muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3101, Karar No: 2012/4041, Tarih: 07.05.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/3101 E.  ,  2012/4041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 168 ada 65, 66, 67, 69, 70, 169 ada 1, 5, ve 7 parsel sayılı 34905.70, 69904.60, 89999.93, 53016.66, 10663.23, 31342.20, 44914.86, 37704.83 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 168 ada 65, 66, 67, 169 ada 1, 5 ve 7 sayılı parseller ifraz, taksim, irsen intikal, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 168 ada 65 ve 168 ada 7 sayılı parseller ... ve arkadaşları, 168 ada 66 sayılı parsel ... ve arkadaşları, 168 ada 67 ve 169 ada 5 sayılı parseller ... ve arkadaşları, 169 ada 1 sayılı parsel ... ve arkadaşları adına, 168 ada 69 ve 70 sayılı parseller aynı vergi kaydı kapsamında kalmasına rağmen işlenmeyip terk edilmesi nedeniyle taşlık ve çalılık vasfıyla ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde 128 ada 65, 66, 67, 169 ada 1, 5 ve 7 sayılı parseller hakkında taşınmazların taşlık, kayalık, çalılık vasfında devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına, davacı ... ... ve arkadaşları ile ... ve ... ve ..., 168 ada 69 sayılı parsel hakkında irsen intikal, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, ... ve ... 168 ada 70 sayılı parsel hakkında taksim, irsen intikal, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı Hazinenin davasının kabulüne, diğer davacıların davasının reddine ve çekişme konusu 68 ada 65, 66, 67, 69, 70; 169 ada 1, 5, ve 7 sayılı parsellerin ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı-karşı davalı ... ... mirasçısı ... ..., bir kısım davalılar vekili, davalı ... mirasçıları, ... mirasçısı ... ..., ... ..., ... ve ..., davalı ... ... mirasçısı ... ..., ... ..., ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemenin gerekçeli kararının davacı-karşı davalı ... ...'e 17.12.2003 tarihinde bir kısım davalılar vekili Av....'e 12.12.2003 tarihinde ve davalı ... vekiline 12.12.2003 tarihinde tebliğ edildiği, buna karşılık ... ...'in mirasçısı ... ...'in kararı 12.05.2009 tarihinde Av. ...'ün 06.07.2005 tarihinde ve ... mirasçıları Havana ... ve arkadaşlarının 07.07.2005 tarihinde temyiz ettiği, buna göre hükmü temyiz eden bu şahıslara kararın tebliğ edildiği tarihler ile temyiz tarihleri arasında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/1. maddesinde öngörülen temyiz süresinin geçtiği belirlenmiş olduğuna göre Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 1.6.l990 tarih l989/3 Esas ve l990/4 sayılı Kararı ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4. maddesi gereğince temyiz istemlerinin süre yönünden REDDİNE,

2- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ... ... mirasçıları ile ... mirasçılarının yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4921, Karar No: 2014/6784, Tarih: 26.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/4921 E.  ,  2014/6784 K.**

* KİRA BEDELİNİN TESPİTİ

* GÖREVLİ MAHKEME

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 248

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 299

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, son dönem kira bedelinin aylık 50 TL olarak ödendiğini belirterek dava tarihinden itibaren aylık kira bedelinin 350 TL olarak tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında düzenlenen 31/12/1987 başlangıç tarihli 31.08.1988 bitiş tarihli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda kiralananın gayri musakkaf nitelikte olduğu belirtilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 13.05.1994 gün ve 1994/3-174-336 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, dava konusu taşınmazın niteliği, olayda Borçlar Kanunu'nun adi kiraya ilişkin hükümlerinin mi yoksa konut ve çatılı iş yeri kiralarına ilişkin hükümlerinin mi uygulanacağı yönünden önem taşımaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki; kira parası, Borçlar Kanunu'nun 248. (TBK 299) maddesinde yer alan, kira akdinin esaslı unsurlarındandır. Yine, kiralanan taşınmazın, niteliği itibarı ile 6570 sayılı Yasanın uygulama alanı içinde bulunması durumunda (TBK konut ve çatılı işyeri kirası) aslolan, kira müddetinin sonunda da kira akdinin devam etmesidir. Ancak, kira parasına ilişkin olarak, tarafların ihtilafa düşmeleri halinde sözleşmede doğan bu boşluk, 18/11/1964 tarih 2/4 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararı uyarınca hakim tarafından doldurulur. Borçlar Kanununa tabi olan yerlerde ise, akit kural olarak sözleşmede öngörülen süre hitamında sona erer ve mecurun kira parası hakkında taraflar arasında anlaşmazlık bulunması durumunda kira akdinin asli unsurlarından olan kira bedeli konusundaki uyuşmazlık nedeniyle artık devam eden bir kira sözleşmesinin varlığından sözedilemez. Ortada devam ettiğinden söz edilebilecek bir kira akdi bulunmadığına göre musakkaf olmayan kiralananlara yönelik açılan kira tespit davasında görev genel kurala göre belirlenir.

