muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/12700, Karar No: 2019/2889, Tarih: 28.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/12700 E.  ,  2019/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'un, hakkında verilen cezanın ertelenmesi gerektiğine, hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması  gerektiğine, suçun sübut bulmadığına yönelik  temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemeye gelince;

Sanığın temyiz dilekçesinde psikolojisinin bozuk olduğunu iddia ettiği ve dilekçe ekinde Muş Devlet Hastanesince 24.11.2011 tarihinde düzenlenen raporu sunduğu anlaşılmakla; sanık hakkında adı geçen hastanece söz konusu raporların düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılarak ve sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği ve buna bağlı olarak ceza sorumluluğunu kaldıracak veya azaltacak şekilde akıl hastası olup olmadığına ilişkin 5237 sayılı TCY.nın 32. maddesi uyarınca Adli Tıp veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alınıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/507, Karar No: 2020/1638, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/507 E.  ,  2020/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15161, Karar No: 2012/15069, Tarih: 20.11.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/15161 E.  ,  2012/15069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 21 adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş olup, hükmü davalı ... temyiz etmiştir.

Asıl olan duruşma tutanağına yazılıp taraflara tefhim olunan karardır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, tefhim edilen kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiği öngörülmüştür. Asıl talepler bakımından kısa kararda hükmedilmeyen bir hak ve yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmış olması veya tersi bir durum kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye yol açar. İçtihadı Birleştirme Kararında; çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Hükümlerin tefhimini düzenleyen HMK.nun 294.maddesine göre hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Olayımızda; hükmün tefhim edildiği 10.05.2011 tarihli kısa kararda, dava konusu diğer parseller ile birlikte 882 No’lu parselin de satışına karar verildiği halde gerekçeli kararda822 nolu parsel hakkında her hangi bir hüküm verilmemiş olması kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olmuştur. Bu nedenle HMK.nun 294 ve 10.04.1992 tarih 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun şekilde karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1764, Karar No: 2021/1336, Tarih: 17.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1764 E.  ,  2021/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10.09.2014 tarih ve 2014/75 E- 2014/225 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 28.02.2020 tarih ve 2018/2080 E- 2020/270 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin çeşitli sektörlerde kullanılan yapıştırıcı ürünleri ile ilgili ticari faaliyette bulunduğunu, 2012/75568 sayılı "GLUEAPEL+şekil" ibareli 35/6. sınıfta yer alan 1, 16 ve 17. sınıf ürünleri müşterilerin elverişli şekilde görmesi ve satın alması için bir araya getirme hizmetlerini içeren marka tescil başvurularının davalı TPMK YİDK'in 2013/M-8080 sayılı kararıyla dava dışı 3. kişiye ait "APEL+ŞEKİL" ibareli 2000/15077 sayılı 35/6. sınıfta yer alan mağazacılık hizmetlerini içeren markayı mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiğini, oysa ki markalar arasında benzerlik bulunmadığını, davalının redde mesnet aldığı markanın genel olarak mağazacılık hizmetini içerdiğini ileri sürerek davalı TPMK YİDK kararının iptalini ve müvekkillerinin markasının tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu 2012/75568 sayılı başvurunun ... tarafından yapıldığı ancak markanın 25.06.2013 tarihinde davacı ... AŞ'ye devredildiği, devrin 01.07.2013 tarihinde TPMK'ya bildirildiği ve tescil edildiği, YİDK'in 2013/M-8080 sayılı kararını başvuruyu devralan Beta Kimya A.Ş. için kurduğu, başvuruyu devredenin iptali istenen YİDK kararına taraf olmadığı, taraf olmadığı kararın iptali istemiyle de dava açmasının mümkün bulunmadığı, dava konusu "GLUEAPEL" ibareli başvuru ile redde mesnet alınan "APEL" ibareli markanın görsel, sescil ve anlamsal olarak ayırt edilemeyecek derecede benzer oldukları, "GLUE" ibaresinin "tutkal" anlamına geldiği, satışa sunulacak ürünleri tanımlayan bir ibare olduğu, başvuru ve redde mesnet markadaki şekillerin markayı ayırt edilemeyecek derecede benzerlikten kurtarmadığı, başvurunun 1, 16 ve 17. sınıf ürünlerin satışına ilişkin mağazacılık hizmetini içerdiği, redde mesnet markanın ise genel olarak

