muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14268, Karar No: 2021/10503, Tarih: 09.12.2021

Zincirleme suça ilişkin bu genel açıklamalardan sonra uyuşmazlığın çözümüne katkısı bakımından "hukuki kesinti" kavramı üzerinde durulması gerekmektedir.

Yapılmakta olan soruşturma sonucunda toplanan delillerin failin suçu işlediği yönünde yeterli şüphe oluşturması üzerine Cumhuriyet savcısınca şüpheli hakkında CMK'nın 170. maddesi uyarınca iddianamenin düzenlenmesiyle hukuki kesinti oluşmaktadır. İddianamenin düzenlenmesiyle olaylar arasında hukuki kesinti oluştuğundan iddianamenin düzenlenmesinden sonra devam eden eylemler ise başka bir ceza soruşturmasının konusunu oluşturacaktır. Başka bir anlatımla sanık hakkında iddianame düzenlendikten sonra, sanık tarafından aynı suçun tekrar işlenmesi durumda, yeni ve ayrı bir suç söz konusu olacaktır.

Buna karşın işlemiş olduğu suçtan dolayı henüz hakkında iddianame düzenlenmeden, sanığın aynı suç işleme kararıyla ve aynı mağdura karşı yeniden suç işlemesi durumunda, hukuki kesinti gerçekleşmeden aynı suçun işlenmesi söz konusu olduğundan sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanacaktır. Bu ahvalde sanığın her suçtan ayrı ayrı cezalandırılması yoluna gidilmeyecek, sanığa bir suçtan ceza verildikten sonra hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle cezasından artırım yapılacaktır.

Buna göre, soruşturma aşamasında sanığın aynı suç işleme kararıyla, aynı mağdura karşı değişik zamanlarda aynı suçu işlediğinin tespit edilmesi durumda, soruşturma dosyalarının birleştirilerek kamu davası açılması, bu hususa riayet edilmeden kamu davalarının açılması halinde ise hukuki kesintinin oluşmasından önce sanığın aynı mağdura karşı bir suç işleme kararıyla aynı suçu değişik zamanlarda işlediğinin anlaşılması durumunda dava dosyalarının birleştirilerek sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi isabetli bir uygulama olacaktır."

Somut olayda; sanığın imtiyaz sahibi ve sorumlu yazı işleri müdürü olduğu, Günlük isimli gazetenin 13.04.2009 tarihli sayısının 7. sayfasında yer alan "YDGM' liler Dağ ve Karoğlan Andı" başlıklı yazının terör örgütü propagandası niteliğinde olduğu ve bu eylemle ilgili olarak ...Cumhuriyet Başsavcılığının ... Esas sayılı 08.06.2009 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, bu dava sürerken bu kez imtiyaz sahibi ve yazı işleri sorumlusu olduğu bir başka gazete olan Demokratik Açılım Gazetesi'nin 22.09.2009 tarihli nüshasında 1. sayfada; “Bayramda cenaze kaldırdılar” başlığı altında yayımlanan ve 6. sayfada devam eden haberde terör örgütü propagandası yaptığı iddiası ile...C.Başsavcılığının 03.11.2009 tarihli ve 2009/1073 esas sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı, burada hukuki kesintinin oluştuğunda bir şüphe bulunmadığı, bu kesinti nedeniyle sanığın suç işleme kararının yenilendiğinin kabulünde zorunluluk olduğu ve bu nedenle yerel mahkemenin iki ayrı suç oluştuğuna dair kabulünün de usul ve yasaya uygun olduğu düşüncesine varılmıştır." şeklindeki gerekçe ile kararın kaldırılması için CMK'nın 308. maddesi uyarınca itiraz isteminde bulunulmuştur.

