muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4647, Karar No: 2024/1329, Tarih: 04.03.2024

... ili ... Mahallelerinde 1990-1995 yıllarında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda kesinleşmiş orman tahdit sınırları içinde kalan dere ve yolların devlet ormanı olarak Hazine adına tespitlerinin yapıldığını, ancak kesinleşmiş orman sınırları içerisinde kalan bu yerlerin hiçbir alan belirtilmeden orman sınırları dışında bırakılmış gibi tescile konu edilmediğini, kesinleşmiş orman sınırı içinde bulunan ve orman parselleri olan 88 ada 12 parsel 89 ada 17 parsel arasında kalan yol, 200 ada 7 parsel ile 202 ada 14 parsel arasında kalan yol, 96 ada 16 parsel ile 109 ada 24 parsel arasında kalan yol, 109 ada 24 parsel ile 212 ada 1-113 ada 17 orman parselleri arasında kalan yol, 208 ada 12 parsel ile 235 ada 14 orman parselleri arasında kalan yol, 207 ada 1 parsel ile 235 ada 14 orman parselleri arasında kalan dere, 207 ada 1 parsel ile 237 ada 24 orman parselleri arasında kalan dere, 235 ada 14 parsel ile 239 ada 4, 5, 6, 2 ve 8 orman parselleri arasında kalan yol, 239 ada 8 parsel ile 237 ada 24 parsel arasında kalan yol, 237 ada 24 parsel ile 234 ada 14 orman parselleri arasında kalan yol, 235 ada 14 parsel ile , 2089 ada 12 orman parselleri arasında kalan dere, 235 ada 14 parsel ile 234 ada 33 orman parselleri arasında kalan yol, 234 ada 33 parsel ile, 202 ada 14 orman parselleri arasında kalan dere, 234 ada 32 parsel ile 202 ada 14 orman parselleri arasında kalan dere, 234 ada 26 parsel ile 2012 ada 14 parsel arasında kalan dere, 193 ada 43 parsel ile 208 ada 12 orman parselleri arasında kalan yol, 195 ada 38 parsel ile 208 ada 12 parsel arasında kalan yol, 195 ada 39 parsel ile 208 ada 12 parsel arasında kalan yol, 218 ada 11 parsel ile 176 ada 34,16 parseller arasında kalan yol, 218 ada 11 parsel ile 217 ada, 9, 10, 5 orman parselleri arasında kalan yol, 375 ada 43 parsel ile 371 ada 64 parsel arasında kalan dere, 376 ada 36 parsel ile 384 ada 94 orman parselleri arasında kalan dere, 376 ada 31 parsel ile 375 ada 41 orman parselleri arasında kalan dere, 424 ada 37 parsel ile 429 ada 27, 31 parseller arasında kalan dere, 432 ada 4, 5, 6, 8, 12 parseller ile 424 ada 37 orman parseli arasında kalan dere, 424 ada 37 parsel ile 422 ada 23, 24, 25, 26 orman parselleri arasında kalan yol, 433 ada 1 parsel ile, 425 ada 3 orman parselleri arasında kalan yol, 431 ada 14 parsel ile 433 ada 1 orman parselleri arasında kalan dere, 406 ada 3 parsel ile, 433 ada 2 parsel arasında kalan çay, 406 ada 3 parsel ile 336 ada 8 orman parselleri arasında kalan çay, 336 ada 7 parsel ile 431 ada 1, 2, 3, 4 orman parselleri arasında kalan çay, 223 ada 13 parsel ile 336 ada 7 orman parselleri arasında kalan dere, 334 ada 73 parsel ile 336 ada 7 orman parselleri arasında kalan yollara ilişkin tapu kayıtlarının iptali ile orman parselleri içerisinde kalan dava konusu bu yol, dere ve çayların orman parseline ilave edilmek suretiyle tek bir parsel numarası verilerek orman vasfı ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; "Kadastro Kanunu hükümlerine göre belirlenen dereler yollar ve çayların tabii sahibinin Hazine olup, bu yerlerin orman olduğu açıkça iddia ve ispat edilmedikçe Orman İdaresi adına tescilinin mümkün olmadığını, dere yol ve çayların ölçülmeyerek sadece kadastro paftasında gösterilmesinin mümkün olduğu, davacının talebinin hukuken ve fiilen uygun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine" dair karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından eksik inceleme neticesinde verilen kararın bozulması talebiyle temyiz edilmiştir.

