muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/984, Karar No: 2024/1996, Tarih: 11.03.2024

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

11.03.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9501, Karar No: 2015/2563, Tarih: 19.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9501 E.  ,  2015/2563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VİRANŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2012/504-2014/27

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde, özetle; müvekkilinin, tarımsal sulama abonesi olduğunu; kaçak elektrik kullanıldığı belirtilerek, D.. M..nün haksız, usulsüz ve hukuka aykırı olarak aleyhine 82.781,80 TL kaçak elektrik bedeli tahakkuk ettirildiğini öne sürerek; müvekkilinin, davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece; itibar edilen bilirkişi raporunun, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 622 sayılı kararlarında açıklanan yönteme uygun hesaplanmadığı gibi, kayıp kaçak, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin de hesaplamaya ilave edildiği görülmektedir.

Uyuşmazlık; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin, kaçak tahakkuk bedeline ilave edilip edilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Dairenin 201/10/2014 tarih, 2014/7090 Esas, 2014/13588 Karar, 03/11/2014 tarih, 2014/7083 Esas, 2014/14256 Karar, sayılı ve diğer kararlarına göre;

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiğini, oysaki; Türkiye Cumuriyeti Anayasasının 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, nitekim elektrik Faturalarına yansıtılan %2 TRT payınında kanunla getirildiği ve kanunun verdiği açık ve şeffaf

yetkiye dayanarak tahsil edilmekte olduğu, Elektrik Piyasası Kanunun temel amaçları çerçevesinde getirilen ve EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanununnun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmediği,

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım, dağıtım ve sayaç okuma bedellerini, dağıtım şirketlerinin, elektrik abonelerin faturalarına yansıtılamayacağına karar verilmiştir.

Ayrıca; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı, öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı,

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılamayacağına karar verilmiştir.

Somut olayda ise; davacı elektrik enerjisini kaçak olarak kullanmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu; 21/05/2014 gün ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararı ile; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı içtihadında bulunmuştur. Dairede Genel Kurul kararındaki ilkeleri de benimseyerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 21/03/2003 tarih 122 sayılı ve 29/12/2005 tarih 622 kurul kararlarına göre; kaçak elektrik enerjisi kullananlara, (kaçak bedeli tahakkukunun) dahil olduğu abone grubu üzerinden aktif enerji bedelinin (1,5) katı olarak, tekerrürü hâlinde ise (2) katı gözönüne alınarak hesaplanacağı hüküm altına alınmıştır. EPDK'nun bu kararından da anlaşıldığı üzere kaçak kullanımlarda kaçak tahakkuku normal kullanım bedelinin (1,5) katı, kaçak kullanımın tekrarı hâlinde ise (2) katı olarak hesaplanmaktadır.

Elektriği kaçak kullananlar kurul kararı gereğince, kaçak bedelini cezalı bedel üzerinden ödemektedirler. O hâlde, elektriği kaçak olarak kullanmayan abonelerin ödemediği bedelleri, daha yüksek (cezalı) tarife üzerinden ödeyen kaçak kullanıcılardan tahsil etmek; hak, nesafet, eşitlik ve genel hukuk ilkeleri bağdaşmaz. Söz konusu bedellerin elektriği kaçak kullananlardan alınmaması kaçak kullanımı teşvik veya kaçak elektrik kullananları koruma gibide algılanamaz. Zira, kaçak kullananlar zaten daha yüksek tarife üzerinden kaçak elektrik bedeli ödemektedirler.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, dosyanın önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi, talep edilen kaçak elektrik bedelinin Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 622 sayılı kararlarında açıklanan yöntemle ve kayıp-kaçak, dağıtım perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli dahil edilmeden, Yargıtay denetimine açık ve bilimsel verilere uygun şekilde hesaplanması konusunda denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4412, Karar No: 2012/6558, Tarih: 16.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/4412 E.  ,  2012/6558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 11/02/2009 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı ...... ......sı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı ...’ın diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, ...... ......sından doğan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; ...... anında, kırılan ön ......ın parçalarının ...... altına saplanmış şekilde durduğunu, bu nedenle çehredeki sabit izlerin kaldırılması mümkün ise bu ameliyatın ve yüzdeki ...... parçacıklarının çıkarılması ve sonrası ameliyat ve tedavi giderlerinin bilirkişi tarafından tespit edilerek maddi zararının karşılanmasını istemiştir. Şu halde davacının yüzündeki sabit izler nedeniyle ...... giderine yönelik talepte bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının yüzündeki sabit izler nedeniyle ...... gideri talep edildiğinden bu husus araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, araştırma ve inceleme yapılmadan karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26684, Karar No: 2016/5095, Tarih: 05.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/26684 E.  ,  2016/5095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .......... 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan gümrük vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Katılan TAPDK vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığa ait olduğu tespit edilen bagajda 25 karton sigara yakalandığı, ele geçirilen miktarın kişisel kullanım sınırının üzerinde olduğu, ancak sanığın aşamalarda sigaraları diğer şoför ve muavin arkadaşıyla birlikte içmek üzere aldığını beyan etmesi karşısında bu kişilerin belirlenerek CMK 48 maddesi de gözetilerek tanık sıfatıyla ifadeleri alındıktan sonra suça konu eşyanın ticari amaçla bulundurulup bulundurulmadığı yönünde sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik soruşturmaya dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, katılan TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/04/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2585, Karar No: 2020/1934, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2585 E.  ,  2020/1934 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5312, Karar No: 2018/5309, Tarih: 02.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/5312 E.  ,  2018/5309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:KADASTRO MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ: KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi, ...Köyü 179 ada 20 parsel sayılı 787,09 metrakare yüzölçümündeki taşınmaz Hazine adına, 179 ada 21 parsel sayılı 14.640,67 metrakare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle taşınmazların bir bölümünün adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile 179 ada 21 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 6.696,981 metrekarelik kısmının arsa vasfıyla davacı adına, kalan (B) harfi ile 7.943,689 metrekarelik bölümünün tespit gibi tesciline, 179 ada 20 parselin ise tamamının davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Mahkemece 18.02.2016 tarihli ek karar ile davalı ...'in temyiz talebinin süresinde olmadığından reddine karar verilmiş; ek karar da, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- ...’in temyiz itirazları yönüyle; Mahkeme kararının 28.01.2016 tarihinde usulüne uygun olarak davalıya tebliğ edildiği, temyizin yapıldığı 15.02.2016 tarih itibarıyla 15 günlük temyiz süresinin geçirildiği anlaşılmakla, mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına,

