muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4749, Karar No: 2023/993, Tarih: 28.03.2023

3. Sanık ...;

''Ben bu konuya ilişkin daha önce ifade vermiştim, ifademi aynen tekrar ederim, bu olay gerçekleştiği zaman ben ... ilçesinde değildim, şebeke sorumlusu ... beni arayarak elerktrik çarpması sonucu ...'ın yaralandığı haberi verildi, ben haberi alır almaz ... ilçesine gittim, ...'e varmadan ...'ın öldüğü haberini aldım, ben gerekli önlemleri almıştım, suçsuzum, beraatimi talep ederim" şeklinde savunmada bulunmuştur.

4. Tanık ... talimatla alınan beyanında;

"Vefat eden ... eniştem olur. .'ın kardeşiyim. Olay günü bende kendisi ile birlikte elektrik hat çekim işinde çalışıyordum. Olay anında demir hat direği için önceden hazırlanan demir direği çukura yaklaşık 9 kişi yerleştirirken, çekimi yapılan abone hattının çapraz geçen köy hattı gerilim kablosuna demir direğin çarpmasıyla eniştem ... elektrik akımına kapılarak vefat etti, bu sırada da benim elimde kanca bulunduğundan beni de elektrik çarptı ancak hafif yaralı olarak olaydan kurtuldum. Olay sırasında daha önce çukuru ... bizim ekibimizdi. Ancak 9 kişi olmamıza rağmen kimse yukarıdaki gerilim kablosunu fark etmedi. Olay esnasında işçilerden başka yanımızda kimse bulunmuyordu. Şef yahutta herhangi bir koordinatör başımızda değildi. Olaya ilişkin bilgim görgüm bunlardan ibarettir" şeklinde beyanda bulunmuştur.

5. Tanık Emrullah Yılmaz beyanında;

"Vefat eden ... eniştem olur. Olay günü bende kendisi ile birlikte elektrik hat çekim işinde çalışıyordum. Olay anında demir hat direği için önceden hazırlanan demir direği çukura yaklaşık 8-10 kişi yerleştirirken çekimi yapılan abone hattının çapraz geçen köy hattı gerilim kablosuna demir direğin çarpmasıyla eniştem ... elektrik akımına kapılarak vefat etti, bu sırada kardeşim ...'ı da elektrik çarpmasından dolayı hafif şekilde yaralı olarak olaydan kurtuldu. Olayda kimsenin kusurunun olduğunu düşünmüyorum. Olay yerinde bulunan işçilerden hiçbirisi köy hattı gerilim kablosunu fark etmedi. Hatta bende elimi dirikten çektikten bir kaç ... sonra söz konusu temas gerçekleşti. Olay esnasında işçilerden başka yanımızda kimse bulunmuyordu. Şef yahutta herhangi bir koordinatör başımızda değildi. Olaya ilişkin bilgim görgüm bunlardan ibarettir" şeklinde beyanda bulunmuştur.

6. Tanık Tuncay Yılmaz beyanında;

6. Tanık Tuncay Yılmaz beyanında;

"Vefat eden ... eniştem olur. .'ın kardeşiyim. Olay günü bende kendisi ile birlikte elektrik hat çekim işinde çalışıyordum. Olay anında demir hat direği için önceden hazırlanan demir direği çukura yaklaşık 9 kişi yerleştirirken, çekimi yapılan abone hattının çapraz geçen köy hattı gerilim kablosuna demir direğin çarpmasıyla eniştem ... elektrik akımına kapılarak vefat etti, bu sırada kardeşim ...'ı da elektrik çarpmasından dolayı hafif şekilde yaralı olarak olaydan kurtuldu. Olay sırasında çukuru ... bizdik. Ancak 9 kişi olmamıza rağmen kimse yukarıdaki gerilim kablosunu fark etmedi. Olayda kimsenin kusurunun olduğunu düşünmüyorum. Hatta bende elimi direkten çektikten bir kaç ... sonra söz konusu temas gerçekleşti. ... kilo olarak ağır olduğundan ve biraz yavaş hareket ettiğinden direkten elini geç çekti ve bu nedenle kendisi elektrik akımına kapıldı. Olay esnasında işçilerden başka yanımızda kimse bulunmuyordu. Şef yahutta herhangi bir koordinatör başımızda değildi. Olaya ilişkin bilgim görgüm bunlardan ibarettir" şeklinde beyanda bulunmuştur.