3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 5304 ... Kadastro Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunu (5304 ... Kanun) ile Değişik 4 üncü maddesi gereğince yapılan orman kadastrosunda; aslında orman olan bir yer orman sayılmayarak (tespit tutanağı düzenlenmeyerek) orman parseli sınırlarının dışında bırakılmışsa, yapılan işlem 3402 ... Kanun'un 4 üncü maddesinin üç ve beşinci fıkraları ile 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 15.01.2009 tarihli ve 5831 ... Tapu Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair (5831 ... Kanun)

... Kanun ile değişik 7 nci maddesi gereğince orman kadastro işlemi olduğundan ve 6831 ... Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda bir kısım yerler orman kadastro harita ve tutanakları dışında bırakılarak orman sayılmaması halinde, Orman İdaresi aynı Kanun'un 11/1 inci maddesi gereğince altı aylık ilan süresi içinde o yerin orman sınırları içine alınması için kadastro mahkemesinde dava açma olanağı bulunduğu gibi, 3402 ... Kanun'un 4/3 üncü maddesi hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda da kısmi ilan süresi içinde, Orman İdaresi yada Hazine tarafından kısmi ilanın yapıldığı tarihde kadastro tespit tutanağı düzenlenmeyen yer hakkında orman kadastrosuna itiraz davası açılabilir. Sonradan kültür arazilerinin kadastrosu yapılırken bu yer ile ilgili malik hanesi açık bırakılarak tespit tutanağı düzenlenip Kadastro Mahkemesine gönderileceğinden Mahkemece, tespit tutanağı, dava dosyası ile birleştirilerek davaya devam edilip orman kadastrosuna itiraz davasının karara bağlanması gerekir.

Yine, aslında orman olan bir yer, orman sayılmayarak orman parseli içine alınmamış ve tespit tutanağı düzenlenmemişse Orman İdaresi ve Hazine kısmi ilan tarihinden önce 3402 ... Kanun'un 7/4 üncü maddesi gereğince tespit tutanağı düzenlenmesini isteyebilir. Bu halde; kadastro ekibi o yer hakkında tespit tutanağı düzenlemek zorundadır. Kısmi ilan süresi içinde itiraz edilip tutanak düzenlettirilmemişse, daha sonra kültür arazilerinin kadastrosu yapılırken yine tutanak düzenlenebilir; herhangi bir nedenle tespit tutanağı düzenlenmemişse, yukarıda (a) bendinde açıklandığı gibi yapılan işlem orman kadastrosu olduğundan ve 6831 ... Kanun ile 3402 ... Kanun birlikte ve iç içe uygulandığından 6831 ... Kanun'un 11/1 inci maddesinde olduğu gibi, Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve Orman Genel Müdürlüğü, orman kadastro sınırları dışında (tespit harici) bırakılan taşınmazlar hakkında yine askı ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesinde dava açabilir. Bu durumda; mahkemece dava görev yönünden ret edilmeyip taraf delilleri toplanıp davanın esası ile ilgili hüküm kurulması gerekir.

Orman parsellerinin kısmi ilana çıkartıldığı tarihte, orman sınırları dışında bırakılan ancak daha sonra kültür arazisi olarak tespit tutanağı düzenlenip askı ilanına çıkartılan parseller hakkında, Orman İdaresi yada Hazine tarafından askı ilan süresi içinde yine orman savıyla Kadastro Mahkemesinde dava açılabileceği gibi başkaları tarafından açılmış davaya 3402 ... Kanun'un 26/D maddesi gereğince asli müdahil olarak katılıp orman iddiasında bulunabilir.

Aslında orman niteliğinde olan bir yer hakkında, kültür arazisi olarak tespit tutanağı düzenlenmiş ve askı ilan süresi içinde dava açılmayarak tespit tutanağı kesinleşmiş, tapu kaydı oluşmuşsa; yine aynı yönetimler tarafından genel mahkemelerde “Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer ya da orman” iddiasıyla tapu iptali ve tescil davası açabilir ya da paftasında yol dere gibi vasıflarla tescil harici bırakılmışsa bu taşınmazların orman vasfı ile tescilini isteyebilir.

Aslında orman niteliğinde olan bir yer hakkında, kültür arazisi olarak tespit tutanağı düzenlenmiş ve askı ilan süresi içinde dava açılmayarak tespit tutanağı kesinleşmiş, tapu kaydı oluşmuşsa; yine aynı yönetimler tarafından genel mahkemelerde “Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer ya da orman” iddiasıyla tapu iptali ve tescil davası açabilir ya da paftasında yol dere gibi vasıflarla tescil harici bırakılmışsa bu taşınmazların orman vasfı ile tescilini isteyebilir.