mağazacılık hizmetini içerdiği ve 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi şartları oluştuğu gerekçesiyle ...'in açmış olduğu davanın aktif husumet yokluğundan reddine, davacı ... A.Ş.'nin açmış olduğu davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davacı ...'in açmış olduğu davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı, başvuru konusu 2012/75568 sayılı "glueapel+şekil" ibareli markanın özgün bir yazım şekli ve rengi ile birlikte düzenlenme biçimi de nazara alındığında "apel" ibaresinden bağımsız olarak "glue" ibaresini de asıl unsur olarak içerdiği, redde mesnet alınan "APEL+ŞEKİL" ibareli 2000/15077 sayılı markanın ise ayrı bir şekil unsuru içerdiği, başvuru konusu marka ile redde mesnet marka arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında ilk bakışta ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine, davacı ... San. ve Tic. A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacı ...'in açmış olduğu davanın aktif husumet yokluğundan reddine, davacı ... San. ve Tic. A.Ş.'nin açmış olduğu davanın kabulü ile davalı TPMK YİDK'in 2013/M-8080 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına ve kararın davacı ... San. ve Tic. A.Ş. için kurulan hüküm yönünden temyiz edilmiş olmasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13290, Karar No: 2013/13871, Tarih: 03.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13290 E.  ,  2013/13871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki tazminat davasına dair ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.01.2013 günlü ve 2010/848 E.- 2013/32 K.sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen 25.03.2013 günlü ve 2013/3996 E.-2013/4987 K.sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacının 2006 yılında davalının ortağı olduğu güzellik merkezinde yüzündeki tüylenmenin giderilmesi için lazer operasyon yaptırdığı, 2 yıldan sonra tüylenmenin büyük ölçüde arttığı, kalınlaştığı, yüzün belli bölgelerinde yanıklar oluştuğu, cildin hassaslaşıp lekelendiği, tüm bu nedenlerle davacının büyük acı çekip, sosyal ilişkilerinde kopma yaşadığı belirtilerek, 1500 TL maddi, 48.500 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece; Adli Tıp Kurumu raporuna göre; "yüzdeki lekelenmelerin lazer uygulanmasından kaynaklandığının söylenemeyeceği, dava tarihinden önce kullandığı ilaçların da bu sonucu meydana getirebileceği, hormon düzeyinin normal olarak saptandığı, olayla eylem arasında uygun illiyet bulunmadığının" bildirildiği, illiyet ispat olunamadığı gibi var olan tüylenmenin tamamen giderileceğinin vaad edilmediği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2013/3996 E.- 2013/4987 K.sayılı ilamı ile "...yargılama sırasında alınan 04.05.2013 tarihli (.. Üniversitesi Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı) tarafından hazırlanan bilirkişi raporu ile 01.08.2012 tarihli (Adli Tıp Kurumu) 3.Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından hazırlanan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu, bu çelişkiler giderilecek biçimde rapor alınması gerekirken, ikincisine itibar edilerek hüküm kurulmasının doğru olmadığı" belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Dosyada mevcut ... Üniversitesinden alınan 04.05.2012 tarihli rapor, Adli Tıp Kurumunun talebi üzerine; davacının Dermotoloji ve Endokrinoloji Kliniklerinde muayene edilerek gerekli tetkikler yapılmak suretiyle saptanan hususlara ilişkin olup, bilirkişi raporu niteliğinde değildir, olayı aydınlatmaya yönelik olmayıp, hasta üzerinde yapılan tetkik ve tespitleri içermektedir.

Dosyada mevcut ... Üniversitesinden alınan 04.05.2012 tarihli rapor, Adli Tıp Kurumunun talebi üzerine; davacının Dermotoloji ve Endokrinoloji Kliniklerinde muayene edilerek gerekli tetkikler yapılmak suretiyle saptanan hususlara ilişkin olup, bilirkişi raporu niteliğinde değildir, olayı aydınlatmaya yönelik olmayıp, hasta üzerinde yapılan tetkik ve tespitleri içermektedir.

