muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26659, Karar No: 2014/34495, Tarih: 27.11.2014

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu sistematiğinde, kural olarak yasadaki suç tanımına uygun her bir netice ayrı bir suç oluşturmasına karşın, bu kuralın istisnaları olarak, TCK’nın “suçların içtimaı” bölümünde, 42, 43 ve 44. maddelerine yer verilmiştir. Aynı nev’iden fikri içtima halinde, fiil hukuksal anlamda tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Bu durumda fiil tek olduğu için, fail hakkında tek bir ceza verilecek, ancak bu ceza mağdur sayısı fazla olduğu için, TCK’nın 43/2. maddesine göre artırılacaktır. (Ceza Genel Kurulunun 05/06/2012 tarih ve 15/491-219 sayılı ilamı da bu doğrultudadır.)

Zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için,

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Maddenin açıklığı karşısında, öğretide zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için suçların farklı zamanlarda işlenmesi gerektiği konusunda görüş birliği bulunmaktadır.

Ceza muhakemesi hukukumuzda serbest ve vicdani delil sistemi benimsenmiş olup, bu sistemle ifade edilmek istenen, delillerin bağımsız, tarafsız ve tam bir vicdani sorumluluk içerisinde değerlendirilmesi serbestliğidir. Ceza yargılamasında somut gerçek arandığından, hâkimi bu gerçeğe götürebilecek kanuni sınırlar içindeki her şey delil olabilecektir. Ancak hükme dayanak alınan delillerin gerçekçi, akılcı, dosya içeriğiyle uyumlu, olayı ayrıntılarıyla yansıtmaya ve ispatlamaya elverişli olmaları, öte yandan hukuka uygun yol ve yöntemlerle elde edilmiş bulunmaları gerekmektedir. Bu belirleme ceza muhakemesinde şekli bir duruma değil, maddi gerçeğe itibar edileceğini ortaya koymaktadır. Aksinin kabulü, hak ve adalet duygularını da zedeleyecektir.

Maddi olayda, sanık M.. B.. ile müşteki E. B.'ün evli oldukları, olay tarihinden yaklaşık bir buçuk yıl kadar önce sanık Murat'ın bir suçtan dolayı tutuklanması nedeniyle Karaman Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu, müşteki E. B.'ün sanık Murat'tan boşanmak için dava açması üzerine sanığın, müşteki eşi E. B.'e göndermiş olduğu mektupta "ben düşmanlarımı hiç bir zaman basit görmedim, ama sen beni basit gör, ama yanıldığını çok yakında anlayacaksın, birinci ayın on beşinin sonuçlarını bekleyeceğim, ondan sonraki sonuca göre sana kendimi tekrar tanıtma atağına geçeceğim, ...hep tepende olacağım, ... Senin elinden tutmaya cesaret edecek ellerin sonu ben bile hayal edemiyorum..." şeklinde sözlere müşteki Esma'yı tehdit ettiği,

Sanık Murat'ın aynı zarf ile kaynı olan diğer müşteki K.. Ç..'e göndermiş olduğu mektupta "...ablanın onun bunun lafına bakıp boşanma davası açtığına mı yanayım..., bir geçmişim var oraya geri döndüğümde işte o zaman kabus başlayacak, o da ablanın elinde mahkemeden önce görüşe gelip davayı geri alır ve hiçbirşey olmamış gibi hayatına devam eder ya da kaderinize razı olursunuz, ...ablana da kendine de iyi bak, ayağın kaymasın" şeklinde sözlerle müşteki K.. Ç..'i tehdit ettiği ve sanığın her iki müştekiye yönelik sarf ettiği sözlerin ayrı ayrı olduğu, ayrı suç oluşturduğu, aynı adreste oturan iki ayrı müştekiye hitaben yazılan iki ayrı mektubun tek zarf içerisinde aynı adrese gönderilmesi suretiyle tehdit suçunun tek eylemle birden fazla kişiye karşı işlenmesi olarak kabul edilemeyeceği, sanığın iki ayrı müştekiye ayrı ayrı sözlerle tehditte bulunduğu ve eylemin zincirleme suç hükümlerini oluşturmadığı ve sanık hakkında gerçek içtima hükümlerinin uygulanması gerektiği nedenle, Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 08/04/2014 gün ve 2012/33606 Esas, 2014/11240 Karar sayılı onama kararına itiraz edilmiştir.

