muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8539, Karar No: 2024/7719, Tarih: 22.10.2024

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının erkeği önemsemediğini, sorduğu sorulara cevap vermediğini, kadının ve ailesinin erkeğin hastalığı sebebiyle sürekli hor gördüklerini, hiçbir sohbet ortamında ciddiye almadıklarını, hal ve tavırlarıyla küçük gördüklerini, tartışmaları sırasında erkeğin hastalığından bahsederek erkeğe "geri zekalı, ruh hastası, akıl hastası" gibi cümleler sarf ettiğini, erkeğin evlendiklerinden çok kısa süre sonra psikolojik rahatsızlık geçirdiğini, kadının 21 yıl önce koyulmuş tanıya dayanarak bugün boşanmayı talep etmesinin dürüstlükle bağdaşmadığını, kadının kök ailesi ile birlikte gittiğini, daha sonra müşterek haneye geri döndüğünü, evin maddî hesaplarının tutulması işinin erkeğe bırakıldığını, kadına ekonomik şiddet uygulamadığını ileri sürerek öncelikle davanın reddine karar verilmesini, aksi kanaatte ise ortak çocukların velâyetinin babalarına verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 28.02.2020 tarih ve 2018/741 Esas, 2020/156 Karar sayılı kararı ile erkeğin, kadının maaş kartının erkekte durduğu, erkeğin eşini parasız bıraktığı, kadının maaşının eşi tarafından yönetildiği, erkeğin etrafa borçlar yaptığı, borçların sebebini açıklamadığı, borçlar nedeniyle tarafların evinin satıldığı, daha sonra ev alınmadığı, eşinin bilgisi dışında eşinin maaşını kullanarak kredi çekmeye çalıştığı, erkeğin ekonomik yönden eşini baskı altında tuttuğu, kadının kendi akrabaları ile görüşmesini istemediği, onların eve gelip gitmesini istemediği, kadına "hayvan, o...pu, köpek" şeklinde hakaretlerde bulunduğu, yaşanılan son olayda kadının maaşından bir miktar para çektiği, erkeğin bu duruma kızdığı, "sen parayı nasıl çekersin, senin parada hakkın yok dediği" eşine bağırıp hakaret ettiği, arbede yaşandığı, erkeğin yaşanılan arbedede çocuklara ve kadına darp uyguladığı, evdeki kapılardan birine vurup kapının zarar görmesine sebep olduğu, kadının kendisini odaya kilitlediği, daha sonra erkeğin silah bulacağım diyip oradan ayrıldığı, davacının ailesini çağırdığı ve daha sonra tarafların ayrıldıkları, kadının ise eşine karşı "aptal, salak, deli, hastasın, 20 yıl ben sana intizar ettim, hayatı burnumdan getirdin, geri zekalı" gibi sözler söyleyip, eşini küçümseyici kelimeler kullandığı böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin ağır, kadının ise az kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile; 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, tarafların ortak çocukları 25.02.2005 doğumlu ... ve 01.01.2008 d.lu ...'ün velâyetinin davacı anneye verilmesine, baba ile şahsi ilişki tesisine, ortak çocuk 25.02.2005 doğumlu ... lehine aylık 350,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, ortak çocuk 01.01.2008 doğumlu ... lehine aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, diğer ortak çocuk 09.07.2001 doğumlu ... lehine hükmedilen tedbir nafakasının reşit olduğu tarihe kadar devamına, bu tarihten sonra tedbir nafakasının kaldırılmasına, kadın yararına yasal şartları oluştuğu gerekçesiyle 17.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, erkeğin iştirak nafakası talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 16.12.2020 tarih ve 2020/833 Esas, 2020/1589 Karar sayılı kararı ile erkeğin rahatsızlığının tespitine ilişkin olarak tedavi evraklarının ve dosyanın bir bütün halinde değerlendirilmediği, tüm tedavi evraklarıyla birlikte dosyanın bir bütün halinde Adli Tıp kurumuna sevkinin gerektiği, bu yönüyle sağlık raporunun hükme esas alınmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle erkeğin istinaf sebepleri incelenmeksizin dosyanın belirtilen eksikliklerin tamamlanması amacıyla İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince belirtilen eksikliklerin tamamlandığı, kişide bipolar rahatsızlığının bulunduğu, ilaçların düzenli kullanımında evlilik birliğini sürdürmesine engel bir halin bulunmadığı, vasi atanmasının gerektirir durumun olmadığının belirtildiği, kişinin fiil ehliyetini haiz olduğu, erkeğin bu rahatsızlığının kusur yeteneğini ortadan kaldırmadığı, erkeğin, kadının maaş kartının erkekte durduğu, erkeğin eşini parasız bıraktığı, kadının maaşının eşi tarafından yönetildiği, erkeğin etrafa borçlar yaptığı, borçların sebebini açıklamadığı, borçlar nedeniyle tarafların evinin satıldığı, daha sonra ev alınmadığı, eşinin bilgisi dışında eşinin maaşını kullanarak kredi çekmeye çalıştığı, erkeğin ekonomik yönden eşini baskı altında tuttuğu, kadının kendi akrabaları ile görüşmesini istemediği, onların eve gelip gitmesini istemediği, kadına "hayvan, o...pu, köpek" şeklinde hakaretlerde bulunduğu, yaşanılan son olayda kadının maaşından bir miktar para çektiği, erkeğin bu duruma kızdığı, "sen parayı nasıl çekersin, senin parada hakkın yok dediği" eşine bağırıp hakaret ettiği, arbede yaşandığı, erkeğin yaşanılan arbedede çocuklara ve kadına darp uyguladığı, evdeki kapılardan birine vurup kapının zarar görmesine sebep olduğu, kadının kendisini odaya kilitlediği, daha sonra erkeğin silah bulacağım diyip oradan ayrıldığı, davacının ailesini çağırdığı ve daha sonra tarafların ayrıldıkları, kadının ise eşine karşı "aptal, salak, deli, hastasın, 20 yıl ben sana intizar ettim, hayatı burnumdan getirdin, geri zekalı" gibi sözler söyleyip, eşini küçümseyici kelimeler kullandığı böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin ağır, kadının ise az kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüyle 4721 sayılı Kanun2un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile ortak çocuklar arasında şahsi ilişki tesisine, ortak çocuk 25.02.2005 doğumlu ... lehine aylık 350,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, ortak çocuk 01.01.2008 doğumlu ... lehine aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, diğer ortak çocuk 09.07.2001 doğumlu ... lehine hükmedilen tedbir nafakasının reşit olduğu tarihe kadar devamına, bu tarihten sonra tedbir nafakasının kaldırılmasına, kadın yararına yasal şartları oluştuğu gerekçesiyle 17.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, erkeğin iştirak nafakası talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının kişisel ilişki, tedbir ve iştirak nafakaları ile maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi velâyet düzenlemesi ile aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.09.2023 tarihli ve 2022/2447 Esas, 2023/1799 Karar sayılı kararıyla; ortak çocuk ... ergin olduğundan, bu çocuk yönünden velâyet, kişisel ilişki ve iştirak nafakası hususlarında karar verilmesine yer olmadığına, diğer ortak çocuk ... yararına takdir edilen iştirak nafakası miktarının az olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bu yöne ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulması suretiyle ortak çocuk yararına aylık 1.000,00 TL iştirak nafakası ödenmesine, kadının maddî ve manevî tazminatların miktarına yönelik yapmış olduğu istinaf itirazının ise aleyhe istinaf yasağı ilkesine göre tarafların sair istinaf başvurularıyla birlikte esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının dava dilekçesi ile erkeğin davranışlarının iradi olmadığını, erkeğin akıl hastası olduğunu ileri sürerek dava açtığı böylece erkeğe kusur yüklenmesinin mümkün olmadığı, kadının akıl hastalığına dayalı bir boşanma davası da bulunmadığı, kadının erkeği yok saydığı, bu hareketlerin erkeğin hastalığını tetiklediği, erkeğin hastalığının aktif olduğu dönemde bu vakıalar gerçekleştiyse de bu vakıaların erkeğe kusur yüklenmesinin mümkün olmadığını, hastalığın sonuçları ve etkileri arasında gerçekleşen olaylardan erkeğin sorumlu tutulamayacağını, tarafların 20 yıl boyunca evli kaldığını öyleyse kusurlu davranışların kadın tarafından affedildiğinin kabulünün gerektiğini, kadının davasının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, kadın yararına tazminata hükmedililmesine ilişkin yasal koşulların oluşmadığını kadının erkeği önemsemeyerek evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tam kusurlu olduğunu, hükmedilen iştirak nafakası miktarının yüksek olduğunu ileri sürerek kararın kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminat ve nafakalar ile bunların miktarları yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan boşanma davasında erkeğe kusur yüklenip yüklenemeyeceği, tarafların kusur durumlarına ilişkin değerlendirmenin isabetli yapılıp yapılmadığı ile hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 330 uncu maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2078, Karar No: 2020/5667, Tarih: 07.10.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/2078 E.  ,  2020/5667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 12.05.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sarf edilen tedavi giderleri nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücûan tahsili istemine ilişkindir.

5510 sayılı Kanun'un iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumu'na karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Mahkemece tek makine mühendisinden alınan kusur raporunda davalının %100, kazalı işçinin ise kusursuz bulunmasına istinaden hüküm verildiği; dosya arasında tazminat dosyası ve gelire ilişkin rücuan tazminat dosyasının yer almadığı, ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2011/123 Karar nolu kararında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bu durumda yapılacak iş, yukarıda belirtilen açıklamalar dikkate alınmak suretiyle, olayın oluş biçimi de gözetilerek ve varsa açılmış tazminat ve rücu davaları da dikkate alınmak suretiyle, kusur oran ve aidiyetleri, iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan yeniden kusur raporu aldırılmak suretiyle maddi oluşa uygun olarak belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Yargıtay — Esas No: 2008/5654, Karar No: 2008/4780, Tarih: 25.03.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/5654 E.  ,  2008/4780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının babasının meslek hastalığı sonucu ölümü nedeniyle hükmedilen manevi tazminata ölüm tarihi olan 20.07.2005 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken ,yazım hatası sonucu gerekçeli kararda ölüm tarihi ibaresi vurgulandıktan sonra ölüm yılında hata yapılarak 20.07.2007 tarihi yazılması maddi hata olup HUMUK 80. maddesi gereğince mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün olduğundan davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 25.03.2008 gününde oyçokluğuyla karar verildi

KARŞIOY YAZISI

Anayasa’nın koyduğu duruşmaların aleniyeti kuralı ve HUMK’nun 382. maddesi icabı olarak, kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Kısa karar ile ilamda belirtilen kararın başka başka nitelikte bulunması bu aleniyet kuralına aykırı düşer. Bu hal mahkemelere güveni sarsar. Gerekçeli kararın tefhim edilen kısa karara uygun bulunması kamu düzeni ile ilgilidir. Yargıtay’ın kökleşen içtihadı da bu doğrultudadır.

Somut olayda taraf vekillerinin yüzlerine karşı tefhim edilen kısa kararda mahkemece davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat alacağına 20.7.2005 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş, gerekçeli kararda ise kararın gerek gerekçe kısmında gerekse hüküm kısmında hüküm altına alınan manevi tazminat alacağına 20.7.2007 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara aykırı olması bir bozma (temyiz) sebebidir. Yargıtay kısa karara aykırı olan gerekçeli kararı kendiliğinden (re’sen) inceleme konusu yaparak bozamaz. Bunun için, gerekçeli kararın aleyhine olan tarafça temyiz edilmiş olması gerekir. Çünkü, hakim sonradan yazdığı gerekçeli kararı ile, önceki kısa kararını değiştirdiğine göre, sonradan yazılan gerekçeli karar yeni bir karardır ve bu yeni karar ancak temyiz edilince Yargıtay tarafından bozulabilir. Kısa karar lehine ve fakat gerekçeli karar aleyhine olan taraf, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren temyiz süresi içinde temyiz etmezse, gerekçeli karar kesinleşir. Bu halde kısa karar hükümsüz kalır, davayı sonuçlandıran asıl karar, gerekçeli karardır.

Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara aykırı olması halinde, ancak temyiz yoluna başvurulabilir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki aykırılık tavzih veya maddi hatanın düzeltilmesi yolu ile giderilemez.

Hükmün sonucunu etkilemeyen yanlışlıklar maddi hata olarak kabul edilebileceğinden faizin başlangıç tarihinin kısa karar ile gerekçeli kararda farklı yazılmış olması hükmün sonucunu değiştireceğinden maddi hata olarak kabul edilebilmesi ve gerekçeli kararı yazdıktan sonra işten el çekmiş olan hakimin gerekçeli kararı maddi hatanın düzeltilmesi yoluyla değiştirebilmesi mümkün değildir.

Yukarıdaki açıklamalar gereğince kararı davalı vekilinin temyiz ettiği gözetilerek kısa karar-gerekçeli karar farklılığı nedeniyle gerekçeli kararın davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK’nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan Sayın çoğunluğun kısa karar gerekçeli karar arasındaki bu farklılığın maddi hataya dayalı olması ve mahkemece her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle onanmasına ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/17745, Karar No: 2023/7819, Tarih: 18.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/17745 E.  ,  2023/7819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1412 E., 2021/1129 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2021 tarihli ve 2021/120 Esas, 2021/244 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ve 200.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 10.09.2021 tarihli ve 2021/1412 Esas, 1129 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütler ve 3 üncü maddesinde öngörülen orantılılık ilkesine aykırı olarak adli para cezasının miktarının takdirinde alt sınırdan fazla uzaklaşılarak belirlenmesine ilişkin hukuka aykırılık düzeltilerek hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Suçun sübutuna,

3. Yeterli delil bulunmadığına,

4. Hukuka aykırı delil ile soruşturma yapıldığına,

5. Arama kararında sözde şüphe ve kolluk yönlendirmesi ile arama yapıldığına,

6. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

7. Ceza verilirken alt sınırdan uzaklaşılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü