muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9456, Karar No: 2024/7560, Tarih: 19.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/9456 E.  ,  2024/7560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/35 E., 2023/105 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde; suça sürüklenen çocukların müdafilerinin süresi içerisinde temyiz istemleri sonrasında, suça sürüklenen çocuk ...'nın 18 yaşını ikmal ettikten sonra cezaevi kanalı ile gönderdiği 08.11.2023 tarihli ve suça sürüklenen çocuk ...'nun 18 yaşını ikmal ettikten sonra cezaevi kanalı ile gönderdiği 24.07.2024 tarihli dilekçeleriyle temyizden vazgeçtikleri anlaşılmıştır.

Katılanlar vekilleri, suça sürüklenen çocuklar ... (...), sanık ... (... oğlu) ile suça sürüklenen çocuklar ..., ... (... oğlu), ..., sanık ... müdafilerinin temyiz talepleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2020/61 Esas, 2022/316 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar ... ve ... (... oğlu ) hakkında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuklar ..., ... (... oğlu), ..., ... ve ... hakkında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-e, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 18 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2023/35 Esas, 2023/105 Karar sayılı kararı ile;

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili, katılan kurum vekili, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuklar ... ve müdafii, ... müdafii, ... müdafii, ... müdafii ve ... müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili, katılan kurum vekili, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuklar ... ve müdafii, ... müdafii, ... müdafii, ... müdafii ve ... müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; takdiri indirim maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna, ceza miktarlarının az olduğuna, suça sürüklenen çocuk ... yönünden 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

2. Katılan kurum vekilinin temyiz istemi özetle; takdiri indirim madddesi uygulanmadan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Suça sürüklenen çocuk ... (... oğlu) müdafiinin temyiz istemi özetle; sübuta, beraate, lehe hükümlerin uygulanması ve vekalet ücretine ilişkindir.

4. Suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz istemi özetle; sübuta, eksik incelemeye ve beraate, ilişkindir.

5. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sübuta, suç vasfına, eksik araştırmaya, lehe delillerin toplanmadığına, beraate, haksız tahrikin varlığına, ilişkindir.

6. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sübuta, suç vasfına, suç işleme kastının bulunmadığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, beraate, ilişkindir.

7. Sanık ... (... oğlu) temyiz istemi özetle; sübuta, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar tarafından fikir ve eylem birliği içinde iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının suça sürüklenen çocuk ... dışındaki sanıklar yönünden yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde suça sürüklenen çocuk ... (... oğlu) hakkında hükümdeki bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Olay tarihinde maktul ile inceleme dışı mağdur ...'in Fevzipaşa caddesi üzerinde yürümekte iken suça sürüklenen çocuk ... ile abisi sanık Muhammet'in mağdur ve maktule laf atması nedeniyle aralarında tartışmaya başladıkları, tartışma üzerine sanık ve suça sürüklenen çocuğun tanıdıkları olan diğer sanık ve suça sürüklenen çocukları olay yerine çağırmaları üzerine maktul ve mağdurun arkalarından yürüdükleri, mağdur ...'in olay yerinden kaçtığı ve sanıklar ile suça sürüklenen çocukların maktulü ortalarına aldıkları, maktulün bıçaklanmasından sonra olay yerinden kaçtıkları, maktulün otopsi raporuna göre "kesici delici alet yaralanmasına bağlı kot kesisiyle birlikte iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü" olayda;

Suça sürüklenen çocuk ... (... oğlu)'nun suç tarihinde 15 yaş 9 ay 11 gün yaşında olduğu gözetilerek, yaş küçüklüğü nedeniyle "18 yıldan 24 yıla kadar" hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesinin uygulanması sırasında, suça sürüklenen çocuğun yaşı ile orantılı olarak 18 yıl ile 20 yıl arasında bir ceza tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde üst hadde yakın ceza verilmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Müdafiilerinin Temyiz İstemleri Yönünden

