muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8770, Karar No: 2014/2679, Tarih: 03.03.2014

Ne var ki; davalı vekili, mahkemece yapılan yargılamada tapu kaydına, vergi kaydına ve emlak beyanına dayanmış ve fotokopilerini mahkemeye delil listesi olarak sunmuştur. Mahkemece, davalının dayandığı tapu kaydı ilk olumundan itibaren tüm gittileri getirtilerek ve revizyonları sorularak getirtilmek suretiyle yapılan keşifte uygulanmamıştır. Eksik araştırma ve uygulama ile hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; davalı tarafın dayandığı geldisi Şubat 1289 tarih 191 nolu Mayıs 1951 tarih 22 numaralı tapu kaydının ilk tesisi olan ...'dan sağlıklı bir tercümesi yaptırıldıktan sonra, tüm tedavüllerinin ve varsa kadastro sırasında revizyonlarının tapu müdürlüğünden ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden sorulması, bu şekilde ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri getirtildikten sonra, fen ve ziraat bilirkişi aracılığı ile yeniden yapılacak keşifte seçilecek yaşlı ve tarafsız mahalli bilirkişi aracılığı ile dayanılan tapu kaydı mevkii ve hudutları itibariyle uygulanması, bilinemeyen hudutların ayrıca, tanıklardan sorulması, tapu kaydının dava konusu taşınmaza uyduğunun kabulü halinde 3402 sayılı Kanunun 20/C maddesine göre tapu kaydı değişir sınırları içerdiğinden miktarına itibar edilmesi, tapu kaydının en son malikleri ile davalı arasındaki ırsi veya akdi illiyet bağının kurulması, dayanılan emlak ve vergi kaydının mevkii ve hudutları itibariyle uygulanması, komşu parsel tutanak örnekleri ile varsa dayanak kayıtlarının getirtilmesi ve uygulanması dava konusu taşınmaz yönünün bu kayıtlarda ne olarak okunduğunun saptanması, tapu kaydının uymadığının veya yüzölçümünden fazla olarak başka kadastro parsellerine revizyonu olduğunun ve tutanakların kesinleştiğinin saptanması halinde ise keşifte dinlenen ziraat ve orman bilirkişi raporunda taşınmazın haritasında yüksek oranda taşlık, kayalık ve çalılık nitelikte olduğu bildirildiğinden taşınmazın öncesi itibariyle varsa kısmen veya tamamen tarım yapılan ve yapılamayan bölümlerinin yüzölçüm olarak saptanması, bundan sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Kabule görede; çekişmeli taşınmazın tarla niteliği ile kadastro sırasında davalı gerçek kişi adına tesbit ve tescili yapılmıştır. Hazine çekişmeli taşınmazda zilyetlik koşullarının gerçek kişi yararına oluşmadığını ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescşilini talep etmiştir. Davacı Hazinenin taşınmazın niteliğinin değiştirilmesine ilşikin bir talebi yoktur. HMK'nun 26. maddesine göre hâkim tarafların talebiyle bağlıdır kuralı gereğince talebi aşacak biçimde taşınmaz niteliği değiştirerek karar verilemez. Kaldı ki, bu hususta nitelik değitirecek şekilde karar verebilmek için Hazinenin bu konudaki keşiften sonraki talebi ıslah ve tavzih yolu ile kendisinden sorulmalı bundan sonra istem doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Ayrıca; karardan önce 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden, yargılama giderleri cümlesinde olan 594,10.- TL nisbî karar harcının davalıya yükletilmesi de doğru değildir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırmaya bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairenin 01/07/2013 tarihli ve 2013/1146 E. 2013/7422 K. sayılı düzeltilerek onama kararının ortadan kaldırılmasına ve yerel mahkemenin 03.06.2011 gün ve 2010/657 E.- 2011/398 K. sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2910, Karar No: 2014/9171, Tarih: 20.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/2910 E.  ,  2014/9171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/142-2013/711

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ispat yükü kendisinde olan davalı işverenin işletmesel kararın ve uygulamasının hukuka uygunluğunun, davacı tarafında da feshin sendikal nedene dayalı yapıldığını kanıtlayamadıkları gerekçesi ile feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar fesihte sendikal neden kabul edilmeyerek işe başlatmama tazminatının alt sınırdan belirlenmesi nedeni ile davacı vekili, feshin işletme ve işyeri gereklerinden kaynaklandığı gerekçesi ile de davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

İşverence yapılan feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Sendikal tazminat 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin üçüncü fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, işin sevk ve dağıtımında, işçinin mesleki ilerlemesinde, işçinin ücret, ikramiye ve primlerinde, sosyal yardım ve disiplin hükümlerinde ve diğer hususlara ilişkin hükümlerin uygulanması veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayırım yapamayacağı kuralı getirilmiştir. Konuya dair bir başka güvence bahsi geçen maddenin beşinci fıkrasında öngörülmüş, işçilerin sendikaya üye olmaları veya olmamaları sebebiyle iş sözleşmelerinin feshedilemeyeceği, yine yasaya uygun sendikal faaliyetler sebebiyle işten çıkarılamayacakları ya da farklı uygulamaya tabi tutulamayacakları hükme bağlanmıştır.

İşverenin 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkralarına aykırı davranması halinde, işçinin bir yıldan az olmamak üzere sendikal tazminata hak kazanacağı hususu da Yasada ifadesini bulmuştur.

İşverenin 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkralarına aykırı davranması halinde, işçinin bir yıldan az olmamak üzere sendikal tazminata hak kazanacağı hususu da Yasada ifadesini bulmuştur.

2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinde 4773 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrasında, işçinin iş sözleşmesinin sendika üyeliği ya da sendikal faaliyetleri sebebiyle feshedilmesi halinde, doğrudan sendikal tazminat talep hakkının olmadığı açıklanmış, 4857 sayılı İş Kanununun iş güvencesine dair hükümlerinin uygulanacağı kuralı getirilmiştir. Fesih dışında kalan sendikal nedene dayanan ayrımcılık hallerinde ise, işçinin doğrudan sendikal tazminat davası açma hakkı bulunmaktadır.

4773 sayılı Yasa ile sözü edilen maddeye eklenen yedinci fıkrada ise, iş güvencesi hükümlerinin uygulaması dışında kalan hallerde ve feshe bağlı tazminat istekleriyle sınırlı olmak üzere ispat yükünün işverene ait olduğu öngörülmüştür. Bu durumda sendikal nedenle fesih iddiasıyla açılan feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iade davasında ispat yükü, önceden olduğu gibi işçi üzerindedir. Ancak, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayan bir işçinin açmış olduğu sendikal tazminat isteklerini içeren bir davada, aksinin ispatı işverene aittir.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Somut olayda, Mahkemece davacının iş akdinin sendikal nedenle fesih iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmiş ise de, bu kararın yukarıdaki Dairemiz ilkeleri doğrultusunda yeterli bir araştırma yapılmaksızın, eksik incelemeye dayalı olarak verildiği görülmüştür. Hernekadar işverenin savunması dikkate alınarak yapılan işletmesel karara ilişkin Mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun ise de, ispat yükü altında olan işçinin sendikal tazminat talebinin, davalı işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlar araştırılıp irdelenmeksizin karara bağlandığı anlaşılmıştır. Belirtilen sebeplerle Mahkemece eksik araştırma ve incelmeye dayalı olarak sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7740, Karar No: 2011/8265, Tarih: 21.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/7740 E.  ,  2011/8265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Talep, kesinleşen Ümraniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.10.2009 karar tarihli 2009/70-459 E.K sayılı yetkisizlik kararı ile, yine kesinleşen Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.11.2010 karar tarihli 2010/45-380 E.K sayılı yetkisizlik kararları arasındaki olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesine ilişkin merci tayini istemine ilişkin bulunmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 17. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 21.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6606, Karar No: 2013/10888, Tarih: 09.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6606 E.  ,  2013/10888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 51, 52/2. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında katılan ...'un “müşteki” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

