muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1068, Karar No: 2018/3563, Tarih: 06.06.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1068 E.  ,  2018/3563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin müflis şirketten olan 395.343,00 TL alacağı için iflas idaresine başvuruduğunu, ancak taleplerinin muavin defter döküm fotokopisi dışında belgeye rastlanılmadığı gerekçesi ile reddine karar verildiğini ileri sürerek, alacaklarının masaya kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idaresince davaya cevap verilmemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ile müflis şirket arasında ticari ilişki bulunduğu, davacının ticari defter ve belgelerine göre müflis şirketten 395.343,00-TL alacaklı göründüğü, ancak 95.000,00-TL nin davacı şirket ortağının müflisin grup şirketi adına yaptığı ödeme olup kayıt altına alınmak için hesaplara kaydedildiği, bu durumda davacının 300.343,00-TL tutarında alacaklı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7672, Karar No: 2012/10294, Tarih: 12.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/7672 E.  ,  2012/10294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/01/2010 tarih ve 2008/219-2010/51 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/04/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin çalıştırdığı işçilerle ilgili tasarrufu teşvik primlerini davalıya yatırmasına rağmen bu durumun hesaplarda görünmediğini, kayıtların düzgün tutulmadığını, dava dışı işçilerin iş mahkemesine açtıkları davalar sonucu müvekkilinin ödemeler yaptığını, davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, 30.000 YTL alacağın 10.06.2007 tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 1998 tarihinden 29.04.2003 tarihine kadar mülga 3417 sayılı Kanun ve buna bağlı tebliğler ile bu tarihten sonra 4853 sayılı Kanun ile buna bağlı usuller çerçevesinde prim tahsilatı yaptığını, anılan düzenlemeler çerçevesinde hak sahipliği bazında üç aylık icmal ve üç aylık şahıs bildirim formları ile bu formlarda belirtilen tasarruf teşvik hesap numaraları ile kayıtların oluşturulduğunu, ilgili tebliğ hükümleri çerçevesinde davacının formları vermediğini, hesap numaralarını bildirmediğini, 29.03.2003 tarihinden sonra manyetik ortamda on ayrı tarihte gönderme yapıldığını, eksik olan bildirimlerin iade edildiğini, düzgün bildirimlerin kayda alındığını, bunların bazılarında da hesap numarasının yanlış yazıldığını, kesinti ve katkı tutarlarının hak sahiplerinin hesaplarına yansımadığını, davacının kendi kusurunun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı firmanın tasarrufu teşvik fonu kapsamında mevcut düzenleme doğrultusunda düzenlediği üç aylık şahıs bildirim formlarını teslim ettiği, kişiler adına bu bedelleri yatırdığı, belgelerin banka tarafından teslim alındığı, işçiler tarafından başvurulmasına rağmen bu belgeleri ibraz edemediği, işçilerin mağduriyetine sebep olduğu, açılan davalar sonucu davacının tazminatlar ödediği, davalının bedelleri aldığı, ticari faaliyetinde kullandığı, şayet eksiklik varsa davalının bunu tamamlattırmasının zorunlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 26.852.10 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz edilmiştir.

Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz edilmiştir.

Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, çalıştırdığı işçilerle ilgili olarak davalı bankaya yatırılan tasarrufu teşvik primlerinin düzenli şekilde hesaba alınmadığını, dava dışı işçilerin bu nedenle kendisi aleyhine açtıkları davaların kabul edildiğini, tazminat ödemek zorunda kaldığını, davalının kusuru ile bu zararının meydana geldiğini ileri sürmüştür. Davalı taraf ise, tasarrufu teşvik primlerinin 3417 ve 4853 sayılı Kanunlar ve bu kanunlara dayalı çıkarılan tebliğler gereği tahsil edildiğini, davacının, üç aylık kişi ve icmal bordrolarını ilgili tebliğlere uygun şekilde düzenli bildirmediğini, hesap numarası ve diğer kayıtları tam sunmadığını, kesintileri doğru yansıtmadığını, manyetik ortamda yaptığı teslimdeki eksiklikleri gidermediğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, hükme temel alınan bilirkişi raporu karar vermeye yeterli görülmemiştir. Zira, bilirkişi uzman olmadığı gibi rapor da denetime elverişli değildir. Anılan raporda tasarrufu teşvik primlerinin yatırılmasıyla ilgili olarak 3417 ve 4853 sayılı Kanunlar ile ilgili tebliğler kapsamında tarafların yükümlülüklerinin neler olduğu açıklanmamış, davacı işçilerinden kesilen tasarrufu teşvik primlerinin hesaplarına düzgün şekilde geçmemesinde davacının kusurunun olup olmadığı üzerinde hiç durulmamış, iddia ve savunma yeterince değerlendirilmemiş ve davacı alacağının nasıl hesaplandığı denetime uygun şekilde açıklanmamıştır.