Hal böyle olunca, dosyada çelişen iki rapor bulunmayıp, "yüzdeki lekelenmelerin lazer uygulamasından kaynaklandığının söylenemeyeceği, dava tarihinden önce kullandığı ilaçların da bu sonucu meydana getirebileceği, hormon düzeyinin normal olarak saptandığı, olayla eylem arasında uygun illiyet bağı bulunmadığı" yönünde düzenlenen dosyada mevcut hükme yeterli Adli Tıp Kurumu Raporu karşısında mahkeme kararının onanması gerekirken zuhulen bozulduğu anlaşılmaktadır. Davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 23.03.2013 günlü ve 2013/3996 E.-2013/4987 K.sayılı bozma kararının kaldırılarak mahkeme kararının ONANMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20758, Karar No: 2013/14286, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/20758 E.  ,  2013/14286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'nın, 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun'un 16/1. maddesi uyarınca çek bedelleri toplamı olan 115.874,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2007 tarihli ve 2006/812 esas ve 2007/115 sayılı kararının infazı sırasında, 20/12/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5941 sayılı Çek Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 10/01/2011 tarihli ve 2006/812 esas ve 2007/115 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/03/2011 tarihli ve 2011/833 değişik ... sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/10/2011 gün ve 2011/13199/53911 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası ... Cumhuriyet Başsavcılığının 19/01/2012 gün ve 2011/374219 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1)... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2007 tarihli ve 2006/812 esas ve 2007/115 sayılı kararına yönelik yapılan incelemede;

3167 sayılı Kanun'un 16/1. maddesinde; "Üzerinde yazılı keşide tarihinden önce veya ibraz süresi içinde 4.madde uyarınca ibraz edildiğinde, yeterli karşılığı bulunmaması nedeniyle kısmen de olsa ödenmeyen çeki keşide eden hesap sahipleri veya yetkili temsilcileri, kanunların ayrıca suç saydığı haller saklı kalmak üzere, çek bedeli tutarı kadar ağır para cezasıyla cezalandırılırlar." hükmü değerlendirildiğinde, kısmen veya tamamen karşılıksız çıkan her çek yaprağının ayrı bir suç oluşturacağı, her bir çek bedeli tutarı kadar ayrı ayrı adli para cezası belirlenerek hüküm kurulması yerine toplam çek bedeli kadar ceza tayininde,

2)... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/03/2011 tarihli ve 2011/833 değişik ... sayılı kararına yönelik yapılan incelemede;

5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1. maddesinde yer alan "Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine öre kanunî ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adlî para cezasına hükmolunur." şeklindeki düzenleme karşısında, dava konusu çeklerden 16/12/2005 keşide tarihli, 0003289 seri nolu ve 5.552,49 yeni Türk lirası bedelli çekin 10/12/2005, 31/03/2006 keşide tarihli, 8501426

seri nolu ve 23.000 Euro bedelli çekin 26/01/2006, 28/02/2006keşide tarihli, 8501425 seri nolu ve 23.000 Euro bedelli çekin 26/01/2006, 16/03/2006 keşide tarihli, 8501424 seri nolu ve 23.000 Euro bedelli çekin 26/01/2006 tarihlerinde bankaya ibraz edildiği cihetle, söz konusu çekler yönünden önceki hükümde belirlenen cezaların ortadan kaldırılmasına yerine yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükümden sonra 03.02.2012 tarih ve 28193 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6273 sayılı "Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"la 5941 sayılı “Çek Kanunu”nda değişiklikler yapılmış olup; kanun yararına bozma yolunun, hâkim ya da mahkemeler tarafından verilip, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlerdeki, verildikleri tarihte yürürlükte bulunan hukuk kurallarına aykırılıkların giderilmesi için başvurulan olağanüstü bir yasa yolu olması nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri uyarınca, hükümlünün hukuksal durumunun yeniden değerlendirilip belirlenmesinin mahkemesince yapılarak, bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden ... 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25.03.2011 gün 2011/833 D. ... sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 30.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1965, Karar No: 2023/6092, Tarih: 07.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1965 E.  ,  2023/6092 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/7 E., 2023/25 K.

... : ...

...

...

