muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4042, Karar No: 2020/2236, Tarih: 02.03.2020

Karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile dava dışı ... arasındaki ilişkinin 1996 yılına kadar dayandığı, 1998 yılından bu yana dava konusu eserin ve bununla birlikte birçok eserin basımını birlikte gerçekleştirdikleri, davacı ... ve dava dışı ...’in dava konusu eseri meydana getiren yazarları bulup biraraya getirdiği ve eserde editör olarak kendi isimlerinin yer aldığı, eserden kaynaklı telif haklarını da birlikte kullandıkları, 2002 yılında dava dışı ... ve davacının eşi ...'in birlikte davalı şirketi kurdukları, davacının da bu şirkete 2004 yılında ortak olduğu, şirketin kurulmasıyla birlikte dava konusu eserin basımının da davalı şirket tarafından yapılmaya başlandığı, eserin davalı şirket tarafından gerçekleştirilen basıları nedeniyle davacı ve dava dışı ...'e telif bedeli adı altında herhangi bir ödemenin yapılmadığı, davacı...ve eşi ...'in toplam 2.360.000,00 TL bedel karşılığı hisselerini dava dışı ...'e devrederek şirket ortaklığından 05.04.2005 tarihi itibariyle ayrıldıkları, devir esnasında hisse devir sözleşmesi ile davacı ...'in sözleşmedeki şartlar yerine getirildiği sürece, sözleşmenin imza tarihi itibariyle 2 yıl boyunca “Patoloji soru kitabı” haricinde Tıpta Uzmanlık Sınavı konusunda direkt ya da dolaylı ticari iş yapmayacağını taahhüt ettiği, söz konusu yasağın bir nevi rekabet yasağı sözleşmesi mahiyetinde olduğu, sonrasında eserin basılarının yine davalı şirket tarafından gerçekleştirildiği anlaşılmıştır. Davacının, söz konusu eylemleri bilmesine ve eserin yeni basılarından haberdar olmasına rağmen, işbu davanın açılış tarihi olan 2012 yılına kadar sessiz kaldığı, davalıya bir ihtar göndermediği gibi herhangi bir hak talebinde de bulunmadığı, bu kadar uzun süre sessiz kaldıktan ve karşı tarafta artık dava açmayacağına dair güven oluşturduktan sonra, işbu davayı açarak eser sahipliğine dayalı telif haklarını talep etmesinin, Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralına aykırı olduğu gözetildiğinde, davacının sessiz kalma suretiyle hak kaybına uğradığının kabulü(Dairemizin 08.02.2018 tarih ve 2016/5039 E.- 2018/924 K., aynı tarih ve 2016/5044 E.- 2018/923 K., aynı tarih ve 2016/5038 E.- 2018/921 K.) gerekçesiyle davalı vekilinin istanf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02/03/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14615, Karar No: 2013/3219, Tarih: 12.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/14615 E.  ,  2013/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, babası ... 'a ait işyerinde davalının kardeşi ... ile adi ortaklık şeklinde “... Haberci” gazetesini birlikte çıkarmakta iken davalı ile aralarında yapılan 24/11/2004 tarihli sözleşmeye göre tüm haklarını davalı borçluya devrettiğini, davalı borçlunun sözleşmeye konu ödemelerden 8.455,00 TL lik bölümü davalının ödememesi nedeniyle kendisinin ödediğini, bu nedenle davalı aleyhine Sultanbeyli İcra Müdürlüğünün 2007/6115 esas sayılı dosyası ile takip yaptığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kardeşi ... ile birlikte çıkardıkları ... Haberci Gazetesi'ndeki hissesini 24.11.2011 tarihli sözleşme ile davalıya devrettiğini, davalının sözleşmede belirtilen ve gazetenin devir tarihinden önceye ilişkin borçlarının ödemediğini, 8.455,00 TL borcun kendisi tarafından ödendiğini, davalı tarafından ödenmesi gerekirken kendisinin ödediği bu borçları davalının kendisine ödemediğini, yapılan icra takibine de itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı,sözleşme uyarınca ... Haberci Gazetesi'nin devredilmediğini, davacının kendi yükümlülüklerini yerine getirmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 24.11.2004 tarihli sözleşmede belirtilen ... haberci Gazete'sinin devrinin fiilen gerçekleşip gerçekleşmediği hususundadır. Mahkemece, devir tarihinden önce devir tarihinden sonra ... Haberci Gazetesi'nde çalışan tanık Ebru Esen'in “gazetenin devredilmediğini biliyorum” şeklindeki beyanına itibar edilerek sözleşmede belirtilen gazetenin devrinin davacı tarafından gerçekleştirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 24.11.2004 tarihli sözleşme içeriğine göre, 17.500,00 TL karşılığı davacının hissesi davalıya devredilmiş ve dava tarihinden önce de sözleşmede belirtilen bu devir bedeli davacıya ödenmiştir.Dosyada bulunan gazete örneklerinden sözleşmede belirtilen ... Haberci Gazetesi'nin sözleşme tarihinden önce yayımlanan 08 Ekim 2003 tarihli sayısının incelenmesinde “Sıladan Gurbete Gurbetten Sılaya ... Haberci” ismiyle çıktığı, gazetenin logosunda Türk Bayrağı ve ... ilinin plakası olan 60 rakamının ve ...'ın tüm ilçelerinin isimlerinin bulunduğu, imtiyaz sahibinin ..., genel yayın yönetmeninin ..., reklam müdürünün de ... olduğu, devir tarihinden sonra yayımlanan “... Haberci” gazetesinin imtiyaz sahibinin ..., genel yayın yönetmeninin ... olduğu anlaşılmıştır. Yine davalının kardeşinin imtiyaz sahibi, davalının genel yayın yönetmeni olduğu “... Haberci Gazetesi'nin” isim ve logosunun önceki gazete ile aynı olduğu gibi,adres ve iletişim bilgileri ( telefon, faks) de aynıdır.Tüm bu hususlar birlikte değerlendiğinde ... Haberci Gazetesindeki davacı hissesinin davalıya devredildiği sabittir.Bu nedenle davalı,devir sözleşmesi ile devir tarihinden önceki döneme ait olan ve devir sözlemesi ile ödemeyi üstlendiği borçları kendisinin ödediğini yasal delillerle ispat etmek zorundadır.Ohalde mahkemece,davalının ödeme konusundaki delilleri toplanıp sonucunu uygun bir karar verilmesi gerekirken yazalı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15812, Karar No: 2023/4729, Tarih: 21.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/15812 E.  ,  2023/4729 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/29 E., 2023/117 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karaisalı Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2022 tarihli ve 2022/273 Esas No.lu iddianamesi ile gece saat 03.45 sıralarında, inceleme dışı sanık ....'nin katılanın evine balkondan tırmanarak girmesi ancak katılanla karşılaşması üzerine balkondan atlayıp sanığın inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...ile birlikte beklediği araca binerek kaçması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 35, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Karaisalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/330 Esas, 2022/462 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143/1 ve 35. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2023/29 Esas, 2023/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-h maddeleri uyarınca düzeltilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; şüphe üzerine mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir.

