muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14655, Karar No: 2014/22717, Tarih: 15.12.2014

4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6'ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davacı Zonguldak Devlet Hastanesinin temizlik hizmeti satın aldığı davalı şirketlerden 01.10.1994-31.12.2001 arası Orpaş’da 01.01.2002-31.12.2002 tarihleri arası O..-C... İş Ortaklığında ve 01.01.2003-31.12.2009 tarihleri arasında ise davalı C..Firmasında çalıştığı sabittir. Davacının çalışma düzeni incelendiğinde aralıksız bir şekilde işverenler arasında işyeri devri yapılmak suretiyle çalıştığı görülmektedir. Öncelikli olarak davacının 31.12.2002 tarihinde istifa ettiği ileri sürülmüş ise de davacı kesintisiz olarak aynı işyerinde çalışmaya devam etmiştir. Çalışma bitimlerinde alınan istifa belgesine iş hayatında çalışma süresi biten şirketler tarafından işçilerden alınan ve işçilerin gerçek iradesini yansıtmayan belge cihetiyle bakılması gerekmektedir. Zira son işveren Cerit davacıya kıdem tazminatı ödemesi yaparken dahi çalışma süresini 01.01.2002 tarihinden başlatarak davacının istifa dilekçesini geçersiz saymıştır. Öncelikle 31.12.2009 tarihinde davacı işten ayrılmamış, işveren kıdem tazminatı ödemek suretiyle iş akdini sonlandırmıştır. Bu açıklamalar ışığında mahkemece yapılması gereken davacının 01.10.1994-31.12.2009 tarihleri arası çalışmasını işverenler arasında devir yapılmak suretiyle kesintisiz olarak çalıştığının kabulü ile, davacının 01.01.2002 tarihli istifası dilekçesini aynı yerde çalışmaya devam etmesi nedeniyle şimdiki gibi geçersiz sayıp, 31.12.2009 tarihinde işverenin kıdem tazminatı ödemek suretiyle iş akdini feshettiği sabit olduğundan, davacının 01.10.1994-31.12.2009 tarihleri arası çalışması için ihbar tazminatına ve en son Cerit Şirketi tarafından ödenen kıdem tazminatı miktarını mahsup ettikten sonra davacının tüm bu dönem için kıdem tazminatına hak kazandığını kabul edip davacının kıdem tazminatı alacağını ve varsa yıllık izin alacağını hesaplayıp hüküm altına almaktır.

Mahkemece tüm bu hususların yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

3-4857 sayılı İş Kanununun 47'nci maddesinde, Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 2'nci maddesinde ise, resmi ve dini bayram günleriyle yılbaşı gününün genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır.

Buna göre; genel tatil günleri, 1 Ocak, 23 Nisan, 19 Mayıs, 30 Ağustos günleri ile Arife günü saat 13.00’da başlanan üçbuçuk günlük Ramazan Bayramı ve Arife günü saat 13.00’de başlayan dörtbuçuk günlük Kurban Bayramı günlerinden oluşur. Ulusal bayram günü 28 Ekim saat 13.00'ten itibaren başlayan 29 Ekim günü de devam eden birbuçuk gündür. 2429 sayılı Yasanın, 5892 sayılı Yasayla değişik 2'nci maddesi uyarınca da, 1 Mayıs genel tatil günüdür. İşçinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmayacağı toplu iş sözleşmesi veya iş sözleşmesiyle kararlaştırabilir.

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Mahkemece davacının davalı Cerit Şirketine karşı ibraname vermiş olması nedeniyle ulusal bayram ve genel tatil alacağının reddine karar verilmiştir. Ancak dosyada bulunan ibraname ulusal bayram ve genel tatil alacağı açısından miktar içermemektedir. Dairemizce söz konusu ibraname türlerine ödeme ispatlanmadıkça itibar edilmemektedir. Hal böyle olunca mahkemece yapılması gereken söz konusu ödeme yoksa ibranameye itibar etmeyerek dosyadaki delil durumuna göre davacının ulusal bayram ve genel tatil alacağını hesaplayıp hüküm altına almaktır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5391, Karar No: 2010/18509, Tarih: 08.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/5391 E.  ,  2010/18509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/802, Karar No: 2010/7556, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/802 E.  ,  2010/7556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... 1.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :25.6.2009

DAVACI(ALACAKLI) :... ve ark

DAVALI(BORÇLU) :...

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Taşınmazın anahtarı 7.9.2007 tarihinde notere tevdi edilip 10.9.2007 tarihinde kiralayana tebliğ edildiğine göre taşınmazın bu tarihte tahliye edildiğinin kabulü gerekir. Bu durumda Ekim 2007 kirası istenemeyeceğinden davanın bu gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru değil ise de karar redde ilişkin bulunduğundan sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK.'438/son maddesi gereğince ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 21.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23534, Karar No: 2015/36809, Tarih: 24.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/23534 E.  ,  2015/36809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2013/1012-2014/644

Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurumun rehabilitasyon merkezinde bakım elemanı olarak çalıştığını, emekli olarak işten ayrıldığını belirterek, kıdem tazminatı alacağının davalı kurumdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalıştığı şirketin kamu ihale kapsamında ihale alarak müvekkili kurumdan iş üstlendiklerini, müvekkili kurum ile bu şirketler arasındaki ilişkinin istisna akdine dayandığını, davacının müvekkili idare ile biz sözleşmesi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı kuruma ait işyerinde çalıştığı ve emekli olarak işten ayrıldığı, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece yapılan yargılama sonucunda kıdem tazminatı alacağının bir kısmı reddedildiği halde, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/2. maddesi uyarınca reddedilen alacak miktarı üzerinden davalı kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu reddedilen miktar üzerinden davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 5. bendinin hükümden tamamen çıkartılarak, yerine,

“Davalı vekil ile temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 12/2.maddesi uyarınca hesaplanan 69,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/299, Karar No: 2018/5180, Tarih: 01.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/299 E.  ,  2018/5180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında Kesim Köyü çalışma alanında bulunan 133 ada 69 parsel sayılı 2.540,15 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ve Kadastro Komisyon kararı uyarınca, eşit paylarla ... ve ... adına; 165 ada 7 parsel sayılı 232,05 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ve Kadastro Komisyon kararı uyarınca ... adına; 165 ada 8 parsel sayılı 1.728,68 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ve Kadastro Komisyon kararı uyarınca ... adına; 165 ada 9 parsel sayılı 2.665,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ve Kadastro Komisyon kararı uyarınca, eşit paylarla ... ve ... adına; 165 ada 10 parsel sayılı 986,65 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ve Kadastro Komisyon kararı uyarınca ... adına; 173 ada 4 parsel sayılı 1.118,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ve Kadastro Komisyon kararı uyarınca ... adına; 173 ada 5 parsel sayılı 262,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ve Kadastro Komisyon kararı uyarınca Süleyman ..adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen Hazine vekili, 165 ada 7, 8, 9, 10; 173 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların öncesinin dere yatağı niteliğinde olup zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini iddia ederek, taşınmazların Hazine adına tescili istemiyle; davacı ... ise hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak 133 ada 69; 165 ada 7, 9 ve 173 ada 5 parsel sayılı taşınmazların adına tescili istemiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davaların kısmen kabulüne; dava konusu taşınmazların kadastro tespitlerinin ve komisyon kararlarının iptaline, 133 ada 69 parsel sayılı taşınmaz 34 pay kabul edilmek suretiyle 2 payının davacı ... adına, kalan payların ise eşit olarak tespit malikleri adına tesciline, 165 ada 7 parsel sayılı taşınmazın komisyon kararı uyarınca tespit gibi tesciline, 165 ada 8 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişinin 29.05.2015 tarihli ek bilirkişi raporuna ekli krokide (D-8) harfi ile gösterilen 41,60 metrekarelik bölümünün dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına, taşınmazın kalan bölümünün komisyon kararı gibi ... adına tesciline, 165 ada 9 parsel sayılı taşınmazın aynı tarihli raporda (9-B) harfi ile gösterilen 287,66 metrekarelik bölümünün dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına, taşınmazın kalan bölümlerinin ayrı ayrı komisyon kararı gibi eşit paylarla ... ve ... adına tesciline, 165 ada 10 parsel sayılı taşınmazın aynı tarihli raporda (D-10) harfi ile gösterilen 162,01 metrekarelik bölümünün dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına, taşınmazın kalan bölümünün komisyon kararı gibi ..

... adına tesciline, 165 ada 9 parsel sayılı taşınmazın aynı tarihli raporda (9-B) harfi ile gösterilen 287,66 metrekarelik bölümünün dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına, taşınmazın kalan bölümlerinin ayrı ayrı komisyon kararı gibi eşit paylarla ... ve ... adına tesciline, 165 ada 10 parsel sayılı taşınmazın aynı tarihli raporda (D-10) harfi ile gösterilen 162,01 metrekarelik bölümünün dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına, taşınmazın kalan bölümünün komisyon kararı gibi ... adına tesciline, 173 ada 4 parsel sayılı taşınmazın aynı tarihli raporda (D1-4) ve (D2- 4) harfleri ile gösterilen bölümlerinin dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına, taşınmazın kalan bölümünün komisyon kararı gibi ... adına tesciline, 173 ada 5 parsel sayılı taşınmazın aynı tarihli raporda (D-5) harfi ile gösterilen 51,96 metrekarelik bölümünün dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına, taşınmazın kalan bölümünün 17 pay kabul edilmek suretiyle 1 payının davacı ... adına, kalan payın ise tespit maliki adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ile davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan 133 ada 69 ile 165 ada 7 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Davacı ...’nun 165 ada 9 ile 173 ada 5 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine,

3- Davacı Hazine’nin 165 ada 8, 9, 10; 173 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemece, dava konusu taşınmazların bir bölümünün dere yatağı vasfında olduğu, taşınmazların kalan bölümleri üzerinde davalılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazların kadastro tespiti, Kadastro Kanunu'nun Geçici Ek-8. maddesi uyarınca yapıldığı halde, bölgede daha önce yapılan kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve kadastro sırasında dava konusu taşınmazların hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı Kadastro Müdürlüğünden sorulmamış; dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri getirtilmemiş; 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmazlarda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı ve taşınmazların kullanım durumunun ne olduğunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı gerekçeli rapor alınmamış; bu durumunun tespiti amacıyla hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; öncelikle, dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede, tesis kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve taşınmazların hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı sorularak tespit edilmeli, dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri Tapu Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeolog bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, teknik bilirkişi ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Yapılacak keşifte; yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, taşınmazlarda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; komşu taşınmazların dayanak kayıtlarının dava konusu taşınmazların yönünü ne okuduğu bilirkişi ve tanık beyanları ile denetlenmeli; yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmeli; tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalı; yerel bilirkişi ve tanık sözleri, komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa dayanaklarını oluşturan kayıtlarla denetlenmeli; teknik bilirkişiden keşfi takibe elverişli krokili rapor alınmalı; ziraat bilirkişi kurulundan dava konusu taşınmazların toprak yapısı ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazların imar-ihyaya konu olabilecek yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazların sınırlarını ve niteliğini, taşınmazlarda imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcı, şekli ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı; jeolog bilirkişisinden taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğini, dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, evveliyatının çay veya dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını açıklar nitelikte ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.