7. Hükme esas alınan 18/10/2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda;

''... Enerji hattı tesisi için direk dikme işleri yaptırırken direklerin dikileceği çukurların yakınından yüksek gerilim hattı geçip geçmediğini tespit etmeyen olay yerindeki direk çukurunu hemen üst kısmından 31,5 KV yüksek gerilim hattı geçtiği halde burada direk dikme işi yaptırmadan önce hattın enerjisinin kestirilmesini sağlamayan bu hususta gerekli ... düzenini ve ... disiplinini oluşturmayan bu işleri elektrik mühendisi veya teknikerinin teknik gözetimi ve denetimi altında yürütmeyen işçileri kendi inisyatifleri ile baş başa bırakarak tehlikeli ortamada tedbiren yoksun çalışmalarına engel olmayan işveren Tunç-öz inşaat elektrik sanayi ve Ticaret Ltd. Şti adına şirket sabibi sanık ...'un olayda asli kusurlu durumda olduğu, maktul ... Tunçtanın direk dikilecek yerin üst kısmından geçen elektrik hattınında enerjinin kesik olup olmadığını amirine sormadığı bu konuda bilgi sahibi olmadan direk dikme işinde çalıştığı şahsi güvenliğine gerekli dikkati ve özeni göstermeyen dikkatsiz ve tedbirsizce çalışma yapan maktul ... Tunçtanın olayda tali kusurlu olduğu..'' kanaati bildirilmiştir.

8. 08/05/2012 tarihli adli muayene ve otopsi tutanağında cesedin kesin ölüm sebebinin kalbinin durumasına bağlı olarak solunum ve dolaşım yetmezliği olduğunun bildirildiği görülmüştür.

9. Olay yeri inceleme raporunun dosyada olduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin oluş ve kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

A. Sanık müdafiinin sanığın kusuru bulunmadığı, bilirkişi raporunun yeterli olmadığı yönünden temyiz istemi;

8. 08/05/2012 tarihli adli muayene ve otopsi tutanağında cesedin kesin ölüm sebebinin kalbinin durumasına bağlı olarak solunum ve dolaşım yetmezliği olduğunun bildirildiği görülmüştür.

9. Olay yeri inceleme raporunun dosyada olduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin oluş ve kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

A. Sanık müdafiinin sanığın kusuru bulunmadığı, bilirkişi raporunun yeterli olmadığı yönünden temyiz istemi;

Dosyada mevcut iki bilirkişi raporunda da sanığın asli kusurlu olduğu kanaatinin bildirildiği, raporların birbirleriyle, oluş ve dosya kapsamıyla uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, denetime elverişli, yasal dayanağı olup, yeterli olduğu anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Diğer temyiz nedenleri yönünden;

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen nedenler dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin altıncı fıkrasında belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde üç aydan üç yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, elektrik mühendisliği çalışmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde 1 yıl süre mesleğinin icrasının yasaklanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

2. Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B1-2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle .1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2014/54 Esas, 2016/173 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının sanık ...'a ilişkin III numaralı paragrafında 6-a-b paragrafının hüküm yerinden çıkarılarak yerine 'Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması, hükmün sanığın meslek icrasının yasaklanmasına ilişkin 7 numaralı paragrafının hüküm yerinden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3415, Karar No: 2021/16844, Tarih: 28.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/3415 E.  ,  2021/16844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan cezanın süresi itibariyle kabulünde yasal olanak bulunmayan sanıklar müdafiinin duruşma talebinin CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddi ile, dosya üzerinden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklardan ...'ün eşi olan katılan ile ikametlerinde çıkan tartışmada her iki tarafında birbirini darp ettiği katılanın sinir krizi geçirip evdeki eşyaları sağa sola atarak kırıp dökmeye başlaması ile sanık ...'in kendisine de zarar verme endişesi bulunan katılanı evde misafir olarak bulunan kardeşi diğer sanık ile birlikte tutup katılanı da koruma düşüncesi ile tedbiren ellerini ayaklarını evdeki muhtelif giysilerle bağlayıp etkisiz hale getirdikleri ve olayı mahalli kolluk görevlisi ile katılanın kız kardeşi tanık ...'a telefonla bildirdikleri, bir süre sonra da katılanın kendisini kurtarıp evden uzaklaşması, komşularından yardım istemesi şeklinde gelişen olayda sanıkların katılana yönelik olarak kişiyi özgürlüğünden alıkoyma kasıtlarının bulunmadığı, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı ancak değişen suç vasfına göre sanığın eşe karşı yaralama suçunu işlediği gözetilerek sanık ...'ün TCK 86/2,3-e ve TCK 29. maddeleri gereğince cezalandırılmasına, sanık ...'ün kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından beraati yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3271, Karar No: 2023/11189, Tarih: 18.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/3271 E.  ,  2023/11189 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 26.06.2015 tarihli eylemi nedeni ile başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Kararın 16.09.2015 tarihinde tebliğ edilmesi ile 02.10.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

B. Sanığın, 18.10.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi ihlal kabul edilerek Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2016 tarihli ve 2015/1170 Esas, 2016/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

C. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2016 tarihli ve 2015/1170 Esas, 2016/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Uyuşturucu madde ticareti yapan şahıs veya şahıslara yönelik yapılan çalışmalar sırasında, sanığın polis memurlarını görünce şüpheli hareketler sergilemesi üzerine durdurulduğu, üzerinde her hangi bir suç unsuru olup olmadığının sorulması üzerine, bonzai olduğu değerlendirilen maddeyi polis memurlarına teslim ettiği, ele geçirilen maddenin uzmanlık raporuna göre, uyuşturucu maddelerden sentetik kannabinoidler sınıfından ADB-FUBINACA, N-1 ve AM-2201 etken maddelerini içerdiğinin belirlendiği, sanık hakkında kamu davasının 5 yıl süre ile ertelenmesine karar verilerek, şüphelinin 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine ve tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 16.09.2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, 18.10.2015 günü sanığın polis memurlarını görünce tedirgin hareketler sergilemesi nedeniyle tekrar durdurulduğu ve üzerinde bonzai olduğu değerlendirilen sigaranın ele geçirildiğinden bahisle açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) yapılan incelemede, sanığın incelemeye konu eylemlerinden önce işlediği 15.10.2012 tarihli kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçuna konu eylemi nedeniyle, 28.01.2014 tarihli iddianame ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.05.2014 tarihli ve 2014/50 Esas, 2014/303 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği ve kararın 29.05.2014 tarihinde kesinleştiği ancak sanığın denetimli serbestlik tedbiri kararının gereğini yerine getirerek 19.08.2015 tarihinde infazını tamamladığının bildirilmesi üzerine Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2015 tarih, 2014/1269 Esas, 2014/536 Karar sayılı kararı ile "Düşme" kararı verildiği anlaşılmakla,

28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, incelemeye konu ilk eylem olan 26.06.2015 tarihli eylemini yukarıda anılan diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra; sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", 18.10.2015 tarihli eylemin gereğinin takdiri için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2016 tarihli ve 2015/1170 Esas, 2016/10 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4037, Karar No: 2019/9526, Tarih: 04.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/4037 E.  ,  2019/9526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kırıkkale 1. İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine, karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde özetle, Kurum sigortalısı ...'in davalı işyerinde çalışmakta iken 16/07/2012 tarihinde meydana gelen iş kazasında yaralandığını ve malul kaldığını, iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin tam kusurlu olduğunu, Kurum tarafından sigortalıya 75.861,77 TL peşin değerli gelir bağlandığını, 4.464,64 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini ve 10.723,21 TL hastane ve tedavi masrafı yapıldığını belirterek, kusur ve miktar bakımından fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; belirlenen Kurum zararından şimdilik 25.953,92 TL peşin değerli gelir, 1.488,21 TL geçici iş göremezlik ödeneği ve 3.574,40 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 31.016,53 TL'nin gelir bağlama onay, ödeme ve sarf tarihlerinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, temerrüt oluşmadığından faiz talep edilemeyeceğini, sigortalının müterafık kusuru oranında indirim yapılması gerektiğini, fazla ödemeleri kabul etmediklerini, olayda davalı şirketin kusuru bulunmadığını, işyerinde gerekli tüm önlemlerin alınmış olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece Mahkemesi tarafından, "davanın KABULÜ ile, 25.953,92 TL peşin sermaye değerli gelirin gelir bağlama onay tarihi olan 28/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 3.574,40 TL tedavi giderinin 21/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 1.488,21 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin 06/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, SGK harçtan muaf olduğundan alınması gerekli 2.118,73 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irad kaydına" karar verilmiştir.

Davacı SGK vekili istinaf dilekçesinde, dava konusu olayda kusurun tamamının davalı şirkete ait olduğu, kazazede sigortalının kusurunun bulunmadığı, gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelere talebin kabulü ile davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davacı SGK vekili istinaf dilekçesinde, dava konusu olayda kusurun tamamının davalı şirkete ait olduğu, kazazede sigortalının kusurunun bulunmadığı, gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelere talebin kabulü ile davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı şirketin herhangi bir kastının ve kusurunun bulunmadığı, davacı Kurumca dava dilekçesinde belirtilip ikrar edilen miktar göz önüne alındığında 4.464,64 TL geçici işgöremezlik ödemesi olduğu halde bilirkişi tarafından yapılan hesaplamada 6.120.94 TL çıkarıldığı, müterafık kusur indirimi yapılmadığı, ayrıca peşin sermaye iyiniyet indiriminde de bulunmadığı, hesap bilirkişisince tedavi giderlerinin kalem kalem belirtilmesi ve bu giderlerin hangilerinin davalı şirketten istenebileceği ve hangilerinin istenemeyeceği belirtilmeden toplam gider üzerinden davalıya usul ve yasaya aykırı olarak belirlenen kusur oranında hesaplama yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu,kusur raporunun hatalı olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

B-BAM KARARI

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi taraf vekillerinin istinaf başvurularını HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum vekili, aynı istinaf gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava; iş kazası sonucu malül kalan sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir, ödenen gecici iş göremezlik geliri ve tedavi giderlerinin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 21/1 . maddesidir.

5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiştir.

1-16.07.2012 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu %45 oranında sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirlerin, yapılan geçici iş göremezlik ödemesi ile yapılan tedavi masraflarının tahsilinin istendiği davada, Mahkemece, alınan kusur raporunda davalı işveren %65, sigortalının ise %35 oranında kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne dair hüküm kurulmuştur.