Somut olaya gelince; davacı ... İdaresi tarafından dava dilekçesi ekinde krokide taralı olarak gösterilen taşınmazların eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritalarında orman olarak gözüktüğü ve yörede 3402 ... Kanun gereğince orman kadastro çalışmaları yapılarak kesinleştiğini ve dava konusu taşınmazların tescil harici bırakıldığını ileri sürülerek dava açılmıştır. Yörede 3402 ... Kanun'un 4 üncü maddesi hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu sırasında dava konusu taşınmazlar orman sınırları dışında bırakıldığına ve Orman Genel Müdürlüğü tarafından temyize konu orman kadastrosuna itiraz davası 3402 ... Kanun'un 11/1 ve 6831 ... Kanun'un 11/1 inci maddeleri uyarınca, Asliye Hukuk Mahkemesinde 10 yıllık süre içerisinde açılıp taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tescilini istendiğine göre, ayrıca 6831 ... Orman Kanunu'nun 17/3 üncü maddesinde; "Savunma, ulaşım, enerji, haberleşme, su, atık su, petrol, doğalgaz, hava ayrıştırma, altyapı, katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesislerinin; baraj, gölet, sokak hayvanları bakımevi ve mezarlıkların; Devlete ait sağlık, eğitim, adli hizmet ve spor tesisleri ile ceza infaz kurumlarının ve bunlarla ilgili her türlü yer ve binanın Devlet ormanları üzerinde bulunması veya yapılmasında kamu yararı ve zaruret olması halinde, gerçek ve tüzel kişilere bedeli mukabilinde Çevre ve Orman Bakanlığınca izin verilebileceği" hükmü de gözetilerek yukarıda açıklanan ilkeler göz önünde bulundurularak, iddia ve savunma kapsamında deliller toplanarak, Orman İdaresi davasının esası incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve Kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5965, Karar No: 2013/10327, Tarih: 02.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5965 E.  ,  2013/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/3, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

29.02.2012 havale tarihli dilekçesi ile haczedilen menkullerin halen muhafazası altında olduğunu iddia eden sanığın savunması araştırılarak mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunulup bulunulmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması sonucunda kaybolmasına veya bozulmasına neden olunup olunmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin "TCK'nın 289/1." yerine "TCK'nın 289/3." olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6147, Karar No: 2013/16997, Tarih: 03.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6147 E.  ,  2013/16997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan ve kısmi dava ile belirlenen bakiye işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.02.2013 gün ve 2012/39246 Esas, 2013/5249 Karar sayılı kararı ile “Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmediği, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağının belirtildiği, dosya içinde önceki toplu iş sözleşmelerinin bulunmadığı, Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmesi, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmesi, açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmesi, ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmesi, işyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından temyize konu ek dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerektiği, konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “bu davanın ek dava olarak açıldığı faiz ve başlangıç tarihinin bir başka deyişle ödeme tarihinin ilk kararda tartışıldığı, bu kararımız oybirliği ile onanmakla herhangi bir noktasında tereddüt kalmadığı, açılan ek davanın miktar artırımına yönelik olduğu bu nedenle tüm noktaları ile onanan ilk karardaki tereddütsüz bölümlere, bozulmasına karar verilen kararımızda değinilmediği, ilk kararın onanmakla ancak şekli hususlarda bozma yapılabileceği esasın herhangi bir diğer noktadan bozulmayacağı, herhangi bir eksik incelemenin söz konusu olmadığı, önceki dönem ...'nin ilk haliyle aynen yazılmasına devam edip belli noktaların değiştirildiği, 36. Maddenin aynen korunduğu, ilk kararımızda değinildiği üzere avansların ayın 15-20 günlerinde ve takip eden ayın 5. gününe kadar ödeme yapıldığı, ayrıca davalının ne zaman ödeme yaptığını pekala bildiği ve gerek muhasebe gerekse banka kayıtlarında bu günlerin ayan beyan açık olduğu, bozma ilamına uyulacak olması halinde bakiye alacak niteliğindeki bu davada tarih belirtildiğinde, asıl dosyalarında tarih olmamakla aralarında farklılıklar oluşabileceği mahkememiz kararındaki "doğduğu tarih" ile 36. Maddedeki "mutad zamanlarda" ibarelerinin birbiri ile çelişmediği, hiç kimsenin " kendi hatasından" faydalanamayacağı, geçen uzun süreçte ve sayısı fazlaca olan ...'inde mutad yazmayan devam eden davalının bundan istifade ile bu konuyu-asıl karar esastan onanmakla temyiz nedeni yapamayacağı asıl kararda yer verilmeyen bozma sebebinin miktar artırımı içeren ek davada bozma konusu

