muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7288, Karar No: 2017/533, Tarih: 25.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/7288 E.  ,  2017/533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 10/12/2013 tarihinde sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı resmi aracı ile sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracın çarpılması neticesinde çift taraflı maddi hasarı trafik kazası meydana geldiğini bu kazanın oluşumunda ...'in 2918 sayılı K.T.K'nın 53/1-a maddesi kuralını ihlal ettiğini ... plaka sayılı araçta meydana gelen değer kaybı sonucunda ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/262 Değişik iş sayılı dosyasıyla tespit yaptırıldığını fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte 4.000,00 TL'nin ve değişik iş dosyasında yapılan masrafların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı sürücü ... in %75 asli kusurlu olduğu, davacı aracın sürücüsünün %25 tali kusurlu olduğu kanaatine varıldığı, davacının aracının Renault Megane 2 marka, 2007 model otomobil olduğu, araçta ön tampon, sol ön çamurluk, ön farlar, ön panel ve sol ön davlumbaz ve bu kısımlara bağlı muhteviyat kısımlarında değişim ve buna bağlı kaporta işçilikleri olduğunun tespit edildiği, aracın yaşı ve daha önceden iki adet hasar kaybının da göz önüne alındığı piyasa değerinin 25.000 TL civarı

olduğu, değer kaybının da %8 olacağı, buna göre 2000 TL olduğu, davalının %75 kusurlu olması sebebi ile1500 TL den sorumlu olduğunun tespit edildiği, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/ 263 D. İş sayılı dosyasında yapılan 448,85 TL masrafın davalı ... in kusur oranında indirimi ile 366,64 TL masrafın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-10.12.2013 tarihli maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağında “... bu kazanın oluşumunda sürücü ... in KTK 53/1 -a sağa dönüş kurallarına riayet etmemek kuralını ihlal ettiği, diğer sürücü ... ın ise herhangi bir kural ihlalinin olmadığı kanaatine varılmıştır” şeklinde tutanak tutulduğu görülmüştür.

1-10.12.2013 tarihli maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağında “... bu kazanın oluşumunda sürücü ... in KTK 53/1 -a sağa dönüş kurallarına riayet etmemek kuralını ihlal ettiği, diğer sürücü ... ın ise herhangi bir kural ihlalinin olmadığı kanaatine varılmıştır” şeklinde tutanak tutulduğu görülmüştür.

Mahkemece, kusur oranlarının belirlenmesi için Trafik Bilirkişi ve Makine Mühendisi tarafından hazırlanan 09.12.2015 tarihli raporda davalı ...'in %75, davacının aracını kullanana ... ın ise %25 kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece, trafik Bilirkişi ve Makine Mühendisi tarafından hazırlanan 09.12.2015 tarihli raporunda belirtilen kusur oranlarına göre karar verilmiştir. Kusur durumlarına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece, İTÜ'den seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünde ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

Hükme esas alınan 09.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda; Renault Megane 2 marka, 1.4 benzin/lpg, kullanım amacı husui, 2007 model, kaza tarihinde 7 yaşındaki araçta sol ön çamurluk, ön tampon, ön panel de tamir, değişim ve işçilikler ve boyanan parçalar gözönüne alındığında, değer kaybının aracın yaşı ve daha önceden 2 adet hasar kaydının da göze alındığında; piyasa değeri 25.000 TL civarı olan araçtaki değer kaybının ise anılan nedenlerden dolayı %8 olacağı, davacının aracının değer kaybının 2000 TL olduğu, davalının %75 kusurlu olması nedeni ile 1500 TL den sorumlu olacağı yönünde tespit yapılmıştır.

