muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/132, Karar No: 2021/505, Tarih: 26.10.2021

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sâdır olmalıdır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda, 765 sayılı Kanun'da yer alan "ağır – hafif tahrik" ayırımına son verilerek; tahriki oluşturan eylem, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilip, sanığın iradesine etkisi göz önünde bulundurulmak suretiyle, maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda cezasından indirim yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi açısından, failin suçu ilk haksız fiilin doğurduğu öfke veya şiddetli elemin etkisiyle işleyip işlememesi önemlidir. Mağdur ya da ölenden gelen haksız hareketin psikolojik etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunan hâllerde, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Yerleşmiş yargısal kararlarda kabul edildiği üzere, gerek fail, gerekse mağdurun karşılıklı haksız davranışlarda bulunması hâlinde, tahrik uygulamasında kural olarak, haksız bir eylem ile mağduru tahrik eden fail, karşılaştığı tepkiden dolayı tahrik altında kaldığını ileri süremez. Ancak maruz kaldığı tepki, kendi gerçekleştirdiği eylemle karşılaştırıldığında aşırı bir hâl almışsa, başka bir deyişle tepkide açık bir oransızlık varsa, bu tepkinin artık başlı başına haksız bir nitelik alması nedeniyle fail bakımından haksız tahrik oluşturduğu kabul edilmelidir.

Karşılıklı tahrik oluşturan eylemlerin varlığı hâlinde, fail ve mağdurun biri diğeri yönünden tahrik oluşturan bu haksız davranışları birbirlerine oranla değerlendirilmeli, öncelik-sonralık durumları ile birbirlerine etki-tepki biçiminde gelişip gelişmediği göz önünde tutulmalı, ulaştıkları boyutlar, vahamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınmalı, buna göre; etki-tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilerek, failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık bir oransızlık saptanması hâlinde, failin haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması yoluna gidilmelidir.

Evrensel bir ceza hukuku temel ilkesi olan "kuşkudan sanık yararlanır" prensibi uyarınca bir olayda ilk haksız hareketin sanıktan mı, yoksa maktule ya da mağdurdan mı kaynaklandığının her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle kanıtlanamaması hâlinde, oluşan kuşku sanık lehine yorumlanarak sanığın TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünden yararlandırılması gerektiği hususunda herhangi bir tereddüt bulunmadığı açık ise de bu kabulün dosya kapsamında olayın anlaşılan gerçekleşme biçimine, somut olayın özelliklerine ve hayatın olağan akışına uygun düşmesi zorunluluğu karşısında her olayın kendine özgü koşulları değerlendirilerek bir sonuca varılmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık ... ve eşi tanık ...'nin; olay günü akşam ezanı sonrasında, sanığın abisi olan mağdur ...'e önceden verdiği borç para ve olaydan iki gün önce meydana gelen hırsızlık ile ilgili görüşmek amacıyla maktule ...'nın ailece oturdukları müstakil evine gittikleri, ikametin bahçeye açılan kapısını maktule ...'nın, oğlu tanık ... ile birlikte açtığı ve akrabalarını bahçede karşıladığı, maktule ...'nın sanık ... ve eşi ...'ye sanığın abisi ...'in içeride uyuduğunu söylediği, yaklaşık yarım saat süren sözlü tartışmanın önce maktule ... ile sanığın eşi ... arasında itekleşmeye dönüştüğü, sanık ...'in ayırmak maksadıyla araya girerek gebe olan maktule ...'yı önce eliyle arkaya doğru iteklediği, maktulenin sırtının aldığı darbenin şiddetiyle evin bahçesindeki ağaca dayandığı, bunun üzerine maktulenin sanığa tepki olarak bir ... attığı, sanığın ise bu tokada karşı cebinden çıkarttığı namlu uzunluğu yaklaşık 7-8 cm'lik bıçakla bir kez maktulenin sol göğsüne vurarak olay yerinden kaçtığı, maktulenin kaldırıldığı acil serviste göğüs boşluğuna giren kesici delici alet yaralaması sonucu meydana gelen kalp duvar harabiyeti ile iç ve dış kanama sonucu vefat ettiği olayda;

