muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14030, Karar No: 2018/1542, Tarih: 05.02.2018

2- Mahkemece, yazılı gerekçe ile fen bilirkişisinin 20.05.2014 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen kısmın tamamına ilişkin davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Dosya içinde bulunan jeolog bilirkişi raporuna göre “A” harfi ile gösterilen bölümde D65(Y;30233.826,X:29954,416), 60(Y:30231,430,X:29950.870)ve 168/60/2 (Y:30239.041,X;29947.995) noktalarının oluşturduğu üçgen içinde kalan alanın Tabaklar Deresinin pasif yatağını oluşturduğu belirtilmiştir. Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı tartışmasızdır. Ancak, aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan bir yer koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar-ihya yoluyla kazanılabilir. 17.01.2014 tarihli keşifte teknik bilgisine başvurulan jeolog Sevinç Kapan 11.03.2014 tarihli raporunda ''...Pasif yatak içinde her daim su bulundurmasa dahi jeolojik ve jeomorfolojik olarak dere yatağıdır, derenin kara tarafındaki kıyı kenar çizgisini oluşturur. Genel olarak yeryüzü eğiminin yatay olduğu yerlerde akarsu yatağını yatay yönünde genişleterek akar. Yeryüzünün eğimli olduğu yerlerde ise akarsu yatağını derine doğru kazıyarak akar. ... ilçe merkezinde söz konusu davalı taşınmazın olduğu bölgede yeryüzü eğimi yataya yakındır, bu sebeple Tabaklar deresinin müdahale edilmemiş doğal yatak genişliğinin,ilçe güneyinde ölçülen değerden (5 m), ilçe kuzeyinde Karamenderes çayı ile birleştiği yerde ölçülen (10 m) değere doğru genişlediği görülmektedir....'' şeklinde beyanda bulunmuştur. Derenin inşaat sırasında aktif yatağında daralma yapılmış olduğu, derenin üzerine bina inşa edebilmek için doğal olarak derenin her iki yakasına istinat duvarı yapıldığı, istinat duvarının da dere yatağı üzerine yapılmış olduğu, duvar ile derenin doğal yapısındaki kıyı kenar çizgisi arasının inşaat bilirkişi raporundan anlaşıldığı üzere doldurulmuş olduğu, zaten dere yatağının doğal halinde fen bilirkişisinin rapor ekindeki krokide belirtildiği şekilde sadece D noktasının aktif yatak olmayacağı, dere yatağına müdahale edilmemiş olsaydı D noktasının başladığı yerden her iki tarafa yayılarak derenin akışının devam edebileceği, bu haliyle taşınmazın D, B,C ve E noktalarının tamamının doğal halinde aktif dere yatağında olabileceği, kaldı ki pasif dere yatağının da jeoloji bilirkişi raporunda belirtildiği üzere yağışlar olduğunda suyun aktığı yer olduğu dosya kapsamındaki raporlardan anlaşılmıştır. Bu halde bilimsel verilere uygun olarak düzenlenen jeolog bilirkişinin raporuna itibar edilerek “A” harfi ile gösterilen bölümde D65(Y;30233.826,X:29954,416), 60(Y:30231,430,X:29950.870) ve 168/60/2 (Y:30239.041,X;29947.995) noktalarının oluşturduğu üçgen içinde kalan alan bakımından, davanın reddine karar verilmesi doğru değildir

. Bu halde bilimsel verilere uygun olarak düzenlenen jeolog bilirkişinin raporuna itibar edilerek “A” harfi ile gösterilen bölümde D65(Y;30233.826,X:29954,416), 60(Y:30231,430,X:29950.870) ve 168/60/2 (Y:30239.041,X;29947.995) noktalarının oluşturduğu üçgen içinde kalan alan bakımından, davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.Mahkemece yapılacak iş 168 ada 2 parsele ilişkin tapu kaydının tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte getirtilerek, jeolog bilirkişi raporu doğrultusunda gerekirse fen bilirkişisinden ek rapor alınması suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kabule göre de;