III-İTİRAZ DEĞERLENDİRİLMESİ:

Günlük ve Demokratik Açılım Gazeteleri'nin imtiyaz sahibi ve sorumlu yazı işleri müdürü olan sanığın, Günlük isimli gazetenin 13.04.2009 tarihli sayısının 7. sayfasında yer alan "YDGM' liler Dağ ve Karoğlan Andı" başlıklı yazının terör örgütü propagandası niteliğinde olduğu ve bu eylemle ilgili olarak...Cumhuriyet Başsavcılığının ... Esas sayılı 08.06.2009 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, bu dava sürerken bu kez Demokratik Açılım Gazetesi'nin 22.09.2009 tarihli nüshasında 1. sayfada; “ Bayramda cenaze kaldırdılar” başlığı altında yayımlanan ve 6. sayfada devam eden haberde terör örgütü propagandası yaptığı iddiası ile...C.Başsavcılığının 03.11.2009 tarihli ve 2009/1073 esas sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı, iki suç arasında hukuki kesintinin oluştuğu ve kesinti nedeniyle sanığın suç işleme kararının yenilendiğinin anlaşılması ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu görülmekle itirazın kabulüne karar verilmiştir.

IV-SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay Yüksek 16. Ceza Dairesinin 30.06.2021 tarih ve... Karar sayılı ilamında sanık hakkındaki bozma kararının KALDIRILMASINA,

3-İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik temyizinin incelemesinde; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliğine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

3-İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik temyizinin incelemesinde; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliğine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9231, Karar No: 2010/7604, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/9231 E.  ,  2010/7604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece dava konusu parsellerin davacıların dayanağını oluşturan tapu ve vergi kayıtlarının kapsamında kaldığından bahisle hüküm kurulmuş ise de değerlendirmenin dosya kapsamına uygun düşmediği, davacı dayanağı vergi ve tapu kayıtlarının gayri sabit hudutlu olup miktarı ile geçerli olacağı, zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilerek hüküm kurulmasının doğru olmadığı, 3402 sayılı Yasa’nın 20/B maddesinde "harita plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise bu sınırlar esas alınarak tespit yapılır" hükmünün bulunduğu,bu hükme göre kayıt kapsamında kalsa dahi devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kayıt sahibi tarafından kullanılmayan yerlerin tapu kadına dayanılarak maliki adına tescilinin mümkün olmadığı, yerel bilirkişilerce taşınmazın bir bölümünün taşlık ve kayalık olup sürülüp ekilmediği belirtilmekle devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bu yerlerin kayıt sahibi adına tesciline karar verilmesinin isabetli olmadığı, komşu parsellerin tutanak ve dayanağını oluşturan belgeler getirtilerek bunların ve dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının uygulanması, zirai bilirkişiden taşınmazın niteliğini belirtir rapor alınması, toplanan delillerin tutanağın edinme sebebi sütunundaki beyanlara aykırı düşmesi halinde tutanak bilirkişilerinin tanık sıfatıyla dinlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; 19.12.2003 tarihli bilirkişi raporuna göre çekişmeli parsellerden 402 parselin 8.108, 42 m2'lik, 404 parselin 9.140, 28 m2 'lik ve 405 parselin 9.549,99 m2'lik kısmına ilişkin davanın reddi ile tespit malikleri adına, çekişmeli taşınmazların bakiye kısımlarının Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahil davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11991, Karar No: 2024/5124, Tarih: 13.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/11991 E.  ,  2024/5124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/487 E., 2022/78 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, mağdur olduğundan gereğinin yapılması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, ihbar üzerine İl Denetim Komisyonu üyeleri tarafından suça konu adrese gidildiği, ihbarda belirtilen ... plaka sayılı aracın park etmiş vaziyette olduğu, sanığın açık olan bagaj içerisinde görünür vaziyetteki kitapları görevlilere göstermesi üzerine 97 adet korsan basım ve sahte bandrollü, 35 adet korsan basım ve bandrolsüz kitap olmak üzere toplam 132 adet kitap ele geçirilmiş olup sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Ele geçirilen kitaplar hakkında düzenlenen bilirkişi raporunun dosya arasında mevcut olduğu görülmüştür.

Sanık savunmalarında, ele geçen kitapların korsan basım olduğunu bilmediğini, isteyenlere kâr payı koymadan verdiğini beyan etmiştir.

Dairemizin bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, hükmolunan cezanın sanık lehine cezada kazanılmış hak teşkil eden bozma öncesi verilen 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi gerekirken, 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası olarak belirlenmesine şeklinde karar verilmesi, suça konu kitapların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesi yerine aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün, cezada kazanılmış hakka ilişkin bendindeki "...önceki hükümde olduğu gibi 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine," ibaresinin çıkartılarak yerine "10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin yazılması; müsadereye ilişkin bendindeki "54/1. maddesi" ibaresi çıkartılarak yerine "54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası" yazılmak suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11091, Karar No: 2015/9639, Tarih: 09.11.2015

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/11091 E.  ,  2015/9639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde davalı ... tarafından ise süresi geçtikten sonra temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davalı kiracı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile 5.100,00 TL asıl alacak ve 79,92 TL işlemiş faiz üzerinden itirazının iptaline, davalı kefil ... yönünden talebin husumet yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Katılma yoluyla 11.09.2014 tarihinde hükmü temyiz eden davalı ...’e hüküm 17/07/2014 tarihinde, davacı vekilinin temyiz dilekçesi ise 28/08/2014 tarihinde tebliğ edilmiş olup, 10 günlük katılma yoluyla temyiz süresi 08/09/2014 tarihinde dolduğundan adı geçen davalının katılma yoluyla temyiz isteminin süre aşımı nedeni ile REDDİNE,

2-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçeye göre davacı vekilinin davalılardan kefil ... Çiçek hakkındaki davanın reddine ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacı vekilinin kiracı ... Çiçek hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Hükme esas alınan 01.01.2009 başlangıç tarihli, 1 yıl 3 ay süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı tarafından 04.02.2011 tarihinde başlatılan icra takibinde 2010 yılı Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ve 2011 yılı Ocak ayları kira bedelleri toplamı 11.900,00 TL kira alacağının tahsili istenmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı-kiracı ... Çiçek’in dava konusu taşınmazı aylık 1.700 TL kira bedeli ile müvekkilinden kiraladığını, davalı ...’in ise müteselsil kefil olduğunu, davalı borçlular aleyhine ödenmeyen 2010 yılı Temmuz ayından 2011 yılı Ocak ayına kadar olan kira borçları nedeniyle ... 2. İcra Müdürlüğünde takip başlattıklarını, davalıların kira borçları olmadığı yönündeki haksız itirazları ile takibin durduğunu, ancak takip konusu borcun ödenmediğini ileri sürerek haksız itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı kiracı ..., ödeme yaptığı iki hesap numarası olduğunu, ilk hesabın ... İpek ve ... İpek adına olduğunu, ölmeden önce ... İpek'in hesabına ödemeleri yaptıklarını, ancak o öldükten sonra ... İpek'in hesabına ödeme yaptıklarını, ödemeler dışında ne kadar borcu varsa ödemeye hazır olduğunu, dükkanı tahliye edeceğini, kayıtlardan çıkacak borcunu kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda; takip ile istenilen kira bedellerinden 19.07.2010 tarihinde “Temmuz kirası” açıklaması ile 1.700,00 TL, 27.09.2010 tarihinde “Gecikmiş kira borcu” açıklaması ile 1.700,00 TL, 27.09.2010 tarihinde “Eylül ayı kirası” açıklaması ile 1.700,00 TL, 21.12.2010 tarihinde “Aralık ayı kirası” açıklaması ile 1.700,00 TL olmak üzere toplamda 6.800,00 TL ödeme yapıldığı, 5.100,00 TL’nin eksik ödendiği, işlemiş faizinin 79,92 TL olduğu bildirilmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporunda takip tarihi itibariyle davacının 5.100,00 TL kira alacağı ve 79,92 TL işlemiş faiz alacağı olduğunun bildirdiği gerekçesiyle, davalı ... yönünden bu miktar için itirazın iptaline karar verilmiştir.