Sanığın temyiz istemi, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; şüphe üzerine mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir.

Sanığın temyiz istemi, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü saat 03:45 sıralarında evinde uyuyan katılan ...'ın uyanması üzerine yatak odasında inceleme dışı sanık ....'yi gördüğü, katılanın çığlık atması ve yardım istemesi üzerine sanık ....'nin balkondan atlayarak, içinde sanık ... ile inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ... 'nin olduğu, çalışır halde beklemekte olan beyaz renkli ... model bir araca binerek kaçtığı, tanık olarak dinlenen ve sanıklara iftira atmasını gerektirir bir tanışıklığı veya husumeti bulunmadığı anlaşılan ...'nin, sanık ....'nin balkondan atlayarak koştuğu aracın farlarının açık olduğuna ve çalışır vaziyette bulunduğuna yönelik beyanları, katılanın sanık ....'nin bindiği aracın çalışır vaziyette olduğuna ve araca biner binmez gaza basıldığına yönelik beyanları ve sanık ....'nin, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'nin, katılanın evine gireceğini bildiklerine dair beyanı karşısında, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'nin eyleminin, sanık ....'nin, eve girerken, dışarıda çalışır vaziyette bulunan aracın içerisinde bekleyerek gözcülük yapmak suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37. maddesi kapsamında asli fail olarak suça iştirak etmek olduğu kabul edilmiştir.

