muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16259, Karar No: 2013/20983, Tarih: 20.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/16259 E.  ,  2013/20983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 49. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.06.2013 tarih ve 2012/277-2013/170 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Tuana Ulus. Taş. Narenciye Amb. İnş. Taah. Tur. İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İran'da faaliyet gösteren bir firmaya toz boya satışı için 65.000 Euro bedelle, teslim yeri İran olmak üzere anlaşma yaptığını, malların nakliyesi için de davalı Güler Ulus. Nak. Tur. Gıda Toprak Mah. Taah. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile anlaşarak taşıma bedeli olarak 6.600,00 USD ödediğini, ancak taşımayı yapan aracın diğer davalıya ait olduğunu öğrendiğini, aracın İran gümrüğünden geçişine izin verilmemesi üzerine taşıyanın yükü başka bir araca tahliye ettiğini, araçta soğutma özelliği bulunmaması nedeniyle malın yüksek sıcaklığa maruz kalarak geri dönülemez şekilde hasara uğradığını, alıcının da malı teslim almadığını ve bedelini ödemeyeceğini bildirdiğini, her iki davalının gereken özeni göstermemesi nedeniyle yükün hasarlandığını ileri sürerek, 65.000 Euro ve 6.600 USD'nin fiili ödeme gününden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Güler Ulus. Nak. Tur. Gıda Toprak Mah. Taah. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, taşıma işini davacı taraftan almadığını, işi veren tarafın, taşımanın İran sınır kapısına kadar gerçekleştirileceğini belirttiğini, müvekkilinin CMR sigortası olduğunu, hasarı sigorta şirketinin karşılayacağını, ancak müvekkilinin malı hasarsız teslim ettiğine dair CMR belgesinde malı teslim alan tarafın imzasının bulunduğunu, malın bozulmasında müvekkilinin bir kusurunun olmadığını, müvekkilinin beyanla taşıma yapıp, malları alıcı adına hareket eden şahıslara teslim ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Tuana Ulus. Taş. Narenciye Amb. İnş. Taah. Tur. İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, yetki ve husumet itirazında bulunmuş, müvekkilinin malların bozulmasında herhangi bir kusuru bulunmadığını, ithalatçı firmanın malı hasarsız aldığına dair CMR senedini imzaladığını ve malı boşalttığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Tuana Ulus. Taş. Narenciye Amb. İnş. Taah. Tur. İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, yetki ve husumet itirazında bulunmuş, müvekkilinin malların bozulmasında herhangi bir kusuru bulunmadığını, ithalatçı firmanın malı hasarsız aldığına dair CMR senedini imzaladığını ve malı boşalttığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, gerek genel yetkiyi düzenleyen HMK'nın 6.maddesi ve gerekse sözleşmelerle ilgili aynı Kanun'un 10.maddesi uyarınca ifa yeri itibariyle mahkemenin yetkili olmadığı, davalıların yerleşim yerlerinin İstanbul olmadığı, yetki itirazında bulunan davalı Tuana Ulus. Taş. Narenciye Amb. İnş. Taah. Tur. İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti.'nin yerleşim yerinin Kadıköy İlçesi olup, buna göre yetkili mahkemenin İstanbul Anadolu Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Tuana Ulus. Taş. Narenciye Amb. İnş. Taah. Tur. İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Tuana Ulus. Taş. Narenciye Amb. İnş. Taah. Tur. İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Tuana Ulus. Taş. Narenciye Amb. İnş. Taah. Tur. İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8056, Karar No: 2018/14755, Tarih: 07.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/8056 E.  ,  2018/14755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : YÖNETİM KURULU KARARININ İPTALİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 12. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına ve özellikle sendika disiplin yönetmeliğinin 12. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “Genel Disiplin Kurulunca sendikanın şube ve il yönetim kurullarında yönetici sıfatıyla görev yapanlar ve yedek üyeleri ile Sendika zorunlu organlarında görev üstlenenlerden haklarında üyelikten çıkarma cezası teklif edilenler Genel Disiplin Kurulunun buna ilişkin teklifinin Genel Yönetim Kurulu'na bildirmesini takip eden günden ilk yapılacak olan genel kurula kadar, Genel Yönetim Kurulu kararı ile görevlerinden el çektirilir” düzenlemesinin, kesinleşmiş disiplin cezası olmamasına karşın süresi belirli olmayan şekilde görevden uzaklaştırma öngörmesi sebebiyle demokratik esaslara aykırı olup uygulanamaz nitelikte olduğunun; ayrıca her ne kadar İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında merkez yönetim kurulunun 114 sayılı kararının tümünün iptaline karar verildiği belirtilmiş ise de esasen sadece davacı ile ilgili kısmı yönünden iptaline karar verildiğinin anlaşılmasına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, 07.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5081, Karar No: 2014/7945, Tarih: 17.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/5081 E.  ,  2014/7945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/236-2014/93

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı ve davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. H.. K.. ve davalı vekili Av. A.. M.. geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, mükerrer olarak ödenen kira parasının istirdadına yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm yasal süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, mükerrer olarak ödenen kira parasının istirdadına yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm yasal süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.01.2008 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira parası net 5.500 TL olarak belirlenmiştir. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 7. maddesinde, her kira yılının sonunda kira artışlarının İTO'nun yıllık TEFE- TÜFE ortalamasına on puan daha eklenmek suretiyle bulunan oran üzerinden yapılacağının ve sözleşmenin genel şartlar bölümü 9. maddesinde de, bir aya ait kira parasının ödenmemesi halinde diğer aylara ait kira alacaklarının da muaccel olacağı kararlaştırılmıştır. Davalı kiraya veren tarafından davacı kiracı aleyhine Kadıköy 5. İcra Müdürlüğü'nün 2011 / 4754 sayılı dosyasında 28.02.2011 tarihinde başlatılan icra takibi ile eksik ödenen Ocak- Şubat 2011 ayları kirası ile sözleşme gereğince dönem sonuna kadar muaccel hale gelen on aylık kira parası 95.480 TL'nin tahsili talep edilmiştir. Takibe yasal süresi içinde kısmen itiraz eden davacı kiracı Ocak- Şubat 2011 ayları kira farkını 3.500 TL olarak 30.03.2011 tarihinde icra dosyasına yatırmıştır. Davalı ise itirazın kaldırılması yönünden Kadıköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012 / 349 Esas sayılı dosyasında dava açmış, mahkemece yapılan yargılama sonucu Dairemizin de bozma ilamı üzerine itirazın 84.711 TL üzerinden kaldırılmasına, tahsilde tekerrür teşkil etmemesi bakımından daha sonra yapılan ödemelerin icra müdürlüğünce dikkate alınmasına karar verilmiştir. Karar temyiz edilmeksizin 23.10.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Bu süre zarfında davacı kiracı da davalının banka hesaplarına Ocak -Aralık 2011 arası aylar kirası olarak toplam 87.780 TL yatırmıştır. Takip sürecinde icra müdürlüğünce 28.09.2011 tarihi itibariyle fer'ileriyle birlikte 147.717.32 TL'ye ulaşan borcun ödenmesi konusunda davacıya muhtıra çıkarılmıştır. Bunun üzerine davacı kiracı da, davacının banka hesaplarına yapmış olduğu kira ödemelerinin mahsubunu talep etmiş ise de bir sonuç alamamıştır. Bu nedenle davacı tarafından davalı aleyhine 12.11.2012 tarihinde başlatılan ve işbu davanın dayanağını oluşturan