TBK’nun 101/2 maddesine göre, 27.09.2010 tarihinde “gecikmiş kira borcu” açıklaması ile yapılan ödemenin davacı tarafından geçmiş kira borcuna mahsup edildiği beyan edildiğinden, bu ödeme nazara alınmadan toplam 6.800,00 TL üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalının temyiz isteminin REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kefil ... hakkında verilen kararın ONANMASINA, 3. bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile alacağa ilişkin olarak kiracı hakkında verilen hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıdan alınmasına 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1031, Karar No: 2017/3862, Tarih: 27.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/1031 E.  ,  2017/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğinden tarafların temyiz dilekçelerinin karşılıklı olarak tebliğ edilmediği ve davacı vekilince süre tutum dilekçesi verilerek karar temyiz edilmesine rağmen temyiz harçlarının yatırılmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Tarafların temyiz dilekçelerinin hukuki dinlenme hakkının sağlanması açısından karşılıklı olarak tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi,

2-Davacı vekilinin dava ve harç türlerine de dikkat edilerek temyiz yoluna ilişkin harçları usulünce yatırması için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434. maddesi uyarınca gerekli işlemler yerine getirilerek eksiklik giderildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12883, Karar No: 2022/4958, Tarih: 23.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2019/12883 E.  ,  2022/4958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Hakaret, şantaj, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, özel hayatın gizliliğini ihlal

Hükümler : 1- Hakaret suçundan TCK’nın 125/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 125/1, 43/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Şantaj suçundan TCK’nın 107/2. maddesi yollamasıyla aynı

Kanunun 107/1, 43/1, 62/1, 52/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

3- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan TCK’nın 136/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

4- Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan TCK’nın 134/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret, şantaj, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazetede yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas - 2009/114 Karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında hakaret suçundan dolayı 11.02.2016 tarihinde doğrudan hükmedilen 1860 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik suç vasfına ilişkin herhangi bir temyiz istemi de bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Sanık hakkında şantaj ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

B) Sanık hakkında şantaj ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...’ın nişanlısı olan mağdur ...’tan ayrılıp, daha sonra mağdurla tekrar görüşme isteklerine olumlu yanıt alamayınca, nişanlı oldukları dönemde mağdur için harcama yaptığını iddia ederek, mağdurdan para talep ettiği ve bu talebinin de mağdur tarafından kabul edilmemesi üzerine, kullanıcısı olduğu elektronik posta hesabından, mağdurun kullanımındaki elektronik posta hesabına, 03.01.2012 tarihinde; “Borcunu en kısa zamanda alıcam haberin olsun 2.000 tl ayrıca çıplak fotoğrafların ve kilodunda duruyor aksi takdirde bunlarıda babana bizzat ulaştıracağım”, 06.01.2012 tarihinde; “aksi takdirde aramazsan 4. Gün ağzından burnundan fitil fitil gelicek günler yakındır”, 08.01.2012 tarihinde; “hiç bir şey demiyorum kendin bilirsin üzülmeni istemezdim ama çok üzüleceksin” biçiminde ve benzeri elektronik iletiler göndermesinin ardından, mağdur adına Facebook hesabı açarak, mağdurun günlük kıyafetleriyle poz vermiş şekilde çektirdiği fotoğraflarını bu hesap üzerinden yayımladığı ve son olarak mağdura ait telefon numarasını bir sohbet sitesinde paylaştığı iddia ve kabulüne konu olayda;

Sanığın üzerine atılı zincirleme şekilde şantaj ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarının sübut bulduğuna yönelik mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiş; TCK'nın 61/1. madde ve fıkrasında yer alan ölçütler nazara alınarak, aynı Kanunun 3/1. madde ve fıkrası gereğince işlenen fiillerin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddelerde öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, temel cezaların asgari hadden tayin edilmesi; şantaj suçundan hükmedilen 1 yıl 15 gün hapis cezasının, TCK’nın 49/2. madde ve fıkrası gereğince kısa süreli olmaması nedeniyle aynı Kanunun 50/1. madde ve fıkrasında düzenlenen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi ve kabule göre de günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilirken 7600 TL yerine 6300 TL hükmolunarak sanığa eksik ceza tayini; bir suç işleme kararının icrası kapsamında mağdura karşı verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu birden fazla işleyen sanık hakkında TCK'nın 43/1. madde ve fıkrasında düzenlenen zincirleme suç hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni olarak kabul edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,