2. 02.09.2022 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu, Olay Yeri Basit Krokisi, Yakalama Tutanağı, Olay Tutanağı, Fotoğraf Teşhis Tutanağı, katılan ve tanık beyanları dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

1.Olay günü gece sayılan saatte, devriye gezen kolluk ekibi, katılanın evinin bulunduğu sokağa yakın bir yerden geçerken, bir şahsın 'polis ' diye bağırması üzerine, suça konu adrese doğru hızla intikal etmiş, beyaz ... marka bir aracın süratle hareket ettiğinin görülmesi üzerine takibe alınarak durdurulmuş, araçtan sanık ile birlikte inceleme dışı .... ve ... yakalanmıştır. 02.09.2022 tarihli Fotoğraf Teşhis Tutanağına göre, katılan evin içerisinde gördüğü şahıs olarak inceleme dışı sanık ....'yi kesin ve net olarak teşhis etmiştir. Sanık ...kovuşturma aşamasında, sanık ... ve suça sürüklenen çocuğun, katılanın evine gireceğinden haberdar olduklarını beyan etmiş, tanık ... da, balkondan atlayan sanık ...'nin, farları açık ve çalışır halde bekleyen beyaz ... marka araca binerek kaçtığına dair anlatımı karşısında sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığa ait adli sicil kaydında yer alan ve ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/888 Esas, 2019/79 Karar sayılı ilâmı ile hükmedilen 10 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK’nın 142/2-g. maddesi uyarınca verilmiş 5 yıl hapis cezasını ve TCK'nın 58. maddesini içeren Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/248 Esas, 2015/350 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas olduğu belirlenerek bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunduğu anlaşılmış, ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2023/29 Esas, 2023/117 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkralarından sanık hakkında tekerrür hükümleri ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine “Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli ve 2013/248 Esas, 2015/350 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan verilmiş 5 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına'' ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karaisalı 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2714, Karar No: 2011/9559, Tarih: 20.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2714 E.  ,  2011/9559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, Kepsut İcra Müdürlüğü’nün 2008/380 Takip sayılı dosyasında yazılan talimat uyarınca, Balıkesir 4. İcra Müdürlüğü’nün 2008/329 Talimat sayılı dosyasında 28.10.2008 tarihinde yapılan hacze konu römorkun davacı ... Aşçı adına kayıtlı traktöre ait olduğunu, haciz adresindeki evin de diğer davacı ... adına kayıtlı olduğunu, haczedilen hayvanların ise diğer davacılara ait olduğunu, tüm mahcuzların borçlu ile ilgisinin bulunmadığını ve üçüncü kişilere ait olduğunu, belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, dava konusu haczin borçlunun adresinde yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “nüfus kaydına göre takip borçlusunun davacı ...’nın oğlu, diğer davacıların da kardeşi olduğu, ancak haciz adresinde yaşamayıp, Balıkesir şehir merkezinde oturduğu, haciz yapılan yerin tapu kaydının ise davacı ... Aşçı adına olduğu, dava konusu römorkun davacı ... Aşçı adına kaydının bulunduğu, borçlu adına kayıtlı tarım Ve iş makinesinin tespit edilemediği, öte yandan diğer davacıların 2008 yılı ve öncesinden itibaren

adlarına kayıtlı tarım işletmelerinin bulunduğu, dava konusu büyükbaş hayvanların kulak küpe numaralarının olmadığı, keşif incelemesi sırasında aynı ahırda görülen 51 adet kulak küpe numaralı hayvanın borçlu ile ilgisinin olmadığının belirlendiği, 28.10.2008 itibarı ile borçlunun işletmesinden davacılar Ferhat ve Ahmet’in işletmesine hayvan geçişinin de olmadığı anlaşıldığından traktör römorku ve diğer haczedilen eşyaların ...’ya ait olduğu” gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, birden fazla üçüncü kişinin aynı hacze yönelik İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca ileri sürdüğü “istihkak iddiasına” ilişkindir.