14.01.2010 tarihli haciz tutanağı ile kendisine muhafaza için bırakılan eşyaları başka bir adrese taşıdığını iddia eden sanığın savunması doğrultusunda yapılan araştırma sonucunda düzenlenen 04.05.2012 tarihli kolluk tutanağına göre sanığın yeni taşındığı işyerinin kapalı olması nedeniyle mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu bozulmasına veya kaybolmasına neden olup olmadığının tespit edilemediği gözetilmeden, bu hususların kesin olarak belirlenmesinden sonra sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2086, Karar No: 2020/1272, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2086 E.  ,  2020/1272 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10012, Karar No: 2023/618, Tarih: 15.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10012 E.  ,  2023/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak yeniden karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, müvekkiline karşı hakaret içerikli ve aşağılayıcı söylemlerde bulunduğunu, kızlarının gözleri önünde müvekkilinin burnunu kırdığını, çok kez bayıltana kadar dövdüğünü, çocukların ve eşinin ihtiyaçlarıyla da ilgilenmediğini, müvekkilinin sürekli kendi ve çocuklarının ihtiyaçları için kız kardeşinden yardım istediğini, geçimini sağlamak için ev temizliklerinde, çocuk bakımında, okul kantininde, fabrikalarda olmak üzere farklı işlerde çalıştığını, müvekkilinin kirada oturduğunu, geçim sıkıntısı çektiğini beyanla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı gerekçesi ile tarafların boşanmalarına, müşterek çocukları Aslı için aylık 500,00 TL tedbir-iştirak nafakasına, müvekkili için her ay 600,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 60.000,00 TL maddî, 60.000,00 TL manevî tazminata, 10.000,00 TL altın alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalı taraftan alınarak müvekkiline ödenmesine, müşterek çocukların velâyetlerinin davacı anneye verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı kadın, 08.03.2019 tarihli dilekçe ile açmış olduğu boşanma davasından feragat ettiğini beyan etmiştir.

3. Davacı kadın 11.03.2019 tarihli dilekçesi ile, 07.03.2019 tarihinde davalı tarafın baskı, korku ve tehditleri sonucu eline tutuşturulan ve mahiyetinin hüküm ve sonuçlarının ne olduğunu bilmediği dilekçesinin işleme alınmamasını, davasını geri alması ya da davayı geri çekmek gibi bir iradesinin söz konusu olmadığını beyanla yargılamaya devam edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili davaya cevap dilekçesinde, davacının iddialarının asılsız olduğunu ve gerçeği yansıtmadığını, davacının eşine saygı göstermediğini, diğer kişiler yanında küçük düşürdüğünü, abartılı harcama yaptığını, müşterek konutu davacının terk ettiğini beyanla, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
Yargıtay — Esas No: 2016/13608, Karar No: 2017/662, Tarih: 26.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13608 E.  ,  2017/662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

Mahkemece taşınmazın tesciline karar verildiği halde sehven bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ikinci bendinden (ilişkin daha önce karar verildiği ve kararın yasa gereği kesin olduğundan BU KONUDA KARAR VERİLMESİNE YENİDEN YER OLMAMASINA) kelimelerinin çıkarılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6753, Karar No: 2014/3635, Tarih: 14.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/6753 E.  ,  2014/3635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 9 - 2011/159958

Mahkemesi : Niksar Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 10/11/2010

Numarası : 2010/22 - 2010/263

Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay tarihinde 2006 doğumlu olan ölenin arkadaşı ile birlikte gündüz vakti, meskun mahalde evlerinden 115 metre ileride Devlet Su İşleri tarafından yapılmış olup 1995 tarihli Bakanlık oluru ile işletme bakım ve onarım işlerinin Kelkit Sulama Birliği'ne devredildiği ve Kelkit Sulama Birliği tarafından kullanılan su kanalının üzerine inşa edilmiş bulunan 1,30 metre genişliğindeki ve 7,40 metre uzunluğundaki beton yapının üzerinde arkadaşı ile birlikte bisikletli olarak oynadığı sırada, sulama kanalına düşmesi ve ölümüyle sonuçlanan olayda; her ne kadar Kelkit Sulama Birliği Başkanı olan sanık H.. Ö.. ile birlik müdürü sanık A.. Ü..'ün mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de; ölenin düştüğü beton yapı niteliğindeki köprünün üzerinde ve etrafında engel veya korkuluk ile uyarı ve ikaz işareti bulunmamakla birlikte, dosyada mevcut Kelkit Sulama Birliği Tüzüğü incelendiğinde, Kelkit Sulama Birliğinin tüzel kişilik olarak sulama tesislerinin işletilmesi ve bakımının yanı sıra mevcut tesislerin rehabilitasyonu ve modernizasyonuna yönelik çalışmalar yapmak ile görevli olduğu, sanık H.. Ö..'ın tüzel kişiliğin temsilcisi olarak birliğin taşınır ve taşınmaz mallarını idare etmekten, sanık A.. Ü..'ün ise birlik müdürü olarak birliğin sorumluluğundaki sulama tesislerinin teknik gereklilikler göz önüne alınarak rasyonel bir şekilde işletilmesinden sorumlu olduğu, geniş bir alanı kaplayan sulama kanalının üzerinde benzer şekilde birden çok köprünün bulunabileceği, köyün ortak kullanımına tahsis edilmiş bulunan ve geniş bir alanı kaplayan sulama kanalları üzerindeki kanallarda ve köprüler üzerinde çocuk ve diğer canlıların girmesini önleyecek şekilde önlem alınması ve fiziki engeller ile koruyucu güvenlik tertibatının sağlanması yönünden sanıkların alabileceği tedbir ve yüklenecek kusur bulunmadığı gözetilmeden sanıklara kusur yükleyen isabetsiz bilirkişi raporlarına itibarla beraatleri yerine hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi;

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında hükmedilen sonuç adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksitlendirme maddesi olarak TCK nın 52/4. maddesi yerine TCK nın 52/2. maddesinin gösterilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26421, Karar No: 2013/8135, Tarih: 01.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/26421 E.  ,  2013/8135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 50, 52maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin “01/08/2007” tarihi olduğu gözetilmeksizin gerekçeli karar başlığında “14/05/2009” şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanık tarafından, 01/08/2007 tarihli dilekçe ile 2007 yılında kiraladığı ve “Kumrucu ....” adı altında işlettiği, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 15/01/19997 tarih ve 6445 sayılı kararı ile tescilli dava konusu taşınmazın bu niteliğini bilmeden bir kısım uygulamalarda bulunduğunun Kurula bildirmesi üzerine, Kurul görevlileri tarafından yerinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen 03/08/2007 tarihli rapor ile yapının ön cephesinde, zemin kattaki kolonların üzerindeki fayansların kaldırılıp plastik pano ve zemin kat tabanının granit taş malzeme ile kaplandığı, binanın içerisinin ve dış cephesinin plastik boya ile boyandığı, yapının kuzey cephesinde bulunan ve herhangi bir özellik arz etmeyen demir kapının kaldırılıp yerine tek parça cam kapı yerleştirildiği, üst kat penceresi üzerinde bulunan alçı süslemelerin üzerinin yıldız rengi boya ile boyandığı, bina zemin katındaki yemek bölmesinin üzerinin ahşap strüktürlü örtü sistemi ile kapatıldığı, bu uygulamaların kaldırılması ve orijinaline uygun hale getirilmesi gerektiği hususlarının belirtildiği, Aydın Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 14/08/2007 tarih ve 1065 sayılı kararı ile izinsiz uygulamaların kaldırılması hususunda sanığa süre verildiği, Kurul görevlileri tarafından düzenlenen 12/05/2009 tarihli rapor ile yerinde yapılan incelemede Kurul tarafından kaldırılması istenilen uygulamaların kaldırılmadığının belirlendiği, mahkemece icra edilen keşfe katılan tarafsız arkeolog bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, Kurulun uyarısı üzerine taşınmazın batı cephesindeki dikey tabelaların kaldırılıp, altındaki dikdörtgen şekilli sıva panolarının ortaya çıkarılmasının ve 1. katta ( bir tanesi hariç) diğer pencere kenarlıklarının beyaza boyanmasının olumlu olduğunun, ancak terasın batı kısmında korkuluklara demir direkler yerleştirilip üst örtünün devam ettirilmesinin olumsuz olduğunun belirlendiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanık tarafından izinsiz uygulamaların kaldırıldığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;