muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23796, Karar No: 2012/27641, Tarih: 20.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2012/23796 E.  ,  2012/27641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Cumayeri Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :8.5.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı olarak açılan davada boşanmaya karar verilebilmesi için; davacı tarafın, boşanma sebeplerinden herhangi biriyle açılmış bulunan davanın reddine karar verilip bu kararın kesinleştiğini ve bu kesinleşme tarihinden başlayarak üç yıl geçmesi halinde her ne sebeple olursa olsun ortak hayatın yeniden kurulamamış olduğunu kanıtlaması gerekli ve yeterli olup; davalının kusurunun kanıtlanması gerekmez. Tarafların kusur durumu; boşanma kararı için değil; boşanmanın fer'i (eki) olan yoksulluk nafakası (TMK. md. 175) ile maddi ve manevi tazminat (TMK.m.174/1-2) talepleri bakmından değer taşır.

Mahkemece delil bildirme hakkını yitirmedikleri halde; tarafların delil bildirme isteklerinin reddine karar verilerek sadece önceki retle sonuçlanan dava delil kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Davalı, üç yıllık eylemli ayrılık süresi içinde ortak hayatın yeniden kurulmuş olup olmadığı konusunda bir açıklamada bulunmamış, davanın reddini istemiştir. Delil bildirme isteğinin reddi sonucu; ortak hayatın yeniden kurulup kurulmadığı hususunda, taraflar kanıtlama imkanlarını kullanamamışlardır. Bu amaçla; hakimin davayı aydınlatma ödevi (HMK. md. 31) çerçevesinde taraflardan ortak hayatın yeniden kurulup kurulmadığı hususunda açıklama istenilerek bu husus çekişmeli kaldığı takdirde; her iki tarafa da delil bildirme imkanının sağlanması, gösterildiği takdirde usulünce toplanması ve gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; hukuki dinlenilme hakkına (HMK. md. 27) aykırı olacak şekilde, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.11.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/1738, Karar No: 2020/4938, Tarih: 02.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/1738 E.  ,  2020/4938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, sanığın işgal ve faydalanma eyleminde ağaç kesimi ve örtü tahribatı bulunmadığından tazminat hesabına gerek olmadığının tespit edilmesi karşısında, engel adli sicil kaydı bulunmayan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep eden sanık hakkında kamu zararının giderilmediği şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı kararı verilmesi,

2-Sanığın duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK’nin 50. maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsadığı gözetilerek, CMK’nin 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9451, Karar No: 2012/11559, Tarih: 27.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9451 E.  ,  2012/11559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11906, Karar No: 2014/21683, Tarih: 28.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11906 E.  ,  2014/21683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2014

NUMARASI : 2012/5-2014/215

Davacı, meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dava, davalılara ait iş yerindeki olumsuz çalışma koşulları nedeniyle meslek hastalığına yakalanıp bu hastalığının etkisi ile vefat ettiği ileri sürülen sigortalının hak sahibinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş yararına 140.832,50 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi, davacı çocuk Bilal yararına 30.333,99 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi, davacı çocuk Caner yararına 19.927,43 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın ölüm tarihi olan 22.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacılar murisinin 19.06.2009 tarihinde pnömokonyoz meslek hastalığına bağlı olarak % 27 oranında sürekli iş göremezlik oranının tespit edildiği, sigortalının 22.09.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır .Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir. Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Yapılacak iş; davacılar murisi sigortalı M. A.'nın vefat nedeninin meslek hastalığına dayalı olup olmadığının yukarıda belirtilen usullere göre tespit edilerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