2- Hazinenin 179 ada 20 parsel hakkındaki temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece taşınmaz üzerinde davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar davacının yol kenarında bulunan taşınmaz üzerine çayocağı yaparak kullandığını belirtmişlerse de ziraat bilirkişisi tarafından verilen rapor ve ekindeki fotoğraflarda taşınmazın taşlık-kayalık yapıda olduğu, herhangi bir imar-ihyanın bulunmadığı belirtilmiştir. İmar-ihya edilmeyen taşınmazın zilyetlikle iktisabı mümkün olmadığı gibi, baraka niteliğinde bulunan yapının çay ocağı olarak kullanılması da ekonomik amaca uygun kullanım olarak değerlendirilemez. Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6782, Karar No: 2019/2455, Tarih: 11.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/6782 E.  ,  2019/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Sanık hakkında “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, sanığın eyleminin “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçunu oluşturduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/77 Esas ve 2009/365 Karar sayılı ilamının 03.05.2011 tarihinde kesinleştiği, dosyaya konu suçtan sonra kesinleşen hükmün tekerrüre esas olmayacağı; sanığın adli sicil kaydında yer alan diğer hükümlülüklerinden, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/5 Esas ve 2001/84 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözeltilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine ''Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/5 Esas ve 2001/84 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK'nin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı CMUK'nin 326/son ve 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine,

B) Sanık hakkında “nitelikli dolandırıcılık” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

B) Sanık hakkında “nitelikli dolandırıcılık” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

1- Sanık ...’ın haklarındaki hükümler, temyiz edilmeyen sanıklar......(...) ve ...’le birlikte ...Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezini kurdukları ve bu kapsamda özel eğitime muhtaç bireylere, RAM raporlarında belirlenen eğitim ihtiyaçlarına uygun olmayan eğitimleri verdirerek, düzenlenen bireysel eğitim planları ile haksız yere devletten eğitim gideri aldıkları; fizyoterapist ...’in herhangi bir eğitim vermemesine rağmen, düzenlenen bireysel eğitim planlarının eğitim vermiş gibi imzalandığı; okul öncesi öğretmenleri olan temyiz dışı sanıklar ...ve ...’ın, bir kısım bireylere eğitim vermedikleri halde bu bireyler adına düzenlenen eğitim planlarının imzalandığı; özel eğitim öğretmeni olan temyiz dışı sanık ... (...)’nin fazladan eğitim verdiği yönünde düzenlenen bireysel eğitim planlarının imzalandığı, bu şekilde haksız yere eğitim gideri alındığının iddia ve kabul edildiği olayda; özel eğitimin temel gereklerine aykırı olarak eğitim verme şeklinde gerçekleşen eylemlerde, dolandırıcılık suçunun hile unsurunun bulunmadığı; Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 2015/14186 Esas ve 2016/60 Karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda, Mahkemenin 18.04.2016 tarihli 2016/51 Esas ve 2016/118 Karar sayılı kararıyla, ..., ... ve ... (...) haklarında atılı suçu işlediklerine dair delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararları verildiğinden, buna ilişkin eylemlerin hükme esas alınamayacağı; ...’in herhangi bir eğitim vermemesine rağmen, düzenlenen bireysel eğitim planlarının eğitim vermiş gibi imzalandığı ve haksız yere 6.622,56 TL eğitim gideri tahakkuk ettirildiği dosya kapsamından anlaşılmakta ise de; soruşturma raporunda, 2008 yılı Haziran ayına ilişkin ödemelere tedbir konulduğunun,... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nün 08.02.2013 tarihli yazısında da tedbir konulan kısmın hazineye aktarıldığının ve kalan kısmın ödendiğinin belirtilmesi ile ... tarafından herhangi bir eğitim verilmemesine rağmen düzenlenen bireysel eğitim planlarının tamamının 2008 yılının Haziran ayına ait olması karşısında; Haziran ayına ilişkin tahakkukun ... Özel Öğretim ve Rehabilitasyon Merkezine ödenip ödenmediği hususu araştırılarak, kamu zararının ne kadar olduğunun tespit edilmesi, nitelikli dolandırıcılık suçunun teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının tartışılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/77 Esas ve 2009/365 Karar sayılı ilamının 03.05.2011 tarihinde kesinleştiği, dosyaya konu suçtan sonra kesinleşen hükmün tekerrüre esas olmayacağı; sanığın adli sicil kaydında yer alan diğer hükümlülüklerinden, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/5 Esas ve 2001/84 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözeltilmemesi,

2- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/77 Esas ve 2009/365 Karar sayılı ilamının 03.05.2011 tarihinde kesinleştiği, dosyaya konu suçtan sonra kesinleşen hükmün tekerrüre esas olmayacağı; sanığın adli sicil kaydında yer alan diğer hükümlülüklerinden, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/5 Esas ve 2001/84 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözeltilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,.

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.