muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1771, Karar No: 2025/2009, Tarih: 14.05.2025

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki eser sözleşmesi kapsamında tazminat istemine ilişkindir.

Taraflar arasında 6098 sayılı TBK'nın 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisi bulunduğu ihtilaf konusu değildir. Sözleşme ile davacıya estetik müdahalede bulunulması kararlaştırılmıştır. Davacı ile davalı arasındaki sözleşmenin niteliği itibariyle hekim ile hasta arasında tedaviye ilişkin sözleşmeden farklı olduğu ve eser sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır. Eser sözleşmesini düzenleyen TBK'nın 470. maddesi uyarınca yüklenicinin edimi bir eser meydana getirmeyi; iş sahibinin edimi ise karşılığında bedel ödemeyi üstlenmesidir.

Eser sözleşmelerini, diğer iş görme sözleşmelerinden ayıran önemli hususlardan birisi de sonuç sorumluluğu, yani tarafların iradeleri doğrultusunda yüklenici tarafından bir sonucun meydana getirilmesi taahhüdüdür. Burada, vekâlet akdindeki gibi sonuç taahhüt edilmeksizin sadece bir işin görülmesi taahhüdü bulunmamakta, bir eserin-sonucun yaratılıp teslim edilmesi borcu altına girilmektedir. Bu borcun altına giren taraf, yani yüklenici, TBK'nın 471/1 maddesi ve işin mahiyeti gereği, işi sadakat ve özenle yerine getirmek zorundadır. Sadakat borcu, yüklenicinin iş sahibinin yararına olacak şeyleri yapma ve ona zarar verecek her türlü eylemden kaçınması anlamını taşır.

Eser, yüklenicinin sanat ve beceriyi gerektiren, bir emek sarfı ile gerçekleştirilen sonuçtur. Yüklenicinin eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve ona hiçbir zarar vermeden meydana getirmesi, davalı yüklenicinin hem sadakat hem de özen borcunu kapsar. Burada belli bir sonucun ortaya çıkması amaçlanır. Meydana getirilen eserin iş sahibinin beklentisini karşılamaması halinde ise, sözleşmedeki yarar dengesi iş sahibi aleyhine bozulmuş olur. Bu bakımdan eserin fen ve sanat kurallarına uygun, iş sahibinin beklentilerini karşılar özellikleri taşıması aranır. Aksi halde eserin ayıplı olduğu kabul edilir. Ayıplı eseri meydana getiren yüklenici ise, ortaya çıkan ayıp ve eksiklerden sadakat ve özen borcu nedeniyle sorumludur. Yüklenici, hangi yöntemi kullanırsa kullansın eserin ayıpsız olarak ortaya çıkması gerekmekte olup, diğer bir deyişle eser sözleşmesinin niteliği gereği yüklenici sonucu garanti etmektedir.

Davacı estetik amaçlı olarak davalıya başvurmuş olduğuna göre, estetik ameliyat yapılmak suretiyle istenilen ve kararlaştırılan amaca uygun güzel bir görünüm sağlanması ve sürecin sağlıklı bir şekilde neticelendirilmesi hususlarının taraflar arasındaki eser sözleşmesinin konusu olduğu açıktır. Burada yüklenici, eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve ona hiçbir zarar vermeden meydana getirmek yükümlülüğü altındadır. Komplikasyonlarda ise aydınlatma yükümlülüğü ve komplikasyon yönetiminin doğru yapılması yine yüklenicinin sorumluluğundadır.

Ayrıca, 04.04.1997 tarihinde imzalanan ve 09.12.2003 tarihinde 25311 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe giren ve iç hukukumuzun bir parçası haline gelen AVRUPA BİYOTIP SÖZLEŞMESİ 16.03.2004 tarihinde onaylanmış olup, sözleşmenin "Meslek Kurallarına Uyma" başlıklı 4. maddesinde, "araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir." düzenlemesi karşısında, davacıya tıbbi müdahalede bulunulduğuna göre bu sözleşme hükümleri de esas alınarak uyuşmazlığın çözümü zorunludur. Sözleşmenin 4. maddesinde kastedilen standardın da, tıbbi standart olduğu tartışmasız olup, tıbbi standartlara aykırılık teşhis ya da tedavi aşamasında ya da müdahale sonrasındaki süreçte noksanlık ya da yanlışlık şeklinde gerçekleşebilir. “Tıbbi Standart” hekimin tedavinin amacına ulaşması için gerekli olan ve denenerek ispatlanmış bulunan, hekim tecrübesi ve doğa bilimlerinin o anki ulaştığı düzeyi ifade etmekte olup, denenmiş ve bilinen temel meslek kurallarıdır. Sözleşmenin eser niteliğindeki “estetik müdahalelerde” de uygulanacağının kabulü zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı, davalı tarafından yapılan estetik operasyonda yüz ve ağız bölgesinde oluşun komplikasyon nedeniyle oluşan maddi zararını talep etmiştir. Taraflar arasındaki eser sözleşmesi gereği taahhüt edilen sonucun gerçekleşmediği ve davalının eserdeki ayıp nedeniyle sorumlu olduğu kabulü yönünden mahkeme kararı doğru olmakla birlikte, maddi zarar yönünden eksik inceleme neticesinde sadece bilirkişi tarafından tespit edilen botox giderim bedelinin maddi zarar olarak tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Maddi tazminat istemine ilişkin işbu davada, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak dava açılmış olmakla, davacının dava tarihine kadar estetik ameliyat sonrasında ağız ve yüz çevresinde oluşan rahatsızlıkların tedavisi için fizik tedavi ve rehabilitasyon merkezinde tedaviler gördüğü ve psikolojik tedavi almak zorunda kaldığı beyan edilerek buna dair tedavi kayıtları sunulmuş olmakla, davacının dava konusu estetik ameliyatta oluşan komplikasyondan kaynaklı rahatsızlığının giderilmesi için fizik tedavi, psikolojik tedavi ve diğer tedavileri araştırılarak bu tedaviler için yapmış olduğu harcama belgeleri esas alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekmesine rağmen mahkemece, yukarıda açıklanan şekilde karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1829, Karar No: 2010/10285, Tarih: 04.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/1829 E.  ,  2010/10285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, üç adet taşınmazdaki paydaşlığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, paydaşlığın satılarak giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, dava konusu Toprakkale İlçesi ... Köyü 104,105 ve 106 parsel sayılı taşınmazların satılarak paydaşlıklarının giderilmesini istemiştir. Bir kısım davalılar taşınmazların satılarak ortaklığının giderilmesine karar verilmisini ve bir kısım davalılar ise davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece davalı taşınamızların aynen taksimi mümkün olmadığından satılarak ortaklıklarının giderilmesini karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmazların tapu kaydının beyanlar hanesinde Karayollar Genel Müdürlüğü lehine kamulaştırma şerhi bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece tapu kaydında yazılı şerh üzerinde durularak kamulaştırma işlemlerinin kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, kesinleştiği takdirde kamulaştırılan kısımların ifraz edilerek kalan kısımların ortaklığının giderilmesine karar verilmesi gerekir. Ayrıca davalı taşınmazların tapu kayıtlarında pay ve payda oranları birbirini tutmamaktadır. Davalı taşınmazıların pay ve payda oranlarının eşitliği sağlanmadan kamulaştırma şerhi üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde satış kararı verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2790, Karar No: 2025/786, Tarih: 27.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/2790 E.  ,  2025/786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/64 E., 2024/224 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekilince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 27.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davalı vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ...'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı yüklenici vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin, ...Sulamaları 1. Merhale Projesi Tımarlı Sulaması 1. Kısım İnşaat işini 26.11.1985 tarihinde davalı kurumdan ihale yolu ile aldığını, yapım işinin ilk keşfinin %30'unu tamamladığını, sonrasında %164 keşif artışı ile işin devamı kararı alındığını, 30 numaralı hakedişten başlayarak 46 numaralı hakediş dahil tüm hakedişlerin müvekkili şirket tarafından ihtirazi kayıtla imzalandığını, davalı kurumun, müvekkilinin 30-46 numaraya kadar olan hakedişlerdeki itirazlarının hiçbirini neticelendirmediğini, davalı kurumun, daha sonra tek taraflı olarak hazırladığı 47 numaralı hakediş raporuna göre, müvekkili şirketin kendilerine 2.217.067,82 TL borçlu olduğu iddiası ile alacak davası açtığını, dava sonucunda Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2005/438 Esas, 2012/93 Karar sayılı kararı ile müvekkili şirketin 1999 yılı fiyatlarıyla son hakediş raporundan sonra toplam 2.955.241.01 TL’lik alacağı olduğunun anlaşıldığını, davalının bir alacağı bulunmadığından davanın reddine karar verildiğini, kararın kanun yollarından geçerek kesinleştiğini belirterek, söz konusu kararda belirtilen 2.955.241,01 TL'lik alacağın işin tasfiye edildiği 05.11.1999 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin 53. maddesi uyarınca usulüne uygun itirazlarda bulunulmadığını, bu nedenle aynı şartnamenin 39. maddesi kapsamında hakedişin olduğu gibi kabul etmiş sayılacağını, yine 47. maddesi kapsamında kesin hesabın kabul edilmiş sayılacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin 53. maddesi uyarınca usulüne uygun itirazlarda bulunulmadığını, bu nedenle aynı şartnamenin 39. maddesi kapsamında hakedişin olduğu gibi kabul etmiş sayılacağını, yine 47. maddesi kapsamında kesin hesabın kabul edilmiş sayılacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.07.2019 tarih ve 2017/87 E., 2019/340 K. sayılı kararı ile; taraflar arasındaki sözleşmenin eki olan Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin sözleşme tarihinde yürürlükte olan HUMK'un 287. maddesi uyarınca delil sözleşmesi niteliğinde olduğu, BİGŞ'in 39. ve 40. maddelerine göre hakedişler konusu olan işlerden dolayı fazla alacak olduğuna ilişkin talebin ispatlanması gerektiği, davacının dosyaya sunmuş olduğu deliller kapsamında usulüne uygun itirazlar olmadığından hakedişlerin kesinleştiği, Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2005/438 Esas sayılı dosyasında hakediş miktarları yönünden bir tespit olsa da davalı idarenin açmış olduğu alacak davasında tasfiye sonrası bir alacağının olmadığına ilişkin bir hüküm olduğu, davalının iş bu sözleşmenin tasfiyesine ilişkin alacakları ile ilgili kesin hüküm niteliğinde olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 02.07.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulması üzerinde Bölge Adliye Mahkemesinin 16.12.2021 tarih ve 2022/649 E., 2023/3911 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2022/649 Esas, 2023/3911 Karar ve 27.11.2023 tarihli kararı ile; Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/438 Esas, 2012/93 Karar sayılı kararının kesin hüküm olmasa da kuvvetli delil olduğu, kuvvetli delilin aksinin aynı nitelikte kuvvetli delil ile ispatı mümkün ise de, davalının dosya kapsamında dayandığı delil olan kesin hak edişin, Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/438 Esas, 2012/93 Karar sayılı kararı ile hatalı olduğu kesinlik kazanan hak ediş olup bu durumda kuvvetli delilin aksi dosya kapsamıyla ispatlanamadığından davanın 2.955.241,01 TL üzerinden kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulü ile 2.955.241,01 TL'nin tasfiye tarihinden (05.11.1999) itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle :

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulü ile 2.955.241,01 TL'nin tasfiye tarihinden (05.11.1999) itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle :

Davalı kurum dava tarihinden önce temerrüde düşürülmediğinden hükmedilen alacağa tasfiye tarihinden itibaren faiz yürütülmesinin doğru olmadığını, davalının harçtan muaf olduğunu, davacının tebligatlara rağmen kesin metraj ve hesaplara katılmadığını, 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

1-Temyizen incelenen ilk derece mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, usuli kazanılmış hak ilkesinin resen gözetildiği; kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-6200 sayılı Devlet Su İşleri Umum Müdürlüğü Teşkilat ve Vazifeleri Hakkında Kanun'un 49. maddesi uyarınca davalı idare her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu halde, mahkemece davalı idarenin harç ödemekle sorumlu tutulmasına karar verilmesi bozmayı gerektirir.

3-İşin yapıldığı ve ihale evrakının düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 101. maddesi gereğince muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla mütemerrit olacağından, temerrüt için alacağın muaccel olması yeterli olmayıp, alacaklının miktar gösterilmek ve ödenmesi talep edilmek suretiyle göndereceği ihtarla borçluyu temerrüde düşürmesi ya da aynı maddenin ikinci fıkrası hükmünce alacağın kararlaştırılan kesin vadede ödenmemiş veya sözleşmeyle taraflardan birine verilen hakka dayanarak onun ihbarda bulunarak belirleyeceği vadede ödenmemiş olması halinde borçlu temerrüdü gerçekleşir.

Somut olayda mahkemece alacağa tasfiye tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiş ise de, tasfiye tarihi davalı idareyi temerrüde düşürücü nitelikte olmadığından bu tarihten itibaren faize hükmedilmesi doğru olmamıştır. Davacı yüklenici 02.04.2015 tarihli davalı idareye yazısı ile, 2.955.241,01 TL alacağının 7 gün içinde ödenmesini talep etmiş, söz konusu yazı idare kayıtlarına aynı gün girmiş ve 94123 evrak sayısı almıştır. Mahkemece ihtarın tebliğ tarihine 7 gün eklenerek 10.04.2015 tarihinde temerrüdün oluştuğunun kabulü ile bu tarihten itibaren faize hükmedilmemesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın 370/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın 370/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı idare vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının “2.” bendinde yer alan “tasfiye tarihinden (05.11.1999)” kelime ve rakamlarının hükümden çıkartılmasına, yerine “10.04.2015 tarihinden” rakam ve kelimenin eklenmesine, ayrıca hüküm fıkrasının “3.” bendinde yer alan “Alınması gerekli 201.872,51 TL karar ve ilam harcından davacı tarafından peşin olarak yatırılan 50.468,14 TL'nin mahsubu ile bakiye 151.404,37 TL harcın davalı taraftan alınarak hazineye gelir olarak kaydına, davacı tarafından peşin olarak yatırılan 50.468,14 TL harcın ise davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,” cümlesinin karardan çıkartılmasına, yerine “Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından peşin olarak yatırılan 50.468,14 TL harcın ise istek halinde davacıya iadesine” cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dairemizdeki duruşmada vekille temsil olunan davacı yararına takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1310, Karar No: 2013/19453, Tarih: 09.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1310 E.  ,  2013/19453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd aleyhine 01/08/2008 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...'nın temyiz itirazları reddedilmelidir.

...-Davalılardan ...'in’in temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır.( TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K...., HGK 2011/...-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Dosya kapsamından, davalı ...’in diğer davalı ...'nda kepçe operatörü olarak görev yaptığı ve bu görevi sebebiyle kendisine teslim edilen araç ile davaya konu trafik kazasına sebebiyet verdiği, davalının kamu görevi nedeniyle meydana gelen zararın kendisinden tazmininin istendiği anlaşılmaktadır. Anayasa’nın 129/.... maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın .../.... maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; bu davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, bu davalı hakkında davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile bu davalı yönünden de işin esasına girilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, bu davalı hakkında davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile bu davalı yönünden de işin esasına girilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (...) nolu bentte gösterilen nedenle davalılardan ... yönünden BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...’in diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, davalılardan ...’nın temyiz itirazlarının (...) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve temyiz eden davalı ...'ten peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/.../2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

.

Anayasa’nın 129/.... maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın .../.... maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde belirtilen maddi olgulardan davalının salt kişisel kusuruna dayanıldığının anlaşılması karşısında öncelikle bu iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Açıklanan nedenlerle dairemiz kararının (...) nolu bendine katılmıyorum. 09/.../2013