Sanık ...'in, maktule ... ile aralarında önceye dayalı bir husumeti olmadığını, olay günü abisi ...'e verdiği borç parayı ve abisinin birkaç gün önce evlerindeki eşyayı alıp almadığını sormak amacıyla konuşmak için evlerine gittiğini, bıçaklama eyleminin hemen öncesinde maktule ...'nın, eşi ... ile itekleşmeye başladığını ve onları ayırmak amacıyla maktuleye bir hamle yaptığını beyan etmesi, sanık ... eşinin; sanığın abisi ...'in evinin bahçesinde yarım saate yakın sözlü tartışma sonucu mağdur ...'in evde uyuduğunu ve dışarı çıkmayacağını anlamış olmaları, sanığın eşi ... ile maktule arasında çıkan sözlü tartışmanın itekleşmeye dönüşmesi, sanığın bu ana kadar henüz kendisine karşı haksız bir eylemi bulunmayan maktule ...'yı; tanık ...'nin beyanına göre; eliyle geriye doğru iteklemesi, bu itekleme sonucu maktulenin sırtının ağaca denk gelmesiyle durabilmesi, bu eyleme karşı maktulenin sanığa ... atması ve sanığın bunun üzerine cebindeki bıçağı çıkartarak maktulenin ölümüne yol açacak şekilde sol göğsüne saplaması karşısında;

Maktule ...'yı bıçakla yaralama anı öncesinde meydana geldiği anlaşılan ve sanığın abisinden kaynaklanan bir takım haksız davranışların; maktuleden sadır olmaması ve sanığın suç oluşturan eyleminin haksız tahrike neden olduğu iddia edilen abisine karşı değil, geçmişte aralarında herhangi bir husumet olmayan maktuleye karşı yönelmesi nedeniyle, sanık lehine haksız tahrik oluşturmayacağı değerlendirilmekle birlikte;

Maktule ...'yı bıçakla yaralama anı öncesinde meydana geldiği anlaşılan ve sanığın abisinden kaynaklanan bir takım haksız davranışların; maktuleden sadır olmaması ve sanığın suç oluşturan eyleminin haksız tahrike neden olduğu iddia edilen abisine karşı değil, geçmişte aralarında herhangi bir husumet olmayan maktuleye karşı yönelmesi nedeniyle, sanık lehine haksız tahrik oluşturmayacağı değerlendirilmekle birlikte;

Suçun işlendiği gün meydana gelen tartışma sırasında sanığın, olay yerine geliş amacından bağımsız bir şekilde, gebe olduğunu bildiği yengesi maktule ...'yı, tanık ...'nin beyanından da anlaşılacağı üzere; önce eliyle arkasına doğru iteklediği, maktulenin bu itekleme sonucu sırtının ağaca dayanmasıyla birlikte ancak durabildiği, dolayısıyla itekleme eyleminin sekiz aylık gebe olan maktuleye göre şiddetli ve orantısız olduğu, ancak sanığın bu itekleme eylemini ayırmak amacıyla gerçekleştirdiğini beyan etmesine rağmen ölçüsüz olduğunu yeterince idrak edemediği, bu sırada sanığın eşi ...'nin bahçeden dışarı doğru çıktığı,

Maktule ...'nın ise beklemediği bir anda gerçekleşen bu itekleme eyleminin etkisi altında ortaya çıkan bir tepki olarak sanığa ... attığı, maktulenin bu eyleminin kendisine yönelen ilk haksız "itekleme" eylemine karşı öfke altında verdiği "orantılı bir tepki” olarak değerlendirilmesi gerektiği,

Sanık ...'in atılan tokattan önce kendisine karşı herhangi bir haksız davranışı olmayan maktuleyi iteklemesi üzerine, maktulenin gösterdiği orantılı tepkiye, cebindeki bıçağı çıkartıp maktulenin göğsüne saplaması ile karşılık verdiği eyleminin ise somut olayda taraflar arasında yukarıda anlatıldığı şekilde gelişen etki-tepki hareketleri birlikte değerlendirildiğinde; maktulenin, sanığın itekleme eylemine karşı bir tepki olarak attığı tokadın, maktule ile sanığın davranışları arasındaki etki-tepki dengesini sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması açısından bozacak veya başlı başına bir haksız tahrik nedeni olarak kabul edilebilecek düzeyde orantısız bir davranış olarak kabul edilemeyeceği, dolayısıyla sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunmadığı anlaşılmakla,

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince; Yerel Mahkemenin sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerini uygulamaksızın kurduğu mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesinde, bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Özel Dairenin bozma ilamının kaldırılarak temyiz isteminin esastan reddine, karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın suçu haksız tahrik altında işlediği ve hakkında TCK'nın 29. maddesinde yazılı haksız tahrik hükmünün uygulanma şartlarının bulunduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Özel Dairenin bozma ilamının kaldırılarak temyiz isteminin esastan reddine, karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın suçu haksız tahrik altında işlediği ve hakkında TCK'nın 29. maddesinde yazılı haksız tahrik hükmünün uygulanma şartlarının bulunduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.11.2020 tarihli ve 1640-3091 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05.04.2019 tarihli ve 657-636 sayılı istinaf isteminin esastan reddine dair kararı, hukuka uygun bulunmakla, CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin esastan REDDİNE,

4- Dosyanın, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 26.10.2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18795, Karar No: 2015/4323, Tarih: 27.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18795 E.  ,  2015/4323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23/01/2014 tarih ve 2013/729-2014/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 19.292 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Akaryakıt Servis Pazarlama ve Ticaret A.Ş'ye ait hisselerinin devrine ilişkin olarak 10.03.2010 tarihinde hisse devir sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşmeye göre müvekkilinin şirkette bulunan 3.600,00 pay karşılığı 9.000,00 TL'lik hissesini davalıya devrettiğini, bu devrin aynı tarihte şirket yönetim kurulunun 2010/3 nolu toplantısında görüşülerek oybirliği ile kabul edilip, pay defterine işlendiğini, devir bedelinin ödenmemesi üzerine Ankara 15. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8252 sayılı takip dosyası ile başlattıkları icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında hisse devir sözleşmesi düzenlenip, şirket yönetim kurulu tarafından da kabul edilerek pay defterine işlendiğini, 15.03.2010 tarihinde yeni hissedarların genel kurul toplantısı yaparak görev taksimi yaptıklarını, olayların bu gelişimine rağmen davacının 16 ay sonra devir bedelini alamadığından bahisle icra takibi başlattığını, BK'nın 182. maddesi uyarınca peşin satışın söz konusu olup, davacının devir bedelini almadığını ispatlaması gerektiğini, devir bedeli alınmadan işlemlerin yapılmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde yürürlükte bulunan BK'nın 182/2. maddesi uyarınca tarafların imzasını taşıyan 10.03.2010 tarihli hisse devir senedine göre, menkul niteliği taşıyan anonim şirket paylarının devri davacıya yapılmakla, bedelinin de aynı zamanda ödendiğinin kabulü gerektiği, 18.03.2010 tarihli dava dışı anonim şirket başkanı ve yönetim kurulu üyesi ile davacı arasında imzalanan protokollerde davacının imzasının bulunmaması nedeniyle hisse devrinin veresiye olarak yapılmış olduğunun kabul edilemeyeceği, davacının iddiasını yazılı belge ile ispat edemediği, davacı vekili tarafından dava dilekçesinde hisse bedelinin alınmadığı hususunda açıkça yemin deliline dayanmadığı, dava dilekçesi ve delil listesindeki "her türlü yasal delil" ibaresinin 6100 sayılı HMK'nın yeni düzenlenmesi karşısında yemin deliline de dayanılmış olduğunu kabule yeterli olmadığı, ayrıca alacak likit olmadığı gibi, davacının kötüniyetli olduğu hususunun da davalı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine, davalının kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamına temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacının ortağı olduğu dava dışı ... A.Ş. hisselerinin davalıya devri nedeniyle hisse devir bedeli alacağının tahsili amacıyla davacı tarafından girişilen icra takiplerine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davaya konu hisse devri 10/03/2010 tarihli devir senedine istinaden yapılmış ve ticaret siciline de tescil edilmiştir. Mahkemenin sözleşme tarihinde yürürlükte olan BK’nın 182/2.maddesine göre hisse devir bedelinin davacıya ödendiğine dair karine oluştuğu ve bu karinenin aksinin davacı tarafından ispatlanması gerektiğine dair gerekçesi doğrudur. Ancak davacı iddiasını yazılı belge ile ispat edemediğinden, davalı lehine oluşan karinenin aksini kesin delil olan yemin delili ile de ispat edebilir. Mahkemece davacının yemin deliline dayanmadığı ve bu nedenle iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Ancak davacı asıl ve birleşen dava dilekçelerinde deliller kısmında “Her türlü kanuni delil” şeklinde belirtmek suretiyle diğer yasal delillere de dayanmış olduğundan, mahkemece davacıya hisse devir bedellerinin miktarı ve ödenmediği konusunda yemin teklifi hakkı hatırlatılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin buna ilişkin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1634, Karar No: 2010/8434, Tarih: 03.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1634 E.  ,  2010/8434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibariyle münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5220, Karar No: 2007/4927, Tarih: 04.12.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5220 E.  ,  2007/4927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Mahkemesi

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ... hakkında açılan davanın iddianame ile dava açılıp açılmamasının takdiri için dosyanın C.Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde yerel C.Savcısı tarafından temyiz edildiğinden, dosya Yargıtay C.Başsavcılığı tarafından, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nun 223/8.maddesine göre “Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.” hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, CMK’nun 267-271.maddeleri uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 4.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7484, Karar No: 2014/14912, Tarih: 01.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7484 E.  ,  2014/14912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/02/2014

Numarası : 2012/320-2014/144

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalılar vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 01.07.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davalılar N..Lojistik ve Servis Hizm.San.Tic.A.Ş. ile A.. S.. P.. San.A.Ş. vekili Av.Ö.. K..ve karşı taraftan davacı T.. U.. vekili Av.T..Ö.. geldiler. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı N.. Lojistik ve Servis Hizm. San.Tic.AŞ.'nin tüm, davalı A.. S.. P.. San.AŞ.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı A.. S.. A.Ş.'nin asıl işvenrenliğinde diğer davalının işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sona erdiğini, kıdem tazminatının eksik ödendiğini, fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, ikramiye alacağı olduğunu, hak ettiği alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının münhasıran davalı A.. S.. A.Ş'nin işini yapmadığını, bu nedenle bu davalının asıl işveren sayılamayacağını; davalı N.. A.Ş. açısından ise, davacının emeklilik nedeni ile işten ayrıldığını, kendisine kıdem tazminatının ödendiğini, hafta tatillerini kullandığını, diğer tatil günlerinde çalışmadığını, mesai şeklinin ve çalıştığı günlerin sefer kayıtlarından belli olduğunu savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delilere göre davacının iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sonaerdiği, bakiye kıdem tazminatı ile bilirkişi raporunda hesap edilen diğer alacaklarının bulunduğu, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delilere göre davacının iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sonaerdiği, bakiye kıdem tazminatı ile bilirkişi raporunda hesap edilen diğer alacaklarının bulunduğu, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme, davalı A.. S.. A.Ş.'nin asıl işveren olduğunu kabul etmiş ise de, bu hususta yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Zira dosya içinde bulunan davacının imzası bulunan irsaliyeli faturalara göre davacının davalı A.. S.. A.Ş.'nin işi dışında A.. T.. isimli şirketin de işini yaptığı görülmektedir. Mahkemece ilk bilirkişiye davalılara ait kayıtları incelemesi için yetki verilmiş ise de, bilirkişi istenen belgelerin sunulmadığını belirterek bu hususta rapor hazırlamamıştır. Bu itibarla öncelikle dava dışı A.. T.. ve irsaliyelerde ve pozisyon yük listelerinde isimleri yazılı davalı A.. S.. A.Ş. dışındaki şirketlere yazı yazılarak davalı N.. A.Ş. ile aralarında taşıma işine ilişkin sözleşme olup olmadığı sorulmalı, varsa sözleşmelerin gönderilmesi istenmeli, daha sonra gerekirse davalılara bu hususta kesin süre verilerek davacının yaptığı seferleri gösteren pozisyon-yük listeleri ile sefer irsaliyeleri karşılaştırılarak davacının münhasıran davalı A.. S.. A.Ş.'nin işini yapıp yapmadığı, dolayısıyla bu davalının asıl işveren olup olmadığı kesin bir biçimde belirlenmelidir.

Mahkemece yapılacak iş, 2 numaralı bozma nedeni ile ilgili eksikliklerin tamamlanmasından sonra gerekirse bilirkişi raporu almak ve dosyadaki tüm deliller ile birlikte değerlendirerek çıkacak sonuca göre karar vermektir.

O halde davalı A..S.. P..San. AŞ. vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı A..San.AŞ.'ne iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı NL.. ve Servis Hizm.San.Tic.AŞ.'ne yükletilmesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı A...S... P.. San.AŞ.'ne yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı A.. S..P.. San.AŞ.'ne verilmesine, davacı yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin ise davalı N.. L... ve Servis Hizm.San.Tic.AŞ.'de alınarak davacıya verilmesine, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.