Dairemiz uygulamasına göre; davacının talep ettiği değer kaybı zararı belirlenirken yapılması gereken, aracın kaza tarihi itibari ile serbest piyasa koşullarına göre hasarsız

haldeki 2. el değerinin belirlenmesi ve aracın tamir edilmesinden sonra ,aracın yaşı, hasar miktarı ve hasarlı kısımlarının özelliği dikkate alındığında yine serbest piyasa koşullarında 2. el değerinde ne kadarlık bir azalma olacağının belirlenmesinden ibarettir. Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler ışığında araçtaki değer kaybının tespiti hususunda yeniden bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 25/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12635, Karar No: 2014/14449, Tarih: 16.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/12635 E.  ,  2014/14449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/222092

MAHKEMESİ : İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2012/1069 (E) ve 2013/336 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Havaalanına gitmek için taksi beklemekte olan katılanın sağ omuzunda taşımakta olduğu çantaya, sanığın kullandığı araçtan çıkardığı kolu ile asılarak çekmeye başladığı, katılanın da çantanın askısından tutup vermemek için direnmesi üzerine bu kez katılanı 5-10 metre sürükleyip yere düşürmek suretiyle 25/05/2012 tarihli adli rapora göre "sağ diz ön, hafif alt kesiminde 1 cm çaplı hemetom" oluşacak şekilde yaraladığının ileri sürülmesi karşısında, sanığın eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık G.. R.. müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5918, Karar No: 2016/5361, Tarih: 16.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/5918 E.  ,  2016/5361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, yetkilisi olduğu ...... Tekstil İnşaat Sanayi Limited Şirketi ile katılanın yetkilisi olduğu ........ Taşımacılık Tekstil Akaryakıt İnşaat Anonim Şirketi arasında düzenlenen bayiilik sözleşmesi gereği teminat olarak verilen suça konu nama yazılı senede vade,nakden ve borçlu şirket adresinin sonradan eklenerek icra takibine konulmak suretiyle açığa atılmış imzanın kötüye kullanma suçunun işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında atılı suçu kabul etmediği, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 24.03.1989 gün ve 1/2 sayılı kararında öngörüldüğü üzere, yüklenen açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun yazılı delille ispatının zorunlu olduğu, katılanın imzaladığı senedin aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğuna dair herhangi bir belge ibraz edilemediği cihetle, sanık hakkında unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4807, Karar No: 2014/817, Tarih: 23.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/4807 E.  ,  2014/817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2011/900-2012/1311

Davacı G.. B.. tarafından, davalı F.. D.. aleyhine 24/05/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarının ihlali nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır.( TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; davacı, davalı ile aynı kurumda memur olarak çalıştıklarını, davalının kamu hizmetinin işleyişi sırasında kendisine karşı haksız eylemde bulunarak zarara uğrattığını ileri sürmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, kamu görevlisi olan davalı hakkında, taraf sıfatı bulunmadığından, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/569, Karar No: 2019/2183, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/569 E.  ,  2019/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5870, Karar No: 2010/4992, Tarih: 06.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5870 E.  ,  2010/4992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 4.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.10.2008 tarih ve 2007/414 - 2008/340 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı S.S.Hürbel Konut Yapı Kooperatifi'ndeki hissesine isabet eden daireyi davalıya devrettiğini, davalının devir bedelini ödemediğini ileri sürerek, 43.482,00 TL'nın temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davaya konu hisse devir bedelini ödediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalının davacı ile aralarındaki hukuki ilişkiyi kabul ederek borcunu ödediğini savunduğuna göre, ispat yükünün davalıda olduğu, ödeme savunmasını kesin delille ispatlayamadığı, davacı yana yemin de teklif edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir

Dava, kooperatif hisse devir bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Tarafların yaptığı hisse devrine dair 05.03.2007 tarihli sözleşmede, tarafların yanısıra üç adet de tanık isim ve imzası yer almıştır. Davacı taraf hisse devir bedelinin ödenmediğini ileri sürerek bu davayı açmış, davalı taraf ise devir bedelinin peşin ödediğini savunarak devre ilişkin sözleşmedeki tanıkların dinlenmesini istemiştir.