SONUÇ VE İSTEM: Yukarıda açıklanan nedenler ve tüm dosya kapsamına göre,

1-İtirazımızın KABULÜNE,

2-Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 08/04/2014 gün ve 2012/33606 Esas, 2014/11240 Karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3-Sanığın, müştekilere iki farklı mektup göndererek ayrı söz ve ifadelerle, tehditte bulunduğu ve her iki müştekiye yönelik TCK'nın 106/1-1.cümle maddesi gereğince iki kez cezalandırılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında zincirleme suç hükümlerini uygulayan Karaman 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 26/01/2010 tarih ve 2009/281 Esas ve 2010/36 Karar sayılı ilamının BOZULMASINA karar verilmesi,

4-İtirazımız yerinde görülmediği takdirde dosyanın incelenmek üzere, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi, itirazen arz ve talep olunur." isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, tehdit suçundan, sanık M.. B.. hakkında verilen mahkumiyet kararının onanmasına dair, Dairemizin 08/04/2014 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Dosyanın incelenmesinde, mağdur E. B.'ün cezaevinde bulunan sanık Murat'tan boşanmak için dava açması üzerine sanığın, eşine yazmış olduğu mektupta onu tehdit ettiği, yine eşiyle aynı yerde yaşayan eşinin erkek kardeşine de ayrı bir mektup yazarak ona karşı da tehdit içeren cümleler kullandığı, bu iki mektubu aynı zarfa koyarak aynı adrese gönderdiği olayda; birden fazla mağdur bulunsa da, sanığın tehdit içeren iki ayrı mektubu tek zarfla aynı zamanda mağdurlara göndermesi karşısında, sanığın eyleminin de hukuken tek fiil olduğunun kabul edilmesi gerektiği gözetilerek,

Dairemizin 08.04.2014 tarih ve 2012/33606 Esas 2014/11240 Karar sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3932, Karar No: 2013/21844, Tarih: 30.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3932 E.  ,  2013/21844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/2, 35/2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yenişehir İlçe Jandarma Komutanlığına, Burcun köyü Kılıçkaya mevkiinde 13.01. 2009 günü saat 13.00' da izinsiz kazı yapıldığı ihbarının yapıldığı, ihbar üzerine jandarmanın belirtlen yere gittiği, sanık ...'ın kayalık olan olay yerinde olduğu, diğer şahısların jandarmayı görünce kaçtıkları, bir müddet sonra sanık ... ile sanıkların yanlarında bulunan ve temyize gelmeyen sanık ... Yavaş'ın geldikleri, olay yerinde 1 adet sarı renkli toru bhıca marka şarjlı el feneri, 1 adet siyah renkli demir döküm ağırlık (10 Kg), 1 adet tahta saplı balyoz ve 1 adet sarı-beyaz renkli 50 metre uzunluğundaki ip ele geçirildiği, 13.01.2009 günlü tutanakta ise mağara girişinde bir takım yeni yapılmış tahribatın olduğunun tespit edildiği, kaçan diğer temyize gelmeyen sanıklar ... ve ...'in Yenişehir ilçesinde yakalandıkları olayda;

Define aramak için yapılan kazı faaliyetinin, sit alanları veya korunması gerekli yerlerin dışında yapıldığının anlaşılması karşısında, sanıkların eylemlerinin 5728 sayılı yasa ile değişik 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümlesinde müeyyidelendirildiği, araştırma suçunu ise yüzeye müdahaleyi içermeyen eylemlerin oluşturduğu, buna rağmen hükümde sanıkların eylemlerinin izinsiz define araştırma suçunu oluşturacağı şeklinde hatalı değerlendirme ile sanıklar hakkında, 5728 sayılı yasa ile değişik 2863 sayılı Kanunun 74/2.maddesinin lehe olduğu ve uygulanması gerektiği kabulü ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların suçu işlemediklerine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30/09/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17751, Karar No: 2011/1809, Tarih: 01.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17751 E.  ,  2011/1809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ...'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davada, mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edelin bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, hükmolunan bedel dikkate alındığında vekalet ücretine ilk davada hükmedilmiş olduğundan hakkaniyet gereği yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, vekalet ücreti takdiri,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına, yerine (İlk davada vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7168, Karar No: 2014/14938, Tarih: 10.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/7168 E.  ,  2014/14938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/212912

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2008

NUMARASI : 2005/740 (E) ve 2008/1453 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar İ.. K.., O.. S.. ve K.. A.. hakkındaki 19.01.2004 tarih ve 2001/468-2004/38 sayılı hükmün sanık K.. A.. savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2005 günlü yazısıyla 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılması için geri gönderildiği, adı geçen hükümlü O.. S.. yönünden hükmün kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, temyiz olunmaksızın kesinleşmesi nedeniyle lehe Yasanın belirlenmesine ilişkin olduğu kabul edilen hükümlü O.. S.. hakkındaki uyarlama yargılaması ile genel hükümlere göre hakkındaki yargılama süren sanık K.. A.. hakkındaki davanın, farklı hükümlere bağlı olması ve birlikte görülemeyeceği gözetilip, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca ayırma kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam olunarak hükümlü O.. S.. hakkında yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü O.. S.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri de incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5728, Karar No: 2018/796, Tarih: 23.01.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/5728 E.  ,  2018/796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur hazırlıkta verdiği ifadesinde; olay günü inşaat işçileri ile konuştuğu sırada sanığın yanına gelerek ayağına taş attığını, tanık... alınan beyanında sanık ve mağdurun olay günü tartıştıkları ve sanığın mağduru bahçeden çıkardığını beyan ettiği,... İlçe Hastanesinin 10/06/2012 tarihli raporuna göre, mağdurun "sol ayak bileğinde şişlik, ayak sırtında şişlik, grafisinde 3-4-5 tarsal kemiklerde kırık" mevcut olduğu, dolayısıyla; dosya içeriğine, olayın oluş biçimine, mağdur ve tanığın beyanlarına, doktor raporundaki bulgulara göre, sanığın kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu halde mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30282, Karar No: 2016/8140, Tarih: 19.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/30282 E.  ,  2016/8140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

1- Sanığın kurmuş olduğu demokratik çözüm çadırına gelerek olay çıkmaması için telkinde bulunan polis memurlarına, tehdit içeren sözler sarfettiği anlaşılmakla, müştekilerin hangi görevini yaptırmamak için tehdit ettiği denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilmeden ve TCK'nın 106/1. maddesinde yer alan tehdit suçu tartışılmadan, eksik ve yetersiz gerekçeyle bu sanık hakkında da görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Sanık ...'ya atılı kamu görevlisine hakaret suçunun seçimlik ceza içermesi nedeniyle hapis cezasının tercih edilmesinde takdir hakkının hangi hukuki gerekçeye dayanılarak kullanıldığının kararda gösterilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.04.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10678, Karar No: 2023/1657, Tarih: 16.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/10678 E.  ,  2023/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/360 E., 2015/296 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2014/360 Esas, 2015/296 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın havaalanında ... adına düzenlenmiş, kendi fotoğrafı bulunan sahte nüfus cüzdanı ile güvenlik noktasından geçmeye çalışırken yakalandığı anlaşılmıştır.

2. Diyarbakır Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğünün 14.04.2014 tarihli uzmanlık raporunda, ... adına düzenlenmiş gözüken H 13882023 seri numaralı nüfus cüzdanının matbu yapısı itibari ile hakikileri ile uyumlu olmadığı, baskı tekniği, motiflerdeki detay özellikleri ile ultraviyole ışık altındaki görünüm özellikleri yönlerinden farklılıklar bulunduğu, nüfus cüzdanının sahte olduğu, sahteliğinin ilk bakışta kolaylıkla anlaşılamayacağı, aldatıcılık niteliğini haiz olduğunun tespit edildiği belirtilmiştir.

3. Mahkemece, sanık tarafından görevli polis memurlarınına ibraz edilen nüfus cüzdanının kağıt yapısı, rengi ve yazıların netliği itibarı ile orijinal nüfus cüzdanından farklılık göstermekle birlikte orijinaline yakın nitelikte olduğu, ilk bakışta sahte olduğunun kolaylıkla anlaşılamayacağı ve bu nedenle aldatıcılık niteliğinin bulunduğu değerlendirilmiş, bu şekilde sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğu gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2014/360 Esas, 2015/296 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1851, Karar No: 2016/489, Tarih: 21.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/1851 E.  ,  2016/489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; burnundan estetik ameliyat olmak isteyen davacının, davalı tarafından ortaya çıkacak olumsuzluklar konusunda bilgilendirilmeden, sadece kan tahlili istenerek 30.08.2010 tarihinde ameliyat edildiğini, sonrasında davacının nefes almakta güçlük çektiğini, kontrole gidişlerinde davalı tarafından sorun olmadığı ve zamanla düzeleceğinin söylendiğini, daha sonra başka hastanede muayene olan davacının yapılan estetik ile burun kanatlarında çökme olduğu, burun kemiklerinin çok fazla daraltılması nedeniyle nefes alma sorununun kalıcı olacağının belirtildiğini, taraflar arasındaki eser sözleşmesi uyarınca davalının hastayı aydınlatmadığı, sadakat ve özen borçlarını yerine getirmediğini ileri sürerek; 3.000 TL ödenen ameliyat ücreti ile 100.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; tanının meslek kurallarına uygun şekilde konulduğunu, muvafakatinin alınarak aydınlatma borcunun yerine getirildiğini, davacının ameliyat sonrası ortaya çıkan sonucu beğenmediğini, kendisinin ameliyattan sonra da takibinin yapıldığını, nefes alma probleminin ameliyatla ilgisi bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan... Kurumu raporu doğrultusunda, davalıya atfı kabil kusur tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmektedir.

Davada; davalı doktor tarafından 30.08.2010 tarihinde davacıya yapılan estetik amaçlı burun ameliyatı sonrası ortaya çıkan burun kanatlarında çökme ve nefes alma güçlüğü nedeniyle tazminat talep edilmektedir.

Davaya dayanak yapılan maddi olgu, estetik ameliyat yapılmak suretiyle istenilen ve kararlaştırılan amaca uygun güzel bir görünüm sağlanmasıdır. Burada sözleşme yapılmasının nedeni belli bir sonucun (eserin) ortaya çıkmasıdır. Eser, yüklenicinin sanat ve becerisini gerektiren, bir emek sarfı ile gerçekleştirilen sonuçtur. O halde, taraflar arasındaki ilişki BK'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen sözleşme ilişkisidir.

Davaya dayanak yapılan maddi olgu, estetik ameliyat yapılmak suretiyle istenilen ve kararlaştırılan amaca uygun güzel bir görünüm sağlanmasıdır. Burada sözleşme yapılmasının nedeni belli bir sonucun (eserin) ortaya çıkmasıdır. Eser, yüklenicinin sanat ve becerisini gerektiren, bir emek sarfı ile gerçekleştirilen sonuçtur. O halde, taraflar arasındaki ilişki BK'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen sözleşme ilişkisidir.

Yüklenicinin eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve ona hiçbir zarar vermeden meydana getirmesi davalı yüklenicinin hem sadakat, hem de özen borcunu kapsar. Bu kural gereğince, yüklenici iş sahibinin yararına olan şeyleri yapmak ve zararına olan şeylerden kaçınmak zorundadır. İş sahibi ortaya çıkacak eserde belli niteliklerin bulunmasını arzu eder. Meydana getirilen eserin iş sahibinin beklentisini karşılamaması halinde sözleşmedeki yarar dengesi iş sahibi aleyhine bozulur. Bu bakımdan eserin fen ve sanat kurallarına uygun, iş sahibinin beklentilerini karşılar özelliği taşıması gerekir. Aksi halde, ayıplı olduğu kabul edilir. Yüklenici meydana getirdiği eserde ortaya çıkan ayıp ve eksikliklerden ayıba karşı tekeffül borcu gereğince sorumludur.

Yüklenici, sadakat ve özen borcu gereğince eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde meydana getirmek zorundadır. Akdin gereği gibi veya zamanında ifasını tehlikeye koyan tüm halleri de zamanında iş sahibine haber vermek zorundadır. Yüklenicinin genel ihbar yükümlülüğünden doğan çeşitli özel açıklama ve yol gösterme yükümlülükleri vardır. Yüklenici ihbar mükellefiyetini zamanında yerine getirmezse bundan doğacak tüm zarardan da sorumludur (BK.md.96).

Somut olayda; dava dilekçesinde iddia edilen hususlar ... raporunda açıklanan gerekçeler dikkate alındığında yüklenicinin genel ihbar zorunluluğu kapsamında olan hususlardır. O halde, davalının ameliyat öncesi muhtemelen hasıl olabilecek sonuç ve komplikasyonlar hakkında hastasını bilgilendirmesi BK.md.357.maddesine göre bir zorunluluktur.

Önemli bir diğer düzenleme de .... Bu sözleşme 9.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş ve iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiştir.

Bu sözleşmenin “Amaç” başlıklı 1. maddesinde; “Bu sözleşmenin tarafları, tüm insanların haysiyetini ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayırım yapmadan herkesin, bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına almakla yükümlüdürler.”