Müdürlüğü'nün 2012 / 21750 sayılı dosyası ile 01.01.2011 – 31.12.2011 tarihleri arasında mükerrer olarak ödenen kira parasının tahsilini talep etmiştir. Bu takibe yasal süresi içinde itiraz eden davalı ise yapılan ödemelerin tamamının kira bedelinin karşılığı olup, mükerrer bir ödemenin söz konusu olmadığını, davacıya bir borcunun bulunmadığını belirtmiş, takip ve dava tarihinden sonra da, 06.05.2013 tarihinde kendisinin başlattığı icra dosyasına müracaat ederek davacı tarafından 87.780 TL yatırıldığını beyanla, bu miktar üzerinden haricen tahsil harcının alınmasını talep etmiştir. Yaşanan bu süreç nedeniyle uyuşmazlığa ilişkin olarak alınan bilirkişi raporunda icra müdürlüğünün kapak hesabında davacının yapmış olduğu ödemenin gösterilmiş olması ve mükerrer ödeme bulunmaması nedeniyle davacının bir alacağının olmadığı belirtilmiştir. Mahkeme de bilirkişi raporu çerçevesinde davanın reddine karar vermiştir. Bununla birlikte davacının 2011 yılı içinde takip konusu edilen aylar kirası ait olduğu ay içinde kısmen de olsa ödenmiş, bu ödemeler davalı tarafından ancak hakkında icra takibi yapılmasından sonra harici ödeme olarak icra dosyasına bildirilmiştir. Bu durum icra dosyasında gereksiz faiz işlemesine yol açtığı gibi, davalı tarafından yapılan ödemeler hakkında yapılan icra takibinden ve açılan işbu davadan önce icra dosyasına bildirilmediğinden ve kira borcu icra dosyası üzerinden cebren tahsil edileceğinden süreç içinde davacının yapmış olduğu ödemeler mükerrer ödeme niteliğindedir. O halde mahkemece davacı tarafından yapılan kira ödemelerinin icra dosyasına geç bildirilmesinden dolayı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 100. (Mülga 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 84.) maddesine göre davacı zararının olup olmadığının konusunda uzman bilirkişi marifeti ile tespit ettirilerek, böyle bir zararın varlığının saptanması halinde, bu miktar üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8986, Karar No: 2023/2370, Tarih: 05.04.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/8986 E.  ,  2023/2370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayetten dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi ipotek veren vekili dilekçesinde; ipotek veren aleyhinde başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takipte (ör 6) kefaleti yönünden TBK'nın 583. maddesindeki şartların sağlanmadığı, bu nedenle kefaletin geçersiz olduğu, ipotek veren hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapılamayacağı, ayrıca takip talebi ve icra emrinde de sadece ipotek limiti kadar sorumlu olduğunun açıkça belirtilmediği ileri sürülerek takibin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; daha önce takibin iptaline yönelik şikayette bulunulduğu, şikayetin reddedildiği ve bu kararın Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 06.07.2020 tarih ve 2019/14382 E. - 2020/6329 K. sayılı kararı ile onandığı, takibe ipotek veren sıfatı ile başlandığı, takip talebinde ve icra emrinde "600.000 TL ipotek tutarı limitine ulaşıncaya kadar" ibaresinin yer aldığını belirterek şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile limit aşımına ilişkin şikayetin, aynı şikayet sebebi, Antalya 5. İcra Hukuk Mahkemesi 2017/985 Esas ve 2019/574 Karar sayılı 25.06.2019 tarihli ilamı ile incelenmiş ve şikayetin esası incelenerek davanın reddine dair karar verilerek anılan kararın 06.07.2020 tarihinde kesinleştiği, bu kararın limit aşımı şikayeti yönünden kesin hüküm teşkil ettiği, İİK'nun 149/a maddesinin yollmasıyla İİK'nun 33. maddesi uyarınca limit aşımı dışındaki şikayetlerin ise 7 günlük hak düşürücü süreye tabi olduğu, sair şikayetlerin süresinde olmadığı gerekçesi ile limit aşımı şikayetinin kesin hüküm nedeni ile reddine, sair şikayetlerin süreden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf dilekçesinde özetle; limit aşımı ile ilgili bir şikayetlerinin olmadığını, kefalete ilişkin TBK 583. maddesinde geçen şartların sağlanmadığı, şikayet konusunun takip dayanağı belgenin ilam hükmünde belge olmadığına yönelik olup, İİK'nın 16/2. maddesi uyarınca süresiz şikayete tabi olduğu, ayrıca ipotek verenin ipotek limiti ile sorumlu olduğunun belirtilmediği ileri sürülerek İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılarak şikayetin kabulüne karar verilmesi talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile limit aşımı dışındaki şikayetlerin icra emrinin tebliğinden itibaren 7 günlük süreye tabi olduğu, dava dilekçesinin son paragrafında ipotek limitine yönelik limit aşımı şikayetinin bulunduğunun kabulünün gerektiği, bu şikayetin kesin hüküm nedeni ile reddinin yerinde olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf dilekçesinin tekrar edildiği görülmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, takibe yönelik şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 16. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun'un 364/2 inci fıkrası göndermesiyle 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7970, Karar No: 2020/431, Tarih: 14.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/7970 E.  ,  2020/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, olay günü sanığa ait düğün salonunda bulunan aydınlatma projektörüne yaklaşan beş yaşındaki katılanın projektörden yayılan ısı nedeni ile elbisesinin tutuşması sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde 2. derece yanık ile yaralanması şeklinde meydana gelen olayda, projektörün proje harici olarak ve elektrik kuvvetli akım tesisi yönetmeliğine aykırı şekilde kişilerin can ve mal kaybına neden olacak bir şekilde gerekli güvenlik önlemlerini almaksızın bahçe giriş kısmına konmuş olması nedeniyle asli kusurlu olduğu değerlendirilen sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesine yönelik yerel mahkemenin takdirinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7393, Karar No: 2019/1455, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7393 E.  ,  2019/1455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3314, Karar No: 2025/1651, Tarih: 10.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3314 E.  ,  2025/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/221 Esas, 2024/415 Karar

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/214 E., 2021/433 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "..." esas unsurlu markaları ile ... çikolata ambalaj deseni olarak 2005/24545, 2005/25546, 2005/25547 numaralı tescillerinin bulunduğunu, davalı şirketin 2020705951/1-2-3-4-5-6-7-8 sayılı tasarım başvurusuna müvekkilinin itirazının TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerledirme Kurulu (YİDK) kararıyla reddedildiğini, ancak dava konusu tasarımlar ile müvekkilinin itirazına mesnet markaları ve ürün ambalajlarının belirgin derecece benzer olduğunu, teknik hiçbir zorunluluk olmamasına rağmen müvekkilinin ambalaj kompozisyonlarının kopyalandığını, dava konusu tasarım başvurusunun kötü niyetli yapıldığını, iltibas riskinin renk kombinasyonu ve ürün şekilleri bağlamında geniş seçenek özgürlüğü dikkate alındığında yüksek olduğunu ileri sürerek 2021/T-418 sayılı YİDK kararının iptali ile 2020/05951/1-2-3-4-5-6-7-8 sayılı tasarımların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, başvuru konusu ambalaj deseni tasarımlar ile itiraza mesnet gösterilen markalar arasında küçük ayrıntılardan daha çok farklılıklar bulunduğunu, genel izlenimlerinin itiraza mesnet markalardan farklı olduğunu, tasarımların yeni ve ayırt edicilik vasıflarını taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, müvekkiline ait 2020/05951/1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 numaralı tasarımların yeni ve ayırt edici kriterleri haiz olduğunu, itiraza dayanak gösterilen tasarımlardan farklılaştığını, davacının sunduğu kataloglarda tarih bilgisi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut uyuşmazlığa konu tasarımın “gıda ambalaj deseni”ne ilişkin olduğu, koruma kapsamının sadece ambalaj deseni ile sınırlandığı, ambalajların üç boyutlu formlarının bu davanın konusunu teşkil etmediği, davalı şirkete ait 2020/05951-1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 tescil numaralı desen tasarımının görünümünün davacının iddiasına mesnet 2005/24547, 2005/24545 sayılı markalar ve ürün katalog görsellerinden farklı olduğu, bu hali ile yeni ve ayırt edici nitelik taşıdığı, taraf ürünleri arasında iltibas yaratacak bir durumun oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.