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A maddesinde, kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmayacağı hüküm altına alınmıştır. Davacı Hazine tarafından davalı aleyhine tesis kadastrosu sonucu oluşan tapu kaydının iptali istemiyle dava açıldığına göre, davalı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi ve kal masrafları yönünden ise infaz aşamasını ilgilendiren bir husus olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temsilcisinin bir kısım, davalılar vekili ve feri müdahil vekilinin bir kısım temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekili, davalılar vekili ve fer’i müdahil vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8719, Karar No: 2007/13689, Tarih: 19.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8719 E.  ,  2007/13689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı doktor tarafından tesbit edilen gebeliğinin, talebi üzerine 20.4.2000 tarihinde kürtajla sona erdirildiğini, ancak 15.5.2000 tarihinde karın ağrısı ve tansiyon düşüklüğü şikayeti ile hastaneye kaldırıldığını, sekiz haftalık dış gebelik teşhisi ile acilen ameliyat edildiğini, davalı tarafından dış gebeliğin zamanında tesbit edilememesi nedeniyle hayati tehlike atlattığını ileri sürerek, 2.650.000.000 TL maddi, 10.000.000.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıda tesbit edilen beş hafta dört günlük iç gebeliği, gerekli özeni göstererek 20.4.2000 tarihinde kürtajla sona erdirdiğini, 1.5.2000 tarihinde kontrole gelen davacının, herhangi bir şikayetinin bulunmadığını beyan ettiğini, dış gebelik ve rahim içi gebeliğin farklı tıbbi vakıalar olduğunu, davacının kendisine müracaat nedeninin rahim içi gebelik olduğunu, dış gebelik belirtilerinin yapılan kürtajdan 3-4 hafta sonra ortaya çıktığını, olayda kusur ve ihmalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporları gereğince davanın reddine ilişkin verilen ilk hüküm, davacının temyizi üzerine, Dairemizce “davalının özen borcunu yerine getirip getirmediği konusunda bilirkişi raporları ve Adli Tıp raporunda ikna edici açıklama bulunmadığı, bu nedenle konusunda uzman üniversite öğretim üyelerinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla davacıya ait tüm raporlar dosyaya ibraz edilerek, yine dosyada mevcut olan Tabib Odası bilirkişi raporu, Adli Tıp Kurumu raporu da birlikte değerlendirilerek, davalıya izafe edilecek bir kusur olup olmadığının tesbiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden” bahisle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak Marmara Üniversitesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişiden rapor alınmış, davacı tarafından rapora itiraz üzerine de, Yüksek ... Şurasından aynı konuda rapor alınıp, söz konusu bu raporlar gereğince dava konusu olayda davalıya izafe edilecek bir kusurun bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilamından sonra mahkemece görüşüne başvurulan Marmara Üniversitesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişiden alınan 9.4.2004 tarihli rapor, sadece “Bahse konu raporlar ve adli dosya muhtevası incelenmiş olup davalı hekime izafe edilecek bir kusur olmadığı ve davalının özen borcunu yerine getirdiği görüş ve kanaatini bildiren bilirkişi raporudur.” Cümlesinden ibaret olup, maddi dayanakları ve gerekçesi bulunmadığından, denetlemeye elverişli olmadığı gibi, HUMK’nun 281. maddesinde belirtilen bilirkişi raporunda bulunması gereken hususları da içermemektedir. Anılan maddeye göre bilirkişi raporunun, tarafların ad ve soyadlarını, bilirkişinin görevlendirildiği hususları, inceleme konusu yapılan maddi vakıaları, gerekçeyi, sonucu, düzenlendiği günü ve bilirkişilerin imzalarını içermesi gerektiği belirtilmiş olup, açıklanan hususları içermeyen, dayanakları ve gerekçeleri gösterilmeyen, Yargıtay’ca denetimi olanaksız olan, sadece kanaati bildiren bilirkişi raporunun hükme esas alınması mümkün değildir. Bu durumda bozma ilamının gereklerinin yerine getirildiğinden de söz edilemez. O halde HUMK’nun 281. maddesinde belirtilen ve Dairemize ait 16.9.2003 tarihli bozma ilamında değinilen hususları da karşılayacak şekilde, davacıya uygulanan kürtaj işlemi ve sonrasında davalının gerekli özeni gösterip göstermediği, rahim içi gebelikle birlikte dış gebeliğin de mevcut olma olasılığına göre yapılması gereken işlemlerin yapılıp yapılmadığı, dış gebeliğin daha önceden teşhis edilememesinde davalıya atfedilebilecek herhangi bir kusur olup olmadığı konularında dosyada bulunan tüm raporlar ve tıbbi belgeler ile Adli Tıp raporu da değerlendirilmek suretiyle üniversite öğretim üyelerinden oluşturulacak, kadın hastalıkları konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, nedenlerini açıklayıcı, gerekçeli, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmelidir. Bozma ilamına uyulmuş olmakla beraber, bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden, maddi dayanakları ve gerekçesi gösterilmeyen bilirkişi raporu ve Yüksek ... Kurulu Şurası raporuna göre yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7007, Karar No: 2015/18433, Tarih: 26.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7007 E.  ,  2015/18433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/597-2013/480

