muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7257, Karar No: 2009/7186, Tarih: -

6. Hukuk Dairesi 2009/7257 E., 2009/7186 K.

**6. Hukuk Dairesi 2009/7257 E., 2009/7186 K.**

**- HUSUMET

- İHTİYAÇ NEDENİYLE TAHLİYE**- 6570 S. GAYRİMENKUL KİRALARI HAKKINDA KANUN [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı-davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme, davanın reddine karar vermiş, hüküm, davacı vekili ve davalılardan M... Mücevherat A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekili, dava dilekçesinde, 6570 sayılı yasanın 7/d maddesine dayanarak davalılar M... Mücevherat A.Ş ve M... Deri A.Ş hakkında işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

6570 Sayılı Yasa kapsamına giren bir taşınmazı iktisap eden kimse dilerse eski malik ile kiracı arasında yapılmış sözleşmeye dayanarak sözleşmenin sonunda, dilerse Yasanın 7/d maddesinde öngörülen sürelerden yararlanarak ihtiyaç nedeniyle tahliye davası açabilir. Yeni malikin bu seçeneklerden hangisi yararına ise onu tercih etme hakkı vardır. 6570 sayılı Yasanın 7/d maddesine dayanması halinde yeni malikin iktisap günü de dahil olmak üzere iktisap tarihinden itibaren bir (1) ay içinde kiralananı satın aldığını ve ihtiyacı olduğunu kiracıya bildirmesi ve yine iktisaptan itibaren iktisap günü dahil altı (6) ayın sonunda dava açması gerekir. Davanın altı ayın sonunda hemen açılması şart olmayıp sözleşme sonuna kadar açılması mümkündür. Ancak iktisabı izleyen bir ay içerisinde ihtar tebliği zorunlu olup bunun sonradan giderilmesi mümkün değildir.

6570 sayılı Yasanın 7/d maddesine göre açılacak davada tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın varlığının kanıtlanması gerekir.

Olayımıza gelince; davacı, dava konusu mecuru 21.2.2006 tarihinde eski malik ve kiralayandan iktisap etmiş, 13.3.2006 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile taşınmazı iktisap ettiğini ve ihtiyacı bulunduğunu davalılardan M... Deri A.Ş'ye bildirmiştir. İhtarnamenin davalıya bir aylık yasal süreden sonra 30.3.2006 tarihinde tebliğ edildiği dosyada bulunan tebligat evrakından anlaşılmaktadır. Davacı vekili dava dilekçesinde açıkça 6570 Sayılı Yasanın 7/d maddesindeki sürelere dayanarak dava açmıştır.Bu durumda 11.1.2007 tarihinde açılan dava süresinde değildir. Mahkemece, davalılardan M... Deri A.Ş.'ti hakkında açılan davanın bu gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek ihtiyacın samimi olmadığından bahisle reddine karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında fayda görülmediğinden davalılardan M... Deri A.Ş.'ti hakkında verilen hüküm sonucu itibari ile doğru olduğundan HUMK.nun 438. maddesi uyarınca düzeltilmiş bu gerekçe ile ONANMASINA,

2-Davalılardan M... Mücevherat A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarına gelince,

2-Davalılardan M... Mücevherat A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarına gelince,

Davacı vekili, açtığı davada herhangi bir yazılı kira sözleşmesine dayanmamıştır. Davalı M... Mücevherat A.Ş. vekili, kiracılık ilişkisine karşı çıkmış, müvekkilinin dava konusu taşınmazda kiracı olmadığını, kiracının aynı zamanda müvekkili olan diğer davalı M... Deri A.Ş. olduğunu savunmuş ve önceki malik ile M... Deri A.Ş. arasında düzenlenmiş 30.11.2004 başlangıç 30.11.2007 bitiş tarihli yazılı kira sözleşmesi sunmuştur. Davacı, bu sözleşmeye karşı çıkmamıştır. Kural olarak davacının, kira ilişkisini ve kira sözleşmesinin şartlarını kanıtlaması gerekir. Davacı, M... Mücevherat A.Ş.'nin taşınmazda kiracı olduğunu kanıtlayamamıştır. Davacı tarafından karşı konulmayan yazılı kira sözleşmesine göre taşınmazda M... Deri A.Ş'nin kiracı olduğu anlaşılmaktadır. Davalılardan M... Mücevherat A.Ş. yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde işin esası hakkında karar verilmesi doğru olmadığı gibi davalıların her ikisi vekille temsil edildiğinden, davalılara ayrı ayrı vekalet ücreti verilmesi gerekirken tek vekalet ücreti taktir edilmesi de hatalı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda, (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı M... Deri A.Ş hakkındaki hükmün düzeltilerek ONANMASINA, yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı M... Mücevherat A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 14.9.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14214, Karar No: 2006/13567, Tarih: 10.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/14214 E.  ,  2006/13567 K.**

