muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6173, Karar No: 2011/5310, Tarih: 18.11.2011

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının  03.06.2010-30.11.2010 tarihleri arasında davalı işverenin işçisi olarak çalıştığı, iş akdinin, 12/11/2010 tarihli fesih bildirimi ile, ihale makamının  06.10.2010  ve  26.10.2010  tarihli  yazısı  nedeniyle  işin  sona  erdirileceğinin

bildirilmesi gerekçesiyle  30.11.2010 tarihi itibariyle  4857 sayılı Yasanın 17. maddesince feshedildiği, Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğünün davalı işverene hitaben yazdığı 06.10.2010 tarihli yazısında, yüklenmiş olduğunuz işletmemize ait “2010 yılı muhtelif tarım ve sulama işçilikleri” işinin bitki üretim ve kültür teknik şubesi ile ilgili iş kalemlerinden selektörleme ve tohum gübre yükleme boşaltma işi engeç 22.10.2010 tarihinde, ekim, toprak hazırlığı ve diğer işler en geç 15.11.2010 tarihinde sona erecektir. Ayrıca sulama sezonununda bitmiş olması nedeni ile sulama işi de 15.10.2010 tarihinde sonlandırılacaktır. Bilgilerinize, şeklinde, 26.10.2010 tarihli yazıda, 15.11.2010 tarihinde sonlandırılması planlanan toprak hazırlığı, ekim ve diğer işler havaların müsait olmaması nedeniyle 30.11.2010 tarihinde mesai bitiminde sonlandırılacaktır, bilgilerinize, şeklinde bildirimde bulunulduğu, Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM-ile davalı şirket arasında 13.12.2010 tarihli fesih sözleşmesinde, 2010 yılı tarım ve sulama işçiliği hizmet alımı işinin karşılıklı olarak feshedilmesinin kararlaştırıldığı, 02.06.2010-31.05.2011 tarihleri arasındaki sözleşmenin 13.12.2010 tarihinde feshedilmesi konusunda sözleşme yapıldığı, Çalışma Bakanlığı Teftiş Kurulunun 11.11.2010 tarihli tutanağında, davalı işveren ile TİGEM arasında 02.06.2010-31.05.2011 tarihleri arası için hayvan bakıcılığı, atçılık, sığırcılık, keçicilik ve muhtelif tarım ve sulama işçiliği için iki ayrı taahhüt işi konusunda sözleşme yapıldığının tesbit edildiği anlaşılmıştır.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı, davacının altı aylık kıdeminin bulunup bulunmadığı ve dolayısıyla iş güvencesi hükümleri kapsamına girip girmediği ve asıl işveren  Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM-' nün davaya dahil edilmesi gerekip gerekmediği   hususları  uyuşmazlık konusudur.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı, davacının altı aylık kıdeminin bulunup bulunmadığı ve dolayısıyla iş güvencesi hükümleri kapsamına girip girmediği ve asıl işveren  Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM-' nün davaya dahil edilmesi gerekip gerekmediği   hususları  uyuşmazlık konusudur.

1-Alt işveren işçisi tarafından, feshin geçersizliğine karar verilmesi istemiyle yalnızca alt işveren hakkında veya geçersizlik yahut muvazaa iddiasıyla sadece asıl işveren aleyhine açılan davalarda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayandığının belirlenmesine bağlı olarak, davalı olarak gösterilen kişinin işçinin gerçek işvereni olmadığının belirlenmesi halinde taraf sıfatı sorunu ortaya çıkmaktadır. Davanın taraf sıfatı yokluğu nedeni ile reddedilmesi halinde, gerçek işverene karşı açılacak davada işçi, çoğunlukla, işe iade davaları için öngörülen bir aylık dava açma süresini kaçırma tehlikesi ile karşılaşmaktadır. Böyle bir sonuç işçiyi mağdur edeceği gibi, bir aylık süre geçmemişse yeni bir dava açılmasını gerektirmesi nedeni ile usul ekonomisine de uygun düşmez. Gerek daha önce işe iade davalarına bakan Yargıtay 9. Hukuk Dairesince ve gerek Dairemiz tarafından davacının temsilcide yanıldığı veya taraf sıfatında maddi hataya düştüğü kabul edilmek suretiyle taraf değişikliği konusunda mülga 1086 sayılı HMK’nun katı kuralları aşılarak sorun çözülmeye çalışılmıştır.

Ne var ki, işe iade davası asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açıldığında asıl işveren hakkında taraf sıfatı yokluğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmezken, sadece asıl işveren hakkında dava açılmışsa taraf sıfatının bulunmadığı ve taraf sıfatında yanılgı olduğunun kabulüne karar verilmesi sözü edilen çözümün çelişkisi olarak dikkat çekmiştir.

Öte yandan, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanunun 124. maddesinde kabul edilebilir yanılgıya dayanan iradi taraf değişikliği taleplerinin mahkemece kabul edilmesi yönünde düzenleme yapılmıştır. Ancak sözü edilen düzenlemede taraf değişikliğinin talep şartına bağlanması karşısında, hâkim tarafından bu hususta taraflara hatırlatmada bulunulması mümkün değildir. Bu nedenle talep olmadığı halde, taraf sıfatında maddi hataya düşüldüğünden söz edilmek suretiyle mahkeme kararının bozulmasına yönelik uygulamaya devam edilmesinin, kanunun belirtilen açık düzenlemesi karşısında, mümkün olmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, Dairemizde yukarıda belirtilen içtihadın yeniden gözden geçirilerek

değerlendirilmesi ihtiyacı doğmuştur.

Hal böyle olunca, Dairemizde yukarıda belirtilen içtihadın yeniden gözden geçirilerek

değerlendirilmesi ihtiyacı doğmuştur.

Mahkemece verilecek hükmün etkisi bakımından mecburi dava arkadaşlığı, maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ve şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı olarak ikiye ayrılmaktadır. Maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı, maddi hukuka göre bir hakkın birden fazla kimse tarafından birlikte kullanılması veya birden fazla kimseye karşı birlikte ileri sürülmesi ve tamamı hakkında tek hüküm verilmesi zorunlu hallerde söz konusu olur (6100 sayılı HMK.m.59). Şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ise, kanunun özel hükümleri ve davanın niteliğinden kaynaklanan, birden fazla kişiye karşı dava açılmasının ve yürütülmesinin zorunlu olduğu hallerde oluşan dava arkadaşlığına denir. (PEKCANITEZ Hakan/ATALAY Oğuz/ÖZEKES Muhammet, Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, Ankara 2011, s.223). Şekli dava arkadaşlığı, gerçeğin tam olarak ortaya çıkarılması ve taraflar arasındaki ilişkinin doğru karara bağlanmasını sağlamak için kabul edilmiştir. Bu durumda, dava konusu hukuki ilişki hakkında bütün dava arkadaşlarına yönelik tek ve aynı doğrultuda bir karar verme zorunluluğu yoktur. Ayrıca dava arkadaşlarının yaptıkları usulî işlemler birbirinden bağımsızdır.

4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarına göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olup olmadığı veya muvazaaya dayanıp dayanmadığına yönelik re’sen yapılması gereken yargısal denetim, ilişkinin taraflarının, yani asıl işveren ve alt işverenin davada yer almalarını ve kendi hukuklarını koruyacak açıklama ve ispat haklarını zorunlu kılmaktadır. Aksince bir düşünce Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesinde öngörülen hukuki dinlenilme hakkına aykırılık teşkil eder. Buna göre, işe iade davalarına özgü olarak, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin söz konusu olduğu davalarda, davalı taraf yönünden bir çeşit şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığının mevcut olduğu kabul edilmelidir.

Görüldüğü üzere, bu çözüm tarzı hem işçi hem de işveren yönünde hukuka uygun maddî ve usûlî bakımdan her iki tarafın haklarını korumasını sağlayan bir çözümdür.

Böyle olunca, işe iade davasının yalnızca asıl işveren Veya alt işveren aleyhine açılması durumunda, mahkemece, dava hemen reddedilmemeli, davalı olarak gösterilmeyen asıl işveren veya alt işverene davanın teşmili için davacı tarafa süre verilmeli, verilen süre içinde, diğer dava arkadaşına teşmil edilirse davaya devam edilmeli, aksi halde dava sıfat yokluğundan reddedilmelidir.

Böyle olunca, işe iade davasının yalnızca asıl işveren Veya alt işveren aleyhine açılması durumunda, mahkemece, dava hemen reddedilmemeli, davalı olarak gösterilmeyen asıl işveren veya alt işverene davanın teşmili için davacı tarafa süre verilmeli, verilen süre içinde, diğer dava arkadaşına teşmil edilirse davaya devam edilmeli, aksi halde dava sıfat yokluğundan reddedilmelidir.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına yönelik olarak yapılacak inceleme sonucunda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayanması nedeni ile feshin geçersizliğine yönelik karar gerçek işveren hakkında kurulmalı, geçersiz veya muvazaaya dayalı ilişkinin diğer tarafı hakkında sıfat yokluğu davanın reddine karar verilmelidir. Ancak, HMK’nın 327.maddesinin ikinci fıkrası uyarınca taraf sıfatı olmadığı halde, davacıyı, davalı sıfatı kendisine aitmiş gibi yanıltarak kendisine karşı dava açılmasına sebebiyet verdiği için, davanın sıfat yokluğu nedeni ile hakkındaki davanın reddine karar verilen taraf lehine vekâlet ücreti takdir edilmemelidir.