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davaya bakmanın idari yargının görevi dahilinde bulunduğundan bahisle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; 1/ 1000 ölçekli imar planında rekreasyon alanı olarak ayrılan 44744 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak ,davacı vekili tarafından, üzerinden enerji nakil hattı geçtiği ve imar planında sosyal donatı alanı olarak ayrıldığı iddiası ile iki ayrı hukuksal nedene dayalı olarak davalı A.. B.. ve TEDAŞ aleyhinde kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davası açıldığı ve mahkemece yapılan yargılama sırasında taşınmazın zeminine davalılardan A.. B..nın herhangi bir el atmasının bulunmadığı belirlenmekle beraber, üzerinden enerji nakil hatlarının geçtiğinin tespit edildiği, yargılama sırasında davalılardan A.. B..nın Başvurusu üzerine Uyuşmazlık Mahkemesinin 2013/752-182 sayılı kararı ile, imar planında rekreasyon alanı olarak ayrılan ve fiilen el atılmayan taşınmazla ilgili davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini benimsediği ve bu karar üzerine de mahkemece davanın tüm davalılar yönünden yargı yolu nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, A.. B.. aleyhinde açılan davada, Uyuşmazlık Mahkemesinin olaya özgü ve bağlayıcı nitelikteki 2013/752-182 sayılı kararı uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Somut olayda, davacı tarafından aynı taşınmaz üzerinde farklı idarelerce gerçekleştirilen iki ayrı el koyma eylemine dayalı olarak, ihtiyari dava arkadaşı olan davalılar aleyhinde aynı dilekçe ile dava açıldığı ve taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle de fiilen el atıldığı tüm dosya kapsamı ile sabittir.

Somut olayda, davacı tarafından aynı taşınmaz üzerinde farklı idarelerce gerçekleştirilen iki ayrı el koyma eylemine dayalı olarak, ihtiyari dava arkadaşı olan davalılar aleyhinde aynı dilekçe ile dava açıldığı ve taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle de fiilen el atıldığı tüm dosya kapsamı ile sabittir.

Bu durumda , öncelikle Uyuşmazlık Mahkemesinin 2013/752-182 sayılı kararının sadece davalı A.. B.. yönünden bağlayıcı olduğu gözetilip, TEDAŞ ve T.. T.. aleyhinde açılan davada ise taşınmazın fiilen enerji nakil hattı altında kaldığı ve tapu kaydına da muhtelif tarihlerde irtifak haklarının tescil edildiği gözetilerek , öncelikle söz konusu enerji nakil hatları ile ilgili olarak davacının 2012 yılında satış yolu ile edindiği hissesi ile ilgili olarak, tamamlanmış bir kamulaştırma işlemi bulunup bulunmadığı araştırılıp, tamamlanmış bir kamulaştırma işlemi bulunmadığının tespiti halinde ise, davacının taşınmazdan geçen enerji nakil hatları nedeniyle kamulaştırmasız el atma hukuksal nedenine dayalı olarak tazminat talep edebileceği gözetilerek hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5885, Karar No: 2011/9664, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5885 E.  ,  2011/9664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyü 155 ada 30 parsel sayılı 1327,17 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın KABULÜNE ve dava konusu parselin kadastro tespitinin iptali ile bilirkişi raporuna ekli krokide (A) işaretli 284,06 m² bölümün orman niteliği ile, (B) işaretli 1043,11 m² bölümünün taşlık, kayalık niteliği ile Hazine adına tespit ve tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 02.06.1948 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 01.02.2001 tarihinde yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması ile 2008 yılında 4999 sayılı Yasayla değişik 6831 sayılı Yasanın 9. maddesine göre fenni hataların düzeltilmesi çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, dava konusu taşınmaz ve etrafının 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda 29.05.1948 tarihli orman kadastro tutanağında Kireçli mevkiindeki 3 parçe taşınmazın orman iç parseli olarak sınırlandırıldığı ve ... , ... , ... ile ... 'a ait bu iç poligon içinde kalan arazinin "%70 pırnal, akçakesme %20 zeytinlik %10 sandal vesaire ile karışık ağaç ve ağaççıklardan ibaret karışık basit baltalık devlet ormanı" olduğu belirtilerek o tarihte yürürlükte bulunan 01.12.1940 tarihli orman tahdit ve tescil talepnamesinin 38. maddesi gereğince fiili durumu tespit edilerek orman sınırı dışında bırakıldığı, taşınmazın bu şekilde 1948 yılında niteliğinin belirlenmesinin hak sahiplerinin geçerli bir tapusu varsa o tapuya dayanarak orman kadastrosuna itiraz davasına imkan vermek olduğu, aslında taşınmazın orman kadastrosu içinde bırakıldığı, orman kadastrosunun iptali için hak düşürücü süre içinde herhangi bir dava da açılmadığı, taşınmaz üzerinde 3 adet yaşı zeytin ağacı bulunduğu ve % 5-20 eğimli olduğu, sınırında kişilere ait kesinleşmiş taşınmazlar varsa da o bölümler hakkında da Hazine ve Orman Yönetimi tarafından dava açma olanağının da mümkün olduğu gözönünde bulundurularak 1948 yılında kesinleşen orman sınırı içinde bırakılan taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; kesinleşen orman tahdidi içinde kalması nedeniyle orman olduğu saptanan taşınmazın tamamının bu niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, hüküm yerinde “ (B) rumuzu ile gösterilen 1043,11 m² kısmın taşlık, kayalık vasfı ile tesciline” denilmiş olması ve 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile getirilen 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve 17. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesine göre; “bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” hükmü gereğince davalı gerçek kişi aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 2. bendinin 2. paragrafının hükümden tamamen çıkartılarak, bunun yerine, “dava konusu 155 ada 30 parsel sayılı taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline” cümlesinin yazılması, yine hükmün 4., 5. ve 6