**"İçtihat Metni"**Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığınca hazırlanmıştır. İzinsiz olarak kopyalanması ve dağıtılması hukuki sorumluluk gerektirir.

#Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 5.6.2006  gün ve   2544 – 8755 sayılı ilamiyle\* bozulmasına  karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

1-#Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme talebi yersizdir.

2-Davalı koca tarafından 24.10.2002 tarihinde açılan .boşanma davası reddedilmiş, karar Yargıtay denetiminden geçerek 15.12.2004 tarihinde kesinleşmiştir. Tarafların bundan sonra bir araya gelmedikleri anlaşılmaktadır. Red kararından sonra davacı kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirecek bir hadisenin varlığı kanıtlanamamıştır. Red hükmü karşısında reddedilen dava nedeniyle  artık kadına kusur izafesi de  mümkün değildir. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda eşine “sürtük”  diyerek hakaret eden koca kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 174/2  maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş  olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat  isteyebileceğini  öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen \* kadının ağır yada eşit kusurlu   olmadığı, bu olayların   kişilik haklarına  saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır.  O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4  BK. 42,43,44,49)  dikkate alınarak \* kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu husus,  ilk incelmede gözden kaçtığından, yerel mahkemenin manevi tazminat isteğinin reddine ilişkin kararı da onanmış olmakla davacının karar düzeltme isteğinin manevi tazminat bakımından kabulüne, Dairemiz ilamındaki onama bölümünün manevi tazminata münhasıran kaldırılmasına, hükmün manevi tazminat yönünden de bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Ne var ki bu husus,  ilk incelmede gözden kaçtığından, yerel mahkemenin manevi tazminat isteğinin reddine ilişkin kararı da onanmış olmakla davacının karar düzeltme isteğinin manevi tazminat bakımından kabulüne, Dairemiz ilamındaki onama bölümünün manevi tazminata münhasıran kaldırılmasına, hükmün manevi tazminat yönünden de bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440/I-4. maddesi gereğince davacının karar düzeltme isteğinin manevi  tazminat bakımından kabulüne, Dairemizin 5.6.2006 tarihli 2006/2544 – 8755 sayılı ilamının l. bendindeki onama kararının manevi tazminata münhasır olarak kaldırılmasına, Dairemiz ilamına 2. bentte gösterilen bozma sebebinden sonra gelmek üzere 3. bent olarak yukarıda 2. bentte gösterilen manevi tazminata ilişkin bozma sebebinin dahil edilmesine, yerel mahkeme hükmünün manevi tazminat yönünden de davacı kadın lehine  2. bentte gösterilen sebeple   BOZULMASINA, Dairemiz ilamının sonuç bölümüne “.. ve 3. bent” ibaresinin ilavesine,   davacının yukarıda 2. bentte dışında kalan   karar düzeltme isteğinin l. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, oyçokluğuyla karar verildi.   10.10.2006 sa

KARŞI OY

#Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddi düşüncesiyle sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/2995, Karar No: 2015/8353, Tarih: 16.03.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/2995 E.  ,  2015/8353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/348978

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık N.. Ç.. ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2014 gün ve 2014/117 E. 2014/103 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4235, Karar No: 2012/17941, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/4235 E.  ,  2012/17941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının ...'nin işçisi olduğunu belirterek husumet yokluğu sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Dava, ...'ye ihbar olunmuştur.

Mahkemece, davacının ...'nin çalışanı olduğu kabul edilerek davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, davacının ...'nin çalışanı olduğu değerlendirilerek davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmiş ise de, Dairemizin emsal kararlarında (2011/9721 esas, 2012/2927 karar) belirtildiği üzere, ... ile davalı ... Genel Müdürlüğü arasında kurulan asıl işveren-alt işveren ilişkisi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/7. maddesine aykırı olup, davacı işçinin başlangıçtan itibaren davalı ... Genel Müdürlüğünün işçisi olduğu kabul edilmelidir. Buna göre davanın doğru tarafa tevcih edildiği anlaşılmakla, belirtilen gerekçeyle davanın reddi hatalı olmuştur. Mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22473, Karar No: 2014/16981, Tarih: 10.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22473 E.  ,  2014/16981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/186873

Mahkemesi : Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21/02/2013

Numarası : 2011/317 - 2013/79

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ise, takdiri indirim ve para cezasına çevirme uygulamalarının yerinde olmadığına ve S... yetkililerinin de cezai sorumluluğu olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde, ölen ve tanık işçiler S.. K.. ve H.. Ö..'nün, Akse Sapağında bulunan TR ... Mevlana Kabin çıkışındaki 31,5 kV 06 elektrik enerji hattına yaklaşan ağaç dallarını budama işi yapmakla görevlendirilen ekip içerisinde yer aldığı, ekip elemanlarının, vardiya amiri olan R.. K..'den telefonla aldıkları bilgiye göre, ağaç budaması yapılacak hatta ait 71, 72 nolu Mevlana çıkış fiderinin kesicisini ve ayırıcısını açtığı, daha sonra Mevlana Kabinden 34 giriş fiderini de açarak, hattın enerjisini kestikleri, daha sonra ağaç budama işi yapmak üzere olay yerine geldikleri ancak geldikleri yer, Mevlana çıkış fiderinin beslediği hat olmayıp, başka bir hat olduğundan olay yerindeki hattın enerjili olduğu, ama ekip elemanlarının enerjisini kestikleri fiderin olay yerindeki hatta ait olduğunu zannettikleri ve ağaç budama işine başlamadan önce, hat iletkenlerinde indüksiyon gerilimi bulunabileceği düşüncesiyle ölenin ve S.. K..'ın sepetli aracın sepetine binerek hat iletenlerine 1 metre kalana kadar yaklaştıkları, V.. Ş..'in hattın indüksiyon gerilimini boşaltmak için hat üzerine tel parçası attığı, ancak bu hattın enerjisi kesik olmadığından, tel parçasının hat iletkenleri üzerine geldiğinde kısa devre sonucu şiddetli ark alevlerinin oluşmasıyla vinç sepetinde hat teline yakın duran V.. Ş.. ile onun arkasında duran S.. K..'ın ark alevine maruz kalmaları neticesi tanık Sertaç'ın yaralandığı, ölenin ise ağır yaralanarak hastanede tedavi görürken 03/01/2011 tarihinde vefat ettiği olayda,