KARAR : Kararın kaldırılarak kısmen yeniden esas hakkında hüküm

kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/422 E., 2021/665 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı ve birleşen boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl, karşı ve birleşen davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının kısmen kabulüyle kararın kaldırılarak yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulmasına, sair istinaf başvurularının ise reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ... erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının ailesinin evliliğe müdahale ettiğini, ailesinin etkisiyle hareket ettiğini, kayınbabanın boşanma davası açma hususunda baskı yaptığını, aile içindeki her şeyi kendi ailesine anlattığını, sürekli ailesiyle telefonda konuştuğunu, 2019 yılı Şubat tatilinin 15 gününü eşinin rızası olmamasına rağmen ailesinde geçirdiğini, ailevi yükümülüklerini, çamaşır, bulaşık, temizlik işlerini yerine getirmediğini, çocuklarını ihmal ettiğini, çocuklara bakmadığını, erkeğin ailesinin eve gelmelerini istemediğini, geldiklerinde onlara soğuk davrandığını, saygısız davrandığını, sesini yükselttiğini, 2016 yılı Eylül ayında kardeşinin düğünü için misafirler gelmek istediğinde onları kabul etmediğini, yatağını ayırdığını, asılsız şikayette bulunduğunu, uzaklaştırma kararı aldırdığını, savurgan davrandığını, kadının babasının çocuklara piç diye hitap ettiğini, haftanın birçok günü habersiz ailesine gittiğini, kayınbabasının erkeğin üzerine yürüdüğünü, hakaret ve tehdit ettiğini, çocukları göstermediğini, onları babaya karşı doldurduğunu, tüm bu nedenlerle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, çocukların velâyetlerinin babaya verilmesine, olmadığı taktirde ortak velâyet kararı alınmasına, erkek yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın vekili karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin sürekli hakaret ettiğini, aşağıladığını, sürekli tehdit ettiğini, sürekli şiddet uyguladığını, eş ve çocukların ihtiyaçlarıyla ilgilenmediğini, hastalıklarıyla ilgilenmediğini, çocuğun ağlamasından rahatsızlık duyduğunu, onlarla vakit geçirmediğini, bakım ve sorumluluklarıyla ilgilenmediğini, ablasının aldığı harçlığı cüzdanından aldığını, eş ve çocuğun gece vakti bahçede vakit geçirmesine sebep olduğunu, yatağını ayırdığını, onu istemediğini dile getirdiğini, sadakat yükümlülüğünü yerine getirmediğini, sürekli evden kovduğunu, süreli telefonla ilgilendiğini, sürekli babaevinde vakit geçirmesini istediğini, kadın ve çocukları baba evine gönderdiğini, 2019 yılı Şubat ayında doğal gaz faturası az gelsin diye kadını baba evine gönderdiğini, sigara külünü yere atıp temizlemesini istediğini, evde gaz çıkardığını, sürekli "seni sevmiyorum nefret ediyorum, sen kadın mısın" gibi laflar ettiğini, boşanmak istediğini söylediğini, eşini ve çocukları istemediğini söylediğini, çocuklara hakaret ettiğini, erkeğin babasının "kızını al git lan, canımı sıkmayın, kafamı bozmayın evden çıksın" dediğini, tehdit ettiğini, kadının babasına lan diye hitap ettiğini ailesini tehdit ettiğini, babasına saygısız agresif davrandığını, evi terk edip gittiğini, eşinin çalışması konusunda baskı uyguladığını, sürekli psikolojik şiddet uyguladığını, birlikte olduğu kadar ...'nin hakaret ettiğini, tüm bu nedenlerle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, çocukların tedbiren ve kesin velâyetinin anneye verilmesine, kadın yararına aylık 800,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, ortak çocuklar yararına aylık 600,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 200.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; karşı dava dilekçesindeki olay ve vakıaları tekrarlayarak, erkeğin sadakatsiz davranışlarda bulunduğunu, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tam kusurlu olduğunu ileri sürerek asıl davanın reddiyle karşı ve birleşen boşanma davalarının kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, çocukların tedbiren ve kesin velâyetinin anneye verilmesine, kadın yararına aylık 800,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, ortak çocuklar yararına aylık 600,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, nafakalara faiz uygulanmasına, kadın yararına 200.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI