muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8845, Karar No: 2023/17412, Tarih: 25.04.2023

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın beraatine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede katılanın diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Ancak, beraat kararlarının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kunun'un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin 6 ncı fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 inci madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca, kararın ilgili kısmına "5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca." ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/473, Karar No: 2020/3767, Tarih: 05.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/473 E.  ,  2020/3767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 22/01/2020 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... ve temyiz dışı sanık ... hakkında yakınanlar ... ve ...’e karşı tehdit suçundan düzenlenen Sarayköy Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2013 gün 2013/187 sayılı iddianame anlatımına göre, sanıkların, yakınan ....’ın eşi olan ...’ten olan alacaklarını tahsil etme amacıyla yakınana ait konuta olay günü gidip silah tevcih ederek her iki mağdur ... ve ....’ı "Cumaya kadar parayı vermezseniz gösteririm size” şeklinde sözlerle tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...’nın eyleminin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1.maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca korunmasına 05/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2558, Karar No: 2013/7009, Tarih: 11.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2558 E.  ,  2013/7009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı.... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alıncak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5514, Karar No: 2019/3650, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5514 E.  ,  2019/3650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10974, Karar No: 2011/17208, Tarih: 26.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10974 E.  ,  2011/17208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşlığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşlığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek ağaça ise maktuen değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1- Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak taşınmazın tamamında oluşacak değer kaybının taşınmazın tüm değerinin binde üçünü geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü kabul eden rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

2- Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 oranında kabulü ile hesaplama yapılması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre bu oranın %18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4359, Karar No: 2024/1232, Tarih: 30.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4359 E.  ,  2024/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1489 E., 2022/741 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Göksun Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahk.Sıft.)

SAYISI : 2018/296 E., 2020/22 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40 ncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 nci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin eksik yatırıldığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı ... vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanunun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında, adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekinde belge ve bilgi sunulmadığı hususları değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanunun 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 7. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanunun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 344 ncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10258, Karar No: 2016/6400, Tarih: 14.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/10258 E.  ,  2016/6400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Kültür varlığı ticaretine aykırılık suçundan sanık ... dışındaki tüm sanıklar hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat,

2- İzinsiz kazı yapma suçundan tüm sanıklar hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçuna yönelik olarak yürütülen soruşturma kapsamında, ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 06/09/2012 tarih ve 2012/402 değişik iş; ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 06/12/2012 tarih ve 2012/556 değişik iş; .... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13/12/2012 tarih ve 2012/570 değişik iş sayılı kararları ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın iletişimlerinin tespitine, dinlenmesine ve kayda alınmasına karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesinde düzenlenen “iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması” tedbiri uygulanarak elde edilen delillerin, maddi yan delillerle desteklenmesinde zorunluluk bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/11/2010 tarih, 2010/8-134 Esas, 2010/217 Karar ve 10/12/1990 tarih, 1990/6-257 Esas, 1990/335 Karar sayılı ilamlarında da vurgulandığı üzere, tek başına suçun nitelendirilmesine ilişkin yeterli bilgiyi içermeyen iletişimin tespiti tutanakları dışında delil elde edilememesi halinde, suçun sübuta erdiğinin kabul olunamayacağı, diğer yandan, mahkeme huzurundaki ikrarın dahi yan delillerle desteklenmediği sürece kesin kanıt olarak değerlendirilemeyeceği muhakkak iken, iletişim kayıtlarındaki ikrarın, suçun işlendiği hususunda tek başına delil olamayacağının evleviyetle kabulü gerektiği, bu bakımdan, “iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması” tedbiri ile ulaşılan soyut verilerin yanı sıra, somut ve maddi delillerin varlığı halinde suçun sübut bulduğu; aksi takdirde, mahkumiyet hükmünün dayanağı olan kesin ve açık bir ispattan söz edilemeyeceğinden, “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereği suçun sübuta ermediği sonucuna varılacağı;

Diğer yandan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135/8. maddesinin (e) bendine göre, 2863 sayılı Kanunun 68 ve 74. maddelerinde tanımlanan suçlar ile ilgili olarak “dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerini değerlendirme” tedbirinin uygulanabileceği, başka bir deyişle, 2863 sayılı Kanunun 67. maddesinde tanımlanan suçlar söz konusu olduğunda, belirtilen tedbirin uygulama alanı bulunmadığı, dolayısıyla, “dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerini değerlendirme” tedbiri ile ulaşılan delillerin, “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçu bakımından hukuka uygun delil niteliğini haiz olmadığı;

