muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20000, Karar No: 2014/20984, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20000 E.  ,  2014/20984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2014/335-2014/714

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak davacının 16/12/2008 tarihinde tespit edilen %42,20 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, 15/12/2011 tarihinde artarak %78,00 oranına yükselmesi nedeniyle, %42,20 oranındaki maluliyeti ve %35,80 oranındaki fark maluliyeti için maddi tazminat istemlerine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat istemlerinin kabulüne karar verilmiş ise de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından

bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidirlerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ve özellikle kusur bilirkişi raporu alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4778, Karar No: 2011/8281, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4778 E.  ,  2011/8281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 734 parsel sayılı 5.900 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, mütegayyip eşhastan Hazine'ye kalan yerlerden olduğu, 2510 sayılı Yasa'nın 30. maddesi gereğince şahıslar adına tescil edildiği ancak, iskan malikleri dışındaki şahısların işgalinde devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle davalı Hazine adına, 736 parsel sayılı 23.200 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle davalı... adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacılar ... ...734 ve 736 sayılı parsellere yönelik olarak tapu kaydına, ... ise 734 sayılı parsel hakkında tapu kaydına dayanarak dava açmışlardır. .... mirasçıları ...ve arkadaşları iskan kaydına, ... oğlu ... mirasçıları ... ve arkadaşları tapu kaydına dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişileri ... ... ve...’in 16.07.2007 tarihli raporlarında, (P), (M), (F), (G) ve (İ) harfleriyle gösterilen 1735'er metrekare yüzölçümüdeki taşınmazların Hazine adına, (S) harfi ile gösterilen 3260 m2 yüzölçümündeki taşınmazın... mirasçıları adına, (A) harfi ile gösterilen 1735 m2 yüzölçümündeki taşınmazın Şefika Sertel ve müşterekleri adına, (B) harfi ile gösterilen 1735 m2 yüzölçümündeki taşınmazın Rengin Çetinkaya ve müşterekleri adına, (C) harfi ile gösterilen 1735 m2 yüzölçümündeki taşınmazın Aydın Aktaş ve müşterekleri adına, (D) harfi ile gösterilen 1735 m2 yüzölçümündeki taşınmazın ... ve müşterekleri adına, (E) harfi ile gösterilen 1735 m2 yüzölçümündeki taşınmazın ... oğlu ... ve karısı Şerife’nin tek mirasçısı ... Bağcı adına (H) harfi ile gösterilen 1735 m2 yüzölçümündeki taşınmazın dayanak tapu kayıt maliki ... Sökük adına (K) harfi ile gösterilen 1735 m2 yüzölçümündeki taşınmazın Bahriye ... ve müşterekleri adına, (L) harfi ile gösterilen 1735 m2 yüzölçümündeki taşınmazın ...ve müşterekleri adına, (N) harfi ile gösterilen 1735 m2 yüzölçümündeki taşınmazın ... Taşkın ninesi Nazife ve müşterekleri adına ve (O) harfi ile gösterilen 1735 m2 yüzölçümündeki taşınmazın ...ve müşterekleri adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazların hükme esas alınan fen bilirkişi rapor ve krokisinde (O) ve (N) harfleri ile gösterilen bölümlerine yöneliktir. Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyize konu taşınmaz bölümlerinin Hazine tarafından iskanen dağıtıldığının ve Hazine'nin bu bölümler üzerinde korunmaya değer bir hakkının kalmadığının anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12440, Karar No: 2023/2705, Tarih: 04.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12440 E.  ,  2023/2705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2018 tarihli ve 2017/211 Esas, 2018/335 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.01.2019 tarihli ve 2018/2085 Esas, 2019/247 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri; haksız tahrikin derecesine, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının varlığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın Gaziantep Belediyesine ait sosyal tesislerde güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, aynı mahallede oturan sanığın, kız kardeşi ...'a laf atıldığını öğrenmesi yüzünden başlayan tartışma esnasında katılanın sanığa yumruk attığı, sanığın da katılanı kendisine ait ruhsatsız tabanca ile batın bölgesinden mide, bağırsak ve kolon perforasyonuna neden olarak hayatî tehlike geçirecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, tanık beyanları, 03.07.2016 tarihli olay yeri inceleme raporu ve basit olay krokisi, 05.01.2017 tarihli Dr. Ersin Arslan Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından tanzim edilen adlî tıp raporu, güncel nüfus ve sabıka kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden;

Mahkemenin 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesinin tatbikine dair uygulama ve takdirinde isabetsizlik görülmediğinden, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden;

Mahkemenin 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesinin tatbikine dair uygulama ve takdirinde isabetsizlik görülmediğinden, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Haksız Tahrikin Derecesine, Meşru Savunma Ve Meşru Savunmada Sınırın Aşılması Koşullarının Varlığına Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden

Mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun’un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunma, yargısal kararlarda ve öğretide; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle

saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiiler olarak kabul edilmektedir. Savunmanın, meşru savunma şartlarının bulunduğu sırada başladığı, ancak orantılılık ilkesinin ihlal edilmesi nedeniyle meşru savunmanın gerçekleştiğinin kabul edilmediği durumlarda ise 5237 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinde düzenlenen "sınırın aşılması" söz konusu olabilmektedir. Buna göre somut olayda sanığın silahsız olan katılana karşı tabanca ile ateş etme şeklinde gerçekleşen eyleminin meşru savunma kapsamında kabul edilemeyeceği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.01.2019 tarihli ve 2018/2085 Esas, 2019/247 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19878, Karar No: 2009/7622, Tarih: 20.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/19878 E.  ,  2009/7622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Altunhisar Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :28.10.2008
Yargıtay — Esas No: 2012/3824, Karar No: 2013/1760, Tarih: 12.03.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/3824 E.  ,  2013/1760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, suç tarihinde trafik polisi olarak görev yapan ve trafik kuralı ihlali nedeniyle kendisine idari para cezası kesmeye hazırlanan katılan ...'yı ceza kesilmesini engellemek için tehdit ettiği, ayrıca katılana "lan" diye hitap etmek ve kendisinden rüşvet istendiğini belirtmek suretiyle hakaret ettiği, böylece atılı suçları işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; otobüs şoförü olan sanığın iddiaya konu sözleri söylediği yönünde olay anında kolluk görevlisi olarak görev yapanların beyanları mevcut ise de, otobüs yolcusu veya muavini olmaları nedeniyle olay yerinde bulundukları anlaşılan kişilerin de iddiaya konu sözlerin söylenmediği hususunda beyanlarının bulunması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanığın atılı suçları işlediği konusunda savunmanın aksine her türlü şüpheden uzak, mahkümiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla,

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12779, Karar No: 2024/7122, Tarih: 26.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12779 E.  ,  2024/7122 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/657 E., 2019/2311 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendleri, 63 üncü maddesi, 58 inci maddesi ve 54 üncü maddesin uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

B. Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2019 tarihli kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 inci maddesi, 58 inci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası,53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ve 12.500 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

C.Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24.10.2019 tarihli kararı ile değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Sanığın evinde ele geçirilen uyuşturucu maddeleri sanığın satın aldığına dair kendi beyanı dışında bu durumu doğrulayan delil bulunmadığına, evine yerleştirilmiş olma ihtimali olduğundan kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanık hakkında yapılan ihbarlar üzerine, sanığın evinde uyuşturucu maddeler ve hassas terazi ele geçirilmesiyle suretiyle uyuşturucu madde ticareti yapmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanık hakkında yapılan ihbarlar üzerine, sanığın evinde uyuşturucu maddeler ve hassas terazi ele geçirilmesiyle suretiyle uyuşturucu madde ticareti yapmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikamet adresinde satmak üzere uyuşturucu madde nakli ve hassas terazide tartımlama sonrasında depoladığı uyuşturucu maddeleri okullara 200 metreden yakın bu adreste sattığının kolluk birimlerine ihbar edilmesi üzerine, arama kararı uyarınca belirtilen adreste yapılan arama sonucunda hassas terazi, folyo-ganyan kuponuna sarılı esrar tohumu ve ganyan kuponuna sarılı eroin uyuşturucu maddesi bulunduğu,sanığın savunmasında; hassas terazinin babasının börekçilik yaptığı dönemden kaldığını ve kullanılmadığını, uyuşturucu kullanıcısı olduğunu ve yakalanan miktarın son satın aldığı uyuşturucudan artan olduğunu belirttiği, hassas terazideki bulaşıkların analizine eroin, kokain ve THC bulaşıklarının bulunduğu, tohumların ise tamamı analizde kullanılmakla uyuşturucu-uyarıcı madde içermediğinin bildirildiği;sanığın evinde bulunan yerleşmiş yargıtay içtihatlarına göre de uyuşturucu madde ticaretine emare olan hassas terazi,uyuşturucu maddelerin çeşitliliği, maddenin ele geçiriliş şekli delillerinden hareketle üzerine atılı üzerine atılı suçun sübuta erdiği kanaatine varılmakla sanığın sübuta eren uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Her ne kadar hassas terazi uyuşturucu madde ticareti suçuna bir karine ise de, başka donelerin de suç vasıflandırması yönünden değerlendirilmesinin gerektiği, sanık hakkında yapılan ihbarın dahi sadece satışa değil, kullanmaya yönelik olduğu, evde ele geçirilen uyuşturucu maddenin tek bir içimlik sayılabilecek 0,04 gramdan ibaret madde olduğu, hassas terazide uyuşturucu madde bulaşıkları bulunmasının tek başına sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına delalet olamayacağı, kullanıcı şahısların da özellikle eroin ve kokain niteliğindeki uyuşturucu maddeleri doz aşımı yaşamamak için tartarak kullandıklarının bilindiği, başkaca ticarete delalet edecek hiçbir delil elde edilemeyişi ve sanığın da uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurduğuna ilişkin savunması dikkate alındığında, sanığın eyleminin uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurma suçu kapsamında kaldığı, ilk derece mahkemesi kararının bu sebeple isabetsiz olduğu, kaldırılması gerektiği anlaşılmakla, sanık eyleminden Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 maddesi uyarınca cezalandırılmış, hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uygulanmış, hükmün beşinci bendinde belirtildiği üzere uygulanma koşulları oluşmadığından Türk Ceza Kanunu'nun 191/8-a, son maddesi bağlamında zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemiş olmakla sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığı ve kullandığının ihbarı üzerine, Cumhuriyet Savcılığından gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan karar ile sanığın evinde yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu madde ile uyuşturucu madde ticaretinin kuvvetli delili olan hassas terazide birbirinden farklı eroin, kokain ve THC bulaşığının bulunduğu anlaşılmakla; bu haliyle sanığın eyleminin "uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapmak" suçunun unsurlarını oluşturduğu halde suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesinin 24.10.2019 tarihinde 2019/657 Esas, 2019/2311 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı sanık müdafii tarafından istinaf edildiğinden sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2024 tarihinde karar verildi.