Ölenin ve aynı ekipte yer aldığı diğer iki tanık işçinin, T.. Genel Müdürlüğü'nce Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 60. maddesi gereği Işıklar Eğitim Merkezi'nde gerçekleştirilen Elektrik Kuvvetli Akım Tesislerinde Çalışma İzni Eğitimini başarı ile bitirmesi nedeniyle 28/7/2009 tarihinde verilen ve 5 yıl süreyle geçerli olan “Özel Kuruluşlara M.. Elektrik Kuvvetli Akım Tesislerinde Yüksek Gerilim Altında Çalışma Belgesi” sahibi yetkili elektrik teknisyeni oldukları, ölene 22/7/2009-23/7/2009 tarihleri arası T.. Genel Müdürlüğü Performans Yönetimi Dairesi Başkanlığınca iş güvenliği eğitimi verildiğine ilişkin sertifikanın da dosya arasında yer aldığı, yine ölene kişisel iş güvenliği ve montaj malzemelerinin verildiğine dair ölenin ve sanıkların imzasını taşıyan 24/7/2009 tarihli teslim-tesellüm tutanağının da onaylı suretinin dosya arasında yer aldığı, dolayısıyla işlerinde tecrübeli elektrik teknisyenleri olduklarından yaptıkları işin tehlikesini, bu işleri yaparken uyulması gerekli iş güvenliği kurallarına bilecek durumda olan ölen ve ekip arkadaşlarının, olay günü bakım onarım yapacakları hattı doğru olarak tespit etmeleri, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü' nün 345, 347. maddelerine göre; çalışma yapılacak hava hatlarının her iki tarafı devreden çıkarıldıktan sonra gerilim kontrolü yapıp, gerilim olmadığı kanısına varıldıktan sonra topraklama-kısa devre aparatı kullanılarak direk üzerinde çalışma yapmaları, çalışmaya başlamadan önce mutlaka ekip aracında mevcut neon lambalı ıstaka ile gerilim kontrolü yapmaları gerekirken, çalışacakları hattın yanına geldiklerinde hattın enerjisiz olduğunu zannederek tedbir almak için hattın üzerine tel atıp yanlış, ilkel ve tehlikeli bir yolla kısa devre yaptırmak istemeleri, mesleki bilgi ve tecrübelerini bir yana atarak dikkatsiz, tedbirsiz, yanlış ve hatalı çalışma yapmaları ve vardiya amiri tanık R.. K..'nün telefon talimatıyla, olay yerindeki trafo binasındaki doğru enerji hatlarının enerjisinin kesilmesini sağladığı halde, enerjisini kestikleri hatta değil, enerjisi açık olan yakındaki başka yanlış bir enerji hattına yaklaşan dalları kesmeye çalışmaları nedeniyle, tümüyle kendi ağır hatalarıyla olaya sebep oldukları ve S..'ın elektrik arıza ve bakım işlerini ihaleyle alan şirketin sahibi olan sanık H.. G.. ve anılan şirkette koordinatör mühendis olarak görev yapan sanık G.. G..'in olaya etken kusurları bulunmadığı halde, hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar hakkındaki hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/7/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9309, Karar No: 2015/4983, Tarih: 26.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/9309 E.  ,  2015/4983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Cinsel taciz suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkı kenar başlıklı 6. maddesinin birinci fıkrasında;

''Medeni hak ve yükümlülüklerinin ya da kendisine isnat edilen herhangi bir suçun belirlenmesinde, herkes, yasayla kurulmuş bağımsız ve tarafsız bir yargı yeri tarafından, makul süre içerisinde, adil yargılanma ve aleni duruşma hakkına sahiptir. Hüküm aleni olarak açıklanır; ancak basın ve kamu duruşmanın tamamından ya da bir kısmından, bir demokratik toplumda, ahlak, kamu düzeni yahut milli güvenlik yararına, gençlerin çıkarlarının ya da tarafların özel yaşamının korunmasının bunu gerektirmesi hallerinde, ya da aleniyetin, adaletin gereklerine zarar verebileceği özel koşullar bulunması halinde, mahkemenin görüşüne göre kesin biçimde gerekli olduğu ölçüde, çıkartılabilir.''

2709 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın ''Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması'' kenar başlıklı 141. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında;

''Mahkemelerde duruşmalar herkese açıktır. Duruşmaların bir kısmının veya tamamının kapalı yapılmasına ancak genel ahlakın veya kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hallerde karar verilebilir.

Küçüklerin yargılanması hakkında kanunla özel hükümler konulur.''

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun;

''Duruşmaların açıklığı'' kenar başlıklı 182. maddesinde;

(1) Duruşma herkese açıktır.

(2) Genel ahlâkın veya kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hâllerde, duruşmanın bir kısmının veya tamamının kapalı yapılmasına mahkemece karar verilebilir.

(3) Duruşmanın kapalı yapılması konusundaki gerekçeli karar ile hüküm açık duruşmada açıklanır."

"Açıklığın kaldırılması" hakkında karar, kenar başlıklı 184. maddesinde;

"(1) 182 nci maddede gösterilen hâllerde, açıklığın kaldırılması istemine ilişkin olarak yapılacak duruşma, istem üzerine veya mahkemece uygun görülürse kapalı yapılır

"Zorunlu kapalılık" kenar başlıklı 185. maddesinde;

"(1) Sanık, onsekiz yaşını doldurmamış ise duruşma kapalı yapılır; hüküm de kapalı duruşmada açıklanır."