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin kanuni süresi içerisinde öne sürdükten sonra suça sürüklenen çocukların usûlüne uygun şekilde temyiz isteğinden vazgeçmeleri nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 266/1-2 maddesi gereği dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar ..., ..., Suça Sürüklenen Çocuklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Maktul ...'a Yönelik Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Verilen Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2023/35 Esas, 2023/105 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, katılan kurum vekili, sanıklar ..., ... müdafileri, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... (... oğlu) Hakkında Maktul ...'a Yönelik Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan fazla cezaya hükmolunması nedeniyle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2023/35 Esas, 2023/105 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan fazla cezaya hükmolunması nedeniyle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2023/35 Esas, 2023/105 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ...'nun tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2178, Karar No: 2022/4343, Tarih: 11.05.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2178 E.  ,  2022/4343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı-davacı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtayca incelenir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir. İlk derece mahkemesince davalı-davacı erkeğin adli yardım talebinin reddedildiği yine davalı-davacı erkeğin istinaf harç ve giderlerini de yatırdığı, dosya içerisindeki beyanlar ve tapu kayıtlarına göre de davalı erkeğin ekonomik durumunun, temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek düzeyde olduğu anlaşıldığından adli yardım talebi yerinde görülmemiş, reddine karar verilmiştir.

2- Davalı-davacı erkeğin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca davalı-davacı erkeğe işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği takdirde Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesinin yollaması ile 344. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için muhtıra çıkarılması ve sonucuna göre işlem yapılmak üzere dava dosyasının ilgili bölge adliyle mahkemesi hukuk dairesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davalı-davacı erkeğin adli yardım talebinin REDDİNE, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi. 11.05.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/16110, Karar No: 2015/7419, Tarih: 19.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/16110 E.  ,  2015/7419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/289237

S.. G..nin 31/08/2014 tarihli P. E.'nin 15. sayfasında ve s.com.tr isimli internet sitesinde F. Ü. tarafından kaleme alınan “Telekulak skandalı örtbas edildi” başlıklı yazısı sebebiyle ilgilisi M. N. Ö.'nun vaki düzeltme ve cevap isteminin reddine dair Ankara 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/10/2014 tarihli ve 2014/3704 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın keza reddine ilişkin Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 11/11/2014 tarihli ve 2014/3990 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 03/08/2015 gün ve 51394 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/09/2015 gün ve KYB.2015-289237 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Ankara 6. Sulh Ceza Hakimliğince verilen kararda, “Yazıların içeriği itibari ile haber ve yorum niteliğinde yazıların bulunduğu, yazıların kaynağının gösterildiği, bu çerçevede yazıların basın, yayın ve haber alma özgürlüğü çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla” şeklindeki gerekçeye dayanılarak, cevap ve düzeltme metninin yayınlanması talebinin reddine karar verilmiş ise de,

Anayasa’nın 28 ve 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 3. maddelerinde ifadesini bulan basının haber verme hakkının, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ve ifade arasında düşünsel bağlılık unsurları ile sınırlı olduğu, bu unsurlardan birini taşımayan haberin hukuka uygun olduğundan söz edilmeyeceği,

Keza 5187 sayılı Kanun'un 14. maddesinde yer alan, “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, cevap ve düzeltme konusu yazıda yer alan ifadelerin kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici zedeler mahiyette olduğu, haberin içeriğinde yer alan iddialara ilişkin herhangi bir kaynak gösterilmediği ve kişilik haklarını ihlal ettiğinin anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi; Handyside/Birleşik Krallık ( B.No:5493/72, 07/12/1976) kararında " Düşünceyi açıklama özgürlüğü, sadece hoşa giden veya zararsız ya da tepki yaratmaz sayılan haberler veya fikirler için değil, fakat devlete veya halkın bir kısmına ters düşen, şoke eden ya da üzüntüye sevk edenler için de geçerlidir. Çoğulculuk, hoşgörü ve yeniliğe kucak açma bunu gerektirir ve bunlar olmadan demokratik toplum olmaz." biçimindeki ve yine Lingens/ Avusturya (B.No: 9815/82, 08/07/1986) kararında da “Bu bağlamda Mahkeme, Sözleşme’nin 10(1). fıkrasında güvence altına alınan ifade özgürlüğünün, demokratik toplumun ana temellerinden birini ve yine bu toplumun gelişmesi ve her bireyin kendini gerçekleştirmesi için esaslı şartlarından birini oluşturduğunu hatırlatır. İfade özgürlüğü, Sözleşme’nin 10(2). Fıkrasının sınırları içinde, sadece lehte olan veya muhalif sayılmayan veya ilgilenmeye değmez görülen "haber" veya "fikirler" için değil, ama aynı zamanda muhalif olan, çarpıcı gelen veya rahatsız eden haberler veya fikirler için de uygulanır. Bunlar, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olup, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olmaz (bk. yukarıda geçen Handyside kararı, parag. 49).

