muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15714, Karar No: 2014/14669, Tarih: 08.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/15714 E.  ,  2014/14669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, davalı eczane sahibi ve işleteni tarafından SGK katılım payı alacağının tahsili için yapılan takipten dolayı borçlu olmadığının tespiti isteminden kaynaklanmakta olup, sözleşme hukukunu ilgilendirdiğinden dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 08.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4466, Karar No: 2020/432, Tarih: 21.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/4466 E.  ,  2020/432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine vekili ile dahili davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 262 parsel sayılı taşınmazın sınırları içinde dağlık, taşlık, kayalık, pırnallık, kuru dere yatağı gibi kıraç ve tescile elverişli olmayan yerler olduğunu belirterek, bu yerlerin tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekili, hak düşürücü sürenin geçtiğini, dava konusu taşınmazın hükmen tescile dayandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ... Genel Müdürlüğü vekili, orman araştırması yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma sonrasında, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile; 673 parsel sayılı taşınmazın dosyada bulunan 10/12/2015 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda; A harfi ile gösterilen 36.041,13 m2, B harfi ile gösterilen 17.631,07 m2, C harfi ile gösterilen 20.900,61 m2, D harfi ile gösterilen 12.580,64 m2 ve E harfi ile gösterilen 7.791,63 m2'lik alanın tapularının davalılar hisseleri oranında iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı raporda; Yol 1 olarak gösterilen 13.210,07 m2, Yol 2 olarak gösterilen 3.241,46 m2, Yol 3 olarak gösterilen 6.152,37 m2, Yol 4 olarak gösterilen 385,39 m2 ve Yol 5 olarak gösterilen 1.740,91 m2 alanın davalıların hisseleri oranında tapularının iptali ile yol vasfı ile tapudan terkinine, Krokide; Dere 1 olarak gösterilen 49.517,69 m2, Dere 2 olarak gösterilen 18.417,43 m2, Dere 3 olarak gösterilen 8.849,00 m2, Dere 4 olarak gösterilen 11.827,84 m2, Dere 5 olarak gösterilen 2.181,80 m2, Dere 6 olarak gösterilen 4.203,89 m2'lik alanın tapularının davalıların hisseleri oranında iptali ile tapulama dışı bırakılmalarına karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili ile dahili davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çekişmeli taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden bulunduğu iddiasına dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Dava, çekişmeli taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden bulunduğu iddiasına dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 262 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 22/07/1968 tarihinde Ağustos 1953 tarihli ve 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73 sıra numaralı ve Mart 1957 tarihli ve 256 sıra numaralı tapu kayıtlarına dayalı olarak dava dışı kişi adına, tapuya tescilinin ise yine aynı kişi adına 22.10.1969 tarihinde hükmen yapıldığı, hükmen yapılan bu tescilin ... Köyü ile ... Köyü Tüzel Kişiliği arasında Urfa Tapulama Mahkemesinde görülen 1968/1 Esaslı davaya ilişkin olduğu, dava konusu 262 jarselin yargılama devam ederken 06.12.2011 ifraz işlemine tabi tutulup, 673 ve 674 parsellere ayrıldığı, eldeki dosyasının 673 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak devam ettiği, (674 parsele ilişkin dosyanın eldeki dosyadan tefrik edildiği ve açılmamış sayılmasına karar verildiği), mahkemece yapılan keşif sonrası hükme esas olan bilirkişi raporunda, 673 parselde taşlık, yol ve dere olan alanların tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece, 1 fen, 1 harita, 1 jeoloji, 1 ziraat mühendisi tarafından 09.11.2015 tarihinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporuna göre karar verilmiş ise de, hükme esas alman bilirkişi raporunun ve mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya elverişli olduğunu söylebilme olanağı yoktur. Şöyle ki, taşınmazda komşu parsellerle benzer ve farklı yönlerinin neler olduğu, dere olarak tespit edilen yerlerin aktif ya da taşkın dere yatağı içinde olup olmadığı, taşkınlara maruz kalıp kalmadığı, kalıyor ise ne kadar sıklıkla kaldığı, ırmağın yatak değiştirip değiştirmediği, değiştirmişse net olarak ne zaman değiştirdiği, tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ve memleket haritaları getirtilerek uzman jeolog bilirkişilerce ayrıntılı inceleme yapılmadığı, böylelikle taşınmazın sınırlarının, niteliğinin, ekili olan veya olmayan alanların ziraat bilirkişisi tarafından net bir şekilde tespitinin yapılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde Mahkemece yapılması gereken iş, çekişmeli taşınmazın tespit tarihinden geriye doğru yukarıda da açıklandığı üzere 3 farklı tarihe ait hava fotoğrafları ve memleket haritaları tarihleri açıkça yazılmak suretiyle ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, dosya keşfe hazır hale getirildikten sonra mahallin en yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve 1 fen, 1 ziraat ve 3 jeolog/jeodezi veya fotogrametri bilirkişi kurulu aracılığı ile yapılacak keşifte; yerel bilirkişilerden çekişmeli taşınmazın öncesi, niteliği, derenin yatak değiştirip değiştirmediği, değiştirmişse hangi tarihte değiştirdiği, taşınmazın toprak ve bitki yapısı, taşınmazda imar-ihya işlemlerinin ne zaman başlanıldığı ve tamamlandığı, ne kadar süredir ve ne kadarlık kısmının tarım arazisi olarak kullanıldığı, komşu parsellerle benzer ve farklı yönleri ayrıntılı bir rapor ile tespit edilerek ayrıntılı araştırma yapılmalı, komşu parsellere ilişkin varsa benzer nitelikte mahkeme ilamları da getirilmeli, yine dava konusu taşınmazın yüzölçümüne ilişkin olarak dava açıldığı anlaşıldığından, açılan dava dosyasının durumunun ve sonucunun değerlendirilmeye alınması, son olarak dava konusu taşınmaza kadastro tespiti sırasında uygulanan tapu kayıtları keşif sırasında uygulanmadığından, tespite esas tapu kayıtlarının dosya arasına alınarak uyuşmazlık konusu taşınmaza uygulanması, tüm bunların sonucunda, dosya kapsamında iddia ve savunmalar çerçevesinde toplanmış ve toplanacak tüm deliller değerlendirilerek, kazanılmış haklar da gözetilmek sureti ile sonucuna göre hüküm kurulması olmalıdır. Tüm bu hususlar gözetilmeden, yazılı gerekçelerle eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davacı Hazine vekili ile dahili davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1425, Karar No: 2013/7811, Tarih: 11.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1425 E.  ,  2013/7811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, ... Köyü 102 ada 76 parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, kayalık ve makilerle kaplı (çalılık) olup davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı ile kazanma koşullarının oluşmadığını ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya tesciline, davalı parselin tapu kaydı üzerine ihtiyatî tedbir konulmasını talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, .... Mevkiindeki 102 ada 76 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapusunun iptali ile fen ve orman bilirkişisinin 13.04.2011 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1295.34 m²'lik kısmının taşlık ve çalılık vasfı ile aynı adadaki en son parsel numarası verilerek davacı Hazine adına kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen 2308.11 m²'lik kısmının tarla vasfı ile tespit gibi davalı adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ile tescil istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesine göre orman sınırlama çalışması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın temyize konu (B) harfi ile işaretli bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davalı yararına zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 11/09/2013

gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15285, Karar No: 2016/1012, Tarih: 27.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/15285 E.  ,  2016/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ..... ve diğeri aleyhine 05/03/2015 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine dair verilen 02/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan ... tarafından kaleme alınan, diğer davalı şirket tarafından yayınlanan "...." adlı kitabın 302 ila 307. sayfaları arasında yer alan ifadeler nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, zamanaşımı nedeniyle davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın açıldığı tarih ile dava konusu kitabın satışa sunulduğu tarih arasında zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Olay tarihinde (kitabın satışa sunulduğu tarih) yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanununun 60/1. maddesine göre öngörülen zamanaşımı süresi fiil ve failin öğrenilmesinden itibaren 1 yıl ve her halükarda 10 yıldır. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 72/1 maddesine göre de zamanaşımı süresi zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her hâlde fiilin işlendiği tarihten başlayarak 10 yıldır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalılardan ...'nın "..." adlı kitabında, davacıyı rüşvet almakla ve ihalelere fesat karıştırmakla suçladığı anlaşılmaktadır. Davaya konu eylem, 5237 sayılı TCK kapsamında düzenlenen rüşvet alma, ihaleye fesat karıştırma suçlarına ilişkin olup, davacı da kitapta geçen ifadeler nedeniyle, ... 1. Ağır Ceza 2009/170 esas sayılı dosyasında yargılanarak beraat ettiğini belirtmiştir.O halde, olaya uygulanacak zamanaşımı süresinin belirlenmesinde ceza zamanaşımı süresine bakılmalıdır. Kaldı ki, ceza zamanaşımı süresinin uygulanması için somut olay ile ilgili bir soruşturma ya da kovuşturma açılmış olması veya mahkumiyet kararının bulunması da şart değildir.

