muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/30184, Karar No: 2015/8694, Tarih: 09.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/30184 E.  ,  2015/8694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/68618

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2010/1065 (E) ve 2012/2904 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık Yusuf'un temyiz isteminin incelenmesinde; Hakim havalesi bulunmayan 01.02.2013 tarihli dilekçe ile yapılmış temyiz isteminin, usülune uygun olmadığı anlaşılmakla; temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

Sanıklar E.. S.. ve S.. M.. müdafiinin temyiz isteminin, kendileri hakkında kurulan hükme yönelik olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

1) Sanıklar E.. S.. ve S.. M.. hakkında TCK'nin 86/2. maddesi gereğince kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının miktarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi ile değişik CMUK'un 305. maddesine göre hüküm kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ve CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanık E.. S.. hakkında TCK'nin 86/1. maddesi gereğince kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2254, Karar No: 2022/5309, Tarih: 24.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2254 E.  ,  2022/5309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Tunceli Sulh Hukuk ve İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

Tunceli Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayı küçüğün mernis adresinin... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce ise kısıtlı adayı küçüğün 18 yaşını ikmal edinceye kadarki yerleşim yeri adresinin Tunceli Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Her ne kadar TMK’nın 22. maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından, uzun zamandır Devlet bakımında olan ve ilgilenen kimsesi olmayan küçüğün 18.04.2019 tarihinden itibaren Tunceli Bedri Es Bakım, Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezinde kaldığı ve bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Tunceli Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Tunceli Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5842, Karar No: 2019/1422, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5842 E.  ,  2019/1422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2997, Karar No: 2022/7282, Tarih: 29.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2997 E.  ,  2022/7282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.01.2012 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.02.2022 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22.11.2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... .... Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, Yargıtay duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7030, Karar No: 2012/2316, Tarih: 07.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/7030 E.  ,  2012/2316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/150617

MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2008

NUMARASI : 2007/495 (E) ve 2008/163 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 3.7.2007 günlü suç tutanağının "abone kaydı olmadan kendi imkanlarıyla enerjiyi açmak suretiyle usülsüz kaçak enerji kullandığı tespit edildi, sayaç söküldü" denilmek suretiyle düzenlenmiş olması, sanığın usulsüz elektrik enerjisi kullanmadığını, kullandığı elektriğin şantiye sayacından geçtiğini savunması ve tanık anlatımı karşısında; sanığın tutanak düzenlenen yere ne zaman taşındığı, ne kadar süreden beri abonesiz olarak enerji kullandığı, abone olmak için katılan kuruma başvurusunun bulunup bulunmadığı, sanık savunmasında geçtiği şekilde kooperatif evlerinde oturan kişilerden her ay elektrik parası alınıp alınmadığı, kooperatif yönetiminin elektrik parası toplayıp bu parayı katılan kuruma yatırıp yatırmadığı hususları araştırılıp, sonucuna göre tüm kanıtların bir bütün halinde takdiri yerine eksik inceleme ile yetinilip yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3508, Karar No: 2025/3889, Tarih: 12.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/3508 E.  ,  2025/3889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/329 E., 2021/1057 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/344 E., 2021/3 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 220/7 maddesi delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Tebliğnamedeki onama talepli görüşe (2) ve (3) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle isabet bulunmamıştır.

2.Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220 nci maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

3.Kabul ve uygulamaya göre;

a.Sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin "5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/7 nci maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2 nci maddesi" olarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b. Silahlı terör örgütüne yardım etme suçunda suç tarihinin yardım niteliğinde kabul edilen son eylem tarihi olan “22.09.2014” yerine “2014 yılı Ocak ve Eylül ayları” olarak yazılması,

3.Kabul ve uygulamaya göre;

a.Sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin "5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/7 nci maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2 nci maddesi" olarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b. Silahlı terör örgütüne yardım etme suçunda suç tarihinin yardım niteliğinde kabul edilen son eylem tarihi olan “22.09.2014” yerine “2014 yılı Ocak ve Eylül ayları” olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11049, Karar No: 2023/7937, Tarih: 14.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11049 E.  ,  2023/7937 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası (b) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2020/266 Esas, 2021/315 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29

uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2021/1191 Esas, 2021/1641 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak aleyhe istinaf bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi uyarınca cezasının 6 ay 20 gün olarak infazına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; cezasının ertelenmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine, ilk haksız hareketin mağdurdan kaynaklandığına, beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; cezasının ertelenmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine, ilk haksız hareketin mağdurdan kaynaklandığına, beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile mağdur arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü arkadaşlarının barıştırmak için tarafları biraraya getirdikleri, mağdurun sanığa küfür etmesi üzerine sanığın mağdurun burnuna vurmak suretiyle yaraladığı anlaşılmaktır.

2. Sanık savunması ikrara yöneliktir.

3. Sanığın eylemi sonucu mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin Nevşehir Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 22.09.2020 tarihli;

"...'nun 25/09/2019 tarihinde maruz kaldığı kasten yaralama olayı neticesinde parçalı nazal kemik kırığı meydana gelen yaralanmasının;

a) Yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı,

b) Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif OLMADIĞI,

...

c)...şahısta saptanan kırığın, hayat fonksiyonlarını ORTA (2) derecede etkileyecek nitelikte OLDUĞU,"

Görüşlerini içeren adli rapor içeriği dava dosyasında mevcuttur.

4. Sanık savunmaları, mağdur beyanların, tanıkların anlatımları, mağdurun yaralamasına ilişkin raporlar, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş ancak duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 86 nci maddesinin birinci fıkrasına göre belirlenen temel cezada mağdurda meydana gelen kırığın orta (2) derecede olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü maddesine göre (1/6) oranında artırım yapılıp mağdurun haksız tahrik oluşturan eyleminin hakaretten ibaret olması nedeniyle aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre (1/4) oranında indirim yapılmış, takdiri indirim uygulanarak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasına göre (1/6) oranında indirim yapılmak sureti ile sanığın neticeten 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve sanığın aleyhe istinaf olmadığından kazanılmış hakkı korunmuş ve cezasının 6 ay 20 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık, mağdur ve tanık anlatımları ile mağdurun yaralanmasına ilişkin olay sonrası düzenlenen adli muayene raporlarına göre suç tarihinin 25.09.2019 tarihi olduğu anlaşılmış olup sanık hakkında kurulan hükümde suç tarihinin 26.09.2019 olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir hata olarak kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık, mağdur ve tanık anlatımları ile mağdurun yaralanmasına ilişkin olay sonrası düzenlenen adli muayene raporlarına göre suç tarihinin 25.09.2019 tarihi olduğu anlaşılmış olup sanık hakkında kurulan hükümde suç tarihinin 26.09.2019 olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir hata olarak kabul edilmiştir.

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın ikrara yönelen savunması, mağdur beyanı ve beyanı doğrular nitelikteki adli muayene raporları ve tanık anlatımları ile saptandığı, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı, tekerrüre esas kasıtlı suçtan 1 yıl 3 ay hapis cezasına mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve 5237 sayılı Kanun'un 51 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cezanın ertelenmesi hükümlerinin uygulanmasının kanunen mümkün olmadığı anlaşıldığından, hükümde temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2021/1191 Esas, 2021/1641 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7685, Karar No: 2021/5381, Tarih: 29.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7685 E.  ,  2021/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 12. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 27/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 29/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.