muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4611, Karar No: 2023/11606, Tarih: 25.12.2023

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2022 gün ve 2022/166 Esas 2022/290 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10870, Karar No: 2011/4057, Tarih: 29.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10870 E.  ,  2011/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı .....Yay.San.Tic.yetkili temsilcisi....gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin yabancı dil eğitimi kitaplarının dağıtım ve pazarlaması işini yaptığını, müvekkilinin dava dışı Hilside Pressin Türkiye distribütörü olan davalı şirket ile kitap alım-satımı sebebiyle ticari ilişkisi olduğunu, ilişkinin başlangıcında davalı şirkete üç adet çekin verilen sipariş karşılığı tevdii edilmesine rağmen, siparişe konu malların müvekkiline teslim edilmediğini ileri sürerek çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespiti ile çeklerin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yöneltilebileceği tarafın çeklerin ciro edildiği .... AŞ.olduğunu, husumet itirazında bulunduklarını, davacının kitap almak istediğini ve tanıtım yapabilmek için şirketlerce ithal edilen ve depoda olan kitap ve malzemelerden alma karşılığında söz konusu 3 adet çeki verdiğini, davacının istediği mallar için söz konusu çeklerin yurtdışından ithal edilirken akreditif bedeli olarak ithalat gerçekleşinceye kadar teminat, ithalat gerçekleştikten sonra, ithal edilen malın nakit karşılığı olarak bankaya verilmesi kararlaştırıldığından 3.8.2007 tarihindeki teslim belgesinde teminat ibaresinin kullanıldığını, teminat ibaresinin amacının çeklerin başka amaçla kullanımının önüne geçmek ve sadece davacının istediği tamamlayıcı ürünlerin ithalatını sağlamak, bir kısım çek bedeli teslim edilen ürünlere ek tamamlayıcı ürünlerin ithalatında keşide tarihine kadar teminat olarak kullanılmasının amaçlandığını, çeklerin hem ödeme amaçlı alındığını, hem de kitap ithalatının akreditif kaynağı olarak kabul edildiğini, davacının çeklerin üzerine ödemeden men yasağı koydurduğunu, davacının toplam 100.207,20 TL’lik siparişi üzerine, tüm ithalatı yapan müvekkilinin davacının siparişleri almaması sonucu zarara uğradığını, envanterde yüklü miktarda kitap ve malzeme kalmasına neden olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı, benimsenen bilirkişi raporu ve 03.08.2007 tarihli belgeye göre davaya konu çeklerin sipariş karşılığı peşinen davalı şirkete verilmiş olmasına ve davalının sipariş konusu malları davacıya teslim ettiği olgusunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, dava konusu Yapı Kredi Bankasının 10.12.2007 tarihli 5205808 çek nolu 15.000 TL bedelli, 20.12.2007 tarihli 5205809 çek nolu 15.000 TL bedelli ve 31.12.2007 tarihli 52058010 çek nolu 20.000 TL bedelli üç adet çekten dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece davacının ticari defterlerinde kayıtlı olan davacının düzenlediği 5.298,66 TL’lik iade faturasından dolayı da davacının alacaklı olduğu kabul edilmişse de, davacı tarafça tek taraflı olarak düzenlenen iade faturası, alacağın varlığını veya bir başka deyişle malın iade edildiğini göstermez. Davacı tarafça, iade faturası içeriği malların davalıya iade edilişi ve iade faturasının davalıya tebliğ ve teslim edildiğinin ispat edilmesi gerekir. Mahkemece bu yönler üzerinde durulmadan bu miktar için de davanın kabul edilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5851, Karar No: 2014/23285, Tarih: 19.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5851 E.  ,  2014/23285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/260966

Mahkemesi : Antalya (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 05.04.2013