Dava konusu haciz sırasında römork, tohum saçma makinesi, üçlü pulluk gibi tarım aletlerinin yanı sıra 13 adet büyükbaş hayvan haczedilmiştir.

Dava dilekçesi içeriğinden davacıların her birinin neye ilişkin istihkak iddiasında bulunduğu açıkça anlaşılamamaktadır.

Dava konusu uyuşmazlık, birden fazla üçüncü kişinin aynı hacze yönelik İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca ileri sürdüğü “istihkak iddiasına” ilişkindir.

Dava konusu haciz sırasında römork, tohum saçma makinesi, üçlü pulluk gibi tarım aletlerinin yanı sıra 13 adet büyükbaş hayvan haczedilmiştir.

Dava dilekçesi içeriğinden davacıların her birinin neye ilişkin istihkak iddiasında bulunduğu açıkça anlaşılamamaktadır.

Mahkemece işin esasına yönelik bir karar verilmeden önce dava konusunun açık ve net bir biçimde belirlenmesi, dava dilekçesinde bu yönde var olan tereddütlerin giderilmesinin sağlanarak dava dilekçesinin açıklattırılması, böylece her bir davacının hangi mahcuz üzerinde istihkak iddiasında bulunduğunun kesin olarak saptanması gerekmektedir.

Bu hususun öncelikli olarak dikkate alınması gerektiği gözetilmeden işin esasına girilerek yazılı biçimde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Kabule göre de;

Mahkemece yapılan 11.05.2010 günlü keşif sırasında yediemin Ahmet Aşçı’nın da hazır edilerek 51 adet büyükbaş hayvan içerisinden, hacizde kendisine teslim edilenleri göstermesinin sağlanarak, kulak küpe numaralarına göre bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğinin dikkate alınmaması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 20.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13706, Karar No: 2022/4126, Tarih: 21.04.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/13706 E.  ,  2022/4126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/06/2021 gün ve 2021/425 E. 2021/421 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 21/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/407, Karar No: 2012/262, Tarih: 03.07.2012

**Ceza Genel Kurulu         2012/1-407 E.  ,  2012/262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2011/378532

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Kasten öldürme suçundan sanık D. D..’un yapılan yargılaması sonucunda kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı TCY'nın 87/4, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 21.12.2010 gün ve 302-481 sayılı hükmün, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 08.06.2011 gün ve 4255-3726 sayı ile;

“...Suça sürüklenen çocuk D..'in yanında arkadaşları B.., H.., E..ve E.. olduğu halde sokakda yaya olarak gezdikleri esnada saat 22.30 sıralarında maktul ve arkadaşları ile karşılaştıkları karşılıklı laf atmaları sonucu çıkan tartışma ve kavga sırasında suça sürüklenen çocuğun üzerinde taşıdığı ve mermi çekirdeğinin geçisini engelleyen parçanın çıkarılması sonucu el yapımı metal bilyeli fişek atabilme özelliğini haiz olup olay sırasında bilya veya saçma bulunmaksızın bitişik atışlarda öldürmeye elverişli olduğu bilinen gaz tabancasını maktulün sol şakağına dayayıp bir el ateş ettiği, gaz basıncının etkisi ile maktulün kafatası kırığı, beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti nedeni ile öldüğü olayda; suça sürüklenen çocuğun sonucu bilerek ve isteyerek eylemi gerçekleştirdiği ve doğrudan öldürme kastı ile hareket ettiği açıkça anlaşılmakla, kasten adam öldürme suçu yerine kastı aşan yaralama sonucu ölüme neden olmak suçundan hüküm kurulması sureti ile eksik ceza tayini” isabetsizliğinden oyçokluğuyla bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi E. K.. ise;