Yapılan keşif sonucu mahkemece taşınmazın konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olmadığı belirlendiği halde Hukuk Genel Kurulunun ilgili kararında da belirtildiği üzere ecrimisil saptanması gerektiği gözetilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Yapılan keşif sonucu mahkemece taşınmazın konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olmadığı belirlendiği halde Hukuk Genel Kurulunun ilgili kararında da belirtildiği üzere ecrimisil saptanması gerektiği gözetilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1433, Karar No: 2010/7967, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1433 E.  ,  2010/7967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 10 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24589, Karar No: 2014/19989, Tarih: 08.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/24589 E.  ,  2014/19989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/62035

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2012/821 (E) ve 2012/821 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlünün "memnu hakların iadesi talebi" üzerine mahkemece sanığın kısıtlanmış hakkı bulunmadığından talebi ile ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın 5352 Sayılı Adli Sicil Kanununun 13/A-5.maddesi gereğince kararın temyiz edilebilir nitelikte olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükümlü, Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesine verdiği 29.11.2012 tarihli dilekçesinde, Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesinin 23.03.1995 tarih ve 1995/185 esas, 1995/580 karar ile hükmedilen ceza nedeni ile memnu haklarının iadesini talep etmiştir.

Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesinin 23.03.1995 tarih ve 1995/185 esas, 1995/580 kararın incelenmesinde sanık S.. A..'un hırsızlık suçundan 765 Sayılı TCK'nın 491/ilk ve 522/1. maddeleri gereğince 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen cezanın 647 Sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, kararın 11.09.1995 tarihinde kesinleştiği ve bilahare adli sicil kaydından silindiği ancak arşiv kaydında yer aldığı görülmüştür.

Yasaklanmış hakların geri verilmesi, belli bir suç veya cezaya mahkumiyete bağlı olarak gerek Ceza Kanununda gerekse diğer Kanunlarda öngörülen çeşitli hak yoksunluklarının giderilmesini sağlayan hukuki bir düzenlemedir. 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 121 ve 124 maddeleri ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 416 ve 420. maddelerinde düzenlenen “yasaklanmış hakların geri verilmesi” kurumuna ne 5237 sayılı TCK, ne de 5271 sayılı CMK’da yer verilmemiş, ancak daha sonra 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren ve 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 38. maddesiyle 5352 sayılı Adli Sicil Kanununa 13/A maddesi eklenmek suretiyle tekrar düzenlenmiştir. Bu düzenlemede amaçlanan, ceza mahkumiyetinden doğan müebbet hak yoksunluklarının giderilmesini sağlamaktır.

5352 sayılı Adli Sicil Kanununa eklenen 13/A maddesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması gerektiği belirtilmektedir.

Yasaklanmış hakların geri verilmesinin ilk koşulu, mahkum olunan “cezanın” infaz edilmiş olmasıdır. İnfazın tamamlanmış olması ile ifade edilmek istenen husus cezanın tamamıyla yerine getirilmiş olmasıdır. Dolayısıyla hapis cezasında süre, koşullu salıverme (şartla tahliye) değil, bihakkın (tamamıyla) salıverilme tarihinden itibaren başlayacaktır.

Yasaklanmış hakların geri verilmesinin ilk koşulu, mahkum olunan “cezanın” infaz edilmiş olmasıdır. İnfazın tamamlanmış olması ile ifade edilmek istenen husus cezanın tamamıyla yerine getirilmiş olmasıdır. Dolayısıyla hapis cezasında süre, koşullu salıverme (şartla tahliye) değil, bihakkın (tamamıyla) salıverilme tarihinden itibaren başlayacaktır.

Yasaklanmış hakların geri verilmesinin ikinci koşulu ise, kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerektiğidir.

Bu açıklamalara göre hükümlünün ister Türk Ceza Kanunun'dan ister özel bir kanundan kaynaklansın “memnu hakların iadesi”yoluyla gerek bir mahkumiyetin sonucu ve gerekse ceza şeklinde hükmedilen her nevi ehliyetsizliklerinin bertaraf edilip edilmeyeceği konusunda bir karar verilmesi gerekirken sanığın kısıtlanmış hakkı bulunmadığından bahisle talebi ile ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 08/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10476, Karar No: 2013/6509, Tarih: 30.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/10476 E.  ,  2013/6509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma ve propagandasını yapma

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 43, 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet (8 kez)

2- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 43, 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3 kez)

3- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62, 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2 kez)

4- Sanık ... hakkında;

TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanıklar müdafii ve Cumhuriyet savcısı

Sanıklar ..., ... ve ... yönünden duruşmasız, sanık ... hakkında ise duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin incelemede;