Her ne kadar kural olarak davanın miktarı nazara alındığında tanık dinlenmesi karşı tarafın açık muvafatına bağlı ve davada bu muvafakat yok ise de, tarafların yaptıkları sözleşmede tanıkların yer alması, tarafların delil sözleşmesi yolu ile sözleşme kapsamında tanık dinlenmesini kabul ettikleri sonucunu doğurur.

Bu itibarla, hisse devir bedelinin ödenip ödenmediği hususunda, tarafların imzaladığı sözleşmede tanık olarak imzaları bulunan kişilerin dinlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1218, Karar No: 2014/4999, Tarih: 03.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1218 E.  ,  2014/4999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım hukukuna ilişkin davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi, ... Aile Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, şirkette hissesi bulunan ve annesi ile menfaat çatışması olabilecek yaşı küçük çocuklar için kayyım tayini istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla), kanuni temsilci ile çocuklar arasında menfaat çatışması olup olmadığı hususunun Aile Mahkemesi tarafından çözümleneceği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemesi; TMK.nin 426. ve 397/2. maddeleri gereğince vesayet makamı olan sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, ticaret şirketinin yönetimi için kayyım atanması talep edildiğinden ticaret mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 Sayılı Yasa’nın 20.04.2004 günü yürürlüğe giren 14.04.2004 gün ve 5133 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi ile “22.01.2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Yasaya göre aile hukukundan doğan dava ve işler”in aile mahkemelerinde görüleceği hükmü getirilmiştir.

Medeni Yasanın sözü edilen İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında vesayet, kayyımlık ve yasal danışmanlıkla ilgili hükümler bulunmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yeralan 397. maddesinin 2. fıkrası gereğince “vesayet makamı, sulh hukuk mahkemesi; denetim makamı, asliye hukuk mahkemesidir.”

O halde, konusu Medeni Yasanın 2. Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan davaya sulh hukuk mahkemesi bakmakla görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22283, Karar No: 2014/13899, Tarih: 09.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/22283 E.  ,  2014/13899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir

Sanığın, 24.03.2006 tarihli ortaklar kurulu kararı ile ...Turizm Ticaret Şirketine üç yıllığına münferiden imzaya yetkili bir şekilde müdür olarak seçildiği, müdür sıfatıyla kendisine tevdi edilen şirketin malvarlığı üzerinde tevdi amacına aykırı olarak hareket etmek suretiyle, 13.11.2006 tarihinde şirketin Akbank ....Şubesindeki.... numaralı hesabından iki kez 25.000 TL olmak üzere toplam 50.000 TL tutarındaki parayı sahibi olduğu ..... Tic.Ltd. Şti’nin ... numaralı hesabına bankamatikten havale etmek suretiyle aktardığı, yine ortakların bilgisi ve rızası dışında bu yetkisine istinaden 13.11.2006 tarihinde şirketin... Köyü’nde bulunan .... Parsel sayılı 2500 m²lik tarlanın tamamını 3.000 TL bedelle abisinin oğlu tanık ...’e sattığı, ayrıca görevli olduğu süre zarfında ... Akaryakıt istasyonuna gelen akaryakıtın bir kısmının istasyonun tanklarına boşaltılmadan bidonlara ve tankerlere doldurtarak sahibi olduğu ve Geyve İlçesinde bulunan....Petrol’e götürdüğü, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia

edildiği olayda, sanık, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16981, Karar No: 2023/18036, Tarih: 08.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/16981 E.  ,  2023/18036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yerel Mahkemece 27.02.2015 tarih 2012/366 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanık hakkında katılan ... ve ...'e yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık hakkında 6136 sayılı Yasa'nın 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 50 ve 52 inci maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik karşı tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci maddesinin a bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. (A) bendinde tarih ve sayısı belirtilen kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.12.2020 tarih, 2017/19055 Esas, 2020/20179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün onanmasına, görevi yaptırmamak için direnme, tehdit ve 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bozma üzerine karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında,

1. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları uygulanmasına,