalı borçluların itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 4.000 Euro karşılığı 8.400 TL üzerinden itirazın kaldırılmasına, takibin bu miktar üzerinden devamına, kiralananın tahliyesine ve davalıların % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlular vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı vekili, dava dilekçesinde, davalı ...’ın davacı alacaklıya ait dükkanda kiracı olup üç yıllık kira sözleşmesi uyarınca yıllık kiranın 6.000 Euro olduğunu, sözleşmenin 22. maddesi gereğince kira parasının 8.1.2009 tarihinde 2.000 Euro, 30.4.2009 tarihinde 4.000 Euro ve 15.1.2010 ve 15.1.2011 tarihlerinde 6.000’şar Euro olarak ödeneceğini, ancak davalı borçluların 30.4.2009 tarihinde ödemeleri gereken 4.000 Euro’yu ödemediklerinden sözleşmenin 19. maddesine göre gelecek kiraların da muaccel hale geldiğini, sözleşmenin bu hükmü dikkate alınarak davalı borçlular hakkında icra takibi yapıldığını, takibe itiraz eden davalı borçluların borcun doğmadığını ve talebin ödeme planına aykırı olduğunu ileri sürdüklerini ve ödeme emri ile verilen süre içinde bir ödemede bulunmadıklarını, davalı borçluların itirazların haksız ve takibi geciktirmeye yönelik olduğunu belirterek, itirazın kaldırılmasını, takibin devamını, kiralananın tahliyesini talep etmiş, 12.11.2009 tarihli oturumda da icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Davalı borçlular vekili, davayı kabul etmediklerini, icra takibinde tahliye talebinde bulunulmadığını, ayrıca oturulmamış dönemlerin kira bedellerinin istenmesinin yasaya aykırı olduğunu, dava dilekçesi ile tazminat talep edilmediğinden sonradan bu istemde bulunulmasına muvafakat etmediklerini, yargılama sırasında kiralananın tahliye edilerek anahtarlarının teslim edildiğini savunmuştur.

Tarafların anlaşmasıyla kiralayana kira bedellerine karşılık olarak bono verilebilir. Bu durumda kira alacağının tahsili ticari senede bağlanmış olup ticari senetlerin tahsiline ilişkin hükümlerin uygulanması zorunludur. Ticari senetlerin ciro kabiliyeti bulunduğundan kiracının kiralayana verdiği senedin halen kimin elinde olduğunu bilmesi gerekir. Senet tahsil için bankaya verilmiş ise banka tarafından gönderilen ihbarla senedin kime ödeneceği borçlu tarafından biliniyor demektir. İhbara rağmen ödenmemesi halinde ihtar göndermek suretiyle temerrüt veya iki haklı ihtara konu yapılabilir. Senet bankaya tahsile verilmeyip alacaklının elinde ise alacaklı borçlunun ayağına gidip senedi verip bedelini alması gerekir. Alacaklı bu yola gitmeden doğrudan doğruya keşide ettiği ihtara dayanarak temerrüt ya da iki haklı ihtar nedeniyle tahliye isteyemez.