Somut olayda davalı işveren ile dava dışı Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM- arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisinin mevcut olduğu ileri sürüldüğüne göre davalı olarak gösterilmeyen Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM-'e davanın teşmil edilmesi için davacıya süre verilerek, verilen süre içinde davacı tarafından bu dava arkadaşına davanın teşmil edilmesi halinde işin esasına yönelik inceleme yapılması, davanın bu dava arkadaşına teşmil edilmemesi halinde ise davanın sıfat yokluğundan reddine karar verilmesi gerekir yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümleri kapsamına girmek için en az altı aylık kıdeme sahip olmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre altı aylık süre aynı işverenin bir veya değişik işyerlerinde geçen süre birleştirilerek hesaplanır. Sözü edilen maddenin ikinci fıkrasına göre altı aylık kıdemin hesaplanmasında aynı Kanunun 66’ncı maddesindeki süreler dikkate alınır. Altı aylık kıdem şartını öngören hüküm nispi emredici olduğundan, daha az kıdem şartını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Altı aylık kıdem işçinin fiilen çalışmaya başladığı tarih ile fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih arasında geçen süreye göre belirlenir.

Altı aylık kıdem işçinin fiilen çalışmaya başladığı tarih ile fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih arasında geçen süreye göre belirlenir.

Somut olayda, davacının 03.06.2010-30.11.2010 tarihleri arasında davalı işverenin işçisi olarak çalıştığı çalışma süresinin halihazırda altı aydan az olduğu, altı aylık kıdem şartının oluşup oluşmadığı yönünden fesih bildiriminin davacıya hangi tarihte tebliğ edildiğinin ve  davacının Sosyal Güvenlik Kurumu Hizmet cetvelinde  görülen  02.06.2010 tarihinde biten başka işyeri çalışmasının, davalı işverene ait  işyerinde veya üst işveren Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM'e ait işyerinde veya Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM-'e ait işlerle ilgili  ihale alan başka bir işverene ait işyerinde geçip geçmediğinin araştırılmadığı anlaşılmış olup eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına 18.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2725, Karar No: 2024/5817, Tarih: 12.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2725 E.  ,  2024/5817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/600 E., 2024/20 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/69 E., 2022/877 K.

Taraflar arasındaki velâyetin değiştirilmesi ve kişisel ilişkinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı karşı davacı kadın vekili tarafından karşı davasının kısmen kabulü kararı yönünden, davacı karşı davalı erkek vekili tarafından karşı davanın kısmen kabulü, asıl davanın reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; velâyetin değiştirilmesine ilişkin dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (13) üncü alt bendi uyarınca çekişmesiz yargı işidir. Bölge Adliye Mahkemelerince çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar kesin nitelikte olup 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz edilemez. Bu durumda, davacı karşı davalı erkek vekilinin reddedilen velâyetin değiştirilmesi davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davacı karşı davalı erkek vekilinin reddedilen yön dışındaki, davalı karşı davacı kadın vekilinin tüm itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek vekilinin reddedilen yön dışındaki, davalı karşı davacı kadın vekilinin tüm itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı baba vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 06.03.2019 tarihinde Gebze 4. Aile Mahkemesinin 2019/322 Esas 2019/213 Karar sayılı dosyasında anlaşmalı olarak boşandıklarını, bu evlilikten olan 05.07.2013 doğumlu ... , 06.11.2015 doğumlu ... ve 01.05.2018 doğumlu ... isimli üç çocuklarının olduğunu ve ortak çocukların velâyetinin anneye bırakıldığını, davalının müvekkilden boşanma sonrasında da evde kalmasını ve ortak çocuklara bakmasını istediğini ve müvekkil de bu durumu kabul ettiğini, müvekkilin ortak çocukların her ihtiyacı ile yakından ilgilendiğini, işlerini dahi çocuklarla geçireceği zamana göre ayarladığını, davalının borsa faaliyetleri ile ilgilendiğini, sürekli tv'den borsa izlediğini, çocuklar ile ilgilenmediğini, çocukların hazır besin ve makarna ile beslendiğini, müvekkilin ve komşuların beyanlarına göre davalının çocuklara şiddet uyguladığını, müvekkilinin çocuklara parçalanmış aile tablosu yaşatmamak için her türlü fedakarlığı yaptığını, müvekkilin gündüz çalışıp akşamları evde çocuklara baktığını, davalının ev, tazminat ve nafaka almış olmasına rağmen maddî taleplerinin bitmediğini, davalının müvekkilden Citroen marka aracın da kendisi adına devrini istediğini müvekkilin bunu kabul etmediğini, davalının bu isteğinin yerine gelmemesi üzerine müvekkile karşı çirkin bir iftirada bulunarak tamamen kötü niyetli bir tavırla müvekkilin ortak çocuklardan ...'a istismarda bulunduğunu iddia ettiğini, davalının müvekkile bu iftiradan önce de sürekli maaşını sorduğunu, maddî taleplerinin yerine gelmemesi ile bu çirkin iftirayı attığını, müvekkilin hayatını yerle bir ettiğini, müvekkili arayarak "çocuk ifadesi alınırken üstüne koyarak yazıyormuş, her şey benim elimde, arabanın devrini vereceksin." dediğini, ortak çocukların velâyetinin davalıda kalmasının müvekkilin hayatını felakete dönüştürdüğünü, müvekkilin annesinin çocuklara bakacak durumda olduğunu ayrıca müvekkilin çocuklara en uygun bakıcıyı tutabilecek durumda olduğunu belirterek davanın kabulü ile çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesini, ortak çocuklar için ayrı ayrı 500,00'er TL iştirak nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı anne vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; tarafların boşanması ile ortak çocukların velâyetinin davalı müvekkile verildiğini, davacının evli kaldıkları süre boyunca müvekkili aldattığını ve darp ettiğini, davacının müvekkili aldatması üzerine Gebze 4. Aile Mahkemesinin 2019/322 Esas sayılı dosyasında çekişmeli boşanma davası açtığını, davacının sonrasında müvekkil ile anlaşmak istediğini ve anlaşmalı olarak boşandıklarını, davacının sadakatsiz davranıp müvekkili darp etmesi sebebiyle müvekkile tazminat ödediğini, davacının darp sebebiyle Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/207 Esas sayılı dosyasından ceza aldığını, müvekkilin davalı ile boşanma sonrasında birlikte yaşamak istediği iddialarının doğru olmadığını sadece davacı babanın ortak çocukla ile daha fazla zaman geçirmek istemesi üzerine aynı evi paylaştıklarını, buradaki ortak yaşamın karı koca boyutunda olmadığını sonrasında davacının müvekkil ile yeniden evlenme isteğinin müvekkil tarafından reddedildiğini ve evlerinin ayrıldığını, davacının çocukları gerekçe göstererek aynı evde yaşamaya başlamasından 6-7 ay sonra işsiz kaldığını bu süreçte müvekkilin nafakalar ile evin kirasını ödeyip evin ihtiyaçlarını karşıladığını, davacının iddiasının aksine ortak yaşama davacının ihtiyaçlara hiçbir katkısının olmadığını, davacının iddialarının müvekkili sorumsuz bir anne imajı çizmek amacıyla olduğunu, bu iddialarının doğru olmadığını müvekkilin büyük özveri ile çocuklarını büyüttüğünü, davacının eğitim durumunun iyi olduğunu, sonrasında davacı ile görücü usulü evlendiğini ve peş peşe olan üç çocuğu sebebiyle çalışamadığını, davacının kendisini geliştirmek ve meslek öğrenmek amacıyla kendisini borsada geliştirdiğini, kendi ayakları üzerinde durmaya çalıştığını borsa ile ilgilenmesinin nedeninin kimseye muhtaç olmamak olduğunu, müvekkilin maddî taleplerinin olduğu iddiasının da doğru olmadığını, mahkemece hükmedilen nafakanın artışının dahi yapılmadığını, davacının yaşanan istismar iddiasının örtbas etmek amacıyla müvekkilin çocuklara şiddet uygulayıp velâyet görevini yerine getirmediği iddialarında bulunduğunu, tarafların ortak çocukları ...`ın tarafların birlikte yaşadıkları sürede, babasının cinsel organına dokunduğunu söylediğini, davalının bu durumun davacıya sorması üzerine davacnın " ne var bunda o benim oğlum, dokunamaz mıyım." demesi üzerine müvekkilin davacı ile çocuklar arasındaki ilişkiyi gözlemlediğini, ...'ın davacı baba ile yattığı zamanlarda agresif olup, sinir atakları geçirdiğini, müvekkilin çocuğun çamaşırında lekeler gördüğünü ve ortak çocuk ...'ın poposunun ağrıdığını söylediğini, çocuğun altını ıslattığını, müvekkil ve ortak çocukların 18/12/2020 tarihinde ayrı eve taşındığını, davacıdan bu süreçte ortak çocuklar ile ilgilenmesini istediğini, çocuklar ile davacı babayı kendi odasına gönderdiğini, müvekkilin daha sonra odaya girdiğinde ..

...'ın davacı baba ile yattığı zamanlarda agresif olup, sinir atakları geçirdiğini, müvekkilin çocuğun çamaşırında lekeler gördüğünü ve ortak çocuk ...'ın poposunun ağrıdığını söylediğini, çocuğun altını ıslattığını, müvekkil ve ortak çocukların 18/12/2020 tarihinde ayrı eve taşındığını, davacıdan bu süreçte ortak çocuklar ile ilgilenmesini istediğini, çocuklar ile davacı babayı kendi odasına gönderdiğini, müvekkilin daha sonra odaya girdiğinde ...'ın davacı babanın üzerinde uzanmış şekilde yattığını gördüğünü, bu durumdan rahatsız olup sert tepki gösterdiğini, bundan sonra müvekkil ile ortak çocukların birlikte uyumasına izin vermediğini, 29.12.2020 tarihinde ortak çocuk ...'ın müvekkilin karnının üstüne yüzüstü çıkmaya çalışması üzerine, müvekkilin neden böyle yaptığını sorduğunu, çocuğun "bunu bana babam öğretti, seni çok sevdiğim için böyle yapıyorum, bunu bana babam öğretti." dediğini, müvekkilin başka neler yaptıklarını sorması üzerine ortak çocuğun "babam da benim üstüme yatıyor, ben yatağın ortasına yatıyorum, babam da bacağını kocaman açıp üstüme çıkıyor sen de öyle yap aç bacağını üstüme gel, babam beni hiç ezmiyor, benim üstüme çıkıyor benim, burnumu, dudaklarımı, sırtımı , çükümü, boynumu, her yerimi öpüyor." dediğini, müvekkilin bunları ne zaman yaptıklarını sorduğunda ortak çocuğun " gece, sen uyurken yapıyoruz." dediğini, müvekkilin bu anlatımlar üzerine panik yaşadığını, 155'i aradığını onların yönlendirmesi ile 183'ü arayarak Darıca İlçe Sosyal Hizmetlere bu durumu bildirdiğini, sonrasında Müdürlüğe giderek ortak çocuk ile görüşülerek rapor düzenlendiğini, Sosyal Hizmetler Müdürlüğünce ortak çocuk için sağlık tedbir öngörüldüğünü, Gebze Çocuk Mahkemesince sağlık tedbiri uygulandığını, müvekkilin Gebze Cumhuriyet Başsavcılığından davacıdan şikayetçi olduğunu, asıl davanın reddini, karşı davanın kabulünü, Gebze 4. Aile Mahkemesinin 2019/322 Esas sayılı dosyasında verilen karar ile kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alınan sosyal inceleme raporları ve toplanan deliller doğrultuusnda velâyet değişikliğini gerektiren bir durumun olmadığı gerekçesi ile asıl davanın reddine, her ne kadar Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü tarafından hazırlanan raporda kişisel ilişkinin kaldırılması gerektiği belirtilmişse de mahkemece Adli Destek Merkezi ve Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden alınan raporda kişisel ilişkinin kurulması yönünde raporlar hazırlandığı, Marmara Üniversitesi bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan raporda yatılı olmaksızın ayda iki defa kişisel ilişki kurulması gerektiğinin vurgulandığı, alınan raporda çocuklarda ebeveyn yabancılaşması olduğu tespit edildiği, BM Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'de de çocukların ebeveynleri ile kişisel ilişki kurma hakkı temel hakları arasında sözleşmenin maddesinde düzenlendiği, ayrıca davacı tanıklarının da davacının ilgili bir baba olduğunu beyan ettikleri, davalı karşı davacı anne tarafından ileri sürülen istismara ilişkin vakıaların dosyada sübut bulmadığı gerekçesi ile karşı davanın kısmen kabulüne, velâyetleri anneye verilen ortak çocukların her ayın 1. ve 3. haftası Pazar günü saat 10.00'dan aynı gün saat 14.00'e kadar, dini bayramların 2. Günü saat 10.00'dan aynı gün saat 14.00'e kadar, her yıl babalar günü saat 14:00'den saat 17:00'e kadar anneden alınarak babaya verilmesine, kişisel ilişkinin ( bir pedagog ve anne gözetiminde) bu şekilde tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı karşı davalı baba vekili; karşı davanın kısmen kabulü, asıl davanın reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı karşı davacı anne vekili; karşı davasının kısmen kabulü kararı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç