muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17632, Karar No: 2014/2693, Tarih: 24.02.2014

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının davalıdan, davalının da davacıdan alacağı olduğu, davacı alacağı olan 21.963,00 TL'den davalının alacağı olan 11.677,80 TL'lik fark mahsup edildiğinde kalan 10.285,20 TL'nin davacıya, davalı belediye tarafından ödenmesi gerektiği bildirilmiştir.

Oysa ki; davalının davacıdan alacaklı olduğu belirtilen 11.677,80 TL'ye ilişkin alacağın borçlu tarafı Sayıştay Başkanlığı'nın 1 Aralık 2011 tarih ve 910 sayılı ilamı ile davacı değil, davalı belediyenin Sayıştay ilamında ismi geçen belediye çalışanlarıdır.

Hal böyle olunca mahkemece; takas için tarafların birbirlerine karşı aynı zamanda hem alacaklı hem de borçlu olmaları gerektiğine dair koşulun somut olayda gerçekleşmediği nazara alınarak, davalının takas talebinin reddine karar verilerek hasıl olacak sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken. yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28727, Karar No: 2014/21167, Tarih: 28.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28727 E.  ,  2014/21167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın saat 16:30 sıralarında idaresindeki kapalı kasa kamyoneti ile tek yönlü yolda seyredip, karşı yön trafiğin kullandığı yol bölümünü geçerek, solundaki köy yoluna girmek amacıyla soluna döndüğü sırada, sağından karşı yol bölümünü takiben seyreden ... idaresindeki araçla çarpışmaları sonucu katılan ... ve aracındaki katılan ...’nın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, katılan ...’nın yüzünde sabit iz kalıp hayati fonksiyonlarını 4. derecede etkileyen kemik kırıkları ve katılan ...’nın hayati fonksiyonlarını 6. derecede etkileyen kemik kırıkları oluşacak, katılan ...’in yüzünde sabit iz kalıp, duyularından veya organlarından birinin işlevi sürekli zayıflayacak ve katılan ...’ın yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda; sanığın asli kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok az uzaklaşılarak ceza tayini; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın TCK’nın 51. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18408, Karar No: 2013/18622, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/18408 E.  ,  2013/18622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, muhasebeci olduğunu, davalıya muhasebe hizmeti verdiğini, ancak davalının ücretini ödemediği gibi, icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının ticari işletmesinin muhasebe işlemlerinin davalı yönünden ticari iş mahiyetinde olduğu, bu itibarla davacı açısından da ticari iş niteliğinde bulunduğu, bu nedenle Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının davalıya muhasebecilik hizmeti verdiği taraflar arasında ihtilafsızdır. Muhasebecelik hizmeti davalının ticari işletmesinin kayıt ve defterlerinin tutulması ile ilgili olup, davacı ise tacir değildir. Muhasebe hizmeti veren davacının yaptığı iş ticari mahiyette bulunmamaktadır. Davadaki istem ve davacının sıfatı gözönüne alındığında davanın mutlak ticari dava olmadığıda belirgindir. Davacının tacir olmaması ve davanında mutlak ticari dava niteliğinde bulunmaması nedeniyle de davanın görülmesi dava değerine göre Asliye Hukuk Mahnemesine aittir. Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1618, Karar No: 2019/3214, Tarih: 29.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1618 E.  ,  2019/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12/06/2017 tarih ve 2016/47 E. - 2017/239 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 11/01/2018 tarih ve 2017/1227-2018/33 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının "Hektaş Ester'H" ibareli 05.sınıf mal ve hizmetleri içeren markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin davalı markası ile iltibasa neden olabilecek "SAFA ESTER" ibareli marka başvurusuna yapılan itirazın TPMK YİDK tarafından reddedildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu, başvuru konusu markanın davacının uzun yıllardır fiilen kullanılan ambalaj şekli ile aynı olduğunu, davalının kötüniyetle davacının ürünlerini taklit ettiğini ileri sürerek, TPMK YİDK'in 2015-M-10458 sayılı kararının iptaline ve dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, "ESTER" ibaresinin kimyasal bir bağ çeşidi olduğunu ve ayırt ediciliğinin bulunmadığını, ambalaj üzerindeki sarı rengin ilgili yönetmelik gereği zorunlu olarak markada yer aldığını, markalar arasında benzerlik bulunmadığını, markasını tescilli haliyle kullanmayan davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, markalar arasında iltibasa neden olabilecek benzerlik bulunmadığı, davacının fiili kullanımı dikkate alındığında davalı markasının davacı markasına yanaşma niteliğinde olduğu ve davalının kötü niyetli bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İlk derece mahkemesince, markalar arasında iltibasa neden olabilecek benzerlik bulunmadığı, davacının fiili kullanımı dikkate alındığında davalı markasının davacı markasına yanaşma niteliğinde olduğu ve davalının kötü niyetli bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce, markalar arasında benzerlik bulunmamakta ise de başvuru konusu ibare ve şeklin davacı tarafça tescilsiz olarak ürün ambalajı üzerinde kullanıldığı, tescilsiz ambalaj kullanımına konu şeklin çok küçük değişikliklerle başvuruya konu edildiği, davacı ile aynı sektörde faaliyette bulunan davalının davacı kullanımından haberdar olduğunun kabulü gerekeceği, davacının davalıya gönderdiği ihtarnamede, davacıya ait şeklin kullanılmasına son verilmesini istediği, davalı şirketin de kullanıma son verileceğini davacıya bildirdiği, bundan sonra küçük değişikliklerle davalı şirketin kullanımına devam ettiği ve aynı şeklin tescili için marka tescil başvurusu yaptığı gözetildiğinde davalı şirketin kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 29/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4871, Karar No: 2013/6545, Tarih: 11.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/4871 E.  ,  2013/6545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... Köyü, Merkez Mevkii 136 ada 4 parsel sayılı 599,66 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle önceden Hasan kızı Gülsüm Kocayiğit'e aitken 1996 yılında Mukaddes Özdemir'e sattığı, onun da 2006 yılında ...'e sattığı ve halen onun zilyetliğinde olduğundan söz edilerek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, imar ve ihya ile zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleşmediği iddiasıyla, ... ise parselin Temmuz 1969 gün ve 63, 64 ve Şubat 1962 tarih 4 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı, tapu maliki ya da ölü olanların mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmış, davalar birleştirilmiştir. ... davasından feragat etmiştir.