Olayımıza gelince ; davacı alacaklı taraflar arasında düzenlenmiş 15.1.2009 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli yıllık 6.000 Euro bedelli kira sözleşmesine dayanarak davalı borçlular hakkında Kayseri 1. İcra Müdürlüğü’nün 2009 / 7481 sayılı icra dosyası ile 30.4.2009 tarihinde ödenmesi gereken 4.000 Euro ile 2010-2011 yılları kirası parasının tahsili için tahliye istekli icra takibi yapmıştır. Dayanılan sözleşmenin özel şartlar bölümü 19. maddesinde bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiraların muacceliyet kespedeceği, gelecek kiraların tahsiline gidileceği, kiracının ödeme bedel ve tarihlerine göre senedi mal sahibine verdiği belirtilmiştir. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Takip üzerine itirazda bulunan davalı borçlular da kira sözleşmesi gereğince kira bedelinin ödemelerine ilişkin bir ödeme planının kararlaştırıldığını, bu ödemelere ilişkin olarak senet alındığını, ancak ödeme planına aykırı şekilde üç yıllık kira alacağının topluca takibe konu edildiğini ileri sürmüşlerdir. Bu durumda mahkemece yukarıda açıklandığı üzere davalı kiracının kira borcunun ödenmesinin senede bağlandığı savunması üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 21.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3900, Karar No: 2021/7023, Tarih: 16.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2019/3900 E.  ,  2021/7023 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'un, özel izne ayrılma talebinin reddine ilişkin anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 09/04/2018 tarihli ve 2018/196 sayılı kararına yönelik şikâyetin reddine dair ... İnfaz Hâkimliğinin 11/04/2018 tarihli ve 2018/624 esas, 2018/623 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/04/2018 tarihli ve 2018/981 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu tarafından; daha önceki izninden dönmeyerek firar ettiğinden bahisle 5275 sayılı Kanun'un 97/2. maddesi uyarınca hükümlünün izne ayrılma talebinin reddine dair verilen karara karşı yapılan şikâyet ve itiraz başvurularının da sırasıyla ... İnfaz Hâkimliği ve ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından reddine karar verilmiş ise de; hükümlünün daha önceki firar eyleminin 03/12/2009 tarihinde dönmesi gereken izinden dönmemesi sebebiyle gerçekleştiği, bu sırada ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2008 tarihli ve 2005/1202 esas, 2008/238 sayılı kararı ile mahkûm olduğu 3 yıl 6 ay hapis cezasını infaz etmekte olduğu, söz konusu cezanın 25/05/2012 tarihinde yerine getirilerek infazının tamamlandığı, somut olayda ise ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/210 değişik iş sayılı içtima kararıyla toplanan 8 yıl 15 ay 10 gün hapis cezasını infaz etmekte olduğu, her ne kadar 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Özel İzin" başlıklı 95. maddesinde yer alan "(1) Açık ceza infaz kurumlarında bulunanlarla kapalı ceza infaz kurumunda olup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazananlara, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini veya güçlendirmelerini ve dış dünyaya uyumlarını sağlamak amacıyla kurum en üst amirinin önerisi ve Cumhuriyet Başsavcılığının onayı ile üç ayda bir,\*1\* yol hariç üç güne kadar izin verilebilir." şeklindeki ve 97. maddesinde yer alan "İzinden dönmeyen veya iki günden fazla bir süre geçtikten sonra dönen hükümlüler hakkında Türk Ceza Kanununun 292 nci ve izleyen maddelerinde yazılı hükümler uygulanır. (2) İzin süresini iki gün veya daha az bir süre geçiren hükümlüler hakkında disiplin işlemi yapılır. İzinli iken firar eden hükümlüye bir daha izin verilmez." şeklindeki düzenlemelerde, firar eden hükümlüye sadece firarın gerçekleştiği infazın devamı süresince mi yoksa ömür boyu mu bir daha izin verilmeyeceğine dair bir açıklık bulunmuyor ise de, 5275 sayılı Kanun'un 14/4. Maddesindeki "Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar… kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler" ve Açık Ceza İnfaz Kurumlarına

Ayrılma Yönetmeliğinin 13/2. maddesinde yer alan "Açık kurumda cezası infaz edilmekte iken ilk kez firar edip yakalanan ve hücreye koyma disiplin cezası verilmek suretiyle kapalı kuruma iade edilen hükümlüler, disiplin cezasının kaldırılmasından itibaren Yönetmelikte aranan diğer şartlara uyduğu ve bir daha firar etmeyeceği değerlendirildiği takdirde açık kuruma ayrılabilir." şeklindeki hükümler, 5275 sayılı Kanun'un 97/2. maddesinde yer alan "İzinli iken firar eden hükümlüye bir daha izin verilmez" hükmü birlikte değerlendirildiğinde, kanun koyucu tarafından; kınama dışında bir disiplin cezası gerektiren eylemlerin, hücre cezasını gerektirmesi sebebiyle birincilerle aynı kategoride yer alan firar eyleminden tefrik edilmesinin ve firar eden hükümlünün, yeniden açık ceza infaz kurumuna alınsa bile infazı devam ederken bir daha izne ayrılmasının önüne geçilmesinin amaçlandığı, firar suçundan dolayı 5275 sayılı Kanun'un 44/3-ı maddesi uyarınca verilen hücreye koyma cezasının, aynı Kanun'un 48/4-f maddesi uyarınca infazdan itibaren 1 yıl geçmekle kaldırılacağının ve 48/3-b maddesinde ise Disiplin cezalarının tamamı infaz edilip kaldırılmadıkça koşullu salıverilme işlemi yapılmayacağının düzenlendiği, ancak bu sürenin hakederek salıverme tarihini geçemeyeceği de belirtilerek, söz konusu düzenleme ile hakederek tahliye edilmiş bir hükümlünün artık o infaz döneminde almış olduğu disiplin cezasını tamamlamasının gerekmediğinin anlaşıldığı, bu durumda 5275 sayılı Kanun'un, her infaz sürecini bihakkın tahliye tarihi ile sınırlı olarak ayrı ayrı değerlendirmeyi amaçladığı, kaldı ki şahısların işlemiş oldukları hapis ve adli para cezasını gerektiren suçların dahi belirli süreler geçtikten sonra tekerrüre esas alınamadığı ve adli sicil, arşiv kayıtlarının silindiği de nazara alındığında, daha hafif bir tedbir olan disiplin cezasının ömür boyu etkisini sürdüreceğini ileri sürmenin mümkün bulunmadığı ve hakkaniyete de uygun olmadığı cihetle, şikâyetin reddine dair İnfaz Hakimliği kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın ve izin talebinin reddine dair İdare ve Gözleme Kurulu Kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18/11/2019 gün ve 94660652-105-09-2685-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/04/2018 tarihli ve 2018/981 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın

Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9390, Karar No: 2013/27292, Tarih: 30.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/9390 E.  ,  2013/27292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret fark alacağı, izin ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret farkı alacağı, izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı açısından husumetin doğru olarak yöneltilip yöneltilmediği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümüne geçmeden önce yargılamanın seyri hakkında bilgi vermek gerekmektedir.Davacı, işçilik alacaklarını tahsil edebilmek için Silvan Kaymakamlığı aleyhine dava açmıştır.

Yerel mahkeme yaptığı yargılama sonunda davanın husumet yokluğundan reddine karar vermiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili temyiz edilmiştir. Temyiz incelemesi sonucunda Mahkeme kararı Dairemizin 25/09/2012 tarih ve 2011/13290 E – 2012/31694 K sayılı kararı ile bozulmuştur. Bozma ilamında özetle, davacı ... Kaymakamlığı tarafından da çalıştırıldığını ileri sürdüğünden, Kaymakamlığın tüzel kişiliği bulunmadığından temsilde hata nedeniyle husumet İçişleri Bakanlığına tevcih edilerek, davacının delilleri toplanıp, değerledirmeye tabi tutularak bir sonuca varılması gerekirken, eksik incelemeyle davanın husumet yönünden reddinin hatalı olduğu belirtilmiştir.Mahkeme bozma kararına uymuş, bozma doğrultusunda işlem yaparak eksiklikleri gidermiştir. Ancak buna rağmen mahkeme davayı yine husumetten reddetmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmasına ve bozma doğrultusunda işlem yapılarak eksikliklerin giderilmesine rağmen davanın husumetten ikinci kez reddedilmesi hatalıdır.Mahkemece yapılması gereken işin esasına girilerek davacının talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı konusunda bir karar vermektir. Hatalı değerlendirme ile bozma kararına uyulmasına rağmen davanın tekrar husumet yönünden reddedilmesi bozmayı gerektirmiştir.F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3122, Karar No: 2016/1906, Tarih: 17.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/3122 E.  ,  2016/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/09/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı; davalının kasten yaralama eylemi nedeniyle yüzünde sabit iz kaldığını belirterek; maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davacının kendisine zorla bono imzalatmak istemesi nedeniyle elinde bulunan tornavida ile davacıyı yaralamak zorunda kaldığını beyanla, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilerek davacı lehine manevi tazminata hükmedilmiş, maddi tazminat istemi hakkında hüküm kurulmamıştır.

1- Davacının temyiz istemi yönünden;

Davacı dava dilekçesinde; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere belirlenecek maddi tazminat ile sorumluluğun derecesi ve zararın kapsamı belli olduktan sonra açıklanacak manevi tazminat isteminde bulunmuş, dava değerini 3000 TL olarak göstermiş ve bu miktar üzerinden harç ödemiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesinin 1. fıkrasında belirsiz alacak davası; “davanın açıldığı tarihte alacağın miktarının tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir” şeklinde düzenlenmiştir.

Davanın dayanağı olan vakıaları anlatmak ve açıklamak taraflara, hukuki niteleme hakime aittir. Yine yukarıda anılan kanunun 31. maddesiyle hakime davayı aydınlatma ödevi getirilmiştir. Şu durumda; “Hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir.”

HMK’nın 119/1-ğ ve 119/2. maddeleri gereğince dava konusunun değeri ile ilgili dava dilekçesinin talep sonucu bölümünün açıklanması hususunda, mahkemece davacıya süre verilebilir.