"Kapalılık kararının ve nedenlerinin yazılması" kenar başlıklı 186. maddesinde;

"(1) Açıklığın kaldırılması kararı, nedenleriyle birlikte tutanağa geçirilir."

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 04.12.2008 tarih ve 28617/03 Belashev-Rusya Kararında,

"Zorunlu kapalılık" kenar başlıklı 185. maddesinde;

"(1) Sanık, onsekiz yaşını doldurmamış ise duruşma kapalı yapılır; hüküm de kapalı duruşmada açıklanır."

"Kapalılık kararının ve nedenlerinin yazılması" kenar başlıklı 186. maddesinde;

"(1) Açıklığın kaldırılması kararı, nedenleriyle birlikte tutanağa geçirilir."

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 04.12.2008 tarih ve 28617/03 Belashev-Rusya Kararında,

"79. Mahkeme, duruşmaların açık yapılmasının Sözleşme’nin 6 (1). fıkrasının temel prensiplerinden biri olduğunu hatırlatır. Yargılamanın aleniyeti davanın taraflarım kamunun denetiminden uzak bir şekilde gizli adalet dağıtılmasına karşı korur; aynı zamanda mahkemelere olan güvenin sürdürülmesinin de vasıtalarından biridir. Duruşmalar ve genel olarak adalet dağıtımı, meşruiyetini açık yürütülmesinden alır. Aleniyet, adalet dağıtımını görülür kılmakla, demokratik toplumun temel ilkelerinden biri olan Sözleşmenin 6 (1). fıkrasındaki adil yargılama güvencesinin amacına katkıda bulunur. (Guatrin ve Diğerleri, & 42; ve Pretto ve Diğerleri, & 21). Olağan ceza yargılamasının -ki bu yargılama tehlikeli kişilerle de ilgili olabilir- yargılamaya katılanların güvenlik sorunu bulunsa da hemen hemen her zaman açık olarak yapılması beklenir. (Campelle ve Fell, & 87).

80. Açık duruşma yapma şartı istisnalara tabidir. Bu durum '... duruşmayı izleyenler ve basın mensuplan, ... adaletin zarar göreceği özel hallerde mahkemenin kesinlikle gerekli olduğunda inandığı ölçüde demokratik toplumda ... ulusal güvenlik amacıyla duruşmanın tamamından veya bir bölümünden çıkarılabilir' hükmünü içeren sözleşmenin 6 (1). fıkrasının metninden anlaşılmaktadır. Dolaysıyla Sözleşmenin 6. maddesine göre, örneğin bazen tanıkların güvenliğini veya mahremiyetini korumak veya adaletin gereği olarak bilgi ve fikirlerini serbestçe sunulmasını teşvik etmek amacıyla, Sözleşmenin 6. maddesi bakımından yargılamanın aleniyetini sınırlamak gerekli olabilir. (B. ve P.- Birleşik Krallık, & 37)" (Osman Doğru, Atilla Nalbant, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt, I, Ankara, 2012, s. 732)

Dosya kapsamına göre; 27.12.2012 tarihli duruşmada Dairemizin 21.06.2012 gün, 2011/4177 Esas, 2012/7097 Karar sayılı "CMK'nın 182/2. maddesi gereğince duruşmanın kapalı yapılmasına karar verilerek, yapılan yargılama neticesinde, kararın açık duruşmada açıklanması gerektiği gözetilmeden, kapalı duruşmada açıklanması suretiyle CMK'nın 182/3. maddesine aykırı davranılması" şeklindeki bozma ilamına uyulmasına karar verildiği hâlde, her ne kadar duruşmanın kapalı olmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 182/1. maddesi hükmüne göre kapalı yapılmasına karar verilmiş ise de, bu hallerde dahi duruşmanın bir parçası olan hükmün aleni verilmesi gerektiği gözetilmeksizin 26.09.2006 tarihinde duruşmanın kapalı yapılmasına dair karar kaldırılmadan hükmün yine kapalı duruşmada açıklanması suretiyle aleniyet kuralının ihlal edilmesi,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.