yapılmasının usul ve yasaya ve Yargıtay uygulamalarına ters olduğu, ek dava yerine ıslah yapılması durumunda asıl dosya tamamen onanmış olacağının ve bu durumun bir eksiklik ve herhangi bir uygunsuzluk oluşturmayacağı dikkate alındığında, bozmanın yerinde olmadığının bir kez daha ortaya çıktığı, ülkemizde işçilerin maaş günlerin genel olarak ayın 1-5 i arasında olduğu da dikkate alındığında son olarak ek dava tarihinden faiz yürütülebileceğine dair bozma beyanının da yerinde olmadığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmediği, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağının belirtildiği, dosya içinde önceki toplu iş sözleşmelerinin bulunmadığı, Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmesi, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmesi, açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmesi, ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmesi, işyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından temyize konu ek dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerektiği, konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup özellikle kararın infazında tereddüt yaşanmaması açısından direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 03.06.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8009, Karar No: 2012/9974, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8009 E.  ,  2012/9974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8545, Karar No: 2018/13210, Tarih: 19.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/8545 E.  ,  2018/13210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 6. İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Turizm Ticaret A.Ş. vekili tarafından hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalılardan Kışlahan Otelciliğe ait otelin muhasebe bölümünde 18/01/2010 tarihinden itibaren kasiyer olarak çalışmaya başladığını, davalı şirketin bu oteli 26/07/2013 tarihinde diğer davalı ... Turizm'e devrettiğini ve aynı gün davacıyı işten çıkarttığını, oteli devralan diğer davalı ... Turizm'in davacıya iş akdinin devam ettiğini bildirmesi üzerine aynı görevinde aynı gün aralıksız olarak çalışmaya devam ettiğini, fakat devralan şirket tarafından işçi alacaklarından sorumlu olmamak için 5 günlük sigortasının SGK'ya bildirilmediğini ve 01/08/2013 tarihinde SGK'ya bildirimde bulunulduğunu, yaklaşık 3 ay sonra da hiçbir haklı fesih sebebi gösterilmeden iş akdinin feshedildiğini, aylık 900,00 TL. net ücretle çalıştığını, kıdem ve ihbar tazminatları ile 6 günlük maaş alacağı ve 13 günlük yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini, devir öncesinde ve sonrasında toplam 3 yıl 9 ay 23 gün çalışmasının bulunduğunu, iddia ederek açıkladıkları tüm bu nedenlerle ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacağının davalı ... Turizm A.Ş.'den, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davalılardan tahsiline karar verilmesini, talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Kışlahan Otel ve Turizm İşletmeciliği A.Ş. vekili, davacının davalı şirkete ait otelde muhasebe bölümünde kasiyer olarak 18/01/2010 tarihinde çalışmaya başladığını, otelin devredildiği için davacının iş akdinin feshedildiği ve devralan şirket tarafından aynı işçilerin yeniden aynı işte çalıştırıldığını, bu nedenle iş akdinin fesih edilmiş sayılmaması gerektiğini, bu konuda Yargıtay ilamlarının olduğunu ve bildirdiğini savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Davalı Kışlahan Otel ve Turizm İşletmeciliği A.Ş. vekili, davacının davalı şirkete ait otelde muhasebe bölümünde kasiyer olarak 18/01/2010 tarihinde çalışmaya başladığını, otelin devredildiği için davacının iş akdinin feshedildiği ve devralan şirket tarafından aynı işçilerin yeniden aynı işte çalıştırıldığını, bu nedenle iş akdinin fesih edilmiş sayılmaması gerektiğini, bu konuda Yargıtay ilamlarının olduğunu ve bildirdiğini savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Davalı ... Turizm Ticaret A.Ş. vekili, Diğer davalı şirketin kötü niyetli ve gerçeğe aykırı cevap dilekçesini ve beyanlarını kabul etmediklerini, gerçeğe ve hukuka aykırı beyanlarda bulunarak kendi borç ve sorumluluklarından kurtulmaya çalıştığını, ortada bir işyeri devrinin olmadığını, dosya içeriğine alınacak vergi, ticaret sicili ve SGK evraklarından konunun anlaşılacağını, başka mahkemelerde görülen davalarda bunun açık bir şekilde görüldüğünü, davalı şirketin diğer davalı şirkete ait taşınmazı satın aldıktan sonra buraya bir şubesini açtığını, davacının bünyelerinde herhangi bir çalışmasının olmadığını, yasal alacaklarını garanti altına almak için kendilerini hasım gösterdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı ... A.Ş vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyeri devri hususunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 599. maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.