Bu durum karşısında, davalı vekilinin rapora yönelik esaslı itirazları da dikkate alınıp, aralarında bankacı ile iş ve sosyal güvenlik uzmanının bulunduğu bilirkişi kurulu oluşturulup, yukarıda açıklanan hususlar çerçevesinde denetime uygun rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelmeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900.00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11058, Karar No: 2023/8265, Tarih: 21.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11058 E.  ,  2023/8265 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Katılan vekilinin 01.03.2022 havale tarihli kararın onanmasını talep ettiği dilekçesinin içeriği itibarıyla temyize cevap niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının b bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2019/267 Esas, 2020/114 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2020/1027 Esas, 2021/1592 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın ve sanığın istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın eylemi ile katılanın yüzde sabit ize ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanması arasında illiyet bağının bulunmadığına ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın eylemi ile katılanın yüzde sabit ize ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanması arasında illiyet bağının bulunmadığına ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılanın suç tarihinde resmî nikâhlı evli oldukları, olay günü araç içerisinde seyir halinde iken aralarında ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiği kesin olarak tespit edilemeyen kavga olayının yaşandığı, kavga sırasında sanık ile katılanın karşılıklı birbirlerini elleri ile vurmak suretiyle darp ettikleri, katılanın hafif (1) derece burun kemik kırığına neden olacak şekilde, sanığın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları anlaşılmıştır.

2. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 07.01.2019 tarihli ve 2019/356 sayılı; "...Yaralanmasının; 1-Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, 2-Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, 3-Kemik kırığına neden olduğunu, nazal deplase kemik kırığının hayati fonksiyonlarını 1 (bir) hafif derecede etkilediği..." görüşünü içeren raporu dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanık savunması, katılanın beyanı, sanığın yaralanması hakkında düzenlenen adli rapor, soruşturma aşamasında düzenlenen tutanaklar, sanığın nüfus kayıt örneği ve adli sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılanın suç tarihinde resmî nikâhlı evli oldukları, olay günü araç içerisinde seyir halinde iken aralarında ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiği kesin olarak tespit edilemeyen kavga olayının yaşandığı, kavga sırasında sanık ile katılanın karşılıklı birbirlerini elleri ile vurmak suretiyle darp ettikleri, katılanın hafif (1) derece burun kemik kırığına ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde, sanığın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları anlaşılmıştır.

2. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 20.04.2021 tarihli; "...burun sağ kanadında saptanan çöküklüğün; "Yüzünde sabit iz" niteliğinde olduğu..." görüşünü içeren raporu dava dosyasında mevcuttur.

3. Katılanın yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığının tespit edilmesi üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, birden fazla nitelikli halin ihlali nedeniyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