Dava konusu kitabın satışa sunulduğu tarih 20/08/2010'dur. Dava 05/03/2015 tarihinde açıldığına göre 8 yıllık ceza zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından işin esasının incelenip varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Dava konusu kitabın satışa sunulduğu tarih 20/08/2010'dur. Dava 05/03/2015 tarihinde açıldığına göre 8 yıllık ceza zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından işin esasının incelenip varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5039, Karar No: 2019/2836, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5039 E.  ,  2019/2836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5006, Karar No: 2023/6363, Tarih: 05.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5006 E.  ,  2023/6363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 08.06.2022

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/67 E., 2022/194 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; ilk derece mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, asılın adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır.

Aynı Kanunun 334 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre ise; tüzel kişilerin adli yardımdan yararlanabilmesi sadece kamuya yararlı dernek ve vakıflarla sınırlıdır. Kanunda adli yardımdan yararlanacak kişiler arasında sayılmadığı için sermaye şirketleri adli yardımdan yararlanamaz.

Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; (adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı ve adli yardım talebinde bulunan davacıların ticari şirket olmaları nedeniyle yukarıda anılan kanun hükmü gereği adli yardımdan yararlanma hakları bulunmadığı ) adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (11). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (11). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/257, Karar No: 2017/6780, Tarih: 02.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/257 E.  ,  2017/6780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... A.Ş. ve... Ltd. Şti. aleyhine 11/09/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, 27/08/2014 tarihinde... isimli internet sitesinde ... nün imam hatip nefreti" başlığı ve yine aynı tarihte... isimli internet sitesinde ... den imam hatip nefreti" başlığı ile yayınlanan haberlerin hukuka aykırı kişilik haklarını zedeleyici ve gerçek dışı ithamlar içerdiğini, müvekkili şirkete ait gazetenin misyon ve görevini karalamak maksadıyla davalıların, başta ... Gazetesi'nin okuyucu kitlesinin gözünde itibarını zedelemek, tirajını düşürmek ve yapmış olduğu haberciliğe leke sürmek amacını gütmekte olduklarını ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.Davalılar, dava konusu haberin hukuka uygun gerçek olgulara dayalı eleştiri niteliğinde olduğundan davanın reddine karar verilmesini gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacıya ait gazetede yayınlanan habere karşılık olarak, her iki davalı gazetenin davaya konu yayın içeriklerinde, davacının sanki imam hatip okullarına karşıymış gibi belli bir kesime karşı hedef gösterilir şekilde suçlanarak haber yapıldığını, yayında kullanılan sözcüklerin ise hoşgörü ve barış ruhu gözetilerek seçilmediğinden bahisle kişilik hakları saldırıya uğrayan davacının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davacıya ait gazetede yayınlanan habere karşılık olarak, her iki davalı gazetenin davaya konu yayın içeriklerinde, davacının sanki imam hatip okullarına karşıymış gibi belli bir kesime karşı hedef gösterilir şekilde suçlanarak haber yapıldığını, yayında kullanılan sözcüklerin ise hoşgörü ve barış ruhu gözetilerek seçilmediğinden bahisle kişilik hakları saldırıya uğrayan davacının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine, basın objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.