Mahkemece ...'in davasının feragat nedeniyle reddine, Hazinenin davasının kabulüne, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline ve aynı nitelikle Hazine adına tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesine, 7 adet 40 yaşlarında zeytin ağacı, 7 adet zeytin fidanı ve 3 adet incir ağacının muhdesat olarak tapu kütüğünün beyanlar hanesine davalı adına gösterilmesine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ve 1988 ilâ 1990 yıllarında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile değişik 2/B uygulaması vardır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ve 1988 ilâ 1990 yıllarında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile değişik 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş orman kadastrosu ile eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin öncesi itibariyle orman sayılan yerlerden olduğu ancak, keşif günkü bulgulara göre orman niteliğinde olmasa da, özellikle 1996 yılı memleket haritasında yeşil renkli orman alanı olarak görülmesine göre, tesbit günü itibariyle davalı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek, Hazinenin davasının kabulüne ve parselin Hazine adına tesciline, taşınmaz üzerindeki muhdesatın ise 3402 sayılı Kanunun 19. maddesi gereğince davalıya ait olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı Hazine ve davalı gerçek kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A madde gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 11/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19748, Karar No: 2012/14701, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/19748 E.  ,  2012/14701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan oğlunun kullanması için 19.7.2010 tarihinde motorsiklet satın alıp bedelini ödediğini, ancak çeşitli kereler arızalandığını ileri sürerek ödediği bedelin tahsilini istemiştir.

Davalı, iddia edilen arızaların kullanım hatasından kaynaklandığını, imalat hatası bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 3600 TL ürün bedelinin ürünün davalıya iade tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, ürünün davalıya iadesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Eldeki davada, ...'ın davayı açarken oğlu İsmail Balkan'a velayeten davayı açtığı anlaşılmakta olup, 1.6.1993 doğumlu olan İsmail Balkan'ın yargılama aşamasında 18 yaşını ikmal ederek reşit olduğu ve buna rağmen yargılamaya İsmail'in dahil edilmeden devam edilip karar verildiği sabittir. Davaya konu motorsiklet'in faturasının ve diğer evraklarınında İsmail Balkan adına düzenlendiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davadaki husumetin İsmail Balkan'a ait olması gerektiği kabul edilmelidir. Açılan davada tarafların husumet ehliyetine sahip olup olmadığı mahkemece res'en incelenerek çözüme kavuşturulmalıdır. Dava konusu olayda, adına velayeten dava 2011/19748 2012/14701

açılan İsmail Balkan'ın yargılama aşamasında 18 yaşını ihmal ederek reşit olduğu gözetilerek davacı sıfatıyla husumeti kabul edip etmediği İsmail'den sorularak ve bu hususta kendisine meşruhatlı davetiye gönderilerek husumet hususu çözüme kavuşturulmalı, İsmail Balkan'ın husumeti üstlenmesi halinde davacı sıfatı tevcih edilerek davaya devam edilmeli, aksi halde, yani husumeti üstlenmeyeceğini beyan etmesi halinde ise davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmelidir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 5.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2017/19813, Karar No: 2019/4673, Tarih: 14.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/19813 E.  ,  2019/4673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre dava konusu 375 ada 17 parsel sayılı taşınmazın fen raporunda 17/A harfi ile gösterilen 2.609,00 m², 375 ada 18 parselin 18/A ile gösterilen 10.307,00 m²’lik kısımları sel taşkını sonucu dere yatağında kaldığı anlaşılmakla; dere yatağı ve taşkın sahası kapsamında taşınmazların bulunduğu alanda dere ıslah çalışması veya taşkın koruma projesi ya da benzer surette çalışma yaparak el atan idare araştırılarak, sorumlu idare belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6193, Karar No: 2016/6063, Tarih: 20.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2015/6193 E.  ,  2016/6063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın duruşmadaki savunmasında; olay günü otobüste muavin olarak çalıştığını, yolcu almak için ... otogarına geldiklerini, yazıhanede görevli olan ...'ın, emanet olduğunu söylemesi üzerine kime ait olduğunu bilmediği Toros marka bir araçtan 4 çuval aldığını, çuvalların içinde fıstık bulunduğunun kendisine söylendiğini, çuvalların sahibi olan kişinin, kimlik fotokopisinin çuvalların üzerinde olduğunu, ...'ın da bu şahsı tanıdığını söylemeleri üzerine, kendisinin çuvalları alarak otobüsün bagajına koyduğunu, sigaralardan haberi olmadığını, çuvalların üzerindeki kimlik fotokopisi üzerinde "Kütahya doğumlu" yazdığını ve bu fotokopinin jandarma tarafından atıldığını ifade etmesi karşısında; savunmanın doğruluğunu tespit edebilmek açısından adı geçen ... ile tutanak düzenleyicilerinin tanık olarak dinlenip neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul uygulamaya göre;

Suça konu eşyanın 5237 sayılı TCK'nun 54.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken tasfiyesine de karar verilmesi,

Yasa'ya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.04.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5621, Karar No: 2016/3601, Tarih: 29.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5621 E.  ,  2016/3601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 19.04.2011 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... ilçesi, ... köyünde bulunan bir parça tespit dışı taşınmazı imar ve ihya ettiğini, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu belirterek, adına tescili istemiyle dava açmıştır. , 09.10.2013 tarihli oturumda; çekişmeli taşınmazın 3402 sayılı Kanunun 18. maddesi ve TMK'nın 713/6. maddesi uyarınca adına tescilini istemiştir.

Mahkemece; davacının dava ettiği (A1) ve (A2) ile işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden oldukları, (B1) ve (B2) ile işaretlenen taşınmazların ise imar ve ihya edilmedikleri gerekçesiyle ...'nın davasının reddine, orman bilirkişi tarafından düzenlenen 11.03.2013 tarihli rapor ve krokide (A1) ile işaretlenen 42.893,16 m2 yüzölçümlü taşınmaz ile (A2) ile işaretlenen 7.522,79 m2 yüzölçümlü taşınmazın orman niteliğiyle adına, aynı tarihli rapor ve krokide (B1) ile işaretlenen 8.547,80 m2 yüzölçümlü taşınmazın adına tapuya tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, TMK'nın 713. maddesi uyarınca açılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu ise 766 sayılı Kanun hükümlerine göre 1966 - 1969 tarih aralığında yapılıp kesinleşmiştir. Arazi kadastrosunun kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman, ziraat, jeoloğ, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiler tarafından eski tarihli ve dava tarihinden 15 - 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ve memleket haritalarına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada (A1) ve (A2) ile işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, (A1), (A2), (B1) ve (B2) ile işaretlenen taşınmazlarda tarımsal faaliyetin bulunmadığı, imar ve ihya edilmedikleri, taşlık kayalık yapıda hali arazi niteliğinde oldukları anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/03/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2643, Karar No: 2020/1939, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2643 E.  ,  2020/1939 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.