Basın söz konusu olduğunda, bu ilkeler ayrı bir öneme sahiptir. Basının, "başkalarının itibarlarını korumak" gibi çizilmiş sınırları aşmaması gerekmekle birlikte, kamunun menfaatinin bulunduğu diğer alanlarda olduğu gibi, siyasi meselelerde de haber ve fikirleri iletmek, yine basına düşen bir görevdir.” biçimindeki tespitleriyle “ifade özgürlüğü” yönünden ayrıntılı değerlendirmeler yapmış ve bu konuda kriterler belirlemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarih ve 2007/1-28 E, 2007/34 K. sayılı kararında da; 5187 sayılı Basın Kanunu kapsamındaki cevap ve düzeltme istemleri hususunda yapılan değerlendirmede; “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır.

Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir.” denilmektedir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

I- “s...com.tr” isimli internet sitesinde yer alan habere ilişkin yapılan değerlendirmede;

Anılan internet sitesinde F. Ü. tarafından yazılan “T. skandalı örtbas edildi” başlıklı yazısı sebebiyle ilgilisi M. N. Ö.'nun cevap ve düzeltme isteminin 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi Ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun uyarınca değerlendirilmesinin gerektiği, 5651 sayılı Kanun’un 06/02/2014 tarihli 6518 sayılı Kanun'un 93. maddesi ile değişik 9. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia eden gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşlar, içerik sağlayıcısına, buna ulaşamaması hâlinde yer sağlayıcısına başvurarak uyarı yöntemi ile içeriğin yayından çıkarılmasını isteyebileceği gibi doğrudan sulh ceza hâkimine başvurarak içeriğe erişimin engellenmesini de isteyebilir.” hükmü uyarınca ilgilinin doğrudan Sulh Ceza Hakimliğine başvurarak erişimin engellenmesini istediği, ancak Ankara 6. Sulh Ceza Hakimliğince istem hakkında bir karar verilmediği gibi itiraz incelemesi yapan Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliği tarafında da anılan hususta bir karar verilmediği, bu istem hakkında mahallince her zaman bir karar verilmesinin mümkün bulunduğu, kanun yararına bozma ihbarnamesine konu istem hakkında verilmiş bir karar bulunmadığından kanun yararına bozma istemine konu edilemeyeceği cihetle, s.....com.tr isimli internet sitesinde yer alan habere ilişkin istem hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA;

II-S.. G..nin 31/08/2014 tarihli Pazar Eki'nin 15. sayfasında yer alan haber yönünden yapılan değerlendirmede ise;

II-S.. G..nin 31/08/2014 tarihli Pazar Eki'nin 15. sayfasında yer alan haber yönünden yapılan değerlendirmede ise;

Kanun yararına bozma istemine konu somut olayda mahkeme, cevap ve düzeltme istemi hakkında karar verirken yukarıda anılan kararlardaki kriterleri gözeterek değerlendirme yapmamış olup, cevap ve düzeltme konusu haberin içeriğinde yer alan iddialara ilişkin herhangi bir kaynak gösterilmemesi ve 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1. maddesi kapsamında “kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması” nedenleriyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 11/11/2014 tarihli ve 2014/3990 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, cevap ve düzeltme yazısının yayımlanmasına, 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18545, Karar No: 2017/1855, Tarih: 23.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/18545 E.  ,  2017/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının müvekkili tarafından ....Sigorta Poliçesi ile sigortalandığını, davalının sigorta kapsamında bulunduğu dönemde doktorlardan gerçekte var olmayan muayene faturası ve reçete almak suretiyle müvekkilinden para tahsil ettiğini, davalının bu yolla kendi adına haksız kazanç sağladığını ileri sürerek, 3.791,63 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kronik bir hastalığı olmayan bir kişinin bu kadar sık özel sağlık tesislerine başvurmuş olmasının abartılı olduğu, 10 ayda 41 reçete yazılmasınında kronik hastalığı olmayan kişi için tıbben mümkün olmadığı, aynı gün aynı kişiye 2 ayrı fatura düzenlenmesinin tıbben mümkün olmadığı, davalı ......adına aynı gün veya kısa aralıklarla reçete yazılmasının bu ilaçların ....'den başka kişiler tarafından kullanıldığının göstergesi olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile 3.791,63 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın 2012/3396 Esas, 2013/3282 Karar sayılı ve 25.02.2013 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından bozma ilamı doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alarak ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 23/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21179, Karar No: 2010/23364, Tarih: 13.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/21179 E.  ,  2010/23364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/235135

MAHKEMESİ : Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2008

NUMARASI : 2008/266

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlerden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.