2-Meslek hastalığı, işin niteliğine göre tekrarlanan sebepler veya işin yürütüm şartlarına göre ortaya çıkan hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleridir. Kusur incelemesi yapılırken, meslek hastalığının bu özelliği dikkate alınarak ve öteden beri uygulanan şekliyle 32 yıl formülü esas alınmak suretiyle belirleme yapılmalıdır. Sigortalının işyerlerinde 32 yıldan daha kısa bir süre çalışması halinde, kaçınılmaz maluliyet oranı; çalışılan yıl sayısı: 32, yıl ortalaması ile çarpılarak kaçınılmaz maluliyet oranı belirlenmelidir. Sigortalının 18 yaşından sonra çalışmaya başlaması halinde ise; her yıl için 32 yıldan 3 yıl indirilerek kaçınılmaz maluliyet belirlenmeli, artık yaşlar için orantılama yoluyla indirime gidilmelidir. Hükme esas alınan rapor Dairemizin ve Yargıtay’ın kabul ettiği, uygulamada 32 yıl formülü olarak adlandırılan esaslara aykırı düşmektedir. Mahkemece, müteveffa sigortalının başka işyerlerinde çalışıp çalışmadığı araştırılara konusunda uzman iş güvenliği uzmanı bilirkişilerden bu doğrultuda kusur raporu alarak hüküm vermesi gerekirken, yetersiz kusur raporuna dayanarak karar vermesi, usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalılara iadesine 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5101, Karar No: 2024/1638, Tarih: 03.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/5101 E.  ,  2024/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/248 E., 2016/142 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; Süre tutum dilekçesi ile temyiz başvurusunda bulunan sanık müdafiinin temyiz sebebi sanık hakkındaki kararın hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri;Süre tutum dilekçesi ile temyiz başvurusunda bulunan katılanlar vekilinin temyiz sebebi sanık hakkındaki kararın hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü 1.02 promil alkollü bulunan, sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki traktörü ile meskun mahal dışında, azami hız limitinin 90km/saat olduğu, iki yönlü, asfalt kaplama, aydınlatmanın bulunmadığı devlet karayolu üzerinde gece vakti seyri esnasında üç yönlü kavşağa geldiğinde, kamera kayıtları ile sabit olduğu üzere farları kapalı olarak kontrolsüz şekilde karşı şerit istikametine girdiği ve karşı şerit yönünde seyreden sürücü ...'ın aracına çarpması sonucu aracın içerisinde yolcu olarak bulunan ..., ... ve ...'ın ölümüne, katılan sürücü ...'ın hayati tehlikeye neden olmaz, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte, katılan yolcu ...'ın ise hayati tehlikeye neden olur ve basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda,

dosya kapsamında alınan 24/12/2015 tarihli, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin heyet raporu doğrultusunda sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

dosya kapsamında alınan 24/12/2015 tarihli, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin heyet raporu doğrultusunda sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Sakarya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8783, Karar No: 2010/11623, Tarih: 13.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/8783 E.  ,  2010/11623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hürriyeti tahdit ve cezaevi idaresine karşı ayaklanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarı itibariyle sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

Dosya üzerinde yapılan incelemede;

Sanık ...'ın, haklarındaki mahkumiyet hükümleri kesinleşen diğer sanıklarlar birlikte oluşa ve dosya kapsamına göre hasta olan tutukluyu revire götürmek üzere gelen infaz koruma memurları olan mağdurlara bazı sanıkların ellerindeki kesici aletleri tevcih ederek koğuşa girmelerini söylemeleri, mağdurların bu tehdit altında ayrı ayrı koğuşa alınmaları ve cezaevi görevlileri gelinceye kadar mağdurların serbest bırakılmamaları biçiminde oluşan ve gelişen olayda her bir mağdura karşı gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

1- Sanığa atılı cezaevi idaresine karşı ayaklanma suçunun temas ettiği yasa maddesinde gösterilen cezanın üst sınırına ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. madde ve fıkralarına göre, dava 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresine tabi olup suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin dolmuş olduğu anlaşılmakla hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bu hususta karar verilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322 ve 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. madde ve fıkraları gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223. maddesi de gözetilerek oybirliğiyle (DÜŞÜRÜLMESİNE),

2- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.10.2010 gününde suçun nitelendirmesi yönünden oybirliğiyle, uygulama açısından oyçokluğuyla karar verildi.

KISMEN KARŞI DÜŞÜNCE : Sanık ...'ın haklarındaki hüküm kesinleşen diğer sanıklarla, infaz koruma memurları olan mağdurlara, ellerindeki kesici aletleri tevcih ederek koğuşa girmelerini söylemeleri üzerine mağdurların bu tehdit altında koğuşa girdikleri anlaşılmakla; mağdur sayısı birden fazla olmasına karşın, tehdit suçunun tek bir fiil ile işlenmiş olması nedeniyle sorumlulukla ilgili bir içtima hükmüne yer veren 5237 sayılı TCK.nun 43/2. madde ve fıkrası uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin hükmün bozulması düşüncesi ile daire sayın çoğunluğunun (2) nolu onama kararına katılmıyorum.

KISMEN KARŞI DÜŞÜNCE: Oluşa göre, sanık ...'ın haklarındaki hüküm kesinleşen diğer sanıklarla birlikte eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 296/1 maddesinde anlamını bulan "hükümlü veya tutukluların ayaklanması" suçunu oluşturduğu kanaatindeyim. Bu maddenin 2. fıkrasında ifade edilen "başka suçların" olayın cereyanı esnasında işlenmediğini, dolayısıyla "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçunun dosya kapsamı itibariyle oluşmadığını düşünüyorum.

Kabule göre de, "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçundan mahkum olan sanığa, her mağdur için ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 109/1, 3-b bendinin tatbikinin oluşa uygun bulunmadığı düşüncesindeyim. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun, zincirleme suça ilişkin 43. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunun" dosya kapsamına göre dikkate alınması gerektiği hususlarında karara muhalifim.

KISMEN KARŞI DÜŞÜNCE: Her tutuklu ve hükümlünün evrensel hukuk kurallarıyla belirlenen, başta can güvenliği olmak üzere insan olmaktan kaynaklanan temel hakları vardır. Sağlık hakkı da temel bir insan hakkı olup, diğer temel insan hakları gibi Devletin güvencesi altındadır. Cezaevi yönetiminin tutuklu ve hükümlülerin sağlık sorunlarına gerekli özeni göstermemesi başlı başına hukuka aykırılık oluşturur. Bu düşünceler ışığında;

Sanık ...'ın haklarındaki hüküm kesinleşen diğer sanıklarla birlikte atılı suçların sara hastası olan koğuş arkadaşlarından birinin rahatsızlanması üzerine yaptıkları yardım çağrılarına kayıtsız kalan cezaevi yönetimine karşı duydukları hiddetin etkisi altında işledikleri ve bu nedenle de sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği kanaatiyle çoğunluk kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/3871, Karar No: 2018/2769, Tarih: 10.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2017/3871 E.  ,  2018/2769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/270 Esas ve 2017/304 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... savunmanının CMK 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 16.10.2017 gün, 2017/2642 Esas ve 2017/1993 Karar sayılı "İstinaf başvurusunun esastan red" kararına karşı sanık ... savunmanınca usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hukuka aykırılıklar CMK'nun 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Oluş ve dosya kapsamına göre, yağma suçunu işlemek amacıyla yüzünü örtü ile kapatıp gelen sanık ile mağdurun boğuşması sırasında, sanığın yüzünün açılarak tanındığı anlaşılmakla, gösterilen teşdit gerekçesi karşısında, 5237 Sayılı TCK'nın 149/1-b maddesine yer verilmesi, sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının CMK'nın 302/1. maddesi gereğince esastan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 2017/2642 Esas ve 2017/1993 Karar sayılı hükmünün tebliğnameye uygun olarak, ONANMASINA, 10.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21166, Karar No: 2007/23234, Tarih: 10.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/21166 E.  ,  2007/23234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının haciz isteme hakkı, bir yıllık süreye tabidir. Haciz  isteme hakkı, ödeme emrinin tebliği tarihinden itibaren bir yıl geçmekle düşer. (İİK. Md. 78/2. C.1) Bu durumda takip dosyası işlemden kaldırılır. (md 78/4)

Bir yıllık süresi (md78/2) içinde haciz talebinde bulunan alacaklı, haciz talebini geri alabilir. Bu halde  yeniden (bir yıllık) haciz isteme süresi işlemeye  başlamaz. Alacaklı ancak, ödeme emrinin tebliğinden itibaren işlemeye başlamış olan bir yıllık sürenin (varsa) kalan kesimi içinde yeniden haciz talebinde  bulunabilir. (Md. 78/5)

Anılan sürelerin geçirilmesi halinde  alacaklının “haciz istemi hakkı” düşer. Alacaklı, yeniden haciz isteyebilmek için yenileme  talebinde  bulunmalı ve bu talep borçluya  tebliğ edilmelidir.  İlama dayalı  olmayan  takiplerde  yenileme talebi üzerine harç alınır. (md 78/5.)

Somut olayda borçlu  ............................'a örnek 163 nolu ödeme emri 01.09.1998 tarihinde tebliğ edilmiş ve yasal bir yıllık süresi içinde 15.09.1998 tarihinde alacaklının talebi üzerine borçlunun taşınır mallarına 10.06.2000 tarihinde haciz konulmuştur. Böylece alacaklının “haciz istemi hakkı” düşmemiş olup, olayda  İİK.nun 78/5. maddesi  gereğince borçluya yenileme emrinin “tebliği” zorunlu  değildir. Bu durumda, yeniden haciz için  yenileme  isteğinin diğer yana tebliğine gerek yoktur. Ayrıca,  borçlu şikayete konu işlemini öğrendiği tarih olan 27.09.2006 tarihinden itibaren yasal 10 günlük sürede şikayette de bulunmamıştır. O halde şikayetin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10/12/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.