Eldeki dava dosyasında, mahkemece davacının maddi tazminat istemi açıklattırılmadan davanın sonuçlandırılarak, tazminat istemi hakkında olumlu veya olumsuz karar verilmiş olması doğru değil ise de davacının maddi tazminat istemine yönelik temyizi bulunmadığından, manevi tazminat davasının da belirsiz alacak davası olarak açılamayacağından davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmektedir.

Eldeki dava dosyasında, mahkemece davacının maddi tazminat istemi açıklattırılmadan davanın sonuçlandırılarak, tazminat istemi hakkında olumlu veya olumsuz karar verilmiş olması doğru değil ise de davacının maddi tazminat istemine yönelik temyizi bulunmadığından, manevi tazminat davasının da belirsiz alacak davası olarak açılamayacağından davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmektedir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Dosya kapsamından ve özellikle UYAP ortamından temin edilen, davalının yargılandığı ve mahkumiyetine yönelik Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/63-168 E/K sayılı ilamın bozulmasına ilişkin Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22/10/2015 tarih ve 2015/9007-29510 E/K sayılı kararından, ceza dosyası kapsamında davalının akıl sağlığının olmadığına yönelik raporların olduğu anlaşılmaktadır. Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin bozma ilamında da bu duruma değinilerek davalının ilgili kuruma muayenesi sonucu akli durumu ve cezai ehliyeti hususunda rapor alınması gerektiği ifade edilmiştir.

Şu durumda, ceza dosyasında alınacak raporun beklenmesi veya mahkemece bu hususta ayrıca rapor alınarak, davalının medeni hakları kullanma ehliyeti ve vesayet durumu ile davalının sorumluluğunun TBK'nun 65. (BK'nun 54) maddesi kapsamında değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

b) Ceza dosyası içeriğine göre, olay tarihinde tarafların aralarında çıkan tartışma sonucu, davalının elinde bulunan kesici-delici alet ile davacının yüzüne vurarak, .... Devlet Hastanesi'nin 19/02/2014 tarihli raporuna göre davacının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ve yüzde sabit eser yönünden yeniden inceleme gerektirmeyecek şekilde yaralandığının tespit edildiği, .... Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinin 21/04/2014 tarih ve 209 sayılı raporuna göre ise, yüzde sabit iz bırakacak şekilde yaralandığı belirtilmiştir. Yargıtay 3. Ceza Dairesinin bozma ilamında, her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilerek mağdurdaki yaralanmanın niteliğinin yüzde sabit iz şeklinde olup olmadığının açıklığa kavuşturulması amacıyla .... Kurumundan rapor alınması gerektiği vurgulanmıştır.

Bu nedenle ceza dosyasında alınacak Adli Tıp Kurumu raporunun beklenmesi veya mahkemece bu hususta ayrıca rapor alınarak, davacının yaralanmasının yüzde sabit iz bırakacak şekilde olup olmadığının tespit edilerek, davalının sorumluluğunun kapsamının değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2/a-b) gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16688, Karar No: 2023/7536, Tarih: 06.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/16688 E.  ,  2023/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/3160 -2021/355 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulüne/Tarafların İstinaf Talebinin Esastan Reddine

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2017/300 Esas-2018/104 Karar

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı ... arasında 21.03.2013-2014 tarihleri arasında kaza sigorta poliçesi düzenlendiğini, davacıya poliçe süresi içinde Glial Tümörü teşhisi konulduğunu ve davacının 24.02.2014 tarihinde ameliyat edildiğini, hastalık sonucu maluliyet teminatı için davalıya başvurulduğunu, davalı sigortacının engellilik durumunu bildirir rapor verilmesini istediğini, bunun üzerine aldıkları Üsküdar Devlet Hastanesi'nin 22.04.2014 tarihli raporuna göre, davacının tüm vücut fonksiyon kaybının % 66 oranında olduğunun tespit edildiğini, raporun verilmesine rağmen davalının 30.05.2014 tarihli yazısı ile sonraki dönem için yapılan poliçeyi gerekçe göstererek ve bu poliçede hastalık sonucu maluliyet teminatı bulunmadığını belirterek ödeme taleplerini reddettiğini, oysa maluliyetin 21.03.2013-2014 tarihli kaza sigortası poliçesi kapsamında meydana geldiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin ameliyat tarihi 24.02.2012 tarihinden işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı mirasçıları vekili, 05.12.2106 tarihli talep artırım dilekçesi ile, sigorta teminat bedeli 50.000 USD'nin talep artırım tarihindeki kur karşılığının 175.600,00 TL olduğu gerekçesiyle 175.650,00 TL'nin 30.05.2014 tarihinden işleyecek avans faizi ile tahsilini istemiştir.

II. CEVAP