Bu açıklamalar ışığında somut olay irdelendiğinde; sanık ...'nin ikametinde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılıp, ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22/11/2012 tarih ve 2012/537 değişik iş sayılı kararı ile onaylanan arama ve el koyma işlemi sonucu ele geçirilen 14 adet eser ve objenin ve alınan ihbar üzerine İyaş isimli alış veriş merkezinin oto garajı içerisinde sanık ...'dan ele geçirilip, üç gün sonra adı geçen sanığa iade edilen kitabın, kültür varlığı ticaretine aykırılık suçuna ilişkin olarak somut delil niteliği taşıdığı, izinsiz kazı yapma suçuna ilişkin olarak ise, sanık ...'ya ait ikametin bahçesinde yapıldığı ileri sürülen kazıdan başka somut şekilde varlık kazanan bir kazının mevcut bulunmadığı, dolayısıyla, haklarında kültür varlığı ticaretine aykırılık ve izinsiz kazı yapma suçlarından dava açılan sanıklar ile hukuka uygun şekilde elde edilen deliller arasında bağlantı kurulup kurulamadığı hususunun, anılan suçların sübutu bakımından önem arz ettiği anlaşılmakla;

1- Kültür varlığı ticaretine aykırılık suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in; izinsiz kazı yapma suçundan tüm sanıkların beraatlerine ilişkin hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in, hakkında kültür varlığı ticaretine aykırılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'den ele geçirilip, 31/12/2013 tarihli bilirkişi raporu ile 12 adedinin kültür varlığı olduğu belirlenen toplam 14 adet eser ve objeyi veya sanık ...'dan ele geçirilip, Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı ... Yazma ... Bölge Müdürlüğü uzmanlarınca düzenlenen 11/01/2013 tarihli rapor ile etnoğrafik nitelikte kültür varlığı olduğu belirlenen bir adet kitabı, 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesinde tanımlanan şekilde ticarete konu ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığı;

Diğer yandan, sanık ...'ya ait ikametin bahçesinde yapıldığı ileri sürülen kazıya ilişkin olarak, kolluk kuvvetleri ile müze uzmanınca 06/03/2013 tarihinde gerçekleştirilen incelemelerde, yüzeyde tuğla briket yığınları olduğunun, yüzeyin otlandığının, alanda kazı yapıldığını gösterir somut çukur ve kalıntılar bulunmadığının belirlendiği, sanık ...'nun kolluk kuvvetlerine verdiği ifadede, ne kendi bahçesinde ne de bir başkasına ait bahçede tarihi eser bulmak amacıyla kazı yapmadığını beyan etmesine karşılık, kovuşturma aşamasındaki savunmasında, bahçesinde tuvalet çukuru kazarken sarı renkli bir parça bulup, durumu sanık ...'e anlattığını, daha sonra sanıklar ..., ... ve ...'nin birlikte bahçeye gelerek kazdığı yere bakıp, “burada bir şey yok” dediklerini söylediği, sanık ...'nın da kolluk kuvvetlerine verdiği ifadede, ... ile birlikte ...'nun bahçesini kazdıklarını beyan ettiği halde, kovuşturma aşamasındaki savunmasında, merak ettiği için sanıklar ... ve ... ile, sanık ... tarafından yapılan kazıya bakmaya gittiklerini söylediği, sanıklar ... ve ...'in ise aşamalardaki savunmalarında, kazı yapmadıklarını ifade ettikleri, böylece, suçun unsurları şüpheden uzak biçimde ortaya konulamadığı gibi, kazı eylemi yönünden isimleri zikredilen sanıkların savunmalarının da tutarsız ve çelişkili olduğu, dosya kapsamında, kazı fiiline yönelik başkaca bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla; kültür varlığı ticaretine aykırılık suçundan (1) numaralı başlıkta isimleri sayılan sanıkların; izinsiz kazı yapma suçundan ise tüm sanıkların beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçunun sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...; “izinsiz kazı yapma” suçunun tüm sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanıkların atılı suçları işlediklerine dair savunmalarının aksini kanıtlayacak, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçundan yukarıda adı geçen sanıkların, “izinsiz kazı yapma” suçundan tüm sanıkların beraatlerine ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Kültür varlığı ticaretine aykırılık suçundan sanıklar ..., ... ..., ... ve ...'in beraatlerine ilişkin hükümlerin incelenmesine gelince;

Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2- Kültür varlığı ticaretine aykırılık suçundan sanıklar ..., ... ..., ... ve ...'in beraatlerine ilişkin hükümlerin incelenmesine gelince;

Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Kolluk kuvvetlerine 20/11/2012 tarihinde yapılan ihbarda, sanık ...'nin, elinde bulunan tarihi eserleri satacağının bildirilmesi üzerine, Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile adı geçen sanığa ait ikamette arama yapılarak, toplam 14 adet eser ve objeye el konulduğu, ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22/11/2012 tarih ve 2012/537 değişik iş sayılı kararı ile arama ve el koyma işleminin onaylandığı, ... Üniversitesi ... Fakültesi Arkeoloji Bölümü öğretim üyesi tarafından düzenlenen 31/12/2013 tarihli bilirkişi raporunda, incelenen eser ve objelerden 12 adedinin korunması gerekli kültür varlığı olduğunun, 2 adedinin ise 2863 sayılı Kanun kapsamı dışında kaldığının belirtildiği, sanık ...'nin 22/11/2012 tarihinde kolluk kuvvetlerine verdiği ifadede, ikametinde ele geçirilen malzemeleri yaklaşık 15 gün önce Gökçay mevkiinde gezerken bulduğunu beyan ettiği, adı geçen sanığın kovuşturma aşamasındaki savunmasında da, hobi olarak arazileri gezdiğini, gezerken eski yıkık yerler denk gelince, toprağın yüzeyinden parçalar bulduğunu, suça konu eserleri de aynı şekilde yüzeyden bulup evine getirdiğini söylediği;

Buna karşılık, sanık ...'nın 06/03/2013 tarihinde kolluk kuvvetlerine verdiği ifadede, tanımadığı bir şahıstan iki adet antika gaz lambası alıp ...'ye götürerek, “bu malzemelere bir baktır, bunlar para eder mi” dediğini, ...'nin kendisini arayarak, malzemelerin para etmediğini söylediğini, daha sonra adı geçen şahıs ile yaptığı görüşmede, kendisine verdiği tarihi eserlerin ne olduğunu sorduğunda ..., polislerin yakaladığına dair cevap verdiğini beyan ettiği, sanık ...'nın kovuşturma aşamasındaki savunmasında da, soruşturma aşamasında verdiği ifadenin doğru olduğunu, mahalleden bir komşusunun ev taşırken toprak testi gibi bir parça bulup kendisine getirerek, “bu tarihi eser mi” diye sorduğunu, kendisinin de parçayı sanık ...'e gösterdiğini, adı geçen sanığın bilahare arayarak, testinin sahte olduğunu söylediğini, sanık ...'in parçayı ne yaptığını bilmediğini ifade ettiği;

Sanık ...'in ise 06/03/2013 tarihinde kolluk kuvvetlerine verdiği ifadede, ...'nin ikametinde bulunan eşyaları ... ile birlikte ... gösterdiklerini, adı geçen şahsın malzemelerin sahte olduğunu söylemesi üzerine, herhangi bir sorun yaşamamak için eserleri ... bıraktıklarını, bilahare Muhammer ile görüştüğünde, bıraktıkları malzemeleri başka şahıslara gösterip gösteremediğini sorduğunu beyan ettiği, sanık ...'in kovuşturma aşamasındaki savunmasında da, soruşturma aşamasında verdiği ifadenin doğru olduğunu, sanık ...'in antika hobisi olduğunu bildiğini, adı geçen sanığın bulduğu parçalardan kendisine bahsettiğini söylediği;

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıklar ... ve ...'in, sanık ...'ye ait ikamette bulunan kültür varlıklarını adı geçen sanığa ticari maksatla bırakıp, anılan varlıkların satılmak üzere üçüncü kişilere gösterilip gösterilmediğini ve sürecin ne şekilde geliştiğini yakından takip ettikleri, böylece, 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...'in “veren”, sanık ...'nin de “kabul eden” sıfatı ile kültür varlıklarını ticarete konu etme fiilini gerçekleştirdikleri anlaşılmakla; anılan kanun maddesine göre sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet hükmü tesisi gerektiği gözetilmeksizin, delil yetersizliği gerekçe gösterilerek adı geçen sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

b- Kolluk kuvvetlerine 08/01/2013 tarihinde yapılan ihbarda, İyaş alış veriş merkezine ait oto garajı içerisinde bulunan ... isimli şahıstaki siyah poşette tarihi eser olduğunun bildirilmesi üzerine, adı geçen sanığın alış veriş merkezi oto parkından çıkarken yakalanarak, poşetteki bir adet kitabın rızaen muhafaza altına alındığı, Türkiye Yazma .... Kurumu Başkanlığı Konya Yazma ... Bölge Müdürlüğü uzmanlarınca düzenlenen 11/01/2013 tarihli raporda, 2863 sayılı Kanun kapsamında etnoğrafik nitelikte kültür varlığı olduğu belirtilen kitabın, aynı tarihli teslim tesellüm tutanağı ile sanık ...'a iade edildiği, bilahare, Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü'nün uygun görüşü doğrultusunda, ... Müze Müdürlüğünce 10/07/2013 tarihinde adı geçen sanık adına “Tescile Tabi Taşınır Kültür ve Tabiat Varlığı Belgesi” düzenlendiği, sanık ...'ın 06/03/2013 tarihinde kolluk kuvvetlerine müdafii huzuru ile verdiği ifadede, babasından kalma eski kitabı ... Müzesi'nin bilgisi dahilinde adına tescil ettirdiğini, kitap hakkında bilgi almak ve içeriğini okutmak için bazı şahıslarla görüştüğünü, paraya sıkışması nedeniyle anılan kitabı noter devri ile satmayı düşünüp, müşteri bulamadığı için vazgeçtiğini beyan ettiği, sanık ...'ın kovuşturma aşamasındaki savunmasında da, soruşturma aşamasında verdiği ifadenin doğru olduğunu, babasından kalan kitabı, paraya ihtiyacı olduğu için noter huzurunda satmak istediğini, daha sonra da satmaktan vazgeçtiğini söylediği;