3. Katılanın yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığının tespit edilmesi üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, birden fazla nitelikli halin ihlali nedeniyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılanın beyanı ile uyumlu adli rapor içeriği uyarınca eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılanın burnundan ameliyat olduğu tarihin olay tarihinden çok önceki 03.09.2013 tarihi olduğu, suç tarihinde düzenlenen adli rapor içeriği karşısında katılanın yaralanması ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunduğu, katılanın hem kemik kırığına hem de yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralanması karşısında, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı ve 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2020/1027 Esas, 2021/1592 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2345, Karar No: 2006/7203, Tarih: 25.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2345 E.  ,  2006/7203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... 1090 parsel sayılı 570,48 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ... ve müşterekleri adlarına tapuda kayıtlı olup 330 kadastro parselinin ifrazından oluşmuştur. Davacı, 1090 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki apartmanın 3 nolu bağımsız bölümünü 20.01.1994 tarihinde müteahhit ... ’ndan satın aldığı, taşınmazın orman sınırları içinde kaldığını, orman rejimi dışına çıkarılmadığını, tapu kaydına “orman sınırları içinde kalmıştır” şerhinin konulduğunu 6831 Sayılı Yasaya muhalefet suçundan hakkında Sulh Ceza Mahkemesinde dava açılmasıyla birlikte öğrendiğini, taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılması ve tapu kaydının beyanlar hanesindeki orman şerhinin silinmesi istemiyle dava açmıştır. Davanın devamı sırasında; çekişmeli taşınmazla ilgili orman kadastro komisyonunca yapılan orman sınırlarının, 2/B madde uygulamasının hatalı olduğunun, tapu kaydının beyanlar hanesindeki orman şerhinin kaldırılmasının gerekli olduğunun tespitine karar verilmesi istemiyle dava dilekçesini ıslah etmiştir. Mahkemece, davacının tespit istemekte hukuki yararının bulunmadığı, eda davası açmasının gerekli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. İncelenen dosya kapsamından 1090 parsel sayılı taşınmazın müşterek maliklerinden Mukaddes ...’ün Orman Yönetimini taraf göstererek tapu kaydındaki şerhin silinmesi davası açtığı, Yalova Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/254-2003/401 sayılı ilamıyla taşınmazın 1944 tahdit haritası içinde kaldığı, 1744 Sayılı Yasanın 2. madde ve 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamalarıyla da orman rejimi dışına çıkarılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, 20. Hukuk Dairesince onanarak 15.10.2003 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Dava, tespit niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1944 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 21.09.1982 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması , 25.07.1990 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davacının iddiasına ancak, ede davası niteliğinde olan orman kadastrosuna itiraz davasında ileri sürülebileceği, 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesinde öngörülen orman kadastrosuna itiraz sürelerinin somut olayda çoktan geçirildiği, eda davası açılacak yerde tesbit davası açılamayacağı, kaldı ki; Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen Yalova Asliye Hukuk Mahkemesinin

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davacının iddiasına ancak, ede davası niteliğinde olan orman kadastrosuna itiraz davasında ileri sürülebileceği, 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesinde öngörülen orman kadastrosuna itiraz sürelerinin somut olayda çoktan geçirildiği, eda davası açılacak yerde tesbit davası açılamayacağı, kaldı ki; Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen Yalova Asliye Hukuk Mahkemesinin

sayılı ilamıyla çekişmeli taşınmazın 1944 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı, daha sonra 25.07.1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon sırasındada orman sınırlarında bir değişiklik yapılmayarak orman sınırları içinde bırakıldığı belirlendiğine, orman sınırı içinde kalan taşınmaz hakkındaki tapu kayıtlarının hukuki değerini yitirdiğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonuç itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25.05.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11161, Karar No: 2014/591, Tarih: 21.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11161 E.  ,  2014/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.01.2011 gün ve 2010/466 Esas, 2011/42 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Cinsel istismar suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay tarihinde 14 yaş 11 ay 8 günlük olan mağdurenin kendi isteği ile sanığın çadırına gidip sanığın ısrarı ile alkol alması, sanığın ailesini aramasını istemesine rağmen ailesinin kendisini alkollü görmesini istemediği için onları telefonla aramaması, kuzeni olan tanık Ertuğrul'un kendisini aramak için çadıra gelmesi üzerine de ona gözükmemek için çadırdan çıkıp kayalıklara doğru gitmesi ve dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, mağdurenin kendi rızasıyla sanığın yanına gidip rızasıyla orada kaldığının anlaşılması karşısında, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesinden alınan 01.04.2010 tarihli raporda mağdurenin 16-17 yaşlarında gösterdiği şeklinde tespitte dikkate alarak, suçun oluşumuna etkisi bakımından öncelikle mağdurenin resmî bir kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının tespit edilmesi halinde, mağdurenin yaş tespitine esas olacak şekilde kemik grafileri çektirilip, tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınması, duraksama

halinde Adli Tıp Kurumundan görüş alınarak mağdurenin gerçek yaşının bilimsel şekilde saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.