muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2497, Karar No: 2024/5249, Tarih: 26.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2497 E.  ,  2024/5249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1043 Esas, 2022/1862 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/36 E., 2021/311 K.

Taraflar arasındaki tazminat, davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin, davalı şirketin bayisi olduğunu ve Ziraat Bankası'nın 19.12.2018 tarih ve 0253KRTM18000715 numaralı teminat mektubunu verdiğini, bayilik sözleşmesi doğrultusunda satışı gerçekleştirilen ürünlerden %12 prim aldığını, 366.266,40 TL'lik ürün satışında davalı firmanın satış bedelini ...Tarım isimli şirket hesabına virman yapılmasını talep ettiğini ve sonrasında ürünlerin ...Tarım'dan alınması gerektiğini beyan etmiş ise de davacı şirketin %12'lik prim kaybına sebep olduğunu, ayrıca satışı gerçekleştirilen ürünlerden davacı yerine ...Tarım Şirketinin prim aldığını, davacı şirketin sezon içerisinde bayilik sözleşmesinden ötürü farklı firmalardan ürün satın alamadığını, arabuluculuk görüşmelerinden sonuç alamadıklarını, sezon içerisinde davacı şirketin mahrum kalmış olduğu kârdan dolayı uğradığı zararın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı şirket tarafından davalı şirkete ait ürünler perakende olarak satışı yapılsa da aralarında bayilik ilişkisi olmadığını, teminat mektubunun uzun vadeli ödemeler nedeniyle davalı şirkete verildiğini, teminat mektubunda da bayilik sözleşmesine ilişkin atıfta bulunulmadığını, davacının iddialarının hiçbirinin gerçeği yansıtmadığını, davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşmenin feshi nedeniyle mahrum kalınan kâr talepli dava açıldığı, davacının dava dilekçesinde herhangi bir sözleşme deliline dayanmadığı gibi taraflar arasında iddia olunan tek satıcılık yahut bayilik sözleşmesini ispata elverişli herhangi bir delile de dayanmadığı, hukuki dinlenilme hakkı gereğince davacı vekiline dava dilekçesinin deliller kısmında gösterilmiş olan " davalı şirket ile ilgili belgeler" delilini açıklamak ve ayrıca taraflar arasında tek satıcılık veya bayilik sözleşmesi bulunup bulunmadığı hususunda 31.03.2021 tarihli celsede söz verildiği, davacı vekilince yukarıda bahsedilen böyle bir sözleşmenin olmadığının bildirildiği, davacının, davalıya ait ürünlerden tohum hariç olmak üzere zira ürünlerin perakende satışını yapmış olduğu hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, tek başına satıcılık ilişkisinin varlığı bayilik sözleşmesine göre talep edilebilecek sözleşmenin tek taraflı feshinden kaynaklı olarak tazminat koşullarını gerektirdiğinin söylenemeyeceği, her ne kadar davalı tarafından, davacıdan teminat mektubu alınmış olsa da tarafların vadeli mal satışı yaptığı ve anılan teminatın ödemeleri güvence altına almak için alınan teminattan ibaret olduğu kanaatine varıldığı, uyuşmazlık konusu tek satıcılık, bayilik, acentalık, komisyon sözleşmesi bulunup bulunmadığı hususunun ispat külfeti davacıda olduğu, davacı, bu iddialarını kanunun cevaz verdiği delillerle ispat etmesi gerektiği, davacının dosyaya bu hususta herhangi bir sözleşme veya delil sunmadığı gerekçesiyle ispatlanmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalının savunmalarında müvekkil şirketin kendi ürünlerini perakende olarak satış yapıldığını belirtse de aralarında bayilik ilişkisinin olmadığını, teminat mektubunun uzun vadeli ödemeler sebebiyle davalı şirkete verildiğini savunduklarını, davalı şirket sektöründe çok büyük bir şirket olduğunu ve sektörün büyük pastası davalı şirketin elinde olduğunu, davalı şirketin hiçbir bayisiyle bayilik sözleşmesi olmadığını ve bayilik sözleşmesi de yapmadığını, davalı şirketin çalışma usulü bayilerinden resmi olarak bayilik sözleşmesi yapmayıp teminat mektubu alıp ürün vermek suretiyle bayilik ilişkisi kurduğunu, davalı şirketten bir anlaşma olmadan ürün temin etmenin mümkün olmadığını, davalı şirket müvekkil şirket ve diğer bayilerine yapacağı satışları Tarım ve Orman Bakanlığına ait ve bağlı olan resmi satış sistemi olan TARBİL üzerinden yapıldığını, geriye dönük olarak TARBİL üzerinden satışı yapılan ürünlerin kayıtları istenildiği takdirde davacı şirketin satışını yapmış olduğu ürünlerin davalı şirkete ait olduğu ve bunun sonucu olarak da müvekkil şirket ile davalı şirket arasında bayilik ilişkisi olduğu açıkça ortaya çıkacağını, davalı şirketin hiçbir bayisi ile bayilik sözleşmesi yapmadığını, müvekkil şirket direk olarak davalı şirketten almış olduğu ürünlerin satışından kar elde ettiğini, davalı şirket müvekkil şirkete direk olarak yapmış olduğu satışlardan iskonto alabildiğini, iskonto miktarlarının da ciddi bedeller olduğunu, davalı şirket müvekkil şirket ile olan bayilik ilişkisini tek taraflı olarak fesh ederek müvekkil şirketi zarara uğrattığını, bunun yanında davalı şirketin ürün satışı yapmamasından dolayı müvekkil şirketin müşterisinde ciddi düşüşler yaşandığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki belgelere, kararın dayandığı delillere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklara ve gerekçe içeriğine göre, mahkemece taraflar arasındaki uyuşmazlığın somut olayın özelliklerine uygun olarak belirlendiği, yargılamanın Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda belirtilen usullere uygun olarak yürütüldüğü, taraflarca gösterilen hükme etki edecek delillerin usulüne uygun olarak toplandığı, davasını ispatlama yükümlülüğü davacıda olduğu ve bayilik sözleşmesinin ispatlanamadığı, buna göre mahkemece delillerin takdirinde ve yasa kurallarının olaya uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği, davanın reddine yönelik kararda kamu düzenine aykırı herhangi bir husus bulunmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında bayilik sözleşmesi bulunup bulunmadığı, bulunduğu kabul edilmesi halinde sözleşmenin tek taraflı feshi nedeniyle davacının primden kaynaklanan alacağı bulunup bulunmadığı hususlarında toplanmaktadır. Dava, taraflar arasındaki bayilik ilişkisinden kaynaklanan yoksun kalınan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 189, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında bayilik ilişkisi olduğunu ileri sürmüş, davalı vekili ise davacıya zira ürünlerin perakende satışının yapıldığını ancak taraflar arasında bayilik sözleşmesi bulunmadığını savunmuş ve tarafların delil dilekçelerinde ticari defter kayıtları ve bilirkişi incelemesine dayanılmıştır. İlk Derece Mahkemesince teminat mektubu bakımından yapılan değerlendirme yerinde ise de taraflar ticari defter kayıtlarına dayandığına göre taraflar arasında bayilik ilişkisi olup olmadığı hususlarında değerlendirme yapılmaksızın karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bayilik sözleşmesi çerçeve niteliğinde, sürekli borç doğuran bir sözleşme olup, üreticinin malların tamamını veya bir kısmını belirli bir bölgede satmak üzere bayiye göndermeyi buna karşılık bayinin de üreticinin dağıtım ağına dahil olarak mal veya hizmeti kendi adına satmak ve bu mal ile hizmetlerini sürümünü artıracak faaliyetlerde bulunmak yükümlülüğü altına girdiği tam iki tarafa borç yükleyen ve sürekli borç doğuran sözleşmedir. Taraf defterleri kapsamında taraflar arasındaki ilişkinin bayilik ilişkisi olup olmadığı hususunun bilirkişi raporu alınarak incelenmesi ve buradan varılacak sonuca göre bayilik ilişkisinin varlığına kanaat getirilirse davacının primden kaynaklanan alacağı bulunup bulunmadığı hususlarının değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13788, Karar No: 2012/2254, Tarih: 16.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/13788 E.  ,  2012/2254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak davanın niteliği itibari ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira parası nedeniyle başlatılan icra takibine itirazın iptali, tahliye ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı kefil ...’un temyizi yönünden; hüküm temyiz isteminde bulunan davalı vekiline 28.7.2011 tarihinde tebliğ olunmuş, temyiz dilekçesi sekiz günlük yasal süre geçtikten sonra 25.8.2011 tarihinde verilmiş olduğundan 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 432/4.maddesi ve 1.6.1990 gün 1989/3,1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince temyiz isteminin REDDİNE, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine,

2- Davalı kiracı ...’in temyiz istemine gelince;

Davacı tarafından 12.01.2011 tarihinde başlatılan icra takibinde 01.10.2007 başlangıç tarihli 1 yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanılarak muaccel hale gelen 01.06.2010 – 01.09.2011 tarihleri arası kira parası olan 9.600 TL nin tahsili istenilmiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine davalı kiracı yasal süresindeki itirazında, takibe dayanak sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmiştir. Her ne kadar mahkemece duruşma sırasında davalının imza örnekleri de alınmış olmasına rağmen, “kesin mehile rağmen imzalarının bulunduğu kurumların bildirilmemiş olması nedeniyle borca itirazın ispat edilemediğinden” bahisle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, esasen davalı kiracı tarafından kira sözleşmesindeki imzaya açıkça itiraz edilmiş olması karşısında mahkemece imza incelemesi konusunda resen araştırma yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde kabul kararı verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; davacı vekili, davalı hakkında kira bedelinin tahsili için tahliye istemli icra takibi yapmış, borçlu kiracıya ör:13 ödeme emri 20.01.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. İhtarlı ödeme emrinde otuz günlük yasal ödeme süresi verilmiştir. İ.İ.K. 269/1. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken B.K.’nun 260. maddesindeki otuz günlük süre beklenilmeden 03.02.2011 tarihinde açılan dava ile tahliye isteminde bulunulmuştur. Bu durumda mahkemece, tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) No’lu bentte yazılı nedenlerle davalı kefil ...’un temyiz isteminin REDDİNE, (2) No’lu bentte yazılı nedenlerle davalı kiracı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/3477, Karar No: 2006/1640, Tarih: 27.04.2006

1. Ceza Dairesi 2005/3477 E., 2006/1640 K.

**1. Ceza Dairesi 2005/3477 E., 2006/1640 K.**

**- LEHE KANUN UYGULANMASI

- TEŞEBBÜS**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 23 ]

**"İçtihat Metni"**

Doğu'yu kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten sanık Bora'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (İ. Üçüncü Çocuk Mahkemesi)nden verilen 04.07.2005 gün ve 157/106 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık hakkında duruşmalı, müdahillerin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Olayın meydana geliş şekli, mobil oluşu, tanık anlatımları, mevcut raporlara göre mağdura doğrudan ve derin bıçak darbesi tevcih edilmesi, tanıkların araya girmesi şeklindeki mani hal sebebiyle sanığın eylemine devam edememesi karşısında, suça adam öldürmeye teşebbüs vasfı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ve bu hususta bozma öneren tebliğnamenin 1 nolu bendine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın adam öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeblerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede suç vasfına, müdahiller vekilinin olayda tahrik bulunmadığına, takdiri indirimin uygulanamayacağına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-765 sayılı TCK. ile 5237 sayılı TCK.nun ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek şekilde uygulanması ortaya çıkan sonuçlarının birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması yerine yazılı şekilde karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

2-Müdahiller vekilince talep edilen manevi tazminata hükmedilmesi yerine manevi tazminat haklarının saklı tutulmasına karar verilmesi,

3-Sanığın suçta kullandığı bıçak hakkında müsadere kararı verilmemesi,

4-Vekalet ücretinin asıl müdahiller yerine vekillerine verilmesi,

5-Kabul ve uygulamaya göre;

a)5237 sayılı TCK.nun 61. maddesine göre 35. maddedeki teşebbüs hükümlerinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığına göre aşağı sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Hükümden sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi hükmünün uygulanması zaruretinin doğması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiileri ile müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 26.04.2006 gününde oybirliği ile karar verildi

b)Hükümden sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi hükmünün uygulanması zaruretinin doğması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiileri ile müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 26.04.2006 gününde oybirliği ile karar verildi

26.04.2006 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısının huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık Bora müdafii Avukatlar Gülten ile Musa'nın yokluklarında 27.04.2006 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/18674, Karar No: 2022/13890, Tarih: 07.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/18674 E.  ,  2022/13890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davanın kabulüne ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından davalı vekilinin itirazının reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın davacının idaresindeki motorsiklete çarpmasıyla oluşan kaza sonucunda davacının yaralanıp % 67 oranında sürekli malul kaldığını, davalının süreli olarak düzenlenen raporda tespit edilen % 60 maluliyet oranı üzerinden yaptığı ödemenin yetersiz olduğunu belirterek, belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL sürekli işgücü kaybı tazminatının avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; artırım dilekçesiyle, taleplerini 49.147,93 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; % 60 maluliyet için 30.10.2017 tarihinde 260.852,87 TL tazminatın ödenmesiyle sorumluluklarının son bulduğunu, maluliyeti kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; davanın kabulü ile 49.147,93 TL tazminatın 24.03.2020 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı yanca sunulan ve hakem heyeti kararına esas alınan, İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi tarafından düzenlenen 13.11.2018 tarihli raporda, davacının maluliyeti % 67 olarak belirlenmiştir. Anılan bu raporda; sinir hasarı nedeniyle sağ kolun hareket kabiliyetinin kaybı ve omurgada oluşan sinir basısı nedeniyle ağrıya yol açan kistik lezyon ile disk bozukluğu arızası nedeniyle maluliyet tespit edilmiştir.

Davacının kazadan hemen sonraki adli muayene raporlarında, sağ omuzda doku kaybı yaratan lezyon, akciğer ve karaciğer hasarı, sağ orbita kırığı tespit edilip omurga hasarı bakımından herhangi bir şikayet- tetkik ve tedavi yapılmamış olmasına rağmen, omurga hasarına ilişkin kistik lezyon ile disk bozukluklarının da maluliyet belirlemesine esas alındığı gözetildiğinde, kaza ile omurga hasarı arasındaki illiyet bağını net biçimde ortaya koymadan maluliyet belirleyen rapor, yetersiz olup karara esas alınabilecek nitelikte değildir.

Açıklanan nedenlerle; davacının kazadaki yaralanmasına ilişkin olup da dosya kapsamında yer almayan eksik tüm tedavi belgelerinin toplanması; daha sonra, en yakın üniversite hastanesi adli tıp anabilim dalı başkanlığından, 13.11.2018 tarihli raporda maluliyet tayinine esas alınan omurga hasarları (kistik lezyon ve disk bozuklukları) ile kaza arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı özel olarak incelenmek suretiyle, davacının kazadaki yaralanması nedeniyle maluliyeti bulunup bulunmadığı ve varsa maluliyet oranının, 30.03.2013 tarihli Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri ile ekindeki cetvellere göre saptanması için rapor alınıp oluşacak sonuca göre (maluliyet oranı bakımından davalı yararına oluşan usuli kazanılmış haklar korunarak) karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 17/2. maddesi gereği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nispi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden fazla (nispi tam) vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA; dosyanın, hakem kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 07.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.