Numarası : 2012/562-2013/372

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü idaresindeki minibüsle, meskun mahalde, trafiğin yoğun olduğu yolda seyir halinde bulunan sanığın, önünde aynı yönde kırmızı ışık nedeniyle duruşa geçen otomobili geç farketmesi üzerine arkadan çarptığı ve darbeye maruz bu otomobilin de ön tarafta ışık nedeniyle beklemekte olan bir başka araca çarparak maddi hasar meydana geldiği, olaya sanığın dikkatsiz ve tedbirsiz davranışlarının etken olduğu, dosyada, sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair delil bulunmadığı gibi kaza anında alkollü olduğuna dair bir tespit de yapılmadığı, bu itibarla kasten işlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden; sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3203, Karar No: 2021/6207, Tarih: 06.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2019/3203 E.  ,  2021/6207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 21/11/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/09/2019 günlü karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf isteminin esastan reddine dair verilen 18/09/2019 günlü ....Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi kararının Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili idarenin dava dışı... tarafından .... İdare Mahkemesine açılan 2009/1192 Esas, 2011/1209 Sayılı kararının infazı üzerine....İcra Dairesinin 2011/10191 sayılı dosyasında dava dışı ... Valiliği ve ... il Özel İdaresi ile birlikte müştereken müteselsilen sorumlu olarak ödeme yapmak suretiyle borcu kapattıklarını,müvekkili belediye aleyhine açılan davayla ilgili olarak ...Belediyesi Teftiş Kurulu tarafından soruşturma üzerine müvekkilinin payına düşen 61.338,21.TL’nin ... Zabıt Müdürlüğünden sorumlu eski Başkan Yardımcısı ..., eski Zabıta Müdür Vekili ..., eski ....Fen İşleri Müdür Vekili ... ile eski Fen İşleri Müdür Vekili ...'ın sorumlu olduklarını ileri sürerek 61.338,21 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan sorumlulukları oranında tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

İlk derece mahkemesince, davacının iddialarında toprağın dökülmesi konusunda davalılara sorumluluk yüklemediği, toprağın o alana döküldüğü yere dökülmesi emrini kimin verdiği, toprağın dökülmesi eylemini davalıların gerçekleştirdiği dosya kapsamından anlaşılmadığı gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, okul yapımına

katkı ve kolaylık sağlama amaçlı idari tasarruflara davalıların kişisel katkılarının olduğu ve alınan kararlara katıldıkları veya emir verdikleri konusunda somut delil bulunmadığı, yapılan şikayetler sonrasında önceden gerçekleşen durumu önleme veya değiştirmeleri mümkün olmayacağı gibi gerçekleşmiş olan zararı da ortadan kaldırmayacağına göre; ilk derece mahkemesince davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 14,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 06/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/544, Karar No: 2020/1990, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/544 E.  ,  2020/1990 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15195, Karar No: 2006/16541, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15195 E.  ,  2006/16541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihli faturanın elektrik tarifeler Yönetmeliğinin 38. maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın son endeksi ile ilk endeks arasındaki farktan ayrı olarak faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 12.221.190.000 TL. istendiğini bildirip,.623.000.000 TL. borçlu olduğunun ve fazladan istenen kısmından borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davaya bakmanın idari yargının görev alanında olup faturanın da doğru olduğunu bildirip davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının 623.000.000 TL. borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının mekanik sayacının söküldüğü 16.04.2004 tarihinden faturanın düzenlendiği tarihe kadar sayaçsız elektrik kullandığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davaya konu edilen 20.12.2004 tarihli faturada, (+/-) tüketim adı altında bir miktarın ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiasıyla bu davayı açmıştır. Davalı ise Genel Müdürlüğünün talimatıyla 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların yerlerine dijital sayaç takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin dijital sayaç taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile ... ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalarda nazara alınarak faturanın düzenlendiğini bildirmiştir.

Dosya içerisinde bulunan davalı idarenin yazı ve tutanakları ve aynı mahkemeden gelen benzer dosyalardan idarece mekanik saatlerin dijital saatlerle değiştirilmek üzere söküldüğü anlaşılmaktadır. Dosyada yeni sayacın takıldığına dair tutanak bulunmamaktadır. Davacının yeni sayacının hangi tarihte takıldığının davalı idareden tutanak örneği istenerek saptanmalı, yeni sayaç takılmamış ise sayacın söküldüğü tarihten sulama mevsiminin sonra erdiği tarihe kadar davacının sayaçsız olarak enerji kullandığının kabulü gerekir. Öyle olunca İl yada İlçe Tarım Müdürlüğünden sulama dönemi süresi sorularak sayaç endeksinin gösterdiği harcamadan ayrı olarak davacının kullandığı elektrik tutarı, fatura dönemide gözönünde tutularak Enerji Piyasası müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13,14,15. maddeleri ile Yine Enerji Piyasası düzenleme Kurulunun 2004 yılında “... ve Usulsüz Elektrik Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin” kararı doğrultusunda hesaplama yapılması gerekir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ile yürürlükten ... eski Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle (1) nolu bent uyarınca davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9301, Karar No: 2013/12778, Tarih: 07.10.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/9301 E.  ,  2013/12778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.02.2011 gününde verilen dilekçe ile yola elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.09.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıların yola taşan balkon ve oda inşa ederek elattıkları iddiası ile müdahalenin önlenmesi ve kal talebinde bulunmuştur.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu balkonun yerden 6-7 metre yüksekliğinde olduğu, yolun kullanımına engel teşkil etmeyeceği kaldı ki, bu kısmın ara yol olup çok dik rampa ve kayalık olması nedeniyle yaya yolu olarak dahi kullanılmasının zor olduğu ve davacının taşınmazının güneyinden geçen ana yoldan ulaşımını sağladığı, yol ihtiyacı içinde de bulunmadığı dikkate alındığında, yine söz konusu yolun evveliyatının yüklü bir hayvanın geçeceği genişlikte olduğu kadastro tespitleri sırasında evvelden beri kullanılan mevcut yoldan daha geniş bir alanın yol olarak bırakıldığı, davalıların taşınmazı üzerindeki yapı ve eklentinin kadastro geçmeden önce de mevcut olduğu, bu nedenle davacının iyi niyet kurallarına aykırı olarak hareket ettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 715. ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi gereğince yollar paralı veya parasız kullanımı kamuya tahsis edilen veya kamunun kadimden beri yararlandığı orta malı taşınmazlardır. Bu özellikleri gereği yoldan yararlanma hakkı olan özel kişilerin de, varsa elatmanın giderilmesi için dava açmaya hakları vardır.

Somut olayda; 02.11.2011 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi raporu ve krokisinde, A işaretli 9,26 m2'lik kısım, B işaretli 8,00 m2'lik kısım, C işaretli 2,65 m2'lik kısımda kadastro çalışmalarında yol olarak bırakılan bölüme tecavüz edildiği tespit edilmiştir. Bu durumda davalıların yola müdahalesi sabit olduğundan davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18020, Karar No: 2015/8598, Tarih: 25.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/18020 E.  ,  2015/8598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 14/05/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

... Gazetesinin 16 Haziran 2012 günlü sayısında “Müvekkillerini dolandıran avukat tutuklandı” başlığı ile verilen dava konusu haberde özetle, ... Amirliği ekiplerince “resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık” iddiasıyla gözaltına alınan Antalya Barosuna kayıtlı avukat ... ile çalışanları ... ve ...'nün emniyetteki işlemlerinin ardından adliyeye sevk edildikleri, ...'nin çıkarıldığı mahkemece tutuklandığı anlatılmıştır.

Davacı, dava konusu haberde hakkında kesinleşen bir mahkumiyet kararı bulunmamasına karşın suçlu gibi gösterilerek kişilik haklarına, mesleki kariyer ve şöhretine saldırıda bulunulduğunu iddia ederek gerçeğe aykırı mahiyette olan haber nedeni ile manevi tazminat ödetilmesini, haksız saldırının kınanmasını, kararın yayınlanmasını istemiştir.

Davalılar, dava konusu haberi Doğan Haber Ajansından aldıklarını, haberin adli bir olaya ilişkin ve görünürdeki gerçeğe uygun nitelikte olduğunu, yayınlanmasında kamu yararı bulunduğunu, haberde davacının adının başharflerinin yazılı olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu haberin veriliş şekli itibariyle davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu kabul edilerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar, dava konusu haberi Doğan Haber Ajansından aldıklarını, haberin adli bir olaya ilişkin ve görünürdeki gerçeğe uygun nitelikte olduğunu, yayınlanmasında kamu yararı bulunduğunu, haberde davacının adının başharflerinin yazılı olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu haberin veriliş şekli itibariyle davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu kabul edilerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.