.” hükmü gereğince davalı gerçek kişi aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 2. bendinin 2. paragrafının hükümden tamamen çıkartılarak, bunun yerine, “dava konusu 155 ada 30 parsel sayılı taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline” cümlesinin yazılması, yine hükmün 4., 5. ve 6. bentlerinin kaldırılarak, bunun yerine dördüncü bent olarak “4-6099 Sayılı Yasa ile getirilen 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılmasına, sonraki bendlerin takip eden numara verilmek suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile getirilen 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 12.09.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2044, Karar No: 2008/3600, Tarih: 06.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2044 E.  ,  2008/3600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Gebze Aile ile Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Davacı, eşi ...'le boşandığını, çocukları Doğuşkaan (1997 doğumlu)'ın velayetinin babaya verildiğini, ...'in vefat etmesi nedeniyle çocuğa vasi tayin edilmesini talep etmiştir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 Sayılı Yasa’nın 20.04.2004 günü yürürlüğe giren 14.04.2004 gün ve 5133 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi ile “22.01.2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Yasaya göre aile hukukundan ... dava ve işler”in aile mahkemelerinde görüleceği, yine 5133 Sayılı Yasanın Geçici 2. Maddesi ile de “Bu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihte aile mahkemelerinde görülmekte olan ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan konularla ilgili dava ve işler yetkili ve görevli mahkemesine devredilir.” hükümleri getirilmiştir.

Medeni Yasanın sözü edilen İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında vesayet, kayyımlık ve yasal danışmanlıkla ilgili hükümler bulunmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yeralan 397. maddesinin 2. fıkrası gereğince “vesayet makamı, ...; denetim makamı, asliye hukuk mahkemesidir.”

O halde, T.M.Y.'nın 404. maddesine göre velayet altında bulunmayan her küçüğün vesayet altına alınacağı açık yasa hükmü karşısında, konusu Medeni Yasanın 2. Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan davaya ... bakmakla görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.U.M.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Gebze Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/03/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9431, Karar No: 2017/3152, Tarih: 19.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/9431 E.  ,  2017/3152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalyönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalıla vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılar tohum satın alıp bunları yetiştirerek fide haline getirdikleri ve bu ürünlerin bölge bayisi olan davalı Şti.'ye sattıklarını, müvekkilinin dedavaya konu 12.570 adet marka kavun fidesi satın alarak fideleri ekmesine rağmen hasat zamanı meyvelerin gelişmeyip küçük kaldığını, müvekkilinin uğradığı zarar yönünden Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/13 D.iş sayılı dosyasında yapılan tespitlerde fidelerin genetiğinde bozukluk saptandığını ve marka olmadıklarının anlaşıldığını ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı tutularak müvekkilinin uğradığı zararın şimdilik 10.000 TL'sinin davalılardan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı irmanın diğer davalı şirketlere doğrudan ürün satışı mevcut olmadığı için illiyet bağının mevcut olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında alım satım ilişkisi olmadığını, ayrıca kusurlarının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı. vekili, müvekkili ile davacı arasında ticari ilişki olmadığını, müvekkilinin şirketine marka orjinal fide sattığını, fidelerin açık arazide müşteriler tarafından yetiştirilmeleri sırasında ortaya çıkan problemlerden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ekili, müvekkilinin aracı firma olduğunu, bu sebeple diğer şirketlerden aldığı malları davacıya satması sebebiyle sorumluluğunun bulunmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.