PKK/KONGRA-GEL terör örgütünü bir devlet sistemi gibi yapılandırmayı hedefleyip birimlerini ve üyelerini sistematik bir yapıya kavuşturmayı amaçlayan, silahlı terör örgütü PKK'nın gençlik yapılanmaları YDG (Yurtsever Demokratik Gençlik) ve YDGM (Yurtsever Demokratik Gençlik Meclisi)'yi de içinde barındıran, PKK ile ideolojik, ahlaki, felsefi, örgütsel bağlantısı bulunan ve Dairemizin 28.12.2011 tarih 2011/10371-30790 sayılı kararı ile silahlı terör örgütü kabul edilen KCK (Koma Civaken Kürdistan)'nın faaliyetleri kapsamında düzenlenen etkinlik ve eylemlere katılma, müzahir kitlenin anılan eylemlere katılması için çalışma, eylemlere katılımı ve eylem yerlerine ulaşımı koordine ve organize etme, örgütün propagandasını yapma, örgüt mensubu iken ölen ya da öldürülen şahısların cenazelerini ve sanık veya hükümlü sıfatıyla ceza evinde bulunan örgüt mensuplarını örgütsel bağlılık içinde sahiplenme ve bu kapsamda gerçekleştirilen eylemlerin örgütle bağlantılı medyada yer almasını sağlama şeklinde kanıtlanan eylemleri nedeniyle sanıkların PKK-KCK silahlı terör örgütü üyesi olduklarına ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiinin temyiz dilekçeleri ile ayrıca sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyizlere gelince;

Sanıklara yüklenen suçların tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın aynı Kanunun geçici 2. maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü veren mahkemeye gönderilmesine, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

30.04.2013 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda, duruşmada sanık ...'ün savunmasını yapmış bulunan Av. ...'in yüzüne karşı 08.05.2013 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2013/7083, Karar No: 2014/13607, Tarih: 11.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/7083 E.  ,  2014/13607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/02/2013

NUMARASI : 2011/197-2013/100

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/02/2013 tarih ve 2011/197-2013/100 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02.09.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. A.. S.. ile davalı vekili Av. A.. A.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi . . tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının, müvekkilinin dava dışı F. Havacılık A.Ş.'deki hisselerinin 300.000 USD karşılığı satışı konusunda anlaştıklarını, devir nedeniyle davalının 200.000 USD borcu bulunduğunu ileri sürerek, 200.000 USD karşılığı 310.000 TL'nin ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hisse devir sözleşmesi ile devir bedeli 252.000 TL olarak belirlenmiş olup davacının devir bedelini haricen ve nakten aldığını, bu hususta bir alacağı kalmadığı yönünde müvekkilini ibra ettiğini, hata, hile, gabin ve ikrah iddiası halinde sözleşmeden bir yıllık hak düşürücü süre içinde dönülmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre, dosya kapsamında bulunan belgelerden tarafların ne miktar için anlaştıkları, bunun ne kadarının ödenmediği hususlarının net şekilde anlaşılamadığı, devredilen hisseler nedeniyle davacının davalıdan alacaklı olduğu sonucuna ulaşılamadığı, ayrıca davacının davalıyı ibra ettiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre, dosya kapsamında bulunan belgelerden tarafların ne miktar için anlaştıkları, bunun ne kadarının ödenmediği hususlarının net şekilde anlaşılamadığı, devredilen hisseler nedeniyle davacının davalıdan alacaklı olduğu sonucuna ulaşılamadığı, ayrıca davacının davalıyı ibra ettiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hisse satışından kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık hisselerin satış bedelinin ne olduğu ve tamamının ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır. Davacı taraf hisselerin değerinin 300.000 USD olup bunun 200.000 USD'lik kısmının kendisine ödenmediğini iddia ederken, davalı taraf devir için kararlaştırılan 252.000 TL'nin tamamının devir esnasında ödendiğini ve davacının hisse satış sözleşmesinde geçen beyanlar ile kendisini ibra ettiğini savunmaktadır. Taraflar arasında düzenlenen 11.08.2008 tarihli anonim şirket hisse devri sözleşmesinde devir bedelinin haricen ve nakten alındığı ve bu konuda bir alacak kalmadığı belirtilmekte ise de, davalının 23.01.2009 tarihinde 60.000 USD, 26.01.2009 tarihinde 40.000 USD olmak üzere toplam 100.000 USD'yi hisse alımı karşılığı davacının hesabına havale ettiği konusunda bir çekişme bulunmamaktadır. Mahkemece, tarafların ne miktar için anlaştıkları ve bunun ne kadarının ödenmediği hususlarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, dava dışı Ş. .'a yapılan 17.09.2008 tarihli havale işlemine ilişkin dekontta "M.. E..'in F. Havacılık A.Ş.'deki hisselerinin alımı karşılığı" ibaresi yer almakta olup, bu dekontun bizzat davalının elinden çıktığı, ayrıca davacı tarafından delil olarak gösterilen Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/159 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucu, devir tarihinde davacının ortağı olduğu şirkette müdür olarak görev yapan sanık Ş. A.'ın M.. E.. adına aldığı 200.000 USD'yi M.. E..'e ödemeyerek hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçunu işlediğinden bahisle cezalandırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, havale dekontu altında bizzat davalı tarafından yapılan bir açıklama yer almasının etkisi tartışılmadığı gibi yukarıda bahsedilen ceza kararının kesinleşip kesinleşmediği de araştırılmadığından eksik inceleme sonucu hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.